Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Πόσο βλάκας μπορεί να είναι ένας Χρυσαβγίτης;

—————————————————————————————————————————————————————

ΜΙΑ  ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ  ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ και μια ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ

H προσπάθεια ανακατασκευής της ιστορίας για να εξυπηρετήσει σύγχρονες απόψεις είναι γνωστή από παλιά και συναντιέται σε πολλούς και διαφορετικούς χώρους. Την έχουμε συναντήσει στο «Βιετνάμ» των Ιών, στο «Ντιεν Μπιεν Φου» του Άρειου Πάγου (έτσι είδαν κάποια στιγμή τη σχέση Ελλήνων-Μικράς Ασίας και οι δυό τους), στο «συνωστισμό» και το «Ζάλογγο» της Ρεπούση, στους «Σουλιώτες» του Καραμπελιά, στο «Κρυφό Σχολείο» των κάθε λογής εθνολαϊκιστών,  στα «σταλινικά» του Γκίκα της Επιτροπής Ιστορίας του ΚΚΕ κ.λπ. 

Όμως η κορυφαία πλαστογραφία, που έφερε στο φως ο μπλόγκερ Spy, ανήκει στη «Χρυσή Αυγή».  Γι αυτήν κάναμε το παρακάτω σχόλιο:

Μια από τις πλέον χαρακτηριστικές ενδείξεις ότι η “Χρυσή Αυγή” απευθύνεται σε αμαθή ζώα είναι το παρακάτω κολάζ του “πυρήνα της Νυρεμβέργης” (ω ναι! στην πόλη που δικάστηκαν οι αυθεντικοί Ναζί για τα εγκλήματα ενάντια στην ανθρωπότητα  υπάρχει σήμερα πυρήνας Ελλήνων νεοναζί, μεταναστών -δακτυλοδεικτούμενων και απειλούμενων από τους Γερμανούς νεοναζί…..    Αυτός λοιπόν ο “πυρήνας” δημιούργησε και κυκλοφόρησε το παρακάτω:

xa nurnberg 06

Μα δεν ξέρουν τα χρυσαβγίτικα ζώα ότι η μικρασιατική πολιτική της Ελλάδας ήταν ένα δημιούργημα του Ελ. Βενιζέλου, ο οποίος μπόρεσε -έστω προς στιγμήν, πριν χύσει από μόνος του την καρδάρα με το γάλα-  να κατανοήσει την ιστορική στιγμή και την ανάγκη των ελληνικών μικρασιατικών πληθυσμών για σωτηρία από την βία και τη Γενοκτονία των πρωτοναζί Νεότουρκων;

-Ότι ο Μεταξάς ήταν εντελώς αντίθετος στην πολιτική αυτή, ότι ως πράκτορας του Κάιζερ, λειτούργησε ως πράκτορας των συμφερόντων και των Νεότουρκων (εμποδίζοντας την ελληνική συμμετοχή στην εκστρατεία της Καλλίπολης, η οποία ήταν η κρίσιμη μάζα για να κριθεί το αποτέλεσμα θετικά);

-Ότι ζητούσε από τη Γερμανία το 1916 να επιτεθεί κατά της Ελλάδας και να καταλάβει την Θεσσαλονίκη;

-Ότι δεν επέτρεψε τον ελληνικό στρατό να αμυνθεί το 1916 όταν οι Βούλγαροι κατέλαβαν στρατιωτικά την  Ανατολική Μακεδονία;

-Ότι δεν είχε το παραμικρό ενδιαφέρον για τους Πόντιους, oύτε καν για τους Ίωνες (παρότι η Σμύρνη από την Αθήνα απείχε πάνω κάτω όσο και η Λάρισα από την Αθήνα) ;

-Ότι δεν δέχτηκε να αναλάβει την αρχιστρατηγεία του Μικρασιατικού Μετώπου για να βοηθήσει στη καλύτερη διαχείριση των πολεμικών επιχειρήσεων και στη σωτηρία των μικρασιατικών πληθυσμών;

-Ότι μετονόμασε την Οδό Αποστόλου Παύλου της Θεσσαλονίκης σε Οδό Κεμάλ Ατατούρκ;

-Ότι χάρισε στο τουρκικό κράτος -με τα λεφτά του ελληνικού κράτους- το σπίτι που λέγεται ότι γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ;

-Ότι δεν αντέδρασε όταν οι σταλινικοί στην ΕΣΣΔ το 1937-38 έκαναν τις διώξεις κατά της ελληνικής μειονότητας;

Follow 2

(το «…αβ…» από το «γαβ» κι όχι από τους κανόνες ορθογραφίας)

Δες:

1) Τα ΟΧΙ του Μεταξά
https://pontosandaristera.wordpress.com/2008/10/27/28-10-2008/

2) Αλήτη, ΨΕΥΤΗ Μιχαλολιάκο: “Κάτω τα χέρια από Πόντο και Μικρά Ασία”
 https://pontosandaristera.wordpress.com/2012/06/12/mihaloliakos-huligan/

Μα επιτέλους: Πόσο βλάκας μπορεί να είναι ένας Χρυσαβγίτης;

 

Advertisements

20/09/2013 - Posted by | -παράνοια, -Δωσιλογισμός, -Ιδεολογικά, -Λαμόγια, -Μεταξάς, -Νακρατζάς-"Ιός", -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, φασισμός, Αντιρατσιστικά, Μικρά Ασία

7 Σχόλια »

  1. Ανοησίες δεν σχολιάζουμε.

    Σχόλιο από Κυριάκος Ιωαννίδης | 20/09/2013

  2. Κορνήλιος Καστοριάδης: Οι ρίζες του μίσους

    «Υπάρχουν δύο ψυχικές εκφράσεις του μίσους: το μίσος για τον άλλο και το μίσος για τον εαυτό μας, το οποίο συχνά δεν παρουσιάζεται ως τέτοιο. Αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι και τα δυο έχουν κοινή ρίζα, την άρνηση της ψυχικής μονάδας να δεχθεί αυτό που για την ίδια είναι ξένο. Η οντολογική αυτή διάρθρωση του ανθρώπου επιβάλλει αξεπέραστους εξαναγκασμούς σε κάθε κοινωνική οργάνωση και σε κάθε πολιτικό πλάνο. Καταδικάζει αμετάκλητα κάθε ιδέα για μία «διαφανή» κοινωνία, κάθε πολιτικό πλάνο που αποσκοπεί στην άμεση οικουμενική συμφιλίωση.
    Κατά τη διαδικασία κοινωνικοποίησης, οι δύο διαστάσεις του μίσους χαλιναγωγούνται σε σημαντικό βαθμό, τουλάχιστον όσον αφορά τις πιο δραματικές εκδηλώσεις τους. Εν μέρει αυτό επιτυγχάνεται μέσω του μόνιμου αντιπερισπασμού που ασκείται στην καταστροφική τάση από τους «εποικοδομητικούς» κοινωνικούς σκοπούς – την εκμετάλλευση της φύσης, τον συναγωνισμό διαφόρων ειδών (τις «ειρηνικές» αγωνιστικές δραστηριότητες, όπως ο αθλητισμός, τον οικονομικό ή πολιτικό ανταγωνισμό, κτλ). Όλες αυτές οι διέξοδοι κατευθύνουν ένα μέρος του μίσους και της «διαθέσιμης» καταστροφικής ενέργειας, αλλά όχι το σύνολο τους.
    Το κομμάτι του μίσους και της καταστροφικότητας που απομένει φυλάσσεται σε μία δεξαμενή έτοιμη να μετατραπεί σε καταστροφικές δραστηριότητες, σχηματοποιημένες και θεσμοθετημένες, που στρέφονται εναντίον άλλων ομάδων – δηλαδή να μετατραπεί σε πόλεμο. Αυτό δεν σημαίνει ότι το ψυχικό μίσος είναι η «αιτία» του πολέμου. Αλλά το μίσος είναι, αναμφίβολα, ένας όρος, όχι μόνο απαραίτητος αλλά και ουσιαστικός, του πολέμου».
    Το μίσος καθορίζει τον πόλεμο και εκφράζεται μέσω αυτού, Η φράση του Αντρέ Μαλρό «είθε η νίκη σε αυτό τον πόλεμο να ανήκει σε όσους πολέμησαν χωρίς να τον αγαπούν» εκφράζει μία ελπίδα που στην πραγματικότητα διαψεύδεται σε όλους σχεδόν τους πολέμους. Αλλιώς δεν θα καταλαβαίναμε πώς εκατομμύρια άνθρωποι στη διάρκεια της ιστορίας ήταν πρόθυμοι, από τη μία στιγμή στην άλλη, να σκοτώσουν αγνώστους ή να σκοτωθούν από αυτούς. Και όταν η δεξαμενή του μίσους δεν βρίσκει διέξοδο στον πόλεμο, εκδηλώνεται υπόκωφα με τη μορφή της περιφρόνησης, της ξενοφοβίας και του ρατσισμού.
    Οι καταστροφικές τάσεις των ατόμων συνάδουν απόλυτα με την ανάγκη μίας κοινωνίας να ενδυναμώνει τη θέση των νόμων, των αξιών και των κανόνων της, ως μοναδικά στην τελειότητα τους και ως τα μόνα αληθινά, ενώ οι νόμοι, τα πιστεύω και τα έθιμα των άλλων είναι κατώτερα, λανθασμένα, άσχημα, αηδιαστικά, φριχτά, διαβολικά.
    Και αυτό, με τη σειρά του, βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με τις ψυχικές ανάγκες του ατόμου. Γιατί ό,τι υπάρχει πέρα από τον κύκλο σημασιών που τόσο επίπονα περιέβαλε στον δρόμο προς την κοινωνικοποίηση είναι λανθασμένο, άσχημο, ασύνετο. Το αυτό συμμερίζεται η ομάδα στην οποία ανήκει: φυλή, χωριό, έθνος, θρησκεία. Πρέπει να γίνει σαφώς αντιληπτό ότι κάθε απειλή προς τις θεσμοθετημένες ομάδες, στις οποίες ανήκουν τα άτομα, βιώνεται από αυτά ως πιο σοβαρή από μία απειλή κατά της ζωής τους.
    Τα χαρακτηριστικά αυτά παρατηρούνται με μεγαλύτερη ένταση στις εντελώς κλειστές κοινωνίες: στις αρχαϊκές ή παραδοσιακές αλλά ακόμη περισσότερο στις σύγχρονες απολυταρχικές. Η κύρια απάτη είναι πάντα: οι κανόνες μας είναι το καλό• το καλό είναι οι κανόνες μας• οι κανόνες μας δεν είναι ίδιοι με τους δικούς τους• άρα οι κανόνες τους δεν είναι καλοί. Επίσης: ο θεός μας είναι ο αληθινός• η αλήθεια είναι ο θεός μας• ο θεός μας δεν είναι ίδιος με τον δικό τους• άρα ο θεός τους δεν είναι ο αληθινός.
    Πάντα φαινόταν σχεδόν αδύνατο οι ανθρώπινες ομάδες να αντιμετωπίζουν το διαφορετικό ως ακριβώς αυτό: απλώς διαφορετικό. Επίσης, ήταν σχεδόν αδύνατο να αντιμετωπίζουν τους θεσμούς των άλλων ως ούτε κατώτερους ούτε ανώτερους αλλά απλώς ως διαφορετικούς. Η συνάντηση μίας κοινωνίας με άλλες συνήθως ανοίγει τον δρόμο για τρεις πιθανές εκτιμήσεις: οι άλλοι είναι ανώτεροι από εμάς είναι ίσοι ή είναι κατώτεροι. Αν δεχτούμε ότι είναι ανώτεροι, οφείλουμε να απαρνηθούμε τους θεσμούς μας και να υιοθετήσουμε τους δικούς τους. Αν είναι ίσοι θα μας ήταν αδιάφορο αν οι άλλοι είναι χριστιανοί ή ειδωλολάτρες. Οι δύο αυτές πιθανότητες είναι απαράδεκτες. Διότι αμφότερες προϋποθέτουν ότι το άτομο πρέπει να εγκαταλείψει τα σημεία αναφοράς του ή τουλάχιστον να τα θέσει υπό αμφισβήτηση.
    Δεν απομένει λοιπόν παρά η τρίτη πιθανότητα: οι άλλοι είναι κατώτεροι. Αυτό βεβαίως αποκλείει την πιθανότητα οι άλλοι να είναι ίσοι με εμάς, με την έννοια ότι οι θεσμοί τους απλώς δεν συγκρίνονται με τους δικούς μας. Ακόμη και στην περίπτωση «μη θρησκευτικών» πολιτισμών, μία τέτοια παραδοχή θα δημιουργούσε αναπάντητα ερωτηματικά στο καθαρώς θεωρητικό επίπεδο: πώς αντιμετωπίζει κανείς κοινωνίες που δεν αναγνωρίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, επιβάλλουν στους πολίτες τους σκληρές ποινές ή έχουν απαράδεκτα έθιμα;
    Ο δρόμος προς την αναγνώριση του διαφορετικού αρχίζει στο ίδιο σημείο και έχει τα ίδια κίνητρα με την αμφισβήτηση των δεδομένων θεσμών της κοινωνίας, την απελευθέρωση των σκέψεων και των πράξεων, εν ολίγοις τη γέννηση της δημοκρατίας και της φιλοσοφίας. Εδώ μπαίνει κανείς σε πειρασμό να πει ότι το άνοιγμα της σκέψης και ο μερικός και σχετικός εκδημοκρατισμός των πολιτικών καθεστώτων της Δύσης συνοδεύτηκαν από την παρακμή του σωβινισμού, της ξενοφοβίας και του ρατσισμού. Ωστόσο, δεν μπορούμε να δεχτούμε αυτή την ιδέα χωρίς να θέσουμε ισχυρούς περιορισμούς. Αρκεί να σκεφτούμε με πόσο ακραία επιθετικότητα επανεμφανίστηκε ο εθνικισμός, η ξενοφοβία και ο ρατσισμός τον 20ό αιώνα σε χώρες «ανεπτυγμένες» και «δημοκρατικές».
    Όλα όσα ειπώθηκαν μέχρι εδώ αφορούν τον αποκλεισμό του άλλου. Δεν αρκούν για να «εξηγήσουμε» γιατί αυτός ο αποκλεισμός γίνεται διάκριση, περιφρόνηση, απομόνωση, και τελικά μίσος, λύσσα και δολοφονική τρέλα. Δεν πιστεύω όμως ότι μπορεί να υπάρξει γενική «εξήγηση».
    Μπορώ μόνο να αναφέρω έναν παράγοντα που αφορά τις μαζικές εκρήξεις εθνικού και ρατσιστικού μίσους στη σύγχρονη εποχή. Η κατάρρευση, στις καπιταλιστικές κοινωνίες, σχεδόν όλων των αρχών είχε ως επίπτωση τη συσπείρωση για λόγους ταύτισης γύρω από τη «θρησκεία», το «έθνος» ή τη «ράτσα» και όξυνε το μίσος προς τους ξένους. Η κατάσταση δεν είναι διαφορετική στις μη ευρωπαϊκές κοινωνίες που υφίστανται το σοκ της εισβολής του μοντέρνου τρόπου ζωής, άρα και την κονιορτο¬ποίηση των παραδοσιακών ση¬μείων αναφοράς με τα οποία ταυτίζονται τα άτομα. Το αποτέλεσμα είναι η αύξηση του θρησκευτικού και/ή του εθνικού φανατισμού.
    Μία τελευταία παρατήρηση που αφορά τον ρατσισμό. Το κύριο και καθοριστικό χαρακτηριστικό του ρατσισμού είναι η «απαραίτητη μη μετατρεψιμότητα» του άλλου. Ο θρησκευτικά μισαλλόδοξος δέχεται με χαρά τον προσηλυτισμό των απίστων, ο «λογικά» εθνικιστής χαίρεται όταν ξένα εδάφη προσαρτώνται στη χώρα του και οι κάτοικοι τους «αφομοιώνονται» Δεν είναι όμως τέτοια η περίπτωση του ρατσιστή. Οι γερμανοί εβραίοι θα ήθελαν να παραμείνουν πολίτες του Τρίτου Ράιχ• αλλά οι ναζιστές ούτε να το ακούσουν.
    Ακριβώς γιατί στην περίπτωση του ρατσισμού το αντικείμενο του μίσους πρέπει να είναι «μη μετατρέψιμο». Γι’ αυτό ο ρατσιστής επικαλείται ή εφευρίσκει δήθεν φυσικά (βιολογικά), άρα μη μετατρέψιμα, χαρακτηριστικά του αντικειμένου του μίσους του: το χρώμα του δέρματος του, τα διακριτικά γνωρίσματα του προσώπου του. Τέλος, θα ήταν απολύτως δικαιολογημένο να συνδέσουμε αυτή την ακραία μορφή του μίσους προς τον άλλο με το πιο σκοτεινό, πιο άγνωστο και πιο συγκρατημένο είδος μίσους: το μίσος προς τον εαυτό μας.
    Η αυτονομία, δηλαδή η πλήρης δημοκρατία, και η αποδοχή του άλλου δεν αποτελούν φυσική ανθρώπινη κλίση. Αμφότερες συναντούν τεράστια εμπόδια. Γνωρίζουμε από την ιστορία ότι ο αγώνας για τη δημοκρατία είχε μέχρι σήμερα οριακά μεγαλύτερη επιτυχία από τον αγώνα κατά του σωβινισμού, της ξενοφοβίας και του ρατσισμού. Αλλά για όσους είναι στρατευμένοι στο μοναδικό πολιτικό πλάνο που χρήζει υπεράσπισης, το πλάνο της οικουμενικής ελευθερίας, ο μοναδικός ανοικτός δρόμος είναι η συνέχιση του αγώνα κόντρα στο ρεύμα».

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/09/2013

  3. Πηγή:www.capital.gr

    Τα καύσιμα της Χρυσής Αυγής…

    ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΟΥΠΑΣ
    Είναι αφελείς, άναψαν την φωτιά και τώρα νομίζουν πως θα τη σβήσουν ρίχνοντας λάδι. Νομίζουν πως θα ανακόψουν την άνοδο της ναζιστικής συμμορίας περιορίζοντας την πολιτική της δράση.

    Νόμισαν πως προβάλλοντας το ναζιστικό προφίλ της θα ανακόψουν το ρεύμα. Διαψεύστηκαν όμως…

    Το κοινό είναι αδιάφορο αν είναι ναζιστές, γιατί η επί δεκατίες ανοχή της ασχήμιας του σταλινισμού με την περιφρόνηση της δημοκρατίας και των θεσμών της το έχει εθίσει στην δομή της ασχήμιας του τέρατος…
    Δεν είναι αυτό όμως η αιτία της ανόδου της ΧΑ, ούτε ο εθισμός της κοινής γνώμης στην ανοχή της μικρομεσαίας πολιτικής παραβατικότητας του αριστερού σκέλους του δημοκρατικού τόξου.
    Η άνοδος της ΧΑ δεν στηρίζεται στις ιδεολογικές ταυτοποιήσεις αλλά στην πρακτική της να ανοίγει τα κεφάλια όλων όσων δεν της αρέσουν ή στοχοποιούνται σαν υπεύθυνοι της κατάρρευσης του ονείρου της ευημερίας με δανεικά.
    Τα τελευταία γεγονότα ανέδειξαν τις λαϊκές γειτονιές, άλλοτε παραδοσιακά κόκκινα κάστρα, τις γειτονιές με ισχυρότερους πυρήνες και απήχηση της ακροδεξιάς.
    Τις γειτονιές που επί τριάντα χρόνια πλήττονται από την αποβιομηχάνιση της χώρας λόγω των παπανδρεϊκών σοσιαλιστικών πειραματισμών (που ακολούθησε με ευλάβεια και η δεξιά). Έκλειναν εργοστάσια λόγω υψηλής φορολογίας και κάλυπταν το κενό με αντιπαραγωγικούς μισθούς που μοίραζε το δημόσιο με δανεικά και επιδοτήσεις.
    Μόλις τελείωσαν τα δανεικά, το κενό αποκαλύφθηκε, οι άνεργοι στον ιδιωτικό τομέα έφτασαν το 1,5 εκατ.
    Η συστημική αριστερά και δεξιά όμως επί μήνες κατεβαίνει στο πεζοδρόμιο για την κινητικότητα και τις 12.000 απολύσεις στο δημόσιο.
    Ιδιωτικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα δεν υπάρχουν γιατί υπερφορολογούνται από την παλαβή δεξιά και γιατί η παλαβή αριστερά δεν τις αφήνει να λειτουργήσουν ομαλά.
    Το παρασιτικό πελατειακό σύστημα έχει δημιουργήσει στην Ελλάδα δυο κοινωνίες. Τους ημέτερους που είναι εντός και έχουν «κουτάλα» το δημόσιο, είτε απευθείας, είτε από επιχειρήσεις που ζούνε αποκλειστικά από το δημόσιο. Αλλά και τους εκτός του συστήματος του μη κρατικοδίαιτου ιδιωτικού τομέα.
    Το πολιτικό σύστημα συμπολιτευόμενο και αντιπολιτευόμενο ασχολείται με τις μερικές εκατοντάδες χιλιάδες των εντός, που αθροίζουν κάποια εκατομμύρια ψήφων. Τους εκτός τους έχει αφήσει στην τύχη τους και στις κούφιες υποσχέσεις για ανάπτυξη.

    Ποια ανάπτυξη «Αργείοι» με φόρους σοβιετίας και κρατική γραφειοκρατία αρπακτική ως όρνεο;

    Γράφαμε προχθές πως κάποιος που παίρνει στο χέρι 1.000 ευρώ στην Ελλάδα, καθαρά στοιχίζει στην επιχείρηση πάνω 1.750 ευρώ. Στην Πορτογαλία στοιχίζει 1.350 και στην Ιρλανδία 1.070. Στη Γερμανία στοιχίζει 1.500 αλλά εκεί έχει δωρεάν παιδεία και υγεία όχι φακελάκηδες και φροντιστήρια.

    Το ένα αίτιο είναι η διάλυση του ιδιωτικού τομέα από την υπερφορολόγηση για τη συντήρηση των πελατών του δημοσίου. Αν δεν ήταν η ΧΑ να αποσπάσει το θαυμασμό τους ανοίγοντας κεφάλια θα ήταν κάποιος άλλος…

    Δεν είναι τυχαίο όμως που είναι η ΧΑ που κέρδισε το θαυμασμό τους και όχι κάποια άλλη αριστερού προσανατολισμού αντισυστημική σέχτα. Αυτό οφείλεται στη δεύτερη αιτία.

    Η δεύτερη αιτία είναι το γεγονός πως βρισκόμαστε στην αρχή μιας περιόδου τεράστιας μετακίνησης πληθυσμών από την φτωχή περιφέρεια προς την πλούσια Δύση.

    Το φαινόμενο της πίεσης της κοινωνίας από τη λαθρομετανάστευση δεν είναι παροδικό και θα εντείνεται για πολλά χρόνια. Αφορά όλη τη Δύση αλλά η Ελλάδα λόγω της θέσης της στα σύνορα της Δύσης και της διάλυσης του κράτους και της δημόσιας τάξης το βιώνει πιο έντονα.

    Έχουμε γράψει παλιότερα για τα αίτια της λεγόμενης Αραβικής Άνοιξης. Ένα από αυτά είναι η αύξηση του νεαρού πληθυσμού της περιοχής ταχύτερα από την οικονομική ανάπτυξη.

    Στην Αίγυπτο π.χ. που βρίσκεται σε αυτή τη δίνη, κάθε χρόνο ωριμάζουν για την αγορά εργασίας 800.000 νέοι. Για να δημιουργήσει τόσες θέσεις εργασίας η αιγυπτιακή οικονομία χρειάζεται ρυθμούς ανάπτυξης πάνω από 5-6%.

    Από την μια πλευρά της Μεσογείου έχουμε πληθυσμό νέων που αυξάνεται και πεινάει και από την άλλη πλευρά πληθυσμό που γερνά, μειώνεται αλλά έχει τα ψυγεία και τα σκουπίδια γεμάτα τρόφιμα και τα σπίτια γεμάτα «καλούδια» που βλέπουν στην τηλεόραση.

    Είναι θέμα χρόνου οι πεινασμένοι να περάσουν απέναντι. Έχουν αρχίσει να το κάνουν και θα συνεχίζουν με αυξανόμενο ρυθμό. Δεν είναι μόνο η Αίγυπτος, αλλά δεκάδες χώρες από το Μαρόκο και τη Νιγηρία μέχρι το Πακιστάν και το Αφγανιστάν.

    Οι μετανάστες αυτοί δημιουργούν θύλακες μέσα στην κοινωνία οι οποίοι αυξάνονται συνεχώς μέχρι που καταλαμβάνουν ολόκληρες γειτονιές εκτοπίζοντας τους ντόπιους και επιβάλλοντας τα δικά τους ήθη και έθιμα που είναι ξένα και ενίοτε αποκρουστικά προς τα δικά μας. Μου έχουν περιγράψει σκηνές που βρίζουν δικά μας κορίτσια γιατί είναι άσεμνα ντυμένα σε σχέση με τον δικό τους κώδικα.

    Επιπλέον οι μετανάστες διεκδικούν ανειδίκευτες θέσεις εργασίας πιέζοντας τα μεροκάματα και εκτοπίζοντας τους ντόπιους ανειδίκευτους.

    Όλο αυτό το σκηνικό δημιουργεί μια τεράστια πρώτη ύλη που αποτελεί εύκολη λεία για κηρύγματα μίσους σαν της ΧΑ.

    Αυτά είναι τα δύο βασικά προβλήματα που τροφοδοτούν την άνοδο του ναζισμού στην Ελλάδα.

    Δυστυχώς το πρώτο, η ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα, χρειάζεται τολμηρές πολιτικές και μεγάλη πλειοψηφία για να κάνει τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται.

    Το δεύτερο είναι ακόμη πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Όπως λέμε εμείς οι Ηπειρώτες είναι σαν να προσπαθείς να αδειάσεις την λίμνη με παγούρια…

    Σχόλιο από Π... | 21/09/2013

  4. […] -Πόσο βλάκας μπορεί να είναι ένας Χρυσαβγίτης; […]

    Πίνγκμπακ από -Για το φαινόμενο του φασισμού « Πόντος και Αριστερά | 23/10/2013

  5. Συμφωνώ με τον κ. Στούπα, θέλω να προσθέσω την διάλυση και αυτού του μέχρι το1981 υποτυπώδους κράτους από την αριστερή νοοτροπία τα αγαθά της οποίας τώρα απολαμβάνουμε. Δυστυχώς συνεχίζουμε τον ίδιο δρόμο και βαίνουμε γοργά στην υποταγή. Θα νικηθούμε χωρίς να πολεμίσουμε.

    Σχόλιο από Κυριάκος Ιωαννίδης | 23/10/2013

  6. […] (αντιπρόσφυγες,   Αρνητές,   αναθεωρητές,   χρυσαβγίτες   και   λοιπούς […]

    Πίνγκμπακ από -Η δικιά μας πατρίδα « Πόντος και Αριστερά | 13/05/2014

  7. έχετε κάποιον ‘’άλλον’’ να ραπίσει την κατάσταση όπως έκανε ο κ Κασιδιάρης, η παραμένουμε φυλακισμένη στο σύστημα αυτόν που οδηγούν την χώρα σε καταστροφή χάνοντας ήθη/έθιμα/ γνώσει/και οικογένεια.
    Η γνώσει είναι μεγαλείο με πόλους δημοκρατικούς δρόμους που ο κάθε ένας μας έχει δικαιώματα, αν κάποιοι έχουν κρανίο από άνθρακα καλό θα είναι να μην εκφράζουν ηλιθιότητες

    Σχόλιο από omiros | 31/05/2016


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: