Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Περί χορού

Κάποια ενδιαφέροντα κείμενα περί ποντιακών χορών και διδασκαλίας τους, φεστιβάλ κλπ μας έστειλε ο φίλος Πέτρος Πουταχίδης.

Αν μη τι άλλο, είναι μια ευκαιρία για γόνιμη συζήτηση πάνω στο σημαντικό αυτό θέμα :

«..Όσο δε για το ζήτημα της εμφάνισης των χορευτικών συγκροτημάτων παρατηρώ , επισημαίνω και χαρακτηρίζω ως απαξιωτικό το γεγονός ότι επιμένουμε να εμφανίζουμε τους χορευτές , κυρίως δε τις κοπέλες, ως ομοιόμορφα παράγωγα ανάλογου …ξυλουργικού εργοστασίου ,όπως τα ομοιόμορφα και ως εξ ιδίων διαστάσεων… καδρόνια!

    Διερωτώμαι αν το φαινόμενο αναπαριστά κάτι από την παράδοση μας!!!

    Δεν μπορώ να φανταστώ κανένα κοινωνικό σύνολο να ντύνεται πανομοιότυπα ( ίδια σχέδια ,ίδια χρώματα κ.λ.π)! Να χτενίζεται πανομοιότυπα (ίδιες κοτσίδες , ίδιοι κότσοι κ.λ.π.)! Να διακοσμείται πανομοιότυπα (ίδιες τάμπλες κ.λ.π.)!..»

——————

22/8/2011

Έγκλημα ! χαρακτήρισαν οι γλωσσολόγοι , όλου του κόσμου, αυτό που συντελέστηκε και δυστυχώς , συντελείται ακόμη στις μέρες μας , σε βάρος της γλώσσας κάθε λαού!

    Κατάφεραν να εξαφανίσουν τις περισσότερες, αν όχι όλες , τις ντοπιολαλιές, τα ιδιώματα και τους ιδιωματισμούς κάθε περιοχής .

    Ανέδειξαν μια κυρίαρχη γλώσσα, ικανή να συμβάλλει στη διευκόλυνση των συναλλαγών (οικονομικές δοσοληψίες, νομικοί κανόνες κ.λπ.) στη ζωή του ανθρώπου!

    Κατάφεραν εν τέλει να φτιάξουν μια γλώσσα μονόχνοτη, στερώντας της την ομορφιά των χρωμάτων, των ηχοχρωμάτων, τη διαφορετικότητα στο ύφος, καταργώντας κάθε μορφή ευελιξίας και πλαστικότητας!

    Φοβούμαι ,μήπως καταφέρουν ,να καταργήσουν ακόμα και τις εθνικές μας γλώσσες, εν ονόματι μιας ενιαίας και πιο… «λειτουργικής» π.χ. της Αγγλικής!

    Αν, έτσι έχουν τα πράγματα για την ομιλούμενη γλώσσα, τότε πώς να χαρακτηρίσουμε αυτό που επιχειρούμε, ακόμη και τώρα, συνειδητά , εμείς οι ίδιοι, σε βάρος της άλλης υπέροχης γλώσσας, αυτής του σώματος !!! όπως αυτάρεσκα και με περισσή επιστημοσύνη αποκαλούμε το χορό;

    Αν, όπως επεσήμανα σε προηγούμενο σημείωμα μου, ο χορός, από τη φύση του, είναι μια, εξαιρετικά, λεπτεπίλεπτη διεργασία , που διατρέχει με αρμονία την ψυχή και το σώμα, και αναδεικνύει υπέροχα συναισθήματα τόσο για τους χορευτές όσο και για τους θεατές!

    Αν, στην παραπάνω άποψη μου , προσθέσω και τις κλασικές απόψεις, όπως:

ο χορός είναι η έκφραση άλλοτε της παρούσας συναισθηματικής κατάστασης του χορευτή και άλλοτε μιας συνειρμικής αναπόλησης προσώπων και γεγονότων !

ο χορός είναι μια ,όντως, ιδιαίτερα εξευγενισμένη κινητική δραστηριότητα του ανθρώπου!

ο χορός είναι, όντως, ο δρόμος που διανύοντας τον, κανείς, συναντά εκστασιασμένος τον πλούτο της ελευθερίας!

ο χορός είναι σπουδαία παράμετρος του λαϊκού πολιτισμού και της λαϊκής μας παράδοσης, προσδιορίζοντας , τις περισσότερες φορές ,έως και την ταυτότητα μας ως λαού !

    Αν, τέλος , ο χορός, είναι κυρίαρχο σημείο αναφοράς στα πλαίσια των πολιτιστικών και πολιτισμικών δραστηριοτήτων κάθε συλλόγου και εν προκειμένω της Ομοσπονδίας μας!

    Τότε ,αγαπητοί μου φίλοι , διοικούντες την Ομοσπονδία (Π.Ο.Ε) και υπεύθυνοι του τομέα των πολιτιστικών εκδηλώσεων ,επανεκτιμείστε και επαναπροσδιορίστε τη φιλοσοφία ,άρα και την πρακτική, που αφορά τη διενέργεια του επικείμενου 7 ου Φεστιβάλ παραδοσιακών ποντιακών χορών ,που θα γίνει στις 01.10.2011 στην Κομοτηνή!

    Όσο δε για το ζήτημα της εμφάνισης των χορευτικών συγκροτημάτων παρατηρώ , επισημαίνω και χαρακτηρίζω ως απαξιωτικό το γεγονός ότι επιμένουμε να εμφανίζουμε τους χορευτές , κυρίως δε τις κοπέλες, ως ομοιόμορφα παράγωγα ανάλογου …ξυλουργικού εργοστασίου ,όπως τα ομοιόμορφα και ως εξ ιδίων διαστάσεων… καδρόνια!

    Διερωτώμαι αν το φαινόμενο αναπαριστά κάτι από την παράδοση μας!!!

    Δεν μπορώ να φανταστώ κανένα κοινωνικό σύνολο να ντύνεται πανομοιότυπα ( ίδια σχέδια ,ίδια χρώματα κ.λ.π)! Να χτενίζεται πανομοιότυπα (ίδιες κοτσίδες , ίδιοι κότσοι κ.λ.π.)! Να διακοσμείται πανομοιότυπα (ίδιες τάμπλες κ.λ.π.)!

    Θα το εύρισκα ,ίσως, δικαιολογημένο (χωρίς κανέναν απολύτως υπαινιγμό σε βάρος κανενός και κυρίως των νέων παιδιών, των χορευτών μας και μη διανοηθεί κανείς να μου αποδώσει κακή πρόθεση σε βάρος των παιδιών που χορεύουν!) αν αφορούσε το κοινωνικό σύνολο π. χ. αυτό των τροφίμων σωφρονιστικών καταστημάτων (όλοι με ίδιες ριγέ πυτζάμες ) ή κάποιου οικοτροφείου ή εν πάσει περιπτώσει ανάλογου ευαγούς ιδρύματος(όλοι με τα ίδια πηλήκια ή όλες με τις ίδιες ποδιές κ.λπ.) ή και γιατί όχι μιας χορωδιακής ομάδας ( όλες με τις ίδιες κορδέλες ή τα ίδια φουλάρια κ.λ.π.)!

Επειδή δυσκολεύομαι ν’ αποδώσω την επιλογή αυτή ως υποδηλούσα κάτι από την παράδοση μας, παρά μόνον ως διαστροφή κάποιων ή κάποιου θα πρότεινα την εγκατάλειψη αυτού του …μοντέλου,

Το ελάχιστο κακό που κάνει, είναι ότι πληγώνει ,χωρίς λόγο ,την υγιή φιλαρέσκεια των κοριτσιών που χορεύουν ,βλέποντας τη διπλανή τους κινδυνεύουν να την μπερδέψουν με τον …εαυτό τους!! !

    Τέλος, θα μπορούσα ,ίσως, να δεχτώ την όποια «αυστηρότητα» σχετικά με το πανομοιότυπο της ενδυμασίας-εμφάνισης, αλλά και την υπό την ιαχή παραγγελμάτων «απαίτηση» …ελεύθερης , κατά τα άλλα, έκφρασης και εξωτερίκευσης των …συναισθημάτων και τ.λ.π.,θα μπορούσα ,επαναλαμβάνω ,να  δεχτώ την όποια «αυστηρότητα», αν η όλη προσπάθεια αφορούσε τη δράση και παρουσία ενός σύγχρονου φολκλορικού σχήματος-συγκροτήματος ,που ,φυσικά, καμία σχέση δεν έχει με την παράδοση και προφανώς σε καμία περίπτωση δε νομιμοποιείται να ενεργεί εν ονόματι της!

    Στο επόμενο σημείωμα μου ,με το οποίο και ολοκληρώνω τον προβληματισμό μου για το εν λόγω θέμα μας, θα αναφερθώ στους χοροδιδασκάλους μας, τις κυρίαρχες επιλογές τους και τον τρόπο ανάδειξης, προβολής και παρουσίασης των παραδοσιακών χορών μας!

——————————

29/8/2011

Σε προηγούμενο σχόλιο μου , αναφέρθηκα ακροθιγώς στο , ιδιαίτερα σοβαρό θέμα της διδασκαλίας των παραδοσιακών χορών , εν προκειμένω των ποντιακών, μοιραία δε και αναπόφευκτα στη νοοτροπία και την πρακτική των χοροδιδασκάλων μας!

    Ομολογώ πώς, με μεγάλη προσοχή, επιχειρώ να προσεγγίσω το θέμα, τόσο γιατί από τη φύση του είναι ιδιόμορφα λεπτό και δύσκολο , άλλο τόσο γιατί αφορά μια γενικευμένη και ,δυστυχώς, παγιωμένη χρόνια τώρα, πρακτική !

    Η διδασκαλία είναι μια διεργασία εξαιρετικά πολυσύνθετη, το δε διδακτικό έργο ιδιαίτερα δύσκολο, όμως ,εξαιρετικά υπέροχο και ως εκ τούτου σπουδαίο και πολυσήμαντο!

    Η διδασκαλία ,η κάθε διδασκαλία , είναι μια διεργασία πολύπλοκη , περίπλοκη και άκρως απαιτητική!

    Ο δάσκαλος ,ο κάθε δάσκαλος ,πρέπει να είναι εφοδιασμένος και εξοπλισμένος με τόσα και τέτοια διδακτικά προσόντα , ικανά να παίξουν το ρόλο τους για ένα καλό ,καλύτερο και γιατί όχι άριστο αποτέλεσμα !

    Συγκεκριμένα, και με πολύ λίγα λόγια, για να είναι κανείς δάσκαλος πρέπει να έχει τις ανάλογες προς τούτο σπουδές ! Να έχει , παρακολουθήσει , τουλάχιστον ,κάποια σοβαρά ,προς τούτο , σεμινάρια σε αντίστοιχες σχολές χορού ,καθώς ,επίσης , να γνωρίζει , έστω βασικές αρχές, στα παιδαγωγικά, τη διδακτική, τη μεθοδολογία (ανάλυση – σύνθεση ),την κοινωνιολογία ,την ψυχολογία, κ.τ.λ. !για να περιοριστώ στις λίγες και πιο βασικές προϋποθέσεις…

    Στο σημείο αυτό ,νομίζω πως αξίζει ν’ αναφέρω το παράδειγμα της διεθνούς φήμης Ισπανίδας χορεύτριας, η οποία, ώριμη πλέον, θέλησε να διδάξει χορό ,βασισμένη ,προφανώς, στο ταλέντο ,την εμπειρία και γενικά στα αδιαμφισβήτητα προσόντα της!

Όταν ,όμως, το επιχείρησε ,αισθάνθηκε « δέος» ,κατά τη δική της ομολογία, και «αδύναμη» να συνεχίσει παρά μόνον αφού προσέτρεξε και παρακολούθησε μαθήματα σχετικά με το διδακτικό έργο (…ανέφερα ,ήδη , μερικά απ’ αυτά)!

    Πέραν δε αυτών και προκειμένου να συγκροτήσει πληρέστερα την προσωπικότητα της ,ως δασκάλας του χορού, παρακολούθησε μουσική, θέατρο , εικαστικά κ.τ.λ.!

    Τα (συγκριτικά) συμπεράσματα … είναι υπόθεση του καθενός ,που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο … «εμπλέκεται» σ’ αυτή την υπόθεση!

    Θέλω ,στο σημείο αυτό αφ’ ενός και με απόλυτη ειλικρίνεια αφ’ εταίρου ,να δηλώσω απερίφραστα ,πως δεν υποτιμώ , πολύ δε περισσότερο δεν μηδενίζω την προσπάθεια και το έργο κανενός ,που στο κάτω-κάτω ανιδιοτελώς, τις περισσότερες φορές , προσφέρεται!

    Πρόθεση μου είναι να συμβάλλω , με τις παρατηρήσεις και τις παρεμβάσεις μου ,στη βελτίωση, κατά τη γνώμη μου , της αντίληψης , της νοοτροπίας και της πρακτικής ,εν τέλει ,που επικρατεί , στους πολιτιστικούς μας συλλόγους ,στο θέμα της διδασκαλίας και κατ’ επέκταση της διατήρησης ,ανάδειξης ,προβολής και διάδοσης των παραδοσιακών μας χορών!

    Στα πλαίσια αυτής της καλοπροαίρετης διάθεσης, παραθέτω ,χωρίς ιδιαίτερη δομή κειμένου ,διάσπαρτα ,αν θέλετε, μερικές χρήσιμες , όπως νομίζω, επισημάνσεις:

   *εξασφαλίστε αρκετό χώρο στους χορευτές! Αν δεν είναι εφικτό, απλά …βάλτε λιγότερους χορευτές! Ο επαρκής χώρος παρέχει πρόσθετες δυνατότητες για καλύτερη απόδοση τόσο του κάθε χορευτή άλλο τόσο ολόκληρης της χορευτικής ομάδας!

   *περιορίστε, μάλλον , καταργήστε τα παραγγέλματα ! καμιά τέχνη δεν λειτουργεί « κατ’ εντολήν», γιατί τάχα ο χορός ; μη δεν είναι τέχνη ο χορός; Εξ’ άλλου ,πόσο σωστό ή πόσο εφικτό είναι να «παραγγέλλει» κανείς αξιώνοντας την από κοινού και μάλιστα συντονισμένη «εξωτερίκευση» της … ψυχικής κατάστασης 1800 χορευτών! Μου θυμίζει τους Γυμναστές περασμένων εποχών ,όπου, στημένοι ή μάλλον κορδωμένοι , από « εξέδρας», μπροστά σ’ ένα μικρόφωνο , εκφωνούσαν παραγγέλματα προς μαθητές κατά τη διάρκεια …γυμναστικών επιδείξεων!

   *γίνετε λιγότερο «αυστηροί» καθώς ,επίσης, λιγότερο «απαιτητικοί» σε θέματα « απόλυτης πειθαρχίας» και «απόλυτου συντονισμού» καθώς τέτοιου είδους απαιτήσεις τις συναντά κανείς σε διμοιρίες ασκήσεων ακριβείας νεοσύλλεκτων ,συμπαθών κατά τα άλλα ,φαντάρων ή σε άλλη περίπτωση σε ,συμπαθείς κατά τα άλλα , ομάδες συντονισμένης κολύμβησης νεανίδων!

   *σεβαστείτε την αυτοτέλεια του κάθε χορευτή και αναγνωρίστε του το δικαίωμα της ελεύθερης, άρα, και διαφορετικής έκφρασης! Με άλλα λόγια μην ισοπεδώνετε και μην καταργείτε , εν ονόματι οποιουδήποτε , δήθεν, «κέρδους», τη διαφορετικότητα στη συμπεριφορά και την ανάδειξη του προσωπικού στυλ, που τις περισσότερες φορές αναδύει το ξεχωριστό εκείνο άρωμα της …λεπταίσθητης ιδιοσυγκρασίας του κάθε χορευτή!

   *απαλλαγείτε από το σύνδρομο της ανάγκης να πετύχετε να χορεύει όλη η Ελλάδα κατά τον ίδιο τρόπο! Αν , δυστυχώς ,το καταφέρετε , θα έχετε καταφέρει , όντως, ένα βαρύ πλήγμα σε βάρος της πανέμορφης… γλώσσας του σώματος! Αυτό, προφανώς, δε σημαίνει πώς ο καθένας θα κάνει …ότι θέλει ! Όχι , βέβαια!

    Τέλος, φίλοι χοροδιδάσκαλοι , φίλτατοι , δε, χορευτές και χορεύτριες , εργάτες ανιδιοτελείς και σμιλευτές καλλιτέχνες του παραδοσιακού μας πολιτισμού , σας παρακαλώ ν’ ανεχθείτε τις … «υπερβολές» μου!

     Οι απόψεις μου και η στάση μου , κι αν ακόμα δεν είναι σωστή , σίγουρα είναι καθαρή και προ παντός απαλλαγμένη από κάθε κακή πρόθεση ή ιδιοτελή στόχευση και σκοπιμότητα!

Advertisements

02/09/2011 - Posted by | -Λαογραφία, -Περί Πόντου

3 Σχόλια »

  1. εξαιρετικό!άλλη μία σκληρή αλήθεια…άλλος ένας λόγος να ντρεπόμαστε….

    Σχόλιο από palalos | 04/09/2011

  2. Μπράβο στον συγγραφέα! Με καλή διάθεση μπορούμε σιγά σιγά να τα διορθώσουμε αυτά. Πρέπει να ομολογήσουμε ως Πόντιοι ότι έχουμε μείνει πίσω από άλλες περιοχές. Νομίζω ότι είμαστε πλέον οι μόνο που ξεκινάμε και (ιδιαίτερα) σταματάμε με παραγγέλματα. Το σταμάτημα (πυρ…) γίνεται μάλιστα με τόσο παράλογο τρόπο, καταστρεπτικό προς την αρμονία τόσο του χορού όσο και του παιζόμενου κομματιού, το οποίο ο οργανοπαίκτης διακόπτει βίαια, για να συγχρονιστεί με το τελευταίο βήμα (συνήθως χτύπημα) του χορού, ώστε η εικόνα να είναι εικόνα κακού και πέρα από κανόνες μουσικής και αισθητικής μπαλέτου και όχι φυσικά παραδοσιακού χορού, όπου οι χορευτές τελειώνουν φυσικά όταν συνειδητοποιήσουν ότι τελειώνει η μουσική.

    Σχόλιο από Δημήτριος Μαντζούρης | 05/09/2011

  3. Θερμά συγχαρητήρια για το θάρρος αλλά και την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα προσέγγιση του σημαντικού αυτού θέματος «ταμπού». Πράγματι η επίκληση της παράδοσης, για όλα τα ανοσιουργήματα που γίνονται χρόνια τώρα, είναι στην καλύτερη περίπτωση προϊόν άγνοιας. Φοβάμαι όμως ότι δεν υπάρχουν περιθώρια διορθωτικών κινήσεων. Μόνη ελπίδα η ανάληψη πρωτοβουλίας(γιατί όχι απο τον κ. Πουταχίδη) για δημιουργία ενός σχήματος(καθόλου ανταγωνιστικό αλλά αφυπνηστικό προς τους χωροδιδασκάλους και χορευτές) και την εκπαίδευσή του στο πνεύμα που ο ίδιος προβάλει. Αξίζει η προσπάθεια και είναι βέβαιο ότι θα τύχει συμπαράστασης.

    Σχόλιο από Καρσλής | 10/09/2011


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: