Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Για τον Νικόλα Άσιμο…

asimos2«….τον καλλιτέχνη και άνθρωπο που έζησε και αμφισβήτησε με συνέπεια και πίστη αυτόν τον κόσμο της βαρβαρότητας»

Στέλιος Καζαντζίδης

 Στις 17 του Μάρτη του ’88 αποφάσισε να αποχωρήσει από τούτη τη ζωή ο Νικόλας ο Άσιμος.  Οικεία μορφή των φοιτητικών μας χρόνων, από το Πολυτεχνείο μέχρι τα Προπύλαια. Στα τραγούδια του απεικονίζονταν με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο οι στιγμές, οι αναζητήσεις και τα αδιέξοδα της γενιάς του Πολυτεχνείου και της μεταπολίτευσης. 

Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1949 (20/8/49) από γονείς Κοζανίτες. Έζησε στην Κοζάνη μέχρι τα δεκαοχτώ του. Από μικρός έδειξε τον ανήσυχο χαρακτήρα του. Είχε μεγάλη αντίληψη. περιέργεια και ήταν πολύ φιλομαθής. Σαν μαθητής, του άρεσε να διαβάζει εξωσχολικά βιβλία και στο σχολείο ήταν από τους πρώτους μαθητές. Μελέτη ελάχιστη (κυρίως στο γυμνάσιο). «Από μικρός ήταν ζωηρός, αμφισβητούσε, έψαχνε τη ζωή», θυμάται ο αδερφός του Δημήτρης Ασιμόπουλος.

Στο Δημοτικό κρατούσε τη σημαία. Στο γυμνάσιο δεν τα ήθελε καθόλου αυτά και καθησύχαζε τους γονείς του καθώς τον έβλεπαν να μην διαβάζει». Εγώ τα ξέρω, δεν παν να χτυπιούνται, εγώ θα γράψω στα γραπτά«. Είχε πολύ μεγάλη σιγουριά για τον εαυτό του. Οι καθηγητές του ήταν διχασμένοι. Και τον συμπαθούσαν αλλά και δεν τον ανέχονταν, γιατί τους έμπαινε στα ρουθούνια (τους κριτικάριζε με τον τρόπο του.)

Έφηβος ασχολήθηκε με το σχολικό θέατρο (όπου θέατρο ο Νικόλας μέσα), με τον αθλητισμό, με το ποδόσφαιρο (τον είχαν ζητήσει στο σύλλογο της Κοζάνης αλλά δεν πήγε). Έγραφε στίχους. Δημιουργούσε ποιήματα με αφορμές διάφορες (σχολείο, κοινωνική ζωή, πόλη, έρωτας). Οι καθηγητές του γνωμάτευσαν ότι είχε πρόωρη ωριμότητα. Πολλές εκδηλώσεις του σχολείου του και εκτός γίνονταν με πρωτοβουλίες του.

Τα σχολικά βιβλία του τα διάβαζε ολόκληρα και δεν τα ξαναδιάβαζε (ή έριχνε καμιά ματιά). Τελειώνει το Λύκειο τότε Πρακτικό-Κλασσικό (θετικά μαθήματα- θεωρητικά μαθήματα). Ο Νικόλας τελείωσε Πρακτικό, μα επέλεξε θεωρητικές επιστήμες. Φροντιστήριο δεν πάτησε. Μαθαίνει (για τις τελικές εξετάσεις) τελευταία στιγμή τα Λατινικά, (τότε) μόνος του και μπαίνει στη Φιλοσοφική Θεσσαλονίκης, τμήμα Νεοελληνικό (1967). Ήθελε να πάει για δημοσιογραφία. Τελειόφοιτος ή απόφοιτος Λυκείου στελνει κάποιο γραπτό σε εφημερίδα της Θεσσαλονίκης χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά το ψευδώνυμο «Άσιμος». Το πραγματικό του επώνυμο ήταν Ασιμόπουλος. Όμως σιγά-σιγά σαν φοιτητής καθιερώνει το «Άσιμος» σαν επίσημο, η ταυτότητα του μένει κάποια στιγμή στην Ασφάλεια, δεν την αναζητεί. ώσπου γύρω στο ’86 εκδίδει ταυτότητα σαν «Νικόλας Άσιμος».

Από το ξεκίνημα του σαν φοιτητής θέλησε να ξαναδημιουργήσει το Φοιτητικό θέατρο με δική του αίθουσα (θέατρο) στο πανεπιστήμιο (υπόγειο Φιλοσοφικής σχολής). Ανέβασαν 4-5 έργα: Αριστοφάνη, Μένανδρο, (το 1971, ο «Φοιτητικός Θίασος» ανέβασε τους «Επιτρέποντες» του Μενάνδρου), Μολιέρο στο στρατιωτικό θέατρο (τότε). Με το ξεκίνημα της φοιτητικής του «καριέρας» αγοράζει την πρώτη του κιθάρα. Έπαιζε στις ταβέρνες με τις παρέες του. Την κουβαλούσε πάντα μαζί του. Ήταν αυτοδίδακτος. Στη Θεσσαλονίκη δημιούργησε τρεις μπουάτ. Παράλληλα αρχίζουν οι πρώτες του εμφανίσεις στο αναψυκτήριο του Λευκού Πύργου και μετά στο «Apple». Ερχόταν αντιμέτωπος με τις «αρχές», τη Χούντα, γιατί δεν δέχονταν καμμιά λογοκρισία στα τραγούδια του και στα λεγόμενά του. Κυνηγήθηκε και χτυπήθηκε άγρια στα κρατητήρια της ασφάλειας.

Το ’73 πήρε την πραμάτεια του και κατέβηκε στην Αθήνα για ανεύρεση καλύτερης «τύχης». Εκεί κατά πρώτον ασχολήθηκε με το θέατρο (στη Θεσσαλονίκη τελείωσε μια ιδιωτική σχολή Δραματικής Τέχνης). Συμμετείχε στο έργο «Τσιρκολάνοι» του Γιώργη Χριστοφιλάκη που ανέβηκε στο Θέατρο «Στοά». Μετά απ’ αυτό αρχίζει την καλλιτεχνική του «καριέρα» στην Αθήνα. Συνεργάστηκε με επώνυμους και ανώνυμους τραγουδιστές: Λήδα, Σπύρος, Ζωγράφος, Τζαβέλλας, Ζουγανέλλης, Μπουλάς, Αδριανός, Τόλης κ.α. Εμφανίζεται στην Πλάκα. σε συνεργασία με τραγουδιστές, ηθοποιούς, συνθέτες, παρουσιάζοντας έναπρόγραμμα με μουσική, κείμενα, σκετς και ντοκουμέντα κόντρα στο κατεστημένο: «5η εποχή», «11η εντολή», «Χνάρι», «Μουσικό Θέατρο Φτώχειας», «Σούσουρο». Το πρώτο αυθεντικό μουσικό καφενείο, συνεργατικός θίασος μουσικών. Πολλά και γνωστά ονόματα ανάμεσα στους τότε συνεργάτες του : Γκαϊφύλιας (το 1973), Τραντάλης, Πανυπέρης, Φινίκης, Μουζακίτης, Σπυρόπουλος κ.α. Η συνεργασία όμως χάλαγε στο ξεκίνημά της, λόγω του ασυμβίβαστου χαρακτήρα του. Ίδρυσε μόνος του πολλές μπουάτ (Πλάκα, Εξάρχεια και αλλού). Με το σχήμα «Για ένα πολιτικό καφενείο» δίνει παραστάσεις στον πεζόδρομο της Μνησικλέους για «να συμβάλλουμε έμπρακτα κι εμείς οι καλλιτέχνες στην ανατροπή των καταπιεστών του λαού μας». Δημιούργησε την «Exarchia Square Band» και συμμετείχε σε συναυλίες, εκδηλώσεις κοινωνικοπολιτικές, μουσικοθεατρικά σχήματα, θέατρο του δρόμου (στη Βουκουρεστίου), διάφορα δρώμενα. Συνεργάστηκε κατά καιρούς με πολλά σχήματα και καλλιτέχνες. Τα τελευταία χρόνια ήταν αρκετά κοντά με την Κατερίνα Γώγου.

Έγραφε πολλά τραγούδια που τα ηχογραφούσε σε κασέτες μόνος του (σε στούντιο φίλων του): η πρώτη του ήταν η «παράνομη κασέτα Νο 000001 – με το βαρέλι που για να βγει το σπάει» (συνολικά κυκλοφόρησε 8 διαφορετικές κασέτες). Τις κυκλοφορούσε (τις διακινούσε) ο ίδιος στα Προπύλαια, στο Πολυτεχνείο, στα Εξάρχεια, στο Μοναστηράκι, στο Λυκαβητό, στις διάφορες συναυλίες (έξω από το χώρο τέλεσής τους). Γύρω στο ’83 ανοίγει ένα μαγαζάκι στα Εξάρχεια, στην Καλλιδρομίου στο ύψος της Ζωοδόχου Πηγής (στον ίδιο χώρο σήμερα υπάρχει κάποιο cafe). Το ονομάζει «Χώρο προετοιμασίας». Ήταν μαγαζί και σπίτι. Ήταν το πιθάρι του σύγχρονου Διογένη. Εκεί έγραφε, συνέθετε τα τραγούδια του, πουλούσε βιβλία, παιχνιδάκια για τα παιδιά, πρόχειρα κοσμήματα κατασκευής γνωστών του, κασέτες δικές του κυρίως, φωτιστικά, πήλινα, κάρτες παλιές και πολλά άλλα. Γύριζε με ένα ποδήλατο στο οποίο είχε δέσει ένα καφάσι για την μεταφορά της «δουλειάς» του και των ειδών του μαγαζιού του.

Από την «παράνομη» σχέση του με τη Λίλιαν Χαριτάκη γεννιέται το 1976 η κόρη του. Ήταν αντίθετος με τους θεσμούς της σημερινής κοινωνίας (γάμος, παιδεία, θητεία στο στρατό, εμπορικά κυκλώματα κ.λ.π.)

Το 1974 εκδίδει με τη ΛΥΡΑ – ZODIAC τον πρώτο του δίσκο 45 στροφών (Ρωμιός- Μηχανισμός).

Το 1983 κυκλοφορεί δίσκο 33 στροφών με την ΜΙΝΟΣ («ΞΑΝΑΠΕΣ ΤΟ»).

Το 1980-81 γράφει ένα βιβλίο με τον τίτλο «ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΚΡΟΚΑΝΘΡΩΠΟΥΣ» και το κυκλοφόρησε σε ελάχιστα αντίτυπα (έκδοση «ανέκδοτο» απλή, πρόχειρη).

  • Στρατιωτικό : 1978-79 Αρχίζει η διαδικασία για την επίτευξη του στόχου του «να μην υπηρετήσει». Παίρνει οριστικά απολυτήριο- δεν ξέρω πότε- λόγω «ψυχο… συνδρόμου». Απολυτήριο σχιζοειδούς ψυχώσεως: «Ψυχωσική συνδρομή σχιζοφρενικού τύπου» ή κατά το Νικόλα: «Σχιζοφρενοβλαβίωση».
  • 24/10/1977 Φυλακίζεται μαζί με 5 άλλους εκδότες-συγγραφείς. Αιτία: «εξέχουσες προσωπικότητες που επηρεάζουν»  Σκοπιμότητα: εκλογές Νοέμβρη 1977
  • 24/12/1977 Η αποφυλάκισή του.

 

Μια φορά νοσηλεύτηκε στο «ΔΑΦΝΙ» για ένα διάστημα λίγων ημερών, όπου οδηγήθηκε βίαια (ως συνήθως) ώσπου το 1987 οδηγήθηκε στις φυλακές του Κορυδαλλού με την κατηγορία του βιασμού γυναίκας (παλιάς φιλενάδας του). Από τότε αρχίζει ο ψυχολογικός κατήφορος του Άσιμου. Βγαίνει από τη φυλακή με χρηματική εγγύηση. Δε θα μπορέσει όμως να «χωνέψει» την κατηγορία αυτή. Η εκκρεμούσα δίκη μαζί με τα άλλα προβλήματα που ήταν πολλά, συσσωρεύτηκαν μέσα του, ξεπέρασε κάπου τον εαυτό του.

Έτσι στις 17 Μάρτη 1988 βρέθηκε κρεμασμένος σπίτι του. Ήταν η τελευταία του «Βόλτα». Προηγουμένως είχε επανειλημμένα τηλεφωνήσει απεγνωσμένα σε φίλους…

Το τραγούδι του Καζαντζίδη για τον Άσιμο μπορείτε να το ακούσετε από [ΕΔΩ]

Advertisements

23/03/2009 - Posted by | -Γραμματεία, -Διάφορα, -Κίνημα

18 Σχόλια »

  1. αυτό που με ενόχλησε τότε που βγήκε αυτό το τραγούδι του Στελάρα, ειναι πως πολλοι τοτε εσπευσαν να τον «παραδεχτουν» τον Ασιμο, που μέχρι τοτε δεν ηθελαν να ακουν γι αυτον….και ουτε ακομα και τωρα πιστευω πως εχουν καταλαβει ουτε το 50% της ψυχοσυνθεσης του και των λογων του…..Ας ειναι «ΚΑΛΑ» και οι δυο τους εκει που ειναι…

    Σχόλιο από palalos | 23/03/2009

  2. arelis.gr
    περιεχει το μεταφυσικο θεατρικο εργο
    μετα ξυ ενδοκοσμικου και υπερβατικου

    Σχόλιο από γοδ φατηερ | 23/03/2009

  3. Τον Θυμαμαι στην Κηδεια του Γιατρου Τσιρωνη το 77(φοβερή τρομοκρατια (οταν ξεκινησε πορεια μόνος του(με αλλα τρια ατομα ..)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 23/03/2009

  4. Στην κηδεία του Τσιρώνη ήμουν και εγώ με 6-7 ακόμη άτομα απο τη ΦΜΣ του ΚΚΕ(μ-λ). Μεταξύ αυτών και ο Μ-π.

    Τον Άσιμο τον γνώριζα, στο βαθμό που θα μπορούσα να τον γνωρίζω με την ιδιότητανα να ξοδεύω πολλές ώρες στα Εξάρχεια και κάνοντας πολυ παρέα με όσο κόσμο ξόδευε επίσης εκεί τον χρόνο του, τότε. Δηλαδή κάτι σαν γείτονα… 🙂
    Έχω πολλά στη μνήμη μου και όμορφα και λιγότερο όμορφα για τον Νικόλα που ίσως στην συνέχεια επανέλθω.

    Επίσης, ίσως, κάποιος πρέπει να γράψει κάποια στιγμή για τον Κωνσταντινίδη αλλά και για τον Διαλυνά.

    Σχόλιο από Καναλιώτης | 24/03/2009

  5. Mπράβο Καναλιώτη. Έχεις μνήμη ελέφαντα!

    Σκέφτομαι να ανεβάσουμε κάτι για τον Χρήστο Κωσταντινίδη. Είναι μια εξαιρετική παρουσία. Γι αυτόν ο Λεωνίδας Χρηστάκης έγραψε:

    «Ο άνθρωπος που μας εισήγαγε στην Ελλάδα την σύγχρονη σκέψη του αναρχισμού και πληροφόρησε χιλιάδες φοιτητές με εκατοντάδες θέματα που αφορούσαν στην ιδέα μιας αντιεξουσιαστικής αντίστασης, μάλιστα σε μια εποχή σκληρής δικτατορίας και αργότερα μιας αστυνομοκρατούμενης μεταδικτατορικής περιόδου, ήταν ο Χρήστος Κωνσταντινίδης.

    Ίδρυσε και διύθυνε τις εκδόσεις ΔΙΕΘΝΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ και λίγο αργότερα εξέδιδε και το φυλλάδιο/περιοδικό ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ. Στις εκδόσεις του κυκλοφόρησαν περί τα εξήντα βιβλία, όλα σχετικά με τις βάσεις του αναρχισμού και μια ανάλυση για το πώς θα μπορέσει να επενδύσει ένας σύγχρονος επαναστατημένος νέος άνθρωπος με την απελευθερωμένη ιδεολογία του αναρχισμού. Το περιοδικό ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ ήταν αντλημένο από τα θαυμάσια κείμενα των γαλλικών φυλλαδίων Cahiers d’ Etudes Antiautorites με θέματα όπως το κίνημα των Πρόβος, Η Καταισχύνη των Ποιητών, Η Μιζέρια των Φοιτητικών Κινημάτων και άλλα. Τα βιβλία του μεταφρασμένα και φροντισμένα άψογα, όχι από επαγγελματίες μεταφραστές, αλλά από ιδεολόγους, ήταν το Do it, Η Επανάσταση για την Κάβλα της, Η Άγνωστη Επανάσταση -του Βολίν, οι οικολογικές μυθιστορίες του Θορώ, Κόκκινος Στρατός της Γερμανίας, οι αφηγήσεις του έλληνα αναρχικού Στίνα και άλλα πολλά με ανάλογα θέματα. Οι διώξεις του από το χουντικό αστυνομικό και μεταπολιτευτικό κατεστημένο (1972-1985) ήταν στημένες και απροκάλυπτες. Δικάστηκε πολλές φορές χωρίς αποχρώσες ενδείξεις και αποδείξεις, αποκλειστικά και μόνο γιατί ήταν αναρχικός. Πέθανε νέος και σήμερα ο εκδοτικός του οίκος και το βιβλιοπωλείο Μαύρο Ρόδο το διευθύνει ανταξίως η παλαιά σύντροφός του, Κα Σύλβια Παπαδοπούλου, ανατυπώνοντας τα βιβλία που είναι μόνιμα στην επικαιρότητα. Ο Χρήστος Κωσταντινίδης υπήρξε -σε σχέση με άλλους ανάλογους του χώρου- μια ανιδιοτελής περίπτωση που θα έπρεπε από μερικούς παλιούς φίλους του να προβληθει. Όσοι τον γνώρισαν και όσοι άκουσαν τις κουβέντες του και διάβασαν τις επιλογές των βιβλίων του, δεν πρόκειται να τον ξεχάσουν.»

    Επίσης, διάφοροι φίλοι, γνωστοί και άγνωστοι συνάντησαν τον Κωνσταντινίδη. Ένας απ’ αυτούς εκμυστηρεύτηκε: «Θυμάμαι ένα βράδυ (να ήταν το 1978;;;) με ξεκίνησε ο Κωνσταντινίδης απο τις 11 το βράδυ και τελειώσαμε 6 το πρωί. Καλοκαίρι, σε καρέκλες που είχαν αφήσει τα καφενεία στην πλατεία. Εγώ ήμουν τότε, άντε 22 ετών. Είδε οτι δεν γνώριζα καλά την Ελληνική ιστορία, με έβαλε κάτω και με άρχισε απο το 1922 και με έφτασε στο 1947. Όταν χαράματα έφτασα σπίτι μου ήμουν γεμάτος.»

    Υπάρχει βέβαια και κάτι που κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα την περίπτωση του Κωσταντινίδη. Και αυτός και η σύντροφός του η Σύλβια ήταν Πόντιοι. Ο Βασίλης από το Μπαράκι έχει αρκετά να πει για την παρουσία του. Εξάλλου, όταν βρίσκονταν μεταξύ τους μιλούσαν ποντιακά. Γενικά οι Πόντιοι άφησαν τη σφραγίδα τους στα Εξάρχεια.. Ένας νεότερος του χώρου ήταν και ο Γιάννης Μπουκετσίδης.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 24/03/2009

  6. 1. Η Σύλβια εξακολουθεί και είναι Πόντια.
    2. Πότε σου είπα για εκείνο το βράδυ με τον Κωνσταντινίδη στην πλατεία;

    Σχόλιο από Καναλιώτης | 24/03/2009

  7. 1. Σωστά
    2. Για θυμήσου! Ή κακώς ισχυρίστηκα ότι «Έχεις μνήμη ελέφαντα» ;

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 24/03/2009

  8. …κάπου εδω μέσα θα το έγραψα. Θυμάμαι ήμασταν εγώ ο Χρήστος και η Σύλβια. Κάποια στιγμή η Σύλβια νύσταξε (ή μας βαρέθηκε) και έφυγε.

    Ήταν στην κηδεία του Τσιρώνη ο Νοσφεράτος;
    Αν ναι, ΝΑ μια φορά που τον έχω συναντήσει και νόμιζα οτι δεν τον γνώριζα. Άλλως τε σε εκείνη την κηδεία ήταν δεν ήταν 50 άντε 100 άτομα.

    Σχόλιο από Καναλιώτης | 24/03/2009

  9. Πάντως σήμερα, κουκουλοφόροι αμφότεροι όντες, αποκλείεται να αναγνωρίσει ο ένας τον άλλον 🙂
    Ίσως απ’το χαμόγελο κάτι να διακρίνετε..

    Σχόλιο από mumul | 24/03/2009

  10. Πολυαγαπημένος ο Νικόλας. Ο Θεός ας τον αναπαύει. Να είστε καλά που μας τον φέρατε πάλι στη μνήμη.

    Σχόλιο από egolpion | 25/03/2009

  11. http://efhbos.wordpress.com/2008/11/02/terorist/

    Σχόλιο από Καναλιώτης | 25/03/2009

  12. ε ναι ημουνα….Αλλά εχουν περασει 31 χρονια και βαλε (βεβαια δεν αλλαξα καθόλου απο τοτε ) …;)

    πραγματι ηταν 50-100 ατομα…
    και παρα πολύ αστυνομια..
    και η γυναικα του Τσιρωνη …(θυμαμαι ακομα τη σκηνη)

    ισως πρεπει νε κανετε ή να κανω ενα αφιερωμα και για τον Τσιρωνη (το λευκό βιβλιο ..)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 26/03/2009

  13. και ανα πηγαινες σε διαδηλώσεις στη δεκαετια του 70 τοτες σιγουρα με συναντησες κι αλλες φορες π,χ θυμασαι την ξαφνική διαδηλωση στην πρεσβεια της Νικαραγουα τοτε με τους Σαντινιστας ;
    ή βεβαια εκεινη την τραγική πορεια του (δεν θυμαμαι γαμοτο Αιζενχαουερ) με τον Θανατο των Κουμή -Κανελοπουλου

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 26/03/2009

  14. Πατέρα, να σέ βοηθήσω να θυμηθείς, αλλα υποσχέσου μου, οτι μετα θα με βάλλεις στο κρεβατάκι μου γιά ύπνο, και μετα θα πέσεις καί σύ να κοιμηθείς..
    ΟΕΜ Τσιρώνη, γελοιογραφία Ιωάννου στό βήμα πού καλεί τό κράτος να επέμβει, εισβολή στό σπίτι καί εκτέλεσή του:1976
    Σαντινίστας:1979
    Κουμής-Κανελοπούλου, καί «άς τούς χτυπούσανε λίγο παρακάτω» τού Ανδρέα Παπανδρέου: 17 Νοέμβρη 1980.

    Σχόλιο από vripol | 26/03/2009

  15. Με τον Νικόλα τον Άσιμο πηγαίναμε σε φροντιστήριο το καλοκαίρι του 1966 στην Κοζάνη.
    Λεπτομέρεια, απλώς την αναφέρω επειδή στο βιογραφικό του διάβασα ότι δεν πήγε φροντιστήριο.

    Σχόλιο από Ο Γρεβενιώτης. | 17/04/2009

  16. Η φωτογραφία πάνω δεξιά που έχεις είναι του Θανάση Γκαϊφύλλια και όχι του Άσιμου. Μπράβο για το άρθρο σου πάντως!

    Σχόλιο από Theo Vaf | 14/05/2010

  17. […] εδρασε και η αλλη ταση η πιο λαικη και χυμα  εκεινη του Νικολα Ασιμου) τα τελευταια χρονια της χουντας στην εξεγερση του […]

    Πίνγκμπακ από Oι ταγματαλητες Σουμπεριτες σε Κρητη και Μακεδονια « Οικολογική Εναλλακτική Πρωτοβουλία Ερμιονίδας | 15/01/2013


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: