Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

Και χωρίς τον Ερντογάν, τα ίδια θα ζούσαμε

omer1Διαχρονικό πρόβλημα η φιλοσοφία της συγκρότησης του τουρκικού κράτους

Του Ομέρ Ασάν*
Πηγή: «Δρόμος της Αριστεράς»

 

Η τελευταία ερώτηση που μου υποβλήθηκε στην πρόσφατη συνέντευξή μου στον φιλόξενο «Δρόμο της Αριστεράς» αφορούσε την Τραπεζούντα. Και μ’ αυτήν θέλω να ξεκινήσω το κείμενο τούτο. Ακριβώς επειδή η Τραπεζούντα όπως των παππούδων μας, των παραμυθιών της γιαγιάς, δεν υπάρχει πια. Είναι μια χαμένη πόλη, όπως τα αδέλφια μου, τα οποία έχασα με την ανταλλαγή των πληθυσμών. Κατά καιρούς πηγαίνω στο χωριό μου, στα παρχάρια και στα βουνά της Τραπεζούντας για να θυμηθώ, να ψάξω, να ξαναβρώ τα παιδικά μου χρόνια… και γυρίζω πάντα με μεγάλη θλίψη. Τα χωριά είναι σχεδόν έρημα. Και η μυθική Τραπεζούντα, που άρχισε να χάνει την ταυτότητά της μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών, μεταμορφώνεται με μεγάλη ταχύτητα με μια άχρωμη πόλη από μπετόν, χωρίς δυνατότητα γυρισμού στη φυσική και ιστορική της κατάσταση.

Όμως, όπως έχουμε πει, και παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν οι μνήμες που επιμένουν, που δεν το βάζουν κάτω και αντιστέκονται. Υπάρχουν και εκείνα τα βουνά και τα ποτάμια που η ψυχή μας παίρνει ακόμα ρυθμό από αυτά. Μόνο ένας Θεός ξέρει αν είμαστε εμείς ένα κομμάτι τους, ή αυτά είναι ένα κομμάτι από εμάς. Έτσι, βλέπουμε τον Κοράι Τσαπόγλου να γίνεται μάρτυρας στο Σουρούτς ανεμίζοντας τη σημαία της ομάδας Τράμπζονσπορ, εκπροσωπώντας την περήφανη κληρονομιά του: την κληρονομιά ενός Τραπεζούντιου επαναστάτη που πήγε για να δείξει έμπρακτα την αλληλεγγύη του στον Κούρδο αδελφό του ο οποίος υπέφερε στο Κομπάνι. Κι εμείς, ως μια χούφτα επαναστάτες Τραπεζούντιοι, συνεχίζουμε τον αγώνα μας από εκεί που τον άφησε ο Κοράι
Συνέχεια

28/09/2016 Posted by | Χωρίς κατηγορία | 1 σχόλιο