Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Η Δημόσια Τηλεόραση πέθανε!!! ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ

ERT

ΠΑΤΗΣΤΕ  «ΚΛΙΚ»  ΕΠΙ  ΤΗΣ  ΟΘΟΝΗΣ

ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ  ΣΤΗΝ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ  ΤΗΣ  ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Advertisements

12/06/2013 - Posted by | -Κρίση, -ΜΜΕ

7 Σχόλια »

  1. Κάπου διάβασα ένα ενδιαφέρον σχόλιο:
    —————————————————————————

    Μέσα ενημέρωσης και προπαγάνδας

    Ένα αντιλαϊκό σύστημα χρειάζεται τον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης για να καθοδηγεί την κοινή γνώμη. Στα ανεξάρτητα έθνη κράτη η εκάστοτε κυβέρνηση ταυτίζεται με το σύστημα και ελέγχει τα κρατικά μέσα μαζικής επιρροής με τα οποία ασκεί τη δική της προπαγάνδα και εξισορροπεί τα ιδιωτικά σε περίπτωση που αυτά αντιπολιτεύονται. Με την εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία ο έλεγχος των μέσων μαζικής προπαγάνδας αλλάζει κυρίους και δίδεται η ευκαιρία να ακούγονται απόψεις διαφορετικές από αυτές του οικονομικού κατεστημένου που ελέγχει τα ιδιωτικά.
    Η σημερινή Ελλάδα ευρίσκεται υπό την κατοχή του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος και η πλήρης υποταγή της σε αυτό απαιτεί και τον πλήρη έλεγχο τόσο των κρατικών όσο και των ιδιωτικών μέσων προπαγάνδας. Με τα αντιλαϊκά μέτρα που επιβάλλονται υπάρχει ο κίνδυνος να ανέλθουν στην εξουσία κόμματα μη ελεγχόμενα από το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα και μέχρι τις επόμενες εκλογές πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν τα κρατικά μέσα ενημέρωσης ώστε αφενός να προλάβουν να εκβιάσουν την κοινή γνώμη και αφετέρου σε περίπτωση αστοχίας στις εκλογές να ασκούν αντιπολίτευση στην τυχούσα κυβέρνηση που θα ήθελε να εναντιωθεί στο διεθνές σύστημα.
    Το πείραμα της Ελλάδος είναι πολύ σημαντικό για αυτούς, όπως απέδειξαν και τα δήθεν λάθη του ΔΝΤ, την εμπλοκή του οποίου είχε ζητήσει η κα Μέρκελ για να δώσει την τεχνογνωσία του στη σωτηρία των δανειστών που κινδυνεύουν από πτωχεύσεις υπερχρεωμένων κρατών. Η Ελλάδα, αν και μωρή, είναι κληρονόμος του πολιτισμού που δίνει αξία στο ανθρώπινο πρόσωπο. Η εξαφάνιση της θα επιτρέψει στις δυνάμεις οικονομικής εξουσίας να αλλοιώσουν αυτόν τον πολιτισμό και να χειρίζονται τους πληθυσμούς ως άτομα συνόλων οικονομικών μονάδων και όχι σαν πρόσωπα κοινωνούντων ανθρώπων.
    Η κατάληψη της ΕΡΤ από τα ΜΑΤ και ο βάρβαρος εκδιωγμός των εργαζομένων από το κτίριο σε αυτό το σχέδιο αποσκοπεί. Η δικαιολογία για την μείωση των δημοσίων υπαλλήλων και η δήθεν προσέλκυση επενδύσεων δεν πείθουν πλέον ούτε τους πλέον ανόητους. Οι επενδύσεις είναι ωφέλιμες για τον τόπο μόνο όταν αυξάνουν την παραγωγικότητα και μειώνουν το έλλειμμα εξωτερικών συναλλαγών, ενώ συγχρόνως βοηθούν στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και όχι σε βάρος αυτού. Δεν θέλουμε την ευημερία των αριθμών, όπως συμβαίνει στην Κίνα και την Ινδία αλλά τη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων.
    Μέχρι τώρα ο εχθρός ήταν αόρατος, κρυμμένος στη θολούρα οικονομοτεχνικών όρων που δεν καταλαβαίνει ο λαός, ιδίως όταν έχει υποστεί εκμαυλισμό από τους προδρόμους της καταστροφής. Σήμερα ο εχθρός έχει αποθρασυνθεί και νομίζοντας ότι έχει φθάσει στο τελικό στάδιο κυριαρχίας του δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο, πολύ χειρότερο και από αυτό της Χρυσής Αυγής που μέχρι τώρα την χρησιμοποιεί σαν το φόβητρο για να μην ξεφύγει ο κόσμος από τον μονόδρομο της αυτοκαταστροφικής υπακοής. Η αντίσταση στα σχέδια του εχθρού δεν είναι συνδικαλιστικό ζήτημα υπεράσπισης μιας μερίδας εργαζομένων, αν και από ότι καταλαβαίνουμε η παρουσία τους σε τέτοιο πόστο, κατά πλειοψηφία, ενέχει την υπόνοια κομματικής εύνοιας. Η αντίσταση αποτελεί εθνικό καθήκον κατά των κατακτητών και των διορισμένων κυβερνήσεων τους.

    Ηλ. Στ.
    ………………
    Εν πλω προς Χανιά 11/6/2013

    Σχόλιο από Χανιώτης | 12/06/2013

  2. Να κι άλλο ένα αντίθετης οπτικής:
    ——————————————

    Αν ο στόχος είναι η ΕΡΤ να αναδιοργανωθεί σε σωστές βάσεις και να απαλλαγεί από αμαρτίες του παρελθόντος, τότε η κίνηση της Κυβέρνησης ήταν αναγκαία.

    Θα υπενθυμίσω:

    (α) Τα παράπονα πολλών συμπολιτών μας για την υποχρεωτική μηνιαία συνδρομή υπέρ της ΕΡΤ, που την πλήρωναν όλοι όσοι είχαν ρολόι της ΔΕΗ, ανεξάρτητα αν είχαν ή όχι ΤΒ (ακόμα και αποθήκες). Οι παλαιότεροι θα θυμούνται ακόμα τη συμβολική άρνηση της Μελίνας Μερκούρη, που ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια Υπουργός Πολιτισμού, αρνήθηκε να πληρώσει την ΕΡΤ και κατέθεσε τη μειωμένη πληρωμή της ΔΕΗ στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.

    (β) Πολλά που κατά καιρούς έβγαιναν στην επιφάνεια για ένα Δημόσιο Οργανισμό που κάποιοι που ήξεραν ίσως περισσότερα είχαν χαρακτηρίσει «Αμαρτωλή ΕΡΤ». Να θυμίσω μερικά, χωρίς βέβαια να είμαι σε θέση να εγγυηθώ για την ακρίβειά τους:

    (ι) Απασχολούσε περί τους 2500 υπαλλήλους, οι περισσότεροι, αν όχι όλοι διορισμένοι με ρουσφέτια και εκτός ΑΣΕΠ.
    (ιι) παρά τον μεγάλο αυτό αριθμό υπαλλήλων, οι περισσότερες παραγωγές της γίνονταν με αναθέσεις σε «διαπλεκόμενους « τρίτους
    (ιιι) Οι εκάστοτε διοικητές της, παρατρεχάμενοι των εκάστοτε Κυβερνώντων, είχαν αμοιβές Golden Boys, ενώ μπορούσαν να διορίζουν και οι ίδιοι μεγάλο αριθμό «συμβούλων» ( 12 γράφτηκε για κάποιον από τους τελευταίους, και αμοιβές έως και 10.000 Ευρω/μήνα)

    Αν και τα μισά από αυτά είναι αληθινά , τότε καλά έκανε η Κυβέρνηση και την έκλεισε. Γιατί ΜΟΝΟ έτσι θα μπορούσε να την ξαναϊδρύσει, αυτή τη φορά όμως σε υγιείς βάσεις , έχοντας μάθει από τα σφάλματα του παρελθόντος.

    Γνωρίζω ότι αμέσως θα τεθεί το ερώτημα: Ποιος εγγυάται ότι η νέα ΕΡΤ θα «στηθεί» σωστά?? Νομίζω ΚΑΝΕΝΑΣ !! Απλά ελπίζω ότι η Κυβέρνηση καταλαβαίνει πως δεν έχει περιθώρια για τα ίδια λάθη του παρελθόντος και ακόμα πως κάποιοι από τους Γάλλους και Γερμανούς που βοηθάνε για αλλαγές που ήμασταν ανίκανοι να κάνουμε μόνοι μας επί δεκαετίες, θα μπορέσουν να φανούν χρήσιμοι στο σχετικό εγχείρημα.
    Κάποιοι στο FORUM ίσως να χαρακτηρίσουν τα παραπάνω ως αφελή. Τι να γίνει, εγώ εξακολουθώ να πιστεύω πως το κύριο μερίδιο της ευθύνης για τα σημερινά χάλια του κράτους μας και την συνεπακόλουθη κρίση ανήκει στους Έλληνες.

    Σ.Α.Α.

    Σχόλιο από Χανιώτης | 12/06/2013

  3. Δεν βλέπω ΕΡΤ
    Ιουνίου 12, 2013 · by Herr K.
    H κρατική τηλεόραση ας πεθάνει με την ησυχία της. Εξάλλου σύντομα θα αναγεννηθεί ως φοίνικας. Οσοι δε ανακαλύπτουν όψιμα ότι πρόκειται για χούντα, θα ξέρουν ήδη ότι ένα κράτος που σιγά σιγά λυώνει δεν έχει ανάγκη από θεσμούς – αρκεί που έχει ευρώ.

    Τούτου λεχθέντος:

    Εδώ και χρόνια δεν έχω τηλεόραση στο σπίτι. Παλιότερα, όταν το ανέφερα, η αντίδραση ήταν κεκαλυμμένη δυσπιστία ή ανοιχτή εχθρότητα. Πιο πρόσφατα ήρθε η επιδοκιμασία: σαν να είχα προσπαθήσει να κάνω κάτι ασκητικό και να τα κατάφερα. Δεν χρειάστηκε όμως κάποια προσπάθεια ούτε στερήθηκα κάτι. Απλά δεν μ’αρέσει. Ομολογώ ότι το βρίσκω και λίγο εξευτελιστικό να βλέπεις τηλεόραση αν δεν είσαι άρρωστος ή δυσκίνητος ή παιδί ή πολύ νέος ή εγκεφαλικά τελειωμένος αλλά δεν το κάνω και θέμα. Ούτε θα αρνηθώ να δω τηλεόραση μαζί με ανθρώπους μου επικαλούμενος λόγους αρχής.

    Δύσκολα μπορώ λοιπόν να συμφωνήσω με όσες Φώφες υποστηρίζουν την δημοσια τηλεόραση (δηλ. την κρατική για να είμαστε ακριβείς: αν ήταν δημόσιο αγαθό δεν θα μπορούσε να την κλείσει τόσο εύκολα το κράτος). Η κεϋνσιανή συναίνεση έχει παρέλθει μαζί της και η επιμορφωτική τηλεόραση και όλα τα παρόμοια άλλοθι. Αν εξαιρέσεις ότι βοηθά να μην ξεχνούν τα ελληνικά τους στις παραμεθόριες περιοχές, καλή τηλεόραση είναι μόνον η νεκρή. Φυσικά αυτό δεν ισχύει για την ραδιοφωνία.

    Εξίσου δύσκολα μπορώ να είμαι ειλικρινά αλληλέγγυος προς όσους αγνώστους μου απολύονται από την ΕΡΤ: Αν ασκώ παρασιτικό ή κοινωνικά επιβλαβές επάγγελμα και σταματήσω να έχω δουλειά είναι δικό μου πρόβλημα. Οδυνηρό μεν προσωπικά αλλά δικό μου πρόβλημα. Θα ήμουν πιο εύκολα αλληλέγυος προς έναν ταξιτζή, έναν δημόσιο υπάλληλο, έναν υδραυλικό.

    Και είναι πλέον κοινός τόπος – τουλάχιστον για τους μη απολίτικους – ότι η τηλεόραση είναι επιβλαβής, είτε κρατική είτε ιδιωτική (δηλ. οιονεί κρατική). Οχι γιατί κάνει προπαγάνδα – αν και αυτό έχει ενταθεί τόσο τον τελευταίο καιρό που από μόνο του θα αρκούσε για να χαρακτηρίσει το ελληνικό καθεστώς στρατιωτικό. Αλλά επειδή δεν είναι μόνον μέσο αλλά το ίδιο το μήνυμα. Κάτι που είχε γίνει εξαρχής κατανοητό π.χ. από τον Παζολίνι πριν από 50 περίπου χρόνια: “Τι θέλει να κρύψει η τηλεόραση; Θέλει να κρύψει το ντροπιαστικό γεγονός ότι είναι ο τρόπος έκφρασης του μικροαστικού κράτους, της χυδαιότητας και του μίσους προς την αλήθεια” (βλ. κι εδώ). Το ίδιο δηλαδή που θέλει να αποκρύψει και η διαμαρτυρόμενη ψευδο-αντιπολίτευση.

    http://herrkstories.wordpress.com/2013/06/12/tv/

    Σχόλιο από Χανιώτης | 12/06/2013

  4. Έπρεπε κάτι να γίνει.

    Σχόλιο από Κυριάκος Ιωαννίδης | 12/06/2013

  5. «Έπρεπε κάτι να γίνει.»

    Mόνο που οι ίδιοι που εκμεταλλέυτηκαν και ξεφτίλισαν τη δημόσια ραδιοτηλεόραση γίνονται τιμητές. Είναι δυνατόν αυτοί οι ρουσφετολόγοι να κάνουν κάτι νέο, καλύτερο από το παλιό;

    Μόνο στην ΕΤ3 προσέλαβαν μετά τις εκλογές 60 υψηλόμισθους συμβούλους. Και απ’ αυτούς, οι 15 ήταν ρουσφέτια του κυβερνητικού εκπροσώπου,του Κεδίκογλου

    Σχόλιο από Σώκρατες ντρανκ δε κόνιουμ | 12/06/2013

  6. Στην ιστοσελίδα http://newpost.gr/storage/files/uploads/nea-ert-nomosxedio-diavouleusi.pdf μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό νομοσχέδιο που κατατέθηκε εχθές για διαβούλευση.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 13/06/2013

  7. Μια ευρωπαϊκή, άρα ευρυ-οπτική (με πλατιά μάτια, Ευρ-ώπη) θέαση της ΕΡΤ

    Η απόφαση της κυβέρνησης σχετικώς με την προσωρινή διακοπή εκπομπών της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης με σκοπό την αναδιάρθρωση και εξυγίανση της όπως ανακοινώθηκε, έχει εγείρει, μεταξύ άλλων, ορισμένα ζητήματα στο πλαίσιο της ιδιότητας της Ελλάδας ως πλήρους μέλους της ΕΕ καθώς και ως συμμετέχουσας στη ζώνη των χωρών με κοινό νόμισμα. Επιπλέον, η ευρωπαϊκή οπτική βοηθάει στον απεγκλωβισμό της συζήτησης από τις εκλογικές, κομματικές και τακτικές διατάσεις της πρωτοβουλίας άρα κι απ’ τα πολιτικά πάθη, την αποσυνδέει από την ίδια την πολιτική τελεσφόρηση της πρωτοβουλίας, την αποδεσμεύει από το μανιχαϊστικό σχήμα ενός «ναι» ή ενός «όχι», μιας κάθετης διαίρεσης μεταξύ της τρικομματικής κυβέρνησης και των αντιπολιτευομένων, αλλά και μεταξύ του κύριου πόλου της κυβέρνησης και των εταίρων της, αποκαλύπτοντας τον σύνθετο χαρακτήρα των σύγχρονων προβλημάτων και γενικότερα συμβάλλει στην ανάδειξη, με αυτήν την ευκαιρία, της συζήτησης γύρω από τον σύγχρονο ρόλο της δημόσια ραδιοτηλεόρασης σε ένα ευρωπαϊκό δημοκρατικό περιβάλλον. Είναι αλήθεια ότι έχουμε την τάση να διολισθαίνουμε σε άναρθρες κραυγές, δηλαδή να είμαστε ασυνεπείς εσωτερικώς και διαχρονικώς με τον εαυτό μας, τοποθετούμενοι με προχειρότητα και συχνά κατά το δοκούν επί τη βάσει της προεξόφλησης προσδοκιών σε σχέση με το εξουσιαστικό διακύβευμα, ώστε να βρεθούμε για πλείστους όσους λόγους από την πλευρά του νικητή. Όσοι το «βλέπουν» έτσι ας μην συνεχίσουν την ανάγνωση.

    Η ΕΡΤ αποτελεί ιδρυτικό μέλος της EBU, του ευρωπαϊκού φορέα δημοσίων μέσων ενημέρωσης από το 1950. Αυτό το ταχύτατο κλείσιμο ενός σταθμού φαίνεται ότι είναι το πρώτο στην ιστορία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης της EBU. Η EBU βρίσκεται ως εκ τούτου σε υψηλή εγρήγορση και κινητοποίηση για το θέμα της ΕΡΤ. Βεβαίως η εσπευσμένη αυτή απόφαση ελήφθη σε συνάρτηση με τη μη πραγματοποίη της αναδιάρθρωσης που είχε προταθεί το 2011, με αποτέλεσμα η κατάσταση και η οικονομική βιωσιμότητα της ΕΡΤ να έχει αισθητά επιδεινωθεί. Σύμφωνα με την κυβέρνηση, το κόστος λειτουργίας της ΕΡΤ είναι τρεις έως επτά φορές υψηλότερο από ό,τι στους άλλους ελληνικούς τηλεοπτικούς σταθμούς και έχει τρεις έως έξι φορές περισσότερους εργαζόμενους. Την ίδια στιγμή φαίνεται ότι τα τρία κανάλια της ΕΡΤ έχουν μαζί περίπου τη μισή θέαση από έναν μέσο εμπορικό σταθμό.

    Καταρχήν πρέπει να είναι σαφές ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν ζήτησε το κλείσιμο της ΕΡΤ ούτε βεβαίως θα μπορούσε να το κάνει, αφού δεν μπορεί να τεθεί σε αμφισβήτηση η πλήρης αυτονομία της ελληνικής κυβέρνησης ως προς τη διοίκηση και την ευθύνη του τομέα της ελληνικής δημόσιας διοίκησης. Κατά συνέπεια, η σχετική απόφαση έχει ληφθεί από την ελληνική κυβέρνηση αποκλειστικώς και μόνον. Φυσικά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα υπόλοιπα όργανα της ΕΕ, ειδικώς δε εκείνα που τα τελευταία χρόνια έχουν συσταθεί ή δραστηριοποιούνται σχετικώς με την αντιμετώπιση του ζητήματος της προσαρμογής της Ελλάδας και των άλλων υπερχρεωμένων κρατών – μελών, προφανώς ενημέρωθηκαν ταυτοχρόνως με την ανακοίνωση των ελληνικών αρχών και παρακολουθούν το θέμα, τις αντιδράσεις των κομμάτων και των συνδικαλιστικών φορέων, καθώς και τον αντίκτυπο στην ελληνική κοινωνία, συμπεριλαμβανομένων των θεμάτων σχετικώς με την ελευθερία της έκφρασης, του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου. Η ΕΕ δεν έχει ζητήσει το κλείσιμο συγκεκριμένων δημοσίων οργανισμών, ούτε η Task Force για την Ελλάδα έχει οποιαδήποτε εμπλοκή, καθώς μέχρι τώρα ασχολείται με τον εξορθολογισμό της κεντρικής διοίκησης. Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης θα πρέπει να τοποθετηθεί στο ορθό πλαίσιο των μεγάλων και αναγκαίων αλλαγών που πρέπει να γίνουν για τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής οικονομίας, κοινωνίας και πολιτικής. Η βελτίωση της αποτελεσματικότητας του δημοσίου τομέα βρίσκεται βεβαίως στο επίκεντρο αυτών των αλλαγών.

    Απο πλευράς ΕΕ αποδίδεται, όπως πάντοτε, ιδιαίτερη σημασία στην αυστηρή τήρηση και σεβασμό όλων των νόμων και συμβάσεων, ελληνικών και ευρωπαϊκών, που ρυθμίζουν τα θέματα προσωπικού, καθώς και στη λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων για την αντιμετώπιση από πλευράς κοινωνικής μέριμνας της πολύ δυσάρεστης κατάστασης στην οποία βρίσκεται το προσωπικό της ΕΡΤ. Σύμφωνα με την κυβερνητική ανακοίνωση οι εργαζόμενοι, είτε θα παραιτηθούν είτε θα τεθούν σε ειδικό καθεστώς πρόωρης συνταξιοδότησης. Οι παραιτούμενοι θα έχουν δικαίωμα πρόσληψης στον νέο φορέα.

    Επιπλέον, η ΕΕ υποστηρίζει τον ρόλο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, ως αναπόσπαστο μέρος της δημοκρατίας στον ευρωπαϊκό χώρο. Κι αυτό γιατί η δημόσια ραδιοτηλεόραση συμβάλλει ακόμη και υπό τις δυσμενέστερες οικονομικές περιστάσεις στην απαραίτητη πολυφωνία και ελευθερία των μέσων ενημέρωσης, καθώς και στην ποιότητα και την προαγωγή της πολιτιστικής πολυμορφίας, αφού η ίδια η ΕΕ βασίζεται στη θεμελιώδη αρχή της ενότητας μέσα από τη διαφορετικότητα. Προσοχή όμως, η ενότητα μέσα από τη διαφορετικότητα, επιβαίνουν σε μια και δεν «πατούν» σε δύο βάρκες στις οποίες συνηθίζουμε να «πατούμε» ταυτοχρόνως κατά το δοκούν, άλλοτε ως οπαδοί ενός ανεξέλεγκτου και αυταρχικού συγκεντρωτισμού και παρεμβατισμού περιμένοντας και κατηγορώντας για τα πάντα από τις Βρυξέλλες, άλλοτε ως εθνικοί εγωϊστές, ή ρατσιστές με σύνδρομα εθνικής ανωτερότητας και αλλαζονείας. Η Συνθήκη του Άμστερνταμ (1996) καθιστά σαφές ότι η διακυβέρνηση και οι στρατηγικές επιλογές ως προς τη δημόσια ραδιοτηλεόραση αποτελούν αρμοδιότητα των κρατών – μελών.

    Αυτές είναι οι ευρωπαϊκές αξίες οι οποίες διατρέχουν το ευρωπαϊκό ραδιοτηλεοπτικό τοπίο. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι η ΕΕ προσφέρει μια συγκεκριμένη συνταγή ως προς την οργάνωση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στα κράτη – μέλη. Κάτι τέτοιο δεν είναι πιθανόν να γίνει σε κανένα επόμενο στάδιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, γιατί θα συνιοτούσε παρέμβαση στις ιδιαιτερότητες και την κυριαρχία και σήμερα προστατεύεται από την αρχή της επικουρικότητας. Κατά συνέπεια, η ΕΕ χαιρέτισε την ανάληψη δέσμευσης από πλευράς ελληνικής κυβέρνησης να δημιουργηθεί ένας νέος, βιώσιμος και ποιοτικός φορέας, ο οποίος να είναι σε θέση να εξασφαλίζει τον σημαντικό ρόλο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Ωστόσο η ΕΕ δεν μπορεί να επιβάλλει στα κράτη – μέλη ούτε να έχουν υποχρεωτικά κρατικό ραδιόφωνο και τηλεόραση.

    Ως προς τη νομιμότητα του νέου φορέα. Κάθε νέος ραδιοτηλεοπτικός φορέας θα πρέπει να συμμορφώνεται με όλους τους κανόνες της ΕΕ συμπεριλαμβανομένων των κανονισμών όσον αφορά τη δημόσια χρηματοδότηση, το φάσμα, τη διαφήμιση και όλους τους άλλους τομείς που καλύπτονται από τον Οπτικοακουστικό τομέα και τις Οδηγίες για τις υπηρεσίες ραδιοτηλοψίας και τον ανταγωνισμό. Ως προς το σκέλος του δικαίου του ανταγωνισμού, το οποίο ενδιαφέρει πολύ την ΕΕ, δεν φαίνεται να έχει υπάρξει κάποιο τέτοιο ζήτημα όσον αφορά την ΕΡΤ.

    Όπως αναφέρεται στο πρωτόκολλο αριθ. 29 σχετικά με το σύστημα της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στα κράτη-μέλη, που επισυνάπτεται στη Συνθήκη της Λισααβώνας, «Οι διατάξεις της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ισχύουν υπό την επιφύλαξη της αρμοδιότητας των κρατών μελών να μεριμνούν για τη χρηματοδότηση της δημόσιας ραδιοτηλεοπτικής υπηρεσίας, εφόσον η χρηματοδότηση αυτή παρέχεται σε ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς για την εκπλήρωση του στόχου της δημόσιας υπηρεσίας όπως ανατίθεται, ορίζεται και οργανώνεται από κάθε κράτος μέλος και εφόσον η χρηματοδότηση αυτή δεν επηρεάζει τους όρους συναλλαγών και ανταγωνισμού στην Κοινότητα σε βαθμό ο οποίος θα ήταν αντίθετος προς το κοινό συμφέρον, ενώ η πραγματοποίηση του στόχου της δημόσιας υπηρεσίας πρέπει να λαμβάνονται υπόψη». Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη είναι κατ’ αρχήν ελεύθερα να καθορίζουν τη μορφή, τους όρους και τις λεπτομέρειες της δημόσιας χρηματοδότησης των σχετικών οργανισμών εφ’ όσον οι εθνικές διατάξεις σέβονται τις θεμελιώδεις ελευθερίες τις οποίες εγγυάται η Συνθήκη για τη λειτουργία της ΕΈ.

    Ως προς την απαιτούμενη διαβούλευση των κοινωνικών εταίρων. Οι ελληνικές αρχές έχουν την υποχρέωση όπως όλες οι αρχές των κρατών μελών να διασφαλίζουν ότι οι δημόσιες επιχειρήσεις που ασκούν οικονομική δραστηριότητα τηρούν τις υποχρεώσεις τους, διαβουλεύονται με τους εργαζόμενους πριν από σημαντική συρρίκωση του προσωπικού στο πλαίσιο της προβλεπόμενης ενημέρωσης και διαβούλευσης με βάση την οδηγία 2002/14/ΕΚ, καθώς και με βάση την οδηγία για τις ομαδικές απολύσεις (98/59/ΕΚ). Οι υποχρεώσεις αυτές υφίστανται ακόμη και όταν οι δημόσιες επιχειρήσεις παύουν να υφίστανται. Προφανώς, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αυτή τη στιγμή θα συγκεντρώσει όλο το σχετικό υλικό σχετικά με τα πραγματικά συναφή γεγονότα που προηγήθηκαν του κλεισίματος της ΕΡΤ και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η Ελλάδα δεν θα βρεθεί εκτεθειμένη ως προς αυτό. Είναι γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν διαθέτουμε, διοίκηση και διοικούμενοι, την κατάλληλη κουλτούρα διαβούλευσης, μη προειλημμένων αποφάσεων και προσχηματικού διαλόγου, αλλά και μη παρελκυστικού και σκοπίμως ατέρμονος διαλόγου.

    Ως προς την πολυφωνία των ΜΜΕ. Η ΕΕ επιδιώκει να διασφαλίσει τον σεβασμό της πολυφωνίας των μέσων ενημέρωσης, δεδομένου ότι αυτός αποτελεί θεμελιώδη αξία που κατοχυρώνεται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (Συνθήκες της Νίκαιας και της Λισαβώνας) και συνιστά έναν πυλώνα της δημοκρατικής κοινωνίας. Φυσικά υπάρχουν και οι δεσμεύσεις στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης. Έτσι, η ΕΕ ενδιαφέρεται να διευκολύνει την πολυφωνία των μέσων ενημέρωσης ώστε ένα ευρύ φάσμα απόψεων να είναι προσιτό στο κοινό και συνεπώς να διαμορφώνεται ελεύθερα η κοινή γνώμη. Είναι επίσης σημαντικό οι πηγές πληροφόρησης που διαμορφώνονται κατά έναν ανεξάρτητο τρόπο να γίνονται γνωστές στο ευρύ κοινό. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αξιολογεί συστηματικά την κατάσταση της πολυφωνίας στα ΜΜΕ των κρατών μελών, και εργάζεται στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της για να την εξασφαλίσει.

    Ως προς τις σχέσεις αυτής της κυβερνητικής πρωτοβουλίας για την ΕΡΤ με τις δεσμεύσεις του ελληνικού κρἀτους στο πλαίσιο των συμφωνιών με την ΕΕ για μια συνολική συρρίκνωση του προσωπικού του δημοσίου. Είναι γνωστό ότι έχει συμφωνηθεί να προσλαμβάνεται μόνον ένας για κάθε πέντε συνταξιοδοτούμενος του δημόσιου τομέα, κάτι που οδηγεί σε συνολική μείωση 150.000 δημ. υπαλλήλων μέχρι το 2015, καθώς και σε προσλήψεις νέου προσωπικού με υψηλά και κατάλληλα προσόντα, χρήσιμους στη δημ. διοίκηση. Από εκεί και πέρα ωστόσο, η Ελλάδα έχει δεσμευτεί να προβεί σε 15.000 υποχρεωτικές απολύσεις μέχρι το τέλος του 2014, εκ των οποίων οι 4.000 εντός του 2013. Η σχέση λοιπόν της πρωτοβουλίας με αυτήν την έγκυρη απαίτηση είναι πολύ πιθανή.

    Ως προς τον αντικοινοβουλευτικό και αυταρχικό χαρακτήρα της πράξης νομοθετικού περιεχομένου. Οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου προβλέπονται από το άρθρο 44 παρ. 1 του Συντάγματος σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης, όπου δεν αρκεί μια διοικητική πράξη αλλά απαιτείται τυπικός νόμος για να ρυθμισθεί ένα ζήτημα, ωστόσο δεν υπάρχει ο αναγκαίος χρόνος ή η δημοσιοποίηση της πρόθεσης ψήφισης του απειλεί την ακύρωση εκείνων που αυτός ο νόμος έχει σκοπό να αντιμετωπίσει αφού αυτοί τους οποίους αφορά αποκτούν τον χρόνο για να τον υπονομεύσουν, να τον καταστήσουν άνευ ουσίας ή να εκθέσουν την κυβέρνηση σε δυσανάλογα μεγαλύτερο κόστος από το προσδοκώμενο όφελος της εφαρμογής του. Το κλείσιμο ενός δημοσίου οργανισμού –εφόσον το κρίνει η κυβέρνηση αναγκαίο και προσοχή όχι η αναδιάρθρωση εν ζωή αλλά το κλείσιμο- όπως παλαιότερα και η υποτίμηση της δραχμής, ακόμη περισσότερο δε η κήρυξη ενός πολέμου, δεν προαναγγέλονται. Oι πράξεις αυτές υποβάλλονται στη Bουλή για κύρωση μέσα σε σαράντα ημέρες. Αν δεν υποβληθούν στη Bουλή εμπρόθεσμα ή αν δεν εγκριθούν από αυτή μέσα σε τρεις μήνες από την υποβολή τους, παύουν να ισχύουν. Η αλήθεια είναι ότι έχει γίνει κακή χρήση και κατάχρηση της διάταξης αυτής ανέκαθεν στην Ελλάδα, κατ’ αναλογία της κακής χρήσης και καταστρατήγησης των νόμων και της δημοκρατίας γενικώς που έχει γίνει από πάρα πολλούς, άτομα, ομάδες, συνδικαλισμό, κόμματα, διοίκηση και κυβερνήσεις. Η συγκεκριμένη διάταξη και η συναφής έκδοση πράξεων νομοθ. περιεχομένου μόνο το 2012 έγινε 26 φορές! Συνήθως γίνεται 5-10 φορές κάθε χρόνο, παλαιότερα ακόμη πιο σπάνια. Με τον τρόπο αυτό έχουν ρυθμισθεί στο παρελθόν θέματα συντάξεων, μισθοδοσίας, εθνικής ασφάλειας, ΕΥΠ, κοινωνικών παροχών, τραπεζικής ανακεφαλαιοποίηησης και πολλά άλλα και φυσικά όλες οι υποτιμήσεις της δραχμής, προσφάτως παρατάθηκε με τέτοια πράξη το καθεστώς της μη εκπλειστηρίασης ακινήτων. Θεωρητικά η Βουλή μπορεί να μην κυρώσει μια τέτοια πράξη, ωστόσο τα αποτελέσματα της από τη φύση της θα έχουν ήδη επέλθει, λόγω του χαρακτήρα των θεμάτων που συνήθως ρυθμίζονται με αυτόν τον τρόπο.

    Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου μπορεί να συνιστά σύγχιση νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας προβλεπόμενη όμως από το Σύνταγμα, δεν είναι ωστόσο ούτε παράνομη, ούτε αντιδημοκρατική. Σε όλες τις χώρες της ΕΕ προβλέπονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τέτοιου είδους έκτακτες νομοθετικές διαδικασίες, αν και η επίκληση τους δέον όπως περιορίζεται στο ελάχιστο. Εξάλλου στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη υπάρχει μια κουλτούρα, αφενός μιας ευρύτερης συναίνεσης μεταξύ των εταίρων απ’ ότι στην Ελλάδα, αφετέρου έγκαιρης και ολοκληρωμένης προετοιμασίας ειδικώς στα πολύ σοβαρά θέματα. Η πύκνωση της χρήση τους τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα εξηγείται, αν και δεν δικαιολογείται απαραιτήτως, από τις ειδικές συνθήκες της οικονομικής κρίσης. Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου ήταν τόσο επείγουσα όσο και αυτή περί μη πλειστηριασμών, η μια ίσως να είναι η άλλη όψη της άλλης, χρωστάμε σαν κράτος, χρωστάμε σαν πολίτες, με αυτήν εξυπηρετείται το κράτος, με την άλλη εξυπηρετούνται οι πολίτεες. Τέλος, η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου δεν προσβάλλεται δικαστικά ούτε ακυρώνεται αναδρομικά ακόμη και αν δεν υπερψηφιστει απο την Ολομέλεια της Βουλής. Μόνον η κοινή απόφαση Στουρναρα-Κεδικογλου που εκδόθηκε σε υλοποίηση της ΠΝΠ θα κριθεί δικαστικά και θα απασχολήσει το ΣτΕ και η δικάσιμος που τελικώς δόθηκε είναι για το φθινόπωρο.

    Ως προς το τέλος υπέρ ΕΡΤ που εισπράτεται μέσω της ΔΕΗ. Αυτό, όσο παράλογο κι αν είναι, έχει κριθεί στο παρελθόν από τα ελληνικά και από τα ευρωπαϊκά δικαστήρια ως νόμιμο. Η χρηματοδότηση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στα άλλα ευρωπαϊκά κράτη γίνεται με διάφορους τρόπους. Αυτό που πρέπει να γίνει σαφές είναι η διαφορά ανάμεσα στον φόρο και στο τέλος. Επίσης η διαφορά ανάμεσα στο δημόσιο αγαθό και στο κρατικό αγαθό. Το ότι η ραδιοτηλοψία είναι δημόσιο αγαθό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι θα παρέχεται από το κράτος ούτε καν και από το κράτος. Αν βεβαίως η δημόσια τηλεόραση θεωρηθεί εκτός από δημόσιο αγαθό και υποχρέωση του κράτους από την πλειοψηφία της Βουλής με νόμο, τότε θα πρέπει να υπάγεται ως χρηματοδότηση στον κρατικό προϋπολογισμό, δηλαδή να την πληρώνουμε από τους φόρους που καταβάλλουμε και όχι μέσω του ειδικού τέλους που εισπράττεται από τη ΔΕΗ. Αν είναι όμως έτσι τότε γιατί να μην καταργηθούν και τα διόδια των αυτοκινητοδρόμων ώστε να πληρώνουν όλοι οι Έλληνες φορολογούμενοι ανεξαρτήτως αν τους χρησιμοποιούν, όσοι ανακυκλώνουν τα σκουπίδια τους μαζί μ εκείνους που δεν το κάνουν, όσοι ζουν κι όσοι δεν ζουν στην Ελλάδα κ.οκ. Αν είναι τέλος, έχει δηλαδή ευθεία ανταποδοτικότητα έναντι της ραδιοτηλεοπτικής υπηρεσίας, όπως τα τέλη απορριμμάτων, πρασίνου, τα διόδια, ο λογαριασμός της ύδρευσης κ.λπ., τότε θα πρέπει να πληρώνει ο καθένας κατά το μέτρο που κάνει χρήση και όχι επί τη βάσει του αριθμού και της έκτασης των ακινήτων που κατέχει. Ειδικώς σήμερα αυτό, το ποιος και πόσο βλέπει και ποια τηλεόραση ή ραδιόφωνο, είναι τεχνικά εφικτό να μετρείται και κοστολογείται. Γιατί θα πρέπει ας πούμε κάποιος που δεν βλέπει τηλεόραση να πληρώνει γι’ αυτήν προκειμένου να απολαμβάνουν ένα ποιοτικό προϊόν ορισμένοι άλλοι, εκτός κι αν θεωρήσουμε ότι δίκην ολοκληρωτικού τύπου μαζικής αγωγής και κρατικής προπαγάνδας θα πρέπει να επιβάλλεται σε όλους να παρακολουθούν τα κρατικά μέσα ενημέρωσης. Αλλά πως θα ελέγχεται αυτό; Κι επίσης θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο σε μια δημοκρατική χώρα;

    Στο Βέλγιο ας πούμε, μεταβιβάζεται ένα ποσό από τους φόρους που εισπράττει το κεντρικό κράτος προς τις περιφέρειες προς τον σκοπό αυτό, οι οποίες το αποδίδουν κατ’ αναλογίαν του αριθμού των δημοτών τους και με βάση τις υπηρεσίες που διαπραγματεύονται στον κρατικό φορέα ραδιοτηλεόρασης. Επίσης οι χρήστες πληρώνουν ξεχωριστά για την πρόσβαση στο δίκτυο εφόσον εγγραφούν συνδρομητές. Στη Γερμανία κσι στο Ην. Βασίλειο πληρώνουν όσοι έχουν δηλώσει ρητώς, εγγραφόμενοι σε σχετικό κατάλογο, ότι διαθέτουν τηλεόραση. Στη Γερμανία σε περιμένει σοβαρό πρόστιμο αν δεν δηλώσεις την τηλεόραση που διαθέτεις. Πιθανόν μια μεικτή χρηματοδότηση, υποχρεωτικώς δια της φορολογίας και όσοι κάνουν χρήση, διαμέσου ειδικώς εισπραττόμενου δημοτικού τέλους, θα ήταν μια λύση.

    Ως προς τη σχέση του ζητήματος που ανέκυψε με την ΕΡΤ με την ελευθερία, τουλάχιστον κατά τον τρόπο που αντιλαμβάνεται την ελευθερία ο δυτικός κόσμος. Οι υάλληλοι της ΕΡΤ την επικαλούνται, λέγοντας ότι «δεν νικιέται κανένας λαός που διψάει για ελευθερία». Η ελευθερία συνυφαίνεται με το λιγότερο κράτος και τους λιγότερους περιορισμούς. Κράτος, δημ. υπάλληλοι, φόροι, δημ. δαπάνες, παρεμβατισμός, ρυθμίσεις, γραφειοκρατία, αστυνομία, συγκεντρωτισμός, καταναγκασμοί, μπορεί να συμβάλλουν σε μεγαλύτερη ασφάλεια των ανθρώπων και να επιδιώκουν την ισότητα –άλλο ότι δεν την επιτυγχάνουν-, αλλά αυξάνουν τα ελλείμματα και τα χρέη, άρα την εξάρτηση και πάντως μειώνουν την ελευθερία δεν την αυξάνουν, είναι αυτονόητο. Όλα μαζί δεν γίνονται. Οι άνθρωποι παραχωρούμε μερίδια ελευθερίας μας προκειμένου να απολαμβάνουμε την προστασία και ασφάλεια που προσφέρει ο συλλογικός σύνδεσμος. Το θέμα είναι πόση ελευθερία και άρα πλουραλισμό επιθυμούμε να παραχωρήσουμε υπέρ της ασφάλειας μας. Είναι χαρακτηριστικό του αλυσιτελούς και αντιφατικού των ανορθολογικών ατομών, ότι όταν άρχισαν να φθάνουν μηνύματα εγρήγορσης από την Ευρώπη για την κυβερνητική πρωτοβουλία εξυγίανσης της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στην Ελλάδα, αιφνιδίως η Ευρώπη απέκτησε κύρος μεταξύ των πολεμίων της που ενὠ μέχρι χθες την κατηγορούσαν σχεδόν για τα πάντα τώρα την επικαλούνται ως ισχυρό σημείο έγκυρης αναφοράς. Επίσης αλυσιτελείς και αντιφατικοί είναι, ορισμένοι από εκείνους που δικαίως ζητούσαν μεταρρυθμίσεις αντί μειώσεων στους μισθούς και τις συντάξεις και κατηγορούσαν την κυβέρνηση για παλαιοκομματισμό και ατολμία έναντι του πολιτικού κόστους, αλλά αρνούνται σήμερα με διάφορες δικαιολογίες να δεχθούν και να υποστηρίξουν τον μεταρρυθμιστικό χαρακτήρα αυτής της πρωτοβουλίας. Είναι προφανές ότι το επιχείρημα πως οι πολιτικοί που είναι υπεύθυνοι για την κατάσταση δεν μπορούν να επιχειρούν την αλλαγή, θα είχε αξία αν είχαμε εκλογές και αν το δεχθούμε, είναι σαν να προτιμούμε την ακινησία, άρα να αποδεχόμαστε την επιδείνωση.

    Τέλος στην εποχή της έκρηξης της φυσικής κινητικότητας των ανθρώπων, του διαδικτύου και της διαδικτυακής εικόνας και τηλεόρασης, της κινητής τηλεφωνίας και της ελεύθερης ραδιοτηλοψίας, της ποιοτικής εμβάθυνσης και της γεωγραφικής επέκτασης της δημοκρατίας και της ελευθερίας, της παγκοσμιοποίησης και της επικείμενης επιτάχυνσης του ιστορικού ειρηνικού εγχειρήματος της ευρωπαϊκής ενοποίησης, η έμμονη και στείρα απαίτηση για κρατικώς παρεχόμενη τηλεόραση αντί μιας πλουραλιστικής δημόσιας ραδιοτηλοψίας, ηχεί ως αναχρονισμός. Ας μην ξεχνούμε ότι σήμερα πολλαπλασιάζονται οι άνθρωποι που μορφώνονται, παρακολουθούν και συμμετέχουν ενεργά στις πολιτικές, κοινωνικές, πολιτιστικές, επιστημονικές και οικονομικές εξελίξεις χωρίς να παρακουθούν οποιαδήποτε τηλεόραση.

    Νίκος Γιαννής, Δρ Ευρωπαϊκής Πολιτικής και Θεσμών

    Σχόλιο από Kyriakos Apostolou | 17/06/2013


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: