Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Παρατηρώντας την «Αριστερά» του Λάγιου

                                                                       της Σάρας Χαλκίδη
Lagios1

Τέλος Ιούλη και η κοσμική Νάουσα της Πάρου προσπαθεί με δυσκολία να πάρει το  ξένοιαστο καλοκαιρινό της χρώμα. Τα βήματα μας, μας οδηγούν στην αίθουσα τέχνης  «Άγιος Αθανάσιος» όπου η έκθεση γλυπτών του  Δημήτρη Λάγιου με τίτλο Κάτω από το ηφαίστειο ετοιμάζεται να ρίξει αυλαία .

H ζωή κάτω από το ηφαίστειο δεν είναι εύκολη.  Είναι ζωή με αγωνία και φόβο. Σημεία των καιρών μας;

Ο καλλιτέχνης εκθέτει περί τα δεκαπέντε  κεραμικά  γλυπτά, στη πλειοψηφία τους  ανθρωπομορφικά.  Με σκωπτική μάλλον διάθεση, αφήνει τον παρατηρητή να αναρωτηθεί και να προβληματιστεί σε ζητήματα εξουσίας πολιτικής ή άλλης προέλευσης.

Όπως ήταν φυσικό η «Αριστερά»  τραβάει τη προσοχή μας. Η μορφή του άνδρα, με την οποία ο γλύπτης παρουσιάζει την Αριστερά σηκώνει πολύ σκέψη:

Δυσανάλογα μεγάλο το χέρι της καρδιάς, σηκώνεται ψηλά και μια τεράστια γροθιά δηλώνει την ένταση και τη δύναμη του αγώνα της. Γυμνό και τεταμένο το οστεώδες στέρνο κυριαρχεί με τις διαστάσεις του στο κορμό. Οι σκληρές γραμμές του μαρτυρούν σωματική ταλαιπωρία αλλά και το πάθος της ψυχής που πάσχει να μεταδώσει  τη φόρτιση της. Ο κορμός πατά γερά στη γη, δεν μοιάζει να ταλαντεύεται, να έχει αμφιβολίες. Τα λίγα ρούχα δεν μαρτυρούν επιτήδευση ή πλούτο. Το πρόσωπο σκαμμένο, τα μάτια τεράστια  με βάθος. Ματιά με έννοια κι αγωνία. Μια άδολη απορία σκιάζει το ύφος τους. Τα μήλα του προσώπου έντονα αφήνουν το στόμα να βγάλει δυνατή φωνή, φωνή διαμαρτυρίας. Όμως κάτι του λείπει. Του λείπει το ένα χέρι, χέρι απαραίτητο για τη δημιουργία.

Σε ένα δεύτερο γλυπτό ένας άνδρας κουβαλάει στη πλάτη ένα τεράστιο αυτί.  Οι Έλληνες  μιλάμε πολύ κι ακούμε ελάχιστα, σχολιάζει ο γλύπτης.


Αναρωτιέμαι αν κι η αριστερά ακούει  όσο θα έπρεπε.

lagios2-Γιατί είναι τόσο διαδεδομένη στο κόσμο η εικόνα μιας αριστεράς που ξέρει να διαμαρτύρεται, αλλά δυσκολεύεται να διοικήσει;

-Τι είναι αυτό που  την εμποδίζει  σε τέτοια κρίση και με τέτοια πολιτική  σήψη να εκτοξευθεί μπροστά στη προτίμηση της πλειοψηφίας;

Μήπως πέρα από το αγωνιστικό της πρόσωπο χρειάζεται έμπρακτα με δράσεις καθημερινές και  με δημιουργικές παρεμβάσεις να πείσει ότι μπορεί να λύσει συγκεκριμένα απλά η σύνθετα προβλήματα και να φέρει τη διαφορά και στη διοίκηση; Σίγουρα η ελληνική αριστερά δεν είναι ενιαία . Το φάσμα είναι ευρύ και οι συνιστώσες πολλές.

Δυστυχώς ένα μεγάλο της κομμάτι παραμένει ακόμη και σήμερα προσηλωμένο στη σταλινική αντίληψη της de facto πρωτοπορίας. Ίσως να μην υπάρχει χειρότερο εμπόδιο εξέλιξης από αυτό ! Ίσως αυτό να είναι κι ένα μεγάλο εμπόδιο στον ουσιαστικό διάλογο και τη συνεργασία … ίσως αυτές οι σκέψεις να προκαλούν στον απλό οπαδό της αριστεράς το στενάχωρο και γεμάτο απορία βλέμμα, που τόσο εύστοχα απέδωσε ο Λάγιος με τη τέχνη του.

 

Advertisements

24/07/2013 - Posted by | -ποιητές, -Εικαστικά

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: