Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Υπάρχουν γεωπολιτικοί κίνδυνοι για την Ελλάδα;

Σφίγγει επικίνδυνα ο κλοιός για τη χώρα

     Μνημόνια και εθνικοί – γεωπολιτικοί κίνδυνοι


του Ρούντι Ρινάλντι

Η αρχή της έκτης χρονιάς μνημονιακής κυριαρχίας – ειδικού καθεστώτος σε μια χώρα πλήρους μέλους της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ δεν βρίσκει την Ελλάδα απλά στη θέση μιας μετανεωτερικής αποικίας χρέους. Δεν βρίσκει μόνο τον πολιτικό κόσμο πλήρως ευθυγραμμισμένο (ακόμα περισσότερο μετά την Σφίγγει επικίνδυνα ο κλοιός για τη χώραεκλογή του Κ. Μητσοτάκη στην αρχηγία της Ν.Δ.) με όσα επιβάλλουν η τρόικα, οι ΗΠΑ-Ε.Ε. και οι «αγορές». Δεν βρίσκει το πολιτικό σύστημα κι όλες τις πλευρές της κρατικής και αμυντικής υπόστασης παραλυμένες και απορροφημένες στο πώς θα μαζέψουν με ληστρικά μέτρα τις «δόσεις» που απαιτούν οι τοκογλύφοι δανειστές.

Βρίσκει τον τόπο εκτεθειμένο σε γεωπολιτικές αναμετρήσεις και εξελίξεις που μειώνουν κάθε ίχνος κυριαρχίας και απειλούν να καταστήσουν τη χώρα μικρότερη από όλες τις πλευρές, πιο «λίγη», πιο αδύνατη να σταθεί στα πόδια της, πιο διαλυμένη την κοινωνία, πιο σμπαραλιασμένη την υπόστασή της.

Σε μια περίοδο που η τάση προς τον πόλεμο έχει φουντώσει ειδικά στην περιοχή μας, η «νησίδα Ελλάς» μοιάζει να μην θέλει να αντικρίσει κατάματα την πραγματικότητα. Μοιάζει σαν μεθυσμένη από την «πρώτη και δεύτερη φορά Αριστερά», ενώ μεγάλο μέρος της κοινωνίας θέλει να διαπιστώσει απλώς αν τα επιπρόσθετα μέτρα θίγουν και πόσο και όχι για το αν η χώρα θα μπορεί να υπάρχει σε λίγο καιρό. Η «νησίδα Ελλάς» με όσα κουβαλά, καλά και κακά, σαν να μην θέλει να δει την επαπειλούμενη εθνική καταστροφή που την πλησιάζει.

Ο πόλεμος έχει φτάσει πολύ κοντά

Μια ματιά στο χάρτη αρκεί για να ανησυχήσει και ο πιο ανυποψίαστος πολίτης. Στον πόλεμο της Συρίας εμπλέκονται άμεσα (Συρία, Ιράν, Ρωσία, Αγγλία, ΗΠΑ, Τουρκία, Ιράκ, Γαλλία, Γερμανία, Σαουδική Αραβία, Κατάρ, Λίβανος), στο Νότιο τμήμα της Τουρκίας μαίνεται ένας άγριος πόλεμος ενάντια στους κουρδικούς πληθυσμούς, κάτι σαν στρατιωτική κατοχή από μεριάς των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων. Η Τουρκία εμπλέκεται επίσης στη μεγάλη αντιπαράθεση με τη Ρωσία, γεγονός που διευρύνει τα θέατρα επιχειρήσεων (με πιθανή την εμπλοκή και της Αρμενίας όπου σταθμεύουν ρωσικές αεροπορικές δυνάμεις). Από το στρατιωτικό αεροδρόμιο Ινσιρλίκ οι εμπλεκόμενες ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις πραγματοποιούν αποστολές ενάντια σε διάφορους στόχους στο συριακό έδαφος. Από την Κύπρο, δηλαδή από τις αγγλικές βάσεις, απογειώνονται βρετανικά και γαλλικά αεροπλάνα που εκτελούν επιχειρήσεις στον ίδιο τον πόλεμο.

Η Τουρκία, διαισθανόμενη τη δύσκολη θέση όπου βρέθηκε με τις εχθροπραξίες που άνοιξε με τη Ρωσία, αναγκάστηκε να διακόψει σε ένα βαθμό τις διευκολύνσεις προς τον ISIS πραγματοποιώντας εντυπωσιακό άνοιγμα προς την Γερμανία και την Ε.Ε. Το πρόσφατο χτύπημα στην Κωνσταντινούπολη με θύματα κυρίως Γερμανούς τουρίστες μπορεί να θεωρηθεί ως «απάντηση» του ISIS για την αλλαγή στάσης της Τουρκίας απέναντί του.

Ο μεγάλος πονοκέφαλος της γείτονος χώρας, λοιπόν, είναι διπλός: Η μια του πλευρά είναι το πρόβλημα του κουρδικού ζητήματος όπου εξαπολύει ανελέητο πόλεμο σε ολόκληρη την Τουρκία και ιδιαίτερα στη νοτιοανατολική της πλευρά και η δεύτερη είναι η αναζήτηση τρόπου για να εξομαλύνει τις σχέσεις με τη Ρωσία. Δύσκολα τα… παυσίπονα για τέτοιους πονοκεφάλους…

Το γκριζαρισμένο Αιγαίο

Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι το Αιγαίο εν έτει 2016 είναι ίδιο με πριν. Οι δυνάμεις της Frontex έχουν ενισχυθεί, οι κοινές περιπολίες ανάμεσα σε Ελλάδα-Ε.Ε.-Τουρκία είναι ζήτημα χρόνου να θεσμοθετηθούν, ενώ αρκετά ελληνικά νησιά χάνουν σιγά-σιγά το χαρακτήρα τους. Οι ροές προσφύγων και μεταναστών δεν μειώνονται, κάποιες ΜΚΟ επανδρωμένες με περίεργους τύπους διαφόρων μυστικών υπηρεσιών δρουν ανενόχλητες. Είναι δε τόσο εξόφθαλμη η δραστηριότητά τους, ώστε ακόμη και τα ΜΜΕ αναγκάστηκαν κάτι να ψελλίσουν. Σταχυολογούμε από τον τύπο της Παρασκευής 15/1: «Ενώπιον του ανακριτή θα βρεθούν το Σάββατο 5 συλληφθέντες (δύο Δανοί μουσουλμάνοι και τρεις Ισπανοί), εργαζόμενοι σε ΜΚΟ στη Λέσβο, καθώς παρείχαν βοήθεια σε είσοδο παράνομων αλλοδαπών στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τη δικογραφία ρυμουλκούσαν βάρκες με μετανάστες χωρίς να βρίσκονται σε κίνδυνο αυτές ή οι επιβάτες τους, ενώ ήταν παρόν σκάφος του Λιμενικού και χωρίς να ενημερώσουν τις αρχές για τη δράση τους».

«Βρετανός υπήκοος, μουσουλμάνος αραβικής καταγωγής έστησε τζαμί στον χώρο που περιβάλλει το κέντρο πιστοποίησης και καταγραφής στη Μόρια Λέσβου και σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης συγκεντρώνει για το σκοπό αυτό χρήματα σε λογαριασμό της ΜΚΟ στην τράπεζα HSBC με κωδικό Greece Projects. (Αυγή 15/6)

Βλέπουμε, δηλαδή, ότι με πρόσχημα τη συμμετοχή σε ΜΚΟ να στήνονται παρατηρητήρια και ειδικά δίκτυα από «άγνωστες» υπηρεσίες και δυνάμεις που Κύριος οίδε τι ακριβώς σκαρώνουν.

Όλοι, βέβαια, έχουν αρχίσει να αναρωτιούνται τι γίνονται οι πρόσφυγες που καταφθάνουν στα νησιά αφού η Ειδομένη έχει κλείσει ως «πύλη» εξόδου. Υποπτεύονται, δηλαδή, αυτό που πραγματικά συμβαίνει, ότι η χώρα μετατρέπεται αθόρυβα σε «αποθήκη ψυχών».

Ο «καλός γείτονας» θέλει το Αιγαίο γκριζαρισμένο, ιδιαίτερα την περιοχή γύρω από το Καστελόριζο. Κάθε τόσο εξαγγέλλει ότι «κλειδώνει» περιοχές του για στρατιωτικές ασκήσεις, συνεχίζει τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου, ενώ μόλις πρόσφατα προχώρησε μονομερώς στην δέσμευση περιοχών μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου για ασκήσεις από τις 4 Ιανουαρίου μέχρι τέλη Φεβρουαρίου. Οι Τούρκοι επιμένουν ότι τα ελληνοτουρκικά σύνορα είναι «αδιευκρίνιστα» και ότι το Καστελόριζο δεν έχει υφαλοκρηπίδα (γνωρίζοντας ότι αυτή η άποψη αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την αποτροπή χάραξης ελληνικής ΑΟΖ).

Σε όλες αυτές τις αιτιάσεις έχει φυσικά την κάλυψη και την ασυλία από το ΝΑΤΟ κυρίως και πρόσφατα από την Ε.Ε.

Χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγος;

Ο τρίτος και ίσως κυριότερος παράγοντας συρρίκνωσης της υπόστασης του ελληνισμού είναι οι προσπάθειες να καταλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία ως ανεξάρτητη κρατική οντότητα και στη θέση της, με πρόσχημα την επανένωση και συναδέλφωση του νησιού να φτιαχτεί ένα βοσνιακής κοπής μόρφωμα – προτεκτοράτο (όπως σωστά ισχυρίστηκε ο Λ. Αξελός στην συνέντευξή του στην κυπριακή εφημερίδα Φιλελεύθερος) που θα είναι, στην ουσία, υπό ΝΑΤΟϊκή- βρετανική και ιδιαίτερα τουρκική επικυριαρχία. Οι συζητήσεις και διαπραγματεύσεις για την επίτευξη μιας τέτοιας λύσης (κάτι σαν το Σχέδιο Ανάν) προχωρούν με εμπόδια, είναι όμως μάλλον απίθανο να κάνει πίσω η Τουρκία από όσα έχει ήδη κερδίσει μέχρι σήμερα αλλά και από τις στρατηγικές βλέψεις της στην περιοχή.

Κάτω από άλλους όρους και με προϋπόθεση να υπήρχε στρατηγική ενότητας και κοινής δράσης του Ευρωπαϊκού Νότου και ιδιαίτερα κοινής στάσης ανάμεσα σε Αθήνα και Λευκωσία, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν οι «πονοκέφαλοι» για μια διαφορετική πολιτική που θα διασφάλιζε δικαιώματα και συμμάχους. Αντίθετα, η έλλειψη στρατηγικής, η πολιτική «φιλίας» τάχα με την Τουρκία, η σιωπή για όσα κάνει ή γίνονται σε Κύπρο, Κουρδιστάν, Συρία και μικρασιατικά παράλια, η αποδοχή των ανοιγμάτων προς Ε.Ε. και Γερμανία, η απουσία βέτο ή έστω ενός αστερίσκου σε όλες τις συνόδους του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., δείχνουν ανάγλυφα με ποιο τρόπο οι Έλληνες ιθύνοντες σκέφτονται να πολιτευθούν στις κρίσεις που έρχονται.

Ως κατακλείδα

Από τα όσα ελάχιστα αναφέραμε, προκύπτει πως δεν φτάνει μια απλή «αντιμνημονιακή» προσέγγιση όταν δεν παίρνει υπ’ όψιν της το σύνολο των ζητημάτων και κινδύνων που είναι εκτεθειμένη η χώρα. Ιδιαίτερα τα ζητήματα ανεξαρτησίας, τα θέματα ειρήνης και πολέμου, άμυνας και φιλίας στην περιοχή, τα ζητήματα πολιτισμού και Ιστορίας, δημοκρατίας και κυριαρχίας δεν είναι καθόλου αναχρονιστικά ή δεύτερης κατηγορίας. Κανένας στόχος κοινωνικού περιεχομένου δεν μπορεί να προωθηθεί χωρίς την εμβάθυνση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας και της υπόστασης κάθε χώρας.

Στην περίπτωση της Ελλάδας αυτό είναι το μείζον συμπέρασμα από την 6χρονη πείρα μνημονιακής επιβολής/κατοχής. Μόνο που το 2016 το περιβάλλον είναι πολύ διαφορετικό από εκείνο του 2010. Το γεωπολιτικό διαδραματίζει τεράστιο ρόλο και πρέπει να εισβάλει στην ατζέντα του κινήματος, αν θέλουμε η χώρα και η κοινωνία να μη μετατραπούν σ’ «ένα πεδίο βολής φτηνό, που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι», όπως λέει και το τραγούδι…

 http://www.e-dromos.gr/sfiggei-epikindyna-o-kloios-gia-thn-xora/#sthash.UDUrtuUo.dpuf

19/01/2016 - Posted by | -Γεωπολιτικά

3 σχόλια »

  1. Ποτέ ιστορικά οι πολιτικοί μας δεν διαχειρίστηκαν σωστά την εξουσία. Η άσκηση της πολιτικής τους περιστρέφετο από το προσωπικό συμφέρον, το διαίρει το λαό προς άγρα ψήφων, εγκατάλειψη της οργάνωσης και λειτουργίας του κράτους, της ξενοδουλείας και κυρίως μη ύπαρξης οράματος και συνέχειας του παραγόμενου έργου. Αποτέλεσμα την μόνιμη φτώχεια και εξ αιτίας αυτής της μετανάστευσης. Οι φερόμενοι ως μεγάλοι πολιτικοί δεν ήταν και τόσο μεγάλοι, απλά ήταν καλύτεροι από τους λοιπούς χειρότερους. Η αριστερά υπήρξε εξ αιτίας των ουτοπικών θέσεων της υπεύθυνη στη μη παραγωγή θετικού έργου, όχι βέβαια ότι οι άλλοι είναι ανεύθυνοι. Εξ αιτίας των αναφερθέντων παραγόντων ποτέ η χώρα δεν βρέθηκε έτοιμη στις κρίσιμες στιγμές, πλην της περίπτωσης Μεταξά, όμως και αυτήν την ευκαιρία τη χάσαμε, λόγω των νεοφερμένων κομμουνιστικών αντιλήψεων. Εξ όλων των αναφερθέντων συνάγεται, ότι με ένα καθεστώς προσομιάζων με του Μεταξά μπορεί να πορευτεί η χώρα μπροστά . Ευχής έργο θα ήταν αυτό να γινόταν με πλήρη Δημοκρατία. Η περίοδος που διανύουμε είναι πολύ επικίνδυνη, γιατί προβλέπονται σοβαρές αλλαγές στη περιοχή και εμείς ασχολούμαστε με επισκευές πεζοδρομίων -πάρκων, αερογίες στα τηλετικά παράθυρα, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε ούτε στα ουσιώδη, αλλά και ούτε στα επισιούδή. Έτσι που ενεργούμε ούτε ο θεός θα μας λυπηθεί, γιατί αν λυπηθεί θα είναι άδικος. Το συν Αθηνά δεν ισχύει για εμάς και τα χέρια μας δεν κουνάμε, τι περιμένουμε λοιπόν. Ο δημοσιογράφος Λοβέρδος στο BLUE SKY κάνει μια προσπάθεια, εύχομαι να τον ακολουθήσουν και άλλοι και αν είναι δυνατό να αφυπνιστεί όλος ο πνευματικός και οι δυνάμεων οι λοιποί, ώστε με την πέννα μας, τον λόγο μας και τις πράξεις να οδηγήσουμε με πίςτη τη χώρα στο δρόμο το καλό.

    Σχόλιο από kyriakos Ioannidis | 19/01/2016

  2. ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΝΤΟΥΓΚΙΝ: «ΓΙΑΤΙ Η ΡΩΣΙΑ ΠΟΛΕΜΑ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ»

    ————————————————————-
    Αλεξάντερ Ντούγκιν. Πρόκειται για έναν από τους πλέον γνωστούς πολιτικούς σχολιαστές και θεωρητικούς της ιστορίας των ιδεών της Ρωσίας και είναι ο σύγχρονος εμπνευστής και ηγέτης του κινήματος του «Ευρασιατισμού».

    Η αποψή του στηρίζεται στην εξής ιδέα: Η Ρωσία δεν ανήκει ούτε στην Δύση ούτε στην Ανατολή, αλλά είναι μία καθαρά Ευρασιατική χώρα, η οποία θα πρέπει μέσω της «Χερσαίας Ισχύος» να αντιταχθεί στις «Ναυτικές Δυνάμεις», τις «Ατλαντικές» όπως τις αποκαλεί και να ελέγξει τον τεράστιο χώρο της Ευρασίας μέσω της «εκπαραθύρωσης» των Αγγλοσαξονικών δυνάμεων από την περιοχή.

    Σύμφωνα με τον Ντούγκιν, αυτό θα επιτευχθεί μέσω της ένωσης των λαών της Ευρασίας, υπό τη σκέπη της Μόσχας. Πάνω στην θεωρία αυτή στηρίχθηκε η δημιουργία της Ευρασιατικής Ένωσης από τον Βλαντιμίρ Πούτιν.

    Όλα τα πολιτικά συστήματα της σύγχρονης εποχής προέρχονται από τρεις διαφορετικές ιδεολογίες: τη Φιλελεύθερη Δημοκρατία, τον Μαρξισμό και τον Φασισμό. Οι δύο τελευταίες έχουν προ πολλού αποτύχει και έχουν αποσυρθεί από τις δέλτους της Ιστορίας, ενώ η πρώτη δεν λειτουργεί πια ως ιδεολογία, θεωρούμενη ως κάτι το δεδομένο.

    Ο κόσμος βρίσκεται σήμερα στο χείλος μιας μετα-πολιτικής πραγματικότητας, όπου οι αξίες του Φιλελευθερισμού είναι τόσο βαθιά ενσωματωμένες, ώστε ο μέσος άνθρωπος δεν είναι πλέον σε θέση να το αντιληφθεί. Κατά συνέπεια, ο Φιλελευθερισμός απειλεί να μονοπωλήσει τον πολιτικό λόγο και να γεμίσει τον κόσμο με μια καθολική ομοιομορφία, καταστρέφοντας όλα εκείνα τα στοιχεία που καθιστούν τους διάφορους πολιτισμούς και λαούς μοναδικούς.

    Σύμφωνα με τον Alexander Dugin, για να ξεπεράσουμε το σημερινό τέλμα χρειαζόμαστε μια Τέταρτη Ιδεολογία η οποία, αν και θα χρησιμοποιήσει στοιχεία που θα αντλήσει από τα συντρίμμια των τριών πρώτων ιδεολογιών, η ίδια θα παραμείνει καινοτόμα και μοναδική.

    Βιβλίο γραμμένο από έναν μελετητή που επηρεάζει ενεργά σήμερα την κατεύθυνση της ρωσικής γεωπολιτικής στρατηγικής, η Τέταρτη Πολιτική Θεωρία αποτελεί εισαγωγή σε μια ιδέα που μπορεί να διαμορφώσει την πορεία του παγκόσμιου πολιτικού μέλλοντος. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

    Περισσότερες πληροφορίες εδώ: http://www.politeianet.gr/books/9789606765766-dugin-alexander-esoptron-i-tetarti-politiki-theoria-223316

    Πρόσφατα ο μεγάλος πολιτικός στοχαστής, σε άρθρο του σε γερμανικό περιοδικό, αναλύει για ποιον λογο η Ρωσία έχει εμπλακεί στο πόλεμο της Συρίας.
    ————————————————————————————-

    Το πλήρες άρθρο στο http://katehon.com/article/why-we-fight-syria
    Μετάφραση-Απόδοση, Ανδρέας Μουντζουρούλιας

    Αλλά γιατί η Ρωσία παρέχει στρατιωτική βοήθεια στη Συρία; Πρώτον, πρόκειται για μια γεωπολιτική σύγκρουση. Το μέτωπο μεταξύ Ατλαντιστών και Eυρασιανιστών μεταφέρθηκε στη Συρία. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, δημιουργήθηκε ένα πολιτικό κενό στην Ανατολή και στη Μέση Ανατολή επίσης.

    Εκεί, οι ΗΠΑ ακολοθούν ένα project το οποίο επικεντρώνεται στην καταστροφή των εθνών-κρατών-βαφτιζοντάς το ως το «Project της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής”.

    Αυτό το σχέδιο καταστρέφει κράτη τα οποία δεν ήταν πιστά στη Ουάσιγνκτων. Οι ΗΠΑ δημιουργούν χάος, για να προβάλλουν τους εαυτούς τους ως ηγεμονική δύναμη.

    Στη δεκαετία του 1990, η Ρωσία ήταν αδύναμη και δεν αντιδρούσε, αλλά στις αρχές της δεκαετίας του 2000, άρχισε να ανακάμπτει σιγά-σιγά. Σήμερα, ο Βλαντιμίρ Πούτιν αποφάσισε να αντιταχθεί ενεργά στην πολιτική των ΗΠΑ και στο χάος που έχουν προκαλέσει στη Μέση Ανατολή. Η στρατιωτική βοήθεια της Ρωσίας κατά της τρομοκρατίας στη Συρία μπορεί να θεωρηθεί ως πράξη της Ευρασιατικής γεωπολιτικής. Η Συρία βρίσκεται στο κέντρο της μάχης μεταξύ των εκπροσώπων του ενός μονοπολικού κόσμου (ΗΠΑ) και ενός πολυπολικού (Ρωσία).

    Αλλά πέρα από αυτό, θα πρέπει να αντιληφθούμε, ότι το «Ισλαμικό Κράτος» αποτελεί μια άμεση απειλή για τη Ρωσική Ομοσπονδία. Αυτή η τρομοκρατική οργάνωση είναι ένα προϊόν της αμερικανικής πολιτικής που δημιουργήθηκε για να διαδώσει το χάος.

    Ωστόσο, το «Ισλαμικό Κράτος» είναι παρών όχι μόνο στο Ιράκ και τη Συρία, αλλά και στην Κεντρική Ασία. Οι τρομοκρατικές συμμορίες, οι οποίες έχουν τους ίδιους »χορηγούς» και την ίδια ιδεολογία, όπως το «Ισλαμικό Κράτος» στη Συρία και το Ιράκ, είναι επίσης ενεργές στο Αφγανιστάν, το Τατζικιστάν, το Ουζμπεκιστάν και κοντά στα ρωσικά σύνορα. Οι ομάδες αυτές λειτουργούν επίσης στο Βόρειο Καύκασο, εντός της ίδιας της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

    Η λογική πίσω από τη ρωσική στρατιωτική επέμβαση είναι, επομένως, σαφής. Αν δεν αναχαιτήσουμε την τρομοκρατία στη Συρία, όπου οι ΗΠΑ, δημιούργησαν και υποστήριξαν, σύντομα θα αναγκαστούμε να παλεύουμε στα συνορά μας ακόμη και για τη δική μας γη. Η Συρία επομένως είναι η εξωτερική γραμμή της άμυνάς μας.

    Επιπλέον, η ρωσική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, σε αντίθεση με την λεγόμενη αμερικανική «αντι-τρομοκρατική εκστρατεία,« είναι απολύτως νόμιμη. Η Μόσχα συνεργάζεται στενά με τη Δαμασκό και επίσης η συριακή κυβέρνηση ζήτησε επίσημα την υποστήριξη της Ρωσίας.

    Η ρωσική πολεμική αεροπορία συνεργάζεται με το συριακό στρατό, την στιγμή που οι υπό την αμερικανική ηγεσία αεροπορικές επιθέσεις λαμβάνουν χώρα ενάντια στη θέληση και παρά τις διαμαρτυρίες της κυβέρνησης της Συρίας. Ο Δρ Μπασάρ αλ Άσαντ είναι ο νόμιμος και εκλεγμένος Πρόεδρος της Συρίας, που υποστηρίζεται από το 50 τοις εκατό του πληθυσμού της Συρίας.

    Αυτό σημαίνει ότι στη Συρία μαχόμαστε μαζί με τους συμμάχους μας ενάντια στην επέκταση του «Ισλαμικού Κράτους.»

    Πρέπει να έχουμε όμως κατά νου για το τι θα σήμαινε μια συνολική κατάρρευση της Συρίας. Αυτό θα προκαλούσε αυτόματα την κατάρρευση όλων των άλλων μουσουλμανικών κρατών της περιοχής, ακόμη και τη Βορείου Αφρικής, όπως έχουμε ήδη δει στη Λιβύη. Μπορούμε, λοιπόν, να μιλάμε για μια αλυσιδωτή αντίδραση ή ένα φαινόμενο ντόμινο σε περίπτωση κατάρρευσης της Συρίας. Αυτό, με τη σειρά του, θα σήμαινε ότι τα εκατομμύρια των προσφύγων και των μεταναστών θα βάδιζαν προς την Ευρώπη, διότι δεν θα υπάρχει πλέον μέλλον για αυτούς τους ανθρώπους στις συνθήκες του απόλυτου χάους.

    Οι ΗΠΑ έχουν δημιουργήσει χάος το οποίο κατευθύνεται όχι μόνο ενάντια στη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία, αλλά και κατά της Ευρώπης. Όσο περισσότερο χάος και αταξία στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, τόσο περισσότεροι μετανάστες θα έρθουν στην Ευρώπη. Αυτό, με τη σειρά του, θα οδηγήσει σε αποσταθεροποίηση των κοινωνικών υποδομών και, ως εκ τούτου, στην πολιτική παράλυση στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Και εδώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι χιλιάδες τρομοκράτες εισρέουν στην Ευρώπη ως μέρος της διαδικασίας μετάβασης.

    Σε περίπτωση που συνεχιστεί αυτή η τάση, με τους εκατομμύρια μετανάστες που έρχονται στην Ευρώπη, αυτό θα σήμαινε πραγματικά το τέλος της Ευρώπης. Η ευρωπαϊκή ήπειρος δεν θα «εξισλαμισθεί», ούτε θα γίνει «χαλιφάτο», αλλά θα βυθιστεί στο απόλυτο χάος και θα εξαφανιστεί ολοκληρωτικά.

    Η Ρωσία χρειάζεται την Ευρώπη και η Ευρώπη χρειάζεται τη Ρωσία. Υπάρχει επίσης κάποια ιστορική συνέχεια: Στο παρελθόν, η Ρωσία είδε την Ευρώπη ως ασπίδα ενάντια στον επεκτατισμό της οθωμανικής αυτοκρατορίας.

    Η Ευρώπη βυθίζεται στο χάος. Ως εκ τούτου, η προστασία της Ευρώπης είναι προς το συμφέρον της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Προκειμένου να προστατεύσουμε την Ευρώπη από την πτώση στο χάος, η σημερινή Ρωσία είναι η ασπίδα της ευρωπαϊκής ηπείρου.

    Ως εκ τούτου, η Ρωσία αγωνίζεται στη Συρία σε διάφορα επίπεδα: Αναλαμβάνουμε ενεργή δράση στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας και στις ηγεμονικές διαθέσεις των ΗΠΑ, προστατεύουμε τα δικά μας εθνικά συμφέροντα και την ασφάλεια της Ευρασίας πολεμώντας τον εχθρό προτού να μπορεί να έρθει σε εμάς, προστατεύουμε την Ευρώπη εν όψει της παρακμής της, διότι μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν επιβλαβής για εμάς.

    Καθ. Αλεξάντερ Ντούγκιν

    Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στo γερμανικής γλώσσας ZUERST! περιοδικό ειδήσεων.
    http://zuerst.de/2015/11/22/warum-wir-in-syrien-kaempfen-prof-alexander-dugin-ueber-den-russischen-militaereinsatz-in-syrien/

    Σχόλιο από Alexander Dugin, | 26/01/2016

  3. Η Τουρκία διδάσκει Στρατηγική… την ώρα που εμείς επιθεωρούμε Περσικά χαλιά!

    Του Βασίλη Κοψαχείλη, Διεθνολόγου

    Η Τουρκία συνεχίζει να διδάσκει υψηλή στρατηγική και διπλωματία.
    Με μια κίνηση και με συντονισμό ενεργειών μας θέτει συστηματικά στο περιθώριο, αφού το δικό μας πολιτικό και γραφειοκρατικό δυναμικό έχει αντίληψη νηπίου στους τομείς του στρατηγικού σχεδιασμού και της ενεργητικής διπλωματίας.
    Προσέξτε τι κατάφερε η Τουρκία με την κίνησή της να θέσει από κοινού με τη Γερμανία ζήτημα συνδρομής του ΝΑΤΟ στη διαχείριση του μεταναστευτικού στο Αιγαίο.
    1) Η Τουρκία αναδεικνύεται και αναβαθμίζεται σε ισότιμο συνομιλητή με τη Γερμανία στη διαχείριση του μεταναστευτικού στο Αιγαίο, αφού είναι σε θέση να προτείνει σχέδιο ελάφρυνσης της πίεσης που επωμίζεται η Ε.Ε., επιμερίζοντας το πρόβλημα και με τη συμμετοχή του ΝΑΤΟ.

    2) Από ουσιαστικός και κυρίαρχος συνδιαχειριστής του Αιγαίου, η Ελλάδα υποβαθμίζεται σε ρόλο κομπάρσου, που απλά για λόγους ευγένειας ερωτάται να πει και αυτή τη γνώμη της επί της πρότασης.

    3) Η Τουρκία συντονίζεται με τη Γερμανία να θέσουν το ζήτημα αυτό εκτός επίσημης ατζέντας των συζητήσεων στη Σύνοδο Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ, η οποία ατζέντα είχε θέματα που αφορούσαν τη Ρωσία σε σχέση με την Ανατολική Ευρώπη και την Ουκρανία, αποπροσανατολίζοντας έτσι τη συζήτηση και κάνοντας αβάντα στη Ρωσία αλλά και στη Γερμανία που έχουν κοινή ατζέντα στην Ανατολική Ευρώπη.

    4) Αν αποφασιστεί ενεργότερη εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, διεθνοποιείται το ζήτημα της διαχείρισης στο Αιγαίο (επιχειρήσεις SAR, έλεγχος και περιπολίες των θαλάσσιων περασμάτων, κλπ.) με την Ελλάδα μετά να τρέχει ασθμαίνουσα να πείσει το ΝΑΤΟ ότι αυτή έχει τον πρώτο λόγο, με τον ίδιο δηλαδή τρόπο που έχει πείσει τη Συμμαχία ότι η Τουρκία παραβιάζει τον Ελληνικό Εναέριο Χώρο.

    5) Θέτει το ζήτημα την ώρα που η Νατοϊκή Διοίκηση των Θαλάσσιων επιχειρήσεων περνά από το Γερμανό διοικητή σε Τούρκο διοικητή.

    6) Τέλος, ο Ερντογάν κλιμακώνει την ρητορική του χωρίς να απειλεί τη διεθνή τάξη (σε αντίθεση με την άκομψη και άγαρμπη προ μηνών δική μας απειλή μέσω του Υπουργού Άμυνας), λέγοντας απλά ότι η Τουρκία έχει επωμιστεί το πρόβλημα, η Τουρκία πληρώνει το λογαριασμό, η Τουρκία πιέζεται και γι’ αυτό το λόγο μόνο η Τουρκία δικαιούται να μιλάει…

    Σχόλιο από B.... | 11/02/2016


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: