Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Παναγιώτης Ήφαιστος: Γιατί το ΟΧΙ είναι η μόνη πατριωτική στάση!

D95YGT Might is Right'. Germany (Wilhelm II) bullying Russia (Nicholas II), still humiliated, battered and weak from defeat in the

D95YGT Might is Right’. Germany (Wilhelm II) bullying Russia (Nicholas II), still humiliated, battered and weak from defeat in the

….Το ΝΑΙ δεν μπορεί παρά να είναι μια εθελόδουλη και ανάξια απόφαση ασύμβατη με τις πολιτικές παραδόσεις της Ελληνικότητας. Θα σκάψουμε τον τάφο μας. Όπως προαναφέραμε προκαλεί αηδία και εμετό η μαζική προπαγάνδα ψεύδους, εκφοβισμού, απειλών και παραπληροφόρησης στη οποία αναμενόμενα εμπλέκονται πολλοί του σάπιου συστήματος της μεταπολίτευσης, το οποίο όσο ποτέ άλλοτε κινείται μέσα στις λογικές βρώμικων «ποταμίσιων» νερών. Δεν υπάρχει επίσης αμφιβολία για το τι συμβαίνει στις Βρυξέλλες γιατί ολοφάνερα πέταξαν τα προσωπεία με μαζικές παρεμβάσεις στην Ελληνική πολιτική σκηνή. Κάθε αμφιβολία, υπογραμμίζεται, διαλύθηκε.

Το ΟΧΙ πέραν το ότι θα δώσει την δυνατότητα στον πρωθυπουργό να διαπραγματευτεί από «θέση ισχύος» θα πυροδοτήσει πολιτικές εξελίξεις που θα αλλάξουν ριζικά το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας για μια νέα αφετηρία και με μεγάλες πιθανότητες ανασύνταξης και ανοδικής πορείας. Μόνο τυφλοί δεν βλέπουν ότι το πολιτικό σύστημα όπως εξελίχθηκε τα τελευταία χρόνια είναι πολλά μαζί καζάνια που κοχλάζουν και ότι συγκροτούνται νέα σύνορα στα πεδία του πνεύματος, των πολιτικών θέσεων και της φιλοπατρίας.

Είναι τα σύνορα μεταξύ αυτών που με αποφασιστικότητα και χωρίς φόβο συνάμα και ετοιμότητα θυσιών και αξιοπρέπεια είναι έτοιμοι να αντισταθούν για την ανεξαρτησία μας και εκείνων που μας σέρνουν στην άβυσσο μιας μη βιώσιμης πολιτικοοικονομικής κατάστασης εν μέσω ενός ασταθούς και ρευστού ευρωπαϊκού και διεθνούς περιβάλλοντος. Όσο ποτέ η εθνική μας ανεξαρτησία είναι συνώνυμη της συλλογικής επιβίωσής μας, της δημοκρατίας μας και της ελευθερίας μας. Οι παρωχημένοι κομματικοί και ιδεολογικοί στρεβλωτικοί φακοί θα πρέπει να πεταχτούν και να σκεφτούμε μόνο την επιβίωσή μας.

Εμφάνιση OXI-01.jpgΜε το ΝΑΙ εισερχόμαστε στα αχαρτογράφητα νερά της συμφοράς μας. Τα θολά νερά που δημιούργησε η σάπια μεταπολίτευση και που υπέβοσκαν για πολλά χρόνια συντηρώντας μια εύθραυστη κατάσταση. Καλλιέργησαν τον εθνομηδενισμό (σε όλο το πολιτικό φάσμα), καλλιέργησαν εθελόδουλες σκέψεις και μαζικά και μεθοδικά παραπληροφόρησαν τους πολίτες για τον χαρακτήρα και τις λειτουργίες της διεθνούς και της ευρωπαϊκής πολιτικής. Ένα «ναι» που θα φέρει το ναυαγισμένο σύστημα στις καρέκλες εξουσίας υπό τις παρούσες περιστάσεις θα φέρει ρευστότητα, αστάθεια και καθεστώς πλήρους πλέον και έξωθεν υποκινούμενης εξάντλησής μας θα προκαλέσει διαιρέσεις και εμφύλια σύνδρομα. Ας μην παρασυρόμαστε από τις επίπλαστες κομματικές ταμπέλλες στα συχνά επίπλαστα τηλεοπτικά πάνελ όπου πολλοί και με γελοίες αντιπαραθέσεις φωνασκούν ακατάπαυστα και ξενδιάντροπα. Όσοι στοιχειωδώς παροικούν στην Ιερουσαλήμ ή όσοι προσέξουν τι συμβαίνει γύρω μας αντιλαμβάνονται πως στο ευρύτερο πολιτικό πεδίο –και κυρίως στην αξιωματική αντιπολίτευση– κυριαρχεί το απόλυτο χάος. Το ίδιο ισχύει και στην λεγόμενη «αριστερά»….

Όλο το κείμενο μπορείτε να το διαβάσετε από εδώ: http://wp.me/p3OlPy-17J

Εμφάνιση ΤΟΥΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΑΙ.jpg

Advertisements

02/07/2015 - Posted by | -Γεωπολιτικά, -Εκλογές, -Ιδεολογικά, -Κρίση

2 Σχόλια »

  1. Dr. Γρηγόρης Βασιλειάδης, Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπευτής

    Πέστε με ανίδεο, αφελή, ρομαντικό, μ…α, συναισθηματικό, ψώνιο, ευκολόπιστο, κ.λ.π.
    Μάλλον θα χετε δίκιο.
    Δεν θα ήθελα όμως τα παιδιά μου να με πουν «κότα», ενδοτικό στον φόβο μου. Δεν θα θελα να με κατηγορήσω εγώ ο ίδιος πως γυρεύω την ασφάλεια στα αποκαΐδια του φόβου μου.
    Αυτή η κυβέρνηση στα δικά μου ανίδεα και αφελή μάτια είναι μέχρι τώρα η μοναδική κυβέρνηση εδώ και 40 χρόνια που μου ενέπνευσε αξιοπιστία κι εμπιστοσύνη. Ναι, ανεπιφύλακτα εννοώ κάποια κεντρικά της πρόσωπα, όχι μόνο οι ιδεολογικές της θέσεις..
    Και ξέρετε γιατί; Γιατί είναι νέοι, άπειροι, κάνουν επικοινωνιακά λάθη, και κυρίως γιατί σαν μικροί Δαυίδ –ναι με το θράσος της υπερβολής τους- παλεύουν με το παγκόσμιο θηρίο της πλουτοκρατίας και του φαρισαϊσμού της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων.
    Γιατί ΔΕΝ είναι «πολιτικοί».
    Ναι η γνωστική μου ασάφεια είναι μεγάλη. Και όχι, δεν είναι… δημιουργική! Κι αυτό μου δημιουργεί μεγάλο φόβο.
    Δεν είμαι σίγουρος πως είναι ο κατάλληλος καιρός για να προτείνει ο Τσίπρας το δημοψήφισμα. Δεν είμαι σίγουρος πως η κυβέρνηση θα χειριστεί ένα ηχηρό «όχι».
    Μπορεί και να τα κάνει μαντάρα.

    Δεν έχω όμως καμιά «γνωστική ασάφεια» για το τι θα κάνουν οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης στην περίπτωση ενός ηχηρού «ναι».
    Η αξιωματική αντιπολίτευση θα κάνει αυτό που μεθοδικά έκανε –μαζί με τα υπόλοιπα «αντιπολιτευτικά» κόμματα, και τα συσπειρωμένα και απολύτως εξαγορασμένα Μ.Μ.Ε. τα προηγούμενα χρόνια.
    Μισθωτά ανδρείκελα, πολιτικοί και «δημοσιογράφοι», που τους έδωσαν κατ’ επίφασιν εξουσία και καλά λεφτά, θα συνεργαστούν ως δωσίλογοι με όσους –συνειδητά και ασυνείδητα- κατεργάζονται την εξαθλίωση των κατοίκων της Ελλάδας, και την μονοπωλιακή διακυβέρνηση του πλανήτη.

    Τελικά, ίσως η γνωστική μου ασάφεια να μην είναι και τόσο μεγάλη…
    Ξέρετε έχω μάθει πολλά χρήσιμα πράγματα σ αυτήν την ζωή. Απ’ τα λάθη μου είμαι σίγουρος πως θα μάθω κι άλλα…
    Ίσως από τα πιο σημαντικά πράγματα που έμαθα είναι η επίγνωση πως αν το αποκλειστικό κίνητρο που καθοδηγεί ένα μου δίλλημα είναι ο τρόμος, ο φόβος, ο πανικός, καλά θα κάνω να τον πάρω παραμάσχαλα και να βαδίσω προς την κατεύθυνση που ο φόβος μου λέει να ΜΗΝ πάω…
    Είμαι ένας πολύ φοβισμένος άνθρωπος. Κάθε φορά όμως που ενώπιων μεγάλων αποφάσεων, δοκίμαζα –με πόνο ψυχής- να πάω αντίθετα στο ρεύμα που έτεινε να με συμπαρασύρει η γνώμη των φοβισμένων άλλων, και ο δικός μου φόβος, μια άλλη διάσταση πάντα –σαν ανταμοιβή μεγάλη- ξημέρωνε στην ζωή μου.
    Η αλήθεια είναι πως για ένα διάστημα περνούσα δύσκολα. Λίγες ήταν οι παρηγοριές μου. Όμως κάθε φορά που πήγαινα ενάντια στην φοβική διάσταση της ύπαρξης μου πάντα, μα πάντα δικαιωνόμουν.
    Το ύστατο κριτήριο της δικαίωσης μου: Η όλο και μεγαλύτερη απεμπλοκή μου από την πεποίθηση μου πως ο φόβος «έχει πάντα δίκιο, γιατί σου προτείνει το συνετό!». Η χαρά μου που αποδείχτηκα υπέρτερος της ηττοπαθούς μου προσωπικότητας. Η ευγνωμοσύνη που πήρα αυτήν την δύσκολη απόφαση.
    Δεν ξέρω αν στις κρίσιμες αποφάσεις, χρειάζεται πιο πολύ νους απ’ ό,τι καρδιά… Πάντως μέχρι σήμερα η καρδιά μου δεν με πρόδωσε… Ο νους μου με «κρέμασε» πολλές φορές.

    (Πάντως, πραγματικά, ακόμα κι αν δεν είχα κανέναν απολύτως λόγο να ψηφίσω «όχι» στο δημοψήφισμα, βλέποντας την φρενήρη και καταιγιστική συσπειρωμένη προσπάθεια όλων των ιδιωτικών καναλιών να με κάνουν, σώνει και καλά να ψηφίσω «συνετά» το «ναι», πραγματικά σας λέω, μόνο γι’ αυτό θα ψήφιζα «ΟΧΙ»…)

    Αναρτήθηκε 2/07/2015

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/07/2015

  2. Η όρθια στάση κάνει τον άνθρωπο

    Άκουσα κάτι νόστιμο: το μεγαλύτερο λάθος του είδους μας ήταν ότι αποφάσισε να κατέβει από τα δέντρα. Και τώρα, ιδού το αποτέλεσμα.

    Εν μέρει έχει δίκιο ο ποιητής. Τι θες να μπαίνεις σε περιπέτειες, κάτσε στο κλαδί σου, τρώγε τη μπανάνα σου, μάσα τα φιστίκια σου, πήδα, παίξε, κοιμήσου. Και κρύψου. Προ παντός κρύψου όταν εμφανιστεί ο κίνδυνος. Σ’ έφαγε όμως η περιέργεια: Να δω τι θα γίνει αν κατέβω απ’ το δέντρο, τι θα συμβεί αν σταματήσω να περπατώ στα τέσσερα, τι μπορώ να κάνω με τα μπροστινά μου πόδια, τι θα αλλάξει αν σταθώ στα δυο πισινά μου. Κάπως έτσι άρχισαν όλα, έτσι δεν είναι;

    Η όρθια στάση έκανε τον άνθρωπο. Είχε τα ρίσκα της, δε λέω. Αλλά μάλλον άξιζε τον κόπο. Αν βάλεις στο δεξί χέρι όλα τα δεινά, όλο τον ζόφο που σώρευσε ο ανθρώπινος πολιτισμός στο πέρασμά του και στ’ αριστερό όλα όσα μεγαλειώδη έχει πετύχει σε μαγικές εικόνες, απίστευτα τεχνολογικά επιτεύγματα, θεσπέσια αρχιτεκτονήματα, υπέροχα γλυπτά, νότες, σκέψεις, ιδέες, θεωρίες, λύσεις που κάνουν τη ζωή ευκολότερη, να ‘σαι σίγουρος, το αριστερό σου χέρι θα λυγίσει απ’ το βάρος. Το ισοζύγιο καταστροφής- δημιουργίας βγάζει συντριπτικό πλεόνασμα υπέρ της δεύτερης. Αν και εκ φύσεως απαισιόδοξος, δεν μπορώ να αφαιρέσω ούτε γραμμάριο από τον στόμφο που μπορεί να έχει η διαπίστωση: ό,τι πετυχαίνει ο άνθρωπος, το πετυχαίνει όρθιος. Όχι σκυφτός, ούτε πολύ περισσότερο γονατιστός ή έρπων.

    ****

    Από την περασμένη Παρασκευή βλέπω ανθρώπους σκυφτούς μπροστά στις οθόνες των ΑΤΜ. Ουρές από σκυφτούς ανθρώπους που αγωνιούν να φτάσουν στα πλήκτρα του μηχανήματος που ξερνάει ευρώ, πριν αυτό στερέψει (σ.σ. μεταξύ μας, ήμουν κι εγώ σε κάποιες απ’ αυτές τις θλιβερές ουρές). Κι από τη Δευτέρα η κύρτωση του αυχένα και της πλάτης σαν να αυξήθηκε, κι ας λιγόστεψαν τα χαρτονομίσματα που μπορούν να αποσπάσουν απ’ το μηχάνημα. Ίσως δεν ξέρουν, τουλάχιστον όχι όλοι, ότι κάθε ημερήσια επίσκεψή τους στο ATM μετριέται live στις τερματικές οθόνες της ΕΚΤ, στη Φρανκφούρτη. Κάθε ανάληψη του πολυπόθητου πενηντάρικου καταγράφεται σαν μια μικρή κατάθεση της ψυχής τους. Οι άρχοντες του ευρώ μετρούν όλες αυτές τις μικρές καταθέσεις σαν προκαταβολή της μεγάλης, ολόσωμης και ολόψυχης κατάθεσης που θέλουν να εξασφαλίσουν στην Κυριακή της κάλπης. Θέλουν ένα λιπόψυχο, ηττημένο, ταπεινωμένο, φοβισμένο, αγωνιώδες, ένα σκυμμένο, ει δυνατόν και έρπον «ναι» από τα εκατομμύρια των Ελλήνων ψηφοφόρων. Γι’ αυτό και έχουν φορτώσει στην πλάτη του καθενός ένα χρέος 40.000 ευρώ. Να ’χουν να πορεύονται σκυφτοί, στα τέσσερα, έρπην. Χέστηκαν αν αυτό το χρέος θα πληρωθεί ποτέ- το ξέρουν ότι δεν πρόκειται αυτό να συμβεί-. Αρκεί να το ’χει στην πλάτη του κάθε υποζύγιο εφ’ όρου ζωής (κάπως έτσι υπολογίζουν τη «βιωσιμότητα» του χρέους: τη μετρούν με κριτήριο την ανοχή μας).

    Μ’ αυτό το φόρτωμα στην πλάτη, με τις τράπεζες κλειστές, με τον ΣΕΒ, τη ΓΣΕΕ, τον αρχιεπίσκοπο, τον Άνθιμο, τον επίτιμο, την ΕΣΕΕ, τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο, τη Φώφη, τον Σταύρο, τον Ρουβά, τις εργοδοτικές ενώσεις, τους καθωσπρέπει οικονομολόγους, τους τραπεζίτες, τα ΜΜΕ της διαπλοκής, το λόμπι του ευρώ, τους αρχιτέκτονες της ελληνικής χρεοκοπίας, τον Ραχόι, τον Γιούνκερ, τον Σουλτς, τη Μούσχουρη, τον Ράμφο, τον Ψινάκη, όλους τους αστέρες του καθεστωτικού μπλοκ να κραυγάζουν υστερικά «ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ! Ναι σε όλα, ναι σε ό,τι νάναι», πώς θα τα καταφέρεις εσύ να φτάσεις όρθιος και ευθυτενής στην κάλπη; Πώς να αντέξεις να διασώσεις όλα τα «όχι» σου, όλα τα «όχι» που ’χεις μαζεμένα από τότε που στάθηκες όρθιος, βρέφος ενός έτους;

    Δεν υπάρχει άλλος τρόπος, παρά μόνο να σταθείς όρθιος, ενάντια στο ρεύμα. Σκέψου λίγο: αυτό που έχεις στην πλάτη σου δεν είναι δικό σου φορτίο. Είναι φορτίο άλλων. Όλων αυτών που συνωθούνται στον κλαυσίγελω του «ναι», στην ιλαροτραγωδία του «μένουμε Ευρώπη». Αυτών που έκαναν πάρτι με τη φούσκα της ευημερίας. Αυτών που έκαναν πάλι πάρτι με τη φούσκα του ευρώ. Των ίδιων που κάνουν για πολλοστή φορά πάρτι με την τσιχλόφουσκα της χρεοκοπίας. Μένουνε Ευρώπη. Εκ του ασφαλούς, βεβαίως. Γιατί έχουν φύγει από την Ελλάδα. Όχι ακριβώς οι ίδιοι. Αλλά τα 110 δισ. των καταθέσεων που έχουν φυγαδεύσει στο Λουξεμβούργο, στο Βερολίνο ή στο Παρίσι. Κι αυτά είναι μόνο αυτά που ξέρουμε, αυτά που παρακολουθεί εδώ και χρόνια ακόμη και ο Ντράγκι online. Για τα άλλα, τα μαύρα κι άραχλα, δεν ξέρω, ρωτήστε τον Γιούνκερ, θα ξέρει καλύτερα.

    Πέταξε, λοιπόν, το φορτίο απ’ την πλάτη σου. Φόρτωσέ το στην πλάτη αυτών που τους ανήκει. Στους κατοίκους του «Μενουμευρωπιστάν», αυτής της άγνωστης χώρας που υπερασπίζεται- κατά πως λέει ο Σαμαράς- «σαράντα χρόνια κατακτήσεων». ( Οπ! Για στάκα! Ποιων κατακτήσεων; Αυτών που, κατά την τρόικα, καθιστούν την Ελλάδα failed state και κράτος ανεπίδεκτο μεταρρυθμίσεων; Μενουμευρωπίτες και μενουμευρωπίτισες! Ξεκαθαρίστε το αυτό, γιατί στην τρόικα δεν αρέσουν οι «κατακτήσεις». Ή η τελευταία 40ετία ήταν το επαίσχυντο άγος της μεταπολίτευσης, της πελατοκρατείας, της συντεχνιοκρατίας, του διεφθαρμένου κράτους και της κλεπτοκρατίας. Ή ήταν μια 40ετία ευρωγκλαμουριάς και ευρωκατακτήσεων. Τα δυο καλά δεν γίνονται). Εσύ, κάτοικε της No Man’s Land, που ζεις στο υβρίδιο προτεκτοράτου των δανειστών, πολίτη της άλλης, της συντετριμμένης και ταπεινωμένης Ευρώπης, παρία της Γιουρολάνδης, πήγαινε στην κάλπη ανάλαφρος, χωρίς το φορτίο που σε γονάτιζε. Να θυμάσαι πάντα πως η όρθια στάση κάνει τον άνθρωπο. Μην το υπερβάλουμε, άλλωστε. Οι γονείς μας, οι παππούδες και οι προπαππούδες μας υπήρξαν διαδοχικά θύματα της ίδιας αλαζονικής Δύσης. Μόνο που δεν είχαν απέναντί τους ELA, capital controls και άδεια ATM’s, αλλά κανόνια, σφαίρες, ερπύστριες, ναπάλμ και πείνα. Αληθινή πείνα. Αλλά, στάθηκαν όρθιοι. Με τα μεγάλα «όχι» τους, τα «ναι μεν, αλλά…» τους, τις μεγάλες, αιματηρές τους απώλειες. Αλλά όρθιοι. Γιατί η όρθια στάση κάνει τον άνθρωπο.

    Μάζεψε όλα τα «όχι» σου και στάσου όρθιος. Όχι στο ψέμα, όχι στην τρομοκρατία, όχι στον πανικό, όχι στη λιτότητα, όχι στην ευρωυστερία, όχι στην ευρωκρατία, όχι στην ευρωυποκρισία, όχι στις κότες, όχι στους ξενέρωτους, όχι στους χέστηδες, όχι στην εθελοδουλεία, όχι στις κωλοτούμπες (τις παρελθούσες και τις επερχόμενες), όχι στο παράνομο χρέος, όχι στην τοκογλυφία των δανειστών, όχι στους ραντιέρηδες, όχι στο ευρώ των τραπεζών, όχι στη χούντα της ΟΝΕ, όχι στην εξόντωση των ηλικιωμένων, όχι στον ευνουχισμό των ωρίμων, όχι στον εξανδραποδισμό των νέων, όχι στις ομιλούσες κεφαλές της διαπλοκής, όχι σε νέο μνημόνιο, όχι στην τρομοκρατία των εργοδοτών, όχι στον φασισμό των αγορών, όχι στην παράδοση της κρατικής κυριαρχίας, όχι στον εκβιασμό της λαϊκής κυριαρχίας, όλα τα όχι του κόσμου συμπυκνωμένα σε ένα και μόνο όρθιο «ΟΧΙ». (Μ’ αρέσει που το «όχι» της Κυριακής είναι τόσο πλουραλιστικό, ο καθένας θα εισφέρει τη δική του σύνθεση από «όχι». Είναι «όχι» πατριωτικό, αλλά είναι και διεθνιστικό, είναι ευρωσκεπτικιστικό, αλλά είναι και ευρωπαϊκό, είναι φιλοκυβερνητικό, αλλά είναι και αντικυβερνητικό, είναι «όχι» θυμωμένο, αλλά είναι και ψύχραιμο, είναι ρομαντικό, αλλά είναι και ρεαλιστικό, είναι και «όχι» αναδρομικό, όλα τα «όχι» που δεν εκστομίστηκαν από το 2010 και μετά από «ναιναίδες» και «νενέκους». Ενώ το «ναι» τους είναι απλώς ένα μονολιθικό, μονόχρωμο, δογματικό, λιπόψυχο «ναι», μια υπογραφή σε λευκή επιταγή με το πιστόλι στον κρόταφο).

    ****

    Οφείλουμε στους εαυτούς μας ένα όρθιο, καθαρό «όχι». Η όρθια στάση κάνει τον άνθρωπο. Με την οσφυαλγία δεν ξέρω τι παίζει, αλλά θα τ’ αντέξουμε.

    ΚΙΜΠΙ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/07/2015


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: