Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Από την Τσιτσιολίνα στο… «Ποτάμι» του Θεοδωράκη

«Το μυστικό ενός δημαγωγού είναι να κατεβάσει τον εαυτό του
στο επίπεδο της ανοησίας του κοινού,
ώστε οι ψηφοφόροι να πιστέψουν ότι είναι
τόσο έξυπνοι όσο αυτός
»

Καρλ Κράους –Αυστριακός συγγραφέας

Τον Φεβρουάριο του 2010, λίγο πριν την έλευση του ΔΝΤ, ο Σταύρος Θεοδωράκης σταχυολογούσε φράσεις και κουβέντες που του έχουν μείνει τόσο ανεξίτηλες που τις καταγράφει στο γνωστό πλέον σε όλους “κόκκινο μπλοκάκι” του. Η φράση του Καρλ Κράους, όπως ο ίδιος σημείωνε τότε, ήταν τέτοια που δεν μπορούσε να την αποχωριστεί.

Από τότε έχουν περάσει χρόνοι τέσσερις, μνημόνια τρία και άλλες τόσες κυβερνήσεις. Ο Σταύρος συνέχιζε να δημοσιογραφεί αδιάκοπα. Οι εκπομπές του, πάντα ένα μνημείο δημοσιογραφικής δεοντολογίας.

Πότε στον φράχτη του Έβρου, και πότε στην Σπιναλόγκα και “το Νησί”. Πότε με τρεις δημάρχους υπόδειγμα, και πότε με τρεις υποψήφιους βουλευτές παράδειγμα. Πότε για να μουντζώσει τις πλατείες και πότε για να αποκαθηλώσει τις θεωρίες συνομωσίας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Πότε με νεολαίους να κραυγάζουν υπέρ του Παπαδήμου, και πότε απέναντι από τον ηγέτη των Ελλήνων νεοναζί Μιχαλολιάκο να κουνά συγκαταβατικά το κεφάλι του για τους φούρνους των Εβραίων που “ήταν μύθος”. Ο Σταύρος ήταν πάντα εκεί που έπρεπε.

 

Ο πρωταγωνιστής των Πρωταγωνιστών δήλωσε πως παρατά την δημοσιογραφία για να δώσει το παράδειγμα της ενασχόλησης με τα κοινά και στους νέους ανθρώπους. Λίγο αργά αποφάσισε να το δηλώσει.

Την δημοσιογραφία, ο ηγέτης του Ποταμιού την έχει εγκαταλείψει προ πολλού. Κάπου ανάμεσα στην είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ και στις μεταρρυθμίσεις. Κάπου ανάμεσα στα “λεφτά που υπάρχουν” και στην είσοδο της χώρας στον μηχανισμό του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, κάπου εκεί ανάμεσα έχει αφήσει το χιτώνιο του δημοσιογράφου. Κάπου ανάμεσα στις Σκουριές και την Κερατέα του αφεντικού του. Την παρουσίαση αποφάσισε να εγκαταλείψει ο νέος ηγέτης του “πάμε γερά και με θετική διάθεση” κι αυτό είναι το ρίσκο που αναγκάζεται να πάρει.

Ο Σταύρος Θεοδωράκης, για χρόνια ολόκληρα έκανε εκπομπές για θέματα που πότε ακολουθούσαν τον απόηχο της επικαιρότητας, και πότε επιχειρούσαν οι ίδιες να δώσουν τον τόνο της συζήτησης επί συγκεκριμένων θεμάτων. Ο έλεγχος όμως και η δηκτικότητα που και ο ίδιος υποστηρίζει πως πρέπει να έχει ο δημοσιογράφος απέναντι σε κάθε εξουσία, εξαντλούνταν πάντα στην… από ‘δω πλευρά του Ποταμού.

Λες και βρισκόταν από χρόνια στην όχθη της τάφρου που τα μεγάλα συμφέροντα, που τεχνηέντως ξέχασε στις διακηρύξεις του κόμματός του, έχτισαν με αίμα, δάκρυα και ιδρώτα γύρω από την αφεντιά τους.

Το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη δεν θα γυρίσει πίσω. Και  δεν θα έπρεπε. Τι έχει να ζηλέψει άλλωστε από την Τσιτσιολίνα και τον Πέπε Γκρίλο; Η δημοκρατία μας αξίζει να φιλοξενεί ακόμα και το κόμμα ενός παρουσιαστή που πιστεύει πως μπορεί να σώσει τη χώρα. Είναι η αστική δημοκρατία… χαζούλη!

Αυτό που δεν φαίνεται να γυρνάει πίσω στη χώρα είναι η λογική. Πως ένας πολέμιος του λαϊκισμού, περνάει στην άλλη όχθη και κάνει κόμμα επειδή ακούει πως “εσένα θέλουμε”; Πως ένας εχθρός της δημαγωγίας παραχωρεί τον brand name του στο κόμμα χωρίς να είναι υποψήφιος επειδή “δεν ξέρει αγγλικά”; Και πως ένα παιδί της Αγίας Βαρβάρας δεν επιθυμεί να ασχοληθούμε άλλο με τους υπεύθυνους της ελληνικής κρίσης; Η λογική φεύγει, η πολιτική έρχεται.

Ίσως αυτές οι απορίες είναι και οι λόγοι που ο ίδιος ζήτησε από την πρώτη στιγμή να μην κριθεί σαν δημοσιογράφος αλλά σαν πολιτικός. Μάλλον ο καλύτερος τρόπος για να μην απολογηθεί ποτέ με όσα δεν είπε σαν δημοσιογράφος. Και να αφεθούμε στο χαμόγελο και τη “φρεσκάδα” του ως πολιτικός.

Μετά και την παρουσίαση των συντελεστών της ΄καινούριας του παραγωγής πάντως, για δημαγωγός, καλά το πάει.

Υ.Γ. Τα λόγια που ο Σταύρος Θεοδωράκης είπε σε μια παρέα παιδιών για την δημοσιογραφία που ο ίδιος ασκεί και την ελαστικότητα που της έχει προσδώσει, σίγουρα ελέγχονται, όσο και οι φωνές που σε όλη την Ελλάδα τον έσπρωξαν να κάνει κόμμα. Αυτό όμως  που χρειάζεται απλώς μιαν ανάγνωση για να το διαπιστώσεις, είναι το γεγονός πως ο πολιτικός ηγέτης πλέον, Σταύρος Θεοδωράκης, δεν έχει καμία διάθεση να μιλήσει για τους υπεύθυνους της ελληνικής κρίσης.

by…rebeliskos

Advertisements

27/03/2014 - Posted by | -Διάφορα, -Ιδεολογικά, -Κρίση, -Νεοελληνικά

4 Σχόλια »

  1. Η γνώμη που έχω,ότι είναι άνθρωπος του κατεστημένου, αυτής της λερναίας ύδρας, που μόλις κόψεις το ένα κεφάλι βγάζει άλλο. Θα το φάτε και αυτή τη φορά. Το δις αμαρτάνειν ουκ ανδρός σοφού. Εμείς αμαρτάνουμε συνέχεια το πρόβλημα που τίθεται είναι πότε θα σταματήσουμε να αμαρτάνουμε.

    Σχόλιο από κυριάκος ιωαννίδης | 27/03/2014

  2. Για όλα όσα θα γίνουν από δω και πέρα, θα φταις εσύ!
    Κάτι ακούστηκε, κάτι ειπώθηκε για νέο δάνειο από το ΔΝΤ.

    Επίσης για νέο μνημόνιο…
    Νέα μέτρα βεβαίως…
    Κι άλλες απολύσεις, κι άλλες περικοπές μισθών και συντάξεων, κατάργηση των επικουρικών ταμείων, και πάει λέγοντας.

    Όλα αυτά βέβαια μετά τις εκλογές!

    Κι ας μην περιμένουμε να βγει κάποιος κυβερνητικός να μας τα επιβεβαιώσει. Ούτε, εννοείται, κάποιο μεγκάλο ή άλλο καθεστωτικό κανάλι ή ΜΜΕ!

    Αντίθετα, μέχρι τουλάχιστον τις εκλογές θα τα διαψεύδουν, ή το πολύ-πολύ θα κάνουν ότι δεν ακούν, ή δεν καταλαβαίνουν!

    Όσοι λοιπόν εμπιστεύεστε την κυβέρνησή »μας», όσοι πιστεύετε ότι οι άνθρωποι(;) αυτοί δεν μπορούν να πουν ψέματα, όσοι νομίζετε ότι οι υπηρέτες της καγκελαρίας μπορούν να μας σώσουν, δεν έχετε παρά να πάτε να τους ξαναψηφίσετε!
    Το κρίμα στον λαιμό σας…

    Εμείς οι υπόλοιποι, παιδοκτόνοι δεν γινόμαστε!…
    Οι περισσότερες αναλύσεις, και τα περισσότερα λόγια είναι φτώχεια!…

    Πηγή «Ουδέν Σχόλιον»

    Σχόλιο: Όποιος από όλους εμάς νομίζει πως έζησε τη φρίκη πως δεν έχει παραπέρα, πως τα είδε όλα… γελιέται.
    Η φρίκη δεν έχει τέλος, παρά μόνο όταν εμείς οι ίδιοι αποφασίσουμε να την τερματίσουμε οριστικά.
    Εμείς, όχι αυτοί.
    Αυτοί ζούνε από τη φρίκη.
    Ζούνε από το αίμα.
    Ζούνε από τον πόνο και τον θάνατο.
    Τον δικό μου και τον δικό σου…
    Στο είχαν πεί, όλοι τους, σχεδόν, πολλές φορές: «θα συμμαχήσουμε με τον διάβολο»…
    Φαντάζεσαι πως το τίμημα είσαι εσύ κι εγώ. Είμαστε όλοι εμείς.
    Ζητήσανε εξουσία… και την πήραν.
    Τους ζητήθηκε πόνος, αίμα, απελπισία, θάνατος… και τον έδωσαν…
    Για όλα όσα γίνουν από δω και πέρα, δεν θα φταίνε οι διεφθαρμένοι πολιτικοί, δεν θα φταίνε εκείνοι που σε εξευτέλισαν, εκείνοι που πούλησαν τη ζωή σου στους πάγκους των τραπεζών, ούτε εκείνοι που για να σώσουν τα τομάρια τους καταδίκασαν σε δούλους τα παιδιά αυτής της άτυχης πατρίδας.
    Κανείς από τους ολετήρες, τους εφιάλτες και τους σχιζοφρενείς δεν θα φταίει γι αυτά που έρχονται μετά από σήμερα.
    Το φταίξιμο πλέον είναι δικό σου.
    Καθαρά δικό σου…
    Επειδή ενώ έπεσαν οι μάσκες των δαιμόνων και των δουλικών τους, εσύ μένεις να τους κοιτάζεις απαθής και αρκείσαι να τους βρίζεις όταν είσαι μακριά τους.
    Δικό σου το φταίξιμο για όλα όσα από σήμερα και μετά θα ζήσεις…
    Κανενός άλλου.
    Μόνο δικό σου…
    Δεν έχεις καμιά δικαιολογία, πια, επειδή τώρα τους ξέρεις…
    Επειδή τώρα, πια, ξέρεις πως δεν σε σώζουν, αλλά σε καταδικάζουν…
    Επειδή τώρα, πια, ξέρεις καλύτερα από πότε άλλοτε, πως στόχος τους είναι ο δικός σου εξανδραποδισμός, ο δικός σου εξευτελισμός, αν χρειαστεί ο δικός σου… θάνατος…
    Στήριξέ τους…
    Στήριξε τα ανδρείκελά τους…
    Στήριξε τους φονιάδες των αγέννητων παιδιών…
    Σκύψε μπροστά τους, υποτάξου και εκτέλεσε τις διαταγές τους, ξέροντας πως σε οδηγούν μεθοδικά στην καταστροφή σου…
    Κι αυτό, επειδή τρέμουν στην ιδέα πως θα τους πεις όχι, πως θα τους διώξεις και θα τους καταδικάσεις…
    Σκύψε δούλε… Γιατί δούλος είσαι επειδή εσύ το επέλεξες…
    Σκύψε και δώσε τους τα πάντα, ελπίζοντας πως θα σωθείς, ενώ ξέρεις πως αυτοί σχεδίασαν τον αφανισμό σου…
    Σκύψε ή σήκω…
    Κάνε κάτι, τώρα…
    Η ευθύνη για όσα θα γίνουν από δω και πέρα είναι δική σου…
    Έλληνας

    Σχόλιο από Έλληνας | 13/04/2014

  3. ΕΝΑΣ ΦΟΥΧΤΕΛ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΠΙΤΙ! ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ
    ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ E-mail Εκτύπωση PDF
    (Κυρ. 11/05/14 – 11:28)
    Του ΝΙΚΟΥ ΞΗΡΟΥΔΑΚΗ

    Είναι απολιτίκ το ΠΟΤΑΜΙ;

    Το ΠΟΤΑΜΙ διεκδικεί βραβείο για μια παγκόσμια πρωτοτυπία: Το πρόγραμμά του θα μας το παρουσιάσει αφού πρώτα γίνουν οι εκλογές! Μοιραία λοιπόν μέχρι τότε, τον τόνο τον δίνουν οι …ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ του.

    Ένας από τους 42 που ‘τους πήρε το ΠΟΤΑΜΙ’ στο ευρωψηφοδέλτιό του, είναι και ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Σταύρος Τσακυράκης. Όπως δηλώθηκε, είναι ένας από αυτούς που ενέπνευσαν τον άλλο Σταύρο, τον Θεοδωράκη, να προχωρήσει σ’ αυτήν την κίνηση.

    Θέλοντας επομένως κανείς, να πληροφορηθεί για τις θέσεις και το πολιτικό στίγμα που …εκπέμπει το ΠΟΤΑΜΙ, πρέπει να ανατρέξει σε κείμενα και απόψεις αυτών που ενέπνευσαν τον εμπνευστή του. Θα διαπιστώσει τότε, ότι κάθε άλλο παρά απολιτίκ είναι οι θέσεις τους.

    ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΚΑΙ ΤΑ …ΚΑΚΩΣ ΚΕΙΜΕΝΑ!

    Σε παλαιότερο κείμενό του με τον τίτλο: Κίνημα των 10: Περικοπές στο κράτος πρόνοιας, στην ιστοσελίδα protagon.gr, ο Σταύρος Τσακυράκης στηλιτεύει τα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας και παραθέτει τον δεκάλογο που κατά τη γνώμη του θα μας κάνει καλύτερους.

    Εκεί, τον Απρίλιο του 2011 –με κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου- λέει μεταξύ άλλων και τα εξής:

    «Διάφοροι βουλευτές έχουν ηθικό πρόβλημα με τον τζόγο, άλλοι εθνικό πρόβλημα με την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, μερικοί δεν θέλουν ενοποίηση των σχολείων, άλλοι δεν θέλουν την ενοποίηση νοσοκομείων. Αυτή η ακατάσχετη αερολογία που στέλνει τον λογαριασμό στη Μέρκελ θα σταματήσει μόνο αν απαιτήσουμε από τους πολιτικούς επιχειρήματα και δεν ξεχνάμε τα λόγια τους μέχρι τις επόμενες εκλογές.»

    Ας ακολουθήσουμε την προτροπή του. Μια που έρχονται εκλογές, ας σταθούμε λίγο σ’ αυτά που έλεγε παλαιότερα ο σημερινός υποψήφιος ευρωβουλευτής.

    ‘Αερολογία’ το ηθικό πρόβλημα με τον τζόγο. ‘Αερολογία’ η αντίθεση στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας…

    Πίσω από τον ευφημισμό της ‘ενοποίησης’ των νοσοκομείων και των σχολείων, δύσκολα κρύβονται η διάλυση της Παιδείας και της Υγείας, οι απολύσεις, η ανεργία και ο κοινωνικός πόλεμος που με δραματικό τρόπο βιώνουμε στις μέρες μας. Έχει και παραέχει θέσεις ο υποψήφιος του Ποταμιού, μόνο που δεν φέρνουν τίποτα καινούργιο. Ο στόχος είναι δηλαδή, για να παραφράσουμε τον Κλαούζεβιτς, η συνέχιση της [ίδιας] πολιτικής με άλλα πρόσωπα και μέσα.

    Ο λόγος όμως, και πάλι στον καθηγητή, που στη συνέχεια του άρθρου του βγαίνει από δεξιά στον –αντιμνημονιακό τότε, μην ξεχνάμε- Σαμαρά και ζητάει μέτρα για άλλα δέκα χρόνια (οι υπογραμμίσεις δικές μας):

    «Η κυβέρνηση έχει σοβαρές αδυναμίες στην υπεράσπιση της πολιτικής της. Είναι συνεχώς σε άμυνα. Τρέμει μπροστά στον κάθε δημοσιογράφο που την ρωτά αν θα πάρει κι άλλα μέτρα αντί να πει «αφήστε τις ανοησίες, φυσικά και θα πάρουμε κι άλλα μέτρα, συνεχώς θα παίρνουμε μέτρα τα επόμενα δέκα χρόνια». [σ.σ.: Όλα αυτά περί ‘φθαρμένων’ λοιπόν που ‘μας οδήγησαν εδώ’, είναι για τα μάτια… Η κριτική στην κυβέρνηση Παπανδρέου εντοπίζεται στην μη επαρκή υπεράσπιση της -ορθής- πολιτικής της…] Ρίχνει το φταίξιμο στην τρόικα, λες και αυτή τρίβει τα χέρια της με την ευκαιρία που της παρουσιάσθηκε να δανείσει την Ελλάδα. Οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις φαίνεται να επιβάλλονται με το ζόρι ενώ στην πραγματικότητα έπρεπε να τις είχαμε κάνει πριν από χρόνια. Το χειρότερο είναι ότι ανέχεται μερικοί να το παίζουν κοινωνικά ευαίσθητοι και άλλοι ανάλγητοι. Ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου είναι ανάλγητος γιατί κόβει μισθούς και συντάξεις ενώ η κ. Β. Παπανδρέου (για να μην πούμε για τον κ. Σαμαρά) είναι κοινωνικά ευαίσθητη γιατί θέλει να «κουρέψει» το χρέος και να δώσει αυξήσεις.»

    Αν καταλαβαίνουμε σωστά την αναφορά στον Γ. Παπακωνσταντίνου που έκοβε μισθούς και συντάξεις, δεν ήταν …όλοι οι πολιτικοί κακοί, κατά τον ισοπεδωτικό σήμερα κύριο καθηγητή μας…

    Στη συνέχεια το άρθρο υπερασπίζεται το …’κίνημα των αποδείξεων’ που εμπνεύστηκε ο Πάγκαλος (άλλη περίπτωση άφθαρτου αυτός…) και εκτρέπεται προς …ευθυμογράφημα:

    «- Λαϊκό κίνημα «πλήρωσε, πλήρωσε»

    Είναι αφάνταστα τα στερεότυπα που εξακολουθούν να συνιστούν τη λαϊκή μας κουλτούρα. Η παγκόσμια πρωτοτυπία μας είναι ο συνδυασμός ενός άγριου καταναλωτισμού με κομμουνιστική ιδεολογία.

    Αν η Σοβιετική Ένωση μπορούσε να δανειστεί τα λεφτά που εμείς δανειστήκαμε υποθέτω ότι το κομμουνιστικό καθεστώς θα επιβίωνε ακόμη. Το κράτος σαν αστείρευτη αγελάδα που μπορεί αιωνίως να δίνει γάλα χωρίς κανένας να την ταΐζει, εκφράζεται με το λεγόμενο κίνημα «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω». Στην πραγματικότητα πρέπει να αναπτυχθεί το λαϊκό κίνημα «πλήρωσε, πλήρωσε», αυτό που έκανε κάποια δειλά βήματα με τις αποδείξεις και τώρα βρίσκεται σε υποχώρηση. Αν όλοι οι ακτιβιστές των διοδίων αποφάσιζαν να διαφυλάξουν τους πεζόδρομους της Αθήνας από τα αυτοκίνητα και τα μηχανάκια ή να καθαρίσουν τα πεζοδρόμια από το παρκάρισμα αναγκάζοντας την τροχαία να επιβάλλει πρόστιμα θα έδειχναν την κουλτούρα που πρέπει να αποκτήσουμε. Η πληρωμή των φόρων και γενικά η εκτέλεση των υποχρεώσεών μας πρέπει να γίνει δημόσια ηθική. Η κολακεία του λαού ότι δεν φταίει σε τίποτε, ότι παρασύρθηκε από τους πολιτικούς ή τις τράπεζες, από τους ξένους, ότι είναι γενικά αμέτοχος για το χάλι μας αποτελεί απλούστατα βαριά προσβολή στη δημοκρατία.»

    Πέρα από την παρατήρηση ότι απουσιάζει χαρακτηριστικά η λέξη ‘χρηματιστήριο’, ούτε το ποιος πληρώνει τις τράπεζες με τα δάνεια που φορτώνεται, αναφέρει ο καθηγητής. Επιπλέον, κανονικά σήμερα θα έπρεπε να οργανώνει καμπάνιες για να πληρωθούν οι χιλιάδες απλήρωτοι εργαζόμενοι. Αλλά ο δεκάλογος συνεχίζεται:

    – Εκποίηση δημόσιας περιουσίας και επιχειρήσεων

    Για την εξυπηρέτηση του χρέους μας (ακόμη κι αν αυτό «κουρευτεί») είναι αναπόφευκτη η εκποίηση δημόσιας περιουσίας. Μερικοί διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους μη τυχόν και ξεπουλήσουμε τα χρυσαφικά μας. Δεν έχουμε χρυσαφικά ούτε φιλέτα (μακάρι να είχαμε και να εξοικονομούσαμε περισσότερα χρήματα). Έχουμε ελλειμματικές δημόσιες επιχειρήσεις, τις οποίες απλούστατα δεν μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε γιατί δεν υπάρχουν δανεικά. Και μόνο η απαλλαγή από αυτές αποτελεί ανακούφιση.»

    λέει ο Σταύρος Νο2. Και συνεχίζει:

    «Κάθε τόσο ακούμε ότι η παιδεία είναι δημόσιο αγαθό, το ίδιο και η υγεία, οι συγκοινωνίες, η ΔΕΗ, ο ΟΣΕ. Και η πατάτα είναι δημόσιο αγαθό. Μήπως πρέπει να εθνικοποιήσουμε και την καλλιέργεια πατάτας; Ο,τιδήποτε παράγεται σε μια κοινωνία αποτελεί κοινωνικό αγαθό. Το πρόβλημά μας είναι ότι κάθε τι που παράγει το δικό μας κράτος δεν είναι κοινωνικό αγαθό αλλά άγος.»

    Άγος λοιπόν κάθε κοινωνικό αγαθό, και λύτρωση η απαλλαγή από το δημόσιο χαρακτήρα του. Επίσης, επειδή ίσως το έχει ξεχάσει ο Σταύρος Τσακυράκης, να του θυμίσουμε ότι τα κοινωνικά αγαθά και τον πλούτο, δεν τα παράγει το κράτος αλλά οι εργαζόμενοι με τον ιδρώτα τους.

    Ας δούμε όμως τον εύγλωττο τίτλο από το επόμενο εδάφιο του νεοφιλελεύθερου ‘μανιφέστου’:

    – Δραστική μείωση δαπανών στο κράτος πρόνοιας

    Σήμερα δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να μειώσουμε δραστικά τις δαπάνες για παιδεία, υγεία, ασφάλιση. Ή θα το κάνουμε συντεταγμένα κόβοντας τις σπατάλες και επιμερίζοντας τα βάρη ώστε να μην εξοντωθούν οι οικονομικά ασθενέστεροι ή θα γίνει δια μιας με την κατάρρευση της οικονομίας μας. Αν συμβεί το δεύτερο οι δαπάνες αμέσως θα ελαχιστοποιηθούν με αποτέλεσμα την συντριβή της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού. Οι συνδικαλιστικές μάχες είναι μέχρι τώρα μάχες οπισθοφυλακής για κεκτημένα που έχουν σαρωθεί από τα νέα δεδομένα. Καμία μάχη δεν δίνεται για ουσιαστική κοινωνική αλληλεγγύη και δικαιοσύνη. Οι περικοπές πρέπει να στοχεύουν τους πιο ευνοημένους και να υπερασπισθούν το εισόδημα των πιο φτωχών.

    Δεν λέει κάτι διαφορετικό από όλους τους πολιτικούς που κατά τα άλλα καταγγέλλει, αυτός και το ΠΟΤΑΜΙ του, για να ‘ξεπλύνει’ έτσι την πολιτική που υπηρετούν. Από αυτή την άποψη, το σλόγκαν είναι ειλικρινές: «Το ΠΟΤΑΜΙ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ χωρίς κομματικό παρελθόν»

    Προχωρούμε στο προτελευταίο εδάφιο του δεκάλογου :

    ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗ ΒΙΑ

    Η ανοχή στη βία κινδυνεύει να μας τινάξει στον αέρα. Κάθε εκδήλωση επιβολής (για να μην μιλήσουμε για τον πόλεμο στη Κερατέα), από τον αποκλεισμό των κρουαζερόπλοιων μέχρι τις καταλήψεις των υπουργείων και των δημαρχείων, έχει βαπτισθεί ανυπακοή και διεκδικεί την ανοχή μας. Μερικοί φαντασιώνονται κιόλας ότι όλη η Ευρώπη θα μιμηθεί τον παραλογισμό μας. Δεν υπάρχει καμία κοινωνία που μπορεί να αντέξει τον καθημερινό τσαμπουκά που επιδεικνύουμε (αν το είχαμε κάνει στη δικτατορία τότε η χούντα θα είχε πέσει πολύ πιο γρήγορα). Υπάρχει θέμα καταστολής της βίας και προτείνω να αρχίσουμε από την πιο παράλογη και αδικαιολόγητη εκδήλωσή της, τη βία στα γήπεδα.

    Μάλιστα. Βία ο ‘αποκλεισμός των κρουαζιερόπλοιων’, όπως κομψά ονομάζεται ο αγώνας των ναυτεργατών. Βία η αντίσταση της Κερατέας, οι καταλήψεις και η ανυπακοή στην πολιτική που έφερε την κοινωνική καταστροφή. Στο στόχαστρο οι πολιτικοί, στο απυρόβλητο η πολιτική που εφαρμόζουν.

    Η βία του κράτους, είναι μη ορατή για τον κύριο καθηγητή μας. Ακριβέστερα: την ίδια στιγμή που καταγγέλλει την ‘ανοχή στη βία’, όχι μόνο παραβλέπει και ανέχεται την κρατική βία που επιχειρεί να θωρακίσει τα συμφέροντα του Μπόμπολα, αλλά παρακινεί: «Υπάρχει θέμα καταστολής της βίας [όπως ο ίδιος την όρισε παραπάνω] και προτείνω να αρχίσουμε από τα γήπεδα»…

    Πολύ καινούργιες οι νεοφιλελεύθερες ιδέες λοιπόν που κομίζει το ΠΟΤΑΜΙ και οι επιφανείς υποψήφιοί του. Το καλύτερο όμως, το κορυφαίο, το αφήνει για το τέλος ο ριζοσπάστης Τσακυράκης. Απολαύστε το:

    ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ

    Αν για διαφόρους λόγους είναι αδύνατο να κάνουμε τις αλλαγές που απαιτούνται υπάρχει μια ριζοσπαστική πρόταση που έχει μεν το φοβερό μειονέκτημα να μην εμπιστεύεται την ικανότητά μας να πράττουμε με αυτονομία, φαίνεται, όμως, αποτελεσματική. Θα λύναμε όλα τα προβλήματά μας αν κάθε ελληνική οικογένεια προχωρούσε στην αδελφοποίησή της με μια γερμανική και ανέθετε σε αυτήν την πλήρη διαχείριση των οικονομικών της. Κάθε πρωί μέσω διαδικτύου ή τηλεφώνου θα έβγαινε το πρόγραμμα της ημέρας και το βράδυ θα γινόταν ο σχετικός έλεγχος. Θα εξανεμίζαμε το έλλειμμα πιο γρήγορα από όσο υπόσχεται ο κ. Α. Σαμαράς. Με την υπόδειξη των αδελφών μας θα πληρώναμε όλοι φόρους και θα περιορίζαμε την σπατάλη. Αυτή η καθημερινή επαφή θα είχε ασφαλώς και γενικότερα ευεργετικά αποτελέσματα στην παιδεία μας, στο σεβασμό των συμπολιτών μας και στην επικράτηση του κράτους δικαίου.

    «Είναι φίλοι μας οι Γερμανοί… Σαν φίλοι ήρθαν»

    “Σπατάλη’ οι μισθοί και οι συντάξεις, “σπατάλη’ οι κοινωνικές δαπάνες…

    Ένας Φούχτελ σε κάθε σπίτι! Την υποτέλεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την τρόικα και το κεφάλαιο, η “ριζοσπαστική” πρόταση του Τσακυράκη την κόβει σε φέτες και την μοιράζει σε κάθε οικογένεια. Είναι …αδελφοί μας οι Γερμανοί! Έλεγε κάτι διαφορετικό ο (εξαιρετικός ηθοποιός) Δήμος Σταρένιος, στο ρόλο του ρουφιάνου των Γερμανών κατακτητών στη γνωστή κινηματογραφική ατάκα;

    Η εκχώρηση της πλήρους διαχείρισης των οικονομικών της κάθε οικογένειας, ο ‘περιορισμός της σπατάλης με υπόδειξη των αδελφών μας’ και ‘ο σχετικός έλεγχος’ από το κεφάλαιο, γίνεται ούτως ή άλλως, σε ευρύτερη κλίμακα, με την τρόικα και την πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεών τους.

    Το ευρώ μας βγάζει εικαστικά τη γλώσσα από το λογότυπο του Ποταμιού. Του Ποταμιού που, όσο κι αν παρουσιάζεται ως ‘θολό’, όσο κι αν επιφυλάσσεται να μας διαφωτίσει για το πρόγραμμά του μετά τις εκλογές, δεν είναι ‘βουβό’. Και θέσεις έχει, και απόψεις.

    Πέρα από τη συμβολή του στην επιχειρούμενη αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού, πέρα από τις προφανείς εκλογικές σκοπιμότητες, έχει άλλη μία αποστολή: Να διαφυλάξει και να βγάλει ‘στεγνή’ από τη φθορά του πολιτικού προσωπικού, την πολιτική του καπιταλιστικού συστήματος που προσπαθεί να φορτώσει στους εργαζόμενους, τη νεολαία και τους ανέργους την βαθιά δομική κρίση του.

    *Πηγή: pandiera.gr

    Κυριακή 11 Μαΐου 2014

    http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=16278:2014-05-11-08-21-43&catid=71:dr-kinitopoiisis&Itemid=278

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 14/05/2014

  4. Πολύ καλά τα γράφεις. Η άποψη μου είναι ότι το Ποτάμι το προωθούν για
    εναλλακτική λύση σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υποκύψει, για αυτό είναι και
    ο αρχηγός νεαρός. Τους άλλους τους έχουν για καμμένα χαρτιά.

    Σχόλιο από kyriakos901 | 14/05/2014


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: