Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

…ο εφιάλτης τώρα αρχίζει [για τους κυνικούς δανειστές!]

Münchau: Κόλαση του Δάντη το σχέδιο των δανειστώντου Wolfgang Münchau

Το δημοψήφισμα ήταν η μόνη λογική απόφαση που μπορούσε να πάρει η κυβέρνηση καθώς το πρόγραμμα των πιστωτών θα έφερνε ολική οικονομική καταστροφή. Το ερώτημα τώρα είναι τι θα πράξει η ΕΚΤ και αν η ευρωζώνη διαθέτει σχέδιο χρεοκοπίας εντός της ευρωζώνης.

Η σημαντικότερη είδηση αυτό το Σαββατοκύριακο δεν είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε δημοψήφισμα. Είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει αποδεχθεί την πρόταση διάσωσης των πιστωτών της. Ως εκ τούτου, το δεύτερο ελληνικό πρόγραμμα θα λήξει τα μεσάνυχτα της Τρίτης.

Η Ελλάδα θα είναι χωρίς πρόγραμμα και χωρίς πρόσβαση στην αγορά από την Τετάρτη.

Όπως έχω υποστηρίξει και κατά το παρελθόν, αυτή ήταν η μόνη λογική απόφαση που μπορούσε να πάρει η ελληνική κυβέρνηση. Το πρόγραμμα που προτάθηκε από τους πιστωτές θα παρέτεινε την ελληνική ύφεση για αρκετά χρόνια. Το Grexit, μια έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη, θα είχε πιο αρνητικές οικονομικές συνέπειες βραχυπρόθεσμα.

Τουλάχιστον όμως θα υπήρχε κάποιο ανοδικό περιθώριο μελλοντικά για την Ελλάδα. Το πρόγραμμα των πιστωτών ήταν μια οικονομική εκδοχή της Κόλασης του Δάντη. Θα έφερνε την ολική οικονομική καταστροφή της Ελλάδας.

Και τώρα τι πρέπει να γίνει; Το πρώτο πράγμα που πρέπει να σημειωθεί είναι πως το δημοψήφισμα δεν θα έχει νόημα. Ακόμα και ένα «ναι» δεν θα ξαναφέρει πίσω το πρόγραμμα. Και δεν μπορώ να δω μια πολιτική πλειοψηφία σε όλες τις πιστώτριες χώρες για ένα νέο πρόγραμμα. Οι Γερμανοί δεν θα κάνουν τίποτα χωρίς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και θα υπάρξει χρεοκοπία έναντι του ΔΝΤ πριν τα μέσα της εβδομάδας.

Η υπόθεσή μου είναι πως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα αρχίσει τώρα να μειώνει την ρευστότητα προς την Ελλάδα, τον επονομαζόμενο ELA. Όπως το αντιλαμβάνομαι η ΕΚΤ ήδη πιέζει τα νομικά όρια αυτού που μπορεί να πράξει. Έτσι είναι πολύ πιθανό να δούμε μετά την αναγκαστική επιβολή ελέγχου στην κίνηση κεφαλαίων στην Ελλάδα, την οποία θα ακολουθήσει η εισαγωγή ενός παράλληλου νομίσματος που θα δώσει τη δυνατότητα στην ελληνική κυβέρνηση να πληρώσει μισθούς και συντάξεις. Αν η ΕΕ και η ΕΚΤ δεν βρουν έναν γρήγορο τρόπο για να διευθετήσουν το πρόβλημα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, η Ελλάδα μπορεί στο τέλος να αναγκαστεί να εισάγει εθνικό νόμισμα.

Το δημοψήφισμα δεν μπορεί να το αντιστρέψει αυτό. Αν η ελληνική κυβέρνηση είχε ζητήσει δημοψήφισμα πριν την λήξη του προγράμματος, θα ήταν διαφορετικά. Όμως ο τρόπος που το έκανε αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα ενός Grexit. Το δημοψήφισμα θα είναι για μια πρόταση που πλέον δεν υφίσταται για ένα πρόγραμμα το οποίο θα έχει λήξει. Από το δράμα αναδύεται μια φάρσα.

Το ερώτημα τώρα είναι αν η ΕΚΤ θα τραβήξει την σκανδάλη. Και αν το κάνει, θα το κάνει τη Δευτέρα, την Τετάρτη ή μετά το δημοψήφισμα; Θα έχει η ευρωζώνη ένα σχέδιο χρεοκοπίας εντός της ευρωζώνης, που θα περιλαμβάνει την αντιμετώπιση του τραπεζικού προβλήματος; Μαντεύω πως η απάντηση στο δεύτερο είναι «όχι».

Έτσι φαίνεται πως οδεύουμε προς ρήξη. Δεν θα είναι ένα καλό αποτέλεσμα. Ακόμα και τώρα υπάρχουν καλύτερες εναλλακτικές. Ούτε όμως είναι το χειρότερο αποτέλεσμα.

Αλλά για την υπόλοιπη ευρωζώνη, ο εφιάλτης τώρα αρχίζει.

http://www.euro2day.gr/ftcom_gr/article-ft-gr/1344507/m252nchau-kolash-toy-danth-to-shedio-ton.html

—————–

Paul Krugman - New York Times Blog

Η τρόικα θέλει να συνεχίσει επ’ αόριστον την ίδια πολιτική…

 Μεγάλες οι πολιτικές συνέπειες ενός «ναι».

Τώρα λοιπόν τα πράγματα είναι σοβαρά: οι ελληνικές τράπεζες έκλεισαν, οι έλεγχοι στην κίνηση κεφαλαίων επιβλήθηκαν. Το Grexit δε βρίσκεται πια πολύ μακριά από αυτό το σημείο – η φοβερή και τρομερή μητέρα όλων των bank run έχει συμβεί ήδη, κάτι που σημαίνει ότι η ανάλυση κέρδους-κόστους από εδώ και στο εξής είναι πολύ πιο ευνοϊκή για το Grexit από ό,τι ήταν πριν.

Ωστόσο, είναι ξεκάθαρο ότι κάποιες αποφάσεις πρέπει τώρα να περιμένουν μέχρι το δημοψήφισμα.

Θα ψήφιζα όχι, για δύο λόγους. Πρώτον, όσο κι αν η προοπτική μίας εξόδου από το ευρώ φοβίζει τους πάντες – κι εμένα προσωπικά – η Τρόικα αυτή τη στιγμή απαιτεί να συνεχίσει επ’ αόριστον το καθεστώς της οικονομικής πολιτικής που ακολουθήθηκε μέχρι σήμερα. Πού είναι η ελπίδα σε κάτι τέτοιο; Ίσως, απλώς ίσως, η προθυμία για την έξοδο να εμπνεύσει μια αναθεώρηση [των όρων], όμως μάλλον όχι. Η υποτίμηση ωστόσο δε θα μπορούσε να προκαλέσει πολύ περισσότερο χάος από αυτό που υφίσταται ήδη [στην Ελλάδα], και θα ανοίξει το δρόμο για μια σταδιακή ανάκαμψη, όπως έχει γίνει πολλές φορές σε πολλά μέρη του κόσμου. Η Ελλάδα δεν είναι τόσο διαφορετική.

Δεύτερον, οι πολιτικές συνέπειες ενός «ναι» είναι βαθιά προβληματικές. Η Τρόικα έπαιξε ξεκάθαρα τον… αντίστροφο «νονό»: έκανε στον Τσίπρα μια προσφορά που δε θα μπορούσε να αποδεχτεί, και το έκανεπιθανότατα εν γνώσει της.

Έτσι, το τελεσίγραφο, ήταν στην πράξη μία κίνηση αντικατάστασης της ελληνικής κυβέρνησης. Ακόμα κι αν δε σου αρέσει ο ΣΥΡΙΖΑ, κάτι τέτοιο θα πρέπει να είναι αποκρουστικό για οποιονδήποτε πιστεύει στα ιδανικά της Ευρώπης.

http://krugman.blogs.nytimes.com/

Advertisements

01/07/2015 - Posted by | -Γεωπολιτικά, -Εκλογές, -Ιδεολογικά, -Κρίση

4 Σχόλια »

  1. Suddeutsche Zeitung: Η Γερμανία ξεχνά την ιστορική της ευθύνη

    «Και οι αποζημιώσεις για τα εγκλήματα των ναζί στα ελληνικά χωριά;»

    «Η Γερμανία ξεχνά την ιστορική της ευθύνη», αναφέρει στην πρώτη σελίδα του ιστότοπού της η γερμανική εφημερίδα Suddeutsche Zeitung με αφορμή την τακτική του Βερολίνου απέναντι στην Ελλάδα. Η εφημερίδα εξηγεί ότι το οικονομικό θαύμα της Γερμανίας κατέστη εφικτό μόνο επειδή άλλες χώρες διέγραψαν τα χρέη της και συνεχίζει: Τους προηγούμενους μήνες η γερμανική κυβέρνηση, και κυρίως ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, έχουν ξεκαθαρίσει επανειλημμένα ότι θεωρούν τις οικονομικές απαιτήσεις της ελληνικής κυβέρνησης παράλογες. Πώς μπορεί η Αθήνα να ζητεί κούρεμα του χρέους της; Η Γερμανία δεν πρόκειται να συμφωνήσει σε κάτι τέτοιο, υπογραμμίζει ο Σόιμπλε. Δεν τίθεται θέμα, επισημαίνει η Γερμανίδα καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ. Και οι αποζημιώσεις για τα εγκλήματα που διέπραξαν οι ναζί στα ελληνικά χωρά στη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου; Ούτε αυτές θα δοθούν. Το θέμα έχει κλείσει πολιτικά και νομικά, ξεκαθάρισε ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ.

    Η Μέρκελ, ο Σόιμπλε και ο Σταϊνμάιερ, επισημαίνει η Suddeutsche Zeitung, συμπεριφέρνονται σαν οι διαπραγματεύσεις για την Ελλάδα να αφορούν μόνο χρήματα, μόνο το παρόν, μόνο το ζήτημα πόσο υψηλός πρέπει να είναι ο ΦΠΑ στα ελληνικά ξενοδοχεία. Στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για ένα άλλο, μεγαλύτερο ζήτημα, και εδώ η κυβέρνηση του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα έχει χτυπήσει το σωστό νεύρο. Σε αυτή τη διαμάχη, όπως και συχνά σε άλλα ευρωπαϊκά ζητήματα, πρόκειται και για την ιστορική ευθύνη της Γερμανίας απέναντι στην Ευρώπη. Αυτή η ευθύνη προέρχεται από το Ολοκαύτωμα και τα εγκλήματα των ναζί, αλλά και από το γεγονός ότι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου πήγαν πολύ πολύ μακριά για να βοηθήσουν τη νεαρή Γερμανική Δημοκρατία. Και κυρίως το 1953 όταν αποφασίστηκε στο Λονδίνο η διαγραφή μεγάλου μέρους του γερμανικού χρέους. Αμερικανοί, Βρετανοί και Γάλλοι ήταν πεπεισμένοι ότι χωρίς μια διαγραφή του χρέους της η Γερμανία δεν θα μπορούσε να ξανασταθεί οικονομικά στα πόδια της, ένα επιχείρημα το οποίο ισχύει και για την περίπτωση της Ελλάδας, σημειώνει η Suddeutsche Zeitung.

    Η Μέρκελ και ο Σόιμπλε (αλλά και άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες) το έχουν αποκλείσει τους τελευταίους μήνες. Όμως χωρίς τη διαγραφή του χρέους του 1953 δεν θα είχε υπάρξει το γερμανικό οικονομικό θαύμα και η έκρηξη των εξαγωγών τις δεκαετίες του 1950 και 1960. Όμως το 1953 αποφασίστηκε και κάτι ακόμη: Το ερώτημα αν η Γερμανία οφείλει πολεμικές αποζημιώσεις θα έμενε στην άκρη μέχρι να υπογραφεί επισήμως ειρηνευτική συνθήκη. Αυτή η συνθήκη δεν υπάρχει ακόμη και σήμερα, ενώ με τη Συνθήκη Δύο Συν Τέσσερα, η οποία οδήγησε στην επανένωση της Γερμανίας πριν 25 χρόνια, το θέμα αποσιωπήθηκε συνειδητά. Όταν σήμερα η Γερμανία λέει ότι δεν υπάρχει νομική βάση στο αίτημα της Ελλάδας για πολεμικές αποζημιώσεις βασίζεται πρώτον στη Συνθήκη Δύο Συν Τέσσερα και δεύτερον στη διαγραφή του χρέους του 1953. Νομικά λοιπόν, εξηγεί η εφημερίδα, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι η σκληρή στάση της γερμανικής κυβέρνησης δεν είναι πλέον πειστική: ούτε για τις επανορθώσεις, ούτε για το κούρεμα του χρέους. Αντίθετα, προσθέτει η Suddeutsche Zeitung, η Μέρκελ και ο Σόιμπλε θα πρέπει αυτές τις ημέρες να θυμηθούν τη στάση των πιστωτών της Γερμανίας πριν 62 χρόνια. Ο Γερμανός τραπεζίτης Χέρμαν Γιόζεφ Αμπς που εκπροσωπούσε τη γερμανική κυβέρνηση είχε δηλώσει μετά τη Συμφωνία του Λονδίνου: «Με τη διευθέτηση του χρέους της η γερμανική κυβέρνηση κέρδισε όχι μόνο την οικονομική της αξιοπιστία, αλλά ο κόσμος άρχισε να εμπιστεύεται ξανά τη χώρα αυτή». Πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ Πηγή: http://www.lifo.gr

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/07/2015

  2. Σε ένα παιδάκι δίνουμε μια καραμέλα για να μας φέρει τα παπούτσια από την παπουτσοθήκη και αυτό μας τα φέρνει. Οι ηγέτες και ο λαός της Ελλάδος ούτε αυτό μπόρεσαν να κάνουν. Όσα να πάρουμε πάλι θα χρεοκοπίσουμε. Δεν φταίνε οι άλλοι, εμείς φταίμε. Πρέπει πρώτα να κάνουμε κράτος, αν συνεχίσουμε έτσι, αυτό που δεν έγινε στο παρελθόν θα γίνει στο μέλλον. Δεν πήραμε λάθος δρόμο, αλλά αντίστροφο και μεγάλη κατηφόρα χωρίς επιστροφή.

    Σχόλιο από kyriakos901 | 01/07/2015

  3. Συμπερασματα :

    Υπαναπτυξη η αδυναμια συσσωρευσης (και επεξεργασιας) εμπειριων
    O επαρχιωτισμος αποτελει μεγα εμποδιο της κοινωνικης προοδου.
    Η χειρωνακτικη εργασια εχει υποβοηθει πολυ με την τεχνολογικη προοδο κια δεν ειναι πλεον ντροπη, εξαλλου δεν ειναι αμιγως χειρωνακτικη.
    Η προοδος δεν συνδεεται -υποχρεωτικα- με την μεγεθυνση του ΑΕΠ
    Η κατα το δυνατον ισορροπη αναπτυξη τοσο στις περιιφερειες οσο και στους τομεις παραγωγης της χωρας ειναι πλεον αδηριτη αναγκη,
    Προσδοκουμενο αποτελεσμα η -κατα το δυνατον- ισορροπια στο εμπορικο ελλειμα και η σχετικη αυταρκεια σε τροφιμα,φαρμακα, καυσιμα και αλλα χρειωδη.
    Παραλληλα με μεταρρυθμισεις, που ακομη δεν εχουν αρχισει, ενα κυλιομενο προγραμμα ριζικου εκσυγχρονισμου του δημοσιου τομεα, και σταδιακης καταπολεμησης της διαφθορας/σπαταλης καθως και της φοροδιαφυγης φοροκλοπης ( θεωρουνται σχεδον ηρωικες πραξεις οπως το 1821-1828, αλλα ας θυμηθουν οτι πιο πολυ εμφυλιος πολεμος ητο και την λυτρωτικη ναυμαχια του Ναυαρινου απο τις μεγαλες δυναμεις)

    Απο οικολογικη αποψη , καλο ειναι η οικολογια να μην χρησιμοποιειται μονον διοτι κατα περιοδους ειναι της μοδος και ενδεχεται να βρουν… ταιρι, αλλα οταν ακουν για αποαναπτυξη κια οικολογικη λιτοτητα, να σκεφτονται διπλα πριν τα απορριψουν, διοτι υπαρχουν εννοιες οπως χωρητικοτητα περιβαλλοντος, τα ορια της αναπτυξης, βιοσφαιρα, …

    ΥΓ Ευχομαι μερικα απο τα αναγραφομενα κοινωνικα προβληματα να επιλυθουν σε σημαντικο βαθμο (νοοτροπια υπαναπτυξης, επαρχιωτισμος, αποφυγη ¨η αποστροφη χειρωνακτικης εργασιας) ωστε βαθμιαια να επελθει ισορροπη αναπτυξη και να επιτευχθει απασχοληση και σχετικη ευημερια εστω και μερικως σε 10 εως 20 ετη.

    Σχόλιο από Αφώτιστος Φιλέλλην | 01/07/2015

  4. NYT: Γιατί ο Σόιμπλε θέλει να αφήσει την Ελλάδα να «καεί»

    Τον Ιούλιο του 2012, όταν ο τότε υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Τίμοθι Γκάιτνερ, συναντήθηκε με τον γερμανό ομόλογό του στο εξοχικό του τελευταίου, σε ένα νησί της Μαύρης Θάλασσας, το θέμα της συζήτησης ήταν η Ελλάδα. Κι όπως είχε την ευκαιρία να διαπιστώσει ο αμερικανός υπουργός, η θέση του κ. Σόιμπλε ήταν σαφής: Η Ευρωζώνη πρέπει να αφήσει την Ελλάδα να καεί.

    Ο κ. Γκάιτνερ τα έγραψε αυτά στα απομνημονεύματα της θητείας του και τα υπενθυμίζει ο Αντριου Ρος Σόρκιν σε άρθρο του που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα των New York Times.

    «Ο κ. Σόιμπλε μου είπε ότι υπάρχουν πολλοί στην Ευρώπη οι οποίοι πιστεύουν ότι το να πετάξουμε την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης είναι μία επιθυμητή στρατηγική» έγραψε ο αμερικανός υπουργός. «Η ιδέα ήταν ότι με την Ελλάδα εκτός, η Γερμανία θα μπορούσε πιό άνετα να παράσχει οικονομική βοήθεια στην Ευρωζώνη, διότι οι γερμανοί φορλογούμενοι θα σταματούσαν να πιστεύουν ότι βοήθεια προς την Ευρώπη σημαίνει βοήθεια προς την Ελλάδα…»

    Επίσης, πάντα σύμφωνα με τα όσα είπε ο κ. Σόιμπλε στον αμερικανό ομόλογό του, «το Grexit θα ήταν μία τόσο τραυματική εμπειρία που θα τρομοκρατούσε την Ευρώπη και θα την ωθούσε σε υποχωρήσεις με στόχο ισχυρότερη οικονομική ενοποίηση και τραπεζικό τομέα».

    Το βασικό επιχείρημα του γερμανού υπουργού Οικονομικών ήταν ότι αν αφήσει την Ελλάδα να καεί, η Ευρώπη θα ισχυροποιηθεί απέναντι σε παρόμοιες κρίσεις στο μέλλον.

    Τρία χρόνια αργότερα, η στρατηγική του κ. Σόιμπλε φαίνεται ότι παίρνει σάρκα και οστά, γράφει στο άρθρο του ο Σόρκιν. Πολιτικοί και επενδυτές επιχειρούν να προβλέψουν το αποτέλεσμα, προσπαθώντας να απαντήσουν στο ερώτημα «Ποιός μπλοφάρει; Οι Ελληνες ή η Ευρωπαϊκή Ενωση;»

    Η συζήτηση μεταξύ του κ. Γκάιτνερ και του κ. Σόιμπλε μας δίνει ισχυρές ενδείξεις ως προς την απάντηση, είναι το συμπέρασμα του Σόρκιν. Κι όπως έχει πεί ο κ. Γκάιτνερ μετά απο μία άλλη συζήτηση με τον Σόιμπλε, η θέση του είναι ξεκάθαρη: «Η Ελλάδα παράφαγε και τώρα πρέπει να κάνει αυστηρή δίαιτα..»
    http://www.kathimerini.gr/821654/gallery/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/plhgma-stis-kata8eseis-se-periptwsh-rh3hs-meta-to-dhmoyhfisma

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/07/2015


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: