Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

….είναι ίδια όλα τα σκατά;

Ηλίθιοι ή προβοκάτορες οι δολοφόνοι του Νέου Ηρακλείου;

Δύο άτομα έχασαν τη ζωή τους στις 7 το απόγευμα στο Νέο Ηράκλειο από πυροβολισμούς αγνώστων έξω από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής, στη λεωφόρο Ηρακλείου. Ένας ακόμα τραυματίας διεκομίσθη στο νοσοκομείο με τραύμα στη θωρακική χώρα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, δύο δράστες με κράνη, πάνω σε μοτοσικλέτα, πυροβόλησαν πολλές φορές με όπλο διαμετρήματος 9 χιλιοστών, εναντίον των θυμάτων.

Οι δράστες σταματησαν τη μοτοσικλέτα πλησίον των γραφείων της Χρυσής Αυγής. Κατευθύνθηκαν στο κάθετο στενό, Μεγάλου Κωνσταντίνου, που βρίσκεται η είσοδος του κτιρίου στο οποίο στεγάζονται, στον πρώτο όροφο, τα γραφεία της οργάνωσης ενώ στο ισόγειο λειτουργεί καφετέρια. Έξω από το κτίριο βρίσκονταν τέσσερα άτομα. Οι δράστες πυροβόλησαν και δολοφόνησαν τα δύο άτομα ενώ τραυμάτισαν σοβαρά το τρίτο –άλλος ένας πρόλαβε να κρυφτεί στα γραφεία– και στη συνέχεια διέφυγαν με τη μοτοσικλέτα στους δρόμους του Νέου Ηρακλείου. Αργότερα, μία κλεμμένη μοτοσικλέτα, που ενδεχομένως να χρησιμοποίησαν οι δράστες, βρέθηκε κοντά στο σημείο της επίθεσης, στην οδό Αυξεντίου.
Όπως αναφέρουν πληροφορίες από αξιόπιστες πηγές, οι δράστες αφού έριξαν δύο φορές σε κάθε θύμα, στη συνέχεια πυροβόλησαν τουλάχιστον άλλες τέσσερις φορές τον καθένα. Το ίδιο επιχείρησαν και με τον τρίτο που διακομίστηκε βαριά τραυματισμένος στο «Γ. Γεννηματάς».

Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, από τον τόπο του εγκλήματος έχουν περισυλλεγεί 12 κάλυκες, που θα μεταφερθούν για βαλιστική έρευνα στα εγκληματολογικά εργαστήρια.

Σύμφωνα με εισαγγελικές πηγές το πιθανότερο σενάριο που εξετάζεται είναι η τρομοκρατική ενέργεια. Η ηγεσία της Εισαγγελίας ενημερώνεται συνεχώς από την Εισαγγελία Πρωτοδικών για τις έρευνες που ήδη έχει αρχίσει η Αντιτρομοκρατική, ενώ επισήμως οι εισαγγελείς επιβεβαιώνουν ότι και τα δύο θύματα ήταν μέλη της Χρυσής Αυγής.

Από την Εισαγγελία Πρωτωδικών επισημαίνεται ότι «εδώ και αρκετή ώρα την υπόθεση ανέλαβε η Αντιτρομοκρατική υπό την εποπτεία του εισαγγελέα τρομοκρατίας κ. Κώστα Τζαβέλλα και κλιμάκιο εισαγγελέων βρίσκεται σε ετοιμότητα για οποιαδήποτε έρευνα ή ενέργεια χρειαστεί».

Τα θύματα

Οι δύο νεκροί, Γιώργος Φουντούλης, γεννημένος το 1986, και Μανώλης Καπελώνης, γεννημένος το 1991, μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο Αγία Όλγα. Σύμφωνα με τους γιατρούς έφεραν τραύματα από όπλα στο κεφάλι και στην κοιλιά.

Ο 29χρονος τραυματίας, Αλέξανδρος Γέροντας, που νοσηλεύεται στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Γ.Γεννηματας, είναι βαριά τραυματισμένος, οδηγηθηκε στο χειρουργείο και υπάρχει αισιοδοξία των γιατρών ότι μπορεί να διασωθεί. Φέρει διαμπερές τραύμα στο αριστερό ημιθωράκιο, και κατά τη διάρκεια της εγχείρισης, οι χειρουργοί αφαίρεσαν από το Γέροντα, πατέρα δυο παιδιών, σφαίρα από τη σπλήνα.
Μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Star, o εκπρόσωπος τη Χρυσής Αυγής, Ηλίας Κασιδιάρης, είπε ότι οι νεκροί ήταν μέλη του κόμματος.

Ο ίδιος έκανε λόγο για εν ψυχρώ εκτέλεση, λέγοντας ότι ο συνοδηγός της μοτοσικλέτας κατέβηκε και πυροβόλησε τα θύματα από πολύ μικρή απόσταση. «Τους πυροβολούσαν ακόμη και όταν ήταν στο έδαφος, μέχρι να αδειάσουν τα όπλα τους» πρόσθεσε.

http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231271710

………………………………………………………………………………………………………….
…………………………………………………
………………………..

Ν. Βούτσης: «Η δολοφονική επίθεση λειτουργεί αντικειμενικά προβοκατόρικα-Δεν χρειάζονται όμως εικοτολογίες»

Ο γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Βούτσης, μίλησε στο Κόκκινο για τη δολοφονική επίθεση στα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Ν. Ηράκλειο, που είχε ως αποτέλεσμα δυο νεκρούς και έναν τραυματία.

Το απομαγνητοφωνημένο κείμενο της συνέντευξη του Νίκου Βούτση:

  • Θέλουμε το σχόλιό σας για την χθεσινοβραδινή επίθεση..

Είναι ένα δραματικό συμβάν αυτή η εγκληματική ενέργεια και πρώτα απ΄ όλα ξεχωρίζω και το λέω εμφατικά  την ανθρώπινη διάσταση, η οποία είναι παρούσα με συγκλονιστικό τρόπο, διότι δυο νέοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από εγκληματική ενέργεια εναντίον τους κι ένας τρίτος διακινδύνευσε σοβαρά. Αυτή η διάσταση, πέραν των πολιτικών συνεπειών και απόνερων, πέραν της γενικότερης επικινδυνότητας που λειτουργεί αυτή η ενέργεια για το σήμερα και το αύριο στην κοινωνία και την πολιτική ζωή του τόπου, αυτή η διάσταση η ανθρώπινη πρέπει μ΄ ένα διακριτό τρόπο και εμφατικά να τοποθετείται στο κάδρο της όποιας συζήτησης αυτές τις μέρες. Διότι ακριβώς ο Ρουβίκωνας του αίματος, αν τον διαβεί κανείς, είναι αυτός που θέτει κάποια όρια στην όποια αντιπαράθεση, την πολιτική ή όποια άλλη. Κι αυτό είναι συγκλονιστικό πραγματικά. Δημιουργεί τομή.

  • Διαβάζουμε σήμερα σε αρκετά πρωτοσέλιδα, έχω μπροστά μου και την ΑΥΓΗ και αρκετές άλλες εφημερίδες που μιλούν για προβοκάτσια. Συμμερίζεστε αυτή την άποψη;… Και από τα σχόλια του κόσμου που εμείς παίρνουμε….

Θέλω να είμαι πολύ ακριβής. Η αριστερά δεν το κάνει αυτό, πολιτικαντισμοί τέτοιες ώρες θα ήταν αδιανόητο. Θέλω να είμαι πάρα πολύ σαφής σ΄ αυτό που θα σας πω και γνωρίζετε ότι έχω μεγάλη εμπειρία να λέω μάλλον σωστά πράγματα για τέτοια ζητήματα.  Το εάν αυτή η ενέργεια λειτουργεί προβοκατόρικα ή όχι για το πολιτικό σκηνικό νομίζω ότι είναι αυταπόδεικτο.  Δηλαδή  δεν είναι τυχαίο ότι συμπίπτουν από πολλές πλευρές ότι λειτουργεί πράγματι αποσταθεροποιητικά, προσπαθεί να βγάλει την πυξίδα από εκεί που έχει μπει μέσα από τις κοινωνικοπολιτικές αντιπαραθέσεις αυτής της περιόδου, να την στρέψει κάπου αλλού. Μ¨ αυτή την έννοια λειτουργεί προβοκατόρικα.

Το αν είναι προβοκάτσια, δηλαδή αν είναι σχεδιασμένο να γίνει κάτι τέτοιο από κάποιες υπηρεσίες, από κάποιους προβοκάτορες του ίδιου χώρου ή οτιδήποτε άλλο, το θεωρώ εξαιρετικά παρακινδυνευμένο για να το υπαινίσσεται κάποιος, χωρίς βεβαίως να αποκλείεται τίποτα. Γιατί ξέρετε ότι σε περιόδους κρίσης και έντασης όλα τα λουλούδια ανθίζουν.  Και οι υπηρεσίες παρεμβαίνουν και τα πάντα.  Αλλά ήθελα να κάνω αυτή τη διάκριση Δηλαδή η έννοια της προβοκάτσιας δεν είναι μονοσήμαντη. Αντιλαμβάνεστε. Δηλαδή μπορεί εκ των πραγμάτων να λειτουργεί προβοκατόρικα –και αυτό είναι σίγουρο- σε σχέση με την ανάπτυξη του μαζικού κινήματος, την πρόοδο ας πούμε των ερευνών για την Χρυσή Αυγή, για μια σειρά από ζητήματα.. την ένταση των κοινωνικών αγώνων αυτής της περιόδου. Ως προς αυτό δέχομαι απολύτως, αν αυτό εννοούν, τα πρωτοσέλιδα των ΝΕΩΝ, της ΑΥΓΗΣ .. κ.λπ., που  συμπίπτουν. Μην κάνουμε όμως το λάθος να θεωρήσουμε ως δεδομένο ότι είναι κάποιοι οι οποίοι είναι προβοκάτορες επί τούτοις. Δηλαδή μπορεί να είναι έτσι, μπορεί και να μην είναι. Γι αυτό δεν χρειάζονται εικοτολογίες, ούτε χρειάζεται και μια εμμονή που υπήρχε από πλευρές της αριστεράς και στο παρελθόν.  Είναι πολύ σύνθετα τα πράγματα για να έχει κανείς μονοσήμαντες απόψεις.

  • Θεωρείτε ότι ανοίγει η πόρτα για να ξαναζεσταθεί αυτή η θεωρία των δύο άκρων;…

Για κάποιους θερμοκέφαλους είναι σίγουρο, δηλαδή της ακροδεξιάς πτέρυγας της Ν.Δ. Πιστεύω όμως ότι αυτά καθαυτά τα γεγονότα ξέρετε όταν συμβαίνουν κι έχουν μια τραγική μια δραματική κλίμακα που υπερβαίνει τη συγκυρία, τους τακτικούς πολιτικούς ελιγμούς κ.λπ., πολλές φορές λειτουργούν καθαρτήρια σε σχέση  με τις γραμμές και τις στρατηγικές. Δηλαδή μπορεί να δεις, ενώ εκ πρώτης όψεως αυτή η θεωρία που κάποιοι θα προσπαθήσουν να πλασαριστεί ξανά σαν βασική στην ατζέντα της πολιτικής αντιπαράθεσης, παρόλα αυτά να μην συμβαίνει. Διότι το καθαυτό γεγονός υπερβαίνει την τακτική του διαχείριση.

http://left.gr/news/n-voytsis-i-dolofoniki-epithesi-leitoyrgei-antikeimenika-provokatorika-den-hreiazontai-omos#sthash.40OfYp6h.dpuf

———————————————————————————————————————————————-

«Η στρατηγική της έντασης»: τρομοκρατικά χτυπήματα και ενοχοποίηση της Aριστεράς στην Ιταλία του 1970

Posted on 2 Νοεμβρίου, 2013 3:21 πμ από 

 

Ένα κείμενο το οποίο δείχνει να είναι ιδιαίτερα επίκαιρο σήμερα (αν και είναι ούτως ή άλλως επίκαιρο διαχρονικά), απαλλοτριώνει ο DrAluca από το site Barikat.gr.

της Κατερίνας Σκαργιώτη

Η έρευνα για την ανάπτυξη της τρομοκρατίας στην Ιταλία του 1970 έχει αναδείξει πολλές πτυχές της λειτουργίας του παρακράτους, της σύνδεσής του με το επίσημο κράτος καθώς και την ενοχοποίησης των αριστερών κινημάτων. Η δράση των παρακρατικών οργανώσεων κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης δεκαετίας αποτελούν παράδειγμα και αντικείμενο μελέτης για εκείνους που επιθυμούν να κατανοήσουν πως ο φασισμός μπορεί να γίνεται εργαλείο στα χέρια του συνασπισμού εξουσίας.

Εργατικοί αγώνες και κοινωνικός αναβρασμός

Μια προσεκτική ανάγνωση στη μεταπολεμική ιστορία της Ιταλίας μας καθιστά σαφές ότι οι χαμένοι του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (όσοι υποστήριζαν το φασιστικό κόμμα του Μουσολίνι) παρεισέφρησαν είτε σε παράνομες είτε σε νόμιμες ακροδεξιές οργανώσεις ή ακόμα και σε καίριες θέσεις του Στρατού. Αυτές οι οργανώσεις έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο ψυχροπολεμικό κλίμα της μεταπολεμικής περιόδου. Όπως συνέβη και σε άλλα κράτη (π.χ. Ελλάδα) οι ακροδεξιοί αποτέλεσαν την ανομολόγητη βοήθεια της κυβέρνησης των Χριστιανοδημοκρατών ώστε να πληγεί η Αριστερά και να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να κυβερνήσει.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 στην Ιταλία αναπτύσσονται φοιτητικοί αγώνες, κοινωνικά κινήματα καθώς και ο συνδικαλισμός στο βιομηχανοποιημένο Βορρά. Οι εργατικοί αγώνες του 1968-69, το Autumno Caldo (Θερμό Φθινόπωρο) της Ιταλίας, υπονόμευσαν βαθιά την οικονομική εξουσία της χώρας και άλλαξαν τον συσχετισμό ισχύος. Οι απεργίες ξεκίνησαν σταδιακά από την άνοιξη του 1968 σε μεγάλες επιχειρήσεις όπως η Fiat, η Pirelli και η Siemens, με κύρια αιτήματα  την μείωση του ωραρίου και την αύξηση των μισθών, όπως προβλεπόταν στη συλλογική σύμβαση του 1966. Τα συνδικάτα των εργαζομένων στις αυτοκινητοβιομηχανίες υπήρξαν πρωτοπόρα, καθώς το Σεπτέμβριο του 1969 προχώρησαν σε αναστολή των εργασιών (με μεγάλες απώλειες στη παράγωγη) και σε μεγαλειώδεις πορείες στο κέντρο του Μιλάνο και του Τορίνο. Ακόμη, ορόσημο για τις κινητοποιήσεις του 1969 αποτέλεσε η «διασταύρωση» του εργατικού κινήματος με τις φοιτητικές πορείες: στις 3 Ιουλίου 1969 οι φοιτητές διαδήλωσαν στο Τορίνο μαζί με τους εργάτες και πραγματοποίησαν συνελεύσεις στις οποίες αποφάσισαν να συστήσουν κοινό αγνωστικό μέτωπο.

Από την άλλη, οι φοιτητές έχοντας βιώσει την εμπειρία του Γαλλικού Μάη οργανώθηκαν διεκδικώντας αξιοκρατικότερο σύστημα εισαγωγής στο πανεπιστήμιο, κατάργηση της δογματικής γνώσης, άνοιγμα των πανεπιστημίων στη κοινωνία και δηλώνοντας την συμπαράσταση τους στην εργατική τάξη. Μετά τους αγώνες αυτούς, η Αριστερά ισχυροποιήθηκε. Η ζημιά που επέφερε στην αστική τάξη η εργατική απειθαρχία ήταν σοβαρότατη.[1] Και ενώ η χώρα βρισκόταν σε διαρκή απεργιακό κλοιό και η κυβέρνηση αδυνατούσε να επιβληθεί στους ολοένα αυξανόμενους απεργούς, η λύση έπρεπε να δοθεί με διαφορετικό τρόπο: Το Δεκέμβριο του 1969 και ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις για την υπογραφή νέας συλλογικής σύμβασης (με ευνοϊκότερους όρους για τους εργαζόμενους) που θα αποτελούσε μεγάλη νίκη για την ιταλική εργατική τάξη, στις 12 Δεκεμβρίου πραγματοποιείται βομβιστική επίθεση στο κέντρο του Μιλάνο, στην Αγροτική τράπεζα της Ιταλίας. Τελικός απολογισμός 17 νεκροί και 88 τραυματίες.[2] Το χτύπημα αποδόθηκε εξαρχής σε αριστερές οργανώσεις και αναρχικούς κύκλους. Αρχικά κατηγορείται ο αναρχικός Πιέτρο Βαλπρέντα και αμέσως σχηματίζεται κατηγορητήριο και για τον αναρχικό Τζιουζεπε Πινέλλι. Τρεις μέρες μετά τη σύλληψη του ο Πινέλλι εκπαραθυρώνεται κατά τη διάρκεια της ανάκρισης και το γεγονός καταγράφεται επισήμως ως «θάνατος εξαιτίας ψυχολογικής νόσου». Τελικά το 2005 κατόπιν ερευνών εκδόθηκε καταδικαστική απόφαση για μέλη της ακροδεξιάς οργάνωσης Οrdine Nuovo (Νέα Τάξη) για τη βομβιστική επίθεση στην Αγροτική Τράπεζα της Ιταλίας.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου οι βομβιστικές επιθέσεις των ακροδεξιών ήταν καθοδηγούμενες από τη CIA , τη μασονική στοά P2 και το Βατικανό. Τα στελέχη της P2 (Προπαγάνδα 2) προέρχονταν από την ελίτ της ιταλικής κοινωνίας (αξιωματικοί, υπουργοί, δικαστικοί κ.α.) και φρόντιζαν να παροτρύνουν και να χρηματοδοτούν ακροδεξιές οργανώσεις, ώστε να πραγματοποιούν τρομοκρατικά χτυπήματα.[3] Οι διασυνδέσεις της μασονικής στοάς άρχισαν να αποκαλύπτονται μετά το 1981, όταν ο ιταλικός τύπος άρχισε να βγάζει στην επιφάνεια ένα τραπεζικό σκάνδαλο στο όποιο ήταν αναμεμειγμένη η Τράπεζα του Βατικανού. Στη πορεία αποκαλύφθηκε πως το Βατικανό χρηματοδοτούσε γενναία τη P2 για να πραγματοποιεί τρομοκρατικά χτυπήματα.[4] Όπως αποκαλύφθηκε μέσω του σκανδάλου, αλλά και όπως ήταν γενικά γνωστό, η ανάμειξη της Καθολικής Εκκλησιάς στο πολιτικό γίγνεσθαι ήταν δεδομένη. Δεν ήταν άλλωστε κρυφές οι χρηματοδοτήσεις της Τράπεζας του Βατικανό προς το κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της πρακτικής που ακολουθούσε η P2 ήταν η «σφαγή της Μπολόνια». Επρόκειτο για βομβιστική ενέργεια στο σιδηροδρομικό σταθμό της ιταλικής πόλης στις 2 Αυγούστου 1980. Ο απολογισμός ήταν 85 νεκροί και 200 τραυματίες και τα πρωτοσέλιδα έδειχναν αριστερό τρομοκρατικό χτύπημά. Περίπου μια δεκαετία αργότερα αποκαλύφθηκε πως η μασονική στοά είχε φροντίσει να χρηματοδοτήσει και να εξοπλίσει τη νεοφασιστική οργάνωση Ordine Nuovo (Νέα Τάξη) για τη πραγματοποίηση του χτυπήματος.

Η επιλογή των χτυπημάτων δεν ήταν τυχαία. Όπως και στη περίπτωση της Μπολόνια οι παρακρατικοί επέλεγαν πόλεις όπου η Αριστερά είχε μεγάλη εκλογική και οργανωτική δύναμη, ώστε με κατασκευασμένα στοιχεία να αποδίδεται το χτύπημα σε αριστερές οργανώσεις.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας

Η περίοδος από το τέλος της δεκαετίας του 1960 έως τα τέλη του 1970 αποτέλεσε για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας «τα χρόνια της μετάβασης». Ο θάνατος του γενικού γραμματέα Παλμίρο Τολιάτι έφερε στην ηγεσία του κόμματος τον Λουίτζι Λόνγκο και το 1972 τον Ενρίκο Μπερλινγκουέρ. Ο δεύτερος εκπροσωπούσε τη Τρίτη γενιά κομμουνιστών. Ανδρώθηκε πολιτικά μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου ενώ διατηρούσε σαφείς αποστάσεις από τη σοβιετική ηγεσία (αφορμή για τις «ψυχρές» σχέσεις Μπερλινγκουέρ – Μόσχας αποτέλεσε η καταδίκη της σοβιετικής  επέμβασης στη Τσεχοσλοβακία, από τον Ιταλό ΓΓ, στο πλαίσιο διάσκεψης των κομμουνιστικών κομμάτων, τον Ιούνιο του 1969). Κατά την περίοδο της θητείας του το Κομμουνιστικό  Κόμμα πραγματοποίησε μια πολιτική στροφή συναινώντας στην είσοδο της χώρας στο ΝΑΤΟ. Επίσης, για μεγάλο χρονικό διάστημα, μετά τις εκλογές του 1976, βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις με τη κυβέρνηση των Χριστιανοδημοκρατών και τον πρωθυπουργό Άλντο Μόρο για τη πιθανότητα συγκυβέρνησης.[5] Αυτή η εξέλιξη του κόμματος απογοήτευσε πολλά μέλη τα οποία θεώρησαν πως έχει χάσει τη ταυτότητα του.

Ερυθρές Ταξιαρχίες

Μέσα σε αυτό το κλίμα ακροδεξιών τρομοκρατικών χτυπημάτων, της απογοήτευσης από το Κομμουνιστικό Κόμμα και των θεωριών για ένοπλη πάλη και ανταρτικό πόλεων, γεννηθήκαν οι Ερυθρές Ταξιαρχίες (Brigatte Rosse). Η περίοδος στρατολόγησης στην οργάνωση ξεκίνησε στις αρχές του 1970. Τα βασικά στελέχη ήταν ο Ρενάτο Κούρτσιο, η Μάρα Καγκόλ και ο Μάριο Μορέττι. Οι πρώτες ενέργειες των Ερυθρών Ταξιαρχιών είχαν συμβολικό χαρακτήρα (π.χ. εμπρησμοί οχημάτων στελεχών του βιομηχανικού χώρου) και γενικά βασίζονταν σε μια τακτική αποφυγής της κατά μέτωπο επίθεσης. Ακολούθησαν 4 απαγωγές και το πρώτο σοβαρό χτύπημα της οργάνωσης πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 1974, όταν μέλη της απήγαγαν τον εισαγγελέα της Γένοβα, ζητώντας ως αντάλλαγμα την αποφυλάκιση δύο μελών της οργάνωσης. Στόχος των Ερυθρών Ταξιαρχιών ήταν να δημιουργήσουν μια ισχυρή ιδεολογική συσπείρωση μέσα στην εργατική τάξη, πράγμα που εν μέρει φαίνεται να πέτυχαν, καθώς πολλά μέλη της οργάνωσης προερχόντουσαν από αυτήν και ήταν υπέρμαχοι του ένοπλου αγώνα, όπως ο Αλμπέρτο Φραντζεσκίνι. Παράλληλα, όπως αποκαλύφθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1980, οι Ερυθρές Ταξιαρχίες είχαν αναπτύξει ένα μεγάλο δίκτυο υποστήριξης που δρούσε επικουρικά και είχε στρατολογηθεί μέσα από την πολική ζύμωση στα πανεπιστήμια της χώρας, κατά τις δεκαετίες 1960 και 1970. Σήμα κατατεθέν της ήταν το γεγονός ότι τα χτυπήματα στόχευαν στο κέντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Χαρακτηριστική η περίπτωση της απαγωγής και δολοφονίας του ιταλού πρωθυπουργού Άλντο Μόρο. Συνέβη τη περίοδο προσέγγισης Αριστεράς-Δεξιάς, όταν ο Ιταλός πρωθυπουργός έκανε λόγο για συνύπαρξη και εθνική ενότητα. Ο Τζούλιο Αντρεότι ο οποίος ηγούνταν της κυβερνητικής συμμαχίας είχε αποφασίσει να τηρήσει σκληρή στάση απέναντι στους τρομοκράτες και να μη συνδιαλαγεί μαζί τους. Σημαντική ήταν πιθανότατα και η εμπλοκή των ΗΠΑ που δεν ήθελαν την Αριστερά στην κυβέρνηση σε μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ. Ο Αντρεότι ερμήνευσε τις εκκλήσεις του Μόρο για αποδοχή της ανταλλαγής αιχμαλώτων (σ.σ. οι Ερυθρές Ταξιαρχίες ζητούσαν την απελευθέρωση 13 μελών της) ως αβάσιμες και θεωρούσε ότι ο Ιταλός πρωθυπουργός βρίσκεται υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών. Παρά τη σχεδόν δίμηνη κράτηση του Μόρο η ιταλική κυβέρνηση δεν ενέδωσε στα αιτήματα των Ερυθρών Ταξιαρχιών και ο Ιταλός πρωθυπουργός δολοφονήθηκε στις 9 Μάιου 1978. Αυτό το χτύπημα καθώς και η δολοφονία του συνδικαλιστή Γκουίντο Ροσσα ένα χρόνο μετά, το 1979, αποτέλεσαν τα «μοιραία λάθη» για τη δημοτικότητα της οργάνωσης. Είχαν ήδη προκύψει εσωτερικές διαφωνίες και προβληματισμός για τη μονόπλευρη ένοπλη δράση, χωρίς την ταυτόχρονη έκφραση πολιτικού λόγου. Η συνοχή της οργάνωσης εξασθένησε, λόγω των ιδεολογικών διαφοροποιήσεων. Οι Ερυθρές Ταξιαρχίες διασπάστηκαν επισήμως το 1984 σε Μαχόμενο Κομμουνιστικό Κόμμα (BR-PCC) και Ένωση Μαχόμενων Κομμουνιστών (BR-PUCC). Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 η οργάνωση είχε χάσει το λαϊκό της έρεισμα και είχε απομονωθεί από την εργατική τάξη. Το 1984 οι Κούρτσιο, Μορετι και Γιανέλι από τη φυλακή έγραψαν ανοιχτή επιστολή με τίτλο «Οι διεθνείς συνθήκες δεν επιτρέπουν τη συνέχιση του ένοπλου αγώνα». Οι μαζικές συλλήψεις από τις ιταλικές αρχές το 1989 οδήγησαν στην απενεργοποίηση της οργάνωσης, καθώς οδηγήθηκαν  στη φυλακή τα περισσότερα μέλη των Ερυθρών Ταξιαρχιών. Περίπου 200 παραμένουν μέχρι και σήμερα έγκλειστα.[6]

………………………………………………………………..
………………………………………………………………..

http://parallhlografos.wordpress.com/2013/11/02/%CE%B7-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84/

Advertisements

02/11/2013 - Posted by | -παράνοια, -Ανόητοι, -Πολιτική

11 Σχόλια »

  1. «Ηλίθιοι ή προβοκάτορες»

    Ψυχασθενείς δολοφόνοι φασιστικού τύπου που νομίζουν ότι κάνουν επανάσταση. Τέτοιοι τύποι, μ’αυτά τα μυαλά, άνοιξαν τα γκουλάγκ και εξόντωσαν όλη την επαναστατική γενιά στη Ρωσία

    Σχόλιο από αντι-εξουσιαστής | 02/11/2013

  2. Τα ΜΜΕ έχουν ευθύνη.Τα αίτια είναι άλλα

    Σχόλιο από κυριάκος ιωαννίδης | 03/11/2013

  3. Αναζωογονεί το δόγμα των «δυο άκρων» για τρομοκρατία και ενσωμάτωση της Αριστεράς

    Θα τρίβει τα χέρια από τη χαρά του ο Μιχαλολιάκος στη φυλακή, από τη διπλή δολοφονία και τον βαρύ τραυματισμό των μελών της οργάνωσής του. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για κάθε σώφρονα πολίτη πως η προχθεσινή εν ψυχρώ, μαφιόζικου χαρακτήρα εκτέλεση σαν πρώτο και κύριο ωφελημένο έχει τη Χρυσή Αυγή που βρισκόταν σε δεινή θέση. Γενικότερα, οι σε διατεταγμένη υπηρεσία επαγγελματίες, όπως όλα δείχνουν, δολοφόνοι των δυο νέων ανθρώπων απώτερο σκοπό είχαν να ξεπλύνουν με σφαίρες και αίμα το νεοναζισμό, το νεοφασισμό και το ρατσισμό, που ως ιδεολογίες, παρά την αντοχή τους, δέχονταν πλήγματα από την άμεση σύνδεσή τους με τη δολοφονία του Π. Φύσσα και την εγκληματική δράση του παραστρατιωτικού βραχίονα της Χρυσής Αυγής. Αμέσως το μιντιακό υπερκράτος, σε ακόμη μια οβιδιακή μεταμόρφωση, από το «είμαστε όλοι αντίφα», μετατράπηκε σε υποκριτικά πονετική μάνα των δυο νέων ανθρώπων με το σύνθημα «είμαστε όλοι χρυσαυγίτες», με πρωτοπόρο τον Βαλιαννάτο.

    Δεύτερος και ίσως όχι λιγότερο σημαντικός ωφελημένος είναι η συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, η οποία επίσης βρισκόταν σε δεινή θέση. Η επιτυχία του «στόρι» της Χρυσής Αυγής εξαφανίστηκε από τα πρωτοσέλιδα μαζί με το «σακσές στόρι» των επενδύσεων και του πρωτογενούς πλεονάσματος, δίνοντας τη θέση τους στους σικέ ενδοκυβερνητικούς καυγάδες για την άγρια φορολογία του πάλαι ποτέ στυλοβάτη του δικομματισμού, του λεγόμενου μεσαίου χώρου, των αγροτών και των άλλων λαϊκών στρωμάτων. Σαμαράς και Βενιζέλος δεν θα μπορούσαν να σκεφτούν καλύτερο δώρο για την κυβέρνησή τους, λίγες ημέρες πριν από την πανεργατική απεργία και ενώ διατηρούνταν ο αναβρασμός στην παιδεία, με τους διοικητικούς υπαλλήλους να αντέχουν και να συνεχίζουν για ένατη εβδομάδα την απεργία διαρκείας, με τις τάσεις συνάντησης των εργατών εμπροϋπαλλήλων με τους μικρούς εμπόρους, τον κλάδο της υγείας να βρίσκεται στα όρια παράκρουσης και τους συνταξιούχους και μισθωτούς να κάνουν ουρές στα ΑΤΜ για να γλιτώσουν τις συντάξεις και τους μισθούς τους από την τραπεζική… απαλλοτρίωση. Όλα αυτά οδηγούσαν σε μια δημοσκοπική καταβύθιση των ποσοστών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

    Και τώρα από τη μάχη για το στομάχι, τις ανάγκες και τα συμφέροντα, επιχειρείται ξανά η στροφή στη μάχη για τις… ιδέες. Συγκεκριμένα, στην ιδέα της δημοκρατικής ομαλότητας της νέας υπερεκμετάλλευσης, της ανεργίας και της φτώχειας και στην ιδέα του νέου, ολοκληρωτικού συνταγματικού τόξου. «Στον καναπέ σας κι ας πεινάτε, αλλιώς σας περιμένουν νεκροί και εμφύλιος» είναι το πρώτο μήνυμα. «Τρέμετε, ήρθε το αριστερό άκρο» είναι το δεύτερο, αμέσως μετά τις δολοφονίες. Με αυτή τη γραμμή δεν είχαν και μικρές επιτυχίες: Ο ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε μια φοβισμένη ανακοίνωση περί κλίματος «αποσταθεροποίησης» που «στοχεύει στη δημοκρατία» γενικώς, ενώ είχε ήδη μπει στο μαντρί του μνημονιακού τόξου, μαζί με την Αριστερή Πλατφόρμα και λίγες τιμητικές εξαιρέσεις, ειδικά τον Μ. Γλέζο, ενώ το ΚΚΕ, αμήχανα υποτιμά καίρια το δημοκρατικό ζήτημα στο όνομα μιας «καθαρής ταξικής πάλης».

    Η πίεση του συστήματος θα ενταθεί σε αυτή την κατεύθυνση. Ετσι, ενώ όλα δείχνουν εκτέλεση μαφιόζικου τύπου μπράβων των επιχειρηματιών της νύχτας, του ποδοσφαίρου, των ναρκο-πορνο-εμπόρων, εφοπλιστών και πετρελαιάδων, η Ασφάλεια, η Αντιτρομοκρατική και τα μίντια στρέφονται στο «αντάρτικο πόλεων», παίρνοντας γραμμή από τον ελεύθερο ανθυποφίρερ Κασιδιάρη, τον Πρετεντέρη και τον αστυνομικό συντάκτη του Βήματος, Β. Λαμπρόπουλο. Ο τελευταίος, όπως είπε ο ίδιος ο Μιχαλολιάκος στην απολογία του, ειδοποίησε τον αδερφό του φίρερ με τη φράση: «Προσέξτε, κύριε Τάκη, γιατί ετοιμάζουν από την Αντιτρομοκρατική θεαματικές συλλήψεις με τζιπ». Φυσικά, δεν αποκλείεται καθόλου είτε να «αναλάβει την ευθύνη» κάποια κατασκευασμένη ομάδα δήθεν λαϊκών αγωνιστών, είτε -πράγμα λιγότερο πιθανό με βάση τα μέχρι στιγμής δεδομένα- η εκτέλεση να προήλθε από κάποιους χρήσιμους ηλίθιους στο όνομα της ένοπλης βίας.

    «Η χτεσινή μαφιόζικου τύπου δολοφονική επίθεση κατά μελών της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο λειτουργεί αντικειμενικά ως μια μεγάλη προβοκάτσια υπέρ της κυβέρνησης και του κράτους» ξεκαθαρίζει στην ανακοίνωσή του το Νέο Αριστερό Ρεύμα. Γι’ αυτό η «συγκεκριμένη απολύτως καταδικαστέα εγκληματική ενέργεια, δεν μπορεί να έχει καμιά σχέση με την αντιφασιστική πάλη. Είναι εχθρική και ξένη προς το μαζικό κίνημα και την Αριστερά. Όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει το φασισμό, αλλά τον ενισχύει πολύπλευρα».

    Στο ίδιο μήκος κύματος και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η οποία τονίζει ότι η Αριστερά «ούτε με πρακτικές “ξεκαθαρίσματος λογαριασμών” έχει σχέση ούτε με εν ψυχρώ δολοφονίες». «Όσες προβοκάτσιες όμως και να οργανώσουν δεν μπορούν να πείσουν κανέναν ότι οι δολοφόνοι του Παύλου Φύσσα και του Σαχζάντ Λουκμάν έγιναν ξαφνικά θύματα. Είναι πλέον γνωστοί οι δεσμοί της δολοφονικής οργάνωσης με τον υπόκοσμο, με κάθε είδους μηχανισμό που έχει πρόσβαση σε όπλα, από την αστυνομία μέχρι τα κυκλώματα των εφοπλιστών τύπου Πάλλη» συμπληρώνει. Και καταλήγει: «Η Αριστερά και το λαϊκό κίνημα δεν πρόκειται να πτοηθούν ούτε να τρομοκρατηθούν. Μαζικά, αποφασιστικά, στους δρόμους του αγώνα συνεχίζουμε και κλιμακώνουμε τον αγώνα για την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής και της πολύπλευρης τρομοκρατίας, που τελικά όπως έχει δείξει η ιστορία κρύβει το “βαθύ κράτος”».

    Από αυτή τη σκοπιά, το μέτωπο πάλης υπέρ των εργατικών λαϊκών ελευθεριών, των δημοκρατικών δικαιωμάτων και της αντιφασιστικής πάλης, αποκτά κρίσιμη σημασία, μαζί με την περιφρούρηση των αγώνων, των συνδικάτων, των μαζικών φορέων και των πρωτοποριών τους. Πρώτη απάντηση, η μαζική συμμετοχή στην απεργία της 6ης Νοέμβρη και η σύνδεση του αγώνα για την ανατροπή των μνημονίων, της βάρβαρης επίθεσης, της κυβέρνησης και της τρόικας ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ με τις ελευθερίες και τη δημοκρατία των εργαζομένων

    Σχόλιο από ΚΙΑΜΟΥΛ | 03/11/2013

  4. Αυτό που έγινε, εκτός από «μαζική» ανθρωποκτονία, εκ προμελέτης, με δόλο, όμως, πρώτου βαθμού (και όχι δεύτερου), και καλά οργανωμένη, είναι ξεκάθαρα και μια ακόμη προσπάθεια αποσταθεροποίησης της πατρίδας μας (από τις πολλές). Επίσης, και αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τα ουσιώδη, που μας απασχολούν καθημερινά, όπως τα δυσβάσταχτα μέτρα που μας επιβάλουν (χωρίς καμία νομιμοποίηση).
    Ακόμη και ο κ. Παναγιώταρος, της ΧΑ., δεν «έπεσε στην παγίδα» να επικρίνει, αυτή τη δεδομένη στιγμή, την αριστερά. Φέρθηκε, πιστεύω, έξυπνα, κι επεσήμανε ότι κανένα κόμμα, ούτε καν η εξωκοινοβουλευτική αριστερά, δεν αποκομίζει «πολιτικά οφέλη» από αυτό που έγινε. Επομένως; Έχουμε ακόμη μια τρομοκράτηση/ εκβιασμό της πολιτείας, ώστε να ….
    «συμμορφωθεί προς τας υποδείξεις», κι αυτό πιστεύω θα πάει έτσι, σχοινί κορδόνι …
    Εκτός αν καταφέρουν να περάσουν επιτέλους (οι Γερμανοί) τη «θεωρία των δύο άκρων», όπως «επέβαλαν» και τις μίζες της Ζίμενς… Δηλαδή, υπόύλως και Under the table…

    Σχόλιο από Under the table | 03/11/2013

  5. αριστεροι γουρουνια δολοφονοι του ελληνικου λαου!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    αριστεροι φονιαδες των λαων!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\

    αριστεροι σχιζοφρενεις θρησκοληπτοι μπολσεβικιστες μεσιανιστες θα εχετε και σεις χιλιαδες νεκρους να ειστε σιγουροι γιαυτο σταλινικα αποβρασματα εχθροι του ανθρωπου…..

    δεν θα περασει ο αναρχοαριστερισμος!!!!!!!!!!
    ποτε ξανα μπολσεβικισμος!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    πολυ φοβαμαι οτι ο ελληνικος λαος θα καψει ζωντανα τα παιδακια σας τα σοβιετακια σας οπως και σεις οι σχιζοφρενεις σοβιετ φονιαδες καιτε ζωντανες εγκυες γυναικες στη μαρφιν……
    πολυ φοβαμαι οτι ο μικρος ερνεστο τσε παπαρα του αμερικανοκομουνιστη δισεκατομυριουχου τσιπρα θα εχει φρικτο τελος στα χερια του ελληνικου λαου που με ασβεστο αδιαλακτο μισος,θα εκδικιθει τα παιδια του εξοντωνοντας δεκαδες χιλιαδες παιδακια σας σοβιετακια σας καθαρματα……

    εμφυλιο θελετε εμφυλιο θα εχετε
    να κατακρουργησουμε χιλιαδες σοβιετακια σας και ας χασουμε στο τελος εμεις οι ελληνες και ας καταστραφει ολοκληρο το συμπαν μονο αυτη τη χαρα να νιωσουμε στη ζωη μας την κατακρεουργηση των σοβιετ βρεφων και των νηπιων σας καθαρματα…,.

    Σχόλιο από anarxogamias | 03/11/2013

  6. Αυτό που εισάγουν στην πολιτική αντιπαράθεση φρικιά αυτού του τύπου που πιστεύουν ότι κάνουν «αντικαπιταλιστικό αντάρτικο πόλεων», είναι η λογική της συλλογικής ευθύνης των αντιπάλων. Μιας αντίληψης που υπήρχε μόνο στην πολιτική των Ναζί κατακτητών και οδήγησε σε μαζικά τυφλά αντίποινα.

    Με δυό λόγια λογικές και πρακτικές σαν αυτών που δολοφόνησαν τους δύο ανθρώπους μόνο και μόνο γιατί είχαν διαφορετική ιδεολογία, ανήκει στο χώρο των ναζιστικών και ολοκληρωτικών πρακτικών και όχι αυτών της Αριστεράς.

    Ο πολιτισμός της Αριστεράς εμπεριέχει την αντίληψη περί προσωπικής ευθύνης.

    Σχόλιο από Β.. | 04/11/2013

  7. «anarxogamias» και ξερό ψωμί….

    Τι ανέκδοτα κυκλοφορούν, ω θεοί, εδώ στη «σοβιετική Ελλάδα» όπου οι «μπολσεβίκοι» έκλεψαν το δημόσιο πλουτο, καταπίεσαν τους πολίτες, στείλαν στα γκουλάγκ χιλιάδες «Έλληνες» και σήμερα ως «αμερικανοκομουνιστές δισεκατομυριουχοι» απειλούν και πάλι να μας κάνουν «σοβιετία».

    Τό ότι τα μυαλά των χρυσαβγιτών είναι καμμένα το ξέραμε και από παλιότερα.

    Όπως φαίνεται, ελληνικός λαός βρίσκεται ανάμεσα σε δύο καμμένα μυαλά, των χρυσαβγιτών και των «σεχταριστών».

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 04/11/2013

  8. ———————————————————————————————————————————–
    Οι γονείς του δεν ήθελαν ούτε να τους βλέπουν τους Χρυσαυγίτες

    Με σκληρά λόγια κατά του ακροδεξιού κόμματος μίλησε ο θείος του Γιώργου Φουντούλη, Ματθαίος, κάνοντας λόγο για πλύση εγκεφάλου ενώ τονίζει ότι οι γονείς του Γιώργου δεν ήθελαν καν να βλέπουν τους Χρυσαυγίτες.

    ————————————————————————————————————————————

    Πατέρας Γιώργου Φουντούλη: Δε θέλουμε Χρυσαυγίτες στην κηδεία του Γιώργου
    Posted by ZARPA EDITORS on November 3, 2013 in ΕΙΔΗΣΕΙΣ · 0 Comments

    foudoulis-660Συγκλονίζει για ακόμη μια φορά ο πατέρας του άτυχου Γιώργου Φουντούλη ο οποίος έπεσε νεκρός κατά τη δολοφονική επίθεση στα γραφεία της Χρυσής Αυγής το απόγευμα της Παρασκευής.

    Ο Λάμπρος Φουντούλης με μια ανάρτηση στο Facebook για την αναγγελία της κηδείας του γιου του ξεσπάει κατά πάντων και τονίζει ότι η οικογένεια δεν επιθυμεί την παρουσία Χρυσαυγιτών στο τελευταίο αντίο.

    Ξεκαθαρίζει ότι η οικογένεια του Γιώργου δεν επιθυμεί την παρουσία κανενός πολιτικού ή κόμματος ούτε και στεφάνια.

    «Δεν θέλουμε ΑΙΜΑ, το παιδί μας πότισε την άσφαλτο με το αίμα του, ούτε ΤΙΜΗ γνωρίζουμε την ακεραιότητα και την εντιμότητα του παιδιού μας» γράφει ο τραγικός πατέρας.

    Αναλυτικά η ανάρτηση στο Facebook

    «Την Δευτέρα 4-11-2013 θα αποχαιρετήσουμε το αγαπημένο μας παιδί Γιώργο Φουντούλη από τον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου στο Παλαιό Ηράκλειο στις 3μμ. Οι γονείς του θέλουν να παρευρεθούν όλοι οι φίλοι του Όχι σαν χρυσαυγίτες αλλά σαν φίλοι που θέλουν να τιμήσουν τον φίλο τους. Δεν θέλουμε ΑΙΜΑ, το παιδί μας πότισε την άσφαλτο με το αίμα του, ούτε ΤΙΜΗ γνωρίζουμε την ακεραιότητα και την εντιμότητα του παιδιού μας.

    Η οικογένεια δεν επιθυμεί να παρευρεθεί ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑ. Η οικογένεια δεν επιθυμεί στεφάνια και λουλούδια και αντί για αυτό στην είσοδο του Ναού θα υπάρχει ένα κουτί που μπορεί όποιος θέλει αυτά τα χρήματα που θα έδινε για λουλούδια ή στεφάνι να τα δώσει για την ενίσχυση του ΣΙΚΙΑΡΙΔΕΙΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ στο οποίο φοιτά η ΕΙΡΗΝΗ η ΛΑΤΡΕΜΕΝΗ ΑΔΕΛΦΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ».

    Το τελευταίο αντίο στο Γιώργο Φουντούλη θα πουν συγγενείς και φίλοι στο Ναό Αγίου Γεωργίου στο Παλαιό Ηράκλειο στις 3μμ.

    Θείος Γιώργου Φουντούλη: Οι γονείς του δεν ήθελαν ούτε να τους βλέπουν τους Χρυσαυγίτες

    Με σκληρά λόγια κατά του ακροδεξιού κόμματος μίλησε ο θείος του Γιώργου Φουντούλη, Ματθαίος, κάνοντας λόγο για πλύση εγκεφάλου ενώ τονίζει ότι οι γονείς του Γιώργου δεν ήθελαν καν να βλέπουν τους Χρυσαυγίτες.

    «Ηταν μέλος της Χρυσής Αυγής, πήγαινε εκεί» δηλώνει στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 ο θείος του Γιώργου και προσθέτει ότι το θύμα ασχολιόταν πολύ με την αδελφή του που είναι άτομο με ειδικές ανάγκες.
    «Δυστυχώς τους κάνουν πλύση εγκεφάλου των παιδιών. Ο αδερφός μου και η γυναίκα του ούτε να τους δουν δεν θέλουν. Μας φάγανε το παιδί, αυτό λένε» καταλήγει ο Ματθαίος Φουντούλης

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 04/11/2013

  9. ΤΑ “ΤΕΡΑΤΑ” ΕΓΙΝΑΝ ΝΟΙΚΟΚΥΡΗΔΕΣ ΜΕ ΚΕΡΙΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΤΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΥΜΝΟ…

    dyo
    Η ιστορία επαναλαμβάνεται και δεν γνωρίζει χρώματα. Μετά το 1950, στα χρόνια του μεταπολεμικού ΚΚΕ, η αριστερά (εξωκοινοβουλευτική, παράνομη ή μη), αριστερά που αναγκάστηκε να βγει στο βουνό το 1944, να παραδώσει τα όπλα

    στην επονείδιστη Συμφωνία της Βάρκιζας, να πιεί το δηλητήριο της προδοσίας του ένοπλου αντάρτικου εναντίον των μοναρχοφασιστών και των Εγγλέζων, θρήνησε θύματα και απέκτησε το δικό της εικονοστάσι με τους μάρτυρες της παράταξης της.

    Μετά το χτύπημα στον βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη και τόσους άλλους ακόμα από το σκληρό πρόσωπο της καρφίτσας των δεξιών κυβερνήσεων της ΕΡΕ, κηρύχθηκε μέσα σε μια νύχτα παράνομο κόμμα και έγινε μύθος.

    Η αντιστοίχιση με το σημερινό πολιτικό φαινόμενο της “Χρυσής Αυγής”, γνωρίζουμε ότι θα έχει σίγουρα αντιδράσεις από τους φανατικούς, τους σεχταριστές και τους φανατισμένους που βρυκολακιάζουν όταν ακούν να τους συγκρίνουν με τους “φασίστες” του “Λαικού Συνδέσμου”. Όμως… …………………………… >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

    Η σημερινή “Χρυσή Αυγή” έχει αναμφισβήτητα ως προς την πορεία της και όχι ως προς τα ιδεολογικά και πολιτικά της χαρακτηριστικά, ομοιότητες εκείνης της εποχής του ΚΚΕ. Θα μπορούσε κανείς να το αντιληφθεί εάν παρακολουθούσε το τρισάγιο που τελέσθηκε έξω από τα γραφεία του Ηρακλείου τη νύχτα του Σαββάτου. Νοικοκύρηδες με τις γυναίκες τους, παιδιά με τους γονείς τους, γυναίκες από λαϊκές τάξεις, βιοπαλαιστές και μικροαστοί καταρρακωμένοι από το μνημόνιο και τα σαγόνια του ξενοκίνητου Σαμαρά. Όσο κομματικά τυφλός κι αν είσαι αντιλαμβάνεσαι ότι μετά την διπλή δολοφονία δύο 20χρονων παιδιών από σφαίρες δολοφόνων, τα κεριά που κρατούσαν πάνω από 1000 άτομα ψάλνοντας τον εθνικό ύμνο είναι μήνυμα στο καθεστώς: Είμαστε εδώ, έχουμε κομματική “Χρυσαυγίτικη συνείδηση”, κλαίμε τους νεκρούς μας, δεν αντιδράμε πια θερμοκέφαλα, ζούμε την στιγμή του πένθους και προετοιμαζόμαστε για το ποτάμι της συντριβής. Έχουμε φυλακισμένους ηγέτες, κυνηγημένους εκπροσώπους και ακόμα αναπνέουμε ελπίζοντας στο αιματοβαμμένο κίνημα που θα αλλάξει την Ελλάδα.

    Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιοι σκότωσαν τα δύο νεαρά παιδιά. Ακόμα… Γνωρίζουμε όμως ότι με αυτή την ενέργεια, εάν τούτη είναι ξενοκίνητη, επιδιώκεται διχασμός και κοινωνικό μίσος. Αν η ενέργεια αφορά ακροαριστερό αντάρτικο σώμα, έχουμε σκληρά αντίποινα με αβέβαιο επίλογο που δεν νομίζουμε ότι θα σταματήσουν.

    Και στις δύο υποθέσεις, η Χρυσή Αυγή αρχίζει να σκαρφαλώνει σε ποσοστά που κάποιοι θα τρίβουν τα μάτια τους. Ο δρόμος άρα των αντιποίνων έχει το κόστος του. Αντί για τη διάλυση επιφέρει συσπείρωση, συμπάθεια και συναισθηματική έλξη προς ένα κόμμα που πριν έναν μήνα εκπροσωπούσε τα “τέρατα” αλλά μετά το αίμα που χύθηκε τους διωκόμενους και τους αδικημένους.

    Το “ταμείο” θα μετρηθεί στις κάλπες. Και εκεί δεν υπάρχουν “συγγνώμες” και πισωγυρίσματα…

    Σχόλιο από cretan-patriot | 04/11/2013

  10. Η συλλογική ευθύνη δεν είναι μόνο παρωχημένη, αλλά και πολιτική αντίληψη που προκαλεί εκατόμβες

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 04/11/2013

  11. ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ
    Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2013 – 00:09
    Ποιός θέλει την Ελλάδα βουτηγμένη στο αίμα;

    Εκτύπωση σελίδαςΑποθήκευση σελίδαςΑποστολή με e-mailΠροσθήκη στο αρχείοΜέγεθος κειμένου
    Η Ελλάδα πάγωσε, μαθαίνοντας ότι δύο νέα παιδιά έπεσαν θύματα ενός αδίστακτου δολοφόνου. Ήταν μέλη της Χρυσής Αυγής. Προσωπικά μου είναι παντελώς αδιάφορο. Διαφωνώ κάθετα και οριζόντια με αυτή την ναζιστική οργάνωση, αλλά δεν μπορώ να δεχτώ ότι κάποιοι άφρονες σκοτώνουν συμπολίτες μας για… ιδεολογικούς λόγους. Το αίμα δεν έχει ταυτότητα.

    Ταυτόχρονα απορρίπτω με οργή την προσπάθεια κάποιων που έχουν ως μόνο τους επάγγελμα το αριστερό τους παρελθόν, που προσπάθησαν να περάσουν από την πρώτη στιγμή την γραμμή ότι επρόκειτο για προβοκάτσια. Τέτοια βεβαιότητα; Τόση βλακεία; Διότι η βεβαιότητα δείχνει πλήρη γνώση όλων των συνθηκών…

    Αυτή την φορά δεν είδαμε δηλώσεις και εκδηλώσεις καταδίκης του γεγονότος από τους συμπαθείς καλλιτέχνες και από τον πνευματικό κόσμο της χώρας. Που είστε αγαπητοί; Τι έγινε; Τα παιδιά αυτά δεν είχαν μάνες; Δεν είχαν ψυχή; Τόση μικρότητα;

    Η Ελλάδα κινδυνεύει να βουτηχτεί για άλλη μία φορά στο αίμα. Ο διχασμός είναι το εθνικό μας άθλημα. Κι όσες φορές το δοκιμάσαμε στο παρελθόν το μετανιώσαμε πικρά. Αλλά ο χρόνος δεν μπορεί να γυρίσει πίσω. Έτσι και γίνει το κακό, έγινε. Έπειτα από χρόνια βγαίνουν κάποιοι γραφιάδες και λένε πόσο κρίμα ήταν και πόσο καλύτερα θα ήσαν τα πράγματα αν δεν είχαμε παρασυρθεί στην δίνη της αιματοβαμμένης και αδελφοκτόνου πάλης. Τα γράμματα αυτά, όμως, οι λέξεις που χρησιμοποιούνται μοιάζουν με καρφιά. Σαν να βιαζόμαστε να κάνουμε μνημόσυνο στο παρελθόν μας, σαν να θέλουμε να το κλείσουμε στο φέρετρο και να το θάψουμε βαθιά μέσα στη γη…

    Δεν υπάρχουν άκρα, ούρλιαζαν με βεβαιότητα στις οθόνες της τηλεόρασης διάφοροι σταλινικοί. Υπάρχουν άκρα, κύριοι και τα βλέπουμε μπροστά μας. Το ερώτημα είναι ποιός τα ενεργοποίησε και ποιός έχει συμφέρον από τη δράση τους. Ποιός θέλει να δει την Ελλάδα βουτηγμένη στο αίμα…

    Η κατάσταση στην κοινωνία είναι τεταμένη. Μία σπίθα είναι αρκετή σε αυτές τις περιπτώσεις για να τιναχτεί στον αέρα η μπαρουταποθήκη. Ποιός έχει συμφέρον να μας δει να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας;

    Μην ψάξετε να βρείτε την απάντηση σε σενάρια συνωμοσίας. Ότι κάποιοι έχουν εξυφάνει ένα σκοτεινό σενάριο σε βάρος της χώρας μας. Όχι ότι τέτοια σενάρια δεν υπάρχουν. Κάθε άλλο! Σας πληροφορούμε ότι η δουλειά των σεναριογράφων είναι ακριβώς αυτή, να γράφουν σενάρια. Ακόμη κι όταν τα σενάρια αυτά μοιάζουν να είναι τελείως παρανοϊκά…

    Ωστόσο, ας μην παγιδευτούμε στις σκοτεινές και συνήθως αδιέξοδες στοές του υπόκοσμου της πολιτικής δράσης και των μυστικών υπηρεσιών. Κι ας σκεφτούμε το εξής: Θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί ο εμφύλιος μετά τον πόλεμο; Την απάντηση την ξέρουμε καλά. Χρειαζότανε μόνο να υπάρχουν περισσότερες φωνές λογικής.

    Το τι σενάρια έχουν γράψει κάποιοι, το τι ονειρεύονται για την χώρα μας κάποιοι τρίτοι και πόσο μας μισούνε οι εχθροί μας, αυτά όλα θα περάσουν σε δεύτερη μοίρα αν εμείς εξακολουθήσουμε και έχουμε τον έλεγχο της κατάστασης. Αν αυτό τον έλεγχο δεν τον παραδώσουμε στα δύο άκρα. Αν επικρατήσει η λογική.

    Θανάσης Μαυρίδης

    Πηγή:www.capital.gr

    Σχόλιο από Θερμίδωρος | 04/11/2013


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: