Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Συρία: Το νέο Αφγανιστάν

H ΣΥΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ ΚΑΙ Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΗΣ
ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Στη συμμαχία Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας για την ανατροπή του καθεστώτος Άσσαντ στη Συρία, αλλά και στην αποτυχία εν γένει της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στην περιοχή, που οδηγεί στη μετατροπή της Συρίας σε ένα νέο Αφγανιστάν στις μεσογειακές ακτές, αναφέρεται άρθρο γνώμης του Behlül Özkan, βοηθού καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Μαρμαρά, στην HUFFINGTON POST με τίτλο «America, Turkey and Saudi Arabia Are Pouring Fuel on the Fire in Syria».

The-Syrian-civil-warΌπως επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, για να γίνει κατανοητή η συμμαχία Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας θα πρέπει να ανατρέξουμε στο 2011, όπου εν μέσω της Αραβικής Άνοιξης ο Ερντογάν πόνταρε στην ανατροπή δικτατόρων , όπως του Άσσαντ, του Καντάφι, του Μουμπάρακ και άλλων θεωρώντας ότι η Μουσουλμανική Αδελφότητα θα αναλάμβανε την εξουσία σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Πρόκειται για την «Ισλαμική Τάξη» που ονειρεύονταν ο Ερντογάν και οι σύντροφοί του, της οποία θα ηγούντο η Τουρκία.

Το συριακό ωστόσο εγχείρημα του Ερντογάν, το πιο φιλόδοξο στα 90 χρόνια της Τουρκικής Δημοκρατίας, αποδείχθηκε καταστροφικό για την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας. Ο Ερντογάν, έχοντας από την αρχή την πρόθεση να ανατρέψει τον Άσσαντ, είναι ένας από τους υπεύθυνους για
τον σημερινό όλεθρο της Συρίας, μαζί με τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και τις ΗΠΑ. Τον Μάρτιο του 2013 δημοσίευμα των New York Times ανέφερε ότι πραγματοποιήθηκαν 120 πτήσεις με πολεμοφόδια από το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία προς την Τουρκία έχοντας ως τελικό προορισμό τους
επαναστάτες της Συρίας. Σύμφωνα με πληροφορίες τα πολεμοφόδια μεταφέρθηκαν στη Συρία μέσω της τουρκικής ΜΙΤ.

Από το 2012 η πόλη Άδανα κατέστη το νευραλγικό κέντρο για την παροχή βοήθειας στους Σύρους αντάρτες και το οποίο στελεχώθηκε από πράκτορες του Κατάρ, της Σαουδικής Αραβίας και των ΗΠΑ. Η αμερικανική στήριξη προς του αντάρτες της συριακής αντιπολίτευσης δεν αποτελεί μυστικό. Τον Μάιο του 2012 ο αρχηγός της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ, Philip Breedlove, επισκέφθηκε την Τουρκία και ένα κέντρο εκπαίδευσης στην πόλη Kırşehir, κοντά στην Άγκυρα, το οποίο δημιουργήθηκε πρόσφατα για την εκπαίδευση των Σύρων επαναστατών. Εκεί υπό την εποπτεία των ΗΠΑ και της Τουρκίας θα εκπαιδευτούν 15.000 Σύροι μαχητές τα επόμενα τρία χρόνια.

Όπως επισημαίνεται, ωστόσο, η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας δεν απέτυχε μόνο στη Συρία, αλλά και σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, καθώς δεν διαθέτει πλέον πρέσβεις σε πέντε χώρες της περιοχής, τη Συρία, την Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Υεμένη και τη Λιβύη. Το 2010 η κρίση του Mavi Marmara με το Ισραήλ αποτέλεσε την πρώτη ένδειξη των διπλωματικών δυσχερειών της Τουρκίας, ενώ ακολούθησε δύο χρόνια αργότερα η πτώση ενός τουρκικού καταδιωκτικού αεροπλάνου στη Συρία. Μόλις αυτή την
εβδομάδα η Λιβύη βομβάρδισε τουρκικό εμπορικό πλοίο στα ανοιχτά του Tobruk.

Λιγότερο τραγική αλλά σημαντική εξέλιξη αποτελεί η εξαίρεση της Τουρκίας από την νέα εταιρική σχέση Αιγύπτου, Ελλάδας και Κύπρου για την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου στην Αν. Μεσόγειο. Την ώρα που η Τουρκία καθίσταται ολοένα πιο απομονωμένη στη Μέση Ανατολή η Σαουδική Αραβία παραμένει ο μόνη της πραγματική σύμμαχος. Στη συμμαχία αυτή ωστόσο είναι η Σαουδική Αραβία που θέτει τους κανόνες και όχι η Τουρκία.

Εξαιτίας της αποτυχίας της εξαιρετικά φιλόδοξης εξωτερικής της πολιτικής η Τουρκία δεν είχε άλλη επιλογή από το να ενταχθεί στην ευρύτερη σουνιτική συμμαχία υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, και με δεδομένο κυρίως την ανάγκη των σαουδαραβικών και άλλων κεφαλαίων από τις χώρες του Κόλπου για την ενίσχυση της κλονιζόμενης οικονομίας της.

Τέσσερα χρόνια πριν η Τουρκία προσπάθησε να θέσει τους κανόνες της στη Μέση Ανατολή, ενώ τώρα καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση πίσω από τη Σαουδική Αραβία. Σήμερα υπάρχουν δύο εκατομμύρια Σύροι πρόσφυγες στην Τουρκία, ένα μεγάλο μέρος των εδαφών κατά μήκος των συνόρων με τη Συρία βρίσκεται υπό τον έλεγχο του ISIS, ενώ εξτρεμιστικές ισλαμικές οργανώσεις συγκεντρώνουν νεοσύλλεκτους από όλο τον κόσμο συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας για τον συνεχιζόμενο πόλεμο στη Συρία.

Τον Ιούνιο του 2014 το τουρκικό Προξενείο στη Μοσούλη δέχθηκε επίθεση από τον ISIS, ενώ απήχθησαν ως όμηροι 49 Τούρκοι πολίτες, κυρίως διπλωμάτες, οι οποίοι απελευθερώθηκαν μετά από μια μυστική συμφωνία με την τουρκική κυβέρνηση. Μετά από τέσσερα χρόνια όλες οι προβλέψεις του
Ερντογάν σχετικά με τη Μέση Ανατολή αποδεικνύονται εσφαλμένες. Σύμφωνα με τη στρατηγική του η απομάκρυνση του Άσσαντ θα έσωζε τον ίδιο και τη χώρα. Το δεδομένο όμως της ολέθριας κατάστασης στο Ιράκ μετά την ανατροπή του Σαντάμ και της Λιβύης μετά την ανατροπή του Καντάφι κανείς δεν μπορεί να φανταστεί την εικόνα της μετά Άσσαντ εποχής στη Συρία.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του’80 το Πακιστάν, η Σαουδική Αραβία και οι ΗΠΑ εξόπλισαν χιλιάδες ξένους Τζιχαντιστές, τους Μουτζαχεντίν, που συνέρρεαν στο Αφγανιστάν για να πολεμήσουν κατά της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Ρήγκαν μάλιστα συναντήθηκε με μια ομάδα ηγετικών στελεχών τους στον Λευκό Οίκο το 1983. Μόλις δύο δεκαετίες αργότερα ωστόσο κατέστη σαφές ότι οι ΗΠΑ έπαιζαν ένα επικίνδυνο παιχνίδι στηρίζοντας τους «μαχητές της ελευθερίας».

Δυστυχώς το ίδιο σενάριο επαναλαμβάνεται στη Συρία με την Τουρκία να αναλαμβάνει τον ρόλο του Πακιστάν. Οι ΗΠΑ, η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία δημιούργησαν στην πραγματικότητα ένα νέο Αφγανιστάν στις ακτές της Μεσογείου και αντί να προσπαθήσουν να σβήσουν την πυρκαγιά στη Συρία συνεχίζουν να ρίχνουν και άλλο λάδι στη φωτιά.

http://www.huffingtonpost.com/behlal-azkan/america-turkey-saudi-arabia-syria_b_7278586.html

Η γκανγκστερική Υπερεθνική ελίτ και η Συρία

Την στιγμή που θα διαβάζονται οι γραμμές αυτές είναι πιθανό η γκανγκστερική Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε), η οποία διαχειρίζεται τη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) να έχει ήδη ξεκινήσει το μεγαλύτερο μέχρι σήμερα έγκλημα στη καριέρα της. Δηλαδή, την εγκληματική καριέρα που άρχισε  με τoν πόλεμο στον Κόλπο, συνεχίστηκε με τους μαζικούς βομβαρδισμούς στην Γιουγκοσλαβία, την επίθεση στο Αφγανιστάν και στη συνέχεια την εισβολή στο Ιράκ και τελικά την σφαγή στη Λιβύη. Η διαδικασία αυτή βασικό στόχο είχε πάντα την πλήρη ενσωμάτωση κάθε αντιστεκόμενου λαού στη ΝΔΤ, η οποία ορίζεται στο οικονομικό επίπεδο από την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, στο πολιτικό από την κοινοβουλευτική Χούντα και στο πολιτιστικό  από την πολιτιστική ισοπέδωση που φέρνει η παγκοσμιοποίηση της υποκουλτούρας που προωθούν οι πολυεθνικές επιχειρήσεις.

Η Υ/Ε απαρτίζεται από:
―τις οικονομικές ελίτ, δηλαδή τα διευθυντικά στελέχη μερικών εκατοντάδων πολυεθνικών επιχειρήσεων που εδράζονται βασικά στις χώρες της «Ομάδας των 7» και ελέγχουν το παγκόσμιο εμπόριο και την παραγωγή, καθώς και τους διεθνείς ληστοτραπεζίτες που απομυζούν τους λαούς μέσα από τα ληστρικά Χρέη και τοκοχρεολύσια που τους φορτώνουν (Goldman Sachs κ.λπ.).
―τα εκτελεστικά τους όργανα στις πολιτικές ελίτ, δηλαδή τους εγκληματίες επαγγελματίες πολιτικούς των κομμάτων εξουσίας κυρίως της Ομάδας FUKUS (ΗΠΑ/Αγγλία/Γαλλία) που έχουν και την απαιτούμενη πολιτικοστρατιωτική δύναμη για να παίζουν τον ρόλο του «παγκόσμιου χωροφύλακα», αλλά και των άλλων χωρών με υπερεθνική οικονομική δύναμη (Γερμανία, Ιαπωνία, Σκανδιναβικές χώρες, κ.λπ.), καθώς και τους εγκληματίες κομπάρσους τους σε χώρες όπως η Ελλάδα.
―τις πολιτιστικές ελίτ, δηλαδή τους μεγιστάνες του τύπου που είναι ιδιοκτήτες των διεθνών καναλιών (CNN, Fox News, Al Jazeera, Al Arabiya κ.λπ.) ή έμμεσα ελέγχουν διεθνή μίντια όπως το BBC, καθώς και αντίστοιχα έντυπα που με την βοήθεια ενός στρατού από  εξαχρειωμένους αναλυτές και δημοσιογράφους (οι οποίοι έχουν μοναδικά κίνητρα την καλοπέραση και την κοινωνική προβολή τους) φροντίζουν να εκφράζουν  την γραμμή της Y/E για όλα τα σημαντικά θέματα της επικαιρότητας. Ανάλογο ρόλο παίζουν και τα στελέχη μεγάλων ερευνητικών κέντρων και think tanks, τύπου Brookings Institution, Levy Economics Institute κ.α..

Με το σημερινό έγκλημα, κατά τη γνώμη μου, μπαίνουμε στο τελικό στάδιο ολοκλήρωσης της παραπάνω διαδικασίας που σκοπεύει να οδηγήσει στην ανατροπή των τελευταίων ιστορικών εθνικοαπελευθερωτικών καθεστώτων στην Μέση Ανατολή: του Μπααθικού καθεστώτος στην Συρία (μετά την καταστροφή του Μπααθικού καθεστώτος στο Ιράκ και του Γκανταφικού καθεστώτος στην Λιβύη) και τελικά του Ισλαμικού καθεστώτος στο Ιράν. Είναι μάλιστα πιθανό, αν το Ιράν αναμιχθεί στην σύγκρουση που ξεκινά σήμερα στην Συρία, τα δύο αυτά στάδια να συγχωνευθούν. Για την ολοκλήρωση όμως της ΝΔΤ απαιτείται και η πλήρης υποταγή (οικονομική αλλά και πολιτικοστρατιωτική) της Ρωσίας και της Κίνας στη ΝΔΤ. Και αν μεν η Κινεζική ελίτ είναι ήδη απόλυτα εξαρτημένη οικονομικά από την ελίτ αυτή, δεν συμβαίνει το ίδιο με την Ρωσική, όπως θα δούμε σε επόμενο άρθρο, η οποία έχει και πολύ ισχυρή πολιτικοστρατιωτική δύναμη, όχι όμως ακόμη ανάλογη, τουλάχιστον όσον αφορά στα συμβατικά όπλα, με αυτήν της Υ/Ε. Αυτήν ακριβώς την προσωρινή  ασυμμετρία δύναμης προσπαθεί να εκμεταλλευθεί η Υ/Ε για να ολοκληρώσει την παγκόσμια κυριαρχία της, με μια μορφή άτυπης πιθανώς, παγκόσμιας διακυβέρνησης. Γι αυτό, ο πόλεμος αυτός μπορεί να έχει πολύ επικίνδυνες, αν όχι μοιραίες,  συνέπειες για την παγκόσμια ειρήνη…
Φυσικά, τα παραπάνω σκοπεύουν να περιγράψουν την γενική εικόνα και όχι τις λεπτομέρειες. Και είναι λεπτομέρειες το εάν, κάτω από την ολοκληρωτική αντίθεση των λαών που δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, ακόμη και η Βρετανική Βουλή ανάγκασε την πολιτική ελίτ σε προσωρινή αναδίπλωση. Κάτω απο την μαζική προπαγάνδα των διεθνών ΜΜΕ, αλλά και τον άθλιο ρόλο μιας συνοδοιπορούσας εκφυλισμένης «Αριστεράς», μόλις σήμερα άρχισαν οι λαοί να αντιλαμβάνονται τα αποτρόπαια σχέδια της Υ/Ε και της Σιωνιστικής ελίτ για παγκόσμια επικράτηση, διακινδυνεύοντας τις τύχες όλων μας. Είναι πια τέτοια η αποθράσυνση αυτής της ελίτ, μετά τις συνεχείς επιτυχίες της στην συντριβή των αντιστεκόμενων λαών στην Μέση Ανατολή και του οικονομικού στραγγαλισμού των λαϊκών στρωμάτων παντού, ώστε δεν δίστασαν να καταφύγουν σε επιχειρήματα για τροφίμους ασύλων ανιάτων για να δικαιολογήσουν το νέο έγκλημά τους. Έτσι, οι ΗΠΑ που χρησιμοποίησαν μαζικά τα χημικά  όπλα στο Βιετνάμ, και ανάλογα τις βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου στην Γιουγκοσλαβία, στην Λιβύη και στο Ιράκ (όπου ακόμη γεννιούνται δύσμορφα παιδιά) μαζί με το Σιωνιστικό Ισραήλ, που πρόσφατα βομβάρδιζε με βόμβες φωσφόρου την Γαζα, έγιναν σήμερα οι παγκόσμιοι τιμητές της διεθνούς ηθικής και επιβάλλουν ένα νέο, ίσως τον καταστροφικότερο, πόλεμο. Και φυσικά, γι’ αυτά τα εγκλήματα δεν ξεσηκώθηκε καμιά από τις λαλίστατες διεθνείς ΜΚΟ που χρηματοδοτούνται από την Υ/Ε (Διεθνής Αμνηστία, Γιατροί Χωρίς Σύνορα, HRW κ.λπ.) που σήμερα ζητούν την κεφαλή του Ασσάντ επί πίνακι (αύριο του Πούτιν!), πράγμα που ποτέ δεν έκαναν για τους αρχιεγκληματίες πολέμου Μπους, Μπλερ, Κλίντον, Ομπάμα, Σαρκοζί κ.α., που τυχαίνει να ανήκουν στα αφεντικά τους!
Τις προηγούμενες ημέρες, όπως ανέφερε ακόμη και το διεθνές όργανο της εκφυλισμένης «Αριστεράς», η Γκάρντιαν (26/8), (που στήριξε όλους τους πολέμους της Υ/Ε!) οι μισθοφόροι εγκληματίες «επαναστάτες» της Συρίας παρέλαβαν από τα αφεντικά τους (τους κομπάρσους της Υ/Ε στην περιοχή)  το μεγαλύτερο ποτέ φορτίο βαρέων όπλων. Είναι φανερό ότι ταυτόχρονα με τους κτηνώδεις βομβαρδισμούς έχει σχεδιαστεί γενική επίθεση από τους δήθεν «αντάρτες» για την ανατροπή του καθεστώτος που υποστηρίζει η συντριπτική πλειοψηφία του λαού, συμπεριλαμβανομένων και των έντιμων κομμουνιστών, στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του. Αυτός άλλωστε ήταν και ο βασικός στόχος της Υ/Ε σε όλη την Αραβική «Άνοιξη» που, αντίθετα με τις αποπροσανατολιστικές θέσεις της εκφυλισμένης «Αριστεράς», διεθνώς και στα παρ’ ημίν, ήταν προσχεδιασμένη  για την επίτευξη των παραπάνω στόχων.

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

http://www.periektikidimokratia.org/

Advertisements

18/05/2015 - Posted by | -Γεωπολιτικά

3 Σχόλια »

  1. Η έντιμη καταστροφή

    Σάββατο, 16 Μαΐου, 2015 ·

    Του Περικλή Κοροβέση.

    Μια μικρή λεπτομέρεια που διέφυγε από τα δυτικά ΜΜΕ. Ξέρουμε για τον αιμοσταγή δικτάτορα του Ιράκ, Σαντάμ, που προξένησε τους «ανθρωπιστικούς» πολέμους, δηλαδή την κατάκτηση ενός κυρίαρχου κράτους από τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ. Αλλά δεν ξέρουμε τίποτα για τον πολιτισμό αυτής της χώρας. Είχε το υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες στη Μέση Ανατολή. Το Πανεπιστήμιο της Βαγδάτης το 1980 είχε περισσότερες γυναίκες καθηγήτριες από ό,τι το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον το 2009. Υπήρχαν παντού παιδικοί σταθμοί για να μπορούν οι γυναίκες να εργάζονται.

    Οι βιβλιοθήκες της Βαγδάτης και της Μοσούλης λειτουργούσαν από τον 8ο αιώνα και είχαν σπάνια χειρόγραφα, ανάμεσά τους και την αρχαιοελληνική γραμματεία. Και οι δύο βιβλιοθήκες λεηλατήθηκαν. Το ίδιο που έγινε με τα αριστουργήματα της αρχαίας Μεσοποταμίας, εκεί όπου βρίσκεται το Ιράκ σήμερα. Είδατε πουθενά καμιά αντίδραση; Μήπως τα δυτικά πανεπιστήμια και μουσεία έχουν αγοράσει από τους αρχαιοκάπηλους-ληστές αυτούς τους θησαυρούς που είναι πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας; Κάτι μάς λένε τα Μάρμαρα της Ακρόπολης.

    Οι άμαχοι νεκροί στο Ιράκ υπολογίζονται στο ένα εκατομμύριο. Και επισήμως η κυβέρνηση των ανδρεικέλων έχει παραδεχτεί πως υπάρχουν πέντε εκατομμύρια ορφανά. Σύμφωνα με τον Ταρίκ Αλί*, η κατάκτηση του Ιράκ ήταν μια από τις πιο καταστροφικές πράξεις της σύγχρονης Ιστορίας μας. Και παραθέτει μερικές συγκλονιστικές συγκρίσεις. Στην Ιαπωνία, παρά τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, η πολιτική και κοινωνική δομή της χώρας δεν καταστράφηκε. Στη Γερμανία και την Ιταλία, όπου άνθησαν ο ναζισμός και ο φασισμός, αν και ηττημένες στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η κρατική τους μηχανή έμεινε σχεδόν ανέπαφη. Η Δύση είχε βρει έναν νέο εχθρό: το ανατολικό μπλοκ υπό την κηδεμονία της ΕΣΣΔ.

    Για τις ανάγκες του Ψυχρού Πολέμου, ξεπλένονται με συνοπτικές διαδικασίες και ο ναζισμός και ο φασισμός για να προχωρήσουν μετά για την Ενωμένη Ευρώπη. Οχι βέβαια πάνω στα οράματα της Ευρώπης των Λαών, όπως τα είχαν επεξεργαστεί κάποιοι πρωτοπόροι της (Σπινέλι κ.ά.), αλλά πάνω στην οικονομική ένωση, που ήταν το όραμα του Χίτλερ.

    Στο Ιράκ, κατέστρεψαν ολοκληρωτικά τη χώρα. Ούτε σχολειά λειτουργούν ούτε νοσοκομεία ούτε η κρατική μηχανή που είναι βουτηγμένη στη διαφθορά. Είναι τυχαίο πως το «Ισλαμικό κράτος» έχει κατακτήσει τη Μοσούλη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ, και ελέγχει μια έκταση ίση μ’ αυτήν της Μεγάλης Βρετανίας; Θα υπήρχε «Ισλαμικό κράτος» χωρίς την παρέμβαση ΗΠΑ και Ε.Ε.; Και εδώ φαίνεται πια καθαρά τι σήμαινε αυτός ο «ανθρωπιστικός» πόλεμος για τις ΗΠΑ και τους πρόθυμους συμμάχους τους, που επιπλέον είναι και «εταίροι» μας.

    Πετρέλαιο και ας εξαφανιστεί ένας ολόκληρος λαός. Αν δούμε τώρα Αφγανιστάν, Λιβύη και Συρία, άνθρωποι και χώρες δεν έχουν καμία αξία μπροστά στο κέρδος. Καμία σημασία δεν έχει αν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι αγωνίζονται να σωθούν παίρνοντας τον δρόμο της προσφυγιάς προς την Ευρώπη (αν και το πρόβλημα είναι παγκόσμιο) και πνίγονται κατά χιλιάδες στη Μεσόγειο, με την Ε.Ε. να σφυρίζει αδιάφορα.

    Κάποιοι δεν πρέπει να φταίνε γι’ αυτό; Καλά, οι ΗΠΑ έχουν αποδεχτεί για τον εαυτό τους πως είναι η κυρίαρχη ιμπεριαλιστική δύναμη και ως εκ τούτου δεν λογοδοτούν σε κανέναν. Το δόγμα πως ο 21ος αιώνας είναι αμερικανικός είναι συστατικό στοιχείο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Αλλά μήπως και οι πρόθυμοι σύμμαχοί τους, Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία, Γερμανία και εν γένει η Ε.Ε., έχουν κάποια άλλη πολιτική λογική, εκτός από αυτήν του κέρδους, ανεξαρτήτως κόστους για τους λαούς που έχουν μπλεχτεί στα δίχτυα του χρέους; Γιατί όσο και αν φαίνεται παράξενο, είναι από τις φτωχές καταχρεωμένες χώρες ο πακτωλός χρημάτων που ρέει προς τις πλούσιες χώρες με τίμημα την καταστροφή τους, σε βάθος χρόνου.

    Εχουμε μπουχτίσει να διαβάζουμε, να βλέπουμε και να ακούμε για διαπραγματεύσεις και «κόκκινες γραμμές». Πότε είμαστε αισιόδοξοι για την πρόοδο, πότε απογοητευόμαστε για τη μη πρόοδο που είναι βέβαια σφάλμα των εταίρων-τοκογλύφων μας. Κανείς από τους εξαίρετους διαπραγματευτές μας δεν έχει καταλάβει πως οι πρώην μεγάλοι ιμπεριαλιστές της Ε.Ε. δεν θέλουν κανένα συμβιβασμό; Απλά ζητούν τη συντριβή μας. Αυτό που ήθελε πάντα ο μεγάλος από τον μικρό. Αυτό που συμπεραίνω εγώ, παίρνοντας υπόψη κάποια μαθήματα από την Ιστορία, είναι: «Ή ακολουθείτε κατά γράμμα αυτό που σας λέμε ή θα σας συντρίψουμε». Και αυτό το ξέρουμε από την εποχή του Θουκυδίδη με τις διαπραγματεύσεις Αθηνών και Μήλου.

    Ο ΣΥΡΙΖΑ, με αυστηρά κοινωνιολογικά κριτήρια, είναι ένα αρχηγικό δεξιό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, με μια ισχυρή αριστερή πτέρυγα. Αλλά ούτε αυτό είναι αποδεκτό από την Ε.Ε. Αυτό που θέλουν οι «εταίροι» μας είναι έναν Τσίπρα να παίζει τον ρόλο του Σαμαρά και έναν Καμμένο στον ρόλο του Βενιζέλου. Και όλα θα είναι μέλι-γάλα, με την Ελλάδα να θριαμβεύει για μία ακόμα φορά. Είναι θέμα ρητορικής.

    * Aπό άρθρο του Ταρίκ Αλί στη London review of books (9.4.15)

    Σχόλιο από της | 18/05/2015

  2. ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΥΠΟΥ ΗΠΑ 20.05.15

    STRATFOR – Ο ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ

    Η Ρωσία, η Τουρκία και η Δύση έχουν έναν κοινό αντίπαλο στα Βαλκάνια,
    την πολιτική αστάθεια. Η περιοχή, μια λωρίδα γης μεταξύ της Μεσογείου
    και της Μαύρης Θάλασσας βρίσκεται στην συμβολή τριών ιστορικών
    αυτοκρατοριών ενώ αποτέλεσε το επίκεντρο του ανταγωνισμού των
    παγκόσμιων δυνάμεων, υποστηρίζει ανυπόγραφη ανάλυση του STRATFOR με
    τίτλο «The Problems Foreign Powers Find in the Balkans» προσθέτοντας
    ότι σήμερα αποτελεί ένα από τα πεδία στην αντιπαράθεση μεταξύ της
    Ρωσίας και της Δύσης. Παρ’ όλα αυτά τα δύο μέρη επιχειρούν να
    αποκτήσουν επιρροή με επενδύσεις και ενεργειακά σχέδια, ενώ την ώρα
    που η Τουρκία προσπαθεί να ακολουθήσει τις εξελίξεις, εσωτερικές
    πολιτικές προκλήσεις απειλούν να υπονομεύσουν τις εξωτερικές
    προσπάθειες για την ανάπτυξη και της διαμόρφωση της περιοχής. Καθώς οι
    μεγάλες δυνάμεις χρησιμοποιούν την οικονομική και πολιτικής τους ισχύ
    για να κερδίσουν την επιρροή στα Βαλκάνια οι αδύναμες τοπικές
    κυβερνήσεις θα συνεχίσουν να ισορροπούν μεταξύ των αντιμαχόμενων
    κρατών.

    Περιφερειακές και παγκόσμιες δυνάμεις επέδειξαν τελευταία ασυνήθιστη
    προσοχή στις βαλκανικές χώρες. Στις 15 Μαΐου ο Ρώσος ΥΠΕΞ, Sergei
    Lavrov, επισκέφθηκε τη Σερβία, λίγες ημέρες μετά την επίσκεψη της
    προέδρου του Συμβουλίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Valentina Matviyenko.
    Ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν, θα επισκεφτεί τη Βοσνία
    στις 20 Μαΐου, ενώ ο Τούρκος ΥΠΕΞ, Mevlut Cavusoglu, και ο αναπληρωτής
    Π/Θ, Ali Babacan, πραγματοποίησαν ανάλογες επισκέψεις τον προηγούμενο
    μήνα. Οι Δυτικοί ηγέτες επέδειξαν επίσης ανάλογο ενδιαφέρον για την
    περιοχή με τον Αμερικανό ΥΠΕΞ, John Kerry, και τον Βρετανό ΥΠΕΞ,
    Philip Hammond, να επισκέπτονται τη Βουλγαρία τον Ιανουάριο, ενώ
    υψηλόβαθμοι Αμερικανοί αξιωματούχοι επισκέπτονται τακτικά τη Ρουμανία.

    Οι δυτικές κυβερνήσεις έχουν δύο κύριους στόχους στα Βαλκάνια, να
    διατηρήσουν τη στειρότητα στο δυτικό μέρος της περιοχής και να
    ελαχιστοποιήσουν την ρωσική επιρροή. Γι’ αυτό το σκοπό οι ΗΠΑ και η
    Ευρωπαϊκή Ένωση ενεπλάκησαν στην εσωτερική πολιτική των Βαλκανίων με
    την αποστολή νατοϊκών στρατευμάτων μετά τον βοσνιακό πόλεμο και τη
    διένεξη για το Κόσοβο, τη δεκαετία του ’90.

    Όπως επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, η Δύση έχει το πλεονέκτημα της
    πρόσβασης σε μεγάλα αναπτυξιακά και αμυντικά κεφάλαια τα οποία μπορούν
    να διανεμηθούν στις χώρες που διψούν για οικονομική ανάπτυξη. Χώρες
    όπως η Σερβία και η «Μακεδονία» δεν αναμένεται να ενταχθούν στην
    Ευρωπαϊκή Ένωση την επόμενη δεκαετία, λόγω εσωτερικών διαιρέσεων και
    της αντίθεσης από ορισμένα κ-μ της ΕΕ. Παρά ταύτα διαθέτουν πρόσβαση
    σε οικονομικά οφέλη λόγω των στενών σχέσεων με την Ευρώπη.

    Η ουκρανική κρίση οδήγησε τις ΗΠΑ να ενισχύσουν την άμυνά τους στα
    ανατολικά άκρα του ΝΑΤΟ, όπως και την Ευρωπαϊκή Ένωση να δώσει
    προτεραιότητα στο σχέδιο φυσικού αερίου Νότιος Διάδρομος, το οποίο
    παρακάμπτει την Gazprom στην ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας, ενώ μειώνει
    την εξάρτηση από τη Ρωσία. Επιπρόσθετα η Δύση άσκησε έντονες πιέσεις
    στη Βουλγαρία για να μην συμμετάσχει στον ρωσικό αγωγό South Stream. Η
    έξοδος της Βουλγαρίας από το σχέδιο προκάλεσε τον Δεκέμβριο την
    ματαίωση του ρωσικού αγωγού.

    Η Ρωσία, από την πλευρά της, χρησιμοποιεί την επιρροή της στα
    Βαλκάνια, όπου διαθέτει ιστορικούς και πολιτιστικούς συμμάχους, όπως
    την Σερβία και την Ελλάδα για να απειλήσει τα δυτικά συμφέροντα. Τα
    συμφέροντα ωστόσο του Κρεμλίνου στην περιοχή περιορίστηκαν τα
    προηγούμενα χρόνια εξαιτίας κυρίως της επιδείνωσης των σχέσεών της με
    τη Δύση. Στόχος της Ρωσίας στα Βαλκάνια είναι να αποτρέψει την
    επέκταση των δυτικών στρατευμάτων και των στρατιωτικών υποδομών στην
    περιοχή διατηρώντας παράλληλα επαρκείς δυνάμεις για την εφαρμογή
    στρατηγικής σημασίας ενεργειακών υποδομών.

    Μολονότι η Δύση διαθέτει περισσότερους πόρους για να επενδύσει στα
    Βαλκάνια, η Ρωσία κατέχει πολλά περιουσιακά στοιχεία στον τομέα της
    ενέργειας στην περιοχή, όπως και έναν αριθμό υψηλών δανείων από
    βαλκανικές κυβερνήσεις.

    Οι δυτικές πιέσεις μπορεί να οδήγησαν στη ματαίωση του South Stream,
    αλλά ο εναλλακτικός αγωγός που προτίθεται να κατασκευάσει η Ρωσία, ο
    Turkish Stream, θα μπορούσε να βοηθήσει την Gazprom να καταπολεμήσει
    τις ευρωπαϊκές προσπάθειες για ενεργειακή διαφοροποίηση. Ο αγωγός θα
    μεταφέρει φυσικό αέριο μέσω της Μαύρης Θάλασσας στα ελληνοτουρκικά
    σύνορα. Για να βοηθήσει την Gazprom να φθάσει στις αγορές της
    Κεντρικής Ευρώπης η Ρωσία προωθεί την κατασκευή ενός αγωγού από την
    Ελλάδα προς την «Μακεδονία», τη Σερβία και την Ουγγαρία. Μαζί με την
    Τουρκία οι τέσσερις αυτές χώρες βρίσκονται στο επίκεντρο της ρωσικής
    διπλωματικής επίθεσης. Παρά ταύτα με τη Ρωσία να προσπαθεί να ελέγξει
    τις εσωτερικές οικονομικές και πολιτικές της προκλήσεις, η επιρροή της
    στα Βαλκάνια παραμένει –σχετικά- περιορισμένη.

    Η Τουρκία διαθέτει τους δικούς της πολιτιστικούς δεσμούς και τα δικά
    της οικονομικά συμφέροντα στα Βαλκάνια, αλλά δεν διαθέτει σήμερα τους
    πόρους και την στρατιωτική ισχύ για να ανταγωνισθεί τη Ρωσία και τη
    Δύση.

    Ένας από τους στρατηγικούς στόχους της Τουρκίας είναι να διατηρήσει
    την επιρροή της στη Μαύρη Θάλασσα. Ιστορικά η Άγκυρα το πέτυχε αυτό
    αγκυροβολώντας στο Δούναβη. Κατ’ επέκταση ο στόχος αυτός συνεπάγεται
    την διαχείριση των σχέσεων με τα άλλα κράτη της Βαλκανικής που
    βρέχονται από τη Μαύρη Θάλασσα. Η Τουρκία ωστόσο επιχειρεί να
    προσεγγίσει περισσότερο τη Βοσνία, μέσω των πολιτιστικών και ιστορικών
    της δεσμών. Οι δεσμοί αυτοί είναι σημαντικοί καθώς οι Μουσουλμάνοι της
    Βοσνίας άρχισαν να μεταναστεύουν στην Τουρκία από τον 17ο αιώνα, ενώ
    μερικά εκατομμύρια Τούρκων πολιτών ισχυρίζονται ότι έχουν βοσνιακές
    ρίζες.

    Η Τουρκία δεν μπορεί να συναγωνισθεί τις οικονομικές επενδύσεις των
    δυτικών δυνάμεων και της Ρωσίας στα Βαλκάνια, αλλά ως φύλακας της
    πύλης για τη Μαύρη Θάλασσα και ως μέλος του ΝΑΤΟ, μπορεί να
    διαδραματίσει αξιοσημείωτο ρόλο στις προσπάθειες της Βουλγαρίας και
    της Ρουμανίας να ενισχύσουν την αμυντική συνεργασία μετά την ουκρανική
    κρίση.

    Ο αγωγός Turkish Stream, εάν κατασκευαστεί, θα ενισχύσει αναμφίβολα
    την Τουρκία. Η Άγκυρα θα διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην κατασκευή
    του και θα χρησιμιποιήσει το ρόλο αυτό για να βελτιώσει τις σχέσεις
    της με χώρες που θα δεχθούν φυσικό αέριο από τον Turkish Stream, όπως
    την «Μακεδονία» και τη Σερβία.

    Η ανάλυση κάνει ευρεία αναφορά στην πολιτική αστάθεια στην ΠΓΔΜ,
    σημειώνοντας παράλληλα ότι η Ρωσία υπολογίζει στην επέκταση του
    Turkish Stream μέσω της «Μακεδονίας» στην Κεντρική Ευρώπη, αλλά η
    αστάθεια της χώρας απειλεί να ματαιώσει αυτά τα σχέδια, την ώρα που
    χώρες οι οποίες διαθέτουν εναλλακτικές οδούς δεν αποδέχονται τις
    ρωσικές προτάσεις. Η σημερινή βουλγαρική κυβέρνηση, υπό την πίεση των
    ΗΠΑ και της ΕΕ, αντιτίθεται στη συμμετοχή της στο ρωσικό ενεργειακό
    σχέδιο, ενώ η Αλβανία διατηρεί έναν φιλοδυτικό προσανατολισμό στην
    εξωτερική της πολιτική.

    Η σημερινή κυβέρνηση της «Μακεδονίας» κατ’ αρχήν υπέρ της ένταξης στο
    ΝΑΤΟ και στην ΕΕ αλλά φάνηκε ανοιχτή στις ρωσικές προτάσεις για τον
    Turkish Stream. Μια αδύναμη κυβέρνηση, όπως και η αυξανόμενη αστάθεια
    στη «Μακεδονία», αποτρέπει τη χώρα να καταστεί ένας αφοσιωμένος
    σύμμαχος της Δύσης ή ένας αξιόπιστος εταίρος της Ρωσίας.

    Τέλος, όπως επισημαίνεται, οι συγκρούσεις στη «Μακεδονία» επανέφεραν
    το φάντασμα των εθνικών εντάσεων και της βίας στα Βαλκάνια, όπου τα
    πολιτικά σύνορα δεν συμπίπτουν με τα εθνικά όρια. Μολονότι οι
    πρόσφατες βιαιοπραγίες δεν θα επεκταθούν πιθανώς στις γειτονικές χώρες
    στο άμεσο μέλλον, τα προβλήματα της «Μακεδονίας» προκαλούν ανησυχίες
    στην περιοχή. Η Σερβία έχει αυξήσει την κατάσταση πολεμικού
    συναγερμού, ενώ η Βουλγαρία έστειλε στρατεύματα για την ενίσχυση των
    συνόρων.

    Οι πολιτικές αναταράξεις στα Βαλκάνια επιτρέπουν την παρέμβαση των
    ξένων δυνάμεων, ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο την επιρροή τους μέσω
    της οικονομικής ή πολιτικής στήριξης προς τις κυβερνήσεις. Η
    ευθραυστότητα ωστόσο των βαλκανικών κρατών τα αποτρέπει να στραφούν
    αποφασιστικά προς μία ξένη δύναμη. Όπως και άλλα κράτη στις παρυφές
    της Ευρώπης πολλές βαλκανικές χώρες προσπάθησαν να επιτύχουν έναν
    βαθμό ουδετερότητας. Μια ισορροπημένη στρατηγική σημαίνει ότι οι
    βαλκανικές κυβερνήσεις μπορούν να επιτύχουν επωφελείς οικονομικές
    συμφωνίες, οικονομική βοήθεια και πολιτική στήριξη από διαφορετικές
    εξωτερικές δυνάμεις.

    Οι διενέξεις στην «Μακεδονία» -και το ενδεχόμενο να ανατραπούν τα
    ρωσικά σχέδια στην περιοχή- ενσαρκώνουν τα προβλήματα που
    αντιμετωπίζουν οι ξένες δυνάμεις στα Βαλκάνια. Ενώ η Δύση, η Ρωσία και
    η Τουρκία επιχειρούν απεγνωσμένα να διοχετεύσουν κεφάλαια στην περιοχή
    για τα δικά τους συμφέροντα οι αδύναμες κυβερνήσεις θα συνεχίσουν να
    ισορροπούν μεταξύ των ξένων δυνάμεων.

    https://www.stratfor.com/analysis/problems-foreign-powers-find-balkans

    ΞΕΚΙΝΑΕΙ Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ TURKISH STREAM TOΝ ΙΟΥΝΙΟ

    Η Gazprom ανανέωσε συμφωνία με την Saipem για την κατασκευή αγωγού
    φυσικού αερίου μέσω της Μαύρης Θάλασσας, η οποία είχε διακοπεί μετά
    την ματαίωση του αγωγού South Stream πέρυσι από τη Ρωσία, αναφέρει
    ανταπόκριση της Elena Mazneva στο BLOOMBERG με τίτλο «Gazprom Says
    Saipem Will Start Building Turkey Link in June» καθώς όπως επεσήμανε
    χθες το μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Gazprom, Oleg Aksyutin,
    προς τους δημοσιογράφους, η Saipem, η μεγαλύτερη εργολαβική εταιρεία
    της Ιταλίας στον χώρο της ενέργειας, θα ξεκινήσει την κατασκευή του
    νέου αγωγού τον επόμενο μήνα, καθώς αλλάζουν τα συμβόλαια που αφορούν
    στην κατασκευή και στην τροφοδότηση σωλήνων.

    Η Saipem, που ελέγχεται από την ιταλική ΕΝΙ, είχε συνάψει δύο
    συμβόλαια 2,4 δις ευρώ, για τον αγωγό South Stream. Σύμφωνα με τον
    Oleg Aksyutin, Gazprom και Saipem βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις για
    τους όρους των συμβολαίων, ενώ η προηγούμενη συμφωνία βρίσκεται ακόμη
    σε ισχύ.

    Η Saipem είχε ανακοινώσει στις 8 Μαΐου ότι έχει αρθεί η διακοπή των
    συμβολαίων του σχεδίου South Stream και ότι θα ξεκινούσαν οι εργασίες
    για την κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού μέσω της Μαύρης Θάλασσας.

    Ο Oleg Aksyutin δήλωσε επίσης ότι η κατασκευή της πρώτης διασύνδεσης
    του νέου αγωγού θα ολοκληρωθεί στα τέλη του 2016.

    http://www.bloomberg.com/news/articles/2015-05-19/gazprom-revives-saipem-contract-to-construct-black-sea-gas-link

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 20/05/2015

  3. το κουρδικό, η Συρία, και η αμερικανοτουρκική στρατηγική βάθους

    Posted on July 10, 2015 by sxedia

    Με το σταγονόμετρο και επιτρέποντας την λειτουργία μη επανδρωμένων εναέριων σκαφών ως ξεκίνημα στη βάση του Ιντσιρλίκ, η Τουρκία προχωρά στην αμερικανοτουρκική συνεργασία για τη δημιουργία μιας εναέριας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Συρία. Την ίδια περίοδο που η Αμερική εκδηλώνει ένα “σκεπτικισμό” για την επέμβαση στη Συρία μη έχοντας εξασφαλίσει ακόμα τους όρους που της επιτρέπουν να εντάσσει την Τουρκία στο σχεδιασμό βάθους, η Τουρκία έχει ήδη ετοιμαστεί να δημιουργήσει μια “πράσινη ζώνη” με μονομερή επέμβαση. Αυτή η “ζώνη” θα εξασφαλίσει τη σχετικά ασφαλή σύνδεση των κούρδων κι από τις δυο πλευρές αναχαιτίζοντας το κουρδικό κίνημα το οποίο βρίσκεται σε άνθιση αυτήν την περίοδο εν μέσω υπαρκτικής του άμυνας κυρίως απέναντι στο ΙΚΙΛ. Οι επιτυχείς του στρατιωτικές δράσεις το έχουν καταστήσει έναν εχθρό της Τουρκίας η οποία βασίζεται στην αποσταθεροποίηση της περιοχής προκειμένου να δημιουργήσει ένα νότιο διάδρομο μέχρι την αραβική χερσόνησο. Αυτός ο ερντογανικός σχεδιασμός είναι που ανησυχεί τις ΗΠΑ αφού εντάσσεται σε ένα τουρκο-ισλαμικό σχέδιο που αναιρεί όλον το σχεδιασμό της. Κι ενώ από την άλλη θέτει τα βομβαρδιστικά της στον πόλεμο κατά του ΙΚΙΛ, το κουρδικό, σε δεύτερη φάση την απασχολεί ως ένα επαναστατικό πείραμα που θα διαλύσει την ηγεμονική της συνοχή αφού το κουρδικό είναι ένα διαπραγματευτικό της χαρτί. Αντίθετα, για την Τουρκία αποτελεί προτεραιότητα η υπόθεση της καταστολής τους κουρδικού κινήματος αφού εξαπλώνεται στην ΝΑ Τουρκία και απειλεί την τόσο την πάγια τουρκική πολιτική όσο και αυτήν που εξυφάνθηκε από τον Ερντογάν.

    Ο “ελεύθερος συριακός στρατός” που σχεδιάζουν να στηρίξουν από κοινού για την ανατροπή του Άσαντ και τη λιβανοποίηση της Συρίας είναι ίσως αυτή τη στιγμή η μοναδική τους συμφωνία που απαντάει θετικά στους σχεδιασμούς βάθους κι από τις δυο πλευρές. Η σίγουρη άρνηση εκ μέρους της Κίνας και της Ρωσίας στην πιθανή αυτή πρόταση για μια εναέρια απαγόρευση πτήσεων πάνω από το επίμαχο έδαφος των συροκούρδων, προς το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, θέτει το έδαφος αυτό σαν το άλλο σημείο έκφρασης του ψυχρού πολέμου που ξεκίνησε με το ουκρανικό ζήτημα.

    Το κουρδικό πείραμα, πέρα από τις διαστάσεις που λαμβάνει στη συγκεκριμένη περιοχή, αποκτά αργά-αργά διεθνείς γεωπολιτικές διαστάσεις που το καθιστούν επισφαλές. Η στήριξή μας στους κούρδους, πέρα από τις νέες προοπτικές που ανοίγει για την ελευθερία την κοινοκτημοσύνη τη συνεργασία λαών και θρησκειών και τα κοινωνικά δικαιώματα, οφείλει να συμβεί διότι είναι και ο μοναδικός πόλος σταθερότητας στην περιοχή.

    Σχόλιο από Γ. | 10/07/2015


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: