Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Η μεγαλύτερη απεργία στη χώρα: Η απεργία της ντόπιας ολιγαρχίας

Η μεγαλύτερη απεργία στην χώρα…
Του Ηλία Καραβόλια, 20/2
.

.
Όσοι άνθρωποι και αν απεργήσουν σήμερα,όσοι και αν διαδηλώσουν, όσα συνδικάτα και κλάδοι εργαζομένων και αν βροντοφωνάξουν για τα καταστρεπτικά μέτρα που επιβάλλονται επι τρία χρόνια στην πατρίδα μας, υπάρχει μια αφανής, σιωπηλή και τεράστια απεργία στον τόπο, που ουδείς τολμά να  ονομάσει. Αυτοί που απεργούν τρία χρόνια τώρα και βλάπτουν την κοινωνία είναι οι εθνικοί προμηθευτές που έκλεψαν μεσω πολυετους διαπλοκής με τις κυβερνήσεις δημόσιο χρήμα.
.
.Οι εθνικοί κατασκευαστες που υπερτιμολόγησαν μεγαλα εργα με απ ευθείας αναθέσεις. Οι εθνικοί τραπεζίτες που με τις εγγυήσεις του κρατους στην ΕΚΤ έγραφαν επι χρόνια τεραστια κέρδη απο τις διαφορες επιτοκιων και επεκταθηκαν στα Βαλκάνια ,γραφοντας επίσης μεγαλα κέρδη. Αυτοί που απεργούν είναι εκείνοι οι 200 μεγαλοοφειλέτες του Δημοσίου,που αποτελουν το 80% της φοροδιαφυγής.
.
Το κέρδος όλων αυτων τόσα χρόνια, δεν πήγε στην Σελήνη. Το καρπώθηκαν σε λογαριασμούς και σε ακίνητα. Δεν το επανεπένδυσαν ποτέ σε δουλειες,σε ανθρώπους. Απεργεί το ελληνικό μεγάλο Κεφάλαιο,αγαπητοι φίλοι. Και για να είμαι  ακριβής, απεργεί το μέρος εκείνο της ντοπιας ολιγαρχίας που πλούτιζε παντα κάτω απο την βουλωμένη μύτη των κυβερνήσεων.
.
1,5 εκατομμύρια ανεργοι και 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι στα όρια της επιβίωσης, ξέρουν ότι εκτος απο αγρότες που ετρωγαν επιδοτήσεις, εκτός απο στρατους αργοσχολων και διεφθαρμένων στο δημόσιο, που διοριζαν τα 2 κόμματα επί πολλά χρόνια, υπάρχουν και μετρημένοι στα δάκτυλα όμιλοι συμφερόντων που έγραψαν αθέμιτα υπερκέρδη.  Με ιδιαίτερα πετυχημένο πολλαπλασιαστή. Και τα αποθησαύρισαν. Δικαίωμα τους, θα πεί κάποιος, να μην επενδυουν σε δουλειες, με τοσους φορους και υφεση. Η χώρα όμως  ήταν franchising  μαγαζί τους, στο οποίο μεσαίου βεληνεκους εγχώριοι επιχειρηματίες, μη διαπλεκόμενοι, αλλά και κολοσσοί του εξωτερικού, επι χρόνια έπρεπε εκτος απο οικολόγους, φόρους και γραφειοκρατία, να πληρώσουν και entry fee σε κάθε κλάδο.
.
.
Αυτή την απεργία της ντόπιας ολιγαρχίας, που δεν δίνει δουλειές στους 1,5 εκατ ανέργους, γιατι η εξουσία δεν μπορεί να της κάνει άραγε επίταξη; Γιατί σιωπουν τα εγχώρια ΜΜΕ για αυτήν; Πολλά λεφτά μαζεύτηκαν σε λίγους,  και τώρα οι πολλοί στερούνται τα βασικά. Δουλειά της καθε εξουσίας είναι να αναδιανείμει δίκαια τον πλούτο. Οχι να αντικαθιστά παλιούς με νέους φεουδάρχες.
.
Μεγάλα λόγια για.. ανάπτυξη, επενδυσεις, ανταγωνιστικότητα. Ενα τηλεφωνο στους γνωστους της εξουσίας που έχουν δις και λίγο εθνικό φιλότιμο απο την πλευρά τους, αρκεί για να ανοίξουν νέες δουλειες, οχι να ξεπουληθεί πλούτος πισω απο τις φανφαρες περί αποκρατικοποιήσεων, σήμερα που απαξιώθηκαν τα πάντα και ειδικά το ανθρώπινο χέρι. Δουλειά της Εξουσίας είναι να πείθει το Χρήμα ώστε αυτό να κερδίζει, αλλά δίνοντας και δουλειά στην Κοινωνία…..
.
.
http://www.maritimes.gr/resolve_news.aspx?nid=1815&language=
Advertisements

20/02/2013 - Posted by | -παράνοια, -Κρίση, -Λαμόγια, -Περί οικονομίας, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός

9 Σχόλια »

  1. Πολύ καλό το άρθρο. Νομίζω αδικείτε τους στρατιωτικούς, γιατί αυτοί ανήκουν στη λάμπουσα πενία.

    Σχόλιο από Κυριάκος | 21/02/2013

  2. καλημέρα

    ωραίο ωραίο

    σάμπως τα ίδια και το 32 τα ίδια κι το 39

    αδιόρθωτοι παιδί μου

    Σχόλιο από AKRAT | 23/02/2013

  3. Πράγματι έτσι έχουν τα πράγματα. Να δώσω να τιμωρούνται.

    Σχόλιο από Κυριάκος | 23/02/2013

  4. http://www.maritimes.gr/
    Γιατί οι αγορές φοβούνται τον Silvio Berlusconi ;
    Του Ηλία Καραβόλια, 26/2
    Πανικός, φόβος και τρόμος: ο 77χρονος ‘’διεφθαρμένος’’, ’’μαφιόζος’’ και κυνηγημένος από την δικαιοσύνη της χώρας του, ένας μεγιστάνας που προκαλεί με τα καμώματα του, πετυχαίνει το απίστευτο! Να διεκδικεί ξανά την πρωθυπουργία, σχεδόν στα ίσα από την κεντροαριστερά, 20 μονάδες μπροστά από τον ‘’καθηγητή’’ Μόντι ( που τον προσπέρασε, στο διπλάσιο , και ο Ιταλός …Λάκης Λαζόπουλος) Η εύκολη ανάγνωση και ερμηνεία, λέει ότι ‘’κέρδισε’’ ο λαικισμός του γνωστού δημαγωγού Μπερλουσκόνι ,που υπόσχεται επιστροφή φόρων, και του σάτυρου Γκρίλο που λέει ότι πέθαναν τα κόμματα. Αλλά, ένα λεπτό: είναι τόσο ‘’χαμηλού’’ επιπέδου το 55%( !) των Ιταλών ψηφοφόρων που ψηφίζουν αυτούς τους ανθρώπους; Κοινωνία με παρελθόν στον πλουραλισμό, την σαλαμοποίηση της πολιτικής ζωής. Είναι δυνατόν να μην εμπιστεύονται τον καθηγητή ,τεχνοκράτη Μόντι που νοικοκύρεψε την Ιταλία και ηρέμησε τις αγορές ; Να μην εμπιστεύονται την ευρωπαική σοσιαλδημοκρατική εκδοχή της ιταλικής κεντροαριστεράς; Πώς η κοινωνία στην γειτονική χώρα δεν ακολουθεί τις ‘’υπεύθυνες’’ φωνές και τις προτάσεις για συνέχιση μεταρρυθμίσεων, δημοσιονομικής προσαρμογής και εξορθολογισμού δαπανών;
    Δεν θα σας κουράσω με τα μακρο/κά της Ιταλίας, απλά να θυμίσω ότι έχει λιγότερη από την μισή ανεργία που έχουμε εμείς και οι Ισπανοί, έχει ακόμα κάπως ανεκτά επίπεδα αποδοχών στα χαμηλά και μεσαία στρώματα, απλά η χώρα είναι δέσμια του τεράστιου χρέους της ,που συσσωρεύεται επικίνδυνα, σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. H ιταλική κοινωνία –και ας αφήσουμε τις υποτιμητικές αναλύσεις για το πνευματικό της επίπεδο- εμπιστεύεται τον Μπερλουσκόνι που εισβάλλει στους διεφθαρμένους οίκους αξιολόγησης και κατάσχει τα πάντα, που ομολογεί δημοσίως ότι το ευρώ κάνει κακό και όχι καλό στις κοινωνίες, που εξηγεί ότι θα επιστρέψει φόρους διότι είναι κλοπή, αλλά θα φορολογήσει μαύρο χρήμα και υπερκέρδη για να καλύψει αυτό το ποσό, που ονομάζει την πηγή του αφανούς νικητή στην κρίση της Ευρωζώνη( η Γερμανία και το άρμα συμφερόντων που σέρνει η Deutsche Bank, την οποία κατονόμασε ως υπαίτια της πτώσης του πριν δυο χρόνια). Και φυσικά, η πλειοψηφία της ιταλικής κοινωνίας απορρίπτει τους τεχνοκράτες τύπου Μόντι ,που χωρίς δημοκρατικές διαδικασίες ορίζονται για να τους σώσουν από την καταστροφή, επιβάλλοντας τους την είσοδο στην λιτότητα και την ύφεση. Προτιμούν τον αυτοδημιούργητο μεγιστάνα που όσο και αν έκλεψε ή παρανόμησε, δεν έβαλε το χέρι του κράτους στην τσέπη του κόσμου και προτιμούν και τον α-πολιτίκ ακτιβιστή καλλιτέχνη που απορρίπτει τις κομματικές δομές.
    Τα spreads, τα excel με τις προβλέψεις στο γραφείο του Σόιμπλε και της Μέρκελ, τα σταθεροποιητικά προγράμματα του ΔΝΤ, είναι συγκοινωνούντα δοχεία με τα κέρδη συγκεκριμένων επενδυτικών ομίλων που κατέχουν στα χέρια τους το υπερ-πολύτιμο αγαθό ‘’δημόσια χρέη’’. Αυτή η καραμέλα ότι οι αγορές ‘’τιμωρούν’’, επιβραβεύουν , δεν δανείζουν, επιτίθενται στα νομίσματα, στις οικονομίες, στα ομόλογα, στις μετοχές, κρύβει την μεγάλη αλήθεια που οι κοινωνίες της νότιας Ευρώπης, άρχισαν να την βλέπουν(όσο σπάταλες και αντιπαραγωγικές και αν τις ονομάζουν οι βόρειοι): ποια είναι αυτή η αλήθεια; Οι ‘’αγορές’’ είναι η βιτρίνα, το μπροστινό χέρι του χρηματιστικού και τραπεζικού ισχυρού κεφαλαίου που για να πληρωθεί στοιχήματα, ομόλογα, και προθεσμιακές θέσεις, μέσω υπερεθνικών οργανισμών( ΕΕ, ΔΝΤ) και μέσω πρόθυμων πολιτικών, αφού πρώτα έβαλαν επί μια δεκαετία στις τσέπες 350 εκατομμυρίων ανθρώπων ένα ανόμοιου βάρους και ισχύος ενιαίο ‘’φθηνό’’ νόμισμα, με το οποίο δανείστηκε και ο τελευταίος σε εισόδημα Ευρωπαίος για να πάρει σπίτι, γερμανικό αυτοκίνητο και σκανδιναβικές συσκευές κινητών, τώρα θέλουν τις κοινωνίες να ξοδεύουν λιγότερο, να δουλεύουν περισσότερο, να πληρώνουν περισσότερους φόρους, ώστε οι κυβερνήσεις να πιάσουν τα νούμερα στα οποία πόνταραν τα ισχυρά πληκτρολόγια της απύθμενης ρευστότητας. Ε, όλους αυτούς, ο Μπερλουσκόνι, με τον οποίο φυσικά διαφωνώ στην αισθητική διαχείριση της πολιτικής και σε πολλές από τις συμπεριφορές τους, είναι ο ισχυρός με τα δις( ίσως μέσα και από την διαπλοκή από αυτό το διεθνές σκιώδες τραπεζικό κύκλωμα του υπερκέρδους και την παρασιτική χρηματιστική υπεραξία ) που ξέρει σχεδόν καλά τι ακριβώς συμβαίνει σήμερα στην παγκόσμια σκακιέρα. Δεν είναι μόνο ο γελοίος γυναικάς, ο φανφάρας πολιτικός, ο δημαγωγός που ψάχνει επανεκλογή για ασυλία από την δικαιοσύνη: είναι ένας πανέξυπνος άνθρωπος που ξέρει ποιους εξυπηρετεί η γερμανική ηγεμονία, ποιους εξυπηρετεί η μονομανία της μονεταριστικής πολιτικής της ΕΚΤ και ξέρει- σαν μεγάλος καπιταλιστής- πόσο θα κοστίσει στον καπιταλισμό, να υποτιμηθεί και άλλο, η ανθρώπινη εργασία, η αγοραστική δύναμη. Γιατί χωρίς αυτή, ο κόσμος δεν θα ψωνίζει ούτε τραπεζικές υπηρεσίες ,ούτε καταναλωτικά αγαθά. Ένας καπιταλιστής, που σε όλη του την ζωή επανεπένδυε τα κέρδη του και έδωσε δουλειά- παρά τις παρανομίες, την φοροδιαφυγή, τα ολιγοπώλια του- σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, που ίσως στηρίχτηκε στην μαφία και στην διαπλοκή, δεν γεννήθηκε σε πολιτικό σαλόνι, δεν βρήκε λεφτά: έπαιζε κιθάρα στα κρουαζιερόπλοια και κατέληξε να γίνει ο πλουσιότερος Ιταλός. Λέτε να μην ξέρει πώς αποδίδουν οι επενδύσεις και πώς νοικοκυρεύεται ένα κράτος και ένας προυπολογισμός; Λέτε αυτόν τον άνθρωπο να τον εμπιστεύονται λιγότερο οι Ιταλοί από τους θεωρητικούς της κεντροαριστεράς και τους προφεσόρες που θήτευσαν στην Goldman Sachs;
    Ούτε η Μερκελ, ούτε οι περίφημες αγορές, θέλουν πολιτικούς που φλερτάρουν με τις παροχές σε καιρό λιτότητας. Δεν θέλουν τόνωση της ζήτησης, ενδυνάμωση του αγοραστικού εισοδήματος στις μάζες. Θέλουν τους Μεγάλους Αριθμούς, νοικοκυρεμένους( χρέος, ελλείμματα, spreads, πληθωρισμός ) Ναι, αλλά όταν το Ιδιωτικό εισόδημα στο 70-80% μιας οικονομίας εξανεμίζεται με ραγδαίους ρυθμούς, όταν η ανεργία σκαρφαλώνει με άλματα, ποιος θα ψωνίζει για να εισπράττουν φόρους τα κράτη και να πληρώνονται οι τόκοι στα ομόλογα του χρέους; Μήπως θα γεμίσει η νότια Ευρώπη, κινέζους άραβες και ρώσους επενδυτές που θα αγοράσουν τα απαξιωμένα ακίνητα και θα προσλάβουν τους υπο-αμειβόμενους εργάτες; Παραμύθια, για μικρά παιδιά, αναμονή χωρίς ορίζοντα, χωρίς συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα για τις κοινωνίες, που εδώ στην Ελλάδα τα περιμένουμε από την εποχή της πτώσης της Χούντας! Η πίτα σε κάθε χώρα, μοιράζεται, στην πλειοψηφία της, μεταξύ της κοντινότερης κλίκας συμφερόντων στην εκάστοτε εξουσία και σπανίως σε χώρες, αναδιανέμεται ο πλούτος στις μάζες ή μπαίνουν βάσεις για κοινωνικό κράτος ίσων δικαιωμάτων για τους πολλούς. Αυτά, υπάρχουν στα βιβλία των πολιτικών φιλοσόφων, και μόνο.
    Ούτε αμιγώς νομισματικός πόλεμος, ούτε εμπορικός, ούτε καν γεωπολιτικός είναι αυτός που ζούμε και πυροδοτείται ακόμη περισσότερο από τον τρόμο που σπέρνει ο Μπερλουσκόνι. Ο πόλεμος είναι , ήταν και θα είναι πάντα ένας: κοινωνίες των πολλών, ενάντια στα συμφέροντα πολύ λίγων ! Και αν επιτήδειοι, δημαγωγοί και ‘επικίνδυνοι’ Μπερλουσκόνηδες στην Ιταλία πχ, οι αριστεροί στην Ελλάδα, εκφράσουν αυτό, οι κοινωνίες θα τους ακολουθήσουν. Διότι χόρτασαν από τους ‘’υπέυθυνους’’, τους ‘’πονόψυχους’’, τους ανθρώπους που μας οδήγησαν στο κακό, για να μας αποτρέψουν από το χειρότερο.
    Έχω τοποθετηθεί ξανά: το πρόσχημα των Γερμανών για περισσότερη Ευρώπη και ισχυρότερο ευρώ, είναι η καταστροφή για τις χώρες του Νότου, αλλά σύντομα και για την Γαλλία. Το πουλόβερ, κάποιος πρέπει να αρχίσει να το ξηλώνει, και υποψιάζομαι ότι μόνο ένας Μπερλουσκόνι μπορεί, ώστε χωρίς να διαλυθούν οι κοινωνίες από σοκ μετάβασης στα εθνικά νομίσματα, να αρχίσουν να παράγουν η κάθε μία αυτά που μπορεί και να αποτιμώνται με το ειδικό βάρος του νομίσματος της στην διεθνή ανταγωνιστικότητα. Τα χρέη των χωρών, πρέπει να απομονωθούν από τον ιδρώτα των ανθρώπων. Τουλάχιστον των πολλών. Και αυτό δεν είναι ούτε λαικισμός, ούτε ανέφικτη θεωρία: είναι αναγκαία και εφικτή λύση, άμεση και επιτακτική.

    Σχόλιο από Silvio | 26/02/2013

  5. Πολύ γενικά. Νομίζω όλα ξεκινάνε από την άμεση αδυναμία ελέγχου της εξουσίας από τον λαό και την έλλειψη διαφάνειας.

    Σχόλιο από Κυριάκος | 26/02/2013

  6. http://www.maritimes.gr/

    Αγορές και Οικονομίες σε Αχαρτογράφητα Νερά…

    Του Ηλία Καραβόλια, 19/4

    Έχουν περάσει πολλοί μήνες χωρίς να φαίνεται καθαρά μια κάποια ‘αποτελεσματικότητα’ από τις παρεμβάσεις των κεντρικών τραπεζών, των διεθνών φορέων ‘σταθερότητας’ και των κυβερνήσεων στην διεθνή οικονομία. Παντού δε, ζούμε μια παρατεταμένη περίοδο σχεδόν μηδενικών επιτοκίων, δηλαδή φθηνού χρήματος. Αλλά οι πιστώσεις, οι επενδύσεις, οι νέες θέσεις εργασίας, παραμένουν -σε πολλές χώρες- σε αναιμικά επίπεδα. Δεν αποτέλεσε καν έκπληξη η υποβάθμιση τόσο της Μ. Βρετανίας όσο και της Γερμανίας, οικονομίες που άρχισαν να επιβραδύνουν εδώ και καιρό, διότι όσο και αν κρύψουν ακόμη τις αστάθειες στο τραπεζικό τους σύστημα, έχουν μια κάμψη ,μήνες τώρα, σε δείκτες που αποτυπώνουν την πραγματική οικονομική ευρωστία μιας χώρας.
    Η αλήθεια είναι ότι πολλοί οικονομολόγοι δεν ‘κατανοούμε ‘ πλήρως αυτό που συμβαίνει στις προηγμένες οικονομίες. Και αυτό που συμβαίνει δεν είναι άσχετο με το αυτονόητο της θεωρίας στην νομισματική πολιτική: τα εργαλεία που έχουμε για να αντιμετωπίσουμε την ύφεση και την κρίση (επιτόκια) έχουν φθάσει στα όρια τους (έχουν κολλήσει στο μηδέν) Κινήσεις για εκτύπωση χρήματος, όπως της Ιαπωνίας, ώστε να μειωθούν τα μακροπρόθεσμα επιτόκια και να πάρει μπρός το ιδιωτικό κεφάλαιο στις οικονομίες, μπορεί να φαίνονται επικίνδυνες και παράτολμες, ωστόσο μοιάζουν ως αναπόφευκτες πλέον.

    Αλήθεια, τι έχει συμβεί και πέσαμε σε μια παγκόσμια αστάθεια; Κατ αρχήν τόσο οι κυβερνήσεις όσο και οι τραπεζίτες, και κυρίως οι κεντρικοί, είχαν κάνει λάθος διάγνωση προ της κρίσης στις ΗΠΑ, μέσα του 2008. Υποτίμησαν την χρηματοπιστωτική γάγγραινα στην παραγωγή και στην απασχόληση . Νόμιζαν ότι κάποτε το χρήμα από τις αγορές των χρεογράφων και τους τζίρους στα χρηματιστήρια, θα αρχίσει να περνάει στο εμπόριο, στις επιχειρήσεις, στα νοικοκυριά. Ακούγεται ως απλοικό και εύκολο το συμπέρασμα αυτό, δυστυχώς όμως είναι η πραγματικότητα. Και το μείζον ερώτημα τώρα είναι εάν οι κεντρικοί τραπεζίτες και οι κυβερνήσεις έχουν καταλάβει το λάθος τους ή απλά επαναλαμβάνουν το ίδιο σφάλμα : παρεμβαίνουν ως σωτήρες αλλά τελικά δημιουργούν στρεβλώσεις.

    Υπάρχει ένας νόμος στην Οικονομία( και στην ζωή φυσικά) : αυτός των ακούσιων συνεπειών. Και προσωπικά θεωρώ ότι επικρατεί πλήρως σήμερα, με τις αποφάσεις ΕΕ, ΔΝΤ και Κεντρικών Τραπεζών. Είμαι πολύ ανήσυχος για τις νέες εστίες κινδύνου, όχι τόσο για νέες φούσκες σε αγορές. Τι εννοώ: το κυνήγι αποδόσεων από το διεθνές κεφάλαιο έχει εγκλωβιστεί στους μαιάνδρους της χρηματοπιστωτικής αφερεγγυότητας και αυτό σημαίνει ότι οι ισχυρές οικονομίες, που έχουν τραυματιστεί τόσο πολύ, θα ζουν μέσα σε μια παρατεταμένη επεκτατική πολιτική( φθηνό χρήμα) η οποία όμως δεν φαίνεται να αποδίδει .Και το χειρότερο, δεν ξέρουμε πόσο ακόμη χρειάζεται για να καλύψουμε το χαμένο έδαφος της ύφεσης, ειδικά οικονομίες όπως οι δικές μας στην νότια Ευρωζώνη.

    Επειδή το ζήτημα της οικονομικής ανάκαμψης και της σταδιακής έστω αλλαγής ψυχολογίας στην καθημερινότητα μας, είναι πλέον ολοφάνερο ότι δεν εξαρτάται από την κάθε χώρα και τις πολιτικές της, ειλικρινά απορώ πώς κάποιοι βλέπουν ξέφωτο στο βάθος και φώς στο τούνελ( πχ εδώ στην Ελλάδα). Και αναρωτιέμαι αν έχουν συνειδητοποιήσει σε ποιό… τούνελ βρίσκονται ή σε ποια κατεύθυνση κινούνται. Μπροστά ή πίσω;

    Σχόλιο από M. | 20/04/2013

  7. Όταν στη Μ. Βρετανία έγινε το οικονομικό θαύμα, επί Θάτσερ (αυτός είναι ο τρόπος άσκησης της εξουσίας), εσείς εδώ (οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης) την αποκαλούσατε σιδηρά κυρία και το έργο της, Θατσερισμός.
    Μη ψάχνετε λάθη αν έγιναν στο διεθνή χώρο. Αυτοί θα ξεπαιράσουν την κρίση, ίσως να είναι τεχνιτή. Να ψάχνετε τα εδώ λάθη που έγιναν και να φροντίσετε να μη επαναληφθούν.Οι πολιτικοί μηδέ εξαιρουμένης και της αντιπολίτευσης,κυρίως της αριστεράς (με το λαϊκισμό της), τα ΜΜΕ, οι δημοσιοράφοι, Δικαστική εξουσία, ο πνευματικός κόσμος, ο καλλιτεχνικός κόσμος,οι τραπεζίτες, οι συνδικαλιστές, οι τυχάρπαστοι με κύριο υπεύθυνο το ΠΑΣΟΚ είναι οι υπεύθυνοι για τη κατάντια της χώρας. Ο λαός φταίει στο ότι πίστεψε σε όλους τους παραπάνω και σύμφωνα με την διαπαιδαγώγησή του, απο τους παραπάνω και αυτός βρίσκοντας ένα διαλυμένο κράτος, δεν έχασε την ευκαιρία. Μη ψάχνετε τα λάθη αλλού. Το πρόβλημα είμαστε εμείς, γιατί και σήμερα ακόμη δεν λειτουργούμε σωστά. ισοπέδωση,, κοινωνική πολιτική με ξένα λεφτά, ασυνέπεια, έλλειψη εμπιστοσύνης, αδιαφάνεια, κλπ.Γενικά γίνονται πασαλείμματα, χωρίς να υποστ ανεί ρωγμή το σάπιο κατεστημένο.Αν βγούμε από την κρίση και μετά πάλι, τα ίδια. Η ρότα που ακολουθούμε είναι αυτή των Ρομά. Αν περιμένετε αυτοί να λύσουν τα προβλήματά τους, τότε και εμείς θα λύσουμε τα δικά μας.Η τεράστια απεργία οφείλεται, γιατί οι ολίγοι φιλότιμοι αντιλήφθηκαν, ότι με το να ρίχνεις με το ποτήρι νερό στη θάλασσα δεν πρόκειται να ανεβάσεις τη στάθμη της γι’ αυτό και αυτοί έπαυσαν να προσφέρουν. Εσείς βρίσκετε καμιά θετική ενέργεια εκτός από τα πασαλείμματα και τους φόρους; Η λύση είναι η Θάτσερ.

    Σχόλιο από Κυριάκος Ιωαννίδης | 01/05/2013

  8. ΩωωωωωΧ βρε Κυριάκο. Βαλτός είσαι σήμερα πρωτομαγιάτικα. Γιατί δεν πας σ’ ένα νεοφιλελεύθερο μπλογκ να τα λες με την ησυχία σου, να δοξάζετε όλη μαζί παρέα τη Θάτσερ και τον Βιντέλα και τον Πινοσέτ χωρίς να ενοχλείται κανένας.

    (Σου έχω και μια πρόταση. Γιατί δεν πας από της Βασιλικής να πάρειςμέρος στη συζήτηση;
    http://xyzcontagion.wordpress.com/2013/04/09/agtzidis-ios-vietnam/#comment-2740

    Ομέρ

    —————————-
    Γύρισαν την πλάτη τους στη κηδεία της Θάτσερ
    http://www.alexiptoto.com/%CE%93%CF%8D%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%BB%CE%AC%CF%84%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%BA%CE%B7%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%98/

    «Θατσερισμός: Γνήσιο τέκνο του βάρβαρου Καπιταλισμού»

    http://redwildwind.blogspot.gr/2013/04/blog-post_6497.html

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/05/2013

  9. Νομίζω ότι όταν διατυπώνουμε τις θέσεις μας χωρίς στεγανά ενοχλούν. Τι να κάνουμε δεν πιστεύουμε στις θεωρίες. Πιστεύω η εξουσία δεν πρέπει να ασκείται με λαϊκίστικο τρόπο. Δεν θέλω να επεκταθώ, γιατί το θέμα δεν μπορεί να εξαντληθεί με γραπτό κείμενο.

    Σχόλιο από Κυριάκος | 02/05/2013


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: