Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Περί του Νίκου Ζαχαριάδη

Ο Νίκος Ζαχαριάδης αποτελεί μια από τις πλέον μοιραίες προσωπικότητες του τραγικού ελληνικού 20ου αιώνα. Συμπυκνώνει όλες τις αντιφάσεις του αιώνα αυτού, τις προσδοκίες, τους μύθους και τις αυταπάτες, την έπαρση και την βία, την εξάρτηση και την ξενοδουλεία, την προδοσία, την απογοήτευση και την πτώση και εν τέλει τον ατιμωτικό θάνατο. Το παρακάτω κείμενο του Βαγγέλη Μαρινάκη επιχειρεί να ακτινογραφήσει τον τραγικό ήρωα, αντιμετωπίζοντάς τον ως ένα προϊον της εποχής του…

Περί του Νίκου Ζαχαριάδη

του Βαγγέλη Μαρινάκη (*)

Τον Δεκέμβρη του 1991 φίλοι,συναγωνιστές, πολιτικοί αντίπαλοι έσπευδαν να αποχαιρετήσουν από κοντά τον άνθρωπο που στο πρόσωπό του και την διαδρομή του συμπυκνώθηκε μια εποχή αγώνων και θυσιών για την πραγμάτωση ενός οράματος,καθώς κι η διάψευση του με τον πλέον τραγικό τρόπο.

Με τα θετικά του και τα αρνητικά του ο Νίκος Ζαχαριάδης κλήθηκε να δώσει απαντήσεις σε καίρια ζητήματα,παίρνοντας αποφάσεις που καθόρισαν το μέλλον του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος γενικά,τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων ειδικά.

Οι επικριτές εντός κι εκτός Αριστεράς θα του καταλογίσουν πολλά:

Την αποκήρυξη του Άρη Βελουχιώτη -του Άρη,που έλπιζε πως όλα θα διορθώνονταν,αν μιλούσε <<με τον Νίκο>>- που οδήγησε στην απομόνωση και την θανατωσή του από παραστρατιωτικές συμμορίες.

Την διαστρέβλωση της εσωκομματικής δημοκρατίας και την καθιέρωση ενός αυταρχικού καθεστώτος σ’ό,τι αφορά την εσωτερική λειτουργία του κόμματος.

Την αποχή από τις εκλογές του ’46,

την επιλογή της ανοιχτής σύγκρουσης με τις κυβερνητικές δυνάμεις και την εμμονή σ’αυτήν, δίχως να υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για μια κοινωνική επανάσταση.

Δεν θα του αναγνωρίσουν κανένα ελαφρυντικό. Ούτε πως ήταν απών του θαύματος της Ελεύθερης Ελλάδας και της γέννησης του Ε.Α.Μ. λόγω του εγκλεισμού του στο Νταχάου αγνοώντας τις εγχώριες εξελίξεις,ο ύτε πως η κατάσταση που παρέλαβε την άνοιξη του ΄45 ήταν λίγο-πολύ προδιαγεγραμμένη μετά την τραγική διαχείριση που είχε προηγηθεί απ΄το δίδυμο Σιάντου-Ιωαννίδη.

Παρότι οι παραπάνω κατηγορίες  διεκδικούν μερίδιο πραγματικότητας παραγνωρίζουν κάτι θεμελιώδες για την ιστορική επιστήμη:ότι οι προσωπικότητες είναι προϊόν της εποχής τους και του κοινωνικού γίγνεσθαι μέσα στο οποίο διαμορφώνονται.Αν λοιπόν θέλουμε να ερμηνεύσουμε το φαινόμενο Ζαχαριάδη δεν έχουμε παρά να ανατρέξουμε στην περίοδο του Μεσοπολέμου

.  Η συγκεκριμένη ιστορική περίοδος θα σημάνει την αρχή μιας άγριας σύγκρουσης για την κατεύθυνση του παγκόσμιου και ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος.Μέσα σε αυτό το κλίμα ο μετέπειτα ηγέτης του Κ.Κ.Ε. ,θα γαλουχηθεί με τις αξίες του κομματικού πατριωτισμού και της τυφλής υπακοής στις ντιρεκτίβες της κομματικής ιεραρχίας. Αυτή του η σχεδόν θρησκευτική εμμονή βρίσκεται πίσω από κάθε του απόφαση ισχυρίζονται οι κατηγοροί του εντοπίζοντας σε αυτή του την ιδεοληψία,την εγκαθίδρυση ενός κλίματος χαφιεδολογίας το οποίο θα του προσάψουν ολοκληρωτικά.

Ένα τμήμα μαλιστα της Αριστεράς θα δώσει στον ασφυκτικό κώδικα κομματικής συμπεριφοράς τον όρο ΄΄ζαχαριαδισμός΄΄. Ας μας εξηγηθεί όμως πως μετά την ΄΄απομάκρυνση΄΄ του Ζαχαριάδη οι λόγοι της κακοδαιμονίας δεν εξαφανίστηκαν.Ίσως αυτή η εκδοχή να αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για όσους επιθυμούν να μεταθέσουν τις δικές του ευθύνες στις πλάτες  του ΄΄κακού΄΄  κι ιδιότροπου αρχηγού (όταν αργότερα οι ίδιοι έλυναν και έδεναν στο ελληνικό κομμουνιστικό κόμμα όταν ΄΄αποκαταστάθηκε΄΄ η εσωκομματική δημοκρατία).Αυτού  του ίδιου που τόλμησε να παρακούσει τον Στάλιν ξεκινώντας δεύτερο αντάρτικο.

Με πάθος ζηλωτή κι αυταπάρνηση μάρτυρα των πρώιμων Χριστιανικών χρόνων αλλά άτεγκτος σε σχέση με την εφαρμογή των κομματικών εντολών, μεγαλωμένος στα πολιτικά ήθη του Μεσοπολέμου με το κίνημα αναγκασμένο εν μέσω διώξεων να τηρεί συνωμοτικούς κώδικες,θηρίο ικανοτήτων σε ό,τι αφορούσε τα οργανωτικά ζητήματα,παράλληλα πεισματικά προσδεδεμένος στο άρμα της Μόσχας,ο Ζαχαριάδης με τα ιδιαίτερα γνωρίσματά του θα πρέπει να ειδωθεί στο πλαίσιο της περιόδου στην οποία έδρασε αντιπροσωπεύοντας τον χαρακτηριστικό τύπο σταλινικού ηγέτη. Άνθρωπος του καιρού του λοιπόν ο –κατά γενική ομολογία-επιφανέστερος γραμματέας του Κ.Κ.Ε. εσωκλείει όλη την αντίφαση μιας επανάστασης που προδόθηκε.Τουλάχιστον η διαδρομή του μας κληροδότησε την υπερηφάνεια της διαπίστωσης πως 65 χρόνια μετά τη λήξη του Εμφυλίου,οι ηττημένοι του πολέμου είναι οι σημερινοί νικητές του πολιτισμού και της ανθρωπιάς.Και μας διδάσκει πως αν πρέπει να πετάξουμε κάτι από μια Νέα Αριστερά δεν είναι άλλο από την στείρα τυφλή κομματική πειθαρχία ,αυτό που οφείλουμε να διατηρήσουμε ζωντανή την πίστη στις αρχές και τις αξίες με όποιο προσωπικό κόστος.

(*) Ο Βαγγέλης Μαρινάκης είναι μέλος της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Διαβάστε κάποια διάφορα, σχετικά,  που έχουμε αναρτήσει κατά καιρούς :

– 4 δηλώσεις του Νίκου Ζαχαριάδη

Δυσφημώντας τον κομμουνισμό

-Aκτινογραφώντας το ΚΚΕ

-Πουλάει ο Άρης;

-Τιμώντας τον Νίκο Βαβούδη

Advertisements

27/03/2015 - Posted by | -Εμφύλιος, -Ζαχαριάδης, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, Αναθεωρητισμός, ΕΣΣΔ

4 Σχόλια »

  1. Αν και παιδί τότε γεύτηκα μερικά από τα γεγονότα της κατοχής των Βουλγάρων και του συμμοριτοπόλεμου (εμφύλιος ονομάστηκε τώρα). Τότε δεν ήμουν σε θέση να αξιολογήσω τα γεγονότα, όμως τώρα γνωρίζοντας ιστορικά τα γεγονότα και την φιλοσοφία σκέψεως του ελληνικού λαού, αλλά και την τέχνη της προπαγάνδας που ανέπτυξαν τα στελέχη του κομμουνισμού, θα διατυπώσω τις σκέψεις μου ανεξάρτητα αν συμφωνούν οι διαφωνούν πολλοί. Δεν έχω λόγους να ταχθώ με τους μεν ή δε, γιατί η οικογένειά μου και εγώ, ουδεμία ανάμειξη είχαν και έχουν πολιτικά, συνεπώς αυτά που θα γράψω είναι, όπως τα είδα και βλέπω εγώ.
    Στην περίοδο του μεσοπολέμου οι ιδέες περί σοσιαλισμού και περί κομμουνισμού, λόγω των πολέμων και της πείνας είχαν έξαρση και ήταν φυσικό να βρουν απήχηση σε πολλές κοινωνικές ομάδες με βάση τους εργάτες. Η σχέση κεφαλαίου και εργασίας πρέπει να αυτή της ατμομηχανής (πυρός και ύδατος) με ωφέλιμο έργο την κίνηση. Αυτό οι ηγήτορες έπρεπε να το γνώριζαν ή το γνώριζαν και το απέκρυπταν για δικούς τους λόγους, όπως συμβαίνει ακόμη και σήμερα και δεν στάθηκαν στις κρίσιμες περιόδους στο ύψος των περιστάσεων. Ο λαός ευκολόπιστος όπως είναι σε κάθε καλοστημένη παγίδα ή από άγνοια, ακολουθεί την μάζα.
    Τα ερωτήματα που δημιουργούνται σε κάθε καλόπιστο είναι:
    1. Δεν έπρεπε οι διεκδικήσεις αυτές να γίνουν σύμφωνα με την βούληση του λαού και όχι σε περιόδους ανώμαλης κατάστασης;
    2. Το συμφέρον της χώρας δεν ήταν να ταχθούν με τους συμμάχους που άρχισαν τον πόλεμο και όταν τα πράγματα ηρεμούσαν να πείσουν το λαό, όπως συνέβη τώρα, για το ορθό των ιδεών τους και με συναίνεση του λαού να πάρουν την εξουσία; Αν ο λαός δεν τους έδινε την πλειοψηφία μετά το 1949, ο λόγος ήταν γιατί του φόβιζαν οι ιδέες τους, όταν στη παρούσα φάση πίστεψε, ότι χωρίς σοβαρό κίνδυνο μπορούν να δοκιμαστούν το έπραξε.
    3. Συνεπώς το ΚΚΕ και γενικά οι αριστερές δυνάμεις, προσκολλημένες στις νεόφερτες ιδέες τους, χωρίς αυτές να ωριμάσουν σε μια ανώμαλη κατάσταση χωρίς τη συναίνεση της πλειοψηφίας του, θέλησαν να επιβάλουν κάτι που δεν ήταν σίγουρο στον ελληνικό λαό και να τον αιματοκυλίσουν εκτός από τις υλικές ζημίες και διεκδικήσεις που και αυτές είναι σοβαρές που ακόμη αρκετοί δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν το κακό που έκαναν και έχουν το θράσος να επαίρονται ακόμη και τώρα. Ευτυχώς υπάρχουν μερικοί που δηλώνουν «ευτυχώς χάσαμε συνάδελφοι» και άλλοι δεν το δηλώνουν, αλλά ενδομύχως το αποδέχονται και άλλοι συνεχίζουν να είναι ντουβάρια και συνεχίζουν να σκορπάν το μίσος τους, γιατί έχασαν ανεξάρτητα αν αυτό συνέφερε στο λαό. Αυτοί είναι που κατά καιρούς εμφανίζουν την Μακρόνησο κλπ και προσπαθούν να πείσουν τον λαό, ότι υπέστησαν πολλά δεινά κατά τα δύσκολα αυτά χρόνια που αυτοί ήταν υπεύθυνοι, δουλεύοντας καλά την προπαγάνδα. Σας πληροφορώ λοιπόν, όταν αυτοί δοκιμάζονταν τότε ήσαν και υπαίτιοι λόγω της επιλογής τους. Τι να πει κανείς εκείνη τη μάνα από εδώ και από εκεί που της παίρνανε το παιδί της και σκοτώνονταν στο μέτωπο ή αγώνα;
    4. Η προπαγάνδα γίνεται με τέτοια δολιότητα που προσπαθούν να πείσουν ακόμη και εμένα που έζησα τα γεγονότα, ότι περιοχές Μακεδονίας- Θράκης που κατείχαν οι Βούλγαροι δεν συνεργάσθηκαν με τα κατοχικά στρατεύματα, προκειμένου να λάβουν την εξουσία, έστω και αν αποσπόταν η περιοχή στη Βουλγαρία.
    Θα ήθελα να επισημάνω, ότι η προπαγάνδα και τα έντυπα που αλλοιώνουν την πραγματικότητα που συνίσταται στην ευθύνη του ΚΚΕ και των αριστερών δυνάμεων δεν πρόκειται να αλλάξει τα γεγονότα, γιατί στην προσπάθεια να καταλάβουν την εξουσία σε ανώμαλες καταστάσεις εγκλημάτησαν κατά του λαού και της χώρας.
    Η σιωπή είναι χρυσός και όραμα όλων μας πρέπει να είναι η συμφιλίωση και η ομόνοια, επίλυση των διαφορών μας με συμβιβασμούς και οι αποφάσεις να λαμβάνονται με τον νουν (αν έχουμε) και όχι με το συναίσθημα.
    Τέλος για τον Νίκο Ζαχαριάδη έχω να πω, ότι ήταν ένας από εκείνη την ομάδα που ηγείτο την περίοδο αυτή και όλοι τους, ήταν εξίσου υπεύθυνοι. Δεν μπόρεσαν να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, δεν μπόρεσαν να εκτιμήσουν και αξιολογήσουν τις παρεχόμενες πληροφορίες πιθανώς να είχαν καλή πρόθεση, όμως αυτό δεν μετράει, γιατί και ο Ιωαννίδης είχε καλή πρόθεση, όμως η Κύπρος πηγαίνει να απολεσθεί.
    Στην αριστερά συνηθίζεται εύκολα να δίδονται βαριές κατηγορίες όπως προδότης, χαφιές, φασίστας, χουντικός κλπ. σε όποιον διαφανεί με την κεντρική γραμμή ανεξάρτητα αν αυτός σοφά ομιλεί.
    Στην αριστερά έπρεπε να δοθεί η εξουσία μετά την πτώση του υπαρκτού κομμουνισμού για να διαπιστώσει, ότι καλές είναι οι ιδέες, αλλά είναι πολύ δύσκολες στην εφαρμογή και πολλές από αυτές που είναι ουτοπικές, είναι και καταστροφικές, ιδίως αν θέλουμε να τις επιβάλουμε βιαίως. Μη ψάχνετε λάθη και υπευθύνους, κοιτάτε το μέλλον, προσαρμοστείτε με νέα δεδομένα και συνεργαστείτε για το καλό του ελληνικού λαού στο μέτρο των δυνατοτήτων της χώρας.
    Αγώνες χρειάζονται για την βελτίωση των νόμων και εφαρμογή σε όλους με επιδίωξη το συμφέρον του συνόλου του ελληνικού λαού.
    Αντίπαλοι είναι οι αιρετοί άρχοντες, γιατί αυτοί αποφασίζουν και όχι οι διαφορές και λάθη αυτών να μετακυλίονται μεταξύ μας. Να μπορούμε να αξιολογούμε την πληροφορία και αν αυτή δεν υποστηρίζει το συνολικό συμφέρον δεν έχει σημασία από πού προέρχεται. Χαρακτηρισμοί μεταξύ των μη ασκούντων την εξουσία είναι ατυχείς, μου θυμίζουν, ότι το λέω στη νύφη για να το ακούσει η πεθερά. Αυτά τα λίγα.

    Σχόλιο από kyriakos ioannidis | 28/03/2015

  2. Ο λόγος πού σε παρακολουθώ και σε θαυμάζω είναι πόσο μπροστά από την (παλαιολιθική) εποχή είναι η σκέψη σου!

    Σχόλιο από Trisnastivali | 30/03/2015

  3. Δεν σε απαντώ, γιατί δεν θέλω να έξισωθώ μαζί σου.

    Σχόλιο από kyriakos901 | 01/04/2015

  4. […] του ΚΚΕ το 1956, που εκφράστηκε με την αποπομπή του Νίκου Ζαχαριάδη και την ανάδειξη σε Γραμματέα του Κόμματος του Κώστα […]

    Πίνγκμπακ από -«Έφυγε» ο Ισαάκ Ιορδανίδης « Πόντος και Αριστερά | 22/04/2015


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: