Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Νέλσον Μαντέλα: Ένας σπάνιος άνθρωπος

nelson-mandela-prison-bars

Ο θάνατος του Νέλσον Μαντέλα μπορεί να ήταν ένα αναμενόμενο γεγονός όσον αφορά τη φυσική εξέλιξη, όμως αποτελεί μια απώλεια πρώτου μεγέθους στο σύγχρονο κόσμο.

 Εκτός από την αντιρατσιστική του δράση ενάντια στο απαρντχάιντ, ο Μαντέλα έχει και ένανα άλλο ρόλο στα καθ’ ημάς όταν αρνήθηκε το 1993 -με μια αξιοπρέπεια που κανένας νεοέλληνας πολιτικός (ή ιστορικός) δεν έχει επιδείξει- να παραλάβει από το φασιστικό τουρκικό καθεστως το «βραβείο Κεμάλ Ατατούρκ».

Μιλώντας   στο ραδιοφωνικό πρόγραμμα της «SBS» στην Αυστραλία ο ομογενής νομικός της Νότιας Αφρικής Γιώργος Μπίζος περιγράφει άγνωστες πτυχές της ζωής του Νέλσον Μαντέλα, με τον οποίο συνδεόταν εδώ και έξι δεκαετίες.

Όπως είπε ο κ. Μπίζος, ο ρόλος του Κρέοντα δίδαξε τον Μαντέλα πως «ο ηγέτης θα πρέπει να κυβερνά δίκαια και όχι δικτατορικά αλλά και να μην φοβάται». Ο κ. Μπίζος  λέει πως ο Μαντέλα λάτρευε την Ελλάδα και ήταν γνώστης, κυρίως της αρχαίας Ελλάδας.

Συμμαθητής, συνεργάτης του ως νεαροί δικηγόροι, και συνήγορος του, ο κ. Μπίζος συνέδεσε το όνομα του με τη  υπεράσπιση του Μαντέλα. Ο Νέλσον Μαντέλα έχει πει και έχει γράψει για αυτόν: «Ο Γιώργος είναι αδερφός μου» . Ο 85χρονος Ελληνας δικηγόρος είναι ένας από τους θεματοφύλακες του Ιδρύματος Νέλσον Μαντέλα, που διαχειρίζεται τα περιουσιακά στοιχεία και τα πνευματικά δικαιώματα του πρώην προέδρου.

Σύμφωνα με ένα πρόσφατο άρθρο στην «Καθημερινή» του Ντάνιελ Χάουντεν, ανταποκριτή  της εφημερίδας «Independent» στην Αφρική, ο κ. Μπίζος ίσως έσωσε την ζωή του Μαντέλα, όταν τον έπεισε να προσθέσει τρεις λέξεις στην απολογία του το 1964:

«Καθώς ο Νέλσον Μαντέλα ετοιμαζόταν να εκφωνήσει τον πιο σημαντικό λόγο της ζωής του, προστέθηκαν τρεις λέξεις που επηρέασαν τη ροή της Ιστορίας της Νότιας Αφρικής. Το σκηνικό ήταν το εδώλιο μιας δικαστικής αίθουσας στην πρωτεύουσα, Πραιτώρια, όπου ο Μαντέλα, υπό δίωξη από το καθεστώς του απάρτχαϊντ, αντιμετώπιζε το ενδεχόμενο της θανατικής ποινής. Είχε κατηγορηθεί ότι συνωμοτούσε για τη βίαιη ανατροπή της λευκής κυβέρνησης, κατηγορία στην οποία είχε απαντήσει ότι μαχόταν για μια δημοκρατική Νότια Αφρική, ένα ιδεώδες για το οποίο ήταν διατεθειμένος να πεθάνει.

Οι τρεις λέξεις, που ειπώθηκαν το 1964, ήταν «if needs be» («αν χρειαστεί») και έστειλαν το μήνυμα στους δικαστές ότι δεν επιζητούσε να γίνει μάρτυρας. «Εισήχθησαν» την τελευταία στιγμή από τον συνήγορο και φίλο του Μαντέλα, Γιώργο Μπίζο, που έπεισε τον ηγέτη του αγώνα κατά του απαρτχάιντ να μετριάσει τα λόγια του. Προς γενική έκπληξη και ανακούφιση, ο Μαντέλα και οι υπόλοιποι εννέα κατηγορούμενοι απέφυγαν την εκτέλεση και καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη. Ο Γ. Μπίζος είναι πεπεισμένος ότι ο θάνατος των αναγνωρισμένων ηγετών του αγώνα για την ελευθερία της Νότιας Αφρικής θα οδηγούσε σε βίαιες συγκρούσεις, αντί για τη σχετικά ειρηνική μετάβαση στην κυριαρχία της πλειοψηφίας της οποίας ηγήθηκε ο Μαντέλα όταν βγήκε από τη φυλακή 27 χρόνια αργότερα».

«Ξύπνησα το πρωί που θα εκφωνούσε τον λόγο και είχα τις αμφιβολίες μου. Πήγα να τον βρω και του είπα ότι ανησυχώ για την τελευταία πρόταση», δηλώνει στην «Κ» ο διαπρεπής δικηγόρος. «Οι λέξεις ίσως έπαιξαν ένα ρόλο, αλλά υπήρχαν πιο βαρύνοντες παράγοντες», σημειώνει, όπως απειλές από τη Βρετανία και τις ΗΠΑ ότι θα αποσύρουν τη στήριξή του από τις αρχές του απαρτχάιντ.

Αλλά και η ζωή του ίδιου του κ. Μπίζου μοιάζει με μυθιστόρημα. Γεννήθηκε το 1928 στο Βασιλίτσι Μεσσηνίας αλλά βρέθηκε στη Νότια Αφρική:

«Το 1941, μετά την εισβολή των Γερμανών, επτά σύμμαχοι στρατιώτες από τη Νέα Ζηλανδία κρύφτηκαν κοντά στο χωριό. Ο πατέρας μου κέρδισε την εμπιστοσύνη τους και ανέλαβε την ευθύνη να τους μεταφέρει στην Κρήτη. Με τη βοήθεια ενός Αρμένιου φούρναρη κατάφερε τελικά να τους φυγαδεύσει, χωρίς να το καταλάβουν οι γερμανοί κατακτητές. Φύγαμε τελικά εγώ, ο πατέρας μου και οι στρατιώτες για την Κρήτη, νομίζοντας ότι το νησί είναι ελεύθερο. Εκεί επιβιβαστήκαμε σε ένα αγγλικό πλοίο, το οποίο μας μετέφερε στην Αίγυπτο. Στην Αίγυπτο μείναμε μαζί με τον πατέρα μου για τρεις μήνες. Μετά την προέλαση των Ιταλών προς την Αίγυπτο φύγαμε τελικά και βρέθηκα στη Νότια Αφρική» .

Εμαθε Αγγλικά και Αφρικάανς (τη γλώσσα της λευκής μειοψηφίας) και έγινε δεκτός ως φοιτητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Witwatersrand, όπου γνώρισε τον νεαρό Μαντέλα και ενεπλάκη με τον αγώνα κατά του απαρτχάιντ. Ο ριζοσπαστισμός του προκάλεσε την οργή της ελληνικής κοινότητας στη Νότια Αφρική, που έστειλε μία αντιπροσωπεία στον πατέρα του, ζητώντας του να θέσει υπό έλεγχο τον γιο του. Του είπαν χαρακτηριστικά: «Δεν είναι ο ρόλος μας να βγάλουμε το φίδι από την τρύπα, ήρθαμε εδώ για να βγάλουμε χρήματα». Η απάντηση του πατέρα του Μπίζου ήταν ότι «είναι πάνω από 20 χρονών, δεν μπορείτε να του πείτε τι να κάνει».

——————

Πολύ ενδιαφέρουσα είναι μια συνέντευξη του Γιώργου Μπίζου  στο euronevs:

EURONEWS: Μαζί μας από το Γιοχάνεσμπουργκ είναι ο Γιώργος Μπίζος, προσωπικός φίλος του Νέλσον Μαντέλα και ο άνθρωπος που τον υπερασπίστηκε όσο κανένας την περίοδο του Απαρτχάιντ. Ήταν ο δικηγόρος του, αλλά και ο σύντροφος που συνέχεια τον επισκεπτόταν στην φυλακή. Έχει γράψει μάλιστα και βιβλίο για αυτό.

Στη Νότια Αφρική λένε ότι αν ο Μαντέλα είναι ο πατέρας της χώρας, εσείς είστε ο πνευματικός της πατέρας. Κύριε Μπίζο, σας καλωσορίζω στο Euronews.

Γ. ΜΠΙΖΟΣ: Ευχαριστώ και εγώ που μου δίνετε την ευκαιρία να μιλήσω στην Ελλάδα και τις άλλες χώρες του κόσμου.

Ε: Πως θα μου χαρακτηρίζατε με δυο λόγια τον Μαντέλα;

Γ.Μ.: Είναι ο άνθρωπος ο οποίος θυσίασε την ζωή του, όχι για τον εαυτό του, αλλά για το καλό του λαού της Νοτίου Αφρικής, του λαού της Αφρικής και των λαών του κόσμου.

Ε: Ποια στιγμή ή περιστατικό από την πολυετή φιλία σας ξεχωρίζετε εσείς περισσότερο;

Γ.Μ.: Το ότι ήταν διατεθειμένος να μη μείνει ως πρόεδρος περισσότερο από μια θητεία, να δώσει παράδειγμα και στους πολιτικούς της Νοτίου Αφρικής αλλά και προφανώς σε ολόκληρη την ήπειρο της Αφρικής που συνηθιζόταν να μένει ο πρόεδρος εφ’ όρου ζωής, καθώς αν και δήλωναν δημοκράτες, είχαν καταντήσει δικτάτορες.

Ε: Αλήθεια, πώς γνωριστήκατε με τον Μαντέλα;

Γ.Μ.: Γνώρισα τον Νέλσον Μαντέλα ως συμμαθητή το 1948. Ήταν πρεσβύτερός μου, έγινε δικηγόρος πριν από εμένα. Το ’54 δεν τον αναγνώρισε ένας δικαστής και τον ρώτησε «ποιος είσαι εσύ;». Απάντησε ότι «είμαι ο Νέλσον Μαντέλα και είμαι δικηγόρος». Τον ρωτά: «Πού είναι το χαρτί το οποίο δείχνει ότι είσαι δικηγόρος;». «Δεν το έχω μαζί μου», του απαντά, καθώς αυτό συνηθίζονταν. «Να φύγεις, δεν θα σου δώσω το δικαίωμα να μιλήσεις» του λέει τελικά ο δικαστής. Μου ανέθεσε την υπόθεση, την κερδίσαμε στο δικαστήριο και γίναμε πάρα πολύ καλοί φίλοι.

Ε: Επισκεπτόσασταν τον Μαντέλα σε τακτά χρονικά διαστήματα στη νήσο Ρόμπεν, όπου πέρασε τα 18 από τα συνολικά 27 χρόνια που ήταν φυλακισμένος. Τι θυμάστε πιο έντονα από εκείνην την περίοδο;

Γ.Μ.: Ήταν άνθρωπος ο οποίος ήταν αισιόδοξος ότι μια μέρα θα αποκτήσει ο λαός της Νοτίου Αφρικής την ελευθερία, τη δημοκρατία και ισότητα. Και όταν πρώτη φορά πήγα στο νησί, ήρθε με οκτώ φύλακες. Ερχότανε στη μέση αυτών των οκτώ ανθρώπων. Πήγα και τον αγκάλιασα. Με ρώτησε τι κάνει η οικογένειά του και μου είπε: «Γιώργο δεν είμαι εδώ για πολλά χρόνια, αλλά έχασα τους τρόπους μου, δεν σε σύστησα στην τιμητική μου φρουρά». Και σύστησε τον καθένα από τους φρουρούς.

Ε: Όταν αποσύρθηκε από την εξουσία, απέφυγε την οποιαδήποτε πολιτική παρέμβαση. Με εξαίρεση το θέμα του ΑΙDS. Γιατί;

Γ.Μ.: Διότι ήταν μυστική αρρώστια, την οποία δεν παραδέχονταν. Έχασε τον πρώτο του γιο από το AIDS. Η οικογένεια δεν ήθελε να γίνει γνωστό. Αυτός επέμενε να γίνει δημόσιο και κατηγόρησε μάλιστα τον τότε πρόεδρο, τον Μπέκι, ότι δεν έκανε αρκετά για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

 Euronews.

Advertisements

06/12/2013 - Posted by | -Γεωπολιτικά, -Ιδεολογικά, -Τουρκία, -αντιφασιστικά, Αντιρατσιστικά

3 Σχόλια »

  1. Βέβαια ο Μαντέλα λέει,σύμφωνα με το δημοσιευμα, ότι δεν παρέλαβε το βράβείο λόγω της τωρινής κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία και ότι δεν θέλει να προσβάλει τη μνήμη του αρχιρατσιστή κεμάλ.

    Σχόλιο από Θεόδωρος Σαρηπαυλίδης | 07/12/2013

  2. Ο Νέλσον Μαντέλα έπραξε όσα έπραξε στον βωμό της προσπάθειας του για την κατάργηση του απαρχαιντ.Πάλεψε κατά της κυριρχίας των λευκών , κατά της κυριαρχίας των Μαύρων, πρός όφελος της χώρας του.Δεν επέτυχε να εξαλείψει την διαίρεση της χώρας του ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς ούτε και τα όσα αυτή παράγει. Θα κριθεί απ οτον Νοτιοαφρικανικό λαό και απο την Ιστορία κατά συνέπεια.

    Ομως υπάρχει μια πτυχή που σωστά αναδείξατε με την εικόνα σας, αυτής της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία.Δυστυχώς παμπολλοι έχουν πέσει στην παγίδα να μην εξετάζουν την Τουρκία ως ολότητα αλλα να να απομονώνουν δομικά στοιχεία της.

    Το λάθος αυτό πρώτος το έπραξε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, μετά επακολούθησε ο δικτάτορας Ιωαννης Μεταξάς, ο Αρχιστράτηγος Παπάγος, η Βασιλομήτωρ -μέλος της Χιτλερικής Νεολαίας Φρειδερίκη και ο Βασιλεύς Παύλος, ο δικτάτορας Παπαδόπουλος ,ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Κώστας Καραμανλής, ο Γιώργος Παπανδρέου, αυτα σε ηγετικό επίπεδο.

    Προσωπικά δεν με ενοχλεί ιδαίτερα που ο Νέλσον Μαντέλα δεν το γνώριζε.Ομως σφόδρα με εξοργίζει που οι Ελληνες σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ιεράρχησης ξεχνούν ονόματατα τοιυ Τουρκικού Εθνικισμού (Κεμάλ,Ινονού,Μπαγιάρ,Ιπεκτσί). Ειδικά για τον τελευταίο πρέπει να επισημανθεί πως μιά πλειάδα επιφανών Ελληνων πολιτικών , Ανθρώπων της Μουσικής, των Γραμμάτων, των Τεχνών κατέχουν βραβείο θεσπισμένο στο όνομα της Ελληνοτουρκικής φιλίας που φέρει το όνομα του. Φυσικά ο Αμπντί Ιπεκτσί υπήρξε φιλερεινιστής θα έλεγα της ίδιας κοπής και της ίδιας σχολής του Μουσταφά Κεμάλ στην οποία θήτευσε και ο Αδόλφος Χίτλερ και ως άριστος μαθητής της διέπραξε όσα διέπραξε .

    Σχόλιο από Γρέγος Ακρίτας | 08/12/2013

  3. Πολύ ενδιαφέρον.
    Δεν ξέρω κατά πόσο ισχύει το δημοσίευμα Νοτιοαφρικανικής εφημερίδας, της Pretoria news, ότι τελικά το αποδέχτηκε το βραβείο αργότερα, το 1999.
    (Χωρίς αυτό να μειώνει την αρχική του άρνηση να παραλάβει το βραβείο)

    “ Where he felt it was necessary, however, Mandela declined awards – for example the Atatürk International Peace Prize, which he refused in 1992, citing human rights violations by Turkey during that period.

    He later accepted the award, in 1999.”
    http://www.iol.co.za/pretoria-news/awards-from-far-and-wide-1.1344218

    Σχόλιο από Ντίνος | 24/01/2014


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: