Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Ποιος είναι ξένος σήμερα;

dsc04560.JPG«Πως θα ορίζαμε τον ξένο σήμερα;»  Σήμερα, που η μετακίνηση των ανθρώπων από τον τρίτο κόσμο προς τις «ευημερούσες» χώρες τείνει να μετατραπεί σε γιγαντιαίο κύμα; Χθες είμασταν εμείς οι ξένοι σε τούτο τον τόπο. Σήμερα, που όλοι μας είμαστε πλέον αυτόχθονες, ντόπιοι και στεκόμαστε απέναντι στους νέους ξένους, είτε είναι ομογενείς είτε όχι, με τον ίδιο τρόπο που στάθηκαν κάποιοι απέναντι στους δικούς μας παππούδες! Και κάποιοι άλλοι, στους δικούς μας μετανάστες κατά τις πέτρινες δεκαετίες, όταν η μόνη λύση ήταν η Έξοδος προς άλλους τόπους….

Ζώντας σήμερα το ζήτημα διαμόρφωσης ενός παγκόσμιου εν ροη προλεταριάτου, καλούμαστε να συνειδητοποιήσουμε τις μεγάλες αλλαγές. 

Στο εξαιρετικά σύνθετο πρόβλημα της σύγχρονης (λαθρο)μετανάστευσης το  ερώτημα «Ποιός είναι ο ξένος σήμερα;» έχει  ιδιαίτερη σημασία….

Ο «Νοσφεράτος» προσεγγίζει με το δικό του τρόπο το μεγάλο αυτό ζήτημα… 

-Ποιος είναι ξένος σήμερα;

Πως θα ορίζαμε το ξένο σήμερα; 

Σήμερα στην καθημερινή ζωή είμαστε συνεχώς εκτεθειμένοι στο σοκ της διαφοράς: η gonsalves_ladies_lake.jpgδιάκριση του οικείου από το ξένο, το διαφορετικό ή το αλλότριο έχει γίνει περισσότερο εύθραυστη παρά ποτέ. Σήμερα οι από κοινού μοιρασμένες, συλλογικές μορφές του οικείου από το οποίο διαχωρίζεται το αλλότριο ως διαφορετικό μπορούν να στηριχτούν όλο και λιγότερο σ’ εκείνες τις βασικές διαδικασίες μέσα από τις όποιες παράγονται. «Αυτό που ο Ζιμελ αντιλαμβανόταν ως το χαρακτηριστικό του ξένου -«ο οδοιπόρος, που σήμερα έρχεται και αύριο μένει » στην εποχή μας τείνει να γίνει η γενική μορφή ζωής » .

‘Αυτό δεν σημαίνει ότι η σχέση με τον ξένο έχει γίνει λιγότερο προβληματική, μάλλον το αντίθετο συμβαίνει Όταν η οριοθέτηση του αλλότριου δεν μπορεί να στηριχτεί πια σε αυτονόητες πολιτισμικές διακρίσεις, τότε συμβαίνουν δυο πράγματα:. «Από τη μια γίνεται φανερός ο κατασκευασμένος χαρακτήρας του αλλότριου(καθώς και του οικείου) ο οποίος ήταν βέβαια ανέκαθεν τέτοιος, αλλά τώρα -απογυμνωμένος από την αυτονόητη πολιτισμική του προφάνεια- εμφανίζεται πιο καθαρά ως κοινωνική κατασκευή. Από την άλλη, αλλάζουν οι αφορμές για οριοθέτηση.[…] […]Eτσι τα υποκείμενα που έχουν απελευθερωθεί από τους σταθερούς πολιτισμικούς δεσμούς κατασκευάζουν το οικείο και το αλλότριοb-omada-magadan-2006-303.jpg μάλλον αυθαίρετα ,ρευστά πρόσκαιρα και με εναλλαγές, δηλαδή μάλλον ανάλογα με τις συνθήκες του ανταγωνισμού γύρω από τα πλεονεκτήματα τους πόρους και την άσκηση της εξουσίας, ..

Στην «εξατομικευμένη» κοινωνία μας είναι ακριβώς η σταδιακή εξάλειψη του ξένου που συνιστά πρόβλημα μέσω του οποίου δικαιολογούνται οι βίαιες περιθωριοποιήσεις. Ετσι σήμερα δεν θα ήταν ο άλλος, αλλά εν δυνάμει κάθε άλλος, αντικείμενο βίαιων ενεργειών ΄στον βαθμό που είναι ασθενέστερος από τον επιτιθέμενο και θεωρείται κατώτερος και ανυπεράσπιστος Σήμερα το αλλότριο κατασκευάζεται και επανακατασκευαζεται διαρκώς ως ένας τρόπος επανοριοθετησης του οικείου, με έναν τρόπο που καταλήγει να είναι φανερά σχεδόν ξεδιάντροπα πολιτικός όπως όριζε το πολιτικό ένας μεγάλος θεωρητικός του μεσοπολεμικού ολοκληρωτισμό ο Karl Schmitt:

 «‘Η ειδικά πολιτική διάκριση στην οποία μπορούν να αναχθούν οι πολιτικές πράξεις και τα πολιτικά κίνητρα είναι η διάκριση φίλου και Εχθρού »

Είναι η «κοινωνική κατασκευή της εικόνας του εχθρού » που αποτελεί ξανά τη συγκολλητική ουσία των ταυτοτήτων…

—————————————————-

επεξηγήσεις για την εικονογράφηση του κειμένου:

1) φωτογραφία από το στρατόπεδο προσφύγων στο Μακρονήσι το 1922. Η «μητέρα-πατρίδα» έτσι υποδέχτηκε τους πρόσφυγες, οι οποίοι έσπειραν με το κόκκαλά τους το άνυδρο νησί. Τα παιδιά πολλών απ’ αυτούς τους πρόσφυγες θα «ξαναφιλοξενηθούν» στο ίδιο μέρος 25 χρόνια αργότερα.

2) Ο Καρλ Μαρξ, (από την τουρκική τροτσκιστική οργάνωση “Εργατική Πάλη“)

3) πίνακας του gonsalves με τίτλο «ladies_lake»

4) Γλυπτό του Ευγένιου Ιωσήφοβιτς Τσουγκαρόφ για την καταπίεση της σταλινικής εποχής σε μόνιμη έκθεση στο Πάρκο των Αγαλμάτων (Μόσχα)

Advertisements

02/04/2008 - Posted by | -Ιδεολογικά, -Μετανάστευση

163 Σχόλια »

  1. να σημειωσω μόνο οτι προκειται για το τελευταιο μερος πααλαιοτερου αρθρου στο περιοδικό ΕΝΕΚΕΝ (καλοκαιρι 2006) με τίτλο » Ταυτοτητες και Ξενοι»

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 24/03/2008

  2. Τωρα …για την υπερεκμεταλευση των Λαθρομεταναστων στον συγχρονο »ελευθερο κόσμο» της Νεοφιλελευθερης Αηδιαστικής ουτοπίας
    σχετική και εξαιρετική ειναι η ταινια του Κεν Λοουτς »ενας Ελευθερος κόσμος»

    http://cinema-nikos.blogspot.com/2008/03/blog-post_1189.html

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 24/03/2008

  3. Θα αποκρούσουμε την ιδέα: «ότι η μαζικά οργανωμένη εξόντωση του αντίπαλου είναι κληρονομικά έμφυτη στην ανθρώπινη φύση» (γι’ αυτό και η προσπάθεια για την εξαφάνιση της είναι χίμαιρα και μύθος) όχι σαν θλιβερά απαισιόδοξη άποψη, αλλά σαν μια αστήρικτη, αντιεπιστημονική άποψη, ένα παραπάνω Ιδεολόγημα της ανθρώπινης Νοημοσύνης μπροστά στο διαφορετικό και το πολύμορφο, το άγνωστο και το ανεξήγητο.

    Δεν υπάρχει καμία βιολογική βάση για να υποστηρίξουμε ότι στα ανώτερα ζώα, συμπεριλαμβανόμενου του ανθρώπου, η ομαδική βία είναι η συνέπεια ενός γενετικού χαρακτηριστικού, που κληρονομείται από γενιά σε γενιά.

    Μα ακόμα και αν ο Πόλεμος είναι κληρονομικό χαρακτηριστικό του Homo sapiens sapiens, ποσά τέτοια «ελαττωματικά» γονίδια δεν έχουν «αδρανοποιηθεί» κάτω από ανθρώπινη Πολιτιστική επέμβαση ? Για παράδειγμα αναφέρουμε τον Κοινωνικό έλεγχο σχετικά με γάμους ζευγαριών που φέρουν σε ομοζυγωτία γονίδια της Μεσογειακής αναιμίας και την Πανάρχαια απαγόρευση της αιμομιξίας.

    Οι συγκρούσεις των γειτονικών, ξεχωριστών Κοινωνικών ομάδων σε όλα τα είδη Πρωτευόντων ρυθμίζεται, εκτός των άλλων, από την πιθανότητα συνάντησης τους στο χώρο και τον χρόνο. (δηλ. την Πυκνότητα των ζώων και την εποχή) Επιπλέον, οι βίαιες συγκρούσεις δεν είναι ένα τετελεσμένο γεγονός, που ακολουθεί πάντα μετά από μια συνάντηση και οπωσδήποτε, δεν υπάρχει καμία ένδειξη προμελετημένης επίθεσης από μια ομάδα, εναντίον κάποιας άλλης.

    Θα θεωρήσουμε πιο κοντά στην αλήθεια την ιδέα ότι: «ο Πόλεμος είναι ένα προϊόν της Πολιτιστικής εξέλιξης του ανθρώπου», και οπωσδήποτε τα μέσα αναίρεσης του, θα είναι εξ’ ίσου Πολιτιστικά. Αυτή η άποψη, είναι και η αφετηρία της απόπειρας σχετικά με την ανθρωπολογική ερμηνεία του πόλεμου.

    Ο Πόλεμος μπορεί να θεωρηθεί σαν μια καταστρεπτική (θανατηφόρα) μορφή ανταγωνισμού μεταξύ αυτόνομων (ξεχωριστών) Κοινωνικών και Πολιτισμικών ομάδων για πρόσβαση σε Πλουτοπαραγωγικές Πηγές, σε συνθήκες (πραγματικής ή εικονικής) σπανιότητας ή /και υπερσυγκέντρωσής τους (σε περιορισμένες περιοχές ή συγκεντρωμένες σε «λίγα χέρια»).

    Το έμφυτο της Κοινωνικής ομαδοποίησης και ο αλτρουισμός συγγενικών προσώπων συνθέτουν, από βιολογική άποψη, τις δυνάμεις συνοχής στο εσωτερικό κάθε ανθρώπινης Κοινωνικής ομάδας. Αυτές οι δυνάμεις είναι ικανές, όχι μόνο να δημιουργήσουν νέες θαυμαστές δυνατότητες επιβίωσης αλλά και να αναιρέσουν καταστροφές, φυσικές αντιξοότητες και «εχθρικές επιθέσεις».

    Ωστόσο, οι ίδιες δυνάμεις που δημιουργούν τις προϋποθέσεις ταύτισης των ατόμων με τη Κοινωνική ομάδα, μπορούν να δημιουργήσουν, φανατισμό και εμμονή στην ιδιαιτερότητα, αποστροφή και μίσος απέναντι σε κάθε τι διαφορετικό, με μια λέξη απέναντι στον «άλλο». Ο Τοπικισμός και η «Ξενοφοφοβία» είναι το αποτέλεσμα της αποτυχίας των Κοινωνικών ομαδοποιήσεων (Οικογένειες, Κοινότητες, Φυλές, Έθνη κ.λ.π.) να προσαρμόσουν τις ιδιαίτερες Παραδόσεις στις νέες συνθήκες ενός κόσμου που συνεχώς μεταβάλλεται και διευρύνεται.

    Για παράδειγμα, κατά την περίοδο της ενηλικίωσης κάθε ατόμου, προηγείται ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα εξάρτησης και προσκόλλησης στα ώριμα μέλη της Κοινότητας, τουλάχιστον μέχρι την εφηβεία. Αυτό είναι κοινό χαρακτηριστικό όλων των ανθρώπινων Κοινωνιών.

    Σ’ αυτή την περίοδο -που αρχίζει από την γέννηση και συνεχίζεται σ’ όλη την διάρκεια μέχρι την ενηλικίωση- τα ανώριμα μέλη της Κοινότητας «εν-τυπώνουν» (Imprinting) το σύνολο των Θρησκευτικο-Ιδεολογικών αντιλήψεων της Κοινότητας στην οποία μεγάλωσαν. Οι «εν-τυπώσεις» δημιουργούνται αποκλειστικά στα πλαίσια της Κοινότητας, είναι μονόπλευρες γιατί δεν προϋποθέτουν προηγούμενη εμπειρία και κριτική στάση των ατόμων, και το κυριότερο, δεν μπορούν να συμπεριλάβουν τη πολυπλοκότητα όλων των ανθρώπων και όλων των Πολιτισμών. Έτσι, κάθε άτομο ταυτοποιείται, αρχικά, μέσα από ένα περιορισμένο πλαίσιο δυνατοτήτων: Το κατά βάση τυχαίο γεγονός, ότι γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα σε μια συγκεκριμένη Κοινωνική ομάδα.

    Η πολυπλοκότητα των δεσμών αλληλεξάρτησης στις διαπροσωπικές σχέσεις των ατόμων και ο αμοιβαίος αλτρουισμός στο εσωτερικό της Κοινότητας, δημιουργεί άτομα που είναι ικανά να αγαπήσουν τους «ομοίους τους» και να μισήσουν τους «ξένους», μέχρι την πλήρη αυτοθυσία και το θάνατο.

    Σχόλιο από Ο Κανένας | 25/03/2008

  4. Καρλ Μαρξ

    ΜΙΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ

    Εδώ και λίγο καιρό, οι ραφτεργάτες του Λονδίνου ίδρυσαν μια γενική ομοσπονδία για να υποστηρίξουν τα αιτήματά τους εναντίον των εργοδοτών, που στην πλειοψηφία τους είναι μεγαλοκαπιταλιστές. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο ν’ ανέβουν οι μισθοί στα επίπεδα των διαρκώς αυξανόμενων τιμών των μέσων επιβίωσης αλλά και να μπει ένα τέλος στην υπερβολικά σκληρή
    μεταχείριση των εργατών σ’ αυτόν τον κλάδο της βιομηχανίας. Οι εργοδότες κοίταξαν πώς θα ματαιώσουν αυτό το σχέδιο, φέρνοντας εργάτες απ’ το Βέλγιο, τη Γαλλία ή την Ελβετία.

    Πάνω σ’ αυτό το θέμα, το Κεντρικό Συμβούλιο της Διεθνούς Ένωσης Εργατών δημοσίευσε στις βελγικές, γαλλικές και ελβετικές εφημερίδες μια προειδοποίηση, η οποία είχε πλήρη επιτυχία. Η μανούβρα των εργοδοτών του Λονδίνου απέτυχε’ αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν και ν’ ανταποκριθούν στα δίκαια αιτήματα των εργατών. Έχοντας ηττηθεί στην Αγγλία, οι εργοδότες προσπαθούν τώρα να πάρουν αντίμετρα, ξεκινώντας απ’ τη Σκωτία. Σαν αποτέλεσμα των όσων συνέβησαν στο Λονδίνο, αναγκάστηκαν αρχικά και στο Εδιμβούργο να συμφωνήσουν σε μια αύξηση μισθών 15%. Την ίδια στιγμή όμως μυστικά έστειλαν στη Γερμανία ανθρώπους για να στρατολογήσουν εργάτες, ειδικά απ’ τις περιοχές του Ανόβερου και του Μεκλεμβούργου, και να τους φέρουν στο Εδιμβούργο. Η Πρώτη ομάδα έχει ήδη μεταφερθεί.

    Ο σκοπός αυτής της εισαγωγής εργατών είναι ο ίδιος με την εισαγωγή Ινδών κούληδων στη Τζαμάικα, δηλαδή η διατήρηση της δουλείας.

    Αν οι εργοδότες του Εδιμβούργου πετύχουν, μέσω της εισαγωγής Γερμανών εργατών, να εξουδετερώσουν τις παραχωρήσεις που ήδη έχουν κάνει, αυτό θα έχει αναπόφευκτα τον αντίκτυπό του και στην Αγγλία. Και αυτοί που θα υποφέρουν περισσότερο θα είναι οι ίδιοι οι Γερμανοί εργάτες, που στη Μεγάλη Βρετανία είναι περισσότεροι απ’ τους εργάτες των άλλων εθνών της ηπειρωτικής Ευρώπης. Αυτοί οι ίδιοι οι νεο-εισαγόμενοι εργάτες, όντας τελείως αβοήθητοι σε μια ξένη χώρα, θα βυθιστούν σύντομα στο επίπεδο ενός παρία.

    Είναι ζήτημα τιμής για τους Γερμανούς εργάτες ν’ αποδείξουν στους εργάτες των υπολοίπων χωρών ότι κι αυτοί, όπως οι αδελφοί τους στη Γαλλία, στο Βέλγιο και στην Ελβετία, γνωρίζουν πώς να υπερασπιστούν τα κοινά συμφέροντα της τάξης τους και δεν θα γίνουν υποτακτικά όργανα του κεφαλαίου στον αγώνα του ενάντια στην εργατική τάξη.

    Για λογαριασμό του Κεντρικού Συμβουλίου της Διεθνούς Ένωσης Εργατών

    Καρλ Μαρξ, Λονδίνο, 4 Μαίου 1866

    ———————————–

    Από το Βιβλίο Πρακτικών του Γενικού Συμβουλίου της Α’ Διεθνούς

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/03/2008

  5. —————————————————————————————————
    Κάποιες σχετικές με το παραπάνω κείμενο πληροφορίες

    —————————————————————————————————

    Στις 3 Μαίου 1866, ο Μαρξ έλαβε από την Επιτροπή των Γερμανών Ραφτεργατών του Λονδίνου, υλικό σχετικά με Γερμανούς ειδικευ μένους ράφτες που χρησιμοποιούνταν ως απεργοσπάστες από Ολλανδούς και Βρετανούς εργοδότες.

    Στις 4 Μαίου, έγραψε το κομμάτι “Μια Προειδοποίηση” και το έστειλε στον Λήμπκνεχτ, εκ μέρους της Κεντρικής Επιτροπής, για να δημοσιευθεί σε Γερμανικές εφημερίδες.

    Ο Μαρξ, κατόπιν οδηγίας του Κεντρικού Συμβουλίου της Διεθνούς, έγραψε αυτή την έκκληση σε σχέση με την εισαγωγή Γερμανών και Δανών ραφτεργατών στη Σκωτία, εισαγωγή που είχε σκοπό τη χρησιμοποίησή τους ως απεργοσπαστών. Αυτό το θέμα συζητήθηκε στη συνεδρίαση του Κεντρικού Συμβουλίου της Διεθνούς την 1 Μαίου 1866. Ο Φρίντριχ Λέσνερ ενημέρωσε στη συνεδρίαση ότι και οι Λονδρέζοι βιομήχανοι σκόπευαν επίσης να καταφύγουν στην εισαγωγή Γερμανών εργατών. Γι’ αυτό το σκοπό, οι Γερμανοί ραφτεργάτες που ζούσαν στο Λονδίνο σχημάτισαν μια επιτροπή με επικεφαλής τους Λέσνερ και
    Χάουφε και αποφάσισαν να δράσουν από κοινού με το Συμβούλιο της Διεθνούς, με σκοπό να ματαιώσουν τα σχέδια των βιομηχάνων και των πρακτόρων τους στηΓερμανία. Το Κεντρικό Συμβούλιο έστειλε δύο αντιπροσώπους στο Εδιμβούργο, οι οποίοι και έπεισαν τους νεοφερμένους εργάτες ν’ ακυρώσουν τα συμβόλαιά τους και να γυρίσουν στην πατρίδα τους.

    Κατόπιν αιτήματος του Μαρξ, ο Λέσνερ και ο Χάουφε τον ενημέρωσαν στις 3 Μαίου με λεπτομέρειες για τα όσα συνέβησαν στο Εδιμβούργο.

    Η “Προειδοποίηση” που γράφτηκε απ’ τον Μαρξ στις 4 Μαίου δημοσιεύθηκε σε διάφορες γερμανικές εφημερίδες.
    Τόσο τα πρόχειρα όσο και τα διορθωμένα χειρόγραφα αυτού του ντοκουμέντου έχουν σωθεί.

    Την ίδια περίοδο, ο Λέσνερ και ο Χάουφε δημοσίευσαν μια ανακοίνωση σχετικά με τους σκοπούς και τα καθήκοντα της Επιτροπής των Γερμανών Ραφτεργατών του Λονδίνου και περιελάμβανε μια έκκληση προς τους Γερμανούς εργάτες του Λονδίνου να συγκεντρώσουν χρήματα. Τον lούλιο του 1866, η Επιτροπή δημοσίευσε μια δεύτερη ανακοίνωση, επίσης υπογεγραμμένη απ’ τους Λέσνερ και Χάουφε, που απευθυνόταν στους ραφτεργάτες της Γερμανίας.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/03/2008

  6. Και βεβαια η λύση δεν ειναι η φασιστικου τυπου δημιουργια φοβιών και προπαγανδας και γκετο και ξυλοδαρμών και απαγωγών κατα των ξενων μεταναστών αλλά αντιθετα η ενταξη τους στις συνδικαλιστικές οργανωσεις η επιβολή αυστηρών κυρώσεων στους εργοδοτες που παραβιαζουν τους Νομους του κρατους με την εισφοροδιαφυγή και την μη καταβολή του νομιμου μεροκαματου …
    Αλλά τι να περιμενεις απο μια Κυβερνηση που – ενω προετοιμαζε την ληστρική της επιθεση στις συνταξεις με το Ασφαληστρικό -κορυφαιος υπουργός της »Φιλοξενουσε» εισφοροδιαφευγοντας Πακιστανους στην »παρανομη» βιλα- Αναψυκτηριο του… Τι να περιμενεις που βγαινει ο ιδιος χωρις καν να ντρεπεται στις τηλεοράσεις …σου λεει Τοσα και Τοσα σκανδαλα εμενα θα θυμηθουνε τωρα;
    Ασχετο:(Αλήθεια …για τα του Ζαχοπουλου μονο εκείνη η ερμη η Τσεκου ειναι στη φυλακή; )

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 25/03/2008

  7. Συμφωνώ… Νομίζω ότι η περίπτωση Μαγγίνα είναι η αποκαλυπτικότερη της συμπεριφοράς της εξουσίας.

    Και το πώς κερδίζουν και οι γραφειοκράτες και οι μεγαλοκαπιταλίστες τα τεράστια κέρδη χρησιμοποιώντας ως κρατικοί εργολάβοι τα φτηνά εργατικά χέρια των νέων «κούληδων», την ίδια στιγμή που οι έχοντες κάποια στοιχειώδη εργατικά δικαιώματα σπρώχνονται στο περιθώριο με την ανεργία και κατακλέβονται οι εισφορές τους με την ασφαληστρική μεταρρύθμιση.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/03/2008

  8. Νομίζω ότι η περίπτωση Μαγγίνα είναι η αποκαλυπτικότερη της συμπεριφοράς της εξουσίας…

    Νομιζεις ; Δεν ειναι( η αποκαλυπτικότερη)…

    αποκαλυπτικότερη ολων ειναι η συμπεριφορά του ιδιου του νυν Πρωθυπουργου(αλήθεια που ειναι;)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 25/03/2008

  9. ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

    Μια που μιλαμε για τα(ασφα) και λοιπά ληστρικά:

    Ξετίναξε, διέλυσε, κατέστρεψε, αποτελείωσε

    Του ΓΡΗΓΟΡΗ ΡΟΥΜΠΑΝΗ

    Από τη στιγμή που δεν αισθάνεται τη στοιχειώδη ευαισθησία να τηρήσει έστω μέρος του λόγου του και των δεσμεύσεων που, προεκλογικώς, ανέλαβε για το Ασφαλιστικό, ο Κώστας Καραμανλής δεν θα βρει ποτέ τη δύναμη να βάλει φρένο στον κατήφορό του. Θα εμπαίξει τον πολίτη με αυθάδεια, θα τον περιγελάσει με άνεση, και αυτάρεσκα θα συναγελάζεται με την άμοιρη Φάνη Πάλλη-Πετραλιά και το άλλοτε «παιδί του λαού» Πάνο Παναγιωτόπουλο. Στο μεταξύ, στρατηγοί, συνταγματάρχες και λοχαγοί του θα εφεύρουν πλήθος επιχειρημάτων για να καταδείξουν το άστοχο -έως και επικίνδυνο- της πρωτοβουλίας του Αλέκου Αλαβάνου να θέσει θέμα δημοψηφίσματος και να υπενθυμίσει έτσι στο εκλογικό σώμα ότι έχει τη δυνατότητα να ανακαλέσει στην τάξη (και να θέσει στην αντιπολίτευση) όποιον ηγέτη τον κορόιδεψε σε βάρος της ζωής και της περιουσίας του. Θα ενοχλείται από κινήσεις που ενεργοποιούν τους ελεγκτικούς μηχανισμούς της Δημοκρατίας, αλλά δεν θα ενοχλείται καθόλου από ισχυρισμούς (όπως αυτός που διατύπωσε από την ΕΤ-3 ο βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης Θόδωρος Καράογλου) ότι η προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία δεν είναι πάντα για καλό και μπορεί να φέρει στα πράγματα έναν καινούργιο Χίτλερ. Ο Κώστας Καραμανλής, αφού:

    * Αποτελείωσε την ελληνική οικονομία διά χειρός Γιώργου Αλογοσκούφη.

    * Διέλυσε ό,τι -και όπως- λειτουργούσε από τον κρατικό μηχανισμό με προσωπική ευθύνη του.

    * Ξετίναξε την Παιδεία με απίστευτους ερασιτεχνισμούς ημιμαθών επιτελών του.

    * Κατέστρεψε και εξακολουθεί να καταστρέφει το περιβάλλον είτε με την επίδειξη ακραίας απρονοησίας στην προστασία των δασών είτε με τη διατήρηση και εγκατάσταση νέων ρυπογόνων βιομηχανιών χάριν, τάχα μου, της ανάπτυξης.

    * Είναι έτοιμος να πάρει πίσω και το τέταρτο «δεν», αυτό πια που αναφέρεται στην αναπροσαρμογή του ΦΠΑ, αφού, όπως λέει και ο πανεπιστημιακός Σάββας Ρομπόλης, δεν βγαίνει η χρηματοδότηση του νέου Ασφαλιστικού ούτε για ένα χρόνο.

    Τώρα καταργεί (διά της μη εφαρμογής τους) και όσες από τις διατάξεις του Συντάγματος δεν χωρούν στην πολύ προσωπική αντίληψή του περί λειτουργίας της Δημοκρατίας. Δεν έχει λοιπόν παρά να τις αναστείλει κιόλας μαζί με τις διατάξεις περί συγκεντρώσεων και συναθροίσεων, συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, προστασίας της εργασίας, καθώς και του πατριωτισμού των Ελλήνων στην τήρηση αυτού του πολύπαθου και παραβιασμένου πολλαπλώς Συντάγματος

    Απο εδώ :
    http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=46588480,72459904,80219136,94410112,7510592,14017472,21776704,35970752,68276544,39770080

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 25/03/2008

  10. Συγνώμη, αλλά νόμιζα οτι το ποστ είναι περί της έννοιας του «ξένου». Συνεπώς σας δίνω την άδεια (sic) να διαγράψετε το παραπάνω σχολιοσεντόνι μου. Σαν τη μύγα μεσ’ στο γάλα.

    Σχόλιο από Ο Κανένας | 25/03/2008

  11. Κανενα νομίζω οτι το πιο πάνω σχολιο σου ειναι απολύτως σχετικό με το παρόν πόστ …

    Τωρα …Δεν πιστευω να νομίζεις εσύ πώς η επιθεση των καρα Δεξιων της Ν. Δ και του Καραμανλή
    (μετα τα ψεμματα του Δεν θα πειραχτουν τα ταμεια ) εναντιον ολων οσων εχουν δουλεψει και δουλευουν μια ζωή σ’ αυτη τη χωρα -ειτε ειναι ελληνες ειτε ξενοι – και δεν ειναι λαμόγια και κομπιναδοροι – για να βαλουν χερι στα ταμεια τους και να τα φανε οπως με τις Μιζες των (σο) Δομημενων ομολογων που πήγαν στο αρχειο (τι εγινε ρε παιδια εκεινος ο Ζορμπάς και τα πορισματα του ..στο αρχειο ε 😉
    -και που μας κανουν να αισθανομαστε ΞΕΝΟΙ
    μες την χωρα μας (εννοώ ξενοι οσοι δεν ειμαστε απο τα Γαλάζια παιδιά ή Γαλάζια Λαμογια)
    Δεν πιστευω να υπάρχει Κανένας που να το πιστευει πια αυτό ε;
    Να χαφτει τοσο Αμασητο τοο Χοντροκομμενο ψεμμα απο την κυβερνηση της Ν. Δ πιά;

    http://www.enet.gr/online/online_text/c=114

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 25/03/2008

  12. Κανένα

    νομίζω και πάλι, ότι το «σχολιοσεντόνι σου» είναι πολύ χρήσιμο.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/03/2008

  13. Στην εποχή μας αντιμετωπίζουμε μια θεμελιώδη αντίφαση Από την μια πλευρά έχουμε από μια υλική πραγματικότητα παγκοσμιοποιημένη, περίπλοκη και .διάχυτη και από την άλλη πλευρά από μια φαντασιακή αναπαράσταση αυτής της πραγματικότητας που την ανασυνθέτει νοσταλγικά που προσπαθεί να εξαλείψει τα κενά .να την αναπλάσει ως ενιαία και μοναδική.
    Παρουσιάζεται ετσι ένα φαινόμενο, υπερβολικής αγάπης (για οσους βέβαια μας μοιάζουν) και ίσως, υπερβολικού μίσους για όσους (φαντασιακά) διαφέρουν ….

    – Και φυσικά εκεινοι που εκμεταλευονται αυτή την (ψευδή )
    αγαπη και (ψευδο) μίσος ειναι αυτοι που και Τωρα εκεμεταλευονται την μισθωτη εργασία (και τις συνταξεις) Εγχωριων και ξενων …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 25/03/2008

  14. Η ΞΕΝΌΤΗΤΑ
    Η ταυτότητα δεν συγκροτείται μόνο μέσα στο περιβάλλον και το αίσθημα οικειότητας αλλά και μέσω της συνάντησης με τον ξένο
    Όχι μόνο με τον άλλο ξένο αλλά και με τον ξένο μέσα μας τον ασυνείδητο προσωπικό μας άλλο. «Παραδόξως ΄-λέει η Κριστεβα- ο ξένος μας κατοικεί, είναι η κρυμμένη πλευρά της ταυτότητας μας, ο τόπος όπου ερημώνεται η κατοικία μας, ο χρόνος κατά τον οποίο ναυαγούν η συναίνεση και η συμπάθεια..» Για την Κριστεβα ο«ξένος , μορφή του μίσους και του άλλου (…)αρχίζει να υπάρχει όταν αναδύεται η συνείδηση της διαφοράς μου, και ολοκληρώνεται όταν αναγνωρίζουμε οτι όλοι είμαστε ξένοι, απείθαρχοι απέναντι σε δεσμούς και κοινότητες»

    ο Georges Bataille μας θυμίζει πως η ασυνέχεια ,η διαφορά ενυπάρχει στην πραγματικότητα «Κάθε όν διαφέρει από όλα τα άλλα Μεταξύ ενός όντος και ενός άλλου υπάρχει μια άβυσσος, υπάρχει μια διακοπή(…)Αυτή η άβυσσος βρίσκεται για παράδειγμα ανάμεσα σε σας πού με ακούτε και σε μένα που σας μιλώ. Προσπαθούμε να επικοινωνήσουμε, αλλά καμία επικοινωνία μεταξύ μας δεν θα μπορέσει να εξαλείψει μια πρωταρχική διαφορά. Αν πεθάνετε εσείς δεν είμαι εγώ που πεθαίνω. Είμαστε, εσείς κι εγώ όντα διακεκομμένα» .

    ο Slavoj Zizek επισημαίνει η αποξένωση ,η έλλειψη γνώσης του άλλου αποτελεί τον κανόνα στις ανθρώπινες σχέσεις: «ο άλλος είναι εκεί ως απόλυτος Άλλος . Απόλυτος ,δηλαδή αναγνωρίζεται αλλά δεν γνωρίζεται». «Μπορούμε να ανά-γνωρίσουμε τον άλλο ΄ως πρόσωπο μόνο στον βαθμό που ,με ριζοσπαστική έννοια παραμένει άγνωστος σε μας η αναγνώριση υπαινίσσεται την απουσία της γνώσης. Η διύποκειμενικότητα βασίζεται πάνω στο γεγονός ότι ο άλλος γίνεται αντιληπτός φαινομενολογικά ως μια « άγνωστη ποσότητα»,ως μια απύθμενη άβυσσος την οποία δεν μπορούμε ποτέ να βυθομετρήσουμε»

    Αντίστροφα με το αίσθημα της οικειότητας η συνάντηση με τον ξένο τον άλλο συνοδεύεται σχεδόν πάντα και από ένα αίσθημα ξενοφοβίας ένα αίσθημα παραδοξότητας, όχι με την έννοια της αποστροφής προς τον άνθρωπο ξένο αλλά με την έννοια του φόβου της αποστροφής προς ανοίκειες καταστάσεις ,προς καταστάσεις που προκαλούν αγωνία. .Ενα πολύ γνωστό μυθιστόρημα Ο«Πύργος του Κάφκα» διαπνέεται από αυτή την αίσθηση: Στον Πύργο :ο ήρωας του Κάφκα ο Κ θέλει να εισέλθει στον Πύργο αλλά μένει πάντα απ έξω γιατί είναι ξένος « Δεν σας αρέσει ο Πύργος» ρώτησε ο δάσκαλος γρήγορα. «Πως»ξαναρώτησε ο Κ λίγο αιφνιδιασμένος και επανέλαβε αμέσως την ερώτηση με ηπιότερο τόνο «Αν μου αρέσει ο Πύργος ;Γιατί νομίζετε ότι δεν μου αρέσει;» «Σε κανένα ξένο δεν αρέσει»είπε ο δάσκαλος : Πράγματι στον Κ δεν άρεσε ο Πύργος«Ξαφνικά ο Κ θυμήθηκε το χωριό του . Μπορούσε να σταθεί πολύ καλά απέναντι σ¨ αυτόν τον δήθεν Πύργο κι έκανε όλη αυτή την πορεία για να τον δει ,τότε ήταν κρίμα για τον κόπο[… ]Kι άρχισε να συγκρίνει το καμπαναριό του χωριού του με τον πυργίσκο πού έβλεπε εκεί πάνω . Το καμπαναριό χωρίς δισταγμό λόγχιζε τον αέρα με έναν υψηλότερο σκοπό από ότι τα χαμηλά σπίτια [… ]ο πύργος κατέληγε σε κάτι σαν σοφίτα με πολεμίστρες ακανόνιστες σπασμένες[… ]Νόμιζες πως ήταν κάποιος ψυχοπαθής πού τον είχαν κλειδωμένο στο πιο ψηλό δωμάτιο του σπιτιού είχε σπάσει τη στέγη και είχε ανυψωθεί ,για να βλεπει από εκεί τον κόσμο.»

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 25/03/2008

  15. Νοσφεράτε γράφεις κάτι εξαιρετικό:

    «Στην εποχή μας αντιμετωπίζουμε μια θεμελιώδη αντίφαση Από την μια πλευρά έχουμε από μια υλική πραγματικότητα παγκοσμιοποιημένη, περίπλοκη και .διάχυτη και από την άλλη πλευρά από μια φαντασιακή αναπαράσταση αυτής της πραγματικότητας που την ανασυνθέτει νοσταλγικά που προσπαθεί να εξαλείψει τα κενά .να την αναπλάσει ως ενιαία και μοναδική.
    Παρουσιάζεται ετσι ένα φαινόμενο, υπερβολικής αγάπης (για οσους βέβαια μας μοιάζουν) και ίσως, υπερβολικού μίσους για όσους (φαντασιακά) διαφέρουν ….»

    Αυτό όμως δεν παρατηρείται πάντα, μέσα στην ιστορία του ανθρώπου; Δεν είναι η κλασική διαδικασία εξιδανίκευσης του παρελθόντος για να αντισταθμιστεί ένα ανυπόφορο παρόν;

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/03/2008

  16. ρατσισμός

    Ο ρατσισμός εντάχθηκε στους μηχανισμούς του κράτους με την ανάδυση της βιοεξουσιας.

    Ο ρατσισμός είναι ένας τρόπος για να εισαχθεί επιτέλους στο πεδίο της ζωής μια τομή :ανάμεσα στα στοιχεία που πρέπει να ζήσουν και σε εκείνα που πρέπει να πεθάνουν :η εμφάνιση , διάκριση ιεράρχηση των φυλών , ο χαρακτηρισμός ορισμένων φυλών ως καλών και ορισμένων άλλων ως κατώτερων είναι ενας τρόπο
    κατακερματισμού του βιολογικού πεδίου,
    ένας τρόπος διαχωρισμού της μιας από την άλλη ομάδα, η δημιουργία μιας διαχωριστικής γραμμής βιολογικού τύπου σε ένα πεδίο που εμφανίζει ως βιολιογικό

    η πρώτη λειτουργία του ρατσισμός είναι να κατακερματιζει,να δημιουργεί διαχωριστικές γραμμές .

    η δεύτερη
    Θα πρέπει να συμβάλλει στη δημιουργία μιας θετικής σχέσης «όσο πιο πολλούς αφήσεις να πεθάνουν, τόσο περισσότερο για το λόγο αυτό εσύ θα ζήσεις »

    Ο ρατσισμός ενεργοποιεί αυτή την πολεμικού τύπου σχέση «αν θες να ζήσεις ο άλλος πρέπει να πεθάνει» με ένα νέο τρόπο συμβατό προς την βιοεξουσια:

    ο θάνατος του άλλου δεν είναι απλά η ζωή μου επειδή μου εξασφαλίζει προσωπική ασφάλειας με τον θάνατο του αλλού, το θάνατο της κακής φυλής (του εκφυλισμένου , η του μη φυσιολογικού) η ζωή θα γίνει πιο υγιής και πιο καθαρή.

    Michel Foucault Για την υπεράσπιση της κοινωνίαw….

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 25/03/2008

  17. Αυτό όμως δεν παρατηρείται πάντα, μέσα στην ιστορία του ανθρώπου; Δεν είναι η κλασική διαδικασία εξιδανίκευσης του παρελθόντος για να αντισταθμιστεί ένα ανυπόφορο παρόν;

    Μ-π
    Ποτε σε τετοιο βαθμό και σε τετοια ενταση, και με τετοια (βαρβαρη)ποιοτητα…
    και τοσο Καθολικά …

    Εξαλλου τι αλλο ειναι η παγκοσμοιοποιηση παρά η εισβολή του πιο αγριου Καπιταλισμου και στις πιο μικροσκοπικές κοινωνικές σχεσεις …
    Τι αλλο ειναι παρά μια διαρκής , επεκτατική διαδικασια αποξενωσης -αλλοτριωσης , που σου θυμιζω , για τον Μραξ ηταν πανω απο ολα μια αποξενωση του πρατραγωγου-(μισθωτου)απο α) το προιον της εργασιας του β) την διαδικασια της εργασιας του γ) εν τελει απο τον ιδιο του τον εαυτό
    (»ο εργατης οσο δουλευει ειναι εκτος εαυτου» γινεται ξενος , Πραγμοποιειται

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 25/03/2008

  18. » …Η σχέση αυτή δεν είναι λοιπόν στρατιωτική, πολεμική ή πολιτική είναι σχέση βιολογική. Οι αντίπαλοι είναι οι εξωτερικοί η εσωτερικοί κίνδυνοι σε σχέση με τον πληθυσμό και για τον πληθυσμό Με άλλα λόγια η θανάτωση δεν είναι αποδεκτή στο σύστημα της βίο-εξουσίας παρά μόνο όταν κατατείνει όχι στη νίκη επί των πολιτικών αντιπάλων , αλλά στην εξόντωση του βιολογικού κίνδυνου και στην ενίσχυση το ίδιο το είδους ή της φυλής η οποία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την εξόντωση αυτή . Η φυλή, ο ρατσισμός είναι η προϋπόθεση για την αποδοχή της θανάτωσης σε μια κοινωνία τυποποίησης ,σε μια κοινωνία που Ιανοί κατά κύριο λόγο μια βίο-εξουσία , ρατσισμός είναι απαραίτητος , ως προϋπόθεση γα τηνθανατωση κάποιου . »

    Michel Foucault Για την υπεράσπιση της κοινωνίας …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 25/03/2008

  19. Μια ερώτηση για τον Νοσφεράτο:
    Στο λεκανοπέδιο της Αττικής ζουν 1.000.000 μετανάστες, όπως ισχυρίζονται διάφορες εκθέσεις. Όταν φέρουν και τις οικογενειές τους θα γίνουν το πολύ μέσα σε ένα μήνα τουλάχιστον 5.000.000. (ποιός άραγε θα αρνηθεί να φέρει από τα βάθη της Ασίας την οικογένειά του.)
    Νοσφεράτο, από που θα αντλήσουν τους πόρους τους; Το νερό, την ξυλεία, τα τρόφιμα, τα καύσιμα κτλ.; Που λες να φτιάξουν τους μαχαλάδες τους, τα τζαμιά τους, τα ιεροδικία τους;
    Σε ποιούς δρόμους θα κυλήσουν τα αυτοκινητά τους;
    Ποιανού ηθική θα επικρατήσει; Η δικιά μας η παρηκμασμένη, ή η ισλαμική;
    Για πες μου έτσι έντελώς φαντασιακά.

    Σχόλιο από Θανάσης | 25/03/2008

  20. Ο ρατσισμός θα αναπτυχθει εν πρώτοις με την αποικιοκρατική γενοκτονία .
    Στο εξής , ο πόλεμος θα έχει να κάνει με τα εξής δυο πράγματα : με την καταστροφή του πολιτικού αντιπάλου αλλά και της αντίπαλης φυλής επι΄σης , του βιολογικού κίνδυνου που αντιπροσωπεύουν για την αντίπαλη φυλή οι απέναντι … Ακόμα περισσότερο όμως ο πολεμά θα εμφανισθεί στα τέλη του 19ου αιώνα ως ένας τρόπος ενίσχυσης της ίδια φυλής με την εξόντωση του αντίπαλου και πολύ περισσότερο ως ένας τρόπος ανανέωσης της . Όσο πιο πολλοί από μας πεθάνουν, τόσο πιο καθαρή θα είναι η φυλή στη οποία ανήκουμε

    Η ιδιαιτερότητα του σύγχρονου ρατσισμού δεν αφορά τις νοοτροπίες, τις ιδεολογίες τα ψέματα της εξουσιας.Αφορά την τεχνική της εξουσίας , την τεχνολογία της εξουσίας …τη λειτουργία του κράτους, το οποίο είναι υποχρεωμένο να χρησιμοποιεί τη φυλή, την εξόντωση των φυλών και την κάθαρση της φυλής για να ασκεί την κυριαρχική της εξουσία

    Michel Foucault Για την υπεράσπιση της κοινωνίας

    Μου φαινεται οτι ετσι με το πάραπάνω απαντώ και στον Θαναση …και καθολου φαντασιακά ..Αρκει να το σκεφτει λιγακι ..να το σκεφτει ..

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 25/03/2008

  21. Πειθαρχική εξουσία, βιοεξουσία :χαρακτηριστικά και ερείσματα της ναζιστικής κοινωνίας σε ολες τις διαστάσεις της (αναδοχή του βιολογικού στοιχείου της τεκνοποίησης , της κληρονομικότητας , της ασθένειας των ατυχημάτων )ο έλεγχος των απρόοπτων που χαρακτηρίζουν τις βιολογικές διαδικασίες ήταν ένας από τους άμεσους στόχους των καθεστώτων … Παράλληλα όμως με την καθολικά προστατευτική , ρυθμιστική και πειθαρχική κοινωνία έχουμε τη αποχαλίνωση της δολοφονικής εξουσίας, της εξουσίας της θανάτωσης που διατρέχει ολο το κοινωνικό σώμα της ναζιστικής κοινωνίας …δεν παρέχεται στο κράτος μόνο , αλλά σε μια σειρά ατόμων (τάγματα Εφόδου, ες –ες )Στο ναζιστικό κράτος όλος ο κόσμος έχει δικαίωμα ζωής και θανατου πάνω στο γείτονα του ,
    έστω και διάμεσου της κατάδοσης

    Michel Foucault Για την υπεράσπιση της κοινωνίας

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 25/03/2008

  22. Πάντως αυτό: «Ο ρατσισμός θα αναπτυχθει εν πρώτοις με την αποικιοκρατική γενοκτονία» και εμείς και οι Αρμένιοι και οι Εβραίοι το βιώσαμε, είτε από τον τουρκικό εθνικισμό είτε από τον γερμανικό. Επίσης απ’ αυτό απειλούνται και οι Αλβανοί στην (σλαβο)Μακεδονία αλλά και όλες οι μειονότητες που διατυπώνουν πολιτικές διεκδικήσεις στον παλιό σοβιετικό κόσμο (και όχι μόνο).

    Ελπίζω ότι εμείς, ως πολίτες, δεν θα επιτρέψουμε να συμβεί εδώ.

    Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να μας απασχολήσει ο κίνδυνος που πολύ εύστοχα περιγράφει ο Μαρξ.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/03/2008

  23. Από την συλλογή της Μέλπως Μερλιέ (ηχογραφήσεις της δεκαετίας του 30)
    Τραγούδι ενός μετανάστη στην Βαρσοβία(?)

    Μάνα σ’ εκοίμνε τα τόπε είχα δύο οντάδας
    σ’έναν εβάλνα τα τέρτεμ και σ’άλλο τα πελιάδας

    Για τα’εμέν αν ερωτάτεν σην Βάρσαβαν δουλεύω
    πέταξον κι έλα εύρον με εγώ μη τσιλντιρεύω

    Η ξενιτέ και η σεβντά και τα δύο έναν είναι
    εζύασα κι ετέρεσα η ξενιτέ βαρύν εν

    ——-

    (Μάνα στους τόπους που κοιμόμουνα είχα δύο οντάδες
    Στον ένα έβαζα τα ντέρτια μου και στον άλλο τους μπελάδες

    Για μένα αν ρωτάτε στην Βαρσοβία (?) δουλεύω
    Πέταξε κι έλα να με βρείς εγώ μην τρελλαθώ

    Η ξενιτιά και η σεβντά και τα δύο ένα είναι
    Τα ζύγιασα και είδα η ξενιτιά βαρύτερη είναι)

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/03/2008

  24. «Συχνά ινδιάνικες ομάδες εξαιτίας των τυχαίων νομαδικών περιπλανήσεων ή των καταστροφών συναντιόντουσαν χωρίς να το θέλουν. Κάτι τέτοιο συνέβη στους Ινδιάνους Μαντάνος της Βόρειας Αμερικής. Μια ομάδα Ινδιάνων με γειτονικό πολιτισμό, τους συνάντησε κι έμαθε κοντά τους την καλλιέργεια του καλαμποκιού. Αλλά, σύντομα οιι Μαντανος τους ζήτησαν να ξαναφύγουν, και οι γέροντες ακόμα επαναλαμβάνουν αυτό πού ειπώθηκε τα παλιά εκείνα χρόνια:
    Θα ήταν καλύτερα να φύγετε πέρα απ τον ποταμό, και να φτιάξετε εκεί το χωριό σας, γιατί τα δικά μας έθιμα είναι πολύ διαφορετικά από τα δικά σας. Καθώς οι νέοι δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, θα μπορούσαν να έρθουν σε διαφωνίες και να αρχίσουν τον πόλεμο. Μην πάτε πολύ μακριά, γιατί οι λαοί πού ζουν μακριά είναι σαν ξένοι μεταξύ τους και ο πόλεμος μπορεί να ξεσπάσει ανάμεσα τους. Ταξιδέψτε προς βορρά μέχρις ότου να μη μπορείτε πια να δείτε τον καπνό από τα σπίτια μας ,και χτίστε εκεί το χωριό σας. Ετσι θα είμαστε αρκετά κοντά για να μείνουμε φίλοι και όχι τόσο μακριά ώστε να γίνουμε εχθροί

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 26/03/2008

  25. Επομένως η κεντρική ιδέα του δεύτερου μηχανισμού στον οποίο στηρίχθηκε ο νεωτερικός ανθρωπισμός ήταν ή οριοθετηση, η περιχαρακωση ο περιορισμός της ετερότητας και του άλλου
    Στα πρώτα χρόνια της νεωτερικής εποχής ,όπως μας υπενθύμισε ο Μισελ Φουκό, οι αρχές κάθε πόλης συγκέντρωναν τους τρελούς, τους φόρτωναν στα Narrenschiffen (πλοία των τρελών) και τους ξαπόστελναν στη θάλασσα οι τρελοί αντιπροσώπευαν «το σκότος, την αταξία και την χαοτική κίνηση(…)που αντιτάσσεται στη φωτεινότητα και σταθερότητα του ενήλικου νου »η δε θάλασσα «αντιπροσώπευε το υγρό στοιχείο, «που παρασύρει αλλά και κάτι ακόμα:εξαγνίζει»

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 26/03/2008

  26. Νοσφεράτε, έτσι όπως τα γράφεις στο σχόλιο 24, η «οριοθετηση, η περιχαρακωση ο περιορισμός της ετερότητας και του άλλου» είναι μια φυσική συμπεριφορά.

    Ομέρ ο Ινδιάνος

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/03/2008

  27. οχι! Δεν ειναι φυσική … ειναι μια συμπεριφορά που προεκυψε- κατα Φουκώ αλλά και αλλους (π.χ Μπαουμαν)- με την εισοδο στη Νεωτερικοτητα (17 αιωνας και εξης ) :ο Αλλος (ο ξενος) ειτε πρεπει να Αφομοιωθει ειτε να Εξορισθει ..

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 26/03/2008

  28. :Οι νεωτερικοι ξένοι δεν ταίριαζαν στο όραμα της τάξη. Όταν χαράζεις διαχωριστικές γραμμές και ξεχωρίζεις τα διαιρεμένα, οτιδήποτε θολώνει η διαρρηγνύει τις γραμμές αυτές υπονομεύει και βλάπτει την εκτέλεση του έργου σου Ο σημασιολογικός υπό η υπερκαθορισμός του ξένου έφθειρε τις ξεκάθαρες οριοθετήσεις και κατέστρεφε τις σηματοδοτήσεις . Και μόνο με τη παρουσία τους , οι ξένοι επενέβαιναν στο έργο που το Κράτος είχε υποσχεθεί πως θα επιτελέσει και εμπόδιζαν τις προσπάθειες του για να το ολοκληρώσει. Προκαλούσαν δηλαδή μια αίσθηση αβεβαιότητας εκεί που θα έπρεπε να κυριαρχεί η βεβαιότητα και η σαφήνεια . Στην αρμονική και λογική τάξη που επρόκειτο να οικοδομηθεί ΄δεν ήταν δυνατόν να υπάρξει χώρος ΄για τα «μήτε το ένα μήτε το άλλο» για τα στρεβλά , για τα αμφίσημα. Η οικοδόμηση μιας τέτοιας τάξης σήμαινε συντριπτικό πόλεμο κατά των ξένων και του ξένου στοιχείου

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 26/03/2008

  29. (ομερ νομιζα οτι μου λες για το επομενο σχολιο 25)

    Πραγματι αυτο που λες ισχυει για το σχ 24

    Το σχολιο 24 ειναι μια παραβολή για την Σωστή αποσταση »και οχι για την νεωτερική Περιχαρακωση -αφομοιωση -εξορία ή εξοντωση ….
    Η »σωστή αποσταση» ειναι κατι αλλο …μη νεωτερικό …
    Υπήρχε π.χ στις προενωτερικές κοινωνιες

    Υπάρχει και στις τωρινές -διαπροσωπικές σχεσεις σαν αναγκαιοτητα…καταλαβαινεις οτι οταν ειμαστε παρα πολύ κοντα με τον Αλλο συνηθως τσουρουφλιζομαστε …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 26/03/2008

  30. Γαμοτο ..με τα σχολια κομματιαζεται η ροή …Αλλα τι να γινει ..Οτι ειναι να γινει ας γινει (κε σερά σερά )

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 26/03/2008

  31. Εντάξει… δεν πειράζει που κομματιάζεται η ροή.

    Όσοι παρακολουθούν συστηματικά και όσοι θέλουν να διαβάσουν μια χαρά τα καταφέρνουν. Έτσι είναι πιο ζωντανή η κατάθεση των απόψεων.

    Μου έλυσες την απορία για την παραδοσιακή περιχαράκωση σε αντιδιαστολή με τη νεωτερική απόρριψη.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/03/2008

  32. παραδοσιακή περιχαράκωση σε αντιδιαστολή με τη νεωτερική απόρριψη.
    xmmmm δεν ειναι ακριβως ετσι …Τεσπα

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 26/03/2008

  33. Παρακολουθώ τη συζήτηση και προσπαθώ να καταλάβω το αν μπορεί για ένα τέτοιο κρίσιμο θέμα να γίνει σοβαρή ανταλλαγή απόψεων. Φοβάμαι πως όχι.

    Στην ερώτηση του Θανάση, που εκφράζει με τον τρόπο του φόβους που έχει ο καθένας και ας μην το ομολογεί μπροστά σε αυτή τη γιγαντιαία μετακίνηση κυρίως μουσουλμανικών πληθυσμών του τρίτου κόσμου, ο Νοσφεράτος απαντά με τον κλασικό τρόπο. Λίγο πολύ θέλει να βγάλει τις φοβίες αυτές ρατσισμό.

    Η γνώμη μου είναι ότι σαφώς υπάρχει μεγάλο πρόβλημα που ξεκινά απο την αντικειμενική διαφορά ανάπτυξης που υπάρχει μεταξύ του τρίτου κόσμου και του δυτικού κόσμου. Ποιά θα είναι η λύση; Να αναμιχθούν όλοι και να βρεθεί ο μέσος όρος; Δηλαδή το επίπεδο ζωής μας να γίνει κάτι αντίστοιχο με αυτό της Μέσης Ασίας;
    Αυτός ο φόβος βασίζεται στους υπαρκτούς αριθμούς. Οι Πακιστανοί είναι περίπου 140 εκ. οι Ινδοί 1,1 δις. οι Κινέζοι 1,3 δις και λοιπά.

    Τι θα γίνει λοιπόν; Ανοιχτά σύνορα ή φρούριο με συρματοπλέγματα;

    Σε αυτό το ερώτημα δεν μπορεί κανένας να απαντά με τις αληθινές σοφίες του Foucault

    Σχόλιο από Mατσουκάτες | 27/03/2008

  34. Mατσουκάτες :

    O Ρατσισμός παντα πατουσε σε αληθινους φοβους που ανακατευε με Μαγικές λύσεις (αποδιοοπομπαιους τραγους)
    Ποτε δεν ηταν μια ιδεολογια βασισμένη ολοκληρωτικά στο ψεμα :

    Στηριζοταν
    α) στο ανακατεμα (μισες αληθειες μισα Ψεμματα- Συμπυκνωση )
    β) στη Μεγεθυνση : Μεγιστοποιηση των φοβων
    γ) στην υποτιθεμενη κατοχή μιας αποκρυφης αληθειας που δηθεν επιμελώς κρυβεται(π.χ »Πρωτοκολλα σιων» κλπ )
    (και σε μερικά αλλα πραγματα που μπορουμε να τα πουμε εν καιρω )

    Στο οτι ζουμε σε μια Παγκοσμια κοινωνια οπου κυριαρχουν οι Φοβοι αυτό ειναι αναμφισβητητο .. Πολλλοι ονομαζουν την κοινωνια μας κοινωνια της Διακινδυνευσης ή κοινωνια του Ρισκου

    Το μεγάλο ζητημα ειναι η Διαχειριση – ψυχολογική ατομική και κοινωνική -πολιτική των φοβων

    Οι φοβοι μπορουν να μας οδηηγησουν (η να οδηγησουν καποιους στο να μας χειραγωγησουν ) σε μια Φοβική κοινωνια ή αντιθετα να μας κινητοποιησουν σε μια οσο το δυνατον μεγαλύτερη Χειραφετηση και διαχειριση των φοβων μας προς μια καλύτερη -ανθρωπινοτερη και πιο Δικαιη κοινωνια

    αυτό ηθελα να πω και πραγματι ηταν λαθος που χρησιμοποιησα τον Φουκό …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 27/03/2008

  35. @Ματσουκάτες «που ξεκινά απο την αντικειμενική διαφορά ανάπτυξης που υπάρχει μεταξύ του τρίτου κόσμου και του δυτικού κόσμου.»

    Δεν υπάρχει καμία αντικειμενική διαφορά ανάπτυξης. Επιβαλλόμενη φτώχεια, κλεψιά, επιβαλλόμενος αναλφαβητισμός, επιβαλλόμενη αποστέρηση από τους φυσικούς τους πόρους, σκλαβιά και αποικιοκρατία (όλα μαζί είναι το αίτιο του υπερπληθυσμού και της υπανάπτυξης)γιατί όλα τα ανθρώπινα πλάσματα στη γη έχουν την ίδια ικανότητα αντίληψης, ως βάση και βιολογική προϋπόθεση της επιβίωσης/αναπαραγωγής τους.

    Τι πρέπει να κάνουμε ;
    Να τους επιστρέψουμε ότι τους κλέψαμε (απλά)

    Να τους δώσουμε δωρεάν τεχνολογία, ιδιαίτερα αυτή που έχει να κάνει με ήπιες μορφές και συνυπολογίζοντας τη λιγότερη αρνητική επίδραση στο περιβάλλον τους, και την τεχνολογία που συναντά τις ανάγκες τους. (Νερό, οικο-γεωργική τεχνολογία, καθαρό αέρα, όμορφες ανθρώπινες πόλεις κ.λ.π)

    Να τους δώσουμε δωρεάν εκπαίδευση

    Να τους διαγράψουμε τα χρέη τους

    Να τους αφήσουμε να απολαύσουν -και αυτοί- τα δίκαια και τα θετικά του Πολιτισμού μας, χωρίς να τους υποχρεώσουμε για την υιοθέτηση του δικού μας μοντέλου.

    Να καταναλώνουμε λιγότερο.

    Να ανοίξουμε τα σπίτια και τις καρδιές μας και να τους υποδεχτούμε. Δεν είναι τουρίστες. Κυνηγημένοι και απελπισμένοι είναι.
    Να μερικά που μπορούμε να κάνουμε

    Αλλά πάλι όλα τα παραπάνω είναι εκτός θέματος.

    Να μια προκλητική ιδέα: Ορισμένοι νομίζουν (και ως ένα σημείο είναι αλήθεια) οτι ο «ξένος» (ο «άλλος» γενικά) είναι η πηγή της εταιρότητας. Κάποιοι άλλοι στην υπερβολή και στην περιχαράκωση δεν μπορούν και δεν θέλουν να ξεχωρίσουν τον «ξένο» από τον εχθρό. Είναι επόμενο οτι μια τέτοια ταυτότητα δεν είναι ταυτότητα. Είναι άκρατος εθνικισμός/φυλετισμός. Δεν είναι η αναγνω΄ριση των διαφορών μεταξύ των ανθρώπων (επιφανειακές και πολιτισμικού προκαθορισμού) αλλά η «στενομυαλιά/απανθρωπιά» ότι εκεί που γενήθηκα είναι η αρχή του κόσμου. Όλο τούτο αναδεικνύει την συμπόνια, την συναίσθηση ως βασικό κλειδί όποιας πολιτικής απέναντι στον ξένο. Αυτό λείπει σήμερα, γενικά από την αριστερά, κάτι που για τη δεξιά ήταν, είναι και θα είναι «έρημος τόπος».

    @Νοσφεράτε, η κυβέρνηση της επάρατης δεξιάς δεν μας αντιμετωπίζει σαν «ξένους». Σαν υποτακτικούς μας αντιμετωπίζει. Όπως δλδ αντιμετωπίζει και τους κατά κυριολεξία «ξένους». Το σχόλιό σου με το Νο 14 είναι μέσα στη συζήτηση και με συγκινεί αφάνταστα.

    Σχόλιο από Ο Κανένας | 27/03/2008

  36. Ο Κανένας

    πώς δικαιολογείς ότι ο μουσουλμανικός χώρος υπό την πολιτική και θρησκευτική σκέπη του ισλάμ παρέμεινε σε καθυστέρηση, ενώ είχαν αυτοί την εξουσία. Μόνο με το τέλος του Α’ παγκοσμίου πολέμου και τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι δυτικοί αποικιοκράτες έβαλαν πόδι στην Εγγύς Ανατολή. Μέχρι τότε οι Τούρκοι ελέγχανε όλο τον αραβικό κόσμο, έως τη Λιβύη, όπως και τη Μεσοποταμία;

    Μήπως είναι βολικός αυτομαστιγωτικός μύθος ότι για όλα φταίνε οι δυτικοί. Ακόμα και αυτό να συμβαίνει εμείς γιατί να μπλεχτούμε στη σύγκρουσή τους. Εμείς ψωροκώσταινα είμασταν και οι μισοί από τους νεοέλληνες ήταν υπόδουλοι μέχρι το ’22.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 27/03/2008

  37. Η αποικιοκρατία Ματσουκάτε ξεκίνησε τον 14ο αιώνα. Δεν μίλησα για δυτικό πολιτισμό γενικά. Ο μονοθεϊστικός κόσμος ίσως είναι καλύτερη προσέγγιση, ως ορολογία αλλά και ως περιεχόμενο. Δες από έρχονται οι μετανάστες. Από εμπόλεμες περιοχές(ορυκτά καύσιμα) και από περιοχές απίστευτης φτώχειας (Αφρική). Νομίζεις οτι εξαιρώ τον αραβικό πολιτισμό από την αποικιοκρατική δράση ; (άσχετο αν περιρίστηκαν στο χώρο της ευρύτερης μεσογείου..).
    Ζούμε σε μια χώρα όπου κάποτε την κατοίκησαν άνθρωποι που για θεό τους είχαν τον Ξένιο Δία. Ο ξένος γι’ αυτούς ήταν ο «επικονιαστής», ο φορέας του νέου και των ανακαλύψεων. Άφησαν πίσω τους αιώνιο έργο γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο. Από τη μίξη έρχεται το νέο. Ειδικά σήμερα, που φαίνεται (αλλά δεν είναι έτσι) ότι όλα έχουν ειπωθεί.

    Και ερχόμαστε εμείς σήμερα και λέμε: «έρχονται και μας πέρνουν τις δουλειές», «ρίχνουν τα μεροκάματα», «είναι απολίτιστοι». Η τέλεια Παρακμή και πνευματική εξαθλίωση. Δεν πάμε καλά, είναι ολοφάνερο.
    Το ξαναλέω: η συμπόνια, και η συναίσθηση (= η ικανότητα να μπαίνεις στη θέση του άλλου) δεν είναι πλέον στοιχείο χριστιανικής ηθική, είναι η μόνη σωστή πολιτική στάση.

    Σχόλιο από Ο Κανένας | 27/03/2008

  38. Μια σημασία της «αγάπης » είναι η επιθυμία για εγγύτητα. Αλλά «εγγύτητα» μπορεί να σημαίνει δύο πράγματα. Μπορεί να σημαίνει απόλαυση της οικειότητας ή μπορεί να σημαίνει εξάρτηση, συναισθήματα προσκολλήσεις σένα άλλο άτομο με τέτοιο τρόπο που μας είναι πολύ δύσκολο να κάνουμε χωρίς αυτό.
    Πράγματι , για μερικούς ανθρώπους, αυτό μπορεί να σημαίνει ακόμη και ότι προσκολλάται ο ένας τον άλλο, ότι είναι διαρκώς απαραίτητος ο ένας τον άλλο , κι είναι πολύ δυστυχισμένοι όταν το άλλο άτομο δεν είναι κοντά τους –πράγμα που βέβαια, προκαλεί κτητικότητα και ζήλια.

    Η πρώτη σημασία της αγάπης,η «υγιής» αγάπη εμπεριέχει την εγγύτητα και την απόσταση. Οσοι αισθανονται αυτου του είδους αγάπη ειναι ικανοι για μεγάλη οικειότητα και στοργή. Αλλά αισθάνονται επίσης ότι είναι αυτάρκη , γεμάτα αυτοπεποίθηση και ελευθέρα, ετσι δεν έχουν απεγνωσμένα ανάγκη ο ένας τον άλλο. Όταν είναι χωριστά τα καταφέρνουν θαυμάσια …..

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 27/03/2008

  39. Για τους Φοβους και την Αγωνια σημερα ….

    (απο σχολιο που ειχα βαλει και στις Μεταμορφωσεις )
    Κατά την γνώμη μου ο εαυτός ,ο κάθε εαυτός σήμερα , δηλαδή η κάθε προσωπική ταυτότητα βρίσκεται σήμερα σε κατάσταση αγωνίας, πού δεν πρέπει να ταυτίζεται με την έννοια του φόβου. Ο φόβος είναι μια απάντηση σε μια ειδική απειλή, έχει ένα προσδιορισμένο αντικείμενο. Η αγωνία, αντίθετα, παραβλέπει το αντικείμενο, είναι μια κατάσταση διάχυτη πού κυματίζει ελεύθερα, πού εκδηλώνεται με συμπτωματικές αντιδράσεις πού έχουν μια ομιχλώδη μόνο σχέση με ό,τι αρχικά την προκάλεσε. . Η αγωνία, ανακαλεί στον εαυτό τους βρεφικούς φόβους αποχωρισμού, το διάχυτο φόβο αποδοκιμασίας, παραλύει εν τέλει τον πυρήνα του εαυτού -.Η διάρρηξη αυτής της εμπιστοσύνης, προκαλεί ασυνέχειες στην προσωπική ταυτότητα
    Αυτή την προστασία απέναντι στην αγωνία που προκαλείται από την ασταμάτητη και ανεξέλεγκτη ροή της ζωής , παρέχει , ψυχολογικά και αισθητικά το έθνος.
    Όπως περιγράφει την ζωή ενας σύγχρονος ψυχολόγος και μελετητής του τραύματος : «Η ζωή μας ,η ζωή όλων μας είναι σαν ένα ποτάμι. Τα ρεύματα των βιωμάτων μας ρέουν μέσα στο χρόνο σχηματίζοντας περιοδικούς κύκλους ηρεμίας αναστάτωσης και ολοκλήρωσης . Τα σώματα μας είναι οι όχθες του ποταμού που περικλείει την ενέργεια της ζωής μας και την κρατά μέσα σε όρια ενώ ταυτόχρονα της επιτρέπει να κυλά ελευθέρα μέσα στις όχθες του. Το προστατευτικό εμπόδιο που δημιουργούν οι όχθες είναι αυτό που μας επιτρέπει να βιώνουμε με ασφάλεια την αίσθηση της εσωτερικής μας κίνησης και αλλαγής. Ο Freud το 1914 στο έργο του Πέρα από την Αρχή της Ηδονής , έδωσε τον ορισμό του τραύματος «…σαν ένα ρήγμα στο προστατευτικό εμπόδιο το οποίο μας προφυλάσσει από ερεθίσματα που οδηγούν σε συναισθήματα συντριπτικής ανημποριάς»Για να χρησιμοποιήσουμε την αναλογία του ρεύματος, το σοκ από το τραύμα μπορεί να γίνει αντιληπτό ως μια εξωτερική δύναμη που προκαλεί ρήξη στο φράγμα , ή στις όχθες του ποταμού που προστατεύει και συγκρατεί τις εμπειρίες μας. Αυτό το ρήγμα δημιουργεί τότε μια βίαιη δίνη. Με την δημιουργία του ρήγματος ξεχύνεται ορμητικά προς τα έξω η ενέργεια της ζωής και δημιουργεί μια τραυματική δίνη »
    Αυτή την τάση συγκράτησης και ανασυγκρότησης του εφήμερου ,δηλαδή της ασταμάτητης ροής της πραγματικότητας ,που ίσως εκφράζει και το άγχος μπροστά στη φθορά και στο θάνατο, αυτό ειναι σημερα to το οιονεί μεταφυσικό στοιχείο (ή στοιχειό)του εθνικισμού

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 27/03/2008

  40. Για τους φοβους Σημερα (ειχε μπει και στις Μεταμορφωσεις της Ταυτοτητας

    ZYGMUNT BAUMAN
    Ρευστός φόβος
    ΜΤΦΡ.: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ
    «ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ»

    Η νεωτερικότητα είχε υποσχεθεί ότι θα εξαλείψει οριστικά τη μάστιγα του φόβου, ότι θα απαλλάξει την ανθρωπότητα από τους πιο τρομακτικούς κινδύνους και από τις πιο καταστροφικές απειλές. Ο φόβος όμως επιστρέφει και γίνεται διάχυτος στον ρευστό σύγχρονο κόσμο. Η 11η Σεπτεμβρίου, η άνοδος της παγκόσμιας τρομοκρατίας, τα τσουνάμι, ο τυφώνας «Κατρίνα» είναι ορισμένα μόνον από τα πολλά σήματα κινδύνου, που μας υπενθυμίζουν πόσο ευάλωτος είναι ο πολιτισμός μας . Η προοπτική να καταστεί ο πλανήτης αβίωτος για τους ανθρώπους ή να συμβεί μια ολοκληρωτική καταστροφή, που θα βάλει τέλος στην ιστορία της ανθρωπότητας, μας κάνει όλους να αισθανόμαστε τρωτοί και ανασφαλείς. Στους φόβους μιας καταστροφής, που μπορεί να πλήξει τυφλά και αδιάκριτα όλους μας, πρέπει να προσθέσουμε και τους φόβους που γεννάει στους πιο ευάλωτους ο κίνδυνος του κοινωνικού αποκλεισμού.

    Σύμφωνα με τον Μπάουμαν, η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα που χαρακτηρίζουν τις κοινωνίες του καιρού μας είναι οι κυριότερες πηγές των πιο τρομερών και ανυπόφορφων φόβων μας. Νιώθουμε ανασφαλείς γιατί η σημερινή «αρνητική παγκοσμιοποίηση» ξηλώνει το προστατευτικό δίκτυο του κράτους πρόνοιας και των κοινωνικών δικαιωμάτων και αφήνει έκθετη την κοινωνία στην απληστία των δυνάμεων της αγοράς. Η παγκόσμια αδικία φέρνει και την παγκόσμια ανομία και αταξία. Στο εσωτερικό των κοινωνιών, ο νέος ατομικισμός διαλύει τους κοινωνικούς δεσμούς και οδηγεί στον μαρασμό της αλληλεγγύης. Ετσι όμως οι κίνδυνοι τους οποίους φοβόμαστε, υπερβαίνουν κατά πολύ την ικανότητά μας για αλληλέγγυα δράση.

    Νιώθουμε επομένως ότι έχουμε χάσει τον έλεγχο των υποθέσεων των κοινωνιών μας, όπως χάσαμε και τον έλεγχο της τύχης του πλανήτη. Αυτό το αίσθημα αδυναμίας τροφοδοτεί, με τη σειρά του, την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα για το μέλλον. Η ίδια η ζωή μας τείνει να γίνει μια διαρκής κατάσταση συναγερμού και οι ανθρώπινες σχέσεις, μια ανεξάντλητη πηγή άγχους. Καθένας μας φαίνεται να είναι επικίνδυνος για τον άλλον, σε κοινωνίες στις οποίες οι άνθρωποι αποκλείουν άλλους ανθρώπους, για να αποφύγουν το ενδεχόμενο να αποκλειστούν από αυτούς. Η ασφάλεια που χρειαζόμαστε, για να ελέγξουμε και να τιθασεύσουμε τους φόβους μας, προϋποθέτει τη συνεργασία, την αλληλεγγύη, τη δικαιοσύνη. Το βιβλίο του Μπάουμαν είναι μια έκκληση για αφύπνιση της πολιτικής συνείδησης και της ηθικής ευαισθησίας του σύγχρονου ανθρώπου.

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 27/03/2008

  41. Είναι δυνατή η περίπτωση υγιους αγάπης;

    Μπορεί να θεμελιωθεί κάπως μια αγάπη προς τον ξένο ως ξένο ,
    μια αγάπη που να θεμελιώνεται πάνω στην ίδια την ξενοτητα δηλαδή να διατηρεί εγγύτητα και απόσταση ;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 27/03/2008

  42. Η συνεργασία, η αλληλεγγύη και η δικαιοσύνη σίγουρα όμως δεν απαιτούν σαν «προϋπόθεση» την εξωτερική (έξω-προς-τα-μέσα) εξασφάλισή τους, για να υπάρξουν. Απλώς βοηθιώνται, κι αυτό είναι θετικό και καλοδεχούμενο. Βοηθιώνται δηλαδή π.χ. από δικαιότερες κοινωνίες και δημοκρατικότερους θεσμούς. Ομως, ιστορικά επέζησαν και εμφανίστηκαν ακόμη εντονότερες κάτω από συνθήκες σοβαρότατης θεσμικής έλλειψης της εξασφάλισής τους από την κοινωνία (π.χ. η αλληλεγγύη επαναστατών ή θυμάτων διώξεων από αυταρχικά καθεστώτα, κ.ο.κ.)

    Αποτελεί λάθος η αέναη στροφή προς το κοινωνικό πεδίο, που χαρακτηρίζει τον μέσο αριστερό «υλιστή» διανοούμενο, ο οποίος ζητά πάντα ΠΡΩΤΑ να αλλάξει η κοινωνία και ΜΕΤΑ να αρχίσει η αυτοθέσμισή της από τα _ίδια+ τα άτομα που την αποτελούν. Αυτή η παρανόηση τρέφει και την «κηπουρική» αντίληψη του κόσμου που απασχόλησε κριτικά τον Μπάουμαν (από όσα διάβασα μέχρι τώρα γι’αυτόν, ξεκινώντας από συνδέσμους που βρήκα πριν καιρό). Ο Μπάουμαν είναι ΠΟΛΥ επιφυλακτικός για τη λεγόμενη «κηπουρική» αντίληψη των κοινωνικών αναμορφωτών, που τη συσχετίζει ακόμη και με τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, σαν τόπους «εξυγίανσης» του κόσμου από τα «παράσιτα» (δηλαδή ώστε «τότε όλα να πάνε καλά»)…

    Ο Καστοριάδης «δένει» πηγαίνοντας ακόμη πιο πέρα. Είμαστε ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ για το ΦΑΝΤΑΣΙΑΚΟ, που συγκροτεί τον κόσμο των κοινωνιών και των ομάδων μας. ΔΕΝ μπορούμε να «περιμένουμε από άλλους» να κάνουν τη δική μας συλλογική αυτο-θέσμιση, ΕΜΕΙΣ θα πρέπει να την κάνουμε. Αν μας λείπουν θεμελιώδη συστατικά όπως η αλληλεγγύη και η συνεργασία, ΕΜΕΙΣ φταίμε (στην τελική ανάλυση), και φταίμε που δεν τις καλλιεργούμε σαν πτυχές της ίδιας της συλλογικής μας αυτο-οργάνωσης.

    Ο καθένας μπορεί να έχει τις δικαιολογίες του, βάσιμες ή όχι, αλλά η τελική ευθύνη για την μη-ύπαρξη αυτων των θετικών συστατικών είναι μέσα μας και ανάμεσά μας, ΟΧΙ στους εξωτερικούς θεσμούς (που θα κατέρρεαν αν κατανοούσαμε ότι αντλούν δύναμη ΜΟΝΟ από τη δική μας Ενέργεια, το δικό μας Φαντασιακό).

    Ο υγιής χαρακτήρας έχει άλλους νόμους από την αγωνία και το φόβο. Στο μέτρο που έχουμε λίγο-πολύ το υγιές κομμάτι μας ενεργό, θα έπρεπε να ασχολούμαστε πιο πολύ με τη δημιουργία του συνειδητού φαντασιακού παρά με την καταδίκη ή διάγνωση της παθολογίας του. Γι’ αυτό και ο Καστοριάδης ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ τον Λακάν, διότι ΔΕΝ πιστεύει στην αδυσώπητη και ανίκητη δύναμη των εξωτερικών θεσμών και καταστάσεων, αλλά στην αυτόνομη ΕΠΑΝ-οριοθέτησή τους με συνειδητό τρόπο από εμάς τους ίδιους (και εδώ θα πρόσθετα, ΑΡΚΕΙ να είναι ΔΥΟ ή περισσότεροι)! 🙂

    Για μας που αγαπάμε, ΟΡΓΙΖΟΜΑΣΤΕ όταν ακούμε ερωτήματα όπως το «είναι δυνατή η περίπτωση υγιούς αγάπης», μελετάμε τους νόμους της ΗΔΗ υπαρκτής αγάπης και ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ πορευόμαστε.
    (Πάντως εγώ… δεν οργίστηκα τώρα (χεχε) 🙂
    Απλώς διεκδικώ το δικό μου -ή το δικό μας- ΜΕΡΙΔΙΟ στην αυτο-ρύθμιση και αυτο-θέσμιση του Συλλογικού Φαντασιακού). 🙂

    Υ.Γ. Ο Καστοριάδης ήταν και… προφήτης της μπλογκόσφαιρας:
    http://omadeon.wordpress.com/2008/03/25/castoriadis-blog-prophet/

    όσο για μένα, πάντα θα νιώθω ΞΕΝΟΣ στη χώρα μου, και πάντα να νιώθω ΠΟΛΥ οικείος με αμέτρητες εξαιρέσεις στο παθολογικά ξενόφοβο Φαντασιακό της Κατεστημένο. ΟΧΙ, εγώ ο ξένος, εμείς οι ξένοι, ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ την ψεύτικη αγάπη εκείνων που μας “αγαπούν” μέσα από “αποστάσεις”. ΚΑΤΑΡΓΟΥΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ, ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΑ ΣΑΠΙΑ ΜΥΑΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΩΜΕ λάχανο,
    αλλά… επίσης,…ΔΕΝ ξεχνάμε πως ΗΔΗ αγαπούμε ΚΑΙ αγαπιόμαστε.

    Είμαστε ΟΛΟΙ ξένοι, γι’ αυτό και ΤΟΣΟ οικείοι!

    Σχόλιο από omadeon | 27/03/2008

  43. Μαλιστα !

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 27/03/2008

  44. Ευχαριστώ κ. Καθηγητά. Λίαν καλώς παίρνω μάλλον… 🙂

    a ha ha… -ΧΩΡΙΣ πλάκα- ΔΕΝ υπάρχει καλός καθηγητής που να μη ΧΑΙΡΕΤΑΙ όταν ανταποκρίνονται δημιουργικά οι μαθητές του.
    Αλλά… αν τον ενοχλήσεις έξω από την τάξη, ΔΙΚΑΙΩΣ θα σου την πει, π.χ. «μαθητή, άσε με ήσυχο»! 🙂

    Σχόλιο από omadeon | 27/03/2008

  45. omadeon

    Για να παρεις -οχι Λιαν καλώς- αλλα εστω πανω απο την Βαση – πρεπει να Ανοιξεις και κανενα Βιβλιο …
    Βιβλιο … εννοω απο χαρτι …οχι Ιντερνετ! Βιβλιο …

    Φυσικά »αν τον ενοχλήσεις έξω από την τάξη, ΔΙΚΑΙΩΣ θα σου την πει, π.χ. “μαθητή, άσε με ήσυχο”!
    Πως αλλιως ;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 27/03/2008

  46. Νοσφεράτε, ΠΑΡΕ ΧΑΡΤΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΝΑ ΕΧΕΙΣ (χεχε)
    http://www.black-tracker.gr/

    ΜΗ μας τη λες για λάθος λόγους εμάς, είμαστε ΠΑΛΙΕΣ καραβάνες και τα βιβλία τα διαβάζουμε, απλά δεν προλαβαίνουμε (γιατί στραβωνόμαστε) εμείς οι παλιοί στα PDF 🙂

    Εκτός αν σας αρέσει το πραγματικό χαρτί για τη ΜΥΡΩΔΙΑ του ΜΟΝΟ…

    Υπάρχει μια ΟΛΟΚΛΗΡΗ μυθολογία γύρω από την υποτιθέμενη κουλτούρα όσων “δεν διαβάζουν πραγματικά βιβλία” που επινοήθηκε από τους νιούμπηδες (newbies) που… ήρθαν εδώ και μας ανανεώνουν (μεν) αλλά μας… παρεξηγούν δε.

    Από ό,τι θυμάμαι το ίδιο στερεότυπο του στυλ “διάβαζε και κάνα πραγματικό βιβλίο” ειπώθηκε σχεδόν σε όλες τις συζητήσεις από κάποιους σε άλλους.

    Στην πραγματικότητα, εσείς οι… ΕΞΩ-ιντερνετικοί έχετε ΤΕΡΑΣΤΙΟ πρόβλημα απορρόφησης τεράστιου όγκου πληροφορίας, που εμείς τρώμε πολλαπλάσια καθημερινά, αλλά… το παρακάνουμε (π.χ. αφήνουμε e-βιβλία στη μέση για να διαβάσουμε άλλα, κ.ο.κ.) και φταίμε κι εμείς για την κακή μας φήμη.

    Πάντως η λίστα των βιβλίων ΤΟΣΟ σε πραγματικό χαρτί (σπίτι μου) όσο και σε “e-book” μορφή είναι πολύ μεγάλη, και η τελευταία περιλαμβάνει τα εξής (για δική σας χρήση)
    http://del.icio.us/omadeon/ebooks

    Σχόλιο από omadeon | 27/03/2008

  47. !ΜΗ μας τη λες για λάθος λόγους εμάς, είμαστε ΠΑΛΙΕΣ καραβάνες και τα βιβλία τα διαβάζουμε, απλά δεν προλαβαίνουμε (γιατί στραβωνόμαστε) εμείς οι παλιοί στα PDF

    Εκτός αν σας αρέσει το πραγματικό χαρτί για τη ΜΥΡΩΔΙΑ του ΜΟΝΟ…

    !!!!!!!!
    μ α λ ι σ τ α..

    κ. Ομαντεον

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 28/03/2008

  48. Οπότε…
    «στα PDF μας λουλούδια»
    -όπως λέει κι ο τζέη που καίει (α χα χα χα……)

    Ένα καλό (ακριβότερο) βιβλίο έχει και καλή μυρωδιά,
    γιατί το καλό χαρτί _συνήθως_ μυρίζει καλύτερα.
    Βέβαια, τώρα με τις σύγχρονες όφφσετ ΟΛΑ τα βιβλία τείνουν να μυρίζουν το ίδιο! (με τα πιο γλασέ να μη μυρίζουν τίποτε πια)

    Σχόλιο από omadeon | 29/03/2008

  49. το βιολί βιολάκι…

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 29/03/2008

  50. Ενώ αυτό το κείμενο του Νοσφεράτου δίνει την αφορμή για μια ουσιαστική συζήτηση σε βάθος, βλέπω ότι δεν είναι εύκολο να προσεγγίσουμε μια βασική πλευρά του θέματος. Φυσικά τους ξένους πρέπει να τους προσεγγίζουμε με αγάπη, να προσπαθούμε να τους ενσωματώσουμε στην κοινωνία μας σεβόμενοι τον πολιτισμό τους. Συμφωνώ και με την εισαγωγή του Π&Α που τονίζει και μεις μόλις χτές είμασταν ξένοι στην Ελλάδα και θα συμπληρώσω ότι οι Έλληνες είναι ένας από τους παλιαότερους λαούς που χαρακτηρίζεται από τη μετανάστευση και τη διασπορά. Άρα δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να καρποφορήσει ο ρατσισμός. Αυτό είναι κοινή συμφωνία. Έτσι;

    Αλλά τα μεγάλα ζητήματα της εποχής δεν συζητιούνται και εντοπίζω μια αμηχανία από όσους συμμετείχαν στην κουβέντα. Ξαναβάζω λοιπόν μια προηγούμενη ερώτησή μου, ελπίζοντας ότι σιγά σιγά θα συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι για το μέλλον της κοινωνίας μας πρέπει και μεις να εκφράζουμε άποψη.

    Έγραψα: » γνώμη μου είναι ότι σαφώς υπάρχει μεγάλο πρόβλημα που ξεκινά απο την αντικειμενική διαφορά ανάπτυξης που υπάρχει μεταξύ του τρίτου κόσμου και του δυτικού κόσμου. Ποιά θα είναι η λύση; Να αναμιχθούν όλοι και να βρεθεί ο μέσος όρος; Δηλαδή το επίπεδο ζωής μας να γίνει κάτι αντίστοιχο με αυτό της Μέσης Ασίας;
    Αυτός ο φόβος βασίζεται στους υπαρκτούς αριθμούς. Οι Πακιστανοί είναι περίπου 140 εκ. οι Ινδοί 1,1 δις. οι Κινέζοι 1,3 δις και λοιπά.

    Τι θα γίνει λοιπόν; Ανοιχτά σύνορα ή φρούριο με συρματοπλέγματα; «

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 29/03/2008

  51. Ματσουκατες

    δυο λόγια μόνο …

    α) φυσικά υπάρχει αμηχανια
    β) Στη θεαματική κοινωνια παντα τα μεγάλα προβλήματα τιθενται υπο μορφή διλημματων
    π.χ »Ασφαλεια ή Ελευθερία »
    »Ανοιχτά σύνορα ή φρούριο με συρματοπλέγματα»
    γ)
    Το ιδο και στη ζωή .. συνηθως τα μεσα προβαλλουν δυο μονο εναλλακτικές λύσεις ..π.χ
    Η μειωση Συνταξεων ή κλεισιμο ταμειαων

    ..ή μειωση μισθών ή κλεισιμο εργοστασιων κλπ

    δ) ειναι νομίζω φανερό οτι προκειται για εκβιαστικά διλήμματα που -δια της επαναληψης εχουν ως σκοπό να μας εθισουν στο αναπόδραστο του Μαυρου- Ασπρου» και να μας στερήσουν την δυνατοτητα να σκεφτουμε το Πληθος εναλλακτιών λύσεων

    (ολοι τεινουμε να το παθουμε οταν π.χ βλεπουμε τις στομφωδεις ειδησεις π.χ του Αυτιά η του
    Τ Κουίκ στην τηλεόραση)

    – Ομως

    η ζωντανή πραγματικότητα ποτε δεν ειναι ασπρομαυρη
    Παντα παραμενει πολύχρωμη …και καθε χρωμα εχει σχεδον απειρες αποχρωσεις ..

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 29/03/2008

  52. Καποτε στην δημοκρατια της βαιμάρης – στην μεσοπολεμική Γερμανια την εποχή της ανοδου των Ναζιστών
    οι Ναζή ειχαν τοιχοκολήσει μια αφισσα που εγραφε
    το εκβιαστικό διλημματικό σύνθημα

    » εθνικοσοσιαλισμός ή Χαος»

    καποιοι λοιπόν εγραψαν απο κατω

    »Κοκκινογούλια ή παντζάρια»

    (θελοντας ετσι να δειξουν ακριβώς οτι επροκειτο για εκβιαστικό ψευδοδίλημμα)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 29/03/2008

  53. Δε διαφωνώ μ’ αυτά που γράφεις, ούτε ήθελα να σε επηρρεάσω «δια της επαναληψης» . Απλώς μεταφέρω ένα προβληματισμό που προκαλεί αμηχανία, συζητιέται στην Ευρώπη και υπάρχει ως ανομολόγητος φόβος και στον πιο αντιρατσιστή.

    Ήθελα ναπω ότι όλα αυτά πρέπει να συζητιούνται τολμηρά και ρεαλιστικά και όχι να κρύβονται πίσω απο ωραίες εκφράσεις και εντυπωσιακές θεωρίες.

    Θα ήταν τραγικό αν δεν υπάρχουν ενδιάμεσες λύσεις και ότι το μόνο δίλημμα θα ήταν «Ανοιχτά σύνορα ή φρούριο με συρματοπλέγματα;»

    Και γω ελπίζω να βρεθούν ενδιάμεσες λύσεις και όχι να ολισθήσουμε στη λογική του «φρούριου» ή να ζήσουμε τον πολιτικό εφιάλτη, όπου τους πραγματικούς φόβους και τον τρόμο μιας ολόκληρης κοινωνίας εκφράζει η ακροδεξιά.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 29/03/2008

  54. «Λάχανα ή μπρόκολα ; «

    Ρε ποιος το είπε, ποιος το είπε, ποιος το είπε;

    Παρτιζάναααααααα μήπως εσύ θυμάσαι κάτι;

    Ομέρ ο ακοίμητος φρουρός

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 29/03/2008

  55. Ματσουκάτες

    λες : »Δε διαφωνώ μ’ αυτά που γράφεις, ούτε ήθελα να σε επηρρεάσω “δια της επαναληψης” . Απλώς μεταφέρω ένα προβληματισμό που προκαλεί αμηχανία»

    Το Ξερω φιλε μου ..και καλά κανεις

    Ολους μας προκαλει αμηχανια το εκβιαστικό διλημμα

    Γιατί ακριβώς αυτό το : λέγε ρε..τι προτιμάς Μαυρο ή ασπρο»– ειναι το παναρχαιο τρομοκρατικό τεχνασμα του εξουσιαστικου Λεβιαθαν

    -Τρομοκρατικό ακριβώς για να μας στερήσει ακριβώς την δυνατότητα να σκεφτουμε

    – Το πιο εξοργιστικό βεβαια ειναι το οτι οι ιδιοι συνηθως που παραγουν το προβλημα εκβιαζουν με τα διλημματα αυτά

    -Παρε παραδειγμα το προβλημα των ταμειων και τις Μιζες που μπηκαν στο αρχειο ( αλήθεια τι εγιναν τα πορισματα Ζορμπά)

    -Κι εκει (με το Ασφα-ληστρικό) δεν μας βαζουν παρομοια διλήμματα Αυτοι που οι ιδιοι τα δημιουργησαν ;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 29/03/2008

  56. οσο για μια απο τις απειρες πιθανες λυσεις επαναλαμβανω το σχ 6:»Και βεβαια η λύση δεν ειναι η φασιστικου τυπου δημιουργια φοβιών και προπαγανδας και γκετο και ξυλοδαρμών και απαγωγών κατα των ξενων μεταναστών αλλά αντιθετα η ενταξη τους στις συνδικαλιστικές οργανωσεις η επιβολή αυστηρών κυρώσεων στους εργοδοτες που παραβιαζουν τους Νομους του κρατους με την εισφοροδιαφυγή και την μη καταβολή του νομιμου μεροκαματου ……»

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 29/03/2008

  57. Νοσφεράτε,

    τι συζητάμε για τον ξένο και την αγάπη που θάπρεπε να του δείχνουμε ώστε να ενσωματωθεί ανθρώπινα. Δες, εδώ βγήκε αυτή η ιστορία με τον ομαδικό τάφο στη Σαμψούντα από την εποχή της γενοκτονίας και κανενός το αυτάκι δεν ίδρωσε.

    Να μη σου πω ότι όλοι τους έδωσαν γραμμή να θαφτεί το ζήτημα!

    Όλοι τους, δεξιοί κι αριστεροί, μ@λακες ρατσιστές είναι. Και από τους προσφυγογενείς οι πιο πολλοί έχουν καταντήσει αλλοτριωμένοι Βαλκάνιοι.

    Φαντάσου να έβρισκαν κάποιο μαζικό τάφο γκλάμορους λαού (ξέρω και γω… Αμερικάνοι στο Βιετνάμ ή Βρετανοί στα Φώκλαντ) . Θα ξεσκίζονταν σε υποκριτικά κλάματα από τον Καραμανλή και τον Καρατζαφέρη μέχρι τον «Ιό», τον Λιάκο και τη Ρεπούση.

    Αυτή είναι η Ελλάς.

    Ομέρ ο απογοητευμένος

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 30/03/2008

  58. ‘Φαντάσου να έβρισκαν κάποιο μαζικό τάφο κάποιου γκλάμορους λαού! Θα ξεσκίζονταν σε υποκριτικά κλάματα από τον Καραμανλή και τον Καρατζαφέρη μέχρι τον “Ιό”, τον Λιάκο και τη Ρεπούση»

    Oμερ

    ενώ συμμεριζομαι απεριοριστα την πρωτη σου φραση (περι ομαδικου ταφου) …
    πρεπει να σου πω οτι με απαγοητευει βαθυτατα η Δευτερη περι Εβραιων
    Οταν μαλιστα την βλεπω να προερχεται απο τον άντμνιστρατωρα ενος Αριστερου- Ποντιακου Μπλογκ που εχει δωσει μαχες (ή εχουμε απο κοινου δωσει μαχες)κατα του Ιστορικου ρεβιζιονισμου των κρυφοναζιστών που πρωτα απ’ ολα προσπαθουν με χυδαιους τροπους να αμφισβητησουν το Ολοκαυτωμα …

    – Και να μετατρεψουν την δικαιη συμπαρασταση ολων προς τον Δοκιμαζομενο απο τους Εθνικιστές του Ισραήλ Παλαιστινιακό
    σε Βρωμερό φασιστικου τυπου αντισημιτισμό

    – Και αυτό σε μια χωρα οπου εντεινεται τελευταία μια προσπαθεια δημιουργιας ενός αντισημιτικου κλιματος απο τους γνωστους Ακροδεξιους κυκλους…
    …και εγιναν ολα οσα ξερουμε στις δικες του Πλευρη αλλά και άλλα

    …………………………

    – Και επειδή ο Πατερας μου Ελληνας , Ποντιος, Εαμιτης στην Κατοχή βρεθηκε σε ηλικία 15 ετών στο Μαουτχαουζεν επειδή πολεμουσε για την Λευτερια εναντια στα Εθνικοσοσιαλιστικά Καθαρματα και τους εγχωριους ακροδεξιους Ταγματασφαλίτες
    Μαζί με ρωσους πολωνους Βουλγαρους ,και αλλους

    αλλά και βεβαια και Εβραιους
    και επειδή η ιστορια της Ελληνικής αριστεράς ειναι συνυφασμένη με την Παλη εναντια στον Αντισημιτισμό

    Θα σου ζητησω -ή να σε παρακαλέσω ειλικρινά ,- διελεξε – αμεσα να σβησεις τις τελευταιες φρασεις που δεν σου ταιριαζουν-ουτε στον Π&Α ουτε σε κανενα απο μας

    Νοσφεράτος ο (σχεδόν) απογοητευμένος …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 30/03/2008

  59. Μα έχει μια ειρωνία η έκφραση! Ή όχι;

    Ειρωνία που στρέφεται κατά των υποκριτών βέβαια, και όχι κατά των θυμάτων.

    Πώς αλλιώς θα μπορούσαμε να περιγράψουμε αυτές τις ψεύτικες ανθρώπινες συμπεριφορές, τις διαφορετικές αντιμετωπίσεις, τα ελαστικά κριτήρια;

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 31/03/2008

  60. Ναι αλλά αυτή η ειρωνια Περνει μπαλα(δηλαδή προσβαλει βαθυτατα ) εναν ολοκληρο λαό – και μαλιστα σκληροτατα δοκιμασμένο …ενώ εχει στοχο αλλους …
    ακομα και το γκλαμορους (ολοι καταλαβαινουν ) ειναι σκληροτατο και αδικο …Τι σου φταινε ;

    (ή του Ομέρ)
    Θα μπορουσε η ειρωνία να στραφει εναντια σε οσους θελει και χωρις αυτό …

    Απορω που δεν το καταλαβαινεις Μ- π … Τεσπα …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 31/03/2008

  61. Έχεις δίκιο τώρα που το βλέπω. Κάνε μια πρόταση.

    Γι αυτό υπάρχουν και τα καθαρά μυαλά 🙂

    Μ-π

    ———————

    Υ.Γ.

    Απ’ την άλλη γιατί να έχουμε τη μύγα και να μυγιαζόμαστε.

    «Γκλάμορους λαοί» θα μπορούσαν κάλιστα να είναι οι Αγγλοσάξωνες, οι Ιάπωνες, οι Γερμανοί….

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 31/03/2008

  62. Βέβαια για να σου πω την αλήθεια, η γραφειοκρατία του κωλοκράτους «μας» έτσι λειτουργεί… με το περισσότερο ή λιγότερο γκλάμουρους. Αυτά είναι τα κριτήριά της!

    Κάποια στιγμή θα σου πώ, από κοντά, μια δικιά μου εμπειρία και θα πέσεις από την καρέκλα σου!

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 31/03/2008

  63. Εκανα ..να σβηστουν τα σχετικά σχολια (και τα δικά μου) (ετσι κι αλλλιως εσβυνετε που εσβυνε ο Ομερ…αςτου σβυσεις κι εσύ κανένα να δει τη γλύκα!!! )

    Οσο για το γκλαμορους αστο σε περικαλώ .. μου φαινεται εντελώς Ατοπο (οταν μιλάμε για τετοια πραγματα)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 31/03/2008

  64. Κάτι έκανα !

    Ελπίζω να τύχω της κατανόησης του σύντροφου «Ομέρ» 🙂

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 31/03/2008

  65. Παντως διακρινω Ω Μ-π …μια φοβία σε οτι αφορά το τυχόν Πριονισμα των γραφομενων του Ομέρ Πριονη… Διατί;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 31/03/2008

  66. Οταν πριονιζε τις αφιερωσεις μου στο Δυναμικό Αλλου μπλογκ καλά ητανε; 🙂

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 31/03/2008

  67. Ασε που διακρινω στο Ποστ Ενεκεν σχ 30 μια υποτιμητική αναφορά του Ομέρ Πριονη στο εργο του συντροφου Προεδρου Μαο και μεγάλου Τιμονιερη … η οποια βεβαια θα επρεπε να πριονιστεί παραυτα ..

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 31/03/2008

  68. Ο Νοσφεράτος με παρεξήγησε, ο Μ-π με παράλλαξε και ΄γω κατανοώντας τα κίνητρά τους και τα απωθημένα του σύντροφου Νοσφεράτου (του δηλώνω ότι για όλα φταίει ο ……….. ), τους αφιερώνω κάπια ανέκδοτα υπό τον γενικό τίτλο: «Με τη γυναίκα μου πάντα κρατιόμαστε χέρι – χέρι…»

    Ομέρ εμ λογοκριμένος εμ παρεξηγημένος

    ——————————————-

    – Αγάπη μου, δεν νομίζεις ότι μετά από δέκα χρόνια σχέσης είναι
    καιρός να παντρευτούμε;

    – Και ποιος θα μας πάρει;
    ———————————————————————

    Μετά από 20 χρόνια γάμου, το ζευγάρι πάει κρουαζιέρα.
    Μια νύχτα με πανσέληνο βρίσκονται στο κατάστρωμα και με πολύ
    ρομαντική διάθεση λέει η γυναίκα:

    – Αγάπη μου, αν έπεφτα στη θάλασσα θα μ’ έσωνες;

    – Αν σου πω ‘ναι’, θα πέσεις;
    ———————————————————–

    – Πως τρομάζεις έναν άντρα;

    – Κρύβεσαι πίσω του και του πετάς ρύζι…
    ———————————————————–

    Ο τελευταίος καυγάς με την γυναίκα μου ήταν δικό μου λάθος.
    Με ρώτησε ‘Τι έχει η τηλεόραση’;
    Και εγώ απάντησα ‘Σκόνη’
    ———————————————————–

    Στην αρχή ο Θεός δημιούργησε τη Γη και μετά αναπαύτηκε.
    Κατόπιν δημιούργησε τον άντρα και μετά αναπαύτηκε.
    Στο τέλος ο Θεός δημιούργησε τη γυναίκα.
    Από τότε ούτε ο Θεός ούτε ο άντρας αναπαύτηκαν ξανά.
    ———————————————————–

    – Ξέρετε ποια είναι η ποινή για την διγαμία;

    – Να έχετε δύο πεθερές.
    ———————————————————–

    Συζήτηση μεταξύ πατέρα και γιου:

    – Μπαμπά ξέρεις τι άκουσα; Σε κάποιες χώρες της Αφρικής ο άντρας δεν
    γνωρίζει την γυναίκα που θα παντρευτεί μέχρι την ημέρα του γάμου τους.

    – Αυτό παιδί μου συμβαίνει σε όλες τις χώρες.
    ———————————————————–

    Ένας άντρας έβαλε μικρή αγγελία σε εφημερίδα ‘Ζητείται σύζυγος’.
    Την επόμενη μέρα έλαβε εκατοντάδες γράμματα. Όλα έλεγαν το ίδιο
    πράγμα.

    – ‘Μπορείς να πάρεις την δική μου’.
    ———————————————————–

    Απλά σκέψου ότι αν δεν υπήρχε ο γάμος, οι άντρες θα περνούσαν τη ζωή
    τους θεωρώντας ότι ποτέ δεν κάνουν λάθη.
    ———————————————————–

    Αν θέλεις η γυναίκα σου να σε ακούει και να δίνει την δέουσα προσοχή
    σε αυτά που λες τότε ξεκίνα να παραμιλάς στον ύπνο σου.
    ———————————————————–

    Κάποιος άντρας δήλωσε ‘Δεν είχα καταλάβει τι σημαίνει πραγματική
    ευτυχία μέχρι που παντρεύτηκα. Αλλά δυστυχώς τότε ήταν πολύ αργά’
    .
    ———————————————————–

    Πηγαίνω τη γυναίκα μου παντού, αλλά πάντα βρίσκει το δρόμο για να
    γυρίσει.
    ———————————————————–

    Πάντα κρατιόμαστε χέρι – χέρι. Αν την αφήσω, ψωνίζει.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 31/03/2008

  69. Για να πω μια άποψη και εγώ

    Ο Νοσφεράτος έχει δίκιο.Πρέπει κάποιος να είναι πολύ προσεκτικός στην διατύπωση απόψεων που αφορούν ρατσισμό, αντισημιτισμό. Ειδικά όταν βρίσκεται σε δημόσιο χώρο όπως εδώ.

    Από την άλλη αυτή η εκκωφαντική σιωπή, η διγλωσσία, η υποκρισία και τα δύο μέτρα και δύο σταθμά δεν θα έπρεπε να στιγματιστούν ?
    Αριστεροί ταγοί ανθρωπίνων και άλλων δικαιωμάτων ? Μούγκα στην στρούγκα !!!!
    (και δεν μιλώ για τον Καρατζαφέρη, ποιός χέστηκε για αυτόν)

    Άκλαφτο πήγε το θέμα του ομαδικού τάφου, όπως ακριβώς και αυτοί που αποτέλεσαν αντικείμενο αυτού του θέματος.

    mumul

    (για τον Ομέρ Εφέντη την διαφωνία μου επίσης για την γλύκα του πριονίσματος την επαναλαμβάνω και εδώ)

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 31/03/2008

  70. σσσσσστ….σσσσσστ….σσσσστ ησυχίααα…

    Σχόλιο από 40milakokkina | 31/03/2008

  71. Στον Ομέρ Πριόνη:

    http://www.videorama.gr/details.asp?ProductID=45101

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 31/03/2008

  72. Καλά, καλά Νοσφεράτε… κατάλαβα!

    Μου την είχες στημένη για τις παλιές αμαρτίες.

    Αντί όλοι σας να μου πείτε ευχαριστώ που τάβγαλα πέρα μ’ όλους εκείνους τους περίεργους και ψιλοσχιζοφρενείς τύπους, μου την έχετε στημένη με την κριτική ο ένας και το πριόνι ο άλλος.

    Ομέρ ο πρώην Μέγας Αδμινίστωρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 31/03/2008

  73. ελα Ομεράκο ουτε μια πλακίτσα δεν σηκώνεις .. Αιντε

    να το πουμε :(Ολοι Μαζί παιδιά!!! )
    Σ’ ευχαριστουμε , Ομέρ …
    Σ’ Ευχαριστουμε πρώην Μέγα Αδμινίστωρα!!!!

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 31/03/2008

  74. Ομέρ μην μασάς

    Θα σου απονείμω εγώ τίτλους
    Τίτλους από την καθ’ημάς Ανατολή 🙂
    πχ
    Omer Bey
    Haci Omer Efendi
    Anadolulu Omer Aga
    Pontoslu Koca Omer Pasa
    κλπ κλπ
    Διάλεξε και πάρε

    Νοσφεράτε, αν ενδιαφέρεσαι έχω μερικούς και για σένα 🙂

    Χαλαρώστεεε…

    cocuk mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 31/03/2008

  75. ενδιαφερομαι ….

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 31/03/2008

  76. ΄΄Pontoslu Koca Omer Pasa΄΄ ;

    Δηλαδή ο Ομέρ είναι κουτσός; ΑΜΕΑ που λέμε;

    Σχόλιο από Matsoukates | 03/04/2008

  77. Να πως συμπιέζεται το εργατικό κόστος και είναι βολεμένοι όλοι (πλην των ανέργων και όσων εργατών είδαν τα μεροκάματά τους να γίνονται «μεροκάματα Βουλγαρίας») , από τον εργολάβο μέχρι τον μεγαλοαγρότη και τον γραφειοκράτη :

    ……….. Κι όταν ο Τζαμάλ είναι χαρούμενος γιατί απλώς πληρώνεται, εννοεί ότι το αφεντικό δεν τον καρφώνει στους μπάτσους στο τέλος της σεζόν. Πρακτική διαδεδομένη και σε αυτήν την περιοχή, όπως και σε όλη την Ελλάδα. Ο λαθρομετανάστης ή ο πρόσφυγας δουλεύει ολημερίς στο χωράφι σου. Τρεις μήνες μετά, όταν έρχεται η ώρα της πληρωμής, τον καρφώνεις στον μπάτσο. Ο οποίος δεν τον έχει δει όλο το προηγούμενο διάστημα και, ξαφνικά, τον ανακαλύπτει! «Που είναι τα χαρτιά σου;» τον ρωτάει. «Δεν έχω χαρτιά», ψελλίζει αυτός. Ιδού πως εξατμίζεται το εργατικό κόστος, υπουργέ! Οδηγώ προς τον τρίτο καταυλισμό. «Από εδώ η κόρη μου η Σάσα. Είναι μεγάλο κορίτσι πιά και μας βοηθάει. Την παίρνουμε κάθε μέρα στα χωράφια». Ο περήφανος πατέρας ακουμπάει το χέρι του στον ώμο του μεγάλου κοριτσιού. Εκείνη παίζει τα μαλλιά της και μου χαμογελάει μέσα από τα σάπια δόντια της. «Πόσο χρονών είσαι;» Δεκαπέντε. «Σχολείο πας;» Ποτέ. …..

    http://krotkaya.wordpress.com/2008/04/08/esclavage/

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 09/04/2008

  78. Θα διώχναμε και τον… Ξένιο Δία
    Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

    Τη «μαύρη τρύπα» της Ευρώπης, όσον αφορά τον σεβασμό των δικαιωμάτων προσφύγων και μεταναστών, αποτελεί η Ελλάδα.

    http://www.enet.gr/online/online_text/c=112

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 10/04/2008

  79. Άνθρωποι και Ποντίκια… 12/4/2008

    Του Χρύσανθου Λαζαρίδη

    Ο «Ελεύθερος Τύπος» αποκάλυψε πριν λίγες μέρες τις «φράουλες της ντροπής». Παραφράζοντας το παλαιό έργο του Τζών Στάϊνμπεργκ, «τα Σταφύλια της Οργής», που διεκτραγωδούσε τις άθλιες συνθήκες μέσα στις οποίες ζούσαν οι εσωτερικοί μετανάστες (από την Οκλαχόμα στην Καλιφόρνια) στη Μεγάλη Κρίση του Μεσοπολέμου. Τότε που το αμερικανικό όνειρο είχε γίνει εφιάλτης…

    Οι σύγχρονες «φράουλες της ντροπής», εντοπίστηκαν στην ελληνική επαρχία. Και αφορούν λαθραίους (ή στα όρια την νομιμότητας) μετανάστες από το Μπαγκλαντές και το Πακιστάν. Που δουλεύουν στις φραουλοφυτείες για λίγες δεκάδες ευρώ μεροκάματο. Τα μισά τα δίνουν για στέγη και τροφή. Τα άλλα μισά τους τα παίρνουν για «προστασία»…
    Μέχρι πρόσφατα μας έμαθαν να «θεωρούμε ρατσιστές» αυτούς που ΔΕΝ θέλουν τους λαθρομετανάστες. Τώρα διαπιστώνουμε ότι συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: Πραγματικά ρατσιστές – του χειρότερου είδους ρατσιστές, ακριβέστερα: δουλέμποροι! – είναι αυτοί που τους θέλουν και τους φέρνουν.

    Κάθε χώρα προσπαθεί να ελέγξει τη λαθρομετανάστευση. Αυτό δεν είναι ρατσισμός. Κάθε χώρα θεσπίζει όρους εισόδου, εργασίας και ασφάλισης των ξένων στην επικράτειά της. Γιατί το κάνει αυτό; Όχι, βέβαια, για ρατσιστικούς λόγους. Αλλά γιατί καμιά χώρα δεν αντέχει απεριόριστο αριθμό ξένων, χωρίς να κινδυνεύσει η Δημόσια Τάξη, οι δημόσιες υπηρεσίες γενικότερα – η Υγεία, η Εκπαίδευση – αλλά και η κοινωνική συνοχή.
    Άλλωστε, πρώτοι οι νόμιμοι μετανάστες απαιτούν να ελεγχθούν οι «λαθραίοι». Οι νόμιμοι, στη μεγάλη πλειονότητά τους αναμιγνύονται με τους ντόπιους και «ενσωματώνονται» στην κοινωνία. Πολύ συχνά την εμπλουτίζουν, πολιτιστικά, δημογραφικά, κοινωνικά και οικονομικά. Αλλά οι «λαθραίοι» δύσκολα ενσωματώνονται, ενώ δημιουργούν αρνητικά στερεότυπα που αμαυρώνουν την εικόνα των νόμιμων μεταναστών.

    Ποιοι θέλουν τους λαθρομετανάστες. Μόνον εκείνοι που εκμεταλλεύονται τη δεινή θέση τους. Τους δίνουν μεροκάματο πείνας. Τους μοιράζουν ψίχουλα με το ένα χέρι και τους τα παίρνουν με το άλλο. Τους χρησιμοποιούν ως «εμπόρευμα» μιας χρήσεως. Τους βάζουν σε εργοτάξια χωρίς προστατευτικά μέτρα. Δεν τους αποζημιώνουν, αν πάθουν ατυχήματα. Δεν τους ασφαλίζουν. Δεν δίνουν αναφορά σε κανένα αν «χαθούν»…
    Αυτοί είναι και ρατσιστές και δουλέμποροι!
    Κι αν τολμήσει κανείς να διαμαρτυρηθεί τον στιγματίζουν ως «ρατσιστή».

    Σε όλη την Ευρώπη η λαθρομετανάστευση θεωρείται «ασύμμετρος απειλή»!
    Στην Ελλάδα, αν μιλήσουμε μας αποκαλούν «ρατσιστές».
    Ποιοι; Οι δουλέμποροι!
    Οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Οι έννοιες έχουν αντιστραφεί.

    Ο Στάϊνπμπεκ πέρα από τα «Σταφύλια της Οργής» έγραψε κι ένα ακόμα αριστούργημα: «Άνθρωποι και Ποντίκια».
    Τώρα φαίνεται πως κοντεύουμε να ξεχάσουμε ποιοι είναι οι άνθρωποι.
    Αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε, όμως, ποια είναι τα «ποντίκια»…

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 15/04/2008

  80. »Στην Ελλάδα, αν μιλήσουμε μας αποκαλούν «ρατσιστές».
    Ποιοι; Οι δουλέμποροι!»

    Τι μας λεει ρε ο Χρυσανθος ; Μας δουλευει ;

    Αφου οπο και να κοιταξεις βλεπεις ακριβώς αυτό :
    -Αυτοι ακριβώς που εκμεταλευονται Αισχρα τους μεταναστες
    – Αυτοι ακριβώς ειναι που τσιριζουν σε ολους τους τόνους: εξω οι Ξενοι!!!

    ( και συχνα καλουν την αστυνομια για να τους απελασει ιδιως οταν ερχεται η ωρα της πληρωμής )

    Πραγματι :Οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Οι έννοιες έχουν αντιστραφεί.

    Και οι Ρατσιστες και ταυτοχρονα- εκμεταλευτές θα μας πουνε και Δουλεμπορους απο πάνω επειδή τολμαμε και λεμε :
    Κατω τα ξερά σας απο τους μεταναστες !!!!!!!

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 15/04/2008

  81. Στο τέλος μιας έκθεσης βιβλίου Παρασκευή 18 Απριλίου στις 12:30 στο 2ο λύκειο Γαλατσίου (Γκράβα) συζήτηση με θέμα :

    «ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ»

    Ομιλητές :
    Βασίλης Βασιλικός
    Τίμοθι Αμπντούλ (ένα από τα θύματα του Καζάκου για όσους ενθυμούνται..)
    Σταύρος Κασιώτης

    Έτσι, μια και τόφερε η κουβέντα
    όσοι πιστοί…

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 15/04/2008

  82. ΕΠΙΣΗΣ… ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ :

    http://natela-veria-gr.blogspot.com/

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 15/04/2008

  83. Κεν ΛΟΟΥΤΣ

    http://www.exostis.com/movies/critics/its-a-free-world
    It’s a Free World (2007) Movie Trailer

    It’s a free world part 1


    IT’S A FREE WORLD – Official trailer (Greek Subtitleshttp://www.youtube.com/watch?v=iPe0brrezZc

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 18/04/2008

  84. Ε …για να δουμε τι αλλο θα δουμε ..στηνΕλλάδα του σημερα

    (σε συνδυασμό με τα σχ..80, 81)
    http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=30573024,45422432,53247200,59032160,76619904

    ντροπή ,
    ντροπή
    ( μερα πουναι σημερα …)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 21/04/2008

  85. Εγραφε ο αξιοτιμος κ Χρυσανθος:
    »Αυτοί είναι και ρατσιστές και δουλέμποροι!
    Κι αν τολμήσει κανείς να διαμαρτυρηθεί τον στιγματίζουν ως «ρατσιστή».»

    Ε ..ποιος αμφιβαλλει πια οτι Αυτοι ακριβώς που καταφερονται κατα των μεταναστων …
    αυτοι ακριβώς ειναι και οι Δουλεμποροι
    – Αφου οπου και να κοιταξεις βλεπεις ακριβώς αυτό :
    -Αυτοι ακριβώς που εκμεταλευονται Αισχρα τους μεταναστες
    – Αυτοι ακριβώς ειναι που τσιριζουν σε ολους τους τόνους: εξω οι Ξενοι!!!

    »ΚΚΕ – ΣΥΝ «Κλείνουν τα μάτια στους τραμπούκους»
    —————————————————–

    Σε διάβημα διαμαρτυρίας προς τον υφυπουργό Εσωτερικών Π. Χηνοφώτη προέβη το ΚΚΕ, για τους τραμπουκισμούς, όπως καταγγέλλει, εις βάρος των οικονομικών μεταναστών στη Μανωλάδα και στελεχών του ΚΚΕ που συμπαραστάθηκαν στον αγώνα τους.

    Στο ίδιο πλαίσιο ο ΣΥΝ καταδίκασε τις επιθέσεις εναντίον των μεταναστών εργατών, καθώς και εναντίον στελεχών του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ.

    Το ΚΚΕ κατήγγειλε «την κυβέρνηση, τις εισαγγελικές αρχές και την αστυνομία, που αδιαφορούν για τους ξυλοδαρμούς, το πογκρόμ, ακόμα και τους πυροβολισμούς στον αέρα, τραμπούκων στην υπηρεσία μεγαλοαγροτών κατά των μεταναστών της Μανωλάδας και μελών του ΚΚΕ, που εξέφραζαν τη συμπαράστασή τους στον αγώνα τους». Καλεί επίσης τους εργαζομένους «να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στους εργάτες γης – οικονομικούς μετανάστες», προσθέτοντας ότι ο αγώνας τους είναι κοινός, όπως και ο αντίπαλος είναι κοινός.

    Ο ΣΥΝ, εκφράζοντας την αλληλεγγύη του στους μετανάστες, που διεκδικούν αύξηση του ημεροσμισθίου σε 30Α, καθώς ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, υπενθυμίζει την ερώτηση του κοινοβουλευτικού του εκπροσώπου Φ. Κουβέλη και πρόσφατη επίσκεψη του προέδρου του ΣΥΝ, Αλέκη Τσίπρα, στις 16 Απριλίου, όταν ζήτησε από την κυβέρνηση τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων. Δηλαδή την αύξηση του μεροκάματου των μεταναστών, τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης, την παροχή δωρεάν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, το «σπάσιμο» του κυκλώματος που τους εκμεταλλεύεται και την ένταξη των παιδιών σε σχολικό περιβάλλον.»

    http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=30573024,45422432,53247200,59032160,76619904

    Ετσι ακριβώς ετοιμαζε ο Μουσσολίνι τα Fasci di combatimento στρατολογωντας ολα τα αποβρασματα και τους τραμπουκους για να χτυπήσει τους απεργους εξεγερμένους -αγροτες -εργατες και την τοτε αριστερά …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 21/04/2008

  86. για τους μεταναστες της Πατρας
    http://www.terminal119.gr/show.php?id=436

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 21/04/2008

  87. http://roides.wordpress.com/2008/04/21/the-strawberry-statement/

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 21/04/2008

  88. για τα επεισοδια: Φραουλες και αιμα

    νομίζω οτι ταιριαζουν
    (με την απαραιτητη αλλαγή)

    τά στιχακια απο το Κονακι του Προκρουστη και την ΧελιδΩνα (μ-λ)

    ———————————————————————————

    Αβεσσαλώμ κι αν η ζωή μοιάζει αστραφτερή
    στ’ αβυσσαλέα βαθη της ειναι και ζοφερή

    για αυτό και τα γαλαζωπά ποιηματα του Ελυτη
    κι ‘αυτά στο βάθος κρύβουνε,μια θάλασσα απο λύπη

    βαθεια θαμμένοι είμαστε στου κήτους τη κοιλιά
    (σαν Ιωνάδες): γύρω μας του κόσμου η θηλιά

    Αγκομαχωντας μάταια (κι εγώ κι εσύ κι η Τζένη)
    ελπίζοντας σ’ αλλη ζωή,κι είμαστε όλοι ξένοι

    Και σπαρταρώντας σιωπηλα στ’εντόσθια του Κητους
    μάταια ερμηνεύουμε τους Γρίφους και τους Γρίππους …

    Μεσα στου κήτους τη κοιλιά, μαζι με τις σαρδελλες
    είμαστε ,φίλε Αβεσσαλώμ ,και μας ρουφανε βδελλες..

    Μονάχα που νομίζουμε,πως βλέπουμε ουρανό
    ενώ απο μέσα βλέπουμε ,του κήτους τον πρωκτό…

    Κιαν κάποιος βλέπει θάλασσα ,τον ηλιο φωτερό
    αν κάποιος ,λέγω ,σκέφτεται ,με ενα μυαλό λαμπρό…

    Αν καποιος βλέπει την χαρά που ειναι εξω-ριγμένη
    και λίγο επισκέπτεται, ζωή πιό φωτισμένη

    Οταν τολμήσει και μας πει ,Ω ! ΠΑΙΔΕΣ ΒΓΕΙΤΕ ΕΞΩ!!
    ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΤΟΥ ΓΑΜΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΞΩ !!

    ομου θα τον ξεσχίσωμεν: Να μάθει να μιλά!
    …που τόλμησε πώς Έχουμε ,να πεί, ζωή Σκατά !

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 21/04/2008

  89. (αλλο) ενα
    καλο ποστ
    http://panosz.wordpress.com/2008/04/23/judas/

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 23/04/2008

  90. Εδώ είναι χειρότερα από την Αφρική»

    «Εδώ είναι χειρότερα από την Αφρική», εξομολογείται Αφγανός λαθρομετανάστης στον απεσταλμένο της ιταλικής εφημερίδας «Repubblica» στην Πάτρα. Στο σχετικό ρεπορτάζ περιγράφονται με τα πιο σκοτεινά χρώματα οι συνθήκες «κράτησης» (και με τίποτα «υποδοχής») των λαθρομεταναστών στην Ελλάδα.
    http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=5609400

    Αραγε ακουει κανεις;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 28/05/2008

  91. Ellines tou Exoterikou (EtE) – Emeis sto Exoteriko

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 06/06/2008

  92. ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

    Των μεταναστών οι κοινότητες

    Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ Φωτ.: ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ

    Οι Φιλιππινέζοι στους Αμπελόκηπους, οι Πακιστανοί στις δυτικές συνοικίες, οι Ινδοί βόρεια, οι Αραβες στον Ν. Κόσμο, οι Κούρδοι στη Δάφνη: Η γκετοποίηση των μεταναστών

    Τάση γκετοποίησης εμφανίζει ένα μεγάλο τμήμα των μεταναστών στην Αθήνα. Οι Αφρικανοί εμφανίζουν σημαντικό βαθμό συγκέντρωσης από τη λεωφόρο Αλεξάνδρας μέχρι τα Κάτω Πατήσια, οι Φιλιππινέζοι στους Αμπελόκηπους, οι Πακιστανοί στις δυτικές συνοικίες κοντά στα εργοστάσια, οι Ινδοί συγκεντρώνονται βόρεια, προς τα Οινόφυτα, όπου υπάρχουν αγροτικές καλλιέργειες, οι Αλβανοί προς την περιοχή του αεροδρομίου και τα παράλια όπου υπάρχουν οικοδομικές εργασίες, οι Κούρδοι στη Δάφνη, οι Αραβες στον Ν. Κόσμο.

    Ολοι τους δηλώνουν ότι δουλεύουν ανασφάλιστοι, με περίπου 30 ευρώ μεροκάματο -μέχρι και 12 ώρες- και πως τα μεροκάματα πλέον λιγοστεύουν. Συγκεντρώνονται σε συγκεκριμένα σημεία, πολλοί σε κάθε σπίτι, ώστε να μοιράζονται τα έξοδα και να βοηθάει ο ένας τον άλλο.

    Αναφέρουν πολλά άγνωστα περιστατικά ρατσιστικής βίας. Κανείς τους όμως δεν κατηγόρησε τους Ελληνες πολίτες: «Ο ρατσισμός ξεκινάει από ψηλά», λένε, προσθέτοντας ότι «αν η Πολιτεία ήθελε να έχουμε δικαιώματα θα μας έδινε. Πώς εμείς να καταγγείλουμε στην Αστυνομία όποιον μας επιτεθεί ή τον εργοδότη που δεν μας πληρώνει τα μεροκάματα και το ΙΚΑ, όταν δεν έχουμε χαρτιά;»

    Μπήκαμε στις συνοικίες που χαρακτηρίζονται «γκέτο», στα σπίτια τους, στα γραφεία και στα καφενεία τους. Είπαν πως είμαστε οι πρώτοι Ελληνες που χτύπησαν την πόρτα τους και μας μίλησαν από καρδιάς.

    Μαθαίνοντας τη γλώσσα

    Σ’ ένα διαμέρισμα στον Νέο Κόσμο μας, μαζί με τον δάσκαλο του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών, Θανάση Κούρκουλα, συναντάμε τους Οσάμα και Αϊμάλ από τη Συρία. Είναι νέοι άνδρες, γύρω στα 30. Δουλεύουν όλοι στις οικοδομές:

    «Μπογιατζήδες, σοβατίσματα, πλακάκια, δουλεύουμε σχεδόν όλες τις οικοδομικές εργασίες. Το μεροκάματο, 40 ευρώ. Χωρίς ένσημα. Οταν υπάρχει δουλειά δεν περνάμε κι άσχημα. Δεν βρίσκεις πάντα μεροκάματο. Γιατί εμάς δεν μας δέχονται στο Δημόσιο ούτε στις ιδιωτικές εταιρείες. Οι δουλειές στην οικοδομή έπεσαν. Μείναμε και 4 μήνες χωρίς δουλειά».

    «Πολλοί μετανάστες δεν έχουν δουλειά. Εμείς τώρα ρίχνουμε μπετά. Σκληρή δουλειά. Το αφεντικό μας, ο εργολάβος, μας μεταφέρει παντού, κάθε 10 μέρες μεταφερόμαστε σ’ όποιο μέρος της Ελλάδας υπάρχει δουλειά. Διαφορετικά πώς θα πληρωθούν 350 ευρώ ενοίκιο στο δυάρι;» Ζουν και οι δύο μαζί στο μικρό διαμέρισμα που είναι πεντακάθαρο. Αγόρασαν ένα καθιστικό, προστέθηκε και μια τηλεόραση. Τα φωτιστικά και οι κουρτίνες εδώ αποτελούν πολυτέλεια. Βγάζουν τα παπούτσια δίπλα στην πόρτα κι ας μην υπάρχει χαλί. Στο ράφι, το ημερολόγιο του Κυριακάτικου Σχολείου, μερικά βιβλία.

    Ερχονται και ο Αλί και ο Μπακάρ. Γείτονας στο Χαλέπι της Συρίας, γείτονας και στον Ν. Κόσμο. Φέρνει αραβικό φαγητό για να κεράσουν τους καλεσμένους: «Στην περιοχή υπάρχουν τρία αραβικά εστιατόρια. Κάθε μέρα μαζεύεται η Αστυνομία και κάνει έλεγχο για τα χαρτιά. Ξέρουν ότι μαζευόμαστε στα μαγαζιά για να μιλάμε τη γλώσσα μας. Οπως οι Κούρδοι στη Δάφνη. Οι περιοχές αυτές είναι πέρασμα, βρίσκεις εύκολα λεωφορεία και μετακινείσαι παντού, όπου υπάρχει δουλειά. Βρίσκουμε και φτηνότερα νοίκια. Τώρα αν πας στη στάση Κασομούλη, στη γειτονιά μας θα δεις περίπου 200 άτομα από τη Συρία».

    Περιγράφουν με τρόμο: «Χειμώνας ήταν, βράδυ. Στην πλατεία του Ν. Κόσμου δεν υπήρχαν πεζοί, μόνο πέντε Σύροι απ’ το χωριό μας. Ηρθαν καμιά 20αριά με μηχανάκια, τον έναν τον χτύπησαν άσχημα, τρέχαμε στο νοσοκομείο. Οι άλλοι πρόλαβαν κι έτρεξαν στα στενά».

    Γιατί μαζεύονται άσκοπα στον δρόμο;

    «Οποιος ψάχνει για δουλειά ρωτάει τους άλλους και τον βοηθάνε. Δεν μπορούν να πληρώσουν πέντε ευρώ τον καφέ στην ελληνική καφετέρια».

    Πώς ζουν οι άνεργοι;

    «Οποιος δουλεύει μαζεύει λίγα χρήματα. Οταν ο συγγενής δεν έχει δουλειά τον βοηθάει. Πρέπει να πληρώσει το νοίκι, τους λογαριασμούς. ‘Η θα αναγκαστεί να κλέψει ή θα χτυπήσει την πόρτα του Σύρου γείτονα. Εμείς θα του δανείσουμε χωρίς τόκους. Γι’ αυτό οι μετανάστες ζουν μαζί σε κάθε γειτονιά και δεν απομακρύνονται. Δεν περισσεύουν χρήματα για να ξοδέψουμε. Τα βράδια μαζευόμαστε στα σπίτια, μαγειρεύουμε, συζητάμε. Αγοράζουμε μια δορυφορική κεραία και βλέπουμε αραβικά κανάλια».

    Στα σπίτια σας μπαίνουν Ελληνες;

    «Οχι, ποτέ. Εγώ έχω έναν φίλο Ελληνα στη δουλειά. Αλλά ποτέ δεν βγαίνουμε μαζί έξω. Ούτε σε ελληνικά σπίτια μπήκαμε», απαντά ο 24χρονος Μπακάρ.

    Εξηγεί ότι ήρθε «πριν από ενάμιση χρόνο με άλλα πέντε παιδιά από το Χαλέπι. Αυτοί είναι η παρέα μου. Αν μας επέτρεπαν να βγάλουμε χαρτιά, θα ζούσαμε καλύτερα. Δεν μπορούμε να μπούμε στον σταθμό του Ν. Κόσμου γιατί στην είσοδο έχει Αστυνομία που κάνει έλεγχο για χαρτιά. Κάθε μισή ώρα περνάνε. Κι εγώ πώς να διεκδικήσω το ΙΚΑ, αφού εδώ δεν υπάρχω; Κι ας πληρώνουμε 450 ευρώ νοίκι. Η οικογένειά μου έχει 12 μέλη. Μαζεύω χρήματα να στείλω, θέλω μια μέρα να γυρίσω, να κάνω οικογένεια. Δουλεύω ηλεκτρολόγος, υδραυλικός, παντού. Και ορισμένοι πιστεύουν ότι οι μετανάστες είμαστε κλέφτες. Οτι αυτός που άκουσε στην τηλεόραση είμαι εγώ. Κι ας είναι ένας στο ένα εκατομμύριο μετανάστες. Ευτυχώς, το Κυριακάτικο Σχολείο με βοήθησε να μάθω τη γλώσσα και τα δικαιώματά μου».

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 14/06/2008

    ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

    Ζωή κάτω από τη γη

    Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ Φωτ.: ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ

    Εκπρόσωποι όλων των αφρικανικών χωρών συναντιούνται τα βράδια στο υπόγειο γραφείο της Ομοσπονδίας στην Κυψέλη
    ΚΥΨΕΛΗ

    Στην γειτονιά των Αφρικανών, την Κυψέλη, και συγκεκριμένα σ’ ένα υπόγειο στην οδό Τήνου συναντιούνται σχεδόν κάθε εβδομάδα Αφρικανοί από πολλές χώρες της Μαύρης Ηπείρου, συζητώντας για τη δυσβάσταχτη καθημερινότητά τους.

    «Πάνω από 500 Αφρικανοί ζουν σ’ αυτή τη γειτονιά. Προέρχονται από διάφορες χώρες, τη Σιέρα Λεόνε, τη Γουινέα, την Ακτή Ελεφαντοστού», εξηγεί ο Κρίστοφερ από το Καμερούν, που σπουδάζει στη Γεωπονική Σχολή και ζει 4 χρόνια στη χώρα μας.

    Δίπλα του κάθονται ο Αμίν και ο Ταλαγίρου από τη Γουινέα, ο Αμπι και ο Ντέιβιντ από τη Νιγηρία, ο Αμάντο από την Μπουρκίνα Φάσο, ο Ουάντ από τη Σενεγάλη, ο Ιντρίσε από τη Σιέρα Λεόνε. Αλλος εργάτης στο λιμάνι του Περάματος, δύο έχουν καταστήματα αποστολής χρημάτων στις χώρες τους κι οι υπόλοιποι είναι μικροπωλητές. Ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα από δύο μέχρι 18 χρόνια. Οι δύο παλιότεροι παντρεύτηκαν με Ελληνίδες, έκαναν παιδιά.

    Μιλάμε για τα διπλανά υπόγεια καταστήματα. Κρέμασαν ένα σεντόνι και κοιμούνται νεαροί Αφρικανοί. Ενα δωμάτιο όλο κι όλο φαίνονται από τα τζάμια: «Δύσκολα βρίσκουμε σπίτι. Η πρώτη ερώτηση των ιδιοκτητών είναι «από πού είσαι;». «Από την Αφρική», λες. Οι πιο ευγενικοί σού απαντούν «νοικιάστηκε». Αλλοι λένε «δεν θέλω ξένους». «Γιατί;», «γιατί έτσι θέλω». Και σου κλείνουν στα μούτρα το τηλέφωνο. Τα σπίτια που νοικιάζουμε είναι πάντα υπόγεια. Αν δεν είναι υπόγειο δεν μας το δίνουν. Επειδή κανείς δεν θέλει να ζει στο υπόγειο».

    Αντιμετωπίζετε προβλήματα με τους γείτονες;

    «Το πρόβλημά μας είναι το ελληνικό κράτος, όχι οι γείτονες» απαντά ο πατέρας τους, ο Ιντρίσε από τη Σιέρα Λεόνε, που στις συναντήσεις φέρνει και τους δύο μικρούς γιους του. «Εδώ γεννήθηκα», απαντά ο μεγαλύτερος. Είναι 10 ετών, τον λένε Αλέξανδρο, μιλάει καλά ελληνικά αφού «φοιτώ σε ελληνικό σχολείο». «Αυτός θα έπρεπε να έχει ελληνικό διαβατήριο. Δεν γνώρισε την πατρίδα των γονιών του, δεν έμαθε τη μητρική του γλώσσα. Οι φίλοι του είναι ελληνόπουλα». Τον μικρότερο, τον φωνάζει Μανώλη, είναι 6 ετών.

    Προσθέτουν ότι «πληρώνουμε 300 ευρώ για μία υπόγεια γκαρσονιέρα, 450 για ένα υπόγειο δύο δωματίων».

    Ρατσιστικά φαινόμενα;

    «Μας απαντούν «δεν θέλουμε ξένους στη δουλειά». Προτιμούν έναν ξανθό Αλβανό. Ο μαύρος είναι πάντα ξένος. Κι όλοι μάς βεβαιώνουν πως «εσείς είστε καλά παιδιά, δεν πειράζετε κανέναν». Αλλά μας κρατούν πάντα σε απόσταση. Μακριά κι αγαπημένοι. Κι ας θησαυρίζουν χιλιάδες Ελληνες έμποροι στις αφρικανικές χώρες».

    «Δύσκολο το μεροκάματο» προσθέτουν οι μικροπωλητές: «Δουλεύουμε για να πληρώσουμε το ΤΕΒΕ, το νοίκι, τους φόρους. Η ζωή είναι πολύ ακριβή για εμάς. Γι’ αυτό συγκεντρωνόμαστε σε συγκεκριμένα σημεία. Εμείς δεν μπορούμε να βγούμε για φαγητό, μαγειρεύουμε. Δεν υπάρχουν χρήματα ούτε για το σούπερ μάρκετ. Ψωνίζουμε από τα αφρικανικά μαγαζιά που υπάρχουν στη Κυψέλη. Οι Ελληνες εισάγουν τα προϊόντα, εμείς τα πουλάμε. Ανοιξαν δικά μας κομμωτήρια, μπαράκια, όλα είναι φθηνά. Γι’ αυτό μαζεύονται Αφρικανοί από το Παγκράτι, τη Βικτώρια κι από πιο μακριά».

    Ο Κρίστοφερ επισημαίνει ότι «στη σχολή με ρωτάνε συνεχώς, «εσύ γιατί ήρθες στην Ελλάδα;» Δεν γνωρίζουν ότι στο Καμερούν ζουν 1.500 Ελληνες επιχειρηματίες, που βγάζουν εκατομμύρια, ενώ στην Ελλάδα μόνο 150 μικροπωλητές από το Καμερούν».

    Το μεγάλο πρόβλημα; «Δεν μας δίνουν χαρτιά να καταφέρουμε να δουλέψουμε; Αν σου πάρω την αστυνομική ταυτότητα θα μπορέσεις να δουλέψεις; Τα παιδιά μας δεν υπάρχουν, δεν τους βγάζουν πιστοποιητικό γέννησης, δεν μπορούν να γυρίσουν πίσω αφού εδώ γεννιούνται, ζουν χωρίς υπηκοότητα. Εδώ τρώνε, κοιμούνται, μεγαλώνουν, αλλά δεν μπορούν να είναι περήφανα γι’ αυτήν την πατρίδα. Μόνο αν είσαι ποδοσφαιριστής σταρ δεν είσαι μαύρος». Ακόμα και οι Αφρικανοί παίκτες κάποια στιγμή φεύγουν επειδή τους συμπεριφέρονται ρατσιστικά. Ολα ξεκινούν από τους νόμους που ψηφίζει η ελληνική Βουλή. Γιατί αν κάποιος μας βρίζει, μας χτυπήσει και δεν έχουμε χαρτιά, δεν μπορούμε να τον μηνύσουμε, ούτε να τον καταγγείλουμε στην Αστυνομία. Η κυβέρνηση θέλει ψήφους, δεν θα ψηφίσει ευνοϊκότερους νόμους για εμάς».

    Τι σκοπεύετε να κάνετε;

    «Οποιος Αφρικανός βγάζει λεφτά πληρώνει στην Ιταλία 600 ευρώ το χρόνο και γίνεται Ευρωπαίος πολίτης. Στην Ιταλία πληρώνεις, σου δίνουν χαρτιά και ζεις. Εσείς χάνετε».

    Υπάρχουν γκέτο στην Ελλάδα;

    «Παντού υπάρχουν. Στη Σοφοκλέους μόνο Σουδανούς και Σομαλούς συναντάς».

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 14/06/2008

    ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

    Ανάμεσα στα σκουπίδια

    Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ Φωτ.: ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ

    Πληρώνουν 50 ευρώ τον μήνα νοικιάζοντας το στρώμα για λίγες ώρες σε παλιά κτίρια γύρω από την Ομόνοια
    ΟΜΟΝΟΙΑ

    «Ολοι γύρω από την Ομόνοια συγκεντρωνόμαστε. Εκεί βρίσκονται όλα τα αραβικά, τα κινεζικά, τα πακιστανικά, τα ινδικά και τα αφρικανικά μαγαζιά. Βρίσκεις φαγητό, τσάι, με 2-3 ευρώ μπορείς να φας. Δεν μας περισσεύουν χρήματα για ελληνική ταβέρνα». Αυτή είναι η σχεδόν στερεότυπη απάντηση ανθρώπων που προέρχονται από διαφορετικά σημεία του πλανήτη. Τόπος συνάντησης, οι δρόμοι γύρω από την Ομόνοια. Οπως ακριβώς συνέβαινε κάποτε με τους επαρχιώτες που έδιναν ραντεβού στο φαρμακείο του Μπακάκου.

    Κάπου στη Σωκράτους μπαίνουμε σ’ ένα μικρό μαγαζάκι που σερβίρει καφέ και λίγο φαγητό. Ο Μαχμούτ από το Μπανγκλαντές εξηγεί ότι «δεν πάμε σε ελληνικά μαγαζιά, δεν ξέρουμε τη γλώσσα, δεν καταλαβαίνουμε καν τι γράφει ο κατάλογος».

    Ολοι οι γύρω δρόμοι, γεμάτοι μαγαζιά των μεταναστών και τόνους σκουπίδια. Ανάμεσα στους σωρούς, δεκάδες μικροπωλητές, πουλάνε πάνω σε χαρτόνια οτιδήποτε μπορεί και δεν μπορεί να φανταστεί κανείς: άγνωστα φρούτα, παπούτσια, εσώρουχα, παντελόνια, μπουφάν, κάλτσες, CD. Οι πελάτες, όλοι νέοι άνδρες, όλοι μετανάστες. Ο,τι και να πάρεις κοστίζει 1-5 ευρώ. Ολόκληρα τσουβάλια ξεφορτώνουν διαρκώς οι νεότεροι μετανάστες.

    Εμπορος ο Τζεράτ από το Πακιστάν, έχει δικό του μαγαζί με κινητά τηλέφωνα και τηλεκάρτες. Το μαγαζί του είναι γεμάτο ομοεθνείς του:

    -Ελληνες πελάτες έχετε;

    «Ποτέ!», απαντά κοφτά.

    Ουρά σχηματίζουν οι Αραβες στη Μενάνδρου για ένα κεμπάπ στο «Αλεξάνδρεια».

    «Υπάρχουν 2.000 παράνομοι πωλητές», διευκρινίζει ο φύλακας στην πόρτα του ΠΑΚ-ΙNDIAN εστιατορίου. Δείχνει τριγύρω το ανατολίτικο παζάρι, τους Κινέζους που μεταφέρουν σε καροτσάκι τεράστιες φιάλες γκαζιού.

    Στο ινδικό εστιατόριο οι τιμές στον αναρτημένο κατάλογο ανέρχονται σε 2,5 μέχρι 4 ευρώ. Ακούν ινδική μουσική, πίνουν τσάι και ταξιδεύουν. Στην οδό Αριστοφάνους, βρίσκεται το μαγαζί του Χουσεΐν. «Πουλάω ρούχα από το Μπανγκλαντές και το Πακιστάν. 18 χρόνια έκλεισα εδώ. Τελειώνοντας τη δουλειά, μαζευόμαστε στα καφενεία μας, κάθε Σαββατοκύριακο στα σπίτια…»

    Εδώ κανείς δεν δείχνει ενόχληση από την έντονη δυσωσμία των σκουπιδιών. Κουβέρτες, πολύχρωμα μπαχαρικά, ακόμη και κομμάτια κρέας πουλιούνται ριγμένα στην άσφαλτο, πάνω σε τσουβάλια.

    Ο Πακιστανός Σαμπίρ μάς υποδέχεται στο μαγαζί του, Μενάνδρου και Σοφοκλέους, με ευγένεια. Μιλάει άψογα ελληνικά και παράλληλα εξυπηρετεί εκατοντάδες μετανάστες: «19 χρόνια στη δουλειά, ήρθα παιδί και γέρασα. Σήμερα, η γειτονιά έχει 35 πακιστανικά μαγαζιά. Τώρα εδώ συνυπάρχουμε όλες οι φυλές: κίτρινη, μαύρη, ό,τι ζητήσεις θα το βρεις. Μόνο Ελληνες δεν βλέπεις. Σπάνια. Μεταξύ μας δεν έχουμε προβλήματα».

    Οι πελάτες του αγοράζουν είδη πρώτης ανάγκης: «Αυτή η βαλίτσα, το κινητό, η κουβέρτα, το ραδιοκασετόφωνο, το κινητό – εδώ κοστίζουν στο ένα τρίτο της τιμής. Το κέρδος μας είναι πολύ μικρότερο».

    Προχωρώντας προς την πλατεία Κουμουνδούρου, μπαίνουμε στην κινεζική συνοικία. Κόκκινα φανάρια κρεμασμένα, ταμπέλες με κινεζική γραφή και μια ολόκληρη κοινωνία: εκατοντάδες Κινέζοι μπαινο-βγαίνουν στα κτίρια, γυναίκες με μωρά, μικρά παιδιά, μια ολόκληρη κοινωνία ξεδιπλώνεται ξεκινώντας από την οδό Ευριπίδου και τυλίγει ακόμη και τα εναπομείναντα ελληνικά μαγαζιά. Και οι καλοντυμένες πελάτισσες που πίνουν αμέριμνα τον καφέ τους στην πλατεία είναι Κινέζες.

    Κοντά στην πλατεία Κουμουνδούρου βρίσκεται και το τεράστιο εμπορικό κέντρο των Κινέζων. Ενα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο με την επιγραφή «Τσάινα Τάουν».

    Οι εξωτερικές επιγραφές ειδοποιούν για προϊόντα «γαλλικής» και «ιταλικής» μόδας και ρούχα στις βιτρίνες μοιάζουν με αληθινά. Από τους 7 ορόφους του κτιρίου, πολλοί Ελληνες, προφανώς έμποροι, βγαίνουν κρατώντας τεράστιες μαύρες σακούλες με εμπορεύματα. Αντιλαμβανόμενοι ελληνική παρουσία γίνονται προσεκτικοί. Αμέτρητοι Κινέζοι φορτώνουν στα υπόγεια του κτιρίου τόνους ηλεκτρονικά είδη, εσώρουχα, παιδικά παιχνίδια, δερμάτινα παπούτσια και τσάντες, ψεύτικα κοσμήματα και κουβέρτες.

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 14/06/2008
    ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

    Ανάμεσα στα παραπήγματα…

    Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ Φωτ.: ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ

    Ενα από τα πολλά μίνι – μάρκετ μεταναστών που φέρνουν δικά τους προϊόντα σε αθηναϊκές συνοικίες
    ΤΑΥΡΟΣ – ΡΕΝΤΗ

    Στους Δήμους Ταύρου και Ρέντη, πίσω από τα εργοστάσια, ανάμεσα στη λαχαναγορά και τα πρακτορεία μεταφορών ζουν άνθρωποι μέσα σε παραπήγματα.

    Πρόκειται για αρκετές χιλιάδες Πακιστανούς, Ινδούς και μετανάστες από το Μπανγκλαντές. Ζουν μέσα στα ερείπια εγκαταλελειμμένων σπιτιών, για τα οποία μάλιστα πληρώνουν στους ιδιοκτήτες περίπου 200 ευρώ ενοίκιο.

    Οι περισσότεροι κατοικούν σε μονόχωρα σπίτια, ένα δωμάτιο, μια κουζινούλα και η υποτυπώδης τουαλέτα, χτισμένη μεταγενέστερα στη μικρή αυλή. Το πολύ τριάντα τετραγωνικά όλο μαζί. «Χωρίς συμβόλαιο», διευκρινίζουν.

    Στο εσωτερικό, στρώματα στη σειρά. Οσοι χωράνε να κοιμηθούν, τόσοι άνθρωποι ζουν. Περίπου οχτώ Πακιστανοί ζουν σε καθένα από τα δεκάδες μικρά σπιτάκια της γειτονιάς. Πλένουν τα ρούχα στην αυλή. Ο μικρότερος στην κουζίνα ζυμώνει και ψήνει πίτες.

    Φοβούνται να μιλήσουν. Πιστεύουν ότι «θα έρθουν πάλι να μας χτυπήσουν. Τις νύχτες δεν κοιμόμαστε από τον φόβο. Πώς να δουλέψεις ολόκληρη τη μέρα στο εργοστάσιο, στη λαχαναγορά;»

    Η καθημερινότητά τους δεδομένη: «Ξεκινάμε στις 4-5 το πρωί, επιστρέφουμε το απόγευμα. Αρχίζουμε τις δουλειές. Αλλος καθαρίζει, άλλος πάει για ψώνια, άλλος μαγειρεύει, πλένει τα πιάτα».

    Χωρίς ωράριο, αργίες

    Συναντηθήκαμε με δύο μαθητές του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών. Τον 34χρονο Αχμέτ Μουναβάρ, που εκτελεί και χρέη μουσουλμάνου ιερωμένου και ζει 7 χρόνια στην Ελλάδα. Λέει ότι ξεκίνησε τη ζωή του στη χώρα μας δουλεύοντας σε βιοτεχνία, έφτιαχνε παπλώματα. «Χωρίς αργίες το Σαββατοκύριακο, χωρίς ωράριο, με 30 ευρώ μεροκάματο».

    Ο δεύτερος είναι ο 31χρονος Νταούντ Σεΐχ από το Μπαγκλαντές. «Κι εγώ 30 ευρώ μεροκάματο παίρνω. Ράφτης σε βιοτεχνία φασόν. Οχι, σε κανέναν δεν βάζουν ΙΚΑ. Δούλεψα 6 μήνες και ο εργοδότης δεν έβαλε ούτε ένα ένσημο. Αλλαξα 4 αφεντικά. Στην αρχή με φιλοξενούσε ο ξάδελφος. Μετά βρήκα δουλειά και νοίκιασα σπίτι μαζί με άλλους, από το ίδιο χωριό είμαστε».

    «Δεν έχω συμβόλαιο για το ενοίκιο», διευκρινίζει ο Αχμέτ, γιατί μ’ έκλεψαν, δεν είχα χαρτιά και φοβήθηκα να πάω στην Αστυνομία. Πώς να τους αποδείξω ότι ζω σ’ αυτό το σπίτι; Μένω στο ίδιο σπίτι με άλλα τρία άτομα».

    «Εμείς είμαστε τρεις» λέει περήφανα ο Νταούντ: «Πληρώνουμε 400 ευρώ για δύο δωμάτια. Γνώρισα σε δουλειά τους ιδιοκτήτες και τους πείσαμε να μας το νοικιάσουν».

    Χαρακτηρίζουν «πολύ δύσκολο να βρούμε σπίτι και ειδικά στο κέντρο της Αθήνας ή σε καλύτερες γειτονιές. Οι ιδιοκτήτες δεν μας επιτρέπουν να μένουμε περισσότεροι από δύο άτομα σε κάθε σπίτι. Συνήθως, απαντούν, αφού δεν είσαι Ελληνας, άσ’ το δεν το νοικιάζω. Πολλοί απαιτούν να ζεις μαζί με τη γυναίκα σου, αλλά για να φέρουμε τη γυναίκα μας στην Ελλάδα, είναι τόσο μεγάλη η γραφειοκρατία που τραβάμε τα μαλλιά μας».

    Σε ποιες γειτονιές μαζεύεστε;

    «Στο Ρέντη, το Περιστέρι, τον Πειραιά, τη Νίκαια. Γιατί εκεί βρίσκουμε διάφορες δουλειές όπως στις βιοτεχνίες, τα εργοστάσια, τις οικοδομές. Οι περισσότεροι Μπανγκλαντεσιανοί ζουν γύρω από τον σταθμό του τρένου «Αττική», την Ομόνοια, τα Κάτω Πατήσια, τη Βικτώρια. Ζουν τουλάχιστον πέντε στο ίδιο σπίτι για να μοιράζονται το νοίκι. Αν φέρει κάποιος τη γυναίκα του και τα παιδιά, πώς θα πληρώσει λογαριασμούς, φαγητό και θα στείλει και λεφτά στους γονείς; Μένουν εκεί που δουλεύουν. Κοντά στις βιοτεχνίες, πουλάνε λουλούδια στους δρόμους γύρω από τους σταθμούς και τις πλατείες, καθαρίζουν τζάμια αυτοκινήτων». Τα μεροκάματα; «Στη βιοτεχνία για 12 ώρες πληρώνουν 30 ευρώ, χωρίς ΙΚΑ».

    Εξηγούν ότι «σ’ όλες τις γειτονιές που ζούμε ανοίξαμε μπακάλικα. Ψωνίζουμε από αυτά και από τα ελληνικά μίνι-μάρκετ της γειτονιάς. Στο κέντρο της Αθήνας έχουν ανοίξει αρκετά δικά μας μαγαζιά, βρίσκουμε ό,τι χρειαζόμαστε».

    Πού συναντιούνται; «Σε κάθε γειτονιά λειτουργεί κι ένα τζαμί. Εκεί βρισκόμαστε. Τις καθημερινές δεν υπάρχει χρόνος. Μιλάμε από το τηλέφωνο. Αλλά και στο τζαμί τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Δεν χτύπησαν Πακιστανούς μόνο στο Ρέντη και το Αιγάλεω. Πολλές φορές μπαίνουν στο τζαμί και χτυπούν Πακιστανούς, Ινδούς, Μπανγκλαντεσιανούς. Την τελευταία φορά μας πήραν και 1.000 ευρώ που είχαμε μαζέψει. Καλούμε την Αστυνομία, δεν κάνει τίποτα. Την περασμένη εβδομάδα ήρθαν πάλι. Πετάνε πέτρες, σίδερα, σπάνε τα τζάμια την ώρα της προσευχής. Ευτυχώς μας προστατεύουν οι κουρτίνες και δεν πέφτουν τα γυαλιά στα κεφάλια μας…»

    Στα ελληνικά καφέ κι εστιατόρια δεν πηγαίνετε;

    «Οι περισσότεροι δεν ξέρουν ελληνικά, δεν καταλαβαίνουν τι γράφει ο κατάλογος. Είναι δύσκολο να συνεννοηθούμε. Επιπλέον στα δικά σας σημεία συνάντησης εμείς δεν θα βρούμε δικούς μας ανθρώπους. Θέλουμε να μάθουμε καλά ελληνικά αλλά πού να βρεθεί χρόνος για μαθήματα όταν δουλεύεις 12 ώρες. Πολλοί Πακιστανοί και Μπανγκλαντεσιανοί κοιμούνται στις βιοτεχνίες. Εργάτες την ημέρα, φύλακες το βράδυ».

    Ο 27χρονος Μαχμούτ διευκρινίζει ότι «ο φίλος μου, που δουλεύει μαζί μου, ζει δύο χρόνια στην Αθήνα. Το μαγαζί που δουλεύει και το σπίτι είναι στα Κάτω Πατήσια. Δεν ξέρει πού βρίσκεται ο σταθμός του μετρό, δεν πήγε ποτέ στην Ομόνοια».

    ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

    Παλεύοντας για την άδεια παραμονής…

    Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ Φωτ.: ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ

    Αφρικανοί

    Λορέτα Μακόλι (Ενωση Αφρικανών Γυναικών)

    «Οι Αφρικανοί άρχισαν να έρχονται στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1970. Θυμάμαι που περπατούσαμε στον δρόμο κι άκουγα να λένε «πο πο μαύροι…» Και να σκεφτείτε πως αυτοί που ήρθαν τότε, παλεύουν για την άδεια παραμονής τους ακόμα. Εμείς και οι περισσότεροι Αφρικανοί ήρθαμε γύρω στο 1980. Κι εμείς ακόμη παλεύουμε για την άδεια παραμονής. Οι πρώτες γειτονιές Αφρικανών δημιουργήθηκαν στο τέρμα της οδού Λιοσίων. Τότε, έβρισκαν δουλειά στα εργοστάσια. Μετά άρχισαν να έρχονται και γυναίκες που δούλευαν στα πλούσια αθηναϊκά σπίτια. Σήμερα, οι Αφρικανοί δουλεύουν ως μικροπωλητές στις λαϊκές αγορές, τα εργοστάσια έκλεισαν».

    Ποιες είναι οι γειτονιές τους;

    «Οταν φτάνουν στην Ελλάδα μετακινούνται γύρω από τις πλατείες Αττικής, Αμερικής και την πλατεία Κυψέλης. Οι Νιγηριανοί και από τη Σιέρα Λεόνε ζουν κυρίως στα Κάτω Πατήσια, από την Γκάνα στη λεωφόρο Αλεξάνδρας. Οι περισσότεροι κινούνται στα Πατήσια, την πλατεία Αττικής, εκεί γύρω. Γιατί βρίσκουν σπίτια με πιο φθηνό ενοίκιο. Μέχρι τώρα ζούσαν στα υπόγεια κι ακόμα υπόγεια νοικιάζουν. Τώρα αρχίζουν ν’ ανεβαίνουν και στους πρώτους ορόφους».

    Αρχισαν ν’ ανοίγουν και δικά τους καταστήματα.

    «Στις ίδιες γειτονιές ανοίγουν και μαγαζιά. Στην πλατεία Αμερικής άνοιξαν αρκετά. Ηδη υπάρχουν τρία εστιατόρια, αρκετά κομμωτήρια, μίνι μάρκετ που φέρνουν τρόφιμα από την Αφρική. Καταστήματα με τρόφιμα από την Αφρική άνοιξαν και γύρω από την Ομόνοια».

    Οι νεοεισερχόμενοι πού βρίσκονται;

    «Οταν έρχονται από την Αφρική και είναι παράνομοι μένουν μαζί με τους συγγενείς τους μέχρι να βγάλουν νόμιμα χαρτιά. Πολλοί όμως δεν έχουν σκοπό να μείνουν, θέλουν να ταξιδέψουν σε άλλες χώρες. Κι άλλοι φεύγουν γιατί δεν αντέχουν να περιμένουν τόσο χρόνο που απαιτεί η διαδικασία. Πάντως όποιοι δεν έχουν άδεια διαμονής, φιλοξενούνται. Κι όταν κάποιος έχει σκοπό να παραμείνει, προσπαθεί να βρει δουλειά. Προσπαθεί να κάνει ό,τι βρει μπροστά του για να επιζήσει. Συνήθως, οι γυναίκες κατευθύνονται προς την Κηφισιά, την Εκάλη, τη Γλυφάδα όπου εργάζονται ως οικιακές βοηθοί. Οι άνδρες καθαρίζουν, πλένουν πιάτα σε εστιατόρια, πολλοί βρίσκουν δουλειά σε εργοστάσια. Δυστυχώς, οι Ελληνες πιστεύουν ότι όλοι οι Αφρικανοί πουλάνε ναρκωτικά. Αντιθέτως, απασχολούνται σε πολλές δουλειές. Πολλά κορίτσια εργάζονται σε κομμωτήρια».

    Σε τι εξυπηρετεί η συγκέντρωση σε συγκεκριμένες περιοχές;

    «Στις γειτονιές βρίσκεται ο ένας κοντά στον άλλο. Τις Κυριακές σχεδόν όλοι οι Αφρικανοί μαζεύονται σε πέντε εκκλησίες γύρω από την Ομόνοια. Τα Σαββατοκύριακα, κυρίως τα βράδια, γιορτάζουν μαζί. Κάνουν πάρτι γενεθλίων, γάμους στα δικά τους εστιατόρια που βρίσκονται στις γειτονιές τους.

    Οι καθημερινές τους επαφές είναι λίγες. Δουλεύουν πολύ και το βράδυ ξεκουράζονται βλέποντας τηλεόραση. Αλλά βοηθάνε πολύ ο ένας τον άλλο. Οταν κάποιος πεθάνει, μαζεύεται η γειτονιά και συγκεντρώνει τα χρήματα που απαιτούνται για την κηδεία. Οταν παντρεύεται μια κοπέλα, όλες μαζί μαγειρεύουν για τον γάμο. Αν αρρωστήσει κάποιος στο νοσοκομείο, δεν πληρώνει αποκλειστική νοσοκόμα, μαζεύονται και κάνουν βάρδιες με τη σειρά. Για ό,τι συμβεί θα συγκεντρωθεί η γειτονιά για να βοηθήσει. Γιατί όλοι αρρωσταίνουμε, εμείς δεν έχουμε λεφτά να πληρώσουμε».

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 14/06/2008

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 14/06/2008

  93. Περίπου 8 εκατομμύρια είναι οι λαθρομετανάστες στην ΕΕ εκτιμάει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή

    Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμάει πως υπάρχουν περί τα 8 εκατομμύρια λαθρομετανάστες σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Πάνω από 200.000 συνελήφθησαν στην ΕΕ το πρώτο εξάμηνο του 2007, ενώ περίπου 90.000 απελάθηκαν.

    Ευρωβουλευτές αποφάνθηκαν την περασμένη εβδομάδα ότι οι λαθρομετανάστες μπορούν να κρατούνται για μέχρι 18 μήνες και να αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο να τους απαγορεύεται η εκ νέου είσοδος στην χώρα για διάστημα μέχρι και πέντε χρόνια.Τα μέτρα αυτά προκάλεσαν τις επικρίσεις ότι η ΕΕ γίνεται Οχυρό Ευρώπη.

    Η λαθρομετανάστευση είναι ευαίσθητο θέμα στην ΕΕ όπου οι φόβοι των ψηφοφόρων για την ασφάλεια και την ανεργία συγκρούονται με τις πιέσεις επιχειρηματιών να επιτραπεί η είσοδος σε περισσότερους οικονομικούς μετανάστες προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι ελλείψεις σε εξειδικευμένα άτομα.

    απο το flash.gr, 25-6-2008

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/06/2008

  94. Δείτε μια ενδιαφέρουσα μελέτη για τους Ασιάτες μετανάστες στην Ελλάδα :

    http://www.idec.gr/iier/new/asian_migrants_gr.pdf

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 05/09/2008

  95. περι ρατσισμου και εξοντωσης του΄΄άλλου»

    http://nosferatos.blogspot.com/2008/09/blog-post_4548.html

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 05/09/2008

  96. Η «Ένωσις τέως Βουλευτών – Ευρωβουλευτών» πραγματοποιεί την:
    24ην Σεπτεμβρίου 2008 ημέρα Τετάρτη και ώρα από 18.30-22.00
    στην αίθουσα της Εθνικής Τραπέζης, Αμφιθέατρο «Μεγάρου Καρατζά», 1ος όροφος,
    οδός Αιόλου 82-84, Αθήνα –

    Ανοικτή Ημερίδα με θέμα:

    «Μεταναστευτικό πρόβλημα και Μεταναστευτική πολιτική».

    Στην Ημερίδα θα δοθεί η ευκαιρία, το σημαντικό αυτό ζήτημα να φωτιστεί από ειδικευμένους επιστήμονες και ερευνητές σε όλες του τις πλευρές (κοινωνική οικονομική, πολιτική, πολιτιστική, εθνική) να διατυπωθούν προτάσεις και να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα ώστε να αποτελέσουν αντικείμενο επεξεργασίας και αξιοποίησης από κάθε αρμόδιο.
    Έχει ιδιαίτερη σημασία ότι η εν λόγω Ημερίδα συμπίπτει με την συνάντηση των αρμοδίων υπουργών της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες κατά την οποία θα ληφθούν σημαντικές αποφάσεις για την ενιαία και από κοινού αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος από όλες τις χώρες της Ε.Ε.

    Στην Ημερίδα θα κάνουν εισηγήσεις οι κ.κ.:

    Νικόλαος Γλυτσός, Ομότιμος Καθηγητής – Ερευνητής ΚΕΠΕ
    Αλέξανδρος Ζαβός, Καθηγητής – Πρόεδρος Ινστιτούτου Μεταναστευτικής Πολιτικής
    Σαράντoς Καργάκος, Καθηγητής Ιστορίας – Συγγραφέας
    Κωνσταντίνος Μαγκλιβέρας, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου
    Γιάννης Πανούσης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

    Το συντονισμό θα έχει ο Παναγιώτης Κρητικός, τ. Αντιπρόεδρος της Βουλής. Μετά τις εισηγήσεις θα γίνουν σύντομες παρεμβάσεις από το ακροατήριο.

    Για το Διοικητικό Συμβούλιο της Ενώσεως

    Σχόλιο από τ. Ευρωβουλευτές | 23/09/2008

  97. Εκτός από τις εκατοντάδες λαθρομετανάστες που εισρέουν από τα κατεχόμενα στην
    ελεύθερη Κύπρο (πολλοί έρχονται από τη Λατάκεια με το πλοίο της γραμμής που
    εγκαινιάσθηκε όλως τυχαίως λίγο πριν τις τελευταίες προεδρικές εκλογές – και αν
    δεν κάνω λάθος έφερε γεωργιανή σημαία), τους τελευταίους μήνες εισρέουν μαζικά
    και ποσότητες ναρκωτικών. Κάθε δύο-τρεις μέρες, η κυπριακή αστυνομία συλλαμβάνει
    ποσότητες ναρκωτικών και βαποράκια που περνάνε τα οδοφράγματα για να
    σπρώξουν το εμπόρευμά τους στην κυπριακή νεολαία. Ακολουθεί σχετικό άρθρο
    από τον σημερινό Φιλελεύθερο:
    http://www.phileleftheros.com/main/main.asp?gid=334&id=579782

    Σχόλιο από μάγειρας | 25/09/2008

  98. Guy Debord

    Σημειώσεις για το “Ζήτημα των Μεταναστών” (1985)

    Όλα είναι ψεύτικα στo “ζήτημα των μεταναστών”, όπως συμβαίνει με κάθε ζήτημα που τίθεται ανοιχτά στη σημερινή κοινωνία, και για τους ίδιους λόγους: Το ζήτημα εγείρεται από την οικονομία (δηλαδή την ψευδο-οικονομική αυταπάτη), και συζητιέται από το θέαμα.

    Η συζήτηση του θέματος περιορίζεται σε ανοησίες. Πρέπει να κρατήσουμε ή να αποβάλουμε τους μετανάστες; (Φυσικά, ο αληθινός μετανάστης δεν είναι ο μόνιμος κάτοικος ξένης προέλευσης, αλλά εκείνος που γίνεται αντιληπτός και αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως διαφορετικό και προορισμένο να παραμείνει διαφορετικός. Πολλοί μετανάστες, ή τα παιδιά τους, έχουν γαλλική ιθαγένεια· πολλοί Πολωνοί ή Ισπανοί υπήκοοι κατέληξαν να χάσουν τον εαυτό τους μέσα στη μάζα ενός γαλλικού πληθυσμού που ήταν διαφορετικός). Όπως συμβαίνει και με τα πυρηνικά απόβλητα ή με το πετρέλαιο που χύνεται στον ωκεανό, οι μετανάστες αποτελούν προϊόν της σύγχρονης καπιταλιστικής διαχείρισης – με τη διαφορά ότι τα “όρια ανοχής” στην περίπτωση των μεταναστών καθορίζονται πιο γρήγορα και πιο “επιστημονικά” – και, όπως τα πυρηνικά απόβλητα και το χυμένο πετρέλαιο, έτσι και οι μετανάστες θα παραμείνουν μαζί μας για αιώνες, χιλιετίες, για πάντα. Θα παραμείνουν, διότι ήταν πολύ ευκολότερο να εξαφανιστούν οι Εβραίοι από τη Γερμανία την εποχή του Χίτλερ παρά να εξαφανιστούν οι Μαγκρεμπίνοι (i) και άλλοι από εδώ σήμερα: κι αυτό γιατί στη Γαλλία δεν υπάρχει ούτε ναζιστικό κόμμα ούτε ο μύθος μιας γηγενούς φυλής!

    Πρέπει να τους αφομοιώσουμε ή να “σεβαστούμε τις πολιτιστικές διαφορές τους”; Άτοπη, ψεύτικη επιλογή! Δεν μπορούμε πια να αφομοιώσουμε κανέναν: ούτε τους νέους ανθρώπους, ούτε τους Γάλλους εργάτες, ούτε καν τους επαρχιώτες ή τις παλιές εθνικές μειονότητες (Κορσικανούς, Βρετόνους, κ.λ.π.) διότι το Παρίσι, μια ερειπωμένη πόλη, έχει χάσει τον ιστορικό του ρόλο, που ήταν να διαμορφώνει τους Γάλλους. Τι είναι ο συγκεντρωτισμός χωρίς [μια] πρωτεύουσα; Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης δε δημιούργησαν Γερμανούς μεταξύ των απελαθέντων Ευρωπαίων. Η διάχυση του συγκεντρωμένου θεάματος μπορεί να ενοποιήσει μόνο θεατές. Κάνουμε γαργάρες με την πλούσια έκφραση της “πολιτιστικής ποικιλίας”, χρησιμοποιώντας μια γλώσσα καθαρά διαφημιστική. Ποιες κουλτούρες; Δεν απέμεινε πια ούτε μία. Ούτε χριστιανική, ούτε μουσουλμανική, ούτε σοσιαλιστική, ούτε επιστημονική. Ας μη μιλάμε για νεκρούς. Αν κοιτάξουμε έστω για μια στιγμή τα στοιχεία και την πραγματικότητα, δεν έχει μείνει πια τίποτα εκτός από την παγκόσμια-θεαματική (Αμερικανική) κατάρρευση κάθε κουλτούρας.

    Πάνω απ’ όλα, οι άνθρωποι δεν μπορούν να αφομοιωθούν μέσω της ψήφου. Οι Γάλλοι είναι ψηφοφόροι και δεν είναι πια τίποτα άλλο (το ένα κόμμα ταυτίζεται με το άλλο· η μια προεκλογική υπόσχεση ταυτίζεται με την αντίθετή της· και πιο πρόσφατα, τα πολιτικά προγράμματα – που όλοι γνωρίζουν ότι δε θα εφαρμοστούν – έχουν πάψει να είναι έστω και απατηλά, καθώς δεν αναφέρονται πια σε κανένα σημαντικό ζήτημα. Ποιος ψήφισε για την εξαφάνιση του ψωμιού;(ii). Μια ιστορική απόδειξη ότι η ψήφος δε σημαίνει τίποτα, ακόμα και για τους Γάλλους, είναι αυτό το αποκαλυπτικό νούμερο (αναμφίβολα διαστρεβλωμένο προς τα κάτω): το 25% των “πολιτών” στην ηλικιακή ομάδα των 18-25 ετών δεν είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους, λόγω απλής απέχθειας. Προσθέστε σε αυτούς εκείνους που είναι εγγεγραμμένοι αλλά απέχουν από την ψηφοφορία.

    Κάποιοι προβάλλουν το κριτήριο της “ευχέρειας στη γαλλική γλώσσα”. Καταγέλαστο. Μήπως οι σημερινοί Γάλλοι μιλάνε γαλλικά; Είναι γαλλικά αυτά που μιλάνε οι σημερινοί αναλφάβητοι, ή ο Fabius (“Bonjour les dégats!”), ή η Françoise Castro (Ça t’habite ou ça t’effleure?”) ή ο Β.Η. Lévy;(iii) Ακόμα και αν δεν υπήρχε έστω και ένας μετανάστης, μήπως δεν κατευθυνόμαστε ξεκάθαρα προς την απώλεια κάθε διαλεκτικού συλλογισμού και κάθε έναρθρης γλώσσας; Τι τραγούδια ακούνε οι νέοι σήμερα; Ποιες απείρως πιο γελοίες σέκτες από το Ισλάμ και τον Καθολικισμό έχουν κατακτήσει τόσο εύκολα ένα ορισμένο ποσοστό των σημερινών υψηλά εκπαιδευμένων ηλιθίων μας (Sun Myung Moon (iv), κ.λ.π.); Και ας μην αναφερθούμε στους σοβαρά καθυστερημένους διανοητικά ή αυτιστικούς ανθρώπους, τους οποίους αυτές οι σέκτες δε στρατολογούν επειδή δεν υπάρχει οικονομικό συμφέρον από την εκμετάλλευσή τους· κατά συνέπεια, τους αφήνουν στα χέρια των δημόσιων αρχών.

    Έχουμε γίνει Αμερικανοί. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι βιώνουμε όλα τα άθλια προβλήματα των ΗΠΑ, από τα ναρκωτικά μέχρι τη μαφία, από το φαστ φουντ [fast food – αγγλικά στο πρωτότυπο] μέχρι τον πολλαπλασιασμό των μειονοτήτων. Για παράδειγμα, μολονότι η Ισπανία και η Ιταλία έχουν αμερικανοποιηθεί επιφανειακά και ως ένα αρκετά μεγάλο βάθος, δεν είναι εθνοτικά αναμιγμένες. Με αυτήν την έννοια, παραμένουν σε μεγάλο βαθμό Ευρωπαϊκές (όπως ακριβώς η Αλγερία είναι Βορειοαφρικανική). Εδώ [στη Γαλλία], έχουμε τα προβλήματα της Αμερικής χωρίς να διαθέτουμε τη δύναμή της. Δεν είναι βέβαιο ότι το αμερικανικό χωνευτήρι [melting pot – αγγλικά στο πρωτότυπο] θα συνεχίσει να λειτουργεί για πολύ ακόμα (με τους Chicanos(v), για παράδειγμα, οι οποίοι μιλάνε διαφορετική γλώσσα). Αλλά είναι απολύτως βέβαιο ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει ούτε για μια στιγμή εδώ. Κι αυτό διότι οι ΗΠΑ αποτελούν το κατασκευαστικό κέντρο του σύγχρονου τρόπου ζωής, την καρδιά του θεάματος που επεκτείνει τους σφυγμούς της μέχρι τη Μόσχα και το Πεκίνο, και αυτό το θέαμα δεν μπορεί να επιτρέψει την παραμικρή αυτονομία στους κατά τόπους υπεργολάβους του (εφόσον γίνει κατανοητό αυτό, αποκαλύπτει δυστυχώς ένα πολύ λιγότερο επιφανειακό είδος υποταγής από εκείνη την οποία θα ήθελαν να καταστρέψουν ή να μεταρρυθμίσουν οι συνήθεις κριτικοί του “ιμπεριαλισμού”). Εδώ [στη Γαλλία], δεν είμαστε πια τίποτα: είμαστε οι αποικιοποιημένοι που δεν έμαθαν πώς να επαναστατούν, είμαστε εκείνοι που λένε συνεχώς ναι(vi) στο θέαμα και στην αλλοτρίωση. Τι προφάσεις ανακαλύπτουμε ξαφνικά και πάλι στη Γαλλία καθώς βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την αυξανόμενη παρουσία μεταναστών κάθε χρώματος! Λες και κάποιος κλέβει κάτι το οποίο εξακολουθούσε να είναι δικό μας! Και τι θα μπορούσε να είναι αυτό; Τι πιστεύουμε ή, μάλλον, τι εξακολουθούμε να προφασιζόμαστε ότι πιστεύουμε; Δεν είναι παρά η έπαρση στις σπάνιες διακοπές των απόλυτων σκλάβων που διαμαρτύρονται ότι οι ξένοι απειλούν την ανεξαρτησία τους!

    Ο κίνδυνος του απαρτχάιντ; Είναι σε μεγάλο βαθμό υπαρκτός. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για κάτι παραπάνω από απλό κίνδυνο, καθώς υπάρχει ήδη μοιραία (με τη λογική των γκέτο, τις φυλετικές συγκρούσεις και, κάποια μέρα, τα λουτρά αίματος). Μια κοινωνία σε πλήρη αποσύνθεση είναι σαφώς λιγότερο ικανή να καλωσορίσει, χωρίς πολύ μεγάλες δυσκολίες, ένα μεγάλο αριθμό μεταναστών απ’ ό,τι μια συνεκτική και σχετικά ευτυχισμένη κοινωνία. Το 1973, είχαμε ήδη παρατηρήσει την εντυπωσιακή αναλογία ανάμεσα στην εξέλιξη της τεχνικής και των τρόπων σκέψης:

    «Το περιβάλλον, το οποίο αναπλάθεται συνεχώς ολοένα και πιο βεβιασμένα με σκοπό τον κατασταλτικό έλεγχο και το κέρδος, γίνεται ταυτόχρονα όλο και πιο εύθραυστο και παρακινεί όλο και περισσότερο στο βανδαλισμό. Στο θεαματικό του στάδιο, ο καπιταλισμός αναδημιουργεί καθετί άχρηστο και παράγει εμπρηστές. Έτσι, το σκηνικό του γίνεται παντού εξίσου εύφλεκτο με ένα σχολείο στη Γαλλία»(vii).

    Με την παρουσία των μεταναστών (που έχει ήδη εξυπηρετήσει κάποιους συνδικαλιστές, οι οποίοι έχουν καταγγείλει ορισμένες απεργίες εργατών τις οποίες δεν μπορούσαν να ελέγξουν ως “θρησκευτικούς πολέμους”), μπορεί κανείς να είναι βέβαιος ότι οι υπάρχουσες εξουσίες θα προωθήσουν την ανάπτυξη σε μεγάλη κλίμακα των μικρών πειραμάτων αναμετρήσεων που έχουμε δει να σκηνοθετούνται από πραγματικούς ή ψεύτικους “τρομοκράτες” ή από υποστηρικτές αντίπαλων ποδοσφαιρικών ομάδων (και όχι μόνο από Άγγλους οπαδούς).

    Αλλά είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς γιατί όλοι οι πολιτικοί (συμπεριλαμβανομένων των ηγετών του Εθνικού Μετώπου(viii) ) επιχειρούν να ελαχιστοποιήσουν τη σοβαρότητα του “προβλήματος των μεταναστών”. Όλα όσα θέλουν να συντηρήσουν τους απαγορεύουν να αντιμετωπίσουν άμεσα και στο πραγματικό του περιεχόμενο έστω και ένα πρόβλημα. Ενώ κάποιοι προφασίζονται ότι πρόκειται απλώς για ένα ζήτημα επιβολής μιας “αντι-ρατσιστικής καλής θέλησης”, άλλοι προσποιούνται ότι το ζήτημα είναι η αναγνώριση του μετριοπαθούς δικαιώματος σε μια “δίκαιη ξενοφοβία”. Και όλοι συμφωνούν να αντιμετωπίζουν αυτό το ζήτημα σαν να ήταν το πλέον φλέγον, σχεδόν το μοναδικό, μεταξύ των τρομακτικών προβλημάτων που η κοινωνία δεν πρόκειται να ξεπεράσει. Το γκέτο του καινούριου θεαματικού απαρτχάιντ (όχι η τοπική, φολκλορική εκδοχή της Νότιας Αφρικής) βρίσκεται ήδη εδώ, στη σύγχρονη Γαλλία: η συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού βρίσκεται περίκλειστη και αποκτηνωμένη μέσα σε αυτό· και θα συνέχιζε να υπάρχει ακόμα και αν δεν υπήρχε έστω και ένας μετανάστης. Ποιος αποφάσισε να κατασκευάσει την Sarcelles και την Les Minguettes (ix), να καταστρέψει το Παρίσι και τη Λυών; Οπωσδήποτε, κανείς δεν μπορεί να πει ότι κανένας μετανάστης δε συμμετείχε σε αυτό το αξιοκαταφρόνητο έργο. Ωστόσο, εκτελούσαν ακριβώς τις διαταγές που τους δίνονταν: αυτή είναι η συνήθης δυστυχία του μισθωτού εργάτη [salariat](x).

    Πόσοι de facto ξένοι υπάρχουν σήμερα στη Γαλλία; (Και όχι μόνο με βάση το νομικό καθεστώς τους, το χρώμα του δέρματος ή τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους). Είναι προφανές ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί ώστε θα έπρεπε κάποιος, αντίθετα, να ρωτήσει: πόσοι Γάλλοι έχουν μείνει, και πού βρίσκονται; (Και τι είναι αυτό που χαρακτηρίζει σήμερα έναν Γάλλο;). Γνωρίζουμε ότι ο ρυθμός των γεννήσεων πέφτει. Δεν είναι φυσιολογικό κάτι τέτοιο; Οι Γάλλοι δεν μπορούν πια να ανεχτούν τα παιδιά τους. Τα στέλνουν στο σχολείο μόλις γίνουν τριών ετών, και μέχρι τα δεκαέξι τουλάχιστον, προκειμένου να μάθουν τον αναλφαβητισμό. Και, προτού τα παιδιά φτάσουν στην ηλικία των τριών ετών, ολοένα και περισσότεροι [γονείς] τα βρίσκουν “ανυπόφορα” και τα χτυπάνε βίαια. Τα παιδιά απολαμβάνουν ακόμα αγάπη στην Ισπανία, την Ιταλία, την Αλγερία, καθώς και μεταξύ των Τσιγγάνων. Κάτι τέτοιο δε συμβαίνει συχνά στη Γαλλία σήμερα. Ούτε τα διαμερίσματα ούτε οι δρόμοι των πόλεων είναι κατάλληλοι για τα παιδιά (από εκεί προέρχεται η κυνική καμπάνια των πολεοδόμων της κυβέρνησης σχετικά με το θέμα τού “ανοίγματος της πόλης στα παιδιά”). Από την άλλη, η αντισύλληψη είναι ευρέως διαδεδομένη και η έκτρωση είναι διαθέσιμη. Σχεδόν όλα τα παιδιά στη Γαλλία σήμερα ήταν επιθυμητά. Αλλά όχι ελεύθερα! Ο ψηφοφόρος-καταναλωτής δεν ξέρει τι θέλει. “Επιλέγει” κάτι που δεν επιθυμεί. Η διανοητική του δομή δε διαθέτει πια τη συνοχή που θα του επέτρεπε να θυμηθεί ότι είχε επιθυμήσει κάτι τη στιγμή κατά την οποία βρίσκει τον εαυτό του απογοητευμένο από την εμπειρία αυτού ακριβώς του πράγματος.

    Στο θέαμα, η ταξική κοινωνία επιδίωξε συστηματικά να εξαλείψει την ιστορία. Και τώρα, κάποιοι παριστάνουν ότι θλίβονται για το ειδικό αποτέλεσμα της παρουσίας τόσο πολλών μεταναστών, επειδή έτσι η Γαλλία “εξαφανίζεται”! Κωμικό. Η Γαλλία εξαφανίζεται για εντελώς διαφορετικούς λόγους, και με λιγότερο ή περισσότερο γοργούς ρυθμούς σχεδόν σε όλα τα πεδία.

    Οι μετανάστες έχουν απόλυτο δικαίωμα να ζουν στη Γαλλία. Αντιπροσωπεύουν την αποστέρηση, και η αποστέρηση είναι παρούσα στη Γαλλία, είναι εξαιρετικά διαδεδομένη εδώ και σχεδόν οικουμενική. Οι μετανάστες έχουν χάσει τη χώρα και την κουλτούρα τους, όπως είναι ευρέως γνωστό, χωρίς να είναι σε θέση να βρουν άλλες. Οι Γάλλοι βρίσκονται στην ίδια κατάσταση, και αυτό δεν αποτελεί μεγαλύτερο μυστικό.

    Καθώς ολόκληρος ο πλανήτης ανάγεται εξίσου στην αθλιότητα ενός νέου περιβάλλοντος και μιας καθαρά ψευδούς κατανόησης των πάντων, αποτελεί απερισκεψία εκ μέρους των Γάλλων – που αποδέχτηκαν αυτή την εξέλιξη χωρίς ιδιαίτερη αντίσταση (με εξαίρεση το 1968) – να ισχυρίζονται πως αισθάνονται ότι δε βρίσκονται πια στο σπίτι τους εξαιτίας των μεταναστών! Έχουν λόγους να μην αισθάνονται πια ότι βρίσκονται στο σπίτι τους, αυτό είναι αλήθεια. Αλλά αυτό συμβαίνει επειδή, σε αυτόν τον καινούριο φρικτό κόσμο της αλλοτρίωσης, δεν υπάρχουν παρά μόνο μετανάστες.

    Θα υπάρχουν άνθρωποι που θα ζουν στην επιφάνεια της Γης, ακόμα και σε αυτόν τον τόπο, όταν η Γαλλία θα έχει εξαφανιστεί. Το εθνολογικό μίγμα που θα επικρατήσει δεν μπορεί να προβλεφθεί, και το ίδιο ισχύει για τις κουλτούρες τους, ακόμα και για τις γλώσσες τους. Μπορεί κανείς να είναι βέβαιος ότι το κεντρικό και βαθιά ποιοτικό ερώτημα θα είναι το εξής: θα μπορέσουν αυτοί οι μελλοντικοί άνθρωποι να κυριαρχήσουν, μέσω μιας απελευθερωτικής πρακτικής, επί της σημερινής τεχνικής, που αποτελεί, σε παγκόσμιο επίπεδο, μια τεχνική της επίφασης και της αποστέρησης; Ή, αντίθετα, θα κυριαρχηθούν από αυτή με έναν τρόπο που θα είναι ακόμα πιο ιεραρχικός και υποδουλωτικός απ’ ό,τι σήμερα; Θα πρέπει κανείς να είναι προετοιμασμένος για το χειρότερο, και να παλεύει για το καλύτερο. Η Γαλλία είναι σίγουρα αξιοθρήνητη. Αλλά οι θρήνοι είναι μάταιοι.

    ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    (i) Το Μαγκρέμπ (Maghreb – αραβική λέξη που σημαίνει κυριολεκτικά “o τόπος όπου δύει ο ήλιος”, δηλαδή “η Δύση”) είναι η περιοχή της Αφρικής βόρεια της Σαχάρας και δυτικά του Νείλου. Περιλαμβάνει το Μαρόκο, την Αλγερία, την Τυνησία και τη Μαυριτανία. Στη Γαλλία ζουν σήμερα πάνω από δυόμισι εκατομμύρια Μαγκρεμπίνοι, ιδίως από την Αλγερία, καθώς επίσης πολύ περισσότεροι Γάλλοι με καταγωγή από το Μαγκρέμπ [Σημείωση της ελληνικής μετάφρασης].

    (ii) Βλ. το δοκίμιο του Debord για το “μετριασμό της πείνας” (1985) [Σημείωση του Bill Brown].

    Το δοκίμιο βρίσκεται εδώ: http://www.notbored.org/abat-faim.html [Σημείωση της ελληνικής μετάφρασης].

    (iii) O σοσιαλιστής πολιτικός Laurent Fabius ήταν πρωθυπουργός της Γαλλίας όταν γράφονταν αυτές οι σημειώσεις. Η παραγωγός κινηματογράφου Françoise Castro ήταν η σύζυγός του. Ο Bernard-Henri Lévy ήταν ο ιδρυτής της σχολής των “Νέων Φιλοσόφων” που αποκήρυξε το μαρξισμό και το σοσιαλισμό σαν αντίδραση ενάντια στις εξεγέρσεις του 1968. Οι εκφράσεις που παρατίθενται μεταφράζονται κυριολεκτικά “Γεια σας ζημιές!” και “Σε στοιχειώνει ή σε αγγίζει επιφανειακά;”[Σημείωση του Wallace].

    (iv) Sun Myung Moon (1920-): Κορεάτης ιδρυτής της θρησκευτικής οργάνωσης της “Εκκλησίας της Ενοποίησης”. Ο Moon ίδρυσε την οργάνωση στη Σεούλ της Ν. Κορέας το 1954 και μετέφερε την έδρα της στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1972. Αυτοαποκαλείται ‘μεσσίας’ και ‘σωτήρας της ανθρωπότητας’. Υπήρξε (μεταξύ άλλων) θερμός υποστηρικτής του Νίξον, βασικός χρηματοδότης του Ρήγκαν και ιδρυτής της συντηρητικής εφημερίδας Washington Times [Σημείωση του Brown, με προσθήκες από την ελληνική μετάφραση].

    (v) Chicanos: Αμερικανοί μεξικανικής καταγωγής. Ο όρος Chicanos χρησιμοποιήθηκε αρχικά υποτιμητικά για τους Μεξικανούς μετανάστες που κατέφθαναν στις ΗΠΑ στις αρχές του 20ού αιώνα και, γενικότερα, για τους περιθωριοποιημένους που αντιμετωπίζονταν ως ξένοι. Τη δεκαετία του 1960, Μεξικανοί-Αμερικανοί ακτιβιστές επανοικειοποιήθηκαν τον όρο και αυτοπροσδιορίστηκαν ως Chicanos για να υποδηλώσουν την πολιτιστική τους κληρονομιά αλλά και την πολιτική τους ταυτότητα στον αγώνα τους ενάντια στις διακρίσεις σε βάρος των Μεξικανών Αμερικανών. Οι Chicanos χρησιμοποιούν την ισπανική γλώσσα [Σημείωση της ελληνικής μετάφρασης].

    (vi) Beni-oui-oui: Μισο-αραβική, μισο-γαλλική περιφρονητική έκφραση που χρησιμοποιούν οι Αλγερινοί μετανάστες στη Γαλλία. Χρονολογείται γύρω στα 1866 και σημαίνει “εκείνοι που λένε πάντα ναι”. [Σημείωση του Brown, τροποποιημένη].

    (vii) Το απόσπασμα αυτό εμφανίζεται στην κινηματογραφική εκδοχή τής Κοινωνίας του Θεάματος [Σημείωση του Brown].

    (viii) Ακροδεξιό, εθνικιστικό κόμμα που ιδρύθηκε από τον Jean-Marie Le Pen το 1972 [Σημείωση του Brown].

    (ix) Οι Sarcelles και Les Minguettes είναι προάστια του Παρισιού που περιλαμβάνουν τεράστια κτιριακά συγκροτήματα με διαμερίσματα, τα οποία χτίστηκαν στο πλαίσιο στεγαστικών προγραμμάτων κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 [Σημειώσεις του Brown και του Wallace, συνδυασμένες και τροποποιημένες στην ελληνική μετάφραση].

    (x) ‘Salariat’: ο όρος αποτελεί νεολογισμό που συνδυάζει το μισθό (salary) και το προλεταριάτο (proletariat). Μπορεί να αποδοθεί ως “το προλεταριάτο των μισθωτών εργατών” [Σημείωση του Brown].

    —————————

    Οι “Σημειώσεις για το Ζήτημα των Μεταναστών” γράφτηκαν από τον Guy Debord το 1985 για τον Mezioud Ouldamer, ο οποίος εργαζόταν στο βιβλίο του ‘O Εφιάλτης των Μεταναστών στην Αποσύνθεση της Γαλλίας’ (Ed. Gerard Lebovici). Δημοσιεύτηκαν στη συλλογή Guy Debord: Oeuvres [Quarto Gallimard, 2006], καθώς και στο Guy Debord: Correspondance, Vol. 6, January 1979 – December 1987 [Librairie Artheme Fayard].

    Το κείμενο μεταφράστηκε από τα γαλλικά στα αγγλικά από τον Wes Wallace το Σεπτέμβρη του 2006. Το Μάη του 2007 μεταφράστηκε εκ νέου στα αγγλικά από τον Bill Brown.

    H ελληνική μετάφραση χρησιμοποίησε και τις δύο αγγλικές μεταφράσεις και συμπεριέλαβε τις περισσότερες σημειώσεις τους. Προστέθηκαν κάποιες επιπλέον σημειώσεις.

    (Πριονιστήριο το Χρυσό Χέρι)

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 10/10/2008

  99. εξαιρετικό…!

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 11/10/2008

  100. Στο κοίλον της Αχαρνών
    Ο Άγιος Παντελεήμονας αποτελεί μία από τις πιο ξεχασμένες και παραμελημένες γειτονιές –κι ας είναι στο κέντρο της Αθήνας. Στο φως της δημοσιότητας έρχεται μόνον όταν συμβεί κανένας φόνος –και συμβαίνει συχνά. Την βδομάδα που μας πέρασε, ο Άγιος Παντελεήμονας βρήκε τα δικά του 10΄΄ δημοσιότητας, όταν οι ειδήσεις πρόβαλαν το περιστατικό με την συγκέντρωση των κατοίκων, τη συμμετοχή της Χρυσής Αυγής και την αντισυγκέντρωση των αντιεξουσιαστών και αριστεριστών. Με αφορμή, λοιπόν, αυτήν την ιστορία, τα κανάλια ξανά-ανακάλυψαν την Αμερική, χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα ή πουλώντας ψεύτικη αγανάκτηση για την κατάπτωση της πάλαι ποτέ μεσοαστικής γειτονιάς. Για μας που μένουμε εκεί, όμως, η κατάπτωση δεν είναι εικόνα στις ειδήσεις, αλλά καθημερινότητα. Κι επειδή αυτή η καθημερινότητα ξεδιπλώνει σε όλες του τις πλευρές τα αδιέξοδα και τις αντιφάσεις του «μεταναστευτικού ζητήματος», αξίζει να της δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή απ’ ό,τι στα παράθυρα των ειδήσεων.

    Στον Άγιο Παντελεήμονα, λοιπόν, δεν υφίσταται κράτος, ούτε νόμοι. Κυβερνάει το αόρατο χέρι του ισχυρότερου, η κατάπτωση της πλειοψηφούσας ένδειας, το έγκλημα, οι έμποροι της πρέζας και οι συμμορίες. Η αστυνομία, είναι πανταχού απούσα, εκτός από το τετράγωνο της Μ. Βόδα όπου εδρεύει το πιο κακόφημο τμήμα των Αθηνών, εκεί όπου κακοποιούνται συχνά κρατούμενοι μετανάστες, και που οι φρουροί, όποιος κι αν είσαι, σε καρφώνουν για να «ψαρώσεις» –γιατί εκεί είναι ο δικός τους δρόμος και τους παίρνει να κάνουν ό,τι γουστάρουν. Κατά τα άλλα, σπάνια ξεμυτίζουν από εκεί, γιατί φοβούνται, είναι πιο πολύ δημόσιοι υπάλληλοι και καταναλωτές όσο κι αν θέλουν να το παίζουν καουμπόηδες και Κάλαχαν. Αλλά το κράτος δεν είναι μόνο οι μπάτσοι, ούτε οι νόμοι μόνο καταστολή* είναι, ας πούμε, και το εργατικό δίκαιο, το οποίο καταπατείται καθημερινά. Γιατί σ’ αυτή την Βαβέλ, δεν υφίστανται αργίες, κι έτσι θα δεις τις Κυριακές –στα κινέζικα μαγαζιά για παράδειγμα– τα αφεντικά να φορτώνουν τους νέο-κούληδες, που κουβαλάν σαν γαϊδούρια μυριάδες άχρηστα πλαστικά μπιχλιμπίδια. Ή θα μπορέσεις να βρεις, όπως βρήκα φέτος τον δεκαπενταύγουστο, ολόκληρο σούπερ-μάρκετ ανοιχτό, με τους εργαζόμενους να δουλεύουν κανονικά σε μια έρημη Αθήνα.

    Όμως, στον Άγιο Παντελεήμονα δεν υφίσταται ούτε κοινωνία. Λείπει το «σύνολο των κοινών συμφωνηθέντων υπονοουμένων» για να υπάρξει. Γιατί εκεί κατοικούν Κινέζοι, Πακιστανοί, Πολωνοί, Αφγανοί, Νιγηριανοί και Αλβανοί με διαφορετικές πολιτισμικές ορίζουσες, που μιλούν διαφορετικές γλώσσες, και συχνά δεν μπορείς να συννενοηθείς ούτε στο μπακάλικο. Αλλά αυτό είναι το ελάχιστο. Γιατί η αδυναμία συννενόησης και το πολιτιστικό χάσμα είναι πηγή μόνιμης αντιδικίας, όχι μόνο Ελλήνων και ξένων, αλλά όλων εναντίων όλων. Κι έτσι συχνά βλέπεις ομάδες αλλοεθνών να δέρνονται μεταξύ τους. Χώρια που, όσο προοδευτικός κι αν θέλεις να παραμείνεις, ορισμένα πράγματα ξενίζουν. Διότι, για παράδειγμα, είσαι κομμάτι μιας κοινωνίας όπου οι γυναίκες αγωνίστηκαν και πέτυχαν να σπάσουν τα πατριαρχικά δεσμά, κι έτσι όσο ανεκτικός κι αν είσαι είναι αποκρουστική ή επίδειξη των πατριαρχικών ηθών στον δρόμο ή το να ακούς από την πρασιά να πέφτει ξύλο σε κάποιο διπλανό σπίτι.

    Κι αν νομίζει κανείς ότι με όλα αυτά έχουν πρόβλημα μόνον κάποιοι «ελληναράδες» ή οι πατριδοκάπηλοι φασίστες της «Χρυσής Αυγής», που δεν χάνουν ευκαιρία να εκμεταλλευτούν την δυσαρέσκεια που οφείλεται στην γενικευμένη υποβάθμιση προκειμένου να διασπείρουν τις ρατσιστικές τους ιδέες, ζει σε άλλον πλανήτη. Διότι σ’ αυτή τη γειτονιά τουλάχιστο, πρόβλημα μ’ αυτήν την κατάσταση έχουν όλοι όσοι επιθυμούν να ζουν μια πιο φυσιολογική καθημερινότητα. Κι αν συνεχιστεί έτσι αυτή η κατάσταση, να είστε σίγουροι ότι θα δούμε κι εδώ το φαινόμενο οι ενωματωμένοι μετανάστες της δεύτερης γενιάς να ψηφίζουν την άκρα δεξιά, όπως συμβαίνει ήδη στη Γαλλία, διότι αυτούς πλήττει πρώτα το γκέτο, η εγκληματικότητα και οι συνθήκες της δουλοκτητικής εργασίας που κουρελιάζουν κάθε εργατική αξιοπρέπεια.

    Όσο για τον εύκολο «αντιρατσισμό» δεν πρόκειται παρά για μία παρασιτική, μεσοαστική και μεγαλοαστική αντίδραση των βολεμένων, που προτιμούν να συνεχίσουν αυτές οι γειτονιές να κυβερνώνται από την αόρατη χείρα της αγοράς και από τον νόμο της ζούγκλας των συμμοριών και του υπόκοσμου παρά να δουν κατάματα μια πραγματικότητα αντιφατική και δύσκολη που δεν ταιριάζει στα εκλεπτυσμένα κοσμοπολίτικά τους γούστα.

    Σ’ αυτά τα πλαίσια, το μόνο σίγουρο για το τελευταίο σήριαλ των συγκεντρώσεων και των αντισυγκεντρώσεων, που παίχτηκε πρόσφατα στη γειτονιά μου, είναι ότι η τάχα μου «αντιφά» νοοτροπία το μόνο που καταφέρνει είναι να πολλαπλασιάζει την ισχύ των ακροδεξιών και της και της Χρυσής Αυγής, στέλνοντας κατευθείαν κόσμο, και μάλιστα λαϊκό, στους κόλπους τους.

    Όσο για την ευρύτερη κατάσταση, ένα είναι σίγουρο. Θα πληρώσουμε πολύ ακριβά την εγκληματική απουσία οποιασδήποτε πολιτικής πρόληψης του γκέτο και ενσωμάτωσης των μεταναστών από την πλευρά του ελληνικού κράτους* και περισσότερο θα πληρώσουμε εμείς, οι κάτοικοι αυτών των περιοχών, παρά οι δουλέμποροι και τα αφεντικά της Εκάλης που θησαύρισαν από τη συστηματική εκμετάλλευση της μετανάστευσης.

    Σκαντζόχοιρος

    http://ithageneis.wordpress.com/2008/11/26/

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/12/2008

  101. […] -Ποιος είναι ξένος σήμερα […]

    Πίνγκμπακ από -Δύο χρόνια Π&Α: Ένας “εγωκεντρικός” απολογισμός! « Πόντος και Αριστερά | 31/12/2008

  102. Ο αλλοδαπός εφιάλτης και πώς χρησιμοποιείται από τους πολιτικούς εμπόρους της βαρβαρότητας

    Γράφει: Ο Θύμιος Παπανικολάου

    Όταν το οργανωμένο εργατικό και λαϊκό κίνημα έχει υπονομευτεί και εξοντωθεί κυριολεκτικά από τις προδοσίες, τις ιστορικές νεοταξικές μεταλλάξεις και καθεστωτικές ενσωματώσεις της παραδοσιακής αριστεράς, μέχρι να ανασυγκροτηθεί, ζούμε στο σκοτάδι της ιστορίας.

    Σήμερα, ιδιαίτερα, ζούμε, ίσως, το πιο πυκνό σκοτάδι της ιστορίας: τον πλανητικό ολοκληρωτισμό, μια περίοδο κατά την οποία αυτή η μεταλλαγμένη «αριστερά» αποτελεί την πέμπτη φάλαγγα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

    Σε τέτοια σκοτάδια της ιστορίας, παρά την ορμητική κατάπτωση και κατακλυσμιαία αποσύνθεση του καπιταλιστικού συστήματος, το κατεστημένο, επειδή δεν απειλείται άμεσα από λαϊκό κίνημα, έχει πολλά περιθώρια ελιγμών και εξαπάτησης. Αξιοποιεί προς όφελός του όλες τις συμφορές τις οποίες δημιουργεί το ίδιο. Και κατασκευάζει και τα «αλεξικέραυνα» για την άμεση και προσωρινή χειραγώγηση της λαϊκής ενέργειας, τις ασφαλιστικές του δικλείδες.

    Βλέπουμε, λοιπόν, ότι το υπ’ αριθμόν ένα κοινωνικό και εθνικό πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας, το «μεταναστευτικό», με τις συνακόλουθες επιπτώσεις της βαρβαρότητας και φρίκης, γίνεται όχι μόνο το «αντικείμενο» της τηλε-λαγνείας και κομματικής δημαγωγίας, αλλά και το «έμβολο» των ποικίλων πολιτικών παιχνιδιών που παίζονται από τα κέντρα εξουσίας και τους σκοτεινούς, προβοκατόρικους και παρακρατικούς μηχανισμούς τους.

    ΟΛΟΙ αυτοί που προώθησαν οργανωμένα και μεθοδευμένα τη λαθρομεταναστευτική εισβολή-κατοχή της χώρας και με τα τρομοκρατικά τους ιδεολογήματα, (του «αντιεθνικισμού» και «αντιρατσισμού»), μοχθούσαν να πείσουν τον ελληνικό λαό να αποδεχτεί την καταστροφή του, όλοι αυτοί σήμερα χύνουν κροκοδείλια δάκρια για το «ανεξέλεγκτο» του προβλήματος και δημοκοπούν στο πώς θα βρεθούν λύσεις και «μεταναστευτικές πολιτικές»!!!

    ΟΛΟΙ αυτοί που πριμοδότησαν την εισαγωγή αλλοδαπών στρατιών, που πριμοδότησαν με πακτωλούς χρημάτων τους πολύχρωμους γενίτσαρους και τις φιέστες του «αντιρατσισμού», όλα αυτά τα έμμισθα παράσιτα των τηλεστάρ που είχαν χάσει και την όρασή τους και την ακοή τους μπροστά στον εφιάλτη της Ελλάδας και ούρλιαζαν εναντίον του ρατσισμού των Ελλήνων, όλο αυτό το «νταβατζίδικο» «συμπόσιο της κολάσεως», ανακάλυψε ξαφνικά σήμερα το πρόβλημα και το εμπορεύεται ασυστόλως.

    Ο στόχος όλου αυτού του όψιμου καθεστωτικού, καταναλωτικού θορύβου είναι ένας και μοναδικός: Να νοθεύσει τη λαϊκή οργή και να τη στρέψει σε αγωγούς απάτης, εκλογικής εκμετάλλευσης, σε ημίμετρα ψευδαισθήσεων, σε παραισθησιογόνα…

    Η λαϊκή οργή έχει συσσωρευτεί εκρηκτικά και μπορεί να ξεχυθεί ανεξέλεγκτα, παρασύροντας όλους τους πολιτικούς απατεώνες: Μπλε, πράσινους και κόκκινους, εθνοκάπηλους και διεθνοκάπηλους, πατριδολάγνους, προοδευτικολάγνους και αριστερολάγνους…

    Γι’ αυτό εδώ και αρκετό καιρό τα μεγάλα Συγκροτήματα του Τύπου με πρώτα, τα πλέον διορατικά (Λαμπράκης-Αλαφούζος) άρχισαν να μιλούν για το «πρόβλημα» και να απαιτούν κάποιες λύσεις. Οι πρωτοπόροι «νταβάδες», αυτοί που επί δεκαετίες προωθούσαν με νύχια και με δόντια τα «ανοικτά σύνορα» και την «ευλογία» της εισαγωγής των αλλοδαπών στρατιών, αυτοί που «τεκμηρίωναν» τα νέα ιδεολογήματα της Νέας Τάξης με τους ποικίλους αριστερούς μαϊντανούς-οικοτρόφους τους, ξαφνικά ανακαλύπτουν (!) ότι η Αθήνα βρώμισε και η ζωή άρχιζε να γίνεται αφόρητη.

    Σημείωση: Εδώ δεν θα πρέπει να μας διαφύγει και η οικονομική συνιστώσα. Η μελετημένη και μεθοδευμένη δραματική υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας και των γειτονιών της στοχεύει και σε τεράστια κέρδη. Οι μεγαλοκαρχαρίες την υποβαθμίζουν συνειδητά σε τέτοιο βαθμό, ώστε, σαν τα κοράκια, να τη λεηλατήσουν. Κατόπιν (τώρα αρχίζει αυτό), «καθαρίζουν» το τοπίο, στέλνουν τα αλλοδαπά στίφη αλλού και εκτοξεύουν τις τιμές του αναβαθμισμένου κέντρου σε γιγάντια ύψη κερδοφορίας και κερδοσκοπίας. Αυτό, όμως, είναι θέμα ξεχωριστής ανάλυσης…

    Αντιλαμβάνεται, συνεπώς, κανείς, όλη την απάτη αυτής της όψιμης «ευαισθητοποίησης» αυτών που δημιούργησαν και προώθησαν συνειδητά τη λαθρομετανάστευση και την αλλοδαπή λαίλαπα.

    Είναι, επίσης, εύκολα κατανοητό και το γιατί προωθήθηκε η ισλαμική εισβολή, τόσο οργανωμένα, επιλεκτικά και μεθοδευμένα. Εδώ οι πάντες, συγκαλύπτουν το χαρακτήρα αυτής της εισβολής και τους πολυεδρικούς της στόχους. Συγκαλύπτουν τις οργανωμένες αφγανικές συμμορίες που έρχονται απευθείας από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, καθώς και τους σχεδιασμούς του αμερικανικού χωροφύλακα της περιοχής: Του τούρκικου ιμπεριαλισμού.

    Αυτά τα έχουμε αναλύσει διεξοδικά. Εδώ θα περιοριστούμε σε ένα άλλο ζήτημα: στο γεγονός, ότι αυτή η «βόμβα» της λαθρομετανάστευσης, με δεδομένη την καχεξία του λαϊκού κινήματος και τον προδοτικό ρόλο της καθεστωτικής «αριστεράς», χρησιμοποιείται πλέον ανοικτά για τα πολιτικά παιχνίδια των διεθνών και εγχώριων «νταβάδων».

    Χρησιμοποιείται για την «ελεγχόμενη» αποδόμηση της ηγεσίας της Ν.Δ. και την «ανασύστασή» της (αναπαλαίωση). Και μέσω αυτής της αποδόμησης χρησιμοποιείται, επίσης, για την «ελεγχόμενη» αποδόμηση ολόκληρου του πολιτικού σκηνικού και τον πλήρη έλεγχό του από τους μηχανισμούς του κεφαλαίου.

    Όπως έχουμε αναλύσει, κουραστικά, η «τορπίλη» των «νταβάδων» και του παρακράτους τους εναντίον της Ν. Δ, είναι ο Καρατζαφέρης.

    Όλα τα πυρά του παρακρατικού οπλοστασίου (ιδεολογικά, πολιτικά, ιστορικής προέλευσης και καταγωγής) ανασύρονται από τον Καρατζαφέρη εναντίον της ηγεσίας της Ν.Δ., στοχεύουν το χώρο, το εκλογικό σώμα και τους βουλευτές αυτού του χώρου.

    Όλα τα «πυρά» «σκάνε» εντός αυτού του χώρου με ένα και μόνο σκοπό: Να οξύνουν τις διαιρετικές τάσεις που υπάρχουν (υπάρχουν σε κάθε κόμμα) και να ενισχύσουν τις υπονομευτικές δυνάμεις ( Ντόρα και ΣΙΑ), καθώς και να αλλάξουν τους εσωτερικούς συσχετισμούς υπέρ αυτών των δυνάμεων.

    Οι πρόσφατες εκλογές ήταν μια πρόβα για την τελική επίθεση. Αν πετύχαινε το πείραμα «Τζαβέλλα», θα άνοιγε τους δρόμους για την κλιμάκωση της επίθεσης και την προετοιμασία της κατάληψης των «Χειμερινών Ανακτόρων».

    Η Τζαβέλλα δεν ήταν μια τυχαία επιλογή. Ήταν μια συνειδητή επιλογή των μηχανισμών του κεφαλαίου, η οποία σηματοδοτούσε τους στόχους των «νταβάδων» και τις μητσοτακικές, «εκσυγχρονιστικές» διαπλοκές. Ήταν μια επιλογή που προωθούσε ακόμα περαιτέρω τις εσωτερικές αμηχανίες και τριβές στο εσωτερικό της Ν.Δ. και μια ακόμα μεγαλύτερη διείσδυση του ΛΑ.Ο.Σ στις εσωτερικές διεργασίες της Ν.Δ., καθώς και πιο στενή σύνδεση με αυτές τις διεργασίες.

    Ο υπολογισμός των αφεντικών του Καρατζαφέρη ήταν σωστός και το πείραμα πέτυχε. Η επιτυχία πρόβαλε σαν θρίαμβος με την παταγώδη καταρράκωση της Ν.Δ. και την αφηνιασμένη προπαγάνδα και προβολή του Καρατζαφέρη από τα καθεστωτικά ΜΜΕ.

    Αμέσως, μετά από αυτή την επιτυχία, όλα τα ΜΜΕ, ακόμα και οι δημοσιογραφικές ιστοσελίδες με αναγνωσιμότητα, μπήκαν πιο ενεργητικά στο παιχνίδι: Εμφανίζουν πλέον τον ΛΑ.Ο.Σ τον «παράγοντα» καθορισμού και «καθοδήγησης» της Ν.Δ.

    Η πρόταση του Καρατζαφέρη στους βουλευτές της Ν.Δ. για να «αποστατήσουν» εντάσσεται μέσα σε αυτή τη στρατηγική, σηματοδοτώντας τούτο: Ο ΛΑ.Ο.Σ. είναι πλέον ο πόλος συσπείρωσης της «δεξιάς».

    Και αυτή η πρόταση είναι μελετημένη και σχεδιασμένη. «Ακουμπά» στον καιροσκοπισμό των πολιτικάντηδων, οι οποίοι θέλουν, πάση θυσία, να εξασφαλίσουν μια θέση στο κοινοβούλιο…

    Αυτό, ωστόσο, που αποκαλύπτει, το πολιτικό παιχνίδι των «νταβάδων» και των δημοσιογραφικών τους λακέδων, σε όλη την αποκρουστική του διάσταση, είναι η χρησιμοποίηση του αλλοδαπού εφιάλτη υπέρ του Καρατζαφέρη.

    Σύσσωμα τα ΜΜΕ και πολλά μπλογκ (εδώ αποκαλύπτονται πολλοί) ανοικτά και επίμονα «πιστώνουν» στον Καρατζαφέρη το «άνοιγμα» του «μεταναστευτικού προβλήματος». Προβάλλουν ανοικτά ότι είναι ο ΛΑ.Ο.Σ που εξαναγκάζει την κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα να «ασχοληθούν» με το «μεταναστευτικό». Ανάγουν, δηλαδή, τον Καρατζαφέρη και τις δημαγωγικές κορώνες του (εμπορία έκανε και του μεταναστευτικού και όχι συστηματική, αλλά ανάλογα με τις εκλογικές περιστάσεις), σε κεντρικό, καταλυτικό πολιτικό παράγοντα.

    Γι’ αυτό όλοι αυτοί οι διαφημιστές της «τορπίλης» κατά της Ν.Δ. παρασιωπούν σκόπιμα όχι μόνο την καπηλεία του Καρατζαφέρη, αλλά και τις ανοικτές θέσεις υπέρ του «σεβασμού των μεταναστών» και της πολυπολιτισμικότητας της κυρίας Τζαβέλλα. Θέσεις που αμέσως μετά τις εκλογές διατύπωσε στο Mega, στον Σταύρο Θεοδωράκη. Θέσεις που δίνουν μια νόθα και φιλο-νεοταξική διάσταση στον αλλοδαπό εφιάλτη: αυτός ο εφιάλτης δεν έχει καμία σχέση με λογικές διατεταγμένης και ελεγχόμενης μετανάστευσης, αλλά αποτελεί στρατηγική του κεφαλαίου για τη διάλυση και πολτοποίηση των εθνών και λαών.

    Σιγή ιχθύος από όλα τα ΜΜΕ και τα υποτιθέμενα αντικειμενικά μπλογκ πάνω στους ύμνους της Τζαβέλλα για Σημίτη και Μητσοτάκη.

    Διαβάστε εδώ:

    http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=3453

    Τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια: Οι «νταβάδες» που προχωρούν ακάθεκτοι, με αιχμή του δόρατος τον Καρατζαφέρη, για την αποδόμηση της Ν.Δ. και ολόκληρου του σκηνικού. Και τα πολύχρωμα παπαγαλάκια των δημοσιογράφων. Καθώς και αυτοί, που μπορεί να μην είναι παπαγαλάκια, αλλά θέλουν να γίνουν, ή οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» που αναπαράγουν αυτά που σερβίρουν οι «νταβάδες»…

    Φυσικά, μέγιστη βοήθεια προς τους «νταβάδες» παρέχουν και τα «αριστερά» τους δεκανίκια. Αυτά κατηγορούν (και μάλιστα με πρωτοσέλιδα) τον Καρατζαφέρη γιατί τάσσεται κατά της λαθρομετανάστευσης και ζητά μέτρα.

    Καλύτεροι σύμμαχοι του Καρατζαφέρη από αυτούς τους «αριστερούς» δεν υπάρχουν. Πράττουν, ευλαβικά, αυτό που προωθούν τα οικονομικά κέντρα εξουσίας!!!

    Πολιτική τύφλα, δογματική αγκύλωση ή διατεταγμένοι υπηρεσία;;;

    Σχόλιο από Ροβεσπιέρος | 15/06/2009

  103. Γράφεις Νοσφεράτε και σωστά ότι «Η ιδιαιτερότητα του σύγχρονου ρατσισμού δεν αφορά τις νοοτροπίες, τις ιδεολογίες τα ψέματα της εξουσιας. Αφορά την τεχνική της εξουσίας, την τεχνολογία της εξουσίας… τη λειτουργία του κράτους, το οποίο είναι υποχρεωμένο να χρησιμοποιεί τη φυλή, την εξόντωση των φυλών και την κάθαρση της φυλής για να ασκεί την κυριαρχική της εξουσία».

    Αναστρέφοντας, όμως, το ερώτημα μπορεί να τεθεί το θέμα σε διαφορετική βάση.
    Γιατί ένας πολίτης,
    … που νομιμοποιεί ουσιαστικά το κράτος και την εξουσία του χρηματοδοτώντας το και εκλέγοντας τους εκπροσώπους του, …που εν μέρη του (το κράτος) διασφαλίζει την ευημερία και το βιοτικό επίπεδο του,
    … που η ποιότητα ζωής του βλέπει να υποβαθμίζεται – συνήθως από ενέργειες του ίδιου του κράτους – και να απειλείται ή αυτό αισθάνεται από την εισροή μεταναστών,
    να δεχτεί να θέσει υπό διαπραγμάτευση το status του, με προοπτική μάλιστα να επιδεινωθεί, για ποιον και φυσικά γιατί;

    Σε αυτά τα ερωτήματα πρέπει να δοθούν πειστικές απαντήσεις ώστε να δημιουργηθεί ένα κοινωνικό δίχτυ προστασίας των απανταχού εξαθλιωμένων.

    Σχόλιο από Κόκκινος Οκτώβρης | 14/07/2009

  104. «ΟΛΟΙ αυτοί που προώθησαν οργανωμένα και μεθοδευμένα τη λαθρομεταναστευτική εισβολή-κατοχή της χώρας…»

    Εεεεεεεεε…
    Σιγά μην προκύψουν και δουλέμποροι τώωωρααα…
    ΤΟΣΟΙ ηλίθιοι – ή και τυφλωμένοι ολότελα
    που ΜΠΛΟΚΑΡΕΙ το μυαλό τους εύκολα
    έτσι και σκεφτούν τα δύσκολα
    -προβλήματα, τα ζόρικα

    ΣΙΓΑ μην ήταν και «πληρωμένοι»
    (όσοι δεν ειναι υπάλληλοι)
    ή σιγά μην ήταν κι οι μετανάστες «Εισβολείς εσκεμμένοι»
    «στρατός κατοχής» οι ΡΑΚΕΝΔΥΤΟΙ κι οι βασανισμένοι…
    ΣΙΓΑ ρε Θύμιο μην είναι και δικαιωμένοι
    οι εθνικοτροτσκιστές σαν κι εσένα οι ξεσαλωμένοι

    ΕΣΥ στέλνεις το λαό στο ΛΑ.ΟΣ.
    ΕΣΥ διαφημίζεσαι ΑΠΟ το Γεωργιάδη

    Slow down and PUT THE KOT DOWN
    and slow the MUCH OIL…

    Σχόλιο από omadeon | 14/07/2009

  105. »να δεχτεί να θέσει υπό διαπραγμάτευση το status του, με προοπτική μάλιστα να επιδεινωθεί, για ποιον και φυσικά γιατί;»

    Κοκκινε Οχτωβρη γιατί πρεπει να σου δωσω απάντηση και μαλιστα πειστική σε αυτό..
    αυτο θα προυπεθετε οτι εγώ ειπα »να δεχτεί να θέσει υπό διαπραγμάτευση το status του,..»
    είπα εγώ τετοιο πραγμα πουθενά ;

    Απαντησε μου σε παρακαλώ και μετά θα σου απαντησω κι εγώ.

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 14/07/2009

  106. «ένας πολίτης»,
    ΟΧΙ άτομο συγκεκριμμένο

    Σχόλιο από omadeon | 14/07/2009

  107. Ομαντεόν, νομίζω ότι υπάρχει ένα στοιχείο αλήθειας. Αν δεν κάνω λάθος, η μαζική παράνομη μετανάστευση άρχισε με τα γιγάντια έργα των ολυμπιακών αγώνων, όπου οι μεγαλοεργολάβοι εκμεταλλεύτηκαν τη μαύρη εργασία των χιλιάδων αδήλωτων παράνομων εργατών για να ρίξουν τα μεροκάματα, για να μην πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές, Και τελικά πρέπει να έβγαλαν δισεκατομμύρια απ’ αυτήν.

    Αν δεχτούμε ότι ζούμε σ’ ένα ταξικό σύστημα όπου η κρατική πολιτική διαμορφώνεται από τις κυρίαρχους καπιταλιστές, τότε τα συμφέροντα αυτής της παρασιτικής καπιταλιστικής ομάδας ταυτίζονταν με τη δημιουργία μιας εξαθλιωμένης, υπάκουης παράνομης εργατικής τάξης κόντρα στα κατακτημένα με αίμα εργατικά δικαιώματα. Νομίζω ότι αυτό το σενάριο το ζήσαμε και το ζούμε.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 14/07/2009

  108. Παραθέτω αποσπάσματα 2 παλιών “αριστερών” άρθρων, που όχι μόνο ΑΘΩΩΣΑΝ και επο-ενοχοποίησαν την ακροδεξιά, αλλά την καθαγίασαν και την πρόβαλλαν κιόλας, σαν… ΜΟΝΑΔΙΚΗ (ή ΚΥΡΙΑ) ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ των λαών/εθνών του κόσμου κατά της “Νέας Τάξης”.

    ΑΜΕΡΟΛΗΠΤΗ ΑΔΙΑΒΛΗΤΗ γνώμη για τα αποσπάσματα εξέφρασε ΗΔΗ ο Ομέρ (πρόσωπο ΥΠΕΡΑΝΩ ΥΠΟΨΙΑΣ) όταν είπε πως του φάνηκαν «νεοναζιστικά» (χωρίς να ξέρει από ΠΟΥ πάρθηκαν)…

    1) (από άρθρο του θύμιου Παπανικολάου)
    “Οι «ακροδεξιές» ομάδες κάτω από το μαστίγιο της πραγματικότητας μεταλλάσσονται σε όλα τα επίπεδα. Η σκέψη τους έχει γίνει διαλεκτική, αγωνιούν για τα προβλήματα της κοινωνίας και ο λόγος τους απομακρύνεται από τα ιδεολογικά κλισέ του παρελθόντος και από τον προφητικό και αφοριστικό λόγο των φασιστικών καθεστώτων….”

    2) (άρθρο Ιάσονος Αναγνώστου “ο μπαμπούλας του Εθνικισμού”)
    «…Είναι ξεκάθαρο πλέον, ότι στην εποχή της κατάργησης των εθνικών συνόρων, ο Εθνικισμός προβάλλει υπό την φυσιολογική του μορφή ως η μοναδική μορφή Αντίστασης στο κοσμοπολιτισμό της παγκοσμιοποίησης γι’ αυτό και σήμερα βρίσκεται στο στόχαστρο των υποτακτικών της. Εκείνο, ωστόσο, που είναι άδικο, είναι να «χρεώνουμε» στον Εθνικισμό τις συνέπειες των πράξεων του καπιταλιστικού Ιμπεριαλισμού (που στην ουσία και στις διακηρύξεις του είναι αντεθνικός). Όλα τα δεινά της ιστορίας προέρχονται, όχι από τον Εθνικισμό, αλλά από την προσβολή του. Όταν υπάρχει σεβασμός στην εθνική ιδιαιτερότητα και στην γη κάθε λαού, τότε ο Εθνικισμός γίνεται πηγή πνευματικών αξιών. Όσο δεν υπάρχει Ιμπεριαλισμός, ο Εθνικισμός δεν υποχρεώνεται σε αναμέτρηση. Κι όσο δεν υπάρχει εθνική αλλοτρίωση από εισροές ξένων, ο Εθνικισμός δεν αμύνεται»

    ΕΠΕΙΓΟΝ:
    Σκαναρισμένο χρειάζομαι το ΔΕΥΤΕΡΟ άρθρο, του Ιάσονος Αναγνώστου «Ρεσάλτο» Ιαν. 2007, τίτλος “ο μπαμπούλας του Εθνικισμού”.
    Διότι…
    Πολλοί νεοναζιστές (και το ΛΑΟΣ) αναφέρθηκαν σε αυτό το άρθρο ξανά και ξανά. Ηταν ΘΕΜΕΛΙΟ της “προσέγγισης” μεταξύ ακροδεξιάς και Ρεσάλτου (με τον Αδωνι Γεωργιάδη να διαφημίζει το περιοδικό στην τηλεοπτική του εκπομπή, με αρθρογράφους ΑΠΟ τις “Ελληνικές Γραμμές” να γράφου ν ΚΑΙ στο Ρεσάλτο, κ.ο.κ.)

    ΟΛΑ αυτά γινόντουσαν κάτω από τη μύτη μας, μια εποχή που… είχαμε όλοι στρέψει το βλέμμα στην “λαϊκή κινητοποίηση” για το (ηλίθιο) βιβλίο της Ρεπούση, κι έτσι πέρασαν εντελώς ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΑ στους πολλούς (και σε μένα επίσης).

    (κατά τα άλλα, ας ασχοληθεί κανείς με το… αν είπε ή δεν είπε και σούπα μούπες…)

    Σχόλιο από omadeon | 14/07/2009

  109. θα πρεπει να ξεφυγουμε απο την εκ των υστερων εντυπωση οτι ο μεσοπολεμικός φασισμός (με κυριο εκφραστη τον Μουσσολινι και οχι των -πολύ αργοτερα-Χιτλερ) ηρθε στην εξουσια με μια αποκρυσταλλωμένη και σαφή ιδεολογια ..

    Ο φασισμός ηταν ενα συνθετο αποτελεσμα διεργασιων που συνεβησαν τόσο στον χωρο της ακρας Δεξιας (την »επαναστατικής δεξιας οπως τηνν ονομασε ο μελετητης Στέρνχελ ) οσο και της (επαναστατικής) αριστερας του Α’πολεμου (απο τον επαναστατικό συνδικαλισμό και τον »’μυθο της βίας του Σορέλ ..οσο στον »φουτουριστη ‘Μαρινετι κ.α)

    Αυτό βεβαια δεν σημαινει οτι η επαναστατική αριστερα ειναι το ιδιο με την Ακρα δεξια ..καθε αλλο ..

    Αλλά το πως η αποδόμηση της αλυσσιδας των ιδεολογικών σημασιων της αριστεράς λόγω του Α πομελμου και η αποθεωση του Παραλογου και της κουφιας Ρητορικής , εσπρωξε δυναμεις στηνν αγκαλια του Φασισμου..

    Παρολα αυτά η επαναστατική αριστερα παρεμεινε ο κυριος Αντιπαλος του Φασισμου και οχι βεβαια οι…Φιελευθεροι..

    Τωρα ..
    Χαρακτηριστικό του Φασισμου ειναι : η παραμορφωση , η μεγαθυνση ,η στρεβώση , το ανακατεμα μισης αλήθειας με ΟΛΟΚΛΗΡΑ ψεμματα…

    (απο το η μεταναστευση πιεζει τους μισθους προς τα κατω ..
    μεχρι το ..Αρα για τους χαμηλους μισθους φταινε οι …μεταναστες )

    η αποσταση ειναι μεγαλη..Ομως ο φασισμός εκμεταλευεται την μεθοδο της επαναληψης , της επιμονης , της μεγεθυνσης , εκμεταλευεται τηνν απουσια σκεψης και τις προκαταλήψεις οσο και την γενικευμενη δυστυχια για να μετατρεψει εναν πυρηνα αλήθειας σε ολοκληρο Ψεμμα

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 14/07/2009

  110. Το ΚΛΑΣΣΙΚΟ λάθος σε τέτοιες αναλύσεις είναι ότι προσπαθούν πάντα, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο να «εξηγήσουν ιστορικά» ένα φαινόμενο το οποίο ΔΕΝ καταλαβαίνουν, ή -και- ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ να καταλάβουν, δηλαδή την ίδια τη φύση της Ιδεολογίας του ΕΘΝΙΚΟ-ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ με την φαιοκόκκινη (και ΕΠΙΣΗΜΩΣ καταγεγραμμένη) «ΤριτοΘεσική» του υπόσταση.

    Το Τριτοθεσικό Φαιοκόκκινο κίνημα έχει χαρακτηριστικά που ΔΕΝ γίνονται κατανοητά μέσω αποκλειστικής κατά κανόνα «αναγωγής στο Φασισμό». ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ κλασσικός φασισμός, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ κλασσικός ναζισμός, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ σχεδόν τίποτε επισήμως αυτο-προσδιορισμένο σαν Αριστερά ή Δεξιά (κλπ) στην Ελλάδα.

    Ο φασισμός κι ο ναζισμός σαφέστατα είχαν ΚΑΙ τέτοιες ρίζες, π.χ. τον Στρασσερισμό (αντίπαλος του Χίτλερ ο Στράσσερ, μαζί με τον αδελφό του) αλλά τις απώλεσαν γρήγορα, μόλις έγιναν καθεστώτα (και εκτέλεσαν αυτούς τους εσωκομματικούς αντιπάλους όπως ακριβώς εκτελέστηκε και ο Ρεμ των S.A.)

    Καλά θα κάνουν οι «Ειδικοί» των πολιτικών επιστημών να κοιτάξουν ΕΞΩ από τα βιβλία τους, με ΦΡΕΣΚΟ ΜΥΑΛΟ. Γιατί… και τα βιβλία πάνω στο θέμα ΔΕΝ αρκούν, αντίθετα είναι πολύ σπάνια. ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΩΣ που υπάρχει το… διαδίκτυο.

    Π.χ.
    is a political movement that claims to combine elements of nationalism and Bolshevism.[1]

    National Bolshevism is often anti-capitalist in tone, and sympathetic towards certain nationalist forms of communism and socialism. Nevertheless, National Bolshevism is separate and distinct from National Communism. National Bolsheviks have historically defended both Stalinism and Strasserism, although in current times they do not wish to re-create those systems.

    The ideology claims a direct link to Hegel, whom it presents as the father of idealism. The ideology is highly traditionalist in the mold of Julius Evola. Amongst other influences claimed by the movement are Georges Sorel, Otto Strasser and José Ortega y Gasset (although this last influence is largely because of his rejection of left and right labels, which is also a feature of National Bolshevism). While Strasser was a «dissenting Nazi» who advocated a more socialist (than Hitler) Nazi-type system, and is as such often associated with racist groups (many of which are admittedly inspired by Strasser), he did not openly advocate antisemitism during his life and associated with Jews throughout his political career (especially while in exile during the Reich years in Germany). The modern Limonovist wing of the NBP in Russia goes beyond this and opposes xenophobia and racism, but, rather, supports a territorial (not racial) Russian nationalism.[citation needed]

    Today, Russia is considered to be the center of National Bolshevism, and almost all of the National Bolshevik parties and organizations in the world are connected to it. Amongst the leading practitioners and theorists of National Bolshevism are Aleksandr Dugin and Eduard Limonov, who leads the unregistered and banned National Bolshevik Party in Russia.[2] National Bolsheviks participated in demonstrations against the G8 in Saint Petersburg.[3] Influenced heavily by the idea of geopolitics, current Russian National Bolshevism movements propose a merger between Russia and the rest of Europe in a union to be known as Eurasia. Lately there rose an opposition to the efforts of Limonov to find allies even if they are pro-Western capitalists; some even left the National Bolshevik Party and formed the National Bolshevik Front.[4]

    There are National Bolshevik groups in Israel and in parts of the former Soviet Union, which are tied to the Russian National Bolshevik Party.[5] Other groups, such as the Franco-Belgian Parti Communautaire National-Européen also share National Bolshevism’s desire for the creation of a united Europe (as well as many of its economic ideas), and French political figure Christian Bouchet has also been influenced by the idea.[6]

    http://en.wikipedia.org/wiki/National_Bolsheviks

    (Δείτε και την ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ στην αρχή του άρθρου, που λέει » This article may contain original research or unverified claims. Please improve the article by adding references. See the talk page for details. (June 2007)
    This article needs additional citations for verification.
    Please help improve this article by adding reliable references. Unsourced material may be challenged and removed. (June 2007)»)

    ΔΕΝ θα βγάλει άκρη κανείς ΕΥΚΟΛΑ με όσα ξέρει ΗΔΗ, για όλα αυτά…

    Σχόλιο από omadeon | 14/07/2009

  111. Υ.Γ. Ο… σούπερ-υπερόπτης, αθεράπευτα… ξερόλας εγωϊστής Τάσος Κωστόπουλος, όταν ήρθε για ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ σε επαφή με ορισμένα… ανατριχιαστικά στοιχεία, όπως π.χ. την στήριξη που παρείχε ένας αρθρογράφους του «Ρεσάλτου» στην… ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ (και μετά στάλθηκε και σε σχετικό Ιρανικό «συνέδριο» Αρνητών Ολοκαυτώματος, του Αχμανινετζάντ από το περιοδικό)…
    …πιθανότατα ΠΑΡΑΝΟΗΣΕ ΕΝΤΕΛΩΣ, ΛΑΛΗΣΕ ιδεολογικώς και ψυχολογικώς, κι άρχισε να… τσουβαλιάζει μετά μανίας τους πάντες (όπου τη «νύφη» του Γάμου μεταξύ Αδωνι Γεωργιάδη και Ρεσάλτου την… πληρώσατε ΚΑΙ Εσείς, οι αθώοι κι αφελείς Πόντιοι)… !!!!!!

    Ομως, ΑΝ ο ξερόλας «ερευνητής της Ιστορίας» ΚΩστόπουλος έκανε μια ΜΕΓΑΛΗ ΒΟΛΤΑ στο διαδίκτυο, αντί να αναζητεί την αλήθεια σε ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ βιβλία, θα είχε αντιληφθεί ΠΑΡΑ πολλά…
    και θα έκανε ίσως και τις γνωστές… μαλακίες.

    Σχόλιο από omadeon | 14/07/2009

  112. -ΔΕΝ θα έκανε- σόρυ, Ομέρ! 😆

    Σχόλιο από omadeon | 14/07/2009

  113. Κι ένα δωράκι για τον κυρ-Θύμιο τον… Χρισθιανό,
    Είναι πολύ φρέσκο πράμα
    Σπαρταρ΄’αει από έρευνα που έκανε φίλος μου
    (ΑΠΛΗΡΩΤΟΣ κι αυτός ΟΥΧΙ «πράκτωρ της Νέας Τάξης»)

    (σημειώστε: NF=National Front, νεοναζιστική οργάνωση)

    …I joined the NF because I found myself in agreement with two main principles: Popular Rule and Distributism. The former is a socio-political system based upon Muammar al-Qathafi’s The Green Book (1977), advocating the establishment of decentralised area and regional committees in accordance with the authority of the people. The latter is an economic current which was originally started by Hilaire Belloc (The Restoration of Property, 1936) and G.K. Chesterton (The Outline of Sanity, 1926), two giants of English literature who converted to Catholicism and forged their unique alternative to Capitalism and Marxism from the key papal encyclicals of Leo XIII (Rerum Novarum, 1831) and Pius XI (Quadragesimo Anno, 1931). My acceptance of the NF’s more prominent stance on racial separation developed much later, although by this time I had accepted that the universe is governed by Natural Order and, therefore, that multi-racialism was – and remains – disastrous for the whole of humanity. This belief was further strengthened by my conversion to Catholicism in 1987….

    Ζήτω η Αρνηση του Ολοκαυτώματος, Χέηλ Αχμανινετζάντ
    Παντού υπάρχει ένας… ΜΥΘΟΣ (κι ένας… ΠΑΠΑΣ ή ΜΟΥΛΑΣ)
    (το ανωτέρω κείμενο είναι Φαιοκόκκινο, ΤριτοΘεσιακό και…. νεο-ναζιστικό)

    Σχόλιο από omadeon | 14/07/2009

  114. http://www.rosenoire.org/interviews/southgate2.php
    (σόρυ Ομέρ, κόλλα ΑΛΛΟ ένα, εσύ… χεχε)

    Σχόλιο από omadeon | 14/07/2009

  115. Νοσφεράτε, μόλις επέστρεψα…

    Δεν είπα ότι η τοποθέτηση σου ήταν αυτή, απλά ανέστρεψα το ερώτημα για να τεθεί ως θεμα συζήτησης.

    Είπα…
    «Γιατί ένας πολίτης…()…να δεχτεί να θέσει υπό διαπραγμάτευση το status του, με προοπτική μάλιστα να επιδεινωθεί, για ποιον και φυσικά γιατί;»

    Σε αυτό το ερώτημα τι απάντηση μπορείς να δώσεις; Όχι μόνο εσύ, ο καθένας μας.

    Για να διευκολύνω, πες πως το έθεσα εγώ για χάριν της συζήτησης.
    Επομένως επαναδιατυπώνω ως συνήγορος του διαβόλου…

    Γιατί αν δεχτώ να υποβαθμιστεί η ποιότητα ζωής και το επίπεδο ευημερίας μου – όποιο και αν είναι αυτό – αποδεχόμενος την τακτική του «όλοι οι καλοί χωράνε»;
    Να αντιταχθώ σε ποιόν και γιατί;
    Στο κράτος που με εκμεταλλεύεται; Εγώ έχω νομιμοποιήσει αυτή την εκμετάλλευση…

    Νομίζω, κάποτε η αριστερά – ότι και να σημαίνει αυτό – πρέπει να ξεπεζέψει και να πάψει να αναλίσκεται σε θεωρητικές προσεγγίσεις και πολιτικοοικονομικές αναλύσεις.

    Θυμίζει το Ναπολέοντα καβάλα στ’ άλογο να διατάσσει επίθεση… αλλά δεν έχει γυρίσει μια φορά πίσω να δει ότι το στράτευμα δεν είναι αυτό που νόμιζε ή αυτό είχε κατά νου.

    Τα τελευταία χρόνια, η αριστερά ουδέποτε χαρτογράφησε το κοινό στο οποίο απευθύνεται, και μάλιστα πολλές φορές με όρους και αναλύσεις παρελθόντων ετών.

    Σαφώς και τα μηνύματα είναι επίκαιρα όσο ποτέ… όμως τους παλαιότερους τους έχουν κουράσει, τους νεότερους μάλλον δεν τους αγγίζουν ή τα βλέπουν ως μουσειακά κατάλοιπα μιας άλλης ρομαντικής εποχής.

    Σαφώς και υπάρχουν εκρηκτικά προβλήματα στην κοινωνία, την πολιτική, τους θεσμούς. Όσο οι κρατούντες δεν τα επιλύουν ή δεν θέλουν να τα επιλύσουν γιατί αυτό επιτάσσει η μικροπολιτική και το κομματικό συμφέρον, η βιομηχανία αλλά και το διευθυντήριο των Βρυξελλών και ο υπερατλαντικός προστάτης, τόσο ο πολίτης θα στρέφεται σε πιο συντηρητικές επιλογές καθότι νιώθει ότι το επίπεδο ευημερίας που είχε απειλείται, μειώνεται, υποβαθμίζεται – όταν μάλιστα για αυτό έχει καταβάλλει βαρύ αντίτιμο με μια 20ετή πολιτική λιτότητας.

    Σαφώς και πρέπει να συμπαρασταθούμε στους πρόσφυγες και μετανάστες. Αλλά αυτό θα πρέπει να γίνει θεσμικά και με συγκεκριμένες ενέργειες, σίγουρα όχι με στρατόπεδα συγκέντρωσης και γκέτο.
    Είναι λάθος να χαρακτηρίζεται οποιοσδήποτε συλλήβδην ως ρατσιστής, φασίστας, ακροδεξιός, κλπ – όχι ότι δεν έχουμε και τέτοια μπουμπούκια – απλά και μόνο επειδή εκφράζει την αγωνία του.

    Επειδή ως χώρα, μετά από τις συμφωνίες που υπογράψαμε, τείνουμε να μετεξελιχθούμε σε δεξαμενή φθηνού εργατικού δυναμικού για τις βιομηχανίες της ανεπτυγμένης Δυτικής Ευρώπης, πρέπει να αντιδράσουμε γιατί αλλιώς θα μετεξελιχθούμε σε πεδίο έντονων κοινωνικών συγκρούσεων.

    Μια πρόταση: πολιτογραφήστε και δώστε ελληνική υπηκοότητα σε όσους πληρούν τις προϋποθέσεις και αναγνωρίστε επαγγελματικά δικαιώματα, ώστε δίχως προβλήματα να εκπληρώσουν το όνειρο τους είτε αυτό βρίσκεται στην Ελλάδα είτε κάπου στην Ευρώπη και την Αμερική.

    Ούτως ή άλλως, οι μετανάστες στην αναζήτηση ενός καλύτερου αύριο δεν έχουν προορισμό τη χώρα μας αλλά την Βόρεια και Δυτική Ευρώπη, που δεν έχει καμιά διάθεση να τους υποδεχτεί και σίγουρα έχει πιο σκληροπυρηνικά μπουμπούκια από τα δικά μας.
    Ακόμα και η «απελευθερωμένη» Ολλανδία πρόσφατα μας τους έστειλε πίσω και πραγματοποιεί μια πιο συντηρητική στροφή. Σίγουρα η παρούσα κρίση επιταχύνει αυτές τις εξελίξεις.

    Και στη μέση είμαστε εμείς, εσύ, εγώ, ο καθένας μας… Σε αυτούς πρέπει να απευθυνθούμε με νηφαλιότητα και ψυχραιμία και να εξηγήσουμε…

    Το πρόβλημα της όποιας αριστεράς σήμερα είναι ότι δεν έχει μάθει να ακούει… Ο κόσμος έχει αλλάξει.

    Περιμένω την τοποθέτηση σου… και μια παράκληση: Οκτώβρης και όχι Οχτώβρης… το δεύτερο εκ της προφοράς του θυμίζει σοβιετική εποχή 🙂

    Σχόλιο από Κόκκινος Οκτώβρης | 14/07/2009

  116. – πρέπει να ξεπεζέψει και να πάψει να αναλίσκεται σε θεωρητικές προσεγγίσεις και πολιτικοοικονομικές αναλύσεις.
    ……
    ……………………………………..
    αντιθετα ..αυτο ειναι το ελλειμα της αριστερας .

    τα υπολοιπα εν καιρώ..(παντως δεν καταλαβαινω σε τι μπορω να απαντησω..(και, φιλε, εχω κανει μερικές χιλιαδες σχόλια και αναρτησεις επ’ αυτου..)

    Παντως εν γενει -και απαντω και στον παραπάνω ..
    ασφαλώς και ο μεταμοντερνος φασισμό εμφανιζεται ως κατι καινουριο
    και υιοθετει και συνθηματα και ιδεες της αριστερας (π.χ το δικαιωμα στη διαφορά ! κλπ κλπ τα οποία μεταλλασει για να τα προσαρμόσει στον μετα-φασιστικό πυρηνα του)
    ασφαλώς
    Και ο μεσοπολεμικός μοντερονος φασισμός εμφανιζοτνα σαν κατι το πολύ καινουριο -και μεχρι να καταλάβουν το τι ηταν τους εστελε ολους στα στρατοπεδα (βλ Μαζική Ψυχολογια του Φασισμου ..Θα συναντησεις την ιδια αγωνια και την ιδια ..εκπληξη )

    – εγώ λέω : η θεωρια ειναι πραξη ..Δεν υπαρχουν ετοιμες απαντησεις ..Χρειζεται να αγωνιζομαστε αλλά και να σκεφτομαστε και να ψαχνουμε και στη θεωρια .Ταυτοχρονα …Και να μη καβαλάμε το Καλάμι επειδή βρηκαμε πεντε -δεκα πραματα στο Ιντερνετ και να νομιζουμε οτι πιάσαμε τον πάπα απο τά ράσα (δεν απαντω σε σενα κοκκινε Οκτώβρη)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 14/07/2009

  117. ΟΛΑ πολύ λογικά, όσα λέει ο Κόκκινος Οκτώβρης.

    Ας τον ακούσουμε γιατί…
    στο τέλος θάρθει ο… ΦΑΙΟΚΟΚΚΙΝΟΣ ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ! 😆

    Σχόλιο από omadeon | 14/07/2009

  118. Επί της ΟΥΣΙΑΣ, σόρυ, δεν ΕΙΔΑ ποτέ, ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ.
    Στου κουφού «ειδικού» την πόρτα, ΟΣΟ ΘΕΛΕΙΣ ΒΡΟΝΤΑ….

    ΣΙΓΑ μην καβαλήσαμε και το καλάμι,
    με το οποίο… ανασύρουμε ψαριές ΚΑΡΧΑΡΙΩΝ….

    Αμα πια, ΠΕΝΤΑΚΟΣΙΑ ΚΙΛΑ υπεροψίας για ένα ΤΙΠΟΤΑ,
    ένα αδειανό πουκάμισο, ε σόρυ ΟΧΙ, ΔΕΝ τα έχουμε.
    ΚΑΝΑΜΕ ΔΙΑΙΤΑ.

    Σχόλιο από omadeon | 14/07/2009

  119. που τα βρηκεσ αυτά τα ωραια γελάκια βρε Ομαντεον;(να και κατι που μπορεις να μας μάθεις) 😉

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 14/07/2009

  120. όποιος προσέχει μαθαίνει και άαααααααλλααααα…. :mrgreen:

    Σχόλιο από omadeon | 14/07/2009

  121. Δεν ξέρω αν ο Δεκέμβρης θα είναι φαιοκόκκινος, βαθυπράσινος ή πουά… αλλά πρέπει να δώσουμε απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, ακόμη και αν υπάρχει μια υφέρπουσα ιδεολογία φασισμού/ρατσισμού.

    Η στάση μου είναι ότι θα καθίσω να συζητήσω και με έναν ακρο-οτιδήποτε.
    Μπορεί να ισχύει πολλές φορές το λεχθέν «στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα», αλλά υπάρχουνι και οι επιλογές είτε να μπεις από το παράθυρο είτε να σπάσεις την πόρτα.

    Όσο για το «δεν υπαρχουν ετοιμες απαντησεις ..Χρειάζεται να αγωνιζομαστε αλλά και να σκεφτόμαστε και να ψάχνουμε και στη θεωρία» θα συμφωνησω.

    Σχόλιο από Κόκκινος Οκτώβρης | 14/07/2009

  122. π.χ. ΚΑΙ αυτό
    http://www.geocities.com/anaxfiles/forum/multiculturalism.html

    Για να φάτε καλά To ΜΕΝΟΥ μας
    περιλαμβάνει τα εξής εδέσματα

    1)PIZZA ROMANA PUTANESKA
    «Η κατάρρευση του «Πολυ-πολιτισμού»» – 2005, «ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ»)

    2) PIZΖA DOLCE DI DUCE
    «Το τέλος του πολυ-πολιτισμού»
    (του Χρήστου Χαρίτου μέλους της Διευθύνσεως Επικοινωνίας του ΛΑ.Ο.Σ. 2 Σεπτεμβρίου 2005)

    3) PIZZA PROSCHUTTO DEL MONDO ALA GRECA
    «Μετανάστευση και Πολυπολιτισμικότητα: τα λάθη της Ευρωπαϊκής Αριστεράς»
    (του Γιάννη Κολοβού – περιοδικό ΡΕΣΑΛΤΟ, 30. Σεπτεμβρίου 2007)

    (και άλλα εκλεκτά φαγητά από μάγειρες του ΛΑ.ΟΣ. και του Ρεσάλτου)

    Δεχόμαστε παραγγελίες και δια τηλεφώνου.
    Πολυ-πολιτισμική Κουζίνα «Η ηρωϊκή Αγελάς»

    Σχόλιο από omadeon | 14/07/2009

  123. Οκτωβρη
    απο το ποστ για την’Αυριανη» αντιγραφω το σχολιο μου

    ——————————————–
    »μίσος, μνησικακία και τα παρόμοια είναι φυσιολογικότατα. Το θέμα είναι να μην έχουν στόχο άσχετο με τις αιτίες που τα δημιουργούν.”
    συμφωνω
    Δεν μπορουμε να εξαφανισουμε τα Μιση και γενικώτερα καποια ανεπιθυμητα συναισθηματα ..
    Ο φασισμός ομως ειναι (μεταξύ αλλων ) και μια διαστροφή ..μια μεταθεση -στρεβλωση του μισους

    π.χ
    Απο αυτους που χρησιμοποιουν τους μεταναστες (για να πιεαουντους μισθους κλπ)..
    Στους ιδιους τους μεταναστες

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 14/07/2009

  124. Για επιδόρπιο…
    Δοκιμάστε ένα ΥΠΕΡΟΧΟ παγωτό
    με ΑΙΜΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
    http://www.tvxs.gr/v16239

    (και δια βρυκόλακες ειδικά ενισχυμένο με αίμα ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ)

    Σχόλιο από omadeon | 14/07/2009

  125. Οι μετακινήσεις πληθυσμών δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Σήμερα μας τρομάζει γιατί συντελείται σε παγκόσμιο επίπεδο μια πρωτοφανής στα ιστορικα κινητικότητα πληθυσμών για διάφορους λόγους.

    Δυστυχώς στον προηγούμενο αιώνα οι μετακινήσεις πληθυσμών χρησιμοποιήθηκαν για τη διαμόρφωση νέων συνόρων και την ανατροπή ευρύτερων πληθυσμιακών συνθέσεων.
    Τις τελευταίες δεκαετίες αποτέλεσε την εύκολη και φθηνή λύση για την εκρηκτική οικονομική ανάπτυξη (αν και αποδείχθηκε φούσκα εν μέρη) του ανεπτυγμένου κόσμου.

    Τώρα βρισκόμαστε μπροστά στις συνέπειες αυτής της πολιτικής και μάλιστα όχι στην πλήρη έκταση τους. Αντί να συμβάλλουμε στην ανάπτυξη των χωρών προέλευσης, επιλέξαμε να τις διαλύσουμε, απομυζήσουμε, καταστρέψουμε…

    Σήμερα μας ενοχλεί που οι στρατιές των εξαθλιωμένων είναι έξω από την πόρτα μας…

    Σχόλιο από Κόκκινος Οκτώβρης | 14/07/2009

  126. ‘Σήμερα μας ενοχλεί που οι στρατιές των εξαθλιωμένων είναι έξω από την πόρτα μας…»
    οχι μόνο αυτό φιλε ..Αλλά οι κρατουντες προσπαθουν μεσω των ..οργανων τους να υποδειξουν στους εργαζόμενους οτι αυτοι’οι στρατιές των εξαθλιωμένων » ειναι η αιτια των προβληματων » και οχι οι κρατουντες ..

    Ομως αυτο εκανε -με αλα προσημα και αφορμές – και ο κλασσικος ΦΑΣΙΣΜΟΣ του μεσοπολέμου …
    αυτή την διαστροφή της αληθειας ..Την μετατοπιση ..

    Γιαυτό λεω .. ας δουμε τι εγινε τοτε πριν το ξαναδουμε το εργο (με αλλα σκηνικά)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 14/07/2009

  127. http://www.geocities.com/anaxfiles/forum/aristera.html

    Όαση στην έρημο της Αριστεράς αποτελεί ο ΛΑ.Ο.Σ, που δημιουργεί ένα ΜΕΤΩΠΟ εθνικής αντιπολιτεύσεως-αντιστάσεως, τόσο πολιτικά όσο και ιδεολογικά-πνευματικά. Γι’ αυτό τον λόγο, ο ΛΑ.Ο.Σ αποτελεί την μοναδική σοβαρή απειλή στο σημερινό ανθελληνικό πολιτικό κατεστημένο. Διότι ξέρουμε ποιοι μας κυβερνούν και οι … κυβερνώντες γνωρίζουν ότι ξέρουμε την «ιδεολογική τους καταγωγή και αποστολή»!
    Εκαστος εφ’ ώ ετάχθη, σε μία μάχη όπου διακυβεύεται το έθνος και ο πολιτισμός μας...

    (Link + quote από DennisVά)

    (θα βρείτε εκεί ΚΑΙ τον κυρ-Θύμιο…)

    Σχόλιο από omadeon | 14/07/2009

  128. ΟΡΙΣΤΕ ΚΑΙ Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΦΑΙΟΚΟΚΚΙΝΗ ΣΦΗΚΟΦΩΛΙΑ

    http://www.geocities.com/anaxfiles/forum/index.html

    Σχόλιο από omadeon | 14/07/2009

  129. Και (τέλος) ΟΡΙΣΤΕ ΤΟ ΚΛΕΙΣΤΟ ΦΟΡΟΥΜ
    το ΚΛΕΙΣΤΟ «CLUB ΕΚΛΕΚΤΩΝ» (my ass)
    από όπου γίνεται ο «ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ»
    ΟΟΟΟΟΛΩΝ αυτών…
    (που μας τα πρήξανε χρόοοονια και χρόοοονια…)

    http://clubs.pathfinder.gr/patr_symmaxia

    ΕΙΣΟΔΟΣ ΜΟΝΟ ΣΕ «ΕΚΛΕΚΤΟΥΣ»…
    ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ λιγάκι…

    ΑΝΟΙΧΤΕ ΔΙΑΠΛΑΤΑ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ
    ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΣΠΑΣΟΥΜΕ
    ρεεεεεεεεεεε

    Σχόλιο από omadeon | 14/07/2009

  130. Αναρτάται στο διαδίκτυο η νομοθετική πρωτοβουλία «Πολιτική συμμετοχή ομογενών και αλλοδαπών υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα και μακροχρόνια στην Ελλάδα» προκειμένου να τεθεί σε διαβούλευση με τους πολίτες και όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς έως τις 07/01/2010 ώστε στη συνέχεια να κατατεθεί ως Σχέδιο Νόμου προς συζήτηση και ψήφιση στη Βουλή.

    http://www.opengov.gr/ypes/?

    Πάρτε μέρος στη διαβούλευση

    Σχόλιο από Φιλόξενος | 31/12/2009

  131. ΜΑΣ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΑΡΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ:

    Ευρωπαϊκές κοινωνίες και απόδοση ιθαγένειας στους μετανάστες

    1. Η γερμανική νομοθεσία για την απόδοση ιθαγένειας

    Η γερμανική νομοθεσία για την απόδοση της ιθαγένειας τροποποιήθηκε πρόσφατα με την εισαγωγή της Νομοθεσίας για την κρατική υπηκοότητα (Staatsangeröhigkeitsgesetz).
    Στην Γερμανία πολίτης καθίσταται κάποιος εάν:
    1. Έχει έναν γονέα Γερμανό πολίτη με τη γέννηση του (Abstammungsprinzip, κριτήριο προέλευσης. Πρόκειται για εφαρμογή της νομικής έννοιας του δικαίου του αίματος ήτοι της εθνοφυλετικής καταγωγής (jus sanguinis).
    Όσον αφορά στην διαδικασία της πολιτογράφησης, της ένταξης, δηλαδή, αλλοδαπών στην γερμανική κοινωνία, η γερμανική νομοθεσία προβλέπει ότι ένας μετανάστης αποκτά το δικαίωμα πολιτογράφησης (Einbürgerung) εάν έχει γεννηθεί στην επικράτεια του γερμανικού κράτους (Geburtsortprinzip, κριτήριο τόπου γέννησης. Πρόκειται για εφαρμογή της νομικής έννοιας του δικαίου του εδάφους (jus soli).
    Η πολιτογράφηση πραγματοποιείται μόνον σε περίπτωση που ισχύουν όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
    α. Να είναι επί οκτώ (8) συνεχόμενα έτη μόνιμος και νόμιμος κάτοικος της Γερμανίας.
    β. Να γνωρίζει την γερμανική γλώσσα σε ικανοποιητικό επίπεδο.
    γ. Να έχει λευκό ποινικό μητρώο.
    δ. Να αποδέχεται τις αρχές του γερμανικού Συντάγματος.
    ε. Να έχει την δυνατότητα οικονομικής αυτοσυντήρησης.
    στ. Να αποποιηθεί της προηγούμενης ιθαγένειάς του. Εξαιρούνται οι πολίτες κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι μπορούν να διατηρήσουν την ιθαγένεια της χώρας προέλευσής τους.
    Τα τέκνα αλλοδαπών γονέων, τα οποία έχουν γεννηθεί στην Γερμανία, λαμβάνουν την γερμανική υπηκοότητα μόνον σε περίπτωση που έχουν γεννηθεί μετά την 1/1/2000 και ο ένας εκ των δύο γονέων τους διέθετε άδεια αορίστου χρόνου διάρκειας τριών (3) ετών προτού το τέκνο γεννηθεί και συνολικά οκτώ (8) έτη νόμιμης κατοικίας στην Γερμανία. Και πάλι η γερμανική ιθαγένεια δεν απονέμεται κατά τρόπο αυτόματο, αλλά κατόπιν σχετικής υποβολής αίτησης κατά το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στη συμπλήρωση των δεκαοκτώ έως και τα είκοσι τρία έτη.

    2 Η ελβετική νομοθεσία για την απόδοση ιθαγένειας

    Η ελβετική νομοθεσία για την απόδοση της ιθαγένειας είναι από τις πλέον συντεταγμένες και προσεγμένες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, χαρακτηρίζεται δε από σαφές αυστηρό και οριοθετημένο νομικό πλαίσιο, διαφυλάσσοντας την ευημερία και τον τρόπο ζωής του ελβετικού κράτους. Η Ελβετία ως κράτος διαθέτει ομοσπονδιακό πολιτειακό σύστημα και η απόδοση της ιδιότητας του Ελβετού πολίτη αφορά σε επίπεδο συγκεκριμένης κοινότητας και καντονιού.
    Κατ’ αρχήν σε ομοσπονδιακό επίπεδο πολίτης καθίσταται κάποιος Ελβετός εάν ισχύουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
    1. Έχει έναν γονέα Ελβετό πολίτη με τη γέννηση του (Πρόκειται για εφαρμογή της νομικής έννοιας του δικαίου του αίματος ήτοι της εθνοφυλετικής καταγωγής (jus sanguinis).
    2. Εάν έχει υιοθετηθεί έως την ηλικία των 18 ετών, έως ότου ενηλικιωθεί, δηλαδή, από Ελβετό πολίτη.
    Η απόδοση της ελβετικής ιθαγένειας δεν συμβαίνει επ’ ουδενί κατά τρόπο αυτόματο, ήτοι απλώς με την γέννηση κάποιου εντός του ελβετικού κράτους.

    Όσον αφορά στην διαδικασία της πολιτογράφησης, της ένταξης, δηλαδή, αλλοδαπών στην ελβετική κοινωνία, η ελβετική νομοθεσία προβλέπει ότι σε ομοσπονδιακό επίπεδο ένας μετανάστης αποκτά το δικαίωμα πολιτογράφησης (Einbürgerung), σε περίπτωση που ισχύουν όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις. Ο ενδιαφερόμενος να πολιτογραφηθεί αλλοδαπός θα πρέπει:
    α. Να είναι επί δώδεκα (12) συνεχόμενα έτη μόνιμος και νόμιμος κάτοικος της Ελβετίας.
    β. Να έχει αφομοιωθεί από πολιτιστικής άποψης, ήτοι θα πρέπει να γνωρίζει τα ελβετικά έθιμα και τις ελβετικές πολιτιστικές παραδόσεις.
    γ. Να τηρεί το νομοθετικό πλαίσιο του ελβετικού κράτους. Να μην έχει καταδικαστεί σε κάποιο είδος φυλάκισης και να μην εκκρεμούν κατηγορίες εναντίον του.
    δ. Να μη θέτει σε κίνδυνο την εσωτερική ή εξωτερική ασφάλεια του ελβετικού κράτους. Η διάταξη αυτή αφορά κυρίως στους μουσουλμάνους μετανάστες ισλαμιστικών πεποιθήσεων.
    Σε περίπτωση απορριπτικής απόφασης επί αίτησης πολιτογράφησης, δεν υφίσταται δικαίωμα άσκησης έφεσης κατά της ως ανωτέρω απορριπτικής απόφασης.
    Οι ανωτέρω (α-δ) προϋποθέσεις ισχύουν για την κατ’ αρχήν αποδοχή της αίτησης πολιτογράφησης του αλλοδαπού σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Κατόπιν ο ενδιαφερόμενος αλλοδαπός λαμβάνει την άδεια να αιτηθεί πολιτογράφησης στο επίπεδο του καντονιού και της κοινότητας. Τα επιμέρους καντόνια του ελβετικού κράτους διαθέτουν ιδιαίτερη νομοθεσία για την διαδικασία πολιτογράφησης. Οι προϋποθέσεις ποικίλουν και το χρονικό διάστημα μόνιμης και νόμιμης διαβίωσης σε κάποιο καντόνι ποικίλλει από τα δύο (2) έως και τα δώδεκα (12) έτη. Το αυτό ισχύει και για τις κοινότητες του ελβετικού κράτους.

    3. Η δανική νομοθεσία για την απόδοση ιθαγένειας

    Η δανική νομοθεσία για την απόδοση της ιθαγένειας. Η δανική νομοθεσία είναι ιδιαίτερα προσεγμένη και θα ήταν δυνατόν να χρησιμεύσει ως πρότυπο για αντίστοιχες μεταρρυθμίσεις στην ισχύουσα ελληνική νομοθεσία. Στην Δανία πολίτης καθίσταται κάποιος εάν:
    1. Έχει έναν γονέα Δανό πολίτη με τη γέννηση του (Πρόκειται για εφαρμογή της νομικής έννοιας του δικαίου του αίματος ήτοι της εθνοφυλετικής καταγωγής (jus sanguinis).
    2. Εάν έχει υιοθετηθεί έως την ηλικία των 12 ετών από Δανό πολίτη.
    3. Εάν η μητέρα του παντρευτεί Δανό πολίτη πριν ο ίδιος γίνει 18 ετών.
    4. Με δήλωση για τους πολίτες των λεγομένων νορδικών χωρών (Φινλανδία, Ισλανδία, Νορβηγία, Σουηδία). Πρόκειται ουσιαστικά για μια απλοποιημένη διαδικασία πολιτογράφησης υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Ενδιαφέρον είναι ότι το σημείο αυτό, όπως και το (1) εισάγουν όρους εθνοφυλετικής καταγωγής και πολιτισμικής συνάφειας στην απόδοση ιθαγένειας.
    5. Με πολιτογράφηση.
    Στην περίπτωση της πολιτογράφησης, ο ενδιαφερόμενος μετανάστης οφείλει να προχωρήσει σε μία σειρά ενεργειών. Αυτές είναι οι κατωτέρω:
    α. Ένα είδος επίσημης δήλωσης πίστης στη Δανία.
    β. Πρέπει να αναφέρει όλες τις παραβάσεις που έχει κάνει ή για τις οποίες έχει κατηγορηθεί, ακόμα και για κάτι τόσο ασήμαντο όσο ένα πρόστιμο για υπερβολική ταχύτητα. Αν αργότερα διαπιστωθεί ότι ο μετανάστης είχε αποκρύψει κάποιο στοιχείο, είναι εφικτή η ανάκληση της απόδοσης ιθαγένειας.
    γ. Να αποποιηθεί την προηγούμενη ιθαγένειά του.
    δ. Να είναι επί εννέα (9) συνεχόμενα έτη μόνιμος και νόμιμος κάτοικος της Δανίας.
    ε. Να μην έχει καταδικαστεί σε κάποιο είδος φυλάκισης και να μην εκκρεμούν κατηγορίες εναντίον του. Για κάποια δε αδικήματα προστίθεται χρόνος τον οποίο πρέπει να περιμένει κάποιος για να μπορέσει να πολιτογραφηθεί.
    στ. Να μη χρωστά στο κράτος.
    ζ. Να συντηρεί τον εαυτό του, να μην έχει δεχτεί κανενός είδους κρατικής κοινωνικής βοήθειας ή επιδόματος για χρονικό διάστημα, το οποίο θα καλύπτει τα τεσσεράμισι (4,5 ) τουλάχιστον από τα τελευταία πέντε (5 ) έτη.
    η. Γνώση της δανέζικης γλώσσας είτε με ειδικό τεστ είτε έχοντας περάσει τις εξετάσεις μετά την τρίτη τάξη του Γυμνασίου.
    θ. Να περάσει από τεστ πολίτη που εξετάζει τις γνώσεις του για τη κοινωνία, κουλτούρα και ιστορία της Δανίας.

    4. Το προτεινόμενο ελληνικό νομοσχέδιο

    Το προτεινόμενο νομοσχέδιο της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου, σε αντίθεση με την κυρίαρχη νομοθεσία στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, προβλέπει ιδαίτερα συνοπτικές και ευνοικές για τους μετανάστες και λαθρομετανάστες προϋποθέσεις πολιτογράφησης:
    1. Παρέχει την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο, ήτοι χωρίς κάποια υποχρέωση υποβολής δήλωσης, με τη γέννηση, σε τέκνα μεταναστών, οι οποίοι έχουν συμπληρώσει πενταετία νόμιμης παραμονής στην Ελλάδα και αυτό μάλιστα με μία απλή υπεύθυνη δήλωση των γονέων τους.
    2. Παρέχει την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο, ήτοι χωρίς κάποια υποχρέωση υποβολής δήλωσης, με τη γέννηση σε τέκνα μεταναστών, τα οποία παρακολούθησαν έξι (6) έτη διδασκαλίας και μάλιστα όχι συνεχόμενα σε ελληνικό σχολείο, ανεξαρτήτως νομικού καθεστώτος των γονέων τους, με μία απλή υπεύθυνη δήλωση των γονέων τους. Σε περίπτωση δε που οι γονείς αμελήσουν να υποβάλουν την ανωτέρω δήλωση για ως άνω αναφερόμενες περιπτώσεις, τα τέκνα αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο με μία απλή δήλωση κατά το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στη συμπλήρωση των δεκαοκτώ έως και τα είκοσι ένα έτη.
    3. Παρέχει την ελληνική ιθαγένεια σε τέκνα μεταναστών, τα οποία παρακολούθησαν τα τρία (3) πρώτα έτη της υποχρεωτικής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Τα άτομα αυτά θα αποκτούν, όπως και στην περίπτωση (2) την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο με μία απλή δήλωση κατά το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στη συμπλήρωση των δεκαοκτώ έως και τα είκοσι ένα έτη.
    4. Παρέχει την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο, ήτοι χωρίς κάποια υποχρέωση υποβολής δήλωσης, σε τέκνα μετανάστη γονέα, ο οποίος γεννήθηκε και κατοικεί μόνιμα στην Ελλάδα από τη γέννησή του.
    5. Σε περίπτωση, κατά την οποία ένας ενήλικας μετανάστης δεν εμπίπτει σε κάποια εκ των ανωτέρω τεσσάρων κατηγοριών, θεωρείται προϋπόθεση πολιτογράφησης η απλή διαμονή στην Ελλάδα επί πέντε (5) από τα τελευταία δέκα (10) έτη.
    Το προτεινόμενο νομοσχέδιο συνιστά νομική υποχώρηση και αναχρονιστικό πλαίσιο αναφοράς της πολιτογράφησης των μεταναστών, τελεί δε σε ριζική ασυμφωνία με την ισχύουσα ευρωπαϊκή νομοθεσία. Και αυτό διότι η διαδικασία της πολιτογράφησης πραγματοποιείται με ιδιαίτερα απλουστευμένο και πρόχειρο τρόπο για τους μετανάστες της δεύτερης γενιάς και εντελώς αυτόματα για τους μετανάστες της τρίτης γενιάς.
    Οι διαφορές ανάμεσα στο πρότυπο της Γερμανίας, της Ελβετίας και της Δανίας και στις προτεινόμενες νομοθετικές μεταβολές στην Ελλάδα είναι πολυάριθμες και δεν αφορούν απλώς στους τύπους, αλλά και την ουσία του νόμου. Το προτεινόμενο ελληνικό πλαίσιο ουσιαστικά προχωρεί στην πολιτογράφηση όλων σχεδόν των μεταναστών και των λαθρομεταναστών. Ενώ στην Δανία απαιτείται η οικονομική αυτοσυντήρηση του μετανάστη και η επί εννέα έτη σταθερή παραμονή του και φυσικά η κατά το διάστημα αυτό άμεμπτη από νομικής άποψης συμπεριφορά του, στο προτεινόμενο ελληνικό νομοσχέδιο το διάστημα αυτό μειώνεται δραστικά στα πέντε έτη, χωρίς αυτό το χρονικό διάστημα να απαιτείται να είναι συνεχές, ενώ δεν υπάρχει ρήτρα για την ενδεχόμενη παραβατική συμπεριφορά του μετανάστη.
    Όσον αφορά δε στην εκπαίδευση των μεταναστών απαιτείται απλώς τριετής υποχρεωτική παρακολούθηση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, δηλαδή ο μετανάστης να έχει φοιτήσει έως την Γ΄ Δημοτικού. Με αυτόν τον τρόπο το ελληνικό κράτος θα καταστεί πόλος έλξης ενός ακατάρτιστου και χωρίς πολιτιστικό υπόβαθρο, πληθυσμού μεταναστών, ενώ στην Δανία και την Ελβετία το νομοσχέδιο λαμβάνει πρόνοια για την προσέλκυση μεταναστών με τεχνικές δεξιότητες και γνώσεις. Σε γενικές δε γραμμές η απόδοση της ιθαγένειας πραγματοποιείται πολύ πιο επιμελημένα και έπειτα από αυξημένο χρονικό διάστημα παραμονής στην εκάστοτε χώρα σε σχέση με το προτεινόμενο ελληνικό νομοσχέδιο.
    Ενώ στην Δανία απαιτείται η ταυτόχρονη αποποίηση της προγενέστερης ιθαγένειας, στην Ελλάδα ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν εξετάζεται. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ωστόσο, συντηρείται το ψυχικό και ιδεολογικό ρήγμα με το ελληνικό κράτος και δυσχεραίνεται η διαδικασία ομαλής αφομοίωσης των μεταναστών.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 05/01/2010

  132. Το υπό έγκριση νομοσχέδιο του ΠΑΣΟΚ για την απόκτηση ελληνικής ιθαγένειας από τους μετανάστες θα μεταβάλει, εάν εγκριθεί, ριζικά τον χαρακτήρα και την φυσιογνωμία της ελληνικής κοινωνίας. Πρόκειται για ένα πανάθλιο, τυχοδιωκτικό εφεύρημα το οποίο επικαλείται ευγενείς σκοπούς, επιτυγχάνοντας τα εκ διαμέτρου αντίθετα αποτελέσματα. Συγκεκριμένα:

    Α) Παγιώνει ένα καθεστώς άνευ όρων αποδοχής των γιγάντιων μεταναστευτικών ρευμάτων που αντιμετωπίζει και θα αντιμετωπίσει στο μέλλον η χώρα μας. Ενώ η παρασιτική Ελλάδα ήδη καταρρέει εθνικά, οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά μην μπορώντας να εξασφαλίσει το μέλλον του ίδιου του ελληνικού λαού, οι κυβερνώντες ετοιμάζονται να προσθέσουν με τις μαζικές πολιτογραφήσεις επιπλέον εμπόδια σε οποιαδήποτε προσπάθεια υπέρβασης της βαθιάς κρίσης. Η πολιτική της ελληνοποίησης–εξπρές γίνεται προς το συμφέρον των πολυεθνικών, των κομματαρχαίων του ΠΑΣΟΚ και όλων εκείνων που θέλουν τη διαιώνιση ενός καθεστώτος μαύρης εργασίας και δουλοκτητικής εκμετάλλευσης των διαρκώς νέων κυμάτων λαθρομεταναστών, που αναπόφευκτα θα φέρει, καθώς και της συμπίεσης προς τα κάτω των εργασιακών δικαιωμάτων των Ελλήνων εργαζομένων.

    Β) Ενθαρρύνει αντί να προλαμβάνει το ενδεχόμενο εμφάνισης πολιτιστικών συγκρούσεων μεγάλης κλίμακας στο εσωτερικό της ήδη σε κρίση ελληνικής κοινωνίας. Οι πολιτογραφήσεις-εξπρές που προβλέπονται, αφορούν κυρίως τα μαζικά κύματα ισλαμιστών μεταναστών, οι οποίοι μάλιστα προέρχονται από χώρες και περιοχές όπου αναπτύσσεται μια αντιδραστική και ανελεύθερη εκδοχή του Ισλάμ. Κανείς όμως δεν είναι διατεθειμένος να υπονομεύσει πολιτικές και πολιτιστικές κατακτήσεις που κέρδισε ο ελληνικός λαός με αγώνες και θυσίες, στ’ όνομα μιας κίβδηλης και ψευδεπίγραφης ανεκτικότητας. Ούτε βέβαια ξεχνάει κανείς πως η γειτονική, ιμπεριαλιστική Τουρκία χρησιμοποιεί συστηματικά ως στρατηγικό της χαρτί το Ισλάμ προκειμένου να παγιώσει τις σφαίρες επιρροής της σ’ ολόκληρα τα Βαλκάνια, υλοποιώντας τα νέο-οθωμανικά της σχέδια.

    Γ) Εκμεταλλεύεται τα καθοριστικά για έναν λαό και μια πολιτεία ζητήματα της ιθαγένειας και της πολιτοφροσύνης για μικροκομματικούς και μικροεξουσιαστικούς σκοπούς, αδιαφορώντας πλήρως για τις τραγικές συνέπειες που το νομοσχέδιο θα επιφέρει. Οι εθνομηδενιστές ιθύνοντες της κυβέρνησης λειτουργούν ως μαθητευόμενοι μάγοι, παίζοντας με την φωτιά για μικροκομματικά οφέλη και εξουσιαστικές σκοπιμότητες, προκειμένου να δημιουργήσουν ένα νέο εκλογικό κοινό, το οποίο θα είναι δεμένο μαζί τους με όρους πελατείας και πατρωνίας που θυμίζουν Μεσαίωνα.

    Δ) Στο εσωτερικό της χώρας, δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε να ταυτιστεί η δίκαιη και πλειοψηφική αντίθεση του ελληνικού λαού σ’ αυτές τις μεθοδεύσεις, με την άκρα δεξιά. Δεδομένης της εγκατάλειψης των λαϊκών συμφερόντων από την δήθεν αριστερά, και της σιγής ιχθύος που τηρεί η λεγόμενη κεντροδεξιά, το αποτέλεσμα είναι να ενισχύεται το δίπολο «εθνομηδενισμός»–«ρατσιστικός φασισμός»· μια τέτοια εξέλιξη έχει ευνοήσει σε όλο τον κόσμο τις δυνάμεις του κοσμοπολίτικου κεφαλαίου για την προώθηση των σχεδίων τους, μια και η ταύτιση με την άκρα δεξιά, χρησιμεύει παντού για να ενοχοποιεί και να ακυρώνει τα πλειοψηφικά αισθήματα των λαών.

    Το νομοσχέδιο είναι απαράδεκτο και θα πρέπει να αποσυρθεί άμεσα. Είναι σαφές πως ο ελληνικός λαός αντιτίθεται δραστικά στα προτεινόμενα μέτρα. Η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να λάβει υπόψη την θέληση του ελληνικού λαού και να αποσύρει το υπό συζήτηση νομοσχέδιο άμεσα. Ο ελληνικός λαός θα πρέπει να κινητοποιηθεί, συγκροτώντας ένα μαζικό κίνημα εναντίον του προτεινόμενου νομοσχεδίου.

    Βέβαια, η επαγρύπνηση του ελληνικού λαού θα πρέπει να συνεχιστεί. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η οποία είναι ήδη αποδεδειγμένα στα μάτια του ελληνικού λαού κυβέρνηση περιορισμένης ευθύνης, έχει ταχθεί μέσω του επικεφαλής της, Γιώργου Παπανδρέου από θέση αρχής υπέρ των πολυπολιτισμικών, εθνο-αποδομητικών εγχειρημάτων που προωθεί το κοσμοπολίτικο κεφάλαιο. Γι’ αυτό περιφέρεται στα διεθνή φόρα επιδεικνύοντας μπροστά στους επιχειρηματίες και τους πολιτικούς ταγούς της παγκοσμιοποίησης τα κατορθώματα της κυβέρνησής του, ακόμα και εάν αυτά υπονομεύουν καθοριστικά το μέλλον του ίδιου του λαού του.

    Οι δυνάμεις της αποσύνθεσης δεν πρόκειται να επικρατήσουν. Κάθε λαός έχει δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, να καθορίζει ελεύθερα την φυσιογνωμία και τον χαρακτήρα του. Δεν θα μας αναγκάσουν τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων και των πολυεθνικών επιχειρήσεων στην υποταγή, προκειμένου να επωμιστούμε εμείς τα βάρη από τις γιγάντιες μετακινήσεις πληθυσμών που επιβάλουν οι ληστρικές τους δραστηριότητες. Ούτε βέβαια η χώρα μας θα γίνει άθυρμα για μερικά τσουβάλια ψήφων του κάθε ξιπασμένου πολιτικάντη.

    Επιτέλους! Η Ελλάδα χρειάζεται μια ψύχραιμη και ρεαλιστική μεταναστευτική πολιτική, μια πολιτική που θα διεκδικήσει την ενσωμάτωση όσων μεταναστών είναι δυνατόν να ενσωματωθούν, με όρους ισότητας και αξιοπρέπειας, δίχως βεβαίως να υπονομεύεται το μέλλον της χώρας και του ελληνικού λαού.

    Η ένταξη στο ελληνικό έθνος δεν γίνεται με ντιρεκτίβες των ποικιλώνυμων ΜΚΟ της Νέας Τάξης πραγμάτων, ούτε με φιρμάνια της σατράπηδων που μας κυβερνούν. Είναι ζήτημα αφομοίωσης της ελληνικής παιδείας και πολιτισμού, αλλά και το να ταυτίσει κάποιος τη μοίρα του με τη μοίρα αυτού εδώ του λαού. Υπ’ αυτήν την έννοια είμαστε όντως διατεθειμένοι να συζητήσουμε και να ενισχύσουμε τις προσπάθειες μιας σταδιακής ενσωμάτωσης, όλων εκείνων που όντως συμμερίζονται κοινές αξίες μαζί μας. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θα δεχθούμε να αποβεί αυτή ένα χυδαίο άλλοθι για την ολοκληρωτική διάλυση της χώρας μας…

    Περιοδικό Άρδην

    Εφημερίδα Ρήξη

    Σχόλιο από Rixi | 05/01/2010

  133. Υπ’ αυτήν την έννοια είμαστε όντως διατεθειμένοι να συζητήσουμε και να ενισχύσουμε τις προσπάθειες μιας σταδιακής ενσωμάτωσης, όλων εκείνων που όντως συμμερίζονται κοινές αξίες μαζί μας.

    δηλαδή ;»είμαστε όντως διατεθειμένοι να συζητήσουμε , όλων εκείνων που όντως συμμερίζονται κοινές αξίες μαζί μας.΄΄

    Κοινές αξιες με ποιον ; Με ΤΟ..αΡΔΗΝ;
    KAI »είμαστε όντως διατεθειμένοι να συζητήσουμε »
    ποίοι δηλαδή ειναι» οντως διατεθειμένοι; Η … Ρηξη;
    Βρε .. Μεγαλη ιδεα εχουν για τους εαυτους τους Οι Αρδηνορηξιακοι …

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 05/01/2010

  134. Γιατί, εσύ έχεις κοινές αξίες με τους ακραίους ισλαμιστές; Τι σχέση έχει το μοντέλο που αναπτύχθηκε στη Δύση και αρκετά στην Ελλάδα με το μεσαιωνικό ρατσιστικό φανατισμό;

    Κάποια κοινά πολιτισμικά στοιχεία έχουν δημιουργηθεί στη χώρα μας.

    Σχόλιο από Casus belli | 05/01/2010

  135. Βρε καζους μπέλε ποιοςμε λογαριαζει εμενα ή εσενα η την Ρηξη το αΡΔΗΝ ΚΑΙ ΤΙς ΛΟΙΠΈς ΕΝΤΕΛΏς ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΚΈς ΟΜΑΔΕς ; Και απο που κιως που θα εκφρασουμε εμεις τις ..αξιες του ελληνικου λαου;
    ασε που εγω δεν δεχομαι οτι υπάρχουν Αιωνιες αξιες που διαποτιζουν τους λαους και τα εθνη . Αυτά ειναι μεταφυσικ΄΄ες κενολογιες ..
    Αλλά εεκεινο που ηθελα να δειξω με την προηγουμενη μου παρεμβαση ειναι η Απιστευτη ΜΕΓΑΛΟΜΑΝΙΑ των αΡΔΗΝΟΡΗΞΙΑΚΩΝ

    ..εκεινο το ”είμαστε όντως διατεθειμένοι να συζητήσουμε ”

    Σιγά ρε σεις.. Κατεβαστε ολιγον την πηχυν . … Και δε μου λέτε;
    ειστε τοσο σιγουροι οτι θα βρεθουν πολλοι να συζητησουν ..μαζί σας ;(Περαν του Μερτζου και των ομοιεδατών του; )

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 05/01/2010

  136. Τωρα βεβαια αν ειχαν στοιχειωδη Δημοκρατική η εστω πολιτική παιδεια οι Αρδηνορηξιακοι και οχι αυτο το ιδιοτυπο Μειγμα δηθεν »αριστερου» Βερμπαλισμου και αερολογου εθνολαικισμου θα μπορουσαν ισως να αντιληφθουν οτι ο ελεγχος

    των ενδομυχων αξιων των αλλων – ειτε ιθαγενών ειτε μεταναστων – απο επιτροπές ελεγχου » αξιων» ή »φρονηματων» η οπως αλλιως νομιζουν οτι μπορουν να ελεγξουν ..
    ειναι εντελώς αντιθετη
    με καθε εννοια κρατους Δικαιου
    Οπου κατ ‘ Αρχην δεν ελεγχονται οι πεποιθησεις .

    Κατ Αρχήν .

    Αλλά μπα ! Φρουδες ελπίδες .Η Δημοκρατική παιδεια προυποθετει στοιχειωδη παιδεια ….

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 05/01/2010

  137. Δείτε ένα καλό του Αλιβιζάτου από την «¨Καθημερινή»:

    03-01-10

    Mετανάστες: «συνταγματικό τόξο» για την Ελλάδα
    Του Νικου Κ. Αλιβιζατου*

    «Σε λιγότερο από έξι χρόνια, η Γερμανία κατέστρεψε τις ηθικές δομές του δυτικού κόσμου, διαπράττοντας εγκλήματα που κανένας δεν μπορούσε να διανοηθεί· όσο για τους νικητές, μετέτρεψαν σε στάχτη τα μνημεία ενός χιλιόχρονου γερμανικού πολιτισμού. (…) Τα ανωτέρω δύο τραύματα εξηγούν γιατί οι αναμνήσεις του τελευταίου πολέμου είναι τόσο επώδυνες (…)».
    ΧΑΝΑ ΑΡΕΝΤ (1950)

    Με το ανωτέρω απόσπασμα από συνέντευξη της μεγάλης Αμερικανίδας φιλοσόφου κλείνει το πρώτο κεφάλαιο της «Ιστορίας της Ευρώπης και του κόσμου από το 1945», που συνέγραψαν από κοινού Γάλλοι και Γερμανοί εκπαιδευτικοί για τη Γ΄ τάξη του λυκείου των σχολείων τους (εκδ. Klett & Nathan, 2006, σ. 15). Ξεκινώντας από αυτό τo χωρίο, οι μαθητές των δύο χωρών – «προαιώνιων εχθρών» στην Ευρώπη μέχρι πρότινος- καλούνται σήμερα να απαντήσουν στο ερώτημα: «Ποια ήταν η ιδιαιτερότητα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου;».

    Το βιβλίο αυτό μού το θύμισαν δύο περιστατικά ακραίας πολιτικής συμπεριφοράς της πρόσφατης επικαιρότητάς μας: από τη μια, η οξύτατη επίθεση που δέχθηκε η καθηγήτρια Θάλεια Δραγώνα, μετά τον διορισμό της ως ειδικής γραμματέως στο υπουργείο Παιδείας. Και, από την άλλη, οι αντιδράσεις που προκάλεσε το νομοσχέδιο, που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Εσωτερικών, για την πολιτογράφηση και τα δικαιώματα των μεταναστών.

    Αξίζει να θυμίσει κανείς πολύ επιγραμματικά τα γεγονότα:

    Η μεν κ. Δραγώνα δεν επικρίθηκε για κάποια απόφαση που πήρε η ίδια ή το υπουργείο Παιδείας, ούτε καν για κάποια εξαγγελία. Κατηγορήθηκε αναδρομικά για απόψεις που είχε διατυπώσει σε συλλογικό επιστημονικό βιβλίο, που κυκλοφόρησε πριν από αρκετά χρόνια, για τον εθνοκεντρισμό στην εκπαίδευση («Τι είν’ η πατρίδα μας;», Αθήνα, εκδ. Αλεξάνδρεια, 1997). Αν ο κ. Γ. Καρατζαφέρης και οι βουλευτές του (ή, τουλάχιστον, ο εξ αυτών «διανοούμενος») είχαν μπει στον κόπο να ελέγξουν τις παραπομπές που έκαναν στο έργο της κ. Δραγώνα από φυλλάδιο μιας ένωσης αποστράτων, θα διαπίστωναν ότι πρόκειται για κλασική περίπτωση παραποίησης κειμένου και διαστρέβλωσης νοήματος.

    Για παράδειγμα, πουθενά η κ. Δραγώνα δεν χαρακτηρίζει «ρατσιστή» όποιον αποσιωπά τη σημασία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Επισημαίνει απλώς -χωρίς μάλιστα να κάνει κανένα δικό της σχόλιο- αποσιωπήσεις σημαντικών γεγονότων από την ιστορία αυτής της χώρας στα ελληνικά σχολικά εγχειρίδια (όπως άλλωστε και της παρουσίας των Eβραίων και άλλων αλλόθρησκων ομάδων στη νεότερη ελληνική ιστορία).

    Οσο για το νομοσχέδιο του κ. Ραγκούση, ο προσεκτικός αναγνώστης, αν ενδιαφερόταν για την ουσία και όχι μόνο για εντυπώσεις, θα διαπίστωνε πολύ εύκολα ότι περιέχει τόσες ασφαλιστικές δικλίδες για την αποτροπή καταχρήσεων, που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ακόμη και άτολμο.

    Σε ό, τι αφορά, ειδικότερα, την ιθαγένεια των παιδιών μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα (β΄ γενιά μεταναστών), η προβλεπόμενη προϋπόθεση ότι ο ένας τουλάχιστον από τους γονείς θα πρέπει να κατοικεί νόμιμα στη χώρα «επί πέντε συνεχή έτη» (ή το παιδί να έχει παρακολουθήσει 3 ή 6 χρόνια τουλάχιστον σε ελληνικό σχολείο), περιορίζει πολύ την πιθανότητα καταστρατηγήσεων. Το ίδιο και η 5ετής νόμιμη διαμονή στην Ελλάδα, που προβλέπεται ως προϋπόθεση για την υποβολή της αίτησης πολιτογράφησης από ενηλίκους. Εξαιρετικά αυστηρές εξάλλου είναι και οι προϋποθέσεις για την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος των μεταναστών στις δημοτικές και μόνον εκλογές. Σε αυτές, υπενθυμίζεται ότι ούτως ή άλλως από ετών ψηφίζουν και οι κοινοτικοί αλλοδαποί αν το επιθυμούν, δηλαδή σήμερα οι Ρουμάνοι και οι Βούλγαροι που κατοικούν στη χώρα μας.

    Οσο για την ένσταση ότι περιορίζει τάχα τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας η εισαγόμενη υποχρέωση της διοίκησης να αιτιολογεί τις αρνητικές αποφάσεις της σε αιτήσεις πολιτογράφησης, μόνον απορία προκαλεί. Διότι την αιτιολογία αυτή επιβάλλει η στοιχειώδης συνέπεια προς την αρχή του κράτους δικαίου, την οποία η ΕΣΔΑ κατοχυρώνει σήμερα για όλους (και όχι μόνο για τους ημεδαπούς). Αξίζει να σημειωθεί ότι η Γαλλία, χώρα εκ παραδόσεως διστακτική σε τέτοιου είδους ζητήματα, καθιέρωσε την υποχρεωτική αιτιολογία από το 1993.

    Είναι λοιπόν φανερό ότι η πολεμική που ασκήθηκε στα ανωτέρω δύο θέματα απέβλεπε περισσότερο στη δημιουργία εντυπώσεων παρά στο να αναδείξει υπαρκτές διαφωνίες και ατέλειες.

    Σε ό, τι με αφορά, αν οι επιθέσεις αυτές προέρχονταν αποκλειστικά από την άκρα δεξιά, θα αδιαφορούσα: διότι από παλιά ο χώρος αυτός, όταν δεν δέρνει τους αντιπάλους του, έχει αναγάγει το ψέμα σε συνήθη μέθοδο και τη διαβολή σε καθημερινή πρακτική. Αποβλέποντας στη σπίλωση και την κατασυκοφάντηση, αδιαφορεί για τα επιχειρήματα.

    Το ίδιο ισχύει και για ορισμένα έντυπα, τα οποία, αν και αυτοκατατάσσονται στον λεγόμενο «προοδευτικό χώρο», δεν ορρωδούν σε χυδαιότητα για να πουλήσουν λίγο περισσότερα φύλλα. Με τους κοινούς συκοφάντες, λοιπόν, δεν μπορεί να υπάρξει συζήτηση.

    Με απασχολεί, απεναντίας η σύμπλευση με τις ανωτέρω αντιλήψεις ορισμένων πολιτικών -δυστυχώς όχι μόνον της συντηρητικής παράταξης- οι οποίοι, για πρόσκαιρο πολιτικό κέρδος, ενδίδουν σε επικίνδυνες θέσεις για το έθνος, τη φυλή και την «καθαρότητα» των Ελλήνων, θέσεις που θυμίζουν τις πιο σκοτεινές σελίδες της νεότερης ιστορίας μας. Ο λόγος των πολιτικών αυτών, όταν δεν είναι μισαλλόδοξος, θυμίζει την περίφημη αποστροφή του Γ. Παπαδόπουλου προς τους Ευρωπαίους, ότι «όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες, εσείς μαζεύατε βελανίδια!».

    Στην πολυπολιτισμική Ευρώπη του ανοίγματος προς τον έξω κόσμο, τέτοιου είδους επιχειρήματα θεωρούνται φαιδρά ακόμη και στους συντηρητικούς κύκλους. Για τους μετανάστες και την ένταξή τους στις κοινωνίες τους, πολιτικοί όπως ο Σαρκοζί και η Μέρκελ δεν ενδίδουν σε ιδεολογήματα, αλλά συζητούν επί της ουσίας. Το ίδιο και τα κεντροδεξιά κόμματα σε χώρες όπως η Πορτογαλία, η Σουηδία, η Φινλανδία, ακόμη και το συντηρητικό Λουξεμβούργο που, τα τελευταία χρόνια, μεταρρύθμισαν ριζικά το δίκαιο της ιθαγένειάς τους. Ας διδαχθεί από τις εμπειρίες τους ο κ. Αντ. Σαμαράς.

    «Ομως», θα αντέτειναν πιθανόν οι εγχώριοι ξενόφοβοι, «η Ελλάδα δεν είναι σαν το Βέλγιο ή την Ολλανδία. Εχει εκκρεμή εθνικά θέματα. Μόνον αφελείς και ανιστόρητοι υποστηρίζουν απόψεις σαν τις δικές σας».

    Δεν υποτιμώ τις εθνικές ιδιαιτερότητες. Πιστεύω, εν τούτοις, ότι τριάντα χρόνια μετά την ένταξη της Ελλάδας στην ενωμένη Ευρώπη, αυτά που ενώνουν τη χώρα μας με τις χώρες του ευρωπαϊκού πυρήνα είναι πολύ περισσότερα από αυτά που τη χωρίζουν. Και ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν δικαιολογούν τόσο σοβαρές αποκλίσεις από τις θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου.

    Το 1945, όταν απελευθερώθηκε η Ιταλία, τα κόμματα της εθνικής αντίστασης που μετείχαν στην πρώτη κυβέρνηση της απελευθέρωσης και που ψήφισαν το 1947 το Σύνταγμα της χώρας, συγκρότησαν στην πράξη αυτό που επικράτησε να ονομάζεται «συνταγματικό τόξο» («arco costituzionale»). Ξεπερνώντας για τα «βασικά» τη διάκριση Δεξιάς και Αριστεράς, θέλησαν έτσι να δείξουν ότι είναι αποφασισμένα να απομονώσουν τον φασισμό, τον ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία που αυτός εξέφραζε.

    Μήπως ήρθε η ώρα να συγκροτηθεί και στη χώρα μας ένα «συνταγματικό τόξο» για την Ελλάδα του αύριο, για την Ελλάδα του κράτους δικαίου, στην υπό διαμόρφωση ενωμένη Ευρώπη;

    * Ο κ. Ν. Κ. Αλιβιζάτος είναι καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 05/01/2010

  138. ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΔΥΟ ΧΡΗΣΙΜΑ ΑΡΘΡΑ:

    ——————————————————–

    Το όχημα του πολιτικού ασύλου
    Tου Σταυρου Λυγερου

    Ενα μεγάλο ποσοστό των μεταναστών, που συλλαμβάνονται για παράνομη είσοδο στην Ελλάδα, υποβάλλουν αίτηση πολιτικού ασύλου. Το κάνουν κυρίως για να κερδίσουν χρόνο. Η διαδικασία εξέτασης του αιτήματος συχνά διαρκεί χρόνια και εάν δεν ολοκληρωθεί, οι αιτούντες δεν απελαύνονται. Εξασφαλίζουν, δηλαδή, καθεστώς προσωρινής παραμονής. Η πλειονότητα όσων υποβάλλουν αιτήσεις δεν έχει ταυτότητα ή διαβατήρια. Κατά κανόνα αναφέρουν ως χώρα προέλευσης τόπο όπου υπάρχουν συγκρούσεις, προκειμένου να αποσπάσουν θετική απάντηση. Από τις αιτήσεις πολιτικού ασύλου ελάχιστες γίνονται δεκτές, επειδή κρίνονται καταχρηστικές ή δεν υποστηρίζονται από τους ενδιαφερομένους (στη συνέντευξη εμφανίζεται περίπου το 10%).

    Η μαζική υποβολή αιτήσεων αποδυναμώνει τον θεσμό του πολιτικού ασύλου. Ορισμένες φορές μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Μέσα στο σωρό απορρίπτονται και αιτήσεις ατόμων τα οποία δικαιούνται πολιτικό άσυλο. Για την κατάσταση αυτή δεν είναι άμοιροι και φορείς που έχουν αποστολή την προστασία των πολιτικών προσφύγων. Ξεχειλώνοντας την έννοια του πολιτικού πρόσφυγα έχουν υπονομεύσει τον θεσμό για την προστασία του.

    Στο σημείο που έχουν φθάσει τα πράγματα, επιβάλλεται να καταστεί όσο το δυνατόν πιο καθαρή η διάκριση μεταξύ πολιτικών προσφύγων και οικονομικών μεταναστών. Το πολιτικό άσυλο προέκυψε για να προστατεύσει άτομα που διώκονται προσωπικά για τις πολιτικές πεποιθήσεις τους, για την εθνικότητα ή τη θρησκεία τους κι όχι γενικά για τα άτομα που κατοικούν σε χώρες με καταπιεστικά καθεστώτα ή σε χώρες όπου υπάρχουν συγκρούσεις. Ως τέτοιο, το πολιτικό άσυλο αποτελεί κατάκτηση του δυτικού πολιτισμού και πρέπει να διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού. Για δεκαετίες δεν υπήρχε πρόβλημα, επειδή το φαινόμενο της παράνομης οικονομικής μετανάστευσης ήταν περιορισμένο. Τώρα πια, η σύγχυση είναι πολυτέλεια.

    Οι πόλεμοι στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν προκάλεσαν καταστροφές και ένα ισχυρό ρεύμα παράνομης μετανάστευσης. Οχι βεβαίως προς τις ΗΠΑ, αλλά προς την πλησιέστερη Ευρώπη. Το γεγονός, ωστόσο, ότι λόγω των συγκρούσεων η ζωή πολλών Ιρακινών και Αφγανών έγινε πιο δύσκολη και επικίνδυνη δεν επαρκεί για να χαρακτηρισθούν πολιτικοί πρόσφυγες.

    Αν υιοθετηθεί αυτός ο τόσο ευρύς ορισμός, πρακτικά θα δικαιούται την προστασία του πολιτικού πρόσφυγα η συντριπτική πλειοψηφία όσων κατοικούν σε εμπόλεμες ζώνες. Μια τέτοια εξέλιξη θα τροφοδοτούσε ένα γιγαντιαίο μεταναστευτικό κύμα, το οποίο δεν είναι ούτε ικανή ούτε διατεθειμένη να δεχθεί η Δύση. Το γεγονός αυτό δεν εμποδίζει τους επαγγελματίες προστάτες των μεταναστών να παίζουν αυτό το παιχνίδι, υπονομεύοντας στην πράξη τον θεσμό του πολιτικού ασύλου.

    Το ζήτημα δεν αφορά, βεβαίως, μόνο την Ελλάδα. Το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης και της παροχής πολιτικού ασύλου είναι ευρωπαϊκό και ως εκ τούτου πρέπει να αντιμετωπισθεί με την υιοθέτηση μιας κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής. Εστω και με καθυστέρηση, η Ε.Ε. έχει αρχίσει να κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Τα πρώτα βήματα έχουν γίνει, αλλά μένει να αποδειχθεί εάν οι γενικές αποφάσεις θα μετεξελιχθούν σε συγκεκριμένη πολιτική και σε επαρκή χρηματοδότησή τη

    —————————-

    Ν. Ξυδάκης – Ιθαγένεια: οφέλη και φόβοι

    6 Ιανουαρίου 2010 in Ελλάδα,

    Η νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης για χορήγηση ελληνικής ιθαγένειας σε αλλοδαπούς, νομίμως κατοικούντες ή και παρανόμως εισελθόντες, πυροδοτεί θερμές συζητήσεις, και όχι μόνο στο opengov.gr. Προφανώς: με άγνωστο αριθμό νομίμων, ημινομίμων και παρανόμων μεταναστών, με καθημερινές αφίξεις βασανισμένων ανθρώπων χωρίς διαβατήρια από χώρες σε ανθρωπιστική κρίση ή απλώς σε πολιτική-οικονομική κρίση, με πτώματα μεταναστών στις ακτές, με την Ελλάδα να έχει μετατραπεί για τους απεγνωσμένους του Τρίτου Κόσμου σε δραματικό τράνζιτ και καθαρτήριο, με τη χώρα πιασμένη στη μέγγενη της οικονομικής δυσπραγίας και με τον πληθυσμό ανήσυχο ή και έμφοβο, η συζήτηση για έναν μείζονα ιστορικό μετασχηματισμό, τέτοιο που η Ελλάδα έχει να ζήσει από την εποχή του 1912-22, ασφαλώς θα είναι θερμή.

    Η συζήτηση ας είναι θερμή. Οι νομοθετικές πράξεις όμως πρέπει να εξελιχθούν με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ψυχραιμία και αίσθηση των ιστορικών μεγεθών· όχι με βολονταρισμό, ιδεολογήματα και ανθρωπιστικές κορώνες άνευ περιεχομένου. Μια κοινωνία στριμωγμένη οικονομικά, απειλούμενη στην αγορά εργασίας, εύκολα μπορεί να στραφεί εναντίον κάθε μεταρρύθμισης, ακόμη και της πιο ορθολογιστικής και ωφέλιμης, εφόσον η ανασφάλειά και η οργή παροχετευτούν εκεί, στον Ξένο.

    Μετά την αφαίμαξη των αλλοδαπών εργατών για την ένταξη στην ΟΝΕ και τις ολυμπιακές υποδομές, το λιμνάζον δυναμικό ανταγωνίζεται τις εγχώριες κατώτερες τάξεις στην αγορά εργασία και συμπιέζει τους μισθούς. Οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες αντιμετωπίζουν σκοτεινό μέλλον, το ασφαλιστικό σύστημα τελεί υπό κατάρρευση, τα δημόσια σχολεία και νοσοκομεία είναι εξουθενωμένα εξαιτίας και της πίεσης που ασκούν (ένα, ενάμισι εκατομμύριο;) οι μετανάστες, η νεολαία πορεύεται ήδη με χαμηλωμένες προσδοκίες και υψηλή οργή.

    Αυτή η πολύμορφα πιεζόμενη κοινωνία πρέπει να πεισθεί ότι η “ελληνοποίηση” θα διεξαχθεί με μακροχρόνιες προβλέψεις και αυστηρούς κανόνες. Και ότι θα ωφεληθεί ουσιαστικά: ηθικά, ψυχολογικά, δημογραφικά, οικονομικά. Η διαδικασία ενσωμάτωσης μεγάλου πλήθους ετερόδοξων, από πολύ διαφορετικά πολιτισμικά συγκείμενα, σε μια χώρα έως πρόσφατα ομοιογενή πολιτισμικά, είναι λεπτή, μακρά και επίπονη. Η μαζική απόδοση ιθαγένειας είναι δημογραφικός και ιστορικός μετασχηματισμός, δεν είναι δράση για ερασιτέχνες μη κυβερνητικών οργανώσεων.

    http://vlemma.wordpress.com/2010/01/06/ithageneia/

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 07/01/2010

  139. Aφιιερωμενο με αγάπη στους εθνολαικιστές – εθνολαικιστριες :

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 07/01/2010

  140. νοσφεράτε, η αντιπαράθεσή σου με τους διαφορετικούς από σένα είναι επιπέδου Άδωνη. Γιατί όμως; Αδικείς έτσι τον εαυτό σου και τις θέσεις σου.

    Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι σε ενόχλησαν τα άρθρα του Ξυδάκη και του Λυγερού που έβαλα παραπάνω κι ένοιωσες καλό και δημιουργικό να μας πετάξεις το άθλιο βίντεο.

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 07/01/2010

  141. Kaτ αρχήν τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας
    δευτερον. γιατι χαρακτηριιζεις αθλιο το αφιερωμα μου; εσενα μπορει να μη σ’αρεσει..σε αλλους θα αρεσει.

    τριτον , δεν με ενοχλησε τιποτα.ιδιως τα άρθρα του Ξυδάκη και του Λυγερού. αντιθετως.
    τεταρτον . Θεωρώ οτι οποιος εχει την μυγα μυγιαζεται . Και βεβαια αυτό δεν αφορά εμενα .

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 07/01/2010

  142. …πεμπτον

    Γιατί Ζωνιανιτη υποτιμας τοσο το διαφορετικό(η το ομοιοι -που να ξερω) χαρακτηριζοντας αθλιο ενα τοσο ζωντανό δειγμα της συγχρονης μας εθνολαικιστικης τεχνης ; ε;
    εγώ αντιθετα θεωρώ την εικονιζομενη συμπαθή κυρια συμπαθεστατη ….
    Εξάλλου αυτή δδεν ειναι μια τυπική εκφαρση της συγχρονης εθνολαικιστικης κουλτουρας ;
    ετσι ακριβώς δεν σκεφτεται ο μεσος εθνολαικος ρατσιστόεθνολαικιστής -περαν των ντεμέκ διαννοουμενων του εθνολαικιστικου χωρου- που τα σπαει στα μπουζουκια και καμαρώνει και μετά τσιριζει σε ενθνολαικιστικες εκδηλώσεις εναντιον της Δραγώνα και φωνάζει» εξω οι ξενοι »που αλλοιωνουν τις πατροπαράδοτες αξιες μας » και να δεχτουμε μόνο οσους συμμεριζονται τις …αξιες μας » που δηλωνε το περιφημον κειμενον του Αρδεως και της Ρηξεως »;
    Δεν το περιμενα ειδικά απο σενα Ζωνιανιτη να υποτιμάς τοσο την εθνολαικιή τεχνη ..
    εγώ πάντως ποτέ δεν υποτιμησα τα Ζωνιανά ..Ουτε τοτε που οι διαφοροι σουρνανε τα μυρια οσα. Αντιεθτως .

    —–
    παρεμπιπτοντως βρε παιδια . Αυτή η πολυκατοικια με τους γκροτεσκα ελληνοπρεπεις κιονες -στο βιντεο- Υπάρχει; που να βρισκεται αραγες ;

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 07/01/2010

  143. Νοσφεράτε μας δουλεύεις όλους ομαδικώς; Αφού το βίντεο είναι μια πολύ έξυπνη προβοκατόρικη παρέμβαση. Από ότι γνωρίζω ή Άννα Γούλα ανήκει στους Ο-Π και στην πιο σκληρή αντιεθνικιστική παρέα.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 07/01/2010

  144. ειπαμετζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας,
    ε η αλήθεια ειναι οτι δεν την ξερω την Άννα Γούλα .
    Παντως μου φαινεται συμπαθεστατη
    Και τι κιαν ειναι στους Ο-Π ..
    βρε ; Μηπως την ..υποτιμάς ;

    Εν πασει περιπτωσει εχει κανενα αλλο δειγμα συγχρονης Εθνολαικιστικης τεχνης (συγχρονης ομως ε; οχι του 60)
    να επιδειξει ο εθνολικουριαριστικουριάριος χωρος;

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 07/01/2010

  145. H ANNA ΓΟΥΛΑ είναι ΜΕΓΑΛΗ καλλιτέχνης… ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗΣ του ΣΚΥΛΑΔΙΚΟΥ και της ΕΘΝΟΛΑΪΚΙΣΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ, που μάλιστα… (λέγεται πως) ή ίδια παίρνει ΝΤΟΚΤΟΡΑ πάνω στο θέμα αυτό, των εμφανίσεών της… κάνοντας Κοινωνιολογική έρευνα!!!

    ΟΤΑΝ θα πάρει το ντοκτορά, ελπίζω να μας… χαρίσει κόπια! 🙂

    Σχόλιο από omadeon | 07/01/2010

  146. Υπαρχουν αραγα κι αλλα της αξιοθαυμαστης κ. Αννας Γούλα ,,,;
    (συμπαθεστατη..και τωρα που εμαθα ακομα Πιο πολύ.)

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 07/01/2010

  147. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ όμωςε η Αννα Γούλα αντιπροσωπευτική, είναι ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΙΜΙΤΑΣΙΟΝ (χεχε).

    Ο «εθνολικουριαριστικουριάριος χωρος» έχει άλλες, π.χ. μια
    ΓΝΗΣΙΑ ΣΚΥΛΟ-ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΔΑ και προσωπική ΦΙΛΗ (στο facebook)… δεδηλωμένων νεο-ναζιστών, την ΜΑΡΚΕΛΛΑ ΤΟΥΦΕΞΗ:

    Σχόλιο από omadeon | 07/01/2010

  148. ματι τσακιρικο η Μαρκελλα

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 07/01/2010

  149. > Σας προωθώ το ακόλουθο από το
    > http://ioanniskotoulas.blogspot.com/2010/01/blog-post.html
    >
    > Πρόταση μεταναστευτικής πολιτικής
    > ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΤΟΥΛΑΣ, Ιστορικός, M.Phil., υπ.Δρ.Φ.
    >
    > ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
    >
    > 1. Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
    >
    > 1.1 Η γερμανική νομοθεσία για την απόδοση ιθαγένειας
    >
    > Η γερμανική νομοθεσία για την απόδοση της ιθαγένειας τροποποιήθηκε ν
    > μέρει τον Ιούλιο του 1999 με την εισαγωγή του νέου Νόμου περί
    > υπηκοότητας (Staatsangeröhigkeitsgesetz), ο οποίος αντικατέστησε τον
    > αρκετά παλαιότερο ισχύοντα νόμο του 1913 (Reichs- und
    > Staatsangeröhigkeitsgesetz). Ακολούθησε ο νέος νόμος για το
    > μεταναστευτικό, ο οποίος ψηφίστηκε τον Ιούλιο του 2004 και τέθηκε σε
    > ισχύ τον Ιανουάριο του 2005. Ο νόμος φέρει τον τίτλο «Νόμος για τον
    > έλεγχο και τον περιορισμό της μετανάστευσης και για τη ρύθμιση της
    > παραμονής και της ένταξης των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των
    > αλλοδαπών» (Gesetz zur Steuerung und Begrenzung der Zuwanderung und
    > zur Regelung des Aufenthalts und der Integration von Unionsbürgern und
    > Ausländern – Zuwanderungsgesetz). Η ίδια η ονομασία του νέου νόμου
    > είναι ενδεικτική της φιλοδοξίας του γερμανικού κράτους να περιορίσει
    > τη μετανάστευση, ενώ παράλληλα συμβάλλει στην αναγνώριση μίας
    > προβληματικής κατάστασης, η οποία προκύπτει από τη συνύπαρξη
    > διαφορετικών εθνοτικών ομάδων στο πλαίσιο ενός ενιαίου κράτους.
    > Σύμφωνα με τις διατάξεις της γερμανικής νομοθεσίας πολίτης καθίσταται
    > κάποιος εάν:
    > 1. Έχει έναν γονέα Γερμανό πολίτη με τη γέννηση του
    > (Abstammungsprinzip, κριτήριο προέλευσης. Πρόκειται για εφαρμογή της
    > νομικής έννοιας του δικαίου του αίματος ήτοι της εθνοφυλετικής
    > καταγωγής (jus sanguinis).
    > Όσον αφορά στην διαδικασία της πολιτογράφησης, της ένταξης, δηλαδή,
    > αλλοδαπών στην γερμανική κοινωνία, η γερμανική νομοθεσία προβλέπει
    > πλέον ότι ένας μετανάστης αποκτά το δικαίωμα πολιτογράφησης
    > (Einbürgerung) εάν έχει γεννηθεί στην επικράτεια του γερμανικού
    > κράτους (Geburtsortprinzip, κριτήριο τόπου γέννησης. Πρόκειται για
    > εφαρμογή της νομικής έννοιας του δικαίου του εδάφους (jus soli).
    > Η πολιτογράφηση ενός αλλοδαπού μετανάστη πραγματοποιείται μόνον σε
    > περίπτωση που ισχύουν όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
    > α. Να είναι επί οκτώ (8) συνεχόμενα έτη μόνιμος και νόμιμος κάτοικος
    > της Γερμανίας.
    > β. Να έχει στην κατοχή του άδεια ή δικαίωμα διαμονής.
    > γ. Να γνωρίζει την γερμανική γλώσσα σε ικανοποιητικό επίπεδο, ήτοι
    > επάρκειας.
    > δ. Να έχει λευκό ποινικό μητρώο.
    > ε. Να αποδέχεται τις αρχές του γερμανικού Συντάγματος.
    > στ. Να έχει την δυνατότητα οικονομικής συντήρησης τόσο του εαυτού του
    > όσο και των μελών της οικογένειάς του, χωρίς να λαμβάνει κρατικό
    > επίδομα.
    > ζ. Να αποποιηθεί της προηγούμενης ιθαγένειάς του. Εξαιρούνται οι
    > πολίτες κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι μπορούν να
    > διατηρήσουν την ιθαγένεια της χώρας προέλευσής τους.
    > Τα τέκνα αλλοδαπών γονέων, τα οποία έχουν γεννηθεί στην Γερμανία,
    > λαμβάνουν την γερμανική υπηκοότητα μόνον σε περίπτωση που έχουν
    > γεννηθεί μετά την 1/1/2000 και ισχύουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
    > α. τουλάχιστον ο ένας εκ των δύο γονέων του τέκνου πρέπει να διέθετε
    > οκτώ (8) έτη νόμιμης και μόνιμης διαβίωσης στην Γερμανία προτού το
    > τέκνο γεννηθεί.
    > β. τουλάχιστον ο ένας εκ των δύο γονέων του τέκνου πρέπει να διέθετε
    > απεριόριστο δικαίωμα διαμονής (Aufenthaltsberechtigung) ή απεριόριστη
    > άδεια διαμονής (unbefristete Aufenthaltserlaubnis) στην Γερμανία
    > τουλάχιστον για τρία (3) έτη.
    > Και πάλι η γερμανική ιθαγένεια δεν απονέμεται κατά τρόπο αυτόματο,
    > αλλά κατόπιν σχετικής υποβολής αίτησης κατά το χρονικό διάστημα που
    > μεσολαβεί ανάμεσα στη συμπλήρωση των δεκαοκτώ έως και τα είκοσι τρία
    > έτη.
    > Στην Γερμανία εξακολουθεί να ισχύει η απαγόρευση εισαγωγής εργατικού
    > δυναμικού, η οποία καθιερώθηκε το 1973, όταν για πρώτη φορά
    > διαπιστώθηκε η προβληματική κατάσταση, η οποία σταδιακά προέκυπτε στο
    > εσωτερικό της γερμανικής κοινωνίας λόγω της εισόδου μεταναστευτικού
    > πληθυσμού.
    > Σε γενικές γραμμές, η γερμανική νομοθεσία εντάσσεται στο λεγόμενο
    > εθνοτικό πρότυπο μεταναστευτικής πολιτικής, όπως οι νομοθεσίες και
    > άλλων ευρωπαϊκών κρατών (Αυστρία, Ελβετία, Δανία, Ιταλία).
    >
    > 1.2. Η αυστριακή νομοθεσία για την απόδοση ιθαγένειας
    >
    > Η αυστριακή νομοθεσία προβλέπει ότι η απόκτηση της αυστριακής
    > ιθαγένειας είναι δυνατή μέσω των εξής τρόπων:
    > 1.Εάν έχει έναν γονέα Αυστριακό πολίτη με τη γέννηση του.
    > 2. Εάν διοριστεί ως καθηγητής σε πανεπιστημιακό ίδρυμα του αυστριακού
    > κράτους. Στην περίπτωση αυτή ο/η σύζυγος και τα τέκνα του διδάσκοντος
    > λαμβάνει με διαδικασία δήλωσης την αυστριακή υπηκοότητα.
    > 3. Με ειδοποίηση, η οποία αφορά άτομα, τα οποία υπέστησαν διώξεις από
    > το εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς, στο οποίο είχε υπαχθεί η Αυστρία την
    > περίοδο 1938-45.
    > Η πολιτογράφηση ενός αλλοδαπού μετανάστη δεν πραγματοποιείται κατά
    > τρόπο αυτόματο, αντιθέτως πραγματοποιείται μόνον σε περίπτωση που
    > ισχύουν όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
    > α. Να είναι επί δέκα (10) συνεχόμενα έτη μόνιμος και νόμιμος κάτοικος
    > της Γερμανίας. Η προϋπόθεση αυτή είναι δυνατόν να μειωθεί στο χρονικό
    > διάστημα των έξι (6) ετών, εάν ο υποψήφιος προς πολιτογράφηση εμπίπτει
    > σε μία ή περισσότερες από τις κάτωθι κατηγορίες:
    > α1. Να έχει απωλέσει την προηγούμενη ιθαγένειά του.
    > α2. Να διακρίνεται για εξέχοντα επιτεύγματα στον τομέα της επιστήμης ή
    > του αθλητισμού.
    > α3. Να είναι σε θέση να αποδείξει ότι έχει επιτύχει σε υψηλό βαθμό την
    > προσωπική και επαγγελματική του ενσωμάτωση στην αυστριακή κοινωνία.
    > α4. Εάν αιτείται πολιτικού ασύλου.
    > α5. Εάν είναι πολίτης κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
    > α6. Εάν έχει γεννηθεί στην επικράτεια του κράτους της Αυστρίας.
    > β. Να μην έχει καταδικαστεί για ποινή ίση ή μεγαλύτερη των τριών (3)
    > μηνών στην Αυστρία ή στο εξωτερικό.
    > γ. Να μην εκκρεμεί δικαστική δίωξη σε βάρος του.
    > δ. Να μην έχει ανακληθεί η άδεια παραμονής και να μην εκκρεμεί
    > διαδικασία άρσης αυτής.
    > ε. Να έχει την δυνατότητα οικονομικής συντήρησης του εαυτού του, χωρίς
    > να λαμβάνει κρατικό επίδομα, εκτός εάν συντρέχουν αντικειμενικοί λόγοι
    > (λ.χ. θέματα υγείας).
    > στ. Να διατηρεί θετική στάση έναντι της Αυστρίας, στάση η οποία
    > προκύπτει από την καθόλου συμπεριφορά του, να μην αποτελεί απειλή για
    > την δημόσια τάξη και ασφάλεια, καθώς και για τα εθνικά συμφέροντα του
    > αυστριακού κράτους.
    > ζ. Να μην διατηρεί σχέσεις με ξένα κράτη, τα οποία διατηρούν δυσμενείς
    > σχέσεις με το κράτος της Αυστρίας και θα έβλαπταν το τελευταίο.
    > η. Να αποποιηθεί της προηγούμενης ιθαγένειάς του.
    > θ. Να γνωρίζει την γερμανική γλώσσα σε ικανοποιητικό επίπεδο.
    > ι. Να διαθέτει σε γενικές γραμμές άριστη συμπεριφορά.
    >
    > 1.3. Η ελβετική νομοθεσία για την απόδοση ιθαγένειας
    >
    > Η ελβετική νομοθεσία για την απόδοση της ιθαγένειας είναι από τις
    > πλέον συντεταγμένες και προσεγμένες σε ευρωπαϊκό επίπεδο,
    > χαρακτηρίζεται δε από σαφές αυστηρό και οριοθετημένο νομικό πλαίσιο,
    > διαφυλάσσοντας την ευημερία και τον τρόπο ζωής του ελβετικού κράτους.
    > Η Ελβετία ως κράτος διαθέτει ομοσπονδιακό πολιτειακό σύστημα και η
    > απόδοση της ιδιότητας του Ελβετού πολίτη αφορά σε επίπεδο
    > συγκεκριμένης κοινότητας και καντονιού.
    > Κατ’ αρχήν σε ομοσπονδιακό επίπεδο πολίτης καθίσταται κάποιος Ελβετός
    > εάν ισχύουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
    > 1. Έχει έναν γονέα Ελβετό πολίτη με τη γέννηση του (Πρόκειται για
    > εφαρμογή της νομικής έννοιας του δικαίου του αίματος ήτοι της
    > εθνοφυλετικής καταγωγής (jus sanguinis).
    > 2. Εάν έχει υιοθετηθεί έως την ηλικία των 18 ετών, έως ότου
    > ενηλικιωθεί, δηλαδή, από Ελβετό πολίτη.
    > Η απόδοση της ελβετικής ιθαγένειας δεν συμβαίνει επ’ ουδενί κατά τρόπο
    > αυτόματο, ήτοι απλώς με την γέννηση κάποιου εντός του ελβετικού
    > κράτους.
    > Όσον αφορά στην διαδικασία της πολιτογράφησης, της ένταξης, δηλαδή,
    > αλλοδαπών στην ελβετική κοινωνία, η ελβετική νομοθεσία προβλέπει ότι
    > σε ομοσπονδιακό επίπεδο ένας μετανάστης αποκτά το δικαίωμα
    > πολιτογράφησης (Einbürgerung), σε περίπτωση που ισχύουν όλες οι
    > ακόλουθες προϋποθέσεις. Ο ενδιαφερόμενος να πολιτογραφηθεί αλλοδαπός
    > θα πρέπει:
    > α. Να είναι επί δώδεκα (12) συνεχόμενα έτη μόνιμος και νόμιμος
    > κάτοικος της Ελβετίας.
    > β. Να έχει αφομοιωθεί από πολιτιστικής άποψης, ήτοι θα πρέπει να
    > γνωρίζει τα ελβετικά έθιμα και τις ελβετικές πολιτιστικές παραδόσεις.
    > γ. Να τηρεί το νομοθετικό πλαίσιο του ελβετικού κράτους. Να μην έχει
    > καταδικαστεί σε κάποιο είδος φυλάκισης και να μην εκκρεμούν κατηγορίες
    > εναντίον του.
    > δ. Να μη θέτει σε κίνδυνο την εσωτερική ή εξωτερική ασφάλεια του
    > ελβετικού κράτους. Η διάταξη αυτή αφορά κυρίως στους μουσουλμάνους
    > μετανάστες ισλαμιστικών πεποιθήσεων.
    > Σε περίπτωση απορριπτικής απόφασης επί αίτησης πολιτογράφησης, δεν
    > υφίσταται δικαίωμα άσκησης έφεσης κατά της ως ανωτέρω απορριπτικής
    > απόφασης.
    > Οι ανωτέρω (α-δ) προϋποθέσεις ισχύουν για την κατ’ αρχήν αποδοχή της
    > αίτησης πολιτογράφησης του αλλοδαπού σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Κατόπιν
    > ο ενδιαφερόμενος αλλοδαπός λαμβάνει την άδεια να αιτηθεί
    > πολιτογράφησης στο επίπεδο του καντονιού και της κοινότητας. Τα
    > επιμέρους καντόνια του ελβετικού κράτους διαθέτουν ιδιαίτερη νομοθεσία
    > για την διαδικασία πολιτογράφησης. Οι προϋποθέσεις ποικίλουν και το
    > χρονικό διάστημα μόνιμης και νόμιμης διαβίωσης σε κάποιο καντόνι
    > ποικίλλει από τα δύο (2) έως και τα δώδεκα (12) έτη. Το αυτό ισχύει
    > και για τις κοινότητες του ελβετικού κράτους.
    >
    > 1.4. Η δανική νομοθεσία για την απόδοση ιθαγένειας
    >
    > Η δανική νομοθεσία για την απόδοση της ιθαγένειας. Η δανική νομοθεσία
    > είναι ιδιαίτερα προσεγμένη και θα ήταν δυνατόν να χρησιμεύσει ως
    > πρότυπο για αντίστοιχες μεταρρυθμίσεις στην ισχύουσα ελληνική
    > νομοθεσία. Στην Δανία πολίτης καθίσταται κάποιος εάν:
    > 1. Έχει έναν γονέα Δανό πολίτη με τη γέννηση του (Πρόκειται για
    > εφαρμογή της νομικής έννοιας του δικαίου του αίματος ήτοι της
    > εθνοφυλετικής καταγωγής (jus sanguinis).
    > 2. Εάν έχει υιοθετηθεί έως την ηλικία των 12 ετών από Δανό πολίτη.
    > 3. Εάν η μητέρα του παντρευτεί Δανό πολίτη πριν ο ίδιος γίνει 18 ετών.
    > 4. Με δήλωση για τους πολίτες των λεγομένων νορδικών χωρών (Φινλανδία,
    > Ισλανδία, Νορβηγία, Σουηδία). Πρόκειται ουσιαστικά για μια
    > απλοποιημένη διαδικασία πολιτογράφησης υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
    > Ενδιαφέρον είναι ότι το σημείο αυτό, όπως και το (1) εισάγουν όρους
    > εθνοφυλετικής καταγωγής και πολιτισμικής συνάφειας στην απόδοση
    > ιθαγένειας.
    > 5. Με πολιτογράφηση.
    > Στην περίπτωση της πολιτογράφησης, ο ενδιαφερόμενος μετανάστης οφείλει
    > να προχωρήσει σε μία σειρά ενεργειών. Αυτές είναι οι κατωτέρω:
    > α. Ένα είδος επίσημης δήλωσης πίστης στη Δανία.
    > β. Πρέπει να αναφέρει όλες τις παραβάσεις που έχει κάνει ή για τις
    > οποίες έχει κατηγορηθεί, ακόμα και για κάτι τόσο ασήμαντο όσο ένα
    > πρόστιμο για υπερβολική ταχύτητα. Αν αργότερα διαπιστωθεί ότι ο
    > μετανάστης είχε αποκρύψει κάποιο στοιχείο, είναι εφικτή η ανάκληση της
    > απόδοσης ιθαγένειας.
    > γ. Να αποποιηθεί την προηγούμενη ιθαγένειά του.
    > δ. Να είναι επί εννέα (9) συνεχόμενα έτη μόνιμος και νόμιμος κάτοικος
    > της Δανίας.
    > ε. Να μην έχει καταδικαστεί σε κάποιο είδος φυλάκισης και να μην
    > εκκρεμούν κατηγορίες εναντίον του. Για κάποια δε αδικήματα προστίθεται
    > χρόνος τον οποίο πρέπει να περιμένει κάποιος για να μπορέσει να
    > πολιτογραφηθεί.
    > στ. Να μη χρωστά στο κράτος.
    > ζ. Να συντηρεί τον εαυτό του, να μην έχει δεχτεί κανενός είδους
    > κρατικής κοινωνικής βοήθειας ή επιδόματος για χρονικό διάστημα, το
    > οποίο θα καλύπτει τα τεσσεράμισι (4,5 ) τουλάχιστον από τα τελευταία
    > πέντε (5 ) έτη.
    > η. Γνώση της δανέζικης γλώσσας είτε με ειδικό τεστ είτε έχοντας
    > περάσει τις εξετάσεις μετά την τρίτη τάξη του Γυμνασίου.
    > θ. Να περάσει από τεστ πολίτη που εξετάζει τις γνώσεις του για τη
    > κοινωνία, κουλτούρα και ιστορία της Δανίας.
    >
    > 2.1 Η περίπτωση της Ελλάδος
    >
    > Το προτεινόμενο νομοσχέδιο της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου, σε
    > αντίθεση με την κυρίαρχη νομοθεσία στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες,
    > προβλέπει ιδαίτερα συνοπτικές και ευνοικές για τους μετανάστες και
    > λαθρομετανάστες προϋποθέσεις πολιτογράφησης:
    > 1. Παρέχει την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο, ήτοι χωρίς
    > κάποια υποχρέωση υποβολής δήλωσης, με τη γέννηση, σε τέκνα μεταναστών,
    > οι οποίοι έχουν συμπληρώσει πενταετία νόμιμης παραμονής στην Ελλάδα
    > και αυτό μάλιστα με μία απλή υπεύθυνη δήλωση των γονέων τους.
    > 2. Παρέχει την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο, ήτοι χωρίς
    > κάποια υποχρέωση υποβολής δήλωσης, με τη γέννηση σε τέκνα μεταναστών,
    > τα οποία παρακολούθησαν έξι (6) έτη διδασκαλίας και μάλιστα όχι
    > συνεχόμενα σε ελληνικό σχολείο, ανεξαρτήτως νομικού καθεστώτος των
    > γονέων τους, με μία απλή υπεύθυνη δήλωση των γονέων τους. Σε περίπτωση
    > δε που οι γονείς αμελήσουν να υποβάλουν την ανωτέρω δήλωση για ως άνω
    > αναφερόμενες περιπτώσεις, τα τέκνα αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια
    > κατά τρόπο αυτόματο με μία απλή δήλωση κατά το χρονικό διάστημα που
    > μεσολαβεί ανάμεσα στη συμπλήρωση των δεκαοκτώ έως και τα είκοσι ένα
    > έτη.
    > 3. Παρέχει την ελληνική ιθαγένεια σε τέκνα μεταναστών, τα οποία
    > παρακολούθησαν τα τρία (3) πρώτα έτη της υποχρεωτικής πρωτοβάθμιας
    > εκπαίδευσης. Τα άτομα αυτά θα αποκτούν, όπως και στην περίπτωση (2)
    > την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο με μία απλή δήλωση κατά το
    > χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στη συμπλήρωση των δεκαοκτώ έως
    > και τα είκοσι ένα έτη.
    > 4. Παρέχει την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο, ήτοι χωρίς
    > κάποια υποχρέωση υποβολής δήλωσης, σε τέκνα μετανάστη γονέα, ο οποίος
    > γεννήθηκε και κατοικεί μόνιμα στην Ελλάδα από τη γέννησή του.
    > 5. Σε περίπτωση, κατά την οποία ένας ενήλικας μετανάστης δεν εμπίπτει
    > σε κάποια εκ των ανωτέρω τεσσάρων κατηγοριών, θεωρείται προϋπόθεση
    > πολιτογράφησης η απλή διαμονή στην Ελλάδα επί πέντε (5) από τα
    > τελευταία δέκα (10) έτη.
    > Το προτεινόμενο νομοσχέδιο συνιστά νομική υποχώρηση και αναχρονιστικό
    > πλαίσιο αναφοράς της πολιτογράφησης των μεταναστών, τελεί δε σε ριζική
    > ασυμφωνία με την ισχύουσα ευρωπαϊκή νομοθεσία. Και αυτό διότι η
    > διαδικασία της πολιτογράφησης πραγματοποιείται με ιδιαίτερα
    > απλουστευμένο και πρόχειρο τρόπο για τους μετανάστες της δεύτερης
    > γενιάς και εντελώς αυτόματα για τους μετανάστες της τρίτης γενιάς.
    > Οι διαφορές ανάμεσα στο πρότυπο της Γερμανίας, της Ελβετίας και της
    > Δανίας και στις προτεινόμενες νομοθετικές μεταβολές στην Ελλάδα είναι
    > πολυάριθμες και δεν αφορούν απλώς στους τύπους, αλλά και την ουσία του
    > νόμου. Το προτεινόμενο ελληνικό πλαίσιο ουσιαστικά προχωρεί στην
    > πολιτογράφηση όλων σχεδόν των μεταναστών και των λαθρομεταναστών. Ενώ
    > στην Δανία απαιτείται η οικονομική αυτοσυντήρηση του μετανάστη και η
    > επί εννέα έτη σταθερή παραμονή του και φυσικά η κατά το διάστημα αυτό
    > άμεμπτη από νομικής άποψης συμπεριφορά του, στο προτεινόμενο ελληνικό
    > νομοσχέδιο το διάστημα αυτό μειώνεται δραστικά στα πέντε έτη, χωρίς
    > αυτό το χρονικό διάστημα να απαιτείται να είναι συνεχές, ενώ δεν
    > υπάρχει ρήτρα για την ενδεχόμενη παραβατική συμπεριφορά του μετανάστη.
    > Όσον αφορά δε στην εκπαίδευση των μεταναστών απαιτείται απλώς τριετής
    > υποχρεωτική παρακολούθηση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, δηλαδή ο
    > μετανάστης να έχει φοιτήσει έως την Γ΄ Δημοτικού. Με αυτόν τον τρόπο
    > το ελληνικό κράτος θα καταστεί πόλος έλξης ενός ακατάρτιστου και χωρίς
    > πολιτιστικό υπόβαθρο, πληθυσμού μεταναστών, ενώ στην Δανία και την
    > Ελβετία το νομοσχέδιο λαμβάνει πρόνοια για την προσέλκυση μεταναστών
    > με τεχνικές δεξιότητες και γνώσεις. Σε γενικές δε γραμμές η απόδοση
    > της ιθαγένειας πραγματοποιείται πολύ πιο επιμελημένα και έπειτα από
    > αυξημένο χρονικό διάστημα παραμονής στην εκάστοτε χώρα σε σχέση με το
    > προτεινόμενο ελληνικό νομοσχέδιο.
    > Ενώ στην Δανία απαιτείται η ταυτόχρονη αποποίηση της προγενέστερης
    > ιθαγένειας, στην Ελλάδα ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν εξετάζεται. Κατ’
    > αυτόν τον τρόπο, ωστόσο, συντηρείται το ψυχικό και ιδεολογικό ρήγμα με
    > το ελληνικό κράτος και δυσχεραίνεται η διαδικασία ομαλής αφομοίωσης
    > των μεταναστών.
    >
    > 2.2 Πρόταση ελληνικής μεταναστευτικής πολιτικής
    >
    > Ο ισχύων Κώδικας Ελληνικής Ιθαγένειας (Ν. 3284/2004, δημοσιευμένος στο
    > ΦΕΚ 217/τ.Α΄/2004) παρέχει ένα ασφαλές πλαίσιο ανάπτυξης μίας
    > σύγχρονης μεταναστευτικής πολιτικής, συγχρονισμένης με την πολιτική
    > και νομοθετική πραγματικότητα των ευρωπαϊκών κρατών. Ιδίως η διατήρηση
    > του άρθρου 5 του ισχύοντος Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας αποτελεί
    > προϋπόθεση κοινωνικής σταθερότητας και ομαλής ένταξης των αλλοδαπών
    > μεταναστών στην ελληνική κοινωνία. Το άρθρο έχει ως εξής: «Άρθρο 5.
    > Για τον αλλοδαπό, που επιθυμεί να αποκτήσει την Ελληνική Ιθαγένεια με
    > πολιτογράφηση, απαιτείται να:
    > α) Είναι ενήλικος κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης πολιτογράφησης.
    > β) Μην έχει καταδικασθεί τελεσίδικα, κατά την τελευταία δεκαετία πριν
    > από την υποβολή της αίτησης πολιτογράφησης, σε ποινή στερητική της
    > ελευθερίας τουλάχιστον ενός έτους ή, ανεξαρτήτως ποινής και χρόνου
    > έκδοσης της καταδικαστικής απόφασης, για εγκλήματα προσβολών του
    > πολιτεύματος, προδοσίας της χώρας, ανθρωποκτονίας από πρόθεση και
    > επικίνδυνης σωματικής βλάβης, εγκλήματα σχετικά με την εμπορία και
    > διακίνηση ναρκωτικών, τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες
    > δραστηριότητες, διεθνή οικονομικά εγκλήματα, εγκλήματα με χρήση μέσων
    > υψηλής τεχνολογίας, εγκλήματα περί το νόμισμα, αντίστασης κατά της
    > αρχής, αρπαγής ανηλίκων, κατά της γενετήσιας ελευθερίας και
    > οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, κλοπής, απάτης,
    > υπεξαίρεσης, εκβίασης, τοκογλυφίας, του νόμου περί μεσαζόντων,
    > πλαστογραφίας, ψευδούς βεβαίωσης, συκοφαντικής δυσφήμισης,
    > λαθρεμπορίας, εγκλήματα που αφορούν τα όπλα, αρχαιότητες, την προώθηση
    > λαθρομεταναστών στο εσωτερικό της χώρας ή τη διευκόλυνση μεταφοράς ή
    > προώθησης τους ή της εξασφάλισης καταλύματος σε αυτούς για απόκρυψη ή
    > για παραβάσεις της νομοθεσίας για την εγκατάσταση και κίνηση αλλοδαπών
    > στην Ελλάδα,
    > γ) Μην εκκρεμεί σε βάρος του απόφαση απέλασης.
    > 2. Για τον αλλοδαπό που είναι αλλογενής απαιτείται επιπλέον να:
    > α) Διαμένει νόμιμα στην Ελλάδα δέκα συνολικά έτη την τελευταία
    > δωδεκαετία πριν από την υποβολή της αίτησης πολιτογράφησης. Για τον
    > ανιθαγενή αλλοδαπό ή για τον αλλοδαπό που έχει αναγνωρισθεί ως
    > πρόσφυγας αρκεί διαμονή στην Ελλάδα πέντε ετών μέσα στην τελευταία
    > δωδεκαετία πριν από την υποβολή της αίτησης. Στον ανωτέρω κατά
    > περίπτωση απαιτούμενο χρόνο δεν προσμετράται ο χρόνος που διάνυσε ο
    > αλλοδαπός στην Ελλάδα ως διπλωματικός ή διοικητικός υπάλληλος ξένης
    > χώρας. Η χρονική προϋπόθεση της δεκαετούς διαμονής δεν απαιτείται γι’
    > αυτόν που είναι σύζυγος Έλληνα ή Ελληνίδας, διαμένει τουλάχιστον επί
    > μία τριετία στην Ελλάδα και έχει αποκτήσει τέκνο, καθώς και για
    > εκείνον που έχει γεννηθεί και κατοικεί συνεχώς στην Ελλάδα. Για τους
    > συζύγους Ελλήνων διπλωματικών υπαλλήλων που έχουν συμπληρώσει,
    > οποτεδήποτε, ένα έτος διαμονής στην Ελλάδα και υπηρετούν στο
    > εξωτερικό, προσμετράται για τη συμπλήρωση του παραπάνω χρόνου και ο
    > χρόνος παραμονής τους στο εξωτερικό λόγω της υπηρεσίας των Ελλήνων
    > συζύγων τους.
    > β) Έχει επαρκή γνώση της ελληνικής γλώσσας, της ελληνικής ιστορίας και
    > γενικά του ελληνικού πολιτισμού.
    > 3. Αθλητές Ολυμπιακών αθλημάτων που έχουν συμπληρώσει πενταετή νόμιμη
    > παραμονή στην Ελλάδα κατά την τελευταία δωδεκαετία, μπορούν να
    > αποκτήσουν την Ελληνική Ιθαγένεια, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων
    > 5 έως 9 του παρόντος Κώδικα, εφόσον έχουν δικαίωμα να αγωνιστούν στην
    > αντίστοιχη ελληνική εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους διεθνείς κανονισμούς
    > του οικείου αθλήματος, μετά από εισήγηση της οικείας εθνικής
    > ομοσπονδίας και σύμφωνη γνώμη της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής».
    > Ενδεχόμενες τροποποιήσεις στην ισχύουσα νομοθεσία είναι δυνατόν να
    > αφορούν επιμέρους διατυπώσεις του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας, όχι
    > όμως την ουσία του. Οι υποψήφιοι προς πολιτογράφηση αλλοδαποί θα
    > πρέπει να υποβάλλουν σχετικό αίτημα προς τις ελληνικές αρχές, το οποίο
    > δέον, όπως εξετάζεται άπαξ, ήτοι δεν θα πρέπει να υφίσταται δυνατότητα
    > εκ νέου υποβολής αιτήματος πολιτογράφησης ή η δυνατότητα άσκησης
    > έφεσης κατά ενδεχόμενης απορριπτικής απόφασης. Οι ελάχιστες τυπικές
    > προϋποθέσεις, τις οποίες θα πρέπει να πληροί ο υποψήφιος προς
    > πολιτογράφηση, είναι δυνατόν να είναι οι εξής:
    > α. Να είναι ενήλικος κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης
    > πολιτογράφησης.
    > β. Να είναι μόνιμος και νόμιμος κάτοικος του ελληνικού κράτους για
    > συνεχόμενο χρονικό διάστημα δέκα (10) ετών πριν από την υποβολή της
    > αίτησης πολιτογράφησης. [αντί για 12, όπως ίσχυε έως τώρα με τον Ν.
    > 3284/2004]
    > γ. Να έχει στην κατοχή του άδεια ή δικαίωμα διαμονής.
    > δ. Να έχει λευκό ποινικό μητρώο. Να μην έχει καταδικαστεί σε κάποιο
    > είδος φυλάκισης και να μην εκκρεμούν κατηγορίες εναντίον του.
    > ε. Να αποδέχεται τις αρχές του ελληνικού Συντάγματος.
    > στ. Να μη θέτει σε κίνδυνο την εσωτερική ή εξωτερική ασφάλεια του
    > ελληνικού κράτους.
    > ζ. Να γνωρίζει την ελληνική γλώσσα σε ικανοποιητικό επίπεδο.
    > η. Να έχει αφομοιωθεί από πολιτιστικής άποψης, ήτοι να έχει επαρκή
    > γνώση της ελληνικής γλώσσας, της ελληνικής ιστορίας και γενικά του
    > ελληνικού πολιτισμού.
    > θ. Να έχει την δυνατότητα οικονομικής συντήρησης τόσο του εαυτού του
    > όσο και των μελών της οικογένειάς του, χωρίς να λαμβάνει κρατικό
    > επίδομα.
    > ι. Να αποποιηθεί της προηγούμενης ιθαγένειάς του. Εξαιρούνται οι
    > πολίτες κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι μπορούν να
    > διατηρήσουν την ιθαγένεια της χώρας προέλευσής τους.
    > Τα τέκνα αλλοδαπών γονέων, τα οποία έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα,
    > λαμβάνουν την ελληνική υπηκοότητα μόνον σε περίπτωση που έχουν
    > γεννηθεί μετά την 1/1/2010 και ισχύουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
    > α. τουλάχιστον ο ένας εκ των δύο γονέων του τέκνου πρέπει να διέθετε
    > οκτώ (8) έτη νόμιμης και μόνιμης διαβίωσης στην Ελλάδα προτού το τέκνο
    > γεννηθεί. Και πάλι η ελληνική ιθαγένεια δεν θα απονέμεται κατά τρόπο
    > αυτόματο, αλλά κατόπιν σχετικής υποβολής αίτησης κατά το χρονικό
    > διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στη συμπλήρωση των δεκαοκτώ έως και τα
    > είκοσι τρία έτη.
    >
    > Η ενσωμάτωση των μεταναστών πρέπει να είναι σταδιακή και ομαλή, ώστε
    > να αντιστοιχεί προς τις δυνατότητες του ελληνικού κράτους και προς την
    > ικανότητα αφομοίωσης της ελληνικής κοινωνίας.
    > Κρίνεται επιτακτική η ίδρυση Υπουργείου Μετανάστευσης, Ενσωμάτωσης και
    > Εθνικής Ταυτότητας κατά το πρότυπο του γαλλικού Υπουργείου
    > Μετανάστευσης, Αφομοίωσης, Εθνικής Ταυτότητας και Κοινής Ανάπτυξης
    > (Ministère de l’immigration, de l’integration, de l’identité nationale
    > et du développement solidaire). Διακηρυγμένοι σκοποί του προτεινόμενου
    > ελληνικού Υπουργείου είναι δυνατόν να είναι:
    > α. Η ενσωμάτωση των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία
    > β. Ο έλεγχος των διεθνών μεταναστευτικών ροών.
    > γ. Η προβολή της Κυρίαρχης Εθνικής και Ευρωπαϊκής Κουλτούρας στο
    > πλαίσιο της πραγματικότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
    > δ. Η ενίσχυση της συλλογικής ταυτότητας της ελληνικής κοινωνίας.

    Σχόλιο από X | 08/01/2010

  150. […] -Ποιος είναι ξένος σήμερα; […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010

  151. ιδού ενα λαμπρον δειγμα εθνολαικουριαριστικάριας ποιησεως
    Το αφιερωνω στην νεα Ποιητρια του Προσκρουστη την κυρια Μόσχου ….

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 08/01/2010

  152. ορε νοσφεράτε
    Μπερδεύτηκες «οσήμερον τις εστι ξένος»
    και έβαλες τον μέγα ποιητήν σε τουτο δω το μέρος

    Αλλού είναι η θέση του εκεί εις τον Προκρούστη
    σήκω και πάρε από δω αυτόν εδώ τον ποιητή

    Πως κρατεί το μικρόφωνον θε μου τι αλληγορία
    ο τύπος είναι μόνος του μία κατηγορία

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010

  153. Για την μετανάστευση και τον Μαρξ δείτε:

    http://parekklisi.wordpress.com/2010/01/08/marx-metanastes/

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 17/01/2010

  154. μπραβο Ποντιοι που βαλατε αυτό το Λινκ το οποιο διαλυει ενα αλλο Λερναιο κειμενοπου διαδιδει το Λαος και οι Συν αυτώ
    δειτε τι λεει

    Ο Μαρξ και οι μετανάστες

    Δεν είναι η πρώτη φορά που “βάζουν λόγια” στο Μαρξ. Θα θυμάστε κατά τη διάρκεια των φοιτητικών κινητοποιήσεων με αιχμή το άρθρο 16 κάποιες αναφορές που λέγαν ότι δήθεν ο Μαρξ ήταν υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων! Με μια τέτοια περίπτωση έχουμε να κάνουμε κι εδώ, μόνο που η προπαγάνδα εδώ κρατάει χρόνια. Ακροδεξιοί, φασίστες, “αριστεροί” εθνικιστές, ρατσιστές και κάτι πυροβολημένοι τροτσκιστές προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο Μαρξ λίγο πολύ ήταν με το σύνθημα “έξω οι ξένοι”! Η γελοιότητα του ισχυρισμού είναι προφανής, όταν μιλάμε για το θεωρητικό του “οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα”. Ωστόσο δεν είναι λίγοι αυτοί που τσιμπάνε και έτσι σήμερα ο ισχυρισμός αυτός με ένα πρόχειρο γκουγκλάρισμα συναντάται σε καμιά 100ρια ιστοσελίδες! Πρόσφατα μάλιστα την “αποκάλυψη” ότι ο Μαρξ ήταν κρυφοΛΑΟΣίτης μοιράστηκε μαζί μας και ο Άδωνις Γεωργιάδη μαζί με τον ευφυέστατο αδερφό του. Απολαύστε τον:

    Παραθέτω όλο το κείμενο και σχολιάζω στη συνέχεια. Το αγγλικό υπάρχει εδώ ενώ τη μετάφραση που ακολουθεί την πήρα από το φόρουμ των ρεσαλταρισμένων.

    Καρλ Μαρξ
    ΜΙΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ
    Εδώ και λίγο καιρό, οι ραφτεργάτες του Λον δίνου ίδρυσαν μια γενική ομοσπονδία για να υποστηρίξουν τα αιτήματά τους εναντίον των εργοδοτών, που στην πλειοψηφία τους είναι με γαλοκαπιταλιστές. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο ν’ ανέβουν οι μισθοί στα επίπεδα των διαρκώς αυξανόμενων τιμών των μέσων επιβίωσης αλλά και να μπει ένα τέλος στην υπερβολικά σκληρή μεταχείριση των εργατών σ’ αυτόν τον κλάδο της βιομηχανίας.
    Οι εργοδότες κοίταξαν πώς θα ματαιώσουν αυτό το σχέδιο, φέρνοντας εργάτες απ’ το Βέλγιο, τη Γαλλία ή την Ελβετία.
    Πάνω σ’ αυτό το θέμα, το Κεντρικό Συμβούλιο της Διεθνούς Ένωσης Εργατών δημοσίευσε στις βελγικές, γαλλικές και ελβετικές εφημερίδες μια προειδοποίηση, η οποία είχε πλήρη επιτυχία. Η μανούβρα των εργοδοτών του Λονδίνου απέτυχε’ αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν και ν’ ανταποκριθούν στα δίκαια αιτήματα των εργατών. Έχοντας ηττηθεί στην Αγγλία, οι εργοδότες προσπαθούν τώρα να πάρουν αντίμετρα, ξεκινώντας απ’ τη Σκωτία. Σαν αποτέλεσμα των όσων συνέβησαν στο Λονδίνο, αναγκάστηκαν αρχικά και στο Εδιμβούργο να συμφωνήσουν σε μια αύξηση μισθών 15%.
    Την ίδια στιγμή όμως μυστικά έστειλαν στη Γερμανία ανθρώπους για να στρατολογήσουν εργάτες, ειδικά απ’ τις περιοχές του Ανόβερου και του Μεκλεμβούργου, και να τους φέρουν στο Εδιμβούργο. Η Πρώτη ομάδα έχει ήδη μεταφερθεί.
    Ο σκοπός αυτής της εισαγωγής εργατών είναι ο ίδιος με την εισαγωγή Ινδών κούληδων στη Τζαμάικα, δηλαδή η διατήρηση της δουλείας.
    Αν οι εργοδότες του Εδιμβούργου πετύχουν, μέσω της εισαγωγής Γερμανών εργατών, να εξουδετερώσουν τις παραχωρήσεις που ήδη έχουν κάνει, αυτό θα έχει αναπόφευκτα τον αντίκτυπό του και στην Αγγλία. Και αυτοί που θα υποφέρουν περισσότερο θα είναι οι ίδιοι οι Γερμανοί εργάτες, που στη Μεγάλη Βρετανία είναι περισσότεροι απ’ τους εργάτες των άλλων εθνών της ηπειρωτικής Ευρώπης. Αυτοί οι ίδιοι οινεοεισαγόμενοι εργάτες, όντας τελείως αβοήθητοι σε μια ξένη χώρα, θα βυθιστούν σύντομα στο επίπεδο ενός παρία.
    Είναι ζήτημα τιμής για τους Γερμανούς εργάτες ν’ αποδείξουν στους εργάτες των υπολοίπων χωρών ότι κι αυτοί, όπως οι αδελφοί τους στη Γαλλία, στο Βέλγιο και στην Ελβετία, γνωρίζουν πώς να υπερασπιστούν τα κοινά συμφέροντα της τάξης τους και δεν θα γίνουν υποτακτικά όργανα του κεφαλαίου στον αγώνα του ενάντια στην εργατική τάξη.
    Για λογαριασμό του Κεντρικού Συμβουλίου της Διεθνούς Ένωσης Εργατών
    ΚαρλΜαρξ, Λονδίνο, 4 Μαίου 1866

    Πρώτον, για ποιους μιλάει ο Μαρξ.

    Ο Μαρξ δεν αναφέρεται σε μετανάστες ή λαθρομετανάστες! Μιλάει για “εισαγωγή εργατών”. Ποια είναι η διαφορά και γιατί είναι σημαντική; Ως εισαγωγή εργατών αναφέρεται το ότι κάποιοι εργοδότες πηγαίνουν οι ίδιοι (στη Γερμανία) και φέρνουν εργάτες (στην Αγγλία) για λογαριασμό τους. Επομένως μιλάει για εργάτες που έρχονται νομίμως στη χώρα με συμφωνίες.

    Αυτό και μόνο καταρρίπτει τη χρήση του κειμένου αυτού για προπαγανδιστικούς λόγους από τους επαγγελματίες εθνικιστές. Ο Μαρξ δε μιλάει για κατατρεγμένους πρόσφυγες που μπαίνουν στη χώρα συνήθως παράνομα κυνηγημένοι από πολέμους, χούντες ή οικονομική εξαθλίωση, όπως συμβαίνει σήμερα, αλλά για ξένους που εισάγει η ίδια η εργοδοσία με απεργοσπαστικούς στόχους.

    Δεύτερον, ποιος είναι ο στόχος.

    “Ο σκοπός αυτής της εισαγωγής εργατών είναι ο ίδιος με την εισαγωγή Ινδών κούληδων στη Τζαμάικα, δηλαδή η διατήρηση της δουλείας”. Συμφωνούμε απόλυτα! Στόχος αυτής της εισαγωγής των εργατών από την πλευρά της εργοδοσίας είναι μειωθούν τα μεροκάματα και να χειροτερέψουν οι όροι εργασίας, τόσο για τους ντόπιους, όσο και για τους ξένους εργάτες. Αυτό δεν είναι κάτι που το αρνείται η αριστερά, γι’ αυτό άλλωστε μιλάμε και για υπερεκμετάλλευση των μεταναστών. Το θέμα είναι ποιος φταίει γι’ αυτό το ζήτημα και ποια είναι η λύση.

    Τρίτον, ποιος φταίει.

    Είναι φανερό απ’ το άρθρο του Μαρξ ότι υπεύθυνοι για τη μείωση των μεροκαμάτων είναι οι εργοδότες και όχι οι ξένοι εργάτες. Το άρθρο δεν κατηγορεί τους ξένους εργάτες σε κανένα σημείο. Αντίθετα λέει “αν οι εργοδότες του Εδιμβούργου πετύχουν, μέσω της εισαγωγής Γερμανών εργατών, να εξουδετερώσουν τις παραχωρήσεις που ήδη έχουν κάνει”. Η εισαγωγή ξένων εργατών είναι δηλαδή απλώς ένα μέσο για την εργοδοσία με στόχο καταργήσει εργατικά δικαιώματα. Αντίθετα, για τον Μαρξ τα πρώτα θύματα (και όχι θύτες) της υπόθεσης αυτής θα είναι οι ίδιοι οι ξένοι εργάτες της Αγγλίας (και όχι οι ντόπιοι εργάτες όπως λέει ο πολλάκις αποδεδειγμένα ψευταράκος ο Άδωνις στο 1:20 – και επαναλαμβάνει ο αδερφός του στο 1:44). Το πρόβλημα για το Μαρξ (και πολύ σωστά) όπως φαίνεται απ’ το άρθρο είναι η επιδείνωση της κατάστασης των εργατών. Αν η εισαγωγή ξένων εργατών επιτευχθεί χωρίς να χρησιμοποιηθεί εις βάρος των εργατικών δικαιωμάτων δεν τίθεται ζήτημα. Γι’ αυτό και φυσικά ο Μαρξ είναι υπέρ οποιασδήποτε κίνησης συμβάλλει στη βελτίωση των συνθηκών εργασίας (βλ. υστερόγραφο).

    Τέταρτον, ποια είναι η λύση.

    Υπενθυμίζω και πάλι ότι μιλάμε για εισαγόμενους εργάτες και όχι για κατατρεγμένους λαθρομετανάστες. Γι’ αυτό και ο Μαρξ καλεί τους Γερμανούς εργάτες να σκεφτούν τους ταξικούς αδερφούς τους Άγγλους και να μη λειτουργήσουν ως απεργοσπάστες για λογαριασμό των Άγγλων εργοδοτών. Δε καλεί το αγγλικό κράτος να κλείσει τα σύνορα και να τους απελάσει! Ούτε αυτούς ούτε ουτς μετανάστες που ήδη ζουν στην Αγγλία.

    Το πιο ωραίο το άφησα για το τέλος: Είναι ακριβώς οι ίδιοι αυτοί πολέμιοι της λαθρομετανάστευσης, οι οποίοι όταν τους μιλήσεις για τους Έλληνες μετανάστες “στις φάμπρικες της Γερμανίας και στου Βελγίου τις στοές” θα σου φέρουν σα πρώτο επιχείρημα ότι “εκείνοι πηγαίναν νόμιμα μετά από πρόσκληση της αντίστοιχης κυβέρνησης”. Σαν εισαγόμενοι εργάτες δηλαδή! Υπέρ της εισαγωγής εργατών που λέει ο Μαρξ, δηλαδή, και κατά των κατατρεγμένων μεταναστών. Δύο στα δύο λάθος.

    ΥΓ. Αυτές τις μέρες κινητοποιήθηκαν σε απεργία οι “εισαγόμενοι” Αιγύπτιοι εργάτες της Νέας Μηχανιώνας Θεσσαλονίκης με αίτημα την αύξηση των μεροκαμάτων. Άραγε όλοι αυτοί που δήθεν κόπτονται για το ότι πέφτουν τα μεροκάματα τους στηρίζουν;

    Τέρμα τα ψέμματα. Οι μετανάστες είναι ταξικά μας αδέρφια. Τα μεροκάματα τα ρίχνουν οι εργοδότες και μόνο οι εργοδότες. Και το καλύτερο όπλο τους για να το πετύχουν είναι η διάσπαση Ελλήνων-μεταναστών εργατών.

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 17/01/2010

  155. «…δεν υιοθετούμε τον κοσμοπολιτισμό, ο οποίος εμφανίζεται και από αριστερές δυνάμεις. Ενας κοσμοπολιτισμός, ο οποίος θέλει να καταργήσει το εθνικό πεδίο πάλης, την εθνική ταυτότητα και την πραγματικά διεθνιστική, που δεν αναιρεί την εθνική ταυτότητα, στο όνομα της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας διαπολιτισμικότητας ή πολυπολιτισμικότητας και που κλείνουν τα μάτια σε επικίνδυνες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις κοσμοπολίτικες, οι οποίες αύριο θα θέσουν θέμα μειονότητας και για τους μετανάστες. Και αυτό υπάρχει… Ξέρουμε πάρα πολύ καλά πως δυο φαινομενικά διαφορετικές απόψεις μπορούν να οδηγήσουν όχι στο μικρότερο κακό, αλλά στο μεγαλύτερο κακό. Αύριο θα θέσουν ζήτημα μειονότητας και για τους μετανάστες. Και πρέπει να παρακολουθούμε και τις ιδεολογικές τοποθετήσεις των υπέρ ή κατά της ιθαγένειας. Διότι το θέμα δεν είναι μόνο δίνω ή όχι ιθαγένεια. Αλλά υπάρχουν και μια σειρά απόψεις, οι οποίες μπορεί να καλλιεργήσουν αντιλήψεις πάρα πολύ επικίνδυνες.»

    Αλέκα Παπαρήγα

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 23/02/2010

  156. Κυριακή 7 Μάρτη 2010

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

    Για την ιθαγένεια και τη συμμετοχή μεταναστών στις δημοτικές εκλογές με βάση το τελικό νομοσχέδιο

    Α. Το τελικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης για την παροχή ιθαγένειας σε ορισμένες κατηγορίες μεταναστών και για τη συμμετοχή στις δημοτικές εκλογές συνδέεται με την επιδίωξη της άρχουσας τάξης για περισσότερη χειραγώγηση και ενσωμάτωση στο αστικό πολιτικό σύστημα μέρους των μεταναστών. Η επιδίωξη αυτή γίνεται ακόμη πιο προκλητική στις διατάξεις για την πολιτογράφηση, όπου τα πολιτικά δικαιώματα εξαρτώνται από την οικονομική κατάσταση και την πολιτική συμφωνία του μετανάστη με το συγκεκριμένο οικονομικο-κοινωνικό σύστημα της εκμετάλλευσης και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Τα πολιτικά δικαιώματα που θα δοθούν σε ένα μέρος μεταναστών θα αξιοποιηθούν για να ενταθούν οι διακρίσεις ανάμεσα σε παλιούς και νέους, «προνομιούχους» και μη, «νόμιμους» και «παράνομους». Συγκεκριμένα:
    1) Η αυτοδίκαιη κτήση ιθαγένειας από τα ανήλικα παιδιά μεταναστών προϋποθέτει την 5ετή «νόμιμη» και συνεχή παραμονή και των δύο γονιών, που θα πρέπει να αποδεικνύεται με οριστικές άδειες παραμονής, τη στιγμή που χιλιάδες μετανάστες δεν μπορούν να εκδώσουν ή ανανεώσουν τις άδειες παραμονής, παρόλο που ζουν κι εργάζονται χρόνια στην Ελλάδα.
    2) Αποσύρθηκε η αμυδρή δυνατότητα που άφηνε το αρχικό σχέδιο για αυτοδίκαιη ιθαγένεια μετά την ενηλικίωση, ανεξάρτητα από το καθεστώς νομιμότητας των γονιών. Τώρα, εκτός από τη νομιμότητα των γονιών, προστέθηκαν τα ποινικά κωλύματα και ο έλεγχος επικινδυνότητας για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια που προβλέπονται για την πολιτογράφηση.
    3) Οι τελικές προτάσεις της κυβέρνησης για την κτήση της ελληνικής ιθαγένειας με πολιτογράφηση επιβεβαιώνουν την αρχική εκτίμηση του Κόμματός μας ότι η μείωση των χρόνων παραμονής από 10 σε 7 και μεταβατικά σε 5 θα αξιοποιηθεί για τη διαρκή ομηρία των μεταναστών στους κρατικούς και εργοδοτικούς μηχανισμούς. Η εκτίμηση αυτή ισχύει ακόμη περισσότερο για το τελικό νομοσχέδιο. Έτσι:
    • Διατηρούνται όλα τα ποινικά κωλύματα που προβλέπει ο Κώδικας Ελληνικής Ιθαγένειας του 2004 και όπου – μαζί με σοβαρά ποινικά αδικήματα – περιλαμβάνεται η αντίσταση κατά της αρχής, η συκοφαντική δυσφήμιση, ενώ θεωρείται έγκλημα η έμπρακτη αλληλεγγύη προς μετανάστες χωρίς χαρτιά. Η κυβέρνηση μάλιστα έσπευσε να προσαρμόσει τον Κώδικα στη γενικότερη αντιτρομοκρατική εκστρατεία του ιμπεριαλισμού, προσθέτοντας και την «τρομοκρατία».
    • Η προσθήκη των λόγων «δημόσιας τάξης και ασφάλειας» έχει μοναδικό στόχο το διαρκή εκφοβισμό και την υποταγή του μετανάστη σε ό,τι η άρχουσα τάξη θεωρεί ότι δεν πρέπει να διασαλευθεί και αμφισβητηθεί, δηλαδή στο σύστημα και στους μηχανισμούς της εκμετάλλευσης.
    • Η περιουσιακή κατάσταση θα θεωρείται κριτήριο της ομαλής ένταξης στην οικονομική ζωή της χώρας, δηλαδή πισωγυρίζουμε στις εποχές που τα πολιτικά δικαιώματα εξαρτιόνταν από την περιουσία.
    • Κριτήριο της «ενεργού και ουσιαστικής συμμετοχής στην πολιτική ζωή της χώρας» θα είναι όχι απλώς η γνώση του πολιτικού συστήματος της Ελλάδας, αλλά η υιοθέτησή του, δηλαδή η αποδοχή του.
    • Η απόδειξη των παραπάνω προϋποθέσεων με συστατικές επιστολές και η ειδική βαρύτητα που θα έχει η συμμετοχή σε συλλόγους, πολιτικές ενώσεις και σωματεία όπου συμμετέχουν και Έλληνες δείχνουν ότι η ιθαγένεια θα αξιοποιηθεί για να ενταθούν οι πιέσεις για συμμετοχή σε εργοδοτικά και συμβιβασμένα συνδικάτα, σε κάθε είδους ΜΚΟ που πρεσβεύουν την ταξική συνεργασία, ενώ θα ανοίξει ο δρόμος για τη δημιουργία κυκλωμάτων έκδοσης συστατικών επιστολών.
    Β. Τα άλλα πολιτικά κόμματα, παρά τις διαφορές τους, συμφωνούν στην παραχώρηση δικαιωμάτων μόνο στους «χρήσιμους» για το κεφάλαιο μετανάστες. Συμφωνούν ή αποδέχονται την επιβολή ενός διαρκούς ελέγχου της νομιμοφροσύνης του μετανάστη στο σύστημα της εκμετάλλευσης και στους θεσμούς του, με τα πιστοποιητικά περιουσιακής κατάστασης και κοινωνικο-πολιτικών φρονημάτων. Επιπλέον:
    Η ΝΔ συνδέει την ιθαγένεια με την αφομοίωση των μεταναστών στην «ελληνικότητα», υποστηρίζει – χρησιμοποιώντας ακραία παραδείγματα – ότι δεν μπορούν να συμβιώσουν αρμονικά όλοι οι πολιτισμοί και ουσιαστικά αναπαράγει την εθνικιστική διάκριση ανάμεσα σε «πολιτισμένα» και «καθυστερημένα» έθνη.
    Ο ΛΑ.Ο.Σ., που έχει ταχθεί ανοιχτά με το μέρος του κεφαλαίου και με την ολομέτωπη επίθεση σε βάρος του λαϊκών δικαιωμάτων, φόρεσε τη μάσκα του φίλου δήθεν των Ελλήνων εργαζομένων για να εκτοξεύσει το ρατσιστικό του δηλητήριο, να διεγείρει το μίσος και την αντιπαράθεση, να φορτώσει στους μετανάστες όλα τα κοινωνικά αποστήματα της καπιταλιστικής κοινωνίας.
    Η υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ προς τους μετανάστες συνδέεται με την αναγνώριση της συμβολής τους στην καπιταλιστική ανάπτυξη, εξυπηρετεί τον κοσμοπολιτισμό και τη διεθνοποίηση του κεφαλαίου. Ο «αντιρατσισμός» τους είναι ανέξοδος, αταξικός, ευθυγραμμισμένος με την ΕΕ.
    Γ. Οι θέσεις του ΚΚΕ για το μεταναστευτικό και την ιθαγένεια στηρίζονται στις εξής αρχές και εκτιμήσεις:
    1) Η μετανάστευση και προσφυγιά είναι σύμφυτη με τον ιμπεριαλισμό. Οι αιτίες για την αύξησή της στις μέρες μας βρίσκονται στην έξαρση της επιθετικότητας του ιμπεριαλισμού – ειδικά μετά τις ανατροπές του σοσιαλισμού – και στις κάθε είδους ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις (στρατιωτικές, οικονομικές, πολιτικές) που προκαλούν πολέμους, φτώχεια και δυστυχία. Η κυβέρνηση και τα κόμματα του κεφαλαίου και της ΕΕ έχουν μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση. Σήμερα εκφωνούν λόγους συμπάθειας προς τους μετανάστες, ενώ την ίδια στιγμή συμμετέχουν στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, συμμετέχουν στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που προκαλούν και θα προκαλέσουν νέα κύματα μετανάστευσης.
    2) Οι οικονομικοί μετανάστες και πρόσφυγες είναι μέρος της εργατικής τάξης της χώρας μας, παράγουν πλούτο και πρέπει να έχουν ισότιμα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα. Η συμμετοχή των μεταναστών στο κίνημα, στους κοινωνικοπολιτικούς αγώνες με τη γραμμή ρήξης με τα μονοπώλια είναι μονόδρομος για την ανασυγκρότηση και αντεπίθεση του εργατικού κινήματος. Γίνεται ακόμη πιο αναγκαία στην περίοδο της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης και πρέπει να αποτελεί υπόθεση όλου του εργατικού και λαϊκού κινήματος.
    3) Τα πολιτικά δικαιώματα και η ψήφος των μεταναστών δεν είναι προνόμια, που για να τα αποκτήσουν θα πρέπει να σκύψουν το κεφάλι και να υποταχθούν, αλλά αυτονόητο δικαίωμα των ανθρώπων που παράγουν πλούτο σε μια χώρα. Δε θα αλλάξουν την ταξική θέση των μεταναστών, μπορούν όμως να δώσουν ώθηση στα κοινά ταξικά τους συμφέροντα, στο βαθμό που θα αντιστοιχηθούν με αυτά.
    4) Έχει αποδειχθεί στην πράξη ότι το ενδιαφέρον διαφόρων διεθνών ιμπεριαλιστικών οργανισμών, μηχανισμών και «ανθρωπιστικών» δήθεν ΜΚΟ για παροχή ιθαγένειας και πολιτικών δικαιωμάτων έχει βαθύτερες στοχεύσεις. Αφενός να εξυπηρετήσουν τον κοσμοπολιτισμό και την κινητικότητα του κεφαλαίου, αφετέρου να μπορούν να χρησιμοποιούν τους μετανάστες για τη διάσπαση της ενότητας των εργαζομένων, για τη δημιουργία και ανακίνηση μειονοτικών και εθνικιστικών ζητημάτων, μέχρι και την αλλαγή συνόρων. Απάντηση σε αυτές τις στοχεύσεις δίνει η διεκδίκηση δικαιωμάτων στην κατεύθυνση της σφυρηλάτησης της ταξικής, αντιιμπεριαλιστικής και διεθνιστικής ενότητας των εργαζομένων, ντόπιων και μεταναστών, ενάντια στο κεφάλαιο και στον ιμπεριαλισμό.
    5) Οι διαχωρισμοί για το αν «Έλληνας γεννιέσαι, γίνεσαι, γεννιέσαι και γίνεσαι» είναι επικίνδυνοι και αποπροσανατολιστικοί. Οι Έλληνες δεν έχουν όλοι τα ίδια ταξικά συμφέροντα. Ο πατριωτισμός του λαού δεν έχει καμία σχέση με τον «πατριωτισμό» του κεφαλαίου, όπως έχει αποδείξει και η σύγχρονη Ιστορία. Βρίσκεται σε ανειρήνευτη αντίθεση με τον εθνικισμό. Ο σύγχρονος πατριωτισμός της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού περνάει μέσα από την πάλη για αντίσταση στην αντιλαϊκή επιδρομή, για μια πατρίδα απαλλαγμένη από τα δεσμά των μονοπωλίων και του κεφαλαίου. Σε αυτή την πατρίδα μπορούν και πρέπει να ανήκουν όλοι όσοι παράγουν πλούτο, ανεξάρτητα από εθνοτική και φυλετική καταγωγή, γλώσσα και θρησκεία. Ο διεθνισμός της εργατικής τάξης δεν έχει καμία σχέση με το διεθνισμό του κεφαλαίου, δηλαδή τον κοσμοπολιτισμό.
    Δ. Με βάση τις παραπάνω αρχές τοποθετήθηκε αναλυτικά το ΠΓ του ΚΚΕ πάνω στο αρχικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης, με συγκεκριμένες θέσεις – άξονες πάλης, που δίνουν άμεσες λύσεις στο πρόβλημα.
    • Κεντρική θέση του ΚΚΕ είναι η νομιμοποίηση των μεταναστών και προσφύγων που ζουν κι εργάζονται στην Ελλάδα, η απόδοση ισότιμων δικαιωμάτων και η διευκόλυνση της μετακίνησής τους σε άλλα κράτη – μέλη της ΕΕ, κόντρα στους Κανονισμούς και στις Οδηγίες της ΕΕ.
    • Τα παιδιά των μεταναστών να γράφονται στα δημοτολόγια και να μην υπολείπονται σε δικαιώματα από τα άλλα παιδιά. Να παίρνουν την ελληνική ιθαγένεια, εφόσον το επιθυμούν, μετά την ενηλικίωση.
    • Η απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας με πολιτογράφηση να γίνεται με αντικειμενικά κριτήρια και όχι με κριτήρια υποταγής στο αστικό πολιτικό σύστημα ή ψηφοθηρίας.
    • Δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις δημοτικές εκλογές να έχουν οι μετανάστες μετά από ορισμένο χρονικό διάστημα πραγματικής παραμονής στην Ελλάδα.
    Ε. Το ΚΚΕ έχει προειδοποιήσει τον ελληνικό λαό ότι πραγματική και οριστική λύση του μεταναστευτικού προβλήματος δεν μπορεί να υπάρξει σε συνθήκες κυριαρχίας των μονοπωλίων, του ιμπεριαλισμού. Η πρόταση του ΚΚΕ προς την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα της χώρας μας, για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης, για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, για την εγκαθίδρυση της λαϊκής εξουσίας δεν αποτελεί μόνο λύση για τα οξυμένα προβλήματα του λαού μας. Είναι συγχρόνως συμβολή για την ανατροπή του καπιταλισμού και σε άλλες χώρες, παγκόσμια, ώστε να μην υπάρχουν εξαθλιωμένοι, κυνηγημένοι και ξεριζωμένοι μετανάστες και πρόσφυγες, για να γίνει πράξη «το βασίλειο της πανανθρώπινης φιλίας».

    ΑΘΗΝΑ 4/3/2010

    ΤΟ ΠΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

    http://www1.rizospastis.gr/page.do?id=11831&publDate=7%2F3%2F2010&direction=&pageNo=7

    Σχόλιο από Μπρεχτ | 08/03/2010

  157. […] -Ποιος είναι ξένος σήμερα; […]

    Πίνγκμπακ από -Μεταναστευτικό: Μια ψύχραιμη προσέγγιση (απ’ το “φελέκι”) « Πόντος και Αριστερά | 28/01/2011

  158. […] -Ποιος είναι ξένος σήμερα; […]

    Πίνγκμπακ από -Στο κέντρο της Αθήνας « Πόντος και Αριστερά | 13/05/2011

  159. Liberation: Η Αριστερά χάνει την ψυχή της εξαιτίας του μεταναστευτικού
    «Η αριστερά αποσυντίθεται εξαιτίας του μεταναστευτικού», τιτλοφορεί η εφημερίδα Liberation, η οποία αφιέρωσε το πρωτοσέλιδο της και τέσσερις σελίδες στην «αναταραχή» που προκάλεσε η τηλεοπτική παρέμβαση του Φρανσουά Ολάντ για την απέλαση στο Κόσοβο της 15χρονης Λεονάρντα. Η πρόταση του προέδρου να επιστρέψει η Λεονάρντα στη Γαλλία μόνη της, χωρίς την οικογένειά της, δέχθηκε πυρά πανταχόθεν τις κατευθύνσεις και ιδιαίτερα από τα κόμματα της αριστεράς που συμμετέχουν στην κυβερνητική πλειοψηφία καθώς και στελέχη του Σοσιαλιστικού Κόμματος (PS).

    «Η σοσιαλιστική κακοφωνία» για την υπόθεση Λεονάρντα, υπογραμμίζει η Liberation, μοιάζει με «μπούμερανγκ» για το σοσιαλιστικό κόμμα, το οποίο δεν επεξεργάστηκε καθόλου τα θέματα που άπτονται της μετανάστευσης κατά τη διάρκεια της δεκαετίας που ήταν στην αντιπολίτευση».

    Η εφημερίδα αναφέρεται μεταξύ άλλων στη δήλωση του σοσιαλιστή προέδρου της γαλλικής εθνοσυνέλευσης Κλοντ Μπαρτολόν, που μετά την απέλαση της 15χρονης μίλησε για τις «αξίες στις οποίες η αριστερά δεν μπορεί να συμβιβαστεί δίχως να χάσει την ψυχή της».

    Αναφέρεται επίσης στην επίμονη τοποθέτηση του Αρλέμ Ντεζίρ, επικεφαλής του Σοσιαλιστικού Κόμματος, ο οποίος καλεί να επιτραπεί η επιστροφή στη Γαλλία όλης της οικογένειας Ντιρμπανί, ακόμα και μετά την παρέμβαση του προέδρου.

    Με αφορμή ένα περιστατικό στη βουλή ο σοσιαλιστής Ζαν-Κριστόφ Καμπαντέλης, βασικό στέλεχος του PS και ατυχήσας διεκδικητής της ηγεσίας του κόμματος δεν δίστασε να δηλώσει: «οι Γάλλοι έχουν αγανακτήσει πλέον με αυτήν την πολιτική τάξη που μοιάζει με ορνιθώνα και ο καθένας κακαρίζει προς κάθε κατεύθυνση».

    Η υπόθεση εξέθεσε τον εύθραυστο χαρακτήρα της κυβερνητικής πλειοψηφίας και αποδυνάμωσε το κύρος του Φρανσουά Ολάντ, η δημοτικότητα του οποίου κατακρημνίστηκε στο ναδίρ του 23%.

    Με αφορμή τις πολλές κατά μέτωπο επιθέσεις που δέχθηκε ο υπουργός εσωτερικών, ιδιαίτερα από στελέχη της αριστεράς, το περιοδικό Μαριάν εκτίμησε ότι «ο Μανουέλ Βαλς είναι το άλυτο πρόβλημα μιας αυτιστικής αριστεράς, για την οποία η λέξη «πραγματικότητα» είναι ανυπόφορη (. . .) της πιο ανόητης αριστεράς του κόσμου, η οποία προτιμά να καταγγέλλει τον Βαλς, αντί να απαιτεί από τον Ολάντ να φέρει στη Βουλή τη συζήτηση για το μεταναστευτικό—κάτι το οποίο είχε ανακοίνωσε στην αρχή της θητείας του, αλλά ανέβαλε στη συνέχεια».

    Πέρα από τη συγκεκριμένη υπόθεση της Λεονάρντα, εκτιμούν πολλοί σχολιαστές, «το σημαντικό θα είναι το να κατορθώσει τελικά αυτή η κυβέρνηση να επεξεργαστεί μια αληθινή πολιτική για το μεταναστευτικό».

    Την 31η Οκτωβρίου αναμένεται να παραδοθεί στον υπουργό Εσωτερικών η μελέτη που έχει ζητήσει από κοινοβουλευτική επιτροπή για την αναθεώρηση της νομοθεσίας παροχής ασύλου.

    Η Γαλλία δέχεται ετησίως 62.000 αιτήσεις πολιτικού ασύλου και είναι ο δεύτερος κυριότερος προορισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά τη Γερμανία για τους μετανάστες.

    http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_22/10/2013_524184

    Σχόλιο από Β. | 23/10/2013

  160. Γράφει: Μαρία Υψηλάντη
    Κακώς κείμενα: Το τέλος της Ομορφιάς

    Η κλασσική γειτονιά, ακόμα και με την «πολυκατοικιοποίησή» της από το ’60 και μετά (μιλώ κυρίως για την Αθήνα), δεν είχε ακόμα πεθάνει εντελώς πριν το χάος αυτού που στρογγυλεμένα αποκαλείται «πολυπολιτισμικότητα» το οποίο διέλυσε πρόσφατα πολλές συνοικίες. Όσοι πιστεύουν στην «πολυπολιτισμικότητα» ασφαλώς θα διαφωνήσουν με τον αρνητικό όρο «διάλυση», διότι κατά την γνώμη τους η εγκατάσταση μεταναστών κοντά στον ντόπιο πληθυσμό επιφέρει γόνιμο συνδυασμό στοιχείων πολλών παραδόσεων και καταλήγει σε ένα ποικιλόχρωμο και γοητευτικό ψηφιδωτό. Αυτό θα μπορούσε να αληθεύει αν μιλούσαμε για λίγους ξένους (και όχι προερχόμενους από πολιτισμούς παντελώς άσχετους με τον ελληνικό, ή τον όποιον «φιλοξενούντα») διασκορπισμένους σε σωστές αναλογίες στην χώρα υποδοχής. Με τους πραγματικούς και αδυσώπητους σημερινούς αριθμούς όμως, ουδέν ψευδέστερο. Εδώ θα πραγματευθώ μόνο μια από τις συνέπειες αυτού του φαινομένου για την Ελληνική κοινωνία που ίσως φανεί ότι ανήκει στις λιγότερο ουσιώδεις, επειδή είναι η λιγότερο «πρακτική» και μετρήσιμη, αλλά που μας επηρεάζει συνειδητά ή ασυνείδητα σε μέγιστο βαθμό γιατί χτυπάει την καρδιά των καταβολών μας: Την Ομορφιά, την απροσδιόριστη γλύκα της έννοιας που κάποιοι ξεπερασμένοι ή ανόητα ρομαντικοί ονομάζανε «πατρίδα» και που δεν σχετίζεται (μόνο) με ηρωικά κατορθώματα, αλλά κυρίως με την απλούστατη και θεμελιώδη ιδέα του σπιτιού, του οίκου, και του συνανήκειν σε μια κοινότητα.

    Οι εγκληματικά αφημένες στην κακή τους μοίρα γκετοποιημένες γειτονιές της Αθήνας (οι θιασώτες της «πολυπολιτισμικότητας» ας μας εξηγήσουν γιατί άραγε αυτές οι γειτονιές εγκαταλείπονται συνεχώς από τους ντόπιους κατοίκους τους, αν όλα είναι φυσιολογικά με την ωραιότατη, κατά τη γνώμη τους, σημερινή «ανάμειξη», ή, καλύτερα, ας μετακομίσουν οι ίδιοι στον Άγιο Παντελεήμονα) είναι πρωτίστως τούτο: Πλήγμα στο αίσθημα και στο άρωμα των παιδικών μας χρόνων, δηλαδή του ίδιου του είναι μας. Η τρυφερή «λύπη», η «τυραννικότητα» και η «ευγένεια» της Οδού Ονείρων που θα μπορούσε να είναι η Αγορακρίτου, η Αριστοτέλους, η Αλκαμένους, η Αδμήτου ή ίσως κάποιες άλλες, «λαϊκότερες» από ετούτες, τις πάλαι ποτέ μεσοαστικές, προφανώς είναι ανύπαρκτη και άτοπη στο σημερινό περιβάλλον της ανακατωμένης μάζας γλωσσών, ήχων, οσμών και εικόνων που παρουσιάζουν τώρα οι περιοχές αυτές, όπως και πολλές άλλες. Και τούτο γιατί δεν υπάρχει κανένας συνδετικός ιστός μεταξύ των ψηφίδων του παζλ και, κυρίως, μεταξύ αυτών και του πολιτισμού του (επίσημου τουλάχιστον) περιγύρού τους. Οι «σειρές λαμπάδων» που προπέμπουν τον «Επιτάφιον αγλαόφωτον», καθώς κινεί «η αύρα πραεία…ηρέμα τους πυρσούς» (με τα αξεπέραστα λόγια του Παπαδιαμάντη να αποδίδουν στην «Παιδική Πασχαλιά» την ζηλευτά ελληνική Μεγαλοβδομαδιάτικη σκηνή, πανάρχαια και πανέμορφη, εθιμική συνέχεια του ανοιξιάτικου θρήνου για τον Άδωνι) στην Αγορακρίτου, στην Αδμήτου και στην Αχαρνών σύντομα θα είναι (αν δεν είναι ήδη) σβησμένη ανάμνηση κάλλους μέσα στο μηδέν και στην ασχήμια. Κι αυτό γιατί τούτη η πομπή είναι παντελώς αδιάφορη για τον (πολύμορφο=) άμορφο χυλό από ετερόκλητα στοιχεία του σημερινού αστικού περιβάλλοντος και δεν αποτελεί κοινό εθιμικό τους παρονομαστή όπως αποτελεί για τους Έλληνες, ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων, για τους οποίους είναι ένα βαθιά εγγεγραμμένο πολιτιστικό δεδομένο, καθώς και απειράριθμα άλλα που συνθέτουν την κοινή μας μνήμη.

    Για τις παντοίες εθνότητες που βρίσκονται σε μια χώρα υποδοχής, εκτός από δύσκολη, είναι σε τελική ανάλυση λανθασμένη και άδικη η προσπάθεια «αφομοίωσής» τους από τον πολιτισμό αυτής της χώρας: Σε κανέναν μας δεν θα άρεσε, νομίζω, να απαρνηθεί τον πολιτισμό του. Άρα το «σωστό» είναι ο μετανάστης να συνεχίζει να τον διατηρεί. Όμως η μαζική συγκέντρωση ανθρώπων από παντοία υπόβαθρα σε χώρους ξένους πολιτιστικά προς αυτά (χώροι που γίνονται ακόμα πιο «ξένοι» όταν προσπαθούν να φιλοξενήσουν ομάδες όχι απλώς από διαφορετικές χώρες, αλλά από διαφορετικές ηπείρους, με νοητικά / φιλοσοφικά / θρησκευτικά / ηθικά / αισθητικά / βιοτικά δεδομένα όχι μόνο απέχοντα έτη φωτός το ένα από το άλλο και από αυτά της χώρας υποδοχής, αλλά και συχνότατα, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, συγκρουόμενα με εκείνα) κάνει το έμμορφο περιβάλλον άμορφο. Τού στερεί την μορφή (απαραίτητη ασφαλώς για την ευμορφία), και καταδικάζει και τους ντόπιους αλλά και τους ίδιους τους μετανάστες σε πνευματική αποδόμηση, οδηγώντας στην αποσύνθεση και καταστροφή του βασικότερου δομικού στοιχείου της ψυχής κάθε ανθρώπου: Της ιδανικής ανάμνησης, ενός υποσυνειδήτου προσωπικού και συγχρόνως κοινού, ποτισμένου με την εντοπιότητα και με την ποιητική και μαγική νοσταλγία που έχει μέσα του ο αέρας και το φως, της σταθερής συνείδησης μιας ρίζας με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που μόνο αυτή μπορεί να γεννήσει πολιτισμό.

    Χωρίς αυτά, με λίγα λόγια χωρίς την απτή (και όχι την ακαδημαϊκή) παράδοση, την συλλογική παρακαταθήκη που με την σημερινή κατάσταση δεν μπορεί να επιβιώσει γιατί χάνεται όχι από τα βιβλία αλλά από το οξυγόνο της γειτονιάς μας, άρα από μέσα μας, η όποια «καλλιτεχνική» παραγωγή δεν μπορεί να υπάρξει τίποτα άλλο παρά ανερμάτιστη, αποπροσανατολισμένη, κακοχυμένη και ευτελής, όπως είναι και ο κατακερματισμένος αισθητικά και ιδεολογικά κόσμος που την περιβάλλει. Το χάος και η ασχήμια (δηλαδή η έλλειψη σχήματος, μορφής) το μόνο που μπορούν να γεννήσουν είναι χάος και ασχήμια όπως έξω έτσι και μέσα, δηλαδή απονέκρωση της ψυχικής διεργασίας που ορμάται από τον περιβάλλοντα κοινωνικό και πολιτισμικό χώρο για να παραγάγει έργο αξιόλογου αποτελέσματος και όχι «κουλτουριάρικο» / αδιάφορο χρονογράφημα ή φτηνή κηρυγματική ηθικολογία ή ο,τιδήποτε άλλο ασήμαντο και μικρό. Και η αν-ελληνικότητα στην οποία κινδυνεύει να φθάσει η Ελλάδα είναι μια τέλεια ασχήμια, όπως τέλεια ασχήμια είναι και το αντίστοιχο φαινόμενο για όλες τις χώρες που διαθέτουν συγκροτημένη πολιτιστική ταυτότητα. Γιατί, όπως μαρτυρεί η πορεία της τέχνης όχι μόνο με τα διαμάντια της δημώδους Μούσας αλλά και με πάμπολλους δημιουργούς από τον Θερβάντες, τον Γκόγκολ και τον Τσέχωφ ώς τον Σολωμό, τον Λόρκα και τον Μαρκές, από τον Ρενουάρ ώς τον Τσαρούχη, από τον Μπαχ και τον Λιστ ώς τον Μπάρτοκ και τον Σκαλκώτα, από τον Μπέργκμαν ως τον Κακογιάννη, το εθνικό είναι όμορφο: μόνο το εθνικό, ως πολιτισμικός περίγυρος και κινητήρια δύναμη της δημιουργίας, ακόμα και (ίσως μάλιστα ιδιαίτερα) στην στενότερη μορφή του, αυτήν του τοπικού (όχι απαραίτητα του «επαρχιακού»: Η Σκιάθος είναι για τον Παπαδιαμάντη ό,τι είναι για τη Βιρτζίνια Γούλφ το Μπλούμσμπερυ, η Λονδρέζικη γειτονιά της), μπορεί να λάμψει και να γίνει παγκόσμιο και διηνεκές με την δύναμη που περικλείει, την χτισμένη μέσα του με το υλικό των αιώνων.

    http://magazine.apopsi.com.cy/2010/05/2797

    Σχόλιο από Ξένος | 09/12/2014

  161. Νίκος Κούνδουρος: «Σήμερα ο τρομοκράτης έχει όνομα και ΑΦΜ»
    Είναι οργισμένος και έτοιμος να πολεμήσει με όπλο την τέχνη του.
    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 03/04/2011 05:45

    Με περιμένει στην αυλή του σπιτιού του στο Μετς. Είναι ντυμένος, όπως πάντα, στα μαύρα. Περπατά αργά: οι συνέπειες της επίθεσης που δέχθηκε τον περασμένο Οκτώβριο στο σπίτι του, το οποίο λεηλατήθηκε από τέσσερις αλλοδαπούς που παραλίγο να τον σκοτώσουν, είναι εμφανείς.

    Ωστόσο ο Νίκος Κούνδουρος νιώθει και δείχνει βράχος. Δεν κρύβει την οργή του, λυπάται για όσους οδήγησαν την πατρίδα του στην κατάντια, αλλά είναι έτοιμος ακόμη και σήμερα να πολεμήσει. Ισως όχι με ένα τουφέκι, όπως έκανε στον ΕΑΜ, αλλά με μια καινούργια ταινία.

    – Πριν από μερικούς μήνες ζήσατε ακόμη μία τρομερή περιπέτεια στην ούτως ή άλλως περιπετειώδη ζωή σας.Κατ΄ αρχάς,πώς αισθάνεστε σήμερα;

    «Βράχος. Το συμβάν βέβαια έχει ακόμη την “ουρά” του γιατί τα άτιμα τα πλευρά θέλουν μήνες να κολλήσουν. Επτά-οκτώ μήνες. Κατά βάθος όμως οφείλω να πω ότι χαίρομαι που το πέρασα».

    – Για ποιον λόγο μπορεί κάποιος να χαίρεται που παραλίγο να πεθάνει;

    «Το γεγονός με έκανε να δω την πραγματικότητα. Είχα μια ανόητη ευαισθησία και γενναιοδωρία με την είσοδο ή μάλλον την εισβολή των ξένων στην Ελλάδα. Ελεγα ότι της ίδιας γης παιδιά είμαστε, να μπει ο κόσμος στην Ελλάδα, να ευφρανθεί, να νιώσει ασφάλεια, να φάει, να πιει ελληνικό νερό. Ε, από την ώρα του περιστατικού τέρμα όλες αυτές οι εφηβικές μαλακίες. Τέσσερα κτήνη, τέσσερις βάρβαροι που ούρλιαζαν και βρωμούσαν και φορούσαν μάσκες με έκαναν να δω την πραγματικότητα».

    – Από εκείνη τη βραδιά τι δεν θα ξεχάσετε ποτέ;

    «Εκείνο το “μην τον κρατάς, πνίξ΄ τον, τον πούστη! ” που φώναζε ο μόνος που άκουσα να μιλάει τσάτραπάτρα ελληνικά. Εγώ πούστης; Καλά το “πνίξ΄ τον”, το “πούστης” τι το θέλανε; Από εκεί κινήθηκε ένας μηχανισμός από σκέψεις μου που πέταξε έξω από την Ελλάδα όλους τους μετανάστες. Δεν είναι σωστό όμως και ως κοινωνική συμπεριφορά η Ελλάδα να ανοίγει τις πόρτες της σαν την πουτάνα που ανοίγει τα πόδια της: 1.400.000 ξένοι μέσα στη χώρα; Το 15% της χώρας μετανάστες; Πόσοι Ελληνες μπορούν να απορροφήσουν αυτό το νούμερο; Και όμως, έγινε. Αυτά είναι συνέπειες του κόμπλεξ κατωτερότητας που έχουν οι Ελληνες. Να ΄ναι καλά οι κυβερνήσεις. Οι Γερμανοί θα έπρεπε να έχουν το κόμπλεξ, όχι εμείς».

    – Τι το ιδιαίτερο είχε το περιστατικό και σας κάνει να αισθάνεστε έτσι;

    «Δεν ήθελαν μόνο να κλέψουν. Ηθελαν να σκοτώσουν. Εναν άλλον κύριο εδώ παρακάτω τον έπνιξαν με μαξιλάρι. Εγώ μόλις που γλίτωσα. Κρατούσαν το μαξιλάρι στο πρόσωπό μου και ίσα που ανέπνεα λίγο από το πλάι. Είδα μια εκδικητικότητα φυλετική, ταξική, κοινωνική, εθνική, όπως θες πες το. Ηταν μίσος. Γιατί αυτό που ήθελαν να πάρουν το είχαν πάρει. Τους το έδωσα. Πήγα στο χρηματοκιβώτιο και τους έδωσα ό,τι είχα. Μπήκαν σε ένα σπίτι που για εκείνους ήταν το Λούβρο και εγώ τους πήγα στο χρηματοκιβώτιό μου να τους δώσω ό,τι λεφτά είχα. Από την ταραχή μου δεν μπορούσα να θυμηθώ τον αριθμό του κωδικού και έκανα ένα λάθος. Μου κοπάνησαν το κεφάλι στο ατσάλι. Μια και δυο και τρεις φορές. Επί δεκαπέντε ημέρες το πρόσωπό μου ήταν μαύρο από το σκοτωμένο αίμα».

    – Ετυχε να συναντηθείτε με αλλοδαπό μετά το περιστατικό; Και αν ναι,τι έγινε;

    «Μετά το επεισόδιο βρέθηκα συνεπιβάτης στο αυτοκίνητο ενός φίλου δικηγόρου. Ηρθε ένας Πακιστανός να καθαρίσει τα τζάμια. Του λέει ο φίλος “όχι”. Εγώ, που είχα περάσει αυτά που είχα περάσει, του λέω “δώσ΄ του κάτι του νεαρού, δεν πειράζει”. Του έδωσε λοιπόν ένα κέρμα. Το παίρνει ο Πακιστανός, το κοιτάζει και μας το πετά στα μούτρα. Πήδηξα έξω σαν να ΄μουν 18 χρόνων, τον έπιασα από τον σβέρκο και τον έσυρα με μια κακία, με ένα μίσος, στο αυτοκίνητο και του ΄πα “βρες το”. Από πίσω ο κόσμος έβλεπε την εικόνα ενός λευκού που έσουρνε έναν φουκαρά Πακιστανό σαν να ήταν σκύλος. Η εντύπω ση που έδωσα ήταν ότι η λευκή ράτσα ταλαιπωρούσε έναν φουκαρά πακιστανό σκύλο. Και όμως συνέβαινε το ανάποδο. Η παρεξήγηση είναι μέσα στη ζωή μας».

    – Θα πρέπει να είναι πολύ παράξενο για έναν άνθρωπο που έχει δει τόσο πολλά: Εμφύλιο,Κατοχή, εκτελέσεις, εξορία στη Μακρόνησο…

    «Θα μπορούσα να χαρακτηρίσω το περιστατικό που έζησα κακιά στιγμή, αλλά έτσι θα το εξευτέλιζα. Δεν ήταν σαν το τραμ που με πάτησε στον δρόμο εξαιτίας μιας αδεξιότητάς μου. Ηταν το γέννημα ενός στάτους πολύ ευρύτερου που κυριαρχεί σε όλη την Ελλάδα. Η ταπείνωση ενός έθνους σε σημείο να μην μπορεί να κυκλοφορήσει κανείς στον δρόμο χωρίς το καρδιοκτύπι μη τυχόν του τύχει το απρόσμενο κακό. Οπως μου είπε ο αστυνομικός διευθυντής που με βρήκε τότε, “η Αθήνα είναι μια ανοχύρωτη πόλη όπου κυριαρχούν ο φόβος, η ανησυχία και το απρόσμενο”. Ο καθένας μπορεί να κάνει το οτιδήποτε και ο καθένας μπορεί να υποστεί το οτιδήποτε. Η Αστυνομία, σύμφωνα με τα λόγια του, μπορεί να κάνει πάρα πολύ λίγα πράγματα και ακόμη λιγότερα να κυνηγήσει, πόσω μάλλον να καταδικάσει. Και έτσι είναι. Κακό τέλος είχε η ηρωική ελληνική φυλή μετά το αλβανικό, μετά τον ανταρτοπόλεμο, μετά το ασικλίκι, μετά τη νίκη της Δεξιάς, μετά το Μακρονήσι. Ολα αυτά τα πράγματα σφράγισαν το κακό μέρος από τη μοίρα του Ρωμιού. Ισως μας προόριζε η μοίρα για μια καλύτερη ζωή. Για ελευθερία».

    – Η Ελλάδα ωστόσο έχει κρατήσει όλα αυτά τα χρόνια.

    «Κρατήθηκε από το αίμα κάποιων που βρέθηκαν φάτσα με φάτσα με τον θάνατο. Και τι είχαν κάνει; Πρόδωσαν, λέει, την πατρίδα. Μα την πατρίδα την προδίδουν κάθε μέρα. Την πατρίδα σήμερα την προδίδουν οι βουλευτές, την προδίδουν οι άνθρωποι με το πολύ χρήμα, την προδίδουν αυτοί οι αθλιότατοι που διαχειρίστηκαν τα εθνικά ταμεία μας- ο Τσοχατζόπουλος, ας πούμε. Τους ξέρουμε όλοι. Σήμερα ο ελληνικός λαός είναι ταπεινωμένος και με σκυμμένο το κεφάλι. Μονάχα η φοβερή πείνα, η οποία κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας και σε μερικούς μήνες θα μετατρέψει τον φόβο σε πανικό, θα σπρώξει κατά τη γνώμη μου τον λαό στον δρόμο. Είδες τι έγινε στην Αγγλία; Θα το κάνουμε κι εμείς, δεν γίνεται αλλιώς. Με τη φωνή “Κάτω οι βάρβαροι”. Οι χρηματιστές, η κυρία Μέρκελ, αυτοί είναι οι βάρβαροι. Εμείς τι φταίμε; Θα μου πεις, δεν υπάρχει άνθρωπος σε μια δημοκρατική κοινωνία που να μη φταίει. Αλλά αν κάνεις σε καθέναν μια ανάλυση θα δεις ότι δεν φταίμε. Εσύ τι φταις; Εγώ τι φταίω; Υπάρχει αυτή η τρομερή γενίκευση. Ολοι τα φάγαμε. Τι πρόλαβες να φας εσύ ή εγώ; Ο ελληνικός λαός είναι αμέτοχος εκ των πραγμάτων. Οχι μόνο δεν τα έφαγε αλλά δεν είχε και τη δυνατότητα να τα φάει γιατί ζει κάτω από τον ζυγό δημοκρατικών κυβερνήσεων, είτε λέγονται Νέα Δημοκρατία είτε λέγονται ΠαΣοΚ. Οι τρομοκράτες του λαού είναι το κράτος. Ποιος είναι περισσότερο τρομοκράτης σήμερα από τον κ. Παπακωνσταντίνου; Ο φουκαράς που τραβά μια τουφεκιά και σκοτώνει έναν άλλον φουκαρά δεν είναι τρομοκράτης. Είναι παιχνίδι. Οι τρομοκράτες δεν είναι πια κάτι αόριστο. Σήμερα ο τρομοκράτης έχει όνομα, έχει επίθετο, έχει ΑΦΜ. Τα έχει όλα».

    – Τι κάνει λοιπόν μπροστά στο αδιέξοδο ένας έλληνας καλλιτέχνης;

    «Δεν είναι εύκολο να είσαι Ελληνας αυτή τη στιγμή. Ή πρέπει να αποσυρθείς στο σπίτι σου και απλώς να βλέπεις, σαν παρατηρητής, ή, αν θες να πάρεις μέρος στα πράγματα, θα πρέπει να γίνεις πρόσωπο υπό έλεγχο. Οχι της Αστυνομίας ή της εξουσίας αλλά του γείτονά σου, του αδελφού σου, της Ιστορίας που σε περικυκλώνει. Πρέπει να είσαι συνεχώς υπόλογος. Η δική μου αντίσταση ήταν πάντα να κάνω ταινίες όχι διασκεδαστικές αλλά που ήθελαν να καταθέσουν το άδικο μαρτύριο ενός λαού που προοριζόταν για καλύτερη μοίρα. Και αυτό πρόκειται να κάνω τώρα με την επόμενη ταινία μου, το “Πλοίο”».

    Ο πατέρας του Νίκου Κούνδουρου αρνήθηκε τα τρία παιδιά του να γίνουν μέλη της φασιστικής νεολαίας του Μεταξά.«Το πληρώσαμε επί χρόνια»λέει σήμερα ο σκηνοθέτης.«Μετά ήρθαν ο πόλεμος, η Κατοχή, η πείνα, σε κάθε γωνιά βλέπαμε από ένα πτώμα ή και περισσότερα. Από τα 17 μου βρέθηκα στα σπάργανα του ΕΑΜ, στην ένοπλη ομάδα Μπάιρον. Δεν είναι εύκολα όλα αυτά για ένα πιτσιρίκι που αλλιώς μεγάλωσε και αλλιώς αναγκάστηκε να βιώσει τη ζωή. Ηταν φυσικό λοιπόν να διαμορφώσει μια άποψη σε ένα νεαρό παιδί που το μόνο που του έμενε ήταν ή να πάρει ένα τουφέκι και να πάει στα βουνάή να υποταχθεί. Τίποτε άλλο».Το δεύτερο δεν ταίριαζε ούτε στον Νίκο Κούνδουρο ούτε στα αδέλφια του.

    Ο σκηνοθέτης μνημονεύει τον Ρήγα Φεραίο: Του Ελληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει.«Δεν ξέρω για σήμερα, αλλά του τότε Ελληνα ο τράχηλος δεν άντεχε την ταπείνωση, την ευτέλεια, το τίποτε μιας παθητικής ζωής. Προτιμούσε την πιο σκληρή διαδικασία, ακόμη και να έρθει φάτσα με φάτσα με τον θάνατο.
    Σήμερα ο θάνατος είναι είδος πολυτελείας. Τον συναντάς σε κανένα νοσοκομείο με τρεις νοσοκόμες γύρω σου και με μια “πάπια” να φροντίζει το κορμί σου ώστε να μην ταπεινωθεί. Είναι το ίδιο με το να έχεις έρθει φάτσα με φάτσα με το εκτελεστικό απόσπασμα…

    Τη βραδιά της προηγουμένης της εκτέλεσης του Μπελογιάννη το κόμμα μου ζήτησε να φροντίσω τη γυναίκα του χωμένος σε ένα αυτοκίνητο έξω από τις φυλακές της Καλλιθέας περιμένοντας να ακούσουμε τον κρότο έξι-επτά τουφεκιών. Ολα αυτά τα πράγματα δεν μπορείς να τα ξεχάσεις εύκολα και γίνονται ένα με την ως τότε ζωή σου.
    Εξοικειώνεσαι και δεν τα βγάζεις ποτέ από μέσα σου».

    «Το “Πλοίο” είναι ένα σχέδιο που γεννήθηκε μέσα από κάποιες περίεργες αλήθειες»λέει ο Νίκος Κούνδουρος για την επόμενη ταινία του,η οποία βρίσκεται «στο 12 παρά ένα για να γυριστεί». Θα είναι αγγλόφωνη και με άγνωστους ηθοποιούς στη διανομή.

    «Πριν από περίπου δύο χρόνια μάθαμε ότι ένα πλοίο μαύρο σαν την Κόλαση, που κουβαλούσε στάριήρθε από την Αμερική,άραξε κάπου εδώ στις θάλασσες του Ιονίου και στη συνέχεια έφυγε για το Ισραήλ που,ως γνωστόν,δεν παράγει στάρι.Αργότερα μάθαμε ότι όχι μόνο στάρι δεν είχεαλλά το φορτίο του ήταν τελειότατος πολεμικός εξοπλισμός.Παράλληλα γίνονταν οι καινούργιες επιθέσεις του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων».

    Ολα αυτά ήταν γραμμένα στα ρεπορτάζ των εφημερίδων και πέρασαν απαρατήρητα.Ο Κούνδουρος πήρε το δημοσιογραφικό υλικό και έφτιαξε το σενάριο μιας μυθοπλαστικής ταινίας με τη φιλική συνεργασία δύο συγγραφέων.Ενδιαμέσως η ταινία θα γεμίζει και με άλλα περιστατικά,επίσης αληθινά.

    «Σε δύο κτίρια,ένα στην Κρήτη και ένα στην Πελοπόννησο,διάφοροι επιτήδειοι μαζεύουν κορίτσια από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και τους υπόσχονται δουλειές για να τις κάνουντελικά πόρνες.Υπάρχει επίσης μία ακόμη στοά μασόνων,οι μεσάζοντες ανάμεσα στους Αμερικανούς και στους Ισραηλινούς».

    Ο Θεόφιλος Τσάφος είναι ένας εγκληματίας που έχει εκπαιδευτεί για να εξευτελίσει την ανθρώπινη ύπαρξη ξεκινώντας από τον εαυτό του.Πρώτα καίει στην πυρά του φανατισμού την καρδιά του.Στη συνέχεια, άκαρδος,ψάχνει να βρει θύματα για να ολοκληρώσει τη Μυστική Αποστολή του.Τα χέρια του γίνονται φονικά όπλα και τελικά πνίγει τη μοναδική γυναίκα που αγάπησε στη ζωή του την ώρα της ερωτικής πράξης. Αυτές τις ημέρες το Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης φιλοξενεί το έργο «Η απολογία του Θεόφιλου Τσάφου»,έναν μονόλογο που έγραψε πριν από 38 χρόνια ο Νίκος Κούνδουρος αλλά δεν είχε ανεβεί ως σήμερα στη σκηνή.Σκηνοθετημένο από τηΓιώτα Κουνδουράκη, πραγματεύεται την περίπτωση ενός εγκληματία που έχει εκπαιδευθεί για να εξευτελίσει την ανθρώπινη ύπαρξη καταστρέφοντας τα πάντα- από τον εαυτό του ως τον έρωτα.Ο «Θεόφιλος Τσάφος» γράφτηκε στο Λονδίνο επί χούντας.Η ιστορία είναι εμπνευσμένη από αληθινό γεγονός το οποίο είχε διαβάσει εκείνη την εποχή στις εφημερίδες:«Με ενδιέφερε,το έψαξα καλά και το έγραψα.Ημουν πολύ πιο νέος τότε,αλλά πιστεύω ότι το έργο για την εποχή του περιέχει μια αντίσταση».

    http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=393433

    Σχόλιο από β | 22/10/2016

  162. Να ντύνεστε καλά φυσάει υποκρισία

    Γράφει η Φωτεινή Μαστρογιάννη, Οικονομολόγος, καθ. ΜΒΑ

    «Τί σημαίνει η «μέθοδος» της σοσιαλιστικής επανάστασης υπό το σύνθημα «Κάτω τα σύνορα»; Υποστηρίζουμε ότι το κράτος είναι απαραίτητο, και ένα κράτος προϋποθέτει σύνορα. Το κράτος, φυσικά, μπορεί να έχει κυβέρνηση αστική, όμως εμείς χρειαζόμαστε τα Σοβιέτ. Ωστόσο, ακόμη και με τα Σοβιέτ, τίθεται το ζήτημα των συνόρων. Τι σημαίνει «Κάτω τα σύνορα»; (…) Η «μέθοδος» της σοσιαλιστικής επανάστασης υπό το σύνθημα «Κάτω τα σύνορα» είναι απλώς ένα μπέρδεμα. Μόνο όταν η σοσιαλιστική επανάσταση γίνει πραγματικότητα και πάψει να είναι μέθοδος, το σύνθημα «Κάτω τα σύνορα» θα είναι ένα ορθό σύνθημα. Τότε θα πούμε: Σύντροφοι ελάτε σε εμάς…»

    Βλαδίμηρος Ιλίτς Λένιν

    Εάν ζούσε ο Λένιν σήμερα, πιθανόν οι οπαδοί της παγκοσμιοποίησης και των ανοικτών συνόρων να τον αποκαλούσαν ακροδεξιό. Είναι κι αυτό μία ένδειξη του παραλογισμού των καιρών που ζούμε.
    Η παγκοσμιοποίηση μαζί με την ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων έφερε και την σχεδόν ελεύθερη διακίνηση ανθρώπων. Στην Ευρώπη, οι οπαδοί των ανοικτών συνόρων δέχονται άκριτα την αθρόα εισαγωγή μεταναστών, προσφύγων και παράτυπων μεταναστών υπό το πέπλο του ανθρωπισμού. Πολλοί δε υποστηρίζουν κάτι τέτοιο υπό το πέπλο του ανθρωπισμού και της ανεκτικότητας στο διαφορετικό. Είναι όμως έτσι;
    Κατ’ αρχάς, το ίδιο επίπεδο ανθρωπισμού δεν επιδεικνύεται για τους γηγενείς. Βλέπουμε λοιπόν το παράδοξο δηλαδή ότι δεν επιδεικνύεται καμία σχεδόν μέριμνα για τους γηγενείς ενώ η ΕΕ σε συνεργασία με τις εθνικές κυβερνήσεις να δίνει άφθονα επιδόματα ακόμα και σύνδεσης με το Διαδίκτυο (!) στους μετανάστες που πολλοί από αυτούς είναι παράτυποι. Όταν δε κάποιος γηγενής θελήσει να διαμαρτυρηθεί για την κατάσταση αυτή, τότε μπαίνει αυτόματα η ταμπέλα του ρατσιστή και του φασίστα. Στους γηγενείς δηλαδή φερόμαστε με βαναυσότητα ενώ επιδεικνύουμε συμπόνια στους ξένους.
    Στην περίπτωση των Ευρωπαίων, η υποκρισία φτάνει στο έπακρο. Δέχονται με μοχθηρότητα την εξαθλίωση του πιο ιστορικού λαού της Ευρώπης, των Ελλήνων, χωρίς κανέναν ενδοιασμό, ενώ από την άλλη επιδεικνύουν «καλοσύνη» στους εισαγόμενους ξένους, πολλοί δε εξ αυτών δεν έχουν καμία σχέση με τον δυτικό πολιτισμό και ούτε θέλουν να έχουν όπως φαίνεται από τα αμέτρητα επεισόδια βίας και βιασμών γυναικών στη Σουηδία, στη Γαλλία κτλ.
    Ο ανθρωπισμός ή καλύτερα ψευδο-ανθρωπισμός των οπαδών των ανοικτών συνόρων δεν λαμβάνει ή δεν θέλει να λάβει υπόψη του (γιατί άραγε;) τον τρόπο μεταφοράς των ανθρώπων αυτών στη Δύση και τη βιομηχανία δουλεμπόρων που πραγματικά ανθεί. Δεν λαμβάνει επίσης υπόψη, το γεγονός της ταξικής διαστρωμάτωσης πολλών από αυτών που έρχονται στη Δύση οι οποίοι δίνουν ποσά ύψους και $5.000 δολαρίων ανά άτομο, ποσό που έχει φτάσει να είναι ο ετήσιος μισθός ενός νεαρού Έλληνα (εάν και εφόσον βρει μία άθλια, ως επί το πλείστον, εργασία). Ξεχνούν ή μάλλον αρκετοί από αυτούς δεν γνωρίζουν αυτό που είχε πει ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ «Δεν είναι δυνατόν να είσαι υπέρ της δικαιοσύνης για κάποιους ανθρώπους και να μην είσαι υπέρ της δικαιοσύνης για όλους τους ανθρώπους»
    Ο ψευδο- ανθρωπισμός των παγκοσμιοποιητών /οπαδών των ανοικτών συνόρων δεν θέλει επίσης να λάβει υπόψη του τη σοβαρή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που γίνονται από τους μετανάστες/παράτυπους πρόσφυγες όσον αφορά τα δικαιώματα, παραδείγματος χάριν, των γυναικών τις οποίες η θρησκεία τους και το γενικότερο πολιτισμικό τους πλαίσιο θεωρεί κατώτερες. Γι’ αυτό και το ξύλο που εισπράττουν από τους συζύγους τους, η υποχρεωτική τους κάλυψη σε σημείο εξαφάνισης της εμφάνισης αλλά και οι βιασμοί και οι ξυλοδαρμοί των δυτικών γυναικών από μετανάστες γιατί στα δικά τους ηθικά πρότυπα είναι φτηνές και ως εκ τούτου «αξίζουν» τον βιασμό και τη δολοφονία (μάλλον ξεχάσαμε την καημένη Μυρτώ).
    Αλήθεια, που είναι όλες αυτές οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων να αντιδράσουν σε αυτά τα φαινόμενα; Πού είναι οι φεμινιστικές οργανώσεις; Οι γυναίκες δεν έχουν δικαιώματα; Κατηγορήθηκε για σεξισμό ο Τραμπ αλλά από την άλλη οι βιασμοί, οι δολοφονίες, το ξύλο, οι λιθοβολισμοί, η άρνηση στην εκπαίδευση, η κλειτοριδεκτομή γυναικών καθίστανται ανεκτά στο πλαίσιο ανεκτικότητας στη διαφορετικότητα (!!!). Εάν αυτό δεν είναι συλλογικός παραλογισμός, τότε τι είναι;
    Γιατί όλοι αυτοί παραβλέπουν ότι η μαζική ροή μεταναστών δεν είναι παρά αποτέλεσμα του οικονομικού ιμπεριαλισμού/νεοαποικιοκρατίας που επιβάλλει ο νεοφιλελευθερισμός που μοναδικό σκοπό έχει τη μείωση των εργατικών μισθών για να μειωθεί το κόστος των προϊόντων των πολυεθνικών (οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι αδύνατον να επιβιώσουν σε τέτοιο περιβάλλον γι’ αυτό και κλείνουν διαρκώς και θα κλείσουν κι άλλες); Γιατί θέλουν να αγνοούν ότι η επιβολή συγκεκριμένων θρησκειών που επιβάλλουν την υποταγή στην καθημερινή ζωή είναι μάλλον προς το συμφέρον αυτών που θέλουν ένα φτηνό και άκρως υποτακτικό εργατικό προσωπικό;
    Γιατί παραβλέπουν ότι πολλοί ειδικά οικονομικοί μετανάστες φεύγουν από κράτη που έχει καταστήσει παρίες η οικονομική παγκοσμιοποίηση όπου μεγάλες πολυεθνικές εκμεταλλεύονται τον πλούτο των χωρών και υπάρχει χώρος για να ζήσουν με άθλιο τρόπο ορισμένοι ενώ η συντριπτική πλειοψηφία αναγκάζεται να μεταναστεύσει; Δεν το βλέπουμε στην Ελλάδα με τη μαζική φυγή των νέων και όχι μόνο;
    Τα γιατί είναι πάρα πολλά και υπερβαίνουν τον σκοπό ενός σύντομου κειμένου για το τεράστιο ζήτημα που είναι το μεταναστευτικό. Ο Σλαβόι Ζίζεκ είχε γράψει:
    «Οι μεγαλύτεροι υποκριτές είναι αυτοί που υποστηρίζουν τα ανοιχτά σύνορα: ενδόμυχα γνωρίζουν πολύ καλά ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί ποτέ, αφού θα προξενούσε άμεσα λαϊκιστικό ξεσηκωμό στην Ευρώπη. Το παίζουν Ωραίες Ψυχές που αισθάνονται ανώτερες από τον διεφθαρμένο κόσμο, ενώ στα κρυφά συμμετέχουν σε αυτόν».
    Είναι καιρός να τερματισθεί λοιπόν αυτή η απέραντη υποκρισία. Η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της μέσω της ανάκτησης της εθνικής κυριαρχίας των κρατών που την απαρτίζουν και της κατ’ επέκταση ορθής αντιμετώπισης του μεταναστευτικού προβλήματος μακριά από ρατσισμούς αλλά και από τη λανθασμένη αντίληψη σεβασμού της διαφορετικότητας γιατί το υπάρχον συνονθύλευμα που αποκαλείται Ευρωπαϊκή Ένωση έχει καταστεί αναποτελεσματικό σε όλα τα επίπεδα.
    Ο τίτλος του κειμένου είναι δανεισμένος από την ομάδα του φατσοβιβλίου «Να ντύνεστε καλά, φυσάει υποκρισία, αδιαφορία και κοροϊδία».

    Σχόλιο από Λενίνογλου | 19/06/2017


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: