Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ

Επιχείρηση “Κατάλυση τώρα, χωρίς δημοψήφισμα”. Θα συμπράξει η Αθήνα;

lb-kypros-x-1Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Πραξικόπημα με σκοπό την άμεση κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, πολύ προτού φτάσουμε σε οποιοδήποτε δημοψήφισμα και παρακάμπτοντας τη βούληση των πολιτών της, είναι ήδη σε εξέλιξη στην Κύπρο, αλλά και σε Αθήνα, ΕΕ και ΟΗΕ. Πρωταγωνιστής του (και εδώ είναι η μεγάλη πρωτοτυπία αυτού του πραξικοπήματος), όπως και στο bail-in των κυπριακών τραπεζών που προηγήθηκε για να το ετοιμάσει, είναι ο ίδιος ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, υπό την άμεση καθοδήγηση της Βικτόρια Νούλαντ. Η Βικτόρια Νούλαντ είναι ο “εγκέφαλος” της νεοσυντηρητικής φράξιας στην απερχόμενη κυβέρνηση των ΗΠΑ και έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανατροπή του Προέδρου Γιανουκόβιτς στο Κίεβο, που οδήγησε στον εμφύλιο της Ουκρανίας και στη σοβαρότερη κρίση στις σχέσεις Ανατολής-Δύσης εδώ και πολλές δεκαετίες. Θέλει να κλείσει το κυπριακό τώρα, πριν αναλάβει ο Τραμπ και πριν ξανατεθεί το ελληνικό ζήτημα.

Πρόκειται για μια μεταμοντέρνα εκδοχή αλλά και την ουσιαστική συνέχεια και ολοκλήρωση του πραξικοπήματος και της εισβολής του 1974, με πολύ διαφορετικά μέσα, αλλά με ακριβώς τους ίδιους αρχιτέκτονες και με την ίδια επιδίωξη: την κατάργηση του διεθνώς αναγνωρισμένου, δημοκρατικού, ανεξάρτητου και κυρίαρχου κυπριακού κράτους.
Θέλουν να αφαιρέσουν από τους ‘Ελληνες της Κύπρου (82% του πληθυσμού της νήσου, την οποία κατοικούν από χιλιάδων ετών) το νόμιμο δικαίωμα και το εργαλείο (το κράτος) για να διαφεντεύουν τον τόπο τους, που έχει τεράστια στρατηγική αξία για να τον αφήσουν στους κατοίκους του.
Αν ο σχεδιασμός Αναστασιάδη-Νούλαντ εφαρμοστεί μέχρι το τέλος και πετύχει, η διατάραξη των σχέσεων κρατικής κυριαρχίας που διατήρησε την ειρήνη στην Κύπρο, μετά το 1974, δεν θα θέσει σε κίνδυνο μόνο τους ‘Ελληνες στο νησί, αλλά και την ειρήνη στη Μεγαλόνησο και μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Θα οδηγήσει επίσης στην ένταξη της Τουρκίας από το παράθυρο (με δικαιώματα, χωρίς υποχρεώσεις) στην ΕΕ, συνιστώντας σοβαρό πλήγμα σε ότι απέμεινε από τον δυνάμει ανεξάρτητο χαρακτήρα της ΕΕ και αναιρώντας τον βασικότερο λόγο που ο Καραμανλής επεδίωξε την ένταξη της Ελλάδας. Θα διευκολύνει πιθανώς μια επόμενη κρίση της ΕΕ (δημιουργώντας δυνάμει Βοσνία στο εσωτερικό της) και δεν αποκλείεται να συμβάλει σε αιματηρή “τελική λύση” του ίδιου του “ελληνικού προβλήματος”.

anastasiadisΤι κάνει και γιατί ο Αναστασιάδης

Αντιμέτωπος ο κ. Αναστασιάδης και βασικά οι … από πίσω του, με το πολύ πραγματικό ενδεχόμενο να απορριφθεί το εξωφρενικό σχέδιο “λύσης” που ετοιμάζουν σε οποιοδήποτε δημοψήφισμα, αποφάσισαν να ξεπεράσουν τον “σκόπελο” της λαικής κυριαρχίας με την υιοθέτηση βασικών ρυθμίσεών του σχεδίου ήδη από τώρα με τη μορφή “προσωρινής συμφωνίας” και την περιβολή τους με διεθνές κύρος μέσω αποφάσεων της ΕΕ και της “πολυμερούς διάσκεψης”, που δεν έχει καμία σχέση με τη διεθνή διάσκεψη που ζητούσε από δεκαετιών η Κύπρος, αλλά αποτελεί ρέπλικα των διασκέψεων της Ζυρίχης και του Λονδίνου. Θυμίζουμε ότι εκείνες οι διασκέψεις και οι συμφωνίες που εκεί συνήφθησαν οδήγησαν στα γεγονότα του 1963 στην Κύπρο, του 1967 στην Ελλάδα και του 1974 πάλι στην Κύπρο (Ανταλκίδειο Ειρήνη είχε αποκαλέσει στη Βουλή των Ελλήνων ο Ηλίας Ηλιού τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, τότε που, ακόμα, γραμμένες με ποταμούς αίματος και με αφόρητο πόνο, οι λέξεις αριστερά και αξιοπρέπεια ήταν σχεδόν ταυτόσημες, δεν είχαν γίνει η μία το αντίθετο της άλλης).

‘Οταν ο κ. Αναστασιάδης προσέλθει, όπως ετοιμάζεται να κάνει τώρα, στην ΕΕ να την “ενημερώσει” για το δικό του σχέδιο για την ασφάλεια και τις εγγυήσεις, που δεν ξέρει κανείς τι ακριβώς προβλέπει, εκτός από τον ίδιο και τη Νούλαντ, ίσως και δυο-τρεις ακόμα, εκτός των άλλων δημιουργεί τετελεσμένα για τους πολίτες που δεν έχουν ερωτηθεί.

Τι θα πει στους Ευρωπαίους, πριν τα πει στους Κυπρίους; Πιθανότατα θα αποδεχθεί ότι οι Τούρκοι στρατιωτικοί δεν μπορούν να φύγουν αύριο το πρωί (όπως συμφώνησε ακόμα και ο κ. Κοτζιάς σε συνέντευξή του στην Καθημερινή προ διμήνου και ενώ είναι προφανές ότι αν πάρουν οι Τούρκοι αυτό που θέλουν χωρίς να φύγουν, απλούστατα δεν θα φύγουν ποτέ και δεν υπάρχει κανείς για να τους διώξει!). Πιθανότατα θα αποδεχθεί διεθνώς ότι η Κύπρος θα είναι ένα παράξενο κράτος χωρίς δικό του στρατό, αλλά με διεθνείς αστυνομίες χριστιανικών και μουσουλμανικών χωρών (άλλη μια φαεινή ιδέα της Αθήνας, ή όσων την συμβουλεύουν και αυτήνα), να τηρούν την τάξη (!) και ότι θα διέπεται από ένα παράξενο και παγκοσμίως μοναδικό είδος διεθνών εγγυήσεων.

Με δύο λόγια, ο Αναστασιάδης πάει στο συμβούλιο της ΕΕ και στο ΕΛΚ για να παραιτηθεί, ήδη από τώρα, των πιο βασικών και των πιο εύλογων και νόμιμων διεκδικήσεων όλων των κυβερνήσεων της Αθήνας και της Λευκωσίας μετά το 1974, δηλαδή της πλήρους, χωρίς όρους, άμεσης αποχώρησης των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής, ως προϋπόθεση της όποιας λύσης και της κατάργησης των αποικιοκρατικών εγγυήσεων των συμφωνιών του ’60.
Αν αύριο οι Κύπριοι πολίτες ανακαλύψουν, όπως είναι πολύ πιθανό, ότι δεν συμφωνούν με τις ρυθμίσεις που έχει προτείνει, τι θα κάνουν; Θα πάνε εκ των υστέρων να λένε στους Ευρωπαίους ότι διαφωνούν με όσα τους είπε ο ίδιος ο Κύπριος Πρόεδρος και τα συμφώνησε με την Ευρώπη, την Ελλάδα και την Τουρκία;

Ο ξένος παράγων δεν ελπίζει να μεταπείσει τους Κυπρίους για να δεχθούν το σχέδιο που απέρριψαν το 2004 σε ακόμα χειρότερη εκδοχή μάλιστα (αν μπορούμε δηλαδή να το πούμε αυτό, γιατί και τότε και τώρα μιλάμε για τον θάνατο του κράτους). Το μεγάλο όπλο των ξένων στην Κύπρο είναι κυρίως ένα: ο αδίστακτος Πρόεδρός της. Αυτό χρησιμοποιούν ώστε να εξαντλήσουν όλες τις νομιμοφανείς δυνατότητες να παρακάμψουν το δημοψήφισμα, να δεσμεύσουν όσο μπορούν περισσότερο Κύπρο, Ελλάδα και ΕΕ σε μια φόρμουλα διάλυσης του κυπριακού κράτους και να την εφαρμόσουν ήδη από τώρα, όσο και όπου είναι δυνατό.

anastasiadis-noulandΟ “σχεδιασμός” προβλέπει “προσωρινή συμφωνία” Ελληνοκυπρίων (δηλαδή Αναστασιάδη-Νούλαντ) και Τουρκοκυπρίων (δηλαδή Ερντογάν), που θα επιχειρηθεί να περιβληθεί διεθνές κύρος μέσω αποφάσεων της ΕΕ και της διάσκεψης των εγγυητριών δυνάμεων (Βρετανία, Ελλάδα, Τουρκία που θα συγκαλέσει ο ΟΗΕ). Οι βασικές πρόνοιες αυτής της “προσωρινής συμφωνίας” θα υιοθετηθούν με νομοθετικές πρωτοβουλίες από τώρα και η Κυπριακή Δημοκρατία ως κρατική οντότητα θα αρχίσει να εξαφανίζεται πολύ προτού γίνει (αν τελικά γίνει) το δημοψήφισμα.
Στο δημοψήφισμα, αν γίνει, οι Κύπριοι πολίτες θα μπορούν να ψηφίσουν ότι θέλουν. Αλλά στις πραγματικές τοπικές και διεθνείς συνθήκες η πιθανότητα να ανατρέψουν εκ των υστέρων με την ψήφο τους τετελεσμένα και το νομικό επιχείρημα που θα προσφέρει στην Τουρκία και τον διεθνή παράγοντα η υπογραφή του Αναστασιάδη είναι μηδαμινή. Πέραν του ότι θα εκβιασθούν πολιτικά τότε για να μην απορρίψουν μια συμφωνία που έχουν εγκρίνει με κάποια φόρμουλα και κάποιο τρόπο ο ΟΗΕ, η ΕΕ και η Ελλάδα! Στην καλύτερη περίπτωση θα έχουν απωλέσει την αναμφισβήτητη σήμερα νομιμότητα των αξιώσεών τους, στη χειρότερη το κράτος τους, προϋπόθεση για την επιβίωσή τους.

Δεν ζούμε στο 1967 ή στο 1974. ‘Ετσι και η “τεχνολογία” που τώρα χρησιμοποιείται στην Κύπρο, είναι παραλλαγή της σύγχρονης μεθόδου “νομιμοφανών πραξικοπημάτων” που χρησιμοποιήθηκε πρόσφατα κατά κόρον στη Λατινική Αμερική, ιδίως στη Βραζιλία, εκεί για την ανατροπή αριστερών κυβερνήσεων. Αυτά όμως τα πραξικοπήματα αφορούσαν την πολιτική των κρατών, όχι την υπόστασή τους. Στην Κύπρο, η διασάλευση των θεμελιωδών σχέσεων κρατικής κυριαρχίας στις οποίες στηρίχτηκε η ειρήνη μετά το 1974, θα οδηγήσει σχεδόν αναπόφευκτα σε αιματηρές συγκρούσεις κι αυτές δεν θα αφήσουν χωρίς σοβαρότατες συνέπειες την ίδια την Ελλάδα, όπως μαρτυρά όλη η ελληνική ιστορία μετά το 1950.

Αν οι Κύπριοι χάσουν τώρα το κράτος τους, έστω και με κάποια αμφίβολης νομιμότητας φόρμουλα, δεν θα το ξαναβρούν ούτε και στη Δευτέρα Παρουσία. Του ενός δεινός στην Κύπρο, μύρια θα ακολουθήσουν και στην Κύπρο και στην Ελλάδα. Θα καταλήξουμε να συζητάμε στα καφενεία της Οικουμένης, ‘Ελληνες της Κύπρου και ‘Ελληνες της Ελλάδας, όσοι απομείνουμε, πως έγινε και χάθηκε όχι ο μισός, όπως το 1922, αλλά ολόκληρος ο ελληνισμός.
Συνταγματική Εκτροπή – Πρόεδρος εκτός νομιμότητας

Ο Κύπριος πρόεδρος κινείται ήδη εκτός της κυπριακής συνταγματικής νομιμότητας (και του ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου) και εκτός των αρμοδιοτήτων και δικαιοδοσιών του. ‘Εχει ουσιαστικά οικειοποιηθεί εξουσίες … συντακτικής συνέλευσης, αν όχι του ίδιου του σώματος των Κυπρίων πολιτών που αποφάσισαν τουλάχιστον τι δεν θέλουν, με συντριπτική πλειοψηφία και με άμεση εκδήλωση της βούλησής τους στο δημοψήφισμα του 2004.

‘Όλα όσα πράττει ο κ. Αναστασιάδης έρχονται σε κατάφωρη αντίθεση με την ισχυρότερη συντακτική πράξη στην κυπριακή ιστορία, την άμεση εντολή του δημοψηφίσματος του 2004.

Αλλά και το δημοψήφισμα να μην είχε προηγηθεί, ακόμα και σε συνταγματικές μοναρχίες είναι αδιανόητο για τον μονάρχη να διαπραγματεύεται την υπόσταση και να συνομολογεί την κατάργηση του κράτους του, καταχρώμενος μιας διαδικασίας που ξεκίνησε ως “διακοινοτική διαπραγμάτευση” και καταλήγει τώρα σε διαπραγμάτευση όρων παράδοσης του κράτους από Πρόεδρο μη έχοντα προς τούτο εντολή από κανέναν άλλο, πλην του “διεθνούς παράγοντος”, για λογαριασμό του οποίου πάντα ενεργούσε και πάντα ενεργεί, περιλαμβανομένης της καταλήστευσης των καταθέσεων στις κυπριακές τράπεζες.

Δεν συζητάνε στις “διακοινοτικές”, υπό τον όρο έστω εκ των υστέρων επικύρωσης από τους πολίτες, για τα δικαιώματα που οφείλει να απολαμβάνει η τουρκοκυπριακή μειονότητα του πληθυσμού και πως θα πρέπει να οργανωθούν οι σχέσεις των δύο κοινοτήτων. Μια τέτοια συζήτηση, αν ήταν ειλικρινής, και αν αποσκοπούσε σε οποιαδήποτε πραγματική συμφιλίωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, δεν θα μπορούσε να γίνει εν κρυπτώ και εν παραβύστω από κρατικούς αξιωματούχους, εντεταλμένους της ‘Αγκυρας, δυτικούς διπλωμάτες και διάφορους παράγοντες του παρασκηνίου. Αν συζητάμε για πραγματική λύση του κυπριακού και όχι πως θα ξαναπνίξουμε στο αίμα το νησί, τότε οι ίδιες οι δύο κοινότητες θάπρεπε να συζητήσουν ανοιχτά για το πως θέλουν να ζήσουν σε πολύ διαφορετικές από σήμερα συνθήκες.

Στην πραγματικότητα δεν επιχειρείται καμία συμφιλίωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Δεν μπορεί να επιτευχθεί συμφιλίωση όταν οι Ελληνοκύπριοι μιλάνε για κυπριακό κράτος και οι Τουρκοκύπριοι για δύο κράτη. Αυτό που φτιάχνεται στην Κύπρο είναι το σκηνικό της επόμενης σύγκρουσης.

Ξεχνάμε πολύ εύκολα την ιστορία μας και θα την πατήσουμε πολύ άσχημα. Το 1963, ο Βρετανός αξιωματικός Μπράμπαντ συνόδευσε τον Αμερικανό Υφυπουργό Τζωρτζ Μπωλ για να του δείξει από το ελικόπτερο το εντυπωσιακό έργο που είχε κάνει για την ειρήνευση Ελλήνων και Τούρκων. ‘Οταν κατέβηκαν από το ελικόπτερο ο Μπωλ του είπε. “’Εκανες έξοχη δουλειά. Μόνο που το πήρες λάθος. Δεν θέλουμε να ειρηνεύσουν αυτοί”. (τα διηγήθηκε ο ίδιος στο βιβλίο του).

Η διακοινοτική διαπραγμάτευση έχει προ πολλού εξελιχθεί σε συζήτηση για το πως θα διαλυθεί το κυπριακό κράτος και σε τι καθεστώς θα ζει όχι η τουρκοκυπριακή μειονότητα, αλλά η ελληνοκυπριακή πλειονότητα.

Ποιός μπορεί να ονομάσει κράτος ένα μόρφωμα που δεν θα έχει δικό του στρατό και αστυνομία, αλλά ξένοι στρατοί και αστυνομίες θα τηρούν την τάξη; Τι είδους δημοκρατία θα είναι αυτή όπου η πλειοψηφία δεν θα έχει σε κανένα θέμα δικαίωμα να παίρνει αποφάσεις και αυτές θα παραπέμπονται (σε περίπτωση διαφωνίας της μειοψηφίας) σε ξένους ή σε κλήρωση;

Πρέπει εξάλλου να έχει έρθει κάποιος από τον ‘Αρη για να πιστέψει ότι θα ανεχτούν οι ‘Ελληνες του νησιού υποχρεωτικά Τούρκο εκ περιτροπής Πρόεδρο που δεν θα τον έχουν επιλέξει οι ίδιοι, αλλά θα τους τον φέρει καπέλο η συμφωνία του Αναστασιάδη.

Πολύ φοβάμαι ότι, προτού σφαχτούνε με τους Τούρκους, οι ‘Ελληνες θα κινδυνεύσουν να σφαχτούν μεταξύ τους. Αυτό που αρχίζει τώρα είναι το φιλμ 1960-74, μόνο που η ταινία γυρνάει από το τέλος προς την αρχή.

Ο κ. Αναστασιάδης διαπραγματεύεται και ετοιμάζεται τώρα να προσυπογράψει και να προσδώσει αυξημένο “νομότυπο” και διεθνές κύρος, σε ρυθμίσεις που όχι μόνο δεν έχουν συμφωνήσει, αλλά ούτε καν τις ξέρουν οι άμοιροι υπήκοοί του στις λεπτομέρειές τους, ούτε καν τα πολιτικά κόμματα στην Κύπρο.
‘Ηδη όμως, και επί τη βάσει των όσων έχουν δημοσιοποιηθεί, αν το σχέδιό του ολοκληρωθεί, θα θέσει σε βέβαιο κίνδυνο όχι μόνο τους ‘Ελληνες της Κύπρου, αλλά και την ειρήνη στη Μεγαλόνησο και μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

kyprosΥπάρχουν τρόποι αντίδρασης;

Αυτά που γίνονται στην Κύπρο είναι η γεωπολιτική “παραλλαγή του δόγματος του σοκ”.
‘Ολοι περιμένουν την επανάληψη του 2004. Ψυχολογικά ετοιμάζονται να ξαναδώσουν τη μάχη του 2004 και να την ξανακερδίσουν. Ο αντίπαλος όμως δεν είναι κουτός να κάνει τα ίδια. Θα έρθει από κει που δεν τον περιμένουν, τα χτυπήματα θα είναι γρήγορα, μέσα στις γιορτές, το έργο θα τελειώσει προτού καλά καλά καταλάβουν τι γίνεται και πως πρέπει να αντιδράσουν.

Είναι δουλειά της κυπριακής αντιπολίτευσης να αποφασίσει πως θα δράσει, αν όμως δεν κινηθεί έγκαιρα και σωστά είναι προφανές ότι σε λίγο δεν θα υπάρχει ούτε Κύπρος, ούτε αντιπολίτευση.

Αν δεν καταγγείλει τώρα τη βαριά συνταγματική εκτροπή που συντελείται, χρησιμοποιώντας όλα τα νόμιμα μέσα για να σταματήσει τον Πρόεδρο δεν θα έχει αύριο τη δυνατότητα να το κάνει.

Και πρέπει να το κάνει και διεθνώς. Στις συνθήκες που αντιμετωπίζει τώρα ο κυπριακός λαός, συνθήκες άμεσης και ύψιστης απειλής όχι από έξω, αλλά από μέσα, ο ΟΗΕ, τα μόνιμα μέλη του ΣΑ, η ελληνική και βρετανική κυβέρνηση και αντιπολίτευση, η ΕΕ και οι ευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις πρέπει να ενημερωθούν από κάποιον επίσημα από τους εκπροσώπους της διαπιστωμένης άλλωστε βούλησης του κυπριακού λαού ότι αυτά που γίνονται εν ονόματί του δεν γίνονται και με τη συγκατάθεσή του, παραβιάζουν βασικές αρχές του δικαίου και συνιστούν συνταγματική εκτροπή. Η σιωπή επί του προκειμένου θα εκληφθεί ως συγκατάθεση.

Φυσικά θα κατηγορηθεί η αντιπολίτευση αν τα κάνει αυτά. Αλλά σημασία τώρα δεν έχουν τόσο οι καλοί τρόποι και η εικόνα, όσο η ουσία, η σωτηρία της Κύπρου και των ανθρώπων της. Αύριο θα είναι πολύ αργά.

Η κυπριακή αντιπολίτευση κρατάει πιθανώς στα χέρια της, αλλά δεν θα την κρατάει για πολύ, όχι μόνο την μοίρα της Κύπρου, αλλά και του ελληνισμού στο σύνολό του. Αν δεν κινηθεί τώρα, θα παρακολουθεί αύριο και μαζί της όλοι μας την καταστροφή.
pb-130318-cyprus-02-photoblog900 pb-130318-cyprus-02-photoblog900  pb-130318-cyprus-02-photoblog900 pb-130318-cyprus-02-photoblog900

Advertisements

16/12/2016 - Posted by | Χωρίς κατηγορία

6 Σχόλια »

  1. […] via ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ — Πόντος και Αριστερά […]

    Πίνγκμπακ από ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ | tolmima | 16/12/2016

  2. ————————–

    Πήρε λάθος δρόμο: Και εγγυήσεις; Και τουρκικά στρατεύματα; Και εκ περιτροπής προεδρία;

    January 2, 2017

    Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

    Ο κατοχικός ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί εξελίσσεται στον βασικό παίκτη της παρούσας και πιο κρίσιμης φάσης των διαπραγματεύσεων, καθώς είναι φανερό ότι με την υποστήριξη της Τουρκίας αποφασίζει και διατάζει. Και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας δείχνει να «υπακούει» υπό την έννοια ότι ούτε του απαντά, ούτε κάνει οτιδήποτε για να σταματήσει αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση, η οποία τον μειώνει στα μάτια των πολιτών. Το να αναλαμβάνει ο ταλαίπωρος Βίκτωρας να απαντά στον κατοχικό ηγέτη δεν είναι σοφό και έξυπνο, αντίθετα εκπέμπει προς τα έξω μία μεγάλη αδυναμία. Εκτός αν ισχύει αυτό που μου είπε συνομιλητής του κ. Αναστασιάδη, ότι δηλαδή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας νιώθει μία «αδελφική αγάπη» έναντι του κ. Ακιντζί και του συγχωρεί τα πάντα. Κύριε Ελέησον, όπως λένε και οι θρησκευόμενοι σε κάθε φράση τους, αλλά θα μας στείλουν ομαδικά σε ψυχιατρείο. Την εβδομάδα που μας πέρασε ο κατοχικός ηγέτης ήταν λαλίστατος, σε σημείο που οι δημοσιογράφοι δεν τον προλάβαιναν. Αν δεν έδινε συνέντευξη, έκανε δηλώσεις. Για να μην πλήξουμε ίσως… Μπα, το κάνει για να στείλει τα μηνύματά του, ότι κάτι άλλαξε. Και τι είναι αυτό που άλλαξε; Ότι -και είναι προφανές- εντάχθηκε και ο ίδιος στο στρατόπεδο των «Ερντογανιστών», οι οποίοι και ελέγχουν απόλυτα το πολιτικό και διπλωματικό παιγνίδι στην Τουρκία και τις κατεχόμενες περιοχές. Οι πάντες, μετά και την άρον-άρον επίσκεψη του «παράνομου» πρωθυπουργού και της παράνομης «προέδρου της Βουλής» στην Τουρκία, επέστρεψαν στο μαντρί, και ουδείς δικαιούται να διαφωνεί. Πρώτος και καλύτερος ο κατοχικός ηγέτης, που διαβεβαίωνε τον κ. Αναστασιάδη ότι θα συγκρουστεί με τους στρατοκράτες της Άγκυρας. Ο απόλυτος εμπαιγμός… Ο κ. Ακιντζί έδωσε τον τόνο και ας μη διυλίζουν τον κώνωπα οι πολιτικοί των ελεύθερων περιοχών. Μας ανακοίνωσε τι θα συμβεί στη Γενεύη και έσπευσε να βάλει και την ταφόπετρα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και είπε ότι όλα όσα ισχυρίστηκε τα γνωρίζει ο κ. Αναστασιάδης, ο οποίος και τα δέχθηκε στο περίφημο φαγοπότι, όπου -μεταξύ οίνου και καλών μεζέδων- ολοκληρώθηκε η «Συμφωνία του Δείπνου». Γιατί να το κρύψομεν άλλωστε, που λέει και ο γέρο-Μητσοτάκης. Η κατάσταση δεν είναι καθόλου καλή. Από τη μία η τουρκική πλευρά κατεβαίνει στις διαπραγματεύσεις με γκολ από τα αποδυτήρια και πιο ενωμένη παρά ποτέ, καθώς όλοι εναρμονίστηκαν με τις βουλές του σουλτάνου και αποδέχθηκαν τις θέσεις του, και από την άλλη η ελληνική πλευρά διχασμένη όσο ποτέ. Όσα υποστηρίζουν επίσημα η Αθήνα και η Λευκωσία για ενότητα και ταύτιση απόψεων είναι κουραφέξαλα, όπως βλακείες είναι και όσα ισχυρίζονται κύκλοι των κατεχομένων ότι ο Ταγίπ Ερντογάν είναι χολωμένος με τον κατοχικό ηγέτη και δεν τον καλεί στην Άγκυρα. Γιατί να είναι θυμωμένος; Επειδή ο κ. Ακιντζί εκφράζει με ακρίβεια και φανατισμό τις απόψεις του Προέδρου της Τουρκίας; Ή επειδή δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι δεν δέχεται ούτε την επιστροφή της Μόρφου… Ο κ. Αναστασιάδης δεν μετέβη την Παρασκευή στην ελληνική πρωτεύουσα για να καθορίσει τη στρατηγική με την Πρωθυπουργό της Ελλάδας ενόψει της πενταμερούς της Γενεύης. Πήγε για να αμβλύνει τις διαφορές και να ηρεμήσει τα πνεύματα, διότι ο προπομπός γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού έπεισε σε ολίγα τον κ. Τσίπρα. Η αποστολή απέτυχε (Κατάντημα και αυτό, σύντροφε Άνδρο… Να μεταβαίνεις στην Αθήνα, απεσταλμένος του κ. Αναστασιάδη…). Ο Έλληνας Πρωθυπουργός φέρει βαρέως το γεγονός ότι ο Πρόεδρος της Κύπρου τα είπε και τα συμφώνησε με τον κατοχικό ηγέτη χωρίς καν να τον ενημερώσει, χωρίς καν να ρωτήσει τη γνώμη του. Και είναι πολύ υποτιμητικό για έναν Πρωθυπουργό να πληροφορείται από τα… ραδιόφωνα ότι ο κ. Αναστασιάδης αποδέχθηκε όλα όσα απέρριπτε η Ελλάδα. Είναι φοβερό, αν το καλοσκεφθεί κανείς. Του έστησε παγίδα με την πενταμερή και τον εξέθεσε. Άλλος στη θέση του κ. Τσίπρα δεν θα του ξαναμιλούσε. Και ότι… ψιλοκάλμαρε ο Πρωθυπουργός οφείλεται σε πολλούς παράγοντες και επειδή έχει και έναν σωρό άλλους πονοκεφάλους. Από την άλλη δεν μπορεί και να ξεχάσει τον μπάτσο που έφαγε όταν τον πληροφόρησαν πως η λεγόμενη «Συμφωνία του Δείπνου» παραβίαζε εντελώς τα συμφωνηθέντα με τον κ. Αναστασιάδη. Και όταν ρώτησε τον Κύπριο Πρόεδρο «γιατί, Νίκο, δεν μας το είπες», ο απίθανος κ. Αναστασιάδης τού απάντησε ότι «ήταν μεσάνυκτα και δεν ήθελε να τον ενοχλήσει». Είναι και του γελασμάτου, όπως λέμε και στην Κύπρο, η υπόθεση. Θα ήταν μία καλή κωμωδία εάν δεν επρόκειτο περί τραγωδίας. Διότι αυτό που βλέπουμε όλοι μας είναι ότι βασιλεύει η ανευθυνότητα, για να μην ψάξω άλλη καλύτερη λέξη που να χαρακτηρίζει τούτο το σκηνικό αφασίας μεταξύ της Αθήνας και της Λευκωσίας. Ναι, μην ακούτε κουβέντες του καφενέ, αν και αυτές είναι πιο σοβαρές από τις συζητήσεις της «μητέρας» και της «κόρης». Αρραγές μέτωπο μεταξύ Αθήνας και Λευκωσίας, όπως θα έλεγε και ο ταλαίπωρος Βίκτωρας, δεν υπάρχει. Οι θέσεις είναι διαμετρικά αντίθετες. Η Ελλάδα δεν δέχεται εγγυήσεις και παραμονή των κατοχικών στρατευμάτων, ούτε και εκ περιτροπής προεδρία. Με λίγα λόγια απορρίπτει το «μόρφωμα» το οποίο συζητεί ο κ. Αναστασιάδης. Ως γνωστόν η Λευκωσία αποδέχεται μία φόρμουλα που θα περιέχει ολίγον απ’ όλα. Και τουρκικές εγγυήσεις, και κατοχικά στρατεύματα, και εκ περιτροπής προεδρία. Το 80% θα διοικείται για ένα διάστημα και θα καπελώνεται από το 20%. Ανήκουστα πράγματα. Δεν έχουν γίνει πουθενά στον κόσμο. Και όμως συζητούνται για την Κύπρο, μία χώρα μέλος των Ηνωμένων Εθνών και του Συμβουλίου Ασφαλείας. Χωρίς ντροπή. «Λάθος δρόμο» πήρε ο κ. Αναστασιάδης και όσο αρνείται να το παραδεχθεί τόσο το χειρότερο για την Κύπρο. Οι πολίτες απαιτούν καθαρή λύση, αλλά ο ίδιος συζητά μία απαράδεκτη διευθέτηση που θα δώσει αφορμές για νέες συγκρούσεις.

    https://mignatiou.com/2017/01/pire-lathos-dromo-ke-engiisis-ke-tourkika-stratevmata-ke-ek-peritropis-proedria/

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/01/2017

  3. Ένα βράδυ ξαφνικά μπορεί να έρθει, λέει

    ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 05.01.2017
    Αυτά που κάποτε υπέφερες εσύ από τη φασιστική χούντα στην Ελλάδα, τώρα τα υποφέρουμε εμείς από τον φασισμό στην Τουρκία.

    Πηγή: http://politis.com.cy/article/ena-vradi-xafnika-mpori-na-erthi-lei

    Ένας πολίτης έγραψε κάτι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ρωτά τον λαό μας: «Και αυτά τα τσακάλια θα γίνουν πολίτες της Ομόσπονδης Κυπριακής Δημοκρατίας, το ξέρετε, έτσι δεν είναι;». Ποια τσακάλια; Εκείνα που βγήκαν για κυνήγι κεφαλών κραυγάζοντας ο Αλλάχ είναι μεγάλος και κρατώντας σημαίες. Που καίγονται από επιθυμία για να κάνουν και εδώ αυτά που συμβαίνουν στην Τουρκία. Όλοι είναι γεμάτοι με την υστερία για λιντσάρισμα. Ψάχνουν ευκαιρία για να λιώσουν το κεφάλι σας, όπως έκαναν στον Τάσο Ισαάκ στη Δερύνεια. Τους γνωρίζεις και εσύ όσο εγώ, Ελληνοκύπριε αδελφέ. Θα γίνουν πολίτες σου και εκείνοι που πυροβόλησαν τον Σολωμού πάνω στον ιστό της σημαίας και εκείνοι που έλιωσαν το κεφάλι του Τάσου και εκείνοι που έκαναν τα πάντα στον Τσακούρμα. Εμείς έχουμε λύκους, οι οποίοι ξεπερνούν κατά πολύ το ΕΛΑΜ. Δεν θέλουν να βλέπουν, όχι μόνο το δικό σου πρόσωπο, αλλά ούτε και το δικό μας. Γιατί δεν θέλουν; Επειδή θέλουμε να ζούμε αδελφικά και ειρηνικά μαζί σου. Όποιος από εμάς υψώσει τη φωνή του, αρχίζουν να ουρλιάζουν «οι προδότες να πάνε στον νότο». Κοίτα, προχθές πήγαν πάλι στην πόρτα της συντεχνίας των δασκάλων. Εμπνεόμενοι από την υστερία για λιντσάρισμα που επικρατεί στην Τουρκία, προειδοποιούν τους δασκάλους. «Ένα βράδυ ξαφνικά μπορεί να έρθω», τους λένε. Τι θα κάνουν άμα έρθουν ξαφνικά ένα βράδυ; Μήπως θα θερίσουν τον τόπο με πυροβολισμούς όπως συνέβη σε εκείνο το κέντρο διασκέδασης στην Κωνσταντινούπολη; Θα ρίξουν βόμβες; Θα σφάξουν; Ξέρεις και εσύ αδελφέ τι έκαναν όταν ήρθαν ξαφνικά ένα βράδυ στις 20 Ιουλίου. Εκείνο το τραγούδι που τότε έπαιζαν σε εσένα, τώρα το παίζουν σε εμάς. Να, αυτοί θα γίνουν και δικοί σου πολίτες πλέον στο ομόσπονδο κράτος, όχι μόνο δικοί μου. Ειδικά αν πάρουν την ευκαιρία της εκ περιτροπής προεδρίας, θα γίνουν ακόμα και Πρόεδροι αυτού του κράτους.

    Αυτά που κάποτε υπέφερες εσύ από τη φασιστική χούντα στην Ελλάδα, τώρα τα υποφέρουμε εμείς από τον φασισμό στην Τουρκία. Ούτως ή άλλως η Τουρκία είναι εδώ. Ανάμεσά μας, πάνω στο κεφάλι μας. Δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά…Να, κοίτα, ήρθε εντολή από την Άγκυρα «δώστε μας εκείνο τον άνθρωπο» και αμέσως του περάσαμε χειροπέδες, τον βάλαμε στο αεροπλάνο και τον στείλαμε. Σε ποιον τον στείλαμε; Σε εκείνους που θα τον κάνουν κομμάτια σαν τους πεινασμένους λύκους. Και ύστερα καθίσαμε αναπαυτικά στις ζεστές μας πολυθρόνες και παρακολουθήσαμε πώς τον κομμάτιασαν. Με ποιον θα συνάψεις συμφωνία; Το αντιλαμβάνεσαι; Μήπως με εκείνους που λένε «ένα βράδυ ξαφνικά μπορεί να έρθω;». Ξέρεις γιατί θέλω λύση; Για να απαλλαχτώ από την ομηρεία της Τουρκίας. Γιατί θέλω να μην διαλυθεί ποτέ η Κυπριακή Δημοκρατία; Επειδή είναι η μοναδική νόμιμη δημοκρατία της οποίας είμαι πολίτης. Τι είπες, κύριε Νίκο; Υπάρχει κίνδυνος να μας προσαρτήσει; Αν επιχειρήσει να κάνει κάτι τέτοιο, είμαι βέβαιος ότι τουλάχιστον η μισή κοινότητά μας θα έρθει να καταφύγει σε εσένα. Δηλαδή στον νότο. Οι Τουρκοκύπριοι μπορεί να μην έχουν καταλάβει ακόμη την αξία του γεγονότος ότι δεν είναι πολίτες της Τουρκίας. Ας γίνουν και θα δουν τότε.

    Κοιτάξτε σε τι χάλι κατάντησε η Τουρκία. Ούτε παλιά ήταν και πολύ καλά τα πράγματα, αλλά τώρα άρχισε να αναπολεί ακόμα και τις κακές της εποχές. Δεν πρόκειται να διορθωθεί εύκολα η κατάσταση. Ακόμα και αν ανατραπεί η παρούσα δικτατορία, από τη μια αυτό θα γίνει με πολύ αιματηρό τρόπο και από την άλλη δεν υπάρχει και πολλή ελπίδα σε όσους θα την αντικαταστήσουν. Αν οι τωρινοί είναι ισλαμιστές, οι άλλοι είναι τόσο εθνικιστές ώστε μπορούν να αποκληθούν φασίστες. Αυτή τη στιγμή η χώρα παραδόθηκε πλήρως στους εξοργισμένους τζιχαντιστές. Όλοι περιμένουν ανά πάσα στιγμή μια νέα έκρηξη, ένα νέο έγκλημα. Ο κόσμος εξοπλίζει τα παράθυρα των σπιτιών του με σιδερένιες πόρτες. Κοιτάξτε τι λέει ένας καθηγητής: «Σύντομα θα αποτελεί όνειρο ακόμα και το να γυρίζει κανείς ελεύθερα στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης. Κάποιοι θα σας πλησιάζουν και θα σας βάζουν τη λεπίδα στον λαιμό». Δεν νομίζω ότι δεν υπάρχουν ανάμεσά μας στην Κύπρο τέτοιοι άγριοι τζιχαντιστές. Μήπως υπάρχει κάποιο εμπόδιο για να φωλιάσουν και στο βόρειο τμήμα της Κύπρου αυτοί οι βάρβαροι, οι οποίοι βρίσκουν προστασία ανάμεσα στις φτερούγες της κυβέρνησης στην Άγκυρα; Κατά τη γνώμη μου, αυτοί είναι οι πιο επικίνδυνοι για την Κύπρο στο εγγύς μέλλον.

    Από αυτούς εμπνέεται και η υστερία λιντσαρίσματος που άρχισαν οι δικοί μας πατριδοκάπηλοι εδώ. Θέλουν κεφάλια. Ένα βράδυ ξαφνικά μπορεί να έρθουν, λένε. Με ποιον θα συνάψεις αυτή τη συμφωνία, αδελφέ; Το αντιλαμβάνεσαι;

    Πηγή: http://politis.com.cy/article/ena-vradi-xafnika-mpori-na-erthi-lei

    Σχόλιο από A | 07/01/2017

  4. «Σημειώσεις από ένα στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου…»

    Dr. Dervish Ozer

    «Ποτέ δεν μιλώ για αυτά τα πράγματα…Πώς είναι και εμφανίζεσαι τώρα; Θα μου ποτίσεις λίγα κονιάκ και θα γράψεις αυτά που λέω; Όχι… Θα περιμένεις πολύ..
    Σήμερα θέλω να μοιραστώ μαζί σας μια αδημοσίευτη, πραγματική ιστορία γραμμένη από τον δρα Dervish Ozer… Έχει πάρει συνέντευξη από ένα άτομο (το όνομα του οποίου είναι άγνωστο και σε εμάς) και έχει καταγράψει αυτά που έχει πει, τις εμπειρίες του από ένα στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου από το 1974… Το άτομο του οποίου έχει πάρει συνέντευξη είναι ένας Τουρκοκύπριος που ήταν υπεύθυνος σε στρατόπεδο όπου υπήρχαν εκατοντάδες αιχμάλωτοι το 1974…

    Αυτά είναι που είπε ο Τουρκοκύπριος αυτός και κατέγραψε ο Dervish Ozer:
    «Ποτέ δεν μιλώ για αυτά τα πράγματα…Πώς είναι και εμφανίζεσαι τώρα; Θα μου ποτίσεις λίγα κονιάκ και θα γράψεις αυτά που λέω; Όχι… Θα περιμένεις πολύ καιρό για αυτό. Έχουν περάσει 40 χρόνια από τον πόλεμο. Αυτοί που έχουν πεθάνει, πέθαναν και αυτοί που έμειναν, έμειναν.
    Κατ’ ακρίβειαν, ας μιλήσουμε λίγο έτσι ώστε να ξέρουν. Διότι όταν πεθάνω, θα είναι όλα μονόπλευρα, αυτά που θα λένε, θα λένε για μένα, έκανε αυτό και έκανε εκείνο. Άσε με λοιπόν να σου πω έτσι ώστε να μην μείνει μυστικό, όλα πρέπει να βγουν στα ανοικτά έτσι ώστε να γίνει γνωστό ποιος έκανε τι…
    Με έβαλαν υπεύθυνο του στρατοπέδου με τους αιχμαλώτους πολέμου διότι μιλούσα ελληνικά. Στο στρατόπεδο βρίσκονταν 600 άτομα και ήταν υπό τη διοίκησή μου…
    Φυσικά… Υπό τη διοίκησή μου…
    Μια μέρα ήρθε μια ηλικιωμένη γυναίκα ντυμένη στα μαύρα. Μόλις είχα μπει στο στρατόπεδο, δεν είχα καν καθίσει κάτω…Η γυναίκα ήρθε κλαίγοντας…Τη ρώτησα τι είχε συμβεί. Ξεροκατάπιε… «Το παιδί είναι άρρωστο, βρε κύριε… Πήραν το παιδί από τη μητέρα, αυτή σερβίρει φαγητό…Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ, πάρε την κόρη μου και έλα…Το παιδί έχει πυρετό… Και ο άντρας της είναι στην εκκλησία, την είδε που πήγαινε…Είναι ντροπή και για αυτόν και για την κόρη μου…»
    Ήμουν τόσο θυμωμένος που ξέχασα τη θέση μου! Έβαλα έναν γεμάτο γεμιστήρα στο όπλο Thompson μου και έλεγξα τον δεύτερο γεμιστήρα. Ετοίμασα το όπλο μου και χωρίς να ακούσω τι έλεγε οποιοσδήποτε, μπήκα στο δωμάτιο όπου έτρωγαν και έπιναν τέσσερις υψηλόβαθμοι διοικητές. Με το χέρι στη σκανδάλη, μπήκα στο δωμάτιο.
    «Όλες οι γυναίκες πίσω στους θαλάμους!», φώναξα.
    Στα πρόσωπα των γυναικών που σέρβιραν φαγητό και ποτό εμφανίστηκε ένα απρόθυμο χαμόγελο… Όμως έτρεμα από οργή και δεν χαμογέλασα πίσω στις γυναίκες… Το χέρι μου στη σκανδάλη του Thompson, απλά τους περίμενα να πουν μια λέξη…Όμως, η λέξη δεν αρθρώθηκε. Είχα προετοιμάσει τον εαυτό μου για εκείνη τη λέξη πριν να σπεύσω σε εκείνο το δωμάτιο.
    Περίμενα να μου πουν «Τι στο διάολο κάνεις, στάσου σε προσοχή!»
    Το μόνο πράγμα που τους άκουσα να λένε ήταν, «εντάξει, οι γυναίκες μπορούν να πάνε…Έτσι κι αλλιώς φεύγαμε…».
    Και σηκώθηκαν και έφυγαν.
    Πήγαν και παραπονέθηκαν για μένα.
    Ακόμα πιο υψηλόβαθμοι διοικητές ήρθαν και έκαναν έρευνα.
    «Θα τους πυροβολούσες;», με ρώτησαν.
    Δεν είπα τίποτα, απλά έμεινα σιωπηλός.
    Αλλά αν αυτό ήταν σήμερα, θα τους πυροβολούσα. Είτε άνοιγαν το στόμα τους είτε όχι…
    Εκείνες οι μέρες ήταν σκληρές και δύσκολες…Εκατοντάδες γυναίκες και παιδιά, ηλικιωμένες και νεαρές, και στρατιώτες, όλοι κάτω από τον έλεγχό μου. Ήταν έντιμοι άνθρωποι. Όλοι τους αιχμάλωτοι πολέμου. Χρειάζονταν ρούχα, ήταν πεινασμένοι. Όμως ήταν έντιμοι άνθρωποι. Πραγματικοί άνθρωποι… Όλοι τους είχαν προδοθεί από άτομα με τα οποία μεγάλωσαν και όλοι τους είχαν δει το άσχημο πρόσωπο του πολέμου… Κάποιοι από αυτούς πιάστηκαν στο σπίτι τους ή στον κήπο τους και τους έφεραν εδώ. Τα σπίτια τους ήταν λίγο πιο πάνω αλλά δεν μπορούσαν να πάνε εκεί. Για μέρες πεινούσαν και κανένας δεν άνοιγε το στόμα του για να πει οτιδήποτε. Τα παιδιά έκλαιγαν από την πείνα και κάθε φορά που έκλαιγαν τους έδιναν νερό…
    Κάποιες από αυτές ήταν μόνες, δεν ήξεραν που ήταν οι σύζυγοι και τα παιδιά τους. Είχαν πεθάνει οι σύζυγοι τους; Πού ήταν τα παιδιά τους; Άραγε ο έξω κόσμος ήξερε οτιδήποτε για αυτές; Οι γυναίκες και τα παιδιά έπρεπε να υποφέρουν τον ξυλοδαρμό των συζύγων και των πατεράδων τους και θα ήταν αβοήθητες προσπαθώντας να τους παρηγορήσουν μετά…
    Υπήρχαν νεογέννητα παιδιά, βρέφη που χρειάζονταν γάλα. Σαν και ο πόλεμος να ήταν δικό τους φταίξιμο, δεν υπήρχε γάλα στο στήθος της μητέρας τους. Τα παιδιά έκλαιγαν…Οι γυναίκες απελπισμένες, τα νεογέννητα δεν πίνουν νερό, αλλά η πείνα δύο ημερών τα ανάγκασε να πίνουν νερό.
    Οι πληγωμένοι από τη μια πλευρά, η απελπισία από την άλλη…
    Πρώτα νόμισα ότι δεν θα τα κατάφερνα…Έκλαιγα μαζί με την κάθε γυναίκα που έκλαιγε, έκλαιγα με το κάθε παιδί που έκλαιγε.
    Μετά σταμάτησα να κλαίω, ο πόνος στο στομάχι μου υποχώρησε, συνήλθα.
    Ήταν δύσκολες μέρες. Έπρεπε να το κάνεις. Απλά να το κάνεις. Και το έκανα. Πήρα γάλα για τα παιδιά με τα δικά μου λεφτά. Στην αρχή ξόδεψα όλα τα λεφτά που είχα πάνω μου, με κάθε πιάστρα που εξοικονόμησε η μητέρα μου πήρα γάλα σε κονσέρβα. Και τότε τα παιδιά σταμάτησαν να κλαίνε. Τότε άρχισα να κοιτάζω γύρω…
    Μύριζε αίμα…Παντού γύρω μας μύριζε πυρίτιδα και καμένους ανθρώπους…Η ζωή ήταν σαν την κλειδαρότρυπα, ήταν στο τέλος μιας μαύρης τρύπας. Η πρόφαση του θανάτου ήταν το γεγονός ότι είχες φρύδια πάνω από τα μάτια σου. Και προδοσία για το σπίτι από όπου έτρωγες ψωμί, το νερό που έπινες ήταν ιερό… Ήταν τέτοιος καιρός…
    Αλήθεια, πώς ήταν να σκοτώνεις ένα άνθρωπο, αυτόν με τον οποίο δούλευες μαζί, αυτόν από τον οποίο ζήτησες δουλειά, αυτόν που είχε παραδοθεί σε σένα; Πώς ήταν να βιάζεις τη γυναίκα αυτού του ανθρώπου στο σπίτι του οποίου έπινες ζιβανία μαζί του στο παρελθόν; Πίστεψέ με ποτέ δεν μπορούσα να καταλάβω πώς ένας άνθρωπος μπορούσε να το κάνει αυτό…
    «Κύριε αυτό… κύριε εκείνο… κύριε… είμαι έγκυος…»
    Δεν καταλάβαινα, δεν μπορούσα να καταλάβω…
    Οι άντρες με τόσο θυμό που είχαν αφεθεί ελεύθεροι μετά την αιχμαλωσία τους, των οποίων οι γυναίκες και οι κόρες ήταν αιχμάλωτες και αυτοί οι άντρες δεν τους έκαναν τίποτα…Στον καιρό ειρήνης το μόνο πράγμα που τους πρόσφεραν αυτοί οι άντρες ήταν φαγητό και έπιναν μαζί ζιβανία… Πώς μπορείς να βιάζεις τις γυναίκες και τις κόρες τους; Πώς μπορείς να σκοτώνεις όταν οι σύζυγοί τους ποτέ δεν σου έκαναν τίποτε κακό, ποτέ δεν σε πλήγωσαν, αλλά το μόνο πράγμα που σου πρόσφεραν πριν τον πόλεμο ήταν φαγητό και ζιβανία;
    Πώς βιάζεις και πώς σκοτώνεις; Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω και τώρα είμαι πέραν των 60 χρονών και ακόμα δεν καταλαβαίνω…
    Και πώς μπορείς να υποφέρεις να απομακρύνουν μια γυναίκα από το βρέφος της για να την πάρουν για βιασμό;
    Πώς επιτρέπεις να υποστεί ξυλοδαρμό ένας άντρας δίπλα από τη γυναίκα του;
    Δεν το έκανα.
    Δεν επέτρεψα τα βρέφη να μείνουν χωρίς γάλα… Τους βρήκα γάλα…
    Έτσι ήταν μια τέτοια στιγμή όταν έβαλα το δάκτυλό μου στη σκανδάλη και πήρα τις γυναίκες μακριά από εκείνους που έπιναν.
    Δεν έγινα οικειοθελώς ο διευθυντής του στρατοπέδου αιχμαλώτων πολέμου, με έβαλαν εκεί. Μακάρι να μην το έκανα. Ήταν οι χειρότερες μέρες της ζωής μου. Είδα τους καλύτερους, τους πιο έντιμους ανθρώπους εκεί, τους οποίους ήξερα πριν τον πόλεμο. Είδα τόσο όμορφα κορίτσια…
    Είδα απελπισμένους πατέρες, είδα γυναίκες που έπαιρναν κάθε ρίσκο για να μπορέσουν να δώσουν μια σταγόνα γάλα στα μικρά παιδιά τους.
    Είδα τον πόλεμο, είδα τους ανθρώπους, τους έντιμους ανθρώπους να μπαίνουν σε μια θέση ανάγκης.
    Είδα ανθρώπους που είχαν φιλοξενήσει ανθρώπους στα σπίτια τους πριν τον πόλεμο να υπόκεινται σε βιασμούς από πεινασμένους ανθρώπους στον καιρό του πολέμου…



    Τώρα φύγε, αρκετά για σήμερα…
    Ξέρεις τι είναι ο πόλεμος;
    Δεν ξέρεις τίποτε. Είδες τον πόλεμο αλλά δεν συνειδητοποίησες τι ήταν. Ήσουν ένα τόσο μικρό αγόρι δέκα χρονών…
    Δεν λέω ότι δεν είδες τον πόνο ή ότι δεν κατάλαβες την ταπείνωση ενός ανθρώπου. Αλλά δεν ήξερες τον βιασμό. Δεν καταλάβαινες τι είναι ο βιασμός. Τώρα μην έρθεις και να μου πεις ότι γράφω για τον πόλεμο. Δεν καταλαβαίνεις τίποτε. Διότι δεν ξέρεις τι είναι ο βιασμός… Πόσων χρονών ήσουν και έρχεσαι εδώ και με ρωτάς για τον πόλεμο; Φύγε τώρα…

    Μου λες να μην πίνω…
    Πώς μπορείς να αντέξεις εκείνες τις μέρες χωρίς ποτό;
    Γέμισες ποτέ τα πνευμόνια σου με τη μυρωδιά του αίματος;
    Ή γέμισαν ποτέ τα αφτιά σου με τις κραυγές μιας γυναίκας που βιάστηκε; Ή είδες ποτέ την απόγνωση ενός άντρα που βίαζαν τη γυναίκα ή την κόρη του και δεν μπορούσε να κάνει τίποτα; Ένιωσες ποτέ εκείνο τον πόνο στην καρδιά σου;
    Φύγε τώρα, ποτέ δεν θα σου μιλήσω ξανά για οτιδήποτε…

    Ας είναι σε ειρήνη τα παιδιά και η γυναίκα σου. Ας μην τις προσεγγίσει κανένας και κανένας να μην τις παρενοχλήσει, κανένας άνθρωπος ας μην γίνει σκλάβος ενός άλλου και ας σε παρεμποδίσει ο Θεός από το να είσαι συνεργός στη σκλαβιά άλλων ανθρώπων.
    Ας μην σου δείξει ποτέ καιρούς όπου οι άνθρωποι βιάζονται λόγω της θρησκείας τους, της εθνικότητάς τους ή των πολιτικών τους απόψεων… Και ας μην γίνεις ποτέ διοικητής σε ένα στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου όπου οι φασίστες διοικούν…Ας μην κάνει κανέναν άνθρωπο αιχμάλωτο πολέμου ο Θεός και ας μην κάνει κανέναν απελπισμένο άνθρωπο τον διοικητή ενός τέτοιου στρατοπέδου…Ας μην σε αφήσει ποτέ ο Θεός να σκέφτεσαι όλη τη νύκτα για το τι θα κάνεις για να βρεις γάλα για τα παιδιά σε εκείνο το στρατόπεδο – εκείνο το στρατόπεδο όπου το γάλα σταμάτησε να ρέει από τα στήθη των γυναικών. Ας μην κάνει ποτέ ο Θεός απελπισμένους τους άντρες σε εκείνο το στρατόπεδο μπροστά στις γυναίκες και τις κόρες τους. Ας μην αφήσει ποτέ ο Θεός υποταγή στους φασίστες που ήθελαν γυναίκες και κορίτσια από εκείνο το στρατόπεδο για να τις βιάσουν.
    Μπορείς να αφαιρέσεις τη λέξη «Θεός» αν θέλεις, είναι τρόπος του λέγειν αν θέλεις…
    Δεν λύγισα ούτε υπέκυψα στους φασίστες. Δεν έδωσα τις γυναίκες στους φασίστες. Τόλμησα να σκοτωθώ και πήρα τις γυναίκες από τα χέρια των φασιστών και τις έδωσα πίσω στα παιδιά τους. Ήμουν αυτός που έπαιρνα τις γυναίκες από τα χέρια των φασιστών στη διάρκεια του πολέμου ήμουν εγώ αυτός που σταμάτησε βιασμούς, εγώ που προστάτευσα γυναίκες, εγώ που έφερα γάλα για τα παιδιά με τα δικά μου λεφτά από τις υπεραγορές που πουλούσαν είδη από πλιάτσικο – αυτού του είδους άντρας είμαι…
    Και τώρα; Πίνω για να ξεχάσω κάποια πράγματα αλλά δεν μπορώ να ξεχάσω. Έγινα πότης για να ξεχάσω τους θανάτους, τους βιασμούς και τον πόνο… Τώρα με ξέρουν σαν κάποιον που πίνει. Δεν ξέρουν γιατί πίνω. Εκείνοι που έκαναν όλα αυτά τα κακά πράγματα, κοιμούνται ήσυχοι τη νύκτα στα κρεβάτια τους, ενώ εγώ ζω με τους εφιάλτες που δημιούργησαν. Ακούω τις φωνές εκείνων των γυναικών…Ακούω τις κραυγές τους και τις βλέπω να δίνουν νερό στα βρέφη τους αντί για γάλα…Βλέπω τα φουσκωμένα πρόσωπα, τα φουσκωμένα χέρια και πόδια των αντρών που τους έδειραν άσχημα…

    Κοίτα με μικρέ.
    Ποιος είσαι;
    Νομίζεις ότι με δυο ποτήρια κονιάκ θα σου πω αυτά τα πράγματα;
    Ποιος είσαι που θα σου πω για εκείνες τις μέρες;
    Δεν έκανα τίποτα.
    Δεν έσωσα καμιά γυναίκα από τον βιασμό.
    Δεν έφερα γάλα σε κανένα παιδί.
    Δεν σταμάτησα οποιονδήποτε σκοτωμό.
    Τα δημιουργείς όλα αυτά…
    Τώρα απλά πίνω. Μόνο για να ξεχάσω…
    Να ξεχάσω τι;
    Δεν ξέρω… Δεν ξέρω τίποτα…
    Απλά έζησα ως άνθρωπος.

    Μας ανάγκασες να ζήσουμε στο στρατόπεδο με τον θάνατο και το αίμα. Ακόμα και τα όνειρά μας ήταν για τον πόλεμο… Στα καφενεία οι κουβέντες μας ήταν για τον πόλεμο…Είδα στο πρόσωπο των παιδιών μου την πείνα, το να είναι χωρίς μητέρα και πατέρα…Κάθε φορά που έβλεπα το πρόσωπο των παιδιών μου έβλεπα το στρατόπεδο, έβλεπα τα παιδιά στο στρατόπεδο…Όταν έβλεπα το πρόσωπο της γυναίκας μου, έβλεπα τις απελπισμένες μητέρες από το στρατόπεδο…
    Τώρα, αν τα γράφεις όλα αυτά όπως πάντα, θα πω ότι ήμουν μεθυσμένος. Θα πω ότι με ανάγκασε αυτός να πιω…
    Θα πω ότι με ξεγέλασε…
    Άτε βρε…
    Γράψε ό,τι θέλεις…
    Γράψε ό,τι, ό,τι θέλεις…
    Κατέστρεψαν τη ζωή μας…
    Μαζεύαμε κόκκαλα από τα χωράφια…Ζήσαμε με το κλάμα και το παρακάλιο των παιδιών και γυναικών για χρόνια… Ακόμα έχουμε μια χάλια ζωή…Αυτοί οι φασίστες βάζουν χρέη στις ζωή μας;
    Έκαναν όσα μπορούσαν να κάνουν.
    Κατέστρεψαν τη γενιά μας. Δεν μας άφησαν να ζήσουμε.
    Τώρα πήγαινε και γράψε. Γράψε αυτά που λέω…Αν δεν τα γράψεις έτσι όπως σου τα είπα, μην έρθεις ποτέ ξανά στο χωριό αυτό…
    Φύγε τώρα, δεν έχω τίποτε άλλο να σου πω…».

    http://www.clioturbata.com/slideshow/%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%B9%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%8C%CF%80%CE%B5%CE%B4%CE%BF-%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BC%CE%B1/

    Σχόλιο από A | 07/01/2017

  5. Ανακοίνωση της Επιτροπής Ελλάδα -Κύπρος :

    Διάλογος και διαπραγμάτευση με το πιστόλι στον κρόταφο από έναν διεθνή ταραξία, δεν μπορεί να γίνει

    1.Η διάσκεψη της Γενεύης στις 9-12/1/17 θυμίζει την διάσκεψη του Μονάχου του 1938, όταν στο όνομα της προστασίας μιάς μειονότητας και της διατήρησης της ειρήνης, έγινε εγκληματικό βήμα προς την αντίθετη κατεύθυνση…..
    Ο σύγχρονος ιμπεριαλισμός της εποχής της παγκοσμιοποίησης, επιδιώκει την διάλυση, ρευστοποίηση και σε κάθε περίπτωση την συρίκνωση της κυριαρχίας των κρατών-μελών του ΟΗΕ, οδηγώντας σε εμφύλιες και περιφερειακές συγκρούσεις.
    2 .Ο συζήτηση και η διαπραγμάτευση με το καθεστώς Ερντογάν και την τουρκική πλευρά είναι ανισοβαρής και γι αυτό αδιανόητη.Αυτή τη στιγμή η Τουρκία έχει υπό την
    κατοχή της τμήματα ανεξάρτητων κρατών,(Β.Κύπρο και Β.Συρία),ενώ διατηρεί παράνομα στρατεύματα σε μια τρίτη χώρα,το Ιράκ. Καταπιέζει άγρια την κουρδική και άλλες μειονότητες στο έδαφος της, μη αναγνωρίζοντας ούτε ένα ελάχιστο ποσοστό από τα δικαιώματα που διεκδικεί γιά την τουρκική μειονότητα στην Κύπρο και αλλού. Και το κυριότερο, η διαπραγμάτευση γίνεται με την αδιαπραγμάτευτη παρουσία των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής στην Κύπρο, με βάση απαράδεκτες προθέσεις και προτάσεις της τουρκικής πλευράς, που αποβλέπουν ευθέως στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την εγκαθίδρυση καθεστώτος προτεκτοράτου .Ως προς την Ελλάδα ο Ερντογάν έχει απευθύνει θρασύτατες απειλές, αμφισβητώντας την συνθήκη της Λωζάνης και επιβουλευόμενος την εδαφική της ακεραιότητα.

    3 .Οι πολιτικές ηγεσίες Ελλάδας και Κύπρου έχουν βαρύτατες ευθύνες συντελώντας σ´αυτό το έγκλημα,και συσκοτίζοντας τον σχεδόν ανύπαρκτο δημόσιο διάλογο,ιδιαίτερα η ελληνική.Σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία όμως ο διάλογος και η διατύπωση δεσμευτικών θέσεων δεν γίνεται πίσω από κλειστές πόρτες αλλά ενώπιον του λαού, μέσα στη Βουλή.
    4 .Ζητάμε αυτή την ύστατη στιγμή να συγκληθεί εκτάκτως η Βουλή και να γίνει διάλογος, ενημέρωση του ελληνικού λαού και διατύπωση των θέσεων της κυβέρνησης και των κομμάτων. Από το ΚΚΕ περιμένουμε να κινητοποιήσει άμεσα τον λαϊκό παράγοντα όπως έχει προαναγγείλει. Από τα εκτός Βουλής κόμματα,ΛΑΕ,Πλεύση Ελευθερίας,ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ζητάμε να εγκαταλείψουν επιτέλους την αιδήμονα σιωπή τους και να τοποθετηθούν σ´αυτό το ζωτικότατο γιά τον ελληνισμό και την διεθνή ειρήνη θέμα.

    Σχόλιο από Κύπρος ελεύθερη | 09/01/2017

  6. […] ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ […]

    Πίνγκμπακ από Σελιδοδείκτες-Bookmarks 2016-17 – ΓΚΑΖΕΣ – τα γυαλένια μας | 06/03/2017


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: