Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Καλό ταξίδι Θόδωρε Αγγελόπουλε

..Ξέρεις κάτι; Η Ελλάδα πεθαίνει. 
Πεθαίνουμε σα λαός. Κάναμε τον κύκλο μας, δεν ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια, ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες και αγάλματα.
Και πεθαίνουμε….
Αλλά αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα, να πεθάνει γρήρορα. Γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο.
Μωρή φύση…! Μόνη σου είσαι, μόνος μου είμαι κι εγώ….

This very fact has an enormous irony and poignancy: so much of his work is about the unfinished story, the unfinished journey, the unfinished life, and the realisation that to be unfinished is itself part of the human mystery and an essential human birthright and burden.

Πέθανε ο σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος

Εξέπνευσε, το βράδυ της Τρίτης, ο γνωστός σκηνοθέτης Θεόδωρος Αγγελόπουλος, ο οποίος τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο, λίγο μετά τις 7 το απόγευμα.

Τον Θ. Αγγελόπουλο παρέσυρε μοτοσικλέτα στην περιφερειακή οδό Δραπετσώνας, μετά το πρώτο τούνελ, στο ρεύμα προς Κερατσίνι. Ο σκηνοθέτης βρισκόταν στο σημείο για γύρισμα ταινίας και τη στιγμή που διέσχιζε το οδόστρωμα παρασύρθηκε από τη μοτοσικλέτα.

Ο Θ. Αγγελόπουλος μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο στο Φάληρο, όπου και εισήχθη σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, για να καταλήξει τελικά, αργά το βράδυ.

Κορυφαίος και πολυβραβευμένος

O Θόδωρος Αγγελόπουλος ήταν ο ελεγειακός ποιητής των κινηματογραφικών εικόνων και της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και κοινωνικής πραγματικότητας.

Ο δημιουργός του «Θίασου», του «Μεγαλέξανδρου» και άλλων επικολυρικών ταινιών που έκανε γνωστή την Ελλάδα σε όλη την υφήλιο για περισσότερο από τέσσερις δεκαετίες. Ο κορυφαίος και πολυβραβευμένος διεθνής Έλληνας σκηνοθέτης με διακρίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών, ύστερα από σοβαρό τραυματισμό στη διάρκεια των γυρισμάτων της νέας του ταινίας «H άλλη θάλασσα».

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος εγκατέλειψε τις σπουδές του στη Νομική Σχολή της Αθήνας και το 1961 έφυγε στο Παρίσι, όπου αρχικά παρακολούθησε στη Σορβόννη μαθήματα γαλλικής φιλολογίας και φιλμογραφίας, καθώς και μαθήματα εθνολογίας και στη συνέχεια μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή Κινηματογράφου IDHEC και στο Musee de l’ homme.

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1964 και μέχρι το 1967 εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου στην εφημερίδα Δημοκρατική Αλλαγή, μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και την Τώνια Μαρκετάκη. Με τον κινηματογράφο άρχισε να ασχολείται το 1965 και το 1968 παρουσίασε την πρώτη του μικρού μήκους ταινία, Εκπομπή, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το 1970, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, Αναπαράσταση, κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και άλλες διακρίσεις στο εξωτερικό, και σηματοδότησε την αυγή του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου. Έκτοτε, οι ταινίες του έχουν συμμετάσχει σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και έχει κερδίσει πολλά βραβεία, τα οποία τον καθιέρωσαν παγκοσμίως ως έναν από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του σύγχρονου κινηματογράφου.

Πολλά αφιερώματα που τιμούν τη δουλειά του Θόδωρου Αγγελόπουλου έχουν πραγματοποιηθεί σ’ όλο τον κόσμο. Έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας των Πανεπιστημίου των Βρυξελλών, του Πανεπιστημίου X Ναντέρ (Nanterre) στο Παρίσι και του Πανεπιστημίου του Έσσεξ (Essex). Μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη υπήρξε συνιδρυτής του περιοδικού Σύγχρονος Κινηματογράφος.

To 1998 στις Κάνες κατακτά τον Χρυσό Φοίνικα για την ταινία του «Αιωνιότητα και μια μέρα» κάνοντας ξανά την Ελλάδα περήφανη για τον πολιτισμό της.

Φιλμογραφία

1968 «Εκπομπή» μικρού μήκους

1970 «Αναπαράσταση»

– Βραβείο καλύτερης ξένης ταινίας στο Φεστιβάλ του Hyeres (1971),

– Βραβείο Georges Sadoul (1971)

1972 «Μέρες του ’36»

– Βραβείο FIPRESCI Βερολίνο 1973

1975 «Ο Θίασος»

– Βραβείο FIPRESCI, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1975,

– Βραβείο Interfilm Βερολίνο «Forum» 1975,

– Βραβείο καλύτερης ταινίας της χρονιάς, British Film Institute 1976,

– Βραβείο Καλύτερης ταινίας στον κόσμο για τη δεκαετία 1970-80, Ένωση Κριτικών Ιταλίας,

– Μία από τις καλύτερες ταινίες της ιστορίας του κινηματογράφου, FIPRESCI,

– Καλύτερη ταινία της χρονιάς, Grand Prix για τις τέχνες, Ιαπωνία,

– Βραβείο Golden Age, Βρυξέλλες 1976

1977 « Οι κυνηγοί»

– Βραβείο καλύτερης ταινίας Golden Hugo, Σικάγο 1978

1980 «Μεγαλέξανδρος»

– Βραβείο Χρυσό Λιοντάρι και FIPRESCI, Βενετία 1980

1981 «Ένα χωριό, ένας χωριάτης» ντοκιμαντέρ

1983 «Αθήνα, επιστροφή στην Ακρόπολη» τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ

1984 «Ταξίδι στα Κύθηρα»

1986 «Ο μελισσοκόμος»

1988 «Toπίο στην ομίχλη»

1991 «Το μετέωρο βήμα του πελαργού»

– Cinema Lumiere, Μπολόνια (Ιταλία), Μάρτιος – Απρίλιος 2002,

– Φεστιβάλ Σίδνεϊ (Αυστραλία), Ιούνιος 2003

1995 « Το βλέμμα του Οδυσσέα»

– Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1995

– FIPRESCI Βραβείο της Διεθνούς Ενωσης Κριτικών, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1995,

– Felix των Κριτικών ταινίας της χρονιάς, 1995

1998 « Μια αιωνιότητα και μια μέρα»

– Χρυσός Φοίνικας στο Διεθνές Φεστιβάλ Καννών, 1998

2004 «Το λιβάδι που δακρύζει»

2008 «Η σκόνη του χρόνου»

http://www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Advertisements

25/01/2012 - Posted by | -προσφυγιά, -ποιητές, -Γραμματεία, -Διάφορα

3 Σχόλια »

  1. ΘΟΔΩΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
    *

    εις μνήμην

    «Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας
    Είμαι επισκέπτης
    Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά
    κι έπειτα δεν μου ανήκει
    Ολο και κάποιος βρίσκεται να πει «δικό μου είναι»
    Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία
    Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε
    Οτι δεν έχω καν όνομα
    Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο
    Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω
    Ξεχάστε με στη θάλασσα
    Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία»
    .

    Ποίημα ανέκδοτο, από την περίοδο συγγραφής του σεναρίου για την ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 28/01/2012

  2. -Εγώ ήρθα απ’ την θάλασσα, απ’ την Ιωνία.
    Εσείς από πού ήρθατε ?

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 28/01/2012

  3. Το αφιέρωμα σας είναι συγκλονιστικό. Το είδα όλο σήμερα.
    Να είστε καλά. Μπράβο σας.
    Λίγο πριν είχα διαβάσει αυτό

    http://taxalia.blogspot.com/2012/01/blog-post_8961.html

    και για ακόμα μια φορά ντρεπόμουν για αυτά που διακινούν οι «Ελληναράδες».
    Μίσος , αγραμματοσύνη, εξυπνάδες και ανικανότητα στον κινηματογράφο να προβληματιστούν ακόμα και με τις χιλιοπαιγμένες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου.
    Πώς να τους αγγίξει ο «Θίασος» ή «Το ταξίδι στα Κύθηρα»;
    Έχω δει τις περισσότερες από τις ταινίες του Αγγελόπουλου. Υπάρχουν δεκάδες συγκλονιστικές σκηνές που πραγματικά σε καθηλώνουν. Από τις κορυφαίες έχω στην ψυχή μου αυτήν με τον Μάνο Κατράκη να χορεύει στα Μνήματα του ερειπωμένου χωριού του.
    Αυτό το κομμάτι ανέβασα και εγώ στον ‘τοίχο μου΄ στο facebook με το παρακάτω σχόλιο:
    More Sokol

    Ούτε καλό μπορεί να είναι αυτό το ταξίδι , ούτε και από μεγάλα λόγια έχει ανάγκη αυτός που έφυγε.
    Θα μας μιλά μέσα από τα έργα του φτάνει να τον ακούμε….

    Σχόλιο από МОРЕ СОКОЛ. СОЛУН | 28/01/2012


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: