Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Έλλη Παππά: Σύμβολο της αντι-σταλινικής Αριστεράς

1-17-thumb-smallΗ  Σμυρνιά Έλλη Παππά, η σύντροφος του Νίκου Μπελογιάννη, έφυγε απ’ τη ζωή. Όμως θα ζει για πάντα ως σύμβολο αντίστασης, τόσο στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, όσο και στις σταλινικές διαστρεβλώσεις που επανέρχονται ταχύτατα στα ανεξέλικτα τμήματα μιας καθυστερημένης Αριστεράς.

Αποτέλεσε σύμβολο μιας αντισταλινικής Αριστεράς, αλλά και του προσφυγικού ελληνισμού που ακολούθησε ένα δικό του τρόπο αντίστασης στη μοίρα του και στη διαχείριση των ζητημάτων του. Εντάχθηκε στην Αριστερά και την μετέτρεψε από μια αδιάφορη, γκρινιάρικη και αντιδραστική σέχτα, όπως ήταν το ΣΕΚΕ, στη μεγαλειώδη Αριστερά της Αντίστασης.

Η Έλλη Ιωαννίδη-Παππά ανήκει σ’ εκείνο το κομμάτι του προσφυγικού ελληνισμού που δεν αλλοτριώθηκε από το σταλινισμό, αλλά διατήρησε το ελεύθερο κριτικό του πνεύμα.

Σ΄ αυτή τη γυναίκα, αφιερώνουμε τη σημερινή ανάρτηση. 

DSC04667

Σύμβολο μιας Αριστεράς που ξέρει να αποκαθηλώνει

Της Φωτεινής Μπάρκα  από την «Ελευθεροτυπία«

Την αγάπησε ο Νίκος Μπελογιάννης. Και η Ελλη Παππά έζησε 57 χρόνια μετά τον θάνατο του συντρόφου της, αντιπροσωπεύοντας με κάθε της έργο, πολιτικό ή πνευματικό, τη γενναιότητα και την ελευθερία μιας γενιάς που δεν ηττήθηκε ποτέ

27-28-thumb-smallΠλάι στον σύντροφό της Νίκο Μπελογιάννη θα ταφεί το Σάββατο στις 10.30 π.μ. στο Γ’ Νεκροταφείο Αθηνών η Ελλη Παππά. Η εμβληματική μορφή του αριστερού κινήματος και πολυγραφότατη συγγραφέας πέθανε στα 89 της, ξημερώματα Τρίτης στην Ευρωκλινική, όπου νοσηλευόταν τις τελευταίες ημέρες. Η κηδεία της θα είναι πολιτική.

 Η Ελλη Παππά έζησε στο πετσί της την τραγική πορεία του αριστερού κινήματος στη χώρα μας μετά τον Εμφύλιο. Καταδίκες, διωγμούς, εκτελέσεις, εξορίες. Η Ελλη Ιωαννίδη-Παππά αντιπροσωπεύει έναν ολόκληρο κόσμο που «βούτηξε βαθιά στα νερά» του 20ού αιώνα.

 Ο μύθος της προσωπικής της ιστορίας ξεκίνησε από πολύ νωρίς. Γεννήθηκε στη Σμύρνη, το 1920, παραμονή της Καταστροφής. Ηταν το μικρότερο παιδί μετά την Ηρώ, τη Δέσποινα, τη Διδώ (τη γνωστή συγγραφέα Διδώ Σωτηρίου) και τον Γιώργο. «Πέμπτο παιδί, αθέλητο και παραπεταμένο», έγραφε η ίδια αυτοβιογραφούμενη. «Η μάνα μου αρνήθηκε να με θρέψει. Επέζησα χάρη στη μεγαλύτερη αδελφή της. Η Καταστροφή έφερε την οικογένεια στον Πειραιά. Την υγεία μου ανέλαβε η θάλασσα και την αγωγή μου τα αλητάκια του Πειραιά. Ολα έδειχναν ότι η προλεταριακή μου συνείδηση ήταν εξασφαλισμένη».  

Μαθήτευσε στο Γυμνάσιο Θηλέων του Πειραιά στην Κοκκινιά, ενώ σπούδασε αρχικά στη Φιλοσοφική και μετά στη Νομική του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά και στη Γαλλική Ακαδημία. Ηδη από τα γυμνασιακά της χρόνια εντάχθηκε στην Αριστερά, ενώ στην Κατοχή προσχώρησε στο ΕΑΜ και στο ΚΚΕ, συμμετέχοντας στον αντιστασιακό Τύπο της εποχής.

 «Απελευθέρωση, Δεκεμβριανά, προσπάθειες ανασυγκρότησης της Αριστεράς και της δημοκρατίας, οι πρώτες εκλογές, ο ερχομός του belogΜπελογιάννη και του μεγάλου έρωτα», έγραφε. Το 1950 συνελήφθη με τον σύντροφό της και καταδικάστηκε κι εκείνη σε θάνατο στη δίκη Μπελογιάννη. Η ποινή της όμως δεν εκτελέστηκε, καθώς ο γιος τους ήταν μόλις επτά μηνών. Ο Νίκος Μπελογιάννης εκτελέστηκε το Μάρτιο του 1952. Δεκατρία χρόνια έμεινε η Ελλη Παππά στη φυλακή. Αποφυλακίστηκε το 1963, δραστηριοποιήθηκε στην ΕΔΑ και εργάστηκε στην εφημερίδα «Δημοκρατική Αλλαγή».  

Η απριλιανή χούντα την εξόρισε στη Γυάρο. Αποφυλακίστηκε σε ενάμιση χρόνο, γιατί είχε αρρωστήσει σοβαρά. Η Σοβιετική Ενωση την προσκαλεί να τη φιλοξενήσει με τον γιο της, αλλά η ίδια αρνείται γιατί είχε διαφωνήσει με την εισβολή των στρατιωτικών τανκς στην Τσεχοσλοβακία.  Μέχρι την πτώση της δικτατορίας δεν εργάστηκε σε εφημερίδες της εποχής, αλλά σε εγκυκλοπαίδειες και περιοδικά και αργότερα στην εφημερίδα «Μακεδονία», με ψευδώνυμο. Επαγγελματικά δούλεψε στις εφημερίδες «Εθνος», «Μακεδονία» και στο περιοδικό «Γυναίκα» έως το 1990, οπότε και αφιερώθηκε αποκλειστικά στο συγγραφικό της έργο.  Στη Μεταπολίτευση επανασυνδέθηκε με το ΚΚΕ προσβλέποντας στην επανένωση της Αριστεράς. «Η επανένωση ξεκίνησε με καλούς οιωνούς και είχε οικτρό τέλος. Απεχώρησα από το ΚΚΕ, πράγμα που και η ηγεσία του επιθυμούσε», εξηγούσε η ίδια.  Το αρχείο της Ελλης Παππά εδώ και μερικά χρόνια φυλάσσεται στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (ΕΛΙΑ). Η ίδια στις λιγοστές δημόσιες εμφανίσεις της -δεν της άρεσε καθόλου η δημοσιότητα- άφηνε να εννοηθεί ότι αρκετά από τα αναπάντητα ερωτήματα της υπόθεσης Μπελογιάννη και ειδικότερα της σύλληψής του, θα τα «φώτιζε» μετά θάνατον. Την πολιτική της παρακαταθήκη -όπως έγραψε χθες το «Βήμα»- άφησε στο Μουσείο Μπενάκη με τον όρο να ανοιχτεί μετά τον θάνατό της. Αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον η δημοσιοποίησή της. *

IMGP0037__2Βιβλία αντίθετα στις «σταλινικές στρεβλώσεις»

«Με έσωσε το γράψιμο», έλεγε για τα δύσκολα χρόνια που πέρασε.Και έγραψε πολύ. Δεκάδες βιβλία, κυρίως πολιτικού και κοινωνιολογικού περιεχομένου, αλλά και βιβλία για παιδιά. Στόχος της, όπως έλεγε, ήταν να συμβάλει «στην κάθαρση της μαρξιστικής σκέψης από τις σταλινικές στρεβλώσεις».  

Πραγματοποίησε μελέτες για την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, όπως «Ο Πλάτωνας στην εποχή μας» (εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου), «Οι αρχαίοι Ελληνες συγγραφείς στο Κεφάλαιο του Μαρξ» (Σύγχρονη Εποχή), «Σπουδή στο θέμα της Ελευθερίας – Η έννοια της ελευθερίας στον προσωκρατικό υλισμό» (Αγρα) και μελέτες για τον μαρξισμό και τον λενινισμό, όπως ο «Μύθος και ιδεολογία στη ρωσική επανάσταση – Οδοιπορικό από τον ρωσικό αγροτικό λαϊκισμό στον λαϊκισμό του Στάλιν» (Εστία), «Ο Λένιν χωρίς λογοκρισία και εκτός μαυσωλείου».  Εγραψε το μυθιστόρημα «Το ημερολόγιο ενός φυλακισμένου» και τα διηγήματα «Δουλειά της φυλακής», «Βίος και έργα της γάτας της Σοφής» (Οδυσσέας). Επίσης τις «Σελίδες από τον Τύπο της Αντίστασης», τη μελέτη «Νίκος Κιτσίκης – Ο επιστήμονας, ο άνθρωπος ο πολιτικός» και το αυτοβιογραφικό «Γράμματα στον γιο μου» (Αγρα).  Τα τελευταία πολιτικά βιβλία της «Αποχαιρετισμός στον αιώνα μου» (εκδόσεις Κέδρος), «Μακιαβέλι ή Μαρξ» και «Η Κομμούνα του 1871» (εκδόσεις Αγρα), κυκλοφόρησαν το 2006. Την ίδια εποχή κυκλοφόρησαν και οι «Μικρογραφίες-βιβλία από τη φυλακή» (Συνέκδοση: Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο και εκδόσεις Καλειδοσκόπιο), δέκα βιβλία μινιατούρες που η ίδια έγραψε, ζωγράφισε και βιβλιοθέτησε στις φυλακές για τον γιο της.

——————————————————————————————–

 Δείτε ενδιαφέρον υλικό στου Καναλιώτη

Καλό αφιέρωμα έχει και η Κρότκαγια….

Και το καλύτερο βέβαια…στου Φάρου (αυτό μην το χάσετε!)

 

 

Advertisements

29/10/2009 - Posted by | -Αντίσταση, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -Σταλινικές Διώξεις, -αντιφασιστικά

55 Σχόλια »

  1. ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΑ ΑΝ ΚΑΙ ΜΑΚΡΥΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΝΟΕΡΑ ΕΝΑ ΚΑΤΑΚΟΚΚΙΝΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΣΤΟ ΜΝΗΜΑ ΣΟΥ

    ΜΕ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΣΟΥ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ ΕΔΕΙΞΕΣ Σ΄ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΩΣ ΟΣΟ ΔΥΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ Ο ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΣ ΕΣΥ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΣΟΥ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

    Σχόλιο από kiamul | 29/10/2009

  2. http://www.facebook.com/home.php?ref=logo#/group.php?gid=181438427834&ref=nf

    Μία αντιδραστική εχθρός του λαού. Συλληπητήρια και για την κυρία Έλλη Παππά

    Σχόλιο από Zurichman | 29/10/2009

  3. Και πως θα μπούμε μέσα εκεί βρε Zurichman; Αφού μας το υποδεικνύεις, δώσε μας και το κλειδί.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 29/10/2009

  4. α με συγχωρεις ποντε εχεις δικιο. ειναι ενα γκρουπ για την ατυχη ειδικη φρουρο που τα επαναστατημενα νιατα των εξαρχειων ειδαν ως τον ταξικο τους εχθρο

    Σχόλιο από Zurichman | 29/10/2009

  5. Zurichman από πού βγάζεις το συμπέρασμα ότι τα επαναστατικά νιάτα των Εξαρχείων έχουν αυτή την άποψη

    Σχόλιο από coerdia | 29/10/2009

  6. Το θέμα έτσι κι αλλιώς είναι το πώς τα νιάτα επαναστατημένα και μη δεν θα βλέπουν ως ταξικό εχθρό τον ίδιο τον εαυτό τους. Και πώς δεν θα είναι ταξικοί ή άλλης υφής εχθροί του εαυτού τους,σωστά;αυτό δεν έχει και πολύ να κάνει με την επίθεση όμως. Πιό πολύ έχει να κάνει με την ανεργία ή τίποτα προγράμματα stage νομίζω (και συγγνώμη Πόντε για την παρέκβαση).

    Σχόλιο από coerdia | 29/10/2009

  7. Zurichman έλα…

    πες και τα ονόματα 8)

    coerdia χαρά μας!!! Μεγάλη χαρά μας!!!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 29/10/2009

  8. Τα Εξαρχεια τελευταια εχουν ενα κακο ονομα

    Σχόλιο από Zurichman | 30/10/2009

  9. @Zurichman
    Συλληπητήρια και για την κυρία Έλλη Παππά
    Όταν μιλάς για νεκρό δεν λες «κυρία ή κύριος.
    Πρέπει να λες «Συλληπητήρια και για την Έλλη Παππά», χωρίς κυρία.
    Κύριος ή κυρία είναι μόνο ένας εν ζωή άνθρωπος γιατί είνα κύριος του εαυτού του/της.

    Επίσης τι σχέση έχει η απλή Έλλη Παππά με την ηρωίδα που είναι στο facebook; Τι σχέση έχει ο φυσικός θάνατος με τον βίαιο θάνατο; Τι σχέση έχει το ένα θέμα με το άλλο; ΚΑΜΙΑ!!!

    (Απαιτώ απάντηση απο τον Ομέρ. Ποτέ δεν έχει απαντήσει σε δικό μου σχόλιο).

    Σχόλιο από Καναλιώτης | 30/10/2009

  10. Mα τι να πω Καναλιώτη;

    Όση απόκλιση νοιώθω μερικές φορές με τον Νοσφεράτο, άλλη τόση σύγκλιση νοιώθω με τις απόψεις σου.

    Με 2 ώρες ιδιαίτερο στην ποντιακή ιστορία, θα μπορούσες κάλιστα να αναλάβεις την Αδμινισταρχία στο μπλογκ μας.

    Θέλω να ελπίζω ότι ο Μουμούλιος και ο Μίπιους δεν θα αντιδράσουν άσχημα σ’ αυτές τις σκέψεις.

    Ομερίκιος

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 30/10/2009

  11. Μακάρι να ζούσε για πάντα η Έλλη Παππά.
    Πέρα από πολύ διαβασμένη και ουσιαστική στη γραφή και στο λόγο της, υπήρξε και ένας ακέραιος χαρακτήρας, ήπιων τόνων, παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας. Υπόδειγμα για μελλοντικούς επαναστάτες, κι όχι αριστερούς του καφενείου και χαοτικούς αναρχικούς με καλάσνικοφ.

    υγ:Zurichman? μην αρχίζεις το πρίξιμο με την ειδική φρουρό. Όταν αποφασίζεις να μπεις στο σώμα, μην περιμένεις ότι θα κάνεις κλασική ζωή δημ.υπαλλήλου. Η ύπαρξη σωμάτων καταστολής του πολίτη, όπως οι ειδικοί φρουροί, ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, Δ-Ζ, οπλίζουν με έμψυχο δυναμικό και ιδεολογήματα δράσης τις σημερινές ένοπλες οργανώσεις. Είναι σαν δύο αλληλοτροφοδοτούμενα δοχεία.

    Σχόλιο από Δημήτρης | 30/10/2009

  12. Πάντως το «σκηνικό» έχει αρχίσει προ καιρού να χτίζεται
    Καρατζαφέρηδες, Τριανταφυλόπουλοι,μμε κλπ έχουν αρχίσει από τώρα να «¨αγανακτούν¨ για τους νοικοκυραίους. Έρχεται λένε η 17η Νοέμβρη, η 6η του Δεκέμβρη, η δίκη του Κορκονέα, η πορεία τάδε, το εφετείο του άλλου….
    Προσπαθούν προκαταβολικά να σπιλώσουν και να κατασυκοφαντήσουν οποιαδήποτε φωνή αντίστασης στην σημερινή μίζερη πραγματικότητα.
    Και έρχονται οι τύποι με τα καλάσνικοφ σαν το κερασάκι στην δικιά τους τούρτα.
    Ηθελημένα ή άθελα δεν με απασχολεί.
    Αν δεν υπήρχαν το σύστημα θα τους είχε εφεύρει.
    Δεν έχουν απολύτως καμια σχέση με αυτό που αποκαλούμε κίνημα.
    Καμία σχέση με τις εξ ίσου καταδικαστέες τρομοκρατικές ενέργειες παλαιότερων οργανώσεων. Άλλο σταθμάρχης της σια και άλλο το κοριτσάκι απ’την Αρτα….
    Η Αριστερά που θέλει να ανθίσταται ενάντια σε αστυνομοκρατία και εργασιακό μεσαίωνα δεν μπορεί παρά να είναι κάθετη απέναντι στον μεσαίωνα που θέλουν να επιβάλουν δολοφονικές ενέγειες σαν την προχθεσινή.
    Και πρέπει να το κάνει καθαρά, χωρίς περιστροφές και γκουχ μουχ κλπ

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 30/10/2009

  13. Πάντως η κατάσταση μου θυμίζει στο πολύ πιο ξεφτιλισμένο και αλλοτριωμένο,τότε, προ 30ετίας, που δρούσαν οι ένοπλες οργανωσεις στην Ιταλία και τη Γερμανία .

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 30/10/2009

  14. Και κάτι για την έκφραση συλληπητηρίων από μέρους του Zurichman

    «..Συλληπητήρια και για την κυρία Έλλη Παππά..»

    Είμαι σίγουρος ότι οι δικαστές που την καταδίκασαν σε θάνατο θα χρησιμοπούσαν πιο ευπρεπές ύφος….

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 30/10/2009

  15. Zurichman? μην αρχίζεις το πρίξιμο με την ειδική φρουρό. Όταν αποφασίζεις να μπεις στο σώμα, μην περιμένεις ότι θα κάνεις κλασική ζωή δημ.υπαλλήλου. Η ύπαρξη σωμάτων καταστολής του πολίτη, όπως οι ειδικοί φρουροί, ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, Δ-Ζ, οπλίζουν με έμψυχο δυναμικό και ιδεολογήματα δράσης τις σημερινές ένοπλες οργανώσεις. Είναι σαν δύο αλληλοτροφοδοτούμενα δοχεία.

    Συμφωνω ΑΠΟΛΥΤΑ, μονο που και οι επαναστατες εντος η εκτος εισαγωγικων πρεπει να περιμενουν οτι το κρατος δεν θα ειναι και αυτο απολυτα ευγενικο μαζι τους. Οποτε αντι να κλαψουριζουν ας δεχτουν σαν αντρες τις συνεπειες των πραξεων τους και οχι να καλουν τις περιφημες ομαδες υποστηριξης κλπ κλπ.

    Σχόλιο από Zurichman | 30/10/2009

  16. Πω πω κάτι απολιθώματα που εμφανίστηκαν! Άκουσον άκουσον, ΟΠΛΑ !!! Σιγά σιγά θα εμφανιστούν και οι άλλοι ως Χ. Άντε να βγει και η ΠΑΟ στο κλαρί.

    Μα είναι δυνατόν η ΟΠΛΑ να αποτελεί πρότυπο επαναστατικού αγώνα στον 21ο αιώνα;

    Απ’ ό,τι πρόλαβα να ακούσω, το ΚΚΕ ήδη καταγγέλει την οικειοποίηση του ονόματος ΟΠΛΑ από τους μπερδεμένους δολοφόνους.

    Σχόλιο από Asarcikli | 30/10/2009

  17. ΟΜΕΡ ο ελβετον επαρεβρωμεσεν κι΄ατος κι΄φταιει εσειν φταιτε που εφτατεα τον καπουλ . ντο αλο αναμενεται να εφταει ατος ναμους απανατ ξαϊ κι΄εχς .

    Παντος λυπαμε πολυ που τον αφηνεται να σκυλευει την μνημη της ΕΛΛΗΣ

    Σχόλιο από kiamul | 30/10/2009

  18. Κιαμούλ, Πολλές φορές δε χρειάζετε να κουνήσεις το δαχτυλάκι σου για να αποκαλυφθεί ο άλλος. Με αυτά που έγραψε ξεφτιλίτηκε μόνος του. Απέδειξε ότι όχι μόνο δεν υπάρχει «ψυχή βαθειά» αλλά ούτε και «ψυχή μικρή»!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 30/10/2009

  19. @Ομερίκιε Μην μιλάς έτσι για τον Νοσφεράτο όταν δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Χάλασε το πισι του

    Σχόλιο από Kanali | 30/10/2009

  20. Zurichman, οι περισσότερες οργανώσεις που κάνουν ένοπλο, όπως η Σέχτα π.χ., έχουν οι ίδιοι ζητήσει ότι δεν θέλουν αλληλεγγύη από τους αναρχικούς. Έτσι λύνονται και τα χέρια των τελευταίων, που βρίσκονται πραγματικά σε δύσκολη θέση: από τη μία διαφωνούν με το συγκεκριμένο τρόπο δράσης, από την άλλη νιώθουν ότι σε συντρόφους τους (δηλ. σε άτομα που αυτοαποκαλούνται «αναρχικοί», «μηδενιστές» κτλ.) οφείλουν να είναι αλληλέγγυοι.

    Σχόλιο από Δημήτρης | 31/10/2009

  21. αν ολα τα στελεχη της αριστερας ηταν σαν την ελλη παπα σημερα τα πραγματα για τον εργατοκοσμο και τους φτωχους της χωρας θα ηταν πολυ καλυτερα. οποιος διαβασει καποιο απο τα βιβλια της θα με καταλαβει

    αντιθετ η αριστεραη κοινοβουλευτικη-απο το 1974 μέρχι σημερα ειχε την ανεση,την ελευθερια,την ευχερια και ολο τον διαθεσιμο χρονο να οργανωσει το εργατικο κινημα σε συνδικατα, πολιτικους φορεις και λοιπες μορφες οργανωσης και να καταφερει βελτιωσεις στο βιοτικο επιπδο του λαου

    αντιθετως τι ειχαμε;
    ολη την δεκαετια 80-δεκαετια λιτοτητας-το κκε εσ να μαλωνει τη ια στιγμη με το κκεε εξ και να φλερταρει για ενωση μαζι του την αλλη , την στιγμη που το πασοκ κατελαμβανε τη γσεε και με τον ελεγχο αυτης περνουσε ολο και σκληρότερα μετρα, μετα είχαμε αγωνες για την καθαρση , ακολουθησε η παλη για να μπει και να διατηρειτε στην βουλη ο συν ολη τη δεκαετια του 90, την μαχη για την ανεξαρτησια του μιλοσεβιτς το 1999(τετοιες μαχες στους δρομους δεν δοθηκαν ποτε για αυξησεις μισθων)

    και σημερα εχουμε ενα κομματι της αριστερας (συριζα)να καλει ολη την αριστερα σε πορειες κατα της τρομοκρατιας

    τι σχεση εει ολη αυτη η πορεια της μεταπολιευτικης αριστερας με την ταξικη παλη, με την βελτιωση της ζωης μας; τι μαχες εχει προσφερει στους ανασφαλιστους ή στους επισφαλεις εργατες;

    ο μονος πολεμος που εχει δωσει η κοινοβολυευτικη αριστερα εδω ακι 30κ πλεον χρονια ειαι για την διατηρηση της θεσουλας της στην βουλη και των οποιων προνομιων των στελεχων της
    μια δημοσιουπαλληλικη αντιληψη για τον ρολο της

    υγ-αναυτη την φορα δε μπουμε στη λογικη να μιλαμε για προβοκατορες, επαναστατες, οπλατζηδες , κοριτσακαι καημενα μπατσινες κλπ αλλα αγνοησουμε ακομα μια ενοπλη αντιπαραθεση μηχανισμων και κοιταξουμε πως ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ θα οργανωσουμε την ουσια των ζωων μας στην κατευθυνση της καλυτερευσης των συνθηκων διαβιωσης ισως πετυχουμε πολυ καλυτερα αποτελεσματα δια του παραδειγματος

    υγ2-οι εξυπνοι ανθρωποι δεν καθονται να παρουν θεση υπερ των μπατσων ή καποιας ενοπλς ομαδας αλλα οργανωνουν τις ωες τους και τον αγωνα τους για καλυτερες συνθηκες διαβιωσης γιατι αυτο ειναι το συμφερον μας και οχι η οπαδικη υποστηριξη η καταδικη ενοπλων μηαχνισμων αντιπαραθεσης ενθεν και ενθεν
    ως εκ τουτου ο καθενας ειναι ελευθερος να μου απαντησει απλα δε θα απαντησω σε ερωτηματα του στυλ
    «ρε σαμουραι ομως η κοπελιτσα δεν ειναι κριμα;»
    «ρε σαμουραι δεν πρεπει ομως να παρουν απαντηση οι ενοπλοι πρακρατικοι που γαζωσαν το τμημα;»
    κ λοιπες παραφιλολογιες που ακολουθουν καθε τρομοκρατικη ενεργεια εδω και 30 χρονια

    υγ3-τα πραγματικα προβληματα αυτη την στιγμη δεν ειναι ενας ενοπλος τραυματιας αλλα οι τιμες στα ραφια, οι μισθοι στους χωρους εργασιας, η ανεργια…η ελλειψη πραγματικου εργατικου συνδικαλιστικου φορεα αντιπροσωπευσης μας
    πιστευω τα βιβλια της ελλης παππας, οσο χαζος και να ειμαι, συμβαλλαν να με κανουν λιγο εξυπνοτερο ωστε να μην απροσανατολιζομαι σε χαζοδιλημετα του στυλ
    η με τους ενοπλους ή με την αστυνομια

    ευχαριστω

    Σχόλιο από samurai | 31/10/2009

  22. KΑΙ να αδερφε μου σαμουραϊ που μαθαμε να κουβεντιαζουμε ηρεμα και απλα, καταλαβενομαστε τωρα δεν χρειαζονται περισοτερα . Διαβαζοντας το σχολιο σου σαμουραϊ μουρθε στο μυαλο ο Γ.Ριτσος,τα λογια σου, λογια σταρατα ,λογια αληθινα, λογια που πονανε τον καθενα που αντιλαμβανεται οτι ζει μεσ΄αποκαϊδια μεσα σ΄απιστευτη οικονομικη και πνευματικη φτωχια και εξαθλιωση ,

    τα συγχαρητηρια μου

    Σχόλιο από kiamul | 31/10/2009

  23. Σαμουράι, απ’ την άλλη δεν είμαστε ούτε στο 1905, ούτε στο 1917, ούτε στο 1946.
    Η ταξική πάλη είναι αναγκαία για την υποστήριξη των δικαιωμάτων του εργάτη ή μάλλον του εργαζόμενου καλύτερα, γιατί οι βιομηχανικοί εργάτες είναι απελπιστική μειοψηφία μέσα στην εργατική τάξη.

    Η λογική της ανατροπής χωρίς να υπάρχει ο στόχος, η απάντηση στο τι θα διαδεχτεί αυτό που ήδη υπάρχει, χωρίς κανόνες και σεβασμό στις μέχρι τώρα δημοκρατικές κατακτήσεις- και εννοώ τις αστικές ελευθερίες που δεν είναι απλό πράγμα μέσα στην ανθρώπινη ιστορία, χωρίς σεβασμό στην ανθρώπινη ύπαρξη τη στιγμή που κάποιοι κόπτονται για τα δικαιώματα του εργάτη, τα έχουμε ξαναζήσει με οδυνηρό τρόπο.

    Και ξέρεις που όδήγησαν αυτές οι λογικές της πρωτοπορίας; Στο φαινόμενο τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του τσάρου να φαντάζουν σαν ξενοδοχεία πολυτελείας μπρος στα στρατόπεδα της ΤσεκΑ και του Λένιν και αργότερα του Στάλιν.

    Τι το καινούργιο φέρνουν οι σημερινοί «εκδικητές’ αν δεχτούμε ότι δεν είναι πρακτοράκια;

    Τίποτα! Όλα τα έχουμε ζήσει και για όλα υπάρχει ο αντίλογος.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 31/10/2009

  24. Η κοινωκη θεση του ενος εκαστου δημιουργει την συνειδηση του ελεγε ο Καρολος ,κι΄απ΄οτι φαινεται η κοινωνικη θεση του Ματσουκατε τον εκτρεπει σ΄ολες αυτες τις αρλουμπολογιες (απ οτι καταλαβαινω του τεριαζει πολυ ο στιχος του τζαβελα στο τραγουδι εντιμε ανθρωπε κυρ παντελη) νομιζωντας οτι απαντα ο κακομοιρος. καποτε ρωτησαν τον Ζαν Ζορες Γ.Γ. του Γαλικου ΚΚ πως καταλαβαινης οτι καποιος ειναι Δεξιος και αυτος απαντησε ,στην ζωη μου συνομιλησα με παρα πολυ κοσμο, αλλα αυτοι που με λεγαν οτι δεν ειμαι ουτε δεξιος ουτε Αριστερος εγω καταλαβαινα και ετσι ηταν οτι αυτοι ηταν πολυ δεξιοι.

    Σχόλιο από kiamul | 31/10/2009

  25. και ο ζωρές είχε πούρα προλεταριακή καταγωγή, και γι αυτό εξέφραζε πούρες προλεταριακές θέσεις;
    Τι μας λες τωρα ρε Κιαμούλη;
    Ο Λενιν ή η Λούξεμποργκ, ηταν προλετάριοι και γι αυτο είχαν προλεταριακές θέσεις;
    Μικροαστοί διανοούμενοι ήταν, γιατι ως γνωστόν οι μεροκαματιάριδες, δεν έχουν χρόνο όυτε για να χέσουν, όχι να εκπονήσουν και την ορθή προλεταριακή γραμμή.
    «Μα πού ζείς χρυσό μου;» 🙂
    Φαντάζομει ποσο μαύρο θα ειναι τωρα τό πληκτρολόγιο απο τα προλεταριακά σου δάκτυλα… 🙂

    Σχόλιο από vripol | 31/10/2009

  26. Καλά ρε Κιαμούλη παντογνώστη, για πές μου τώρα τι όραμα κοινωνίας έχουν οι «ζαχαριαδικοί» της νέας ΟΠΛΑ ή οι χαοτικοί των πυρήνων, μιας και ακούς αντικαπιταλιστική κουβέντα και εκστασιάζεσαι -για να μην πω κάτι άλλο και με κόψει ο Ομέρ με το πριόνι.

    Και ποιά είναι η δικιά σου θέση απένντι στα φαινόμενα αυτά της ατομικής τρομοκρατίας; Κάνεις και τον κομμουνιστή, που να πάρει! Τον «αριστερισμό» του Λένιν τον έχεις διαβάσει; Ή νομίζεις πως βρισκόμαστε στην περίδο πριν γράψεις ο Λένιν την μπροσούρα αυτή;

    Με αγάπη

    Παντελής ο προλετάριος, που όλοι για μένα κοπιάζουν και όλοι για τα συμφέροντά μου αγωνίζονται

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 31/10/2009

  27. Μάλλον διάβασες για νέα ΟΠΛΑ και σάλταρες Κιαμούλη. Θυμήθηκες το παλιό τραγουδάκι:

    Ο βασιλιάς μας
    θα πάρει το σπαθί
    θα σφάξει αγγλογάλους
    και βενιζελικούς μαζί.

    Στη θέση «βασιλιάς» βάλε «γραμματέας» και στη θέση «βενιζελικοί» βάλε «μη της αρεσκείας μου» και μάλλον θα είσαι ικανοποιημένος γιατί έκανες το βραδινό επαναστατικό καθήκον σου (κάτι σαν την προσευχή των χριστιανών) ενάντια στους άπιστους.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 31/10/2009

  28. Ατώρα Ματσουκάτε,ανάμνον. Πουρνα-πουρνα, όντες θα γνεφίζ ο Κιαμούλτς θα σύρ’ μας έναν καϊτεν…

    Σχόλιο από vripol | 01/11/2009

  29. ματσουκατες
    οταν απαντας σε μενα να απαντας σ αυτα που γραφω και οχι σ αυτα που φανταζεσαι οτι εγραψα
    συγκεκριμενα δεν μιλησα πουθενα για πρωτοπορια
    δεν μιλησα πουθενα για επανασταση και για εκκαθαρισεις
    τωρα το αν θεωρεις εργατικη ταξη μονο τους βιομηχανικους εργατες -τους οποιους δεν ειχε ποτε η ελλαδα σε μαζικοτητα που ειχαν αλλες χωρες-τοτε εχεις προβλημα αντιληψης
    αν κανεις μια βολτα στην γειτονια σου θα δεις απο τους πακεταδες που σου φερνουν το φαι στο σπιτι, μεχρι τισ σερβιτορες που σου σερβιρουν τον εσπρεσσο στην καφετερια να δουλευουν ανασφαλιστοι και με μεροκαματα γαματα
    αυτοι δεν ειναι νεο-προλεταριοι κατ εσενα
    πως θες να τους ονομασουμε αφου δεν τους θεωρεις προλεταριους;
    θες να τους λεμε ΤΖΑΜΑΙΚΑ;

    Οι αποψεις σου πως μια επανασταση την ακοουθουν σφαγες και σταλινικες εκκαθαρισεις μου θυμιζουν ανανεωτικους συνασπισμαριους με παχυλο μισθο δημοσιου
    στο σχολιο μου μιλησα για αναγκη οργανωσης των ζωων μας και για την αναγκαιοτητα ενος πραγματικα εργατικου συνδικαλιστικου οργανου
    ξαναπαντα μου αλλα ντ αλλω να επιβεβαιωσεις τρο γεγονος πως εχεις προβλημα αντιληψης

    Σχόλιο από samurai | 01/11/2009

  30. Σαμουράι, δεν αναφέρθηκα σε σένα. Αναφέρθηκα γενικά στα φαινόμενα της ατομικής τρομοκρατίας εξαιτίας των τελευταίων κρουσμάτων.

    Συμφωνώ σε όλα όσα λες, πλην αυτών των αφοριστικών που φαντάζονται μια επανασταση αγνοώντας την ιστορική εμπειρία. Άσε να το βλέπω έτσι. Προτιμώ ένα μαζικό συνδικαλιστικό κίνημα το οποίο θα προσπαθήσει να βελτιώσει τις συνθήκες από κάτι άλλο άγνωστο και απρόοπτο, που όμως από την ιστορία ξέρω τι θα παράγει. Γιατί είναι κακή η γνώση του παρελθόντος; Και γιατί στην Ελάδα, τώρα, θα συμβεί κάτι μοναδικό, που δεν το έζησε ποτέ η υφήλιος; Γιατί η ελληνική «εξέγερση» θα έχει κάτι το διαφορετικό εάν πετύχει; Δεν πιστεύω ότι είμαστε ο περιούσιος λαός

    Δεν ανήκω σε κανένα κόμμα και ούτε το παίζω «κυρ Παντελής» στους κοινωνικούς αγώνες όπως αναφέρθηκε ο τσεκίστας της παρέας μας. Το αντίθετο μάλιστα. Αλλά όταν δεν αγαπάμε τους ανθρώπους, όπως ο σύντροφος Κιαμούλης, πώς θα αγωνιστούμε για την λευτεριά τους;

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 01/11/2009

  31. Σαμουράι, Θά έχει πλάκα: «Τζαμάικα όλω των χωρών ενωθείτε»
    «Τζαμαϊκανη σημαία»
    Κι αυτοί, οι χθεσινοί: «Ομάδα Τζαμαϊκανης Λαϊκης Αυτοάμυνας» 🙂

    Σχόλιο από vripol | 01/11/2009

  32. ¨)
    μην αφοριζεις την επανασταση ομως ματσουκατες
    δεν γιναν στον πλανητη μονο μαρξιστικες επαναστασεις
    το ισπανικο συνδ κινημα οταν συναντησε την επιθυμαι της αντιδρασης υπο τον φρανκο να πρει την εξουσια αναγκαστηκε να επαναστατησει και να θεσειε εφαρμογη σε απελευθερωμενες περιοχες το προγραμμα του
    εκει δεν ειχαμε ουτε σφαγες, ουτε εκκαθαρισεις ουτε τιποτα απο αυτα που συνεβησαν στην ρωσικη εμπειρια νωριτερα
    «το συντομο καλκαιρι της αναρχιας» ειναι ενα πολυ ωραιο που περιγραφει το τι συνεβη τοτε εκει

    Σχόλιο από samurai | 01/11/2009

  33. οπως ειπα καισ την αρχη παιδια δεν μπαινω στην λογικη να παρω το μερος ουτε του ενος ουτε του αλλου
    αφου δε συμφωνω και δε με εκφραζουν ουτε οι αστυνομικοι ουτε οι αλλοι
    με το ζορι να διαλεξω ομαδα
    για να χαριτολογησω λιγο θα πω
    πως μου θυμιζει το ποδοσφαιρικο κλιμα της σαλονικης που με το ζορι πρεπει να εισαι η αποκ ή αρης
    ε δεν ειμαι τιποτα απο τα δυο
    απολλων μονο
    χαχαχαχααπαγορευεται δηλαδη;

    Σχόλιο από samurai | 01/11/2009

  34. Να ταν μονο αυτο Σαμουραϊ (το προβλημα αντιληψις) στο στρατο μας λεγαν για την εμπλοκη το εξης (η εμπλοκη μια τα αιτια πολλα)και στην περιπτωση του Ματσουκα τα αίτια ειναι πολλα .
    Και τι επιχειρηματα μεγαλε μας εσκισες αλλα μαζι μ΄αυτα επιβεβαιωσες ολα αυτα που σου ειπα παραπανω και τις θεσεις σου . ενα πραγμα ειναι αμετρητο στον κοσμο μας η βλακεια κι΄αυτο το επιβεβαιωνεις με τις απαντησεις σου

    Σχόλιο από kiamul | 01/11/2009

  35. Δημητρη

    τα πραγματα ειναι απλα. Υπαρχει ατυπο ανταρτικο πολεως εδω και 3 χρονια περιπου με τις κινητοποιησεις του νομου πλαισιου. Τοτε ειχαν βρεθει μεταξυ των διαδηλωτων αυτοσχεδια οπλα και η κυβερνηση με τον φοβο να μην υπαρξει νεος Καλτεζας αφηνε να καιγεται το συμπαν.
    Ο περιξ χωρος εδειξε τασεις ριζοσπαστικοποιησης, αυτο απλα θελω να πω. Σεβομαι τις ιδεολογικες του διαφοροποιησεις αλλα τωρα το πραγμα ειναι απλο. Υπαρχει τρομοκρατια που δεν ωφελει κανεναν παρα μονο ανοητους και οπως ειπε ο Ματσουκατες, πρακτορακια

    Σχόλιο από Zurichman | 01/11/2009

  36. ομερ για καντο λιανα

    Σχόλιο από Zurichman | 01/11/2009

  37. Ας μη συνεχίσουμε να συζητάμε για την τρομοκρατία ή το αντάρτικο πόλεων σ’ αυτό το αφιέρωμα στην Έλλη Παππά.

    Αργότερα σκεφτόμαστε να ανεβάσουμε ένα σχετικό θέμα, που θα λαμβάνει υπ’ όψη τόσο την ευρωπαϊκή εμπειρία, όσο και την ελληνική ιδιομορφία.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/11/2009

  38. ΕΛΛΗ καλό σου ταξίδι.– Εκεί που πας, θα βρεις αν,,, πάρα πολλούς δικούς μας νέους αδικοχαμένους. και θα έχεις παρέα Θέλω να πιστεύω ότι έχεις αφήσει δυνατή διαθήκη στις ακόλουθες γενεές για ασταμάτητους αγώνες ενάντια στον καπιταλιστικό φασισμό.

    Μετά θανάτου όλοι δικαιώνονται.

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 01/11/2009

  39. Σίγα –Σιγά φεύγουν και τα τελευταία σύμβολα μιας εποχής άδικης, που όμως κάποιοι άνθρωποι σαν την Έλλη Παππά, μας δίδαξαν ανθρώπινη αξιοπρέπεια και εμμονή στο δρόμο του δικαίου.
    Έλλη αν εκεί που θα πας συναντήσεις τον Μπελογιάννη να του πεις ένα μεγάλο ευχαριστώ και από εμένα.
    Να του πεις και ένα μεγάλο συγνώμη για ότι δεν έκανα για να δικαιωθεί ο αγώνας του. R.I.P

    Σχόλιο από chmarni | 01/11/2009

  40. vripol Για τα μεσοαστικα στρωματα στα οποια ανηκαν ολοι αυτοι που αναφερεις ( και εγω θα σου αραδιαζα χιλιαδες ονοματα)ποτε δεν εισαι σιγουρος οτι στην δεδομενη στιγμη θα ειναι μαζι σου αλλα η ιστορια απεδειξε οτι πολυ απο αυτους μπηκαν μπροστα και μαρτυρισαν για το δικαιο της υποθεσης μας
    Και τον Βουλγαρη για αριστερο τον ειχαμε αλλα μετα το ξεβρακωμα με την τρελη την Αννα την πεμπτη μπορεις να πεις οτι ο ανθρωπος αυτος ειναι αριστερος.

    ΜΑΖΕΨΕ τις ειρωνειες την αλλη φορα θα τα ακουσεις

    Σχόλιο από kiamul | 02/11/2009

  41. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ

    δειτε το βιντεακι
    http://ramirez2007saloniki.blogspot.com/2009/11/blog-post.html

    Σχόλιο από samurai | 02/11/2009

  42. «ανεξελεκτα τμηματα …καθυστερημενη αριστερα» ΜΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΕΥΣΕΙΣ …ΤΙ ΝΑ ΠΩ,ΤΥΦΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΧΑΜΕΝΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΕ ΠΟΤΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ- ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΔΙΑΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟ ΚΚΕ ,ΤΟΥΣ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΕ ΑΝΤΙΚΚΕ ΜΕΝΟΣ. Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΗΡΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ,ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΕΙ…
    ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ?
    ΛΙΓΟΙ ΚΟΚΚΙΝΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ(ΔΥΟ ΒΛΕΠΩ ΕΓΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ Ο ΣΥΝ),ΕΧΟΥΝ ΝΕΟ ΑΙΜΑ ,ΖΩΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΚΛΠ.Ο ΕΝΑΣ ΕΝΑΙ ΤΟ ΚΚΕ.ΟΣΟΙ ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΩΝΙΣΑΝ ‘Η ΥΠΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ‘Η ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΥΤΗΚΑΝ ΑΥΤΟΙ ΕΝΑΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΧΡΕΙΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΑΣΥΣΤΟΛΑ ΤΟΝ ΟΡΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ.ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΦΘΙΝΟΥΣΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΛΗΘΙΣΜΙΑΚΑ¨»ΖΩΗ» «ΖΟΥΝ» ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.
    ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΕΡΑΣΤΗ ,ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΧΩΡΙΣΜΟ ,ΜΕΤΑ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΛΕΤΑ , ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΗΝ ΚΑΛΗ ΤΟΥ… ΠΟΥΤΑΝΑ.

    Σχόλιο από Γ.Γ.ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ | 02/11/2009

  43. Κι αν δεν είναι «πουτάνα», αλλά «ανεξέλικτη και καθυστερημένη»; Τότε πώς θα την πεις; Και γιατί σύντροφε να πάρουμε τη χειρότερη εκδοχή;

    Βέβαια, μπορεί να είναι και πουτάνα», αλλά τότε το κακό είναι μάλλον μικρότερο, από το να είναι «ανεξέλικτη και καθυστερημένη». Εκτός κι αν είσαι μουσουλμάνος και βλέπεις τη γυναίκα σου σαν έπιπλο, αποκλειστικά δι ιδίαν χρήσιν.

    Τι λες επ’ αυτού του φιλοσοφικο-υπαρξιακού ζητήματος σύντροφε Κιαμούλη;

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 02/11/2009

  44. ΜΑΤΣΟΥΚΑ ολεα τα ψωλια εγω κι θα σκωνω, εγροικας ντο λεω οσον για τον γιωργακην εξεροματον απο παλαίά εσκωσεν πολλα φορας το τιουρλουκ νεμουν κανηται, δωσατον τσοαπ εσυ

    Σχόλιο από kiamul | 02/11/2009

  45. εγω δεν ασχολουμαι με σας,αλλος,αλλος..

    Σχόλιο από γεωργιαδης γιωργος | 02/11/2009

  46. Νομίζω ότιαυτός ο Γεωργιάδης είναι άλλος. Δε σου και σένα φαίνεται ωρέ Ομέρ;

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 02/11/2009

  47. Ματσουκάτε είχες δίκιο. Ο πρώτος Γ.Γ. είχε ήδη αποκαλύψει την πλαστοπροσωπία. Απλώς είχε κρατηθεί, ως συνήθως στο μοντερέισον, και δεν το είχες πληροφορηθεί. Ο νέος Γ.Γ. μας φαίνεται βαμμένος μαύρος σταλινικός. Δε νομίζεις;

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/11/2009

  48. Μην ασχολείστε με τους κάθε Γ.Γ.Γ το στόμα τους είναι ένας βόθρος και το μυαλό τους ένας κάδος απορριμμάτων. Να τους χαίρεται η αραπιά. Τέτοια εκτρώματα σπανίως γεννά η φύση

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 02/11/2009

  49. τα βρήκα στον Ροΐδη

    Πολιτική η κηδεία της Έλλης Παππά.

    Αύριο η πολιτική κηδεία της Ελλης Παππά
    Θα ταφεί στην Κοκκινιά στο Γ’ Νεκροταφείο (10.30 π.μ.), δίπλα στον Ν. Μπελογιάννη, σύμφωνα με επιθυμία της ίδιας

    Ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
    για την κηδεία και τη νεκρή:

    Κηδεύεται αύριο Σάββατο με πολιτική τελετή η αγωνίστρια της ΕΑΜικής Αντίστασης, δημοσιογράφος και συγγραφέας Ελλη Παππά, στο Τρίτο Νεκροταφείο, δίπλα στον τάφο του εκτελεσμένου κομμουνιστή Νίκου Μπελογιάννη, συντρόφου εν ζωή της Ε. Παππά.

    Η Ελλη Παππά ήταν δημοσιογράφος και συγγραφέας, κόρη του Ευάγγελου Παππά και της Μαριάνθης Παπαδοπούλου. Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1920. Ηταν η μικρότερη από πέντε παιδιά: Την Ηρώ, την Δέσποινα, την Διδώ (πρόκειται για τη γνωστή συγγραφέα Διδώ Σωτηρίου) και τον Γιώργο. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή η οικογένεια εγκαταστάθηκε στον Πειραιά. Φοίτησε αρχικά στη Φιλοσοφική και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς όμως να ολοκληρώσει τις σπουδές της, λόγω της Κατοχής. Παράλληλα, εργαζόταν σαν δημοσιογράφος. Μετά την Κατοχή εντάχθηκε στο ΕΑΜ και στο ΚΚΕ. Εργάστηκε στην παράνομη έκδοση του «Ριζοσπάστη», μέχρι το 1949, οπότε άρχισε η συνεργασία της με τον Νίκο Πλουμπίδη και από τον Ιούνιο του 1950 με τον Νίκο Μπελογιάννη που έγινε σύντροφός της στη ζωή.

    Η Ελλη Παππά και ο Νίκος Μπελογιάννης συνελήφθησαν το Δεκέμβρη του 1950, στη δίνη της μετεμφυλιακής τρομοκρατίας και των διώξεων. Παρέμειναν σε απομόνωση έως την πρώτη δίκη τους, το Νοέμβρη του 1951. Στη φυλακή, τον Αύγουστο του 1951, γεννήθηκε ο γιος τους Νίκος. Ακολούθησε η δεύτερη δίκη, το Φλεβάρη του 1952. Μαζί με τον σύντροφό της, καταδικάστηκαν σε θάνατο. Ο Νίκος Μπελογιάννης εκτελέστηκε. Η Ελλη Παππά, παρά την καταδικαστική απόφαση, δεν οδηγήθηκε στο απόσπασμα, λόγω του νεογέννητου Νίκου, ο οποίος ήταν τότε μόλις 7 μηνών. Το μετεμφυλιακό καθεστώς την κράτησε φυλακισμένη στις φυλακές Αβέρωφ και απελευθερώθηκε πολλά χρόνια μετά, το 1964.

    Εργάστηκε στην ΕΔΑ και από το 1965 ήταν αρθρογράφος και μέλος της συντακτικής επιτροπής της εφημερίδας «Δημοκρατική Αλλαγή». Η χούντα των συνταγματαρχών τη συνέλαβε και την εξόρισε στη Γυάρο. Τον Ιούλιο του 1968, ενάμιση χρόνο μετά τη σύλληψη και τον εκτοπισμό της, αποφυλακίστηκε λόγω σοβαρής ασθένειας. Σαν δημοσιογράφος, εργάστηκε στην Εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πάτση, στην εφημερίδα «Μακεδονία», στο περιοδικό «Γυναίκα», στην εφημερίδα «Εξπρές» και στην εφημερίδα «Εθνος».

    Από την περίοδο της φυλάκισής της σώζονται αλληλογραφία, κείμενα και ενθυμήματα, πολλά από τα οποία φυλάχθηκαν από τον γιο της και την αδελφή της Διδώ Σωτηρίου. Σε δεκατρία χρόνια φυλακής, καθώς ο γιος της Νίκος μεγάλωνε με τη φροντίδα της αδελφής της Διδώς, δεν έπαψε μέσα στο κελί της να δημιουργεί βιβλία για το παιδί. Γραμμένα ή διασκευασμένα από την ίδια, ζωγραφισμένα και βιβλιοδετημένα στο χέρι με λεπτομέρεια, τα βιβλία που φιλοτέχνησε για τον γιο της η Ελλη Παππά, αποτελούν μια μορφή αντίστασης στη βαρβαρότητα της φυλακής. Μετά το 1990 αποσύρθηκε από τη δημοσιογραφία και αφιερώθηκε στο συγγραφικό της έργο. Από τα λογοτεχνικά της έργα ξεχωρίζουν «Το ημερολόγιο ενός φυλακισμένου» (Μυθιστόρημα, Βουκουρέστι 1961) και η «Δουλειά της φυλακής» (Διηγήματα και ποιήματα, 1979).

    Συλλυπητήριο μήνυμα της Αλέκας Παπαρήγα
    Για το θάνατο της Ελλης Παππά, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα έκανε την παρακάτω δήλωση: «Εκφράζω στη οικογένεια της Ελλης Παππά τα θερμά μου συλλυπητήρια για το θάνατο της παλαίμαχης αγωνίστριας της ΕΑΜικής Αντίστασης και πνευματικού ανθρώπου. Θα μείνει στη μνήμη πολλών γενεών ιδιαίτερα η στάση της στις ιστορικές δίκες του Νίκου Μπελογιάννη και των άλλων στελεχών του ΚΚΕ, ως στάση διαπαιδαγώγησης και σταθερής προσήλωσης στην πάλη για να ξημερώσουν και στον τόπο μας καλύτερες μέρες».

    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

    ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Κ.Ο. ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΤΗΣ ΈΛΛΗΣ ΠΑΠΠΑ.

    Είμαστε όλοι και όλες εδώ Έλλη.
    Δεν ήρθαμε να αποχαιρετίσουμε τον αιώνα σου.
    Ήρθαμε να δεσμευτούμε για τα επόμενα χρόνια.
    Δεν ήρθαμε να δούμε την τελευταία σελίδα που έγραψες.
    Ήρθαμε να σου υποσχεθούμε σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, πως πολλές σελίδες ανυπομονούν να γραφτούν.
    Γιατί, για να γεμίσουν οι σελίδες τα χρόνια που έρχονται Έλλη χρειάζεται έμπνευση.
    Χρειάζεται, δηλαδή, ο κόσμος μας, προσωπικότητες σαν εσένα.
    Ήσουν, είσαι και θα παραμείνεις η έμπνευσή μας.
    Η ζωή, το έργο σου, η προσωπικότητα σου, οι αγώνες σου Έλλη.
    Είναι η μνήμη μας.
    Είναι η έμπνευσή μας.
    Έζησες τον αιώνα σου και είναι σαν να έζησες πολλές ζωές μαζί.
    Η προσφυγιά, η κατοχή, η αντίσταση, οι σπουδές σου δημιούργησαν ένα φως που όλα αυτά τα χρόνια φώτισε τα σκοτάδια της πολιτικής και της διανόησης.
    Συντρόφισσά μας.
    Είμαστε όλοι εδώ με ένα χαμόγελο και ένα δάκρυ.
    Γιατί η ζωή σου είναι η ιστορία της Αριστεράς.
    Η Έλλη Παππά είναι η γυναίκα που δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές της κι όμως ήταν η πιο καλλιεργημένη.
    Είναι η γυναίκα που εργάστηκε και πέτυχε την χειραφέτησή της.
    Είναι η δημοσιογράφος που λάτρεψε την ελληνική γλώσσα.
    Είναι η αγωνίστρια που οργανώθηκε σε καιρούς δύσκολους χωρίς να φοβηθεί κατοχικά στρατεύματα και στρατοδικεία.
    Είναι η σύντροφος που φώναξε «Θέλω να έχω την ίδια τύχη με τον Μπελογιάννη».
    Είναι η μάνα που γέννησε στην φυλακή και από εκεί έγραφε παραμύθια για τον γιο της.
    Είναι η συγγραφέας και η ιστορικός που άφησε την δική της σφραγίδα.
    Είναι η φυλακισμένη και εξόριστη για χρόνια, που κράτησε όρθιο το ανάστημα της και το φρόνημα των συγκρατούμενων της.
    Είναι το κομματικό μέλος που δεν δίστασε να πάει κόντρα στον κομματικό μηχανισμό.
    Είναι το ανήσυχο πνεύμα που ήθελε την κάθαρση της μαρξιστικής σκέψης από τις σταλινικές στρεβλώσεις.
    Έλλη είμαστε όλοι και όλες εδώ.
    Θυμόμαστε τις πατημασιές σου.
    Από την Σμύρνη, στην Κοκκινιά. Από το Γυμνάσιο, στο ΕΑΜ. Από τον εμφύλιο, στην σύλληψη και στα κρατητήρια. Από την θανατική ποινή, στην γέννηση του παιδιού σου στην φυλακή.
    Από την αποφυλάκιση στη δημοσιογραφία και στο συγγραφικό έργο. Από την Γυάρο στην άρνησή σου να φιλοξενηθείς στην Σοβιετική Ένωση.
    Από την μεταπολίτευση, στην αφοσίωσή σου στη γλώσσα, στην δημιουργία και την αξιοπρέπεια.
    Όλα αυτά τα χνάρια ακολουθούμε και τα κρατάμε μέσα μας, οδηγό και πολύτιμο σύντροφό μας.
    Είμαστε όλοι και όλες εδώ Έλλη.
    Για να σε δούμε πάλι δίπλα στον Νίκο Μπελογιάννη. Για να σας αφήσουμε, επιτέλους, μαζί και μόνους. Για να σας τιμήσουμε για τις θυσίες σας. Για να αποχαιρετήσει επιτέλους αυτός ο τόπος, με 57 χρόνια καθυστέρηση, και τον Νίκο Μπελογιάννη. Και αυτό προσπάθησε να σου στερήσει το εκδικητικό μετεμφυλιακό κράτος συντρόφισσά μας. Την ευκαιρία να αποχαιρετίσεις με αξιοπρέπεια τον σύντροφό σου, τον άνθρωπο με το γαρύφαλλο, τον αγωνιστή που ήθελες να πας μαζί του στην εκτέλεση.
    O Μπελογιάννης, όμως νίκησε, συντρόφισσα Έλλη. Είναι ο ηθικός νικητής του εμφυλίου πολέμου.
    Δεν τον κέρδισε με τα όπλα, αλλά ενσαρκώνοντας μπροστά στο δικαστήριο το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς. Της Αριστεράς, των κοινωνικών αγώνων και της εθνικής αντίστασης.
    Υπερασπίστηκε την ανάγκη να λήξει ο εμφύλιος και να υπάρξει ειρήνη και συνεννόηση. Και αυτός είναι ο πραγματικός λόγος για τον οποίο εκτελέστηκε.
    Και ο Μπελογιάννης είναι και θα παραμείνει για πολλές γενιές ένα από τα κορυφαία σύμβολα της Αριστεράς.
    Έγινε τραγούδι, έγινε αφίσα στα εφηβικά δωμάτια, έγινε σκίτσο από τα χέρια του Πικάσο.
    Δεν θα γεράσει ποτέ. Θα ζήσει για πάντα δίπλα στον Τσε, δίπλα στους ήρωες των εφηβικών χρόνων για κάθε γενιά, αφού η εικόνα του θα γεννά σε κάθε γενιά τις δικές της ξεχωριστές μνήμες αντίστασης, αγώνα και αξιοπρέπειας.
    Γιατί ο Μπελογιάννης ήταν, είναι και θα είναι παρόν σε όλες τις μεγάλες αναμετρήσεις της νέας γενιάς με την ιστορία.
    Για τη γενιά των Λαμπράκηδων, ήταν παρόν στις μεγάλες διαδηλώσεις για τη δημοκρατία, ήταν εκεί στη δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα.
    Για τη γενιά του Πολυτεχνείου, ήταν παρόν στο Νοέμβρη, σκαρφαλωμένος στα κάγκελα, τραγουδούσε μαζί με τους φοιτητές συνθήματα για την ελευθερία.
    Για τη γενιά της μεταπολίτευσης ήταν παρόν, ήταν τραγούδι στα χείλη του πλήθους που πίστευε ότι είναι κοντά ο κόσμος που ονειρεύτηκε.
    Για τη δική μου γενιά ήταν παρόν στις μαθητικές καταλήψεις του ΄90, στη δολοφονία του Τεμπονέρα, στον άδικο χαμό του Κάρλος Τζουλιάνι στη Γένοβα.
    Για τους σημερινούς 16άρηδες, ήταν κι αυτός εκεί, στις οργισμένες μέρες του περασμένου Δεκέμβρη. Σα να’ δινε το γαρύφαλλο που για πάντα κρατά στα χέρια του, στους συμμαθητές του Αλέξανδρου για να το προσφέρουν στους αστυνομικούς.
    Συντρόφισσα Έλλη, εσύ και ο σύντροφός σου ο Νίκος είστε η περιουσία μας.
    Εδώ, σήμερα, μπροστά σας όλες οι γενιές υποκλίνονται.
    Κρατάμε τη στάση ζωής, τη σκέψη σου, το κριτικό σου πνεύμα.
    Και υποσχόμαστε να βουτήξουμε κι εμείς βαθιά στα νερά.
    Σε μία από τις τελευταίες σου συνεντεύξεις, σε ρώτησε η δημοσιογράφος «υπάρχει κάτι όπου μπορούμε να προσβλέπουμε;». Κι εσύ απάντησες: «Εγώ το μόνο, όπου προσβλέπω, όπου μπορώ να δω μια ελπίδα, είναι η νέα γενιά. Βιάζεσαι, μου λένε μερικοί, αλλά το πιστεύω, ακούγοντας τα ίδια τα νέα παιδιά που έρχονται εδώ, χωρίς να τα ξέρω, για να μιλήσουν μαζί μου. Και διαπιστώνω ότι αρνούνται αυτόν τον κόσμο, δεν τον θέλουν. Αυτό είναι το μόνο που με γαληνεύει στην Ελλάδα σήμερα».
    Μείνε ήσυχη και γαλήνια συντρόφισσά μας. Η ελπίδα σου θα παραμείνει ζωντανή.
    Καλό σου ταξίδι.

    Σχόλιο από kanali | 02/11/2009

  50. Οι Ελληνες πρόσφυγες έχασαν την πυξίδα τους.
    Την ευγενική παρουσία της Έλλης Παπά μόνο στις φωτογραφίες
    τη βλέπουμε τώρα. Υπάρχει όμως στη σκέψη μας κάι τη θυμόμαστε.Ο θεός να προσφέρει σ’αυτή τη φιλόστοργη γυναίκα
    μια καλή θέση στο Πασαδεισο,όπως κι εκείνη πρόσφερε στους νέους τη διδασκαλεία της μέσα απο τα βιβλία της και το ζωντανό της λόγο.

    Σχόλιο από Ερσυλία Μόσχου | 12/11/2009

  51. […] -Έλλη Παππά: Σύμβολο της αντι-σταλινικής Αριστεράς […]

    Πίνγκμπακ από -Είναι ο σταλινισμός Αριστερά; « Πόντος και Αριστερά | 11/02/2010

  52. […] -Έλλη Παππά: Σύμβολο της αντι-σταλινικής Αριστεράς […]

    Πίνγκμπακ από -Ο Μπελογιάννης ζει μέσ’ στις καρδιές μας… « Πόντος και Αριστερά | 01/04/2010

  53. Το ΚΚΕ εφαρμόζει ήδη στρατηγική προληπτικής εξουδετέρωσης των αποκαλύψεων της συντρόφου του εκτελεσμένου αγωνιστή

    Λ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ (Το Βήμα)

    «ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ» επιχειρεί ο Περισσός εν όψει της έκδοσης από το Μουσείο Μπενάκη της «πολιτικής διαθήκης» της Ελλης Παππά, συντρόφου του Νίκου Μπελογιάννη, ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ, ο οποίος εκτελέστηκε πριν από 58 χρόνια από το μετεμφυλιακό καθεστώς. Σε μια προσπάθεια να προκαταλάβει τις εξελίξεις που αναμένεται να πυροδοτήσουν οι αναφορές της στην υπόθεση Μπελογιάννη όπως και στην αλληλένδετη υπόθεση Πλουμπίδη, που περιέχονται στους δύο «φακέλους» τους οποίους εμπιστεύθηκε η ίδια αρκετά χρόνια προτού πεθάνει (το 1993 και το 1995) στον διευθυντή του Μουσείου Μπενάκη κ. Αγγ. Δεληβορριά, η ηγεσία του ΚΚΕ προχωρεί σε ένα ιδιότυπο «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» αναφορικά με όσα κατά καιρούς έχει καταμαρτυρήσει ή υπαινιχθεί η Ελλη Παππά, αλλά κυρίως
    για όσα προβλέπει ο Περισσός ότι θα αναφέρονται στα κείμενά της, καθώς έχει στα χέρια του τις εκθέσεις και αναφορές της μέσα από τη φυλακή προς την τότε ηγεσία του κόμματος υπό τον Νίκο Ζαχαριάδη .

    Στόχος του ΚΚΕ είναι να χαράξει «κόκκινες γραμμές» εν όψει των επικείμενων αποκαλύψεων της Ελλης Παππά «για όσα είδα, γνώρισα, έπαθα μέσα στο κίνημα στο οποίο αφιερώσαμε τη ζωή μας χωρίς ανταλλάγματα και “εξαργυρώσεις”», όπως έχει γράψει η ίδια, αλλά και να διαμορφώσει εκείνα τα ιστορικά, πολιτικά και επικοινωνιακά «αναχώματα» που κρίνει απαραίτητα για να αντιμετωπίσει όσα θα αναφέρονται σχετικά με «πρόσωπα και γεγονότα» που σφράγισαν την πορεία του Νίκου Μπελογιάννη προς το εκτελεστικό απόσπασμα το ξημέρωμα της Κυριακής 30 Μαρτίου 1952, μαζί με τους Ηλία Αργυριάδη, Νίκο Καλούμενο και Δημήτρη Μπάτση.

    Αν και το ΚΚΕ είχε αποφύγει συστηματικά όλα τα προηγούμενα χρόνια να επικρίνει δημοσίως τη στάση και τις απόψεις που διατύπωνε η Ελλη Παππά αποφεύγοντας μια ανοιχτή διαμάχη μαζί της, τώρα επιχειρεί ανοιχτά να αποδυναμώσει τη σημασία τής υπό έκδοση «πολιτικής διαθήκης» αμφισβητώντας όσα κατά καιρούς έχει η ίδια υποστηρίξει σε εκμυστηρεύσεις της, λιγότερο ή περισσότερο ευθέως, σχετικά με τις ευθύνες τόσο του Ζαχαριάδη όσον αφορά την απόφαση για την αποστολή του Μπελογιάννη στην Ελλάδα τον Ιούνιο του 1950 (με αργεντίνικο διαβατήριο και με το όνομα Ερρίκος Πανόζ), όσο και εκείνων που κατά την ίδια έπαιξαν μοιραίο «ρόλο» στη σύλληψή του λίγους μήνες αργότερα.

    Η σύντροφος του Μπελογιάννη είχε κρατήσει ως επτασφράγιστο μυστικό σημαντικές λεπτομέρειες και στοιχεία, όπως και τα ονοματεπώνυμα όσων κατά τη γνώμη που είχε σχηματίσει συνέτειναν με τις πράξεις τους- φανερές ή κρυφές- στην τραγική έκβαση της υπόθεσης. Γι΄ αυτό και τα συμπεριέλαβε στα δύο κείμενα που παρέδωσε εν είδει «πολιτικής διαθήκης» στο Μουσείο Μπενάκη, με τον ρητό όρο να γίνουν γνωστά μετά τον θάνατό της (πέθανε τον περασμένο Οκτώβριο σε ηλικία 89 ετών), κάτι που αναμένεται να γίνει ως το τέλος Μαΐου. Τα επίμαχα κείμενα επιμελείται ιστορικός του Μουσείου και θα εκδοθούν αυτούσια δίχως παρεμβάσεις. Στόχος είναι να παραδοθούν στους αναγνώστες και στους ερευνητές ως έχουν, ενώ το μόνο που προβλέπεται είναι η εισαγωγή του επιμελητή της έκδοσης και κάποια διαφωτιστικά στοιχεία για πρόσωπα και γεγονότα που αναφέρονται.

    Εν όψει της έκδοσης οι αρμόδιοι επιτελείς του Περισσού έχουν τεθεί σε επιφυλακή. Το Ιστορικό Τμήμα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ έχει αναλάβει να ανασύρει από το αρχείο του κόμματος ό,τι εκθέσεις και αναφορές έστελνε στην ηγεσία από το κελί της, καθώς παρέμεινε στη φυλακή και μετά την εκτέλεση του συντρόφου της. Αν και καταδικασμένη εις θάνατον και παρ΄ ότι επέμεινε να μη διαχωριστεί η μοίρα της από εκείνη του Μπελογιάννη, η Ελλη Παππά γλίτωσε το εκτελεστικό απόσπασμα λόγω του γεννημένου στη φυλακή, τον Αύγουστο του 1951, γιου τους Νίκου και αποφυλακίστηκε την Πρωτοχρονιά του 1964. Ολη εκείνη την περίοδο και όταν ήταν αυτό δυνατόν, κατόρθωνε να στέλνει προς τα έξω κάποια σημειώματά της με αποδέκτη το κόμμα, καταθέτοντας από πρώτο χέρι τα στοιχεία που γνώριζε για την υπόθεση που συγκλόνισε το πανελλήνιο και προκάλεσε ένα μεγάλο κύμα διεθνών αντιδράσεων και κατακραυγής, δίχως ωστόσο αποτέλεσμα. Εκτοτε ποτέ δεν είχε αναφερθεί σε δημόσιες εμφανίσεις της στις λεπτομέρειες και στους κρίσιμους παράγοντες που προσδιόρισαν τις δραματικές εκείνες εξελίξεις. «Για όλα αυτά θα μιλήσω μετά θάνατον» έλεγε σε όσους ζητούσαν να μάθουν τι γνωρίζει.

    Αν και πολυγραφότατη, η αγωνίστρια και διανοούμενη της Αριστεράς, τα μόνα γραπτά που άφησε για την υπόθεση Μπελογιάννη είναι οι 108 δακτυλογραφημένες σελίδες που παρέδωσε στο Μουσείο Μπενάκη (και άλλες 52 σελίδες για την υπόθεση Πλουμπίδη), με τη σημείωση ότι «όποιος ενδιαφερθεί να διαβάσει αυτό το κείμενο» θα μάθει για τις εμπειρίες εκείνες που αφορούσαν «την θέση μου στο ΚΚΕ και τις περιπέτειες της αμοιβαίας σχέσης μας». Ωστόσο έχει δώσει ένα σαφές πρώτο δείγμα γραφής το οποίο δεν άφησε καθόλου αδιάφορο τον Περισσό: «Δεν ήταν εύκολο να είσαι μέλος του ΚΚΕ στα χρόνια του σταλινισμούεκτός κι αν επιδίωξή σου ήταν “να ανέβεις” στην κομματική ιεραρχία. Προϋποθέσεις αυτής της ανόδου ήταν, πρώτον, να έχεις αυτή τη φιλοδοξία, δεύτερον, να κλείνεις τα μάτια και τα αυτιά σε όσα στραβά ή απαράδεκτα ή και ύποπτα διαπίστωνες» σημείωνε στη συνοδευτική επιστολή της ασκώντας δριμεία κριτική στο «μοντέλο» άσκησης της κομματικής εξουσίας που κυριαρχούσε, επισημαίνοντας ότι από πολύ νωρίς διαπίστωνε «πράξεις, παραλείψεις, καταστάσεις, που δεν συμφωνούσαν με την αντίληψή μου για το κομμουνιστικό κίνημα και για το Κόμμα που αναλάμβανε να αναπτύξει αυτό το κίνημα και να το οδηγήσει στη νίκη».

    Με κεντρικό σύνθημα «το ΚΚΕ γεννά Μπελογιάννηδες» ο Περισσός δεν διστάζει να χαρακτηρίσει «αυθαιρεσία» το να αντιμετωπίζονται ως ιστορική πηγή οι μαρτυρίες της Ελλης Παππά, στην οποία προσδίδει ευθέως «λαθεμένες εκτιμήσεις για πρόσωπα και πράγματα». Εξαπολύει δε επίθεση εναντίον όσων μετά τον θάνατό της «επεδίωξαν να αποσυνδέσουν τον Μπελογιάννη από το πραγματικό γεγονός- ότι έζησε και εκτελέστηκε ως στέλεχος του ΚΚΕ», συμπεριλαμβάνοντας μεταξύ αυτών και τα συγγενικά τους πρόσωπα, χωρίς να τα κατονομάζει, αν και είναι προφανές ότι υπονοούν τον υιό Μπελογιάννη, ο οποίος με δηλώσεις του έχει προειδοποιήσει ότι με τη δημοσιοποίηση της «πολιτικής διαθήκης» της μητέρας του «θα αναστατωθεί το “ανεξάρτητο κρατίδιο” του Περισσού». «Οι Μπελογιάννηδες ανήκουν στο ΚΚΕ. Και βεβαίως δεν ανήκουν πολιτικά στους συγγενείς τους, οπουδήποτε και αν βρίσκονται οι τελευταίοι ιδεολογικά ή και κομματικά» αποφαίνεται το ΚΚΕ, επισημαίνοντας ότι «είναι τελείως διαφορετικοί οι συγγενικοί δεσμοί αίματος από τους δεσμούς αίματος των ηρωικών νεκρών μας με το ΚΚΕ», για να καταλήξει στην εξής ωμή διαπίστωση: «Μόνον αυτοί οι δεσμοί μπορούν να αποτιμηθούν ιστορικά και πολιτικά».

    Υπό το πρίσμα αυτό και με την υπογράμμιση ότι «οι προσωπικές εκμυστηρεύσεις έχουν ελάχιστη ιστορική αξία», ο Περισσός επιχειρεί να αποδομήσει την εικόνα που έχει φιλοτεχνήσει η Ελλη Παππά με τις κατά καιρούς μαρτυρίες της, αντιτείνοντας ότι η ίδια «έχει χρησιμοποιήσει τις εκμυστηρεύσεις κατά κόρον και με σαφή υπονοούμενα κάνοντας συνεχείς αναφορές στο τι της είπε ή δεν της είπε ο Μπελογιάννης, ή τι εννοούσε για το ένα ή για το δείνα θέμα». «Ούτε μπορεί να την διαψεύσει κανείς, αφού κανείς δεν ήταν παρών στην απομόνωση του κρατητηρίου, ούτε εκείνη μπορούσε να αποδείξει τα λεγόμενά της» αποφαίνονται οι ιστορικοί του κόμματος, διατυπώνοντας αιχμές για όσα έχει πει στο παρελθόν «τα οποία στη συνέχεια ξέχασε».

    ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΘΗΚΗ

    * Δεν ήταν εύκολο να είσαι μέλος του ΚΚΕ στα χρόνια του σταλινισμού- εκτός κι αν επιδίωξή σου ήταν «να ανέβεις» στην κομματική ιεραρχία.

    Προϋποθέσεις αυτής της ανόδου ήταν, πρώτον, να έχεις αυτή τη φιλοδοξία, δεύτερον, να κλείνεις τα μάτια και τα αυτιά σε όσα στραβά ή απαράδεκτα ή και ύποπτα διαπίστωνες * Διαπίστωσα πράξεις, παραλείψεις, καταστάσεις, που δεν συμφωνούσαν με την αντίληψή μου για το κομμουνιστικό κίνημα και για το Κόμμα που αναλάμβανε να αναπτύξει αυτό το κίνημα και να το οδηγήσει στη νίκη * Ο Ζαχαριάδης είχε ανάγκη να δημιουργήσει τον μύθο ενός μάρτυρα και τον μύθο ενός προδότη. Στη θέση του πρώτου χρησιμοποίησε τον Νίκο Μπελογιάννη στέλνοντάς τον παράνομα στην Ελλάδα για να ανασυγκροτήσει τις παράνομες κομματικές οργανώσεις και στη θέση του δεύτερου τον Νίκο Πλουμπίδη * Ο Νίκος παραήταν υπολογίσιμος σε σημείο που δεν μπορούσε να τον αντέξει ο Ζαχαριάδης ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ
    * Είναι τελείως διαφορετικοί οι συγγενικοί δεσμοί αίματος από τους δεσμούς αίματος των ηρωικών νεκρών μας με το ΚΚΕ. Μόνον αυτοί οι δεσμοί μπορούν να αποτιμηθούν ιστορικά και πολιτικά.

    Οι προσωπικές εκμυστηρεύσεις έχουν ελάχιστη ιστορική αξία * Ούτε μπορεί να διαψεύσει κανείς την Ελλη Παππά, αφού κανείς δεν ήταν παρών στην απομόνωση του κρατητηρίου, ούτε εκείνη μπορούσε να αποδείξει τα λεγόμενά της * Χρειαζόταν να έλθει στην Ελλάδα κάποιο από τα πιο ικανά στελέχη που διέθετε το ΚΚΕ. Στον Μπελογιάννη το ΠΓ και η ΚΕ είχαν επενδύσει μεγάλες ελπίδες * Ούτε η Ελλη Παππά ήταν απαλλαγμένη από τη γενικότερη τάση «χαφιεδολογίας» που υπήρχε στην ηγεσία, υπέπεσε σε λαθεμένες εκτιμήσεις για πρόσωπα και πράγματα, για τα οποία δεν έχει σταθεί αυτοκριτικά, ενώ έχει καταγγείλει άλλους που υπέπεσαν στα ίδια λάθη με τα δικά της «Η γυναίκα του Μπελογιάννη δεν έπρεπε να βάλει μαύρα»

    Ο Νίκος Πλουμπίδης φορώντας χειροπέδες οδηγείται στην αίθουσα του δικαστηρίου που τον καταδίκασε δις εις θάνατον τον Ιούλιο του 1953

    Oι σχέσεις της Ελλης Παππά με συγκρατούμενές της είναι ένα από τα θέματα που θίγει ο Περισσός, αποδίδοντάς της ότι υπήρξαν περιπτώσεις κατά τις οποίες στράφηκε εναντίον τους. Εχει καταγραφεί άλλωστε ότι πολλές ήταν εκείνες που την κατέκριναν επειδή μετά την εκτέλεση του συντρόφου της φόρεσε τα μαύρα. Σύμφωνα με τους ηθικούς και κομματικούς «κώδικες» της εποχής κάτι τέτοιο ισοδυναμούσε, για τις έγκλειστες κομμουνίστριες, με εκδήλωση αδυναμίας και πτώσης του ηθικού έναντι του αντιπάλου.

    Μάλιστα ο Ν. Πλουμπίδης σε επιστολή του που κατάφερε να στείλει στις φυλακές Αβέρωφ όπου κρατούνταν η Ελλη Παππά, ένα μήνα μετά την εκτέλεση του Μπελογιάννη και των συντρόφων του, της έλεγε: «Σήμερα έβρισα δικούς μας, που δε βλέπουν ότι το κουτσομπολιό που γίνεται σε βάρος σου είναι έργο της Ασφάλειας. (…) Συ κορίτσι μου, δικαιολογημένα πόνεσες διπλά για την απώλεια αγαπημένου άντρα και διαλεχτού συντρόφου, όμως συ δεν είσαι η γυναίκα οποιουδήποτε άντρα, ούτε απλή συντρόφισσα. Είσαι η γυναίκα του Μπελογιάννη,που δεν ήταν μόνον άντρας σου, ήταν ηγέτης του ΚΚΕ, ήταν ο εξαίρετος ταγός των εργαζομένων της Ελλάδας, ήταν το καμάρι της προοδευτικής ανθρωπότητας. (…) Η γυναίκα του Μπελογιάννη δεν έπρεπε να βάλει μαύρα. (…) Εσω προσεκτική. Μη δίνεις λαβές για κουτσομπολιά, αν και η Ασφάλεια κάτι θα βρει για να υφάνει το σιχαμερό έργο της».

    Οσον αφορά τον Ν. Πλουμπίδη, υπέρ της αθωότητας του οποίου είχε ταχθεί η ίδια έναντι της βαριάς κομματικής κατηγορίας που τον βάραινε ως «πράκτορα» της Ασφάλειας και «προδότη», εξαιτίας της προαναφερθείσας επιστολής του, ο Περισσός την εμφανίζει να διατηρεί αμφιβολίες και για αυτόν, εμπλέκοντας συγκρατούμενές της όσον αφορά την παρακολούθηση που κατέληξε στη σύλληψη. Στο απόσπασμα που παρατίθεται από έκθεσή της προς τον Ζαχαριάδη αναφέρεται: «Εμένα με βασάνισαν τρία σημεία:

    1) Οταν ήρθε στη φυλακή η Κατερίνα Τριανταφ(υλλίδη) μου είπε: “Ο Πλουμπίδης είναι έξω φρενών μαζί σου γιατί πήγες στο σπίτι του Καλοφωλιά, ενώ στο είχε απαγορεύσει” (σ.σ.: πρόκειται για το σπίτι όπου συνελήφθη στις 20.12.1950 ο Μπελογιάννης και τέσσερις ημέρες αργότερα η Παππά). Εγώ έμεινα κατάπληχτη, γιατί στο σπίτι του Καλοφ(ωλιά) πήγα ακριβώς ύστερα από συνεννόηση μαζί του (από κει θα παίρναμε επαφή με την οργάνωση μετά τη σύλληψη του Νίκου). Τότε το απέδωσα σε υπερβολικότητες της Κατερίνας.Μετά την καταγγελία για τον Πλ(ουμπίδη) με βασάνισε πολύ.

    2) Η τοποθέτηση της Ειρήνης Καστανάκη σε τόσο σοβαρή δουλειά. Απ΄ αυτήν ξεκινάει στην υπόθεσή μας όλο το κορδόνι της παρακολούθησης.Ο Πλ.όταν την έβαλε στη δουλειά μού είχε διαβάσει μια έκθεσή της στην οποία έλεγε πως υπέγραψε δήλωση στη Μακρόνησο ύστερα από βασανιστήρια, “που δεν έπαθε ούτε ο Χριστός”. Του είχα πει τότε πως δεν μ΄ αρέσει εμένα αυτή η γυναίκα που διαφημίζει το τι πέρασε για να δικαιολογήσει τη δήλωσή της (τότε δεν ξέραμε ακόμη πως δεν έγιναν ατομικά βασανιστήρια στη Μακρον. στις γυναίκες). Οταν ήρθα στη φυλακή έμαθα από τις γυναίκες πως η Καστανάκη ουδέποτε είχε πάει στη Μακρ., ότι αντίθετα είχε συλληφθεί το 1948 με τους ιδιωτ.υπάλληλους, ότι αφέθηκε ελεύθερη, χωρίστηκε η δίκη της και δεν έγινε ποτέ (όπως και τώρα).

    Ο μύθος του μάρτυρα και του προδότη

    Για την Ελλη Παππά, ο Ζαχαριάδης στις συγκεκριμένες συνθήκες που επικρατούσαν με το ΚΚΕ «στη γωνία» μετά την ήττα του εμφυλίου πολέμου (1946-1949) και με τον ίδιο σε δυσχερή θέση αν και «με το όπλο παρά πόδα», είχε ανάγκη να δημιουργήσει «τον μύθο ενός μάρτυρα και τον μύθο ενός προδότη», όπου στη θέση του πρώτου χρησιμοποίησε τον Νίκο Μπελογιάννη στέλνοντάς τον παράνομα στην Ελλάδα για να ανασυγκροτήσει τις παράνομες (και διαβρωμένες σε μεγάλο βαθμό από την Ασφάλεια) κομματικές οργανώσεις και στη θέση του δεύτερου τον Νίκο Πλουμπίδη, ο οποίος προσπάθησε απεγνωσμένα να σώσει τη ζωή του Μπελογιάννη (με τη γνωστή επιστολή του προς τις Αρχές με την οποία δήλωνε ότι ο ίδιος ήταν ο καθοδηγητής του παράνομου κομματικού μηχανισμού και ότι θα παραδινόταν αν δεν εκτελείτο ο σύντροφός του). Σε όλα αυτά το ΚΚΕ αντιτείνει ότι η αποστολή του στελέχους του στη μετεμφυλιακή Ελλάδα για την ανασυγκρότηση του παράνομου κομματικού μηχανισμού, επικεφαλής του οποίου ήταν ο Πλουμπίδης, «ήταν αναγκαία (και) από την άποψη ότι χρειαζόταν να έλθει στην Ελλάδα κάποιο από τα πιο ικανά στελέχη που διέθετε το ΚΚΕ».

    Οι «χαφιέδες» και οι «πράκτορες»

    Μεταξύ εκείνων που είχαν έλθει την ίδια περίοδο με τον Μπελογιάννη στην Ελλάδα από τις «Λαϊκές Δημοκρατίες», όπου είχαν βρει στέγη οι ηττημένοι του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), για να συμβάλουν στην ανασυγκρότηση του κόμματος ήταν και ο ομόλογός του στην κομματική ιεραρχία (αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ) Ν. Ακριτίδης, ο οποίος ήταν ένας από εκείνους που η Ελλη Παππά ενδέχεται να θεωρούσε «χαφιέδες» χωρίς ωστόσο να τον κατονομάζει, κάτι που πιθανώς να κάνει στη «διαθήκη» της. Σύμφωνα με έκθεση της Ελλης Ιωαννίδου (όπως ήταν τότε το επώνυμό της από τον γάμο της με το εκτός συνόρων στέλεχος του κομματικού μηχανισμού Ηλία Ιωαννίδη), την οποία δημοσιοποίησε ο Περισσός, «και- έξω από τους μικρούς – πραγματικός χαφιές είναι αυτός που βρίσκεται στην Αθήνα επικεφαλής της δουλειάς». «Αν αυτός είναι πάντα ο Ακριτίδης, τότε χαφιές είναι ο Ακριτίδης» αναφέρεται.

    Το ΚΚΕ, ωστόσο, έχει απορρίψει από τότε την κατηγορία αυτή, ενώ όπως διαπιστώνουν οι ιστορικοί του κόμματος «ούτε η Ελλη Παππά ήταν απαλλαγμένη από τη γενικότερη τάση “χαφιεδολογίας” που υπήρχε στην ηγεσία,βεβαίως σε συνθήκες που η Ασφάλεια κατέφερε ισχυρά χτυπήματα στις παράνομες οργανώσεις του», αποδίδοντάς της «λαθεμένες εκτιμήσεις για πρόσωπα και πράγματα» για τα οποία μάλιστα της χρεώνουν ότι «δεν έχει σταθεί αυτοκριτικά, ενώ έχει καταγγείλει άλλους που υπέπεσαν στα ίδια λάθη με τα δικά της».

    Παραθέτουν εξάλλου άλλο απόσπασμα έκθεσής της σύμφωνα με την οποία ο Ν. Βαβούδης, ο άνθρωπος-«κλειδί» του παράνομου μηχανισμού καθώς διαχειριζόταν τους ασυρμάτους του κόμματος, ήταν «πράκτορας».

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 04/05/2010

  54. […] -Έλλη Παππά: Σύμβολο της αντι-σταλινικής Αριστεράς […]

    Πίνγκμπακ από -Το ΚΚΕ, οι αγρότες και η γενοκτονία της αγροτικής τάξης στην ΕΣΣΔ « Πόντος και Αριστερά | 12/02/2016


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: