Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Ένα νέο περιοδικό γεννήθηκε….

…και πιθανόν να καλύψει το κενό!

Μια παλιά ιδέα που γεννήθηκε από την κοινή διαπίστωση (από τη σημιτική εποχή) ότι ο χώρος των κοινωνικών επιστημών κυριαρχείται από μειοψηφικές ομάδες φονταμενταλιστών, που κολλημένες στην εξουσία με πρόσχημα τον «αντιεθνικισμό», έχουν επιβάλλει έναν ιδιότυπο αποκλεισμό όσων θεωρούν διαφορετικούς, τους οποίους και συμπεριέλαβαν στις αυθαίρετες Μαύρες Λίστες τους….

Φυσικά τα κέρδη τους ήταν (και είναι) πολλά! Εκτός από την προνομιακή συνδιαλλαγή με την εξουσία, κερδίζουν θέσεις και αξιώματα αποκλειστικά λόγω αυτής της σχέσης, προσπορίζονται πόρους κ.λπ.

Στη δημιουργία αυτού του περιοδικού οδήγησε η ανάγκη να υπάρξει η δυνατότητα έκφρασης όσων έχουν αποκλειστεί, καθώς και η ανάγκη να  υπονομευτεί ο αυταρχικός και εξουσιαστικός  τρόπος με τον οποίο οι συγκεκριμένοι κύκλοι επιβάλλονται στο δημόσιο λόγο.

Έτσι πραγματώθηκε η πρώτη απόπειρα άρθρωσης ενός εναλλακτικού επιστημονικού λόγου με το νέο περιοδικό «Λόγιος Ερμής¨. Το μέλλον θα δείξει εάν θα ευοδωθεί τελικά η πρόθεση όσων το εμπνεύστηκαν και το πρότειναν, για να υπάρξει στο δημόσιο χώρο μια πλατφόρμα ανοιχτής επιστημονικής συζήτησης χωρίς αποκλεισμούς και φανατισμούς… Για να εκδοθεί αυτό το περιοδικό προηγήθηκε η δημιουργία μιας μη κερδοσκοπικής εταιρείας με το όνομα Εταιρεία Μελέτης Ελληνικού Πολιτισμού (Ε.Μ.Ε.Π).

Πάντως οι κίνδυνοι  να εξωκοίλει  το εγχείρημα είναι πολλοί. Επικρέμαται η απειλή στο περιοδικό, να χρησιμοποιηθεί η ιστορία και οι κοινωνικές επιστήμες με λαϊκιστικό τρόπο. Θα μπορούσε, ακόμα χειρότερα, να λάβει εμφυλιοπολεμικό προσανατολισμό, κάτι που ευνοούν οι πονηροί καιροί που ζούμε. Δυστυχώς ο βολικός φανατισμός χαρακτηρίζει την εποχή μας, επιφέρει αποκλεισμούς, «μπετονάρει» τον οποιοδήποτε χώρο και εξασφαλίζει την κηδεμονία από τίνες.

Θα ήταν όμως ήττα πρώτου μεγέθους, εάν η νέα αυτή εκδοτική απόπειρα πορευτεί σε αυταρχικούς δρόμους περιορισμένους από ιδεοληψίες, δομικά αντίστοιχες μ’  αυτούς της «ομάδας Λιάκου» και λοιπών συναφών τάσεων. Δρόμους που δοκιμάστηκαν και ευτέλισαν το δημόσιο λόγο,  που ενόχλησαν τα μάλα και επέφεραν πλείστα όσα προβλήματα στη επιστημονική σκέψη…

Ας ελπίσουμε ότι ο «Λόγιος Ερμής» θα πορευτεί στα ήρεμα νερά του ορθού λόγου και θα αποφύγει τους σκοπέλους του εύκολου λαϊκισμού  και της απλοϊκής σχηματοποίησης.

Το νέο αυτό περιοδικό παρουσιάζεται στη Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου, 7.00 μ.μ. στην Παλαιά Βουλή, Σταδίου 13, Αθήνα. Θα μιλήσουν: Παναγιώτα Βάσση, Γιώργος Καραμπελιάς, Βασίλης Καραποστόλης, Γιώργος Κοντογιώρης, Σωτήρης Σόρογκας. Το συντονισμό θα κάνει ο Νίκος Ξυδάκης.

Και όπως αναγράφεται στην ανακοίνωση: «Στην εκδήλωση αυτή η Ε.Μ.Ε.Π. θα παρουσιάσει τους στόχους και την λειτουργία της. Προτίθεται να αναλάβει ένα συστηματικό έργο σε τομείς όπως η ιστορία, η γλώσσα, ο λαϊκός και λόγιος πολιτισμός, η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, η σχέση με άλλους πολιτισμούς, με στόχο να οργανώνει ημερίδες, συνέδρια και συναντήσεις, να παρεμβαίνει στο διαδίκτυο και τον Τύπο. Στα πλαίσια αυτά, η Ε.Μ.Ε.Π. προχώρησε στην έκδοση του νέου Λόγιου Ερμή, ενός τετραμηνιαίου επιστημονικού περιοδικού, στον χώρο της ιστορίας, των ανθρωπιστικών σπουδών και της τέχνης. .….»

 

Advertisements

13/02/2011 - Posted by | -Γραμματεία, -Διάφορα, -Ιστολόγια, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -Περί έθνους, -Πολιτική

8 Σχόλια »

  1. «θα πορευτεί στα ήρεμα νερά του ορθού λόγου»
    Αυτό είναι τουλάχιστον υπεραπλουστευτικό. Αν διαβάσετε, ας πούμε, τα γραπτά του Σατωμπριάν λίγο, λίγο ξαναλέω, μετά την Γαλλική Επανάσταση, θα δείτε πόσο ξέχειλη έννοια είναι αυτός ο υπέροχος ορθός λόγος, που άλλωστε είναι, όπως είναι πασίγνωστο, μία μέθοδος, μία τεχνική και τίποτε παραπάνω.

    Οπότε, εγώ να ευχηθώ αντ’αυτών να κινηθεί με πνεύμα νηφαλιότητας, κριτικό και αντικομφορμιστικό… 🙂
    Αυτά και να με συγχωρείτε…

    Σχόλιο από philalethe00 | 13/02/2011

  2. Tο πόσο ολισθηρός είναι ο δρόμος που έχουν πάρει κάποιοι, μεταξύ αυτών και ο μεγάλος Μίκης φαίνεται στο παρακάτω άρθρο:

    «Σπίθα, Τιμή, Χρυσή Αυγή;»

    Σχόλιο από Danaos | 13/02/2011

  3. Να διαβαστεί το άρθρο του Βρυώνη που έχει ως θέμα το «Έθνος και τον εθνικισμό».

    Σχόλιο από akritas | 13/02/2011

  4. Έχω την εντύπωση ότι κάτι πάτε να κρύψετε. Για παράδειγμα, το κάλεσμα για την παρουσίαση έχει και άλλα. Όπως: » Το εγχείρημα αυτό έρχεται σε μία κρίσιμη στιγμή, όπου η κατεστημένη διανόηση προσπαθεί με κάθε τρόπο (από τα πανεπιστήμια μέχρι τις τηλεοπτικές σειρές) να επιβάλλει στον ελληνικό λαό όλες τις ανιστόρητες θεωρίες της για το ελληνικό έθνος, την δήθεν «φαντασιακή κατασκευή» του και την ωραιοποίηση της Τουρκοκρατίας και της Φραγκοκρατίας. Προφανής στόχος η κάμψη του πατριωτικού και αντιστασιακού φρονήματος των Ελλήνων, απαραίτητη προϋπόθεση για την εκ νέου υποταγή τους.»

    Μήπως τελικά δεν είναι αυτό που πολύ ωραία περιγράφετε στην αρχή, αλλά απλώς ακόμα μια τελείως πολιτικοποιημένη δραστηριότητα της ομάδας του κ. Καραμπελιά που ήδη αφελώς έχει αυτοεκτεθεί;

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 14/02/2011

  5. Σχόλιο από Danaos | 15/02/2011

  6. Κάτι συμβαίνει εδώ: Σχετικά με την «πολιτική της οργής»

    του Νικόλα Σεβαστάκη

    Χαρακτικό του Όττο Νίκελ, από το λεύκωμα «Πεπρωμένο» (1930)
    Έχουμε μιλήσει πολλές φορές για το πολιτικό παιχνίδι με τους κοινωνικούς φόβους που παίζεται στο όνομα μιας «ηθικής της ευθύνης». Αυτό το παιχνίδι έχει τους επαγγελματίες, τους χορηγούς, τους λειτουργούς του στα μέσα επικοινωνίας και στο χώρο της διανόησης. Σχηματικά λέμε ότι αυτός είναι ο χώρος του Μνημονίου, το πεδίο στο οποίο κινούνται, με διαφορετικές ταχύτητες και εντάσεις, όλες εκείνες οι φωνές που πιστεύουν ότι η οριστική υπέρβαση της Μεταπολίτευσης (το περιβόητο finis) πρέπει να είναι μια φυγή προς τα εμπρός με όρους ανταγωνισμού, απελευθέρωσης της επιχειρηματικότητας, εργασιακής και κοινωνικής πειθάρχησης σε μια ανώτερη καπιταλιστική «ορθολογικότητα».

    Έχει ωστόσο ενδιαφέρον ότι, από μια άλλη πλευρά, κάποιες πολύ διαφορετικές δυνάμεις προβάλλουν με τη σειρά τους την ίδια επιθυμία υπέρβασης. Μοιράζονται ένα αντίστοιχης δραματικότητας ανορθωτικό-εξυγιαντικό πάθος. Μόνο που αυτές οι φωνές ομνύουν, όπως ισχυρίζονται, στο αντι-σύστημα και όχι στο σύστημα. Εμφανίζονται όλο και πυκνότερα ως ένα κομμάτι του κόσμου της διαμαρτυρίας και της λαϊκής αγανάκτησης. Σε ένα μπλογκ διεξάγεται αυτές τις μέρες μια «ψηφοφορία» με θέμα: σε ποιων τα σπίτια θέλετε να διαδηλώσετε περισσότερο; Από κάτω έχει μια σειρά ονομάτων ηγετικών στελεχών από τα δυο μεγάλα κόμματα. Το συγκεκριμένο μπλογκ είναι εξάλλου ένας από τους σπόνσορες της πρωτοβουλίας με το μεγαλειώδες όνομα «Κίνημα Λαού» η οποία διαδήλωσε έξω από το σπίτι του Άκη Τσοχατζόπουλου και του Σημίτη.

    Δεν είναι μόνο η συγκεκριμένη περίπτωση. Εδώ και πολλούς μήνες διαμορφώνεται μια πολυσυλλεκτική και ρευστή «παράταξη» των όσων λένε ότι δεν θέλουν να ανήκουν σε παρατάξεις, των όσων ισχυρίζονται ότι είναι ελεύθεροι ή ανεξάρτητοι ή ακηδεμόνευτοι Έλληνες. Η «φιλελεύθερη» δημοσιολογία κάνει τα πάντα για να ταυτίσει αυτή την ιδιαίτερη αντι-πολιτική δυναμική με τα διαφορετικής λογικής κινήματα κοινωνικής ανυπακοής και τις μορφές κινηματικής παρέμβασης της Αριστεράς. Αλλά και κάποια τμήματα της Αριστεράς θεωρούν ότι μπορεί και πρέπει να υπάρξει μια ενιαία μετωπική συσπείρωση με τους πάντες στη βάση Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο. Το θέμα έχει κρίσιμη σημασία καθώς ο χώρος της αντιπολιτικής αφύπνισης εμφανίζεται να ενσωματώνει επιλεκτικά αριστεροφανή αντι-ολιγαρχικά συνθήματα σε μια βάση που δεν έχει τίποτα το αριστερό.

    Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος. Με ποια ακριβώς έννοια άραγε είναι αριστερή η χύμα αντικλεπτοκρατική ρητορική; Η ίδια συνθηματολογία θα μπορούσε να εκπορεύεται από ένα Tea Party ή από οποιοδήποτε μόρφωμα της νέας «λαϊκής δεξιάς», όπως αυτά που ανθίζουν στη Βόρεια και στην Ανατολική Ευρώπη. Ένα ακόμα παράδειγμα: πως μπορεί να υπάρξει συνεννόηση με φωνές οι οποίες διαβάζουν τη νεοφιλελεύθερη διακυβέρνηση με όρους ξενοκρατίας και εθνικής προδοσίας; Από μια άποψη, τα «αμερικανο-εβραϊκά συμφέροντα», οι «εθνικές προδοσίες», η «διάλυση του κράτους μας», το κυνήγι του κλέφτη και του λαμόγιου, όλα αυτά τα θέματα και οι αντίστοιχες ευαισθησίες δεν ανήκουν παρά σε έναν κοινό τόπο πολύ κοντινό στο ακροδεξιό αυτονόητο. Και επειδή έχουμε κορεστεί από τους διάφορους ιεροκήρυκες του αυτονόητου και από τους κήνσορες της «κοινής λογικής», χρειάζεται να ξανασκεφτούμε σοβαρά το στοιχειώδες: ότι υπάρχουν διαφορετικές λογικές κοινωνικού κινήματος, λαϊκού ακτιβισμού, αντιφιλελεύθερου λόγου. Και μια πολύ πλούσια ιστορική εμπειρία διδάσκει ότι υπάρχουν επίσης ποικίλες — και ασύμβατες μεταξύ τους– εκδοχές αντικαπιταλισμού και ριζοσπαστισμού. Ότι μια άβυσσος χωρίζει την κριτική αμφισβήτηση του συμβατικού κοινοβουλευτικού παιχνιδιού από τις καισαρικές και αυταρχικές επιθυμίες με «αμεσοδημοκρατική» μεταμφίεση.

    Εδώ ωστόσο ξανασυναντούμε το πρόβλημα της «ευκολίας» και της απήχησης. Πολλά από τα σχήματα και τις εικόνες που εξαπλώνονται στο έδαφος της κοινωνικής μας κρίσης διαθέτουν μια μαγική δύναμη διείσδυσης στα συναισθήματα ευρύτερων στρωμάτων. Αναφέρομαι σε σχήματα του τύπου οι Γερμανοί τραπεζίτες και ο ελληνικός λαός, η δειλία και η τόλμη, οι δυνάστες και οι δυναστευόμενοι, οι κλέφτες και τα θύματά τους, οι ξεπουλημένοι και οι αδιάφθοροι. Μια συγκεκριμένη «πολιτική» της οργής μπορεί και να χτιστεί με τα υλικά της οικείας παραπλανητικής εθνικής θυματοποίησης που χρησιμοποιεί το κοινωνικό ζήτημα ως συμπλήρωμα μιας αντίληψης περί εθνικής ακεραιότητας και ελληνικής τιμής.

    Το παράδοξο είναι άλλωστε ότι αυτός ο λόγος αντιγράφει πιστά την ηθικολογία των δυνάμεων της «αναμόρφωσης διά της λιτότητας». Μοιάζει με «αντισυστημική» αντανάκλαση της ρητορικής περί διαφθοράς και παρακμιακού πολιτικού συστήματος. Αλλάζουν απλώς τα πρόσημα και τα υποκείμενα που εκπροσωπούν την «ηθική σήψη».

    Αυτό που συμβαίνει πλέον είναι ότι η κυρίαρχη γραμμή προσαρμογής στα κελεύσματα των αγορών οξύνει τα αισθήματα αδυναμίας και ασφυξίας σε τμήματα της κοινωνίας. Σε αυτό το έδαφος ξεφυτρώνουν γραφικές σωτηριολογίες και λογής εθνικο-ανορθωτικές δημαγωγίες. Ωστόσο τα όρια υπάρχουν και υπογραμμίζονται από τα ίδια τα σκληρά πολιτικά γεγονότα: από τη στιγμή που για κάποιους είναι της ίδιας τάξεως γεγονός η «εισβολή του ΔΝΤ στην πατρίδα» και η «Υπατία», δεν χωρούν κριτικές αφωνίες, πόσο μάλλον κατανόηση. Εκτός και αν στο όνομα του ανοίγματος σε όλες τις αντιστάσεις ο αριστερός πολίτης λησμονήσει ότι άλλο νεοφιλελευθερισμός και άλλο… νεοοθωμανισμός.

    Ο Νικόλας Σεβαστάκης διδάσκει στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ

    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=604597

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 15/03/2011

  7. […] και ανοιχτού περιοδικού. Αυτό που τελικά έγινε ( Ο Λόγιος Ερμής) καπελώθηκε πλήρως και αυταρχικά  με ένα […]

    Πίνγκμπακ από -Ένα νέο περιοδικό που ίσως τα πάει πολύ καλύτερα…. « Πόντος και Αριστερά | 17/12/2012

  8. ——————————————————————————–
    ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΓΩΠΑΘΟΥΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ
    ——————————————————————————–
    
    «Γκιντί οπαδοί της αδικίας και της ατιμίας»
    Κυριακή, 20 Φεβρουάριος 2011 12:30ΙσοκράτημαE-mailΕκτύπωσηPDF
    Share
    inShare
    Download SocButtons
    Ο Γιώργος Μιλτ. Σαλεμής σχολιάζει

    «Γκιντί πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας οπαδοί της αδικίας κι ατιμίας»
    ( ουαί, γιούχα, πουλημένα κρέατα της τυραγνίας…)
    Μακρυγιάννης

    Διαφωτισμός και αντι- διαφωτισμός

    Τη Δευτέρα, στις 14 τρέχοντος μηνός, έγινε, η παρουσίαση του καινούργιου περιοδικού «Νέος Ερμής ο Λόγιος». Πρόκειται για ένα περιοδικό, και την ομώνυμη εταιρεία, που φιλοδοξεί να πρωτοστατήσει σε έναν νέο ελληνικό διαφωτισμό. Ανεξάρτητα από τις όποιες επιφυλάξεις έχει ο καθένας για τον Γ. Καραμπελιά που ηγείται της προσπαθείας – επιφυλάξεις που εδράζονται στη συνηθισμένη του τακτική να χρησιμοποιεί τους άλλους και τα κείμενα των άλλων ως συμπληρώματα των δικών του επόψεων αλλά και στην εγγενή και αποδεδειγμένη του αδυναμία να ηγηθεί σχημάτων ευρύτερα του «εγώ» του – δεν μπορεί να αρνηθεί την ανάγκη για έναν νέο ελληνικό διαφωτισμό. Επίσης κανένας δεν μπορεί ν’ αρνηθεί την αξία των ανθρώπων που πλαισιώνουν την προσπάθεια αυτή αλλά και την αξία του ίδιου του Καραμπελιά ως εκδότη και μαχητή. Θα ευχηθούμε λοιπόν καλή επιτυχία και θα χαρούμε αν ο Καραμπελιάς άρει τις επιφυλάξεις μας.
    ……………………..
    …………………….
    http://www.antifono.gr/portal/%CE%A0%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B5%CE%B3%CE%B3%CE%B9%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/%CE%99%CF%83%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1/2664-%CE%93%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CF%84%CE%AF-%CE%BF%CF%80%CE%B1%CE%B4%CE%BF%CE%AF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%AF%CE%B1%CF%82.html

    Σχόλιο από Άρης | 24/10/2013


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: