Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-1986: η ΠΡΩΤΗ προκήρυξη για τη Γενοκτονία

Για πρώτη φορά δημοσιεύεται ένα άγνωστο ντοκουμέντο που σχετίζεται με τις απαρχές του ξεκινήματος του νέου ριζοσπαστικού κινήματος που έθετε πολλά ζητήματα για ΠΡΩΤΗ φορά. Ενός κινήματος που κυρίως έθετε το ζήτημα της αναγνώρισης της Γενοκτονίας, της προστασίας του Ποντιακού Πολιτισμού, της αποκατάστασης των δικαιωμάτων των Ελλήνων της ΕΣΣΔ και, λίγο μετά, της καταδίκης των σταλινικών διώξεων

Η ΠΡΩΤΗ προκήρυξη -τυπωμένη σε χειροκίνητο πολύγραφο- που δημοσιεύεται παρακάτω, εκδόθηκε τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο του 1986 από την παρέα που διαμόρφωνε την πολιτική στον νέο Ποντιακό Σύλλογο Αργώ. Ο σύλλογος αυτός μόλις είχε δημιουργηθεί από νέους Πόντιους από την Σοβιετική Ένωση και πλαισιώθηκε από νέους Πόντιους της τρίτης προσφυγικής γενιάς της Ελλάδας, που είχαν την πολιτική εμπειρία και είχαν προέλθει από τα ριζοσπαστικά πολιτικά κινήματα της Μεταπολίτευσης.

Τότε έγινε μια μοναδική και ανεπανάληπτη συνάντηση δύο τελείως διαφορετικών κομματιών του ποντιακού ελληνισμού. Ίσως γι αυτό τέθηκαν οι βάσεις ενός κινήματος, που λίγο αργότερα θα μετατραπεί σε γιγάντιο συλλογικό παμποντιακό κίνημα για τη διεκδίκηση της απαγορευμένης ιστορικής Μνήμης. Αυτό που φαντάζει τώρα αυτονόητο τότε δεν ήταν απλώς ζητούμενο, αλλά αντιμετωπίστηκε με εξαιρετική επιφύλαξη- αν όχι και εχθρικά- απ’ όλο τον παλιό ποντιακό κόσμο, είτε αυτός ήταν οι Αργοναύτες-Κομνηνοί στην Αθήνα, είτε η Εύξεινος Λέσχη Θεσσαλονίκης. Συντηρητικοί διανοούμενοι όπως ο Λαυρεντίδης και ο Ευσταθιάδης θα τοποθετηθούν εξαρχής αρνητικά, αμφισβητώντας ότι το ιστορικό γεγονός ήταν γενοκτονία. Και την ίδια άποψη είχαν και γνωστοί διανοούμενοι προερχόμενοι απ’ την Αριστερά.

Βέβαια, το νερό στο αυλάκι κύλησε γρήγορα. Το κίνημα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας σύντομα έγινε χείμαρρος. Δύο χρόνια αργότερα, στο 2ο Παγκόσμιο Συνέδριο του Ποντιακού Ελληνισμού που έγινε στη Θεσσαλονίκη το αίτημα υιοθετήθηκε ομοφώνως.

Ας δούμε όμως την πρώτη προκήρυξη γιατί:

          -ΚΑΙ πρώτη είναι,
          -ΚΑΙ εκφράζει το πνεύμα εκείνου του πρώιμου ριζοσπαστισμού,
       -ΚΑΙ αποτελεί ένα πολύτιμο και χρήσιμο ντοκουμέντο για όσους ενδιαφέρονται για το νέο ποντιακό κίνημα που γεννήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’80 :


Δείτε:

Πόντος και ΠΠΣΠ

-ΠΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 

-Halil Berktay: Μια Γενοκτονία, πολλές στρατηγικές…

Advertisements

19/05/2011 - Posted by | -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ, -Μνήμες

13 Σχόλια »

  1. Κορυφώνονται την Πέμπτη 19 Μαΐου 2011 με τις κεντρικές πανελλαδικές εκδηλώσεις της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος οι τελετές μνήμης και διεκδίκησης της Διεθνούς Αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
    Στην Θεσσαλονίκη στις 19.30 ομιλητές θα είναι οι Μιχάλης Χαραλαμπίδης πολιτικός επιστήμονας – κοινωνιολόγος, πρωτεργάτης για την καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης και ο Ελληνοαμερικανός πολιτικός Λεωνίδας Ραπτάκης ο οποίος με την ιδιότητα του Γερουσιαστή το 2008 υποστήριξε και πέτυχε την ψήφιση νόμου στην πολιτεία του Rhode Island που αναγνωρίζει την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.
    Στην Αθήνα στην Πλατεία Συντάγματος την Πέμπτη 19-5-2011 και ώρα 18.30 με ομιλητή τον Βουλευτή του Σουηδικού Κοινοβουλίου Νίκο Παπαδόπουλο.
    Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος θέλοντας να συμβολίσει τον ιστορικά προγενέστερο Κεμαλισμό με τον πολιτικό του επίγονο τον Ναζισμό, διοργανώνει ποδηλατοδρομίες μνήμης στην Θεσσαλονίκη με αφετηρία τον χώρο θυσίας των Ελλήνων πατριωτών που σφαγιάστηκαν από τους Χιτλερικούς στον Χορτιάτη Θεσσαλονίκης με ενδιάμεση στάση το Κολλέγιο Ανατόλια στο Πανόραμα το οποίο υπήρξε χώρος θυσίας Ελλήνων Ποντίων μαθητών και σπουδαστών κατά την περίοδο της λειτουργίας του στην Μερζιφούντα του Πόντου το 1921 και τελικό προορισμό το μνημείο Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού στην Πλατεία Αγίας Σοφίας.
    Στην Αθήνα την Τετάρτη 18 Μαΐου 2011 η Π.Ο.Ε. διοργανώνει αντίστοιχη ποδηλατοδρομία με αφετηρία τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης ενδιάμεση στάση στο ποντιακό Ηρώο στην Καλλιθέα και τελικό προορισμό τον Άγνωστο Στρατιώτη στο Σύνταγμα. Με ενέργειες του Σ.Πο.Σ. Νότιας Ελλάδος και Νήσων της Π.Ο.Ε. και με σύμφωνη γνώμη της Προεδρίας της Δημοκρατίας την ώρα της κατάθεσης στεφάνων στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη οι Εύζωνοι της Προεδρικής Φρουράς θα εκτελέσουν την υπηρεσία τους ενδεδυμένοι με την φορεσιά των Ανταρτών του Ποντιακού Έπους.
    Η Συντονιστική Επιτροπή Νεολαίας της Π.Ο.Ε. διοργανώνει ολονυχτίες, με πένθιμα άσματα, απαγγελίες ποιημάτων και διανομή ιστορικού υλικού την Τετάρτη 18 Μαΐου 2011 από τις 23.00 στην Θεσσαλονίκη στην Καμάρα και στην Πλατεία Συντάγματος τις αντίστοιχες ώρες.
    Η Π.Ο.Ε. με επιστολή της στον Υπουργό Εξωτερικών Δημήτρη Δρούτσα ζητά όπως οι αρμόδιες ελληνικές υπηρεσίες προστατέψουν την επέτειο Εθνικής Μνήμης του Ποντιακού Ελληνισμού από ενδεχόμενη προβοκάτσια εξαιτίας προκλητικής πρόθεσης της Λέσχης του Κλασσικού αυτοκιΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣνήτου Κωνσταντινούπολης να πραγματοποιήσει αυτοκινητοδρομία από το Τουρκικό Προξενείο Θεσσαλονίκης την 19-5-2011 προς «τιμήν και δόξα» του Μουσταφά Κεμάλ και εις ανάμνηση της γενοκτονικής του δράσης στον Εύξεινο Πόντο.

    ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 19/05/2011

  2. Ο Χώρος Εναλλακτικής Παρέμβασης «Κοινοτικόν» (Κανακάρη 227, στην Πάτρα) σας προσκαλεί την Παρασκευή 20 Μαΐου στις 8 μμ. σε εκδήλωση – ομιλία του Βλάση Αγτζίδη, Δρ Ιστορίας και συγγραφέα με θέμα:

    19 Μαΐου: Ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας στον Πόντο.
    Η γενοκτονία των Ελλήνων της Ανατολής
    με αφορμή τα γεγονότα του Πόντου
    .

    Είσοδος ελεύθερη.

    Σχόλιο από εξαποδω | 19/05/2011

  3. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ (ΣΑΕ)
    WORLD COUNCIL OF HELLENES ABROAD (SAE)

    Δρ. Όλγα Σαραντοπούλου
    Γραμματέας
    Βιέννη, 19.05.2011

    ΜΗΝΥΜΑ ΔΡ. ΟΛΓΑΣ ΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
    ΓΙΑ ΤΗΝ 92η ΕΠΕΤΕΙΟ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

    Την 19η Μαΐου, ημέρα μνήμης των θυμάτων της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, ολόκληρος ο Ελληνισμός, όπου γης, με το βλέμμα στραμμένο στις σκληρές εκείνες σελίδες της ιστορίας, θρηνεί τους νεκρούς του και προσμένει δικαίωση. Δικαίωση για τις 353.000 ψυχές, άνδρες, γυναίκες, παιδιά, θεματοφύλακες μιας πατρίδας που ακόμη και σήμερα ζει στην μνήμη των απογόνων τους.

    Οι Έλληνες του Πόντου, ξεριζωμένοι από τις πατρογονικές τους εστίες και παρ΄όλες τις αντιξοότητες, επούλωσαν τις πληγές τους ζώντας στη γη της μητέρας πατρίδας, συμβάλλοντας στην ανάπτυξή της, κρατώντας τις ρίζες και διατηρώντας τη μνήμη των “χαμένων πατρίδων”.
    Η δική τους δημιουργικότητα, η ιδιαίτερη πολιτιστική τους ταυτότητα, και γλωσσική παράδοση, έδωσαν στην Ελλάδα τα εχέγγυα να στηρίξει σε στέρεες βάσεις το μέλλον της, να αναπτυχθεί οικονομικά, πολιτιστικά και κοινωνικά.

    Η μεγάλη διασπορά του Ποντιακού Ελληνισμού, σήμερα αποτελεί ένα κεφάλαιο για τη σύγχρονη Ελλάδα. Έχοντος καταφέρει να αναδειχθεί σε ένα διεθνές και απαιτητικό περιβάλλον, περιφρουρώντας πάντα την πολύτιμη μνήμη, πέτυχε την διεθνοποίηση του ζητήματος της Γενοκτονίας, που αφορά ολόκληρη την ανθρωπότητα. Έχει επιτύχει να το καταστήσει ζήτημα κατάφωρης παραβίασης των δημοκρατικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
    Η νέα γενιά των Ποντίων Ελλήνων κεφαλαιοποιώντας στην μακραίωνη παράδοση των προγόνων, συνεχίζει δυναμικά την πορεία της στον χρόνο, ακουμπώντας στην ιστορική μνήμη, κρατώντας ζωντανή την μοναδικότητα της κληρονομιάς της.

    Στο πλευρό των Ποντίων αδελφών μας στεκόμαστε όλοι εμείς, οι Απανταχού Έλληνες, ενωμένοι, αλληλέγγυοι, προκειμένου να επιτύχουμε την διεθνή αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας. Ζητούμε την διδασκαλία της Ιστορίας του Ποντιακού και Μικρασιατικού Ελληνισμού στα βιβλία της Ελληνικής Ιστορίας, αλλά και την ίδρυση Πανεπιστημιακής έδρας Ποντιακού Ελληνισμού.

    Η 92η επέτειος μνήμης της τραγωδίας που βίωσε ο Ποντιακός Ελληνισμός, βρίσκει την Ελλάδα σε μια κρίσιμη καμπή της ιστορίας της, αντιμέτωπη με διλλήματα που την φέρνουν σε αντιπαράθεση με το παρελθόν της, αλλά και συνάμα της δίνουν την μεγάλη ευκαιρία να ανακαλύψει όλα όσα την καθιστούν μοναδική πολιτισμικά, ιστορικά, κοινωνικά. Η παρακαταθήκη της Ποντιακής κληρονομιάς είναι ένας πλούτος δύναμης για την Ελλάδα, τον οποίο όλοι μας πρέπει να κρατήσουμε ζωντανό.

    Σήμερα, την 19η Μαΐου 2011, ανανεώνουμε την υπόσχεσή μας να συνεχίσουμε τον αγώνα για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας, και της αποφυγής των ίδιων λαθών και στο μέλλον, καταδικάζοντας ταυτόχρονα όλες τις σύγχρονες γενοκτονίες, δικαιώνοντας τις ψυχές των χιλιάδων αθώων που χάθηκαν.
    Αυτό είναι το χρέος μας στο μέλλον των παιδιών μας.

    Σχόλιο από Χαμπής | 19/05/2011

  4. ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΚΟΜΑ Ο ΑΝΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΡΥΤΑΝΕΥΕΙ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΟΡΘΟΥ ΛΟΓΙΣΜΟΥ ,ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΛΥΠΟΎΜΕ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΣΑΣ ΚΑΤΑΝΤΙΑ , ΑΝΑΓΟΡΕΥΤΕ ΣΕ ΤΙΜΗΤΕΣ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΏΝ ΜΟΥ ΓΛΙΤΣΕΣ ΚΑΙ ΚΝΩΔΑΛΑ ,ΠΟΥ ΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΗΤΑΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΠΩΣ ΑΛΙΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ , ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΧΡΟΝΙΑ . YAZIKLAR OLSUN

    Σχόλιο από Kiamul | 21/05/2011

  5. Kiamulako

    πάλιν τον καύκον έπιες,
    πάλιν τον νουν απώλεσας;

    Ομέρ ο kiamuloπληκτος

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/05/2011

  6. Ομέρ, όταν απευθύνεσαι στον Κιαμούλ πρέπει να είσαι ακριβής και να μην τον μπερδεύεις. Το γνωμικό αυτό έπρεπε να το πεις στην κανονική του μορφή για να το καταλάβει ο άνθρωπος και όχι στη σύγχρονη μονοτονική.

    Δηλαδή:

    Πάλι τὸν καῦκον ἔπιες, πάλιν τὸν νοῦν ἀπώλεσας

    Σχόλιο από Mατσουκάτες | 21/05/2011

  7. ΚΩΦΟΝ ΚΑΜΠΑΝΑΝ ΚΙ΄ΑΝ ΛΑΛΕΙΣ
    ΛΟΛΟΝ ΚΙ΄ΑΝ ΔΕΡΜΕΝΕΥΕΙΣ
    ΕΠΟΥΓΑΛΕΥΤΑ ΠΟΥΛΑΚΙΑΜ ΕΣΕΙΝ ΔΕΝ ΚΙΝΟΥΣΤΟΥΝ, Η ΘΕΙΑΜ Η ΚΕΡΟΞΙΑΒΑ ΕΛΕΕΝ ΠΟΥΛΟΠΟΜ ΠΑΣ ΝΑ ΒΑΛΤΣ ΑΚΙΛ ΣΑ ΒΟΥΔΕΑ,ΑΜΑ ΝΑ ΕΞΕΡΤΣ ΤΑ ΛΟΓΙΑΣ ΠΑ ΧΑΝΤΣ , ΚΑΙ ΤΑ ΒΟΥΔΕΑ ΠΑ ΤΥΡΕΑΝΙΕΙΣ

    Σχόλιο από Kiamul | 21/05/2011

  8. Κιαμούλ, σταμάτα να παίζεις στο κασετόφωνο την ίδια κασέτα, κοίτα στον καθρέφτη και κούνα το κεφάλι σου δυό φορές, μήπως και το τσιμίδι σ’ πάει στη θέση του.

    Ρε μήπως σε χτύπησε ο ήλιος;

    Σχόλιο από Mατσουκάτες | 21/05/2011

  9. Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 22/05/2011

  10. […] ξεκινούσε η πρώτη δημόσια προκήρυξη που εκδόθηκε το 1986 και έθετε τα νέα πολιτικά ζητήματα (Γενοκτονία, […]

    Πίνγκμπακ από Η ριζοσπαστική-δημοκρατική (παλιά)Αργώ και η ρατσιστική-ακροδεξιά (νέα)Αργώ « Πόντος και Αριστερά | 21/05/2013

  11. […] Αύγουστο του 1986 και μπορείτε να τη διαβάσετε από εδώ: https://pontosandaristera.wordpress.com/2011/05/19/1986/ Αυτήν εξέδωσαν αργότερα ως κοινή οι της Πτολεμαϊδας β) […]

    Πίνγκμπακ από -Oι ψεύτες και οι πλαστογράφοι της Πτολεμαϊδας « Πόντος και Αριστερά | 17/05/2016

  12. Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για τα της Πτολεμαϊδας το 1986
    ——————————————————————————-

    ……………
    Βλάσης Αγτζίδης

    Μιας και το πάμε τόσο μακρυά, στις απαρχές της συγκρότησης του ριζοσπαστικού ποντιακού κινήματος μνήμης, καλό θα είναι να διαβάστε την ΠΡΩΤΗ προκήρυξη που έθεσε τα ουσιαστικά ζητήματα του ποντιακού ελληνισμού και εντόπιζε τις ιστορικές εκκρεμότητες: https://pontosandaristera.wordpress.com/2011/05/19/1986/
    ,,,,

    Panagioths Moysiadhs

    Βλάση, επανέρχεσαι στην ανακοίνωση του πολυγράφου την οποία βέβαια η Εύξεινος Λέσχη Πτολεμαΐδας που προηγούμενα είχε αποφασίσει τις εκδηλώσεις μνήμης με παρουσίαση διαφανειών με θέμα ΄΄ Η Ποντιακή Γενοκτονία΄΄, εκτύπωσε σε 10.000 φύλα και διένειμε σ’ όλη την Ελλάδα ακόμα και στα ποντιακά κέντρα… Από την ανακοίνωση όμως του πολύγραφου μέχρι την αναγνώριση της γενοκτονίας 1986- 1994 οκτώ ολόκληρα χρόνια υπάρχει μια άγνωστη Ταπακέρα… Γι αυτή την ταπακέρα θα πρέπει να ενημερωθούν οι νέες προσφυγικές γενιές των Ποντίων ,αλλά και οι μεγαλο παράγοντες του ποντιακού χώρου, που ακόμα πιστεύουν πως ξύπνησαν ένα πρωί στο ελληνικό κοινοβούλιο και αποφάσισαν να αναγνωρίσουν την ΄΄ Ποντιακή Γενοκτονία …΄΄
    Θα ήταν ευγενές και σεμνό όμως στην εκατονταετηρίδα της εκατόμβης μας ,να προτάξουμε το ίδιο αγωνιστικό πνεύμα και την ενότητα που διαμορφώσαμε στην αφετηρία των μεγάλων αγώνων για τα δίκαια του ποντιακού ελληνισμού…
    ———-

    Βλάσης Αγτζίδης

    Panagioths Moysiadhs Δεν έχουμε καμιά διαφωνία στον τρόπο που οργανώθηκε το μαχητικό ποντιακό κίνημα και κατάφερε (έστω με πολλά μεθοδολογικά λάθη και ιστορικές αφαιρέσεις) να φτάσει την αναγνώριση της Γενοκτονίας του Πόντου το 1994… .
    * Βέβαια ποτέ δεν συζητήθηκε ψύχραιμα εκείνη η κρίσιμη περίοδος μετασχηματισμού και πολιτικοποίησης 1985-1994… Αλλά για να γίνει αυτό απαιτούνται προϋποθέσεις που δυστυχώς δεν φαίνεται να υπάρχουν έως αυτή τη στιγμή… .
    *Όσον αφορά την πρώτη προκήρυξη (όπως και τις αμέσως επόμενες) και την αφίσα με το «Πόντος Δικαίωμα στη Μνήμη» του καλοκαιριού του 1986 έχουν μια ιδιαίτερη ιστορική αξία που καλό θα ήταν για λόγους και μόνο ιστορικής καταγραφής να μην αντιμετωπίζουν την παραδοσιακή ποντιακή γκρίνια. Δεν υπάρχει κανένα ζήτημα και τίποτα δεν διακυβεύεται επ αυτού……

    —–

    Βλάσης Αγτζίδης

    Επίσης, όσον αφορά την Πτολεμαϊδα, μου φαίνεται παράξενο πώς και γιατί έχει ξεχαστεί η δική μου άνοδος το καλοκαίρι του ’86. .

    * Όταν, μαζί με τον Δημήτρη τον Σημαιοφορίδη φορτώσαμε το τότε Lada μου με την όντως πρωτοποριακή φωτογραφική έκθεση που είχαμε δημιουργήσει και είχαμε εκθέσει στην Αθήνα (Καλλιθέα). Μαζί μας φέραμε και τις πρώτες προκηρύξεις και ήρθαμε με πραγματικό ενθουσιασμό στην Πτολεμαϊδα γιατί μας το ζητήσατε.

    *Και τις εκθέσαμε και μιλήσαμε δημοσίως σε μια εκδήλωση του συλλόγου σας -πριν το φεστιβάλ σας με τον Χαραλαμπίδη (που παρουσιάζεται ότι τάχα ήταν η πρώτη φορά). Και επιπλέον σας δώσαμε την άδεια και αντιγράψατε την έκθεση -χωρίς βεβαίως να αναφέρετε την πηγή… όπως και την αφίσα με το σύνθημα «Πόντος: Δικαίωμα στη Μνήμη» με το γλυπτό του Χρήστου Μαχαιρίδη, όπου πάλι σβήσατε -χωρίς να καταλάβουμε ποτέ τον λόγο- την υπογραφή του γλύπτη….
    *
    *Επίσης από εκείνη την άνοδο έμεινε στην ιστορία και με πολύ ενδιαφέροντα κείμενα μέσα από τις σελίδες της εφημερίδας «Μάχη» η δική μου αντιπαράθεση με το τοπικό ΚΚΕ, που αντέδρασε στην αναφορά μου περί σταλινικών διώξεων. Αν θυμάμαι καλά αντέδρασε με σκληρό κείμενο του Κωνστντινίδη -που σήμερα βρίσκεται στην Ανταρσύα- για να ακολουθήσει μια δικιά μου σκληρότερη απάντηση. Αυτά πώς και γιατί τα έχετε ξεχάσει;;;

    *Η σύγκρουση αυτή με τους σταλινικούς του ΚΚΕ τότε προκλήθηκε γιατί μια από τις δικές μας διαφορές με την ομάδα Χαραλαμπίδη ήταν ότι μιλούσαμε για ένα τρίπτυχο εκκρεμοτήτων: Γενοκτονία-Σταλινικές Διώξεις-Ελλαδική Συμπεριφορά προς τους πρόσφυγες… Και αυτό ενοχλουσε πολλούς…

    ————–

    Panagioths Moysiadhs

    Θεωρώ υποχρέωσή μου μετά από τις δημοσιεύσεις σου που αναφέρονται στην δημόσιο λόγο που αναπτύχτηκε στην Πτολεμαΐδα να καταθέσω τις απόψεις μου προκειμένου να καταγραφούν τα ιστορικά πεπραγμένα.
    Ενδιαφέρον επίσης θα είχαν οι απόψεις των στελεχών της ΑΡΓΟ όπως ο Χρόνης Αμανατίδης ο οποίος ήταν παρόν σε όλες τις διεργασίες. Σε ότι αφορούν τα της Πτολεμαΐδας υπάρχουν τα φωνητικά και κινηματογραφικά αρχεία τα οποία και θα δημοσιεύσω.
    Τα ιστορικά στοιχεία που καταθέτεις σχετικά με τον Λαμψίδη και Ενεπεκίδη κινούνται σε ένα πλαίσιο ιστοριογραφίας ή απλής αναφοράς και δεν σχετίζονται με την οργανωτική και κινηματική διεκδίκηση της γενοκτονίας.. έτσι όπως αυτή πολιτικοποιήθηκε από τον Χαραλαμπίδη. Ακόμα οι απόψεις που διατυπώνεις σχετικά με τις ιδιοτελείς προθέσεις της ομάδας σε όλα τα επίπεδα νομίζω ότι δεν απηχούν την πραγματικότητα και αδικούν πρόσωπα και πράγματα. Σε αυτό το κίνημα υπήρξαν αγνοί πατριώτες που κινήθηκαν έξω από ιδιοτέλειες και ωφελιμισμούς. Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι μόνο ο πατριωτικός ενθουσιασμός υποκινούσε τα στελέχη στην Πτολεμαΐδα και την Ελλάδα. Κομματικά στελέχη, τα περισσότερα διαγράφηκαν ή αποστασιοποιήθηκαν από τα κόμματα της εξουσίας.. Γι αυτό θα πρέπει να είμαστε ευγενείς όταν αναφερόμαστε σε ανθρώπους που αφιέρωσαν ένα κομμάτι από την ψυχή τους στο ποντιακό. Ένα ιδεολόγημα ευοδώνεται μόνο όταν είναι αυτόνομο και αληθινό. Είναι επίσης υπεραπλούστευση να αποδεχτεί κάποιος ότι οι χιλιάδες πόντιοι διαδηλωτές της Αγίας Σοφίας προς το τουρκικό προξενείο υπήρξαν αποστεωμένες και καθοδηγούμενες μάζες χωρίς συνείδηση και ιδανικά που απλά παρασύρθηκαν από σκοπούμενες ηγεμονίες. Στα μάτια αυτών των ανθρώπων εγώ ένιωσα περήφανος για την καταγωγή και την ταυτότητά μου.
    Η μόνη δύναμη που μας καθοδηγούσε, ήταν το ιστορικό δίκιο και η απαίτηση για ισότιμη αποδοχή του ποντιακού ελληνισμού στις δομές του ελληνικού κράτους. Κάτι που απορρίπτεις ως μη υπαρκτό. Αποτελεί πεποίθησή μου, ανεξάρτητα από επιφυλάξεις και λάθη που μπορεί να έγιναν στην πορεία του αγώνα ,ότι όλοι οι συμπατριώτες μας που βοήθησαν και συνέβαλαν σ’ αυτή την ιστορική προσπάθεια, ήταν αγνοί ειλικρινείς και ενθουσιώδεις. Ίσως γι αυτό επήλθε και η δικαίωση … !
    ——–
    Βλάσης Αγτζίδης

    Panagioths Moysiadhs Kατ’ αρχάς για να γίνει μια σοβαρή συζήτηση θα πρέπει ο κάθε συμμετέχων να μην προβάλλει στον άλλο τα δικά του στερεότυπα και κυρίως να μην θεωρέι ότι ο άλλος έχει μια άποψη που ουδέποτε διατύπωσε. ΠΟΤΕ δεν μείωσα τη σημασία της Ευξείνου Λέσχης Πτολεμαίδας. ΠΟΤΕ!!!…
    Απλώς, καταθέτω τη δική μου εικόνα θεωρώντας ότι έχω μια πληρέστερη εποπτεία για το πως οι νέοι προβληματισμοί γονιμοποιήθηκαν στην Αθήνα -σε διαφορετικά περιβάλλοντα όπου και πήραν κινηματική μορφή- και στη συνέχεια διαχύθηκαν στην υπόλοιπη Ελλάδα με βασικό σταθμό και κέντρο την Πτολεμαίδα….

    ΠΟΤΕ επίσης δεν αμφισβήτησα το ρόλο του Χαραλαμπίδη στη μεγέθυνση αυτών των νέων προσεγγίσεων. Αμφισβήτησα όμως το ρόλο που πρόβαλε ως του «σωτήρα των Ποντίων», του εμπνευστή της ιδέας ότι εκεί έγινε Γενοκτονία, κ.λπ. Αυτά ήταν φαντασιοπληξίες που δεν αντιστοιχούσαν στην πραγματικότητα. Ατά όμως δεν απομειώνουν καθόλου το ρόλο του. Υπήρξε ένα έξυπνο στέλεχος του Πασόκ, που κινήθηκε στα πλαίσια της αντίληψης που είχαν τότε εκείνα τα στελέχη και επιπλέον διέθετε την ευαισθησία για τον Πόντο ένεκα της ποντιακής του καταγωγής. Ευαισθησία που μπόρεσε να εκφράσει πολιτικά λόγω της αντίληψης των Πασόκων για τον Τρίτο Κόσμο, τα αντιιμπεριαλιστικά κινήματα κ.λπ. Χωρίς τον πολιτικό του ρόλο ως μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του Πασόκ, την αρχική αξιοποίηση των πασόκων συνδικαλιστών (που τον αντιμετώπιζαν με δέος) και την ύπαρξη μιας ομάδας ευαίσθητων και αποφασισμένων νέων Ποντίων, οι νέοι αυτοί προβληματισμοί θα είχαν μείνει στο περιθώριο…. …

    Μόνο που τότε εμείς οι «άλλοι» ούτε Πασόκοι είμασταν, ούτε κανένα δέος μας προκαλούσε η ιδιότητα του μέλους του Εκτελεστικού Γραφείου, ούτε είχαμε τις ίδιες πολιτικές φιλοδοξίες. Γιατί η πολιτική μας προέλευση ήταν αντι-πασόκ και πιο ριζοσπαστική. Γι αυτό και δεν υπήρχε καμιά αναστολή να κρύψουμε την ύπαρξη των σταλινικών διωγμών ή να συγκαλύψουμε τον ελλαδίτικο ρατσισμό. …Και γι αυτό πολύ νώρίς, από την άνοιξη του ΄86, τα «σπάσαμε» με τον Χαραλαμπίδη και την ομάδα του και ακολουθήσαμε αυτόνομη πορεία. Και στη συνέχεια δημιουργήσαμε την ‘Αργώ» μαζί με εξαιρετικούς νέους Πόντιους από την ΕΣΣΔ.
    Επίσης, μετά το 1988 δεν μπορώ να αποκρύψω το γεγονός ότι ο παλαιός ποντιακός οργανωμένος χώρος αποδέχτηκε τους νέους προβληματισμούς και πάλεψε γι αυτούς καθώς και την ύπαρξη ενός λόμπι Ποντίων βουλευτών (Καστανίδης, Κατσανέβας, κ.ά.) που αύξησαν κατά πολύ την πολιτική δυναμική των νέων αιτημάτων… …

    Όλη μας η συζήτηση λοιπόν αφορά την περίοδο 1986-1988 (έως το Β’ παγκόσμιο Ποντιακό Συνέδριο)… Και για αυτή την περίοδο έχω καταθέσει τη δική μου εμπειρία με απόλυτη σαφήνεια….

    ——-

    Σχόλιο από Βλάσης Αγτζίδης | 16/03/2019


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: