Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Kάποιες σκέψεις για τη διαχείριση του μεταναστευτικού-προσφυγικού προβλήματος

ΓΙΑ ΜΙΑ “ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ»

 Του Στέλιου ΦΕΝΕΚΟΥ

mandamados-2Όταν οι Αμερικανοί δημιούργησαν βάσεις σε διάφορα μικρά νησιά του Ειρηνικού Ωκεανού …κατά τον Β’ ΠΠ, βρήκαν εκεί μικρές φυλές ιθαγενών, απομονωμένων από τον υπόλοιπο κόσμο.
Οι ιθαγενείς έβλεπαν τις προετοιμασίες στο διάδρομο προσγείωσης πριν προσγειωθεί ένα αεροπλάνο. Οι Αμερικανοί άναβαν τα φώτα του διαδρόμου, έβαζαν το ανεμούριο και κρατούσαν τα σημαιάκια για να κατευθύνουν το αεροπλάνο που προσγειωνόταν και έφερνε τα εφόδια.

Από τα εφόδια αυτά έδιναν και μερικά στους ιθαγενείς.

Όταν έφυγαν οι Αμερικανοί μετά το τέλος του πολέμου, οι ιθαγενείς άναβαν τα φώτα, έβαζαν το ανεμούριο και κρατούσαν τα σημαιάκια για να έλθει το αεροπλάνο με τα εφόδια, αλλά αυτό δεν ερχόταν και οι ιθαγενείς δεν καταλάβαιναν τι ήταν λάθος.

Από την συμπεριφορά αυτή των ιθαγενών, όταν δηλαδή οι αποφάσεις που λαμβάνονται δεν προσμετρούν κάποιον κρίσιμο παράγοντα, καθοριστικό για τα αποτελέσματα των πράξεων σου, στην επιστήμη λήψεως αποφάσεων, δόθηκε στο φαινόμενο αυτό η ονομασία “Cargo Cult Science”.

Το ίδιο συμβαίνει σήμερα και με το προσφυγικό ζήτημα, που είχε ξεκινήσει από πριν με το συνεχώς διογκούμενο μεταναστευτικό.

Οι Ευρωπαίοι μεταξύ των οποίων και εμείς, δεν αντιληφθήκαμε εγκαίρως τους πραγματικούς κινδύνους των μαζικών αυτών μετακινήσεων. Πολλές χώρες μάλιστα ενίσχυσαν με τις πολιτικές τους την εκμετάλλευση των ανθρωπιστικών αξιών, που χρησιμοποίησαν ως προκάλυμμα τα θρησκευτικά κέντρα ελέγχου και διακίνησης των προσφύγων/μεταναστών. Κάποιες πίστευαν ότι θα βρουν φθηνά εργατικά χέρια από τους πρόσφυγες και δεν αντιλήφθηκαν έγκαιρα τον πραγματικό κίνδυνο της θρησκευτικής ιδιαιτερότητας του Ισλάμ, όπως διαμορφώνεται από τους φανατικούς και τα θρησκευτικά κέντρα προσηλυτισμού.

Σύντομα οι φωνές των μουσουλμάνων σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, θα μετασχηματισθούν από απλές διαμαρτυρίες σήμερα, σε παράλογες διεκδικήσεις, σε απαιτήσεις ισλαμοποίησης και εφαρμογής της σαρίας σε ολόκληρες αστικές και κυρίως περιαστικές περιοχές, σε διαδηλώσεις, οδοφράγματα αποκλεισμούς περιοχών, και πολύ πιθανόν σε αντάρτικο πόλης.

Είναι αναγκαίο πλέον να δούμε το προσφυγικό στη πραγματική του διάσταση σε όλη την Ευρώπη, να το αναδείξουμε σε πρώτο θέμα στην Ευρωπαϊκή ατζέντα και να δρομολογήσουμε τις απαιτούμενες ενέργειες για “Αποκατάσταση” και όχι «απλή διαχείριση».

Αυτή η «Αποκατάσταση» θα πρέπει να ξεκινά:
1. Από την απλή “Ρήτρα Επαναπατρισμού” που θα γνωρίζει σε όλους τους πρόσφυγες ότι θα επαναπατρισθούν όταν αποκατασταθεί η ειρήνη στις περιοχές στη πατρίδα τους.
2. Να συνοδεύεται με ένταση και εμμονή από τις αρχές ελέγχου και πληροφοριών στην πλήρη καταγραφής και επαναπατρισμό των παράνομα εισελθόντων Πακιστανών, Αφγανών, Ιρανών, και άλλων εθνοτήτων.
3. Είναι αναγκαίο ένα πρόγραμμα πλήρους διασποράς όσων παραμένουν στις Ευρωπαϊκές χώρες σε όλη την επικράτεια, ώστε να αποφευχθεί η γκετοποίησή τους.
4. Θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρη Ευρωπαϊκή θέση όλων των κυβερνήσεων, για την εφαρμογή ισονομίας για όλους τους κατοίκους σε κάθε χώρα, χωρίς υποχωρήσεις στις πολιτισμικές και θρησκευτικές ιδιαιτερότητες που παραβιάζουν τους νόμους.

Η “Στρατηγική της Aποκατάστασης” πρέπει να αρχίσει άμεσα, με πρώτο και καλύτερο μέτρο την έναρξη πολιτικής διευθέτησης τους Συριακού προβλήματος, με χρονικό ορίζοντα μέχρι το καλοκαίρι.

Σ.Φενέκος
«Κοινωνία Αξιών»

 

-Τα κερατιάτικα της Χριστοδουλοπούλου

-Φωτόπουλος+Χριστοδουλοπούλου: τα πρώτα «ξύδια» για την κυβέρνηση

-Μια λανθασμένη μεταναστευτική πολιτική

 

26/03/2016 - Posted by | -προσφυγιά, -Κρίση

5 σχόλια »

  1. 27
    Noam Chomsky: Από εγκλήματα της Δύσης οδηγηθήκαμε σε προσφυγική κρίση..

    Ένα πέπλο αναταραχής πλανιέται πάνω απ’ την Ευρώπη. Η κρίση που προκλήθηκε από τις μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές απειλεί το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Τα κράτη-μέλη της ΕΕ δείχνουν με ευκολία την απροθυμία τους να απορροφήσουν τα κύματα μεταναστών και προσφύγων που εγκαταλείπουν τα σπίτια τους στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική και απαντούν στο πρόβλημα με την επιβολή ελέγχων τόσο στα εξωτερικά όσο και στα εσωτερικά σύνορα. Ωστόσο, οι μεταναστευτικές ροές δεν περιλαμβάνουν μόνο ανθρώπους από τη Συρία και το Ιράκ αλλά και από το Πακιστάν και το Αφγανιστάν αλλά και χώρες της

    υποσαχάριας Αφρικής. Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι ροές αυξάνονται κάθε μήνα. Την ίδια στιγμή, στην Ευρώπη εξαπλώνονται ακραίες φωνές και αντιλήψεις που απειλούν τα θεμέλια της ΕΕ αλλά και το όραμά της για μια «ανοιχτή, δημοκρατική» κοινωνία.
    Ο Νόαμ Τσόμσκι, σε συνέντευξή του στο Truthout, στον Xρόνη Πολυχρονίου, αναφέρθηκε στην προσφυγική κρίση και σε άλλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, ενώ μίλησε και για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα.

    Noam, ευχαριστώ για τη συνέντευξη με θέμα τις τρέχουσες εξελίξεις στην Ευρώπη. Θα ήθελα να ξεκινήσω με την εξής ερώτηση: Κατά τη δική σας εκτίμηση, γιατί συμβαίνει τώρα η προσφυγική κρίση στην Ευρώπη;

    Η κρίση χτίζεται χρόνια τωρα. Πλήττει τώρα την Ευρώπη, επειδή έχει ξεπεράσει κάθε όριο τόσο από την πλευρά της Μέσης Ανατολής όσο και από την Αφρική. Δύο δυτικά χτυπήματα ήταν αυτά που είχαν δραματική επίδραση. Το πρώτο ήταν η εισβολή των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου στο Ιράκ, που σχεδόν έριξε στο γκρεμό μια χώρα που είχε ήδη καταστραφεί από μια μεγάλη στρατιωτική επίθεση πριν από 20 χρόνια ενώ ακολούθησαν και οι κυρώσεις των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου που θα μπορούσαν να θεωρηθούν σχεδόν γενοκτονία.
    Εκτός από τη σφαγή και την καταστροφή που προκλήθηκε, η κατοχή πυροδότησε και μια θρησκευτική σύγκρουση που διχάζει μέχρι σήμερα τη χώρα αλλά και ολόκληρη την περιοχή. Η εισβολή εκτόπισε εκατομμύρια ανθρώπους από τα σπίτια τους, πολλοί από τους οποίους κατέφυγαν σε γειτονικές χώρες – φτωχές χώρες που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις των δικών μας εγκλημάτων.

    Μία ακόμα απόρροια της εισβολής είναι και το τερατούργημα που δημιουργήθηκε, το Ισλαμικό Κράτος, το οποίο Μία ακόμα απόρροια της εισβολής είναι και το τερατούργημα που δημιουργήθηκε, το Ισλαμικό Κράτος, το οποίο συνέβαλε στη μαζική καταστροφή της Συρίας. Και σε αυτή την περίπτωση οι γειτονικές χώρες χρειάστηκε να απορροφήσουν τις προσφυγικές ροές, με την Τουρκία να έχει δεχτεί πάνω από δύο εκατομμύρια Σύριους πρόσφυγες. Παράλληλα, όμως, η Τουρκία “παράγει” μεταναστευτικές ροές στη Συρία: στηρίζει το εξτρεμιστικό μέτωπο της al-Nusra και άλλους ισλαμιστές, ενώ επιτίθεται στους Κούρδους οι οποίοι αποτελούν το μόνο αντίπαλο δέος του ISIS στην περιοχή.
    Το δεύτερο χτύπημα ήταν αυτό που κατέστρεψε τη Λιβύη, στην οποία σήμερα επικρατεί ένα χάος μεταξύ αντιμαχόμενων ομάδων, ενώ πρόκειται για μια χώρα που αποτελεί βάση του Ισλαμικού Κράτους, που παράγει όχι μόνο τζιχαντιστές αλλά και όπλα που «ταξιδεύουν» από τη Δυτική Αφρική ως την Μέση Ανατολή, αλλά είναι και δέκτης μεγάλων μεταναστευτικών ροών από όλη την αφρικανική ήπειρο. Αυτό φέρνει στην επιφάνεια κι άλλους παράγοντες που προέρχονται από το παρελθόν, όπως το ότι η Ευρώπη, συστηματικά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έχει εκμεταλλευτεί σε ακραίο βαθμό την Αφρική ώστε να προωθήσει τη δική της ανάπτυξη και να προωθήσει το σχεδιασμό του Αμερικάνου George Kennan.
    Η ιστορία είναι πέρα για πέρα τραγελαφική. Ας εξετάσουμε μία μόνο περίπτωση, ας πούμε το Βέλγιο, που αυτή την περίοδο αντιμετωπίζει την πρόκληση της προσφυγικής κρίσης. Ο πλούτος του προέρχεται σε σημαντικό βαθμό από την “εκμετάλλευση” του Κονγκό με τον πιο ωμό τρόπο αφού ξεπέρασε ακόμη και τους ευρωπαίους ανταγωνιστές του. Το Κονγκό απελευθερώθηκε το 1960. Θα μπορούσε να είχε γίνει μια πλούσια και ανεπτυγμένη χώρα αφότου αποτίναξε το βέλγικο ζυγό και παράλληλα θα τόνωνε και την ανάπτυξη της Αφρικής.

    Υπήρχαν πραγματικές προοπτικές, υπό την ηγεσία του Patrice Lumumba, ενός από τους πιο ελπιδοφόρους ηγέτες της Αφρικής, ο οποίος είχε στοχοποιηθεί από τη CIA, αλλά οι Βέλγοι πρόλαβαν να τον δολοφονήσουν πρώτοι. Το σώμα του ήταν διαμελισμένο και το είχαν διαλύσει με θειικό οξύ. Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στήριξαν τον δολοφόνο Mobutu. Μέχρι σήμερα, το ανατολικό Κονγκό πρωταγωνιστεί στις χειρότερες σφαγές παγκοσμίως με αρωγό το αγαπημένο παιδί των ΗΠΑ, τη Ρουάντα, ενώ αντιμαχόμενες πολιτοφυλακές τροφοδοτούν τον πόθο των δυτικών πολυεθνικών για μέταλλα, κινητά τηλέφωνα και άλλα θαύματα υψηλής τεχνολογίας. Η εικόνα είναι εντελώς αντιπροσωπευτική για το τι συμβαίνει στην Αφρική. Για την Ευρώπη πάλι, όλο αυτό αποτελεί μια κρίση προσφυγική.

    Η προσφυγική κρίση στην Ευρώπη οδήγησε κάποια μέλη της ΕΕ – όπως την Αυστρία, τη Σουηδία, τη Δανία και την Ολλανδία – στο να αναστείλουν τη συνθήκη Σένγκεν. Κατά τη γνώμη σας, είμαστε εν μέσω μιας πορείας ολοκλήρωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ίσως οδηγήσει και σε ενιαίο νόμισμα;

    Εκτιμώ πως πρέπει να γίνει σαφής διάκριση μεταξύ του ενιαίου νομίσματος, για το οποίο οι συνθήκες δεν ήταν ακόμη κατάλληλες, και μιας πορείας προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, στην οποία νομίζω πως έχουν υπάρξει σημαντικές εξελίξεις. Υπενθυμίζεται ότι για εκατοντάδες χρόνια η Ευρώπη αλληλοσπαρασσόταν σε τεράστιο βαθμό. Το ξεπέρασμα των εθνικών εχθροπραξιών και η κατάλυση των συνόρων αποτελεί σημαντικό επίτευγμα. Θα ήταν κρίμα η συνθήκη Σένγκεν να καταρρεύσει λόγω μιας υποτιθέμενης απειλής που δε θα έπρεπε να είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί με ανθρωπιά και που εν τέλει θα μπορούσε να συμβάλει οικονομικά και πολιτιστικά στην ευρωπαϊκή κοινωνίας.

    Μήπως τα κύματα των μεταναστών (προφανώς πολλοί είναι μετανάστες και όχι μόνο πρόσφυγες από εμπόλεμες περιοχές) που διαπερνούν την καρδιά της Ευρώπης αποτελούν κάποιο είδος «φυσικής καταστροφής» ή είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών;

    Ενυπάρχει στοιχείο φυσικής καταστροφής. Η φοβερή ξηρασία στη Συρία που τσάκισε την κοινωνία ήταν λογικά απόρροια της υπερθέρμανσης του πλανήτη, γεγονός που δεν έχει μόνο φυσική προέλευση. Η κρίση στο Νταρφούρ οδήγησε νομαδικούς πληθυσμούς σε κατοικημένες περιοχές. Οι λιμοί της κεντρικής Αφρικής στις μέρες μας, μπορούν επίσης να οφείλονται εν μέρει στην επίθεση που δέχεται το περιβάλλον κατά τη διάρκεια της «Ανθρωποκαίνου» εποχής – της νέας γεωλογικής εποχής, όπου οι ανθρώπινες δραστηριότητες, κυρίως η εκβιομηχάνιση, έχουν καταστρέψει τις προοπτικές για αξιοπρεπή επιβίωση, και μάλιστα, θα συνεχίσει να το κάνει, εκτός αν αναχαιτιστεί.

    Οι αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν την προσφυγική κρίση καθώς πολλά κράτη μέλη της ΕΕ δεν δείχνουν ιδιαίτερη προθυμία στο να κινηθούν και να δεχτούν παρά ελάχιστους πρόσφυγες. Τι δείχνει αυτό για την Ευρώπη και τις αξίες πολλών ευρωπαϊκών κοινωνιών;

    Η ευρωπαϊκή διακυβέρνηση είναι πολύ αποτελεσματική στο να επιβάλλει σκληρά μέτρα λιτότητας που καταστρέφουν τις πιο φτωχές χώρες και ωφελούν τις τράπεζες του Βορρά. Ωστόσο, ίσως έχουν καταρρεύσει εντελώς απέναντι στην ανθρώπινη καταστροφή που σε μεγάλο βαθμό έχουν δημιουργήσει τα εγκλήματα της Δύσης. Το βάρος έπεσε στους λίγους που ήταν πρόθυμοι – τουλάχιστον προσωρινά – να κουνήσουν έστω και λίγο το δαχτυλάκι τους, όπως η Σουηδία και η Γερμανία. Πολλοί άλλοι απλώς έκλεισαν τα σύνορά τους. Η Ευρώπη προσπαθεί να παροτρύνει την Τουρκία να απομακρύνει τους πρόσφυγες – όπως κάνουν και οι ΗΠΑ με την κατάσταση που επικρατεί στα σύνορά τους με το Μεξικό, όπου οι Αμερικάνοι υποστηρίζουν ότι ακολουθούν μία ανθρωπιστική πολιτική που μειώνει την παράνομη μετανάστευση. Τι μας λέει όλο αυτό για τις σύγχρονες αξίες; Είναι δύσκολο ακόμη και να χρησιμοποιήσεις τη λέξη “αξίες”, πόσο μάλλον να τις σχολιάσεις.

    Πώς σχολιάζετε το επιχείρημα ότι είναι απλά αδύνατο για πολλές ευρωπαϊκές χώρες να φιλοξενούν τόσους πολλούς πρόσφυγες και μετανάστες;

    Η Γερμανία έχει κάνει τα περισσότερα, απορροφώντας περίπου 1 εκατ. πρόσφυγες σε μια πολύ πλούσια χώρα με πάνω από 80 εκατ. ανθρώπους. Συγκρίνετέ την με τον Λίβανο, μια φτωχή χώρα με σοβαρά εσωτερικά προβλήματα. Ο πληθυσμός του είναι πλέον περίπου 25% Σύριοι, επιπρόσθετα με τους απογόνους εκείνων που εκδιώχθηκαν από την πρώην Παλαιστίνη. Επιπλέον, σε αντίθεση με το Λίβανο, η Γερμανία χρειάζεται επειγόντως μετανάστες για να διατηρήσει τον πληθυσμό της εν μέσω της μείωσης της γεννητικότητας που προκύπτει από την εκπαίδευση των γυναικών, σε παγκόσμιο επίπεδο.
    Ο επικεφαλής του Human Rights Watch, Kenneth Roth, έχει παρατηρήσει σωστά ότι «αυτό το κύμα ανθρώπων μοιάζει σαν σταγόνα, αν αναλογιστεί κανείς την πισίνα που καλείται να το απορροφήσει. Λαμβάνοντας υπόψη τον πλούτο της ΕΕ και την ανεπτυγμένη της οικονομία, είναι δύσκολο να υποστηρίξει κανείς ότι η Ευρώπη δεν διαθέτει τα μέσα για να απορροφήσει αυτούς τους νεοφερμένους, ιδιαίτερα σε χώρες που χρειάζονται τους μετανάστες για την οικονομική τους ευρωστία».

    Πολλοί από τους πρόσφυγες που προσπαθούν να φτάσουν στην Ευρώπη δεν τα καταφέρνουν, με πολλούς από αυτούς να καταλήγουν νεκροί στις ακτές της Ελλάδας και της Ιταλίας. Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, πάνω από 2.500 άνθρωποι έχουν πνιγεί το περασμένο καλοκαίρι και μόνο προσπαθώντας να περάσουν τη Μεσόγειο προς την Ευρώπη, με τη νοτιοδυτική ακτή της Τουρκίας να έχει γίνει το σημείο αναχώρησης για χιλιάδες πρόσφυγες οι οποίοι στριμώχνονται σε ετοιμόρροπα σκάφη από Τούρκους λαθρέμπορους. Γιατί η Ευρώπη δεν πιέζει περισσότερο την τουρκική κυβέρνηση του Recep Tayyip Erdogan να κάνει κάτι για αυτή την φρικτή κατάσταση;

    Οι κύριες ευρωπαϊκές προσπάθειες, όπως καταγράφονται, εστιάζουν στην πίεση της Τουρκίας να κρατήσει αυτή τη μιζέρια και τη δυστυχία μακριά από εμάς. Όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Μεξικό. Η μοίρα τους, εφόσον εμείς είμαστε ασφαλείς, είναι πολύ μικρότερη ανησυχία.

    Η ελληνική κρίση συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό και οι διεθνείς πιστωτές της χώρας απαιτούν συνεχώς νέα μέτρα τα οποία καμία δημοκρατική κυβέρνηση στην Ευρώπη δεν θα ήταν σε θέση να εφαρμόσει. Σε κάποιες περιπτώσεις, μάλιστα, οι απαιτήσεις τους για περισσότερες μεταρρυθμίσεις δεν συνοδεύονται από συγκεκριμένα μέτρα, δίνοντας σε κάποιον την εντύπωση ότι αυτό που συμβαίνει δεν είναι τίποτα περισσότερο από επίδειξη ωμού σαδισμού στον ελληνικό λαό. Ποια είναι η άποψή σας σε αυτό το θέμα;

    Οι όροι που επιβάλλονται στην Ελλάδα και είναι προς το συμφέρον των πιστωτών έχουν καταστρέψει τη χώρα. Ο στόχος ήταν να μειωθεί το χρέος, το οποίο έχει αυξηθεί υπό αυτά τα μέτρα. Με την οικονομία να έχει υπονομευθεί, το ΑΕΠ έχει μειωθεί και το ποσοστό του χρέους προς το ΑΕΠ έχει αυξηθεί παρά τη ριζική περιστολή των κρατικών δαπανών.
    Στην Ελλάδα έχει παρασχεθεί ελάφρυνση του χρέους, θεωρητικά. Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα έχει γίνει σαν ένα χωνί μέσω του οποίου ρέει η ευρωπαϊκή βοήθεια προς τις τράπεζες του Βορρά, οι οποίες μέχρι σήμερα έδιναν επισφαλή δάνεια, δεν τα πήραν πίσω και θέλουν τώρα να διασωθούν από τους Ευρωπαίους φορολογούμενους, μία συνήθη πρακτική των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων στη νεοφιλελεύθερη εποχή.
    Όταν η ελληνική κυβέρνηση πρότεινε δημοψήφισμα, για να ζητήσει από τους πολίτες της χώρας να εκφράσουν την άποψή τους σχετικά με τις τύχες τους, η αντίδραση της ευρωπαϊκής ελίτ ήταν απόλυτος τρόμος απέναντι στην αναίδεια. Πώς μπορεί οι Έλληνες να τολμούν να θεωρούν τη Δημοκρατία ως μια αξία που πρέπει να γίνεται σεβαστή στη χώρα γέννησής της; Οι κρατούντες Ευρωκράτες αντέδρασαν με απόλυτο σαδισμό, προβάλλοντας ακόμα πιο σκληρές απαιτήσεις ώστε η Ελλάδα να μετατραπεί σε τίποτα άλλο παρά ερείπια και στο μεταξύ, χωρίς καμία αμφιβολία, να ιδιοποιηθούν ό,τι μπορούν για τον εαυτό τους.
    Το αντικείμενο του σαδισμού δεν είναι οι Έλληνες πολίτες συγκεκριμένα, αλλά οποιοσδήποτε τολμά να φανταστεί ότι οι άνθρωποι μπορεί να έχουν δικαιώματα που συγκρίνονται με αυτά των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και των επενδυτών.
    Πολύ γενικά, τα μέτρα λιτότητας κατά τη διάρκεια της ύφεσης δεν έβγαζαν οικονομικό νόημα, όπως αναγνωρίστηκε ακόμα και από τους οικονομολόγους του ΔΝΤ (αν και όχι από τους πολιτικούς παράγοντες του Ταμείου). Είναι δύσκολο να τα θεωρήσει κανείς οτιδήποτε άλλο, εκτός από ταξικό πόλεμο, που σκοπεύει να ανατρέψει τις κοινωνικές δημοκρατικές κατακτήσεις, που έχουν υπάρξει μία από τις σημαντικότερες συνεισφορές της Ευρώπης στο σύγχρονο πολιτισμό.

    Και η άποψή σας σχετικά με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία υπαναχώρησε από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις και κατέληξε στην υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης, μετατρεπόμενη με αυτό τον τρόπο σε μια ακόμα ελληνική κυβέρνηση που επιβάλει τη λιτότητα και αντιλαϊκά μέτρα;

    Δεν αισθάνομαι αρκετά κοντά στην κατάσταση, ώστε να σχολιάσω συγκεκριμένες επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ και να αξιολογήσω τις εναλλακτικές διαδρομές που θα μπορούσε να είχε επιδιώξει. Οι επιλογές του θα μπορούσαν να είναι σημαντικά βελτιωμένες πάντως, αν είχε λάβει ουσιαστική υποστήριξη από άλλες λαϊκές δυνάμεις της Ευρώπης, όπως νομίζω ότι θα μπορούσε να είχε γίνει.

    Ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκης, είναι έτοιμος να παρουσιάσει ένα νέο κόμμα, του οποίου στόχος θα είναι πραγματοποιήσει, όπως είπε ο ίδιος, «μια απλή αλλά ριζοσπαστική ιδέα: τον εκδημοκρατισμό της Ευρώπης. Έχω δύο ερωτήσεις για εσάς σχετικά με αυτό το θέμα. Πρώτον, γιατί η σοσιαλδημοκρατία γίνεται όλο και περισσότερο ανάμνηση του παρελθόντος σε πολλές ευρωπαϊκές κοινωνίες και δεύτερον σε ποιο βαθμό μπορεί κάποιος να «εκδημοκρατίσει» τον καπιταλισμό;

    «Η σοσιαλδημοκρατία, όχι μόνο στην ευρωπαϊκή παραλλαγή της, αλλά και σε άλλες, βρίσκεται κάτω από σοβαρή επίθεση από τη νεοφιλελεύθερη περίοδο της προηγούμενης γενιάς, η οποία ήταν επιβλαβής γενικά για τον πληθυσμό σχεδόν παντού, ενώ ωφέλησε μικρές ελίτ.
    Ένα παράδειγμα της χυδαιότητας αυτών των δογμάτων αποκαλύπτεται στη μελέτη που κυκλοφόρησε από την Oxfam, η οποία διαπιστώνει ότι το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού, θα έχει σύντομα στα χέρια του περισσότερο από το μισό του παγκόσμιου πλούτου. Στο μεταξύ, στις Ηνωμένες Πολιτείες, την πλουσιότερη εκ των κοινωνιών του κόσμου και με ασύγκριτα πλεονεκτήματα, εκατομμύρια παιδιά ζουν σε νοικοκυριά που προσπαθούν να επιβιώσουν με 2 δολάρια την ημέρα. Ακόμη και αυτό το κομμάτι ψωμί είναι υπό επίθεση από τους λεγόμενους συντηρητικούς.
    Το πόσο μακριά μπορεί να προχωρήσουν μεταρρυθμίσεις υπό τις υπάρχουσες συνθήκες του κρατικού καπιταλισμού, μπορεί να συζητηθεί. Αλλά το ότι μπορούν να πάνε πολύ πιο πέρα από ό,τι σήμερα, δεν είναι καθόλου υπό αμφισβήτηση. Ούτε τίθεται υπό αμφισβήτηση ότι πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για να φτάσουν στα όριά τους.
    Αυτός θα έπρεπε να είναι ένας στόχος ακόμη και για αυτούς που διατείνονται για τη ριζοσπαστική κοινωνική επανάσταση, η οποία θα οδηγούσε μόνο σε χειρότερα δεινά, αν δεν προκύψει από την αφοσίωση ευρύτερων μαζών που θα έχουν συνειδητοποιήσει ότι τα κέντρα εξουσίας θα εμποδίσουν περαιτέρω τα βήματά τους προς τα εμπρός.

    Πηγές:liberal.gr/truth-out.org

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 11/04/2016

  2. Οι απρόβλεπτοι μοναχικοί «λύκοι» της Ειδομένης
    ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΖΙΜΑΣ
    Συμπλοκή μεταναστών με κλαδιά και πέτρες, χθες, στον καταυλισμό της Ειδομένης
    Συμπλοκή μεταναστών με κλαδιά και πέτρες, χθες, στον καταυλισμό της Ειδομένης

    ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
    Είναι νέα παιδιά που ταξίδεψαν μόνα τους, χωρίς γυναίκες, μωρά, μανάδες και παππούδες, που θα λειτουργούσαν σαν βαρίδια στον μακρύ και δύσκολο δρόμο προς τη «Γη της Επαγγελίας», εν προκειμένω τη Γερμανία ή κάποια σκανδιναβική χώρα. Εφτασαν με μύριους κόπους και κινδύνους στην Ελλάδα, από το Μπανγκλαντές, το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, τη Σομαλία, την Υποσαχάρια Αφρική, τις χώρες του Μαγκρέμπ, ξοδεύοντας ό,τι είχαν και δεν είχαν, αλλά εγκλωβίστηκαν στην Ειδομένη.

    Μοιάζουν με θηρία σε κλουβί. Δεν είναι πρόσφυγες για να ελπίζουν ότι μπορεί κάποια στιγμή να τους δοθούν χαρτιά για να αναχωρήσουν νόμιμα από την Ελλάδα. Ούτε κουβαλούν μαζί τους οικογένειες ώστε να αναγκαστούν να επιστρέψουν στα ενδότερα και να εγκατασταθούν σε κάποιο από τα κέντρα φιλοξενίας για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Είναι παράνομοι μετανάστες που βλέπουν μόνο μπροστά τους τον αγκαθωτό φράχτη, έτοιμοι με κάθε ευκαιρία να «χιμήξουν» για να τον γκρεμίσουν και να τρέξουν προς την ελευθερία. Ομάδες εξ αυτών ήταν, κυρίως, εκείνες που πρωτοστάτησαν στις έως τώρα εφόδους δυναμικής εισβολής στο έδαφος της FYROM. Κάποιος τους αποκάλεσε «μοναχικούς λύκους της Ειδομένης», καθώς η συμπεριφορά τους, εκρηκτική και απρόβλεπτη συνήθως, υπαγορεύεται από το ένστικτο της δικής τους προσωπικής επιβίωσης. Δεν έχουν να ρισκάρουν τη ζωή παιδιών ή γονιών, παρά μόνο τη δική τους, και δεν διστάζουν να το κάνουν.

    Ετσι ή αλλιώς θεωρούν, στη συντριπτική τους πλειονότητα, αδιανόητο να επιστρέψουν εκεί απ’ όπου έφυγαν. Οπότε περιμένουν βιώνοντας άθλιες συνθήκες, μήπως και συμβεί κάτι και ανοίξουν τα σύνορα. Αυτή την ελπίδα φροντίζουν να τους τροφοδοτούν κάποιοι επιτήδειοι που αλωνίζουν στον καταυλισμό, είτε για να τους χρησιμοποιήσουν σαν εργαλείο υλοποίησης πολιτικών κατάργησης των ανά τον πλανήτη συνόρων είτε, άλλοι, υποσχόμενοι να τους βγάλουν από την Ελλάδα εφόσον δεν τους έχουν σωθεί τα χρήματα και μπορούν να πληρώσουν καλά.

    Κυκλώματα

    Οσοι βιώνουν από κοντά το δράμα της Ειδομένης ξέρουν πως η δράση των κυκλωμάτων έχει αρχίσει υπό συνθήκες άκρας μυστικότητας με τη μεταφορά προσφυγικών οικογενειών αλλά και μεμονωμένων μεταναστών προς την ΠΓΔΜ και τη Βουλγαρία, έναντι μερικών χιλιάδων ευρώ. Το κόμιστρο είναι ευθέως ανάλογο του κινδύνου, που εμφανίζεται αυξημένος πλέον στα βόρεια σύνορα μετά και την αυστηροποίηση των μέτρων φρούρησης από τους γείτονες. Παράλληλα, όσο περνάει ο καιρός και δεν δίνεται λύση στην Ειδομένη, το αδιέξοδο μεγαλώνει και η ατμόσφαιρα πυρακτώνεται. Τώρα οι πάντες προσεύχονται να ξεπεράσει τον κίνδυνο ο Αφγανός που τραυματίστηκε βαρύτατα σε ατύχημα με όχημα της ΕΛ.ΑΣ., φοβούμενοι ότι ενδεχόμενος θάνατός του μπορεί να λειτουργήσει όπως η σπίθα στο μπαρούτι.

    Εκείνο όμως που «σκοτώνει» τους περίπου 15.000 «ένοικους» του καταυλισμού είναι η απουσία προοπτικής. Και επ’ αυτού δεν διαφαίνεται λύση. Ο χειμώνας βγήκε (ευτυχώς) ανώδυνα για τους εγκλωβισμένους στο διάσελο, όμως το καλοκαίρι αναμένεται δύσκολο. Με τις πρώτες ζέστες άρχισαν οι λιποθυμίες στις σκηνές-θερμοκήπια, η ψώρα σαρώνει, οι καιρικές συνθήκες για εξάπλωση επιδημιών σε λίγο θα είναι ιδανικές, φίδια έκαναν ήδη την εμφάνισή τους. Και ο υδράργυρος δεν έχει σκαρφαλώσει ακόμα. Οι προσπάθειες της κυβέρνησης να πείσει πρόσφυγες και μετανάστες να μεταφερθούν σε κέντρα φιλοξενίας δεν φαίνεται να αποδίδουν τα προσδοκώμενα. Κάποιες οικογένειες που, έχοντας φτάσει στα όρια της αντοχή τους, μπορεί να αποφασίζουν να επιστρέψουν με λεωφορεία στα ενδότερα δεν είναι κίνηση ικανή να επιφέρει την αποσυμφόρηση, καθώς μάλιστα τις νύχτες καταφθάνουν πεζή μέσω χωραφιών και άλλοι μεμονωμένοι νεαροί μετανάστες που καταλύουν στον καταυλισμό αποφασισμένοι να μείνουν εκεί με κάθε τίμημα.

    Τι σημαίνει αυτό; Οτι ακόμα και αν δεχθούν να φύγουν οι οικογένειες, είναι χιλιάδες οι μετανάστες –όσοι εντρυφούν στα της Ειδομένης υποστηρίζουν ότι οι τελευταίοι αποτελούν πλέον πλειοψηφία– που δεν θα δεχθούν επ’ ουδενί να αποχωρήσουν ειρηνικά.

    Σενάρια, επομένως, περί βίαιης απομάκρυνσης των εγκλωβισμένων υπό αυτές τις συνθήκες τοποθετούνται στη σφαίρα του παραλόγου, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος λουτρού αίματος και ως εκ τούτου στο σίριαλ της Ειδομένης ίσως να δούμε πολλά ακόμα επεισόδια.

    http://www.kathimerini.gr/857506/article/epikairothta/ellada/oi-aprovleptoi-monaxikoi-lykoi-ths-eidomenhs

    Σχόλιο από Τζιμάκος | 21/04/2016

  3. 08.05.2016

    Στις γειτονιές διακινητών «ονείρων» στην Καμπούλ

    ΦΙΛΙΩ Π. ΚΟΝΤΡΑΦΟΥΡΗ

    Υπαίθριο παζάρι στην Καμπούλ, όπου οικογένειες Αφγανών πωλούν τα υπάρχοντά τους για να συγκεντρώσουν μετρητά και να πληρώσουν τους διακινητές.

    ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ – ΑΠΟΣΤΟΛΗ. Ο Αφγανός μεσήλικας δεν σηκώθηκε ούτε στιγμή από την καρέκλα έξω από το μαγαζί του. Μπροστά του ένας σκονισμένος σωρός με χαλιά, μια παιδική κούνια, κουζίνες, έπιπλα και μικροαντικείμενα στοιβαγμένα πάνω στο χώμα στην άκρη του δρόμου. Πριν από λίγους μήνες δεκάδες συμπατριώτες του πήγαιναν στη Χάιρ Χανά για να πουλήσουν αντικείμενα σαν κι αυτά ή και σπίτια ολόκληρα. Τον τελευταίο καιρό όμως οι πελάτες έχουν λιγοστέψει σ’ αυτό το υπαίθριο παζάρι στη Βορειοδυτική Καμπούλ.

    «Τον χειμώνα έρχονταν επτά και οκτώ άνθρωποι την ημέρα που ήθελαν να πουλήσουν τα πράγματά τους για να μαζέψουν χρήματα και να φύγουν παράνομα από το Αφγανιστάν», λέει ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού.

    «Ολα σχεδόν σταμάτησαν με τη συμφωνία (Ευρώπης – Τουρκίας). Τώρα ζήτημα είναι να έρχονται ένας-δύο άνθρωποι την εβδομάδα». Αρνείται να πει το όνομά του. «Η αστυνομία τώρα μας κυνηγάει· φοβάμαι», λέει.

    Τον ίδιο φόβο το τελευταίο διάστημα μοιράζονται και αρκετοί διακινητές στην Καμπούλ καθώς η αφγανική κυβέρνηση –έπειτα από πιέσεις της Ευρώπης και ειδικότερα της Γερμανίας– έχει ξεκινήσει επιχείρηση καταστολής. Κάποιος διακινητής έκλεισε το μικρό γραφείο του που ήταν «κρυμμένο» σε στενό δρομάκι της πόλης. Αλλοι απενεργοποίησαν τα κινητά τους και εξαφανίστηκαν. Ενας νεαρός Αφγανός που συναντάμε έψαχνε μάταια έναν διακινητή με το όνομα Μαχμπούμπ. «Εχει στείλει εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες νεαρούς σαν κι εμένα στην Ευρώπη. Μου είπαν ότι είναι εδώ και δύο εβδομάδες στη φυλακή. Ομως θα πληρώσει κάτι στην αστυνομία και θα βγει», λέει.

    Μετά τις μαζικές διελεύσεις της περυσινής χρονιάς, οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες σταδιακά σταμάτησαν να δέχονται Αφγανούς, θεωρώντας τους οικονομικούς μετανάστες και όχι πρόσφυγες. Τα σύνορα έκλεισαν κι αυτό το γνωρίζουν σχεδόν όλοι στο Αφγανιστάν, ειδικά τώρα που το όνειρο της Ευρώπης φαίνεται να γίνεται όλο και πιο δύσκολο και μακρινό. Οι εικόνες από τους χιλιάδες εγκλωβισμένους στην Ειδομένη μέσα από τα νυχτερινά δελτία ειδήσεων του Tolo, του μεγαλύτερου καναλιού της χώρας, έχουν φτάσει εδώ και καιρό στο Αφγανιστάν. Το ίδιο έχει συμβεί και με τις ιστορίες για τους ανθρώπους που χάνονται στα νερά του Αιγαίου. Ο φόβος των Αφγανών να διασχίσουν μια θάλασσα που οι περισσότεροι δεν έχουν δει ποτέ είναι ίσως ο μεγαλύτερος από όλους.

    «Ηξερα πως θα κινδυνέψω ούτως ή άλλως», λέει στην «Κ» ο 33χρονος Γουαλίντ, ο οποίος, μη μπορώντας να βρει δουλειά για πάνω από τρία χρόνια, προσπάθησε για πολύ καιρό να αποφασίσει αν θα έρθει στην Ευρώπη μέσω Ελλάδας. «Eίχα δύο επιλογές: ή να προσπαθήσω να φτάσω στην Ευρώπη με κίνδυνο να πεθάνω στη θάλασσα ή να δουλέψω στην αφγανική αστυνομία και να πολεμάω τους Ταλιμπάν για 280 δολάρια τον μήνα. Επέλεξα το δεύτερο. Τουλάχιστον να πεθάνω στην πατρίδα μου με τιμή».

    Βίζα με 4.000 δολάρια

    Για τρεις δεκαετίες, οι Αφγανοί αποτελούσαν τη μεγαλύτερη ομάδα προσφύγων παγκοσμίως, πριν εκτοπιστούν στη δεύτερη θέση από τους Σύρους. Αν και η «ζήτηση» έχει μειωθεί μετά το κλείσιμο των συνόρων, σε δύο από τα πολλά ταξιδιωτικά γραφεία στο κέντρο της Καμπούλ ακόμα «πωλούνται» τουριστικές βίζες. Χρησιμοποιούνται συνήθως από εκείνους που θέλουν να μετριάσουν τους κινδύνους και τον χρόνο από ένα ταξίδι μέσα από τα χερσαία σύνορα προς την Ευρώπη.

    «Τέσσερις χιλιάδες δολάρια για Τουρκία σε 10 μέρες, 500 δολάρια για Ντουμπάι σε 5 μέρες, 17.000 δολάρια για Ευρώπη σε 40 μέρες», λέει ο Σεντίκ, ένας από τους ιδιοκτήτες, καθώς παριστάνουμε τους πελάτες.

    «Είναι 100% νόμιμες», προσθέτει. Μια νόμιμη αίτηση απλής βίζας στην τουρκική πρεσβεία όμως κοστίζει μόλις 60 δολάρια και είναι σχεδόν αδύνατο να την πάρει ο μέσος Αφγανός. Ο Σεντίκ δεν αποκαλύπτει λεπτομέρειες για το πώς εκδίδει βίζες το γραφείο του και γιατί είναι τόσο ακριβές, αλλά σύμφωνα με Αφγανούς δημοσιογράφους, εργαζόμενοι σε πρεσβείες συνεργάζονται για παράνομες εκδόσεις βίζας. Γι’ αυτό έχουν ενταθεί οι έλεγχοι στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης σε όσους φτάνουν από την Καμπούλ, ενώ και η τουρκική πρεσβεία ζητάει επιπλέον έγγραφα για την έκδοση βίζας.

    Το αφγανικό διαβατήριο είναι το «χειρότερο» στον κόσμο, μιας και ο κάτοχός του χρειάζεται βίζα για να ταξιδέψει σχεδόν παντού, ακόμα και στο γειτονικό Ιράν και το Πακιστάν. Αν και πέρυσι το κεντρικό γραφείο διαβατηρίων στην Καμπούλ δεχόταν ώς και 4.000 αιτήσεις την ημέρα, με κάποιους διακινητές να πλησιάζουν ανοιχτά όσους περίμεναν έξω στην ουρά, πλέον και η διαδικασία έκδοσης βίζας για το Ιράν έχει γίνει πιο περίπλοκη, πιο ακριβή και πιο χρονοβόρα.

    Ετσι το ταξίδι των πιο φτωχών και απελπισμένων ξεκινάει συνήθως από τη νοτιοδυτική επαρχία της Νιμρούζ, όπου φτάνουν με το λεωφορείο από την Καμπούλ με λιγότερα από 13 ευρώ. Αυτός παραμένει ο πιο επικίνδυνος δρόμος, καθώς ξεκινάει από μια επαρχία η οποία μαστίζεται από τις επιδρομές και τις απαγωγές των Ταλιμπάν.

    Χρονιά εξόδου το 2015

    Τον περασμένο χειμώνα, κάθε βράδυ έφευγαν 60 λεωφορεία. «Η δουλειά τώρα έχει πέσει», λέει ο Ζαμανεντίν, ένας από τους οδηγούς λεωφορείων. Στην άλλη μεριά των συνόρων οι Αφγανοί συχνά έρχονται αντιμέτωποι με Ιρανούς στρατιώτες και αστυνομικούς που πυροβολούν, ξυλοκοπούν και απελαύνουν όσους πιάσουν. Γι’ αυτό και η τιμή των ντόπιων διακινητών εξαρτάται από το πόσο έμπειροι είναι και κυμαίνεται από 300 έως 500 δολάρια.

    Με τα χρόνια, οι διακινητές έφτιαξαν ένα καλά οργανωμένο σύστημα, με «συνεργάτες» σε όλες τις γειτονικές χώρες για την προώθηση των Αφγανών. Το 2015, τη χρονιά της μεγάλης εξόδου, η καλύτερη διαφήμισή τους ήταν οι χιλιάδες άνθρωποι που έφτασαν στον προορισμό τους. Η επικοινωνία γίνεται κυρίως μέσω εφαρμογών κινητών τηλεφώνων όπως το Viber και το Whatsapp. Ενας «συνεργαζόμενος» Αφγανός, διακινητής στην Τουρκία και φοιτητής πανεπιστημίου, έστελνε με τις εφαρμογές μέχρι και τις φωτογραφίες του σκάφους που θα μπορούσε να διαλέξει μια οικογένεια για να έρθει στην Ελλάδα.

    Παρά τον πακτωλό χρημάτων που έχει εισρεύσει από τη διεθνή κοινότητα μετά το 2001, το Αφγανιστάν παραμένει στις δέκα φτωχότερες χώρες του κόσμου, με μεγάλο μέρος του πληθυσμού να μην έχει καν πρόσβαση σε καθαρό νερό, αποχέτευση και ηλεκτρικό ρεύμα. Ταυτόχρονα, η βία και οι συγκρούσεις μεταξύ της κυβέρνησης και των Ταλιμπάν έχουν αναζωπυρωθεί επικίνδυνα στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας. Από το ένα εκατομμύριο μεταναστών και προσφύγων που έφτασε στην Ευρώπη πέρυσι, σχεδόν 250.000 ήταν Αφγανοί, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης.

    Ο ίδιος ο Αφγανός πρόεδρος, Ασραφ Γκάνι, είπε πρόσφατα σε τηλεοπτική συνέντευξή του πως «δεν έχω καμία συμπάθεια για όσους φεύγουν από τη χώρα» και κάλεσε τους συμπατριώτες του να μην ακούν τους διακινητές και να παραμείνουν στο Αφγανιστάν για να το ανοικοδομήσουν. Ομως ελάχιστοι συμπατριώτες του τον ακούν. Συντονίζουν τις τηλεοράσεις τους στο ευρωπαϊκό κανάλι Euronews που εκπέμπει και στα φαρσί, για να μάθουν πότε θα ανοίξουν τα σύνορα.

    Σε μια γειτονιά της Κωνσταντινούπολης που είναι γεμάτη από αφγανικά εστιατόρια, φούρνους και άλλα καταστήματα, συνεχίζουν να εμφανίζονται νεοφερμένοι Αφγανοί. Πολλοί φτάνουν κατευθείαν από το Ιράν όπου ζούσαν ως πρόσφυγες εδώ και πολλά χρόνια. Στοιβάζονται σε μικρά δωμάτια και περιμένουν να δουν πώς θα εξελιχθεί η συμφωνία μεταξύ Ευρώπης και Τουρκίας. Ενας Αφγανός ιδιοκτήτης εστιατορίου και διακινητής στη συγκεκριμένη γειτονιά, όμως, θεωρεί πως η συμφωνία είναι ήδη καταδικασμένη. «Πριν από έναν χρόνο έβγαζα 45.000 δολάρια τη μέρα», λέει. «Τώρα οι δουλειές έχουν πέσει και ψάχνω να βρω τρόπους να βγάλω λεφτά. Oμως ξέρω πως σε δύο μήνες όλα θα είναι και πάλι όπως πριν».

    Σχόλιο από Χριστοδουλόπουλος | 12/05/2016

  4. Σταύρος Τζίμας ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΖΙΜΑΣ
    Λάθη επί λαθών στο προσφυγικό
    ΠΟΛΙΤΙΚΗ 13:09
    Η κυβέρνηση αποφάσισε να αδειάσει τον καταυλισμό της Ειδομένης, ένα χρόνο αφότου άρχισε να λειτουργεί, το έκανε οργανωμένα και «χωρίς ν’ανοίξει μύτη». Η ίδια παραδέχθηκε ότι ο πραγματικός λόγος που δεν το έπραξε νωρίτερα, δεν ήταν ο κίνδυνος επεισοδίων λόγω πιθανής δυναμικής αντίδρασης των εγκλωβισμένων, αλλά η απουσία χώρων μετεγκατάστασής τους στα ενδότερα. H Ειδομένη έγινε παγκοσμίως συνώνυμη του προσφυγικού δράματος και η Ελλάδα επί ένα χρόνο ντροπιαζόταν διεθνώς για τις εικόνες από τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης 15.000 ανθρώπων.

    Τώρα, με την απομάκρυνσή τους από την ουδέτερη ζώνη και τον σιδηροδρομικό σταθμό και την κατεδάφιση των παραπηγμάτων, το πρόβλημα δεν λύθηκε, απλώς μεταφέρθηκε μερικά χιλιόμετρα παρακάτω. Ενας αριθμός προσφύγων και μεταναστών οδηγήθηκε σε κέντρα φιλοξενίας στο Κιλκίς και στη Θεσσαλονίκη, ενώ οι περισσότεροι κατέφυγαν στα γνωστά πια βενζινάδικα και άλλοι, αρκετοί, στα γύρω δάση περιμένοντας την ευκαιρία να περάσουν κρυφά τα σύνορα και να συνεχίσουν για την Ευρώπη. Ο κ. Γ. Μουζάλας ανακοίνωσε ότι ετοιμάζονται άλλα τρία κέντρα φιλοξενίας, χωρητικότητας 5.000 ατόμων, στη Λάρισα, στις Σέρρες και στα Γρεβενά, ενώ δεσμεύθηκε ότι από τον Σεπτέμβριο θα ξεκινήσει η κατανομή αναλογικά σε όλη την Ελλάδα πλην των εθνικά ευαίσθητων περιοχών.

    Το ένα λάθος ακολουθεί το άλλο. Η επιλογή να καθηλωθεί ο μεγάλος όγκος των προσφύγων και των μεταναστών στη Μακεδονία και κυρίως στον άξονα Θεσσαλονίκης-Κιλκίς, όπου φτιάχτηκαν τα περισσότερα οργανωμένα -ο Θεός να τα κάνει- κέντρα, ήταν εξαρχής ατυχής. Εγκατέστησαν χιλιάδες απελπισμένους σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων από τα σύνορα, δίνοντάς τους το δικαίωμα να ελπίζουν ότι πληρώνοντας κάποια στιγμή ένα ποσό, μικρότερο σαφώς απ’ ό,τι αν ήταν π.χ. στη Θήβα ή στη Λαμία σε διακινητές, θα βρεθούν μέσα σε λίγη ώρα στην άλλη πλευρά και θα συνεχίσουν προς Βορρά. Ηταν σαν να τους έλεγαν μείνετε κάπου εδώ κοντά και με την πρώτη ευκαιρία θα φύγετε.

    Τώρα, αντί να αποσυμφορήσουν αυτά τα κέντρα και να διασπείρουν ακόμα και όσους ζουν ήδη εκεί σε άλλες γεωγραφικές περιφέρειες στην κεντρική και νότια Ελλάδα, μακριά από τον «πειρασμό» των συνόρων, φορτώνουν επιπλέον τα υπάρχοντα, στη συντριπτική πλειονότητα ακατάλληλα γι’ ανθρώπους, με μερικές χιλιάδες ακόμα από την Ειδομένη, ενώ ετοιμάζουν και άλλα δύο πάλι στη μεθόριο – ένα στα Γρεβενά και ένα στις Σέρρες.

    Οι τοπικές κοινωνίες διαμαρτύρονται για τον άνισο καταμερισμό σε σχέση με τον «Νότο», αδυνατώντας να αντιληφθούν για ποιο λόγο π.χ. η Πελοπόννησος θα δεχθεί να «φιλοξενήσει» στους επτά νομούς της 2.000 ανθρώπους, όταν μόνο σ’ έναν, αυτόν του Κιλκίς, είναι εγκατεστημένοι σήμερα περισσότεροι από 12.000. Ο κίνδυνος να δούμε φαινόμενα παρόμοια, ίσως και χειρότερα από αυτά της Ειδομένης, είναι ορατός.

    http://www.kathimerini.gr/862300/opinion/epikairothta/politikh/la8h-epi-la8wn-sto-prosfygiko

    Σχόλιο από Π | 03/06/2016

  5. » ΕΙ ΔΕ ΣΥΡΟΣ, ΤΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ; ΜΙΑΝ, ΞΕΝΕ, ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΟΣΜΟΝ ΝΑΙΟΜΕΝ: ΕΝ ΘΝΑΤΟΥΣ ΠΑΝΤΑΣ ΕΤΙΚΤΕ ΧΑΟΣ «.*

    ( » Κι αν είμαι Σύρος, τι το περίεργο; Κοινή πατρίδα κατοικούμε ξένε, τον κόσμο και τους θνητούς όλους, το Χάος μας γέννησε «.)

    * Μελέαγρος, Παλατινή Ανθολογία, Επίγραμμα Ζ 417

    * Μελέαγρος : Σύρος μετανάστης στην Κω. Εγραψε στα Ελληνικά, επιτύμβια επιγράμματα, ερωτική ποίηση και
    παιχνιδιάρικη εκλαϊκευση της διδασκαλίας του κυνικού φιλοσόφου Μένιππου.
    Πριν 2086 χρόνια,συνέταξε την πρώτη στον κόσμο ποιητική ανθολογία διασώζοντας ποιήματα 47 ποιητών
    ( Σαπφούς, Αλκαίου, Ανύτης, Ηρινας, Συμωνίδη, Καλλιμάχου, Βακχυλίδη κ.α. ).

    Σχόλιο από Β | 01/12/2016


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: