Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

Ομοσπονδία Ποντίων για το Φαρμακονήσι

ref22
.
Ψήφισμα της ολομέλειας του 17ου τακτικού συνεδρίου της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων στην Ευρώπη (ΟΣΕΠΕ):
.
«Εμείς οι απόγονοι των προσϕύγων της συνθήκης της Λωζάνης, των εκδιωγμένων, κατατρεγμένων και δολοϕονημένων της περιόδου 1914/1923 στη σημερινή Τουρκία, αισθανόμαστε αλληλέγγυοι στο δράμα των λαών της Μέσης Ανατολής.
.
Δηλώνουμε συμπαράσταση στους πρόσϕυγες και ναυαγούς της Μεσογείου, θύματα της σύγκρουσης των δαιμόνων του σύγχρονου κεϕαλαίου για τον έλεγχο του ϕυσικού πλούτου της κοινής μας Μάνας, της Ανατολίας.
.
Η προσευχή μας για τους νεκρούς ναυαγούς στη Λαμπεντούζα και στο Φαρμακονήσι ας θεωρηθεί δεδομένη και ελάχιστή μας υποχρέωση.»
.
Συνέδριο Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων Ευρώπης,
Φρανκϕούρτη, 25/26 . 01 .2014
. Συνέχεια
Advertisements

30/01/2014 Posted by | -προσφυγιά | 1 σχόλιο

-Να θυμόμαστε το Ολοκαύτωμα των Εβραίων – να συγκρουόμαστε με τους Αρνητές της Γενοκτονίας…

27 Ιανουαρίου: Ημέρα Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων
μαρτύρων και ηρώων του Ολοκαυτώματος
(νόμ. 3218 ΦΕΚ Α/12/27-1-04.)

Απ΄όποια πλευρά και αν το δεις, το εβραϊκό Ολοκαύτωμα -όπως και αυτό των Τσιγγάνων και των διάφορων φυλετικών ομάδων- από τους Ναζιστές Γερμανούς, αποκαλύπτει το υποκριτικό πρόσωπο ενός μεγάλου κομματιού της κοινωνίας μας. Τόσο αυτών που για δεκαετίες απέκρυψαν το γεγονός, συντασσόμενοι απολύτως με τους δωσίλογους που κερδοσκόπησαν απ’  αυτό, όσο και αυτούς που όψιμα το ανακάλυψαν και θρηνούν την ίδια στιγμή που οι ίδιοι συγκαλύπτουν άλλες γενοκτονίες ταυτιζόμενοι και αθωωώνοντας τους θύτες.

Οι μόνοι «που δικαιούνται να ομιλούν»   είναι οι απόγονοι των θυμάτων των γενοκτονιών που έχει διαπράξει μέσα στον 20ο αιώνα ο άγριος εθνικισμός και η μεσαιωνική θρησκοληψία, δηλαδή οι Εβραίοι, οι Τσιγγάνοι, οι Μικρασιάτες (Δυτικομικρασιάτες, Πόντιοι, Ανατολικοθρακιώτες), οι Αρμένιοι, οι Ασσυροχαλδαίοι, καθώς βεβαίως και όσοι από τους υπόλοιπους συμπολίτες, ειλικρινά και από άποψη αρχών που εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση και όχι μεροληπτικά, συμμετέχουν στην οδύνη των θυμάτων και καταδικάζουν τόσο τις πρακτικές γενοκτονίας, όσο και αυτούς που τις πραγματοποίησαν.

Όλοι οι υπόλοιποι όψιμοι και κατ’ επιλογήν -δηλαδη ανειλικρινείς- συμπαραστάτες των θυμάτων, δεξιοί και αριστεροί, είναι κληρονόμοι των πολύχρωμων δωσιλογισμών (ή του αδιάφορου μικροαστού «κυρ Παντελή«) που συνόδευσαν τους γενοκτόνους στο δολοφονικό τους έργο. Φυσικά συνένοχοι τωνΑρνητών είναι και όσοι προέρχονται από τις γενοκτονημένες πληθυσμιακές ομάδες, που αρνούνται να συναισθανθούν αλληλεγγύη προς τα θύματα των άλλων Γενοκτονιών. Και δυστυχώς τέτοιοι υπάρχουν πολλοί και στους Εβραίους, και στους Πόντιους, και στους Δυτικομικρασιάτες, και στους Αρμενίους…

Τιμώντας το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, αναδημοσιεύουμε ένα παλιό μας κείμενο με τίτλο «Για τον Abravanel». Στη συνέχεια το κείμενο της Ελένης Καρασσαβίδου,που δημοσιεύτηκε στο Tvxs με τίτλο «Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Εβραίων στην Ελλάδα»  και στο τέλος ένα (εξαιρετικό) απόσπασμα από κείμενο του Μιχάλη Πάγκαλου για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης από έργα των Πρίμο Λέβι και Λεβινάς.

 

Τα κείμενά μας για τους δικούς μας Αρνητές της Γενοκτονίας θα τα βρείτε πατώντας ΕΔΩ……. Ενώ αυτά που έχουμε γράψει για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, βρίσκονται μαζί με άλλα αντίστοιχα μέσα στην ενότητα άρθρων που εμφανίζονται πατώντας  ΕΔΩ ή ΕΔΩ

Συνέχεια

27/01/2014 Posted by | -Άρνηση Γενοκτονίας, -Αρμένιοι, -Αρνητές Γενοκτονίας, -Γενοκτονία, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Ιδεολογικά, -αντιφασιστικά, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, Αντιρατσιστικά, Αντισημιτισμός, Αναθεωρητισμός | 4 Σχόλια

-Με αφορμή την δολοφονία των Λούξεμπουργκ και Λίμπνεχτ από τους σοσιαλδημοκράτες

Ρόζα Λούξεμπουργκ και Καρλ Λίμπκνεχτ
.

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΕΦΑΛΗ*
.

Η ήττα των Γερμανών Σπαρτακιστών στις συγκρούσεις του Ιανουαρίου 1919 σφραγίστηκε με την ωμή δολοφονία των δύο επιφανών ηγετών τους, της Ρόζας Λούξεμπουργκ και του Καρλ Λίμπκνεχτ. Μετά τη σύλληψη και το βασανισμό τους, στις 15 Ιανουαρίου, πυροβολήθηκαν από τα Φράικορπς, με τις ευλογίες του τότε υπουργού Αμυνας, σοσιαλδημοκράτη Γκούσταβ Νόσκε.

 Το σώμα της Λούξεμπουργκ πετάχτηκε σε ένα κανάλι του Βερολίνου, ενώ ο Λίμπκνεχτ μεταφέρθηκε ανώνυμα στο νεκροτομείο. Με τη δολοφονία τους, η αντίδραση της εποχής απαλλάχτηκε από τους δύο πιο «επικίνδυνους» σπαρτακιστές ηγέτες που φοβόταν βάσιμα ότι θα έδιναν ώθηση στην επαναστατική εξέλιξη.

Η Λούξεμπουργκ και ο Λίμπκνεχτ γεννήθηκαν κατά μια παράξενη σύμπτωση την ίδια χρονιά, το 1871, χρονιά της παρισινής Κομμούνας. Μετά την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1914, ξεχώρισαν ως οι κύριοι εκπρόσωποι της επαναστατικής πτέρυγας του Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD). Σχεδόν όλη η ηγεσία του κόμματος, περιλαμβανόμενου του βασικού θεωρητικού του, του Κάουτσκι, θα υποστηρίξει τότε την πολεμική προσπάθεια, υιοθετώντας μια «σοσιαλπατριωτική» θέση. Η Λούξεμπουργκ και ο Λίμπκνεχτ, αντίθετα, μαζί με την Κλάρα Τσέτκιν, αποκαλύπτουν το χαρακτήρα του πολέμου ως μιας ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης, αποτέλεσμα των ανταγωνισμών των μεγάλων δυνάμεων για το μοίρασμα του κόσμου.

Συνέχεια

23/01/2014 Posted by | -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -αντιφασιστικά, Ελευθεροτυπία | 3 Σχόλια

-Ο ποντιακός πολιτισμός ρίζωσε για τα καλά στην προσφυγιά…

Ας απολαύσουμε, έστω και καθυστερημένα, τα παιδιά που συμμετείχαν στον  1ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Λύρας Στίχου Τραγουδιού που πραγματοποιήθηκε στην Χρυσούπολη στις 6 και 7 Ιουλίου 2013.

Διοργανώθηκε από τον Δήμο Νέστου και τον Σύλλογο Ποντίων Νέστου

18/01/2014 Posted by | -προσφυγιά, -Διάφορα, -Λαογραφία | Σχολιάστε

Είναι Ευρω_πέοι;;;;;

Δείτε το λογότυπο της Ελληνικής Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και διάφορες πιο ρεαλιστικές εκδοχές-παραλλαγές του.
.
Από: massmedia-gr.blogspot.com

.

.

Το λογότυπο αναπαριστά …

.
ένα ιστιοφόρο καράβι. Γραφιστικά απαρτίζεται από δύο ημικυκλικά σχήματα: Το ένα αναπαριστά το φουσκωμένο πανί – εμπνευσμένο από το γράμμα «Ε», και το άλλο το σκαρί του καραβιού – που προέκυψε από το γράμμα «U»των αρχικών γραμμάτων τής «Ευρωπαϊκής Ένωσης» (e.u.).

.

09/01/2014 Posted by | -Ανέκδοτα | 2 Σχόλια

O τελευταίος Ακρίτας του Πόντου

untitledΑναστάσιος Παπαδόπουλος (Κοτσά Αναστάς): Ένας άγνωστος αγωνιστής της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας
του Λάζαρου Παπαδόπουλου από τον «Δρόμο της Αριστεράς»

Η ζωή και η δράση του Αναστάσιου Παπαδόπουλου είναι ένα κομμάτι από το πάζλ των γεγονότων που διαδραματίστηκαν την περίοδο 1915-1922 στον Πόντο. Ο νεαρός οπλαρχηγός ήταν από τους πρωτοπόρους της Αντίστασης στα δύσκολα χρόνια της ποντιακής γενοκτονίας και πέρασε στην ιστορία και στο θρύλο ως Κοτσά Αναστάς (Μεγάλος Αναστάσης). Γεννήθηκε το 1896 στο χωριό Εντίκ Πουνάρ της Έρπαα (αρχαία Ηράκλεια) και ήταν γιος πολύτεκνης αγροτικής οικογένειας και εγγόνι ιερέα. Μεγάλωσε μέσα σε ένα ελληνορθόδοξο περιβάλλον και γαλουχήθηκε με τα νάματα και τα ιδανικά του ανθρωπισμού και της ελευθερίας. Από μικρός έδειξε ότι ήταν ατίθασος και δυναμικός χαρακτήρας, με σπάνιες όμως ευαισθησίες υπέρ των αδύναμων και των κατατρεγμένων.
Το 1915 επιστρατεύεται στον οθωμανικό στρατό και αντιμετωπίζει πολλές δυσκολίες στο Τάγμα Εργασίας που υπηρετούσε. Αντιλήφθηκε γρήγορα ότι τα τάγματα αυτά ήταν «τάγματα θανάτου», ένα καλοστημένο εργαλείο μεθοδικής εξόντωσης των Ελλήνων, κατά το πρότυπο της φοβερής σφαγής των Αρμενίων που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς. Καταφέρνει να δραπετεύσει και μαζί με άλλους φυγόστρατους χωριανούς του ανεβαίνει στο βουνό Τοπ-τσαμ. Με ξεκάθαρες πλέον τις αντιλήψεις του για ένοπλη αντίσταση απέναντι στην τουρκική βαρβαρότητα, εντάσσεται στη μικρή ανταρτική ομάδα του Καπετάν Γιακώβ (Ιάκωβου Καρατελίδη). Η ένοπλη αυτή ομάδα μεγάλωνε καθημερινά με την προσέλευση νέων φυγάδων από τα γύρω χωριά του Τοπ-τσαμ. Έτσι δημιουργήθηκε ένα αξιόμαχο αντάρτικο σώμα που ως κύριο στόχο είχε την αυτοάμυνα και την προστασία του ελληνικού πληθυσμού που ήταν έρμαιο των λεηλασιών, των εξευτελισμών και των εκτελέσεων.

Συνέχεια

01/01/2014 Posted by | -προσφυγιά, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Δρόμος εφημερίδα, -Ιστορικά, -Περί Πόντου, -Ποντιακό Αντάρτικο, Μικρά Ασία | 1 σχόλιο