Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Ενάντια στη νεοναζιστική πρόκληση

«Δεν ξεχνάμε ότι οι γειτονιές του Πειραιά είναι προσφυγομάνες, ότι ο Πειραιάς και οι γύρω δήμοι γιγαντώθηκαν όταν χιλιάδες πρόσφυγες από τη Μικρασία και τον Πόντο ήρθαν εδώ κυνηγημένοι, εξαιτίας του πολέμου, η ονομασία της περιοχής -Νέο Ικόνιο- το επιβεβαιώνει….»

Τραμπουκισμοί σε σχολείο στο Πέραμα

O ναζιστής βουλευτής, Γιάννης Λαγός, μαζί με ομάδα χρυσαυγιτών εισέβαλε στο Α’ Δημοτικό Σχολείο Νέου Ικονίου, στο Πέραμα. Οι ναζιστές τραμπούκισαν δάσκαλους και γονείς. Αυτό που «ενόχλησε» τους ναζιστές ήταν η απόφαση να φοιτήσουν στο σχολείο και προσφυγόπουλα από το Σχιστό.

Αποτέλεσμα εικόνας για Λαγός Νέο ΙκόνιοΣυγκεκριμένα, σε ανακοίνωση του το υπουργείου Παιδείας, αναφέρεται σε «προπηλακισμούς» και «απειλές» που «υπέστησαν η διευθύντρια και εκπαιδευτικοί στο Δημοτικό Σχολείο Νέου Ικονίου Περάματος, και μάλιστα παρουσία των μαθητών, από ομάδα χρυσαυγιτών, με επικεφαλής τον βουλευτή Γιάννη Λαγό».

Όπως περιγράφεται «το σχολείο, που έχει επιλεγεί για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων, δέχθηκε την εισβολή, ενώ ξεκινούσε η συνεδρίαση του Συλλόγου Γονέων. Οι ομάδα των χρυσαυγιτών εισέβαλε στο σχολείο, χωρίς την απαιτούμενη άδεια, επιχειρώντας να μεταβάλει τον εκπαιδευτικό χώρο σε αρένα πολιτικής αντιπαράθεσης και σύγκρουσης».

Σύμφωνα με επώνυμες καταγγελίες στην «Εφημερίδα των Συντακτών», «γρονθοκοπήθηκαν δάσκαλοι και γονείς στον χώρο του σχολείου, ενώ έξω από αυτό βρίσκονταν αστυνομικοί που παρέμειναν αμέτοχοι».

«Αφορμή για τις προσχεδιασμένες βιαιότητες ήταν η απόφαση να φοιτήσουν στο συγκεκριμένο σχολείο και προσφυγόπουλα από το Σχιστό», σημειώνεται.

«Να υποδεχτούμε και να αγκαλιάσουμε τα προσφυγόπουλα»

Νωρίτερα, η Ένωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Περάματος, καλούσε, με ανακοίνωση της, «γονείς, τους Συλλόγους Γονέων, τους Συλλόγους Εκπαιδευτικών να υποδεχτούμε και να αγκαλιάσουμε τα προσφυγόπουλα που θα έρθουν στο Δημοτικό Σχολείο του Ν. Ικονίου. Τους καλούμε να απομονώσουν και να αποδοκιμάσουν ρατσιστικές και ξενοφοβικές φωνές που στοχοποιούν τα παιδιά και τις κυνηγημένες οικογένειές τους».

Στη συνέχεια τονίζεται:

«Με θλίψη παρακολουθούμε ανήλικα προσφυγόπουλα να στοχοποιούνται ως φταίχτες των προβλημάτων μας, ξεχνώντας ότι είναι κατατρεγμένα ανήλικα παιδιά, που ξεριζώθηκαν από τον τόπο τους χάνοντας οικογένεια, σπίτι – πατρίδα, λόγω των πολέμων που διεξάγονται. Μια ολόκληρη γενιά παιδιών που δεν θα έχει τη δυνατότητα να ζήσει φυσιολογικά, να μορφωθεί, να μεγαλώσει όπως πρέπει. Δεν χάνουμε ποτέ από τη μνήμη μας τα μάτια των παιδιών που γλιτώνουν από τον πόλεμο, δεν ξεχνάμε τον Αϊλάν και όλα τα άλλα παιδιά που «χάθηκαν» στις θάλασσες.

Ξέρουμε καλά ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες δεν ήρθαν στην Ελλάδα για τουρισμό και αναψυχή. Φεύγουν από τις χώρες τους, ψάχνοντας να βρουν ένα καλύτερο αύριο, να ξεφύγουν από τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Όσοι καταφέρουν να σωθούν από τις βόμβες, από τις κακουχίες, από τους δουλεμπόρους, από τα φουρτουνιασμένα νερά του Αιγαίου, περνάνε στη χώρα μας, αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο γι’ αυτούς, αλλά κυρίως για τα παιδιά τους. Στην Ευρώπη βλέπουν την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον και εκεί προσπαθούν να φτάσουν.

Δεν ξεχνάμε ότι οι γειτονιές του Πειραιά είναι προσφυγομάνες, ότι ο Πειραιάς και οι γύρω δήμοι γιγαντώθηκαν όταν χιλιάδες πρόσφυγες από τη Μικρασία και τον Πόντο ήρθαν εδώ κυνηγημένοι, εξαιτίας του πολέμου, η ονομασία της περιοχής -Νέο Ικόνιο- το επιβεβαιώνει.

Η Ένωση Συλλόγων Γονέων, που εκπροσωπεί εκατοντάδες γονείς του οργανωμένου γονεϊκού κινήματος, πρωτοστάτησε το προηγούμενο διάστημα ώστε να εκφραστεί και να δυναμώσει η αλληλεγγύη απέναντι στους πρόσφυγες. Η ανταπόκριση των γονιών ήταν πραγματικά συγκινητική με τη συγκέντρωση τροφίμων, ρούχων και παιχνιδιών. Η Ένωση Συλλόγων Γονέων, ταυτόχρονα με την έμπρακτη αλληλεγγύη, διεκδικεί άμεσα μέτρα που αφορούν το ζήτημα της εκπαίδευσης των προσφυγόπουλων που βρίσκονται εγκλωβισμένα στη χώρα μας.

Να δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για μια ουσιαστική εκπαιδευτική διαδικασία τόσο στους χώρους φιλοξενίας, όσο και στα σχολεία που θα υποδεχτούν προσφυγόπουλα. Αυτό σημαίνει ότι το κράτος πρέπει να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα, μέσα από τις δημόσιες δομές υγείας, ώστε να πληρούνται όλα τα κριτήρια εγγραφής που ισχύουν για όλα τα παιδιά, όπως εμβόλια, ιατρικές βεβαιώσεις κλπ. Επίσης να εξασφαλιστεί όλο το αναγκαίο εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό, η ασφαλής μεταφορά των μαθητών και η σίτισή τους.

Καλούμε τους γονείς να μην αποπροσανατολιστούν από ρατσιστικές και φασιστικές φωνές που βάζουν στο στόχαστρο μικρά παιδιά και κυνηγημένους ανθρώπους, αθωώνοντας τον ένοχο για το φαινόμενο της προσφυγιάς και της μετανάστευσης, αλλά και για τη ζωή μας σήμερα. Στα σχολεία μας και στα σπίτια μας δεν υπάρχει χώρος για ρατσισμό και ξενοφοβία. Απομονώνουμε κάθε τέτοια φωνή που θα ακουστεί. Θέλουμε να μεγαλώσουν τα παιδιά μας με τις αξίες της ειρήνης, της αλληλεγγύης, της συνεργασίας και της αγάπης προς τον άνθρωπο.

Αντίπαλός μας δεν είναι οι πρόσφυγες, οι μετανάστες και τα παιδιά τους, αντίπαλός μας είναι η πολιτική των κυβερνήσεων και της ΕΕ που δημιουργούν πολέμους με θύματα τους λαούς».

Ένα κόμικ για τον φασισμό

%cf%86%ce%b1%cf%83%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%ce%ba%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%ba

Advertisements

18/01/2017 - Posted by | -προσφυγιά, -παράνοια, -Για την αγάπη, -Διάφορα, -Ιδεολογικά, -Κρίση, -Νεοελληνικά, Αντιρατσιστικά, Αντιδραστικά

1 σχόλιο »

  1. «Μάθημα αντιφασισμού» από μία επικηρυγμένη δασκάλα

    Συντάκτης: Χρήστος Κάτσικας

    Συγκινεί, διδάσκει και εξοπλίζει, το μήνυμα της εκπαιδευτικού Ελένης Καραγιάννη (εκπαιδευτικός Εικαστικής Αγωγής – συντονίστρια Εκπαίδευσης Σχιστού) από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook που διδάσκει ανθρωπιά και αλληλεγγύη στους πιο δύσκολους καιρούς.

    «Αυτό το κείμενο όπως και όλα τα άλλα, αναρτήθηκε στην ανοικτή, δημόσια και ελεύθερη σελίδα μου σε αυτόν εδώ το χώρο, με πολύ θάρρος και παρρησία. Την τελευταία φορά που έγραψα για την εκπαίδευση των παιδιών των προσφύγων δέχθηκα “προειδοποιήσεις”. Είμαι επικηρυγμένη βλέπετε στις σελίδες της Χρυσής Αυγής και στις σελίδες της “σοβαρής” Χρυσής Αυγής.

    »Αλλά δυστυχώς δεν φοβάμαι. Δυστυχώς. Για αυτό θα συνεχίσω να μιλάω. Ξέρω. Δεν επιτρέπεται αυτήν την εποχή. Ιδιαίτερα σε γυναίκες. Όμως θα το κάνω.

    »Δεν μπορώ να μην το κάνω. Γιατί θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου και η ψυχή μου θα με ρωτήσει: “Μίλησες ; Υπερασπίστηκες τον αδύναμο;”

    »Σήμερα ήμουν μάρτυρας σε μια από τις πιο θλιβερές εικόνες της ζωή μου. Προπηλακισμοί. Χαστούκια. Μπουνιές. Βρισιές. Ουρλιαχτά. Υστερίες. Τεντωμένα πρόσωπα. Υψωμένες γροθιές. Μέσα και έξω από τον ιερό χώρο ενός σχολείου.

    »Γιατί;

    »Για να μην έρθουν στην απογευματινή βάρδια ενός δημόσιου ελληνικού σχολείου κάπου 20-25 παιδιά του πολέμου. Παιδιά που έχουν επιβιώσει από οβίδες, από μισαλλοδοξία, από φανατισμό, από πείνα, από δίψα, από το κρύο, από τη θάλασσα. Παιδιά τραυματισμένα στη ψυχή και στο σώμα.

    »Παιδιά. Παιδιά. Παιδιά γαμώτο. Παιδιά.

    »Δεν θα πω πολλά όμως για τον Υπόδικο. Παρά μόνο πως ούτε επιθετικότητα ήταν αυτό που έκανε. Ούτε καν βία. Ήταν ένα χορευτικό. Μια περφόρμανς. Ένα σκετς. Αγανακτισμένος έσπρωχνε την πόρτα του σχολείου για να μπει τελικά μέσα, να κάνει μια στροφή σαv να χόρευε ζεϊμπέκικο και στη συνέχεια να αποχωρήσει. Το ξύλο στις δασκάλες και στους δασκάλους το έριξαν οι συνοδοί του.

    »Όλα αυτά που σας περιγράφω έγιναν μπροστά στα μάτια κάποιων παιδιών που δεν είχαν προλάβει να αποχωρήσουν από το σχολείο. Έκλαιγαν αυτά τα παιδιά. Είδαν τον Κύριο και την Κυρία τους, τους δασκάλους τους, να τρώνε σφαλιάρες και σπρωξίματα.

    »Γιατί;

    »Πώς θα παρηγορήσουμε αυτά τα παιδιά;

    »Ποιος θα τους εξηγήσει; Τι να τους εξηγήσει;

    »Για αυτά τα παιδιά δεν γίνεται όλο αυτό; Για να τα προστατεύσουμε;.

    »Γιατί έπρεπε να γίνει όλο αυτό;

    »Το υπόλοιπο μήνυμά μου αφορά στους γονείς του σχολείου. Και κάθε σχολείου. Ιδιαίτερα εκείνους που ήμασταν μαζί στη συζήτηση. Ξέρω πως το σχόλιό μου θα φτάσει στα χέρια τους. Θέλω να τους πω πως δεν έχω θυμό γι αυτούς. Έχω θυμό μόνο σε όσους εκμεταλλεύονται τα συναισθήματά τους.

    »Γιατί τα ξέρω τα συναισθήματά τους. Ήμουν κοντά τους τα τελευταία 19 χρόνια. Ήμουν κοντά τους όταν έχασαν τη δουλειά τους. Όταν μαζί με τους άλλους συναδέρφους μαζέψαμε λίγα χρήματα για να τους πληρώσουμε το κομμένο ρεύμα. Ήμουν εκεί κοντά στην μητέρα που κακοποιήθηκε από έναν βάναυσο σύζυγο και με άφησε να της κρατήσω το χέρι. Ήμουν κοντά τους στην αγωνία τους για τον μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους. Δεν θα τους κατηγορήσω. Γιατί τους κατανοώ. Ξέρω.

    »Ειλικρινά ξέρω τις δυσκολίες, τις αγωνίες και τον πόνο της ψυχής τους. Και το λέω χωρίς ίχνος ειρωνείας. Ξέρω το βάρος του να μεγαλώνεις παιδιά σε αυτές τις δύσκολες εποχές της χολέρας. Της φτώχειας. Της ψυχικής ανέχειας. Ξέρω. Ήμουν εκεί όταν εκμυστηρεύτηκαν τις αγωνίες τους. Πήρα τα παιδιά τους αγκαλιά όταν μάτωναν τα γόνατά τους στο προαύλιο και ζητούσαν τη μαμά. Μέχρι να έρθει η μαμά, ήμουν εγώ εκεί για εκείνα. Χωρίς φόβο τα πήρα αγκαλιά όταν έβραζαν από πυρετό.

    »Πολλές φορές κόλλησα τις ασθένειές τους. Τις γρίπες τους. Τα δερματικά τους. Τα παράσιτά τους. Ναι. Τα Ελληνάκια έχουν από όλα αυτά. Αλλά δεν σταμάτησα ούτε στιγμή να είμαι εκεί σαν δεύτερη Μητέρα για αυτά. Τα αγαπάω τα παιδιά τους. Μάλιστα τα πιο μικρά, μερικές φορές μπερδεύονται και με φώναζαν μαμά. Αλήθεια. Το κάνουν αυτό οι πολύ μικροί μαθητές.

    »Και θα συνεχίσω να τα αγαπάω και να διαθέτω την αγκαλιά μου και την ψυχή μου για αυτά. Γιατί έχω επιλέξει να είμαι Δασκάλα. Είναι δύσκολο να είσαι δάσκαλος. Γιατί βλέπεις να κυλάει η ιστορία μπροστά σου και πολλές φορές είναι πέρα από τις δυνάμεις σου να αλλάξεις το ελάχιστο. Όμως αυτό δεν είναι αλήθεια. Έτσι νόμιζα. Έτσι ήθελαν να με κάνουν να νομίζω. Ότι είμαι θύμα. Ότι δεν μπορώ να αλλάξω πολλά. Είναι ψέμα όμως. Μπορώ να αλλάξω τη μοίρα μου. Μπορώ να αλλάξω τη μοίρα των μαθητών μου. Μπορώ να συμβάλω λίγο. Ένα μικρό βηματάκι προς μια πιο ανθρώπινη ζωή.

    »Πιο ανθρώπινη ζωή.

    »Και γι αυτόν τον λόγο θα συνεχίζω να αγκαλιάζω τα παιδιά τους όταν έχουν πυρετό και να βρίσκομαι δίπλα στις μητέρες αυτές όταν θα θέλουν υποστήριξη. Θα το κάνω… Με όλη μου την καρδιά.

    »Θα το κάνω όμως και για τα παιδιά των προσφύγων.

    »Δεν υπάρχει ούτε μια περίπτωση να μην το κάνω και για τα παιδιά των προσφύγων.

    »Ξέρετε γιατί;

    »Για ένα μόνο λόγο.

    »Για να αλλάξω τον κόσμο. Αυτό με ενδιαφέρει μόνο.

    »Δυστυχώς αυτό με ενδιαφέρει μόνο.

    »Γιατί ο Δαρβίνος είπε πως τα είδη που δείχνουν Συμπόνια στα αδύναμα μέλη της αγέλης, είναι τα είδη που επιβιώνουν. Είναι τα είδη που κατακτούν το κόσμο. Τα δυνατά είδη. Αυτά τα είδη στο βασίλειο της φύσης επιβιώνουν. Όχι τα βίαια. Όχι εκείνα που αφήνουν πίσω στο πέρασμά τους και έξω από την αγέλη τον αδύναμο. Αλλά αυτά που κάνουν χώρο.

    »Χώρο.

    »Θα ήθελα να είμαστε μαζί σε αυτό το Μεγάλο και Ιερό σκοπό. Μια αγκαλιά. Για να αλλάξουμε τον κόσμο. Για να γίνουμε λίγο πιο δυνατοί και λίγο πιο θωρακισμένοι και προετοιμασμένοι για τα επόμενα δύσκολα χρόνια που έρχονται. Σε αυτές τις φήμες πολέμου και σε αυτό το χωνευτήρι ψυχών που έχει καταντήσει ο κόσμος θέλω ειλικρινά να είμαστε μαζί και να αγκαλιάσουμε τους αδύναμους.

    »Για να αλλάξουμε τον κόσμο.

    »Θα έρθετε;

    Ελένη Καραγιάννη
    Εκπαιδευτικός εικαστικής αγωγής
    Συντονίστρια Εκπαίδευσης Σχιστού».

    Σχόλιο από A | 19/01/2017


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: