Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Μεταναστευτικό: Μια ψύχραιμη προσέγγιση

Μετά την εκκένωση της Νομικής χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, από τους νόμιμους ή παράνομους  Άραβες (μαροκινούς+αλγερίνους) μετανάστες που έφτασαν στην Αθήνα απ’ την Κρήτη, αναδημοσιεύυμε ένα ενδιαφέρον κείμενο από το καλό μπλογκ που φέρει το όνομα «Το φελέκι«!

Η κατάληψη της Νομικής, λύση στο μεταναστευτικό;

…. by το φελέκι

Πριν αναφερθώ στην κατάληψη της Νομικής θα ήθελα να πω ότι έχω βαρεθεί να ακούω τη λέξη λαθρο-μετανάστης και λαθρο-μετανάστευση. Υπενθυμίζω ότι δεν υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι, μόνο παράνομες διαδικασίες εισόδου σε μια χώρα.

Σε ό,τι έχει να κάνει με τη Νομική τώρα. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούν πολιτικές ομάδες και γκρουπούσκουλα να υποκαθιστούν την έλλειψη πολιτικής για τους μετανάστες, να μεθοδεύουν καταλήψεις σε χώρους που προστατεύονται από το άσυλο, να αυτοχρήζονται υπερασπιστές των κατατρεγμένων και να λαϊκίζουν με ολοκληρωτικές δηλώσεις. Δεν είναι όλα άσπρο ή μαύρο. Άλλο πράγμα για παράδειγμα ο οικονομικός μετανάστης και άλλο ο πολιτικός πρόσφυγας. Δεν μπορούν επίσης όλοι οι πρόσφυγες να πάρουν πολιτικό άσυλο για τον απλό λόγο ότι όσοι εισέρχονται στη χώρα δε διώκονται όλοι για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, τη θρησκευτική τους πίστη, τη φυλή τους κλπ. Και εν πάσει περιπτώσει οι μετανάστες είναι πολιτικά δρώντα πρόσωπα και δε χρειάζονται πολιτική καθοδήγηση για να αγωνιστούν για τα δικαιώματά τους. 

Δε φτάνει που όταν πατάνε το πόδι τους στην Ελλάδα και έχουν δώσει ήδη ένα σκασμό λεφτά, βρίσκονται αντιμέτωποι με παντός είδους πάτρωνες -δικηγόρους, εργοδότες, διεφθαρμένους αστυνομικούς- και συνεχίζουν να ξεπουλιούνται, ακολουθούν τώρα τις παρωχημένες πολιτικές πρακτικές των καταλήψεων για να διεκδικήσουν μια καλύτερη ζωή.

Δυστυχώς όμως πέφτουν στην παγίδα της ταύτισης τους με κάτι αρνητικό, βίαιο και κυρίως παράνομο. Ήδη τα ΜΜΕ βοούν για το νομιμότητα της κατάληψης δημιουργώντας αρνητικές εντυπώσεις. Ταυτόχρονα δίνουν ερείσματα στους “σωτήρες” του Αγ. Παντελεήμονα να πάρουν το νόμο στα χέρια τους και να εξαπολύσουν ρατσιστικές επιθέσεις.

Φυσικά και η κρατική πολιτική για τα δικαιώματα των μεταναστών είναι ελλιπής και προβληματική. Η κατάληψη όμως της Νομικής μάλλον θα ενεργοποιήσει τα ρατσιστικά αντανακλαστικά του Έλληνα και θα οδηγήσει στην αγκαλιά του Μιχαλολιάκου και του Καρατζαφέρη ουκ ολίγους συμπολίτες μας. Δεν είναι απίθανο ότι θα προκαλέσει για άλλη μια φορά στη στοχοποίηση των μεταναστών, ελπίζω μόνο να μην γίνει με μεγαλύτερη ένταση.

Επιπλέον τίθεται υπό αμφισβήτηση η διατήρηση του ασύλου στα Πανεπιστήμια και η ελεύθερη έκφραση του λόγου και των ιδεών.

Δυστυχώς για άλλη μια φορά η Αριστερά παίζει στο γήπεδο της ακροδεξιάς και δεν μπορεί να βρει τα θεωρητικά εργαλεία να την αντιμετώπισει. Κρίμα!

 

Δείτε διάφορα σχετικά  (δικά μας και άλλα) :

-Ποιος είναι ξένος σήμερα;

Μετανάστευση φτώχειας

-Συζητώντας για την (παράνομη) ισλαμική μετανάστευση

Οι διερµηνείς στον Εβρο ζητούσαν µίζες από λαθροµετανάστες!

Στην κατάληψη της Νομικής καθρεφτίζεται η Ελλάδα

Ο φράχτης, η μετανάστευση και οι κλιματικές αλλαγές

Λαθρομετανάστες, έγερση εμποδίων και λήψη μέτρων

Που να πάω; Στους Καυκάσιους ή στους “αντιρατσιστές”;

ΚΚΕ: Εκθέτουν τους μετανάστες στη συκοφάντηση

Η κατάληψη της Νομικής και η εσωτερική υποτίμηση

Λαθρομετανάστευση: Η «Συνθήκη του Δουβλίνου ΙΙ» και η ουσία του προβλήματος

Μανώλης Γλέζος: «Το Πανεπιστημιακό άσυλο καθιερώθηκε και ως άσυλο – προσφυγή κάθε αδικημένου».



 

 

28/01/2011 - Posted by | -Διάφορα, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -Μετανάστευση, -Νεοελληνικά

46 σχόλια »

  1. Στου «Φελέκι» διάβασα δύο πολυ σημαντικά σχόλια. Ειδικά το δεύτερο που υπογράφει ο «μετανάστης» είναι αποκαλυπτικό των παιχνιδιών που παίζονται στην πλάτη των μεταναστών

    ———————————————–

    greculus, on Ιανουαρίου 27, 2011 at 13:18 said:

    Μα βρε παιδιά, οι περισσότεροι απ’ αυτούς ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ πολιτικοί πρόσφυγες αλλά οικονομικοί μετανάστες.
    Το ότι κάποιοι συσχολιαστές μας δεν κάνουν αυτή την καθόλου λεπτή και πολύ ουσιαστική διάκριη, οδηγεί στην υποβάθμιση της θέσης αυτών που πραγματικά έχουν ανάγκη και διώκονται στις χώρες τους για τα πολιτικά τους φρονήματα.

    Νομίζω ότι πλέον αξιοσημείωτη ομάδα και αυτή που χρήζει ιδιαίτερης συμπαράστασης είναι αυτή των πολιτικών προσφύγων.
    Βέβαια υπάρχει και άλλο ένα ζήτημα που το θεωρώ πρώτιστης σημασίας για την Αριστερά. Και αυτό σχετίζεται με την πολιτική και ιδεολογική ταυτότητα των πολιτικών προσφύγων. Πρέπει να υποστηρίζουμε άκριτα όσους έχουν π.χ. ακροδεξιά φρονήματα ή είναι ισλαμοφασίστες και οπαδοί της Αλ Κάϊντα;

    Η γνώμη μου είναι πως πρέπει απαραίτητα να κάνουμε τη διάκριση αυτή. Ο χρυσαυγίτης -είτε ο θεούσος που είναι ικανός να τιναχθεί στον αέρα για να εξοντώσει όσους μπορεί περισσότερους “άπιστους”- είναι κακός και απόβλητος είτε είναι Έλληνας, είτε Τούρκος, είτε Παλαιστίνιος, είτε Αφγανός, είτε Μαροκινός…..
    Απάντηση

    ——————————-
    μετανάστης, on Ιανουαρίου 27, 2011 at 14:24 said:

    Γιατί ήρθαν από την Κρήτη άραβες μετανάστες για την κατάληψη της Νομικής και δεν “χρησιμοποιήθηκαν” μετανάστες που ζουν στην Αθήνα;
    Στο παραπάνω ερώτημα μπορεί να απαντήσει τα όσα έγιναν με την τελευταία συναυλία στον Άγιο Παντελεήμονα. Οι μεταναστευτικές οργανώσεις των διαφόρων εθνοτήτων που ζουν στην Αθήνα κατήγγειλαν τους διοργανωτές (γύρω από το Δίκτυο ήταν πάλι) .

    Τους κατήγγειλαν για εργαλειακό «αντιρατσισμό» και φαίνεται ότι τους θεωρούν «επαγγελματίες αντιρατσιστές»:

    Στο παραπάνω έντυπο οι κοινότητες μεταναστών Μπαγκλαντές, Πακιστάν και
    Αφγανιστάν δηλώνουν ότι δεν επιθυμούν να συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις
    και στη συναυλία στον Άγιο Παντελεήμονα και αντιδρούν στην «εκμετάλλευση των
    μεταναστών δια ιδία οφέλη».

    Λένε ότι προσπαθούν από μόνοι τους να
    διευθετήσουν τα προβλήματα που υφίστανται στη γειτονιά…

    Είναι πολύ φυσιολογικά όλα αυτά τα οποία λένε, γιατί όποτε παρεμβαίνουν
    οι επαγγελματίες αντιρατσιστές, η ζωή των ανθρώπων εκεί κάτω γίνεται
    δυσκολότερη… Πάντως έχει σημασία να ληφθεί κι αυτό υπόψη στο σχετικό
    διάλογο για το μεταναστευτικό που πρέπει να γίνει. Ότι άλλο οι μετανάστες,
    και άλλο πως εργαλειακά τους χρησιμοποιεί ο «αντιρατσισμός» της
    παγκοσμιοποίησης…

    Σχόλιο από Zωνιανίτης | 28/01/2011

  2. Συμφωνώ σε πολλά, αλλά στέκομαι στην αρχή του άρθρου, όπου ο συντάκτης λέει ότι βαρέθηκε να ακούει τη λέξη λαθρο-μετανάστης και λαθρο-μετανάστευση: «Υπενθυμίζω ότι δεν υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι, μόνο παράνομες διαδικασίες εισόδου σε μια χώρα».

    Κι εγώ αγαπητέ φίλε βαρέθηκα να ακούω αυτή την ανοησία που κάποιος την «πέταξε» σε ένα τηλεοπτικό παράθυρο και μετά έγινε «παπαροσημαία» από κάθε έναν «τηλεπαναστάτη».
    Το «λάθρα» είναι επίρρημα που προέρχεται από το ρήμα «λανθάνω» και σημαίνει «κρυφά», δηλαδή κάτι που γίνεται χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι.
    Λες ότι δεν υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι, μόνο παράνομες διαδικασίες. Μα το επίρρημα «λάθρα» αναφέρεται σε δραστηριότητες ανθρώπων και μόνο ανθρώπων. Σαφέστατα δεν υπάρχει «λαθραίος» άνθρωπος, αλλά υπάρχουν λαθραίες διαδικασίες που γίνονται από ανθρώπους.
    Έτσι λοιπόν υπάρχει το «εμπόριο» και το «λαθρεμπόριο» και αυτοί που τα κάνουν είναι «έμποροι» και «λαθρέμποροι».
    Η «θήρα» και η «λαθροθηρία», ο θηρευτής και ο «λαθροθήρας».
    Η «υλοτομία» και η «λαθροϋλοτομία», ο «υλοτόμος» και ο «λαθροϋλοτόμος».
    Η «επιβίβαση» και η «λαθρεπιβίβαση», ο επιβάτης και ο «λαθρεπιβάτης».
    Και βέβαια ο «λαθρόβιος» (που ζει και κινείται στα κρυφά ή παράνομα), η «λαθροχειρία» (υπεξαίρεση, κλεψιά) κλπ κλπ κλπ
    Έτσι λοιπόν υπάρχει η «μετανάστευση» και η «λαθρομετανάστευση», ο «μετανάστης» και ο «λαθρομετανάστης».
    Το «λάθρο-» δεν αναφέρεται στον ίδιο τον άνθρωπο και την υπόστασή του, αλλά στις διαδικασίες που αυτός χρησιμοποιεί. Άρα ο μετανάστης που κινείται κρυφά (δηλαδή λάθρα), χωρίς άδεια, χαρτιά, διαβατήριο κλπ, είναι ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ.

    Το ξέρω ότι δεν είναι αυτό το ουσιαστικό (σε προλαβαίνω Ομέρ εφέντη’μ’), αλλά ως τέτοιο το παρουσιάζουν όλοι οι «παντογνώστες» που αναφέρονται στη λαθρομετανάστευση. Είναι μια από τις πάμπολλες «καραμέλες» της μόδας, τις οποίες αρέσκονται να πιπιλάνε οι νεόκοποι προοδευτικοί.
    Ακόμη και ο αναθεωρητισμός έχει τα όριά του. Και στη γλώσσα μας, βεβαίως βεβαίως…

    Σχόλιο από asarcikli | 28/01/2011

  3. To ζήτημα δεν είναι αν τους πεις «λαθρομετανάστες» ή «παράνομους μετανάστες».

    Ανεξάρτητα από την ετυμολογία του όρου, το «λαθρομετανάστης» σημαίνει κάτι το πολύ αρνητικό. Το «παράνομος μετανάστης» προσδιορίσει την παρανομία χωρίς να μειώνει τον άνθρωπο και να τον μετατράπει σε «λαθραίο» στη ζωή.

    Σχόλιο από Zωνιανίτης | 28/01/2011

  4. Aς ξεφύγουμε από την ορολογία, η οποία έχει μόνο σημειολογική αξία.

    Ένα καλό άρθρο που αναφέρεται στον αδικαιολόγητο πανικό που επικράτησε είναι το παρακάτω του Παντελή Μπουκάλα:

    Hμερομηνία : 27-01-11

    Ανθρωποι χωρίς χαρτιά

    Tου Παντελη Μπουκαλα

    Απορία πρώτη: Αν καταλαμβανόταν η Ακρόπολη ή η Μητρόπολη από Τούρκους αλεξιπτωτιστές στο πλαίσιο κάποιας «Βαριοπούλας», πόσο μεγαλύτερος θα μπορούσε να γίνει ο ηθικοεθνικός μας πανικός, όταν τώρα η παρουσία των 237 μεταναστών σε κτίριο της Νομικής που δεν χρησιμοποιούνταν στην εκπαιδευτική διαδικασία οδήγησε αστραπιαία στην κατάχρηση (από πολιτικούς και δημοσιογράφους) ενός εθνικοαπελευθερωτικού λεξιλογίου που του στερεί κάθε νόημα η ίδια η κατάφωρη υπερβολή του; Αν τώρα η «ιερή αγανάκτηση» μιλάει για «ανακατάληψη» ή «απελευθέρωση της Νομικής» (από ανθρώπους, παρεμπιπτόντως, που συμφωνούν στη μετακίνησή τους σε άλλο δημόσιο κτίριο), πού θα βρεθούν λέξεις ικανές να αποδώσουν την οργή όταν θα συμβεί κάτι όντως οριακό, απίστευτο κ. λπ.;

    Απορία δεύτερη: Οσοι τώρα, μηνίοντες, διατείνονται ότι «μόνο στην Ελλάδα γίνονται τέτοια αδιανόητα πράματα», δεν διαθέτουν υπολογιστή; Υπάρχει πάντως η λύση των ίντερνετ καφέ. Αν πληκτρολογήσουν στο ψαχτήρι τις λεξούλες «sans-papiers», θα θυμηθούν ότι και στη Γαλλία «γίνονται τέτοια αδιανόητα πράγματα». Το 1996, στην κορύφωση του κινήματος των «ανθρώπων χωρίς χαρτιά», τριακόσιοι μετανάστες κατέλαβαν την εκκλησία του Αγίου Βερνάρδου, με αιτήματα ίδια με των απεργών πείνας της Νομικής. Αν η κατάληψη ενός ναού κριθεί ύβρις, τι είναι άραγε, για το σύστημα σκέψης οιουδήποτε χριστιανού, η εισβολή στην παρισινή εκκλησία 1.500 αστυνομικών, οι οποίοι, πιθανόν σταυροκοπηθέντες πρώτα, μπούκαραν και «χειροτόνησαν» τους καταληψίες; Μάλλον δεν γνώριζαν τι έπραξαν οι Σπαρτιάτες εναντίον του κατηγορηθέντος για δοσοληψίες με τον Ξέρξη στρατηγού Παυσανία, που είχε προσφύγει ικέτης σε ναό: έχτισαν την είσοδο και τα παράθυρα και τον οδήγησαν σε θάνατο από ασιτία. Είναι μια λύση.

    Απορία τρίτη: Αραγε, δεν μπορούμε να κρύψουμε το αίσθημα υπεροχής μας έναντι των ξένων ούτε και όταν δηλώνουμε ότι τους νοιαζόμαστε; Μάλλον. Αλλιώς δεν εξηγείται η σιγουριά όλων των βοώντων εν τη τηλεοπτική ερήμω ότι τους μετανάστες «τους καθοδήγησαν» και τους «παραπλάνησαν». Τους θεωρούμε δηλαδή πρόβατα προς διαβουκόληση, ανίκανους να έχουν πολιτική σκέψη, ανίκανους να κάνουν λόγο την ανάγκη και την αγωνία τους, να διεκδικήσουν. Και όμως, διαβάζοντας δηλώσεις τους σε εφημερίδες άλλα πληροφορείσαι. Ιδού η δήλωση του Μαροκινού Νουά στον προχθεσινό «Ελεύθερο Τύπο»: «Το 2008 έκανα απεργία πείνας γιατί δεν μου έδιναν άδεια παραμονής στην Ελλάδα, που δικαιούμουν. Τελικά η αίτησή μου έπειτα από πολλές προσπάθειες έγινε αποδεκτή. Ηρθα να συμπαρασταθώ στους μετανάστες που αν και πληρούν τις προϋποθέσεις, η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτε». Λοιπόν, αν αντιστρέψει κανείς όχι τα πράγματα, αλλά τον τρόπο που τα βλέπουμε, ίσως το κτίριο της Νομικής είναι αυταπόδεικτα το καταλληλότερο: Εκεί δεν διδάσκεται το Δίκαιο;

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 28/01/2011

  5. Τι μας λέει η Νομική ?

    από την «πεντανόστιμη»

    Αναίμακτα έληξε η οδύσσεια των 250 μεταναστών προκαλώντας μεγάλη θλίψη σε οσους περίμεναν με λαχτάρα ενα μακελειό και παρακαλούσαν απο μέσα τους για αυτό……άσχετα απο ποιά οπτική γωνία το εβλεπαν.
    Υπάρχουν »χαμένοι» και »κερδισμένοι» απο αυτη την πραγματικά πονεμένη ιστορία?
    Κερδισμένοι ,οσο κι αν φάινεται σε κάποιους παράδοξο, ειναι οι μετανάστες καθως ,το χρονίζον ζήτημα της αθλιας διαβίωσής τους στην Ελλάδα εγινε πρώτο θέμα,εστω και κατα τρόπο συζητήσιμο.
    Αν μάλιστα το επόμενο βήμα τους ειναι η κατασκήνωση εξω απο τα γραφεία της Ευρωπαικής Ενωσης στην Αθήνα,η οποια με το Δουβλίνο II,
    τους κρατά ομήρους σε μια χώρα απαγορεύοντάς τους το δικαίωμα για ελευθερη διακίνηση,το κέρδος τους θα ειναι μεγαλύτερο και στο επίπεδο αποτελεσματικότερης πληροφόρησης των ελλήνων πολιτών,οσο και πίεσης προς την κυβέρνηση να αντιμετωπίσει ουσιαστικά την ανθρωπιστική αυτη υπόθεση,χωρις στρουθοκαμηλισμούς και αναλγησία..
    Χαμένοι ειναι οι αιμοδιψείς ακροδεξιοί που κραύγαζαν »άρον άρον σταύρωσον αυτούς»και τα κοράκια των καναλιών που ειχαν λάβει θέσεις για να καταγράψουν αιματηρές συμπλοκές.
    Χαμένοι ειναι και οσοι ,αγνοώντας τη μέγιστη σημασία της ενωμένης δράσης εργαζομένων,κοινωνικών συλλογικοτήτων,επιχείρησαν να δράσουν ως φωτισμένη πρωτοπορία
    [με καλές προθέσεις]ρισκάροντας σε καιρούς δύσκολους ,να διχάσουν την κοινωνία και να δώσουν αλλοθι σε οσους εξυφαίνουν κατάργηση του συμβολικού ασύλου,αύξηση της καταστολής,ενδυνάμωση ρατσιστικών και φασιστικών αντιλήψεων.
    Χαμένοι ειναι και οσοι αλλαζαν θέση ανάλογα με τις εξελίξεις,πότε με το χωροφύλαξ και πότε με τον αστυφύλαξ.
    Κερδισμένοι ειναι οσοι ,πολιτικά ωριμα αντιμετώπισαν το θέμα,χωρίς άκαιρους ενθουσιασμους και επαναστατικές εξάρσεις,δινοντας το πλαίσιο αντιμετώπισης του μεταναστευτικού που ειναι
    -Κατάργηση της συμφωνίας Δουβλίνο ΙΙ, για να δοθει η δυνατότητα στο μεγαλύτερο τμήμα των προσφύγων να φύγει και να πάει στις χώρες που επιθυμεί.Αυτο προυποθέτει μαζική χορήγηση ασύλου
    -Άμεση νομιμοποίηση όσων ζουν και εργάζονται χρόνια στη χώρα σε συνθήκες μαύρης εργασίας και σκληρής εκμετάλλευσης.

    Χαμένοι διαχρονικά ειναι η διακυβέρνηση της χώρας απο ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που στάθηκαν ανίκανοι να αντιμετωπίσουν την πλημμυρίδα της μετανάστευσης αφήνοντας ,οπως στον Αγιο Παντελεήμονα,να »λύνονται»τα προβλήματα με συγκρούσεις αναμεσα σε κατοίκους ,ομάδες ακτιβιστών και της χρυσής αυγής.
    Επι τάπητος τώρα βρίσκεται το τι μέλλει γενέσθαι μετα απο 15 ημέρες που λήγει η προθεσμία χρήσης του κτιρίου στο οποιο μετακόμισαν οι 250 μετανάστες……
    Μπροστά μας ειναι και το αίσχος του τείχους του Εβρου ….

    Χαμένοι και κερδισμένοι,ισως βγήκαν σοφότεροι απο τη Νομική.
    Μέλλει να αποδειχθεί.Και ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 28/01/2011

  6. 18′ σχετικά με την σημερινή κατάσταση, από TEDxTalks

    Σχόλιο από yori cash | 28/01/2011

  7. καλώς τον yori cash από τα λημέρια μας…

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 28/01/2011

  8. καλώς σας βρήκα mumul…

    Σχόλιο από yori cash | 28/01/2011

  9. «Γλέζος: Το άσυλο είναι καταφύγιο για κάθε αδικημένο»

    KAI του ακροδεξιού;
    ΚΑΙ του χρυσαυγίτη;
    ΚΑΙ του ισλαμοφασίστα
    ΚΑΙ του ταλιμπάν;
    ΚΑΙ του Γκρίζου Λύκου;

    που πιθανόν να διώκονται σε κάποιες χώρες για τα πιστεύω τους;

    Σχόλιο από Λάβε | 29/01/2011

  10. Αριστεροπόντιοι, πρέπει να προβείτε απαραιτήτως σε διόρθωση. To κείμενο των μεταναστευτικών οργανώσεων που αναφέρει ο Ζωνιανίτης είναι ΠΛΑΣΤΟ! Τα ονόματα των οργανώσεων και των προέδρων είναι ΨΕΥΤΙΚΑ! Πρόκειται για δουλειά του λαγού του Καρατζαφύρερ, τον ψευδοπρόεδρο της ΕΜΕ Κολομπανί.

    Εδώ το σχετικό ποστ:
    http://jungle-report.blogspot.com/2011/01/blog-post.html

    Κι εδώ το αναλυτικό ποιον του Κολομπανί:
    http://jungle-report.blogspot.com/2010/11/blog-post_29.html

    Επειδή ήδη από τα σχόλια δημιουργούνται λάθος εντυπώσεις κι επειδή εσείς είστε σοβαροί άνθρωποι, θα ήταν προτιμητέο να προβείτε σε διορθωτικό ποστ για να μην διαιωνιστεί αυτό το ψεύδος.

    Και μια συμβουλή προς κύριο Ζωνιανίτη: μην αναπαράγετε ότι σας «σερβίρουν» τα ακροδεξιά και φιλοναζιστικά μπλογκ των χρυσαυγανακτισμένων του Αγίου Παντελεήμονα. Ο νοών νοείτω.

    Σχόλιο από SLY | 29/01/2011

  11. Η Ελευθερη διακινηση κεφαλαιων ειναι Νομιμη.

    Η Ελευθερη διακινηση Εργατικης Δυναμης γατι δεν ειναι;

    Σχόλιο από karimpas | 29/01/2011

  12. SLY

    ευχαριστούμε για την επισήμανση.Που να το φανταστούμε;

    Αποσύραμε τη δική μας εμφάνιση του εν λόγω εγγράφου..

    Θεωρώ όμως ότι η προτροπή σου προς το Ζωνιανίτη ενοχοποιεί το «φελέκι» με εκτός λογικής χαρακτηρισμούς. Αν ισχύουν και αυτοί, τότε μάλλον έχουμε χάσει τελείως την αίσθηση του σε ποιό τόπο ζούμε!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 29/01/2011

  13. Αριστεροπόντιε, το εν λόγω έγγραφο αναπαράχθηκε αρχικά από τα ακροδεξιά σάητ μέσω chain mail. Δεν ξέρω πως έγινε κι έβαλε εχτές ο Ζωνιανός το λινκ του indymedia γιατί το έγγραφο μπήκε εκεί μια δυο μέρες μετά το αντιρατσιστικό συλλαλητήριο άγιο Παντελεήμονα κι όταν επισημάνθηκε από τους σχολιαστές η πλαστότητά του, την ίδια μέρα μπήκε στα κρυμμένα. Δοκίμασα σήμερα να το αναζητήσω εκεί μέσα και έκπληκτος είδα ότι έχει διαγραφεί πλήρως το σχετικό τόπικ. Άρα μόνο η εικόνα έμεινε στο σέρβερ – πως την βρήκε ο Ζωνιανός μετά από τόσες μέρες;

    Καμία σχέση το Φελέκι.

    Σχόλιο από SLY | 29/01/2011

  14. Οι μετανάστες, το άσυλο, η Αριστερά
    ΤΟΥ Π/ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

    Τα πρόσφατα γεγονότα στη Νομική επιβάλλουν σε όλες τις αριστερές δυνάμεις μια σοβαρή συζήτηση για το μεταναστευτικό και για τις πολιτικές μεθοδεύσεις των κυρίαρχων κύκλων που υφαίνονται γύρω από αυτό το υπαρκτό, ολοένα και δυσκολότερο, στις συνθήκες της κρίσης, κοινωνικό πρόβλημα.

    Παρά την προσωρινή εκτόνωση, με τη λύση που δόθηκε στην υπόθεση της Νομικής, τη νύχτα της Πέμπτης προς Παρασκευή, το θέμα είναι πάντα ανοιχτό, τόσο από τη σκοπιά των δίκαιων αιτημάτων των απεργών πείνας που δεν έχουν βρει απάντηση, όσο και από τη σκοπιά των πολιτικών συνεπειών. Αποτελεί πάντως θετικό γεγονός ότι απετράπη η παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου, προς την οποία προσανατολιζόταν η κυβέρνηση (αλλιώς η υπουργός Παιδείας δεν θα είχε επιβάλει στην πρυτανεία τη σχετική απόφαση) και μια εκφοβιστική επίδειξη δύναμης του αστυνομικού κράτους σε κλίμα δαιμονοποίησης των οικονομικών μεταναστών.

    Στην εξέλιξη αυτή συνέβαλε η στάση και η κινητοποίηση όλων των ριζοσπαστικών, αριστερών δυνάμεων (στις οποίες δεν περιλαμβάνουμε, βέβαια, το ΔΗΑΡΙ, που φροντίζει να δικαιώνει τον ειρωνικό χαρακτηρισμό περί «ΠΑΣΟκων με πολιτικά», ούτε μερίδα στελεχών του ΣΥΝ που κινήθηκε σε παραπλήσιο μήκος κύματος). Ανεξάρτητα από τις εύλογες επιφυλάξεις για την επιλογή της Νομικής, η διαχωριστική γραμμή που τέθηκε εκ των πραγμάτων ήταν: με τα δίκαια αιτήματα των μεταναστών και το πανεπιστημιακό άσυλο ή με τον απολυταρχισμό του ΠΑΣΟΚικού κράτους και του φασιστικού παρακράτους;

    Όλες οι αριστερές δυνάμεις- έστω με διαφορετικό τρόπο η κάθε μία, με τις ταλαντεύσεις, με τις φοβίες τους και τις εμφύλιες διαμάχες κάποιες από αυτές- βρέθηκαν στην πλευρά του δίκιου, του διεθνισμού και της δημοκρατίας. Η μαχητική κινητοποίηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η παρουσία στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ στη Νομική και η κατηγορηματική τοποθέτηση της Αλέκας Παπαρήγα, που κατέστησε αποκλειστικά υπεύθυνη την κυβέρνηση για την επαπειλούμενη αιματοχυσία, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη των πραγμάτων. Συνέβαλαν στο να αποκρουσθεί, σε σημαντικό βαθμό, το χυδαίο εμπόριο του φόβου από τα μεγάλα κανάλια, που εμφάνιζαν απελπισμένους ανασφάλιστους εργάτες χωρίς χαρτιά περίπου σαν αδίστακτους αεροπειρατές της Αλ Κάιντα. Υπερασπίστηκαν στην πράξη ένα κοινό, πολιτικό κεκτημένο για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού σε δημοκρατική βάση- κανείς μετανάστης χωρίς χαρτιά, κανείς εργάτης ανασφάλιστος, κατάργηση του Δουβλίνου ΙΙ, όχι στην επαναπροώθηση των μεταναστών, να αφεθούν ελεύθεροι να πάνε σε όποια χώρα της Ε.Ε. θέλουν, άσυλο σε όλους όσοι προέρχονται από εμπόλεμες ζώνες και τυραννικά καθεστώτα κλπ.

    Αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, όμως, πρέπει να δεχθούμε ότι η κυβέρνηση και οι κυρίαρχοι κύκλοι κατάφεραν να υπονομεύσουν, εν τινι μέτρω, το άσυλο στα μάτια μέρους των πολιτών και να ερεθίσουν συντηρητικά αντανακλαστικά με την εκμετάλλευση των γεγονότων της Νομικής. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα επανέλθουν δριμύτεροι στην πρώτη ευκαιρία. Καθώς η πολιτική του μνημονίου οδηγεί την Ελλάδα με μαθηματική ακρίβεια στην (ελεγχόμενη ή μη) πτώχευση, η κυβέρνηση επιστρατεύει ως ύστατη εφεδρεία το χαρτί της «ασφάλειας», παίζοντας με τη φωτιά της πρόκλησης «ανώμαλων» καταστάσεων- κάτι που κινδυνεύει, ωστόσο, να γίνει μπούμερανγκ και να επιταχύνει, αντί να αποτρέψει, την επαπειλούμενη κοινωνική έκρηξη. Σ’ αυτό το φόντο, οι φιλοφρονήσεις Πάγκαλου προς το ΛΑΟΣ δεν αποτελούν «ατόπημα», αλλά το ένοχο μυστικό του ΠΑΣΟΚ- όπως το ρατσιστικό, ακροδεξιό παρακράτος δεν αποτελεί απόφυση στο σώμα της μνημονιακής δημοκρατίας, αλλά την κρυφή αλήθεια της.

    Στην κρίσιμη συγκυρία που διανύουμε, δοκιμάζεται η πολιτική ωριμότητα και ευθύνη κάθε οργανωμένης δύναμης. Το ερώτημα που τίθεται δεν είναι αν οι μετανάστες είχαν ή όχι δικαίωμα να κάνουν κατάληψη σε χώρο Νομικής. Ασφαλώς το είχαν. Το πανεπιστημιακό άσυλο κατοχυρώθηκε στη συνείδηση του λαού από τον αγώνα των ΕΠΟΝιτών εναντίον των Γερμανών και των Άγγλων, των φοιτητών και των εργατών της αντιδικτατορικής γενιάς εναντίον των τανκς του Παπαδόπουλου. Και είναι γελοία η προσπάθεια των πολιτικών και δημοσιογραφικών εκπροσώπων του συστήματος να ευνουχίσει αυτή την κληρονομιά των νεολαιίστικων και λαϊκών εξεγέρσεων σε απλή… «ελευθερία διδασκαλίας»! Το πραγματικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο μπορεί να θεωρηθεί πολιτικά σκόπιμη η άσκηση αυτού του δικαιώματος στο συγκεκριμένο χώρο, τη συγκεκριμένη στιγμή, με το συγκεκριμένο τρόπο.

    Επί του προκειμένου, τα ερωτήματα τίθενται αβίαστα: Είναι αποδεκτό ένα φόρουμ αλληλεγγύης και κάποιες ομάδες του αντιεξουσιαστικού χώρου να πατρονάρουν τους μετανάστες σε μια τόσο σοβαρή πολιτική ρήξη, που είναι βέβαιο ότι θα θέσει ζήτημα πανεπιστημιακού ασύλου στην ημερήσια διάταξη; Εάν θέλει κανείς να θέσει το μεταναστευτικό με τέτοιους όρους, δεν είναι λογικό να εξασφαλίσει τη μέγιστη συσπείρωση δυνάμεων, στο επίπεδο των ταξικών συνδικάτων, ομοσπονδιών, εργατικών κέντρων, μετώπων και κινήσεων στο εργατικό κίνημα; Δεν είναι στοιχειώδες καθήκον του να ενημερώσει έγκαιρα και να συνεργαστεί με τους φορείς του φοιτητικού κινήματος και των εργαζομένων στα πανεπιστήμια; Πως μπορούν κάποιες αυτόκλητες «πρωτοπορίες» να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανένα, υπολογίζοντας ότι την κρίσιμη στιγμή θα σπεύσουν να τους υπερασπιστούν πολιτικοί και κοινωνικοί φορείς που δεν ρωτήθηκαν καν για τα καθέκαστα;

    Είναι φως φανάρι ότι η κυβέρνηση προσπαθεί συνειδητά να μετατοπίσει την προσοχή της κοινής γνώμης από το μνημόνιο και τα αντιλαϊκά μέτρα στο μεταναστευτικό και την «ανομία» (μεταξύ άλλων, και γιατί έχει καταθορυβηθεί από το πολύμορφο κύμα λαϊκής ανυπακοής- διόδια, εισιτήρια κλπ- που παίρνει απειλητικές διαστάσεις, με τη συμμετοχή της ριζοσπαστικής Αριστεράς και του ΠΑΜΕ). Αυτό εξυπηρετεί και η κατά τα λοιπά γελοία υπόθεση του φράχτη του Έβρου. Θα ήταν λάθος της ριζοσπαστικής Αριστεράς να τρέχει πίσω από το κόκκαλο που της πετάνε, παίζοντας το ρόλο της στο σενάριο «η άκρα Αριστερά των Εξαρχείων εναντίον της άκρας Δεξιάς του Αγίου Παντελεήμονα». Ένα σενάριο που αφήνει στην κυβέρνηση και στα ΜΑΤ το ρόλο του συνετού, δημοκρατικού «Κέντρου», που προστατεύει την πλειονότητα των πολιτών από τους «εξτρεμιστές κάθε είδους» και της δίνει τη δυνατότητα να κερδοσκοπεί δαιμονοποιώντας τους μετανάστες, την ίδια στιγμή που μετατρέπει σε μετανάστες μέσα στην ίδια τους τη χώρα (από την πλευρά των εργασιακών συνθηκών και δικαιωμάτων) την πλειονότητα των Ελλήνων εργαζομένων.

    Όμως η Αριστερά έχει μέλλον όχι σαν «η παράταξη των μειονοτήτων», αλλά ως η συνείδηση, η οργάνωση, ο αγώνας και η απελευθερωτική προοπτική της εργαζόμενης πλειονότητας, των μισθωτών εργαζομένων, Ελλήνων και ξένων, στο σύνολό τους. Ορίζοντάς της δεν είναι τα «ανθρώπινα δικαιώματα» (κάτι ουδόλως διαχωρίζει τους αριστερούς και τους αντιεξουσιαστές από τους φιλελεύθερους αστούς του Economist), αλλά τα ταξικά συμφέροντα της εργασίας, που συμπίπτουν με την απελευθέρωση της κοινωνίας στο σύνολό της. Σε κάθε περίπτωση, θα ήταν πολιτική αυτοκτονία για την Αριστερά, αν τους κρίσιμους αυτούς μήνες που κορυφώνεται η ελληνική τραγωδία του μνημονίου και της χρεωκοπίας, εγκατέλειπε τις αποφασιστικές προτεραιότητες του κοινωνικού και πολιτικού αγώνα- απεργιακοί αγώνες εναντίον του μνημονίου, «δεν πληρώνουμε», χρέος, ευρώ κλπ- και εγκλωβιζόταν σε έναν ανάπηρο «αντιφασιστικό- αντιρατσιστικό» αγώνα, στο γήπεδο που έχει επιλέξει ο ταξικός της αντίπαλος.

    Σχόλιο από kiamul | 29/01/2011

  15. ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΡΙΖΑ ΛΕΥΤΕΡΗ
    ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ

    Ως σχόλιο εδώ μια παρέμβαση μου σε ιστοσελίδα μεταναστών στη Γερμανία Σχετικά με την απόφαση της Γ.Σ των μεταναστών στη Νομική
    Για να μην υπάρξει καμία παρεξήγηση, είμαι υποχρεωμένος να καταθέσω το «ποιος είμαι» ώστε να δικαιολογήσω γιατί επανέρχομαι στο μεταναστευτικό με τόση επιμονή και να κοπεί η όρεξη μερικών νέων που αγνοούν την ιστορία της αριστεράς των τελευταίων 50 χρόνων, να ξεμπλέξουν στα γρήγορα με το γνωστό τρόπο: ρατσιστής, εθνικιστής, ξενοφοβικός κλπ. Και τουλάχιστον όχι να πείσω για την ορθότητα των ιδεών μου, αλλά να προκαλέσω μια σοβαρή συζήτηση.

    Διαβάζω στη απόφαση της Γ.Σ. των μεταναστών που είχαν καταλάβει τη Νομική Σχολή του Πανεπιστήμιου Αθηνών:
    «Εμείς οι 250 μετανάστες απεργοί πείνας που είμαστε ήδη στην 3η ημέρα απεργίας στη Νομική, διεκδικώντας νομιμοποίηση ως αυτονόητο δικαίωμά μας,..». Αλήθεια ξέρουν τι σημαίνει και ποιο (ποια) είναι αυτονόητο δικαίωμα; Ή κάποιοι από τους παρατρεχάμενους αυτό-αποκαλούμενους «αντικαπιταλιστές» τους συμβούλευσαν να το επικαλεστούν; Τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα δεν ανήκουν στα αυτονόητα. Αποτελούν κατακτήσεις των λαών, των υποτελών τάξεων, των εργαζομένων, της εργατικής τάξης ύστερα από αγώνες – μακροχρόνιους και συνήθως αιματηρούς. Που αναγνωρίζονται και «καταγράφονται» ως τέτοιες στα Συντάγματα και την όλη νομοθεσία.

    Σύμφωνα με το δικό μας Σύνταγμα, αποτέλεσμα αγώνων και συσχετισμών πολιτικής και κοινωνικής ισχύος ανάμεσα στους «κοινωνικούς εταίρους», είναι καταγραμμένα μια σειρά δικαιώματα. Που μερικά από αυτά δεν υπήρχαν σε προηγούμενα Συντάγματα – όπως π.χ. να ψηφίζουν οι γυναίκες – και άλλα μπορεί να έχουν περιοριστεί. Πριν μερικές δεκαετίες π.χ. ήταν εκτός νόμου το Κ.Κ.Ε. Δεν αποτελούσε «αυτονόητο» δικαίωμα των μελών και οπαδών του να εκφράζονται νόμιμα. Το Σύνταγμα κατοχυρώνει την υποχρέωση του Κράτους να εξασφαλίζει δουλειά και στέγη στους πολίτες του. Πράγμα βέβαια που δεν κάνει. Αντίθετα υπερασπίζει με κάθε τρόπο το δικαίωμα στην ιδιοκτησία. Κι αυτό όχι πάντοτε και όχι για όλους.

    Που το Σύνταγμα κατοχυρώνει – ως αυτονόητο – το δικαίωμα στον κάθε περιπλανώμενο του κόσμου να αποκτά πλήρη κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα μόλις πατήσει το ποδάρι του στη χώρα; Γιατί η νομιμοποίηση είναι αυτονόητο δικαίωμα. Αυτονόητα δικαιώματα έχουν οι μετανάστες ΜΟΝΟ στις χώρες από όπου προέρχονται. Κι αν αυτά δεν τους καλύπτουν ΤΟΤΕ αγωνίζονται εκεί, μαζικά, για να αλλάξουν τον συσχετισμό των δυνάμεων και να τα αποκτήσουν. Οι φτωχοί και καταφρονεμένοι της Βενεζουέλας, της Βολιβίας, πριν χρόνια της Κούβας κλπ διεκδίκησαν τα αυτονόητα δικαιώματα τους – να έχουν ένα πιάτο φαγητό, περίθαλψη, δουλειά, μόρφωση κλπ – στις πατρίδες τους. Γιατί εκεί, στις πατρίδες τους, νομιμοποιούνται να τα διεκδικήσουν. Οι περιπλανώμενοι ανά την Υφήλιο μετανάστες – όπως αποκαλούν τους εαυτούς τους οι 250 – όπου και να πάνε θα είναι, στην καλύτερη περίπτωση φιλοξενούμενοι και άρα υπόχρεοι στις χώρες, τους λαούς και τις κυβερνήσεις που θα δεχτούν να τους φιλοξενήσουν. Κι ο φιλοξενούμενους πρέπει να σέβεται τον «σπιτονοικοκύρη», την οικογένεια του, τα ήθη και έθιμα του και προπαντός τους πόρους του. Δεν μπορούν να απαιτήσουν να φροντίσει πρώτα αυτούς κι ύστερα τα μέλη της οικογένειας του με το έτσι θέλω. Ούτε το βράδυ να απαιτήσει να κοιμηθεί με τη γυναίκα ή την κόρη του – ως αυτονόητο δικαίωμα στην ερωτική συνεύρεση.

    Αφού με την ίδια πολιτική αφέλεια στα όρια της αγένειας τα βάζουν με όλους – κυβέρνηση ΜΜΜ κλπ – συνεχίζουν χωρίς να συνειδητοποιούν τι λένε:
    «Δεν είμαστε αυτό που παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ, οι καημένοι, οι πάμφτωχοι, χωρίς σπίτι, δουλειά και ρούχα μετανάστες κ.λ.π. Και σπίτια έχουμε και συγγενείς και δουλειές στις πόλεις που αφήσαμε πίσω μας. Δεν ψάχναμε κατάλυμα εδώ στην Αθήνα αλλά ήρθαμε για να παλέψουμε (όσο αντέξει ο οργανισμός μας) για τη νομιμοποίηση μας, τα δικαιώματά μας και για αξιοπρεπείς όρους ζωής.»

    Ωραία, θαυμάσια!! Είχαν απ’ όλα στις πόλεις που αφήσανε πίσω τους. Ήρθανε για να παλέψουνε εδώ για τη νομιμοποίηση, τα δικαιώματα τους και για αξιοπρεπείς όρους ζωής !!! Δηλαδή στις χώρες τους δεν είχαν δικαιώματα – ποια ακριβώς δεν μαθαίνουμε μια και σπίτια είχανε και δουλειές και ρούχα – εδώ ήρθανε να τα παλέψουνε !!!! Χάρμα.

    Λοιπόν επειδή όπως αναφέρω υπήρξα πολιτικός φυγάς επί Χούντας και μου χορηγήθηκε πολιτικό άσυλο από τη Γερμανική κυβέρνηση – στο «Όνομα του Γερμανικού λαού» – όπως και πολλοί άλλοι Έλληνες, κατέφυγα εκεί γιατί κινδύνευα στη χώρα μου και η οργάνωση μου – το Αντιφασιστικό Κίνημα Ελλάδας (ΑΚΕ), διάδοχη οργάνωση των ΦΝΧ – μου ανέθεσε παράλληλα αποστολή στους Έλληνες μετανάστες της Γερμανίας. Αλλά εκεί αγωνίστηκα – αγωνιστήκαμε – για να αλλάξει η κατάσταση στην Ελλάδα. Όχι στη Γερμανία ή στη Γαλλία κλπ. Η αλλαγή στη Γερμανία ή τη Γαλλία ήτανε υπόθεση και καθήκον του γερμανικού και γαλλικού λαού. Και βέβαια αν γινότανε κάτι σοβαρό κι εμείς οι πολιτικοί πρόσφυγες και οι απλοί εργάτες θα βαδίζαμε δίπλα στο γερμανικό ή γαλλικό προλεταριάτο και λαό. Εισαγωγές επαναστατών δεν πέτυχαν πουθενά. Οι περιπέτειες και το τέλος του Τσε καθημερινά μας το υπενθυμίζουν.

    Οι καταληψίες μετανάστες πουθενά δεν αναφέρονται στους αγώνες του λαού τους, τη σύνδεση τους με αυτούς τους αγώνες. Μόνο για τον εαυτό τους νοιάζονται, για τα αυτονόητα δικαιώματα τους στην αλλοδαπή. Άλλωστε όλα αυτά τα χρόνια κάνουν συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις για τα δικαιώματα τους ΕΔΩ. Αυτοί, πολιτικοί πρόσφυγες υποτίθεται – όπως ισχυρίζονται οι ίδιοι και οι συμπαραστάτες τους – δεν έχουν κάνει ποτέ τους μια κεντρική εκδήλωση (διαδήλωση, διανομή υλικού κλπ ) για τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα τους. Μόνο το ΠΟΛΙΣΑΡΙΟ και οι Κούρδοι έκαναν εκδηλώσεις και εκδίδανε και διένειμαν έντυπο υλικό. Οι πολιτικοί πρόσφυγες στη Γερμανία και οι έλληνες μετανάστες κάθε τρεις και λίγο έκαναν εκδηλώσεις – διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις, πολιτικές απεργίες πείνας – δημοσίευαν άρθρα, εξέδιδαν περιοδικά και εφημερίδες, μοίραζαν προκηρύξεις, όλα σχετικά με τη δικτατορία κλπ.

    «Εμείς οι μετανάστες οι οποίοι αναγκαζόμαστε να περιπλανιόμαστε σε όλο τον κόσμο, δεν θέλουμε να αναγκαστούμε να περιπλανηθούμε και κατά τη διάρκεια της απεργίας πείνας». Όλα κι όλα. Τα παιδιά βάζανε και όρους για την περιπλάνηση και την απεργία πείνας. Αν υπήρχε κυβέρνηση αλά Γερμανίας π.χ., τέτοια καραγκιοζιλίκια δεν θα ήταν δυνατό να συμβούν. Κι αυτό που πρέπει να μας ανησυχεί – λαό και εργατική τάξη – είναι αυτό: Είναι δυνατό μια κυβέρνηση που φοβάται, δεν τολμάει να επιβάλλει το νόμο (της) σε 250 μετανάστες και μερικούς συμπαραστάτες, να αναμετρηθεί με την ΕΕ, το ΔΝΤ, τους Αμερικάνους, τους Τούρκους κι όποιον άλλο επιβουλεύεται τα αυτονόητα δικαιώματα και συμφέροντα του ελληνικού λαού και της χώρας; Εξ όνυχος τον λέοντα. Δεν είναι δυνατό. Κι αυτό πρέπει να μας ανησυχεί περισσότερο. Κι ακόμα περισσότερο πώς, αντίθετα, χωρίς δισταγμό στρέφεται κατά του ίδιου του λαού, των εργαζόμενων, της νεολαίας, των φοιτητών, όταν διαδηλώνουν ενάντια στα μέτρα του Μνημονίου. Πως εξηγείται τέτοια αβρότητα απέναντι στους απρόσκλητους στη χώρα μετανάστες, τέτοιο τακτ – μέχρι και ένα από τα ωραιότερα κτίρια που υπάρχουν στην Αθήνα τους παραχώρησε όταν η Κλαυθμώνος και άλλες πλατείες και παγκάκια στεγάζουν δυστυχείς Έλληνες απόκληρους – , τέτοια ανοχή; Προσέξτε δεν εννοώ ότι έπρεπε να τους πετάξει στη θάλασσα ή όπου αλλού τη βόλευε. Καθόλου. Απλά διερωτώμαι δυνατά γιατί τέτοια διαφορετική συμπεριφορά. Σε ποιο, πιθανό, σχέδιο εντάσσεται και που αποσκοπεί.

    Τέλος υπογραμμίζω την προτελευταία παράγραφο του ψηφίσματος: «Ακόμα γνωρίζουμε ότι δεν συντρέχει λόγος ασύλου. Καλούμε λοιπόν την Κυβέρνηση να μην ασχολείται με αυτό το θέμα, αλλά να εστιάσει στο δίκαιο αίτημά μας και τη λύση του». Από πού ως που 250 μετανάστες – άντρες, γυναίκες και παιδιά – γνωρίζουνε ότι δεν συντρέχει λόγος ασύλου; Τόσο ενημερωμένοι για το νομικό καθεστώς που διέπει τη λειτουργία των Πανεπιστημίων ; ! Τόσο μάλιστα που να ερμηνεύουν και τι και ποιους αφορά το Άσυλο;; Και από πού αντλούν τέτοιο θράσος – γιατί μόνο θράσος αποτελεί – να καλούν την κυβέρνηση να μην «ασχολείται με αυτό το θέμα» αλλά να εστιάσει «στο δίκαιο αίτημά μας και τη λύση του». Από μόνοι τους έχουν αποφασίσει τι είναι άσυλο και αν παραβιάζεται και πάλι από μόνοι τους ότι το αίτημα τους είναι δίκαιο.

    Τα πράγματα είναι πιο απλά από όσο παρουσιάζονται. Οι άνθρωποι πραγματικά υπέφεραν ή μπορεί και να υπέφεραν στις πατρίδες τους. Τις πόλεις τους. Πόσο και γιατί δεν μου επιτρέπουνε να γνωρίζω, γιατί, όπως οι ίδιοι ομολογούν, είχαν όλα τα αναγκαία καλά. Κάλυπταν τις ελάχιστες ριζικές ανάγκες τους. Δεν ήτανε πολιτικοί ακτιβιστές, είναι, βέβαιο. Καμιά αναφορά στην πολιτική κατάσταση της χώρας τους. Αλλά η τοπική τηλεόραση έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να τους γεμίσει τα μυαλά με το “American dream”. Τόσο πολύ που κάθε ταλαιπωρία και κίνδυνος τους φάνηκε μικρός. Όλο το «ταξίδι» γίνεται για χάρη αυτού του ονείρου.

    Αρωγοί στην εκπλήρωση του οι ντόπιοι «αντικαπιταλιστές» που για χρόνια ασχολούνται με τα προβλήματα των ξένων. Όχι με του ελληνικού λαού, των ελλήνων εργαζόμενων, της ελληνικής εργατικής τάξης. Αλλά προσπαθούν να αναμετρηθούν με το αστικό σύστημα, το αστικό κράτος, τις αστικές κυβερνήσεις από παράπλευρους δρόμους: των μεταναστών, των μειονοτήτων, των ατομικών δικαιωμάτων κλπ. Με ό,τι έχει φέρει στην επιφάνεια η κυριαρχία του μεταμοντέρνου στην πολιτική. Και που αυτοί οι αγώνες της μεταμοντέρνας εποχής – που δεν διαθέτουν κεντρική στόχευση και δεν απευθύνονται σε εκείνη την τάξη που πρέπει να γίνει ηγεμονική ώστε να απελευθερώσει ολόκληρη την κοινωνία από την καπιταλιστική / ιμπεριαλιστική σκλαβιά – τελικά εκείνον που βοηθάνε να ανανεωθεί, να εξασφαλίσει παράταση στην ύπαρξη του είναι ακριβώς ο καπιταλισμός / ιμπεριαλισμός.
    * Αποχώρησα από τη Ν. ΕΔΑ –Επιτροπή Διαφώτισης της Σπουδάζουσας, στην οποία συμμετείχαν κι άλλοι εξαίρετοι νεολαίοι, όπως ο Σ. Πέτρουλας, ο Μάκης Παπούλιας, ο Μπάμπης και Σπύρος Λυκούδης, ο Σπ. Βεντουράτος, ο Β. Φυτράκης κλπ κλπ – και μαζί με άλλους αγωνιστές της εποχής και ψυχή το Νίκο Ψυρούκη ιδρύσαμε τους «Φίλους Νέων Χωρών- Κίνηση Αντιαποικιακής Αλληλεγγύης»(ΦΝΧ). Γι’ αυτό βλ. αναλυτικά «30 χρόνια Μηνιαία Επιθεώρηση» [Monthly Review, επετειακό τεύχος Νο 12, Δεκέμβρης 2005]. Με την επιβολή της Χούντας οι ΦΝΧ, με προσθήκη και άλλων δημιούργησαν το «Αντιφασιστικό Κίνημα Ελλάδας»(ΑΚΕ). Στη Γερμανία εκτός από αυτό, δημιουργούμε τη φοιτητική μας παράταξη ΑΣΟΜ (Αντιφασιστική Σπουδαστική Ομάδα Μονάχου) που κερδίζει στις εκλογές του Συλλόγου Ελλήνων Φοιτητών Σπουδαστών Μονάχου. Με την πτώση της Χούντας διαλύουμε το ΑΚΕ – άλλο ένα γκρουπούσκουλο δεν είχε λόγο ύπαρξης. Εκδίδω ελληνικά το Monthly Review (βλ παραπάνω) και ως ιδρυτικό μέλος συμβάλλω στη σύσταση της «Ένωσης για την Απελευθέρωση και τα Δικαιώματα των Λαών» καθώς και το Σύνδεσμο Ελληνο-κουρδικής Φιλίας». Υπήρξα για χρόνια συνδικαλιστής – πρόεδρος σε Πρωτοβάθμιο και Γραμματέας σε Δευτεροβάθμια Ομοσπονδία. Εργάστηκα σε διάφορα εργοστάσια στη Γερμανία και πάλεψα μαζί με Τούρκους, Παλαιστίνιους, Άραβες, Ιταλούς και Ιρανούς εργάτες και φοιτητές για τα δικαιώματα μας και την ανατροπή των φασιστικών κυβερνήσεων τους. Έχω γράψει σειρά άρθρων για το μεταναστευτικό: «ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ – ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ- του Λ. Ρ. 8/12/2005», «Σύντομη παρέμβαση για τους μετανάστες του ΚΛΕΟΜΕΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (31/07/2009)», Μετανάστευση, μετανάστες, ιμπεριαλισμός και αριστερά – Του Κλεομένη Κωνσταντίνου [27/11/2005] , Με τους μετανάστες πρακτικά τι κάνουμε; του ΚΛΕΟΜΕΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (03/08/2009), Ο κ. Πάνος Τριγάζης και οι μετανάστες -του ΚΛΕΟΜΕΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (28/07/2009) – Η σχέση εθνικού και κοινωνικού του ΛΕΥΤΕΡΗ ΡΙΖΑ (05/08/2009) – , στις ημερομηνίες που αναφέρονται], καθώς και ιστοχώρο μεταναστών στη Γερμανία: «Το δικαίωμα της μετανάστευσης και ο φράχτης στον Έβρο» 10/1/2011 http://gregordergrieche.blogspot.com/2011/01/blog-post_5344.html#more, και «Άλλη μια φορά για τη μετανάστευση» 11/1/2011, http://gregordergrieche.blogspot.com/2011/01/blog-post_5715.html#more.

    Σχόλιο από kiamul | 29/01/2011

  16. Πολύ ωραίο το κείμενο το Ριζά. Αναδεικνύει το οικονομισμό και τη συμφεροντολογική λογική των οικονομικών παράνομων μεταναστών.

    Θεωρώ εγκληματικό για το κίνημα και το λαό μας σ’ αυτή την τρομερή κρίση του καπιταλισμού και των εσωτερικών αντιθέσεων, ότι διάφοροι αυτοκλητοι σωτήρες των μαγκρεμπιανών μετέτρεψαν ως ΚΥΡΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗς ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗς το βόλεμα αυτών που θα έπρεπε τώρα να είναι στις χώρες τους και να δίνουν τον αγώνα για την δημοκρατία και τη χειραφέρηση. ΜΑΡΟΚΟ και ΑΛΓΕΡΊΑ ρε άνθρωπέ μου! Όχι Παλαιστίνη ή Ιράν!

    Άρα απ’ όποιον και να γράφτηκαν εκείνα τα λόγια για την εργαλειακή χρήση των παράνομων μεταναστών από Νεοέλληνες πολιτικούς νταβατζήδες, είναι μάλλον αλήθεια.

    Σχόλιο από Λουκ | 29/01/2011

  17. SLY στην ερώτησή σου ελπίζω όταν μπει ο Ζωνιανίτης να μας απαντήσει. Όσον αφορά την αναπαραγωγή και την ανάρτηση της εικόνας από μένα στο σχ. 6, που ήδη έχω σβήσει μετά την ενημέρωσή σου, έγινε φωτογραφικά από τη συγκεκριμένη διεύθυνση του Ιντιμίντια που παραπέμπει το σχ. 1.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 29/01/2011

  18. Ομέρ κακώς έσβησες την δική σου αναφορά στο κείμενο. Πρώτα θα πρέπει να αποδείξουν κάποιοι ότι είναι ανύπαρκτες αυτές οι οργανώσεις και τα άτομα που υπογράφουν και μετά να το διαγραψεις. Και εξάλλου το επιχείρημα ότι αυτός ο Κωλομπανί είναι συνεργάτης τυ Άδωνη δεν είναι επιχείρημα. Δηλαδή ο μετανάστης είναι καλός μόνο όταν κάνει παρεϊτσα με τον Κωστόπουλο και το Γιαννόπουλο;

    Έτσι όπως το πάνε, σε λίγο θα μετατρέπψουν τους ακροδεξιούς στη φωνή της λογικής και θα στείλουν μάζες σταο στρατόπεδο όχι του Άδωνη αλλάου Μιχαλολιάκου. Δε φαίνεται να τους νοιάζει όμως, εφόσον τον ελληνικό λαό τον έχουν γραμμένο στα παλιά τους τα παπούσια νομίζωντας ότι αποτελούν την αποκορύφωση της ανθρώπινης σοφίας και ενσαρκώνουν οι ίδιοι την προλεταριακή δημοκρατία. Η σκεπτόμενη Αριστερά θα πρέπει να καταλάβει ότι πρέπει να αντιπαρατεθεί πλήρως με όσους ονειρεύονται να μετατρέψουν την Ελλάδα σε πολ-ποτική κοινωνία.

    Σχόλιο από Λουκ | 29/01/2011

  19. Λουκ, κούλαρε λιγάκι!

    Ομέρ ο χαλαρός

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 29/01/2011

  20. ΟΙ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΠΩΣ ΜΟΝΟ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΘΑ ΔΕΧΕΤΑΙ ΠΙΣΩ Η ΑΓΚΥΡΑ, ΓΙΑ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ

    Μας αφήνουν αμανάτι τους λαθρομετανάστες

    Του ΚΩΣΤΑ ΜΟΣΧΟΝΑ

    Οι Βρυξέλλες συμφώνησαν επιτέλους με την Αγκυρα για το ακανθώδες πρόβλημα της επανεισδοχής των λαθρομεταναστών.

    Στα νερά της Τουρκίας η συμφωνία για την εισδοχή των λαθρομεταναστών καθώς στην 3ετή μεταβατική περίοδο δεν θα δέχεται πίσω υπηκόους τρίτων χωρών

    Η συμφωνία, την οποία χαιρέτισε χθες η αρμόδια επίτροπος Σεσίλια Μάλμστρομ, πήρε τον δρόμο για το ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το συμβούλιο υπουργών, αλλά θα αποτελέσει έκπληξη εάν προσκρούσει σε εμπόδια στα δύο αυτά θεσμικά όργανα, δεδομένου ότι προηγήθηκαν πολλά χρόνια διαπραγματεύσεων, ενώ η διμερής συμφωνία επανεισδοχής μεταξύ Αθήνας και Αγκυρας παραμένει νεκρό γράμμα από το 2002. Αλλωστε, ήδη έχουν διατυπωθεί θετικές απόψεις από πολλά κράτη-μέλη.

    Για την Αθήνα, όμως, που ζητούσε επίμονα την επίτευξη συμφωνίας Ε.Ε. – Τουρκίας για την επανεισδοχή των λαθρομεταναστών, τα όποια θετικά αποτελέσματα θα αργήσουν να έρθουν. Και αυτό διότι η συμφωνία των Βρυξελλών με την Αγκυρα προβλέπει ότι το μέτρο της επανεισδοχής θα ισχύει αρχικά, τουλάχιστον για μία 4ετία, αποκλειστικά μόνο για τους Τούρκους υπηκόους και όχι για τους υπηκόους τρίτων χωρών. Το πρόβλημα της Ελλάδας, όμως, είναι οι λαθρομετανάστες τρίτων χωρών και όχι οι Τούρκοι.

    Η συμφωνία, λοιπόν, προβλέπει μια τριετή μεταβατική περίοδο, κατά τη διάρκεια της οποίας δεν θα είναι δυνατή η επανεισδοχή στην Τουρκία λαθρομετανάστη υπηκόου τρίτης χώρας, που εισήλθε σε χώρα της Ε.Ε. από το τουρκικό έδαφος. Αν προστεθεί στην τριετία ο χρόνος που θα χρειαστεί για να τεθεί σε ισχύ η συμφωνία, τότε η Ελλάδα θα πρέπει να περιμένει λίγο-πολύ μια τετραετία, για να επωφεληθεί των αποτελεσμάτων της.

    Η Τουρκία θα δέχεται επανεισδοχή ενός λαθρομετανάστη με «ταχεία διαδικασία», όταν συλλαμβάνεται στο έδαφος ενός κράτους-μέλους σε απόσταση μικρότερη των 20 χιλιομέτρων από τα τουρκικά σύνορα.

    Στην περίπτωση αυτή, η Αγκυρα θα πρέπει να απαντήσει σε διάστημα 5 ημερών από την ταχεία υποβολή του αιτήματος επανεισδοχής. Στις άλλες περιπτώσεις, το αίτημα πρέπει να υποβληθεί εντός ενός 6μήνου από τη σύλληψη του λαθρομετανάστη και οι τουρκικές αρχές θα έχουν 25 ημέρες προθεσμία για να απαντήσουν. Πάντως, πριν υποβληθεί αίτηση για επανεισδοχή στην Τουρκία, θα πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια για την απ’ευθείας απέλαση στη χώρα του.

    Η συμφωνία προβλέπει επίσης την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ Ε.Ε. και Τουρκίας για την προώθηση της κατάργησης του καθεστώτος θεώρησης βίζας για τους Τούρκους υπηκόους. Η Αγκυρα επέμεινε να τεθεί το θέμα αυτό, έστω και αν γνωρίζει ότι θα χρειαστεί πολύς χρόνος για την εν λόγω προώθηση. *

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 29/01/2011

  21. Έλα Ζωνιανέ! Σε περιμένουμε όλοι με αγωνία. Εκτός κι επέστρεψες στη νιρβάν των ορέων, όπου υπάρχει μόνο ησυχία και ευτυχία.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 29/01/2011

  22. νιρβάνα

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 29/01/2011

  23. To άρθρο του Παπακωσταντίνου, όπως και το σχόλιο του Ριζά, δημοσιεύτηκαν στο Αριστερό Βήμα:

    http://www.aristerovima.gr/blog.php?id=1754

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 29/01/2011

  24. Για να σας πω την αλήθεια, μέχρι τη στιγμή που είδα στο μπλογκ «Ολυμπία» το παρακάτω βίντεο λιθοβολισμού ενός ζευγαριού γιατί διέπραξε το έγκλημα της … μοιχείας, έλεγα ότι είναι αδιανόητο να θεωρούμε τους Αφγανούς που ήρθαν στην Ελλάδα με το γνωστό παρανομο τρόπο «μη απελάσιμους» με το δεδομένο ότι για μένα μόνο οι δημοκρατικοί πολιτικοί πρόσφυγες θα πρέπει να τύχουν της αμέριστης συμπαράστασης του κινήματος.

    Μετά απ’ αυτό το βίντεο συνειδητοποίησα ότι οι Αφγανοί που ήρθαν στην Ελλάδα είναι πολιτικοί πρόσφυγες, φυγάδες από ένα ισλαμοφασιστικό κοινωνικό πλαίσιο που έρχεται από το Μεσαίωνα και πρέπει να καταστραφεί.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 30/01/2011

  25. Καλησπέρα
    Θεωρώ ότι η Αριστερά δεν έχει θέσεις για το ο θέμα της μετανάστευσης. Για παράδειγμα :
    α) Που ακούστηκε ότι οι θεωρητικοί της Αριστεράς ήταν υπέρ της μετανάστευσης? Εγώ από ότι γνωρίζω ο Μάρξ θεωρούσε την μετανάστευση και τους άνεργους εφεδρικό στρατό.Ότι για το φαινόμενο της μετανάστευσης έχουν τεράστιες ευθύνες οι καπιταλιστικές χώρες ( πόλεμος στο Αφγανιστάν, εκμετάλλευση των χωρών του νότου, πράξεις που φέρνουν τον πληθυσμό αυτών των χωρών στα πρόθυρα της πείνας ) δεν υπάρχει αμφιβολία. Έκανε όμως καμία καμπάνια ο ΣΥΡΙΖΑ ( πριν διαλυθεί, τώρα δεν υπάρχει και αν υπάρχει είναι συμμαχία για την καρέκλα ), το ΚΚΕ ή η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για αποχώρηση των δυνάμεων μας από το Αφγανιστάν? Μιλάμε για καμπάνια όχι μια ψωροδιαδήλωση.

    β) Από που έρχονται οι μετανάστες? Κυρίως μέσω Τουρκία. Πώς περνάνε κοτζάμ Τουρκία που είναι πήχτρα στην αστυνομία και στον στρατό? Μήπως η Τουρκία θέλει να έρχονται εδώ για να δημιουργεί πρόβλημα στην Ελλάδα?

    γ) Που θέλουν να πάνε οι μετανάστες? Στις αναπτυγμένες χώρες της Ευρώπης? Γιατί δεν μπορούν να πάνε?Διότι μας το απαγορεύει το Δουβλίνο ΙΙ. Δηλαδή θα γίνει η Ελλάδα χαβούζα της Ευρώπης και θα καθόμαστε να λέμε μας το απαγορεύει το Δουβλίνο ΙΙ ? Να αρνηθούμε την συμμετοχή μας σε αυτό και να τους στείλουμε πακέτο στις χώρες που επιθυμούν για να δουν και οι άλλοι την γλύκα.

    δ) Οι λαθρομετανάστες κάπου απασχολούνται κάπου μένουν. ‘Εχει γίνει καμία επεξεργασία για τα κέρδη από την παράνομη εργασία αυτών των λαθρομεταναστών, για τα κέρδη αυτών που νοικιάζουν κοτέτσια για σπίτια σε αυτούς ?

    ε) Πολλοί από αυτούς κάνουν αίτηση για πολιτικό άσυλο. Γιατί? Διότι ξέρουν ότι στην Ελλάδα η διαδικασία εξέτασης της αίτησης είναι χρονοβόρα και μέχρι να βγει η απόφαση ποιος ζει ποιος πεθαίνει. Δηλαδή μάθαμε πως π……… πλακώσανε και οι γύφτοι. Η Αριστερά δεν μπορεί να παρέμβει έτσι ώστε οι αιτήσεις ασύλου να εξετάζονται σε 40 ημέρες και μετά επαναπροώθηση στην Τουρκία, όποιος απορρίπτεται. Δεν θέλει η Τουρκία να τους παίρνει πίσω?. Πίεση στην Ευρωπαική ένωση, μπλοκάρισμα των κεφαλαίων των συμφωνιών σύνδεσης ΕΕ – Τουρκίας και συνέχιση της μη εφαρμογής των υποχρεώσεων μας που απορρέουν από το Δουβλίνο ΙΙ.

    στ) Γκετοποιούνται ολόκληρες περιοχές. Κάποτε στη Φερρών και στην Γκιλφόρδου ήταν τα γραφεία της ΚΝΕ και της Σπουδάζουσας και αυτές της περιοχές εγώ σαν τότε Κνίτης, τις είχα οργώσει. Τώρα δεν μπορείς να κυκλοφορήσεις.Όλο το κέντρο της Αθήνας έχει γίνει μπάχαλο. Φταίνε οι μετανάστες? Όχι. Που είναι το Κράτος, ο Δήμος με οικιστικές παρεμβάσεις που θα έχουν σαν αποτέλεσμα την αύξηση της αξίας γης με αποτέλεσμα ν μην μαζεύονται οι νόμιμοι εναπομείναντες μετανάστες ( μετά από τις παραπάνω ενέργειες σε μια περιοχή ) Έχει σήμερα ένας Έλληνας ένα ερείπιο στον άγιο Νικόλαο? Το νοικιάζει σε καμιά δεκαριά δυστυχείς με το κεφάλι. Ας του πει το κράτος Το ερείπιο σου κοστίζει 50.000 ευρώ απαλλοτριώνεται και το κάνω πάρκο, γυμναστήριο, σχολείο κλπ. Έτσι θα άλλαξει το κέντρο.Όχι να βάζουν ΜΑΤ στη μια γωνία και σε 30 μέτρα μακριά να τρυπιούνται ηρωινομανείς μέρα μεσημέρι και να περνάνε παιδάκια από το σχολείο ή να κάνουν οι μαύρες βίζιτες ? Τι κάνει η Αριστερά για αυτά. Τι σχέδιο απαλλοτριώσεων πρότεινε στο Δημοτικό Συμβούλιο τα τελευταία χρόνια.

    Αυτοί που ψηφίσαν ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ στην Αθήνα δεν ήταν όλοι φασίστες. Σιγά μην είναι. Απλά επειδή έχουν μείνει λίγοι αισθάνονται ότι όλοι οι πολιτικοί τους έχουν κοροιδέψει. Η περιοχή τους υποβαθμίσθηκε από τις παραλείψεις του κράτους. Κανένα έργο για βελτίωση της ποιότητας ζωής δεν έγινε εκεί τα τελευταία είκοσι χρόνια Ήρθαν και οι λαθρομετανάστες και ήρθε και έδεσε.

    Από την υπόθεση της Νομικής η Αριστερά βγήκε χαμένη δεν πα να λέμε ότι θέλουμε Και γιατί? Διότι η Αριστερά ( η ηγεσία της ) δεν είναι πλέον μέσα στον κόσμο.Δεν προέρχεται από τον κόσμο. Καρεκλάκηδες είναι. Ισορροπίες κρατάν Στόχος η καρέκλα

    Καιρός να βγάλουμε γρήγορα συμπεράσματα

    Σχόλιο από doukas | 30/01/2011

  26. Συμφωνώ απόλυτα με τα όσα γράφοντε περι των μεταναστών στην Νομική. Θα διαφωνήσω με το comment του douka που λεει οτι η ηγεσια της Αριστερας δεν ειναι πλεον μεσα στον κοσμο και πως ειναι καρεκλακηδες. Δε το πιστευω εγω douka αυτο απολυτα. Ισως να ισχυει κατα εναν βαθμο. Ευτυχως ομως πιστευω δεν ισχυει.. Ακομα.
    Συνεχιστε δυνατα, αριστερα, ελευθερα και ποντιακα!

    Παυλος. Σ.
    Κοκκινος Ποντος

    Σχόλιο από Κόκκινος Πόντος | 30/01/2011

  27. Ο Μαρξ και οι μετανάστες

    Ιανουαρίου 8, 2010 at 8:41 μμ (Επίκαιρα)

    Δεν είναι η πρώτη φορά που “βάζουν λόγια” στο Μαρξ. Θα θυμάστε κατά τη διάρκεια των φοιτητικών κινητοποιήσεων με αιχμή το άρθρο 16 κάποιες αναφορές που λέγαν ότι δήθεν ο Μαρξ ήταν υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων! Με μια τέτοια περίπτωση έχουμε να κάνουμε κι εδώ, μόνο που η προπαγάνδα εδώ κρατάει χρόνια. Ακροδεξιοί, φασίστες, “αριστεροί” εθνικιστές, ρατσιστές και κάτι πυροβολημένοι τροτσκιστές προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο Μαρξ λίγο πολύ ήταν με το σύνθημα “έξω οι ξένοι”! Η γελοιότητα του ισχυρισμού είναι προφανής, όταν μιλάμε για το θεωρητικό του “οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα”. Ωστόσο δεν είναι λίγοι αυτοί που τσιμπάνε και έτσι σήμερα ο ισχυρισμός αυτός με ένα πρόχειρο γκουγκλάρισμα συναντάται σε καμιά 100ρια ιστοσελίδες! Πρόσφατα μάλιστα την “αποκάλυψη” ότι ο Μαρξ ήταν κρυφοΛΑΟΣίτης μοιράστηκε μαζί μας και ο Άδωνις Γεωργιάδη μαζί με τον ευφυέστατο αδερφό του. Απολαύστε τον:

    Παραθέτω όλο το κείμενο και σχολιάζω στη συνέχεια. Το αγγλικό υπάρχει εδώ ενώ τη μετάφραση που ακολουθεί την πήρα από το φόρουμ των ρεσαλταρισμένων.

    ——————————

    Καρλ Μαρξ

    ΜΙΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ

    Εδώ και λίγο καιρό, οι ραφτεργάτες του Λον δίνου ίδρυσαν μια γενική ομοσπονδία για να υποστηρίξουν τα αιτήματά τους εναντίον των εργοδοτών, που στην πλειοψηφία τους είναι με γαλοκαπιταλιστές. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο ν’ ανέβουν οι μισθοί στα επίπεδα των διαρκώς αυξανόμενων τιμών των μέσων επιβίωσης αλλά και να μπει ένα τέλος στην υπερβολικά σκληρή μεταχείριση των εργατών σ’ αυτόν τον κλάδο της βιομηχανίας.
    Οι εργοδότες κοίταξαν πώς θα ματαιώσουν αυτό το σχέδιο, φέρνοντας εργάτες απ’ το Βέλγιο, τη Γαλλία ή την Ελβετία.

    Πάνω σ’ αυτό το θέμα, το Κεντρικό Συμβούλιο της Διεθνούς Ένωσης Εργατών δημοσίευσε στις βελγικές, γαλλικές και ελβετικές εφημερίδες μια προειδοποίηση, η οποία είχε πλήρη επιτυχία. Η μανούβρα των εργοδοτών του Λονδίνου απέτυχε’ αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν και ν’ ανταποκριθούν στα δίκαια αιτήματα των εργατών. Έχοντας ηττηθεί στην Αγγλία, οι εργοδότες προσπαθούν τώρα να πάρουν αντίμετρα, ξεκινώντας απ’ τη Σκωτία. Σαν αποτέλεσμα των όσων συνέβησαν στο Λονδίνο, αναγκάστηκαν αρχικά και στο Εδιμβούργο να συμφωνήσουν σε μια αύξηση μισθών 15%.

    Την ίδια στιγμή όμως μυστικά έστειλαν στη Γερμανία ανθρώπους για να στρατολογήσουν εργάτες, ειδικά απ’ τις περιοχές του Ανόβερου και του Μεκλεμβούργου, και να τους φέρουν στο Εδιμβούργο. Η Πρώτη ομάδα έχει ήδη μεταφερθεί.

    Ο σκοπός αυτής της εισαγωγής εργατών είναι ο ίδιος με την εισαγωγή Ινδών κούληδων στη Τζαμάικα, δηλαδή η διατήρηση της δουλείας.

    Αν οι εργοδότες του Εδιμβούργου πετύχουν, μέσω της εισαγωγής Γερμανών εργατών, να εξουδετερώσουν τις παραχωρήσεις που ήδη έχουν κάνει, αυτό θα έχει αναπόφευκτα τον αντίκτυπό του και στην Αγγλία. Και αυτοί που θα υποφέρουν περισσότερο θα είναι οι ίδιοι οι Γερμανοί εργάτες, που στη Μεγάλη Βρετανία είναι περισσότεροι απ’ τους εργάτες των άλλων εθνών της ηπειρωτικής Ευρώπης. Αυτοί οι ίδιοι οινεοεισαγόμενοι εργάτες, όντας τελείως αβοήθητοι σε μια ξένη χώρα, θα βυθιστούν σύντομα στο επίπεδο ενός παρία.
    Είναι ζήτημα τιμής για τους Γερμανούς εργάτες ν’ αποδείξουν στους εργάτες των υπολοίπων χωρών ότι κι αυτοί, όπως οι αδελφοί τους στη Γαλλία, στο Βέλγιο και στην Ελβετία, γνωρίζουν πώς να υπερασπιστούν τα κοινά συμφέροντα της τάξης τους και δεν θα γίνουν υποτακτικά όργανα του κεφαλαίου στον αγώνα του ενάντια στην εργατική τάξη.

    Για λογαριασμό του Κεντρικού Συμβουλίου της Διεθνούς Ένωσης Εργατών
    ΚαρλΜαρξ, Λονδίνο, 4 Μαίου 1866

    —————————————-

    Πρώτον, για ποιους μιλάει ο Μαρξ.

    Ο Μαρξ δεν αναφέρεται σε μετανάστες ή λαθρομετανάστες! Μιλάει για “εισαγωγή εργατών”. Ποια είναι η διαφορά και γιατί είναι σημαντική; Ως εισαγωγή εργατών αναφέρεται το ότι κάποιοι εργοδότες πηγαίνουν οι ίδιοι (στη Γερμανία) και φέρνουν εργάτες (στην Αγγλία) για λογαριασμό τους. Επομένως μιλάει για εργάτες που έρχονται νομίμως στη χώρα με συμφωνίες.

    Αυτό και μόνο καταρρίπτει τη χρήση του κειμένου αυτού για προπαγανδιστικούς λόγους από τους επαγγελματίες εθνικιστές. Ο Μαρξ δε μιλάει για κατατρεγμένους πρόσφυγες που μπαίνουν στη χώρα συνήθως παράνομα κυνηγημένοι από πολέμους, χούντες ή οικονομική εξαθλίωση, όπως συμβαίνει σήμερα, αλλά για ξένους που εισάγει η ίδια η εργοδοσία με απεργοσπαστικούς στόχους.

    Δεύτερον, ποιος είναι ο στόχος.

    “Ο σκοπός αυτής της εισαγωγής εργατών είναι ο ίδιος με την εισαγωγή Ινδών κούληδων στη Τζαμάικα, δηλαδή η διατήρηση της δουλείας”. Συμφωνούμε απόλυτα! Στόχος αυτής της εισαγωγής των εργατών από την πλευρά της εργοδοσίας είναι μειωθούν τα μεροκάματα και να χειροτερέψουν οι όροι εργασίας, τόσο για τους ντόπιους, όσο και για τους ξένους εργάτες. Αυτό δεν είναι κάτι που το αρνείται η αριστερά, γι’ αυτό άλλωστε μιλάμε και για υπερεκμετάλλευση των μεταναστών. Το θέμα είναι ποιος φταίει γι’ αυτό το ζήτημα και ποια είναι η λύση.

    Τρίτον, ποιος φταίει.

    Είναι φανερό απ’ το άρθρο του Μαρξ ότι υπεύθυνοι για τη μείωση των μεροκαμάτων είναι οι εργοδότες και όχι οι ξένοι εργάτες. Το άρθρο δεν κατηγορεί τους ξένους εργάτες σε κανένα σημείο. Αντίθετα λέει “αν οι εργοδότες του Εδιμβούργου πετύχουν, μέσω της εισαγωγής Γερμανών εργατών, να εξουδετερώσουν τις παραχωρήσεις που ήδη έχουν κάνει”. Η εισαγωγή ξένων εργατών είναι δηλαδή απλώς ένα μέσο για την εργοδοσία με στόχο καταργήσει εργατικά δικαιώματα. Αντίθετα, για τον Μαρξ τα πρώτα θύματα (και όχι θύτες) της υπόθεσης αυτής θα είναι οι ίδιοι οι ξένοι εργάτες της Αγγλίας (και όχι οι ντόπιοι εργάτες όπως λέει ο πολλάκις αποδεδειγμένα ψευταράκος ο Άδωνις στο 1:20 – και επαναλαμβάνει ο αδερφός του στο 1:44). Το πρόβλημα για το Μαρξ (και πολύ σωστά) όπως φαίνεται απ’ το άρθρο είναι η επιδείνωση της κατάστασης των εργατών. Αν η εισαγωγή ξένων εργατών επιτευχθεί χωρίς να χρησιμοποιηθεί εις βάρος των εργατικών δικαιωμάτων δεν τίθεται ζήτημα. Γι’ αυτό και φυσικά ο Μαρξ είναι υπέρ οποιασδήποτε κίνησης συμβάλλει στη βελτίωση των συνθηκών εργασίας (βλ. υστερόγραφο).

    Τέταρτον, ποια είναι η λύση.

    Υπενθυμίζω και πάλι ότι μιλάμε για εισαγόμενους εργάτες και όχι για κατατρεγμένους λαθρομετανάστες. Γι’ αυτό και ο Μαρξ καλεί τους Γερμανούς εργάτες να σκεφτούν τους ταξικούς αδερφούς τους Άγγλους και να μη λειτουργήσουν ως απεργοσπάστες για λογαριασμό των Άγγλων εργοδοτών. Δε καλεί το αγγλικό κράτος να κλείσει τα σύνορα και να τους απελάσει! Ούτε αυτούς ούτε ουτς μετανάστες που ήδη ζουν στην Αγγλία.

    Το πιο ωραίο το άφησα για το τέλος: Είναι ακριβώς οι ίδιοι αυτοί πολέμιοι της λαθρομετανάστευσης, οι οποίοι όταν τους μιλήσεις για τους Έλληνες μετανάστες “στις φάμπρικες της Γερμανίας και στου Βελγίου τις στοές” θα σου φέρουν σα πρώτο επιχείρημα ότι “εκείνοι πηγαίναν νόμιμα μετά από πρόσκληση της αντίστοιχης κυβέρνησης”. Σαν εισαγόμενοι εργάτες δηλαδή! Υπέρ της εισαγωγής εργατών που λέει ο Μαρξ, δηλαδή, και κατά των κατατρεγμένων μεταναστών. Δύο στα δύο λάθος.

    ΥΓ. Αυτές τις μέρες κινητοποιήθηκαν σε απεργία οι “εισαγόμενοι” Αιγύπτιοι εργάτες της Νέας Μηχανιώνας Θεσσαλονίκης με αίτημα την αύξηση των μεροκαμάτων. Άραγε όλοι αυτοί που δήθεν κόπτονται για το ότι πέφτουν τα μεροκάματα τους στηρίζουν;

    Τέρμα τα ψέμματα. Οι μετανάστες είναι ταξικά μας αδέρφια. Τα μεροκάματα τα ρίχνουν οι εργοδότες και μόνο οι εργοδότες. Και το καλύτερο όπλο τους για να το πετύχουν είναι η διάσπαση Ελλήνων-μεταναστών εργατών.

    πηγη
    http://parekklisi.wordpress.com/2010/01/08/marx-metanastes/

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 30/01/2011

  28. Να σου πω που στοιχειοθετώ ότι η ηγεσία της Αριστεράς είναι έξω από τον κόσμο ( τουλάχιστον του ΚΚΕ & του ΣΥΡΙΖΑ για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν μπορώ να μιλήσω. Υποτίθεται ότι μετά από μια συνέλευση στον Κεραμεικό η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει μέλη. Δεν ξέρω όμως και αυτό είναι το βασικό πως αυτά τα μέλη εκπροσωπούνται στα όργανα και δεν καπελώνονται από τις συνιστώσες ).

    Ο ΣΥΡΙΖΑ (που είχα ανακατευθεί σαν μέλος του ΣΥΝ και του ΣΥΥΡΙΖΑ ) έπρεπε να είχε αποκτήσει μέλη για τα οποία να ίσχυε ένα μέλος μια ψήφος στις λήψεις των αποφάσεων. Έγινε αυτό? Σιγά μην έγινε. Ποιοι δεν το ήθελαν? Όλες οι τάσεις του ΣΥΝ ( ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΥΒΕΛΙΚΟΥΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ ) και όλες οι συνιστώσες ( ΔΕΣ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΘΕΩΝΑ ΣΕ ΕΝΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΦΡΙΚΑΡΕΙΣ ). Για ποιο λόγο? Διότι η καρέκλα είναι γλυκιά.

    Πάμε στο ΚΚΕ. Δικαιώθηκε το ΚΚΕ στα θέματα της ΕΟΚ? ΑΠΟΛΥΤΑ. ( μόνο σε αυτά όμως ΜΗΝ ΤΡΕΛΑΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΟ ΚΚΕ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ ή ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΕ Ο ΥΠΑΡΚΤΟΣ ) ΣΕ ΤΙ ΕΝΩΤΙΚΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΥΡΕΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ, ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΤΟΥ ΑΠΛΟΥ ΠΑΣΟΚΑ, ΝΕΟΔΗΜΚΡΑΤΗ, ΤΟΥ ΑΠΟΛΙΤΙΚΟΥ, ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥ? Απολύτως καμία. Με το ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΥ και την ΟΓΕ. Πάντα χώρια. Γιατί ? ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΕΚΛΑ ΦΥΣΙΚΑ.

    Δεν αναφέρομαι πουθενά για τον Αλαβάνο και το Μέτωπο του γιατί αυτός κάηκε και ας τον ψήφισα στις περιφερειακές άσχετα αν διαφωνούσα με την κάθοδο του. Αυτός αντιμετώπιζε όλο το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ πατερναλιστικά και ενώ μπορούσε να πιέσει καταστάσεις για να κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ νέο ΕΑΜ έβαλε τον Τσίπρα νομίζοντας ότι θα τον ελέγχει. Που να ξέρε ?

    Εγώ δεν ακολούθησα το ΚΚΕ το 1991 όταν απεχώρησε από τον ΣΥΝ διότι ήθελα ένα ΚΚΕ όπου να υπάρχει οικονομική διαφάνεια, εναλλαγή στελεχών στα όργανα και περιορισμένος αριθμός θητειών. Έτσι μόνο η Αριστερά θα αναβαπτίζεται με τον κόσμο. Έγιναν αυτά?

    Όσο για την άποψη παροχής ασύλου σε όλους τους λαθρομετανάστες, δεν συμφωνώ διότι αν θεωρούμε ότι θα είμαστε στην ΕΕ και έχουμε και το Δουβλίνο ΙΙ τότε η Ελλάδα θα γίνει μύλος. Μόνη λύση είναι η μη εφαρμογή του Δουβλίνο ΙΙ για να τους στέλνουμε εκεί που θέλουν και όσοι θέλουν να μείνουν εδώ θα εξετάζεται η αίτηση τους σε σύντομο χρονικό διάστημα και σε θετική περίπτωση, οργανωμένη ένταξη. Βέβαια και εμείς τον στρατό από το Αφγανιστάν θα τον έχουμε αποσύρει.

    Σχόλιο από doukas | 30/01/2011

  29. 6 αλήθειες για την “κατάληψη της Νομικής από 300 μετανάστες”

    Ιανουαρίου 27, 2011 at 2:49 μμ (Επίκαιρα)

    1. Η Νομική δε τελεί υπό κατάληψη. Οι μετανάστες βρίσκονται στο ανακαινιζόμενο παλαιό κτήριο της Νομικής, δηλαδή σε ένα κενό κτήριο και επομένως δεν εμποδίζουν καμιά εκπαιδευτική διαδικασία.

    2. Παρ’ όλα αυτά η Νομική είναι κλειστή. Γιατί; Επειδή την έκλεισε η κοσμητεία της, παρ’ όλο που τα μαθήματα και όλες οι λειτουργίες της μπορούσαν να γίνουν κανονικά. Πρόσχημα για το κλείσιμο αυτό ήταν “υγειονομικοί λόγοι”.

    3. Ο δήθεν κίνδυνος για τη δημόσια υγεία από την παρουσία των μεταναστών όχι μόνο είναι ανύπαρκτος, αλλά οι μετανάστες βρίσκονται υπό την άμεση και διαρκή εποπτεία γιατρών, λόγω του ότι βρίσκονται σε απεργία πείνας. Γεγονός, μάλιστα, που επιβεβαιώθηκε από ιατρική επιτροπή που επισκέφθηκε το χώρο κατόπιν εντολής των αρχών του ιδρύματος.

    4. Οι φοιτητές, οι οποίοι υποτίθεται είναι οι θιγόμενοι, με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου τους στηρίζουν τον αγώνα των μεταναστών και καταγγέλουν το κλείσιμο που επέβαλλε στη σχολή η κοσμητεία.

    5. Η άμεση αντίδραση κυβέρνησης – ΜΜΕ – πανεπιστημιακών, που εξαπέλυσαν τόνους λάσπης ενάντια στους μετανάστες, δείχνει ότι η ανθρωποφαγική καμπάνια παραπληροφόρησης ήταν καλά προετοιμασμένη. Δεν έχει γίνει ποτέ άλλοτε τέτοιο υστερία επειδή απλά δε λειτουργεί ένα τμήμα. Στόχος τους είναι να στρέψουν τον ελληνικό λαό, που έχει κυριολεκτικά λυγίσει κάτω από την πίεση των οικονομικών μέτρων, ενάντια σε έναν εύκολο στόχο, να δυσφημίσουν την αριστερά καθώς και το πανεπιστημιακό άσυλο, εν όψει μάλιστα εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης.

    6. Οι μετανάστες είναι κι αυτοί θύματα, και μάλιστα τα πρώτα και μεγαλύτερα, της κρίσης και της υπερεκμετάλλευσης. Στον αγώνα ενάντια στη λεηλασία της ζωής και του εισοδήματός μας είναι σύμμαχοι και όχι εχθροί. Μόνη λύση για τις άθλιες συνθήκες στις οποίες ζουν, αλλά και στην οποία οδεύουν ολοταχώς και οι Έλληνες, είναι η νομιμοποίησή τους με πλήρη κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα.

    Και μια σημείωση: ο φασισμός δε θα σου πει ποτέ “γεια σου, είμαι ο φασισμός και μόλις ήρθα”.

    http://parekklisi.wordpress.com/2011/01/27/nomiki/

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 30/01/2011

  30. «Να μετακομίσετε στο κέντρο της Αθήνας, κ. πρωθυπουργέ!»

    Με επιστολή της στον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, η γνωστή ηθοποιός Άννα Βαγενά τον καλεί να μετακομίσει ο ίδιος στο κέντρο της Αθήνας, ώστε να έχει άμεση εμπειρία της κατάστασης που επικρατεί.

    Όπως αναφέρει η εφημερίδα «Δημοκρατία», η ηθοποιός θεωρεί ότι οι πολιτικοί πρέπει να δουν από κοντά την εξαθλίωση της Αθήνας και όχι να ζουν σε πολυτελείς συνοικίες στα βόρεια και νότια προάστια. Η ίδια το έκανε πράξη, φεύγοντας από το Π. Ψυχικό για το Μεταξουργείο, όπου στεγάζεται και το θέατρο της.

    Η ηθοποιός δεν έχει λάβει απάντηση από τον πρωθυπουργό, ενώ η επιστολή της, που κλείνει με την φράση «εάλω η πόλις κ. πρωθυπουργέ!», έχει αποσταλεί από τις 7 Ιανουαρίου…

    Ολόκληρη η επιστολή της Άννας Βαγενά :

    —————————

    Αξιότιμε Κύριε πρωθυπουργέ,

    Κάντε μια γενναία πράξη. Ελάτε να κατοικήσετε στο κέντρο της Αθήνας. Και βέβαια, όταν λέω κέντρο δεν εννοώ το Κολωνάκι, την Πλάκα, την Ρηγίλλης ούτε καν το Παγκράτι και το Μετς. Εννοώ τις μαρτυρικές περιοχές της Αχαρνών, της Πατησίων, του Μεταξουργείου, της Ομόνοιας και του Κεραμεικού. Ελάτε να μείνετε εδώ που ζούμε εμείς, στο κολαστήριο των ψυχών και των σωμάτων.

    Μόνον τότε υπάρχει ελπίδα να σωθεί το κέντρο της Αθήνας. Και βάλτε έναν όρο στους βουλευτές σας, της Α’ Αθηνών και τους δημοτικούς συμβούλους της Αθήνας, να μην κατοικούν πουθενά αλλού, ούτε στα όρια ούτε στα νότια προάστια πολυτελείας, παρά μόνον εδώ στο κέντρο της Αθήνας, εδώ που υποτίθεται ότι χτυπάει η καρδιά της Ελλάδος.

    Κάντε αυτό, κύριε πρωθυπουργέ και θα σας γράψει η ιστορία σαν πραγματικά γενναίο πολιτικό, που αγαπά αληθινά αυτόν τον τόπο.

    Συγχωρέστε με αλλά, όλα τ’ άλλα για συντονισμό, 11 υπουργεία που θα δράσουν για τη σωτηρία του κέντρου, είναι καλές προθέσεις, αλλά είμαι σίγουρη ότι σύντομα θα χαθούν στην γραφειοκρατία και τίποτα χειροπιαστό δεν θα γίνει για μας τους απελπισμένους κατοίκους αυτών των περιοχών.

    Εάλω η Πόλις, κύριε πρωθυπουργέ.

    Με τιμή,
    Άννα Βαγενά-ηθοποιός, κάτοικος Μεταξουργείου.

    Σχόλιο από Επιστολή Άννας Βαγενά | 30/01/2011

  31. Και βέβαια υποστηρίζω τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στη Μηχανιώνα.Μην τρελαθούμε. Μιλάμε για νόμιμους μετανάστες που τα συνδικάτα πρέπει να τους έχουν εντάξει. Το αναφέρω και στο δικό μου σχόλιο ότι κάποιο βγάζουν λεφτά από τος λαθρομετανάστες.
    Το θέμα είναι ότι 300 δυστυχείς, ναυαγοί ενός καραβιού, φορτώθηκαν σε ένα καράβι από την Κρήτη ( κατόπιν απόφασης κάποιων φωτισμένων σωτήρων προσκείμενων στον ΣΥΡΙΖΑ και στους Αντεξουσιαστές ) και τους έφεραν στην Αθάνα και τους έβαλαν σε ένα κτίριο της Νομικής και τους είπαν να ζητήσουν πολιτικό άσυλο. Πολιτικό άσυλο οι οικονομικοί μετανάστες? Γιατί ? Διότι είναι χρονοβόρα η εξέταση των αιτήσεων.
    Και μπαίνει το ερώτημα:
    Που είναι η αστυνομία στην Κρήτη? Που είναι στην διάρκεια του ταξιδιού? Που είναι οι οργανωμένες δυνάμεις της Αριστεράς?
    Η άρχουσα τάξη έτριβε τα χέρια της.
    Άσε τους να μπουν στη Νομική, να τα κάνουν μπάχαλο ή να πούμε στον κόσμο ότι τα κάνουν μπάχαλο ( μέσω των ΜΜΕ ) και μετά να μας ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΒΟΥΜΕ ΤΟ ΑΣΥΛΟ.
    Στη συνέχεια όταν ο κόσμος διαδηλώνει γαι τα οικονομικά μέτρα που θα έρθουν σύντομα η ιδέα του Ασύλου να έχει χάσει κάθε ηθική νομιμοποίηση και να υπάρχει και νομικό προηγούμενο.
    Εκεί ξύπνησε και το ΚΚΕ και δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και μπήκαν μπροστα.
    Έτσι έγινε η φάση και εκτονώθηκε αλλά για 15 ημέρες. Θα προτείνει η Αριστερά κάτι επαναστατικά ρεαλιστικό ( όπως αυτά που γράφω παραπάνω ) για να γυρίσει τούμπα το παιχνίδι?

    Σχόλιο από doukas | 30/01/2011

  32. doukas γράφεις:

    «Το θέμα είναι ότι 300 δυστυχείς, ναυαγοί ενός καραβιού, φορτώθηκαν σε ένα καράβι από την Κρήτη ( κατόπιν απόφασης κάποιων φωτισμένων σωτήρων προσκείμενων στον ΣΥΡΙΖΑ και στους Αντεξουσιαστές ) και τους έφεραν στην Αθάνα και τους έβαλαν σε ένα κτίριο της Νομικής και τους είπαν να ζητήσουν πολιτικό άσυλο. Πολιτικό άσυλο οι οικονομικοί μετανάστες?»

    Δεν έγινε έτσι, ούτε είναι τόσο αθώοι οι οργανωτές. Αν είναι αλήθεια αυτό που γράφεται στην αρχή ότι είναι από την Αλγερία και το Μαρόκο και είναι αλήθεια αυτό που δήλωσαν ότι δουλεύουν χρόνια στην Κρήτη, πρόκειται για στημένη προβοκάτσια ανεγκέφαλων μεταναστο-εργατο-πατέρων που οδήγησε στο αντίθετο σημείο. Να συζητιέται για πρώτη φορά τόσο σοβαρά η κατάργηση του Άσυλου και να ενισχύεται η Ακροδεξιά, γιατί ο κόσμος και ειδικά τα φτωχά στρώματα και οι άνεργοι είναι απελπισμένοι.

    Σχόλιο από Επιστολή Άννας Βαγενά | 30/01/2011

  33. Μπορεί να έχεις και δίκαιο. Αλλά έτσι δικαιώνομαι για την άποψη που έχω ότι οι ηγεσίες της Αριστεράς είναι εκτός κόσμου.
    Δεν υπάρχει δημοκρατία στην Αριστερά και έτσι μπορούν ανενόχλητα κάτι τέτοιοι τύποι να εκμεταλλεύονται τέτοιες καταστάσεις.
    Και είναι κρίμα για την Αριστερά διότι ένας ολόκληρος κόσμος στήθηκε στο απόσπασμα για κάτι καλύτερο. Αλλά που θα πάει. ΘΑ ΓΥΡΊΣΕΙ Ο ΤΡΟΧΟΣ. ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟ

    Σχόλιο από doukas | 30/01/2011

  34. Επιστολή παρέμβαση για τα γεγονότα στη Νομική από 35 Πανεπιστημιακούς
    By silentcrossing
    Πολύ ενδιαφέρουσα παρέμβαση 35 καθηγητών στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο.

    Οι αναγνώστες ας βγάλουν τα συμπεράσματα τους.

    Aθήνα. 28 Ιανουαρίου 2011

    Ως μέλη ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Αθηνών, υπογράφουμε το κείμενο αυτό διότι θεωρούμε ότι η υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστημίου προέχει έναντι οποιασδήποτε σκοπιμότητας που μεταχειρίζεται το πανεπιστήμιο ως πεδίο για την άσκηση ανεύθυνης πολιτικής.. Οι εργαζόμενοι και όσοι σπουδάζουν στο κτίριο της Νομικής έχουν δικαίωμα στην εργασία τους και στις σπουδές τους -οι οποίες προσφέρονται δημόσια και δωρεάν. Το δικαίωμα αυτό παραβιάζεται συστηματικά από μειοψηφίες της πανεπιστημιακής κοινότητας, αποτελούμενες από μέλη κοινοβουλευτικών και μη κοινοβουλευτικών κομμάτων, καθώς και από εξω-πανεπιστημιακές ομάδες που εισβάλλουν στις αίθουσες, διακόπτουν μαθήματα και καταλαμβάνουν χώρους σε μόνιμη βάση. Το δημόσιο πανεπιστήμιο απαξιώνεται και εν τέλει καταργείται από αυτές ακριβώς τις συμπεριφορές. Η κατάχρηση του κτιρίου της Νομικής από παντός είδους ομάδες, ακόμα και αν συμμεριζόμαστε κάποιες από τις διεκδικήσεις τους, «δεν πάει άλλο». Το κτίριο πρέπει στο εξής να προστατεύεται σε καθημερινή βάση με ενέργειες της Πρυτανείας και της Κοσμητείας και τη συνδρομή της Πολιτείας.

    Το κτίριο της Νομικής και ειδικά ο χώρος. που έως τα ξημερώματα της Παρασκευής 28 Ιανουαρίου βρισκόταν υπό κατάληψη, δεν είναι μόνο χώρος μόρφωσης και δουλειάς, αλλά και χώρος συμβολικός του αντιδικτατορικού αγώνα . Με ενέργειες της Πολιτείας και των Πρυτανικών Αρχών τηρήθηκε εν τέλει η νομιμότητα, έγινε ειρηνικά η εκκένωση του κτιρίου και η μεταστέγαση των μεταναστών σε άλλο χώρο. Η ανθρωπιστική στάση και μέριμνα για τους μετανάστες πρέπει να αποτελεί κύριο μέλημα της Πολιτείας, αλλά η πλήρης καταρράκωση των θεσμών της δημοκρατίας, μεταξύ αυτών και του δημόσιου πανεπιστημίου, βλάπτει τελικά τα πιο ανίσχυρα μέλη της κοινωνίας μας, τους πιο αδύναμους πολίτες και τους ίδιους τους μετανάστες.

    Υπογραφές

    1.Νίκος Αλιβιζάτος, Καθηγητής Τμήματος Νομικής

    2.Δημήτρης Αχλιόπτας, Καθηγητής, Τμήμα Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών

    3.Γιάνης Βαρουφάκης, Καθηγητής, Τμήμα Οικονομικών Επιστημών

    4.Στέλιος Βιρβιδάκης, Καθηγητής ΜΙΘΕ

    5.Στέλλα Βοσνιάδου, Καθηγήτρια ΜΙΘΕ

    6.Βασίλης Βουτσάκης, Λέκτορας Τμήματος Νομικής

    7.Iωάννα Δελαδέτσιμμα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Ιατρική Σχολή

    8.Νίκος Δεμερτζής, Καθηγητής, ΕΜΜΕ

    9.Βασίλειος Α. Δουγαλής, Καθηγητής, Τμήμα Μαθηματικών

    10.Εμμανουέλα Δούση, Επίκουρη Καθηγήτρια, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης

    11.Θάλεια Δραγώνα, Καθηγήτρια, Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία

    12.Αλέξανδρος Ελευθεριάδης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Τμήμα Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών.

    13.Εύη Ζαμπέτα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία

    14.Παύλος Καλλιγάς, Αναπληρωτής Καθηγητής, ΜΙΘΕ

    15.Δήμητρα Κατή, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία

    16.Κλέα Κατσουγιάννη, Καθηγήτρια, Ιατρική Σχολή

    17.Βάσω Κιντή, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, ΜΙΘΕ

    18.Αντώνης Κόντης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης

    19.Μιχάλης Κουτσιλιέρης, Καθηγητής Ιατρικής

    20.Αλέξανδρος-Ανδρέας Κύρτσης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης

    21.Λυκούργος Λιαρόπουλος,, Καθηγητής, Τμήμα Νοσηλευτικής

    22.Ηλίας Μανωλάκος, Αναπληρωτής Καθηγητής Τμήμα Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών

    23.Ναπολέων Μαραβέγιας, Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης

    24.Αθανάσιος Μαρκόπουλος, Καθηγητής, Τμήμα Φιλολογίας

    25.Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, Αναπληρωτής Καθηγητής Τμήματος Νομικής

    26.Γιώργος.Πολυμενέας, Αναπληρωτής Καθηγητής, Ιατρική Σχολή

    27.Δέσποινα Πόταρη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα Μαθηματικών

    28.Αθανάσιος Πρωτόπαππας, Αναπληρωτής Καθηγητής, ΜΙΘΕ

    29.Παύλος Σούρλας, Καθηγητής Τμήματος Νομικής

    30.Γιάννης Στεφάνου, Επίκουρος καθηγητής, ΜΙΘΕ

    31.Δημήτρης Σωτηρόπουλος, Αναπληρωτής Καθηγητής Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης

    32.Σταύρος Τσακυράκης, Αναπληρωτής Καθηγητής Τμήματος Νομικής

    33.Λουκάς Τσούκαλης, Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης

    34.Αντώνης Χατζημωϋσής, Επίκουρος Καθηγητής, ΜΙΘΕ

    35.Αριστείδης Χατζής, Επίκουρος Καθηγητής, ΜΙΘΕ

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 30/01/2011

  35. @17 Omer μετά από κάποιες μέρες ξαναμπήκα στο μπλογκ σας και είδα το τι ακολούθησε. Εγω έκανα απλώς κόπι πέιστ δύο σχόλια που μου φάνηκαν ενδιαφέροντα απ’ το μπλογκ που μας υποδείξατε. Και τώρα εάν πάτε στο μπλογκ αυτό και κλικάρετε επί της διεύθυσης θα σας βγάλει την «ανακοίνωση».

    Και όλο αυτό το δήλωσα εξ αρχής στο σχ. 1 όπου έγραψα: «Στου “Φελέκι” διάβασα δύο πολυ σημαντικά σχόλια. Ειδικά το δεύτερο που υπογράφει ο “μετανάστης” είναι αποκαλυπτικό των παιχνιδιών που παίζονται στην πλάτη των μεταναστών

    Οπότε τι έννοια έχει η βαρύγδουπη ερώτηση του SLY πολύ παρακάτω: «Άρα μόνο η εικόνα έμεινε στο σέρβερ – πως την βρήκε ο Ζωνιανός μετά από τόσες μέρες;»

    Δύο πράγματα συμβαίνουν. Ή ο SLY έχει πρόβλημα αντιληπτικότητας και δεν καταλαβαίνει τι διαβάζει ή το κάνει εσκεμμένως στο πλαίσιο της συνωμοσιολογικής λογικής και της αντιπαράθεσης προς κάθε διαφορετική άποψη, την οποία ηλιθιωδώς και επικινδύνως τη θεωρεί ως «χρυσαυγουλίστική» μη καταλαβαίνωντας ότι έτσι λειτουργεί ο ίδιος ως «χρυσαυγίτης».

    Σχόλιο από Zωνιανίτης | 31/01/2011

  36. Διαβάστε στη σημερινή «Καθημερινή» ποιόν εξυπηρέτησαν οι ανόητοι νταβατζήδες της Νομικής και ποιανού το παιχνίδι τελικά έπαιξαν χρησιμοποιώντας τους οικονομικούς μετανάστες απ’ το Μαγκρέμπ:

    ————–
    MONIMEΣ ΣTHΛEΣ Hμερομηνία δημοσίευσης: 30-01-11

    Να τελειώνουμε

    Καιρός είναι να τελειώνουμε με τα καταστροφικά ταμπού και φετίχ της μεταπολίτευσης. Τώρα είναι η στιγμή, γιατί η κοινωνία καταλαβαίνει ότι ο «νόμος και η τάξη» δεν αποτελούν μια «χουντική» εμμονή, αλλά θεμελιώδες συστατικό κάθε σοβαρής κοινωνίας.

    Αφήσαμε φασιστικές συμμορίες να καταλάβουν τα πανεπιστήμιά μας, μικρές μαφίες να τα κυβερνούν και να εκλέγουν πρυτανικές αρχές και κάθε παράνομο να λειτουργεί στα ΑΕΙ στο όνομα του ασύλου. Αφήσαμε χιλιάδες λαθρομετανάστες να θεωρήσουν ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα όπου «όλα επιτρέπονται», με αποτέλεσμα ένα τμήμα τους να λειτουργεί σαν οργανωμένες συμμορίες και να έχει καταλάβει σημαντικά κομμάτια μεγάλων πόλεων. Αυτή η κατάσταση δεν πάει άλλο. Η κυβέρνηση, εφόσον μάλιστα έχει την υποστήριξη της Ν.Δ., οφείλει να καταργήσει το άσυλο και να επιβάλει το ίδιο καθεστώς προστασίας των ΑΕΙ που ισχύει στη Γαλλία ή την Ιταλία. Ταυτοχρόνως πρέπει να συνεχίσει μια οργανωμένη, αυστηρή προσπάθεια προστασίας των συνόρων μας, ανακατάληψης των γειτονιών της Αθήνας και άλλων πόλεων και εφαρμογής του νόμου παντού.»

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_30/01/2011_430771

    Σχόλιο από Zωνιανίτης | 31/01/2011

  37. Ζωνιανίτη, θυμωμένος γύρισες!

    Δες αυτό για να χαλαρώσεις:

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 31/01/2011

  38. Οφειλόμενη εξήγηση. Xωρίς να αναιρώ την άποψη που έχω για την ηγεσία των περισσότερων δυνάμεων της Αριστεράς, οφείλω να ομολογήσω ότι η στάση του Αλαβάνου στο θέμα της Νομικής ήταν η πιο ρεαλιστική και πιο υπεύθυνη. Ο άνθρωπος έδειξε ότι έχει πολιτικό κριτήριο, που δεν έχουν οι διάδοχοι του αλλά τι να κάνουμε έχυσε την καρδάρα με το γάλα και κάηκε.

    Σχόλιο από doukas | 01/02/2011

  39. H AΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ- ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΚΤΟΥ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ

    ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ 6ου ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣΓΙΑ ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ

    “Η µετανάστευση διαιρεί τους εργάτες σε δυο οµάδες, στους ντόπιους και στους ξένους και οι τελευταίοι χωρίζονται σε Ιρλανδούς, Γερµανούς και πολλές άλλες µικρές οµάδες, η κάθε µια από τις οποίες καταλαβαίνει µόνο τον εαυτό της. Για να σχηµατίσεις από όλους αυτούς ένα ενιαίο κόµµα απαιτούνται ασυνήθιστα µεγάλες δυνάµεις. Εχουµε συχνά κάποια βίαια ξεσπάσµατα, αλλά η µπουρζουαζία δεν έχει παρά να περιµένει υποµονετικά και αυτά τα ανοµοιογενή στοιχεία της εργατικής τάξης θα διαχωριστούν και πάλι…”
    (απόσπασµα από την επιστολή του ΄Ενγκελς προς τον Ζόργκε στις 2 ∆εκεµβρίου του 1893)

    Ως αριστεροί πολίτες αυτής της χώρας θέλουµε να εκφράσουµε την έντονη ανησυχία µας για τις διαστάσεις που έχει λάβει τα τελευταία χρόνια το µεταναστευτικό ζήτηµα στη χώρα µας µε τους χειρισµούς της κυβέρνησης πρωτίστως, αλλά και της ΕΕ, που ωθεί τη χώρα µας να γίνει το Γκουαντάναµο της Ευρώπης. Παράλληλα µας ανησυχεί και το γεγονός ότι οδηγούνται τελικά λαϊκά στρώµατα, που είναι παραδοσιακοί σύµµαχοι της Αριστεράς, σε σύγχυση, αποπροσανατολισµό και καθίστανται µε τις άστοχες ενέργειες και αντιρατσιστικών οργανώσεων εύκολο θύµα του φασισµού και του εθνικισµού.

    Είναι γεγονός ότι τα τελευταία 20 χρόνια η χώρα µας από χώρα εξαγωγής µεταναστών που ήταν τις δεκαετίες του ‘60 και του ‘70 έχει µετατραπεί σε χώρα εισαγωγής µεταναστών, αρχικά από την Αλβανία και την Ανατολική Ευρώπη και τα τελευταία χρόνια από χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Ιστορικά είναι διαπιστωµένο ότι αθρόα µεταναστευτικά ρεύµατα, όπως αυτό που παρατηρείται τα τελευταία 8 χρόνια στην χώρα µας δηµιουργούν έντονους κλυδωνισµούς στις κοινωνίες, καθώς έρχονται σε σύγκρουση όχι µόνο τα οικονοµικά συµφέροντα της ντόπιας εργατικής τάξης µε τους εισερχόµενους -όπως διεξοδικά έχουν αναλύσει σε κείµενα τους ο Μαρξ και ο Εγκελς- αλλά και τα συστήµατα αξιών και πολιτισµού, που έχουν διαµορφώσει τόσο οι ντόπιοι όσο και οι µετανάστες µέσα από το ιδιαίτερο ιστορικό τους γίγνεσθαι η κάθε οµάδα.

    Παράλληλα όταν η µετανάστευση είναι αθρόα τότε το περίσσευµα των ξένων εργατών που δεν βρίσκει απασχόληση έχει να επιλέξει ανάµεσα στην εξαθλίωση και τα εγκληµατικά κυκλώµατα, κάτι που παρατηρούµε έντονα να συµβαίνει τα τελευταία χρόνια στο κέντρο και στις από χρόνια υποβαθµισµένες συνοικίες της Αθήνας και του Πειραιά. Αυτή όµως η κατάσταση ουσιαστικά διαµορφώνει δύο κοινωνίες εγκλωβισµένων, αυτούς -έλληνες και ξένους- που έχουν µια δουλειά και είχαν µέχρι τώρα µια στοιχειωδώς ”αξιοπρεπή” διαβίωση και βλέπουν την περιοχή τους να κατρακυλάει στην εξαθλίωση και την ανασφάλεια λόγω εγκληµατικότητας και αυτούς από τους εισερχόµενους στους οποίους τα δουλεµπορικά κυκλώµατα είχαν υποσχεθεί τον Παράδεισο και βρίσκονται στην Κόλαση, αφού ούτε δουλειές βρίσκουν, ούτε πολιτικά δικαιώµατα έχουν, ενώ παράλληλα πλήττονται και τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώµατα και η αξιοπρέπεια τους, καθώς αναγκάζονται συχνά να γίνουν όµηροι της µαφίας, ή να υφίστανται τους κάθε είδους προπηλακισµούς είτε από τους κατασταλτικούς µηχανισµούς του κράτους, είτε από τις ακροδεξιές/φασιστικές συµµορίες.

    Λίγο µετά τις εκλογές ο επικεφαλής φασιστικής οργάνωσης που απέκτησε πρόσφατα και έδρα στο ∆ηµοτικό Συµβούλιο σε δηλώσεις του υποστήριξε κυνικότατα ότι “αποδείχτηκε ότι όταν τα πράγµατα έξω πάνε άσχηµα εµείς θα πηγαίνουµε καλά!” Αυτό πρακτικά σηµαίνει ότι οι φασίστες επιδιώκουν την ενίσχυση της εξαθλίωσης. Συγχρόνως δε εκµεταλλευόµενοι την συσσώρευση των προβληµάτων που προκαλούνται από τη ραγδαία γκετοποίηση και περαιτέρω υποβάθµιση γειτονιών της Αθήνας και του Πειραιά, στρέφουν την οργή του κόσµου αντί για την κυβέρνηση και τα µέτρα που έχει υιοθετήσει µε την υπογραφή του του Μνηµονίου και του Κανονισµού ∆ουβλίνο 2 της ΕΕ στους ίδιους τους µετανάστες. Επιδιώκουν να αποκοµίζουν πολιτικά οφέλη, ωθώντας λαϊκά κυρίως στρώµατα προς την φασιστική τους ιδεολογία, αποπροσανατολίζοντας τα στρώµατα αυτά ως προς την διαµόρφωση των διεκδικήσεων τους, είτε πρακτικά-οικονοµικά οφέλη εµφανιζόµενοι ως σωτήρες µιας περιοχής µε τη µορφή περιπολιών και αποκοµίζοντας µίζες από τους καταστηµατάρχες και τους κατοίκους.

    Σε τέτοιες συνθήκες ο φαύλος κύκλος της βίας ενισχύεται και πλέον οι συγκρούσεις φασιστών (µερίδας ελλήνων και “βολεµένων” στοιχειωδώς µεταναστών) εναντίον “παριών “µεταναστών, και “παριών “µεταναστών µεταξύ τους, µε βάση τις διαφορετικές εθνότητες, φυλές ή θρησκευτικά δόγµατα, αλλά και συγκρούσεις µεταξύ των εγκληµατικών συµµοριών γίνονται καθηµερινό φαινόµενο και οι περιοχές εξελίσσονται σε γκέτο εξαθλίωσης, εγκληµατικότητας και φασιστικής βίας και τροµοκρατίας.
    Θεωρούµε λάθος την εκτίµηση που λέει ότι στις συνθήκες της αναδιάταξης του καπιταλισµού που διανύει η χώρα µας µε τους χιλιάδες άνεργους και απολυµένους, µε το κοινωνικό κράτος να πλήττεται καθηµερινά η είσοδος και νέων µεταναστευτικών ρευµάτων βοηθά στην εξάπλωση της αριστερής ιδεολογίας και των κοινωνικών αιτηµάτων της Αριστεράς. Αντίθετα εκτιµάµε ότι πολώνει την κατάσταση στα λαϊκά κυρίως στρώµατα, για τα οποία τίθεται συχνά θέµα επιβίωσης, καθώς -και πάλι σύµφωνα µε τον Μαρξ και τον Ένγκελς- σε τέτοιες περιόδους ο καπιταλισµός κοιτάζει να αυξήσει τα κέρδη του, ρίχνοντας περαιτέρω τους µισθούς και τα µεροκάµατα και αξιοποιώντας τη στρατιά των εξαθλιωµένων, που είναι έτοιµοι να δουλέψουν για µεροκάµατα πείνας στην οικοδοµή, τα καράβια, τα εργοστάσια, τις υπηρεσίες καθαριότητας και αλλού. Ωθεί δε περισσότερο τη ντόπια εργατική τάξη και το πρώτο κύµα µεταναστών, από την Αλβανία και τις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες στην ανεργία και την εξαθλίωση, αλλά και σε ενδοταξικές συγκρούσεις, παλιά του έλληνα µε τον αλβανό και τον ανατολικοευρωπαίο, τώρα του έλληνα, του ανατολικοευρωπαίου και του αλβανού µε τον ασιάτη και τον αφρικανό.

    Την ίδια ώρα εξ άλλου, οι περισσότερες χώρες της Ε.Ε που υιοθετούν αντίστοιχα µέτρα καπιταλιστικής αναδιάταξης έχουν οδηγήσει σε αντίστοιχη αύξηση της ανεργίας και των απολυµένων.

    Παράλληλα διαθέτουν συµπαγείς µεταναστευτικές κοινότητες από χώρες του Τρίτου Κόσµου εδώ και χρόνια και παρατηρείται ήδη στις χώρες αυτές αύξηση της ακροδεξιάς και της φασιστικής δεξιάς.

    Συµπερασµατικά προτείνουµε στα αριστερά κόµµατα της Ελλάδας να συζητήσουν µε τις µεταναστευτικές οργανώσεις για την διεξαγωγή µιας καµπάνιας ώστε να µην φεύγουν από τις χώρες τους άνθρωποι εξαπατηµένοι από τα δουλεµπορικά κυκλώµατα και σε συνεργασία µε τα αριστερά κόµµατα της Ευρώπης να γίνει µια πανευρωπαϊκή καµπάνια για την οικονοµική ενίσχυση των χωρών του Τρίτου Κόσµου µέσω φορολόγησης του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, που σε µεγάλο βαθµό ευθύνεται για την οικονοµική εκµετάλλευση εδώ και αιώνες των χωρών αυτών. Συγχρόνως να απαιτηθεί να πάψουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να στηρίζουν δικτατορικά καθεστώτα στις χώρες αυτές που αποµυζούν τους λαούς τους σε όφελος ξένων πολυεθνικών εταιρειών και του διεθνούς χρηµατοπιστωτικού κεφαλαίου. Τέλος αναφορικά µε το θέµα των προσφύγων και ειδικά τον µεγάλο αριθµό προσφύγων που δέχεται κάθε µήνα η χώρα µας από το Αφγανιστάν είναι σαφές ότι πρέπει να τους αποδοθεί το άσυλο και παράλληλα να βοηθηθούν ώστε να µετακινηθούν προς τις χώρες εκείνες (ΗΠΑ και Ευρώπης) που φέρουν το κύριο βάρος των ιµπεριαλιστικών πολέµων που διεξάγονται στις χώρες τους.

    Παράλληλα στη χώρα µας είναι πιο επίκαιρο από ποτέ το σύνθηµα για επιστροφή των ελλήνων στρατιωτών από τον ιµπεριαλιστικό πόλεµο που διεξάγεται στο Αφγανιστάν, αλλιώς είναι σαφές για τον πολύπαθο λαό αυτής της χώρας ότι αποτελούµε εχθρική για την εθνική του ανεξαρτησία χώρα.

    Όσον αφορά εξάλλου µετανάστες που δουλεύουν και ζουν χρόνια στη χώρα µας, πιστεύουµε ότι πρέπει να πάρουν την άδεια παραµονής. Για τους υπόλοιπους, θεωρούµε ότι πρέπει να βρεθεί µια ευρωπαϊκή λύση στο πρόβληµα και η Ε.Ε να πάψει να χρησιµοποιεί την χώρα µας σαν “χωµατερή” ανθρώπινων ψυχών.

    Για όσους πάντως παραβιάζουν τον ποινικό κώδικα (ναρκωτικά, πορνεία, κλοπές, ληστείες) δεν υπάρχει άλλη λύση από την απέλαση.

    Με αφορµή δε τα τελευταία δραµατικά γεγονότα µε τους 300 µετανάστες απεργούς πείνας, απευθύνουµε έκκληση για µια ειρηνική διευθέτηση του προβλήµατος και παράλληλα επισηµαίνουµε τους σοβαρούς κινδύνους από µια επιχειρούµενη πόλωση της ελληνικής κοινωνίας γύρω από το µεταναστευτικό ζήτηµα και την ποινικοποίηση του ίδιου του προβλήµατος.

    Μία αλήθεια είναι διαχρονική· “η φτώχεια είναι η µεγαλύτερη µορφή βίας”, Μαχάτµα Γκάντι.

    ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ 6ου ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/02/2011

  40. Για τους υπόλοιπους, θεωρούµε ότι πρέπει να βρεθεί µια ευρωπαϊκή λύση στο πρόβληµα και η Ε.Ε να πάψει να χρησιµοποιεί την χώρα µας σαν “χωµατερή” ανθρώπινων ψυχών.

    την οποία ευρωπαϊκή λύση θα επιβάλει η ελλάδα στην ε.ε., ενώ οι υπόλοιποι ευρωπαίοι θα συμφωνήσουν ότι πρέπει να πάψει η χώρα μας να είναι χωματερή διότι αυτό (=να είμαστε χωματερή) είναι ενάντια στα συμφέροντά τους. σωστά; ή δεν θα γελάσουμε;

    Για όσους πάντως παραβιάζουν τον ποινικό κώδικα (ναρκωτικά, πορνεία, κλοπές, ληστείες) δεν υπάρχει άλλη λύση από την απέλαση.

    προς ποια χώρα; φαντάζομαι ότι η παράνομη εργασία δεν συνιστά παραβίαση του ποινικού κώδικα, αλλά δεν γνωρίζω.

    Σχόλιο από Γιάννης | 04/02/2011

  41. Οι μετανάστες είναι πιο έξυπνοι

    Στην υπόθεση της κατάληψης των μεταναστών στη Νομική Σχολή της Αθήνας, συνέβη κάτι το οποίο πέρασε εντελώς απαρατήρητο και αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο πως οι Έλληνες έχουν λαλήσει κανονικά και δεν ξέρουν τι τους γίνεται.

    Για τους μετανάστες της Νομικής μίλησαν όλοι. Ο Παπανδρέου, οι υπουργοί, η Νέα Δημοκρατία, το ΚΚΕ, το ΛΑΟΣ, ο ΣΥΡΙΖΑ, ο πρύτανης, ο αντιπρύτανης, ο Πρετεντέρης, η Τρέμη, ο Χατζηνικολάου, η Μπακογιάννη, ο Κουβέλης, η Βίκυ Καγιά, εσείς, εγώ – όλοι είχαμε μια πολύ τεκμηριωμένη άποψη για το τι πρέπει να γίνει με τους μετανάστες. Μέσα στο γενικό χαμό, κανείς δεν παρατήρησε πως οι μόνοι που δεν μίλησαν ήταν οι μετανάστες.

    Οι μετανάστες –που είναι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι- δεν μίλησαν, και με τη σιωπή τους μας εξέθεσαν όλους. Όλα τα διαπλεκόμενα λαμόγια ξεσπάθωσαν εναντίον των μεταναστών. Κι όπως τους άκουγα, ήταν λες και οι μετανάστες δεν είναι άνθρωποι σαν κι εμάς που κάνουν απεργία πείνας, διεκδικώντας κάποια στοιχειώδη δικαιώματα – ήταν λες και είναι Τούρκοι κομάντος οπλισμένοι με μπαζούκας και θέλουν να μας καθαρίσουν όλους.

    Φταίει η κυβέρνηση που μπήκαν στη Νομική οι μετανάστες, όχι φταίει η αντιπολίτευση, φταίει ο Συνασπισμός, φταίει η Αστυνομία, φταίνε οι λιμενικοί, φταίει ο πρύτανης, φταίνε αυτοί που τους έφεραν, φταίει κι ο Χατζηπετρής. Αν ήταν δήμαρχος της Αθήνας ο Νικήτας Κακλαμάνης, θα έφταιγε κι αυτός –προεκλογικά του φόρτωσαν και όλο το μεταναστευτικό πρόβλημα της χώρας-, αλλά δήμαρχος είναι πια ο Καμίνης και αυτός δεν φταίει σε τίποτα.

    Δηλαδή, το πρόβλημα με τους μετανάστες είναι ότι μπήκαν στη Νομική Σχολή ή το πώς έφτασαν στην Αθήνα; Είμαστε σοβαροί; Δεν υπάρχει εδώ και χρόνια τεράστιο πρόβλημα στη χώρα με τους χιλιάδες μετανάστες που είναι άνεργοι και δεν έχουν κανένα δικαίωμα; Έπρεπε να μπουν στη Νομική Σχολή 250 μετανάστες και να κάνουν απεργία πείνας για να δημιουργηθεί πρόβλημα; Άρα, καλά έκαναν οι μετανάστες – μπήκαν στη Νομική Σχολή και έφεραν το πρόβλημά τους στο επίκεντρο. Το πρόβλημα φανερώθηκε και τώρα θα πρέπει να βρεθεί η λύση. Έτσι γίνεται και στην ιατρική – υπάρχει, βέβαια, και η πρόληψη στην ιατρική, αλλά ήταν «βολικοί» και «χρήσιμοι» για τους Έλληνες και το κράτος οι μετανάστες τόσα χρόνια.

    «Οι μετανάστες της Νομικής πρέπει να πάνε αλλού». Αυτό το επιχείρημα είναι πολύ ελληνικό. Τα πρεζόνια πρέπει να πάνε αλλού, τα κέντρα απεξάρτησης πρέπει να φτιαχτούν αλλού, οι πουτάνες πρέπει να πάνε αλλού, οι γύφτοι πρέπει να πάνε αλλού, οι χωματερές πρέπει να γίνουν αλλού, και όλα πρέπει να γίνουν κάπου αλλού. Μακριά απ’ τον κώλο μας κι όπου θέλει ας είναι.

    Τόσα χρόνια που τα στέλναμε όλα αλλού είχαν σαν αποτέλεσμα η χώρα να χρεοκοπήσει –και χιλιάδες νέοι Έλληνες να πρέπει να μεταναστεύσουν αλλού-, αλλά κανείς δεν πήρε το μάθημά του. Δηλαδή, αν οι μετανάστες επιστρέψουν στην Κρήτη, παραμείνουν εξαθλιωμένοι και αρχίσουν να κλέβουν και να σκοτώνουν, εμείς θα είμαστε ευχαριστημένοι; Πάντως, δεν θα είναι καθόλου ευχαριστημένοι οι Κρητικοί και θα θέλουν κι αυτοί να τους στείλουν αλλού.

    «Ναι, αλλά το θέμα των μεταναστών της Νομικής ‘έκρυψε’ το πόρισμα για τη Siemens και απέσπασε την προσοχή του λαού από την οικονομική κρίση». Ναι, σου έκοψαν την επανάσταση. Πας καλά, χριστιανέ μου; Δηλαδή, αν αύριο ξεσπάσει πόλεμος ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Ρωσία, θέλεις το πρώτο θέμα να είναι αν θα σου κόψουν εσένα έναν ακόμα μισθό ή αν θα ακριβύνουν τα εισιτήρια στο μετρό; Τι θέλεις να κάνουν οι μετανάστες; Να μπουν στη γυάλα και να περιμένουν πότε θα πάρεις εσύ ξανά ολόκληρο το δώρο των Χριστουγέννων; Σιγά μην περιμένουν να πάρεις και σύνταξη! Εσύ φοβάσαι ότι θα γίνεις φτωχός – αυτοί είναι ήδη φτωχοί. Αγωνίσου λοιπόν κι εσύ για τα δικαιώματά σου – μήπως θέλεις να στα φέρουν στον καναπέ;

    Οι μετανάστες δεν έχουν τίποτα να χάσουν. Τα έχουν χάσει όλα. Δεν έχουν πατρίδα, δεν έχουν δουλειά, δεν έχουν ελπίδα, δεν έχουν τίποτα. Τώρα διεκδικούν κάποια δικαιώματα – μόνο να κερδίσουν έχουν.

    «Ναι, αλλά τι φταίμε εμείς οι Έλληνες για τους μετανάστες που έρχονται στη χώρα μας;». Ναι, πρώτα τους εκμεταλλευτήκαμε, τους κλέψαμε, κοιτούσαμε αλλού όταν τα κοριτσάκια μετατρέπονταν σε ναρκομανείς πουτάνες, σκοτώθηκαν και σκοτώνονται δεκάδες μετανάστες σε εργατικά ατυχήματα, και τώρα μας φταίνε κι από πάνω. Αν δεν τους ήθελες, να το έλεγες από την αρχή. Αλλά σου άρεσε να έχεις σκλάβους – σε έφτιαχνε γιατί σε έκανε να αισθάνεσαι σπουδαίος.

    «Ναι, αλλά τώρα οι μετανάστες έγιναν πάρα πολλοί». Και πού να δεις πόσοι έρχονται – θα σου φύγει το καφάσι. Να σου θυμίσω, όμως, πως η χώρα είχε και έχει κυβέρνηση και κάποιοι πρωθυπουργοί και υπουργοί υπέγραψαν συμφωνίες με την Ευρωπαϊκή Ένωση για το θέμα των μεταναστών. Κι αυτές τις κυβερνήσεις τις ψήφισες εσύ που κάνεις τώρα τον αθώο και τον ανήξερο. Αν οι κυβερνήσεις της Ελλάδας έχουν υπογράψει συμφωνίες για το μεταναστευτικό που βλάπτουν το συμφέρον της χώρας και των πολιτών της, την ευθύνη την έχουν οι κυβερνήσεις και όχι ο πρύτανης και οι μετανάστες. Άλλωστε, οι μετανάστες δεν θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα – και δεν τους αδικώ-, αλλά, εξαιτίας των συμφωνιών που υπέγραψαν οι ελληνικές κυβερνήσεις, δεν μπορούν να πάνε στη Γαλλία ή στη Δανία του Βορρά και είναι αναγκασμένοι να παραμένουν καθηλωμένοι στη μπανανία μας. Οπότε, την επόμενη φορά να προσέχεις τι ψηφίζεις – μην στέκεσαι μόνο στο ποιος σου έταξε δέκα ευρώ παραπάνω, ούτε στο ποιος θα διορίσει τον κανακάρη σου.

    Το πιο ωραίο απ’ όλα είναι η δήλωση του Γιώργου Παπανδρέου πως «αριστερά και πρόοδος δεν είναι η ανομία αλλά η ευνομία και η εφαρμογή των νόμων». Μιλάει για ευνομία και εφαρμογή των νόμων ο Γιώργος Παπανδρέου, ο πρωθυπουργός που οδήγησε σε παραγραφή την υπόθεση Βατοπαιδίου, συγκαλύπτει το σκάνδαλο της Siemens, δεν έχει ιδέα για τον Τσουκάτο, ετοιμάζεται να μοιράσει χρήματα και να χαρίσει χρέη στους νταβατζήδες της διαπλοκής, έχει γεμίσει τη χώρα μπάτσους, και –βέβαια- δεν θεωρεί κανέναν υπεύθυνο για τη χρεοκοπία της χώρας. Ωραία ευνομία και ωραία εφαρμογή των νόμων. Γεια σου Παπανδρέου καραμπουζουκλή! Και συγχαρητήρια σε όσους τον ψήφισαν. Μπράβο παιδιά. Ωραία η χούντα.

    Το έγραψα, το ξαναέγραψα και το ξαναγράφω. Στη χρεοκοπημένη Ελλάδα –όπου κανείς δεν θεωρείται υπεύθυνος για τη χρεοκοπία και όλοι οι υπαίτιοι παραμένουν στις θέσεις τους- δεν μπορεί να καταδικαστεί κανείς. Ο Γιώργος Παπανδρέου και η κυβέρνησή του είναι υπεύθυνοι για την ανομία που κυριαρχεί στη χώρα, αφού κουρέλιασαν την έννοια της δικαιοσύνης. Από την στιγμή που η χρεοκοπία αντιμετωπίζεται ως κακό μάτι ή φυσικό φαινόμενο -και δεν τιμωρείται κανείς γι’ αυτήν-, ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει και να παραμένει ατιμώρητος. Δεν μπορεί να παραμένουν ατιμώρητοι αυτοί που είναι υπεύθυνοι για τη χρεοκοπία της χώρας και να τιμωρείται ο μαγαζάτορας που δεν κόβει απόδειξη. Μου κάνει εντύπωση ότι δεν έχει βρεθεί ούτε ένας «έγκριτος» αρθρογράφος να κάνει αυτήν την τόσο προφανή διαπίστωση.

    Οι μετανάστες της Νομικής έδειξαν στους Έλληνες τον ιδανικό και αποτελεσματικό τρόπο αντίδρασης. Μια ομάδα εργαζομένων κάνει κατάληψη σε μια πανεπιστημιακή σχολή, μια άλλη ομάδα σε άλλη σχολή και πάει λέγοντας. Αυτό είναι πιο αποτελεσματικό από μια πορεία. Ναι, αλλά αν αρθεί το πανεπιστημιακό άσυλο και εισβάλλουν οι αστυνομικοί; Δύσκολο, γιατί οι συνέπειες για την κυβέρνηση από μια αστυνομική επιχείρηση θα είναι τεράστιες, αλλά ας το δεχτούμε. Τότε κάνεις κατάληψη σε μια άλλη σχολή. Και μετά σε μια άλλη σχολή – από πανεπιστημιακές σχολές άλλο τίποτα. Κάνεις κατάληψη σε ένα τηλεοπτικό κανάλι. Κάνεις κατάληψη σε έναν ραδιοφωνικό σταθμό. Σε μια εφημερίδα. Στο δημαρχείο. Κάνεις κατάληψη όπου θέλεις.

    Οι μπάτσοι τους είναι πολλοί αλλά δεν φτάνουν για όλες τις σχολές, όλους τους τηλεοπτικούς σταθμούς, όλα τα υπουργεία, όλες τις τράπεζες, όλα τα γραφεία πολυεθνικών και όλα τα πιθανά σημεία κατάληψης. Αν οι μπάτσοι διασκορπιστούν, θα γίνει κατάληψη στη ΓΑΔΑ. Άσε που θα μείνει αφύλαχτη η Βουλή.

    Καταλάβαμε όλοι τώρα πού οφείλεται η μανία των ΜΜΕ και των κυβερνώντων για τους μετανάστες που πρέπει να ξεκουμπιστούν από τη Νομική; Τα έκαναν πάνω τους στην ιδέα της εξάπλωσης των καταλήψεων. Τις οργανωμένες πορείες τις αντιμετωπίζουν με δακρυγόνα και προβοκάτσιες – τις καταλήψεις πώς;

    Επίσης, καταλάβαμε όλοι γιατί δεν θα αρθεί το πανεπιστημιακό άσυλο; Το άσυλο προσελκύει και δίνει διέξοδο σε αντιεξουσιαστές και ανήσυχους διαδηλωτές και –με αυτόν τον τρόπο- τους κρατάει μακριά από τη Βουλή, τα υπουργεία, τα τηλεοπτικά κανάλια, τους ραδιοφωνικούς σταθμούς και τα γραφεία των νταβατζήδων της διαπλοκής. Το άσυλο είναι πιο χρήσιμο στην κυβέρνηση παρά στους διαδηλωτές.

    Αυτά είναι απλά πράγματα, αλλά δεν τα είχες σκεφτεί. Χρειάστηκαν μερικοί μετανάστες για να τα πάρεις χαμπάρι. Πες τους τώρα ένα ευχαριστώ.

    Υ.Γ. Οι κάτοικοι της Κερατέας δεν βαρεθήκατε να μην σας δίνει κανένας τηλεοπτικός σταθμός σημασία; Θέλετε να γίνετε πρώτο και αποκλειστικό θέμα στα δελτία ειδήσεων και να λυθεί το πρόβλημά σας; Πώς σας φαίνεται η Νομική; Ή μήπως θέλετε το Οικονομικό Πανεπιστήμιο; Υπάρχει, βέβαια, και το Πολυτεχνείο. Αν και η πιο καλή φάση θα ήταν να καταλάβετε την ΕΡΤ και το Mega και να λέτε εσείς τις ειδήσεις.

    Σχόλιο από baby | 06/02/2011

  42. 30/01/2011

    Η τουρκική μαφία πίσω από τις ορδές των λαθρομεταναστών

    Πάνω από 1,5 δισ. δολάρια το κέρδος κάθε χρόνο

    Aφελή θεωρούν κύκλοι της ελληνοτουρκικής μεθορίου στον Έβρο, που γνωρίζουν όμως πρόσωπα και πράγματα στην Τουρκία, την τοποθέτηση φράχτη για να σταματήσει το κύμα των λαθρομεταναστών προς τη χώρα μας.

    Διότι, όπως τονίζουν, τη διακίνηση των λαθρομεταναστών προς την Ελλάδα την έχει αναλάβει η τουρκική μαφία, η οποία δεν είναι διατεθειμένη να αφήσει έναν… κλάδο που της αποδίδει πάνω από 1 δισ. δολάρια τον χρόνο!

    Σύμφωνα με δημοσίευμα του τουρκικού περιοδικού «Aksyon», η τουρκική μαφία μπήκε στο παιχνίδι της διακίνησης λαθρομεταναστών το 1999 και μέχρι το 2005 ο τζίρος είχε φτάσει τα 7 δισ. δολάρια. Τώρα με τη δραματική αύξηση του αριθμού των λαθρομεταναστών, ο τζίρος θα έχει πολλαπλασιαστεί.

    To δημοσίευμα παρέθετε και ένα τιμολόγιο μεταφοράς που είχε οριστεί από την τουρκική μαφία, σύμφωνα με το οποίο για χερσαία μεταφορά ζητούσαν από 2.500 έως 5.000 δολάρια, ενώ για μεταφορά μέσω θαλάσσης από 4.000 έως 6.000 δολάρια.

    Σύμφωνα εξάλλου με μια παλαιότερη ανταπόκριση από την Κωνσταντινούπολη του αμερικανού δημοσιογράφου Roger Cohen (αρθρογραφεί για τις εφημερίδες «New York Times» και «International Herald Tribune»), από το 2000 η Κωνσταντινούπολη είχε γίνει το μεγαλύτερο διεθνές κέντρο συγκέντρωσης λαθρομεταναστών, οι περισσότεροι από τους οποίους περίμεναν τις απαραίτητες διαδικασίες από την τουρκική μαφία για να περάσουν στην Ελλάδα και στην Ιταλία.

    Όπως αναφέρει η ανταπόκριση, στην Κωνσταντινούπολη και γενικότερα στην Τουρκία έχει αναπτυχθεί μια τεράστια βιομηχανία παραγωγής πλαστών διαβατηρίων που αποδίδει τεράστια κέρδη στους ιδιοκτήτες της. Τα διαβατήρια πωλούνται σε πολύ υψηλές τιμές και είναι περιζήτητα στους λαθρομετανάστες γιατί θεωρούν ότι με αυτά θα μπορέσουν να φύγουν και να σωθούν. Εκείνη την εποχή, όπως ανέφερε το άρθρο, ένα διαβατήριο Δανίας στοίχιζε μέχρι και 9.000 δολάρια, ενώ αν κάποιος το επιθυμούσε, υπήρχε ακόμη και διαβατήριο Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο έκανε μέχρι και 14.000 χδολάρια.

    Σημειωτέον ότι η απόκτηση ενός πλαστού διαβατηρίου δεν σήμαινε ότι ο κάτοχός του έλυνε αυτομάτως το πρόβλημά του και μπορούσε να μετακινηθεί στη χώρα αυτή από την Τουρκία. Σε πολλές περιπτώσεις οι λαθρομετανάστες που πλήρωναν πανάκριβα γι’ αυτά τα διαβατήρια στην προσπάθειά τους να φύγουν, είχαν οικτρή τύχη.

    Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν Κούρδοι, Ιρακινοί, κάτοικοι χωρών της Ινδικής χερσονήσου, Αφγανοί, Τυνήσιοι, Παλαιστίνιοι, ενώ συχνά υπήρχαν και από χώρες της Λατινικής Αμερικής.

    Όπως αναφέρει επίσης ρεπορτάζ της εφημερίδας «Ελεύθερη Θράκη», «εκτός από τους τούρκους μαφιόζους που διακινούσαν μεγάλο μέρος των λαθρομεταναστών κερδίζοντας τεράστια ποσά, από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 είχαν αρχίσει να δραστηριοποιούνται και αραβικής καταγωγής μαφιόζοι, κυρίως Τυνήσιοι και Μαροκινοί, οι οποίοι επίσης είχαν ανοίξει κέντρα στην Κωνσταντινούπολη για τη διακίνηση λαθρομεταναστών προς τη Δυτική Ευρώπη.

    Είναι χαρακτηριστικό ότι ολόκληρες συνοικίες της Κωνσταντινούπολης χρησίμευσαν ως τόπος συγκέντρωσης χιλιάδων λαθρομεταναστών από την τουρκική μαφία.

    Οι λαθρομετανάστες αυτοί στοιβάζονταν από τη μαφία σε άθλιες συνθήκες, για να προωθηθούν προς τα δυτικά. Γνωστές συνοικίες που βρίσκονται στην ευρωπαϊκή ακτή της Κωνσταντινούπολης, όπως το Bakirkoy, Gazi Osmanpasa, Egup, Bayrampasa, Bagcilar, ακόμα και κεντρικότερες όπως Beyoglou, SiSli, και Fatih, συχνά γίνονται το επίκεντρο επιχειρήσεων της τουρκικής Ασφάλειας, η οποία υποτίθεται πως προσπαθεί να βάλει κάποια τάξη στο φαινόμενο της συγκέντρωσης λαθρομεταναστών, φυσικά χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα.

    Αλλά και στη Σμύρνη, που βρίσκεται ένα βήμα πριν από τα ελληνικά νησιά, η εικόνα ήταν η ίδια και χειρότερη.

    Όλη αυτή η επιχείρηση λειτουργεί σαν ένα από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα »εργαλεία» εξισλαμισμού της Ελλάδας. Ολόκληρες στρατιές συχνά απελπισμένων μουσουλμάνων δημιουργούν μια απειλητική σκιά πάνω από τη χώρα μας αλλά και πάνω απ’ όλη την Ευρώπη».

    Όλα αυτά επιβεβαιώνουν το πρόσφατο δημοσίευμα του «Π», που ανέφερε ακριβώς ότι οι ορδές μουσουλμάνων λαθρομεταναστών που έρχονται στη χώρα μας συνιστούν πολλαπλή απειλή για την ελληνική κοινωνία και το θέμα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί και σ’ αυτήν του τη διάσταση.

    http://www.paron.gr/v3/new.php?id=63667&colid=37&catid=33&dt=2011-01-30%200:0:0

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 09/02/2011

  43. Ανοιχτή κοινωνία μέχρι ποιο σημείο;

    Σώτη Τριανταφύλλου
    τεύχος: 334 – 16/02/2011 /

    Tο πρώτο μεταναστευτικό κύμα προς την Ελλάδα, παρότι προκάλεσε κραδασμούς –ξάφνιασμα, σπασμωδικές αντιδράσεις, μεμονωμένα επεισόδια ξενοφοβίας– κατέληξε σε σχετική κοινωνική ειρήνη: οι μετανάστες –Αλβανοί και Ανατολικοευρωπαίοι– «έμοιαζαν» με τους Έλληνες, προέρχονταν από συγγενικούς πολιτισμούς· μεγάλο τους μέρος όχι μόνον δεν είχε «επιθετική» θρησκεία, δεν είχε καθόλου θρησκεία. Το πιο πρόσφατο μεταναστευτικό κύμα είναι διαφορετικό και οι συνέπειές του δεν μπορούν να ερμηνευτούν με τους όρους του 1990. Όπως λοιπόν δεν πιστεύω στην αντιπαράθεση του Καρλ Σμιτ μεταξύ Freund και Feind –«φίλων» και «εχθρών»– έτσι δεν μπορώ να πιστέψω στο πλήρες κοσμοπολιτικό άνοιγμα, στην κατάργηση των συνόρων. Κι αυτό μολονότι πολύ θα το ήθελα για μια σειρά ανθρωπιστικούς λόγους – επίσης, θα με βόλευε στα ταξίδια. Το να μιλάμε για παγκόσμια κοινότητα είναι αριστερίστικη ρητορική, εκμηδενισμός της ιδέας της κοινότητας.
    Οι άνθρωποι συσπειρώνονται με άλλους και «μένουν μαζί» με άλλους ως κοινωνικά όντα υπό τον όρον να υπάρχει πάντα ένα κοινά αποδεκτό σύνορο ανάμεσα στους μεν και τους δε. Οι «μεν» είναι «η δική μας» ταυτότητα, οι «δε» είναι οι διαφορετικές ταυτότητες που καθορίζουν τη δική μας. Κάθε σπίτι έχει μια πόρτα την οποία χτυπάς για να μπεις. Η «διαφορετικότητα» (μια λέξη που έχει υποφέρει πολύ από τους politically correct, όπως άλλωστε οι περισσότερες λέξεις) είναι το αναγκαίο συμπλήρωμα της ταυτότητας: είμαστε αυτό που είμαστε, με τον τρόπο με τον οποίον είμαστε, σε σύγκριση αυτού που δεν είμαστε και του τρόπου με τον οποίον δεν είμαστε. Κάθε κοινότητα συνεπάγεται μια σχετική «περίφραξη», έναν τρόπο συνύπαρξης που είναι επίσης τρόπος διαχωρισμού από το «έξω». Ένα «εμείς» που δεν περιορίζεται από ένα «αυτοί», «οι άλλοι», χάνει την έννοιά του.
    Σε ποιο βαθμό ο πλουραλισμός (άλλη μια ταλαιπωρημένη λέξη) προεκτείνει την ιδέα της κοινότητας; Μπορεί μια κοινότητα να επιζήσει αν τεμαχίζεται σε υποκοινότητες που απορρίπτουν τους θεμελιακούς κανόνες της κοινοτικής ζωής; Γνωρίζουμε ήδη μια περίπτωση πλουραλιστικής κοινότητας: τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μπορούν οι ΗΠΑ να χρησιμεύσουν ως πρότυπο που να μας δείξει πώς θα εξελιχθεί στην Ευρώπη ο μετασχηματισμός των εθνικών κρατών και του πολυεθνοτικού ανοίγματος; Όχι, δεν μπορεί. Η περίπτωση των ΗΠΑ είναι διαφορετική και τα προβλήματά της δεν είναι αυτά που αντιμετωπίζει η Ευρώπη σήμερα. Ο λεγόμενος Νέος Κόσμος είναι ένας κόσμος «νεοφερμένων»: η εισροή μεταναστών στις ΗΠΑ υπήρξε πράγματι μαζική· όμως εκείνοι οι νεοφερμένοι έβρισκαν στον Νέο Κόσμο απεραντοσύνη, επιζητούσαν καινούργια πατρίδα και γίνονταν Αμερικανοί με προθυμία και ανυπομονησία. Το «χωνευτήρι» υποδέχτηκε 100.000.000 μετανάστες και λειτούργησε για πάνω από έναν αιώνα. Αντιθέτως, ο «παλιός κόσμος» –η Ευρώπη– δεν διαθέτει χώρο εδώ και πολύ καιρό· εξάλλου, σήμερα, ο ερχομός μεταναστών στην Ευρώπη γίνεται σε διαφορετικό κοινωνικό περιβάλλον από εκείνο των μεταναστών στην Αμερική. Οι ΗΠΑ δεν δημιουργήθηκαν ως έθνος που θα υποδεχόταν και θα απορροφούσε άλλα έθνη: δημιουργήθηκε εξαρχής ως «έθνος εθνοτήτων». Αντιθέτως, τα ευρωπαϊκά κράτη είναι «έθνη» τα οποία αντιμετωπίζουν μεταναστευτικές πιέσεις και αμφισβήτηση της εθνικής τους ταυτότητας. Έτσι, η αμερικανική εμπειρία δεν μας βοηθά να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα. Οι δυτικοευρωπαίοι ανησυχούν, αισθάνονται εισβολή και αρχίζουν να αντιδρούν.

    Πρόκειται για ρατσισμό; Ο ρατσισμός είναι μια αφοριστική, επιφανειακή και απλοϊκή κατηγορία. Οι άνθρωποι που κατηγορούνται για ρατσισμό ενώ δεν είναι ρατσιστές εξοργίζονται και τελικά γίνονται ρατσιστές: ο πειρασμός του ρατσισμού είναι μεγάλος στην καθημερινότητα της Δύσης. Το φάσμα των αντιδράσεων που προκαλούν οι νεοφερμένοι είναι ευρύ και σύνθετο. Σε πολλές περιπτώσεις, η αντίδραση μπορεί να ερμηνευτεί εύκολα σαν μια υπεράσπιση των θέσεων εργασίας και του μισθού (μιας και οι νεοφερμένοι μετανάστες είναι «φτηνότεροι»). Οι περιπτώσεις της ξενοφοβίας έπονται: στην αρχή εμφανίζεται αίσθημα ανασφάλειας και λανθάνουσας απειλής· αργότερα το αίσθημα εξελίσσεται σε αντίδραση, σε απόρριψη του αλλοδαπού. Από το σημείο αυτό αρχίζει ο ρατσισμός.
    Στη σημερινή Ευρώπη, η ξενοφοβία εστιάζει στους Αφρικανούς και ισλαμιστές. Μπορούμε να εξηγήσουμε το γεγονός ως «απλό», «σκέτο» ρατσισμό; Προφανώς όχι. Από «εθνοτική» άποψη, οι Ασιάτες –Κινέζοι, Ιάπωνες, Κορεάτες κ.λπ.– δεν είναι, για τους λευκούς Ευρωπαίους, λιγότερο διαφορετικοί από τους Αφρικανούς. Ακόμα και οι Ινδοί δεν είναι «σαν εμάς»: δεν μοιάζουμε. Κι όμως, ούτε οι Ασιάτες, ούτε οι Ινδοί προκαλούν, γενικά μιλώντας, αντιδράσεις απόρριψης ακόμα κι όταν είναι πάρα πολλοί (όπως οι Ασιάτες στις ΗΠΑ και οι Ινδοί στη Βρετανία). Επιπροσθέτως, οι Ασιάτες δεν αφορμοιώνονται ευκολότερα από τους Αφρικανούς. Μάλλον λοιπόν, η ευρωπαϊκή ξενοφοβία εστιάζει στους Αφρικανούς και στους Άραβες, κυρίως όταν είναι, ή «φαίνονται», μουσουλμάνοι. Πρόκειται για πολιτιστικοθρησκευτικό αντανακλαστικό. Η ασιατική κουλτούρα είναι μεν «παράξενη», παραμένει όμως στα μάτια των δυτικών «εκκοσμικευμένη» υπό την έννοια ότι δεν χαρακτηρίζεται από φανατισμό ή θρησκευτική αγωνιστικότητα.

    Αντιθέτως, η ισλαμική κουλτούρα έχει αυτά τα χαρακτηριστικά. Ακόμα κι όταν δεν υπάρχει φανατισμός, η θεώρηση του κόσμου είναι θεοκρατική, δεν αναγνωρίζει διαχωρισμό κράτους και Εκκλησίας, πολιτικής και θρησκείας. Στο διαχωρισμό αυτό θεμελιώνεται, λίγο-πολύ, η δυτική πολιτεία. Επιπλέον, το κοράνι δεν αναγνωρίζει τα ατομικά δικαιώματα –που αποτελούν επίσης θεμέλιο της δυτικής δημοκρατίας– ως δικαιώματα οικουμενικά και απαραβίαστα. Κι εδώ έγκειται το πρόβλημα. Οι περισσότεροι δυτικοί δεν βλέπουν τους μουσουλμάνους σαν «απίστους» (διότι δεν βλέπουν τον κόσμο μέσα από το πρίσμα του θεού)· οι μουσουλμάνοι όμως θεωρούν τους δυτικούς «απίστους».
    Μέχρι ποιο σημείο λοιπόν η ανεκτική κοινωνία πρέπει να προσαραμόζεται όχι μόνον στους «πολιτιστικά ξένους» αλλά και σε όσους διακηρύσσουν την επιθετικότητά τους; Με άλλα λόγια, μπορεί ο πλουραλισμός να δεχτεί την ίδια του την εξάρθρωση, τη ρήξη της πλουραλιστικής κοινότητας; Το ερώτημα μοιάζει μ’ εκείνο της θεωρίας της δημοκρατίας: μπορεί η δημοκρατία να επιτρέψει την ίδια της την καταστροφή; Μπορεί να δεχτεί να αναδείξουν οι πολίτες της ένα δικτάτορα;
    Όσοι υποστηρίζουν ότι η ποικιλία των πεποιθήσεων, όσο φανατικές και να είναι αυτές, «εμπλουτίζει» την κοινωνία μας, είναι απλώς ανόητοι. Υπάρχει ένα σημείο πέρα από το οποίο ο πλουραλισμός δεν μπορεί και δεν πρέπει να προχωρήσει: το κριτήριο αυτό είναι η αμοιβαιότητα· μια σχέση στην οποία ο νεοφερμένος –ο μετανάστης– κάνει ένα συμβιβασμό προς εκείνον που τον υποδέχεται.
    Ο πλουραλισμός είναι ένας τρόπος να ζούμε μαζί διατηρώντας τις διαφορές μας. Ωστόσο, επιμένω ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς αυτή τη δοσοληψία, χωρίς αυτό το συμβόλαιο. Το να μπαίνεις σε μια πλουραλιστική κοινότητα σημαίνει να αποκτάς και συγχρόνως να παραχωρείς. Οι αλλοδαποί που παραμένουν πεισματικά «ξένοι» προς την κοινότητα αμφισβητώντας τις αρχές της, είναι οι ξένοι που προκαλούν αντιδράσεις απόρριψης, φόβου και εχθρότητας.
    Σε ποιο βαθμό μπορεί να είναι ανοιχτή μια «ανοιχτή κοινωνία»; Όσο το επιτρέπει η ιδέα της πλουραλιστικής κοινότητας στο εσωτερικό της οποίας τα διαφορετικά στοιχεία γίνονται σεβαστά με αμοιβαίο τρόπο. Ωστόσο, δεν απορρέει από καμιά λογική ότι ο πλουραλισμός πρέπει να είναι απεριόριστος. Τα «ανοιχτά μυαλά» –όσοι αυτοαποκαλούνται έτσι– τραβάνε τα πράγματα πέρα από το σημείο θραύσης. Θυμάμαι ότι το πρωτοσκέφτηκα αυτό όταν, στη δεκαετία του ’80, στη Γαλλία, ακουγόταν το σύνθημα της αριστεράς υπέρ των μεταναστών «Μην αγγίζεις το φιλαράκι μου!». Ήταν τότε που οι πολίτες έπαψαν να είναι πολίτες κι έγιναν φιλαράκια.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/02/2011

  44. Νίκος Κούνδουρος: «Σήμερα ο τρομοκράτης έχει όνομα και ΑΦΜ»

    Είναι οργισμένος και έτοιμος να πολεμήσει με όπλο την τέχνη του.
    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 03/04/2011, 05:45

    Με περιμένει στην αυλή του σπιτιού του στο Μετς. Είναι ντυμένος, όπως πάντα, στα μαύρα. Περπατά αργά: οι συνέπειες της επίθεσης που δέχθηκε τον περασμένο Οκτώβριο στο σπίτι του, το οποίο λεηλατήθηκε από τέσσερις αλλοδαπούς που παραλίγο να τον σκοτώσουν, είναι εμφανείς.

    Ωστόσο ο Νίκος Κούνδουρος νιώθει και δείχνει βράχος. Δεν κρύβει την οργή του, λυπάται για όσους οδήγησαν την πατρίδα του στην κατάντια, αλλά είναι έτοιμος ακόμη και σήμερα να πολεμήσει. Ισως όχι με ένα τουφέκι, όπως έκανε στον ΕΑΜ, αλλά με μια καινούργια ταινία.

    Πριν από μερικούς μήνες ζήσατε ακόμη μία τρομερή περιπέτεια στην ούτως ή άλλως περιπετειώδη ζωή σας.Κατ΄ αρχάς,πώς αισθάνεστε σήμερα;

    «Βράχος. Το συμβάν βέβαια έχει ακόμη την “ουρά” του γιατί τα άτιμα τα πλευρά θέλουν μήνες να κολλήσουν. Επτά-οκτώ μήνες. Κατά βάθος όμως οφείλω να πω ότι χαίρομαι που το πέρασα».

    – Για ποιον λόγο μπορεί κάποιος να χαίρεται που παραλίγο να πεθάνει;

    «Το γεγονός με έκανε να δω την πραγματικότητα. Είχα μια ανόητη ευαισθησία και γενναιοδωρία με την είσοδο ή μάλλον την εισβολή των ξένων στην Ελλάδα. Ελεγα ότι της ίδιας γης παιδιά είμαστε, να μπει ο κόσμος στην Ελλάδα, να ευφρανθεί, να νιώσει ασφάλεια, να φάει, να πιει ελληνικό νερό. Ε, από την ώρα του περιστατικού τέρμα όλες αυτές οι εφηβικές μαλακίες. Τέσσερα κτήνη, τέσσερις βάρβαροι που ούρλιαζαν και βρωμούσαν και φορούσαν μάσκες με έκαναν να δω την πραγματικότητα».

    Από εκείνη τη βραδιά τι δεν θα ξεχάσετε ποτέ;

    «Εκείνο το “μην τον κρατάς, πνίξ΄ τον, τον πούστη! ” που φώναζε ο μόνος που άκουσα να μιλάει τσάτραπάτρα ελληνικά. Εγώ πούστης; Καλά το “πνίξ΄ τον”, το “πούστης” τι το θέλανε; Από εκεί κινήθηκε ένας μηχανισμός από σκέψεις μου που πέταξε έξω από την Ελλάδα όλους τους μετανάστες. Δεν είναι σωστό όμως και ως κοινωνική συμπεριφορά η Ελλάδα να ανοίγει τις πόρτες της σαν την πουτάνα που ανοίγει τα πόδια της: 1.400.000 ξένοι μέσα στη χώρα; Το 15% της χώρας μετανάστες; Πόσοι Ελληνες μπορούν να απορροφήσουν αυτό το νούμερο; Και όμως, έγινε. Αυτά είναι συνέπειες του κόμπλεξ κατωτερότητας που έχουν οι Ελληνες. Να ΄ναι καλά οι κυβερνήσεις. Οι Γερμανοί θα έπρεπε να έχουν το κόμπλεξ, όχι εμείς».

    – Τι το ιδιαίτερο είχε το περιστατικό και σας κάνει να αισθάνεστε έτσι;

    «Δεν ήθελαν μόνο να κλέψουν. Ηθελαν να σκοτώσουν. Εναν άλλον κύριο εδώ παρακάτω τον έπνιξαν με μαξιλάρι. Εγώ μόλις που γλίτωσα. Κρατούσαν το μαξιλάρι στο πρόσωπό μου και ίσα που ανέπνεα λίγο από το πλάι. Είδα μια εκδικητικότητα φυλετική, ταξική, κοινωνική, εθνική, όπως θες πες το. Ηταν μίσος. Γιατί αυτό που ήθελαν να πάρουν το είχαν πάρει. Τους το έδωσα. Πήγα στο χρηματοκιβώτιο και τους έδωσα ό,τι είχα. Μπήκαν σε ένα σπίτι που για εκείνους ήταν το Λούβρο και εγώ τους πήγα στο χρηματοκιβώτιό μου να τους δώσω ό,τι λεφτά είχα. Από την ταραχή μου δεν μπορούσα να θυμηθώ τον αριθμό του κωδικού και έκανα ένα λάθος. Μου κοπάνησαν το κεφάλι στο ατσάλι. Μια και δυο και τρεις φορές. Επί δεκαπέντε ημέρες το πρόσωπό μου ήταν μαύρο από το σκοτωμένο αίμα».

    – Ετυχε να συναντηθείτε με αλλοδαπό μετά το περιστατικό; Και αν ναι,τι έγινε;

    «Μετά το επεισόδιο βρέθηκα συνεπιβάτης στο αυτοκίνητο ενός φίλου δικηγόρου. Ηρθε ένας Πακιστανός να καθαρίσει τα τζάμια. Του λέει ο φίλος “όχι”. Εγώ, που είχα περάσει αυτά που είχα περάσει, του λέω “δώσ΄ του κάτι του νεαρού, δεν πειράζει”. Του έδωσε λοιπόν ένα κέρμα. Το παίρνει ο Πακιστανός, το κοιτάζει και μας το πετά στα μούτρα. Πήδηξα έξω σαν να ΄μουν 18 χρόνων, τον έπιασα από τον σβέρκο και τον έσυρα με μια κακία, με ένα μίσος, στο αυτοκίνητο και του ΄πα “βρες το”. Από πίσω ο κόσμος έβλεπε την εικόνα ενός λευκού που έσουρνε έναν φουκαρά Πακιστανό σαν να ήταν σκύλος. Η εντύπω ση που έδωσα ήταν ότι η λευκή ράτσα ταλαιπωρούσε έναν φουκαρά πακιστανό σκύλο. Και όμως συνέβαινε το ανάποδο. Η παρεξήγηση είναι μέσα στη ζωή μας».

    Θα πρέπει να είναι πολύ παράξενο για έναν άνθρωπο που έχει δει τόσο πολλά: Εμφύλιο,Κατοχή, εκτελέσεις, εξορία στη Μακρόνησο…

    «Θα μπορούσα να χαρακτηρίσω το περιστατικό που έζησα κακιά στιγμή, αλλά έτσι θα το εξευτέλιζα. Δεν ήταν σαν το τραμ που με πάτησε στον δρόμο εξαιτίας μιας αδεξιότητάς μου. Ηταν το γέννημα ενός στάτους πολύ ευρύτερου που κυριαρχεί σε όλη την Ελλάδα. Η ταπείνωση ενός έθνους σε σημείο να μην μπορεί να κυκλοφορήσει κανείς στον δρόμο χωρίς το καρδιοκτύπι μη τυχόν του τύχει το απρόσμενο κακό. Οπως μου είπε ο αστυνομικός διευθυντής που με βρήκε τότε, “η Αθήνα είναι μια ανοχύρωτη πόλη όπου κυριαρχούν ο φόβος, η ανησυχία και το απρόσμενο”. Ο καθένας μπορεί να κάνει το οτιδήποτε και ο καθένας μπορεί να υποστεί το οτιδήποτε. Η Αστυνομία, σύμφωνα με τα λόγια του, μπορεί να κάνει πάρα πολύ λίγα πράγματα και ακόμη λιγότερα να κυνηγήσει, πόσω μάλλον να καταδικάσει. Και έτσι είναι. Κακό τέλος είχε η ηρωική ελληνική φυλή μετά το αλβανικό, μετά τον ανταρτοπόλεμο, μετά το ασικλίκι, μετά τη νίκη της Δεξιάς, μετά το Μακρονήσι. Ολα αυτά τα πράγματα σφράγισαν το κακό μέρος από τη μοίρα του Ρωμιού. Ισως μας προόριζε η μοίρα για μια καλύτερη ζωή. Για ελευθερία».

    Η Ελλάδα ωστόσο έχει κρατήσει όλα αυτά τα χρόνια.

    «Κρατήθηκε από το αίμα κάποιων που βρέθηκαν φάτσα με φάτσα με τον θάνατο. Και τι είχαν κάνει; Πρόδωσαν, λέει, την πατρίδα. Μα την πατρίδα την προδίδουν κάθε μέρα. Την πατρίδα σήμερα την προδίδουν οι βουλευτές, την προδίδουν οι άνθρωποι με το πολύ χρήμα, την προδίδουν αυτοί οι αθλιότατοι που διαχειρίστηκαν τα εθνικά ταμεία μας- ο Τσοχατζόπουλος, ας πούμε. Τους ξέρουμε όλοι. Σήμερα ο ελληνικός λαός είναι ταπεινωμένος και με σκυμμένο το κεφάλι. Μονάχα η φοβερή πείνα, η οποία κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας και σε μερικούς μήνες θα μετατρέψει τον φόβο σε πανικό, θα σπρώξει κατά τη γνώμη μου τον λαό στον δρόμο. Είδες τι έγινε στην Αγγλία; Θα το κάνουμε κι εμείς, δεν γίνεται αλλιώς. Με τη φωνή “Κάτω οι βάρβαροι”. Οι χρηματιστές, η κυρία Μέρκελ, αυτοί είναι οι βάρβαροι. Εμείς τι φταίμε; Θα μου πεις, δεν υπάρχει άνθρωπος σε μια δημοκρατική κοινωνία που να μη φταίει. Αλλά αν κάνεις σε καθέναν μια ανάλυση θα δεις ότι δεν φταίμε. Εσύ τι φταις; Εγώ τι φταίω; Υπάρχει αυτή η τρομερή γενίκευση. Ολοι τα φάγαμε. Τι πρόλαβες να φας εσύ ή εγώ; Ο ελληνικός λαός είναι αμέτοχος εκ των πραγμάτων. Οχι μόνο δεν τα έφαγε αλλά δεν είχε και τη δυνατότητα να τα φάει γιατί ζει κάτω από τον ζυγό δημοκρατικών κυβερνήσεων, είτε λέγονται Νέα Δημοκρατία είτε λέγονται ΠαΣοΚ. Οι τρομοκράτες του λαού είναι το κράτος. Ποιος είναι περισσότερο τρομοκράτης σήμερα από τον κ. Παπακωνσταντίνου; Ο φουκαράς που τραβά μια τουφεκιά και σκοτώνει έναν άλλον φουκαρά δεν είναι τρομοκράτης. Είναι παιχνίδι. Οι τρομοκράτες δεν είναι πια κάτι αόριστο. Σήμερα ο τρομοκράτης έχει όνομα, έχει επίθετο, έχει ΑΦΜ. Τα έχει όλα».

    Τι κάνει λοιπόν μπροστά στο αδιέξοδο ένας έλληνας καλλιτέχνης;

    «Δεν είναι εύκολο να είσαι Ελληνας αυτή τη στιγμή. Ή πρέπει να αποσυρθείς στο σπίτι σου και απλώς να βλέπεις, σαν παρατηρητής, ή, αν θες να πάρεις μέρος στα πράγματα, θα πρέπει να γίνεις πρόσωπο υπό έλεγχο. Οχι της Αστυνομίας ή της εξουσίας αλλά του γείτονά σου, του αδελφού σου, της Ιστορίας που σε περικυκλώνει. Πρέπει να είσαι συνεχώς υπόλογος. Η δική μου αντίσταση ήταν πάντα να κάνω ταινίες όχι διασκεδαστικές αλλά που ήθελαν να καταθέσουν το άδικο μαρτύριο ενός λαού που προοριζόταν για καλύτερη μοίρα. Και αυτό πρόκειται να κάνω τώρα με την επόμενη ταινία μου, το “Πλοίο”».

    Ο πατέρας του Νίκου Κούνδουρου αρνήθηκε τα τρία παιδιά του να γίνουν μέλη της φασιστικής νεολαίας του Μεταξά.«Το πληρώσαμε επί χρόνια»λέει σήμερα ο σκηνοθέτης.«Μετά ήρθαν ο πόλεμος, η Κατοχή, η πείνα, σε κάθε γωνιά βλέπαμε από ένα πτώμα ή και περισσότερα. Από τα 17 μου βρέθηκα στα σπάργανα του ΕΑΜ, στην ένοπλη ομάδα Μπάιρον. Δεν είναι εύκολα όλα αυτά για ένα πιτσιρίκι που αλλιώς μεγάλωσε και αλλιώς αναγκάστηκε να βιώσει τη ζωή. Ηταν φυσικό λοιπόν να διαμορφώσει μια άποψη σε ένα νεαρό παιδί που το μόνο που του έμενε ήταν ή να πάρει ένα τουφέκι και να πάει στα βουνάή να υποταχθεί. Τίποτε άλλο».Το δεύτερο δεν ταίριαζε ούτε στον Νίκο Κούνδουρο ούτε στα αδέλφια του.

    Ο σκηνοθέτης μνημονεύει τον Ρήγα Φεραίο: Του Ελληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει.«Δεν ξέρω για σήμερα, αλλά του τότε Ελληνα ο τράχηλος δεν άντεχε την ταπείνωση, την ευτέλεια, το τίποτε μιας παθητικής ζωής. Προτιμούσε την πιο σκληρή διαδικασία, ακόμη και να έρθει φάτσα με φάτσα με τον θάνατο.
    Σήμερα ο θάνατος είναι είδος πολυτελείας. Τον συναντάς σε κανένα νοσοκομείο με τρεις νοσοκόμες γύρω σου και με μια “πάπια” να φροντίζει το κορμί σου ώστε να μην ταπεινωθεί. Είναι το ίδιο με το να έχεις έρθει φάτσα με φάτσα με το εκτελεστικό απόσπασμα…

    Τη βραδιά της προηγουμένης της εκτέλεσης του Μπελογιάννη το κόμμα μου ζήτησε να φροντίσω τη γυναίκα του χωμένος σε ένα αυτοκίνητο έξω από τις φυλακές της Καλλιθέας περιμένοντας να ακούσουμε τον κρότο έξι-επτά τουφεκιών. Ολα αυτά τα πράγματα δεν μπορείς να τα ξεχάσεις εύκολα και γίνονται ένα με την ως τότε ζωή σου.
    Εξοικειώνεσαι και δεν τα βγάζεις ποτέ από μέσα σου».

    «Το “Πλοίο” είναι ένα σχέδιο που γεννήθηκε μέσα από κάποιες περίεργες αλήθειες»λέει ο Νίκος Κούνδουρος για την επόμενη ταινία του,η οποία βρίσκεται «στο 12 παρά ένα για να γυριστεί». Θα είναι αγγλόφωνη και με άγνωστους ηθοποιούς στη διανομή.

    «Πριν από περίπου δύο χρόνια μάθαμε ότι ένα πλοίο μαύρο σαν την Κόλαση, που κουβαλούσε στάριήρθε από την Αμερική,άραξε κάπου εδώ στις θάλασσες του Ιονίου και στη συνέχεια έφυγε για το Ισραήλ που,ως γνωστόν,δεν παράγει στάρι.Αργότερα μάθαμε ότι όχι μόνο στάρι δεν είχεαλλά το φορτίο του ήταν τελειότατος πολεμικός εξοπλισμός.Παράλληλα γίνονταν οι καινούργιες επιθέσεις του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων».

    Ολα αυτά ήταν γραμμένα στα ρεπορτάζ των εφημερίδων και πέρασαν απαρατήρητα.Ο Κούνδουρος πήρε το δημοσιογραφικό υλικό και έφτιαξε το σενάριο μιας μυθοπλαστικής ταινίας με τη φιλική συνεργασία δύο συγγραφέων.Ενδιαμέσως η ταινία θα γεμίζει και με άλλα περιστατικά,επίσης αληθινά.

    «Σε δύο κτίρια,ένα στην Κρήτη και ένα στην Πελοπόννησο,διάφοροι επιτήδειοι μαζεύουν κορίτσια από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και τους υπόσχονται δουλειές για να τις κάνουντελικά πόρνες.Υπάρχει επίσης μία ακόμη στοά μασόνων,οι μεσάζοντες ανάμεσα στους Αμερικανούς και στους Ισραηλινούς».

    Ο Θεόφιλος Τσάφος είναι ένας εγκληματίας που έχει εκπαιδευτεί για να εξευτελίσει την ανθρώπινη ύπαρξη ξεκινώντας από τον εαυτό του.Πρώτα καίει στην πυρά του φανατισμού την καρδιά του.Στη συνέχεια, άκαρδος,ψάχνει να βρει θύματα για να ολοκληρώσει τη Μυστική Αποστολή του.Τα χέρια του γίνονται φονικά όπλα και τελικά πνίγει τη μοναδική γυναίκα που αγάπησε στη ζωή του την ώρα της ερωτικής πράξης. Αυτές τις ημέρες το Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης φιλοξενεί το έργο «Η απολογία του Θεόφιλου Τσάφου»,έναν μονόλογο που έγραψε πριν από 38 χρόνια ο Νίκος Κούνδουρος αλλά δεν είχε ανεβεί ως σήμερα στη σκηνή.Σκηνοθετημένο από τηΓιώτα Κουνδουράκη, πραγματεύεται την περίπτωση ενός εγκληματία που έχει εκπαιδευθεί για να εξευτελίσει την ανθρώπινη ύπαρξη καταστρέφοντας τα πάντα- από τον εαυτό του ως τον έρωτα.Ο «Θεόφιλος Τσάφος» γράφτηκε στο Λονδίνο επί χούντας.Η ιστορία είναι εμπνευσμένη από αληθινό γεγονός το οποίο είχε διαβάσει εκείνη την εποχή στις εφημερίδες:«Με ενδιέφερε,το έψαξα καλά και το έγραψα.Ημουν πολύ πιο νέος τότε,αλλά πιστεύω ότι το έργο για την εποχή του περιέχει μια αντίσταση».

    Σχόλιο από Koundouros | 05/04/2011

  45. —————————————————————————————————————

    APO THN EFHMERIDA «PRIN» http://www.prin.gr/2011/04/metanasteusi.html

    —————————————————————————————————————

    Η Αριστερά απέναντι στη μετανάστευση

    Αμηχανία χαρακτηρίζει την Αριστερά μπροστά στο μεγαλύτερο μεταναστευτικό ρεύμα της ιστορίας, που λόγω της κρίσης αποκτά νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Φαινόμενο αντιφατικό, η μετανάστευση στο έδαφος του καπιταλισμού αποκτά αντιδραστικό χαρακτήρα. Η πάλη υπέρ των μεταναστών δεν πρέπει να κρύψει την πάλη κατά τη μετανάστευσης, όπως ακριβώς ο αγώνας υπέρ των ανέργων δεν υποκαθιστά τον αγώνα κατά της ανεργίας.

    ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΟΥΤΑΡΗΣ

    Η παγκόσμια κρίση οξύνει τις αντιθέσεις

    «Είμαι άνθρωπος, τίποτε το ανθρώπινο δεν μου είναι ξένο», έγραψε το 2ο αι. π.Χ. ο Τερέντιος, ο μεγαλύτερος ρωμαίος κωμωδιογράφος. Οι αντιθέσεις και συγκρούσεις που αναπτύσσονται σήμερα στις κοινωνίες της Δύσης με τα σύγχρονα μεταναστευτικά ρεύματα οδηγούν στην αντιστροφή του ρητού: «Είμαι ξένος, τίποτε δεν μου είναι ανθρώπινο». Δεν είναι ίσως τυχαίο ότι ο Τερέντιος υπήρξε δούλος που έγινε απελεύθερος. Σήμερα, σε αντίθεση με την αρχαιότητα, «δεύτερη ευκαιρία» για μια ανθρώπινη ζωή στους μετανάστες πολύ σπάνια δίνεται. Όσο μάλιστα επιτείνεται η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, τόσο βάσιμα μπορούμε να υποθέσουμε ότι οι αντιθέσεις αυτές θα οξύνονται.
    Το Συμβούλιο της Ευρώπης προχώρησε την προηγούμενη εβδομάδα στην εκτίμηση ότι τουλάχιστον μισό εκατομμύριο άνθρωποι επιθυμούν να εγκαταλείψουν την εμπόλεμη ζώνη της Λιβύης, να περάσουν στα γειτονικά κράτη και από εκεί να φτάσουν στην Ευρώπη. Την προηγούμενη Κυριακή δημιουργήθηκε σοβαρό διπλωματικό επεισόδιο μεταξύ Γαλλίας και Ιταλίας, καθώς οι γαλλικές αρχές σταμάτησαν ένα κομβόι μεταναστών προερχόμενο από την Ιταλία με όλα τα απαραίτητα έγγραφα στα σύνορα. «Μια επαίσχυντη συμπεριφορά από την πλευρά της Γαλλίας και μια κραυγαλέα παραβίαση της συμφωνίας του Σένγκεν», χαρακτήρισε το περιστατικό ο βρετανικός Ιντιπέντεντ, που έδωσε το δίκιο στην ιταλική κυβέρνηση, η οποία πλέον βρίσκεται σε κατάσταση πανικού εξαιτίας της άφιξης πάνω από 25.000 μεταναστών από τη Βόρεια Αφρική μόνο μέσα στους τελευταίους μήνες. Η Ιταλία πράττοντας το αυτονόητο, εξέδωσε χιλιάδες προσωρινές άδειες παραμονής, που επιτρέπουν στους κατόχους τους να ταξιδεύουν ελεύθερα εντός της Ευρώπης. Οπότε μετέτρεψε το πρόβλημά της σε πρόβλημα όλων. Σύμφωνα με έκθεση που υπέβαλε ολλανδή ευρωβουλευτής των σοσιαλιστών, πάνω από 23.000 άνθρωποι έφυγαν από την Τυνησία κι έφτασαν στο μικρό ιταλικό νησί Λαμπεντούζα, που έχει μόλις 5.000 κατοίκους!

    Η ομογενοποίηση της εργατικής τάξης που επισπεύδεται από τα μαζικά μεταναστευτικά κύματα είναι εν δυνάμει μόνο επαναστατική. Σήμερα, που κυριαρχεί στον καπιταλισμό ο νόμος του ανταγωνισμού, οι μεταναστευτικές ροές οδηγούν σ’ ένα πρωτοφανές κοινωνικό ντάμπινγκ, συμπιέζοντας δραματικά την αξία της εργατικής δύναμης. Γι’ αυτό το λόγο η μετανάστευση είναι φαινόμενο αντιδραστικό.

    Ανάλογος πανικός έχει καταλάβει και την ελληνική κυβέρνηση. «Πρέπει να πούμε στον κόσμο την αλήθεια. Η κατάσταση δεν θα είναι ποτέ πια όπως ήταν στο παρελθόν», είπε η υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Άννα Νταλάρα, μιλώντας πριν λίγες ημέρες στο πλαίσιο συνεδρίου για θέματα Ασφάλειας και Άμυνας και Παράνομης Μετανάστευσης.

    Η υφυπουργός επιβεβαίωσε ότι ακρογωνιαίος λίθος της μεταναστευτικής πολιτικής είναι η αστυνόμευση και οι απελάσεις, ενώ επίκειται και νέο αυστηρότερο πλαίσιο. Με ανάλογο πνεύμα ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Χρήστος Παπουτσής, είπε ότι με την ενσωμάτωση του Λιμενικού Σώματος και της Ελληνικής Ακτοφυλακής στο υπουργείο του, συγκροτείται ένα ολοκληρωμένο σύστημα εσωτερικής ασφάλειας.
    Μόνο η Αριστερά, η δύναμη που πρέπει να εκφράσει ως συνείδηση αλλά και υλική δύναμη την εργαζόμενη πλειοψηφία όλης της γης δεν διαθέτει «ολοκληρωμένο σύστημα» αντιμετώπισης του φαινομένου.

    Τι πρόσημο έχει η μετανάστευση; Ακόμη και εντός της Αριστεράς οι γνώμες ποικίλλουν σε μια ευρύτατη γκάμα αποχρώσεων: Από το χαρακτηρισμό του φαινομένου ως «ευλογία» μέχρι την υιοθέτηση ξενοφοβικών θέσεων και προτάσεων. Χαρακτηριστικότερη όμως είναι η τάση που παρακάμπτει μια ιδεολογική και φιλοσοφική τοποθέτηση απέναντι στο σύγχρονο αυτό κοινωνικό φαινόμενο, προκρίνοντας μια άμεση πολιτική της πράξης, με περισσότερο ανθρωπιστικά χαρακτηριστικά. Άλλη πάλι θέση συνοψίζεται στο σύνθημα «σύνορα ανοιχτά για την εργατιά»: Μια αφελής θεώρηση που θέλει να απαντήσει στην κατασταλτική πολιτική των κρατών με την άλλη όψη του νομίσματος. Είναι όμως η επιτακτικότητα του ζητήματος τέτοια στην ημερήσια διάταξη τη πολιτικής επικαιρότητας, που η αοριστία πλέον δεν συγχωρείται.
    Κι αυτό γιατί δεν βρισκόμαστε πλέον στη μετανάστευση της εποχής του Μαρξ ή του Λένιν. Τα μεταναστευτικά κύματα των δύο προηγούμενων αιώνων συνδεδεμένα με την αποικιοκρατία και το βιομηχανικό καπιταλισμό είχαν άλλη κλίμακα. Σήμερα εξελίσσεται ένα εκρηκτικό φαινόμενο, παράγωγο της σύγχρονης εποχής, συνδεδεμένο με την παγκοσμιοποίηση και την παγκόσμια οικονομική κρίση. Είμαστε μάρτυρες του μεγαλύτερου μεταναστευτικού ρεύματος στην Ιστορία, με νέα χαρακτηριστικά. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι σύμφωνα με την έκθεση που εξέδωσε ο ΟΗΕ για τη νέα χιλιετία, 1,2 δισεκατομμύρια άνθρωποι στην υφήλιο είναι υποχρεωμένοι να ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα. Και οι αβυσσαλέες ανισότητες δεν υφίστανται μόνο μεταξύ κρατών αλλά και εντός των ίδιων των ανεπτυγμένων χωρών: Εκεί που ζει και αναπτύσσεται σε μια σκοτεινή ζώνη του κοινωνικού λυκόφωτος ο τέταρτος κόσμος της φτώχειας. Όλα αυτά αποτελούν την πρώτη ύλη για μια ποιοτικά νέα κατάσταση.
    Αυτό που πολύ συχνά ξεχνιέται είναι η διπλή φύση της μετανάστευσης. Από τη μια μεριά το φαινόμενο αυτό οδηγεί στην ομογενοποίηση της παγκόσμιας εργατικής τάξης, μια τάση που είναι εν δυνάμει επαναστατική. Το αίτημα για προλεταριακό διεθνισμό υπάρχει στη φαρέτρα του μαρξισμού από τη ληξιαρχική πράξη γέννησής του, το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος των Μαρξ και Ένγκελς, στην περίφημη φράση «προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε». Δεν είναι λίγοι εκείνοι που σήμερα βλέπουν αυτή την επαναστατική προτροπή να παίρνει υλική υπόσταση στις μεταναστευτικές ορδές που οργώνουν την υφήλιο και συνενώνονται στα αστικά κέντρα των ανεπτυγμένων χωρών. Ωστόσο, υπάρχει και η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, που είναι ως γνωστόν και πάντα αθέατη στο γυμνό μάτι. Η δεύτερη φύση του φαινομένου προκύπτει από τους ενδοαστικούς ανταγωνισμούς σε μια χώρα, από τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς που απλώνονται σε όλο τον πλανήτη και συντελούν τελικώς στον ευνουχισμό αυτού του «δυνάμει» χαρακτηριστικού. Ο νόμος του ανταγωνισμού που κυριαρχεί στον καπιταλισμό παρεμβαίνει και στην ομογενοποίηση της εργατικής τάξης τη σπρώχνει προς τα κάτω, συμπιέζοντας τους μισθούς. Ο νεολογισμός «κινεζοποίηση» περιγράφει αυτό ακριβώς το φαινόμενο στην πιο ακραία του μορφή, τους μισθούς δηλαδή που εξασφαλίζουν απλώς την υλική επιβίωση. Για το λόγο αυτό, το φαινόμενο της μετανάστευσης στις μέρες μας δεν έχει τίποτα από την επαναστατική του δυναμική, παρά είναι στην ουσία του αντιδραστικό.

    Τι γίνεται στις χώρες προέλευσης των μεταναστών; Η μαζική φυγή του εργατικού δυναμικού εκτονώνει την εκρηκτική συνήθως ανεργία και κατ’ αυτό τον τρόπο διευκολύνεται το έργο των κυβερνήσεων στην αντιμετώπιση των τάσεων για εξέγερση. Κατ’ αυτό τον τρόπο όμως αδυνατίζουν τα κινήματα που ζητούν κοινωνική αλλαγή ή μεταρρυθμίσεις. Ανάγεται σε μοντέλο ζωής και ενθαρρύνεται η ατομική λύση, ο μοναχικός δρόμος προς τη σωτηρία, μακριά από τα κοινά συμφέροντα που δένουν ένα λαό και μια εθνική εργατική τάξη.

    Όμως και στις χώρες υποδοχής, κανείς δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια για τις συνέπειες του μεταναστευτικού φαινομένου. Η μαζική εισροή μεταναστών αξιοποιείται αντικειμενικά από το κεφάλαιο για να ρίξει την τιμή της εργατικής δύναμης. Υπό την ανοχή φυσικά των κρατικών αρχών (όπως η Επιθεώρηση Εργασίας, τα υπουργεία κ.λπ.) δημιουργείται μια παράλληλη «βάρδια» εργαζομένων, χωρίς πολιτικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, με εξευτελιστικούς μισθούς και μεροκάματα, που επιβιώνουν τελικώς λαθραία και στη «σκιά» της εργατικής νομοθεσίας, αλλά και οποιασδήποτε νομοθεσίας. Το γεγονός αυτό δεν είναι μονοσήμαντο. Από τη μία μεριά θέτει το επιτακτικό καθήκον στην Αριστερά να παλέψει για την άρση των ανισοτήτων αυτών, από την άλλη όμως συνιστά ένα γερό χτύπημα στη ντόπια εργατική τάξη για όσο διάστημα η κατάσταση αυτή συντηρείται. Πρώτον, διαιρεί σε κατηγορίες και διασπά την ενότητα των εργαζομένων, κάτι που φυσικά επιδιώκουν αντικειμενικά οι εργοδότες. Δεύτερον, οι μάζες των κακοαμοιβόμενων μεταναστών συγκροτούν έναν πολυάριθμο εφεδρικό «στρατό» που χτυπά τα κεκτημένα εργατικά δικαιώματα. Συνιστούν δηλαδή ένα εργαλείο κοινωνικού ντάμπινγκ.

    Στη διαπίστωση ότι η μετανάστευση είναι στις μέρες μας πρωτίστως αντιδραστικό φαινόμενο, διατυπώνονται ορισμένες ενστάσεις. Πρώτη ένσταση: «Είναι πρωτίστως άνθρωποι σε ανάγκη που χρειάζονται την αλληλεγγύη μας». Κανείς φυσικά δεν θα διαφωνήσει με αυτό. Πρέπει να γίνει όμως ένας ουσιώδης διαχωρισμός: Ένα ζήτημα είναι το ίδιο το μεταναστευτικό φαινόμενο στη σύγχρονη εποχή και πώς κανείς το αντιμετωπίζει. Ένα άλλο ζήτημα αποτελεί η στάση απέναντι στους ανθρώπους που καλώς ή κακώς βρέθηκαν στον τόπο μας και ζητούν δουλειά και δικαιώματα. Μια συνεπής στάση μπορεί να συνοψισθεί στη φράση «κατά της μετανάστευσης αλλά υπέρ των μεταναστών», με την ίδια έννοια που η Αριστερά παλεύει κατά της ανεργίας αλλά υπέρ των ανέργων.
    Δεύτερη ένσταση: «Η ιστορία του ανθρώπου από τα πρώτα βήματά του πάνω στη Γη είναι συνυφασμένη με τις μετακινήσεις και μεταναστεύσεις». Το γεγονός αυτό δεν συνιστά σε καμία περίπτωση συνηγορία υπέρ των μεταναστεύσεων. Πρώτον, επειδή από τη αυγή της ανθρωπότητας μέχρι τις μέρες μας ήταν η ανάγκη για επιβίωση που έσπρωχνε σε αναζήτηση καλύτερης τύχης. Δεύτερον, επειδή και άλλα φαινόμενα συνοδεύουν τον άνθρωπο για χιλιετίες, το γεγονός αυτό όμως δεν τα κατατάσσει σε όσα θέλει να κρατήσει ο κόσμος μας: Κορυφαίο παράδειγμα οι πόλεμοι, οι αιμοτοχυσίες και οι αλληλοσφαγές. Μήπως αυτά είναι προοδευτικά φαινόμενα;

    Τρίτη ένσταση: «Αν τάσσεται κανείς με το αίτημα για κλειστά σύνορα, τότε υποστηρίζει τους αιματοβαμμένους φράκτες του Χ. Παπουτσή». Η θέση αυτή διαστρεβλώνει την πραγματικότητα. Οι φράκτες στον Έβρο και οι ένοπλες περιπολίες της Frontex και των ντόπιων συνοριοφυλάκων πρέπει διαμιάς να καταργηθούν. Όχι μόνο επειδή ευθύνονται για θανάτους ανθρώπων. Αλλά και επειδή η μετανάστευση είναι τέτοιο ορμητικό ποτάμι που η ροή της δεν σταματά με τέτοια αστυνομικού τύπου μέτρα. Όπως το νερό κυλά μέσα από τα δάχτυλα, έτσι και ένας φράχτης 2,5 χιλιομέτρων δεν αρκεί για μια γραμμή 200 χιλιομέτρων από χερσαία μόνο σύνορα. Ο στόχος άλλωστε της καταστολής αυτού του τύπου βρίσκεται εντός συνόρων: Στο να φύγει η προσοχή από τη δραματική κοινωνική πραγματικότητα που πλήττει την εργαζόμενη πλειοψηφία και να εστιαστεί στο αστυνομικό κυνήγι ενός αόρατου εχθρού που λειτουργεί επιπλέον ως αποδιοπομπαίος τράγος.
    Συνεπώς, το μεταναστευτικό δεν είναι πρόβλημα ρατσισμού ή έλλειψης ανθρωπιάς. Έχει την καρδιά του στο ευρύτερο ζήτημα της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και εκεί βρίσκεται και η λύση του. Οι μετανάστες άλλωστε δεν έχουν ανάγκη από μια Αριστερά προστάτη των «μειονοτήτων», οι οποίες απλώς στερούνται κάποιων δικαιωμάτων και γίνονται στόχος ακραίων δεξιών και φασιστικών επιθέσεων. Όσο η συζήτηση του μεταναστευτικού εξαντλείται σε αυτό το επίπεδο, τόσο πετυχαίνει ένα ευφυές σχέδιο κοινωνικού αυτοματισμού, που θα μπορούσε να πάρει τον κωδικό τίτλο «Εξάρχεια εναντίον Αγίου Παντελεήμονα». Η αντιπαράθεση των «άκρων» όπως εξελίσσεται μέχρι σήμερα η πάλη για την υπεράσπιση των μεταναστών, αφήνει τον κατάλληλο χώρο για να επικρατήσει τελικώς μια «μέση» υποτίθεται νηφάλια κυβερνητική παρέμβαση, των ΜΑΤ, της τάξης και της αντεργατικής πολιτικής που αγγίζει όλους. Η αντιπαράθεση με την ακροδεξιά είναι μέρος του γενικότερου δημοκρατικού ζητήματος. Την πάλη δηλαδή για να αποκαλυφθεί και να εξουδετερωθεί το παρακράτος των τραμπούκων και των παρακολουθήσεων, ο παρακρατικός εκτελεστικός βραχίωνας τύπου Χρυσής Αυγής, αλλά και το μιντιακό υπερκράτος των επιχειρηματιών που συντονίζει τις επιθέσεις όλων των παραπάνω.

    Ο Νέγκρι και οι «μετακινήσεις του πλήθους»

    ΑΤΑΞΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΑΣΚΟΥΝ ΓΟΗΤΕΙΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/05/2011

  46. Όλη η αλήθεια και οι απαντήσεις που ψάχνατε για το φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης.

    .
    Όλη η αλήθεια και οι απαντήσεις που ψάχνατε για το φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης.. Αξίζει να το διαβάσετε ολόκληρο και να το προωθήσετε παντού… Παρακολουθούμε από καιρό την εξέλιξη μπροστά στα μάτια μας μιας απίστευτης ιστορίας: τη συστηματική εθνική αποδόμηση και τον εποικισμό της Ελλάδας. Το κράτος που έχει υποχρέωση από το Σύνταγμα να υπερασπίζει και να προστατεύει τον Ελληνικό λαό, την εθνική του ταυτότητα και το μέλλον του, μέσα στα νόμιμα σύνορα της επικράτειάς του, τηρεί μια στάση που προκαλεί πολλά ερωτηματικά. Αντί να πάρει αποτελεσματικά μέτρα για την αποτροπή και τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης, αποδέχεται και αναμεταδίδει την ύποπτη προπαγάνδα ξένων κέντρων, που επιδιώκουν, για δικούς τους λόγους, τη διάσπαση της εθνικής συνοχής της χώρας και την εθνική της αποδόμηση. ΤΟ ΙΔΕΟΛΟΓΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΓΙΑ «ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ» ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΟ; Προβάλλεται απροκάλυπτα από πολιτικές ηγεσίες, περιλαμβανομένων παραγόντων του κυβερνώντος κόμματος και εκπροσώπων του κράτους, το γνωστό ιδεολόγημα της παγκοσμιοποίησης ότι «πρέπει και η Ελλάδα να γίνει πολυπολιτισμική». Γιατί «πρέπει» η Ελλάδα να γίνει «πολυπολιτισμική»; Τι σημαίνει ακριβώς αυτό; Σημαίνει την εισαγωγή και εγκατάσταση στο έδαφός της ξένων πληθυσμών ώστε να γίνει «πολυπολιτισμική»; Σημαίνει τη δημιουργία στο έδαφός της εθνικών μειονοτήτων και τη Βαλκανοποίησή της ώστε να είναι ευκολότερα ελεγχόμενη από αυτούς που επιδιώκουν μια νέα τάξη στα Βαλκάνια;

    ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΜΗ ΜΠΟΡΕΙ; ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ; Γι’ αυτό, το κράτος μπορούσε προηγουμένως να ελέγχει τα σύνορά του και παρουσιάζεται σήμερα να μην μπορεί; Γιατί δεν έρχονταν λαθρομετανάστες στην Ελλάδα πριν το 1990 και τώρα έρχονται μαζικά; Δεν υπήρχε προηγουμένως μεγαλύτερη ακόμη φτώχεια στον Τρίτο Κόσμο; Προβάλλεται ως ένας λόγος γι’ αυτό το άνοιγμα των συνόρων μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού. Το δικαίωμα όμως των υπηκόων των χωρών αυτών να βγουν από τα σύνορά τους δεν σημαίνει αυτομάτως δικαίωμά τους να μπουν παρανόμως στη δική μας χώρα. Η Ελλάδα θα μπορούσε άλλωστε να βοηθήσει τις γειτονικές της χώρες με την παροχή πολυετών αδειών προσωρινής διαμονής, εγκατάστασης και εργασίας και όχι με μόνιμη εγκατάσταση. Διαπιστώνει όμως κανείς ότι η λαθρομετανάστευση και η ανοχή της δεν σταμάτησε στα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη. Πήραν τη σκυτάλη, στη συνέχεια, νέα κύματα λαθρομεταναστών, πολύ μεγαλύτερα ακόμη, από χώρες που βρίσκονται στην άλλη άκρη του κόσμου, Μουσουλμανικές κυρίως χώρες της Ασίας, και από την Αφρική. Είναι φανερό ότι το φαινόμενο συνδέεται γενικότερα με την πολιτική της παγκοσμιοποίησης, που οι ΗΠΑ άρχισαν να προωθούν δυναμικά, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ως μέρος μια στρατηγικής που είχε ως κύριο στόχο την επιβολή διεθνώς ενός ακραίου νεοφιλελεύθερου, οικονομικού συστήματος, οχήματος μιας επιδιωκόμενης παγκόσμιας μονοπολικής ηγεμονίας. Είναι προφανές ότι, με τη λογική αυτή, η δημιουργία μιας παγκόσμιας αγοράς ελευθέρων ανταλλαγών συνεπάγεται φιλελευθεροποίηση στη διακίνηση των τριών βασικών στοιχείων που συνιστούν κάθε αγορά: κεφαλαίων, προϊόντων και εργατικού δυναμικού. Έτσι εξηγείται η περίεργη χαλάρωση του ελέγχου των εθνικών συνόρων, προφανώς υπό εξωτερική πολιτική και ιδεολογική πίεση και επιρροή. Έτσι εξηγείται επίσης η προπαγάνδα για «πολυπολιτισμική κοινωνία», για «εύκαμπτα, διαπερατά σύνορα» (soft frontiers), ή αποποινικοποίηση της παράνομης εισόδου στη χώρα και η προκαταβολική διαμόρφωση ενός πραγματικού νομικού οπλοστασίου κατά του υποτιθέμενου «ρατσισμού» και της «ξενοφοβίας» των Ελλήνων.

    Το οπλοστάσιο αυτό έχει ως στόχο, στην πραγματικότητα, να λειτουργεί προληπτικά ως όπλο ιδεολογικής τρομοκρατίας για την αποτροπή κάθε αντιδράσεως του Ελληνικού λαού κατά της επιχειρούμενης εθνικής αποδόμησης. Η ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΥΜΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ Έτσι εξηγείται, τέλος, η συστηματική υπονόμευση της Ελληνικής παιδείας και η παρουσίαση του Ελληνικού έθνους και της Ελληνικής ταυτότητας ως δήθεν μύθου και εφευρήματος του 19ου αιώνα. Η πολιτική αυτή δρομολογήθηκε από την κυβέρνηση Σημίτη, με ψευδεπίγραφα συνθήματα για δήθεν «εκσυγχρονισμό». Συνεχίσθηκε όμως και από την επόμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ακραίο παράδειγμα και πρόκληση της πολιτικής αυτής ήταν το βιβλίο ιστορίας της Στ Δημοτικού της Μαρίας Ρεπούση, το οποίο η πρώην υπουργός της Νέας Δημοκρατίας Μαριέττα Γιαννάκου έσπευσε να υπερασπισθεί πεισματικά παρά την καταλυτική καταδίκη και απόρριψή του από την Ακαδημία Αθηνών. Το βιβλίο αυτό δεν είναι, δυστυχώς, το μόνο δείγμα μιας απίστευτης εκτροπής, που αγγίζει τα όρια της δολιοφθοράς σε βάρος της ιστορίας και της ταυτότητας της χώρας. Από εκείνους μάλιστα που είναι εντεταλμένοι από το σύνταγμα να διδάσκουν την Ελληνική παιδεία και πληρώνονται γι’ αυτό από το Ελληνικό Δημόσιο. Η υπονόμευση της Ελληνικής παιδείας, της ιδέας του έθνους και της εθνικής ιστορίας, δεν περιορίζεται στο Δημοτικό σχολείο. Διαπερνά όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης και αξιοποιεί για το σκοπό αυτό τη γενικότερη θλιβερή κατάσταση που επικρατεί στην Εκπαίδευση. Γι’ αυτό όμως ο Ελληνικός λαός χρηματοδοτεί από το υστέρημά του τη δημόσια εκπαίδευση; Για να σταδιοδρομούν και να ρητορεύουν από καθέδρας και με την πανεπιστημιακή τήβεννο ανάξιοι εκπαιδευτικοί που απεργάζονται απροκάλυπτα την αποδόμηση του δήθεν εθνικού «μύθου» και προπαγανδίζουν τα ιδεολογήματα της παγκοσμιοποίησης; Ποιοί είναι αυτοί που θέλουν να κλέψουν από τους νέους αλλά και από όλους τους Έλληνες τη δόξα και την υπερηφάνεια της καταγωγής τους, να υπονομεύσουν τη γλώσσα τους, που έγινε μέσα από τους αιώνες εγκόλπιο πολιτισμού για όλη την ανθρωπότητα και να τους στερήσουν το προνόμιο μιας μοναδικής εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, που ανεδείχθη και καθιερώθηκε ταυτόχρονα ως κλασική και οικουμενική κληρονομιά; Ο Ελληνικός λαός δεν πρέπει να ανεχθεί περαιτέρω αυτή τη λαθροχειρία σε βάρος της επιστήμης, της ιστορίας και της παιδείας του. Ένας λόγος παραπάνω, γιατί η υπονόμευση της Ελληνικής παιδείας συμπορεύεται με το γενικότερο στόχο της εθνικής αποδόμησης, που έχει ως κεντρικό άξονα τη μαζική λαθρομετανάστευση.

    ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΣΕ ΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, Η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΕΥΘΕΩΣ ΚΑΙ ΩΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΟΠΛΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΧΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ Λαθρομετανάστευση δεν υπάρχει μόνο στην Ελλάδα. Ειδικότερα όμως, σε ότι αφορά την Ελλάδα, είναι ολοφάνερο ότι η λαθρομετανάστευση χρησιμοποιείται ταυτόχρονα και ανομολόγητα και ως γεωπολιτικό όπλο. Προφανής στόχος είναι η διαμόρφωση νέων δεδομένων στον ελληνικό χώρο, με τη μαζική εγκατάσταση ξένων πληθυσμών, που δεν έχουν καμία σχέση ή συνάφεια με τον Ελληνικό λαό. Ο στόχος αυτός συνδέεται, συγκεκριμένα, με την επιδιωκόμενη από τις ΗΠΑ νέα γεωπολιτική τάξη στα Βαλκάνια και την επαναφορά της Τουρκίας στην Ευρώπη, μέσω της υποστηριζόμενης από τις ΗΠΑ ένταξης της τελευταίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Συνδέεται επίσης, ειδικότερα, με τις νεο-Οθωμανικές φιλοδοξίες της Άγκυρας, που έχει κάθε λόγο να επιδιώκει τη διάσπαση της εθνικής συνοχής και την αποδυνάμωση της Ελλάδος. Δεν αποτελεί γι’ αυτό έκπληξη το γεγονός ότι η Άγκυρα αρνείται συστηματικά κάθε συνεργασία για τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης από το έδαφός της. Αντιθέτως, έχει καταστεί εφαλτήριο, αν όχι άμεσος συνεργός, ενός ασταμάτητου κύματος Μουσουλμανικών λαθρομεταναστών προς την Ελλάδα και την Ευρώπη. Που οδηγεί αυτή η κατάσταση; Δεν χρειάζεται να είναι κανείς μάντις για ν’ αντιληφθεί ότι η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση αλλά και η περίεργη ανοχή που έχει επιδειχθεί μέχρι τώρα από το κράτος και εξακολουθεί ανευθύνως να επιδεικνύεται από Ελληνικές πολιτικές ηγεσίες και δυνάμεις, οδηγεί σταδιακά στην πλήρη αλλοτρίωση της Ελλάδος και στην καταστροφή της ως έθνους και εθνικού κράτους. ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΞΗΛΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΝ ΔΗΘΕΝ «ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ»; Ποιοί είναι αυτοί που νομίζουν ότι έχουν δικαίωμα να ξηλώσουν την Ελλάδα και να την κάνουν «πολυπολιτισμική»; Ποιοί είναι αυτοί, κυβερνητικοί και κομματικοί παράγοντες, που έδειξαν μέχρι τώρα ασύγγνωστη ανοχή και προώθησαν τέτοια σχέδια και τέτοιες πολιτικές, κυριολεκτικά πίσω από την πλάτη του ελληνικού λαού; Γι’αυτό τους τίμησε με την ψήφο του ο Ελληνικός λαός; Αυτός είναι ο σεβασμός στο σύνταγμα του Ελληνικού λαού; Αυτή είναι η εθνική άμυνα και ασφάλεια που ανέλαβαν να κατοχυρώσουν και να εγγυηθούν κατά κάθε συμβατικής ή ασύμμετρης απειλής, όπως είναι η ανεξέλεγκτη μαζική λαθρομετανάστευση; Ποιοί είναι αυτοί που εξακολουθούν ακόμα να υποστηρίζουν απροκάλυπτα τη λαθρομετανάστευση, όταν έχει γίνει ηλίου φαεινότερον ότι αυτή εξελίσσεται στο μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας και ότι συνδέεται με την ίδια την εθνική της ύπαρξη; Έχουν αντιληφθεί πιο είναι σήμερα το αίσθημα ανασφάλειας και αγωνίας που διακατέχει τον Ελληνικό λαό για το παρόν και το εθνικό του μέλλον; Έχουν συνειδητοποιήσει που έχει φτάσει η εγκληματικότητα; Η τελευταία δεν συνδέεται, ασφαλώς, μόνο με τη λαθρομετανάστευση. Λόγω όμως αυτής, αυτή έχει εκτοξευθεί στα ύψη και έχει καταστεί εφιάλτης για τον κάθε πολίτη, ιδιαίτερα στις πιο φτωχές συνοικίες αλλά και σε μεγάλο μέρος του κέντρου των Αθηνών, που θυμίζει τριτοκοσμική πόλη. Αυτή είναι η ανάπτυξη και η πρόοδος που υποσχέθηκαν και υπόσχονται στον Ελληνικό λαό; Η ανοχή μιας ανεξέλεγκτης εισβολής εκατομμυρίων λαθρομεταναστών και η δημιουργία ενός τεράστιου διεθνούς υποπρολεταριάτου, όταν ο Ελληνικός λαός αντιμετωπίζει τόσα προβλήματα και ολοένα και περισσότερο το φάσμα της ανεργίας;

    ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΩΣ ΟΠΛΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ
    Προβάλλονται ως επιχειρήματα η «ανθρωπιά» και τα «καλά αισθήματα» του Ελληνικού λαού. Ακόμη και ο Ισοκράτης και ο Ξένιος Ζευς. Πρόκειται για απίστευτη αφέλεια, αν δεν πρόκειται για σκόπιμη υποκρισία και ύπουλη εκμετάλλευση των αισθημάτων του Ελληνικού λαού ως όπλων εναντίον του. Αν δεν πρόκειται επίσης για σκόπιμη παραχάραξη του νοήματος της Ελληνικής παιδείας, στην οποία αναφέρεται ο Ισοκράτης, και της φιλοξενίας, που συμβολίζει ο Ξένιος Ζεύς. Προφανώς, δεν είναι μέτοχοι της Ελληνικής γλώσσας και παιδείας οι φτωχοί και ταλαίπωροι λαθρομετανάστες που πλημμυρίζουν την Ελλάδα ούτε, βεβαίως, η έννοια της «φιλοξενίας» ταυτίζεται με την ανοχή του μαζικού εποικισμού της χώρας για λόγους «φιλοξενίας». ΕΙΝΑΙ ΣΟΦΙΣΤΕΙΑ ΝΑ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ Η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ. ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΗΓΑΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ, ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ Προβάλλονται ακόμη τα επιχειρήματα ότι «εμείς οι Έλληνες ξέρουμε από προσφυγιά και ότι πήγαμε και μεις μετανάστες». Πρόκειται για άλλη σκόπιμη σύγχυση, που συνιστά παραχάραξη της αλήθειας και σοφιστεία. Οι Έλληνες, ναι, ξέρουμε από προσφυγιά. Γνωρίσαμε την εθνική και θρησκευτική καταδίωξη, τις σφαγές και τις λεηλασίες σε βάρος μας. Οι Έλληνες, κατά πρώτο λόγο της Μικράς Ασίας, αλλά και από άλλα μέρη, όπου ήκμαζε παλαιότερα ο Ελληνισμός, ήρθαν στην Ελλάδα ως πρόσφυγες, στο πλαίσιο της εθνικής αλληλεγγύης αλλά και συγκεκριμένων συμφωνιών για ανταλλαγή πληθυσμών. Δεν ήρθαν ως ξένοι λαθρομετανάστες, που δηλώνουν όλοι συστηματικά, για προφανείς λόγους, πρόσφυγες. Οι Έλληνες πήγαν επίσης μετανάστες στην Αμερική, τον Καναδά, την Αυστραλία, την Ευρώπη, κατά νόμιμο τρόπο, με την έγκριση των ενδιαφερομένων χωρών. Δεν πήγαν ως λαθρομετανάστες.

    ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ Η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ ΣΤΟΝ ΤΡΙΤΟ ΚΟΣΜΟ. ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΗΣΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ Προβάλλεται επίσης κατ’ εξοχήν το επιχείρημα ότι οι λαθρομετανάστες είναι φτωχοί και δυστυχισμένοι και ότι πρέπει γι’ αυτό να δείξουμε ανθρωπιά, ανοχή και αλληλεγγύη, στη βάση ενός διεθνούς ανθρωπισμού και οικουμενισμού. Υποβάλλεται, στο πνεύμα αυτό, η ιδέα ότι δεν υπάρχει, δυστυχώς, άλλη εφικτή «λύση» από την «ένταξή» τους στην ελληνική κοινωνία. Κανείς δεν έχει αντίρρηση ότι η φτώχεια και η υπανάπτυξη αποτελούν όνειδος για την ανθρωπότητα και ότι πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για την αντιμετώπισή τους. Πιστεύει όμως κανείς σοβαρά ότι η αντιμετώπιση και η λύση του τεράστιου αυτού προβλήματος μπορεί να προέλθει από τη μαζική λαθρομετανάστευση; Πιστεύει κανείς, ειδικότερα, ότι η Ελλάδα, μικρή χώρα με πολλά εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα, χωρίς αποικιακό παρελθόν και ευθύνες απέναντι σε πρώην αποικιακούς λαούς, μπορεί και πρέπει να σηκώσει το βάρος εκατομμυρίων λαθρομεταναστών και να θυσιάσει ουσιαστικά την εθνική και κοινωνική της συνοχή και ταυτότητα και το εθνικό της μέλλον στο βωμό του «διεθνισμού» του χρηματιστικού κεφαλαίου της παγκοσμιοποίησης και των γεωπολιτικών επιδιώξεων των ΗΠΑ αλλά και της Τουρκίας στην περιοχή; Η εξάλειψη της φτώχειας και της δυστυχίας στον Τρίτο Κόσμο μπορεί και πρέπει να αντιμετωπισθεί κατά προτεραιότητα ως παγκόσμιο πρόβλημα, με συστηματικές πολιτικές και αποφασιστική αύξηση της αναπτυξιακής βοήθειας. Η Ελλάδα, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της, μπορεί να πρωτοστατήσει, τόσο σε εθνικό όσο και σ’ Ευρωπαϊκό επίπεδο, για την προώθηση και την εφαρμογή τέτοιων πολιτικών. Δεν μπορεί όμως να υφίσταται παθητικά εισβολή και εποικισμό, εν ονόματι του προβλήματος αυτού, και να θέτει σε κίνδυνο την εθνική της ταυτότητα και το εθνικό της μέλλον.

    Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΕΘΝΗΣ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΕΔΕΙΞΕ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ Η μεγάλη διεθνής χρηματιστική και μετέπειτα οικονομική κρίση έδειξε ποιός είναι ο πραγματικός χαρακτήρας του διεθνούς χρηματιστικού καπιταλισμού, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς μιας απίστευτα ιδιοτελούς και κυνικής οικονομικής ολιγαρχίας. Έδειξε επίσης το ρόλο και την αξία του εθνικού κράτους. Αυτού, που με κάθε μέσο, προσπαθεί να δυσφημήσει, να υπονομεύσει και να απαξιώσει η παγκοσμιοποίηση του ακραίου νεοφιλελευθερισμού και της ασύδοτης αγοράς, που δήθεν αυτορυθμίζεται πάνω από εθνικά σύνορα και κράτη. Η Κυβέρνηση και οι κομματικοί ιθύνοντες κάθε αποχρώσεως οφείλουν να αντιληφθούν επιτέλους ότι η Ελλάδα είναι μόνο ιδιοκτησία και πολύτιμη κληρονομιά του λαού της. Για την ελευθερία και την εθνική ανεξαρτησία της διεξήγαγαν σκληρούς αγώνες και έχυσαν το αίμα τους διαδοχικές γενεές Ελλήνων, από τους επαναστάτες ήρωες του 1821 μέχρι τους μαχητές της Πίνδου και τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Όλοι εμπνέονταν και παραδειγματίζονταν από το ένδοξο παρελθόν της Ελλάδος και την αγάπη για την ελευθερία και την πατρίδα του διαχρονικού Ελληνισμού. Δεν έχει κανένας το δικαίωμα να υποθηκεύσει την ελευθερία και την ίδια την εθνική ύπαρξη της Ελλάδος με ολέθρια ιδεολογήματα, που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην εθνική αποδόμηση και αλλοτρίωση της Ελλάδος. Η ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΟΜΕΝΗ «ΕΝΤΑΞΗ» ΤΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΣΤΩΝ, ΟΤΑΝ ΑΦΟΡΑ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ ΤΟΥ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΥ Η διακηρυσσόμενη «ένταξη» των λαθρομεταναστών στην Ελληνική κοινωνία, όταν αφορά εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια λαθρομεταναστών, είναι το ψευδώνυμο του εποικισμού. Αυτού που επικυρώνει και νομιμοποιεί τετελεσμένα γεγονότα. Η επιδεικνυόμενη άλλωστε σπουδή προς την κατεύθυνση αυτή, από διάφορους και με διάφορα μέσα, περιλαμβανομένης της ιδεολογικής τρομοκρατίας περί «ρατσισμού», αποσκοπεί ακριβώς στη δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων, πριν αντιληφθεί ο Ελληνικός λαός τα τεκταινόμενα και τις πραγματικές τους συνέπειες και αντιδράσει αποφασιστικά. Στο πνεύμα αυτό, έχει αναληφθεί, μεταξύ άλλων, εκστρατεία για την κατάργηση του ισχύοντος δικαίου εθνικής καταγωγής, που είναι κατοχυρωμένο από το Σύνταγμα, και την εσπευσμένη αντικατάστασή του από το λεγόμενο δίκαιο του εδάφους. Προφανώς, μια τέτοια εξέλιξη θα διευκόλυνε την αδιάκριτη πολιτογράφηση και Ελληνοποίηση των πάντων. Για λόγους συναισθηματικού επηρεασμού και προετοιμασίας του εδάφους, προτάσσεται η νομιμοποίηση των παιδιών των λαθρομεταναστών, για ν’ ακολουθήσει, στη συνέχεια, ως ανθρωπιστικό μέτρο, η νομιμοποίηση και των γονέων και η παροχή Ελληνικής ιθαγένειας στους πάντες. Αναρωτιέται κανείς γιατί, με τη λογική αυτή, να μη διεκδικήσουν ανάλογη μεταχείριση και οι Τούρκοι έποικοι στην Κύπρο; Είναι γνωστή όμως η αρχή του διεθνούς δικαίου ότι «παράνομος νόμιμον ου ποιεί». Η υποστήριξη τέτοιων απόψεων θα είχε μικρή σημασία αν προερχόταν από ορισμένους πολιτικούς σχηματισμούς, άτομα ή από τις ποικιλώνυμες μη κυβερνητικές οργανώσεις, που είναι γνωστές για την ακραία και άκριτη συνθηματολογία τους. Δυστυχώς, όμως, προέρχεται επίσης από κυβερνητικούς ιθύνοντες, κατ’ εξοχήν αρμόδιους για το θέμα. Ο ίδιος ο σημερινός υπουργός Εσωτερικών Παυλόπουλος, μιλώντας σε ειδική εκδήλωση για το θέμα αυτό, λίγους μήνες πριν, υπερακόντισε, υποστηρίζοντας ότι η απονομή της Ελληνικής ιθαγένειας πρέπει να βασίζεται στη βούληση του κάθε ενδιαφερομένου. Δηλαδή, σε απλά Ελληνικά, όποιος θέλει παίρνει την Ελληνική ιθαγένεια. Πρόκειται για άκριτη και επικίνδυνη άποψη, που μπορεί να ανοίξει κυριολεκτικά τους ασκούς του Αιόλου. Η Ελλάδα δεν είναι τσιφλίκι κανενός πολιτικού και κανενός υπουργού. Δεν έχει κανένας το δικαίωμα να μοιράζει την Ελληνική ιθαγένεια σε κάθε ενδιαφερόμενο λαθρομετανάστη από κάθε γωνιά της γης. Η απονομή της Ελληνικής ιθαγένειας είναι προνόμιο που απονέμεται με απόλυτη φειδώ και σε εξαιρετικές περιπτώσεις και σε κάθε περίπτωση στο πλαίσιο πάντα του σεβασμού της νομιμότητας και των υψηλών συμφερόντων της χώρας.

    Η ΕΥΡΩΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΘΙ ΓΙΑ ΑΝΟΧΗ ΤΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ. Η ΕΕ ΔΕΝ ΖΗΤΑ ΑΠΟ ΚΑΜΙΑ ΧΩΡΑ-ΜΕΛΟΣ ΝΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ. ΑΠΟΚΤΑ ΣΥΝΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΜΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΕΘΝΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ Προβάλλεται επίσης συστηματικά η ιδέα ότι η λαθρομετανάστευση «πάει πακέτο» με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό που είναι αλήθεια είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, στο μέτρο που ταυτίζεται με τις ΗΠΑ στην πολιτική της παγκοσμιοποίησης και του διεθνούς χρηματιστικού νεοφιλελευθερισμού, ευνοεί την ανάπτυξη μεταναστευτικών πιέσεων και της λαθρομετανάστευσης. Το ίδιο ισχύει και σε ότι αφορά την οριοθέτηση του καθεστώτος του πολιτικού ασύλου και του πολιτικού πρόσφυγα, το οποίο αφήνει περιθώρια για σκόπιμη σύγχυση μεταξύ πολιτικών προσφύγων και λαθρομεταναστών, εφόσον οι πάντες έχουν κάθε λόγο να παρουσιάζονται συστηματικά ως πολιτικοί πρόσφυγες και να ζητούν πολιτικό άσυλο. Δεν είναι όμως καθόλου ακριβές ότι δήθεν η Ευρωπαϊκή Ένωση ζητά από την Ελλάδα, ή από οποιαδήποτε άλλη χώρα – μέλος, τη νομιμοποίηση των λαθρομεταναστών. Αντιθέτως, τόσο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσο και οι περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες εξέφρασαν την έντονη αντίδρασή τους κατά της Ισπανίας, π.χ. όταν ο πρωθυπουργός της Θαπατέρο απεφάσισε τη μαζική νομιμοποίηση 600.000 παρανόμων μεταναστών. Η Ισπανία πλήρωσε ακριβά την απόφασή της αυτή γιατί έγινε γρήγορα στόχος νέου ανεξέλεγκτου κύματος λαθρομεταναστών. Χρειάσθηκε να κινητοποιήσει, για την αντιμετώπισή του, το Ναυτικό και την Αεροπορία της χώρας και να λάβει άλλα συμπληρωματικά δρακόντεια μέτρα για την ανακοπή του. Η Ισπανία πρωτοστατεί σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση για λήψη αυστηρότατων μέτρων για τον αποτελεσματικό έλεγχο της λαθρομετανάστευσης. Η Ιταλική Κυβέρνηση υιοθέτησε επίσης αυστηρότατα μέτρα, έστειλε σαφέστατο μήνυμα ότι δεν πρόκειται να ανεχθεί καμιά λαθρομετανάστευση και υπέγραψε, στο πλαίσιο αυτό, με τη Λιβύη συμφωνία επανεισδοχής των λαθρομεταναστών που έρχονται προς την Ιταλία από τις Λιβυκές ακτές. Η Ολλανδία και η Δανία, χώρες που είχαν πρωτοστατήσει στο παρελθόν στην προβολή και υποστήριξη της λεγόμενης «πολυπολιτισμικής κοινωνίας», έχουν κάνει στροφή 180 μοιρών. Θεωρούν ως αδιέξοδη και επικίνδυνη μια τέτοια πολιτική και προοπτική, ιδίως σε ότι αφορά τη Μουσουλμανική μετανάστευση, και υποστηρίζουν αυστηρότατα μέτρα, σε εθνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο, για τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης. Την ίδια περίπου πολιτική υποστηρίζουν όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες, με σχετική εξαίρεση τη Σουηδία. Η τελευταία επιδεικνύει ιδιαίτερη ευαισθησία στο θέμα του πολιτικού ασύλου. Η στάση της όμως αυτή δεν είναι, βεβαίως, άσχετη με τη γεωγραφική της θέση στο βορειότερο άκρο της Ευρώπης. Προφανώς, οι λαθρομετανάστες δεν μπορούν να φτάσουν εκεί, όπως φτάνουν στην Ελλάδα, την Ιταλία ή την Ισπανία. Η Γαλλία πήρε, επί της Προεδρίας της, την πρωτοβουλία για την υπογραφή Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση, με στόχο το συντονισμό των Ευρωπαϊκών πολιτικών και τη χάραξη κοινής γραμμής, εφόσον η νομιμοποίηση λαθρομεταναστών σε μια χώρα επηρεάζει αυτομάτως και τις άλλες, λόγω της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων στο χώρο Σένγκεν. Πρώτο άρθρο του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση είναι η ανάληψη απ’ όλες τις χώρες-μέλη της υποχρέωσης να μη προχωρήσουν σε μαζικές νομιμοποιήσεις λαθρομεταναστών.

    Η ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΞΗ ΑΝΟΧΗ ΑΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥΣ ΙΘΥΝΟΝΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ Η Ελλάδα είναι από τη γεωγραφική της θέση αλλά και για λόγους γεωπολιτικής, που αναφέρθηκαν, στην πιο δύσκολη θέση απ’ όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες ,σε ότι αφορά το θέμα της λαθρομετανάστευσης. Περιέργως και παραδόξως όμως, οι πολιτικές ηγεσίες της έδειξαν, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, μια απίστευτη ανοχή και απάθεια απέναντι στη λαθρομετανάστευση, επικαλούμενοι διάφορα ιδεολογήματα της παγκοσμιοποίησης και συγχέοντας χονδροειδώς τον διεθνισμό του χρηματιστικού κεφαλαίου της παγκοσμιοποίησης με τον καλώς νοούμενο διεθνισμό των λαών και τον οικουμενισμό. Στο πλαίσιο αυτό, ηγεσίες «δεξιάς» και «αριστεράς» άρχισαν να μιλούν για «πολυπολιτισμική» μετάλλαξη της Ελλάδος, παρουσιαζόμενης ως δήθεν «προοδευτικού» κατορθώματος. Προς την κατεύθυνση αυτή, συνέβαλε αποφασιστικά ο τύπος και η ραδιοτηλεόραση, αναμεταδίδοντας και επιβάλλοντας τα ιδεολογήματα αυτά ως «καθώς πρέπει» πολιτικές θέσεις και σκέψεις, που ανταποκρίνονται δήθεν στη νέα σημερινή εποχή. Στο πνεύμα αυτό, η Κυβέρνηση Σημίτη θεώρησε σκόπιμη την αξιοποίηση της Ελληνικής Προεδρίας, το 2003, για την προώθηση Οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέρ της φιλελευθεροποίησης των μέτρων υπέρ των μεταναστών/λαθρομεταναστών. Από τότε χρονολογούνται οι δύο Κοινοτικές Οδηγίες 108/2003 και 109/2003, που αφορούν αντιστοίχως τους μονίμως διαμένοντες μετανάστες και την οικογενειακή επανένωση. Με βάση τις παραπάνω Οδηγίες, οι μετανάστες που συμπληρώνουν 5 χρόνια νόμιμης διαμονής, αποκτούν αυτομάτως καθεστώς μονίμως διαμένοντος και μπορούν, μεταξύ άλλων, να ασκήσουν το δικαίωμα της οικογενειακής επανένωσης. Να φέρουν δηλαδή, νομίμως, και την οικογένειά τους. Το παραπάνω είναι μια παράμετρος που δεν λαμβάνεται συνήθως υπ’ όψιν στην καταμέτρηση των νομιμοποιούμενων λαθρομεταναστών. Εάν νομιμοποιηθούν, π.χ., 2 εκατομμύρια λαθρομετανάστες, θα πρέπει να συνυπολογισθεί και το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης, μετά από 5 χρόνια νόμιμης διαμονής, γεγονός που σημαίνει πολλαπλασιασμό του 2 επί 3 ή επί 5, ανάλογα με τον αριθμό των οικογενειακών μελών. Η Ελλάδα, υπό την επίδραση των πολιτικών αυτών, έσπευσε επίσης να προσυπογράψει τη Συμφωνία του Δουβλίνου, ή οποία προβλέπει ότι οι λαθρομετανάστες, τους οποίους νομιμοποιεί μια χώρα-μέλος, εάν μετακινηθούν σε άλλη χώρα που δεν τους θέλει, η χώρα που τους νομιμοποίησε είναι υποχρεωμένη να τους δεχθεί πίσω. Η συμφωνία αυτή καταρρίπτει το μύθο ότι οι λαθρομετανάστες είναι δήθεν περαστικοί από την Ελλάδα και ότι θα φύγουν και θα πάνε σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Η γιγάντωση του κύματος των λαθρομεταναστών, η πρωτοφανής έξαρση της εγκληματικότητας και της ανασφάλειας, η αφύπνιση και κινητοποίηση της κοινής γνώμης και ο φόβος των πολιτικών συνεπειών, όπως έδειξαν τα αποτελέσματα των προσφάτων Ευρωπαϊκών εκλογών, έφεραν επιτέλους μια αλλαγή του κλίματος. Η Κυβέρνηση διεπίστωσε, έστω και με καθυστέρηση πολλών χρόνων, ότι η Τουρκία παίζει απροκάλυπτα παιχνίδι με τους λαθρομετανάστες και αρνείται να εφαρμόσει τη συμφωνία επανεισδοχής των προερχομένων από τα Τουρκικά παράλια λαθρομεταναστών. Διεπίστωσε επίσης την ανάγκη να προστρέξει στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να καταγγείλει το ρόλο της Τουρκίας και να ζητήσει Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και βοήθεια για την ανακοπή της λαθρομετανάστευσης και την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών. Διακατέχεται όμως κανείς από δικαιολογημένη αμφιβολία και σκεπτικισμό για το αν υπάρχει πραγματική θέληση στην Κυβέρνηση αλλά και στο Κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για την λήψη των αποφασιστικών και αποτελεσματικών μέτρων, που επιβάλλονται για την αντιμετώπιση του τεράστιου αυτού προβλήματος, που απειλεί, σε προοπτική, την ίδια την εθνική ύπαρξη της χώρας. Το περιβόητο Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής (ΙΜΕΠΟ), που λειτουργεί άτυπα ως όργανο κυβερνητικής πολιτικής, έχει μέχρι τώρα ως γραμμή και στόχο όχι την ανακοπή της λαθρομετανάστευσης και την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών αλλά την «ένταξή» τους στην ελληνική κοινωνία. Προσπαθεί, μάλιστα, στο πνεύμα αυτό, χρησιμοποιώντας το κύρος του κράτους, να εμπλέξει στην πολιτική του και να καταστήσει συνένοχες κοινωνικές οργανώσεις, περιλαμβανομένης της Εκκλησίας, και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, προβάλλοντας ως δήθεν μονόδρομο την πολιτική αυτή. Η πολιτική όμως αυτή, καταλήγει ουσιαστικά να καθιστά, εκ των πραγμάτων, το Ελληνικό κράτος και την Ελληνική κοινωνία ανταποκριτή, απολογητή και συνένοχο των δουλεμπόρων, που έχουν, βεβαίως, κάθε λόγο να θέλουν να συνεχίσουν, με το αζημίωτο, το εγκληματικό τους έργο.

    Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ Το μέγα αυτό θέμα, που αφορά την εθνική και κοινωνική συνοχή της χώρας και είναι καθοριστικό για το μέλλον της, έμεινε επί πολλά χρόνια, διακριτικά στο περιθώριο, παρά την αλματώδη αύξηση του αριθμού των λαθρομεταναστών, που έγιναν πραγματική πλημμυρίδα. Δεν διεξαγόταν γι’ αυτό καμιά δημόσια συζήτηση στα μαζικά μέσα επικοινωνίας, σε αντίθεση με την ασύστολη προπαγάνδα για «ρατσισμό» και «ξενοφοβία», που κατέκλυσε τα ΜΜΕ. Δεν προβαλλόταν επίσης ως πολιτικό πρόβλημα, το οποίο θα έπρεπε να δημιουργεί ανησυχίες και να θέτει επιτακτικά την ανάγκη για τη λήψη αποτελεσματικών αποτρεπτικών μέτρων. Μόλις προσφάτως κατέρρευσε το τείχος της σιωπής, υπό το βάρος της πραγματικότητας, που δεν αποκρύπτεται πλέον με τίποτε. Η ρητορική όμως αυτών, που είναι υπεύθυνοι για τη δημιουργία εκ του μη όντος του μεγάλου αυτού προβλήματος, δεν παρέχει κανένα εχέγγυο ότι θα μεταφρασθεί σε αποτελεσματική πολιτική και δράση. Είναι γι’ αυτό η ώρα ο ίδιος ο λαός, οι απλοί πολίτες, να πάρουν την πρωτοβουλία και να θέσουν επιτακτικά το πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις. Καλούμε την Κυβέρνηση και τα κόμματα να αναλογισθούν τις ευθύνες τους και ν’ αντιληφθούν ότι η χώρα αυτή δεν μπορεί να είναι ξέφραγο αμπέλι. Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα στον ελληνικό λαό. Τον καλούμε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Να οργανώσει σε όλη την Ελλάδα και τον απόδημο Ελληνισμό Επιτροπές Αγώνα. Ένα παράδειγμα, είναι αυτή που οργάνωσαν οι απελπισμένοι κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονος στην Αθήνα, που προεικονίζει το μέλλον, στο οποίο οδηγούν την Ελλάδα οι ανεύθυνες πολιτικές και η ανοχή των κυβερνώντων, σημερινών και χθεσινών, και άλλων κομματικών ιθυνόντων και ιδεολογικών απολογητών, κυρίως στο χώρο των ΜΜΕ. Μόνο η άμεση κινητοποίηση και παρέμβαση του λαού μπορεί να σταθεί εμπόδιο και ν’ αναχαιτίσει μια δρομολογημένη δυναμική, μια ολέθρια μηχανή, που έχει ως στόχο τη δημογραφική αλλοίωση και την εθνική αποδόμηση της χώρας, με τη φενάκη της δήθεν «προοδευτικής» πολιτικής και του «διεθνισμού». Η Ελλάδα και τα ανθρωπιστικά και οικουμενικά ιδεώδη, που εκπροσωπεί διαχρονικά, μέσα από την ιστορία και τον πολιτισμό της, είναι παρακαταθήκη για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Δεν είναι όμως άλλοθι και πρόσχημα για όσους θέλουν να πλήξουν, για τους δικούς τους λόγους και συμφέροντα, την Ελληνική εθνική ταυτότητα και το Ελληνικό εθνικό κράτος.

    Το κείμενο υπογράφουν πολλοί Έλληνες πολίτες, πανεπιστημιακοί, νομικοί, συγγραφείς, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες, επαγγελματίες κ.ά., μεταξύ των οποίων οι: Νεοκλής Σαρρής, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου Κωνσταντίνος Ρωμανός, καθηγητής Πανεπιστημίου του Αιγαίου Γιάννης Παπαμιχαήλ, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου Γιάννης Τσουδερός, αρχιτέκτων-καθηγητής ΕΜΠ Αθηνά Κατσαφάδου, δικηγόρος-τ. πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Πειραιώς Λεωνίδας Χ. Αποσκίτης, δημοσιογράφος-συγγραφέας Άννα Δοντά, δημοσιογράφος Δημήτρης Γιαννόπουλος, οικονομολόγος-δημοσιογράφος Θέκλα Κίττου, σκηνοθέτις Γιώργος Παπαγιαννόπουλος, αρχιτέκτων-συγγραφέας Δαμιανός Βασιλειάδης, εκπαιδευτικός Θεόδωρος Μπατρακούλης, Δρ. Γεωπολιτικής-πανεπιστημιακός Λάμπρος Παπαδημητράκης, σκηνοθέτης. Αριστείδης Καρατζάς, εκδότης Θεόδωρος Παντούλας, εκδότης Ανδρέας Αθηναίος, καθηγητής University of Pennsylvania alithinapsemata

    Σχόλιο από gαk. | 15/07/2012


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: