Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Tι δεν είδε ο Κοτζιάς

Στην ελληνική Μακεδονία ΔΕΝ θα ζούνε (από ‘δώ και πέρα) Μακεδόνες

του Ανδρέα Ζαχαριάδη

Ο Τσίπρας θα υπογράψει τη συμφωνία με τα Σκόπια περί την Μεγάλη Πρέσπα, με διάχυτο το φόβο των λαϊκών αντιδράσεων. Γιατί φαίνεται ότι υπάρχει μια γενική κατακραυγή που ξεκινά από την παλιά αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ (που τώρα βρίσκεται εκτός του κόμματος) και το ΚΚΕ, έως τους σοσιαλιστές, τους κεντροδεξιούς, τους δεξιούς και τους εθνολαϊκιστές. Και όλα αυτά τα προκάλεσε μια πρόχειρη και ετεροβαρής τάχα επίλυση (υπό την απόλυτη κηδεμονία και πίεση των αμερικανονατοϊκών «φίλων») ως κατάληξη της 27χρονης  αντιδικίας των Ελλήνων με τους Σλαβομακεδόνες των Σκοπίων.

Γιατί δυστυχώς τα προβλήματα που θα προκύψουν από μια τέτοια λύση δεν θα ξεπεραστούν τόσο εύκολα στο εσωτερικό της Ελλάδας,  ανεξάρτητα το πόσο θα σεβαστούν οι Σλαβομακεδόνες τις «δυσμενείς» για αυτούς προβλέψεις .

Κατ’ αρχάς η Ελλάδα αποδέχτηκε πλέον οριστικά ότι ο όρος «Μακεδόνας» ως παράγωγο της «Μακεδονίας», δεν είναι γεωγραφικός όρος αλλά είναι εθνικός. Και ότι ως τέτοιος αφορά αποκλειστικά στους Σλαβομακεδόνες (των Σκοπίων και όχι μόνο!)

Κατά δεύτερον: οι Νοτιο-ελλαδίτες και οι ελίτ τους, ιστορικά υποτιμούν τον Βορρά και αυτό υπάρχει όπως φαίνεται ακόμα στο ιδεο-ψυχολογικό DNA τους. Πιθανόν γιατί κάποτε τον είδαν ως στοιχείο επέκτασης εις βάρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Και όταν ενσωματώθηκε στην Ελλάδα τον αντιμετώπισαν μάλλον ως κατακτημένο χώρο με μια αποικιοκρατική αντίληψη.

Η ιστορία βέβαια στάθηκε αμείλικτη απέναντι στους μη Έλληνες των Νέων Χωρών, όπως και στους Έλληνες της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης, οι οποίοι υποχρεώθηκαν να εγκατασταθούν στη (Νότια κατά Κοτζιά) Μακεδονία. Και μετά από 100 χρόνια τα δισέγγονά τους να αποκτήσουν μια αναμφισβήτητη μακεδονική εθνικοτοπική ταυτότητα. Μιας και αυτή είναι η οριστική, δια παντός, πατρίδα τους…. Μαζί με τους ντόπιους ελληνοορθόδοξους (ελληνόφωνους, τ.βλαχόφωνους, τ.σλαβόφωνους, τ. αλβανόφωνους) συγκρότησαν την ελληνική εθνότητα που κατοικούσε στη Μακεδονία και ακολούθησε καθ’ όλο τον 20ο αιώνα το συνολικό ελληνισμό στις πολεμικές και πολιτικές του διαδρομές.

Το θέμα είναι ότι από το 1922 οι εθνικά Έλληνες έγιναν η συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού.

Τα τελευταία 25 χρόνια και λόγω του Σλαβομακεδονικού Ζητήματος η μακεδονική ταυτότητα αναβαθμίστηκε και έγινε κυρίαρχη σε 2 εκατ. Νεοέλληνες του Βορρά. Βοήθησε σ’ αυτό και το γεγονός ότι οι πρώτες εθνικιστικές εκφράσεις της γιουγκοσλαβικής κατάρρευσης περιλάμβαναν ονειρώξεις για τη Μεγάλη Σλαβομακεδονική Μακεδονία που θα περιλάμβανε από Όλυμπο έως και Θάσο. Έτσι δικαιολογούνται τα μαζικά συλλαλητήρια του ’92, που ελάχιστα κατάλαβε τη σημασία τους ο Νοτιο-ελλαδίτης. Και ειδικότερα ο Αριστερός Νοτιοελλαδίτης, που νοιώθοντας ότι αποτελεί το κέντρο του κόσμου και φύλακας της επαναστατικής σοφίας και καθαρότητας, δεν είχε κανένα πρόβλημα να κατηγορήσει ως εθνικιστές τους εκατοντάδες χιλιάδες που διαμαρτυρήθηκαν φωνάζοντας το λανθασμένο αντιιμπεριαλιστικό «Η Μακεδονία είναι ελληνική», εννοώντας βεβαίως ότι η ελληνική Μακεδονία είναι ελληνική, δηλαδή ενάντια στη διάθεση σλαβομακεδονικού επεκτατισμού, όπως εκδηλώθηκε από το Σύνταγμα, τις δηλώσεις πολλών υπευθύνων, την ακραία εθνικιστική υστερία των θρασύτατων ελλαδιτών Σλαβομακεδόνων

Το ότι υπάρχει ήδη σήμερα μακεδονική ταυτότητα στους Έλληνες της (ελλ.) Μακεδονίας, μάλλον ελάχιστα έλαβαν υπόψη τους οι Νοτιο-βαλκάνιοι Έλληνες χειριστές του ζητήματος, των οποίων όπως φαίνεται οι μόνοι τους συνομιλητές στον Βορρά υπήρξαν ο Μπουτάρης και ο Τρεμόπουλος….. Και έτσι με μεγάλη ευκολία αποδέχτηκαν να μετατραπεί ο όρος «Μακεδόνας» σε εθνικό και να αποκοπούν από αυτόν οριστικά οι Έλληνες της (ελλ.) Μακεδονίας….

Και έτσι, για πρώτη φορά, η σε μεγάλο βαθμό υποτιμητική αντίληψη των Νότιων -που αποφάσισαν να εξυπηρετήσουν τους Σλαβομακεδόνες αποδίδοντάς τους εξ ολοκλήρου το όνομα «Μακεδόνας» αγνοώντας τους Βόρειους- έβαλε τις βάσεις ώστε η υποβόσκουσα απέχθεια προς τους Νότιους που είναι γενικευμένη στο Βορρά, να πάρει κινηματικά χαρακτηριστικά.

Μακάρι αυτό να μην το δούμε…. και να αποδειχτούν υπερβολικοί οι φόβοι ότι ο Κοτζιάς επιλύοντας με τον τρόπο του την ελληνο-σλαβομακεδονικη αντίθεση, κατάφερε να βάλει τις βάσεις για την εμφάνιση μιας νέας ενδο-ελληνικής αντιπαράθεσης, πολύ πιο επικίνδυνης.

Advertisements

16/06/2018 - Posted by | -παράνοια, -Γεωπολιτικά, -Διάφορα, -Ιδεολογικά, -Κρίση, -Νεοελληνικά, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, Αναθεωρητισμός

11 Σχόλια »

  1. ΕΝΑ ΕΞΥΠΝΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ
    —————————————-
    Στράτος Μεϊντανόπουλος
    14 Ιουνίου στις 10:03 μ.μ. ·

    Η συμφωνία για το πώς θα ονομάζονται οι σλαβομακεδόνες αποκαλύπτει σαφώς τα επεκτατικά σχέδια του ελληνικού κράτους. Ποιος αμφιβάλλει ότι την επαύριο της συμφωνίας θα ενταθούν οι προσπάθειες προσάρτησης της Βόρειας Μακεδονίας από την ελληνική Μακεδονία – η οποία εξάλλου είναι πολυπληθέστερη, μεγαλύτερη και οικονομικά ισχυρότερη; Επιπλέον οι βόρειοι γείτονες είναι ουσιαστικά προτεκτοράτο, ενώ η Ελλάδα, χμ, νομίζω ότι τελικά το πάει για βροχή. Σίγουρα θα βρέξει. Και γιατί να μην ονομάζονται Μακεδόνες δηλαδή; Δικτατορία έχουμε; Ο καθένας μπορεί να αυτοπροσδιορίζεται όπως επιθυμεί. Δηλαδή ο άντρας που αισθάνεται γυναίκα θα του απαγορεύσουμε να πάει π.χ. στις γυναικείες τουαλέτες επειδή μερικές φεμινιστριες είναι τρανσφοβικές; Ολα αυτά είναι φοβίες για τον Αλλο, που ενισχύονται αμοιβαία. Και στο κάτω κάτω τι προτείνετε συγκεκριμένα; Να διαιωνιστεί μια κατάσταση-τέλμα; Δεν είναι προτιμότερο να διαμορφώσουμε ένα πολιτισμένο πλαίσιο συνεργασίας και σταθερότητας στην περιοχή; Και ας δεχτούμε, έτσι για την κουβέντα, ότι υπάρχει άλλη λύση (αν και με φασιστες τι κουβέντα να κάνεις). Είμαστε πρόθυμοι να διακινδυνεύσουμε κάτι γι’ αυτήν; Οχι, έτσι δεν είναι; Είδατε που ήρθατε στα λόγια μου; Ας αφήσουμε λοιπόν τις περιχαρακώσεις και την «ένδοξη ιστορία μας» και ας πάρουμε θέση για ζητήματα που αφορούν όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως φύλου, εθνοτικής προέλευσης, θρησκείας και διαφόρων άλλων φαντασιακών που χωρίζουν τους ανθρώπους αντί να τους ενώνουν σε έναν χυλό. Ας πούμε τι θα λέγατε για την ευθανασία; Δυσάρεστο ασφαλώς θέμα αλλά μας αφορά όλους. Αν είναι να πεθάνεις μέσα στην αγωνία δεν είναι καλύτερο να επιταχύνεις το μοιραίο και να ζήσεις τις τελευταίες μέρες σαν να μην υπάρχει αύριο; Που δεν υπάρχει κιόλας. Γιατί να κατηγορούμε λοιπόν αυτόν που τραβάει το καλώδιο;

    Σχόλιο από Π | 16/06/2018

  2. ΤΟ ΚΟΡΥΦΑΙΟ! (ΟΑΚΚΕ και ξερό ψωμί)
    ——————————————————–

    ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΣΙΠΡΑ-ΖΑΕΦ: ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΑ ΒΡΩΜΙΚΟΣ ΕΛΙΓΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΚΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΟΞΟ
    Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018 Εκτύπωση E-mail

    Το κρυμμένο μυστικό της βρίσκεται στη διαφορετική διαδικασία επικύρωσης (καλύτερα μη επικύρωσης της) από ΕΕ και ΝΑΤΟ

    Χαρούμενη η Δύση χειροκροτάει μια συμφωνία που το πιθανότερο δεν θα επικυρωθεί τελικά ούτε από τους δύο λαούς, ούτε από τις κυβερνήσεις τους, πράγμα που θα λειτουργήσει μέσα στην πρώτη σαν ένας ακόμα παράγοντας κρίσης και αποσύνθεσης.

    Κατ αρχήν αυτή η συμφωνία δεν θα επικυρωθεί ποτέ στ αλήθεια από το λαό της μικρής γειτονικής μας χώρας καθώς το περιεχόμενό της θα της έχει επιβληθεί από τα έξω με τη βία.

    Κατά δεύτερον η ίδια η διαδικασία της επικύρωσης της συμφωνίας Τσίπρα-Ζάεφ από τις δύο χώρες ώστε να ισχύσει τελικά, περιέχει εντός της τα στοιχεία της ανατροπής της, δηλαδή είναι τόσο βρώμικη στη μορφή της όσο είναι και το περιεχόμενό της.

    Για το περιεχόμενό της συμφωνίας έχουμε μιλήσει πολύ διεξοδικά επί δεκαετίες. Πρόκειται για το ότι οι ιμπεριαλιστές, ανατολικοί και δυτικοί, με τους πρώτους να έχουν δόλια υποκινήσει και συντηρήσει όλα αυτά τα χρόνια τη διένεξη από την πλευρά της χώρας μας, απαιτούν να αλλάξει μια μικρή χώρα με τη βία ή την απειλή πολιτικής, οικονομικής και στρατιωτικής βίας, το όνομα και βασικά στοιχεία του συντάγματός της που και τα δύο τα επικύρωσε στην ουσία τους ιστορικά με τα ποτάμια αίματος ο ενωμένος αγώνας αυτού του μικρού λαού και όλων των λαών της Γιουγκοσλαβίας ενάντια στο ναζισμό, δηλαδή ένας από τους πιο ηρωικούς αγώνες ανάμεσα σε εκείνους που έχτισαν τη μεταπολεμική δημοκρατική Ευρώπη.

    Αυτή η βία εφαρμόστηκε πάνω στην πολύ μικρή αυτή χώρα και το λαό της για να ικανοποιηθεί η παράλογη απαίτηση μιας και μόνο μιας άλλης χώρας, της δικιάς μας, να της αναγνωριστεί η αποκλειστική ιδιοκτησία του κρατικού ονόματος αυτής της μικρής χώρας ως δικός της αιώνια ιδιόκτητος τίτλος ιστορικής πολιτιστικής υπεροχής. Αυτή η παράλογη απαίτηση προβλήθηκε από έναν πρωθυπουργό προβοκάτορα στην υπηρεσία της νεοτσαρικής Ρωσίας, τον Α. Παπανδρέου, που σε συνεργασία με τα μασίφ ρωσόδουλα στην ηγεσία τους ψευτοΚΚΕ και ΣΥΝ αξιοποίησε το 1992 τις χειρότερες προκαταλήψεις που έχει ενσταλάξει στο λαό μας η άρχουσα τάξη, για να μην μπει η γειτονική χώρα στην ΕΕ και κυρίως στο ΝΑΤΟ. Στόχος της ρώσικης διπλωματίας, που σήμερα αρχίζει να τον πετυχαίνει, ήταν η Δημοκρατία της Μακεδονίας απογοητευμένη από τους χοντρόπετσους δυτικούς μονοπωλιστές, να απορροφηθεί τελικά από την «αδελφή» ορθόδοξη και σλάβικη ρώσικη υπερδύναμη που την ίδια στιγμή φρόντιζε, μαζί με τη σύμμαχό της Κίνα, να την αναγνωρίσει με το όνομά της και το σύνταγμά της.

    Βεβαίως η διπρόσωπη ρώσικη διπλωματία από τη μια σπρώχνει όλα αυτά τα χρόνια τους έλληνες φίλους της φασίστες και σοβινιστές να απαιτούν να αλλάξει εντελώς το όνομα της η γειτονική χώρα, από την άλλη καλεί τους πατριώτες αλλά και τους σοβινιστές της γειτονικής χώρας να μην αλλάξουν το όνομά της χώρας τους και να στραφούν προς την ίδια για να αντισταθούν στους ευρωπαιόφιλους του κόμματος του διπρόσωπου Ζάεφ που αντικειμενικά ενθαρρύνουν τους εκβιαστές νομίζοντας ότι βοηθάνε τη δημοκρατία και τον ευρωπαϊκό δρόμο της χώρας τους με το να αλλάξουν το όνομά και το σύνταγμά της. Από τη άλλη πάλι η Ρωσία ενώ μέσω των Τσίπρα, Λαλιώτη προσπαθεί να πείσει τη γειτονική χώρα να αλλάξει το όνομά της και έτσι να διασπάσει το λαό της, μέσω των ανθρώπων της Καραμανλή και Σαμαρά σπρώχνει τους νεοδημοκράτες πίσω από την ΧΑ και τον αποστάτη της δημοκρατίας Μ. Θεοδωράκη, οπότε φέρνει τον θλιβερό Μητσοτάκη και τη ΝΔ σε σύγκρουση με την Ευρώπη. Στο μεταξύ ο Τσίπρας γίνεται ο μάγος της Ευρώπης, ο κατά συρροή κωλοτούμπας και παρόλα αυτά νικητής των εκλογών, ο θηριοδαμαστής των ατίθασων πεινασμένων ελλήνων στο εσωτερικό και ο απροσδόκητος ειρηνοποιός στο εξωτερικό, ο ευρωπαίος και νατοϊκός που δίνει τις υποδομές της χώρας του στους ρωσοκινέζους, το πιο ευέλικτο υποκείμενο που ως την άσχημη πτώση του αργότερα θα γίνει ίνδαλμα όλων των πολιτικών καιροσκόπων της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Μια υπερδύναμη με 20000 πυρηνικές κεφαλές, τα μεγαλύτερα αποθέματα υδρογονανθράκων και οι αγωγοί ιστοί αράχνης που μέσα τους είναι μπλεγμένη όλη η Ευρώπη, και βέβαια η καλύτερη από τσαρική κληρονομιά διπλωματική μηχανή του πλανήτη μπορεί να μετατρέψει έναν δουλικό, πονηρό και αδίστακτο κνιτάκο σε πολιτική ιδιοφυία…………
    ………………………………
    http://www.oakke.gr/esoteriki-politiki/item/968-συμφωνια-τσιπρα-ζαεφ-ενασ-ακομα-βρωμικοσ-ελιγμοσ-για-την-υποδουλωση-τησ-γειτονικησ-χωρασ-στο-ορθοδοξο-τοξο

    Σχόλιο από Π | 16/06/2018

  3. Ακούστε μια εντυπωσιακή συνέντευξη του Βάσου Καρατζά…

    Εκτός από την αυθεντική μαρτυρία, χαρακτηριστική είναι η αντίληψη των όρων από εκείνη την πρώτη γενιά των μη εθνικιστών Σλαβομακεδόνων που διεκδίκησε την πολιτιστική της κληρονομιά.

    Για τον Καρατζά η μόνη του ταυτότητα είναι η «σλαβομακεδονική. Στο λόγο του υπάρχει μόνο η έννοια του ‘Σλαβομακεδόνα», της ‘Σλαβομακεδονικής γλώσσας» κ.λπ.

    Τα υπόλοιπα που ζήσαμε τις τελευταίες δεκαετίες, που ξεκίνησαν από την τιτοϊκή γεωπολιτική αντίληψη και κορυφώθηκαν με τα ακραία σχήματα του μακεδονισμού όπως τα εξέφρασε ο Γκρουέφσκι, απουσιάζουν από την ταυτότητα του Καρατζά.

    Γι αυτό και η στάση του Σαμαρά το ’92 είναι εγκληματική. Γιατί τότε θα μπορούσε να γίνει μια σοβαρή συνεννόηση με εκείνη τη γενιά των Σλαβομακεδόνων ηγετών -σαν τον Γκλιγκόροφ- που ήταν αυτή που εκφράζει ο Καρατζάς και μικρή σχέση είχε με αυτό που δημιουργήθηκε στη συνέχεια με την άνοδο του σλαβομακεδονικού εθνικιστικού εξτρεμισμού…. .

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 16/06/2018

  4. #3 στη μητρική τους γλώσσα ποιον προσδιορισμό χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι σαν τον Καρατζά; το «slavomakedonski» ή το «makedonski»; Αν χρησιμοποιούσαν τον δεύτερο (που είναι το πιθανότερο), τότε δεν βλέπω κάποια ασυμβατότητα μεταξύ αυτής της χρήσης και της χρήσης που προβλέπει η παρούσα συμφωνία (άρθρο 7).

    Κατά τ΄ άλλα, νομίζω ότι ο συντάκτης του άρθρου είναι υπερβολικός. Στη συμφωνία δεν υπάρχει καμία αναφορά σε «Νότια Μακεδονία». Οπότε από τη μία έχουμε τη (σλαβική) «Βόρεια Μακεδονία» και από την άλλη την (ελληνική) «Μακεδονία». Δεν αμφισβητείται πουθενά η τοπική μακεδονική ταυτότητα των Ελλήνων της βόρειας Ελλάδας.Ποιο είναι λοιπόν το πρόβλημα; Ότι οι μεν αναγνωρίζονται ως «εθνικά Μακεδόνες», ενώ οι δε μόνο ως «τοπικά», άρα η μακεδονικότητα των πρώτων… θα είναι μεγαλύτερη; Ε, τι να κάνουμε… αν αποσχιστούν ποτέ οι Έλληνομακεδόνες από τον ελληνικό εθνικό κορμό, τότε μπορούν να γίνουν και αυτοί «εθνικά Μακεδόνες» (και δώστου πάλι καινούργιες αντιδικίες), όπως το έκαναν οι πρώην Βουλγαρομακεδόνες…

    Το άρθρο 7 της συμφωνίας:

    1.Τα Μέρη αναγνωρίζουν ότι η εκατέρωθεν αντίληψή τους ως προς τους όρους «Μακεδονία» και «Μακεδονικός/Μακεδόνας» αναφέρεται σε διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο και πολιτιστική κληρονομιά.

    2.Αναφορικά με το Πρώτο Μέρος, με αυτούς τους όρους νοούνται όχι μόνο η περιοχή και ο πληθυσμός της βόρειας περιοχής του Πρώτου Μέρους, αλλά και τα χαρακτηριστικά τους, καθώς και ο Ελληνικός πολιτισμός, η ιστορία, η κουλτούρα και η κληρονομιά αυτής της περιοχής από την αρχαιότητα έως σήμερα.

    3.Αναφορικά με το Δεύτερο Μέρος, με αυτούς τους όρους νοούνται η επικράτεια, η γλώσσα, ο πληθυσμός και τα χαρακτηριστικά τους, με τη δική τους ιστορία, πολιτισμό και κληρονομιά, διακριτώς διαφορετικά από αυτά που αναφέρονται στο Άρθρο 7(2).

    4.Το Δεύτερο Μέρος σημειώνει ότι η επίσημη γλώσσα του, η Μακεδονική γλώσσα, ανήκει στην ομάδα των Νότιων Σλαβικών γλωσσών. Τα Μέρη σημειώνουν ότι η επίσημη γλώσσα και τα άλλα χαρακτηριστικά του Δεύτερου Μέρους δεν έχουν σχέση με τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, την ιστορία, την κουλτούρα και την κληρονομιά της βόρειας περιοχής του Πρώτου Μέρους.

    Σχόλιο από Graecus Haereticus | 17/06/2018

  5. Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ μιλά «μακεδονικά» και δηλώνει «εθνικός Μακεδόνας» [βίντεο]

    Μια περίεργη δήλωση του βουλευτή Φλώρινας του ΣΥΡΙΖΑ Κωνσταντίνου Σέλτσα, προκαλεί τα πρώτα παρατράγουδα λίγες ώρες μετά την υπογραφή για το «Βόρεια Μακεδονία».

    Η αυτοαποκαλούμενη «Μακεδονική» έκδοση της γερμανικής υπηρεσίας Deutsche Welle, φιλοξενεί δηλώσεις του κ. Σέλτσα, υποστηρίζοντας πως είναι ο μοναδικός βουλευτής στο ελληνικό κοινοβούλιο που δηλώνει… «εθνικός Μακεδόνας»!

    Οι δηλώσεις του βουλευτή Φλώρινας έγιναν στην αποκαλούμενη «Μακεδονική» γλώσσα και μεταξύ άλλων δήλωσε ότι είναι πολύ χαρούμενος για τη συμφωνία επίλυσης του ονοματολογικού.

    «Ναι, είμαι Μακεδόνας, δεν το κρύβω στη Βουλή»

    Σύμφωνα με το «μακεδονικό» δίκτυο της DW ωστόσο, ο κ. Σέλτσας είπε: «Κάναμε μεγάλες προσπάθειες να φτάσουμε μέχρι αυτή τη μέρα. Είναι μια σπουδαία μέρα για τον Μακεδονικό και τον Ελληνικό λαό». Οπως σχολιάζει το δημοσίευμα, ο συντάκτης εξεπλάγη από τον άψογο τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιεί την «μακεδονική» γλώσσα ο βουλευτής Φλώρινας, αλλά και με την ανοικτή παραδοχή του ότι είναι «ένας εθνικός Μακεδόνας».

    «Ναι, είμαι Μακεδόνας και δεν το κρύβω στο κοινοβούλιο» είπε ο Σέλτσας.

    Σύμφωνα με τον ΣΚΑΪ ο βουλευτής πάντως δεν δηλώνει πουθενά ότι είναι «Μακεδόνας» αλλά ότι γνωρίζει την γλώσσα της γείτονος.

    «Δεν δηλώνω καθόλου Μακεδόνας, δηλώνω Ελληνας, πατριώτης και υπήκοος, απλώς τυχαίνει να γνωρίζω τη γλώσσα αυτή» είπε μιλώντας στο ΣΚΑΪ επιχειρώντας να ανασκευάσει τις εντυπώσεις.

    http://www.anixneuseis.gr/?p=191521

    Σχόλιο από Βασίλης Δ. | 17/06/2018

  6. @Graecus Haereticus |

    Ο Καρατζάς αναφέρεται σε »Σλαβομακεδονική γλώσσα».

    όσον αφορά την ονομασία: οι κάτοικοι της Βόρειας Μακεδονίας έχουν ιθαγένεια κανονικά «Βορειομακεδονική» όπως προκύπτει από το νέο όνομα του κράτους τους. Η απόδοσή τους του πλεριου »Μακεδονική», συνιστά μια προφανη αντίφαση.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 17/06/2018

  7. #6
    «Σλαβομακεδονική» την αποδίδει στα ελληνικά. Όταν μιλούσε σ΄αυτή τη γλώσσα πώς την ονόμαζε;

    Έχεις δίκιο για την αντίφαση. Κανονικά η ιθαγένεια θα έπρεπε να γίνει σκέτα «βορειομακεδονική» (τώρα, στο «μακεδονική» προστίθεται η διευκρίνηση «πολίτες της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας» και θα είναι ένας και ενιαίος τίτλος).

    Σκέψου όμως, ότι αν το δέχονταν αυτό, τότε δεν θα συμβάδιζε η ιθαγένεια με τον εθνικό αυτοπροσδιορισμό τους (που ως αυτοπροσδιορισμός δεν μπορεί να τεθεί σε πολιτική διαπραγμάτευση) και έτσι θα ήταν σαν να αναγνώριζαν ότι κράτος τους σταματά να είναι το εθνικό κράτος των «εθνικά Μακεδόνων» (που εμπεριέχει και μια μεγάλη αλβανική μειονότητα) και γίνεται ομοσπονδία εθνοτήτων («Μακεδόνων», Αλβανών κ.α.).

    Σχόλιο από Graecus Haereticus | 18/06/2018

  8. Αναγνωρίζει «Μακεδονικό έθνος» η συμφωνία Τσίπρα/Ζάεφ;
    Η συμφωνία αναφέρει τους εξής όρους: ιθαγένεια και nationality.

    Η κυβέρνηση λέει ότι αναγνωρίζει απλά την ιθαγένεια, που κατ’ αυτήν είναι ο νομικός και πολιτικός δεσμός που συνδέει το άτομο ως πολίτη με το κράτος στο οποίο ανήκει.

    Τα Σκόπια και ειδικά ο Ζάεφ όμως, λένε δημόσια ότι η συμφωνία αυτή αναγνωρίζει «Μακεδονική ταυτότητα», που σημαίνει ότι ο όρος nationality σημαίνει όχι απλά νομικό και πολιτικό δεσμό, αλλά και εθνoτικότητα που προκύπτει από την εθνική συνείδηση. Οι Βορειοηπειρώτες έχουν αλβανική ιθαγένεια(μιλώντας με όρους της κυβέρνησης), αλλά ελληνική εθνικότητα(μιλώντας με σκοπιανούς όρους), όπως και αντίστοιχα οι κάτοικοι του Βελγίου έχουν βελγική ιθαγένεια, αλλά όσον αφορά την εθνικότητα είναι Βαλλόνοι ή Φλαμανδοί.
    Εάν η κυβέρνηση εννοεί μόνο την ιθαγένεια, αλήθεια ο Αλβανός πως θα αναφέρεται; Αλβανική/πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας;

    Το πρόβλημα της ελληνικής πολιτικής ελίτ, είναι ότι ο αρνητισμός της στην εθνικότητα, την μετάφερε στο επίσημο Ελληνικό Κράτος , με την σκόπιμη διαστρέβλωση των εννοιών, τώρα υπάρχει και σε αυτήν την διεθνή συμφωνία. Στο εξωτερικό λοιπόν χρησιμοποιούν την λέξη national(μόνη της ή μπροστά από την λέξη citizenship) όπου αυτολεξεί ή και με νομικούς όρους μεταφράζεται στα ελληνικά ως «εθνικότητα». Όσες πηγές και να φέρω όσα λεξικά[παρακάτω βάζω δύο λεξικά] και να καταθέσω, η απόφαση είναι ειλημμένη από την εθνομηδενιστική λαίλαπα που μας κυβερνάει (εκτελεστικά, νομοθετικά και πνευματικά) τα τελευταία χρόνια: Υπηκοότητα ίσον ιθαγένεια και ιθαγένεια ίσον υπηκοότητα.

    Γι’αυτό οι Σκοπιανοί πανηγυρίζουν για αναγνώριση «μακεδονικής εθνότητας και εθνικότητας» και εμείς μιλάμε για….νομικούς και πολιτικούς δεσμούς και πολιτικούς στρουθοκαμηλισμούς.

    Νationality σύμφωνα με τα δύο κορυφαία λεξικά της αγγλικής γλώσσας σημαίνει….

    1-H ιδιότητα ότι ανήκεις σε ένα συγκεκριμένο έθνος.
    2-Μια εθνοτική ομάδα που αποτελεί μέρος ενός ή περισσοτέρων πολιτικών εθνών.
    https://en.oxforddictionaries.com/definition/nationality

    1-το επίσημο δικαίωμα στο να ανήκεις(ανήκουν) σε μια συγκεκριμένη χώρα
    2- μια ομάδα ανθρώπων της ίδιας φυλής, θρησκείας, παραδόσεων κλπ.
    https://dictionary.cambridge.org/dictio…/english/nationality

    Τώρα τι να πιστέψω το σλαβικό(националноста) και το αγγλικό κείμενο(nationality), ή το…ελληνικό(ιθαγένεια) και τις μεταφράσεις όπως τις παρουσιάζουν οι κυβερνώντες;
    Αναγνωρίσανε έθνος για να πάρουν το κράτος, όπως ευθέως το είπε ο Ζάεφ.

    Σχόλιο από Akritas | 08/07/2018

  9. […] To κείμενο αυτό γράφτηκε τις μέρες του τραμπουκισμού του Μπουτάρη από ακροδεξιούς και ανεγκέφαλα φρικιά (τα οποία εντοπίζονται και στη δεξιά και στην αριστερά). Στη συνέχεια το κείμενο παράπεσε κάπως. Αλλά οι σύγχρονες εξελίξεις με την ακραία εξυπηρέτηση από την Ελλάδα των αμερικανικών σχεδιασμών για τα δυτικά Βαλκάνια, το έφερε ξανά στην επικαιρότητα. Και όταν λέμε «αμερικανικούς σχεδιασμούς για τα δυτικά Βαλκάνια» εννοούμε την άρον-άρον ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ μέσα από μια απαράδεκτη ελληνική υποχώρηση που σχετιζόταν με την αποδοχή της εθνικιστικής σλαβομακεδονικής κατασκευής και την παράδοση του όρου «Μακεδόνας» εξ ολοκλήρου στους Σλαβομακεδόνες. Το θέμα αυτό το έθιξε ο Ανδρέας Ζαχαριάδης. Διαβάστε το. […]

    Πίνγκμπακ από -Αλέξης Τσίπρας: Από τον Μαρξ στον Νίτσε; « Πόντος και Αριστερά | 19/07/2018

  10. Ζουράρις κατά Κοτζιά για τη συμφωνία των Πρεσπών: «Εμάς τους Μακεδόνες μας ακρωτηριάσατε»

    Λεκτικό επεισόδιο μεταξύ του Κώστα Ζουράρι και του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά καταγράφηκε στη διάρκεια επιστημονικής ημερίδας για τις νομικές πτυχές της Συμφωνίας των Πρεσπών.

    Λίγο πριν την ομιλία του υπουργού Εξωτερικών με την οποία θα έκλεινε η συζήτηση, ο κ. Ζουράρις αν και δεν ήταν καταγεγραμμένος στους ομιλητές τον διέκοψε λέγοντας: «Έχουμε πάθει σμίκρυνση κεφαλής. Εμάς τους Μακεδόνες μας ακρωτηριάσατε στο καθ’ ολοκληρίαν… Ακρωτηριάσατε το όνομα μας που είναι τμήμα της ταυτότητας μας», ενώ προειδοποίησε ότι «το στραβό όνομα προκαλεί δυστυχίες».

    Ο κ. Κοτζιάς αντέδρασε σχολιάζοντας μεταξύ άλλων ότι «δεν είναι Βουλή εδώ», και τόνισε ότι η συζήτηση ολοκληρώθηκε.

    «Το πρόγραμμα έλεγε ότι μετά θα γίνουν ερωτήσεις και εισηγήσεις κι αυτό κάνω» απάντησε ο βουλευτής των ΑΝΕΛ, με τον υπουργό Εξωτερικών να υπαναχωρεί για να μην δοθεί περαιτέρω έκταση στην αντιπαράθεση.

    http://www.kathimerini.gr/975837/article/epikairothta/politikh/zoyraris-kata-kotzia-gia-th-symfwnia-twn-prespwn-emas-toys-makedones-mas-akrwthriasate

    Σχόλιο από Andreas Z. | 20/07/2018

  11. Από τον Γιώργο Παπανδρέου στον Νίκο Κοτζιά: Οι άνθρωποι του σχεδίου Ανάν

    August 26, 2018

    Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

    Mια μέρα είδα από κοντά τον Κόφι Ανάν που μας άφησε τις προάλλες χρόνους. Ήταν στο Ζάππειο, το 2003. Συμμετείχα στο δημοσιογραφικό pool που κάλυπτε τη συνάντησή του με τον Βρετανό Πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ στην Αθήνα. Μόλις βγήκαν από τη συνάντηση, απευθύνθηκα στον Μπλερ και του ζήτησα να σχολιάσει το ρεκόρ που πέτυχε, να κατεβάσει με την παρουσία του τόσους πολλούς διαδηλωτές εναντίον του για την εισβολή στο Ιράκ, στην οποία έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο.

    Θεωρούσα ηθική υποχρέωση, δικής μου αξιοπρέπειας, αφού μου δόθηκε η δυνατότητα, να θέσω εκείνη τη στιγμή το ερώτημα για το Ιράκ, σε έναν πολιτικό που θεωρούσα και θεωρώ ως ένα από τα μεγαλύτερα καθάρματα της ευρωπαϊκής και διεθνούς πολιτικής, προσωπικά υπεύθυνο για τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων. Πιθανώς ευθύνεται, ή πάντως οι άνθρωποί του, ακόμη και για τη δολοφονία («αυτοκτονία») του ίδιου του σημαντικότερου Βρετανού, κρατικού ειδικού για θέματα χημικών όπλων, του Δρ. Κέλλυ, γιατί τόλμησε να αμφισβητήσει τα ψέμματα περί όπλων μαζικής καταστροφής του Σαντάμ, που χρειάζονταν για να δικαιολογήσουν την εισβολή στο Ιράκ. Κανόνισε ο άνθρωπος διάφορα ραντεβού να κάνει, μετά βγήκε να κάνει ένα περίπατο έξω από το σπίτι του και τον βρήκανε πεθαμένο. Αυτοκτόνησε.

    Δίπλα μας, μια υπάλληλος του ΟΗΕ στην Αθήνα άλλαξε δέκα χρώματα κατατρομοκρατημένη καθώς με άκουγε να υποβάλλω την ερώτηση. Φοβήθηκε υποθέτω ότι θα έβρισκε τον μπελά της γιατί δεν φρόντισε να μη φτάσει ποτέ δημοσιογράφος που θα ‘κανε μια τέτοια ερώτηση μπροστά στον Μπλερ και στον Ανάν. Τι την ένοιαζαν αυτή τώρα τα παιδάκια που σκοτώνονταν στη Βασόρα ή τη Φαλούτζα, η λεηλασία του Αρχαιολογικού Μουσείου της Βαγδάτης, μιας κιβωτού του παγκόσμιου πολιτισμού ή η αποσταθεροποίηση που θα κατέστρεφε σύντομα τις μισές χώρες της Μέσης Ανατολής; Το δικό της «Ιράκ» ήταν κάμποσες χιλιάδες ευρώ τον μήνα, δεν πάει να χαθεί όλη η ανθρωπότητα. Άνθρωποι σαν κι αυτήν κάνουν δυνατούς τους πολέμους, όχι μόνο αυτοί που τους κηρύσσουν.

    Όταν κάνεις μια τέτοια ερώτηση σε Πρωθυπουργό οι αισθήσεις σου είναι τεντωμένες να ακούσεις καλά την απάντηση, μήπως χρειαστεί να πεις ξανά κάτι, να έχεις υπό έλεγχο την κατάσταση, να αποφασίσεις αν θα του κάνεις ερώτηση στο «καπάκι». Μια στιγμή μόνο επέτρεψα στο βλέμμα μου να περιπλανηθεί στην κατεύθυνση του Ανάν που στεκόταν ακριβώς δίπλα.

    ‘Ένα δευτερόλεπτο τον κοίταξα, αλλά δεν θα ξεχάσω ποτέ την έκφρασή του. Περίμενα να τον δω συγκρατημένο, προσεκτικό, όπως ταιριάζει σε διπλωμάτη, τον πρώτο μάλιστα του κόσμου.

    Είδα κατάπληκτος ένα πρόσωπο που γελούσε ολόκληρο, έναν άνθρωπο που έμοιαζε να θέλει να με αγκαλιάσει και να με φιλήσει, σαν να μου ΄λεγε, με όλη τη στάση του, «πες του κι άλλα».

    Κατάλαβα, μετά που το σκέφτηκα, πόσο απεγνωσμένα χρειαζόταν και αναζητούσε οποιαδήποτε συνδρομή, κι αυτή του έδωσα εκείνη τη στιγμή, αντιπαραθέτοντας την συνείδηση της παγκόσμιας κοινής γνώμης στα ωμά ψέματα του εγκληματία Πρωθυπουργού της Βρετανίας.

    Μπορεί ο Ανάν να ήταν Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, αλλά κατάλαβα τι πιέσεις πρέπει να δεχόταν, τι ξύλο πρέπει νάτρωγε, κι αυτός και πολλοί άλλοι στα ρετιρέ της διεθνούς πολιτικής, για να παίζουν «σωστά» τον ρόλο τους.

    Ο μακαρίτης Γεράσιμος Αρσένης, με μακρά πείρα στον ΟΗΕ, μου είχε μεταφέρει την εποχή της κατάθεσης του σχεδίου Ανάν για το κυπριακό, τις φήμες που κυκλοφορούσαν τότε στους κύκλους του Διεθνούς Οργανισμού και μου μίλησε και για τις μεθόδους εκβιασμού που πιθανώς χρησιμοποιούνταν για να μην παρουσιαστούν κωλύματα στη «διεκπεραίωση του σχεδίου.

    Καταθέτω τη μαρτυρία αυτή εις μνήμην του θανόντος, παρόλο που δεν τον απαλλάσσει ασφαλώς από την ευθύνη της υπογραφής του στο ανοσιούργημα που πρότεινε ως σχέδιο επίλυσης του Κυπριακού το 2002 και το οποίο ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ και με τα θεμέλια του ευρωπαϊκού, του συνταγματικού και του διεθνούς δικαίου.

    Η ουσία του σχεδίου Ανάν

    Το σχέδιο Ανάν αφαιρούσε την κυριαρχία επί της Κύπρου από τον κυπριακό λαό, τον μόνο που νομίμως είχε το δικαίωμα να την ασκήσει και την απέδιδε σε Τρεις Δικαστές και μια πληθώρα ξένων αξιωματούχων που θα διόριζε ο ίδιος ο Ανάν και θα διόριζαν τους διαδόχους τους. Με δεδομένους τους διεθνείς συσχετισμούς ισχύος, τότε όπως και τώρα, οι Τρεις Δικαστές και υπόλοιποι αξιωματούχοι δεν θα μπορούσαν παρά να εκφράζουν τις τρεις χώρες που ασκούσαν και ασκούν καθοριστική πολιτική στον Γ.Γ. του ΟΗΕ στα θέματα της Αν. Μεσογείου, ίσως ήταν και σε θέση να τον εκβιάσουν και προσωπικά, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Βρετανία και το Ισραήλ, την Αυτοκρατορία δηλαδή, των οποίων εμμέσως γινόταν έτσι προτεκτοράτο, αποικία η Κύπρος, Η Τουρκία διατηρούσε πολύ σημαντικά δικαιώματα επί της νήσου, όχι όμως το νόμιμο δικαίωμα να την ελέγχει.

    Όπως έχουμε εξηγήσει επανειλημμένως, εις ιδιοτελή ώτα μη ακουόντων, δεν υπάρχει ούτε μία περίπτωση στο δισεκατομμύριο, να επιτρέψει η Αυτοκρατορία στην Τουρκία τον έλεγχο της Κύπρου. Η Κύπρος δεν είναι Αλεξανδρέττα. Είναι ένα από το σημαντικότερα στρατηγικά σημεία του πλανήτη και ελέγχει όλη την Αν. Μεσόγειο. Για τον εαυτό τους τη θέλουνε και γι’ αυτό οργανώσανε την εισβολή του 1974.

    Η ρύθμιση του Ανάν δεν θα οδηγούσε πιθανότατα σε καμία συμφιλίωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, αλλά σε νέες ένοπλες αντιπαραθέσεις στο νησί, λόγω του πολύ άδικου χαρακτήρα της και του νομικού κομφούζιου των σχέσεων κυριαρχίας που εγκαθιστούσε το σχέδιο. Οι αντιπαραθέσεις που θα ενδυνάμωναν τον αποικιακό ρόλο (Διαίρει και Βασίλευε) που εγκαθιστούσε το Σχέδιο. Θα δημιουργούσε επίσης ισχυρό κίνητρο στον αποικιοκράτη να οργανώσει την έξοδο του γηγενούς πληθυσμού, ώστε να παγιώσει εις το διηνεκές την κυριαρχία του. Και θα καθιστούσε την Ελλάδα όμηρο των δυνάμεων (ΗΠΑ, Βρετανία, Ισραήλ, Τουρκία) από τις οποίες θα εξηρτάτο η επιβίωση των Ελλήνων της Κύπρου.

    Θα πηγαίναμε σε μια Κύπρο χωρίς Έλληνες, όπως πάμε τώρα σε μια Ελλάδα χωρίς Έλληνες. Συμβαίνει ήδη η σταδιακή συρρίκνωση του ελληνικού πληθυσμού και στην Κύπρο και στην Ελλάδα, φροντίδι των κυρίαρχων δυτικών δυνάμεων, της «Αυτοκρατορία», δια των πολιτικών που επέβαλαν. Οι Ελληνίδες είναι οι πιο παθολογικά, νοσηρά υπερπροστατευτικές για τα αγόρια τους, γυναίκες της υφηλίου. Μερικοί το αποδίδουν αυτό στη συλλογική ανάμνηση του Παιδομαζώματος της Τουρκοκρατίας. Σήμερα προσεύχονται στον Θεό να βρουν τα παιδιά τους δουλειά στα Εμιράτα, στη Νιγηρία ή και στη Νέα Ζηλανδία ακόμα, έστω κι αν αυτό σημαίνει πρακτικά ότι θα τα χάσουν. Έχουμε πάλι Παιδομάζωμα, αλλά είναι οικειοθελές τώρα!

    Και συμβαίνει αυτό διότι και το σχέδιο Ανάν, οι Δανειακές και τα Μνημόνια, η επίθεση στις κυπριακές τράπεζες και εν τέλει αρπαγή τους το 2013, δεν είναι παρά επεισόδια ενός και του αυτού “έργου”, σχεδιασμένου και εκπορευόμενου από τα ίδια δυτικά αυτοκρατορικά κέντρα με στρατηγική επιδίωξη την καταστροφή του ελληνικού λαού, την αρπαγή των δύο χωρών και των δύο κρατών του, στην πορεία μιας Ελλάδας και μιας Κύπρου χωρίς Έλληνες.

    Μπορεί εσείς να το βρίσκετε αυτό υπερβολικό, συνωμοσιολογικό ή ακραίο, μπορεί να μη θέλετε να το πιστέψετε, μπορεί να θέλετε να πιστεύετε ότι ο κόσμος είναι καλύτερος από αυτόν που σας δείχνει η τηλεόρασή σας, από τους σκουπιδοφάγους της πλατείας Συντάγματος μέχρι τους μετανάστες που πνίγονται, από την Ουκρανία μέχρι το Ιράκ, αλλά αυτός είναι ο πραγματικός κόσμος που αντιμετωπίζετε και δεν έχει κανένα νόημα να προβάλλετε στους άρχοντές του κίνητρα, ιδέες και ηθική που διακρίνουν ενδεχομένως εσάς, όχι όμως αυτούς.

    Εν πάσει περιπτώσει, αν εσείς έχετε μια καλύτερη, μια διαφορετική, μια πιο πειστική ερμηνεία για τα απίστευτα και τα αδιανόητα που συμβαίνουν, από την υποβολή του σχεδίου Ανάν μέχρι την παραδειγματική οικονομική καταστροφή, υποδούλωση και λεηλασία της Ελλάδας, χώρας μέλους της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, θα χαρώ πολύ να την πληροφορηθώ.

    Να υπενθυμίσουμε ότι, σύμφωνα με άρθρο στο περιοδικό Επίκαιρα, και το σχέδιο Ανάν και οι Δανειακές και τα Μνημόνια συνετάγησαν από την ίδια, μεγάλη δικηγορική εταιρεία του Λονδίνου, Slaughter (όνομα και πράμα) and May.

    Οι διαφωνίες Νετανιάχου, Μέι και παγκοσμιοποιητών – Εμφύλιος στην Αυτοκρατορία

    Εκείνη την εποχή, το 2002-4, η επικρατούσα δυτική και ισραηλινή πολιτική ήταν η δημιουργία μιας αμερικανο-τουρκο-ισραηλινής ζώνης επιρροής σε όλη τη Νότιο Ευρώπη, στην οποία θα «υπάγονταν» Ελλάδα και Κύπρος. Σήμερα το δυτικό κατεστημένο είναι βαθιά διηρημένο ως προς τον ρόλο που θέλει να παίξει η Τουρκία στο σχήμα. Ίσως εκεί βρίσκεται η εξήγηση της διαφοράς Αναστασιάδη και Κοτζιά στην πρώτη Διάσκεψη της Γενεύης, αν υποθέσουμε ότι είναι σωστή η εκδοχή που διαρρέουν οι συνήθως ψευδολογούντες πολιτικοί μας.

    Και οι δύο, ο Κοτζιάς μάλιστα ρητά (συνέντευξη στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων, Ιανουάριος 2017) και πιο απόλυτα και φανατικά από τον Αναστασιάδη, συμφωνούν στη μετατροπή της Κύπρου σε δυτική αποικία. Εκεί που ίσως διαφωνούν είναι ως προς τα δικαιώματα που θα διατηρήσουν οι «εγγυήτριες δυνάμεις» της Ζυρίχης και του Λονδίνου, η Ελλάδα και η Τουρκία δηλαδή, επί της μελλοντικής αποικίας. Λέμε ίσως γιατί ένας εχέφρων άνθρωπος θα προτιμούσε να εμπιστευθεί έναν περαστικό που δεν ξέρει, να του φυλάξει ένα κατοστάρικο, παρά πολιτικό μας να πει αλήθεια ή να φανεί συνεπής προς όσα λέει.

    Τα ελαφρυντικά του Ανάν

    Η αλήθεια είναι ότι και να ήθελε ακόμα, ο Ανάν δύσκολα θα μπορούσε να μην υπογράψει αυτό το σχέδιο και να μην το προτείνει στους Κυπρίους.

    Διότι ήταν η κυβέρνηση Κώστα Σημίτη και Γιώργου Παπανδρέου, με κορυφαίο μάλιστα σύμβουλό τους, τον νυν Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Κοτζιά, και η κυβέρνηση του κ. Κληρίδη με τους συνεργάτες του στη διαπραγμάτευση για το σχέδιο, κ.κ. Κασουλίδη και Μαρκίδη, που ζήτησαν από τον ΓΓ να προτείνει τη λύση που τελικά πρότεινε.

    Βλέπετε, οι κυβερνώντες στην Αθήνα πρώτον δεν ήθελαν να αναλάβουν την ευθύνη του τέρατος, που ισοδυναμούσε με συλλογική αυτοκτονία του κυπριακού λαού – και έμμεση καταστροφή της Ελλάδας – αλλά και επιπλέον ήθελαν να εκβιάσουν το κυπριακό εκλογικό σώμα, θέτοντάς το ενώπιον του διλήμματος να απορρίψει ένα σχέδιο που έφερε τη «βούλα» του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

    Αυτά είναι ελαφρυντικά, δεν αθωώνουν όμως τον Ανάν, που, εκτός του ότι πρότεινε ένα σχέδιο που παραβίαζε μαζικά το συνταγματικό, το διεθνές και το ευρωπαϊκό δίκαιο, ήταν και 10.000 σελίδες. Επρόκειτο για μια αναίσχυντη κοροϊδία προς τους πολίτες που εκλήθησαν να αποφανθούν επί ενός κειμένου που θα προσδιόριζε κατά τρόπο αμετάκλητο τα πάντα για τους ίδιους και το κράτος τους, αλλά το οποίο δεν θα μπορούσαν να διαβάσουν και να σκεφθούν όχι οι ψηφοφόροι, ούτε μια στρατιά νομικών.

    Τρεις μέρες μάλιστα πριν το δημοψήφισμα, ο Ανάν έκανε μια ακόμα αναισχυντία. Άλλαξε βασικές πρόνοιες του σχεδίου.

    Η ίδια η συζήτηση, υιοθέτηση και υποβολή σε δημοψήφισμα του σχεδίου Ανάν για το κυπριακό ήταν ασφαλώς ο μεγαλύτερος εξευτελισμός στην παγκόσμια ιστορία της δημοκρατίας, μέχρι να έρθει ο επόμενος, η περιφρόνηση του αποτελέσματος του ελληνικού δημοψηφίσματος του 2015. Δεδομένης της αντίληψης που έχουν για το δίκαιο, απορώ γιατί το ελληνικό και το κυπριακό κράτος εξακολουθούν να στραγγίζουν τον ελληνικό λαό με φόρους για να λειτουργούν ακόμα Δικαστήρια και Νομικές Σχολές στα Πανεπιστήμια.

    Γιατί δεν απονέμει απευθείας τη δικαιοσύνη η εκτελεστική εξουσία ή, επί σοβαρών υποθέσεων, η Τρόικα (Θεσμοί); (Αλλά και γιατί έχουμε Υπουργείο Εξωτερικών κλπ. συναφή Υπουργεία και υπηρεσίες και δεν αναθέτουμε αυτούς τους τομείς απευθείας στον κ. Πάιατ, συνεπικουρούμενο από τους πρέσβεις της Βρετανίας στην Αθήνα και τη Λευκωσία; Φτηνότερα νομίζουμε θα μας έρθει και θα ξέρουμε και τι μας γίνεται, δεν θα μπερδευόμαστε όπως τώρα).

    Η ιστορική σημασία του Σχεδίου Ανάν και της απόρριψής του

    Το σχέδιο Ανάν για τη λύση του κυπριακού και η απόρριψή του συνιστά ιστορικής σημασίας σταθμό για την κυπριακή και όλη την ελληνική ιστορία. Αλλά συνιστά επίσης σταθμό πανευρωπαϊκής και παγκόσμιας σημασίας για την προσπάθεια του επελαύνοντος παγκόσμιου Ολοκληρωτισμού να καταλύσει στην ίδια την Ευρώπη το καθεστώς της Λαϊκής Κυριαρχίας, όπως επεβλήθη, τουλάχιστον θεωρητικά, μετά τη μεγάλη Γαλλική Επανάσταση.

    Η βαθύτερη σημασία της ρύθμισης που πρότεινε ο Ανάν στην Κύπρο και που υλοποιήθηκε σε ότι αφορά την οικονομική πολιτική έξη χρόνια αργότερα με τη Δανειακή Σύμβαση της Ελλάδας του 2010 και τις συμφωνίες που ακολούθησαν, ήταν η αφαίρεση της κυριαρχίας από τον ελληνικό λαό, δηλαδή στην περίπτωση της Κύπρου το 82% των κατοίκων του νησιού. Του παίρνανε με το Σχέδιο την πατρίδα του.

    Το 2002 απεδείχθη ότι η ελληνική άρχουσα τάξη και η πλειοψηφία του πολιτικού προσωπικού και της Ελλάδας και της Κύπρου είναι πιο έτοιμοι από οποιαδήποτε άλλο κράτος, ακόμα και τα νεοπροτεκτοράτα της Ανατολικής Ευρώπης να παραδώσουν την κυριαρχία των κρατών τους σε ξένες δυνάμεις.

    Σημειωτέον ότι αυτός είναι ένας βασικός λόγος που οι καθαρά αποικιοκρατικές και ληστρικές επιδιώξεις των Δυτικών κέντρων παίρνουν παρ’ ημίν τόσο άγρια μορφή. Προσαρμόζονται στην μη αντίσταση μιας διεφθαρμένης, εξαρτημένης και ασυνάρτητης ηγεσίας του ελληνισμού και στην Ελλάδα και στην Κύπρο. ‘Όπως παρατηρεί σχετικά ο Θουκυδίδης:

    «Ούτε μέμφομαι εκείνους που θέλουν να άρχουν, αλλ’ εκείνους που είναι υπερβολικά πρόθυμοι να υποτάσσονται εις τους άλλους. Διότι φυσικό είναι ανέκαθεν εις τον άνθρωπον να επιβάλλη την εξουσίαν του εις τους υποκύπτοντας, αλλά ν’ αμύνεται εναντίον των επιδρομέων». («Και ου τοις άρχειν βουλομένοις μέμφομαι, αλλά τοις υπακούειν ετοιμoτέροις ούσιν. Πέφυκεν γαρ το ανθρώπειον δια παντός άρχειν μεν του είκοντος, φυλάσσεσθαι δε το επιόν»).

    Το 2004, οι Ελληνοκύπριοι απέτρεψαν την καταστροφή, το 2010 οι Έλληνες της Ελλάδας δεν μπόρεσαν. Η Ελλάδα μπήκε στον δρόμο της καταστροφής της όπου και παραμένει. Πρωταγωνιστής και στη μία και στην άλλη κρίση ο Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου. Αλλά βρήκε επίσης μιμητές αυτός ο πολιτικός στη ΝΔ, στον ΣΥΡΙΖΑ, σε όλη την ηγεσία μιας χώρας που βγάζει τουλάχιστον τόσους Εφιάλτες, όσους και Λεωνίδες, και πολύ περισσότερους μάλιστα εκ των πρώτων, μεταξύ ιδίως των ανώτερων τάξεών της. Στην Κατοχή, μόνο το μεγαλείο της τεράστιας εθνικής αντίστασης έκρυψε την έκταση του Δοσιλογισμού που έγινε η άρχουσα τάξη της μεταπολεμικής Ελλάδας (εκεί βρίσκονται και σήμερα οι ρίζες της). Στην αρχαιότητα βγάλαμε τον Αλκιβιάδη, τον Ανταλκίδα, αλλά και τον Αίλιο τον Αριστείδη, τον αρχαίο θεωρητικό της Υποτέλειας και της Δουλοπρέπειας.

    Από τον Γ. Παπανδρέου του 2004 στον Κοτζιά του 2018

    Αλλά και για την Κύπρο, η Δαμόκλειος Σπάθη παραμένει, όπως απέδειξε η προσπάθεια πραξικοπηματικής κατάλυσης, χωρίς δημοψήφισμα τώρα, του κυπριακού κράτους στις δύο παράνομες διασκέψεις της Ελβετίας για το κυπριακό και η υιοθέτηση, από τον Υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας, όλης της βασικής δομής του σχεδίου Ανάν, της μετατροπής δηλαδή της Κύπρου σε αποικία, τον Ιανουάριο 2017, με τη συνέντευξή του στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

    Υπενθυμίζουμε ότι ο κ. Κοτζιάς ετάχθη σε αυτή την συνέντευξη υπέρ της πλήρους εξίσωσης πλειοψηφίας και μειοψηφίας στην Κύπρο «σε όλα τα σημαντικά θέματα» (κατάργηση δηλαδή της δημοκρατίας, που είναι ο κανόνας της πλειοψηφίας). Η εξίσωση αυτή θα καθιστούσε ακυβέρνητο το κράτος, άρα οδηγούσε αναγκαστικά σε ξένους επιδιαιτητές, Ανθύπατους πλήρων εξουσιών, όπως το σχέδιο Ανάν.

    Κράτος είναι σε μεγάλο βαθμό στρατός, αστυνομία και νόμισμα. Άμα τα καταργήσεις αυτά δεν έχεις κράτος. Ο κ. Κοτζιάς, στην προαναφερθείσα συνέντευξή του, ετάχθη υπέρ της απόδοσης της τελικής κυριαρχίας στην Κύπρο σε «Διεθνή Αστυνομική Δύναμη», ολοκληρώνοντας τον μετασχηματισμό της νήσου σε αποικία Ξένων.

    Μετά έβγαλε και έναν φιλιππικό όπου συνέκρινε εμμέσως πλην σαφώς τον εαυτό του με τον Βασιληά Λεωνίδα της Σπάρτης («Φυλάμε Θερμοπύλες», καυχήθηκε, περιγράφοντας έτσι την πολιτική του στο κυπριακό, σε εκδήλωση της κίνησης Πράττω στη Θεσσαλονίκη).

    O tempora, o mores!

    http://www.konstantakopoulos.gr/2018/08/26/%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B3%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%AD%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%BF-%CE%BA%CE%BF/

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 27/08/2018


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: