Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-ΕΔΑΔ: H Γενοκτονία και η «δικαιοσύνη» των συνενόχων…

Ο μητροπολίτης Τραπεζούντας Χρύσανθος, μετά το τέλος της ανθρωποσφαγής στην Ανατολή  την περίοδο
1914-1923 έγραψε:
«Με την ένοχη συμμετοχή δύο μεγάλων δυνάμεων της Δύσεως,
της Γερμανίας και της Αυστρίας κατά τα έτη 1914-1918,
εσφάγη από τους Νεότουρκους ολόκληρον έθνος, το Αρμενικόν και εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων απεσπάσθησαν βιαίως των εστιών τους και απέθανον εις την εξορία.
Με την ένοχη συμμετοχή των συμμαχικών Χριστιανικών δυνάμεων της Δύσεως κατά τα έτη 1919-1922, το εθνικό κίνημα των Τούρκων υπό τον Μουσταφά Κεμάλ, συνεπλήρωσε το έργο των Νεοτούρκων
«.

856859Η διαπίστωση αυτή επανήλθε ξανά στη θύμισή μας μετά την πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστήριου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) που δικαίωσε έναν Τούρκο εθνικιστή (εθνικοσοσιαλιστή καλύτερα), που είχε ζητήσει να μπορεί να αμφισβητεί τη Γενοκτονία των Αρμενίων, ενάντια στον πολιτισμικό αγαθό που είχε κερδίσει έως τώρα η Ευρώπη: την υπεράσπσιη της Μνήμης των θυμάτων από τους απογόνους των δολοφόνων. Επίσης το δικαστήριο ξεχωρίζει τη Γενοκτονία των Εβραίων από τους Ναζί, θεωρώντας ότι είναι η μόνη αδιαμφισβήτητη. Σύμφωνα λοιπόν με το νομικό πολιτισμό της Ευρώπης -όπως εκφράζεται από το ΕΔΑΔ- υπάρχουν γενοκτονημένοι α’  διαλογής και γενοκτονημένοι για πέταμα (που συνεχώς πρέπει να αποδεικνύουν στους απογόνους των δολοφόνων και τους πληρωμένους συμπαραστάτες τοτυς ότι υπέστησαν γενοκτονία)!!! Η απόφαση αυτή είναι η καλύτερη απόδειξη ότι εκείνη η συνενοχή των δυτικών της περιόδου 1914-1923 συνεχίζεται και σήμερα με τον ίδιο κυνικό τρόπο….

 Η είδηση, όπως μεταδόθηκε από το ΑΠΕ-ΜΠΕ, είναι η εξής:

ΕΔΑΔ: Δεν είναι ποινικό αδίκημα η άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων 

Η άσκηση ποινικής δίωξης κατά ενός ανθρώπου και η καταδίκη του επειδή αρνείται την γενοκτονία των Αρμενίων το 1915 συνιστά επίθεση στην ελευθερία της έκφρασης, απεφάνθη σήμερα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), δικαιώνοντας έναν Τούρκο που είχε καταδικαστεί στην Ελβετία.

«Η ελεύθερη άσκηση του δικαιώματος να συζητούνται ανοιχτά ευαίσθητα θέματα που μπορεί να δυσαρεστήσουν είναι μια από τις θεμελιώδεις πτυχές της ελευθερίας της έκφρασης», υπενθυμίζουν οι δικαστές του Στρασβούργου, οι οποίοι κατά συνέπεια καταδίκασαν την Βέρνη για παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης του ενάγοντα.

Η απόφαση αυτή ωστόσο δεν είναι οριστική. Οι ελβετικές αρχές έχουν στην διάθεσή τους τρεις μήνες για να την αμφισβητήσουν, ζητώντας μια νέα εξέταση της υπόθεσης αυτής, κάτι το οποίο δεν είναι ωστόσο βέβαιο ότι θα δεχθεί το ΕΔΑΔ.

armgeno1Στο δικαστήριο αυτό προσέφυγε ο πρόεδρος του τουρκικού Κόμματος Εργασίας (EMEP) Ντογού Περιντσέκ, μιας μικρής οργάνωσης της αριστεράς. Ο ίδιος είχε καταδικαστεί από την ελβετική δικαιοσύνη το 2007 στην καταβολή προστίμου επειδή «υποκινούμενος από ρατσιστικά κίνητρα, αρνήθηκε την γενοκτονία των Αρμενίων σε τρεις περιστάσεις, κατά τη διάρκεια συνεδρίων που έγιναν στην Ελβετία το 2005».

Ο Ντογού Περιντσέκ είχε χαρακτηρίσει την γενοκτονία των Αρμενίων «διεθνές ψέμα» και είχε αρνηθεί, σχετικά με τις σφαγές και τους εκτοπισμούς που είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων Αρμενίων το 1915, την πρόθεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για την διάπραξη γενοκτονίας.

Δικαστήριο της Λωζάννης είχε θεωρήσει ότι οι δηλώσεις του Ντογού Περιντσέκ δεν είχαν κίνητρο να προκαλέσουν μια συζήτηση ιστορικού ενδιαφέροντος.

Από την πλευρά τους οι ευρωπαίοι δικαστές υπογράμμισαν σήμερα ότι δεν είναι δική τους αρμοδιότητα να αποφανθούν όσον αφορά την πραγματικότητα των σφαγών που υπέστησαν οι Αρμένιοι το 1915, ούτε όσον αφορά την καταλληλότητα του χαρακτηρισμού τους ως «γενοκτονία».

Οι ίδιοι παρατήρησαν εξάλλου ότι η χρήση του όρου «γενοκτονία» για να θιγούν τα γεγονότα αυτά δεν συγκεντρώνει την ομοφωνία. Εξάλλου ο ενάγων, «ο οποίος δεν αμφισβήτησε ποτέ τις σφαγές και τους εκτοπισμούς κατά την διάρκεια των ετών αυτών», «δεν εξέφρασε περιφρόνηση απέναντι στα θύματα», επισήμαναν επίσης.

Ως εκ τούτου ο Περιντσέκ «δεν σφετερίστηκε του δικαιώματός του να συζητάει ανοιχτά θέματα, που κρίνονται ως ευαίσθητα και ικανά να δυσαρεστήσουν», σημείωσαν οι ευρωπαίοι δικαστές.

Το Δικαστήριο διευκρίνισε εξάλλου ότι θα πρέπει «να διαχωριστεί σαφώς η υπόθεση αυτή από αυτές που αφορούν στην άρνηση των εγκλημάτων του Ολοκαυτώματος», που διαπράχθηκαν από το ναζιστικό καθεστώς, «ιστορικά γεγονότα, ενίοτε πολύ συγκεκριμένα, όπως η ύπαρξη θαλάμων αερίων», τα οποία έχουν εξάλλου «καταδειχθεί σαφώς από διεθνές δικαστήριο».

KERKYRA

Advertisements

20/12/2013 - Posted by | -προσφυγιά, -Άρνηση Γενοκτονίας, -Αρμένιοι, -Γενοκτονία, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Λαμόγια, -Μνήμες, -Τουρκία, Αντιρατσιστικά, Αντισημιτισμός, Αντιδραστικά, Αναθεωρητισμός, Μικρά Ασία

6 Σχόλια »

  1. […] Ελλήνων της Ανατολής. Ασσυροχαλδαίων) και εκφράστηκε με την απόφαση του ΕΔΑΔ. . Χαρακτηριστική είναι συζήτηση-αντιπαράθεση που […]

    Πίνγκμπακ από Η δημόσια αμφισβήτηση της Γενοκτονίας, οι ιδεολογικές συγκρούσεις και ο “οργανωμένος” χώρος!!! | Und ich dachte immer | 20/12/2013

  2. δεν βαριέστε

    όλα είναι σχετικά

    ως και η ευρώπη τους…

    Σχόλιο από akrat | 22/12/2013

  3. Όντως ο όρος γενοκτονία έχει πολύ μεγάλο εύρος, όμως στο όνομα της όποιας λογικής η θέση πως η Γενοκτονία του Ελληνισμού σε Μικρά Ασία Θράκη και Πόντο συνιστά μια πράξη που υπηρετεί την αναγκαιότητα αντιπαράθεσης ιστορικού γεγονότος ισάξιας συναισθηματικής φόρτισης ως η Αρμενική Γενοκτονία παράγει περίεργους συνειρμούς.

    Τους ίδιους συνειρμούς παράγει και το γεγονός ότι διαχωρίζεται και η γενοκτονία του ποντιακού Ελληνισμού από των Ελλήνων της Θράκης και της Μικράς Ασίας και μάλιστα υποβαθμίζεται ως ένα στοιχείο που απλά προσφέρει ισοτιμία στους Έλληνες του Πόντου σε σχέση με τον υπόλοιπο Ελληνισμό.

    Όλως τυχαίως οι συνειρμοί αυτοί εξυπηρετούν το ιδεολόγημα της παγκοσμιοποίησης (ως συνέχεια της οικονομικής απελευθέρωσης την οποία πρεσβεύουν κράτη με ηγετική θέση και σε μια προσπάθεια να υπερκεραστούν τα όρια που θέτει το Έθνος-κράτος) ως επίσης και γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά την Τουρκία. Μια Τουρκία η οποία ερμηνεύει το οθωμανικό παρελθόν κατά το δοκούν στην προσπάθεια της να δώσει μια νέα ώθηση στον νεοθωμανισμό της μέσα από την ήπια ισχύ της.

    Ο Τρόπος που ο προσφυγικός Ελληνισμός προσεγγίζει το γίγνεσθαι στην Ελλάδα ήταν και είναι τραγικός. Το ίδιο τραγικός ήταν και είναι και ο τρόπος που η Ελληνική κοινωνία αντιλαμβάνεται, ερμηνεύει και μεταλαμπαδεύει στις επόμενες γενιές τα όσα έλαβαν χώρα στην Μικρά Ασία, Θράκη και Πόντο διαχρονικά
    .
    Ο Προσφυγικός Ελληνισμός γκετοποιήθηκε σε όλα τα επίπεδα , κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό .Η γκετοποίηση του αυτή αντί να δώσει δυναμική στην οποία εξωστρέφεια διέθετε τον οδήγησε στο φαινόμενο του ιδρυματισμού. Άμεση συνέπεια αυτού η αγκύλωση η ακινησία και η παράλυση ως νομοτελειακή εξέλιξη, τούτο δε το τελευταίο δεν ανησυχεί κανέναν. Την ώρα που μας παραδόθηκε ο όρος «κτήμα ες αεί» εμείς με τρόπο αυθαίρετο υποτάσσουμε την ιστορία μας στην ιδεολογία και σε κοντόθωρες λογικές κατα συνέπεια θέτουμε υπο αμφισβήτηση την εκπλήρωση της ιστορικής μας αποστολής ως Εθνος

    Τα όσα έλαβαν χώρα στην περιοχή του Ντιγιαρμπακίρ με την στάση των Κούρδων δημάρχων, των Κούρδων βουλευτών και της τοπικής κοινωνίας απέναντι στην Αρμενική Γενοκτονία και την Γενοκτονία των χριστιανικών λαών δεν συνάντησαν ευήκοα ώτα στην Ελλάδα. Και όμως απετέλεσαν μείζονος σημασίας ιστορικής εξέλιξης. Ως επίσης και το γεγονός της στάσης που ακολουθεί η Αρμενική διασπορά εκμεταλλευόμενη στο απόλυτο την στροφή του Εβραικού λόμπι στις ΗΠΑ

    Σχόλιο από Γρέγος Ακρίτας | 24/12/2013

  4. …………………………..
    ………………………….
    Έχουν αποκαλυφθεί αναρίθμητα σκάνδαλα που αφορούν στην πολιτική της τουρκικής κυβέρνησης να χρηματοδοτεί αμερικανικά πανεπιστήμια, όπως τα πανεπιστήμια Πρίνστον και Πόρτλαντ, για να εξασφαλίζεται η διδασκαλία της ιστορίας με τέτοιο τρόπο ώστε να ευνοείται η Τουρκία. Μια ιστορία που παραλείπει να αναφερθεί στις γενοκτονίες των Αρμενίων, των Ελλήνων και των Ασσύριων. Έχοντας πολλές έδρες τουρκικών σπουδών στα αμερικανικά πανεπιστήμια, η αναθεωρημένη αυτή εκδοχή των γεγονότων από την πλευρά της Τουρκίας είναι πιθανό να επηρεάσει μεγάλο τμήμα των φοιτητών της Αμερικής.
    Στις 27 Οκτωβρίου 1995, το περιοδικό The Chronicle of Higher Education δημοσίευσε άρθρο της Amy Magaro Rubin όπου αναφερόταν ότι Αμερικανοί λόγιοι είχαν υπογράψει μια δήλωση, καταγγέλλοντας ότι η τουρκική κυβέρνηση χρησιμοποιούσε ακαδημαϊκούς στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ για να διαστρεβλώνει την ιστορία της και να μην γίνεται αναφορά στη γενοκτονία των Αρμενίων.
    Ακολούθησε δημοσίευμα της εφημερίδας Boston Globe στις 25 Νοεμβρίου 1995, όπου επιβεβαιωνόταν ότι γίνονται ύποπτες δωρεές από ξένες κυβερνήσεις, γεγονός που είχε δημιουργήσει μεγάλη ανησυχία στα αμερικανικά εκπαιδευτικά ιδρύματα.
    Στις 30 Νοεμβρίου 1995, άρθρο της εφημερίδας The Philadelphia Inquirer αναφερόταν στην ανήθικη χρήση κονδυλίων από την Τουρκία στο πανεπιστήμιο Πρίνστον.
    Ακολούθησε άρθρο της New York Times στις 22 Μαΐου 1996 που ανέφερε ότι το Πρίνστον «λειτουργούσε ως βιτρίνα της τουρκικής κυβέρνησης».
    Και την Κυριακή 30 Νοεμβρίου 1997, άρθρο στην εφημερίδα The Los Angeles Times ανέφερε ότι μια προσφορά ενός εκατομμυρίου δολαρίων από τη τουρκική κυβέρνηση προς το πανεπιστήμιο UCLA δεν είχε γίνει αποδεχτεί, εξαιτίας του απόηχου του σκανδάλου στο πανεπιστήμιο Πρίνστον.
    Στις 18 Αυγούστου 2000, το περιοδικό The Chronicle of Higher Education αποκάλυψε ότι η τουρκική κυβέρνηση είχε απειλήσει ότι θα συλλάμβανε διευθυντικά στελέχη της εταιρίας λογισμικού Microsoft στην Τουρκία και ότι θα απαγόρευε την κυκλοφορία των προϊόντων της, αν η εταιρία δεν άλλαζε το κείμενο που υπήρχε στις σελίδες της εγκυκλοπαίδειας Encarta στο διαδίκτυο για την γενοκτονία.
    Μετά την έγκριση ψηφίσματος για την αρμενική γενοκτονία από δύο αμερικανικές υποεπιτροπές του Κογκρέσου, η Τουρκία απείλησε να διώξει τις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις από την Τουρκία, να εφαρμόσει αντιαμερικανικές εμπορικές κυρώσεις, να ακυρώσει κερδοφόρα συμβόλαια αγοράς αμυντικών εξοπλισμών και να πραγματοποιήσει άλλες πιο κεκαλυμμένες απειλές, στην περίπτωση που το ψήφισμα εγκρινόταν από το Κογκρέσο.
    Την παραμονή της ψηφοφορίας της ολομέλειας τον Οκτώβριο του 2000, ο πρόεδρος Κλίντον πίεσε το μέλος του Κογκρέσου Dennis Hastert, ρεπουμπλικάνο από την πολιτεία του Ιλλινόϊ και εισηγητή του ψηφίσματος για τη γενοκτονία των Αρμενίων, να αποσύρει την πρόταση και να μην περιληφθεί στην ημερήσια διάταξη. Ο Hastert υποχώρησε.
    Ο βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος Frank Pallone από την πολιτεία του Νιου Τζέρσυ κατηγόρησε την αμερικανική κυβέρνηση ότι «υπέκυψε στις απειλές της τουρκικής κυβέρνησης κατά των Αμερικανών στρατιωτών». Το Ευρωκοινοβούλιο, η Ιταλία, το Βέλγιο και η Αργεντινή είχαν ήδη εγκρίνει παρόμοια ψηφίσματα.
    Τον Ιανουάριο του 2001, το Κοινοβούλιο της Γαλλίας αρνήθηκε να υποκύψει σε παρόμοιες απειλές από την Τουρκία. Ενέκρινε ομόφωνα το ψήφισμα που αναγνώριζε τη σφαγή 1.500.000 Αρμενίων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1915 ως γενοκτονία. Ο Πρόεδρος Ζακ Σιράκ κατόπιν επικύρωσε το ψήφισμα.
    Παρόλα αυτά, τον Ιανουάριο του 2001, η Βρετανία αρνήθηκε να συμπεριλάβει αναφορά στη γενοκτονία των Αρμενίων κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων μνήμης του Ολοκαυτώματος. Η γενοκτονία των 1.500.000 Ελλήνων και Ασσυρίων δεν έχει τεθεί ως θέμα ποτέ.
    Επειδή τα εμπορικά και στρατηγικά συμφέροντα στην Τουρκία επηρεάζουν ακόμα την κυβερνητική και εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, η παραχάραξη της ιστορίας, συχνά με τη συνεργασία των ΜΜΕ μεγάλης εμβέλειας, έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις που δεν περιορίζονται μόνο στο θέμα της γενοκτονίας.
    Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί η παρουσίαση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ως το λίκνο του πολιτισμού, αντί να παρουσιάζεται ως η δύναμη που επέφερε το τέλος της δόξας του Βυζαντίου.
    Στη σύντομη αναδρομή της ιστορίας της Τουρκίας, μια εγκυκλοπαίδεια που έκανε την εμφάνιση της στο Διαδίκτυο με το όνομα Free Concise Encyclopaedia (Δωρεάν Συνοπτική Εγκυκλοπαίδεια) δεν αναφέρει καν τους Έλληνες, Αρμένιους και Ασσύριους, ως κατοίκους της Μικράς Ασίας. Αναφέρεται μόνο στους Χιττίτες και μετά στους «εισβολείς που έγιναν γνωστοί ως «θαλασσινοί»» και έφτασαν το 1200 π.Χ. Η επισκόπηση δεν αναφέρει ότι αυτοί οι «θαλασσινοί», πιθανότατα οι Έλληνες, κατοίκησαν στην Μικρά Ασία πάνω από 2.000 χρόνια πριν την εισβολή των πρώτων τουρκικών φύλων και παρέμειναν για άλλα 1.000 χρόνια μέχρι τις σφαγές και τους εκπατρισμούς κατά το διάστημα 1914-1923.
    Ο ισχυρισμός ότι ο Έλληνας Βυζαντινός Μητροπολίτης Μύρων, Νικόλαος – που ανακηρύχτηκε άγιος και έγινε γνωστός στη Δύση ως Σάντα Κλάους – ήταν Τούρκος είναι προφανώς παράλογος.
    Όχι μόνο δεν υπήρξαν ποτέ χριστιανοί οι Τούρκοι, αλλά δεν έκαναν την εμφάνιση τους στη Μικρά Ασία παρά επτακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Αγίου Νικολάου.
    Όμως, πραγματικά ενοχλητικός και αναληθής είναι ο ισχυρισμός ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία και η Τουρκία ήταν και παραμένουν κράτη όπου οι θρησκευτικές ελευθερίες είναι σεβαστές.
    Από την άλλη μεριά, η Ελλάδα και οι Έλληνες παρουσιάζονται ολοένα και πιο αρνητικά και μειωτικά στον αμερικανικό τύπο.25
    Εξαιτίας αυτών των συστηματικών προσπαθειών διαφόρων κυβερνήσεων και ενδιαφερομένων να αποσιωπήσουν τις βαρβαρότητες των Οθωμανών και να δημιουργήσουν μια πλασματική ιστορία, οι μαρτυρίες όσων επιβίωσαν καθώς και οι μαρτυρίες αυτόπτων και αντικειμενικών παρατηρητών, συμπεριλαμβανομένων και των Ευρωπαίων και Αμερικανών διπλωματών, όπως ο Τζωρτζ Χόρτον, ο Αμερικανός πρόξενος στην επαρχία του Χαρπούτ Λέσλι Ντέιβις26 και ο πρέσβης Μοργκεντάου, συχνά παρέχουν τις πιο αυθεντικές και έγκυρες πηγές της αλήθειας.
    Όπως συνέβη με το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, οι μαρτυρίες από πρώτο χέρι όσων επιβίωσαν από την γενοκτονία των Ποντίων, όπως η μαρτυρία της μητέρας μου, μάς προσφέρουν την δυνατότητα κατανόησης των γεγονότων και έχουν δώσει στους ιστορικούς τις πιο σημαντικές τους πηγές για την συγγραφή της ιστορίας.
    Η ιστορία της μητέρας μου αποτελεί μια τέτοια μαρτυρία, από πρώτο χέρι, για την κόλαση που ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τσαρλς Έβανς Χιούζ απέδωσε στη «βαρβαρική απανθρωπιά των Τούρκων».27
    Οι θάνατοι των Αρμενίων υπολογίστηκαν σε 1.500.000 ψυχές.
    Σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκέντρωσε η ελληνική κυβέρνηση σε συνεργασία με το Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως – στοιχεία που δημοσιεύτηκαν και στην εφημερίδα New York Times στις 2 Δεκεμβρίου 1922 – από το 1,5 με 2 εκατομμύρια Ελλήνων της Μικράς Ασίας (Ίωνες, Πόντιοι και Καππαδόκες), μεταξύ 750.000 και 1.000.000 σφαγιάστηκαν, ενώ οι υπόλοιποι εκπατρίστηκαν.28,29 Μονάχα οι θάνατοι των Ποντίων ανέρχονται στις 353.000.
    Οι Ασσύριοι, ένας ακόμη λαός που είχε κατοικήσει στη Μικρά Ασία για χιλιάδες χρόνια και είχε εκχριστιανιστεί από τον 2ο αιώνα μ.Χ., υπέστησαν και αυτοί την ολοκληρωτική σφαγή και εξορία. Το Πατριαρχείο των Ασσύριων υπολογίζει ότι ο ασσυριακός πληθυσμός της Μικράς Ασίας έφτασε το 1 εκατομμύριο, αριθμός που περιλάμβανε τους Ασσύριους Χαλδαίους και Νεστόριους, και ότι ο αριθμός των σφαγιασθέντων ήταν περίπου 750.000. Ο αριθμός των σφαγιασθέντων αντιστοιχεί στα 2/3 του συνολικού πληθυσμού των Ασσύριων σε όλο τον κόσμο.30
    Συνολικά 3 εκατομμύρια χριστιανοί της Τουρκίας σφαγιάστηκαν, ενώ εκατομμύρια άλλοι εξορίστηκαν. Έτσι, έληξε με βάρβαρο τρόπο η τρισχιλιόχρονη ιστορία και παρουσία τους στην Μικρά Ασία.
    Την άνοιξη του 1920, ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ διέταξε τους κατοίκους στα χωριά της μητέρας μου, στα Ποντιακά Όρη, να ξεκινήσουν μια πορεία θανάτου προς την εξορία τους στη έρημο της Συρίας. Εξαναγκάστηκαν να προχωρούν με κατεύθυνση το νότο για επτά ή οχτώ μήνες, στις παγερές ορεινές περιοχές και στις άνυδρες πεδιάδες της νότιας Τουρκίας, χωρίς να ενδιαφέρεται κανένας για το φαγητό, το νερό ή το κατάλυμμά τους. Κατά τη διάρκεια αυτών των μαρτυρικών πορειών θανάτου, αναρίθμητοι ακόμη Πόντιοι έχασαν τη ζωή τους, αφού υπάρχουν τρόποι να σκοτώσεις κάποιον χωρίς όπλα. Η ιστορία της μητέρας μου τεκμηριώνει την ύπαρξη αυτών των τρόπων (Βλέπε: Thea Halo, »Ούτε το όνομά μου – Γενοκτονία και επιβίωση»: Μια αληθινή ιστορία του Πόντου, Γκοβόστης, 2001, σ. 206-213

    Σχόλιο από Αadist | 19/02/2014

  5. αρασκευή, 26 Δεκεμβρίου , 201411:53 π.μ
    Στο ΕΔΑΔ Τούρκος που είπε ότι είναι «διεθνές ψέμα» η Γενοκτονία των Αρμενίων
    Νέα ακρόαση στις 28 Ιανουαρίου

    1

    EmailShare
    ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΑΡΜΕΝΙΩΝ

    Σε νέα ακρόαση στη μείζονα σύνθεση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων παραπέμπεται στις 28 Ιανουαρίου η υπόθεση του Ντογού Περιντσέκ, ο οποίος είχε αρνηθεί την Γενοκτονία των Αρμενίων με δημόσιες δηλώσεις του στην Ελβετία.

    Σύμφωνα με ανακοίνωση του ΕΔΑΔ, ο κ. Περιντσέκ, δικηγόρος και αρχηγός του τουρκικού Κόμματος Εργαζομένων, είχε χαρακτηρίσει «διεθνές ψέμα» την Γενοκτονία, σε συνέδρια τον Μάιο, Ιούλιο και Σεπτέμβριο του 2005, στην Ελβετία, χωρίς ωστόσο να αμφισβητεί τις σφαγές και τις απελάσεις εις βάρος των Αρμενίων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1915 και έπειτα.

    Μετά την καταδίκη του από τις αρχές της Ελβετίας, τον Μάρτιο του 2007, ο Περινστέκ προσέφυγε στο ΕΔΑΔ, παραπονούμενος για παραβίαση του δικαιώματος στην ελευθερία της έκφρασης.

    Το δικαστήριο στο Στρασβούργο τον δικαίωσε στις 17 Δεκεμβρίου του 2013, με ψήφους πέντε υπέρ και δύο κατά, με το σκεπτικό ότι οι λόγοι για την καταδίκη του από τις ελβετικές αρχές δεν ήταν όλοι σχετικοί και ότι γενικότερα αποδείχθηκαν ανεπαρκείς.

    Η υπόθεση παραπέμφθηκε στη μείζονα σύνθεση του ΕΔΑΔ, μετά από αίτημα της ελβετικής Κυβέρνησης.

    Πηγή: ikypros/ΚΥΠΕ
    http://ikypros.com/?p=69904#sthash.EOZzZ8yj.dpuf

    Σχόλιο από ikypros/ΚΥΠΕ | 27/01/2015


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: