Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

Ο Τσίπρας ,το Ζάλογγο και η Καισαριανή

Από το Μανώλη Μούστο 

Μία δήλωση που πέρασε στα ψιλά. Θα πει κανείς «τι προσέχεις τώρα ρε φίλε… εδώ έχει γίνει χαμός και τα χειρότερα έρχονται». Σωστό, απλά μερικές λεπτομέρεις είναι που κάνουν την διαφορά.
Ο αριστερός (είσαι ό,τι δηλώσεις στην Ελλάδα ως γνωστόν) πρωθυπουργός επεξηγεί την στάση του στην διαπραγμάτευση και δικαιολογεί την συνθηκολόγηση λέγοντας:
«Δεν μετανιώνω που προτίμησα συμβιβασμό έναντι του ηρωικού χορού του Ζαλόγγου»

Η μεταμοντέρνα αριστερά είναι άχρονη, άτοπη και πολυεπίπεδα λοβοτομημένη. Χωρίς ιστορικό βάθος, χωρίς συναίσθηση του πού βρίσκεται και τι βάρος έχει στις πλάτες της. Παπαγαλίζει τσιτάτα για αγώνες και θυσίες για να τα λέει από τα μπαλκόνια εφόσον έτσι συνιστούν οι επικοινωνιολόγοι. Αλλά κατά τα άλλα μηδέν.
Ε δεν θα χορεύαμε και τον χορό του Ζαλόγγου, λέει ο Τσίπρας. Ας έλεγες ρε Τσίπρα «προτίμησα να μην αυτοκτονήσω».

Αναφέροντας, όμως, αυτό το ιστορικό παράδειγμα, που αποτελεί ταυτοτικό στοιχείο του ελληνικού ψυχισμού (θυσία για την ελευθερία, αγώνας και αντίσταση) τι θες να μας πεις;
-Οτι ήταν μαλάκες αυτοί που χόρεψαν τότε στον Ζάλογγο;
-Μαλάκες και στο Αρκάδι;
-Μαλάκες και το 40;
-Μαλάκες και όσοι έμπαιναν στον ΕΑΜ;Έπρεπε να συμβιβαστούν και τότε; Δεν θα βάζανε και την χώρα σε περιπέτειες ε;

-Μαλάκες και στην Κρήτη που αντιστάθηκαν στην αεροπορική επιδρομή των Γερμανών; Τι λες; Ίσως έτσι δεν θα είχε καεί η Βιάννος και τα Ανώγεια. αφού ήταν «αντίποινα για την αντίσταση».
-Σωστά Αλέξη; Έπρεπε να ήταν μάγκες και ξύπνιοι σαν εσένα να βάζανε την τζίφρα τους.
-Μαλάκες και στην Καισαριανή; Έπρεπε να υπογράψουν και να συνεργαστούν αντί «να χορέψουν τον χορό του Ζαλόγγου». Γιατί τους άφησες τότε λουλούδια; Για τη φάση; Για το yolo;

Μας λέει ο πονηρός ηγέτης οτι «καλές οι θεωρίες και οι αντιστάσεις αλλά εγώ διέσωσα την χώρα». Κι όμως αυτό το έθνος υφίσταται ακόμα επειδή στις κρίσιμες ιστορικές στιγμές επιλέχθηκε η Θυσία και ο Αγώνας και όχι η υποταγή. Έτσι και τώρα επιλέγοντας τον συμβιβασμό και την υποταγή, ο Τσίπρας οδηγεί την χωρά σε μία ολοκληρωτική εθνική και κοινωνική καταστροφή. Νομίζει οτι ¨έσωσε την χώρα» ενώ την έχει βάλει σε ράγες υποδούλωσης, διάλυσης και υποθήκευσης.
Η αλήθεια λοιπόν είναι οτι δεν επέλεξε την σωτηρία της χώρας έναντι των «ονειροπαρμένων αντιστάσεων» ΑΛΛΑ επέλεξε την πολιτική του επιβίωση έναντι της σωτηρίας της χώρας και του λαού. Μπράβο

ΥΓ: τα δάκρυα στις προγραμματικές δηλώσεις και τα λουλούδια στην Καισαριανή και όλα αυτά τα «πατριωτικά» κατά καιρούς μπορούν να ερμηνευτούν μόνο ως στιγμές αφελούς και ρηχής έξαρσης. Κάτι σαν το κλάμα που σε πιάνει όταν βλέπεις μία δραματική ταινία και μετά από λίγο γελάς με την παρέα. Τίποτα σημαντικό δλδ.

 

Advertisements

17/08/2015 - Posted by | -EAM, -Διάφορα, -Κρίση, -Πολιτική

5 Σχόλια »

  1. Πολύ καλά έκανε. Αυτό ήθελε ο λαός. Η θυσία δικαιολογείται αν δεν μπορούμε να την αποφύγουμε. Αρκεί να έχει καλή συνέχεια.

    Σχόλιο από κυριάκος ιωαννίδης | 17/08/2015

  2. Πάντοτε μπορούσαν να αποφύγουν την θυσία.
    Και στο Ζάλογγο και στην Καισαριανή.Ήταν πολύ απλό και ήξεραν το τρόπο.
    Όμως επέλεξαν να βάλουν ένα λιθαράκι σε ό,τι ηθικό, πολιτισμικό, ιστορικό αποτέλεσε προϋπόθεση για την ύπαρξη αυτού του έθνους και αυτού του λαού.
    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 17/08/2015

  3. Δυο παραγνωρισμένα πλεονεκτήματα της Αριστεράς

    του Διομήδη Σπινέλλη

    «Τι ήταν αυτό που έγινε τους περασμένους έξι μήνες;» με ρωτάνε όλο απορία συνάδελφοι που επισκέπτονται τη χώρα μας από το εξωτερικό. Σιγά-σιγά τα πράγματα έχουν αρχίσει να κατασταλάζουν και μπορώ να τους δώσω μια απάντηση που να βγάζει νόημα.

    Τελικά, όπως φάνηκε με την ψήφιση του τρίτου μνημονίου και αντίθετα με ότι πολλοί φοβούνταν, ο κ. Τσίπρας δεν ξεκίνησε τη δημιουργία της μεσογειακής Βενεζουέλας (χωρίς τα πετρέλαια). Όπως παραδέχθηκε με αφοπλιστική ειλικρίνεια ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κος Γ. Δραγασάκης σε πρόσφατη συνέντευξή του στην ΕΡΤ, η κυβέρνηση έκανε λάθος εκτιμήσεις ως προς τη στάση των εταίρων μας, αγνοούσε τους όρους διεξαγωγής της διαπραγμάτευσης και δεν έλαβε υπόψη της το πώς θα αντιδρούσε η οικονομία στους άστοχους χειρισμούς της. Με λίγα λόγια, φθάσαμε εδώ, όχι ως μέρος ενός υποχθόνιου σχεδίου, αλλά εξ’ αιτίας της απειρίας, της ανικανότητας, της αμετροέπειας και της απρονοησίας της κυβέρνησης.

    Και τώρα τι κάνουμε;

    Οι γνώσεις και δεξιότητες που κάποιος κερδίζει με έτη επίπονων σπουδών και εργασίας δεν αντισταθμίζονται από ένσημα σε καταλήψεις και αγωνιστική παρουσία στα αμφιθέατρα. Η διοικητική εμπειρία δεκαετιών δεν αποκτάται σε λίγους μήνες. Συνεπώς, η μόνη λύση για την κυβέρνηση είναι να προσελκύσει στις τάξεις της άξιους, έμπειρους τεχνοκράτες με τους οποίους να δουλέψει σκληρά για να ορθοποδήσει η χώρα.

    Εδώ η Αριστερά έχει δυο παραγνωρισμένα πλεονεκτήματα. Το ένα είναι ότι οι αξίες που πρεσβεύει, όπως η κοινωνική δικαιοσύνη και το κράτος προνοίας, μπορούν να προσελκύσουν προικισμένα στελέχη που θα υπηρετήσουν με διάθεση προσφοράς, παραγνωρίζοντας τις θυσίες που απαιτούνται από αυτούς που δεν πλευρίζουν την κυβέρνηση με το μυαλό στην κάλπη ή στην κουτάλα. Στις μέρες μας Μπιλ Γκέιτς προτιμά να ασχολείται με την καταπολέμηση της ελονοσίας στον Τρίτο Κόσμο, παρά με τη Microsoft. Με τις κατάλληλες προϋποθέσεις σίγουρα θα βρίσκονταν και Έλληνες με ανάλογα προσόντα για να υπηρετήσουν την πατρίδα τους.

    Το άλλο πλεονέκτημα της Αριστεράς είναι η τεχνοκρατική παράδοση. Στα κράτη του υπαρκτού σοσιαλισμού η τεχνοκρατική διοίκηση, εκτός από ανελευθερία και οικονομικό χάος, στους τομείς που αφέθηκε να λειτουργήσει μακριά από ιδεοληψίες και πολιτικές παρεμβάσεις παρήγαγε θαύματα. Για παράδειγμα, η κύρια τεχνολογία που έχει σήμερα στη διάθεσή της η ανθρωπότητα για να στείλει ανθρώπους σε τροχιά είναι τα διαστημόπλοια Σογιούζ της Σοβιετικής εποχής.

    Αν λοιπόν η κυβέρνηση μπορέσει να στελεχωθεί αξιοκρατικά από ικανούς ανθρώπους με διάθεση για προσφορά και καταφέρει να συνδυάσει την τεχνοκρατική διοίκηση με το Ευρωπαϊκό κεκτημένο, θα κάνει την επανάσταση που πραγματικά χρειάζεται η χώρα μας.

    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.politiki&id=42501

    Σχόλιο από ilias | 17/08/2015

  4. Ο Θουκυδίδης σε μια δημηγορία του κατηγορούσε τους Αθηναίους (για να πούμε ακριβέστερα: Σε μια δημηγορία του Θουκυδίδη κατηγορούνται οι Αθηναίοι) ότι αυτοί οι ίδιοι φταίνε για την κατάντια (και τότε) της χώρας – πόλης τους , διότι » ειώθατε θεαταί μεν των λόγων, ακροαταί δεν των λόγων γίγνεσθαι, δούλοι των αεί ατόπων», δηλαδή συνηθίσατε να δίνετε στα λόγια τη σημασία που πρέπει να δίνετε στα έργα, γι αυτό γίνεστε θύματα των λαϊκιστών, των ουτοπιστών. «Λόγια» στις μέρες μας είναι οι αντιμνημονιακές κορώνες του Σαμαρά, που τις έδω- σε σημασία έργων ο λαός, τον πίστεψε, τον έκανε κυβερνήτη, είδε την κατάσταση και έχωσε στο λαό το δεύτερο μνημόνιο. Λόγια ήταν και του Τσίπρα ότι » εγώ δεν θα γίνω πρωθυπουργός παντός καιρού» και τώρα, αφού μας έχωσε το νέο μνημόνιο, πάει να διώξει εκείνους που απλά δεν θέλουν να είναι υπουργοί και βουλευτές παντός καιρού… Οφείλουμε πάντως να παραδεχθούμε ότι ο Τσίπρας αγωνίσθηκε. Και το να υποχωρείς εστω την τελευταία στιγμή, έστω με κέρδος την αποσόβηση της ολικής καταστροφής, είναι και αυτό μια νίκη.
    Τά «έργα» που έπρεπε να δεί ο λαός και φυσικά οι πολιτικοί και γενικά η ηγετική τάξη, είναι το γεγονός ότι σε καμιά περίπτωση οι ευρωπαίοι δεν θα διακινδύνευαν την αμφισβήτηση του νεοφιλελεύθερου δόγματος, που δυστυχώς μόνο αυτό μπορεί να σώσει την Ευρώπη από τον διεθνή ανταγωνισμό. Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά ήταν η κερκόπορτα που οδηγούσε σε τελική υπέρμετρη απιβάρυνση του κόστους της εργατοώρας στην Ευρώπη (διαίρεση των συνολικών αποδοχών των εργαζομένων -σύν το δημοσιονομικό κόστος, μέ άμεσες παροχές, προνοιακού τύπου, σύν δαπάνες γενικής κυβέρνησης, σύν παροχές οργανισμών κοινής ωφέλειας – δια του συνολικού, μειομένου ήδη στην Ευρώπη, ποσού εργατοωρών) που θα καθιστούσε την Ευρώπη αδύναμη στον διεθνή ανταγωνισμό, σε καιρό που δεν νοούνται πλέον προστατευτικές πολιτικές (ομάδα Λαφαζάνη), με την ανέγερση νέων οικονομικών τειχών, δηλαδή νέων δασμολογικών πολιτικών, διότι αυτό θα οδηγούσε, αργά ή γρήγορα, στον Γ΄Παγκόσμιο Πόλεμο.
    Όποιος σκέπτεται διαφορετικά, σκέφτεται πολύ ρηχά.
    Και τι γίνεται; Θα υποταχθούν οι λαοί στη μοίρα τους; Δεν ξέρω. Προς το παρόν ας αγωνισθούμε, όπως έκανε ο Τσίπρας, και αργότερα βλέπουμε…
    Μέχρι τότε ας το ρίξουμε στην ποίηση. Άλλωστε πολύ παραμελήσαμε την Τέχνη! Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά την πτώση ή κατάρρευση ή ανατροπή του «υπαρκτού σοσιαλισμού», δεν χύθηκε ούτε ένα δάκρυ από την «στρατευμένη» (και λιποτάκτησα) διανόηση, ειδικότερα από την Τέχνη, δεν γράφτηκε ούτε μια ελεγεία, τι λέω, ούτε ένας στίχος για να θρηνηθεί η Μεγάλη Συμφορά, η συντριπτική ήττα του παγκόσμιου προλεταριάτου. Από ό,τι ξέρω, ο μόνος που συγκινήθηκε τότε από το φαινόμενο ήμουν… εγώ, που χωρίς να είμαι κομμουνιστής, κάθε άλλο, αλλά είμαι ιδιαίτερα ευαίσθητος όταν βλέπω να διαψεύδονται οι ελπίδες των ανθρώπων, έγραψα:

    Στέλα Τραύμα

    Από καιρό ξεχάσαμε, που λες, τη Στέλα Τραύμα.
    Χρόνια και χρόνια ,άλλωστε, έχουμε να τη δούμε.

    Κι αν στη βαβούρα μας κρυφή συγκίνηση μας βρίσκει,
    Δεν πάει ο νους μας στη μορφή που φώτιζε τη γιάφκα,

    Δεν φτάνουμε ευλαβικοί προσκυνητές στα Γιούρα,
    Δεν ψάχνουμε, δεν βρίσκουμε κανείς τη Στέλα Τραύμα.

    ————————————————————————————-

    Τώρα τελευταία έγραψα και ένα ποίημα για την Κρίση. Περίμενα να το γράψει κάποιος αριστερός ποιητής, δεν το έγραψε (ποιητής και αριστερός είναι στην εποχή μας έννοιες ασύμβατες), βαρέθηκα να περιμένω και το έγραψα εγώ.
    Εξηγώ ότι εριώλη λέγονταν στην αρχαία Ελλάδα (αν υπάρχει και νέα Ελλάδα, αν αυτό το πράμα το σημερινό είναι Ελλάδα…, αν αυτό που αγαπούμε αβάσταχτα είναι Ελλάδα…) λεγόταν εριώλη η θύελα, ο ανεμοστρόβηλος. Εριώλη πρέπει να είναι και το ποιητικό όνομα της Κρίσης, με…νουνό εμένα. Στο ποίημα υποτίθεται ότι χώρισε το ζευγάρι των μικρέμπορων, ο γάμος τους θύμα της Κρίσης, αλλά η αγάπη μενει. Πηγαίνει ο άντρας μετά από καιρό στο κλειστό μαγαζί και βρίσκει στο πάτωμα σωρό φακέλους, συνηθισμένο θέαμα. Εριώλη ονόμασα και τη γυναίκα του, πήρε το όνομα της Κρίσης.

    ———————————————————————————–

    Εριώλη

    Το μαγαζάκι, που κλειστό το κυνηγούσαν όλοι,
    Προμηθευτές, λογαριασμοί και κατασχέσεις ΙΚΑ,
    Σωρό στο πάτωμα χαρτιά, κι ανάμεσά τους βρήκα
    Σε σκονισμένο φάκελο το γράμμα σου. Εριώλη.

    Δεν απαντά το κινητό, που χάθηκα δεν ξέρουν.
    Μου λες να κάνω υπομονή, τα πράματα θ’ αλλάξουν,
    Ταχια θα βγούνε ποιητές στο δρόμο, θα φωνάξουν,
    Αυτοί μπορούν την άνοιξη στην καταχνιά να φέρουν.

    Για το χαράτσι της ΔΕΗ, δεν πλήρωσες τη δόση.
    Με κράταγες και ξένοιαστοι γυρίζαμε την πόλη,
    Να φτάσουμε στα Δύσβατα, τι γλύκες, Εριώλη,
    Και μ’ άνοιγες τα βάθη σου τό έθνος να ριζώσει.

    Μπορεί να πας στη Σουμελά, ένα κερί ν’ ανάψεις.
    Τα νιάτα της πατρίδας μου σκορπίσανε τ’ ανέμου.
    Να μας φυλάξει η Παναγιά απ’ την οργή Σου, Θέ’ μου,
    Πο ζωντανοί στην κόλαση τ’ αξίζουμε να κάψεις.

    Ο χωρισμός. Τα βάσανα. Σε σκέφτομαι, καλέ μου.
    Οι ποιητές. Τα μπρούντζινα λουκέτα. Κρίση! Φρίκη!
    Μεριάστε να περάσουν οι Παρμένες Ζωές! Νίκη!
    Εμπρός! Ψηλά τα φλάμπουρα του Ταξικού Πολέμου!
    ————————————————————–

    Σκέφτομαι, θα σκεφτεί τάχα κάποιος δήμαρχος να μαζέψει από τώρα κάποια μπρούντζινα λουκέτα, αυτά τα ιερά σύμβολα της ανείπωτης Κρίσης που έπληξε την Πατρίδα; Και άραγε θα υπάρξει κάποτε στο μέλλον κάπου σε κάποια πλατειούλα ένα χαμηλό Μνημείο για τις Παρμένες Ζωές, για τους αδύναμους αυτόχειρες της Κρίσης.
    ΥΓ: Γκουγκλάρτε ν’ ακούσετε το τραγούδι του Ρούκουνα για την κρίση του 1932. Θαρείς και γράφτηκε σήμερα.
    Επίσης στο τραγούδι Είμαι εργάτης τιμημένος, το Εν Αρ Ε είναι το κουπόνι που δινόταν τότε στις λεγόμενες σήμερα ευπαθείς ομάδες. Αν κάνω λάθος παρακαλώ διορθώστε με.

    Σχόλιο από Γιάννης Αποστολίδης | 19/08/2015

  5. Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 19/08/2015


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: