Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

Ρωσία: Από τον Γέλτσιν στον Πούτιν – από τη λεηλασία στην ανασυγκρότηση

Ρωσία: Από τον Γέλτσιν στον Πούτιν – από τη λεηλασία στην ανασυγκρότηση

 από Στέλιος Ελληνιάδης

Ρωσία: Από τον Γέλτσιν στον Πούτιν – από τη λεηλασία στην ανασυγκρότησηΣτη λίμνη της Βουλιαγμένης, οι Εκδόσεις Καστανιώτη, η Ελληνορωσική Λέσχη «Διάλογος» και το περιοδικό «Πανόραμα», παρουσίασαν την ελληνική έκδοση του καινούργιου βιβλίου του γνωστού Γερμανού δημοσιογράφου και ντοκιμαντερίστα Χούμπερτ Ζάιπαλ«Πούτιν – Η εξουσία εκ των έσω». Το βιβλίο δεν αποτελεί μια αγιογραφία του προέδρου της Ρωσίας, αλλά μια τεκμηριωμένη αφήγηση της πολιτικο-οικονομικής εξέλιξης της Ρωσίας από την ανακήρυξή της ως ανεξάρτητου κράτους μέχρι τις μέρες μας, ιδίως μέσα από τη σκληρή πάλη των ατόμων και των ομάδων για τον έλεγχο της εξουσίας και τη λεηλασία του πλούτου της χώρας. Από την καταστροφική «δεκαετία Γιέλτσιν» στην περίοδο ανασυγκρότησης του ρωσικού κράτους που δικαιολογημένα ταυτίζεται με την αναπάντεχη επιλογή του Βλαντίμιρ Πούτιν για το ανώτατο αξίωμα της χώρας και τις «εκπλήξεις» που αυτή η επιλογή συνεπαγόταν, για όλους.

Συνέχεια

Advertisements

05/09/2016 Posted by | -Γεωπολιτικά, -Δρόμος εφημερίδα, -Ιδεολογικά, -Κρίση, -Ρωσία | Σχολιάστε

-Μια απεργία στον «παράδεισο» του υπαρκτού σοσιαλισμού

Μια απεργία με άκλαυτους και άταφους νεκρούς

Η φωτογραφία από παράνομες εκδόσεις της εποχής

του Δημήτρη Β. Τριανταφυλλίδη

Σαν σήμερα, 2 Ιουνίου 1962 βάφτηκε στο αίμα η ειρηνική διαδήλωση των εργατών του εργοστασίου ηλεκτροπαραγωγής της πόλης Νοβοτσερκάσκ.

Καταλύτης των τραγικών αυτών γεγονότων ήταν η άθλια οικονομική κατάσταση στον «παράδεισο» της ΕΣΣΔ. Από τις αρχές της άνοιξης είχαν ήδη αρχίσει να παρατηρούνται ελλείψεις στο ψωμί και ο Χρουστσόφ τότε για πρώτη φορά αποφάσισε να αγοράσει σιτηρά από το εξωτερικό.

Συνέχεια

03/06/2016 Posted by | -παράνοια, -Αντίσταση, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κρίση, -Πολιτική, -Ρωσία, ΕΣΣΔ | 7 Σχόλια

-Το ΚΚΕ, οι αγρότες και η γενοκτονία της αγροτικής τάξης στην ΕΣΣΔ

Γενικά η εποχή μας είναι γεμάτη από αντιφάσεις, κοινωνικά προβλήματα που εκρηκτικά εμφανίζονται, ματαιωμένες προσδοκίες, κατάρρευση της ιδεαλιστικής εικόνας που είχε ένα μεγάλο τμήμα της Αριστεράς για την πραγματικότητα. Η πτώση από τα ροζ ψεύτικα συννεφάκια στην αληθινή ζωή δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Παρόμοια δύσκολη είναι η προσαρμογή των κοινωνικών σχέσεων και ισορροπιών σε συνθήκες οικονομικής κατάρρευσης.

Σ’ αυτή την περίεργη εποχή ο κάθε πονηρός επενδύει με τον τρόπο που πιστεύει ότι θα του αποφέρει κέρδος. Και όσο ποιο κυνικός και θρασύς είναι ο πονηρός , τόσο πιο έντονη κάνει την παρουσία του.

Και όπως καταλάβατε αγαπητοί φίλοι εννοούμε τους γραφειοκράτες του Περισσού
, που υποδυόμενοι τον Λένιν και ακολουθώντας την φιλαγροτική πολιτική του που εκφράστηκε με το σύνθημά του «η γη στους αγρότες», έχουν φορέσει την φιλαγροτική ποδιά και οι αρχισυνδικαλιστές του τύπου Μπούτα, αλλά και οι ίδιοι πρωτοστατούν στις αγροτικές κινητοποιήσεις.

Κρύβουν όμως από τους αγρότες το ΜΕΓΑΛΟ ΜΥΣΤΙΚΟ:  Ότι το πολιτικό τους όραμα δεν είναι η πολιτική του Λένιν για τη γη, αλλά η πολιτική του Στάλιν. Δηλαδή η πολιτική της ΓΕΝΟKΤΟΝΙΑΣ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ…

Ας δούμε όμως τι έγινε στη Σοβιιετική Ένωση και πως εξοντώθηκε η αγροτική τάξη

 

Συνέχεια

12/02/2016 Posted by | -παράνοια, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κρίση, -Κομμουνισμός, -Περί οικονομίας, -Πολιτική, -Ρωσία, -Σταλινικές Διώξεις, -Σοβιετικός Μεσοπόλεμος, -εθνικισμός, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός | 11 Σχόλια

-Τι συμβαίνει στην περιοχή της Μαριούπολης

Η σύγκρουση στην Ουκρανία

του Κωνσταντίνου   Καρακόζοφ

Για να κατανοήσουμε το τι πραγματικά συμβαίνει στην Ανατολική Ουκρανία θα πρέπει να κατανοήσουμε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της περιοχής και των κατοίκων.

 Πόλεις όπως το Χάρκοβο, το Ντανιέτσκ, το Λουγκάνσκ και η Μαριούπολη βρέθηκαν στην Ουκρανία με τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, αν και η αίσθηση και αναμονή των κατοίκων ήταν ότι θα αποτελούσαν μέρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Μπορεί να ακούγεται αστείο, αλλά λέγεται ότι ο τότε Πρόεδρος της Ρωσίας Γιέλτσιν, μόνιμα υπό την επήρεια αλκοόλ ξέχασε να τις ζητήσει από τον πρόθυμο για όλα, τότε Πρόεδρο της Ουκρανίας Λεονίντ Κραβτσούκ.

   Για τα επόμενα 23 χρόνια η περιοχή αποτέλεσε κομμάτι της Ουκρανίας, ενός κράτους απόλυτα διεφθαρμένου σε όλα τα επίπεδα κοινωνικής και πολιτικής ζωής. Η πολιτική ζωή της χώρας κυριαρχήθηκε και κυριαρχείται από τυχοδιώκτες, ολιγάρχες, απόλυτα διεφθαρμένους πολιτικούς. Συνέχεια

14/12/2015 Posted by | -παράνοια, -Γεωπολιτικά, -Ιδεολογικά, -Κρίση, -Ρωσία, -εθνικισμός | Σχολιάστε

-Δυό σημαντικές δημιουργοί από τον ελληνισμό της τ. ΕΣΣΔ

Οι Έλληνες που έφτασαν στην Ελλάδα μετά τη σοβιετική κατάρρευση -κουβαλώντας μια εκπληκτικη ιστορική εμπειρία που τα είχε όλα- δεν ήταν ιδιαιτέρως τυχεροί.

Ελάχιστοι από τους Ελλαδίτες γνώριζαν την ιστορία τους και δύσκολα έγιναν αποδεκτοί στο ομοεθνές περιβάλλον. Ακόμα και οι προερχόμενοι από τους Πόντιους πρόσφυγες του 1922  τους είδαν με επιφύλαξη και τους αντιμετώπισαν ως  «ρωσοπόντιους».Φωτογραφία: Το Σάββατο 14 Ιουνίου, στο Πολυχώρο "Αίτιον",στις 22.οο μαζί με την Μήδεια Χουρσουλίδου Medea Choursoulidou  θα παίξουμε το τελευταίο μας λά'ι'β για να κλείσουμε την σεζόν! Θα σας περιμένουμε με χαρά!<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />
Ευχαριστούμε την Savina Chris Poster Designer για τις αφίσες που μας ετοίμαζε!

Κάποιοι κερδοσκόπησαν πάνω τους και κάποιοι άλλοι προσπάθησαν να τους κλείσουν σε γκέτο.

Το ελλαδικό πολιτικό σύστημα τους περιθωριοποίησε ηθικά ως «ελληνοποιημένους» και σήμερα αποστέρησε από τους γέροντες την ελάχιστη αποζημίωση που τους έδινε ως πενιχρή σύνταξη, οδηγώντας τους στην εξαθλίωση και στο θάνατο.

Ακόμα και ο περιβόητος αντιρατσιστικός πολιτικός χώρος πάνω σ’ αυτούς απέδειξε ότι είναι μεροληπτικός, μίζερος και ψεύτης…

Κι όμως, ο  πληθυσμός αυτός κουβαλούσε μια μεγάλη ιστορική εμπειρία και μια πλούσια πολιτιστική καλλιέργεια.  Στάθηκε στα πόδια του, προσπάθησε να αποκατασταθεί με τις δικές του δυνάμεις και να αποδείξει στην ομοεθνή κοινωνία την πραγματική αξία που είχε.

Αφορμή για τούτο το σημείωμα είναι δύο εξαιρετικές μουσικοί -υψηλής ποιότητας και ευαισθησίας- από την πρώην Σοβιετική Ένωση: η Αλμπίνα Ζαχαριάδου από το Βατούμι και η Μήδεια Χουρσουλίδου από την Τσάλκα.

Ο χώρος όπου εκφράζονται καλλιτεχνικά είναι το »Αίτιον», Τζιραίων 8-10, κοντα στο σταθμό του μετρό στην Ακρόπολη…   Όπως διαβάζουμε στην ανακοίνωσή τους:
» Το Σάββατο 14 Ιουνίου, στο Πολυχώρο «Αίτιον», στις 22.οο μαζί με θα παίξουμε το τελευταίο μας λά’ι’β για να κλείσουμε την σεζόν! Θα σας περιμένουμε με χαρά!»

Συνέχεια

10/06/2014 Posted by | -ποιητές, -τραγούδια, -Γραμματεία, -Διάφορα, -Ρωσία, ΕΣΣΔ | 2 Σχόλια

-Ας θυμηθούμε το Σοχούμι

Μια συνέντευξη με τον ΓΙΩΡΓΟ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 7 Μαρτίου 2014

Ανθηρή η «Μικρή Ελλάδα» στο Σοχούμι Αμπχαζίας

Από τον ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ

Γεννήθηκε στο Σοχούμι της Αμπχαζίας και έζησε εκεί μέχρι να τελειώσει το Λύκειο. Μετά έφυγε στη Μόσχα για σπουδές στο Χρηματοοικονομικό Πανεπιστήμιο. Εργαζόταν στα κεντρικά γραφεία της κρατικής Τράπεζας της Μόσχας. Αλλά ποτέ δεν έχασε την επαφή με την πατρίδα του.

Ελληνες καπνέμποροι πρωτοστάτησαν στην ανάπτυξη του Σοχούμι το 1912. Συνέβαλαν στη δημιουργία δύο θεάτρωνΟ Γιώργος Γρηγοριάδης το 1987 δίδασκε τη νεοελληνική γλώσσα στο Σοχούμι σε τάξη του Β’ Μεσαίου Σχολείου της πόλης.

– Πότε ήρθατε εδώ;

«Μόνιμα ήρθα το 1992. Η πρώτη φορά που μπόρεσα να ταξιδέψω εδώ μόλις άλλαξε η σοβιετική νομοθεσία περί ταξιδιών στο εξωτερικό ήταν το 1988».

– Η ιστορία της πόλης;

«Η σημερινή πόλη του Σοχούμι είναι κτισμένη πάνω στα ερείπια της αρχαίας ελληνικής Διοσκουριάδας. Το Μεσαίωνα η Αμπχαζία επί αιώνες ήταν τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και ο ελληνισμός τότε συνέχιζε να ανθεί εκεί. Ο ντόπιος πληθυσμός εκχριστιανίστηκε. Μετά την κατάκτηση της Αμπαζίας από τους Οθωμανούς ο αμπχάζικος πληθυσμός επί το πλείστον εξισλαμίσθηκε. Το 1810 η Αμπχαζία ως δουκάτο έγινε τμήμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Οι ρωσικές αρχές άρχισαν να προσελκύουν χριστιανικό πληθυσμό στην Αμπχαζία με τις πολλές διευκολύνσεις που του παρείχαν. Ετσι 300 ελληνικές οικογένειες από τα νησιά του Αιγαίου κάπου στα μέσα του 19ου αιώνα μετοίκισαν στην Αμπχαζία. Αργότερα άρχισε η μαζική εποίκιση της περιοχής από τους Ελληνες του Πόντου με τη δημιουργία πάνω από 50 χωριών».

– Η ελληνική κοινότητα;

Συνέχεια

14/03/2014 Posted by | -προσφυγιά, -Ιστορικά, -Ρωσία, Καύκασος | 1 σχόλιο

-Κάψτε τα κωλόχαρτα της ντροπής

Syntaksis

Ως φαίνεται δεν αρκούν οι 3.000-4.000 αυτοκτονίες στη πατρίδα μας τον καιρό των μνημονίων, κάποιοι θέλουν να ‘ναι ακόμη πιο βαρύ το τίμημα που θα πληρώσει ο λαός.

Η κυβέρνηση της εθνικής καταισχύνης άρχισε να αποστέλλει  τα ειδοποιητήρια θανάτου προς 40.000 περίπου υπερήλικες νεοπρόσφυγες από την πρώην ΕΣΣΔ και Βορειοηπειρώτες  που με βάση τον ν.4093/2012 (μεσοπρόθεσμο)  περικόπτεται η πενιχρή τους σύνταξη των 300 ευρώ αλλά και η ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη.

Τους οδηγούν στην εξαθλίωση, στην πείνα και στον θάνατο.
Με περίσσια  θρασύτητα  ονομάζουν αυτό το κωλόχαρτο  διακοπής της σύνταξής τους  «αίτηση-υπεύθυνη δήλωση» ,  τους υποχρεώνουν δηλαδή να κάνουν αίτηση  για να τους κόψουν την σύνταξη με την απειλή ότι εάν  δεν το υποβάλουν θα τους ανασταλεί η σύνταξη…… τόση παλιανθρωπιά  και τόσος εξευτελισμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας από τους πλασιέδες των τραπεζών.
Πάλι η ίδια ντροπιαστική διαδικασία με εκείνες τις άθλιες «επιτροπές ιθαγένειας» , » είσαι ο… και λέγεσαι…εγεννήθεις ….».

Αηδία δε προκαλούν οι «δικαιολογίες» των σύγχρονων νενέκων,  αυτών που υπέγραψαν αυτόν τον νόμο που ζηλεύοντας την δόξα του Χρυσοχοϊδη δηλώνουν «νύχτα μας έδωσαν τον νόμο, 800 σελίδες , δεν προλάβαμε να τον διαβάσουμε»…
Τα βάσανα των νεοπροσφύγων ομογενών από την πρώην ΕΣΣΔ είναι ταυτόσημα με τα βάσανα και τα πάθη όλων των Ελλήνων και έχουν τις ίδιες αιτίες. Η αλληλεγγύη στην καθημερινή ζωή και στους αγώνες είναι προϋπόθεση για να σταθεί όρθια ολόκληρη η  κοινωνία.

 Η Πανελλαδική επιτροπή αγώνα ομογενών από την πρώην ΕΣΣΔ  καλεί σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στις σχετικές διατάξεις του ν. 4093/2012 αύριο 1 η ώρα το μεσημέρι Σταδίου 29 στο Υπουργείο Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης.

Εκεί ας κάψουν αυτά τα κωλόχαρτα της ντροπής .…

Syntaksis2

– Η Χριστίνα από την Τασκένδη

12/02/2013 Posted by | -προσφυγιά, -Διασπορά, -Πολιτική, -Ρωσία, -Σοβιετικός Μεσοπόλεμος | 3 Σχόλια

-Η Χριστίνα απ’ την Τασκένδη

DSCA_3112

Ετοιμάζονταν  να περιποιηθούν το καινούργιο τουρσί λάχανο που μοσχοβόλαγε (άλλοι κράταγαν την μύτη τους) με την συνοδεία τσίπουρου , πίσω από τις μεγάλες τζαμαρίες του «Αμπάριζα» όταν εμφανίστηκε μια γιαγιά στα απέναντι σκουπίδια.
Συνηθισμένη σκηνή πια  στους καιρούς μας αλλά όταν την έχεις μπροστά σου είναι κάπως….
Σκυμμένη ανακάτευε κάτι σακούλες σκουπιδιών για λίγη τροφή….. μια ματιά, ένα νεύμα κι έτρεξε κοντά της η Κορίνα….
-Ρώτα αν θέλει να της δώσουμε…  κι έτρεξε κάποιος στο πατάρι για λίγα όσπρια και ζυμαρικά που περίσσεψαν από την τελευταία διανομή τροφίμων που διοργάνωσε η Κίνηση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Γαλατσίου.
-Πως σε λένε ?
-Χριστίνα , από την Τασκένδη είμαι, με την χαρακτηριστική προφορά ανθρώπων που έχουν έρθει από Ρωσία.
Βούρκωσαν τα γαλανά μάτια της Χριστίνας , με αναφιλητά όταν της πρόσφεραν και μια σακούλα με πατάτες και λίγο λάδι … λύγησαν τα γόνατά της…
…. θυμήθηκα την κα Χριστίνα, από το τσεμπέρι, ήταν εκείνη η κυρία με τα περιστέρια που φωτογράφησα πριν 1 μήνα.
Η Χριστίνα από την Τασκένδη, μόνη κι έρημη,  που  της έκοψαν την πενιχρή σύνταξη των 300 ευρώ με εκείνον τον νόμο λαιμητόμο 4093/2012 για να ταΐσουν το μπόϊ κάποιου ληστή, όπως και σε όλους τους νεοπρόσφυγες από την πρώην ΕΣΣΔ και τους Βορειοηπειρώτες.
Με εκείνον τον νόμο που όπως αναφέρει και η ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων στην Ευρώπη «..Αποτελεί ασέβεια προς την Ιστορία αυτών των ανθρώπων , όπως και προς την Ιστορία κάθε Έλληνα,..»

——————————————————————————

Επιστολή της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων στην Ευρώπη προς τον Πρωθυπουργό της χώρας, τους αρχηγούς των κομμάτων, και τον πρόεδρο του ελληνικού κοινοβουλίου με θέμα: την διακοπή της σύνταξης του ΟΓΑ και της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για 25,000 νέους πρόσφυγες απο τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Με αγωνία και πόνο παρακολουθούμε τα τεκταινόμενα τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας , την Ελλάδα. Τις τεράστιες δυσκολίες που αντιμετωπίζει και την ανθρωπιστική κρίση που σοβεί στην κοινωνία. Ευχόμαστε η χώρα να βρει τον δρόμο της, τον δρόμο της ανάπτυξης και της ευημερίας. Όμως αυτός ο δρόμος , ο δρόμος της Εθνικής αξιοπρέπειας και της Δημοκρατιας δεν μπορεί να υπάρξει με τον λαό γονατισμένο και την Πατρίδα μας ταπεινωμένη.

Πατρίδα μας είναι το ψωμί και τα όνειρα των παιδιών μας, οι απόμαχοι της ζωής οι γέροντές μας που αφήσαμε πίσω στην Ελλάδα. Πατρίδα μας είναι και οι 25,000 γέροντες, νέοι πρόσφυγες από τις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ που με βάσει απάνθρωπες διατάξεις του νόμου 4093/2012 τους διακόπτεται η πενιχρή σύνταξη του ΟΓΑ καθώς και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη οδηγώντας τους έτσι στην εξαθλίωση και στην απώλεια κάθε ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Αποτελεί ασέβεια προς την Ιστορία αυτών των ανθρώπων , όπως και προς την Ιστορία κάθε Έλληνα, η τύχη που τους επιφυλάσσουν οι σχετικές διατάξεις του νόμου 4093/2012. Εμείς οι απόδημοι Έλληνες Πόντιοι της Ευρώπης καλούμε την Ελληνική Πολιτεία άμεσα να αποσύρει τις σχετικές διατάξεις του νόμου 4093/2012 γιατί ο δρόμος προς την ευημερία και την Εθνική αξιοπρέπεια προϋποθέτει έναν λαό περήφανο και όχι επαίτη.

Ο πρόεδρος
Ιωαννης Μπουρσανιδης

10/02/2013 Posted by | -προσφυγιά, -Διάφορα, -Διασπορά, -Ρωσία | 3 Σχόλια

-Τραγούδια του Καρς…

Μια σελίδα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας στη γη του Προμηθέα

H περιοχή Καρς του νότιου Καυκάσου  έχει συναντηθεί με την ιστορία του σύγχρονου ελληνισμού με παράδοξο και ενδιαφέροντα τρόπο.  Ανήκε στην ιστορική Αρμενία, κατακτήθηκε από τους Ρώσους το 1878, κατοικήθηκε από Έλληνες μετανάστες από τον Πόντο, παραδόθηκε με τη μοιραία Συνθήκη του Μπρεστ Λιτόφσκ (Μάρτης 1918) από τους μπολσεβίκους στους Νεότουρκους με αποτέλεσμα να προσφυγοποιηθούν οι ελληνικοί, όπως και οι αρμενικοί, πληθυσμοί. Οι καρσλήδες ήρθαν σε μεγάλο βαθμό στην Ελλάδα μπολιασμένοι με δημοκρατικές ιδέες και συνεταιριστικό πνεύμα  και επηρέασαν καθοριστικά τα πολιτικά πράγματα κατά το Μεσοπόλεμο και τη δεκαετία του ’40 -ειδικά στη βόρεια Ελλάδα.

Υπάρχει ένα εξειδικευμένο μπλογκ για το άγνωστο αυτό τμήμα του ελληνισμού. Μπορείτε να το επισκεφτείτε: http://kafkasios-pontokomitis.blogspot.gr/

Επίσης για την ιστορία των «καρσλήδων» διαβάστε το ιστορικό κείμενο:  Από τον Καύκασο στην Ελλάδα….

Ενδιαφέρον έχει και η μουσική παράδοση των Ελλήνων του Καρς. Παραθέτουμε διάφορα:

Συνέχεια

13/11/2012 Posted by | -προσφυγιά, -Ρωσία, Καύκασος | 2 Σχόλια

-Iωάννης Αβραμίδης: Ένας κορυφαίος Πόντιος γλύπτης

ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥΤΟ ΣΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΑΒΡΑΜΙΔΗ προκλήθηκε από το δημοσίευμα της της Deutche Welle στον κορυφαίο  Έλληνα Γλύπτη της Αυστρίας. Παράλληλα προεθέτουμε κάποια στοιχεία που είχαμε συλλέξει παλιότερα και αφορούν μια συνέντευξη που είχε δώσει στη Μαρία Κουφοπούλου το 1999.
Ο κορυφαίος αυτός Πόντιος της διασποράς, που βίωσε ως παιδί τόσο τη Γενοκτονία από τον τουρκικό εθνικισμό, όσο και τις σταλινικές διώξεις δεν είναι γνωστός στο μη εξειδικευμένο ελληνικό κοινό, και δυστυχώς ούτε στον πολυλογάδικο ποντιακό θίασο των ημιμαθών και των καραγκιόζηδων,  που υποδύεται  τον ηγέτη στον οργανωμένο χώρο….

Κοινωνία & Πολιτισμός

Ένας Πόντιος στη Βιέννη

Αυτή την Κυριακή κλείνει τα 90 του χρόνια ο Ιωάννης Αβραμίδης, ο σημαντικότερος σήμερα γλύπτης της Αυστρίας. Ξεκίνησε κάποτε από τα Σούρμενα (σ.τ.σ του Πόντου) για να καταλήξει στη Βιέννη, όπου και ζει μέχρι σήμερα.

Αυτόν τον καιρό η Βιέννη γιορτάζει τον σημαντικότερο εν ζωή γλύπτη της Αυστρίας. Πρόσφατα εγκαινιάστηκε έκθεση με γλυπτά του στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης στην αυστριακή πρωτεύουσα, ενώ σε λίγες μέρες θα ανοίξει μεγάλη αναδρομική έκθεση για το συνολικό έργο του στο περίφημο μουσείο Αλμπερτίνα. Και το όνομα αυτού Ιωάννης Αβραμίδης. Και να σκεφθεί κανείς ότι είχε πρωτοφτάσει στη Βιέννη είκοσι χρονών και κάτι, προηγουμένως τον είχαν συλλάβει οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής στην Ελλάδα και τον είχαν στείλει στην Αυστρία για καταναγκαστικά έργα. Μετά τον πόλεμο ο Αβραμίδης έμεινε στη Βιέννη, σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική, αφιερώθηκε στη δεύτερη, σιγά-σιγά δημιούργησε τεράστιο έργο, αυστηρό και υποβλητικό, εκπροσώπησε την Αυστρία στη Μπιενάλε της Βενετίας το 1962 και τιμήθηκε το 1973 με το αυστριακό Μεγάλο Κρατικό Βραβείο.

Η μηχανή και ο άνθρωπος

Ο κριτικός της μεγάλης γερμανικής εφημερίδας Frankfurter Allgemeine Zeitung γράφει αυτή την εβδομάδα: «Οι μορφές, με τις οποίες ο Αβραμίδης έγινε γνωστός, θυμίζουν αναγεννημένες αρχαίες κόρες, είναι μισά αρχιτεκτονήματα και μισές ανθρώπινες μορφές, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στα πρόσωπά τους είναι υποτυπώδη, τα σώματά τους είναι σαν αφηρημένα αντικείμενα. Ορισμένοι τεχνοκριτικοί είδαν σ’ αυτό το στιλ ένα σχόλιο στην ηγεμονία της μηχανής κατά τον 20ό αιώνα και στη βία που ασκεί στο σώμα ο μηχανικός εξορθολογισμός. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτή η ερμηνεία σχετίζεται και με την προσωπική μοίρα του καλλιτέχνη.» Δυο λόγια λοιπόν για την προσωπική μοίρα του καλλιτέχνη πριν από την άφιξη στη Βιέννη, μια αναφορά στον πρότερο πολυκύμαντο βίο της οικογένειας. Ο Ιωάννης Αβραμίδης γεννήθηκε το 1922 στα Σούρμενα του Πόντου, η οικογένεια κατέφυγε στο Βατούμ της Γεωργίας για να αποφύγει τους διωγμούς των Τούρκων, ο πατέρας συνελήφθη από το σταλινικό καθεστώς, στάλθηκε στη Σιβηρία για να μη γυρίσει ποτέ, η μητέρα αποφάσισε να καταφύγει στην Ελλάδα, μετά ξέσπασε ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος που όταν τέλειωσε είχε εκβράσει τον Αβραμίδη στη Βιέννη.

Συνέχεια

23/09/2012 Posted by | -προσφυγιά, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Μετανάστευση, -Ρωσία, -Σταλινικές Διώξεις, -Mειονότητες στην Τουρκία | Σχολιάστε

-Είκοσι χρόνια χωρίς τη Σοβιετική Ένωση

H δικαίωση του Πλεχάνωφ, του Κροπότκιν και της Λούξεμπουργκ


Toυ Βλάση Αγτζίδη

Πέρασαν ήδη 20 χρόνια από την οριστική διάλυση μιας μεγάλης αυτοκρατορίας, που σφράγισε την ιστορία του 20ού αιώνα, καθόρισε τη μορφή της ευρύτερης περιοχής μας, απείλησε τις έως τότε κυρίαρχες δυνάμεις του κόσμου, προσπάθησε να αλλάξει τις καθιερωμένες νοοτροπίες και διακήρυξε τη δημιουργία μιας νέας κοινωνίας «απαλλαγμένης από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο».

Τελικά απέτυχε σ’ όλους τους στόχους που έθεσαν οι αρχικοί επαναστάτες του 1917, που πίστεψαν ότι μπορούν να υπερπηδηθούν κάποια στάδια της κοινωνικής εξέλιξης. Υλοποίησαν εντέλει τα πιο τρελά όνειρα των μεταφυσικών φιλοσόφων που πίστευαν ότι το πνεύμα προηγείται του όντος και ότι αρκεί η βούληση για να αλλάξει τον ρου των πραγμάτων και να ανατρέψει τους νόμους της φύσης…

Μόνο που γι’ αυτό απαραίτητη ήταν η σκληρή κυριαρχία μιας νέας τάξης ανθρώπων -συσπειρωμένων γύρω από το Κόμμα, απολαμβάνοντας τα πλείστα όσα οφέλη από τη συσπείρωση αυτή- που πίστευαν ότι αποτελούν την τελείωση του ανθρώπινου είδους, ότι οι ιδέες τους εκφράζουν την ενσάρκωση της έως τότε ουτοπίας και ότι η πολιτική πρακτική τους εγγυάται τον δρόμο για την κατάκτηση του επίγειου παράδεισου.

Κατάφεραν εντέλει να μετατρέψουν μια φιλοσοφική άποψη που προερχόταν από την καρδιά της νεωτερικότητας σε προνεωτερικό θρησκευτικό φαινόμενο. Και ακριβώς γι’ αυτό ανταγωνίστηκαν τις προηγούμενες θρησκευτικές εκφράσεις, προσπαθώντας να αντικαταστήσουν το παλιό τελετουργικό με το νέο, όπως και τα σύμβολα και τις «Ιερές Γραφές» των παλαιότερων δοξασιών. Η πρόσφατη κηδεία του Βορειοκορεάτη ηγέτη είχε την ίδια ακριβώς γεύση αυτού του νέου κομμουνιστικού τελετουργικού, που εισήχθη στην ιστορία από τον Στάλιν και την ομάδα του.

Συνέχεια

01/02/2012 Posted by | -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -Κομμουνισμός, -Μνήμες, -Ρωσία, -Σταλινικές Διώξεις, -Σοβιετικός Μεσοπόλεμος | 2 Σχόλια

-Ο συντηρητισμός της ελλαδικής Αριστεράς και ο ελληνισμός της Ανατολής

imageΜε αφορμή την ανάρτηση από το καλό ιστολόγιο του Raskolnikov    ενός ενδιαφέροντος άρθρου της Βίκυς Καραφουλίδου με τίτλο: Έθνος εναντίον τάξης, Η ιδεολογική αυτονομία του ελληνικού «σοσιαλισμού» του 19ου αιώνα και οι «εθνικές» του ερμηνείες, καταθέσαμε κάποιους προβληματισμούς, θεωρώντας ότι το αντικείμενο του «ελληνικού σοσιαλισμού» που καλείται να μελετήσει η συγγραφέας περιωρίζεται στα όρια του ελληνικού Βασιλείου, το οποίο -λίγο πολύ- θεωρείται ως ο όλος κόσμος των Ελλήνων.

Παραθέτουμε στη συνέχεια το σχόλιό μας, το οποίο απηχεί ευρύτερους προβληματισμούς  βασικούς για την υπόσταση της  ίδιας της αριστεροποντιακής μας κολεχτίβας -όπως γνωρίζουν οι τακτικοί μας φίλοι…

Να σημειώσουμε απλώς ότι το άρθρο της Β. Καραφουλίδου αποτελεί τμήμα μιας ευρύτερης μελέτης τηςΗ γλώσσα του σοσιαλισμού. Ταξική προοπτική και εθνική ιδεολογία στον ελληνικό 19ο αιώνα», εκδ. Βιβλιόραμα) που μόλις κυκλοφόρησε και την οποία επιφυλασσόμαστε να τη  σχολιάσουμε κάποια στιγμή ολοκληρωμένα:

«Πάντως, αυτό που δεν έχει μελετηθεί, αλλά αντιθέτως έχει υποβαθμιστεί δραματικά, είναι η σοσιαλιστική ιδεολογία στον ελληνισμό της Ανατολής, τόσο στους Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όσο και στους Έλληνες της Ρωσίας. Από τα αποσπασματικά στοιχεία που γωρίζουμε, πρέπει να υπήρχε ένα πολύ ενδιαφέρον σοσιαλιστικό κίνημα, που συνομιλούσε με τα πλέον προχωρημένα στοιχεία των άλλων εθνικών ομάδων σ’ ένα περιβάλλον μετασχηματισμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Γνωρίζουμε επίσης ότι για ιστορικούς λόγους η βιομηχανική εργατική τάξη απαρτιζόταν σε πολύ μεγάλο βαθμό από Έλληνες, οι οποίοι εξοντώθηκαν μαζικά είτε κατά την έναρξη της Γενοκτονίας μετά το 1914 (στα Αμελέ Ταμπουρού κ.λπ.) είτε με τη νίκη του κεμαλικού εθνικισμού το ’22. Χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση είναι η εκτέλεση των 700 μεταλλωρύχων στη Μπάλια (Βιθυνία) από τα κεμαλικά στρατεύματα το Σεπτέμβριο του 1922.

Συνέχεια

14/01/2012 Posted by | -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -Κομμουνιστική Διεθνής, -Κομμουνισμός, -Μνήμες, -Περί έθνους, -Πολιτική, -Ρωσία, -Συζητήσεις, -εθνικισμός, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, ΚΚΕ, Καύκασος | Σχολιάστε

-Όταν η ρωσική Μαφία αυθαδιάζει

Η ανοιχτή παρέμβαση της ρωσικής εκκλησίας υπέρ του Εφραίμ ανοίγει πλείστα όσα ζητήματα που σχετίζονται τόσο με την ιστορία όσο και με το παρόν.  Αναδημοσιεύουμε ένα κείμενο από τον «Ροϊδη» το οποίο θίγει σωστά κάποια ζητήματα, έστω και αν ένα τμήμα του μυαλού του συντάκτη δεν έχει ξεπεράσει τα ρατσιστικά στερεότυπα, που τον οδηγούν σε μια -υστερικής ακροδεξιάς υφής- συλλογική απόρριψη της ορθοδοξίας ως θεολογικό ρεύμα. Αυτό όμως είναι άλλο ζήτημα!! Εμείς προς το παρόν ας μείνουμε σ’ αυτά που τα θεωρούμε σωστά, έστω και αν αρχικά ωραιοποιείται η Ελλάς ως «κράτος δικαίου» (παρότι φρόντισε να απαλλάξει τις πολιτικές της μαφίες από τις ποινικές ευθύνες, έδωσε τη δυνατότητα στους δικαστές της να «μισθοδοτούν»  οι ίδιοι τον εαυτό τους με την απόλυτη λεηλασία του κοινωνικού πλούτου, παρότι συγκαλύπτει την άγρια καπιταλιστική εκμετάλλευση των εργαζομένων και άλλα πολλά)  :

«Η Ελλάδα είναι μια χώρα της Ε.Ε. με ένα ανεκτό επίπεδο σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (παρ’όλες τις αλλεπάλληλες καταδίκες της από το ΕΔΑΔ), συγκριτικά πάντα με την κατάσταση στον υπόλοιπο κόσμο, ειδικά αν αντιπαραβληθεί με την Κίνα, τη Β.Κορέα, τη Ρωσία, τις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες, τα ισλαμικά κράτη και πολλές δεκάδες κρατών του λεγόμενου τρίτου κόσμου. Είναι σε σημαντικό βαθμό ευθυγραμμισμένη με τις δυτικές χώρες, που κι αυτές βέβαια δεν είναι ο παράδεισος των δικαιωμάτων.

Συνέχεια

04/01/2012 Posted by | -παράνοια, -Ρωσία | 7 Σχόλια

-Oι Έλληνες στο μαχνοβίτικο κίνημα

Του Δημήτρη Κ….

Θα μπορούσαμε χωρίς περιστροφές να πούμε ότι η ελληνική βιβλιογραφία για το θέμα των Ελλήνων που συμμετείχαν στο μαχνοβίτικο κίνημα είναι από αποσπασματική έως ανύπαρκτη. Αυτό μπορεί να οφείλεται είτε σε λόγους που ανάγονται σε μια γενικότερη έλλειψη ενδιαφέροντος των ιστορικών για το ζήτημα είτε σε καθαρά πολιτικούς λόγους, καθώς Ελληνοπόντιος και αναρχικός είναι δύο ταυτότητες, για πολλούς, ασύμβατες. Κι ας έχει αναφέρει ο Αγτζίδης ότι, οι Έλληνες Πόντιοι είναι από τη φύση τους λαός αντεξουσιαστικός!

Όπως έχω επαναλάβει σε προηγούμενες δημοσιεύσεις μου για τους Έλληνες της πρώην ΕΣΣΔ, ιστορικά ζητήματα που αφορούν την πολύπαθη ελληνική διασπορά στη χώρα των Σοβιέτ, πατρονάρονται από επίσημους και ανεπίσημους ιδεολογικούς και πολιτικούς φορείς. Εκεί εντάσσεται για παράδειγμα η σταλινική εκδοχή για την ιστορία των Ελλήνων της ΕΣΣΔ από τον Γκίκα, αλλά και η άρνηση της ποντιακής γενοκτονίας από τους Τούρκους, από ένα κομμάτι της ευρύτερης αριστεράς.

Συνέχεια

21/01/2010 Posted by | -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -Ρωσία | 40 Σχόλια