Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Είναι η ΠΟΕ Αρνητής της Γενοκτονίας;

….μ’ αφορμή την διαμαρτυρία του Φίλιππου Γεωργουσόπουλου

Για άλλη μια φορά οι υπεύθυνοι της ΠΟΕ παραβίασαν βάναυσα την ιστορική αλήθεια μετατρεπόμενοι σε Αρνητές της συνολικής Γενοκτονίας των Ελλήνων της Ανατολής.  Εάν στην Ελλάδα υπήρχε Νόμος που ποινικοποιεί την Άρνηση, όπως υπάρχει σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, ο κ. Παρχαρίδης, όσο και οι σύμβουλοι της επιλογής του, θα κρίνονταν ένοχοι, όπως ακριβώς συνέβη έως τώρα με αρκετούς Αρνητές, στις χώρες που προστατεύουν νομοθετικά τη Μνήμη των θυμάτων .

Η λάθος εκτίμηση που  καθιερώθηκε πριν από 20 ή 15 χρόνια από κακή εκτίμηση κάποιων  και αναπαράχθηκε ασύδοτα, μπορεί να δικαιολογηθεί ΜΟΝΟ για τότε. Από τη στιγμή (16 Δεκεμβρίου 2007) που η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών (International Association of Genocide Scholars – IAGS)  αναγνωρίζει την ΕΝΙΑΙΑ γενοκτονία στον χώρο της Ανατολής από τον τουρκικό εθνικισμό, η εμμονή στην πλαστογραφία αποτελεί δόλια πράξη. Να θυμίσουμε στους άπιστους τοπικιστές Θωμάδες της ΠΟΕ-αρνητές της συνολικής Γενοκτονίας των Ελλήνων της Ανατολής, το γεγονός μέσω του κειμένου της I.A.G.S. :

«ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ η άρνηση της γενοκτονίας αναγνωρίζεται ευρέως ως το τελικό στάδιο της γενοκτονίας, που επιφυλάσσει στους δράστες της γενοκτονίας την ατιμωρησία και αποδεδειγμένα προετοιμάζει το έδαφος για μελλοντικές γενοκτονίες. ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ η γενοκτονία μειονοτικών πληθυσμών από το Οθωμανικό κράτος κατά τη διάρκεια και μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο απεικονίζεται συνήθως ως γενοκτονία των Αρμενίων αποκλειστικά, με μερική μόνο αναγνώριση των ποιοτικά όμοιων γενοκτονιών άλλων Χριστιανικών μειονοτήτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ είναι πεποίθηση της Διεθνούς Ενώσεως Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών ότι η εκστρατεία των Οθωμανών εναντίον των Χριστιανικών μειονοτήτων της Αυτοκρατορίας μεταξύ 1914 και 1923 αποτέλεσε μια γενοκτονία των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων του Πόντου και της Ανατολίας. ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΟΤΙ η Ένωση ζητά εκ τούτου από την κυβέρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες αυτών των πληθυσμών, να εκδώσει μια επίσημη απολογία και να προχωρήσει σε άμεσα και σημαντικά βήματα για αποκατάσταση».  

Η διαμαρτυρία του Φίλιππου Γεωργουσόπουλου είναι η εξής:

Προς ΠΟΕ

Κύριοι,

Με αφορμή την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας κατά των Ελλήνων του Πόντου, εγκρίνατε Ψήφισμα, όπου αναφερθήκατε στη Γενοκτονία των Χριστιανικών Πληθυσμών της Ανατολίας, παραθέτοντας λιτανεία θυμάτων: Έλληνες του Πόντου, Αρμένιοι και Ασσύριοι. Εν πλήρει συνειδήσει και με επιλεκτική τη μνήμης σας, αφήσατε εντελώς εκτός του καταλόγου θυμάτων της Γενοκτονίας τους υπόλοιπους Έλληνες-θύματα, δηλαδή τους Έλληνες της Σμύρνης και της Ιωνίας, τους Έλληνες της Ανατολικής Θράκης, αλλά και άλλων περιοχών…, μολονότι υπάρχει σχετικός Νόμος του Ελληνικού Κοινοβουλίου που αναγνωρίζει τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας (εννοώντας την Ιωνία), και μολονότι όλα ξεκίνησαν από την Ανατολική Θράκη και επεκτάθηκαν σε όλη την τότε Τουρκία.

Η ανωτέρω στάση αυτή της ΠΟΕ, αλλά και ορισμένων Ποντιακών Οργανώσεων, συλλόγων και προσώπων, ευτυχώς όμως όχι όλων, είναι ανεξήγητη, ηθικά αδικαιολόγητη, αναξιοπρεπής και μικροπρεπής και προκαλεί λύπη και οργή στα υπόλοιπα θύματα της Γενοκτονίας.

Διερωτώμαι που οφείλεται αυτό; Οφείλεται σε φυλετισμό, σε αδιαφορία προς τα άλλα θύματα, σε οργανωσιακές φιλοδοξίες, σε αδυναμία συνεργασίας και πικρίες, σε εμπεριστατωμένη ιστορική μελέτη ότι Γενοκτονία έγινε μόνο στον Πόντο, σε τι; Θα ήθελα να έχω μία επίσημη και εμπεριστατωμένη απάντηση σας.


Η Σμύρνη καίγεται από τους Κεμαλικούς τον Σεπτέμβρη του ’22. Όμως διάφοροι επαγγελματίες τοπικιστές σε διάφορα αφιερώματα, παρουσιάζουν την πυρπολημένη πόλη, όπως και σκηνές από τα θύματα της Ιωνίας, ακόμα και Αρμένιους, ως κομμάτια της «ποντιακής γενοκτονίας»  χωρίς να αναφέρουν την πραγματική τοποθεσία του δραματικού γεγονότος.

ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΜΟΝΟΜΕΡΕΙΑ ΕΧΟΥΝ ΕΚΦΡΑΣΕΙ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ,
ΟΠΩΣ Ο ΑΡΗΣ ΤΣIΛΦΙΔΗΣ ΤΟΥ PONTOS-WORLD ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

( «Why do Pontic Greeks seek separate recognition?» )

ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΤΡΕΙΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΚΑΙ
ΕΧΟΥΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΚΑΤΑ ΚΟΡΟΝ

ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ.
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΠΕΡΣΙ ΩΣ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΘΕΜΑ ΣΤΗΝ ΑΦΙΣΑ ΤΗΣ ΠΟΕ ΓΙΑ ΤΗ 19η ΜΑΪΟΥ

ΣΚΗΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΪΔΙΝΙ -ΔΥΤΙΚΗ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΦΑΓΕΣ ΣΤΗΝ ΙΩΝΙΑ

Με φωτογραφία από τη σύλληψη των ανδρων στη Σμύρνη το Σεπτέμβρη του 22 και ομιλήτρια την Αντιγόνη Ιωαννίδου

===============================================================================

Συζήτηση, με αφορμή το αναθεωρητικό άρθρο του Όμ. Ταχματζίδη γίνεται ΕΔΩ
όπως και στο  Η ημέρα μνήμης που πρέπει να αλλάξει

Μπείτε και πείτε την άποψή σας….

(…και μην περιμένετε τίποτα απ’ τους… «οργανωμένους»!!!)

===============================================================================

Advertisements

23/05/2011 - Posted by | -Αρνητές Γενοκτονίας, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, ΠΟΕ

36 Σχόλια »

  1. Να σημειώσουμε προς τους εκφράζοντες την ΠΟΕ, ότι το κείμενο του κ. Φ. Γεωργουσόπουλο μας ήρθε με ένα μειλ το οποίο έλαβαν άτομα, οργανώσεις και Ομοσπονδίες όπως η Ένωση Σμυρναίων η ΟΠΣΕ, η Ένωση Καππαδοκών κ.ά.

    Παρόμοιες θέσεις μ’ αυτές του κ. Γεωργουσόπουλου δημοσιεύτηκαν και παλιότερα, όπως το κείμενο του κ. Χλαμίδη.

    Δείτε το:
    «Πόντιοι και η Γενοκτονία των Ελλήνων | Του Νικόλαου Χλαμίδη»

    http://users.uoa.gr/~nektar/history/3contemporary/pontioi_kai_h_genoktonia_twn_ellhnwn.htm
    http://mikrasiatis.gr/?p=2416
    http://www.hellenicnews.com/gr/readnews.html?newsid=12223&lang=GR
    http://www.zoiforos.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=3844&Itemid=152

    Ίδιες θέσεις υποστήριξαν και οι συμπατριώτες μας του PontosWorld απ’ τη μακρινή Αυστραλία.

    Δείτε το «Greek or Hellenic Genocide?» του Άρη Τσιλφίδη http://pontosworld.com/index.php?option=com_content&task=view&id=1790&Itemid=1

    Επίσης ενδιαφέρον έχει το κείμενο του Άρη Τσιλφίδη στη σελίδα 12 της «Ελληνικής Γνώμης» της Μελβούρνης:

    http://www.elliniki-gnomi.eu/wp-content/uploads/2011/02/200905-132.pdf

    Όπως και το:«Why do Pontic Greeks seek separate recognition?»
    http://pontosworld.com/index.php?option=com_content&task=view&id=1905&Itemid=1

    Φαίνεται ότι οι υπεύθυνοι της «μεγαλύτερης Ομοσπονδίας των Ποντίων» δεν παρακολουθούν τι ακριβώς γίνεται στον περίγυρό τους. Noμίζουν, μάλλον, ότι το γκέτο που επέλεξαν από μόνοι τους να ζουν, είναι ολόκληρος ο κόσμος.

    Το νέο κείμενο του κ. Γεωργουσόπουλου δημοσιεύτηκε και αλλού. Δείτε το και εκεί:

    http://mikrasiatis.gr/?p=5073

    Φαίνεται ότι οι φίλοι της ΠΟΕ πίστευαν ότι οι πλαστογραφίες και η περιφρόνηση προς τις άλλες ομάδες του ελληνισμού της Ανατολής δεν θα γίνονταν αντικείμενο κριτικής.

    Έκαναν όμως λάθος!

    Ας εξηγήσουν τώρα στους πολίτες αυτούς που διαμαρτύρονται και τους καταγγέλουν…

    Δυστυχώς για την ηγετική ομάδα της ΠΟΕ «Ο γάϊδαρος ΔΕΝ πετάει!!!»

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 23/05/2011

  2. Τελικά για την ΠΟΕ ισχύει το ρητό: «Σκυλί που γαυγίζει, δεν δαγκώνει»…. μόνο χορεύει 😉

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 23/05/2011

  3. Ίσως και να έχεις δίκιο Μάτσκαλη. Αν αναλογιστεί κάποιος πόσα πολλά είναι αυτά που ΔΕΝ έκανε τα 7 χρόνια της ύπαρξής της και πόσα διαστρέβλωσε και απέκρυψε, τείνει να πιστέψει κανείς ότι είναι άλλη μια διασπαστική ιστορία που στήθηκε για να εξυπηρετήσει αλλότρια συμφέροντα.

    Η προσπάθεια προβατοποίησης της βάσης με την καλλιέργεια των πλέον ταπεινών φοβικών αντανακλαστικών, επιβεβαιώνουν αυτή τη στενόχωρη διαπίστωση.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 23/05/2011

  4. Ως Πόντιος μ’ έναν ταλαίπωρον ομάτ’ να χαρίσω το παρακάτω στον πρόεδρον της ΠΟΕ:

    Σχόλιο από Πόντιος μ' έναν ομάτ' | 23/05/2011

  5. πω πω μαχαίρια που άρχισαν να βγαίνουν;

    Πάντως ωραίοι είναι οι europonts

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 24/05/2011

  6. Οι Γυναίκες του Εργατικού Κόμματος Αυστραλίας αναγνωρίζουν με Ψήφισμα τη Γενοκτονία Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων

    Του Δρ. Βασιλείου Θ. Μεϊχανετσίδη

    Σύδνεϋ, Αυστραλία, 15 Μαΐου 2011 – Ως ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας ανεγνώρισε τη Γενοκτονία των Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων από το 1915 έως το 1923 η Συνέλευση των Γυναικών του Εργατικού Κόμματος Αυστραλίας (Τhe National Women’s Labor Conference) σε Ψήφισμα-Ορόσημο που υιοθέτησε το προηγούμενο Σαββατοκύριακο στο Brisbane του Queensland, σύμφωνα με δημοσιεύματα διεθνών μέσων ενημέρωσης.

    Στα πλαίσια του Συνεδρίου με θέμα « Labor Women: Lead, Challenge, Inspire » επίσημοι αντιπρόσωποι όλων των τοπικών οργανώσεων του Αυστραλιανού Εργατικού Κόμματος (Australian Labour Party) αναγνώρισαν τις Γενοκτονίες των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ελλήνων ως αναπόσπαστο μέρος της Αυστραλιανής ιστορίας, το οποίο οι Γυναίκες της Αυστραλίας δημιούργησαν, ηγήθηκαν και ενέπνευσαν άλλους να ακολουθήσουν.

    Σύμφωνα με τις δηλώσεις της αντιπροσώπου και Προέδρου της Επιστροφή στην Ανατολία κ. Σοφίας Κοτανίδου : « η αναγνώριση και η εκπαίδευση αποτελούν τα καλύτερα μέσα για την καλλιέργεια της κατανόησης του παρελθόντος και του μέλλοντος. Η κατανόηση εμποδίζει την ανάπτυξη μίσους, το οποίο οδηγεί στη Γενοκτονία ».
    « Μονάχα διαμέσου της μελέτης των εγκλημάτων του παρελθόντος, μπορούμε να αποφύγουμε την επανάληψή τους, γι’αυτό άλλωστε και το Εβραϊκό Ολοκαύτωμα, η περίπτωση των Αυστραλιανών Ιθαγενών και άλλες γενοκτονίες αποτελούν τμήμα του Αυστραλιανού συστήματος δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ».

    Οι Αυστραλοί διαδραμάτισαν ηγετικό ρόλο στις προσπάθειες συλλογής πόρων και ανθρωπιστικής βοήθειας για τους επιζώντες της γενοκτονίας. Οι προσπάθειες τους απετέλεσαν την πρώτη διεθνή εκστρατεία ανθρωπιστικής αρωγής και οι Αυστραλοί βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή. Για παράδειγμα, οι Αυστραλοί ενίσχυσαν οικονομικά το Ορφανοτροφείο Αρμενίων Αρρένων – θυμάτων της Αρμενικής Γενοκτονίας – στη Βηρρυτό του Λιβάνου για περισσότερο από δέκα χρόνια. Σύμφωνα με την τότε Γραμματέα του Αρμενικού Ταμείου Αρωγής Dora Cohen « πολλοί Αυστραλοί, επισκεπτόμενοι το Ορφανοτροφείο της Αντηλιάδας, αισθάνονται υπερηφάνεια, βλέποντας τη σημαία της Αυστραλίας στο κτήριο».

    Η Ιδρυτής της Σοροπτιμιστικής Λέσχης Αυστραλίας Edith Glanville δραστηριοποιήθηκε ιδιαίτερα καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’20 και του ’30, επισκεπτόμενη μεταξύ άλλων την Ελλάδα και τη Συρία, προωθώντας ενημέρωση και δράση για τη δεινή κατάσταση των απόρων γυναικών και παιδιών.

    Η Eleonor Vokes Mackinnon, ιδρυτής του Αυστραλιανού Ερυθρού Σταυρού, παρουσίασε σε ειδική ομιλία ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης της Κοινωνίας των Εθνών (ΚτΕ) την Αυστραλιανή ανθρωπιστική δράση τη δεκαετία του 1920. Παράλληλα, η Jessie Webb και η Hilda King εργάσθηκαν σε προσφυγικούς καταυλισμούς στην Ελλάδα και στη Συρία, βοηθώντας επιζώντες της Ασσυριακής Γενοκτονίας να συνεχίσουν ομαλά τη ζωή τους.

    Ίσως η σημαντικότερη όλων υπήρξε η Joice NanKivell Loch. Γεννημένη στο Ingham του Queensland και μεγαλωμένη στη Μελβούρνη, η Loch έζησε σε κοινότητα επιζώντων της Ελληνικής Γενοκτονίας από το 1922 μέχρι και το θάνατό της το 1981. Στο τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργάσθηκε με πρόσφυγες στην Πολωνία. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου συνέβαλε στη διαφυγή Εβραίων από τη γερμανοκρατούμενη Ευρώπη στην τότε βρεταννική Παλαιστίνη. Το υπόλοιπο της ζωής της το αφιέρωσε στην Ουρανούπολη κοντά στο Άγιον Όρος.

    Στο σχετικό Ψήφισμά της η Συνέλευση Γυναικών του Εργατικού Κόμματος Αυστραλίας, αναγνωρίζοντας ότι οι Γενοκτονίες των Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων από το 1915 έως το 1923 συνιστούν ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας:

    α) τιμά μαζί με την Αυστραλο-Αρμενική, την Αυστραλο-Ελληνική και την Αυστραλο-Ασσυριακή κοινότητα τη μνήμη των αθώων ανδρών, γυναικών και παιδιών που έπεσαν θύματα της πρώτης σύγχρονης γενοκτονίας.

    β) καταδικάζει τις Γενοκτονίες των Αρμενίων, Ελλήνων και Ασσυρίων καθώς και όλες τις άλλες πράξεις γενοκτονίας ως ύψιστες πράξεις μισαλλοδοξίας.η

    γ) αναγνωρίζει τη σημασία της μνήμης και του παραδειγματισμού από τέτοια μελανά κεφάλαια της ανθρώπινης ιστορίας ώστε να διασφαλισθεί ότι δε θα επιτραπεί να επαναληφθούν παρόμοια εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

    δ) καταδικάζει και αποτρέπει κάθε προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί η παρέλευση του χρόνου στην άρνηση ή στη διαστροφή της ιστορικής αλήθειας των Γενοκτονιών των Αρμενίων, Ελλήνων και Ασσυρίων, καθώς και άλλων πράξεων γενοκτονίας.

    ε) ανακαλεί στη μνήμη της τις μαρτυρίες των αιχμαλώτων πολέμου και άλλων στρατιωτών των Αυστραλιανών και Νεο-Ζηλανδικών Στρατιωτικών Σωμάτων, οι οποίοι υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες των Γενοκτονιών των Αρμενίων, Ελλήνων και Ασσυρίων.

    στ) ανακαλεί στη μνήμη της τις μαρτυρίες των στρατιωτών των Α.Ν-Ζ.Ε.Σ., οι οποίοι διέσωσαν Αρμενίους, Έλληνες και Ασσυρίους επιζώντες.

    ζ) αναγνωρίζει τη σημαντική ανθρωπιστική συνεισφορά του Λαού της Αυστραλίας προς τα θύματα και τους επιζώντες της Αρμενικής, Ελληνικής και Ασσυριακής Γενοκτονίας.
    —————————

    Ιστορική αναδρομή

    Ως γνωστόν, κατά την τελευταία ιστορική περίοδο της οθωμανικής τουρκικής αυτοκρατορίας (1913-1923), η σουλτανική κυβέρνηση – κατόπιν γερμανικής κυβερνητικής προτροπής και τεχνοκρατικής αρωγής υψηλόβαθμων Γερμανών στρατιωτικών – εφήρμοσε συγκεκριμένο Σχέδιο Γενοκτονίας κατά του συνόλου των Χριστιανικών πληθυσμών, δηλαδή των Αρμενίων, των Ασσυρίων/Αραμέων και των Ελλήνων/Ρωμιών. Το Σχέδιο αυτό συνέχισε και ολοκλήρωσε η μετά-οθωμανική Εθνικιστική Κυβέρνηση του Μουσταφά Κεμάλ Πασά (“Ατατούρκ”) με αποτέλεσμα το συνολικό εξανδραποδισμό και το Ολοκαύτωμα των προαναφερθέντων γηγενών Χριστιανικών ιστορικών λαών της Εγγύς Ανατολίας.

    Τα γεγονότα κατά των Αρμενίων και των Ασσυρίων/Αραμέων της λεγομένης μείζονος Αρμενίας, αλλά και κατά των Ελλήνων του Πόντου και της Ιωνίας αποτελούν σημαντικούς σταθμούς στη διαδικασία αυτή εξολόθρευσης και εξανδραποδισμού, ενώ η απαρχή τους εντοπίζεται στις γενοκτονικές διώξεις κατά των Ελλήνων της Ανατολικής Θράκης και της Ιωνίας το 1913-1914 με πρώτο αποκορύφωμα τα γενοκτονικά γενονότα κατά των Αρμενίων και των Ασσυρίων/Αραμέων το 1915.

    Υπολογίζεται πως ως αποτέλεσμα του τουρκικού αυτού σχεδίου άνω του 1.5 εκατομμυρίου Αρμενίων, 1 εκατομμυρίου Ελλήνων και 750.000 Ασσυρίων/Αραμέων, ανδρών και γυναικοπαίδων, απώλεσαν τη ζωή τους και περίπου ίσος αριθμός από επιζήσαντες εξαναγκάσθηκε σε βίαια εξορία από τις από χιλιετιών ιστορικές του κοιτίδες και εγκατάσταση στην Ελλάδα και αλλού στη Δυτική Ευρώπη, στην Αμερική και στην Αυστραλία.

    Το Ολοκαύτωμα αυτό των Χριστιανικών Λαών της Τουρκίας αποτελεί την πρώτη χρονικά – αυτού του μεγέθους – Γενοκτονία του 20ου αιώνα, και θεωρείται πρόδρομος και εμπνευστής του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

    Σχόλιο από Β.Μ. | 24/05/2011

  7. .
    http://panosz.wordpress.com/?p=25385
    .

    Σχόλιο από εξαποδω | 24/05/2011

  8. Μπράβο για την επισήμανση. Η πλαστογραφία και το ψεύδος που χρησιμοποιείται για να στηρίξει πολιτικές ή άλλες επιδιώξεις είναι πάντα απεχθές. Παράδειγμα αποτελεί το παρακάτω βίντεο όπου ακόμα και τα Σεπτεμβριανά του ’55 της Κωσταντινούπολης εντάσσονται στη «γενοκτονία του Πόντου»

    Σχόλιο από Παπαδόπουλος | 24/05/2011

  9. Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου: Μύθοι και Πραγματικότητα

    Του Κώστα Πικραμένου

    Από το 1922 μέχρι και σήμερα έχουν αναδειχτεί 6 θεματικές ενότητες οι οποίες συνθέτουν το φάσμα των προβλημάτων στις σχέσεις Ελλάδος και Τουρκίας. Συγκεκριμένα:
    1) Τα θέματα που αφορούν στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο (από το 1973)
    2) Το Κυπριακό (από το 1963)
    3) Η μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης (από το 1987)
    4) Η ελληνορθόδοξη μειονότητα Κων/πολης, Ιμβρου και Τενέδου (από το 1955)
    5) Η Ποντιακή Γενοκτονία (από το 1994)
    6) Η λαθρομετανάστευση (από το 2001)

    Εν όψει της 19η Μαίου, ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, χρήσιμο είναι να καταγραφούν οι μέχρι σήμερα τακτικισμοί, παλιννοδίες, κακοί χειρισμοί και κενά που χαρακτηρίζουν τόσο την αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας από το Ελληνικό Κράτος όσο και από την Διεθνή Κοινότητα.

    Συγκεκριμένα:
    Α) Είναι πλέον σαφές ότι το Ελληνικό Κράτος ουδέποτε αγκάλιασε την υπόθεση της Ποντιακής Γενοκτονίας. Η προώθηση του εν λόγω νομοσχεδίου το 1994, δηλαδή 71 χρόνια μετά, μαρτυράει την καιροσκοπική και λαικίστικη μεταχείριση ενός ιστορικού γεγονότος των αρχών του 20ου αιώνα. Εκθέτει το Ελληνικό κράτος τόσο έναντι των πολιτών του αλλά και της διεθνούς κοινότητας και θέτει σοβαρά ερωτήματα για την ιστορική αλήθεια ή μη περί της Γενοκτονίας των Ποντίων. Σε σύγκριση με την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαύτωματος των Εβραίων ή της Αρμενικής Γενοκτονίας, η 19η Μαίου δεν είναι καν αργία γεγονός που γελοιοποιεί και προσβάλει τους απογόνους των Ελλήνων του Πόντου.

    Β) Η εργασία του καθηγητή Φωτιάδη που αποτελεί την μοναδική (σε όγκο) τεκμηρειωμένη μελέτη επί της οποίας στηρίζεται το επιχείρημα περί της Ποντιακής Γενοκτονίας δεν έλαβε την ελάχιστη υποστήριξη από το Ελληνικό Κράτος και δεν χρηματοδοτήθηκε η μετάφραση της σε ξένες γλώσσες. Η συμπεριφορά της Ελληνικής Πολιτείας υποδηλώνει ότι δεν πιστεύει και δεν επιθυμεί την ανάδειξη του ιστορικού γεγονότος ενώ στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση και στα Ερευνητικά Ινστιτούτα (Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών) κανένα πρόγραμμα μελετών δεν ασχολείται με την Ποντιακή Γενοκτονία.

    Γ) Οι θιασώτες και ερευνητές προκειμένου να στηρίξουν τον ισχυρισμό τους περί Ποντιακής Γενοκτονίας δεν μπορούν να βασίζονται μόνο σε πηγές και στατιστικά στοιχεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και των τοπικών ενοριών ή σχολείων. Πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη έμφαση στη συλλογή ντοκουμέντων από τις ξένες διπλωματικές αρχές (Πρεσβείες, Προξενεία κλπ) οι οποίες χωρίς προκατάληψη κατέγραφαν τις εκτοπίσεις πληθυσμών και τις σφαγές αμάχων στις διάφορες περιοχές του Πόντου. Γνωρίζουμε ότι οι Αρμένιοι στηρίζουν την διεθνή τους εκστρατεία όχι στα αρχεία του Αρμενικού Πατριαρχείου και των τοπικών μητροπόλεων αλλά στα τηλεγραφήματα κυρίως Αμερικανών διπλωματών και εκπροσώπων ανθρωπιστικών οργανώσεων όπως το US Relief. Mόνο έτσι μπορεί να γίνει δεκτή και αξιόπιστη η όποια διεθνής εκστρατεία περί αναγνώρισης της Ποντιακής Γενοκτονίας διαφορετικά η όλη υπόθεση θα περιοριστεί στη γνωστή εσωτερική κατανάλωση και ψηφοθηρία. Αυτό θέλουμε;

    Δ) Είναι αλήθεια ότι το Κομιτάτο Ένωσης και Προόδου είχε λάβει αποφάσεις για την εκδίωξη-εξόντωση των χριστιανικών και εν γένει μη μουσουλμανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατόριας. Οι αποφάσεις αυτές ελήφθησαν στη δίνη του ΙταλοΤουρκικού πολέμου (1911) και των Βαλκανικών Πολέμων (1912-13). Η όποια όμως συντονισμένη επιχείρηση εθνοκάθαρσης έλαβε χώρα από τους Tαλάτ και Ενβέρ Πασά (υπουργοί Εσωτερικών και Πολέμου αντίστοιχα) το διάστημα 1915-1917 και αφορούσε σε πρώτη φάση και κατά προτεραιότητα τους Αρμένιους. Την ίδια περίοδο ο Μουσταφά Κεμάλ ήταν αξιωματικός του Οθωμανικού Στρατού χωρίς αρμοδιότητες και ρόλο σε επιχειρήσεις εθνοκάθαρσης. Εν ολίγοι ο ισχυρισμός περί Ποντιακής Γενοκτονίας το διάστημα 1914-1918 πρέπει να τύχει περαιτέρω έρευνας καθώς υπάρχουν πολλά κενά.

    Ε) Ουδείς μπορεί να πιστέψει τον ισχυρισμό ότι υπήρχε οργανωμένο σχέδιο εθνοκάθαρσης των Ελλήνων του Πόντου το οποίο διήρκησε 9 ολόκληρα χρόνια (1914-1923). Η Γενοκτονία των Αρμενίων διήρκησε 24 μήνες (1915-16), των Εβραίων 36 μήνες (42-44). Θα πρέπει λοιπόν οι ερευνητές να συγκεκριμενοποιήσουν το χρονικό διάστημα και να το μαζέψουν διαφορετικά κινδυνέψουν να χαρακτηριστούν γραφικοί. Το ΛΑΟΣ κατέθεσε πρόταση νόμου και μείωσε τα 9 χρόνια Ποντιακής Γενοκτονίας στα 7 χρόνια (1916-1923). Με άλλα λόγια ο καθένας έχει την δική του άποψη και μπορεί να λαστιχοποιεί την Γενοκτονία κατά δοκούν…

    ΣΤ) Η επιλογή της 19η Μαιου ως Ημέρα Μνήμης είναι ατυχής και εκθέτει τους θιασώτες της Ποντιακής Γενοκτονίας. Σε αντίθεση με τους Αρμένιους οι οποίοι έχουν ορίσει την 24η Απρίλιου ως Ημέρα Μνήμης καθώς έλαβε χώρα πογκρόμ και δολοφονία επιφανών μελών της Αρμενικής Κοινότητας στην Κων/πολη δεν συνέβη την ημέρα εκείνη κάτι αντίστοιχο στους Έλληνες του Πόντου ή της Πόλης και ειδικότερα της Σαμψούντας όπου και αποβιβάστηκε ο Κεμάλ. Αν οι Τούρκοι έχουν καθιερώσει την 19η Μαιου ως αργία και Γιορτή της Νεολαίας ουδεμία σχέση έχει με πρόκληση ή προβοκάτσια εναντίον της Ημέρας Μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας όπως θέλουν κάποιοι να την παρουσιάζουν (βλέπε ΠΟΕ κλπ). Η 19η Μαίου (των Τούρκων) είναι προγενέστερη δεκαετιών της αντίστοιχης Ποντιακής.

    Εν τέλει θεωρώ ότι κακοί χειρισμοί και από το οργανωμένο Ποντιακό στοιχείο έχουν οδηγησεί σε μία φολκλορ εκδοχή της Ποντιακής Γενοκτονίας. Η Τουρκική κυβέρνηση χρηματοδοτεί ερευνητικά προγράμματα τόσο εντός της χώρας όσο και στο εξωτερικό για να αναδείξουν την Αρμενική τρομοκρατία» της περιόδου 1914-17. Εμείς ντύνουμε την Προεδρική Φρούρα με Ποντιακές στολές, τραγουδάμε μοιρολόγια για να πείσουμε τους εαυτούς μας. Η ειρωνία είναι ότι ενώ η Ελλάδα έχει αναγνωρίσει την Αρμενική γενοκτονία, η Αρμενία δεν έχει αναγνωρίσει την Ποντιακή. Είμαστε τελικά σοβαροί;

    Σχόλιο από Πικραμένος | 24/05/2011

  10. ——————————————————————————————————————————————————————————-

    ΠΡΟΤΑΣΗ (1) ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΠΟΕ.

    ——————————————————————————————————————————————————————————-

    Ίσως να είναι και καλό που άνοιξε επιτέλους η συζήτηση για το ζήτημα αυτό.

    Με τη στάση του Δ.Σ. της ΠΟΕ θα φανεί εάν υπάρχουν ίχνη ευαισθησίας και δυνατότητα έλλογης επεξεργασίας των πληροφοριών που «ο κόσμος τάχει τούμπανο κι αυτοί κρυφό καμάρι».

    Και βεβαίως να δούμε εάν έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν στους Αρνητές και της Ποντιακής Γενοκτονίας, όπως είναι ο κ. Όμ. Ταχματζίδης που πρόσφατα δημοσίευσε το παρακάτω κείμενο που όχι μόνο αρνείται την Γενοκτονία στον Πόντο, αλλά σας καταγγέλει ως «θεσμικό παρακράτος».

    Διαβάστε για να πάρετε μια ιδέα τι γίνεται έξω από το γκέτο που φτιάξατε :

    ——————————————————————————————————————————————————————————-

    Περί της υποτιθέμενης γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου

    Η κατασκευασμένη γενοκτονία: Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 αναδύεται το αντιδραστικό ιδεολογικοπολιτικό ρεύμα του νεοποντισμού, οι εκπρόσωποι του οποίου ισχυρίζονται ότι στον Οθωμανικό Πόντο τελέστηκε το έγκλημα της γενοκτονίας. Επινοητής του ιδεολογήματος και κινητήρια δύναμη προώθησής του ήταν ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης.

    Ο στιγματισμός του αντιπάλου: Η επίκληση της κατασκευασμένης γενοκτονίας ήταν ένα μέσο για το διαχρονικό στιγματισμό του τουρκικού κράτους και την ενίσχυση της κουρδικής υπόθεσης. Από το επιθετικό γλωσσικό ύφος των νεοποντιστών επιβεβαιώνεται, η παρατήρηση του Jaques Semelin ότι: “ο όρος μπορεί να είναι το κυρίαρχο μέρος μιας πολύ επιθετικής ρητορικής ενάντια σε κάποιον αντίπαλο”.

    Ιστορικές παρερμηνείες: Οι νεοποντιστές αποδίδουν την ευθύνη για την απώλεια της ιστορικής μνήμης στους “Ποντίους” σε δύο γεγονότα: στην υπογραφή του συμφώνου φιλίας Ελλάδας- Τουρκίας από τον Ε. Βενιζέλο και τον Μ. Κεμάλ και στην ένταξη των δύο χωρών στο ΝΑΤΟ. Σήμερα, όμως, γνωρίζουμε από τις μελέτες των γενοκτονιών, ότι η αντίδραση στο τραύμα διαρκεί τουλάχιστον μια γενιά. Κατά συνέπεια δεν υπήρξε καμία απώλεια μνήμης στους ποντιακούς πληθυσμούς την οποία “αποκατέστησαν” οι νεοποντιστές. Αντιθέτως η κατασκευή της γενοκτονίας στηρίζεται εξ αρχής σε μια κατασκευασμένη συλλογική μνήμη: τη μνήμη του λαού θύματος.

    Η εντεταλμένη επιστήμη: Ο ισχυρισμός περί γενοκτονίας διατυπώθηκε πριν συλλεχθεί, αξιολογηθεί και “ερμηνευθεί” το ιστορικό υλικό. Η Βουλή “αποφάνθηκε” ενώ δεν υπήρχε ούτε μια επιστημονική μελέτη για την υποτιθέμενη γενοκτονία. Στη συνέχεια προέκυψε ένα είδος εντεταλμένης επιστήμης η οποία κλήθηκε να “πιστοποιήσει” επιστημονικώς τη “βεβαιότητα” του Μ. Χαραλαμπίδη . Στο περιβάλλον των νεοποντιστών ποτέ δεν έκρυψαν ότι την γενοκτονία “την ανέδειξε και την τεκμηρίωσε με στοιχεία και αποδεικτικό υλικό” ο συγκεκριμένος πολιτικός. Αλλά το επιστημονικό κενό ήταν γνωστό στα μέλη του ελληνικού κοινοβουλίου. Ο Χάρης Καστανίδης επ΄ αυτού (1992): “Χρειάζεται να γίνει μια επιτροπή επιστημόνων. Υπάρχουν πολλοί άξιοι άνθρωποι και κυρίως ιστορικοί, που σε συνεργασία με το Ελληνικό Κοινοβούλιο πρέπει να καταγράψουν ιστορικές μαρτυρίες, να συλλέξουν όλα τα ιστορικά στοιχεία που σκόρπια υπάρχουν και να βοηθήσουν το Ελληνικό Κοινοβούλιο να καταλήξει σε μια πρόταση ουσιαστικά για τη διεθνοποίηση του ζητήματος …” Δυστυχώς στη χώρα μας είναι ακόμη και σήμερα άγνωστες οι “σπουδές των γενοκτονιών” (genocide studies) και είναι επόμενο να αλωνίζουν διάφοροι ιδεοληπτικοί και να θεωρούν ότι επιτελούν “εθνοκοινωνικό” έργο φανατίζοντας τις νέες γενιές με το ιδεολόγημα της διατήρησης κάποιας “φανταστικής κοινότητας” Ποντίων.

    Οι πολιτικές σκοπιμότητες: Ο κυριότερος λόγος υπέρ της αναγνώρισης μιας “άγνωστης” γενοκτονίας ήταν η εργαλειοποίηση του λεγόμενου “ποντιακού ζητήματος” στην αντιπαράθεση με την Τουρκία. Η Ελλάδα όφειλε, σύμφωνα με τον Χάρη Καστανίδη “ να αποκτήσει, μέσα στα πλαίσια ενός αναβιούντος εθνικισμού στα Βαλκάνια, μειονοτική πολιτική…”, ώστε “να προκαλεί προβλήματα ανάλογα με αυτά που άλλοι επιχειρούν να της προκαλέσουν» και ο ίδιος πρότεινε την αξιοποίηση των “κρυπτοχριστιανών” της Τουρκίας.

    Η εύνοια της συγκυρίας: Οι νεοποντιστές ευνοήθηκαν από τις κοσμογονικές αλλαγές της περιόδου (αρχές δεκαετίας1990) και από την επακόλουθη αναδιάταξη των διεθνών σχέσεων. Κοντά στα άλλα προστέθηκαν και τα κονδύλια της Ε.Ε. για την αποκατάσταση των νεοπροσφύγων από την πρώην Σ.Ε., με τα οποία οι επιτήδειοι “πατριώτες» ξανοίχτηκαν σε νέα πεδία δραστηριοποίησης. Γύρω από το αίτημα για αναγνώριση της γενοκτονίας δημιουργήθηκε ένα κραταιό “θεσμικό παρακράτος” με σημαντικό ρόλο, όπως έδειξε αργότερα και η “υπόθεση Οτσαλάν”.

    Οι αντιδράσεις: Οι επιφυλάξεις κατά του ισχυρισμού περί γενοκτονίας είναι σχεδόν τόσο παλιές όσο και η κατασκευή του. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση (1992) του πρώην αντιπροέδρου της Βουλής των Ελλήνων Ισαάκ Λαυρεντίδη: «… μολονότι το θέμα συγκινεί και αναμφισβητήτως ενδιαφέρει, διότι μαζεύεις κοινή γνώμη εναντίον εχθρού του έθνους … η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να στοιχειοθετήσω αυτό που λέγεται γενοκτονία …». Την ίδια περίπου περίοδο ο διδάκτορας νομικής και λαογράφος Στάθης Ευσταθιάδης, επεσήμανε το ενδεχόμενο να υπάρχουν και από την πλευρά της Τουρκίας «αιτιάσεις για γενοκτονία σε βάρος του δικού της λαού…».

    Τέλος, τα πρακτικά της Βουλής μαρτυρούν την πλήρη άγνοια των κοινοβουλευτικών της εποχής για το τι εστί γενοκτονία. Πάραυτα αποφάνθηκαν με την ψήφο τους. Στη συνέχεια όλες οι κυβερνήσεις αντιμετώπισαν τις συνέπειες αυτής της ανευθυνότητας, αλλά οι αντιδράσεις τους ήσαν σπασμωδικές και χλιαρές. Μια αξιοσημείωτη κίνηση απαξίωσης του όλου εγχειρήματος έγινε από τον πρόεδρο της Βουλής Δ. Σιούφα, ο οποίος αρνήθηκε να ανατυπώσει τον τόμο του Κ. Φωτιάδη “Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου” και να προχωρήσει σε έκδοση της αγγλικής μετάφρασής του, διαμηνύοντας στον ιστοριοδίφη ότι: «Η αγγλική μετάφραση είναι στη διάθεσή σας, αν νομίζετε ότι μπορείτε να την αξιοποιήσετε»! Αλλά ο Κ. Φωτιάδης επιζητούσε μια έκδοση με ενισχυμένο “συμβολικό κεφάλαιο”, όπως φαίνεται από την απάντησή του προς τον Δ. Σιούφα: « … πιστεύετε ότι η μετάφραση μάς έλειπε για να προχωρήσουμε στην έκδοση ή το κύρος του Κοινοβουλίου;» Χωρίς το κύρος του Κοινοβουλίου το συγκεκριμένο βιβλίο έχει μηδενική πολιτική αξία. Επιστημονική δεν είχε ποτέ!

    Όμηρος Ταχμαζίδης

    Αυτοαπασχολούμενος δημοσιογράφος

    Magister Artium

    Φιλοσοφίας- Ιστορίας

    ————————————————————————————————————————————————————–

    ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ ΙΔΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΗΔΗΜΑ ΣΕΒΑΣΤΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΠΟΕ
    (Για να δούμε μέχρι που φτάνει το μπόι σας!!!!)

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 24/05/2011

  11. εν τωμεταξύ ειδα εκει στην Καλύβα (οπου ως Γνωστον μου απαγορευεται η εισοδος μετα εκεινα τα Γεγονοτα ) ξεκινησε συζητηση για την Γενοκτονια .. εφόσον δεν μπαινω (και φυσικά Δεν θέλω ουτε καν να μπώ περιοριζομαι να είπω:Τι σου ειναι κι η Ζώή ε ; και ..Για διες που ολοι παιζουνε το Γυρω γυρω ολοι στη νμεση ο Μανωλης
    ας βαλω κι ενα ΛΟΛ
    😆

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 24/05/2011

  12. Νοσφεράτε

    θα μπορούσες να ήσουν η ψύχραιμη φωνή στη δύσκολη αυτή κατάσταση, αποτέλεσμα της γενικής σύγχυσης.

    Όμως τελικά, παρότι είναι τόσο απλά τα πράγματα φτάσαμε να πνιγόμαστε σε μια κουταλιά νερό.

    Το λέω σε εσένα και σε όλους τους καλούς φίλους:

    ΜΗΝ ΧΑΣΕΤΕ την εφημερίδα “Δρόμος της Αριστεράς” του επόμενου Σαββάτου (28-5-2011), όπου υπάρχει αφιέρωμα υπό τον τίτλο:

    “Από την Αυτοκρατορία στο έθνος-κράτος. Η Γενοκτονία στην Ανατολή”.

    Το ενδιαφέρον είναι ότι θα γράφουν ΜΟΝΟ Τούρκοι ιστορικοί

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 24/05/2011

  13. Αγαπητε Μ-π και Αγαπητοι αναγνωσται

    Σε αυτές τις δυσκολες στιγμές της Γενικής συγχυσης και του ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΠΟΥΡΔΟΥΚΛΕΜΕ οπου επικρατει το απο την πολη ερχονται και στη κορφή κανέλα Ο Φιλος ολων σας ο Νοσφερατος το μόνο που επιθυμει ειναι να χαζεψει με δεος τα Πυροτεχνηματα της Ματαιοδοξιας ,τις Πυρκαιες της Ιστοριας και να αφησει το βλέμμα του να πλανηθει στις φωτοσκιασεις των χαρουμενων ξεφωτων του δασους της Μπλογκοσφαιρας οπου καθε τι το Αδυνατον να συμβει συμβαινει
    και καθε τι λογικο δεν …συμβαινει σε αυτην την συμπυκνωμένη αιωνιοτητα οπου καθε στιγμή ισοδυναμει με μια μέρα και καθε μερα με μια αιωνιοτητα … Υπάρχει και η απολαυση της Θεασης ξερεις εστι κιαλλιως -αμα τα δεις ολα απο μακρια ειναι τοσο ΤραγικοΚωμικά που καταλήγουν σχεδόν Θεικά …
    Α(χ)μήν

    Υ. Γ Μηχασετε τις επομενες πενηντα αναρτησεις της Σπηλιας του Νοσφερατου οπου θαεξηγηθουν ΟΛΕΣ οι αποριες σας

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 24/05/2011

  14. ——————————————————————————————————————————————————————————-

    ΠΡΟΤΑΣΗ (2) ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΠΟΕ.

    ——————————————————————————————————————————————————————————-

    Όπως σας αναφέραμε και πριν, θα ήταν καλό να αποδείξετε πόσο μπορείτε να στηρίξετε το ποντιακό κίνημα. Κραυγές και πογκρόμ κατά των «ανεπιθυμήτων» εντός του γκέτο είναι εύκολο πράγμα για εσάς. Όμως το αληθινό «παιχνίδι» παίζεται εκτός. Στην αληθινή ζωή… Εκεί άραγε έχετε τα κότσια να αναμετρηθείτε και να πείσετε;

    Ένας άλλος Αρνητής της Γενοκτονίας στον Πόντο είναι ο Νάσος Θεοδωρίδης, γνωστός εμπαθής συνεργάτης του εθνικοφασιστικού σάιτ Bulgarmak, στις απόψεις του οποίου αντιταχθήκαμε σφόδρα και παλαιότερα τον σχολιάσαμε… ενώ εσείς σιωπήσατε εκκωφαντικώς..

    O κ. Νάσος Θ. ξαναχτύπησε πρόσφατα, όταν δημοσίευσε το παρακάτω άρθρο. Διαβάστε το. [Γιατί απ’ ότι φαίνεται το μόνο που ξέρετε να κάνετε είναι να παρακολουθείτε μόνον όσους Πόντιους είναι αυτόνομοι, αρνούμενοι να υποταχθούν στο ιερατείο]:

    —————–
    Μια ψύχραιμη προσέγγιση του ιστορικού ζητήματος περί Ποντίων

    Του Νάσου Θεοδωρίδη* 20/05/2011

    » Οι επετειακές κραυγές που συνήθως ακούγονται και γράφονται κάθε άνοιξη για το ζήτημα της όντως απεχθούς και μαζικής εξόντωσης των Ποντίων επιτάσσουν μια ψύχραιμη προσέγγιση και αποτίμηση του ιστορικού αυτού ζητήματος. Δυστυχώς μέχρι σήμερα ουδείς ειδήμων ασχολήθηκε αντικειμενικά με την ιστορική ανάλυση της άλλης πλευράς της αλήθειας στο θέμα του ελληνισμού του Πόντου.

    Η επιχειρηματολογία της εθνικιστικής μερίδας των Ποντίων, σε σχέση με αυτά που υπέφερε ο ποντιακός λαός από το 1915 έως το 1924, αναφέρεται πράγματι σε πολλές αλήθειες, ταυτόχρονα όμως δεν διστάζει να χρησιμοποιεί μισές αλήθειες, να αποκρύπτει άλλες αλήθειες και να διαδίδει πολλά ψεύδη.

    Από κοινωνικής και πολιτικής σκοπιάς το πιο αναληθές κατασκεύασμα είναι η θεωρία του λεγόμενου επαναστατικού αγώνα προς «απελευθέρωση» του Πόντου από τον «τουρκικό ζυγό». Θεωρητικά ο όρος «απελευθέρωση» μπορεί να έχει αποδεκτό περιεχόμενο μόνο όταν αφορά σε μια σχετικά μεγάλη εδαφική περιοχή όπου η φίλια εθνική ομάδα αποτελεί την πληθυσμιακή πλειοψηφία.

    Στην προκειμένη περίπτωση ο ελληνικός πληθυσμός των τριών νομών ή Βιλαετίων, του Πόντου αποτελούσε μια σημαντική, μια μικρή ή μια εντελώς ασήμαντη μειοψηφία. Τα επίσημα αυτά στατιστικά στοιχεία, που αφορούν στο έτος 1912, προέρχονται από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Σωτηριάδη. Συγκεκριμένα, στον νομό, δηλαδή στο Βιλαέτι της Τραπεζούντας οι Έλληνες ανέρχονταν μόνο στο 25,9% του συνολικού πληθυσμού, συγκεκριμένα οι Τούρκοι αριθμούσαν 957.866 άτομα ενώ οι Έλληνες ανέρχονταν μόνο σε 353.533.

    Το πραγματικό αντάρτικο στον Πόντο άρχισε μόλις το 1916, όταν οι Ρώσοι κατέλαβαν την πόλη της Τραπεζούντας μεταφέροντας το ρωσοτουρκικό πολεμικό μέτωπο στην περιοχή εκείνη. Οργανωτής του ελληνικού αντάρτικου ήταν ο φανατικός «στρατηγός» Καραβαγγέλης, ο οποίος ήρθε στη Σαμψούντα το 1908 ως μητροπολίτης.

    Μετά τη δημιουργία των ανταρτικών σωμάτων με χρήματα και πολεμοφόδια που πήρε ο μητροπολίτης από τους Ρώσους, τα εξαπέλυσε να προσβάλουν τον τουρκικό στρατό στα μετόπισθέν του, τη στιγμή κατά την οποίαν οι Τούρκοι πολεμούσαν τον ρωσικό στρατό στο μέτωπο της Τραπεζούντας….…………………………………………………….
    συνεχίζεται…………………………………………………..

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 24/05/2011

  15. Συνέχεια……………………
    ……………………………..

    Οι αντάρτες του Πόντου συντάχθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου με τα εχθρικά κατοχικά στρατεύματα της Ρωσίας, καταπολέμησαν τον στρατό του κράτους του οποίου ήταν υπήκοοι, καταπιέζοντας και σκοτώνοντας αλλόθρησκους συμπολίτες τους.

    Οι ταλαίπωροι αντάρτες, το πλείστον τουρκόφωνοι και αναλφάβητοι, έπεσαν στην παγίδα του αιμοσταγούς αυτού παπά χωρίς να αναλογιστούν τις συνέπειες του λεγόμενου απελευθερωτικού αγώνα, δηλαδή δεν συνειδητοποίησαν καν το τι θα απογίνονταν αυτοί μετά το τέλος του πολέμου, όταν ο μεν παπάς θα εξαφανιζόταν για να σωθεί, όπως και έγινε, αυτοί όμως θα παρέμεναν.

    Κάτω από την εγκληματική καθοδήγηση του Καραβαγγέλη οι χριστιανοί άρχισαν να πυκνώνουν τις τάξεις των ανταρτών χτυπώντας πισώπλατα τον τουρκικό στρατό και ληστεύοντας κυρίως τουρκικά χωριά, για να μπορέσουν να επιβιώσουν.

    Λόγω των πράξεων αυτών ο τουρκικός στρατός άρχισε στην περιοχή της Μπάφρας το κυνήγι εναντίον των ανταρτών, που μετεξελίχθηκε βεβαίως σε μαζική εθνοκάθαρση, απολύτως κατακριτέα αλλά και διακριτή από μια «γενοκτονία», που θα προϋπέθετε «άμεσο δόλο εξόντωσης μέχρις ενός», πράγμα αναπόδεικτο.

    Όμως στα ελληνικά ΜΜΕ γίνεται συνεχής αναφορά στα εγκλήματα που διέπραξαν οι Τούρκοι εναντίον των Ελλήνων στον Πόντο παρασιωπώντας συστηματικά τις εγκληματικές πράξεις των Ελλήνων ανταρτών, τις οποίες παρουσιάζει κομπάζοντας σε μια μελέτη του ο εθνικιστής Πόντιος συγγραφέας Ανθεμίδης («Επαναστατική τρομοκρατία – Αντίποινα των Ελλήνων κατά του τουρκικού πληθυσμού»).

    Συνεπώς είναι ανεπίτρεπτο να ζητούμε με θορυβώδη τρόπο από την Τουρκία να καταδικάσει τα δικά της εγκλήματα, χωρίς όμως να ζητάμε συγγνώμη για παρόμοια εγκλήματα που έκανε η «δική μας» πλευρά.

    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=617492
    —————————————————————————————————————————————————————————————

    ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ ΙΔΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΗΔΗΜΑ ΣΕΒΑΣΤΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΠΟΕ.
    (Για να δούμε μέχρι που φτάνει το μπόι σας!!!!)

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 24/05/2011

  16. Επιστολή της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος
    προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης Χάρη Καστανίδη

    23/5/2011

    Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,

    Όπως πολύ καλά γνωρίζετε είχαμε καταθέσει τις προτάσεις μας στο υπό διαμόρφωση νομοσχέδιο σας που αφορούσε την καταπολέμηση ορισμένων μορφών ξενοφοβίας και ρατσισμού.

    Είχαμε ζητήσει τότε από εσάς να φροντίσετε ούτως ώστε στο άρθρο 4 να μην παραλείπονται ουσιαστικά οι γενοκτονίες των Ελλήνων Ποντίων και Αρμενίων από τις πρόνοιες του σχετικού άρθρου διότι ο κίνδυνος ολικής άρνησης και χλευασμού των μαρτυρίων των θυμάτων μας ακόμη και από πολιτικά πρόσωπα είναι ορατός.

    Τα γεγονότα κ. Υπουργέ μας δικαίωσαν αφού γίναμε μάρτυρες δηλώσεων του δημάρχου Θεσσαλονίκης κ. Γιάννη Μπουτάρη πριν λίγες ημέρες στην Κωνσταντινούπολη περί του «Πόσο μεγάλη είναι η τιμή της Θεσσαλονίκης να είναι η γενέτειρα του Μουσταφά Κεμάλ» όπως και της δημόσιας τοποθέτησης της αντιδημάρχου Κομοτηνής Σιμπέλ Μουσταφάογλου περί «υποτιθέμενης ποντιακής γενοκτονίας» άποψη που οδήγησε τελικά το Δήμο της περιοχής να αρνηθεί την διοργάνωση εκδήλωσης μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων. Επίσης αναφέρουμε προσβλητικές και προκλητικές εκφράσεις στελέχους οικολογικής οργάνωσης στο Δήμο Θεσσαλονίκης λίγες μέρες πριν που προσέβαλαν βάναυσα την ιερή μνήμη των θυμάτων μας.

    Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε κύριε Υπουργέ, δεκάδες τέτοιες δηλώσεις και τοποθετήσεις πολιτικών στελεχών που έχουν πληθύνει το τελευταίο διάστημα.

    Δυστυχώς δεν έχουμε ενημέρωση για την τύχη του νομοσχεδίου που εισηγείστε.

    Ελπίζουμε αν τελικώς έρθει στην Βουλή, να συμπληρωθεί το άρθρο 4 με την πρότασή μας, διότι τελικώς η Ομοσπονδία μας θα είναι υποχρεωμένη εκ του θεσμικού της ρόλου να κινηθεί ακόμα και νομικά η ίδια εναντίον οποιουδήποτε εντός της ελληνικής επικράτειας συνειδητά και απροκάλυπτα προσβάλει την μνήμη των θυμάτων μας κατά το πρότυπο των Εβραϊκών οργανισμών όπου γης που με επιτυχία φέρουν στο εδώλιο του κατηγορουμένου όλους όσους αμφισβητούν το Εβραϊκό ολοκαύτωμα την ηθική πολιτική και νομική καταδίκη των αρνητών του ολοκαυτώματος και την οικονομική αποζημίωση των απογόνων των θυμάτων για λόγους ψυχικής οδύνη.

    Με εκτίμηση

    Ο Πρόεδρος Ο Γενικός Γραμματέας

    Γεώργιος Παρχαρίδης Γεωργιάδης Γιώργος

    Καθηγητής Καρδιολογίας Δημοσιογράφος

    Σχόλιο από Γιωρίκας | 25/05/2011

  17. Μου φαίνεται ότι μ’ αυτά τα λάθος σχήματα που χρησιμοποιεί η ΠΟΕ, εξυπηρετεί απόλυτα τον Μπουτάρη αλλά και τις αναθεωρητικές απόψεις του Ταχματζίδη, του Νάσου Θεοδωρίδη, του Νακρατζά κ.λπ.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/05/2011

  18. The “Pontian Genocide”

    Distortions, Misconceptions and Falsehoods

    Pontic Greek author Harry Tsirkinides writes, “the genocidal policy of the Young Turks towards the Greeks was general, no region was exempted…” (η γενοκτόνος πολιτική των Νεότουρκων κατά των Ελλήνων ήταν γενική, χωρίς εξαιρέσεις περιοχών …). All documentation including archival material, newspaper reports and memoirs consistently affirm that Greek communities throughout the Ottoman Empire, in both the historic regions of Thrace and Asia Minor, were targeted during a violent campaign with the objective of bringing about an end to their collective existence as a group. At the start of the twentieth century, sources indicate that Pontic Greeks made up only 20% of the Ottoman Greek population but today we often hear more about the Pontic Greeks than any other Ottoman Greek community. Greek historian Vlases Agtzides claims that this revisionist approach is highly offensive to the many other Greek communities who suffered exactly the same policies of Turkish nationalism (… αναθεωρητικά και προσβλητικά για τις άλλες ομάδες Ελλήνων της Μικρασιατικής γης που υπέστησαν την ίδια ακριβώς πολιτική του τουρκικού εθνικισμού). Agtzides continues, «In other words, reducing the genocide to only northern Asia Minor repeats an old error, that ultimately shrinks the actual number of Greek genocide victims throughout the whole of the Ottoman Empire, at the same time unrealistically increasing numbers in Pontus, thus giving easy counter arguments to the Turkish state and to anti-Pontian revisionists». (Δηλαδή, περιορίζοντας τη γενοκτονία μόνο στο Βορρά της Μικράς Ασίας επαναλαμβάνει ένα παλιό λάθος, που συρρικνώνει τελικά τον πραγματικό αριθμό των Ελλήνων θυμάτων της γενοκτονίας στο σύνολο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αυξάνοντας παράλληλα πλασματικά τους αριθμούς στον Πόντο, δίνοντας έτσι εύκολα επιχειρήματα προς το τουρκικό κράτος και τους αντι-πόντιους αναθεωρητές.)

    Defining the Pontian experience as an exclusive, isolated and distinct event is a relatively modern thesis which first emerged in the late 1980s. It was the creation of Mihalis Charalambides (in Greek, Μιχάλης Χαραλαμπίδης), a Greek politician of Pontic Greek ancestry. Charalambides joint forces with Konstantinos Fotiades (in Greek, Κωνσταντίνος Φωτιάδης), a postgraduate student of history, and together they worked tirelessly to change an established and more than sixty-year-old discourse in the historiography of the Greek Genocide. It was an attempt to re-write history in order to ensure Pontian plight, the fate of their own people, would take precedence over all other Ottoman Greeks but it came at the cost of historical accuracy.

    It is difficult to pinpoint when this movement began but on 17 and 18 September 1986 articles authored by Charalambides (b. 1951), then deputy chairman of KE.PO.ME or Center for Pontian Studies, under the title “Pontians: Right to Remembrance” (Πόντιοι: Δικαίωμα στη μνήμη) were published in the Eleftherotypia (Ελευθεροτυπία) newspaper introducing the concept of a so-called “Pontian Genocide”. Fotiades (b. 1948), who at that time had just completed his doctorate at the University of Tübingen in Germany, was fascinated by Charalambidis’ writings. In one publication Fotiades even reveals that the term “Genocide of the Pontians … was prompted to me by the wonderful articles of Michalis Haralambides”. Soon after Fotiades and Charalambides forged a partnership and in 1987 they co-authored a book titled “Pontians: Right to Remembrance” (Πόντιοι: Δικαίωμα στη μνήμη), published by the KE.PO.ME, again advancing the idea that Pontic Greeks were sole victims in the genocide. This series of events was the beginning of a new era where Pontian plight would take precedence over all other Ottoman Greeks or, at least, in certain circles.

    Charalambidis & Fotiadis; drafters of the “Pontian Genocide”

    Before this point, literature on the fate of Ottoman Greeks was inclusive – free from a hierarchy of victims and the ills of exclusivity of suffering – providing an accurate and complete historical narrative on the destruction of considerably more than two and a half thousand Greek communities across the Ottoman Empire. Even accounts that dealt specifically with the region of Pontus as a case study never failed to acknowledge that the genocide was perpetrated throughout Turkey and affected every Greek community in the Empire, in Asia Minor and in Thrace. For example, Savvas Aslanides in his book “Οι Πόντιοι ανά τους αιώνας” (1977) emphasizes that “the entire Greek population of Asia Minor” (ολοκλήρου του Ελληνικού πληθυσμού της Μικράς Ασίας) was targeted. And organizations that lobbied on behalf of Pontic Greeks such as the Central Council of Pontus never shied away from the fact that the target group was the “Greeks of Asia Minor” (Έλληνες της Μικράς Ασίας) or «Turkey’s Greeks» (εν Τουρκία Ελληνισμού).

    Since the late 1980s Konstantinos Fotiades, now an academic at the Aristotle University of Thessaloniki, has produced a multitude of volumes on the fate of Greeks in the region of Pontus, most baring the dubious title The Genocide of the Greeks of Pontus (Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου). Unfortunately, all his contributions are tainted by a clear failure to maintain accepted scholarly standards, including the misrepresentation and distortion of historical documents, mistranslations, transparent cases of plagiarism, selective use of sources and widespread, gross inaccuracies.

    It should be pointed out that this ahistorical approach to the fate of Ottoman Greeks has also misled a great number of western scholars. As a result, grave mistakes are widespread in the writings of those attempting to address the fate of Greeks during the genocide, with some even under the impression that Ottoman Greeks were all Pontians! For example, in his entry on genocide assignments for students in Encyclopedia of Genocide (ed. Israel Charny) Colin Tatz mentions the “fate of the Pontian Greeks in Smyrna in 1923”; Merrill D. Peterson in «Starving Armenians» writes “Kemal’s army had driven one and a half million Greeks from the Pontus, killing 360,000 in the process”; Mark Levene’s paper Creating a Modern «Zone of Genocide» implies that the Greeks of Eastern Anatolia were all Pontic Greeks; Peter Balakian in The Burning Tigris is under the impression that by the summer of 1915 deaths among Ottoman Greeks were principally Pontians when in actual fact the deportations and massacres in the Pontus region began in earnest in 1916; and similar inaccuracies can be found in Samuel Totten and Paul R. Bartrop’s Dictionary of Genocide. All these errors can be largely attributed to the vast amount of false information widely circulated by Pontian community organizations in the past few years.

    It should also be noted that not all Pontic Greeks restrict themselves to this spurious and fallacious view. For example, Harry Tsirkinidis is one author of Pontic Greek ancestry who has demonstrated, relying heavily on archival material, that the Greek Genocide encompassed all the Greeks of Thrace and Asia Minor. See, for instance, his book At last we uprooted them… The genocide of Greeks of Pontus, Thrace and Asia Minor, through the French archives. Likewise, Polihronis Enepekides, a university professor in Vienna, has conducted lectures on the Greek Genocide such as The Holocaust of the Greek Asia Minor Civilization as described in the secret documents of Vienna, Berlin and Vern. Moreover, western historians that have examined the fate of the Ottoman Greek minorities have also concluded that the genocidal campaign encompassed Greeks throughout the Empire and was by no way restricted to Pontus. This is the view of the International Association of Genocide Scholars (IAGS), an organization of the world’s foremost experts on genocide, as well as many other leading specialists in the field of genocide studies.

    More importantly, archival documentation consistently details a program of extermination implemented throughout Ottoman Turkey and which commenced not in Pontus but first in Thrace and Western Anatolia and then later expanded to other regions. For example, Stanley E. Hopkins, an American relief worker and an eyewitness to the Greek Genocide, wrote:

    «The deportation of the Greeks is not limited to the Black Sea Coast but is being carried out throughout the whole country governed by the Nationalists.»

    Sir Horace Rumbold, the British High Commissioner in Constantinople, informed the British Foreign Office by telegram of the widespread destruction of the Greeks:

    «At present fresh deportations and outrages are starting in all parts of Asia Minor, from the Northern Seaports to South Eastern district.»

    In a 1918 article titled «Massacre of the Greeks in Turkey», the special correspondent of The London Morning Post in Constantinople wrote:

    «The populations who were the first to suffer were the Greek colonies of Thrace, of the coast of the Sea of Marmora, and of the coast of Asia Minor.»

    It is not unknown for other chapters in the history of the Greek Genocide to be examined in isolation; for example, the September 1922 events in Smyrna. Examining aspects and regions of the Greek Genocide as case studies is a legitimate approach to scholarship but defining these events as distinct genocidal campaigns in their own right amounts to revisionism.

    In their study, Late Ottoman genocides (2008), Dominik J. Schaller and Jürgen Zimmerer claim:

    «… the isolated study and emphasis of a single group’s victimhood during the collapse of the Ottoman Empire fails to really understand Young Turks’ motives and aims or its grand design. As part of memory politics, the diverse victim groups’ fates are still dealt with mainly in the context of their own national histories. And since Armenian, Assyrian, Greek and Kurdish national histories are mainly concerned with their own groups’ fate, the wider context is largely ignored, i.e. the interrelations and links between different murderous campaigns led by the Young Turks remain undiscovered. Moreover, the insights won from the concentration on particular groups are lost for a wider historical scholarship as most Kurds won’t study the Greek’s national history and vice versa, to name just one example.»

    Needless to say, to elevate the regional Pontian plight above and beyond that of all other Ottoman Greeks, contrary to archival material and the reports available, is tantamount to establishing a hierarchy of genocide victims, a practice which should arouse indignation and condemnation. The Greeks of Pontus were indeed subject to a ferocious murderous campaign of genocidal quality but throughout the Empire other Ottoman Greeks were subject to the same campaign and, as such, their plight should be duly acknowledged.

    In 2009 a poll on PontosWorld.com, a leading website and online forum dedicated to Pontic Greek affairs and frequented by Pontians from around the world, found that approximately 90% of its visitors felt that the term «Greek Genocide» should always be used in place of «Pontian Genocide» since the latter term unjustifiably excludes hundreds of thousands of other Ottoman Greeks that died during exactly the same genocidal campaign. On 19 June 2009 the website released a statement: «The result sends a clear message to all Pontian organisations worldwide, that the use of the term ‘Pontian Genocide’ is not only insulting towards the other Greeks who were massacred during the same period, but also wrong in that it doesn’t reflect historical fact» and added that «The use of the term ‘Greek Genocide’ is non-discriminatory and includes all Greeks affected».

    This website, also compiled by several members of the Pontic Greek community, outlines the distasteful and grossly inaccurate approach to the genocide of Greeks in the Ottoman Empire by certain members of our community; in particular, re-writing history in order to elevate Pontic Greek suffering above all other Ottoman Greeks in what can only be described as an act of exclusivity of suffering. We should like to communicate the following:

    (1) In recent years Pontic Greeks have been grossly misled on a wide range of historical particulars and, consequently, have done themselves a great disservice by approaching the genocide of Ottoman Greeks and other Christian minorities in an isolationist and exclusive manner.

    (2) Dividing and subdividing Ottoman Greeks and defining the plight of each community in its individual right fails to accurately reflect the scale and magnitude of the genocidal program against the Ottoman Greeks.

    (3) The suffering of our own community carries no less and no greater weight than the suffering of other Greeks in the Empire at the same time.

    (4) Exclusivity of suffering should have no place in scholarship or commemoration. As the vast corpus of documentation testifies, Ottoman Greeks were targeted as a single entity.

    http://www.pontiangenocide.com/index.html

    Σχόλιο από Pontian Genocide | 26/05/2011

  19. ——————————————————————————————————————————————————————————-

    ΠΡΟΤΑΣΗ (3) ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΠΟΕ.

    ——————————————————————————————————————————————————————————-

    Aντίστοιχο ατόπημα διέπραξε και ο υποψήφιος δήμαρχος Πρέβεζας κ. Ρέντζος, ο οποίος παρουσίασε τις επετειακές εκδηλώσεις για τη γενοκτονία και έβαλε ως επεξηγηματικό κείμενο το ρατσιστικό-συκοφαντικό-ηλίθιο άρθρο του Νακρατζά:

    ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

    Αντέδρασαν κάποιοι με πλέον ενδιαφέρουσα αντίδραση την παρακάτω:

    mr @ says:
    Μαΐου 22, 2011 στις 10:03 πμ
    Το ότι έχεις βραβευτεί με το Βραβείο Ιπεκτσί δεν θα έπρεπε να σε κάνει να αναπτύσσεις ρατσιστικές θέσεις κατά των Ποντίων συμπατριωτών σου, αλλά αντιθέτως θα έπρεπε να σε κάνει πιο ευαίσθητο στην καταγγελία του εθνικισμού και του ρατσισμού.

    Θα έπρεπε να ερευνήσεις περισσότερο εκείνη τη φοβερή εποχή (1908-1923) και όλα όσα σχετίζονται με τη μεγάλη ανθρώπινη τραγωδία, που προκάλεσε η απόφαση των Νεότουρκων να ομογενοποιήσουν με τη βία την πολυεθνοτική Αυτοκρατορία.

    Θεωρώ ότι είναι ντροπή η καταφυγή σε απόψεις του τουρκικού υπ. Εξ., όπως αυτές εκφράζονται δια του Νακρατζά και αποτελεί προσβολή για τους απογόνους των προσφύγων του ’22, που απ’ ότι φαίνεται ζητάς και την ψήφο τους!

    Φυσικά κανείς από εσάς δεν πήρε είδηση ΟΥΔΕΝ!! Πηγαίνετε να διαβάσετε. Κάτι θα μάθετε!

    Θα κάνετε κάτι έστω και τώρα;

    —————————————————————————————————————————————————————————————

    ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ ΙΔΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΗΔΗΜΑ ΣΕΒΑΣΤΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΠΟΕ.
    (Για να δούμε μέχρι που φτάνει το μπόι σας!!!!)

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 27/05/2011

  20. ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΕΞΑΙΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΙΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ. ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ;

    —————————————————

    Επιστολή προς Υπουργό Δικαιοσύνης Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κο Χάρη Καστανίδη
    Θεσσαλονίκη, 23-5-2011

    ΠΡΟΣ:ΧΑΡΗ ΚΑΣΤΑΝΙΔΗ
    ΥΠΟΥΡΓΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
    ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Α΄ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

    Κοινοποίηση:
    -Υπουργό Ιωάννη Ραγκούση
    Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,
    Όπως πολύ καλά γνωρίζετε είχαμε καταθέσει τις προτάσεις μας στο υπό διαμόρφωση νομοσχέδιο σας που αφορούσε την καταπολέμηση ορισμένων μορφών ξενοφοβίας και ρατσισμού.
    Είχαμε ζητήσει τότε από εσάς να φροντίσετε ούτως ώστε στο άρθρο 4 να μην παραλείπονται ουσιαστικά οι γενοκτονίες των Ελλήνων Ποντίων και Αρμενίων από τις πρόνοιες του σχετικού άρθρου διότι ο κίνδυνος ολικής άρνησης και χλευασμού των μαρτυρίων των θυμάτων μας ακόμη και από πολιτικά πρόσωπα είναι ορατός.
    Τα γεγονότα κ. Υπουργέ μας δικαίωσαν αφού γίναμε μάρτυρες δηλώσεων του δημάρχου Θεσσαλονίκης κ. Γιάννη Μπουτάρη πριν λίγες ημέρες στην Κωνσταντινούπολη περί του «Πόσο μεγάλη είναι η τιμή της Θεσσαλονίκης να είναι η γενέτειρα του Μουσταφά Κεμάλ» όπως και της δημόσιας τοποθέτησης της αντιδημάρχου Κομοτηνής Σιμπέλ Μουσταφάογλου περί «υποτιθέμενης ποντιακής γενοκτονίας» άποψη που οδήγησε τελικά το Δήμο της περιοχής να αρνηθεί την διοργάνωση εκδήλωσης μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων . Επίσης αναφέρουμε προσβλητικές και προκλητικές εκφράσεις στελέχους οικολογικής οργάνωσης στο Δήμο Θεσσαλονίκης λίγες μέρες πριν που προσέβαλαν βάναυσα την ιερή μνήμη των θυμάτων μας.
    Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε κύριε Υπουργέ, δεκάδες τέτοιες δηλώσεις και τοποθετήσεις πολιτικών στελεχών που έχουν πληθύνει το τελευταίο διάστημα.
    Δυστυχώς δεν έχουμε ενημέρωση για την τύχη του νομοσχεδίου που εισηγείστε . Ελπίζουμε αν τελικώς έρθει στην Βουλή, να συμπληρωθεί το άρθρο 4 με την πρότασή μας, διότι τελικώς η Ομοσπονδία μας θα είναι υποχρεωμένη εκ του θεσμικού της ρόλου να κινηθεί ακόμα και νομικά η ίδια εναντίον οποιουδήποτε εντός της ελληνικής επικράτειας συνειδητά και απροκάλυπτα προσβάλει την μνήμη των θυμάτων μας κατά το πρότυπο των Εβραϊκών οργανισμών όπου γης που με επιτυχία φέρουν στο εδώλιο του κατηγορουμένου όλους όσους αμφισβητούν το Εβραϊκό ολοκαύτωμα την ηθική πολιτική και νομική καταδίκη των αρνητών του ολοκαυτώματος και την οικονομική αποζημίωση των απογόνων των θυμάτων για λόγους ψυχικής οδύνης .

    Με εκτίμηση

    Ο Πρόεδρος Ο Γενικός Γραμματέας
    Γεώργιος Παρχαρίδης Γεωργιάδης Γιώργος
    Καθηγητής Καρδιολογίας Δημοσιογράφος

    Σχόλιο από Vima | 28/05/2011

  21. Η αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας
    από την Κνεσέτ είναι αδύνατη

    Απίστευτη δήλωση του Ισραηλινού υφυπουργού Εξωτερικών Danny Ayalon για την γενοκτονία των Αρμενίων, που όπως αποκαλύπτεται είναι παγία θέση του Ισραήλ! Η δικαιολογία μάλιστα (περί πιθανής διατάραξης των σχέσεων με το …Αζερμπαϊτζάν) για την συγκεκριμένη περίπτωση ήταν εντελώς γελοία! Με ποιό θράσος τότε απαιτούν από άλλες χώρες να αναγνωρίσουν την γενοκτονία των Εβραίων; Θα μου πείτε βέβαια ότι κάνουν την δουλειά τους με υπέρτατο γνώμονα το συμφέρον της χώρας.
    ΔΕΕ

    Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα το Ισραήλ να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων, είναι αδύνατο να συμβεί κάτι τέτοιο. Δεν μπορούμε να καταστρέψουμε τις σχέσεις μας με τον κύριο στρατηγικό εταίρο μας το Αζερμπαϊτζάν στην περιοχή αυτή αλλά και στον μουσουλμανικό κόσμο, λόγω κάποιου αμφιλεγόμενου ιστορικού ζητήματος σχετικά με γεγονότα που συνέβησαν πριν από έναν αιώνα. Η αναγνώριση της αρμενικής γενοκτονίας μπορεί να απειλήσει τη στρατηγική συνεργασία μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και του Ισραήλ.
    Αυτή ήταν η δήλωση του Υφυπουργού Εξωτερικών του Ισραήλ Danny Ayalon, αναφερόμενος στο θέμα της κατάθεσης πρότασης από το Ισραηλινό κόμμα Meretz στην Επιτροπή της Εκπαίδευσης, του Πολιτισμού και του Αθλητισμού της ισραηλινής Κνεσέτ για αναγνώριση της αρμενικής γενοκτονίας.
    Το 2001 ο Ισραηλινός Προέδρος Σιμόν Πέρες είχε πεί για το ίδιο θέμα πώς «Είναι άσκοπο να πούμε ότι οι Αρμένιοι υπέστησαν γενοκτονία όπως οι Εβραίοι. Η Σύγκριση των Αρμενίων με τους Εβραίους στο θέμα της γενοκτονίας είναι απαράδεκτη», είπε.

    http://ethnologic.blogspot.com/2011/06/blog-post_02.html

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/06/2011

  22. ———————————————————-
    ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΗΛΙΘΙΟΙ ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΤΗΣ ΠΟΕ;;
    ———————————————————-

    ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ
    Λ.ΝΙΚΗΣ 1, ΤΚ:54624, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
    ΤΗΛ:2310 227-822 FAX:2310 227-213
    e-mail:info@poe.org.gr
    http://www.poe.org.gr

    Θεσσαλονίκη, 23-5-2011
    Αρ.Πρ.:4120

    Προς:Υπουργό Παιδείας δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων
    κα Άννα Διαμαντοπούλου
    YΠΟΥΡΓΕΙΟ
    Ανδρέα Παπανδρέου 37, ΤΚ:15180, Μαρούσι
    Τηλ:2103443505-508
    Fαχ:2103442887
    e-mail: minister@minedou.gov.gr

    Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,

    Παρακαλούμε να μας ενημερώσετε για την ακριβή ημέρα κατάθεσης του νομοσχεδίου για την νέα δομή και σύνθεση του νομικού καθεστώτος του Πανελληνίου Ιερού Ιδρύματος Παναγία Σουμελά καθώς επίσης και τις οριστικές και τελικές προτάσεις σας για τον εκδημοκρατισμό του Κοινού των Ποντίων.
    Έχουν περιέλθει σε γνώση μας πληροφορίες ότι για το θέμα αυτό ανοίγετε διάλογο και ζητάτε την γνώμη Ποντίων αιρετών της αυτοδιοίκησης και άλλων παραγόντων κατά το δοκούν. Σας ενημερώνουμε πάντως ότι πλείστοι εξ΄ αυτών εις ότι αφορά τα ζητήματα αυτά εκπροσωπούν ίσως τον εαυτό τους και μερικούς ακόμα και σε καμία περίπτωση δεν δύναται να αποτελέσουν αξιόπιστο κριτήριο για την ολοκλήρωση μιας συγκεκριμένης πρότασης . Εάν θέλετε να δώσετε δημοψηφισματικό χαρακτήρα στο υπό κατάρτιση νομοσχέδιό σας για να έχετε πλήρη και αποκλειστική πολιτική κάλυψη για το τολμηρό αυτό σας βήμα (ήδη μας ζητήσατε και το πράξαμε να ενημερώσουμε τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, Πόντιους Βουλευτές, τον Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας, τον Γραμματέα του ΠΑΣΟΚ καθώς και τους αρχηγούς όλων των κομμάτων, οι οποίοι δεν δήλωσαν αρνητικοί στην αλλαγή του καθεστώτος) θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε με την τοποθέτηση καλπών σε όλες τις ποντιακές κοινότητες σε όλη την Ελλάδα καθώς και στις πρωτεύουσες νομών με έντονη την παρουσία του ποντιακού στοιχείου ούτως ώστε να λάβετε ακμαία και δυνατή την πολιτική εντολή από τους πολίτες να προχωρήσετε στο πάνδημο αυτό αίτημα για την αποκατάσταση της δημοκρατίας και της διαφάνειας στο Παλλάδιο των όπου γης Ποντίων διότι όπως φαίνεται δεν έχετε αποφασίσει ακόμη την οριστική ρήξη με τα βασιλικά και χουντικά διατάγματα του 1966 και 1973.
    Εμείς σαν Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος θα πράξουμε το καθήκον μας σε αναμονή των δικών σας ενεργειών .

    Υ.Γ : Προς επίρρωση των άνω λεχθέντων σας επισυνάπτουμε τον κατάλογο των 397 των ενεργών σωματείων μελών μας σε όλη την Ελλάδα αριθμός ο οποίος καθημερινά διογκούται .
    Με εκτίμηση

    Ο Πρόεδρος
    Ο Γενικός Γραμματέας
    Γεώργιος Παρχαρίδης
    Γεωργιάδης Γιώργος
    Καθηγητής Καρδιολογίας Δημοσιογράφος

    ———————————————————-
    ΓΡΑΦΕΙΟ ΥΠΟΥΡΓΟΥ

    Tα διαλαμβανόμενα στην αρ. πρ.: 4120 από 23.5.2011 επιστολή σας, η οποία μας εστάλη ηλεκτρονικά, δεν έχουν θέση σε αλληλογραφία Υπουργού με την Διοίκηση Συλλογικού Οργάνου. Ανοίκειο ύφος, υποδείξεις και προσβλητικά υπονοούμενα δεν περιποιούν τιμή, όχι τόσο στον εκπρόσωπο της Πολιτείας, ο οποίος, ως εκ της θέσεως του, είναι υποχρεωμένος να ίσταται υπεράνω μικροπρεπειών, όσο στους εκπροσωπούντες μια ιστορική Ομοσπονδία άξια μεγαλύτερης φροντίδας και προσοχής στην επικοινωνία της.
    Όσον αφορά στην ουσία της επιστολής σας επαναλαμβάνω αυτό που καλώς γνωρίζετε, δεδομένου ότι υπήρξατε οι πρώτοι δέκτες του: Το Υπουργείο Παιδείας δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, διαβουλεύεται για το Ιερό Ίδρυμα της Παναγίας Σουμελά επί πολλούς μήνες, απροκατάληπτα, με όλους τους φορείς οι οποίοι νομιμοποιούνται και μπορούν να συνεισφέρουν σε ιδέες και προτάσεις στην υπηρεσία του τριπτύχου: εθνικοθρησκευτικός ρόλος του – αντιπροσωπευτικότητα των Ποντίων – έλεγχος, διαφάνεια και λογοδοσία της διοίκησης του.
    Η διαβούλευση αυτή διεξάγεται εν μέσω δυσχερειών και εκτάκτων, εν πολλοίς, εξελίξεων, οι οποίες καθυστερούν την ολοκλήρωση της. Για τις τελικές αποφάσεις μας, ευθύς ως διαμορφωθούν οριστικώς, θα ενημερωθείτε κατά συνεπή τήρηση της μέχρι σήμερα επικοινωνίας σας με την Υπουργό.

    Η Διευθύντρια

    Ευγενία Λόκανα

    Σχόλιο από Ξεφτιλισμένος | 04/06/2011

  23. Έχουν προφανώς την εντύπωση πως αυτοί είναι το κέντρο της γης. 🙂 Οι κάλπες που θα στηθούν? Στα 397 σωματεία μέλη? Και κάνουν λόγο για βασιλοχουντικά διατάγματα, οι εκλεγμένοι με χαρτάκια.Ε Λ Ε Ο Σ !

    Σχόλιο από πέρα βρέχει | 05/06/2011

  24. Ο βασικός υπεύθυνος της ρατσιστικής αντίληψης κατά των υπόλοιπων Ελλήνων της Ανατολής, τον οποίον πολύ καλά τον περιέλουσε σε δημοσίευμα στον «Εύξεινο Πόντο» ο Γ.Γ, είπε στην εκδήλωση της ΠΟΕ:

    ————————————————————–

    «Τομή για τη μεταπολίτευση» και «νίκη της ζωής επί του θανάτου», χαρακτήρισε την αναγνώριση της Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, στις 24 Φεβρουαρίου του 1994 και τις διεθνείς αναγνωρίσεις που ακολούθησαν, ο κεντρικός ομιλητής, κοινωνιολόγος Μιχάλης Χαραλαμπίδης. Ο κ. Χαραλαμπίδης κατήγγειλε «τα εγκλήματα, που διέπραξαν οι κεμαλικοί σε βάρος του ποντιακού ελληνισμού και άλλων λαών της περιοχής», υπογραμμίζοντας ότι έχουν τη διάσταση και το βάρος εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας.

    «Συνεχίζουμε την προσπάθεια για διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων» τόνισε ο πρόεδρος της Π.Ο.Ε. Γιώργος Παρχαρίδης….

    http://voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=50267

    ————————————————————————-

    Οι Σμυρνιοί, οι ανταπαζαρλήδες, οι >Αϊβαλιώτες και οι Μοσχονησιώτες σύμφωνα με τον Χαραλαμπίδη και τη ρατσιστική ΠΟΕ εντάσσονται στην κατηγορία των «άλλων λαών της περιοχής». Και δεν έχουν ξεσηκωθεί οι υπόλοιποι πρόσφυγες να τους ξεσκίσουν τους γελοίους.

    Σχόλιο από Χαραλαμπίδοβιτς | 06/06/2011

  25. i’ve checked this blog and Parharidis a couple of times now and i have to tell you that i find it quite great actually.

    Σχόλιο από BW Covers | 20/06/2011

  26. ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΚΥΡΙΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΕ!!!

    Αναφέρομαι συγκεκριμένα στο ΄Αρθρο Νο 22.

    Η αλήθεια επιτέλους έλαμψε. ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ!!!

    Με τέτοιες μεθόδους ζητούν δημοκρατικότητα στο ΄Ιδρυμα «ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ»;
    Είναι δυνατόν να γράφουν στην Υπουργό «…(ήδη μας ζητήσατε και το πράξαμε να ενημερώσουμε τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, Πόντιους Βουλευτές, τον Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας, τον Γραμματέα του ΠΑΣΟΚ καθώς και τους αρχηγούς όλων των κομμάτων, οι οποίοι δεν δήλωσαν αρνητικοί στην αλλαγή του καθεστώτος). Αναρωτιέμαι τι είδους συνεργασία είναι αυτή μεταξύ Υπουργού και ΠΟΕ; Επιτέλους φτάνει πια.
    Η βρώμα και η δυσωδία περίσσεψαν στη διοίκηση της ΠΟΕ. Ας ασχοληθούν με τη δική τους κάθαρση και ας αφήσουν στην ησυχία του το ΄Ιδρυμα «Παναγία Σουμελά». Και μόνο που το πιάνουν στο στόμα τους το λερώνουν.

    Υ.Γ.
    κα Διαμαντοπούλου εάν θεωρείτε ότι ο Ποντιακός Ελληνισμός εκφράζεται αποκλειστικά μέσω της ΠΟΕ πλανάστε πλάνην οικτράν. Φροντίστε να ενημερωθείτε από τον απλό ποντιακό κόσμο την άποψή του για το ΄Ιδρυμα «Παναγία Σουμελά» και το Θεάρεστο έργο του.

    Σχόλιο από ELENA GIANNOPOULOU | 22/06/2011

  27. —————————————————————————————————-
    Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ κ Φ. ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ:
    —————————————————————————————————-

    1) ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΕ

    ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ
    Λ.ΝΙΚΗΣ 1, ΤΚ:54624, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
    ΤΗΛ:2310 227-822 FAX:2310 227-213
    e-mail:info@poe.org.gr
    http://www.poe.org.gr
    Θεσσαλονίκη, 23-5-2011 Αρ.Πρ.:4121

    Προς: κ.Φίλιππο Γεωργουσόπουλο

    Κύριε Γεωργουσόπολε,

    Λάβαμε δια ηλεκτρονικής αλληλογραφίας την επιστολή σας .

    Καθότι μέρος των γραφομένων σας εμπίπτουν στις διατάξεις του αστικού ποινικού κώδικα και μελετώνται από την νομική μας υπηρεσία θα σας παρακαλούσαμε να μας αποστείλετε την διεύθυνση κατοικίας σας , το σταθερό και κινητό τηλέφωνό σας ή όποιο άλλο στοιχείο αποδεικνύει την ταυτότητά σας, πλην του e-mail σας βέβαια για να αποκαταστήσει η νομική μας υπηρεσία την αρμόζουσα επαφή μαζί σας .

    Με εκτίμηση

    Το Γραφείο Τύπου της Π.Ο.Ε.

    ——————————————————————————————–

    2) ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ κ Φ. ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ

    Subject: Re: Προς ΠΟΕ περί Γενοκτονίας

    Κύριοι,

    Πριν σας κοινοποιήσω τα προσωπικά στοιχεία που μου ζητάτε θα ήθελα να πληροφορηθώ τα εξής:

    α) τον ακριβή λόγο της αξίωσης σας για κοινοποίηση προσωπικών δεδομένων.

    β) τι ακριβώς εννοείτε ισχυριζόμενοι ότι μέρος των γραφομένων μου εμπίπτει στις διατάξεις του «αστικού ποινικού κώδικα». Σε ποιές ακριβώς διατάξεις του Αστικού ή του Ποινικού Κώδικα εμπίπτει και γιατί; Τι υπονοείτε; Τι αιτιάσθε; Αδυνατώ να αντιληφθώ τον λόγο της αξίωσης και του καταφατικού ισχυρισμού σας. Μήπως θεωρείτε ότι η υφιστάμενη νομοθεσία ποινικοποιεί την Ελευθερία Γνώμης, πολλώ δε μάλλον την υποβολή ερωτήσεων και ερωτημάτων και την έκφραση αξιολογικών κρίσεων γενικής μορφής επί δημοσίου χαρακτήρα φόρεων και ψηφισμάτων και πως, που;

    Με άλλα λόγια, είστε υπέρ της φασιστικής ποινικοποίησης της ελευθερίας γνώμης; Δεν ανέχεσθε καμιά κριτική, κανένα ερώτημα; Ερωτώ.

    Έχω την πεποίθηση ότι στην Ελλάδα δεν διώκονται προς το παρόν οι ιδέες, η διατύπωση ερωτήσεων, ερωτημάτων, συλλογισμών, γνώμης, η αξιολογική κρίση επί συλλόγων, φορέων και ψηφισμάτων.

    (Σημείωση δεν υπάρχει «αστικός ποινικός κώδικας», υπάρχουν αστικός και ποινικός κώδικες, είναι δύο διαφορετικοί και όχι ένας).

    γ) Θεωρείτε ότι αποτελεί την ηθικά ενεδεδειγμένη στάση από μέρους των Ποντιακών φορέων η αποσιώπηση των άλλων θυμάτων της Γενοκτονίας από το σχετικό κατάλογο; Θα ήσασταν ικανοποιημένοι και χαρούμενοι, αν οι ενώσεις των άλλων προσφύγων εξέδιδαν παρόμοια ψηφίσματα με βάση το Νόμο 2645/1998 ή άλλα ψηφίσματα περί καθιερώσεως ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας της Μικράς Ασίας και αποσιωπιούσαν τα θύματα του Πόντου; Αν ζητούσαν δηλαδή από το Ελληνικό Κοινοβούλιο και την Πολιτεία να προωθήσει μόνο τη δική τους Γενοκτονία;

    δ) Γιατί παρερμηνεύτε τα ψηφίσματα αναγνώρισης του Σουηδικού Κοινοβουλίου, της Πολιτείας της Νότιας Αυσταλίας κα των διαφόρων Πολιτειών των Η.Π.Α. τα οποία δεν είναι μεταξύ τους ταυτόσημα και δεν αναγνωρίζουν μόνο τη Γενοκτονία του Πόντου; Γιατί εσείς τοποθετείσθε δημοσίως και ερμηνεύετε τα Ψηφίσματα μονομερώς ως αναφερόμενα μόνο στους Ποντίους; Είστε βέβαιοι ότι είναι έτσι ακριβώς;

    ε) Τελικά επαναλαμβάνω τα αρχικά ερωτήματά μου, θεωρείτε ότι μόνο οι Έλληνες του Πόντου έχουν υποστεί Γενοκτονία; Αν ναι, είναι αυτή η επίσημη θέση σας; Την έχετε υιοθετήσει συλλογικά, κατόπιν ποιάς καταστατικής διαδικασίας; Την έχετε δημοσιοποιήσει; Έχετε κάνει τα υπόλοιπα σωματεία στην Ελλάδα και στον κόσμο κοινωνούς;

    Δηλαδή, απόρριπτετε επίσημα το Νόμο 2645/1998 και άλλα σχετικά ψηφίσματα, ελληνικά και ξένα; Σε ποιά επιστημονική θεώρηση βασίζετε την απόρριψη; Ερωτώ! Απαγορεύεται να ερωτώ; Αν ναι, σε ποιές διατάξεις του «αστικού ποινικού κώδικα» προβλέπεται σχετική απάγορευση;

    Σε τι οφείλεται η ανωτέρω απάλειψη; Είναι λάθος εκ παραδρομής (εγκληματικής), τι είναι ; Αν ναι, γιατί δεν μπορείτε να δηλώσετε λάθος εκ παραδρομής και καταφεύγετε σε ανοίκειες απειλές;

    στ) Αν οι υπόλοιπες οργανώσεις προσφύγων εξέδιδαν παρόμοια Ψηφίσματα, αγνοώντας τους Ποντίους, πως θα αντιδρούσατε; Πως θα χαρακτηρίζατε μια τέτοια στάση;

    ζ) Θεωρείτε ότι με τη στάση αυτή των απειλών μπορείτε να επιτύχετε αποτελέσματα και να αποκτήσετε φίλους;

    Προσωπικά γνωρίζω πολλούς Ποντιακούς συλλόγους, φορείς και πρόσωπα, που δίδουν διαφορετική εικόνα.

    Εν κατακλείδι, εκφράζω και πάλι την απορία μου για την απόπειρα ποινικοποίησης της γνώμης και τη βαθύτατη απαρέσκειά μου για κάθε προσπάθεια κατά της Ελευθερίας της Γνώμης, η οποία παραπέμπει σε καθεστώτα θυτών, όπως π.χ. η Τουρκία, από τα οποία ο περήφανος, ηρωϊκός και μαρτυρικός Ελληνισμός του Πόντου, μαζί με τους άλλους Έλληνες της Ανατολίας, υπέστη γενοκτονία.

    Σας υπενθυμίσω ότι η Τουρκική Νομοθεσία ποινικοποιεί τη σχετική ελευθερία Γνώμης και κάθε συζήτηση περί Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου τιμωρείται ποινικά από τα περί προσβολής του Τουρκισμού άρθρα; Είστε δηλαδή υπέρ αυτών των άρθρων; Ερωτώ, διότι μου έχει προκληθεί σύγχυση και από τις δημόσιες και κατ΄ ιδίαν τοποθετήσεις σας, όπως η κατωτέρω. Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα δεν διώκονται ούτε οι ιδεές, αλλά ούτε και η διατύπωση γνώμης. ΑΝ είστε υπέρ της ποινικοποίησση και της δίωξης και υπέρ της επιβολής φασιστικού καθεστώτος να το δηλώσετε.

    Παρακαλώ να μου απαντήσετε συγκεκριμμένα επί των ανωτέρω.

    Φίλιππος Γεωργουσόπουλος

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 07/07/2011

  28. «.. να αποκαταστήσει η νομική μας υπηρεσία την αρμόζουσα επαφή μαζί σας..»

    χα χα χα …άραγε πόσο ακόμη θα γελοιοποιήσουν την ΠΟΕ !!!
    ακούς εκεί «αρμόζουσα επαφή»….

    Αλήθεια απάντησε το περιώνυμο γραφείο τύπου της ΠΟΕ στον κο Φ. Γεωργουσόπουλο ή απεχώρησε από την «συζήτηση» βάζοντας την ουρά στα σκέλια ?

    Σχόλιο από Αρμόζουσα επαφή... | 07/07/2011

  29. ΑΝΤΙ ΣΧΟΛΙΟΥ ΔΙΑΒΑΣΤΕ:

    http://www.elverias.gr/content/view/809/75/

    ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΣΧΟΛΙΑ ΠΕΡΙΤΤΑ…

    ΛΑΖΑΡΟΣ ΚΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗΣ

    Σχόλιο από ΛΑΖΑΡΟΣ ΚΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗΣ | 28/07/2011

  30. ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΛΟΥΣ ΛΑΖΑΡΟΥ ΚΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΕ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ «ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ»

    Προς τον Πρόεδρο και τα μέλη του Δ.Σ. της ΠΟΕ

    Βέροια 29 Μαΐου 2011

    Με την από 23-5-2011 επιστολή της ΠΟΕ προς την Υπουργό Παιδείας είναι προφανές από το ύφος, το περιεχόμενο και το στυλ της επιστολής ότι ο Γραμματέας κατά την σύνταξή της εμφορούνταν από διάθεση έκφρασης των προσωπικών του συναισθημάτων και απόψεων, στερούμενης της αντιπροσωπευτικότητας και σοβαρότητας που όφειλε να διαθέτει και μας είχε συνηθίσει έως τώρα ο προκάτοχός του.
    Ως μέλος της Επιτροπής για το Ίδρυμα Παναγία Σουμελά (κατόπιν πρότασης του Προέδρου και ομόφωνης απόφασης του ΔΣ) διαμαρτύρομαι για τον προκλητικό παραμερισμό της Επιτροπής, αφού η αποστολή της ανωτέρω επιστολής έγινε με ιδιαίτερη σπουδή, προτού καν ενημερωθούν τα μέλη ούτε της Επιτροπής, ούτε του Δ.Σ., έστω με ένα email -όπως έγινε «κατόπιν εορτής»- γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι θα προκαλούσε την αντίθεση και την αγανάκτηση των μελών της Επιτροπής, του Δ.Σ. και κατόπιν των Σωματείων-μελών της ΠΟΕ.

    Ευθύς εξαρχής, οφείλω να χαρακτηρίσω ως απαράδεκτη την αξίωση για αναγόρευση της ΠΟΕ τρόπον τινά σε ένα είδος πολιτικού … «προστάτη», από τον οποίο η Υπουργός οφείλει να λαμβάνει άδεια για την πραγματοποίηση διαβούλευσης με φορείς και πρόσωπα της τοπικής αυτοδιοίκησης για το θέμα της διοίκησης του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά, και κατόπιν να δίνει αναφορά στην ΠΟΕ. Επίσης, πιστεύω ότι δεν αρμόζουν σε τέτοιου επιπέδου επίσημες επιστολές ειρωνικές προτάσεις περί δημοψηφίσματος με στήσιμο καλπών ανά την Ελλάδα, και κυρίως αυθαίρετα και προσβλητικά σχόλια περί μη διάθεσης της υπουργού να αλλάξει χουντικά και βασιλικά διατάγματα. Πολύ περισσότερο, κάθε επίκληση του αριθμού των Σωματείων που έχουν ενταχθεί στη δύναμη της ΠΟΕ, πρέπει να γίνεται αποκλειστικά και μόνο στα πλαίσια ενημέρωσης και ανάδειξης της δυναμικής της ΠΟΕ και όχι ως έμμεση πολιτική απειλή για κατευθυνόμενους ψήφους. Τέτοιοι λεονταρισμοί, ανάλογοι του τύπου «θα πάρουμε την εικόνα και θα φύγουμε» απέχουν από τη φιλοσοφία της ΠΟΕ και αποτελούν κατάλοιπα αυτών που έχουν «θητεύσει» δίπλα σε όσους που κατά καιρούς τους χρησιμοποιούν, εισπράττοντας την αγανάκτησή μας και ενεργοποιώντας τα αντανακλαστικά μας. Άλλωστε η πειθώ μας ουδέποτε στηρίχθηκε στην ισχύ του μεγέθους μας, αλλά στο δίκαιο των αιτημάτων μας.

    Είναι πρωτοφανής η παρούσα επίθεση κατά της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας, με εμφανή επιθυμία στρέβλωσης της πραγματικής διάστασης των γεγονότων, που υποκρύπτει κομματικά απωθημένα, αφού για πρώτη φορά η επαφή και συνεργασία με το Υπουργείο είναι τόσο άμεση και ειλικρινής, με ήδη ορατά αποτελέσματα στον Κοινοβουλευτικό Τομέα Εργασίας, ειδικά για το θέμα αυτό και την προετοιμασία Νομοσχεδίου σε διάλογο με την ΠΟΕ και τα μέλη της Επιτροπής για το Ίδρυμα Π. Σουμελά. Πολύ περισσότερο ξενίζει η ανωτέρω επιστολή προς τη σημερινή Υπουργό, όταν η στάση όλων των προηγούμενων Υπουργών κινήθηκε από την αδιαφορία μέχρι την εξαπάτηση και ανοιχτή σύγκρουση με τις θέσεις μας (Άρης Σπηλιωτόπουλος, Στυλιανίδης).

    Πολύ περισσότερο, αποτελεί καινοφανή εκτροπή από την πάγια στάση της ΠΟΕ που έχει επιβάλλει εξαρχής προσωπικά ο Πρόεδρος για αμεροληψία και ακομμάτιστη λειτουργία, που μέχρι τώρα αποτελούσε την κορωνίδα της ενότητας στην ΠΟΕ.
    Τουλάχιστον ως ύποπτη μπορεί να χαρακτηριστεί αυτή η προσπάθεια δημιουργίας αφορμών για διαμάχη με την Υπουργό και αποκοπή κάθε γέφυρας επικοινωνίας, με τρόπο που περισσότερο θυμίζει τα Κουτσαβάκια στις γειτονιές του Ψυρρή, που άπλωναν το ζωνάρι τους αναζητώντας καβγά τη δεκαετία του ’20 και όχι επιστολή από έναν σοβαρό δευτεροβάθμιο φορέα ποντιακών Σωματείων με το μεγαλύτερο δίκτυο πολιτιστικών Σωματείων στην Ελλάδα του 2011…

    Τολμώ επίσης να πω ότι αποτελεί σφάλμα του Προέδρου να επιδείξει «εν λευκώ» εμπιστοσύνη στις συνταχθείσες επιστολές από τον Γραμματέα, συνεχίζοντας την τακτική που δικαίως ακολουθούσε απέναντι στον προκάτοχό του Κώστα Γαβρίδη, αφού είναι εμφανής η αντίθεση ανάμεσα στη σοβαρότητα και την επιμέλεια των γραφόμενων του πρώην Γραμματέα με τις εκρήξεις αυθορμητισμού και συναισθηματισμού του νυν Γραμματέα που δεν συνάδει με το ρόλο και την ευθύνη του ως εκπρόσωπος τόσων Σωματείων, αυτών που ο ίδιος επικαλείται.
    Το αποτέλεσμα και η εξέλιξη ήταν αναμενόμενη: διάρρηξη των σχέσεων της ΠΟΕ και συνακόλουθα όλων μας, με το Υπουργείο Παιδείας και προσωπικά με την Υπουργό κα Διαμαντοπούλου. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, δικαιολογημένη εμφανίζεται η απαξίωση της ΠΟΕ από το Υπουργείο, ώστε εκτέθηκε ανεπανόρθωτα ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος τα μέλη του ΔΣ και της Επιτροπής, αλλά και συλλήβδην τα Σωματεία της ΠΟΕ, με γκρέμισμα όλων όσων τόσο καιρό χτίζαμε, πέτρα-πέτρα, βήμα-βήμα.

    Δυστυχώς οι μόνοι ωφελημένοι που ασφαλώς θα επιχαίρουν με την εξέλιξη αυτή, είναι οι διοικούντες το Ίδρυμα Παναγία Σουμελά, που εδώ και καιρό δέχονται τα «ομαδικά πυρά» του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, του Ελεγκτικού Συνεδρίου, του Υπουργείου Παιδείας, του Δημοτικού Συμβουλίου Βέροιας και προσφάτως την πίεση ενδεχόμενης ανατροπής της υφιστάμενης κατάστασης με προσωρινή διαταγή από το Συμβούλιο της Επικρατείας, όπου κατατέθηκαν από την Εύξεινο Λέσχη Βέροιας αίτηση ακύρωσης και αίτηση αναστολής του νέου Κανονισμού του Ιδρύματος, συνταχθέντων των δικογράφων από τον υπογράφοντα την παρούσα.

    Προσωπικά καταθέτω την πικρία μου για αυτή την αναστροφή του κλίματος, και νιώθω να χαραμίζονται προσπάθειες, αγώνας και «κερδισμένες μάχες» ετών, που με μεθοδικότητα και σύμπνοια κατακτήθηκαν, με προσωπικό και επαγγελματικό κόστος και θυσιάζοντας «άπειρο» χρόνο σε διαβουλεύσεις, τηλεφωνήματα, επιστολές, συναντήσεις και ταξίδια «αστραπή», στερώντας όλον αυτόν το χρόνο από την προσωπική ξεκούραση, διασκέδαση και επαφή με την οικογένεια. Πιστεύω ότι τα ίδια συναισθήματα μοιράζονται μαζί μου όλοι όσοι μέχρι σήμερα «έστησαν πλάτη» για την επίλυση του «ακρογωνιαίου λίθου» του προβλήματος έλλειψης ενότητας και πρόκλησης πόλωσης και διχασμού στον Ποντιακό χώρο, της παράνομης δηλαδή λειτουργίας του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά και αντιλαμβάνομαι τη δύσκολη θέση στην οποία έχουν περιέλθει ο Κώστας Γαβρίδης, ο Κώστας Αλεξανδρίδης, η Δώρα Μπαλτατζίδου, ο Γιάννης Αποστολίδης, νυν και πρώην μέλη του ΔΣ, αλλά και ο ίδιος ο Πρόεδρος ο οποίος το τελευταίο διάστημα βρισκόταν σε συνεχή επαφή και επικοινωνία, είτε αυτοπρόσωπη είτε τηλεφωνική με την Υπουργό, όπως και οι προαναφερόμενοι, έχοντας αποκτήσει για πρώτη φορά τόσο άμεση πρόσβαση και ανταπόκριση στις θέσεις μας και αντιμετωπιζόμενοι πάντοτε με σεβασμό και σοβαρότητα από πλευράς Υπουργείου, είτε από τους συνεργάτες του Γραφείου της και το νομικό της σύμβουλο, είτε από την ίδια την κα Διαμαντοπούλου. Η δημοσιοποίηση μάλιστα, του περιεχομένου της προσωπικής μας επικοινωνίας με την Υπουργό, έχει ως αποκλειστικό στόχο να εκθέσει την ίδια και όχι να βοηθήσει στην επίλυση του προβλήματος, παρουσιάζοντας τα λεγόμενά της –με τρόπο που αρμόζει σε μεσημεριανή κουτσομπολίστικη εκπομπή και όχι σε επιστολή Ομοσπονδίας προς Υπουργό- ως «ύποπτες απαιτήσεις της» και όχι ως εύλογη παρότρυνσή της να καταστήσουμε κοινωνούς του προβλήματος και των θέσεων μας το Κοινοβούλιο και την Αρχιεπισκοπή, συμβάλλοντας θετικά στην απαιτούμενη διαβούλευση και εξασφαλίζοντας τη θετική τους ανταπόκριση πριν την κατάθεση του σχετικού Νομοσχεδίου.

    Έχω την πεποίθηση ότι η βλάβη που έχει υποστεί η αξιοπιστία και η εγκυρότητα του προφίλ που με τόσο μόχθο έχει αποκτήσει τόσο ο Πρόεδρος και το Δ.Σ. όσο και τα Σωματεία που απαρτίζουν την ΠΟΕ είναι ανεπανόρθωτη, καθώς έχει εκτεθεί και προσωπικά ο Πρόεδρος και τα μέλη του ΔΣ, όσο και συνολικά η ΠΟΕ ως φορέας, ώστε το μόνο που μπορεί να περιορίσει αυτή τη στιγμή τις συνέπειες της απαράδεκτης αυτής στάσης, αλλά κυρίως να εμποδίσει τον εκμαυλισμό της ΠΟΕ που θα την οδηγήσει σε προστριβές και …αβέβαιο μέλλον, είναι η παραίτηση του Γ. Γεωργιάδη από τη θέση του Γραμματέα. Είναι σαφώς για εμένα πολύ λυπηρό να προτείνω την παραίτηση ενός προσωπικού μου φίλου, με τον οποίο έχω μοιραστεί προσωπικές σκέψεις και απόψεις σε πολυάριθμες επαφές, φρονώ όμως ότι αυτό θα αποβεί προς όφελος τόσο της Παμποντιακής, όσο και δικό του.

    Υπό την παρούσα κατάσταση, το μόνο που μου απομένει ως μέλος της Επιτροπής για το Ίδρυμα Π. Σουμελά, έχοντας προηγουμένως ενημερώσει το συντονιστή Κώστα Γαβρίδη –αλλά και λάβει και τη συγκατάθεση του Δ.Σ. της Ευξείνου Λέσχης Βέροιας- είναι να θέσω προς το Δ.Σ. της ΠΟΕ την παραίτησή μου από την Επιτροπή, δηλώνοντας ταυτόχρονα ενεργός συμπαραστάτης στο έργο της Παμποντιακής για την επίτευξη των στόχων που όλοι οραματιζόμαστε και κοπιάζουμε να πραγματώσουμε από κοινού.

    Με τιμή,
    Λάζαρος Κουμπουλίδης

    Σχόλιο από ΛΑΖΑΡΟΣ ΚΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗΣ | 28/07/2011

  31. Γενοκτονία των Ελλήνων της Ανατολής: Πως ένα ρητορικό ερώτημα εξελίχθηκε σε «Γκάφα μεγάλου βεληνεκούς» από τον γραμματέα της Π.Ο.Ε. Γιώργο Γεωργιάδη

    του Λάζαρου Κουμπουλίδη
    kouboulidis@yahoo.gr

    Στο προηγούμενο φύλλο του «Αργοναύτη» στη σελ. 3 δημοσιεύτηκε άρθρο με τίτλο «Μομφή στο πρόσωπο του Γραμματέα της Π.Ο.Ε.», όπου έγινε αναφορά στη θυελλώδη συνεδρίαση του Δ.Σ. της 4ης Ιουνίου της Π.Ο.Ε., κατά την οποία παραιτήθηκαν (ο γράφων) κ. Λάζαρος Κουμπουλίδης και η κα Δώρα Μπαλτατζίδου από την Επιτροπή της Π.Ο.Ε. για το Ίδρυμα Π. Σουμελά, ενώ ταυτόχρονα υποβλήθηκε από αυτούς και από τον πρώην πρόεδρο της Ευξείνου Λέσχης Θεσ/νίκης και πρώην Γραμματέα της Π.Ο.Ε., μέλος του Δ.Σ. κ. Κώστα Γαβρίδη, αλλά και από το μέλος του Δ.Σ. κ. Θεόφιλο Κωτσίδη αίτημα για αντικατάσταση του Γραμματέα, λόγω των συνεχών και πολύ σοβαρών «ατοπημάτων» στα οποία περιέπεσε ο Γραμματέας της Π.Ο.Ε. κ. Γιώργος Γεωργιάδης από την ανάληψη της θητείας του, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα το φορέα της Π.Ο.Ε. και τα Σωματεία που την απαρτίζουν. Υπέρ της πρότασης αντικατάστασης του Γραμματέα ψήφισαν 6 μέλη του Δ.Σ. αναδεικνύοντας το μέγεθος της δυσφορίας των μελών του ΔΣ στο πρόσωπο του, γεγονός που θα είχε οδηγήσει σε άλλη περίπτωση στην παραίτηση του ίδιου του Γραμματέα για λόγους ευθιξίας. Αντιθέτως, ο κ. Γεωργιάδης καλύφθηκε πίσω από την πλειοψηφική ανοχή των υπολοίπων και την παραίνεση του Προέδρου κ. Γιώργου Παρχαρίδη για «ψυχραιμία και ενότητα».

    Μαζί με το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε η από 23-5-2011 επιστολή της Π.Ο.Ε. προς την Υπουργό Παιδείας, η άμεση απαξιωτική απάντηση του γραφείου της Υπουργού και τα κείμενα των παραιτήσεων των δύο ανωτέρω μελών της Επιτροπής για την Π. Σουμελά. Δεν δημοσιεύτηκε η χυδαία ανάρτηση του κ. Γεωργιάδη στο Διαδίκτυο, λόγω του καταφανώς αισχρού περιεχομένου της, ούτε επιστολή του στην οποία το 2008, δύο χρόνια πριν την ανάδειξη του στη θέση του Γραμματέα, υπέγραφε ως «πρώην ΠΟΕΤΖΗΣ».

    Στο παρόν φύλλο, όπως προαναγγείλαμε, δημοσιεύουμε την αλληλογραφία ανάμεσα στον κ. Φίλιππο Γεωργουσόπουλο και το Γραμματέα της ΠΟΕ κ. Γεωργιάδη, που απάντησε για λογαριασμό της Π.Ο.Ε. σε ερώτημα του κ. Γεωργουσόπουλου σχετικά με τη αποσιώπηση της Γενοκτονίας και των άλλων Ελληνικών πληθυσμών της Ανατολής, πλην των Ποντίων, όπως των Ελλήνων της Μ. Ασίας. Η απάντηση και θέση του Γραμματέα (και με την ιδιότητα του υπεύθυνου του Γραφείου Τύπου της Π.Ο.Ε.) προκαλεί «σοκ». Εκτός από ανιστόρητη, είναι και προκλητικά εριστική, αποσκοπώντας να συσκοτίσει ένα ουσιαστικό ζήτημα το οποίο πράγματι έχει ανάγκη να αναδειχθεί, έχοντας ομολογουμένως «αδικηθεί» όχι τόσο από τους ιστορικούς, αλλά κυρίως από τους οργανωμένους πολιτιστικούς φορείς.

    Επειδή πιστεύουμε, αντίθετα με το Γραμματέα της Π.Ο.Ε. κ. Γεωργιάδη, ότι τέτοιου είδους καίρια ερωτήματα δεν πρέπει να αποσιωπούνται με προσπάθεια τρομοκράτησης του ερωτώντα, αλλά αντίθετα πρέπει να δίνουν το έναυσμα για εποικοδομητικό διάλογο και παράθεση τεκμηριωμένων επιστημονικών απόψεων, ο «Αργοναύτης» ζήτησε και φιλοξενεί στη σελ. 4 άρθρο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Ανατολής του κ. Θεοδόση Κυριακίδη, Ιστορικού Επιστήμονα και Γραμματέα της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης.

    Γιατί ο αρνητής μίας Γενοκτονίας, προβαίνει σε μία «σύγχρονη δεύτερη Γενοκτονία»…

    Αντί επιλόγου:
    …«θα κάνουμε μια μικρή αναδρομή για να δούμε το πώς θα μπορούμε ουσιαστικότερα κάθε χρόνο, μα κυρίως κάθε στιγμή, να τιμούμε τους πολλούς και άδικα χαμένους προγόνους μας. Τιμή όμως η οποία δεν πρέπει να έχει αναφορά μόνον στις 353.000 Ποντίους Έλληνες, αλλά και στους πλέον του 1.500.000 αδελφών Ελλήνων οι οποίοι χάθηκαν εν συνόλω τόσο στην Θράκη, όσο και στα παράλια της Μικράς Ασίας, της Καππαδοκίας, του Πόντου, μα και όλων των αδελφών συνανθρώπων μας Κούρδων, Αρμενίων και όποιους άλλους η θηριωδία των Τούρκων οδήγησε στην σφαγή και τον αφανισμό» (Μικρασιατική Ηχώ, 4 Ιουνίου 2011).

    Αρχιμανδρίτης Σεραφείμ Ατματζίδης, ηγούμενος ιερού προσκυνήματος Παναγίας Σουμελά

    – Αργοναύτης 2011 ΙΟΥΛΙΟΣ – ΑΓΟΥΣΤΟΣ (Αρ. Φύλλου 189)

    – Αργοναύτης 2011 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ – ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ (Αρ. Φύλλου 190)

    Σχόλιο από Zoe | 31/10/2011

  32. H ΠΟΕ έχει εξευτελίσει τους Πόντιους:

    «3) Οι Θρακικές ομοσπονδίες, η Ε.ΠΟ.Φ.Ε. και η Ο.Π.Σ.Ε.σε πλήρη συνεργασία συνυπέγραψαν κοινή επιστολή την οποία απέστειλαν προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης διαμαρτυρόμενες για τη θέση της Π.Ο.Ε. στο θέμα της γενοκτονίας.»

    Ανακοίνωση της ΠΟΘΣ για το 20ο Γνωμοδοτικό Συμβούλιο
    Συντάχθηκε από admin (online) on Δεκ 4th, 2011 //

    http://mikrasiatis.gr/?p=7041

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 04/12/2011

  33. […] δημοσιεύσεις ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, […]

    Πίνγκμπακ από -Τα λουλούδια της ερήμου (ή: περί αξιοθρήνητης ΠΟΕ και εξαιρετικών… εξαιρέσεων) « Πόντος και Αριστερά | 26/12/2012

  34. […] δεν κατάλαβαν τότε -και εν γένει- ότι με τη στάση τους έχεζαν επί των τάφων των θυμάτων της Γενοκτονίας, είναι δυνατόν να καταλάβουν ότι τα μεγάλα ζητήματα […]

    Πίνγκμπακ από -Η ψευτο’ΔΙ’ΣΥΠΕ του κυρίου Παρχαρίδη, η “Χρυσή Αυγή” και άλλα δύσοσμα « Πόντος και Αριστερά | 28/09/2013

  35. […] -Είναι η ΠΟΕ Αρνητής της Γενοκτονίας; […]

    Πίνγκμπακ από -Τα κερατιάτικα του Γιωρίκα Παρχαρίδη « Πόντος και Αριστερά | 15/11/2016


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: