Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Ήταν προμελετημένο

  Δεν ξέρω τι είναι πιο τραγικό: να το ζεις ή να ανακαλύπτεις ξαφνικά ότι όλο αυτό είναι καλά σχεδιασμένο από πολλά χρόνια πριν, αλλά είναι εντυπωσιακό πως οι διεθνείς οργανισμοί(διάβαζε κατσαπλιάδες) και οι ντόπιοι υποτακτικοί τους  μετατρέπουν μια χώρα σε πειραματόζωο των συμφερόντων που τάχθηκαν να υπηρετούν βάσει ενός σχεδίου που εφαρμόζουν με εξαιρετική ακρίβεια.
Διαβάστε το παρακάτω άρθρο όπως το βρήκαμε στους «πειρατές του ονείρου» :

Το 1996, ο ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης) δημοσιεύει στο 13ο τεύχος του επίσημου περιοδικού του, CAHIERS DE POLITIQUE ÉCONOMIQUE (στα Γαλλικά), ένα άρθρο του Κρίστιαν Μόρισον με τίτλο «Οι δυνατότητες πραγματοποίησης των διαρθρωτικών αναπροσαρμογών» (στα Αγγλικά). Πρόκειται ουσιαστικά, όπως αναφέρεται εξάλλου, για την έκθεση του Κέντρου Ανάπτυξης του ΟΟΣΑ με θέμα τα προβλήματα και τους τρόπους πολιτικής χειραγώγησης των πληθυσμών ώστε να μπορέσει μια κυβέρνηση να περάσει τα αυστηρά μέτρα λιτότητας και τις διαρθρωτικές αλλαγές, που επέβαλε κατά τη δεκαετία του 1980 η επέλαση του νεοφιλελευθερισμού σε μια σειρά από «αναπτυσσόμενες» χώρες και χώρες του Τρίτου Κόσμου. Όπως θα διαπιστώσετε, πέρα από το ότι ο κυνισμός των νέων Μακιαβέλι συναγωνίζεται την επιστημοσύνη τους, αυτά που ζούμε σήμερα εδώ δεν προέκυψαν στην τύχη. Κι αν το γνωρίζουμε ήδη, οπωσδήποτε έχει άλλη βαρύτητα να το ακούμε, απερίφραστα ομολογημένο, από τα πλέον αρμόδια στόματα.

Ακολουθεί το άρθρο του Κρίστιαν Μόρισον που διάβαζαν οι εθνικοί πολιτικοί star μας.

— «Οι πολιτικές οικονομικής σταθεροποίησης και διαρθρωτικών αλλαγών μπορεί να προκαλέσουν κοινωνικές ταραχές,

ακόμα και να θέσουν σε κίνδυνο την ομαλότητα των χωρών. Στο παρόν Τετράδιο οικονομικής πολιτικής αναλύονται οι πολιτικές συνέπειες αυτών των προγραμμάτων. Όπως προέκυψε από τη συστηματική μελέτη πέντε χωρών και δυο σημαντικών αντιπροσωπευτικών δειγμάτων στη λατινική Αμερική και την Αφρική, το πολιτικό κόστος σε απεργίες, διαδηλώσεις και εξεγέρσεις διαφέρει ανάλογα με τα μέτρα που ελήφθησαν. Πράγματι, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η επείγουσα κατάσταση που δημιουργήθηκε από τις χρηματοπιστωτικές κρίσεις στις αναπτυσσόμενες χώρες, κρίθηκε ότι μπορεί ν’ αντιμετωπιστεί με την αποκατάσταση των μακρο-οικονομικών ισορροπιών. Έτσι, οι διαρθρωτικές αναπροσαρμογές περιορίστηκαν σ’ ένα πρόγραμμα σταθερότητας με μοναδικό κριτήριο την ταχύτερη δυνατή μείωση του δημόσιου ελλείμματος. Πολύ σύντομα όμως συνειδητοποιήσαμε πως η σταθεροποίηση δεν είναι αυτοσκοπός. […]

— Πράγματι, όπου τέθηκε θέμα διαρθρωτικών αλλαγών, οι διεθνείς οργανισμοί [ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, κ.λπ.] απαίτησαν δραστική μείωση των βασικών δημόσιων δαπανών. Αυτό έκανε αντιδημοφιλείς τις κυβερνήσεις, οι οποίες, σε περίπτωση ταραχών, κατέφυγαν στην καταστολή πολλαπλασιάζοντας το πολιτικό κόστος. […] Η εφαρμογή προγραμμάτων διαρθρωτικών αλλαγών σε δεκάδες χώρες κατά τη δεκαετία του 1980 έδειξε, ότι είχαμε παραμελήσει την πολιτική διάσταση του ζητήματος. Πιεζόμενες από απεργίες, διαδηλώσεις, ακόμα κι εξεγέρσεις, πολλές κυβερνήσεις αναγκάστηκαν να διακόψουν ή να περικόψουν σημαντικά τα προγράμματα αυτά. Έτσι αναγκαστήκαμε να αναγνωρίσουμε, ότι η οικονομική επιτυχία της διαρθρωτικής αναπροσαρμογής εξαρτάται από τη δυνατότητα πολιτικής πραγματοποίησής της. […]

[2] Ως εργαλείο, το κράτος χρησιμοποιεί την καταστολή

— Ένα βασικό συμπέρασμα είναι ότι, σύμφωνα με στατιστικές που στηρίζονται στη μελέτη δεκάδων χωρών επί μια δεκαετία, το πολιτικό κόστος διαφοροποιείται ανάλογα με τα μέτρα. Πρόκεται για ένα πολύ σημαντικό συμπέρασμα, διότι σημαίνει πως μπορεί μέσα από τη μελέτη των μέτρων και των αντιδράσεων να εκπονηθεί ένα βέλτιστο πολιτικό πρόγραμμα, δηλαδή ένα πρόγραμμα που θα ελαχιστοποιεί τους κινδύνους. […]

— Τα μέτρα που προκαλούν τις περισσότερες διαδηλώσεις, είναι εκείνα που πλήττουν ολόκληρο τον πληθυσμό και έχουν σαν αποτέλεσμα την άνοδο των τιμών, ο,τιδήποτε κι αν την προκαλεί (περικοπές επιδομάτων, αύξηση των έμμεσων φόρων ή υποτίμηση). Έτσι, στη Ζάμπια ο διπλασιασμός της τιμής του αλευριού και του καλαμποκιού το Δεκέμβριο του 1984, εξαιτίας της περικοπής επιδομάτων, προκάλεσε κύμα ταραχών η καταστολή των οποίων καταμέτρησε 15 νεκρούς. Παρόμοια, όταν το 1988 η κυβέρνηση της Νιγηρίας αύξησε την τιμή του πετρελαίου, το οποίο αγόραζαν κυρίως τα φτωχά νοικοκυριά, είχαμε ταραχές με 6 νεκρούς διαδηλωτές. […]

— Άλλα μέτρα όμως, όπως οι περικοπές των δημόσιων επενδύσεων, ή των λειτουργικών εξόδων (εκτός των μισθών), δεν προκαλούν σοβαρή αναταραχή. […] Οι περικοπές στις δημόσιες επενδύσεις πλήττουν κυρίως τον τομέα της οικοδομής, που μαστίζεται τότε από πτωχεύσεις και απολύσεις. Όμως αυτός ο τομέας αποτελείται κυρίως από μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, που δεν έχουν μεγάλο πολιτικό βάρος. […] Από την άλλη, οι περικοπές στα λειτουργικά έξοδα του κράτους πλήττουν τους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά οι κυβερνήσεις μπορούν να πάρουν την κοινή γνώμη με το μέρος τους αν κινηθούν ευέλικτα παρουσιάζοντας, με τη βοήθεια του Τύπου, αυτά τα μέτρα σαν μέτρα ισονομίας με το επιχείρημα, ότι εφόσον ζητούνται θυσίες από όλο το λαό, οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν γίνεται ν’ αποτελούν εξαίρεση. […]

— Το βέβαιο είναι ότι μια κυβέρνηση δεν μπορεί να εφαρμόσει το πρόγραμμα σταθερότητας ενάντια στη θέληση ολόκληρης της κοινής γνώμης.Ένα πρόγραμμα που θα έπληττε εξίσου όλες τις κοινωνικές ομάδες, αποδείχτηκε πολύ πιο δύσκολο να εφαρμοστεί από ένα πρόγραμμα που κάνει διακρίσεις σε βάρος κάποιων κοινωνικών ομάδων ευνοώντας ορισμένες άλλες. Πρέπει λοιπόν η αρμόδια κυβέρνηση να φροντίσει ώστε να πάρει με το μέρος της ένα μέρος του κόσμου, στην ανάγκη φορτώνοντας δυσανάλογα και με πολύ βαριά μέτρα ορισμένες κοινωνικές ομάδες. […]

— Η απελευθέρωση των εισαγωγών και το άνοιγμα των επαγγελμάτων − ένα μέτρο στο οποίο επιμένει πάντοτε η Παγκόσμια Τράπεζα − προκαλεί αντίθετες αντιδράσεις, από τις οποίες η κυβέρνηση μπορεί να επωφεληθεί. […] Μπορεί για παράδειγμα να καταργήσει τους δασμούς σε πρώτες ύλες που αγοράζουν όλες οι επιχειρήσεις, ή σε βασικά προϊόντα που δύσκολα μπορούν να προμηθευτούν οι μικρές επιχειρήσεις. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να δημιουργήσει γρήγορα συμμάχους, που θα στηρίξουν την πολιτική της απελευθέρωσης και του ανοίγματος. […]

— Η κυβέρνηση που καλείται να εφαρμόσει αναδιαρθρωτικά προγάμματα, είναι υποχρεωμένη να πάρει αντιλαϊκά μέτρα. […] Καλώντας σε βοήθεια το ΔΝΤ, μπορεί να επωφεληθεί και σε πολιτικό επίπεδο γιατί θα μπορεί να απαντάει σε όσους αντιδρούν, ότι τα μέτρα προβλέπονται από τη συμφωνία που επέβαλε το ΔΝΤ και είναι υποχρεωμένη να τα πάρει θέλοντας και μη. […]

— Καλό είναι τα μέτρα να λαμβάνονται πριν ξεσπάσει κρίση. Υπάρχουν όμως τρόπο αντιμετώπισης του πολιτικού κόστους ακόμη κι αν τα μέτρα λαμβάνονται αφού ξεσπάσει η κρίση. […]

Εάν η κυβέρνηση εκλεγεί λίγο πριν ξεσπάσει η κρίση, έχει μπροστά της μια μικρή χρονική περίοδο (4 με 6 μήνες) κατά την οποία η κοινή γνώμη εξακολουθεί να την στηρίζει και κατά την οποία μπορεί να ρίχνει την ευθύνη για τα αντιλαϊκά μέτρα στους προκατόχους της. Σε αυτό το διάστημα, οι συντεχνίες χάνουν προσωρινά τη δύναμή τους και τότε η κυβέρνηση πρέπει να σπεύσει να στρέψει την κοινή γνώμη εναντίον τους. Έπειτα από αυτή την περίοδο χάριτος τα πράγματα δυσκολεύουν τρομερά. Η νέα κυβέρνηση θεωρείται ολοένα και περισσότερο μόνη υπεύθυνη για την κατάσταση κι έτσι αναγκάζεται ν’ αναλάβει αυτή το σύνολο του πολιτικού κόστους της αναδιάρθωσης. […]

— Από την πρώτη λοιπόν στιγμή που θ’ ανέβει στην εξουσία, πρέπει να σταματήσει την αισιόδοξη ρητορική και να επιμείνει, ακόμα και υπερβάλλοντας, για τη σοβαρότητα των οικονομικών ανισορροπιών, να υπογραμμίζει τις ευθύνες των προκατόχων της και το ρόλο εξωγενών δυσμενών παραγόντων. […]

— Από τους κινδύνους που θα παρουσιαστούν, αυτός των απεργιών είναι ο μικρότερος. Οι απεργίες κινητοποιούν κατά βάση τους μισθωτούς του μοντέρνου τομέα και όχι τις πιο φτωχές κοινωνικές τάξεις. Με τις κατάλληλες παραχωρήσεις, η κυβέρνηση μπορεί να τις τελειώσει.[…] Παρολαυτά οι απεργίες μπορεί να ευνοήσουν το ξέσπασμα διαδηλώσεων. Ειδικά οι απεργίες των εκπαιδευτικών, αν και καθεαυτές δεν αποτελούν πρόβλημα για τις κυβερνήσεις, γίνονται έμμεσα επικίνδυνες επειδή απελευθερώνουν μια ανεξέλεγκτη μάζα μαθητικής και φοιτητικής νεολαίας, η οποία μπορεί να κατέβει σε διαδηλώσεις και σε αυτή την περίπτωση η καταστολή μπορεί εύκολα να έχει δραματικές συνέπειες.

— […] Οι περικοπές στο στενό και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, ένα από τα κυριότερα μέτρα των προγραμμάτων σταθεροποίησης, δεν είναι τόσο επικίνδυνες πολιτικά όσο η άνοδος των τιμών στα είδη κατανάλωσης. Προκαλούν απεργίες μάλλον παρά διαδηλώσεις, πλήττουν περισσότερο τις μεσαίες τάξεις παρά τα φτωχότερα στρώματα και σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση μπορεί να αποτανθεί στον πραγματισμό των δημοσίων υπαλλήλων. Μπορεί για παράδειγμα να τους εξηγήσει, ότι εφόσον το ΔΝΤ επιβάλλει περικοπές κατά 20% στο δημόσιο, το μόνο που απομένει είναι είτε να μειωθούν οι μισθοί, είτε να γίνουν απολύσεις, και η ίδια προτιμάει να κάνει το πρώτο προς όφελος του συνόλου των υπαλλήλων. Η εμπειρία μας από τις περισσότερες αφρικανικές κυβερνήσεις δείχνει, πως αυτό το επιχείρημα εισακούγεται. […]

— Μια από τις βασικές περικοπές αφορά στα λειτουργικά έξοδα των σχολείων και των πανεπιστημίων. Είναι πολύ προτιμότερη επιλογή από μια δραστική μείωση του αριθμού των μαθητών και των σπουδαστών. Οι οικογένειες θα αντιδράσουν βίαια στο ενδεχόμενο να αποκλειστούν τα παιδιά τους από την εκπαίδευση. Δεν θα αντιδράσουν όμως σε μια σταδιακή υποβάθμιση της ποιότητας της εκπαίδευσης. Έτσι σιγά-σιγά θα δεχτούν να πληρώνουν κάποιο ποσόν για να σπουδάζουν τα παιδιά, ή να περικοπεί κάποια εκπαιδευτική δραστηριότητα. Αυτή η υποβάθμιση όμως πρέπει να γίνει βήμα προς βήμα, σε ένα σχολείο αρχικά και όχι στο γειτονικό σχολείο, ώστε να αποφευχθεί μια γενικευμένη αντίδραση του πληθυσμού. […]

— Τίποτα δεν είναι πιο επικίνδυνο πολιτικά από τη λήψη συνολικών μέτρων για την αντιμετώπιση ενός μακρο-οικονομικού προβλήματος. Αν λοιπόν θέλουμε να μειώσουμε τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, πρέπει να τους μειώσουμε πρώτα σε έναν ορισμένο τομέα, να ψαλλιδίσουμε την ονομαστική αξία τους σε έναν άλλο κι ακόμα και ν’ αυξήσουμε τους μισθούς σε κάποιον τομέα που είναι κρίσιμος από πολιτική άποψη. Το ίδιο και με τα επιδόματα. Δεν τα κόβουμε όλα μαζί. Πρέπει να φροντίζουμε απεριόριστα τις λεπτομέρειες: αν π.χ. τα φτωχά νοικοκυριά καταναλώνουν μόνο τη ζάχαρη σε μορφή σκόνης, μπορούμε ν’ αυξήσουμε την τιμή της ζάχαρης σε κύβους. […]

— Σημαντικό είναι το συμπέρασμα που λέει, ότι μια κυβέρνηση αποτυχαίνει για δυο λόγους: είτε επειδή εμπιστεύεται την υλοποίηση του προγράμματος σταθεροποίησης και διαρθρωτικών αλλαγών σε τεχνοκράτες, που παραμελούν το πολιτικό κόστος∙ είτε επειδή την εμπιστεύεται αποκλειστικά στους αρμόδιους πολιτικούς, που ενδιαφέρονται για το στενό πολιτικό κόστος. […]

— Για να έχει μια κυβέρνηση το περιθώριο ώστε να κάνει τους πολιτικούς ελιγμούς που απαιτεί ένα πρόγραμμα αναδιάρθρωσης, πρέπει να στηρίζεται από ένα ή δυο μεγάλα κόμματα και όχι από μια συμμαχία μικρών κομμάτων. Γι’ αυτό χρειάζεται ένα κατάλληλο εκλογικό σύστημα, με πολλές μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Άλλα μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση ενίσχυσης της εκτελεστικής εξουσίας είναι αυτά που νομοθετηθούν προσωρινές ειδικές εξουσίες, ή τον εκ των υστέρων έλεγχο από τη δικαστική εξουσία ώστε να μην μπορούν οι δικαστές να ελέγχουν εκ των προτέρων την εφαρμογή ενός προγράμματος. Το δημοψήφισμα είναι ένα αποτελεσματικό όπλο στα χέρια μιας κυβέρνησης όταν έχει αυτή την πρωτοβουλία των κινήσεων. Μπορεί να καταφεύγει σε δημοψήφισμα, ώστε να εγκριθεί ένα συγκεκριμένο μέτρο της και να θέσει εκτός μάχης μια συμμαχία αντιφρονούντων. Επιπλέον, όταν κάποια μέτρα προκαλέσουν ένα αυξανόμενο κύμα ταραχών και καταστολής, τότε η προκήρυξη δημοψηφίσματος μπορεί να ηρεμήσει το πολιτικό παιχνίδι και να βοηθήσει στην αποκατάσταση της τάξης αποφορτίζοντας την πίεση των διαδηλωτών. […]

— Εξίσου βοηθάει το μοίρασμα των ρόλων μεταξύ των διεθνών οργανισμών − οι οποίοι αναλαμβάνουν το ρόλο να υπενθυμίζουν τις σκληρές υποχρεώσεις του προγράμματος αναδιάρθρωσης − και μιας σειράς χωρών, που θα παίζουν το ρόλο χορηγών και θα παρέχουν κάποια βοήθεια όταν ορισμένα πολύ σκληρά μέτρα γίνονται πολύ επικίνδυνα.[…]»

Advertisements

08/02/2012 - Posted by | -Πολιτική | , ,

8 Σχόλια »

  1. Χε, χε, χε. Αυτά βρε σύντροφοι είναι γνωστά εδώ και πολλά χρόνια.
    Στην περίπτωσή μας το κακό είναι οτι δεν τα ξέρουν μόνο ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, αλλά και η Αλέκα, ο Αλέξης κλπ δημοκρατικές δυνάμεις.
    Το ζήτημα δεν είναι τι έκαναν όλοι αυτοί για να φτάσουμε στο σήμερα, αλλά τι πρέπει και τι μπορεί να κάνει ο λαός.
    Και κυρίως, πώς θα το κάνει…

    Σχόλιο από asarcikli | 08/02/2012

  2. Τώρα το βλέπω και δε μπορώ να μη σχολιάσω. Καλά ο Πρετεντέρης, καλά ο Τσίμας, ο Θεοδωράκης, ο Καψής, η Τρέμη κλπ, όλοι άξιοι της «κληρονομιάς» του Σημίτη και του «συστήματός» του. Αυτόν τον αγαπούλα-κουκούλα Πορτοσάλτε στο ΣΚΑΪ, θα τον αρπάξει κανένας από το σβέρκο για να του πει «πάρτα και σάλτα»? Ούτε τα προσχήματα δεν κρατάει ο αθεόφοβος!

    Σχόλιο από asarcikli | 08/02/2012

  3. «..αλλά τι πρέπει και τι μπορεί να κάνει ο λαός.
    Και κυρίως, πώς θα το κάνει…»

    για λέγε για λέγε…

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 09/02/2012

  4. Γεια χαρά προμελετημένο το Έγκλημα αγαπητέ πόντιε που έχεις ένα υπέροχο ιστολόγιο το ζήτημα αν τελικά η Ελληνική Αριστερά το έχει πάρει χαμπάρι
    Πάντως όσο υπάρχουν φωνές σαν τις δικές σας ίσως κάτι γίνει στο μέλλον

    Σχόλιο από johndoctor | 11/02/2012

  5. […] βρήκα στο ιστολόγιο Πόντος και Αριστερά Like this:LikeBe the first to like this […]

    Πίνγκμπακ από Νέος Γιατρός | 11/02/2012

  6. ΚΑΛΕΣΜΑ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΚΑΙ ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟΥ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΙΣ 5 ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ – ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ

    Σας καλούμε στο Σύνταγμα
    την Κυριακή
    12 Φεβρουαρίου στις 5 το απόγευμα.
    Όλοι,
    από κάθε γωνιά της Ελλάδας,
    να μαζευτούμε έξω από τη Βουλή
    για να απαιτήσουμε να μην υπογραφεί
    η θανατική καταδίκη της πατρίδας μας,
    που είναι η ψήφιση
    της νέας δανειακής σύμβασης.
    Όλοι μαζί, μαζί με μας,
    την Κυριακή στο Σύνταγμα,
    να σταματήσουμε την προδοσία!

    Μανώλης Γλέζος, Μίκης Θεοδωράκης

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 12/02/2012

  7. Και το Δεκέμβρη του 2010, ο ΓΑΠ παρέστη σαν μέλος της «τρόικας του ΟΟΣΑ» στο συνέδριό του οργανισμού στο μακρινό Καζακστάν….

    Κι εγώ ξέχασα να αναφερθώ στο θέμα αυτό που ξεσκεπάζει η ανάρτηση (για πολλοστή φορά, κι εμείς το είχαμε κάνει κάποτε)…
    …μέσα στο σχετικό βίντεο. ΔΕΝ θα δώσω λινκ γιατί το ξέρετε κι είναι πλεονασμός (το βίντεο).
    Πάντως είναι πρώτη μούρη στο κανάλι μου «omadeon» στο YouTube.
    Χωρίς τα στοιχεία που ξεσκεπάζετε εδώ μου φαίνεται; κάπως λειψό, σήμερα…

    Σχόλιο από Omadeon | 21/02/2012

  8. MARCH 19, 2012,
    In Greek Crisis, a Little-Known Adviser With Outsize Influence
    BY SUSANNE CRAIG

    ATHENS — In unmarked offices here on a dusty block choked with strip clubs and burned-out buildings, several dozen employees of a Wall Street firm spent months poring over bank loan portfolios as Greece struggled with its debt crisis.

    They belong to what has become the go-to SWAT team in financial crises. Their employer, BlackRock, may be little known outside financial circles even as it manages a world-leading $3.51 trillion of assets, but the firm is exerting enormous influence as a behind-the-scenes adviser to troubled governments around the globe.

    In Greece, BlackRock is helping determine just how much capital the country’s banks will need to raise in the coming months. It is a crucial step as Greece tries to fix its banking industry and its broader economy, but the task is a risky one.

    Set the capital levels too low and financial firms may not have an adequate cushion to withstand further losses. Set the bar too high and the banks may struggle to find investors willing to come up with the money. In either situation, the government could be forced to step in with additional money, deepening the country’s woes.

    BlackRock knows the stakes. Along with Greece, the financial firm has advised the Irish government and the British Treasury. In Ireland, BlackRock’s findings formed the basis of a bank’s effort to raise an additional $34 billion. The United States Treasury hired BlackRock during the 2008 financial crisis to help value real estate and other assets the government was acquiring as it stepped in to bail out teetering financial firms like the American International Group.

    The executive who leads these efforts, Craig Phillips, keeps a poster of the movie “The Exorcist” in his office, saying that he sees his job as helping governments and companies confront their problems. “We have been conditioned to be ultraresponsive,” he said.

    The appeal of BlackRock is that it has the size, systems and expertise to scour and analyze huge volumes of financial data quickly. In Greece, for example, it reviewed 10 million loans in about three months. Another attraction is that unlike other financial firms — say, Goldman Sachs — BlackRock is not known for making splashy bets that can land it in the headlines. It has largely flown beneath the public’s radar.

    Yet BlackRock is no stranger to controversy. In the United States, the firm — which makes most of its profits by managing money for investors, pension funds, endowments and other institutions — has been criticized for buying and selling some of the same securities that its BlackRock Solutions unit is valuing for the government. Few firms have such access to a vast amount of market-moving information, and that, some critics say, presents a potential conflict of interest.

    “Imagine you consult with Greece and you see the inside issues and you realize with greater certainty it’s going to go a certain way,” said Robert Jarrow, a professor of finance at Cornell University. “How could you not make investment decisions based on that?”

    .
    Eyebrows were raised in Greece when the firm was approached to handle loan valuation work for a friendly merger in Greece between two banks it had just reviewed. BlackRock said it hadn’t made a decision on whether to accept this assignment. Mr. Phillips added that the company had internal guidelines, which are in place to “manage actual and perceived conflicts of interest.”

    There is little disputing BlackRock’s rise as one of the world’s most influential players. During the financial crisis in the United States, the firm’s chief executive, Laurence D. Fink, turned his Rolodex of contacts into a number of assignments for the federal government. Now, BlackRock Solutions logs revenue of $510 million, up from $198 million in 2007. It earned $17 million on the Greece project.

    The call from Greece came during the last week of June. Over the last decade, the country had issued billions of dollars of sovereign debt, prompting a crisis that has crushed the country’s economy, pressured its banks and rattled the European financial system.

    To help stabilize the system, the Bank of Greece looked for a firm to review the loan portfolios of 18 financial firms. Bank of Greece asked BlackRock and three other firms, Blackstone, Oliver Wyman and Alvarez & Marsal, to submit a proposal on how each would go about valuing the portfolios.

    While the other companies had analytical and restructuring credentials, BlackRock had an advantage in having just completed a similar assignment in Ireland. “They were the only company that had analyzed a banking system in the same period of time,” said Charalampos Stamatopoulos, a member of the monetary policy council at the Bank of Greece.

    News that BlackRock had been hired sent shock waves through the Greek banking system. Officials worried that local banks would have to raise significant levels of capital — as in Ireland — and put additional strain on institutions.

    “We had heard about their work in Ireland, and their results caused a lot of panic,” said Artemis Theodoridis, head of wholesale banking at Alpha Bank. “It was scary.”

    BlackRock faced a number of obstacles. This was its largest assignment yet — in Ireland it looked at just four banks. It was also the first job where staff members did not speak the language.

    In a city at times rocked by violent protests, BlackRock sought a low profile. Employees were not allowed to carry or wear anything bearing the company logo. The firm hired 18 armed security guards to transport employees in vans or, in rare cases, on motorcycles. BlackRock even had a code name: Solar, leading some tenants in its office building to think the team was a solar energy company.

    As part of the assignment, BlackRock gathered information on millions of loans and used the data to create a view of the loss potential on the portfolios. The banks set up data rooms for BlackRock and uploaded information, allowing the firm to see things like collateral and payment history.

    BlackRock and the banks butted heads on some issues. For instance, BlackRock wanted to write all loans backed by third-party guarantees to zero, since they were riskier than those backed by collateral.The banks resisted, but “in the end there was no room for debate,” said George Aronis, cq also of Alpha Bank. The loans were written down to zero.

    Jessica Tan and Charles Hatami, two of BlackRock’s day-to-day managers in Greece, said that they were surprised by both the quality of the data and the results. Most institutions, they said, did not lend recklessly, as the United States banks did during the real estate boom.

    “The consumer lending market is relatively new in Greece, and they were disciplined in their approach,” Mr. Phillips of BlackRock said. “Unlike other countries, the Greek consumer is not debt laden.”

    Maria Mavridou, alternate director of financial stability at the Bank of Greece, said that BlackRock’s findings were likely to be released in the coming weeks by the government. The report will describe the current state of the Greek banking system and outline additional capital requirements.

    http://dealbook.nytimes.com/2012/03/19/in-greek-crisis-a-little-known-adviser-with-outsize-influence/

    “They didn’t know anything about Greece, but they sure know data and what to do with it,” she said.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 19/03/2012


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: