Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Τα «αντιδραστικά κάλαντα»

image002.jpg Στην «Καθημερινή» της 29ης Δεκεμβρίου 2007 δημοσιεύτηκε ένα ενδιαφέρον κειμενάκι του Βλάση  Αγτζίδη για τα κάλαντα στις σοβιετικές ελληνικες κοινότητες την περίοδο του μεσοπολέμου. Επίκαιρο, με μια έννοια, λόγω των γιορτών αλλά και αποκαλυπτικό ως ένα σημείο για τα όρια της τεχνητής απόπειρας εξάλειψης του θρησκευτικού συναισθήματος.

Αυτά που συνέβησαν στη Σοβιετική  Ένωση του μεσοπολέμου μας  ενδιαφέρουν πολύ!

Πρωτίστως γιατί εκεί χάθηκε το στοίχημα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης και γιατί επικράτησαν πολιτικές που βαρύνονται με πρωτοφανείς kitap.jpgανθρωποθυσίες. Και ένα από τα θύματα ήταν και οι ανθούσες -έως το 1937- ελληνικές κοινότητες που με έναν πρωτοποριακό τρόπο και για τα ελληνικά πολιτικά πράγματα, επιχείρησαν έναν τολμηρό μετασχηματισμό.

Η παρακάτω ανταπόκριση από το το ελληνικό χωριό Πεσκαρτάς της Αμπχαζίας,  με τον τίτλο «Αντιθρησκευτική βραδιά» δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα εκείνης της εποχής «Κόκινος Καπνας». Είναι γραμμένη στη δημοτική γλώσσα και στο 20γράμματο αλφάβητο. Η αντικατάσταση της καθαρεύουσας από τη δημοτική και του 24γράμματου αλφάβητου από το 20γράμματο (υπάρχει μόνο ένα -ι-, ένα -ο-  καταργούνται οι δίφθογγοι και τα διπλά γράμματα -ξ- και -ψ- αντικάθίστανται με το -κς- και το -πς- ενώ το -υ- χρησιμοποιείται στη θέση του -ου- Καταργείται επίσης το -σ- και χρησιμοποιείται το -ς- ενώ στη μεγαλογράμματη γραφή το -Σ-) έγινε το 1926 σε συνέδριο που αντιμετώπισε  το γλωσσικό ζήτημα.

Η μεταρρύθμιση αυτή  ήταν αποτέλεσμα την κυριαρχίας των Ελλήνων κομμουνιστών και της υλοποίησης ακόμα και των πλέον ακραίων αντιλήψεων που είχαν επωαστεί στους κόλπους του δημοτικισμού.

.
Τα όσα συνέβησαν  στην ΕΣΣΔ το μεσοπόλεμο αρχίσαμε να τα παρουσιάζουμε [ΕΔΩ]…
.
imgp0038.JPG
.

Η ιστορία των πολυάνθρωπων ελληνικών κοινοτήτων στη Σοβιετική Ενωση του μεσοπολέμου έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Τόσο σε επίπεδο πολιτικής ιστορίας, όσο και σε θέματα που άπτονται των πολιτισμικών επιλογών. Στις περιοχές εμφανίστηκε ένα μοναδικό φαινόμενο. Οι Ελληνες κομμουνιστές κατέλαβαν την εξουσία και την άσκησαν για μια περίπου εικοσαετία. Προσπάθησαν να εφαρμόσουν την ευρύτερη σοβιετική πολιτική, καθώς και τις πλέον τολμηρές προτάσεις των ελλαδικών συντρόφων τους.

Οι νέοι σοβιετικοί θεοί

imgp00991.jpgΟι Σοβιετικοί προσπάθησαν να εξαλείψουν τις παλιές θρησκευτικές λατρείες από την επικράτειά τους. Ομως, δεν τα πολυκατάφεραν! Αφού προσπάθησαν στη θέση των παλιών θεών να βάλουν τους νέους και αφού αντικατέστησαν τις εκκλησίες, τα τζαμιά και τα βουδιστικά τεμένη με τα Μαυσωλεία… στο τέλος κατέρρευσαν, και οι παλιοί θεοί επέστρεψαν πολύ ισχυρότεροι!

Εχει ενδιαφέρον η αντικληρικαλιστική πολιτική των Σοβιετικών όπως εκφράστηκε στις μεγάλες ελληνικές σοβιετικές παρευξείνιες κοινότητες (πριν ο σταλινισμός σαρώσει τα πάντα στον διάβα του μετά το ’37).

Η άρνηση της θρησκείας και η καταδίωξη της χριστιανικής λατρείας στις ελληνικές περιοχές του Καυκάσου και της Νότιας Ρωσίας υπήρξε βασική επιδίωξη του κόμματος και της νέας ελληνικής καθεστωτικής διανόησης.

Οι ελληνικές κομματικές οργανώσεις, καθώς και ο ελληνικός σοβιετικός Τύπος θεωρούσαν ως ύψιστο ιδεολογικό καθήκον τους τη συστηματική αντιθρησκευτική προπαγάνδα για την αντιμετώπιση των προκαταλήψεων, όπως θεωρούσαν, του πληθυσμού.

Ο ελληνικός εκδοτικός οίκος «Κομμουνιστής», που έδρευε στο Ροστόβ επί του Ντον, είχε εκδώσει προπαγανδιστικό βιβλίο για τον αντιθρησκευτικό αγώνα με τίτλο «Αντιθρησκευτικό εγχειρίδιο για τους χωρικούς».

«Αντιθρησκευτικές γιορτές»

Η αντιθρησκευτική στάση εκφράστηκε με άρθρα στις ελληνικές καθεστωτικές εφημερίδες, τα οποία αποδείκνυαν τον αντιδραστικό χαρακτήρα της θρησκείας και με dsc04586.JPGκαταγγελίες, σε περιπτώσεις εκδήλωσης του θρησκευτικού αισθήματος. Με δημοσίευση αντικληρικών άρθρων, αλλά και ποιημάτων και πεζογραφημάτων, επιχειρήθηκε η αντικατάσταση της θρησκευτικής πίστης από τη σοσιαλιστική. Το σύνθημα ότι η θρησκεία ήταν το «αφιόνι του λαού», που εμφανίστηκε μαζί με την ατομική ιδιοκτησία και μόνο κακό προκαλούσε στους εργαζόμενους, αποτελούσε τη μόνιμη επωδό στις αναφορές περί θρησκείας. Το κόμμα άρχισε να οργανώνει στα ελληνικά χωριά «αντιθρησκευτικές γιορτές»…

Για να αποδειχθούν οι βλαβερές συνέπειες της θρησκευτικής συμμετοχής του ελληνικού πληθυσμού, χρησιμοποιούνταν το επιχείρημα ότι κατά τη διάρκεια των διαφόρων γιορτών και ειδικά του Πάσχα οι χωρικοί δεν συμμετείχαν στις αγροτικές εργασίες και ότι στα ελληνικά χωριά άρχιζαν ατελείωτα γλέντια. Βασικός άξονας του αντιθρησκευτικού αγώνα ήταν η καταπολέμηση με κάθε τρόπο όλων των θρησκευτικών συνηθειών, όπως για παράδειγμα η συνήθεια του αγιάσματος, τα κάλαντα, οι λειτουργίες, η περιποίηση των εκκλησιών κ.λπ.

Επίσης, έπρεπε να καταπολεμηθεί η επιρροή των ιερέων, τους οποίους αποκαλούσαν «μάντηδες», στους αγροτικούς πληθυσμούς. Η επίθεση κατά των θρησκευτικών παραδόσεων έφτασε σε υπερβολικές ακρότητες, όπως η απαγόρευση των παιδιών να λένε τα κάλαντα, τα οποία θεωρούνταν αντιδραστικά. Υποστηριζόταν ότι ήταν οι βλαβερές συνήθειες, της παλιάς κοινωνίας και του αστικού καθεστώτος και επιπλέον ήταν οι «αντιδραστικές εκδηλώσεις των ηττημένων καπιταλιστών», κάτι που για την ΕΣΣΔ ήταν προσβολή και «εμπόδιο στη σοσιαλιστική οικοδόμηση».

* Ο κ. Βλάσης Αγτζίδης είναι διδάκτωρ σύγχρονης Ιστορίας. Μελέτησε τις ελληνικές σοβιετικές κοινότητες την περίοδο του μεσοπολέμου.

.

Πατήστε κλικ πάνω στο κείμενο για να το διαβάσετε!

.

imgp0038.JPG

.

φωτογραφίες:

πρώτη: «Αντιθρησκευτική βραδιά«.  Από την ελληνο-σοβιετική εφημερίδα «ΚΟΚΙΝΟΣ ΚΑΠΝΑΣ» που εκδιδόταν στο Σοχούμι του Καυκάσου (Αμπχαζία-Γεωργία) τη δεκαετία του ’30.

δεύτερη: «Δεν πέθανες, όχι!΄»  Σε αφιέρωμα για την επέτειο του θανάτου του Λένιν από την εφημερίδα «Κόκινος Καπνάς» που εκδιδόταν στο Σοχούμι του Καυκάσου

τρίτη: Ελληνικές κομματικές σοβιετικές εφημερίδες του μεσοπολέμου. Η έκδοσή τους θα απαγορευτεί το ’37 και οι περισσότεροι άνθρωποι του ελληνικού Τύπου θα πεθάνουν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Σιβηρία. (Eξαιρέστε μόνο την εφημερίδα «Νέος Δρόμος» που εκδόθηκε στην Τασκένδη τη δεκαετία του ’50 από πολιτικούς πρόσφυγες του Εμφύλιου)

τέταρτη: «Στην αντιθρησκευτική προπάγανδα περισσότερη προσοχή«. Θεωρητικό πολιτικό  καθοδηγητικό κείμενο από τον «ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΠΝΑ». Μεταξύ άλλων διαβάζουμε: » Δεν πρέπει να ξεχάσουμε, πώς οι εχτροί του λαού, οι προδότες της πατρίδας, οι τροτσκιστικο-μπουχαρινικοί δολοφόνοι είχαν στενή συνάφεια με τους αντιπροσώπους των διαφόρων θρησκειών μαζί με τους οποίους διεξάγανε τις απάνθρωπες δουλειές τους….»

3_1024_768.jpg

πρωτοδημοσιεύτηκε Ιανουάριος 3, 2008. Μετά στις 24-12-2008, στις 25-12-2009.

-Για την τελευταία πρωτοχρονιά στις πατρίδες της Ανατολής, δείτε στην Άγονη Γραμμή

Κάλαντα από διάφορα μέρη των Ελλήνων μπορείτε να δείτε στο Μανιτάρι του Βουνού

Διαβάστε και τα σύγχρονα «κάλαντα του λαού»: http://faros.wordpress.com/2011/12/24/kalanta/

Advertisements

24/12/2010 - Posted by | -Διάφορα, -Ιδεολογικά, -Νεοπαγανισμός, -Σταλινικές Διώξεις, Αντισημιτισμός

152 Σχόλια »

  1. Μετά από αυτά, ακούγεται παράξενα εκείνο το «εκεί χάθηκε το στοίχημα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης…»

    Σχόλιο από Πάνος | 03/01/2008

  2. Πολύ ενδιαφέροντα ιδίως όσα αναφέρονται στην δική σου παραπομπή. Αλήθεια πού χώρεσε τέτοια εγκληματική δράση εκ μέρους της κομματικής Ορθοδοξίας( Δημοκρατικής ανορθοδοξίας)

    Σχόλιο από Νέαρχος Γαλανάκης | 03/01/2008

  3. Σχετικά γνωστά πολλά απ’ αυτά.

    Φυσικά και χρειάζονταν αρκετές πολιτικές πρακτικές κριτικής στάσης, όχι τόσο στο περιεχόμενο της κάθε πίστης, αλλά σε πλευρές που απανθρωποποιούσαν τη ζωή.

    Τέτοιες πλευρές π.χ. στη Ρώσικη Ορθοδοξία είχε ασκήσει ο Ντοστογιέφσκι δια της λογοτεχνείας, ο Ιωάννης της Κροστάνδης δια της ποιμαντικής του, ο ιερέας Πετρώφ κατά τη δίωξή του, πολλοί νηπτικοί ασκητές. Όμως για μια τόσο μεγάλη χώρα ήταν λίγοι.

    Δεν μπορούσαν δηλ. να ανακόψουν τη λαίλαπα της εκμετάλευσης και της στυγνής κρατικιστικής ολιγαρχίας.

    Από την άλλη μεριά δεν κατάφεραν να μπολιάσουν το νέο επαναστατικό ρεύμα, τόσο που να χρειαστεί π.χ. ο Μπερδιάγιεφ να ειναι ηγέτης στη μεγάλη Οκταβριανή επανάσταση και όχι αυτο-εξόριστος στη Γαλλία.

    Η κατάρευση και των αμεσοδημοκρατικών σοβιέτ πολύ νωρίτερα από το Μεσοπόλεμο, ήταν το προανάκρουσμα γεγονότων σαν αυτά που αναφέρετε. Και όταν ενός λαού του πληγώνεις την ψυχή – πίστη, τότε ό,τι και να κάνεις με το στομαχι ή το νου του, είσαι ιστορικά τελειωμένος… αργά ή γρήγορα.

    Και φτου πάλι από την αρχή σε παγκόσμιο επίπεδο…

    Σχόλιο από manitaritoubounou | 03/01/2008

  4. Να υποθέσω οτι κατά τον συγγραφέα δεν υφισταται καθηκον -για τους Μαρξιστες- καταπολέμησης
    των θρησκευτικών δεισιδαιμονιών (χωρις βεβαια υπερβολές που πιθανόν να εχουν αντιθετα αποτελέσματα…)
    Για παραδειγμα το εδώ »οπιο» αυτών που εχουν κυριλεκτικά Ξεσαλώσει με τα θαματα και τα ταματα και την εκμεταλευση των πιστών και τις΄»Δεξιές του Κυρίου » και τις αρλουμπες των »νεοορθοδόξων» κλπ θα επρεπε η εδώ Αριστερα να τους θαυμαζει εν ειδει Λιανας ;

    Και δεν θαπρεπε , επιτελους -τσοα χρονια μετα τον Μεσαιωνα – να ξεφυγουμε για λίγο απο τον θρησκευτικό φανατισμό και σκοταδισμό;

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 03/01/2008

  5. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα τηλεθαυματος ήταν, κατά «την 17-2-2001, η κάλυψη απ’ το κανάλι Star Channel της είδησης για τα «δάκρυα» που εμφανίσθηκαν σε δυο εικόνες του Αγίου Χαραλάμπους στην ομώνυμη εκκλησία στην Λάρισα. Στο κεντρικό δελτίο του καναλιού εμφανίσθηκε ο εφημέριος του ναού να δίνει «ζωντανή» συνέντευξη στον ανταποκριτή του καναλιού και στον παρουσιαστή του δελτίου κ. Τερενς Κουικ. Σε αυτήν περιέγραφε και ερμήνευε ταυτόχρονα το συμβάν: Οι εικόνες, που μέχρι τότε βρίσκονταν στο υπόγειο του ναού, δάκρυσαν γιατί ο Άγιος Χαράλαμπος ήταν λυπημένος με τα βάσανα και τις δοκιμασίες του ποιμνίου του. Σε ερώτηση του κ. Κουίκ να διευκρινίσει σε ποια ακριβώς βάσανα αναφέρεται, ο εφημέριος απάντησε ότι οι εικόνες δάκρυσαν γιατί ο Άγιος διαμαρτύρεται για την ανέγερση γειτονικού ναού από τους μάρτυρες του Ιεχωβά. Καθ’ όλη τη διάρκεια της προβολής του στόρι οι δημοσιογράφοι αντιμετώπισαν το συμβάν δίχως κάποια αποστασιοποίηση η κριτικό πνεύμα, εξέλαβαν το θαύμα ως δεδομένο»

    Απο εδώ :
    https://pontosandaristera.wordpress.com/2007/07/01/16-6-2007/

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 03/01/2008

  6. Άγια, σόφρωνα κι ορθά τάπε το Μανιτάρι
    και του Μπερντιάγεφ έφερε τη δόξα και τη χάρη
    Μην έχει νέα να μας πεί από τον Ψυχραιμία
    τον παίρνω στο τηλέφωνο κι απάντηση καμμία

    Της ευκαιρίας δράττομαι… Καλή Χρονιά και πάλι
    απ’ τ’ άδυτα της ΝΕΜΕΠΑ*, Πρωτόβουλος κι άλλοι
    Είν’ αλαφρύ το κείμενο** δε πάει ούτε ένα κουάρδο
    το εξήντα τέλειο να γενεί μη βγεί το έτος άδειο

    *Νεοορθόδοξη Μετακομμουνιστική Παράκρουση
    **http://www.protovoulia.net/5sygklisi.htm

    Σχόλιο από MXB - complesuperplusoverdospollati | 03/01/2008

  7. @ Τζιτζιμιτζιχόντζιρας
    «…Και δεν θαπρεπε , επιτελους -τσοα χρονια μετα τον Μεσαιωνα – να ξεφυγουμε για λίγο απο τον θρησκευτικό φανατισμό και σκοταδισμό;..»

    Ποιός μίλησε για θρησκευτικό φανατισμό σύντροφε;

    Ευτυχώς ο τρόπος που απάντησες αποδεικνύει ότι λειτούργησες μηχανιστικά απέναντι σ αυτα που έγραψα.

    Είναι ευκολο να πεταμε ατακες. Να δουμε όμως μετα πως τις μαζευουμε…

    Σχόλιο από manitaritoubounou | 03/01/2008

  8. Θέλει καιρό για να πειστεί
    για άγιες προθέσεις…
    …ρισκάρει ν’ αναβαπτισθεί
    γλυκά άμα του την πέσεις

    η συνέχεια εντός του μ-λ χελιδονείου
    https://pontosandaristera.wordpress.com/2007/12/02/32-12-2007/#comment-5695

    Σχόλιο από MXB - complesuperplusoverdospollati | 03/01/2008

  9. Τζιτζιμιτζιχόντζιρα,

    φαντάζομαι ότι ο συγγραφέας βλέπει το ζήτημα της θρησκείας όπως εσύ.

    Στην ΕΣΣΔ εκείνης της εποχής το ζήτημα ήταν η αντικατάσταση του δόγματος και όχι η κατάργησή του.

    Νομίζω επίσης ότι στόχος του κειμένου είναι να αναδείξει ότι η καταστολή τις περισσότερες φορές επιφέρει το αντίθετο αποτέλεσμα…

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 04/01/2008

  10. »Νομίζω επίσης ότι στόχος του κειμένου είναι να αναδείξει ότι η καταστολή τις περισσότερες φορές επιφέρει το αντίθετο αποτέλεσμα…»

    αυτό ειναι αλήθεια …Ομως αυτό που εγραψα ειχε να κανει περισσοτερο με την αναγκη να κανουμε κατι επιτελους, που τουλαχιστον να καταδεικνύει και οχι φυσικά να καταστελλει (εξαλλου σημερα στην Ελλάδα η καταστολή ερχεται με τις ευλογιες της νεο και παλαιοορθοδοξης και εθνολαικιστικης μισαλλοδοξιας, φανατισμου και σκοταδισμου…)

    Αλλά να καταδεικνυει τις γελοιοτητες της θρησκοληψιας και της στυγνης εκμεταλλευσης που κρυβεται πίσω απο αυτες….

    Και να απομυθοποιηθουν ορισμένοι δηθεν διαννοουμενοι και Ντεμεκ Φιλοσοφοι που στις δεκαετιες του 80 και 90 βρηκαν ταχα μου, στην ορθοδοξία »μυστικά» για να κατασκευασουν μια ιδεολογια στα μετρα τους…

    Νομίζω οτι και το Μανιταριτουβουνου καταλαβαινει τι Εννοώ ..και ποιούς.

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 04/01/2008

  11. Γι αυτά έχω γραψει στο πρωτο μου ποστ, τις πρώτες μου αποστροφές:

    http://manitaritoubounou.wordpress.com/2007/11/20/

    Αλλά θα συνεχίσω με πολά για το ζήτημα. Υπομονή…

    Σχόλιο από manitaritoubounou | 04/01/2008

  12. μανιταριτουβουνου μπηκα στο μπλογκ σου :μου θυμισες την παλαια υποθεση της Παντειου που -για πολλους απο οσους απο εμας δεν μασησαμε τα περι νεο-(δηθεν)ορθοδοξιας , αποτελεσε και την συμβολική απαρχή της αλωσης του πολιτικου -φιλοσοφικου λόγου και μεσα απο τα πανεπιστημια απο ενας στομφωδη και απολυτως κενό παντος περιεχομενου
    α-λόγο που αποτελεσε και την απαρχή του φαινομενου του σημερινου νεο -Θρησκο-εθνολαικισμου…..
    Και ηταν και μια υπόθεση μαλλον σκανδαλώδης αν θυμαμαι καλώς

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 04/01/2008

  13. @ Ναι ναι

    μια υπόθεση που έμπαζε και από τις δυο (της) όψεις:

    και από την μεριά των αμυντόρων (διαφωτιστές σκοταδικης δύναμης του πλήθους) και

    από τη μεριά των επιμενόντων (φωτιστές σκοτισμένης δύναμης του παρελθόντος)….

    Αφησε τις ατάκες και μπες στο σπήλαιο της Παντείου και θα καταλάβεις…

    Σχόλιο από manitaritoubounou | 04/01/2008

  14. σιγα μη μπώ στο σπήλαιο της Παντείου !

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 06/01/2008

  15. Ευχές για Χρόνια Πολλά και καλά(πέρασα να πω)!

    Σχόλιο από N.Ago | 26/12/2008

  16. Σου εύχομαι Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά
    Βερνάρδος

    Σχόλιο από Βερνάρδος | 27/12/2008

  17. Θα σας έλεγα τα κάλαντα, αλλά τώρα που έμαθα ότι είναι αντιδραστικά θα περιοριστώ μόνο σε ευχές.
    Χρόνια Πολλά κι Ευτυχισμένα ( προσωπικά, οικογενειακά,αριστερά και Ποντιακά…)

    Σχόλιο από Allu Fun Marx | 27/12/2008

  18. Χρονια Πολλά Ω Ποντιοι και Ω Αριστεροι
    και σε σενα Αλλουφανιε

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 27/12/2008

  19. Οι ευχές του Allu,είναι οι …καλυτερότερες! 🙂
    Όπως κι εκείνος, βέβαια!
    (Ξανά)Χρόνια Πολλά κι αριστερά!

    Σχόλιο από N.Ago | 27/12/2008

  20. Χρόνια πολλά και καλά σε όλους σας.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 27/12/2008

  21. χρονια πολλά βρε Μ-π :)(και στον Μουμουλ και στον Ομέρ)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 27/12/2008

  22. Άϊντε χρόνια πολλά και από μένα μπρέ, σε όλους

    Και προπαντός στους «κουκουλοφόρους»…
    Γιατί τις πιό όμορφες λέξεις δεν τις έχουμε πει ακόμα…

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 27/12/2008

  23. Νοικοκυραίοι αντισταθείτε….
    αναδημοσίευση από το Blog Σαλάτα εποχής…
    «Επειδή είναι στιγμές που η πλάκα, σοβαρή ή όχι είναι πολύ λίγη για να εκφράσει συναισθήματα, παρακαλούμε δώστε βάση σ’ αυτό και διαδώστε το.

    Ο λογαριασμός ενίσχυσης της Κωνσταντίνας Κούνεβα, της συνδικαλίστριας που έπεσε θύμα δολοφονικής επίθεσης με βιτριόλι της εργοδοτικής τρομοκρατίας.

    5012 019021 277 Τράπεζα Πειραιώς
    DECHEVA ELENA KUΝEVA KOSTADINKA NIKOLOVA

    Σχετικά γράψαμε στο προ-προηγούμενο δημοσίευμα. Επειδή τα έχουμε πάρει στο κρανίο και επειδή το γεγονός έχει θάφτει από τα ΜΜΕ ανάμεσα στα έκτακτά μέτρα της τροχαίας για την έξοδο και τις ευχές του πατριάρχη για τα Χριστούγεννα, ας βάλουμε τα δυνατά μας. Προσφέρουμε ότι μπορούμε όχι από αυτά που μας περισσεύουν αλλά από αυτά που θα μας λείψουν. Δεν πειράζει. Είναι στοιχειώδης υποχρέωση κοινωνικής και ταξικής αλληλεγγύης.

    Και φυσικά Δεν μένουμε στην οικονομική ενίσχυση. Διαδίδουμε το μήνυμα το δημοσιεύουμε σε blog και sites και συμμετέχουμε σε κάθε κίνηση έμπρακτης αλληλεγγύης και δράσης.»

    αντί για κάλαντα

    Σχόλιο από astyanaktas | 27/12/2008

  24. Χρόνια Πολλά.

    Μ-π, μυαλό δεν έβαλες μετά τα όσα έγιναν. Μου φαίνεται ότι τα θέλεις και τα παθαίνεις. Τι πας και χώνεσαι σε ξένες παλαβές ιστορίες;

    Πίστευες ότι θα σου τη χάριζε η Κοκώ;
    Να σου αφιερώσω ένα παλιό τετράστιχο που ξανάγινε επίκαιρο:
    Αυτά είναι Μαρίκα μου
    του Κόσμου μας τα Πάθη
    τίνος να πώ τον πόνο μου
    για τα φρικτά Του λάθη;

    Ομέρ ο παλιός ανδιμινίστωρ,
    που τους ξέρει καλά και τους δυό πια

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 28/12/2008

  25. ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ 50 ΓΛΩΣΣΕΣ!!

    Η γιορτή των Χριστουγέννων είναι παγκόσμια και γιορτάζεται σχεδόν σε όλα
    τα μέρη του κόσμου με διάφορα ήθη και έθιμα. Ανεξαρτήτως παράδοσης και
    θρησκείας η ευχή «καλά Χριστούγεννα» υπάρχει σε παρά πολλές γλώσσες έτσι
    λοιπόν σας δίνουμε την ευκαιρία να ευχηθείτε σε 50 διαφορετικές γλώσσες.

    1.Αφρικανικά: Gesλende Kersfees
    2.Αλβανικά: Gezur Krislinjden
    3.Αραβικά: Idah Saidan Wa Sanah Jadidah
    4.Αργεντινή: Feliz Navidad
    5.Αρμενικά: Shenoraavor Nor Dari yev Pari Gaghand
    6. Βασκικά: Zorionak eta Urte Berri On!
    7. Βραζιλιάνικα: Boas Festas e Feliz Ano Novo
    8. Βουλγαρικά: Tchestita Koleda
    9. Καταλονία: Bon Nadal i un Bon Any Nou!
    10. Χιλή: Feliz Navidad
    11. Κολομβία: Feliz Navidad y Prσspero Aρo Nuevo
    12. Κορσική: Pace e salute
    13. Κροατικά: Sretan Bozic
    14. Τσεχία: Prejeme Vam Vesele Vanoce a stastny Novy Rok
    15. Δανία: GlΓ¦delig Jul
    16. Ολλανδικά: Zalig Kerstfeast
    17. Εσθονία: Ruumsaid juuluphi
    18. Φιλανδικά: Hyvaa joulua
    19. Γαλλικά: Joyeux Noel
    20. Χαβανέζικα: Mele Kalikimaka
    21. Ουγγρικά: Kellemes Karacsonyi unnepeket
    22. Ισλανδικά: Gledileg Jol
    23. Ιρακινά: Idah Saidan Wa Sanah Jadidah
    24. Ιταλικά: Buone Feste Natalizie
    25. Ιρλανδικά: Nollaig Shona Dhuit
    26. Ιαπωνικά: Shinnen omedeto
    27. Ινδονησιακά: Selamat Hari Natal
    28. Κορεατικά: Sung Tan Chuk Ha
    29. Λετονία: Prieci’gus Ziemsve’tkus un Laimi’gu Jauno Gadu!
    30. Μάλτα: LL Milied Lt-tajjeb
    31. Λιθουανία: Linksmu Kaledu
    32. Νορβηγικά: Gledelig Jul
    33. Φλαμανδικά: Zalig Kerstfeest en Gelukkig nieuw jaar
    34. Φιλιππίνες: Maligayan Pasko!
    35. Πολωνικά: Boze Narodzenie
    36. Πορτογαλικά: Feliz Natal
    37. Ρουμανικά: Sarbatori vesele
    38. Ρωσικά: Pozdrevlyayu s prazdnikom Rozhdestva is Novim Godom
    39. Σερβικά: Hristos se rodi
    40. Σλοβακικά: Vesele Vianoce
    41. Σλοβένικα: Vesele Bozicne
    42. Σουηδικά: God Jul and (Och) Ett Gott Nytt Γ…r
    43. Σαρδηνία: Bonu nadale e prosperu annu nou
    44. Ταϊλάνδη: Sawadee Pee Mai
    45. Τουρκικά: Noeliniz Ve Yeni Yiliniz Kutlu Olsun
    46. Ουκρανικά: Srozhdestvom Kristovym
    47. Βιετναμέζικα: Chung Mung Giang Sinh
    48. Ουαλικά: Nadolig Llawen
    49. Ισπανικά: Feliz Navidad
    50. Νήσοι Φερόε: Gledhilig jol og eydnurikt nyggjar!

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 30/12/2008

  26. Άντε βοήθειά μας…Καλή χρονιά!

    Σχόλιο από partizana | 03/01/2009

  27. Καλή ημέρα άρχοντες
    να πω στο αρχοντικό σας
    αχ άχρηστοι πολιτικοί
    πώς καταντήσατε την χώρα μας
    το κρίμα στο λαιμό σας.

    Χριστός γεννιέται σήμερα
    εν βηθλεέμ την πόλη
    και τρέμει το κακόμοιρο
    φτωχό μας πορτοφόλι

    Απ’της Βρυξέλες έρχονται
    οι μάγοι με τα δώρα
    με ενεργεία φτώχια
    νέα βάσανα καινούρια μπόρα

    Μπαρόζο Αλμούνια και Τρισιέ
    τα δόντια θα μας βγάλουν
    και το φθαρμένο σώβρακο
    από πάνω θα μας πάρουν

    Χαίρονται οι πλούσιοι για της γιορτές
    πετούν από την χαρά τους
    στα ποιο καλύτερα νησιά
    θα φάνε τα λεφτά τους

    Και οι άνεργοι γονείς
    ραγίζει η καρδιά τους
    με τι λεφτά να αγοράσουν
    τα δώρα στα παιδιά τους

    Χριστός γεννιέται κάθε χρονιά
    μα στον κοσμο τίποτα δεν αλλάζει
    και τα χειρότερα είναι μπροστα
    και εμείς για όλα αυτά, καθόλου δεν μας νοιάζει

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 25/12/2009

  28. Καλημέρα, Χρόνια Πολλά, Υγεία και Χαρά !

    Σχόλιο από faros | 25/12/2009

  29. Καλημέρα και χρόνια πολλά σύντροφοι. Αγώνας ακατάπαυστος.

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 25/12/2009

  30. Χριστός ετέχθη!

    (Η ευχή της Γαράσαρης για τα Χριστούγεννα. Η απάντηση ήταν «Αληθώς ετέχθη»!)

    Χρόνια πολλά σε όλους.

    Σχόλιο από Asarcikli | 25/12/2009

  31. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑSARCIKLI Γαρασαροτες εισαι μι;
    Aτωρα για το ετεχθει αφσα, πατ απαν αμον ατετ ταμαμ εφταματο καπουλ , αλλα σαν γεγονος, σα μεσελεδες ινανλουκ κι θα εφταμε

    Σχόλιο από kiamul | 25/12/2009

  32. Πέρυσι σας είπε Χρόνια Πολλά η Παρτιζάνα φέτος σας λέει ο Φάρος. Είναι και αυτό μια εξέλιξη. 🙂

    (και) για φέτος, σας εύχομαι Χρόνια Πολλά με υγεία και δύναμη.

    Σχόλιο από kanali | 25/12/2009

  33. Καναλιώτη αντευχόμαστε σε σένα και σ΄ όλους τους φίλους.

    Είναι αλήθεια ότι η Παρτιζάνα τον τελευταίο χρόνο παραρεφόρμισε! ΄Ετσι και μεις στραφήκαμε προς τον σκληρό και αυθεντικό Φάρο. 8)

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/12/2009

  34. Εεεεεπ,,, σεβασμό στους μουσαφίρηδες. Δεν φτάνει που σας ανοίγουν την πόρτα, κάνετε και σχόλια. Ησυχία τάξη και ασφάλεια. Έχουμε γιορτές μπροστα, να είμαστε χαρούμενοι, να φάμε τα κοζανήτικα γιαπράκια, να πιούμε το κρασάκι μας το ντόπιο, και να χαιρόμαστε για τους φιλοξενούμενους φίλους μας. Βάρδα μην μας πέσει κάνας kafkaslar εκείνος είναι που θα μας ψάλει γερά τα κάλαντα..

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 25/12/2009

  35. Γειά σου «Κάτσε καλαααα» κι ότι επιθυμείς.

    Που τον θυμήθηκες τον τύπο; Είδες κάτι ανέκδοτα που κυκλοφορούν!

    Με μια έννοια, καλό μας κάνει που τους συναντάμε που και που στο διαδίκτυο!!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/12/2009

  36. ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ.
    ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΝΕΟΣ ΧΡΟΝΟΣ.
    Όσο μπορούμε, και όχι απλά καλές διακοπές και ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.

    Σχόλιο από ΠΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ | 26/12/2009

  37. Γεια σου λεβέντη Ομερ. Χρόνια πολλά και καλα.

    Ποιος είναι αυτός που εύκολα ξεχνά τον καραγκιόζη; Να σου πω, χεριάζετε να εμφανίζονται κάπου, κάπου, και οι καραγκιόζηδες να θυμίζουν στον κοσμο τη εστί φασισμός, και αν μπορούν να κάνουν την σκέψη και να πουν, άραγε τι θα τράβηξαν οι αριστεροί εκείνα τα πέτρινα χρόνια από τέτοια κατακάθια;;

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 26/12/2009

  38. Πώς οι Ναζί “εξαφάνισαν” τα Χριστούγεννα!

    Η ναζιστική Γερμανία έκανε τα πάντα για να «κλέψει» τη μαγεία των Χριστουγέννων! Ο Χριστός ήταν Εβραίος και ο χριστιανισμός μια θρησκεία της Ανατολής, γι’ αυτό και οι ιδεολόγοι του Χίτλερ αποφάσισαν να… επανιδρύσουν τη μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης ως ένα παγανιστικό φεστιβάλ – με τον… Φύρερ στο ρόλο του Μεσσία.

    Εξήντα πέντε χρόνια μετά τον τελευταίο εορτασμό των Χριστουγέννων από το Γ’ Ράιχ μια νέα έκθεση στο Εθνικό Κέντρο Σοσιαλιστικής Τεκμηρίωσης της Κολονίας φέρνει για πρώτη φορά στο φως την περίτεχνη προπαγάνδα του ναζιστικού καθεστώτος, με σκοπό να «σβήσει» τον Χριστό από τα Χριστούγεννα.

    Η έκθεση που βασίζεται σε αντικείμενα από μία τεράστια ιδιωτική συλλογή αναμνηστικών περιλαμβάνει στολίδια σε σχήμα σβάστικας, καταλόγους παιδικών δώρων –από ναζιστικά τανκς μέχρι μαχητικά αεροσκάφη– και μουσική από πασίγνωστα κάλαντα χωρίς το χριστιανικό περιεχόμενό τους.

    «Ο μικρός Ιησούς ήταν Εβραίος, γεγονός που αποτελούσε πρόβλημα, αλλά και πρόκληση για τους Ναζί. Η πιο δημοφιλής χριστιανική γιορτή του χρόνου δεν ταίριαζε με τη ρατσιστική τους ιδεολογία», εξηγεί η διοργανώτρια της έκθεσης Τζούντιθ Μπρέβερ στην εφημερίδα «Ιντιπέντεντ». Εδώ και 30 χρόνια «χτενίζει» τις υπαίθριες αγορές της χώρας και εμπλουτίζει τη συλλογή της.

    Το ναζιστικό «σαμποτάζ» στα Χριστούγεννα ξεκίνησε ήδη από το 1933, όταν το Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα ανέλαβε την εξουσία. Οι υπεύθυνοι της ιδεολογικής προπαγάνδας έκαναν λόγο για απόπειρα καπήλευσης των γερμανικών παραδόσεων εκ μέρους της Εκκλησίας.

    Βασικό τους επιχείρημα ήταν ότι η γιορτή δεν είχε καμία σχέση με τον Ιησού Χριστό, αλλά αποτελούσε φόρο τιμής στην ημέρα του χειμερινού ηλιοστασίου, οπότε, σύμφωνα με τη νορβηγική παράδοση, ο ήλιος ξαναγεννιόταν (Οι Σκανδιναβοί γιόρταζαν το λεγόμενο Yuletide, κατά το οποίο οι κυνηγοί ανέβαιναν στα βουνά, για να δουν πρώτοι την επιστροφή του Ηλίου).

    Και κάπου εδώ αρχίζει η «αποκαθήλωση» γνωστών και αγαπημένων συμβόλων. Ο Αϊ-Βασίλης έδωσε τη θέση του στον αρχαίο Νορβηγό θεό Οντιν, ο οποίος, σύμφωνα με το θρύλο, κάλπαζε ανά την υδρόγειο για να αναγγείλει την έλευση του χειμερινού ηλιοστασίου, το άστρο των Χριστουγέννων αντικαταστάθηκε με τη σβάστικα και τους νορβηγικούς ρούνους, η φάτνη έγινε κήπος με ξύλινα ελαφάκια και κουνέλια, ενώ η Παναγία και ο μικρός Ιησούς μετατράπηκαν στη Γερμανίδα μητέρα με το παιδί της.

    Ανάμεσα στα εκθέματα υπάρχει και ένα γερμανικό κηροπήγιο, το οποίο κατασκευάστηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου από τους κρατουμένους ως δώρο για τα πιστά μέλη των SS.

    «Για μας είναι αδιανόητο ότι τα Χριστούγεννα και όλο το βαθιά συναισθηματικό περιεχόμενό τους είναι προϊόν μιας ανατολίτικης θρησκείας», έγραφε το 1937 ο προπαγανδιστής του καθεστώτος Φρίντριχ Ρεμ.

    Με το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου οι απόπειρες «ναζικοποίησης» των Χριστουγέννων πέρασαν σε δεύτερη μοίρα.

    Πηγή : Ελεύθερος Τύπος, 22/12/2009

    ( http://www.e-typos.com/content.aspx?cid=284&catid=14 )

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/12/2009

  39. ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.
    ΠΑΡΟΜΟΙΟ ΑΡΘΡΟ ΕΧΕΙ ΚΙΑ ΤΟ ΒΗΜΑ

    Σχόλιο από doukas | 26/12/2009

  40. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
    ΥΓΕΙΑΝ ΚΙ ΕΥΛΟΙΑΝ Σ’ΟΥΛΤΣ!

    Σχόλιο από Πλάνητας | 27/12/2009

  41. ΠΩΣ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΚΑΤΑΚΡΕΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΟΤΡΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ

    ΤΡΙΕΣΠΕΡΟ. ΤΟ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ.

    Από τις 22 έως 25 Δεκεμβρίου
    την γιορτή του Ήλιου «Τριέσπερο»
    γιορτάζουνε οι Έλληνες!!!

    Στην θέση της γιορτής του «Τριεσπέρου» την οποία γιορτάζανε οι Έλληνες πρόγονοι μας, οι προσήλυτοι εβραίο-χριστιανοί, επιβάλανε την γιορτή των Χριστουγέννων.

    Το «Τριέσπερον» ξεκινούσε με το Χειμερινό Ηλιοστάσιο, δηλαδή τη νύκτα της 21ης προς την 22α του Δεκεμβρίου, που είναι η μεγαλύτερη νύκτα του έτους, και κορυφωνόταν με την αναγέννηση του φωτοδότη Ηλίου, τη νύκτα της 24ης προς 25η, τότε που αφού η ημέρα έχει μείνει «στάσιμη» επί 3 ημέρες (Ηλιοστάσιο) και μετά αρχίζει να μεγαλώνει.

    Είναι προφανές, πως οι αποσπασθέντες τον εβραίο-χριστιανισμό, μη μπορώντας με την βία να εξαφανίσουνε τα ήθη και τα έθιμα των λαών της Ευρώπης, αλλά και της ευρύτερης περιοχής, προσπαθήσανε να τα μεταλλάξουνε, σε δήθεν χριστιανικά. Έτσι αυθαίρετα θέσανε την ημερομηνία γέννησης του Ιησού πάνω σε αυτήν του «Τριεσπέρου» (καθώς και των αντίστοιχων, εορτών), των άλλων λαών της Ευρώπης και όχι μονό…)

    Ως τότε η ημερομηνία γέννησης του Ιησού, άλλαξε πολλές φορές: – υπολογίζονταν άλλοτε στις 19 Απρίλιου -άλλοτε στις 20 Μαΐου -κατά άλλους 28 Μαρτίου καθώς και στις 6 Ιανουαρίου, ημερομηνία που στην Ανατολή παρέμεινε μέχρι τη βασιλεία του αυτοκράτορα Ιουστινιανού. Οριστικοποιήθηκε δε στην τωρινή ημερομηνία, τον τέταρτο αιώνα από τον Πάπα Ιούλιο, που αποφάσισε να τοποθετήσει την γέννηση του Ιησού στην θέση της γιορτής του «Τριεσπέρου».

    Έτσι λοιπόν, έχοντας γνώση όλων αυτών, προτιμάμε να σεβόμαστε τα ειωθότα των Ελλήνων και κυρίως τους φυσιολατρικούς συμβολισμούς που αυτά σηματοδοτούνε. Θεωρούμε, πως δεν ταιριάζουνε σε έλληνες, τα αήθη ήθη των εκβαρβαρισμένων προσήλυτων, που προσκυνούνε όχι μόνο την γέννηση του εβραίου «θεού» Ιησού, αλλά και την περιτομή του (μετά από 8 μέρες) και τις θαυματουργικές ταχυδακτυλουργίες του, την «ανάσταση» του κλπ
    Χωρίς καμία αποδοχή μεταφυσικών ερμηνειών, με την γιορτή του «Τριέσπερου»- του Απόλλωνα Ήλιου, χαιρόμαστε και γιορτάζουμε τον συμβολισμό, της νίκης του φωτός, της γνώσης, της ζωής…..
    ΚΑΛΟ ΤΡΙΕΣΠΕΡΟ ΛΟΙΠΟΝ!!!!

    Παραθέτουμε δε τα κάλαντα του «Τριεσπέρου», με ευχές σε ΟΛΕΣ και σε ΟΛΟΥΣ για χαρούμενο Τριέσπερο:

    Καλήν εσπέραν άρχοντες,
    αν είναι ορισμός σας
    Ήλιου τη θεία γέννηση
    να πω στ’ αρχοντικό σας.

    Απόλλων άρχοντα θεέ,
    έλα ξανά κοντά μας
    συ φωτοδότη Βασιλιά,
    φώτισε την καρδιά μας.

    Λιώσε τα χιόνια στα βουνά
    ζέστανε τα πλατάνια,
    φέρε μας γέλια και χαρά,
    ειρήνη και ζωντάνια.

    Στο σπίτι αυτό που μπήκαμε
    οι εστίες να μη σβήσουν
    και οι νοικοκυραίοι του
    χίλια χρόνια να ζήσουν.

    Χρόνια μας πολλά
    και του Χρόνου, με υγεία και χαρά!!!

    Δημήτρης Τερτίπης

    Δείτε τα σχετικά από:
    Μέρος 1οhttp://www.youtube.com/watch?v=nVacpoZMsqY&feature=related
    μέρος 2οhttp://www.youtube.com/watch?v=5HmQH2sCNJ4&feature=related

    Σχόλιο από Σταύρος βασδέκης | 27/12/2009

  42. Σταύρο βασφέκη, μάλλον κάτι σου λείπει από τη γεωγραφική σου συγκρότηση…

    Οι περιοχές όπου θεωρείται ότι γεννήθηκε οι Χριστός δεν βρίσκονται στην έρημο. Μάλλον θεοί της ερήμου ήταν η Ίσις και ο Όσιρις που κατά κόρον λατρεύτηκαν κατά την ελληνιστική περίοδο από τους ελληνόφωνους.

    Πάντως έξω απ’ αυτά που δε μας πολυνοιάζουν εμάς τους αθέους, οι νεοπαγανιστές μας τη δίνουν ιδιαιτέρως στα νεύρα!!!

    Ιστορικά, το πλαίσιο μέσα στο οποίο γεννήθηκε ο νέος ελληνισμός οριζόταν αποκλειστικά απο τη χριστιανικά ορθοδοξία. Εκτός εάν κάποιοι ΕΛ τριεσπερίτες, καταψύχτηκαν κάπου στον 5ο αιώνα και αποψύχθηκαν τον 20ο για να μας φανερώσουν το φως το αληθινό της «πάτριας θρησκείας».

    Ή με δυό: «δουλειά δεν είχε ο διάολος, μας έπρηζε τους όρχεις!!!» με τις ρατσιστικές, ακροδεξιές ανοησίες

    Ομέρ ο άθεος

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 27/12/2009

  43. Πες τα Ομέρ. Η μόνη αληθινή πάτρια θρησκεία που ταιριάζει στους Έλληνες είναι ο Μαρξισμός-Λενινισμός. Είναι η μόνη πίστη για την οποία οι άνθρωποι άφησαν οικογένειες και καριέρες και αγωνίστηκαν για μια καλύτερη κοινωνία. Τους έστησαν στον τοίχο και αυτοί φώναζαν «Ζήτω…». Τους ζητούσαν να υπογραψουν ένα απλό χαρτί αποκήρυξης κι αυτοί αρνιόντουσαν με τεράστιο κόστος.

    Τέτοιο μεταφυσικό συναίσθημα και τέτοια αφοσίωση στην Ιδέα καιρό είχαν να ζήσουν και να μετατρέψουν σε στάση ζωής οι Έλληνες.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 27/12/2009

  44. Ομέρ άθεε, ο Μαρξ είπε ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού.
    Εσύ μπορείς να μου πεις γιατί κλωτσάς σαν μουλάρι όταν σου θίγουν την ορθόδοξη θρησκεία σου;

    Δηλαδή πόσο όποιο έχεις καταναλώσει χριστιανέ μου; Ολόκληρο το βαπόρι από την Περσία;

    Σχόλιο από Σταύρος βασδέκης | 27/12/2009

  45. Άσε ρε Σταύρο τώρα τριεσπεριάτικα!!!!!!!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 27/12/2009

  46. Το αφήνω Ομέρ. Ομολογώ σύντροφοι ότι τι τείχος του 5% που στήσατε γύρω από το τσαρντί σας είναι όντως αδιαπέραστο.

    Σχόλιο από Σταύρος βασδέκης | 27/12/2009

  47. Ματσουκάτες,, αυτά γράφεις και σε καμαρώνω περισσότερο από τον Ομερ. Μπράβο σου λεβεντιά.

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 27/12/2009

  48. Αγαπητέ Ομέρ
    Νομίζω πως οι κανόνες φιλοξενίας απαιτούνε κάποιο σεβασμό σε αυτούς που σου κάνουνε την τιμή να σχολιάσουνε τις όποιες απόψεις δημοσιοποιείς, και μάλιστα όταν αυτό γίνεται τόσο κόσμια και καλλιτεχνικά όπως έπραξε ο κ. Σ. Βασδέκης . Λυπάμαι που διαπίστωσα ότι δεν απάντησες επί της ουσίας αλλά προτίμησες να αποδώσεις χαρακτηρισμούς που δεν μας αφορούνε. Και γράφω μας, γιατί υπογράφω το σχετικό κείμενο με το θέμα του «Τριέσπερου».
    Αγαπητέ Ομέρ με τις απαντήσεις που έδωσες μου θύμησες κάποιους παλιούς συντρόφους της σχολής του ΚΚΕ, γιατί μόνο οι κουκουέδες κυριαρχούνται από εκείνο το είδος διαστροφής, που αλλά τους λες και αλλά σου απαντάνε. Έτσι είδες νέο – παγανιστές σε αυτούς που σου δηλώνουνε, ακριβώς το αντίθετο: «Χωρίς καμία αποδοχή μεταφυσικών ερμηνειών, με την γιορτή του «Τριέσπερου»- του Απόλλωνα Ήλιου, χαιρόμαστε και γιορτάζουμε τον συμβολισμό, της νίκης του φωτός, της γνώσης, της ζωής….. ΚΑΛΟ ΤΡΙΕΣΠΕΡΟ ΛΟΙΠΟΝ!!!!» τον συμβολισμό Ομέρ!!! Ακόμη και τα νήπια καταλαβαίνουνε πως αυτός που έγραψε το κείμενο και άθεος είναι και ενάντια σε κάθε είδους φλιτζάνια… θα σε πω την μοίρα σου κλπ. Όσο για το ποιος έχει ελλείψεις στην γεωγραφική αλλά θα έλεγα και στην ιστορική συγκρότηση του, θα σχολιάζω πως:
    – σου διαφεύγει (γεωγραφικά αλλά και ιστορικά και όπως αλλιώς θέλεις…) ότι ο χριστιανισμός αποτελεί συνέχεια, του εβραϊσμού, πράγμα που μας το βεβαιώνει η ίδια η διδασκαλία του χριστιανισμού, άλλωστε είναι γνωστό της πάσης ότι σε όλα τα θρησκευτικά μυστήρια του χριστιανισμού, μνημονεύονται και οι προπάτορες της ερήμου. Παλαιά και κενή διαθήκη αποτελούνε την βάση του εβραίο- χριστιανισμού
    -και ακόμη σου διαφεύγει πως κάθε άλλο παρά θεοί της ερήμου ήτανε η Ίσις και ο Όσιρις, γιατί πολύ απλά αυτές οι θεότητες λατρευτήκανε στον καταπράσινο και έφορο τόπο του δέλτα του Νείλου και αυτήν την εφορία εκπροσωπούσανε…
    – λες ακόμη πως Ιστορικά, το πλαίσιο μέσα στο οποίο γεννήθηκε ο νέος ελληνισμός οριζόταν αποκλειστικά από τη χριστιανική ορθοδοξία, αλλά νομίζω πως πάλι σου διαφεύγει ότι παρά και ενάντια σε αυτό το πλαίσιο πάλεψε ο ελληνισμός για την αναγέννηση του. Έτσι ποιείς μεγάλη αφέλεια όταν μιλάς για κάποιους: Εκτός εάν κάποιοι ΕΛ τριεσπερίτες, (που) καταψύχτηκαν κάπου στον 5ο αιώνα και αποψύχθηκαν τον 20ο για να μας φανερώσουν το φως το αληθινό της “πάτριας θρησκείας” προφανώς τέτοιος τριεσπερίτης ήτανε και ο ανώνυμος Έλλην της ελληνικής νομαρχίας το ίδιο και ο συγγραφέας του εθνικού ύμνου «απ’ τα κόκαλα βγαλμένη των ελλήνων τα ιερά….» το ίδιο και στον δεκάλογο του γύφτου « του ρασοφόρου εσύντριψε ο πέλεκυς κι αξίνα/ τα ποιο μεγάλα αγάλματα στο βάθος των ναών/ τον συντριμμένων η ψυχή δεν λύγισε με εκείνα/ φοτοπλανήτης έγινε στα χάη των ουρανών/ ώσπου καινούργια έθρεψε μαλαματένια κρίνα…. στους κήπους των σοφών» με άλλα λόγια το ρεύμα της επαν ελλήνισης δεν μπήκε σε καμιά κατάψυξη για να αποψυχθεί σήμερα, και να προσθέσω πως σε αυτό το πλαίσιο ύπαρξης του ελληνισμού που αναφέρεις αγαπητέ Ομέρ, εντάσσονται και οι δεσποτάδες και οι πατριάρχες που αφορίζανε τους αγωνιστές και καλούσανε τον λαό να τους καταδίδει στην οθωμανική εξουσία!! Και ακόμη θα προσθέσω πως ενάντια σε αυτό το πλαίσιο και όχι μαζί με αυτό παλεύει και σήμερα ο ελληνικός λαός και ο ελληνισμός γενικότερα για να ορθοποδήσει.
    Τώρα αν θέλεις να καταδικάσουμε την πάτρια θρησκεία γιατί και αυτή αποτελεί ένα ακόμη «φλιτζανάκι του καφέ» μετά χαράς αποσταξάμην… αλλά δεν μπορούμε μαζί με τα απόνερα να πετάξουμε και το παιδί, δηλαδή την ιδέα της δημοκρατίας!!! έχει σχέση με την Δημοκρατία ο δεσποτισμός του εβραιοχριστιανικου βυζαντίου και της οθωμανικής αυτοκρατορίας? Αυτόν τον δεσποτισμό ενάντια σε ότι ελληνικό, κατ εξακολούθηση ως σήμερα ..δεν έθρεψε άνδρωσε στήριξε και στηρίζει, ο χριστιανισμός!
    Δεν νομίζεις λοιπόν, αγαπητέ Ομέρ, πως πρέπει να ξεβοτανίσουμε τον κήπο του μυαλού και της παράδοσης μας, από τα αγριόχορτα και τα παράσιτα? ότι πρέπει να κρατήσουμε ότι είναι χρήσιμο και αναγκαίο… Γιατί είναι βέβαιο πως αν δεν το κάνουμε, αυτά θα μας καταστρέψουνε! Ταιριάζει, στην περίπτωση αυτή να σου πω: «που κι νούντσε ας τε κάτσε, εθαυμάστε ας τε σκώθεν» που σε ελεύθερη μετάφραση για αυτούς που δεν γνωρίζουνε την ποντιακή διαλεκτό θα πει: όποιος δεν κατάλαβε με ποιους έμπλεξε, ποιους πίστεψε και έκατσε μαζί τους, θαύμασε, απόρησε, όταν κατάλαβε τι έπαθε (τι σκοπούς εξυπηρέτησε μαζί τους…)
    Αγαπητέ Ομέρ, για να μην αφήσουμε περιθώριο να μας αποκαλέσεις ξανά παγανιστές και άλλα….. και για να μην απαντάς σε φανταστικούς αντίπαλους, που δεν είμαστε, ευθαρσώς δηλώνουμε δημοκράτες, που προσπαθούμε να είμαστε ορθολογιστές και αρά ενάντια σε κάθε …ισμο κάθε – πίστη -μεταφυσική φαντασίωση – θρησκεία, μαζί και αυτή των ελλήνων προγόνων, αν και οφείλουμε να ομολογήσουμε πως αυτή η θρησκεία διαφέρει παρασάγγας από όλες τις άλλες, γιατί συμβόλισε και θεοποίησε φυσικές δυνάμεις (φυσιολατρία) και κυρίως ιδέες όπως, Αρετή, Δικαιοσύνη, Αγώνας…. Οφείλεις λοιπόν για λογούς αυτοσεβασμού σου και δεοντολογίας, να μην ανασκευάζεις τα θέματα που σου θέτουνε οι συνομιλητές σου και έπειτα να επιτίθεσαι, ενάντια σε κατ φαντασία βολικούς αντίπαλους !!!
    Δημήτρης Τερτίπης – γένος Αναστασιάδη

    Σχόλιο από Δημητρης Τερτίπης | 28/12/2009

  49. Αγαπητέ Τερτίπη,

    δε μας αφορούν, ούτε εμένα, αλλά ούτε και τους υπόλοιπους συμμετέχοντες στην παρέα του Π&Α οι κατασκευές και οι ονειρώξεις των θρησκευόμενων. Και πολύ περισσότερο των νεοπαγανιστών τους οποίους θεωρουμε μάλλον ως το αποκορύφωμα της ιδεολογικής αυθαιρεσίας και αποτέλεσμα του ιδεολογικού χάους που χαρακτηρίζει την εποχή μας και άλλους τους οδηγεί στη χρυσή αυγή, άλλους στη σέχτα, άλλους στους γιεχωβάδες κι άλλους στον Απόλλωνα..

    Μ’ αυτό που σου γράφω δεν ανοίγω καμιά απολύτως συζήτηση για ένα θέμα που δε μας αφορά.

    Το ότι μπορεί να τιμάμε την παράδοση του λαού μας είναι άλλο πράγμα. Αυτό συμβαίνει με τον τρόπο που ένας Κινέζος θα σεβόταν την παράδοση του βουδισμού ή ένας Ιρανός την παράδοση του σιιτισμού (ο Μίθρας τους αποχαιρέτησε αιώνες πριν και ουδόλως σήμερα είναι μέρος της λαϊκής τους παράδοσης). Δατς ολ από μας!

    Νομίζω ότι υπάρχουν αντίστοιχα σάιτ που θα έδειχναν κάποιο ενδιαφέρον για τις θέσεις σας, όπως αυτό των βατοπαιδινών κ.ά. τα οποία διαφωνώντας θα συζητούσαν επί της ουσίας για τις απόψεις σας, οπότε όλοι θα συμμετείχατε σε ιδεολογικούς και «τίμιους αγώνες στα μαρμαρένια αλώνια».

    Τώρα όσον αφορά τον Κοραή της Ελληνικής Νομαρχίας, και της σύγκρουσης των εξωγήινων ΕΛ με τους ΒΔΕΛ, υπάρχει ένα πολύ καλό πρόσφατο βιβλίο των Εναλλακτικών Εκδόσεων για τον προεπαναστατικό νεοελληνικό διαφωτισμό και τις σχετικές συγκρούσεις στη Σμύρνη. Διάβασέ το, εάν ακόμα η απόλυτη πίστη και οι βεβαιότητες δεν έχουν συσκοτίσει πλήρως την κρίση σου και υπάρχουν κάποιες απορίες στην άκρη του μυαλού σου.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 28/12/2009

  50. Τι έγινε ρε Ομέρ
    ήρθε νέος μουσαφίρης στο κονάκι και τον αποπήρες με την μια .
    Ούτε ένα καλωσώρισες… 🙂

    Καλώς τον Δημήτρη απ τα μέρη μας.
    Συμπάθα τον Ομέρ, τον αφήσαμε σκοπιά τώρα με τις γιορτές..
    ..είχε και ένα «παιδικό τραύμα» εκεί στις υπώρειες του Ολύμπου εξ ου και τον βλέπεις «τσιτωμένο» με το θέμα..

    Χρονια πολλά σε όλους

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 28/12/2009

  51. Για να χαλαρώσουμε ας ακούσουμε κάτι που μπορεί να μην είναι «πάτριο», είναι όμως πολύ δικό μας:

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 29/12/2009

  52. ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΥΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΥΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΕΚΕΙΝΗΣ, ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ (ΕΣΤΩ ΚΑΙ «ΑΓΑΡΠΑ») ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΟΥΝ ΤΟ ΠΑΠΑΔΑΡΙΟ,ΤΗΝ ΜΟΙΡΟΛΑΤΡΕΙΑ,ΤΗΝ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ,ΤΟΝ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟ (ΚΑΙ ΙΔΙΩΣ ΤΟΝ ΑΠΕΧΘΕΙ ΡΩΣΣΙΚΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟ ΠΡΙΝ ΤΟ 17 )…ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΡΑΞΗ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΝ ΓΑΛΛΙΚΟ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΟΥΜΑΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΟΧΗ.
    ΑΝΑΘΕΜΑ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ..(… ΔΕΣΤΕ ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΑΤΡΕΙΑΡΧΕΙΟ ΜΟΣΧΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΕΞΟΡΙΣΤΟ )
    ΜΠΡΑΒΟ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΓΑΛΛΟΥΣ (1789 ΚΑΙ ΔΩΘΕ..)ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΤΑ ΙΔΙΑ ,ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΑΓΑΡΠΑ ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΒΙΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ ,ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΕΣ ΤΙΣ ΓΑΛΛΙΚΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ.
    ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΣΟΙ, ΠΟΙΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΜΠΟΪ ΝΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗΣΟΥΝ ΤΙΣ ΔΥΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ ΓΑΛΛΙΚΗ -ΡΩΣΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΘΕΪΣΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ? ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΠΟΣΟΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ΝΑ ΚΡΙΤΙΚΑΡΟΥΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΑΝΟΙΧΤΑ (ΟΧΙ ΠΟΥΣΤΙΚΑ… ΝΕΟΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΣ,ΑΝΤΙΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟΣ ΚΛΠ)ΤΙΣ ΒΑΣΙΚΕΣ ΙΔΕΕΣ ΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΝ? Ε , ΠΟΣΟΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ?
    ΑΡΑΓΕ ΠΟΣΟΙ ΑΝΤΙΣΤΑΛΙΝΙΚΟΙ ΤΟ ΧΡΕΩΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΚΑΚΟ ΓΕΩΡΓΙΑΝΟ ? ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΟΙ.( ΙΣΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΟΡΙΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΤΙ ΕΝΑΙ ΚΑΚΟ..)ΚΑΙ ΕΔΩ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΚΑΚΕΝΤΡΕΧΕΙΑ , Η ΓΥΜΝΙΑ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΤΟΥΣ ,ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΠΟΪ ΤΟΥΣ.
    ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΜΙΑ ΘΟΛΟΥΡΑ ,ΜΙΑ ΠΑΧΙΑ ΙΔΕΟΝΕΦΩΣΗ ,ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΦΗΝΕΙ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΘΑΡΑ ΤΟ ΤΙ ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ «ΒΑΛΙΤΣΑ» ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΕΙ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ.ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΡΙΝΟΥΝ Η ΑΥΓΗ Ή Ο ΠΡΕΝΤΕΝΤΕΡΗΣ .
    Υ.Γ.
    Η ΟΠΟΙΑ ΑΞΙΑ ΕΧΕΙ Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ,Η ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ , ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΤΩΡΑ ΑΛΛΑ ΜΕΣΑ ΣΕΝΑΝ ΧΡΟΝΙΚΟ ΟΡΙΖΟΝΤΑ ΜΕΓΑΛΟ , ΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΦΟΝΤΟ ΤΟΥ ΚΑΔΡΟΥ ΠΧ, ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ Ή ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΤΟΠΟΥΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΣΤΟΝ ΕΝΑ ΠΑΝΕΘΝΙΚΟ(LOCAL) ΑΓΙΟ ΜΕ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ(GLOBAL) ΑΓΙΟ ΤΗΣ COCA COLA .TI EINAI ΤΕΛΙΚΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ? ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΩ ΕΜΕΙΣ ΖΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΖΟΥΜΕ .ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ.ΠΛΟΥΤΟΣ ΝΑΙΜΕΝ ΑΛΛΑ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΣ ΔΕ.

    Σχόλιο από Γ.Γ.ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ | 29/12/2009

  53. Omer να προσθέσω και Βρυώνη!!!
    Κανείς σαν κουτοπόνηρος, τίποτα δεν κατάλαβες από όσα σου έγραψα, γι αυτό άλλα καταλαβαίνεις κι άλλα λες (γράφεις). Εγώ σου λέω είμαι άθεος κι εσύ πεισματικά δεν βγαίνεις από την ιδέα σου.
    Άντε να στο πω και ποντιακά μπας και ξεκολλήσεις:
    Αμόν κατακέφαλος ευτάς, τι δεν κι δέβασες ντο εγραψα σε? Για τ’ ατο αλλα νουνίζ τα αχούλς κι λαλεί η λαλίας!! Εγω λεγω σε, θεον κι εχω, αμα εσυ αμον πις, α σο μυαλός κι εβγωνς !!
    Ατό ντο είπε σε ο Σταύρον για το παπόρ ας σην Περσία πολα καλό έτονε!!

    Αυτό που σου είπε (έγραψε) ο Σταύρος για «…το βαπόρι από την Περσία..» είναι πολύ καλό σου ταιριάζει μια χαρά.
    Μαζί δε και με την άποψη του Γ.Γ.ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ πήρες αυτό που σου χιάζεται. Δεν θέλεις να δεις πως όλη η κριτική μας, αφορά το λάθος αντί-Σταλινικό παράδειγμα της απαγόρευσης τον εβραίο-χριστιανικών καλάντων, άλλα εσύ που…..?
    Όσο για εκείνο το εντελώς ανάγωγο και προσβλητικό (για σένα), διάβασε το τάδε βιβλίο που ούτε καν θυμάσαι να το αναφέρεις….
    Ευχαριστώ για την ευγένεια Mumul

    Σχόλιο από Δημητρης Τερτίπης | 29/12/2009

  54. Οκέι Τερτίπη, πήρες τώρα τη ρεβάνς οπότε το σύστημα μπορεί να ηρεμησει.

    Υπάρχει μια μεγάλη θεματολογία στο μπλογκ μας. Ας μείνουμε σ’ αυτά που μας ενώνουν!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 29/12/2009

  55. «εβραιο-χριστιανικά κάλαντα». Τί είναι πάλι αυτό; Έχουν και οι Εβραίοι Κάλαντα. Και αν ακόμα έχουν γιατί αυτό είναι κακό; Δηλαδή το «Χριστός γεννέθεν, χαρά σον κόσμον… χιλ Εβραίοι και μύρι’ Εβραίοι» κ.λπ. είναι «εβραιο-χριστιανικό»;

    Και εγώ ο αφελής που νόμιζα ότι τα Κάλαντα του Πόντου, της Κρήτης, της Μακεδονίας, της Ηπείρου, του Αιγαίου ήταν τελείως ελληνικά!

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 29/12/2009

  56. «Εβραιο-χριστιανικό» είναι και το κάψιμο του Οβριού?
    «Εβραιο-χριστιανικό» είναι και το να πηγαίνουν οι Πόντιοι σα ταφία για να φάνε και να πιουνε με τα αγαπημένα τους πρόσωπα?
    «Εβραιο-χριστιανικό» είναι οι μωμόγεροι?

    Και για να υπερθεματίσω στο του Ματσουκάτη: «Εβραιο-χριστιανικά» κάλαντα υπάρχουνε μωρέ?

    Είπαμε, σεβασμός στη θρησκεία ή την αθεϊα του καθενός, αλλά όχι να διαγράφουμε μονοκονδυλιά όλα τα προγονικά μας..

    Σχόλιο από Asarcikli | 29/12/2009

  57. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΜΠΑΡΝΤΟΝ, ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ

    Όπως θα διαπιστώσουμε, καλοί μου συμπατριώτες, πρόκειται για μια κανονική ψωλογιορτή.

    Δεν υπάρχει περίπτωση να βρει κανείς ημερολόγιο που να μη γράφει ότι την πρώτη πρώτου του κάθε έτους εορτάζεται η περιτομή του Χριστού. Εκτός βεβαίως των ελαχίστων περιπτώσεων που αφορούν ημερολόγια που εκδίδονται από ελληνοκεντρικούς φορείς.
    Συμπέρασμα: το κάθε έτος ξεκινά με την περίλαμπρη εορτή του κοψίματος της πόσθης του πέους (ήμαρτον Κύριε) του Ιησού του Ναζωραίου!!!

    Έπεται δε πάντοτε αυτής η εορτή του Μ. Βασιλείου. Αυτού του υψίστου πατρός της χριστιανικής εκκλησίας ο οποίος ήταν τόσο σοφός ώστε όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτωρ της εποχής του κατήργησε τους Ολυμπιακούς αγώνες ξεστόμισε την εξής χοντρομαλακία: «καλά έκανε ο αυτοκράτορας και έκλεισε το Ολυμπιακό στάδιο διότι μέσα στα πάμπολλα αγάλματα που το περιέβαλαν κατοικούσαν τρομεροί δαίμονες»!!!

    Τι εορτάζουμε δηλαδή την πρωτοχρονιά; Αφ’ ενός μια εβραιοψωλοτομή κι αφ’ ετέρου έναν δαιμονόπληκτο ανθέλληνα.

    Και μη βιάζεστε να με χαρακτηρίσετε ως ανάγωγο καλοί μου άνθρωποι διότι όποιος λεξικό κι αν ανοίξετε στην λέξη ψωλή θα διαβάσετε ότι πρόκειται για το πέος έχον την βάλανον (κεφαλήν) αποκεκαλυμμένην.

    Επίσης ιδού η καταλυτική απόδειξη:
    Ψωλός = ο περιτετμημένος, έχων την βάλανον του αιδοίου γυμνήν. Από το λεξικό L&S

    Ίσως μάλιστα να μη λέγεται τυχαίως ότι στην χώρα της Ελλάδος όλοι ψωλοκοπανάνε.

    Άντε λοιπόν πατριώτες, με το καλό και φέτος να καταστεί ψωλός ο Χριστούλης μας.

    ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΣ ΣΟΒΑΡΕΥΤΟΥΜΕ:
    ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΚΑΤΑ ΦΥΣΗ, ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΑΡΑ ΦΥΣΗ
    http://freeinquiry.gr/webfiles/pro.php?id=1046

    Σταύρος Βασδέκης

    Σχόλιο από Σταύρος βασδέκης | 31/12/2009

  58. «..Ίσως μάλιστα να μη λέγεται τυχαίως ότι στην χώρα της Ελλάδος όλοι ψωλοκοπανάνε..»

    Καθόλου τυχαίως, νάστε σίγουρος γι αυτό κε Βασδέκη

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 31/12/2009

  59. Παραδέχομαι μπροστά στους: Ματσουκάτες και Asarkikli και τους άλλους συνοδοιπόρους… πως όλοι όσοι αλλιώτικα θαρρούμε πως έχουνε τα πράγματα, είμαστε αδαείς!! θέλω δε να τους ευχαριστήσω εκ βάθους καρδίας, που με τις αναφορές τους, στα εβραίο-χριστιανικά κάλαντα… συγγνώμη ελληνικά κάλαντα έπρεπε να πω!! με βάλανε στην θέση μου και μάλιστα υπερθεματίζοντας ο ένα του άλλου!! Τους ευχαριστώ που μου ανοίξανε τα μάτια και κατάλαβα πως και γιατί είναι Ελληνικά τα κάλαντα, τρομάρα μας!!!
    Όμως που να φαντασθούμε εμείς οι αδαείς, ότι μαζί με χιλιάδες άλλους στον πλανήτη, είμαστε τα τραγικά θύματα μιας τέτοιας πλάνης!! από πού μας ήρθε τώρα, α έτσ αναχάπαρα, τουτέστιν ξαφνικά, να νομίζουμε πως ο Ιησούς έτον εβραίος και ακόμη χειρότερα να νομίζουμε πως για αυτόν τον λόγο τα κάλαντα που αναφέρονται στον εβραίο Χρίστο, αφορούσανε μόνο τους εβραίο-χριστιανούς προσήλυτους και όχι τους Έλληνες…..
    Θα μου πείτε τώρα τι κάθομαι και γράφω αϊκα παλλαλά και διαχωρίζω τους Έλληνες από τους εβραίο-χριστιανούς προσήλυτους?
    Αλλά και πάλι τι φταίμε εμείς οι αδαείς, που η περιτομή του «Έλληνα» Χριστούλη αποδεικνύει περίτρανα την εβραϊκή του καταγωγή? και βεβαίως την εβραϊκή του αγωγή!!!.
    Προφανώς, αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να μας αφορά, γιατί κατά τον αγαπητό Ομέρ, αυτό είναι θέμα, που αφορά την σύγκρουση των εξωγήινων ΕΛ με τους ΒΔΕΛ….
    Όμως ούτε για αυτό φταίμε εμείς, αγαπητοί συνομιλητές, που τα κάλαντα δεν τα ανακάλυψαν οι εβραίο-χριστιανοί, που ω δυστυχία μας, είναι κι αυτό ένα από τα παλαιότερα έθιμα, που οι ρίζες του βρίσκονται στην αρχαία Ελλάδα!!
    Τα κάλαντα τα έψελναν οι νέοι και όχι μονό… που γυρνούσαν από σπίτι σε σπίτι κατά την διάρκεια της γιορτής, των Ανθεστηρίων, προς τιμή του Διόνυσου!!! Περιφέρανε (όπως και σήμερα ακόμη, εξακολουθεί να συμβαίνει σε πολλές περιοχές της πατρίδας μας…) και ένα ομοίωμα πλοίου, το οποίο συμβόλιζε την άφιξη του θεού Διόνυσου. Ακόμη κρατούσανε κλαδιά δάφνης ή ελιάς που τα στολίζανε με κορδέλες καρπούς κλπ
    Στην ρωμαϊκή εποχή, εξελίσσεται και επιβιώνει το έθιμο στις γιορτές των Καλενδών (Calendae) και αργότερα στα χρόνια του «βυζαντίου» οι καλένδες- τα κάλαντα, μετονομαστήκανε σε άσματα «Αγερμού» όπου πάλι ομάδες ατόμων, γυρνούσανε από σπίτι σε σπίτι και τραγουδούσανε ευχές…
    Συνοψίζοντας, λέμε πως το έθιμο αυτό, ξεκίνησε στην αρχαία Ελλάδα, πηρέ το σημερινό του το όνομα «κάλαντα» στην Ρώμη και δυστυχώς αλλοτριώθηκε το φυσιολατρικό του περιεχόμενο, από το εβραίο-χριστιανικό Βυζάντιο.

    Παράθετουμε ένα σχετικό κείμενο:

    ἦλθ’ ἦλθε χελιδὼν
    καλὰς ὥρας ἄγουσα,
    καλοὺς ἐνιαυτούς,
    ἐπὶ γαστέρα λευκά,
    ἐπὶ νῶτα μέλαινα.
    παλάθαν σὺ προκύκλει
    ἐκ πίονος οἴκου
    οἴνου τε δέπαστρον
    τυροῦ τε κάνυστρον·
    καὶ πύρνα χελιδὼν
    καὶ λεκιθίταν
    οὐκ ἀπωθεῖται· πότερ’ ἀπίωμες ἢ λαβώμεθα;
    εἰ μέν τι δώσεις· εἰ δὲ μή, οὐκ ἐάσομες·
    ἢ τὰν θύραν φέρωμες ἢ τὸ ὑπέρθυρον
    ἢ τὰν γυναῖκα τὰν ἔσω καθημέναν·
    μικρὰ μέν ἐστι, ῥαιδίως νιν οἴσομες.
    ἂν δὴ φέρηις τι, μέγα δή τι φέροις·
    ἄνοιγ’ ἄνοιγε τὰν θύραν χελιδόνι·
    οὐ γὰρ γέροντές ἐσμεν, ἀλλὰ παιδία.

    Δηλαδή προσθέτανε και μία ψευτο-απειλή «αν δε μας δώσεις φιλοδώρημα, ή θα σου πάρουμε την πόρτα, ή τη γυναίκα!

    Προς θεού λοιπόν !! ( και από σεβασμό στα «πατρογονικά» εννοούμε μονό τον εβραίο- Χριστούλη…) εμείς οι άθεοι Έλληνες και προ παντώς οι εκ Πόντου ορμώμενοι, πρέπει να κρατήσουμε και να σεβόμαστε τα εβραίο-χριστιανικά «πατρογονικά» αήθη έθιμα, και για αυτό πρέπει να διαγράψουμε τα Έλληνο-ελληνικά πατρογονικά ήθη και έθιμα!!! και βεβαίως κατόπιν αυτού, ούτε ως υποψία δεν πρέπει να περνά από το μυαλό μας, πως μπορεί να καταχρόμαστε τον τίτλο Έλληνας.
    Και ποιο σωστά να ακολουθήσουμε κατά γράμμα τις υποδείξεις της ρασοφόρου συμμορίας, και να διαγράψουμε από την συνείδηση μας αυτήν την λέξη, που επί Βυζαντίου τα ίδιο κηφηναριό, καθιέρωσε να αποτελεί ύβρη. Απέναντι σε αυτήν την πίεση οι Πόντιοι πρόγονοι απαντήσανε με το « Έλληνας και τραντέλενος¨» (δηλαδή τριάντα φορές Έλληνας ) αυτές τις υποδείξεις δεν διστάζει το παπαδαριό, να τις επαναλαμβάνει ακόμη και σήμερα, σε πλήθος αναφορές γιορτές κλπ όπως για παράδειγμα, την Κυριακή της Ορθοδοξίας, που γιορτάζει την νίκη του, επί των Ελλήνων, με αφορισμούς τροπάρια και μακαρισμούς εναντία τους!!
    Προφανώς λοιπόν, μπορούμε να εξηγήσουμε γιατί και ποιους συμφέρει η άποψη, ότι για μας τους νέο-Έλληνες, δεν πρέπει να έχει καμία σημασία, το γεγονός ότι, για όλους τους άλλους, Γερμανούς, Ρώσους, Αμερικάνους.… η λέξη, Έλληνας –Ελλάδα- Ελληνικό, έχει ένα διαχρονικά σπουδαίο κι αξεπέραστο αξιακό φορτίο, που σχετίζεται με την κλασική Ελλάδα και τον ορθολογισμό της. Εμείς πάση θυσία πρέπει να μείνουμε μακριά από αυτό!!
    Επομένως μπορούμε να κατανοήσουμε, ως συνέπεια αυτής της νοοτροπίας, τις αμετροεπείς ειρωνείες και τις χωρίς επιχειρήματα επικρίσεις, από αυτούς που ψευδεπίγραφα, αυτοαποκαλούνται, ορθολογιστές, άθεοι και προοδευτικοί, και κατά τα άλλα, ανέχονται το ιδεολογικό αλαλούμ, που θέλει σαν Ελληνική παράδοση, τον εβραίο-χριστιανισμό, μαζί με την κόκα κόλα, τον Τζόνι που περπατάει, το λάϊφ στάϊλ και πολλά αλλά…. (που αν τα ψάξεις κατά ένα περίεργο τρόπο θα βρεις την εβραϊκή τους προέλευση…)
    Μέσα σε όλα αυτά, δεν υπάρχει θέση για τους Έλληνες πρόγονους, η ποιο σωστά δεν υπάρχει θέση για τους πριν από τους εκχριστιανισμένους (προσήλυτους, το προτιμώ…) Έλληνες προγόνους.
    Σε μια ιστοσελίδα που ο τίτλος της «Πόντος και Αριστερά», σαφώς παραπέμπει στην έννοια της αναζήτησης διαμόρφωσης και υπεράσπισης κοινής ταυτότητας, δεν αρμόζει η αντιφατική στάση, κάποιων «θεματοφυλάκων». Γιατί η έννοια της ταυτότητας είναι μέσον για την υπεράσπιση των ποιο αδύνατων μελλών, της όποια εθνικής συλλογικότητας. Επομένως στον βαθμό που η ταυτότητα μας, ξεσκαρτάρεται από τα ανώφελα, ψευδή στοιχεία, δεσμεύει και υποχρεώνει να τηρούνται όλα αυτά που φέρνουνε σε συνοχή τους ανθρώπους. Δεν μπορεί λοιπόν στην ιδία οικογένεια, με την ίδια ταυτότητα, άλλος να μην ξέρει τι έχει και άλλος να πεθαίνει από την πείνα. Συνεπώς σε κάποιους συμφέρει η θολούρα!!!!
    Με βάση αυτές τις διαπιστώσεις, δεν νομίζουμε πως είναι περίεργο, που μπορεί ο καθένας να δηλώνει Έλληνας και την ίδια στιγμή, να υιοθετεί αλλότρια ήθη και έθιμα, ούτε έχει σημασία, αν αγνοεί την ιστορία και τις παραδώσεις των Ελλήνων.
    Και ακριβώς για τέτοιους και άλλους παρόμοιους λόγους, δεν «λέγεται τυχαίως πως στην χωρά της Ελλάδος (σχεδόν) όλοι ψωλοκοπανάνε».
    Μπορούμε και κατανοούμε το πώς και το γιατί, όμως δεν μπορούμε να σεβόμαστε όσους «κοιμούνται» και ούτε θέλουμε να μας σέβονται, για τους ιδίους λόγους….
    Έτσι Ομέρ, δε πρέπει ούτε μπορούμε «να μείνουμε (μόνο)σε αυτά που μας ενώνουνε». Αυτά που μας ενώνουνε, ίσως αποτελούνε μια προϋπόθεση, για το παραπέρα… δηλαδή να συζητήσουμε και να συμφωνήσουμε για αυτά που προς το παρόν, δεν μας ενώνουνε!!
    Και νομίζω πως πάντα υπάρχει περιθώριο για καλύτερη κατανόηση. Επομένως, μπορεί να είμαστε και φίλοι και αδέλφια (και το εννοώ) μονάχα με τον όρο ότι επιδιώκουμε να συναντηθούμε στο έδαφος της πραγματικότητας. Έξω από, αυτή καθ εαυτή την αναζήτηση, δεν μπορεί να υπάρξει κανένας σεβασμός.
    Και όλα αυτά δεν τα λέμε, για να κάνουμε τους έξυπνους ή για να πάρουμε καμιά «ρεβάνς», ίσα ίσα με την επιμονή μας, αποδεικνύουμε ότι μας ενδιαφέρουν οι απόψεις, αλλά κυρίως τα επιχειρήματα που τις στηρίζουνε. Καλή λοιπόν η κριτική στο Σταλινικό σύστημα, (και είμαστε μαζί σας), αλλά όχι με λάθος αφορμές….όπως αυτή της απαγόρευσης των εβραίο-χριστιανικών καλάντων στους Πόντιους προγόνους μας.
    Ας γιορτάσουμε λοιπόν και φέτος ως περήφανοι Έλληνες, την εβραιοψωλοτομή του Ναζωραίου και τον δαιμονόπληκτο αντί Έλληνα «Άγιο» Βασίλειο!!!
    Και ‘μω την πίστη ‘ς…. μα τα ατά θα παλαλούμες!!!
    Άντε θάρρος και καλή χρονιά σε όλους.

    Σχόλιο από Δημήτρησ Τερτίπης | 31/12/2009

  60. Τερτίπη, πρωτοχρονιάτικα συνεχίζεις τα ..τερτίπια σου. Δε σου έφτανε η μια ρεβάνς ήθελες και δεύτερη… Παράξενοι είστε εσείς οι απόγονοι των ΕΛ, Φαίνεται ότι η κατάψυξη για 15 αιώνες σας έχει βαρέσει στο κεφάλι. Ή ότι κάτι δεν πήγε καλά κατά τη διαδικασία της απόψυξης!

    Φαίνεται ότι επειδή σου την έσπασε ο εβραιο-κομμουνιστής Μαρξ ή ο εβραιο-ψυχαναλυτής Φρόιντ (που επίσης ήταν εβραιοψωλοτομημένοι, όπως ως περήφανος γλωσσοπλάστης χρησιμοποιείς την ωραία αυτή λεξούλα, )τα έβαλες τώρα με τον εβραιοχριστιανό Χριστούλη. Ή μήπως σου την έσπασε η εβραιο-ελληνίστρια Μαίρη Λεφκοβιτς, που μόνη της τα έβαλε με τους αφροασιατιστές της Μαύρης Αθηνάς; Ποιός ξέρει; Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου ή η τάση για εμφύλιο είναι κομμάτι του είναι μας, είναι μέσα μας.

    Α! Και απ’ ότι ξέρω από εθνικής φυλετικής, σκοπιάς ο Μέγας Βασίλειος ήταν Έλληνας, σε αντίθεση με την πλειονότητα των ψωνισμένων νεοπαγανιστών απογόνων όλων των μιλετιών (βαλκανικών και ασιατικών) του
    «εβραιο-χριστιανικού Βυζάντιου», που ανακάλυψαν ότι είναι κατευθείαν απόγονοι του Θησέως και μας σπάνε τα κάκαλα πρωτοχρονιάτικα.

    Συγγνώμη Μουμούλ και Μ-π, αλλά δεν άντεξα! Μόλις άνοιξα το μάτι μου νάσου πάλι τα ίδια!

    Ομέρ ο εβραιο-μασονο-αναρχο-κομμουνιστής

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/01/2010

  61. Ευτυχισμένο το νέο έτος.

    Μπράβο Ομέρ! Παρότι άθεος υποστηρίζεις σωστά την πατρώα θρησκεία. Γιατί στην πραγματικότητα «πατρώα θρησκεία» είναι η θρησκεία των πραγματικών προγόνων και όχι των ονειρωξικών τοιούτων. Και αυτή η θρησκεία είναι η χριστιανική ορθοδοξία. Θέλοντας να συμβάλλω και εγώ στη γόνιμη συζήτηση σας επιτρέψτε μου να σας καταθέσω ένα εκπληκτικό ελληνικό κομμάτι:

    « Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια,
    Ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια,
    Ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου Θεοτόκε.
    Ἀλλ᾿ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον,
    Ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον,
    Ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε»

    Και στη συνέχεδια την άποψη του Στρατή Μυριβήλη

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 01/01/2010

  62. «Πρὸς τὴν Παναγία, πρὸς τὴν Ὑπέρμαχο Στρατηγό, ἀποτείνεται τὸ θαυμάσιο βυζαντινὸ τροπάρι «Τὴ Ὑπερμάχω Στρατηγῶ», ποὺ στὴν πραγματικότητα εἶναι ὁ ἐθνικὸς ὕμνος τοῦ ἀγωνιστικοῦ Βυζαντίου. Καὶ σὰν ἐθνικό μας ὕμνο ἔπρεπε νὰ τὸ κρατήσει καὶ ἢ ἀπελευθερωμένη Ἑλλάδα τοῦ 21, ἂν οἱ λόγιοι καὶ οἱ πολιτικοὶ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης εἶχαν τὴν ὀξυδέρκεια νὰ καταλάβουν τὴ σημασία ποὺ παίρνει ἡ Παράδοση στὴ ζωὴ τῶν ἐθνῶν καὶ δὲν ἔβλεπαν τὴν κλασικὴ Ἑλλάδα νὰ ἑνώνεται ἠθικὰ καὶ ἱστορικὰ μὲ τὸ ἀπελευθερωμένο Ἔθνος, δίχως τὴν ἔνδοξη καὶ μεγαλόπρεπη περίοδο τῆς Βυζαντινῆς χιλιετίας ποὺ μεσολάβησε καὶ σφυρηλάτησε τὴ νέα μας Ἑλληνοχριστιανικὴ συνείδηση. Δῆτε ὅμως. Αὐτὸ ποὺ δὲν ἔκαμε τὸ μεταεπαναστατικὸ κράτος τὸ ἔκαμε μόνος του ὁ Ἑλληνικὸς Λαός. Ἔτσι κάθε φορὰ ποὺ ἕνα μεγάλο γεγονὸς τρικυμίζει τὴ ψυχή μας, τὸ βυζαντινὸ τροπάρι αὐθόρμητα ἀνεβαίνει στὰ χείλη μας καὶ σμίγει μὲ τοὺς στίχους τοῦ Σολωμοῦ. Καὶ πάλι αὐθόρμητα κάθε φορὰ ποὺ ἕνα ὑπόδουλο τμῆμα τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἑνώνεται μὲ τὴν ἑνιαία ἐλεύθερη πατρίδα, ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἀλληλοχαιρετᾶται μὲ τὴ θρησκευτικὴ φράση «Χριστὸς Ἀνέστη».

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 01/01/2010

  63. Αγαπητέ Τερτίπη, καλή χρονιά..

    Εχω την εντύπωη, πως αυτά που γραφεις, απηχούν μάλλον το πνέυμα του Κοραϊκού διαφωτισμού-ρομαντισμού..
    Δηλαδή, την αναζήτηση της συνέχειας του Ελληνικού Εθνους, δια «εναερίου τινός γέφυρας», στην αρχαία ελλάδα, παρακάμπτοντας, τις τροποποιήσεις που υπέστη ο Ελληνισμός, κατα το Βυζάντιο.
    Στην ουσία πρόκειται για εναν αρχαιοελληνικό φουνταμενταλισμό, που φυσικά, όπως καθε φουνταμενταλισμός, αδυνατεί να συνδεθεί πλήρως με το σήμερα, αποτελώντας μια νευρωσική φυγή πρός το παρελθόν..

    Σίγουρα, ο νεωτερικός ελληνισμός, έχει κατι κοινό με την Αρχαία Ελλάδα: Ειναι και οι δύο, πολιτισμοί, που λατρεύουν το έλευθερο άτομο.
    Ομως, σήμερα, όπως και στην Ελληνιστική περίοδο, βρισκόμαστε, μάλλον, σε φάση μηδενιστικής αποδόμησης του νεωτερικού ατομισμού..
    Αιτία; Οπως και στην Ελληνιστική παρακμή του Αρχαιοελληνικού ατόμου, αποδομήσαμε το «καλός κ’ αγαθός», κι απο τα τρία μόρια της ψυχής, οπως έλεγαν οι Αρχαίοι Ελληνες, χάσαμε το μέτρο: Τό αποθηριωμένο «επιθυμητικόν», και το ατροφικό «θυμικόν», σε συδιασμό με το μηχανηστικα υπερτροφικό «λογιστικόν», δεν οδηγούν σε κρίση μονον την νεωτερικότητα ως σύνολο, αλλά και το ανθρωπολογικό της πρότυπο:
    Το νεωτερικό ατομικό εγώ, που απελευθερωμένο, στην δημιουργική του φάση, απο θεούς και δαίμονες, με όπλο την επιστημη και την τεχνολογία, υπόσχονταν τον τέλειο κόσμο, έπιασε, τα τελευταία χρόνια την καθοδική-αποδομητική του φαση.

    Μπορεί ο Ελληνικός πολιτισμός να πρωτοπορήσει στην κοινωνική και ανθρωπολογική διέξοδο;
    Ε, ναι, μαλλον μπορεί, γιατι τα έχει δει όλα, γιατί έχει δώσει και στο περελθόν απαντήσεις σε δύο αντίστοιχες μηδενιστικές φάσεις, και απο αυτές μπορουν να εξαχθουν διδάγματα.

    Η μία φάση, ήταν τό πέρασμα απο τα Μυκηναϊκά βασίλεια στην Αρχαία Ελληνική Δημοκρατία της πολης κράτους.
    Καί η άλλη, που μοιάζει περισσότερο με την σημερινή μηδενιστική φάση, είναι το πέρασμα, απο την πολή κράτος, στην κοσμόπολη του Ανατολικού Ρωμαϊκού κρατους (Βυζάντιου)..

    Αυτό το κράτος, πήρε απο κάπου καύσιμα, για να αντέξει χίλια χρόνια..
    Καί αυτά τα καύσιμα, τα πήρε απο τον Χριστιανισμό, πού τόν μετέτρεψε απο ανεπεθύμητη αίρεση μιας δεσποτικής θρησκείας (Ιουδαϊσμος), σε κοινωνικό εργαλείο φιλανθρωπίας, και σε προσωπικό-ατομικό βίωμα ελευθερίας.(Μιλώ για τους συνειδητούς χριστιανούς, και οχι αυτούς που απο φόβο ή προσδοκία οφέλους ελεούσαν).

    Παρα τις συγκρούσεις, δεν ειναι τυχαίο, ότι ο Χριστιανισμός εξαπλώθηκε εκει που υπήρχε ο Ελληνικός πολιτισμός.

    Ο Χριστιανισμός, δεν βρηκε στην Ελλάδα, τον παλιο αγέροχο δημο, με τον «καλο κ’ αγαθό» πολίτη-οπλίτη.
    Βρήκε, τον λαό εκπεεσμένο στην μαγεία, τους διανοούμενους ερωτοτροπούντες με τον μανιχαϊστικο γννωστικισμό, τον άλλοτε αγέρωχα διαβουλευόμενο δήμο, να άγεται και να φέρεται απο τους σοφιστες.

    Δεν σκότωσε ο Χριστιανισμός την Αρχαια Ελληνική θρησκεία, γιατί είχε ήδη, εν πολλοις, πεθανει πρό πολλού..
    Λόγω της φιλοσοφικής του προπαίδειας, και του αποδομητικού-μηδενιστικού ναδίρ, ο Ελληνισμός, είδε στο Χριστιανισμό μια διέξοδο..
    Την μετατροπή του ελευθεριακού μυνήματος του Χριστιανισμού, σε Δεσποτικό Ιερατείο, προσπάθησε να παρακάμψει η Θεολογική αναγέννηση του Γρηγόριου του Παλαμά, τον 14ο αιώνα.
    Ψύγματα αυτης της παραδοσης φαίρνει η φιλοξενία και η φιλαλληλία της Ποντιακής μας κληρονομιάς.

    Αυτή, την προνεωτερική παράδοση απηχεί και το ρητό της γιαγιάς μου της Αλεξάνδρας: «Γιωρίκα, όταν παιρτ’ς γομώντς την τσόπα’ς. Οταν δείς, γομώντς την ψή’ς».

    Αυτή η παράδοση μας κράτησε ως Ελληνες στην Τουρκοκρατία.
    Δές το: Οσοι έχασαν την γλώσσα, αλλά σεν έχασαν την πίστη, θεώρησαν τον εαυτό τους Ελληνα.

    Οσοι κρατησαν την γλώσσα, αλλά έχασαν την πίστη, (Τουρκοκρητικοί, Μουσουλμάνοι Πόντιοι, Τουρκοκύπριοι), έπαψαν να θεωρουν τον εαυτο τους Ελληνα, παρα τα μύρια όσα κοινα πολιτιστικά στοιχεία με τους χριστιανούς..

    Σχόλιο από vripol | 01/01/2010

  64. ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ. ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ
    ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ

    Η μεθοδευμένη δολοφονία του πατριωτικού αίσθήματος από τον ιουδαιοχριστιανισμό.

    Ο Παύλος αποκλήθηκε απόστολος των Εθνών. Δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία ότι σκοπός του ήταν η διάδοση του χριστιανισμού στους εθνικούς τού τότε γνωστού κόσμου. Η πρόθεσή του αυτή αναλύεται, ξεκάθαρα και στα ίσα, μέσα στις επιστολές του και στις πράξεις των αποστόλων. Μάλιστα τσακώθηκε με τον Πέτρο, μέχρι και ανόητο τον αποκάλεσε, επειδή αυτός ήταν της γνώμης ότι η διδασκαλία του Ευαγγελίου έπρεπε να απευθυνθεί κυρίως προς τους Εβραίους.

    Δυο μυστήρια όμως προηγούνται πριν την εκδήλωση της πρόθεσής του αυτής. Το πρώτο έχει να κάνει με την θεαματική του στροφή, που από ανελέητος διώκτης του χριστιανισμού, κατέληξε ως ο ποιο φανατικός απόστολός του. Διότι οι εξηγήσεις του ίδιου περί του γεγονότος αυτού δεν μπορούν να πείσουν, πλην των πιστών, κανέναν νοήμονα άνθρωπο. Το δεύτερο μυστήριο είναι η στροφή του προς την διδασκαλία του Ευαγγελίου κυρίως στους εθνικούς.
    Μάλλον δεν επρόκειτο για μια επιλογή, λόγω διαφορετικού γούστου, από τους λοιπούς αποστόλους, αλλά για τη εφαρμογή ενός στρατηγικού σχεδίου.
    Την ερμηνεία των δύο αυτών μυστηρίων – αλλά και την εξήγηση του μυστηρίου της διάδοσης του χριστιανισμού στον Ευρωπαϊκό χώρο, δηλαδή το πώς μια θρησκεία «πτωχών τω πνεύματι» επιβλήθηκε σ’ ανθρώπους και έθνη κατά πολύ σοφότερων ανθρώπων – μας τη δίνει με καθαρό και τεκμηριωμένο τρόπο, ο Γεώργιος Ιεροδιάκονος, στο βιβλίο του «Η ΜΕΘΟΔΕΥΜΈΝΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ», εκδ. «Νέα Θέσις». Από τα πολλά σχετικά βιβλία που διαβάσαμε, νομίζουμε ότι αυτό ξεχωρίζει αρκετά ως προς το ειδικό βάρος του. Θεωρούμε το βιβλίο αυτό ανεκτίμητο.
    Ποια όμως η σχέση της «πολιτικής» αυτής του Παύλου, με το πατριωτικό αίσθημα των εθνών και των λαών του κόσμου; Αυτή τη σχέση λοιπόν θα προσπαθήσουμε να φωτίσουμε στο παρόν πόνημα. Διότι έχουμε την γνώμη ότι δίχως τη δολοφονία του πατριωτικού αισθήματος, το οποίο είναι εγγενές και φυσιολογικότατο σ’ όλους τους ανθρώπους, θα ήταν αδύνατη η επικράτηση του χριστιανισμού, και προπαντός η διαιώνισή του.
    Εάν ο Παύλος αναγκάζονταν να διατυπώσει ολόκληρη την τακτική του στρατηγικού του στόχου θα την έλεγε ως εξής: «δεν υπάρχει Έλλην ή Ιουδαίος». Πράγματι έτσι ακριβώς το διατύπωσε ο ίδιος, όπως είναι καταγεγραμμένο μέσα στη Καινή Διαθήκη. Για τον Παύλο δυο λαοί-έθνοι υπάρχουν μπροστά του: οι Έλληνες και οι Ιουδαίοι. Οι υπόλοιποι δεν τον ενδιαφέρουν. Γνωρίζει άριστα, ότι, για να κερδίσει τον πόλεμο, πρέπει οπωσδήποτε να πείσει τους Έλληνες.
    Πώς όμως μπορεί να πείσει τους Έλληνες ένας Ιουδαίος και μάλιστα για μια Ιουδαϊκή υπόθεση, όταν οι Έλληνες παθαίνουν αλλεργία και μόνο στο άκουσμα της λέξης Ιουδαίος!
    Μόνον ένας τρόπος υπήρχε: να ξεκοπεί ο Έλληνας από την παράδοσή του, από τον πολιτισμό του, από τους δεσμούς με τους προγόνους του, από το πατριωτικό του αίσθημα. Εάν κανείς ξεπέσει σ’ αυτήν την κατάσταση τότε είναι ορφανός, ανίσχυρος και ανήμπορος. Χρειάζεται έναν θετό πατέρα, έναν κηδεμόνα. Και τότε είναι η στιγμή να του πασάρει κανείς έναν τέτοιο πατέρα που χρειάζεται.
    Προσέξτε πώς ακριβώς δουλεύει αυτή τη μηχανή ο Παύλος: (Προς Ρωμαίους 8, 15-17) «… αλλ’ ελάβετε πνεύμα που σας κάνει υιούς, δια του οποίου φωνάζουμε ‘ Αββά, Πατέρα’. Αυτό το Πνεύμα μαρτυρεί μαζί με το πνεύμα μας ότι είμεθα παιδιά του θεού…». Ξέρεται ποιος είναι ο πατέρας αυτός; Είναι ο Γιαχβέ, ο θεός των Ιουδαίων. Πράγματι ο Παύλος υπήρξε μέγας αρχιστράτηγος στην τακτική αυτή, όπως και στις υπόλοιπες, όπως θα διαπιστώσουμε στη συνέχεια. Μπροστά στο ταλέντο του αυτό, θα έπρεπε κανείς να του βγάλει το καπέλο!
    Το τέχνασμα πέτυχε απόλυτα. Ιδού η απόδειξη: εδώ και μιάμιση χιλιετία, αλλά ακόμα και σήμερα, ποιός γνωρίζει και μέχρι πότε, οι Έλληνες έψαλλαν και ψάλουν στις εκκλησίες τους το τροπάριο, «των αγίων πατέρων ημών Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ»! Έλληνες άνθρωποι με Εβραίους πατέρες!!!
    Ας δούμε τώρα πως μεθόδευσε την τακτική της υποβάθμισης των πατέρων των Ελλήνων, ώστε ν’ ανοιχτεί ο δρόμος για το σπάσιμο των δεσμών των Ελλήνων από τους προγόνους τους. Έπρεπε να γελοιοποιηθεί η ύψιστη αρετή των προγόνων αυτών. Σ΄ όποιο μήκος και πλάτος της υφηλίου, αν κάνει κανείς την ερώτηση, ποια ήταν η μεγάλη αγάπη των Ελλήνων, θα πάρει την απάντηση: η φιλοσοφία. Ότι οι Έλληνες είχαν πολλούς φιλοσόφους, σ’ όλα τα μέρη που ζούσαν και σ΄ όλες τις αποικίες τους. Ότι είχαν πολλές φιλοσοφικές σχολές, όπου μάθαιναν γράμματα, αριθμητική και τρόπους κοινωνικής συμπεριφοράς. Σχολές όπου μορφώνονταν.
    Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που ο Παύλος διάλεξε τους Κορίνθιους, για να τους απευθύνει τον κατάπτυστο λόγο του, με τον οποίο επιχειρεί να εξευτελίσει την σοφία και φυσικά τους σοφούς, δηλαδή τους φιλοσόφους προγόνους των Ελλήνων. Διότι κανένα άλλο έθνος δεν διέθετε τέτοιου είδους ανθρώπους. Εάν δε υπήρχαν φιλόσοφοι άλλης εθνικότητας, αναγκαστικά ήταν σπουδαγμένοι σε ελληνικές σχολές ή ήταν μαθητές Ελλήνων φιλοσόφων. Οι Ρωμαίοι φιλόσοφοι ήταν ή Επικούρειοι ή Πλατωνικοί ή Στωικοί ή Πυθαγόρειοι, κλπ.
    Για πρώτη φορά, λοιπόν, στην ιστορία του ανθρώπινου είδους, παρουσιάζεται ένας τόσο ποταπός άνθρωπος, ο οποίος αποτολμά να περιφρονήσει, την κατ΄ εξοχήν ανθρώπινη επίδοση! Την ενασχόληση των ανθρώπων με την προσπάθεια του εξανθρωπισμού τους. Την καλλιέργεια των ανώτερων ανθρώπινων δυνατοτήτων. Την τάση των ανθρώπων να μορφωθούν, δηλαδή από άτομα να γίνουν προσωπικότητες. Αυτό το ελεεινό ανθρωπάριο είναι μέγιστος αρχιάγιος του χριστιανισμού. Τον τιμούν άνθρωποι που φέρουν το όνομα των Ελλήνων. Ας τον ακούσουμε πόσο χυδαία υβρίζει τη σοφία, αυτή τη Θεά των Ελλήνων, αλλά και την σύνεση και πώς εξυμνεί τη χριστιανική μωρία. Αποκλείεται να πέρασε άλλος άνθρωπος απ΄ αυτόν τον κόσμο, που να διέθετε τέτοιο απίστευτο θράσος και τόση χαμερπή αγένεια:
    (Προς Κορινθίους Α΄ 1, 18-31) «διότι είναι γραμμένο (εννοείται στην Π.Δ,)‘Θα εξαφανίσω την σοφίαν των σοφών και την σύνεσιν των συνετών θα εκμηδενίσω’. Πού είναι ο σοφός; Πού ο γραμματεύς; Πού ο συζητητής του κόσμου τούτους; Δεν εμώρανε ο Θεός την σοφίαν του κόσμου τούτου; Διότι αφού, κατά την σοφίαν του Θεού, ο κόσμος δεν εγνώρησε με την σοφίαν του τον Θεόν, ευδόκησεν ο θεός δια της μωρίας του κηρύγματος να σώσει εκείνους που πιστεύουν. Οι Ιουδαίοι θέλουν θαύματα, οι δε Έλληνες σοφίαν, εμείς όμως κηρύττουμε Χριστόν σταυρωμένον, ο οποίος εις μεν τους Ιουδαίους είναι σκάνδαλον, εις δε τους ΄Ελληνας μωρία, αλλά σ’ εκείνους που είναι καλεσμένοι, Ιουδαίους και Έλληνας, ο Χριστός είναι θεού δύναμις και Θεού σοφία.
    Διότι εκείνο που θεωρείται θεία μωρία είναι σοφώτερον από την σοφίαν των ανθρώπων, και εκείνο που θεωρείται αδυναμία του Θεού είναι δυνατώτερον από την δύναμιν των ανθρώπων».
    Αμέσως στη συνέχεια γίνεται η τέλεια περιγραφή του χριστιανικού συρφετού:
    «Παρατηρήσατε αδελφοί, ποιοί είσθε σεις που ο Θεός εκάλεσε. Δεν υπάρχουν μεταξύ σας πολλοί σοφοί κατ’ άνθρωπον, ούτε πολλοί δυνατοί, ούτε πολλοί ευγενείς την καταγωγήν, αλλά τους μωρούς του κόσμου εδιάλεξε ο θεός δια να καταισχύνη τους σοφούς, και τους αδύνατους κατά κόσμον εδιάλεξε ο Θεός δια να καταισχύνη τους δυνατούς, και ανθρώπους που έχουν ταπεινήν καταγωγήν κατά κόσμον και τους περιφρονημένους εδιάλεξε ο Θεός, ακόμα και πράγματα που δεν υπάρχουν δια να καταργήση εκείνα που υπάρχουν».
    Αυτό το τελευταίο «εδιάλεξε ο Θεός, ακόμα και πράγματα που δεν υπάρχουν δια να καταργήση εκείνα που υπάρχουν», όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, περικλείει ολοκληρωτικά την πεμπτουσία της ιουδαιοχριστιανικής τακτικής. Δηλαδή με την φοβέρα ενός ανύπαρκτου θεού (κάτι που δεν υπάρχει), ο χριστιανισμός επιχείρησε να καταργήσει ότι ωραίο, αληθινό και βεβαίως υπαρκτό είχαν επιτύχει οι άνθρωποι, μέχρι εκείνη την στιγμή: Κατάργησε τις φιλοσοφικές σχολές, κατάργησε τους Ολυμπιακούς αγώνες, γκρέμισε κάθε καλλιτεχνικό επίτευγμα των Ελλήνων, αγάλματα, ναούς, δημόσια κτήρια, έκαψε βιβλιοθήκες.
    Έπρεπε η ανθρωπότητα να βυθιστεί στην χριστιανική αρετή της μωρίας. Η ευγενική καταγωγή έπρεπε να εξαφανιστεί από το πρόσωπο τη γης. Η παιδεία έπρεπε να ριχτεί στο «πυρ το εξώτερον», η δημοκρατία να αποβληθεί ακόμα κι από το λεξιλόγιο. Πράγματι, από την επικράτηση του χριστιανισμού μέχρι και την απελευθέρωση του 1821, δεν έπεσε ούτε μια ψήφος μέσα σε κάλπη!
    Ο σκοταδισμός που πλανιόνταν μιάμιση χιλιετία στους τόπους των Ελλήνων, άφησε ίχνη ορατά μέχρι και σήμερα. Η φρικτή καταπίεση του ιερατείου, το οποίο πάντοτε συνέπραττε με την εκάστοτε εξουσία, δεν έχει παρά δυο δεκαετίες που ξεθύμανε στη χώρα της Ελλάδας. Μέχρι την δεκαετία του 1970, λόγου χάρη, μαθητές της μέσης εκπαίδευσης τιμωρούνταν εάν δεν εκκλησιάζονταν την Κυριακή.

    Πρόκειται λοιπόν για το ολοκληρωτικό αναποδογύρισμα των αξιών του ελληνικού πολιτισμού. Εδώ τίθενται υπό καταλυτική κατηγορία όλες οι αρετές των Ελλήνων. Η χυδαιότητα στο μέρος της ευγένειας. Η μωρία στο μέρος της σοφίας. Η σύνεση αντικαθίσταται από την απερισκεψία και η δύναμη από την αδυναμία. Η ευγενική καταγωγή θεωρείται κατάρα. Δεν νομίζουμε ότι μπορεί να υπάρξει πιο παραστατική περιγραφή του χριστιανικού πνεύματος. Μ’ αυτό το πνεύμα κλήθηκαν ν΄ ανταλλάξουν οι Έλληνες τον λαμπρό τους πολιτισμό. Ποτέ η χυδαιότητα δεν ρίχτηκε με τόση μανία κατά της μόρφωσης.
    Τι προτείνει λοιπόν ο βάρβαρος αυτός; Έλληνες, αν δεν απαρνηθείτε την ταυτότητά σας, τη ευγενική σας καταγωγή, δηλαδή τις αρετές των προγόνων σας και τελικά τους ίδιους τους προγόνους σας, είστε χαμένοι από το χέρι του Θεού. Οι περισσότερες επιστολές του Παύλου διακατέχονται απ’ αυτό το πνεύμα.
    Υπάρχει όμως ένα είδος ανθρώπου που συγκεντρώνει όλ’ αυτά τα χαρακτηριστικά, τα οποία περιέγραψε προηγουμένως ο Παύλος. Τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων που κάλεσε ο Θεός στις τάξεις του. Το είδος αυτό φέρει όνομα. Λέγεται δούλος. Πράγματι, ο ποταπός αυτός άνθρωπος υπήρξε ο ύπατος εγκωμιαστής της δουλείας.
    Προς Ρωμαίους, 13. 1 «Ας υποτάσσεται ο καθένας στις ανώτερες εξουσίες, διότι δεν υπάρχει εξουσία παρά από τον θεόν… Ώστε εκείνος που αντιτάσσεται εις την εξουσίαν, αντιτάσσεται εις την διαταγήν του θεού και εκείνοι που αντιστάθηκαν θα κατακριθούν… Αυτός είναι ο λόγος που πληρώνεται τους φόρους, διότι οι αρχές είναι υπηρέται του θεού».
    Εφεσίους 6. 5 «Οι δούλοι να υπακούετε εις τους κυρίους σας του κόσμου αυτού με φόβον και τρόμον».
    Τιμόθεον 6. 1 «Όσοι είναι υπό τον ζυγόν της δουλείας, ας θεωρούν τους κυρίους των αξίους κάθε τιμής, δια να μη δυσφημείται το όνομα του θεού και η διδασκαλία».
    Τίτον 2. 9 «Οι δούλοι να υποτάσσονται εις τους κυρίους τους, να είναι εις όλα ευάρεστοι».
    Φαίνεται όμως ότι το σχέδιο ήταν γενικό:
    Πέτρου 2. 13 «Υποταχθείτε λοιπόν, σε κάθε ανθρώπινη εξουσία χάριν του Κυρίου, διότι αυτό είναι το θέλημα του θεού».
    Πέτρου 2. 13 «Οι υπηρέται, να υποτάσσεσθε εις τους κυρίους σας, με τον οφειλόμενο σεβασμό, κι όχι μόνον εις τους καλούς και επιεικείς αλλά και εις τους διεστραμμένους».
    Μάλιστα οι κατοπινοί τελειοποίησαν το σχέδιο σε αξιοθαύμαστο βαθμό:
    Εις Α΄ Κορινθίους Ομιλία, ΙΘ΄ σελ. 535, Ιωάννου Χρυσοστόμου, («ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ», εκδ. «Γρηγόριος ο Παλαμάς» 1980): «Όπως ακριβώς δεν ωφελεί καθόλου η περιτομή ούτε βλάπτει η έλλειψις περιτομής, έτσι ούτε βλάπτει η δουλεία ούτε ωφελεί η ελευθερία. Και για να καταδείξει τούτο με μεγαλυτέραν σαφήνειαν λέγει (αναφέρεται σε λεγόμενα του Αποστόλου Παύλου): Αλλά και αν ημπορείς να γίνεις ελεύθερος, χρησιμοποίησε περισσότερο την δουλείαν, δηλαδή να είσαι περισσότερο δούλος. Και διατί τέλος πάντων αυτόν που δύναται να ελευθερωθεί τον συμβουλεύει να μείνη δούλος. Διότι θέλει να δείξη ότι δεν βλάπτει καθόλου η δουλεία αλλ’ ωφελεί μάλιστα».
    Πώς είπατε; Ότι άλλα εννοεί! Μη βιάζεστε, μας το εξηγεί αμέσως στη συνέχεια ο πατέρας Χρυσόστομος. Φρόντισε και γι’ αυτό μην τυχόν του ξεφύγει κανείς με αμφιβολίες. «Και γνωρίζω μεν ότι μερικοί ισχυρίζονται, ότι το χρησιμοποίησε περισσότερο το είπε περί ελευθερίας, υποστηρίζοντες ότι σημαίνει, εάν ημπορείς να ελευθερωθείς, ελευθερώσου… Δεν λέγει λοιπόν τούτο, αλλ’ εκείνο που είπα προηγουμένως, θέλων να δείξη ότι δεν κερδίζει τίποτε περισσότερον αυτός που γίνεται ελεύθερος, και επομένως, λέγει, και αν ακόμα εξαρτάται από σένα να ελευθερωθείς, μάλλον μένε ως δούλος».
    Μας προτείνει λοιπόν ο χριστιανισμός να γίνουμε δούλοι, όσοι δεν έτυχε ακόμα να είμαστε. Ο δούλος δεν έχει πατρίδα. Είναι άπατρις. Βρίσκεται εκεί που τον έχουν σύρει. Δεν έχει πάτρια. Ποιου λαού πατριώτης θα μπορούσε να είναι; Κανενός. Εξ ου και το «όπου γης και πατρίς».
    Όμως πατρίδα δεν είναι μόνο η γη της πατρίδας. Είναι και κάτι, κατά πολύ, περισσότερο. Αυτό που θα προσπαθήσουμε να υποστηρίξουμε, στη συνέχεια, το λέμε τώρα αμέσως:
    Δεν μπορεί, δεν γίνεται ένας σωστός χριστιανός να είναι πατριώτης. Τελεία και παύλα. Εάν όμως παρουσιαστεί μια τέτοια περίπτωση, όπου πράγματι κάποιος που δηλώνει χριστιανός, έχει δείξει όντως πατριωτική συμπεριφορά, τότε αυτομάτως καθίσταται αιρετικός. Απλούστατα διότι έχει παραβεί βασικές εντολές του Ευαγγελίου. Είναι ή δεν είναι θεόπνευστη η Καινή Διαθήκη; Ασφαλώς και είναι. Για να δούμε τη λέει η θεοπνευστία, για το ζήτημα αυτό: μα δεν τα έχουμε ήδη αναφέρει. Δεν είναι γραμμένα πριν από δεκαριά αράδες;
    Είναι ή δεν είναι μέγιστος άγιος της χριστιανοσύνης ο Χρυσόστομος; Και μάλιστα προστάτης της παιδείας των Ελλήνων! Τι λέει λοιπόν αυτός για το συγκεκριμένο θέμα: «και αν ακόμα εξαρτάται από σένα να ελευθερωθείς, μάλλον μένε ως δούλος». Όταν αυτή την χυδαιότητα την ανέχεται κανείς πώς μπορεί να λέγεται Έλλην; Μωρέ καλοί χριστιανοί ξέρεται ότι οι Έλληνες δίδασκαν στα παιδιά τους ότι ο θάνατος είναι προτιμότερος από την δουλεία; Ξέρεται ότι στον γραπτό και προφορικό λόγο εάν τοποθετηθούν οι δυο αυτές λέξεις η μια δίπλα στην άλλη, πρέπει η μια από τις δυο να αυτοκτονήσει. Ακούσατε ποτέ την έκφραση, Έλλην δούλος ή δούλος Έλλην;
    Ιδού ένας σωστός χριστιανός και άγιος του έθνους (τρομάρα του) πως ξεκαθαρίζει το ζήτημα:
    Από το βιβλίο του Ι.Θ.Κακριδή «ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΠΑΡΆΔΟΣΗ» έκδ. Εθνικής Τραπέζης, σελ. 13 διαβάζουμε: «Είναι χαρακτηριστικό ότι ως τον 18ο ακόμη αιώνα το χριστιανικό κήρυγμα αμφισβητεί την ελληνικότητα από το εκκλησίασμά του, που το αποτελούσαν ωστόσο Έλληνες. Αδελφοί μου, λέει ο Κοσμάς, έμαθα πως με την χάριν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού δεν είσθε Έλληνες, δεν είσθε ασεβείς, αιρετικοί, άθεοι, αλλ’είσθε ορθόδοξοι χριστιανοί…». Κοσμά Αιτωλού 1779, Διδαχαί, εκδ. Αρχιμανδρίτου Α.Ν.Καντιώτου 1959, σελ. 59.
    Ο παππούλης αυτός μας το λέει στα ίσα: ή χριστιανός ή Έλληνας. Δεν γίνεται και τα δυο μαζί.
    Ποιά είναι η αλήθεια για τον ρόλο της εκκλησίας στη επανάσταση του 1821; Το ζήτημα έχει ήδη διαλευκανθεί. Δεν είναι πρόθεσή μας εδώ να παρουσιάσουμε τα σχετικά ντοκουμέντα. Είναι πολλά και ξεκάθαρα. Η εκκλησία αφόρισε επανειλημμένως τους επαναστάτες.
    Ο Αθανάσιος Διάκος, ο Παπαφλέσσας και οι λοιποί επαναστάτες, αφού έλαβαν τους αφορισμούς, τους έγραψαν εκεί που ταίριαζε στους εαυτούς τους. Εις αρχή δια των Ελληνοπρεπών των πράξεων, αγώνων υπέρ σωτηρίας του γένους, όπως αληθώς πιστοποίησαν.
    Κι όμως, πατριώτης δεν είναι τόσο και κυρίως αυτός που μόνον πολεμά υπέρ της πατρίδας του. πώς γίνεται αυτό; Ας το κυττάξουμε καλύτερα το ζήτημα. Στον πόλεμο είτε αυτός είναι απελευθερωτικός είτε αμυντικός, λαμβάνει μέρος κανείς και για την υποστήριξη των συμφερόντων του. Είτε για να απελευθερώσει την περιουσία του ή για να αποκτήσει περιουσία. Όταν λοιπόν έχει κανείς μόνο τέτοιες βλέψεις, τότε δεν μπορεί να ονομαστεί πατριώτης.
    Για τον προσδιορισμό αυτό, του πατριώτη, χρειάζονται επί πλέον στοιχεία και χαρακτηριστικά. Στοιχεία και χαρακτηριστικά τα οποία τα διέθεταν μεν οι επαναστάτες του 1821, αλλά όχι σε βαθμό ικανό, ώστε να πετύχουν ολοκληρωτικά. Γι’ αυτό τον λόγο απελευθέρωσαν μεν οι άνθρωποι αυτοί τη γη της Ελληνικής πατρίδος, αλλά όχι και την ελληνική ψυχή. Η ψυχή αυτή παρέμεινε χτικιασμένη από την χριστιανική φυματίωση. Την απάτριδα αυτή ανθελληνική χολέρα: «Των αγίων πατέρων ημών Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ».
    Εάν πετύχαινε ολοκληρωτικά η επανάσταση, τότε θα έπρεπε να ακούγονταν, αντί του κατάπτυστου προαναφερθέντος τροπαρίου, το «Των αγίων πατέρων ημών Δευκαλίωνος και Πύρρας, των αγίων προπατόρων Θαλή, Δημόκριτου, Επίκουρου, των αγίων Ρήγα Φεραίου, Καΐρη, Ροΐδη, Ίωνος Δραγούμη, Περικλή Γιαννόπουλου και πάντων των υπέρ πατρίδος πεσόντων και διωκομένων υπό του δουλικού χριστιανικού ιερατείου».
    Ξέρουμε ότι σας ακούγονται από παράξενα μέχρι και γελοία τα λόγια αυτά. Έχετε δίκιο, διότι μετά από μιάμιση χιλιετία χριστιανικού κυριελέησον, Αβράμηδων , εν Βηθλεέμ, Σιων, Καπερναούμ, Ιορδάνη ποταμό και κάθε αποκλειστικά εβραϊκό άκουσμα, είναι φυσικό να ξινίζονται τ’ αυτιά σας όταν ακούσουν κάτι το ελληνικό.
    Πατριώτης λοιπόν είναι αυτός που είναι τέτοιος 365 μέρες το χρόνο, κι όχι απαραιτήτως και κυρίως αυτός που πηγαίνει στον πόλεμο. Το σπεύδειν εις τον πόλεμον είναι αναγκαία μεν προϋπόθεση αλλά όχι ικανή.
    Αλλά ακόμα και στον πόλεμο βρήκε τρόπο να μας εξευτελίζει η συμμορία του χριστιανικού ιερατείου. Μας αντικατέστησε τον τρομερό των Ελλήνων Θεό του πολέμου Άρη, με την κυρά κατίνα αγία Βαρβάρα!!! Να βλέπουμε το ελεεινό αυτό θέαμα, Στρατηγοί και αξιωματικοί να προσκυνούν και να ασπάζονται τα βρόμικα χέρια του δουλικού χριστιανικού ιερατείου!! Όταν απαγορεύονταν στους Έλληνες, ρητώς και κατηγορηματικώς, να προσκυνούν ακόμα και τους Θεούς τους. Οποίος εξευτελισμός για την ελληνική ψυχή.
    Είναι προς ντροπή σας κύριοι στρατιωτικοί να προσκυνάτε το ιουδαιοχριστιανικό ιερατείο. Σας απευθύνουμε ένα μεγάλο κατηγορώ. Πρέπει να μας απαντήσετε ξεκάθαρα με ποιό δικαίωμα προσκυνάτε ανθρώπους που πιστεύουν σε αρετές του είδους: «και αν ακόμα εξαρτάται από σένα να ελευθερωθείς, μάλλον μένε ως δούλος», Αδελφοί μου, έμαθα πως με την χάριν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού δεν είσθε Έλληνες, δεν είσθε ασεβείς, αιρετικοί, άθεοι, αλλ’είσθε ορθόδοξοι χριστιανοί…», «Υποταχθείτε λοιπόν, σε κάθε ανθρώπινη εξουσία χάριν του Κυρίου, διότι αυτό είναι το θέλημα του θεού», «Οι υπηρέται, να υποτάσσεσθε εις τους κυρίους σας, με τον οφειλόμενο σεβασμό, κι όχι μόνον εις τους καλούς και επιεικείς αλλά και εις τους διεστραμμένους».
    Αφού γνωρίζουμε ότι, ευτυχώς, το φρόνημά σας είναι ελληνικότατο, γιατί άραγε χρειάζεστε τις ευλογίες του δουλοπρεπούς παπαδαριού; Γιατί ανέχεστε να σας ταλαιπωρούν, σε κάθε εθνική γιορτή, στήνοντάς σας, με τις ώρες, μπροστά στα ιουδαϊκά λάβαρα;
    Οι Έλληνες δεν πολέμησαν ποτέ κινούμενοι από τα χριστιανικά τους αισθήματα, αλλά από τα ελληνικά. Διότι το ελληνικό μεδούλι τους δεν μπόρεσε ποτέ να το φθείρει η δουλική χριστιανική πανούκλα. Έφθειρε όμως τις σάρκες του ελληνικού σώματος. Απ’ έξω χριστιανικό κι από μέσα ελληνικό. Μια σχιζοφρενική ύπαρξη.
    Το παπαδαριό με ψυχή και με δόντια προσπαθεί, μάταια πλέον, ν’ αποκρύψει τα αμαρτήματα που διέπραξε κατά του ελληνικού λαού. (Μέσα από την παρούσα ιστοσελίδα, έχουμε παρουσιάσει, και θα παρουσιάσουμε κι άλλα ντοκουμέντα, που φωτίζουν τις σκοτεινές πτυχές και γωνιές του θέματος. Επίσης κι άλλοι πολλοί πράττουν ανάλογα).
    Μέχρις ότου ο ελληνικός λαός θα παραμένει μέσα στο ιστορικό σκοτάδι, ο πατριωτισμός του θα τυγχάνει κουτσός και ελλιπής. Θα περιορίζεται στον πόλεμο, κάτι που είναι σίγουρο, κι όχι και στην καθημερινότητα. Επείγει λοιπόν η απελευθέρωση της ελληνικής ψυχής.

    Βασδέκης Ν. Σταύρος

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 02/01/2010

  65. Τελευταία φορά που επιτρέπω το ακροδεξιό παραλήρημα. Μόνο και μόνο για να δουν οι σχολιαστές μας πως διαμορφώνονται οι «δικοί μας» Γκρίζοι Λύκοι.

    Τα παιδιά της Πύρας και του Δευκαλίωνος… μη χέσω τώρα!!!

    Τους βλέπουμε κατά καιρούς στον Όλυμπο, στις στήλες του Ολυμπίου Διός κ.ά. να ντύνονται με τις χλαμύδες, να φέρουν τις ψεύτικες ασπίδες και να μετατρέπουν έναν όντως λαμπρό πολιτισμό σε νεοελληνικό τσίρκο αντάξιο του Γκρουέφσκι.

    Εφεξής μόνο ότι βρίσκεται στο πλαίσιο του μπλογκ μας. Γκέγκε;

    Δυστυχώς λείπει και ο Νοσφεράτος σε άδεια 8)

    Ομέρ ο Μέγας Αδμινίστωρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/01/2010

  66. Δώστου Ομέρ. Εμείς μαζί σου.

    Τέτοιες παπαρολογίες έχουμε να ακούσουμε καιρό.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 02/01/2010

  67. Χρόνια Πολλα!

    Αγαπητέ Ομέρ, είσαι αρκετά έντονος στις εκφράσεις σου. Προσεξε, δε λέω «άδικος» αλλά «έντονος». Μήπως η ένταση αυτή να έπρεπε να μειωθεί; Παρότι η απολυτότητα και ο φανατισμός των συγκεκριμένων, που πιστεύουν ότι αποτελούν την ιδανική (μετ)ενσάρκωση των αρχαίων Ελλήνων ενώ όλοι οι υπόλοιποι είναι εχθροί καταραμένοι,ίσως και να δικαιολογεί την ένταση.

    Καταθέτω παρακάτω κάποιες σκέψεις μου, που κατέγραψα όταν διαδραματιζόταν η υπόθεση με το έργο του Γαβρά:

    Όταν προσπαθείς να συζητήσεις εκτός του ιστορικού χρόνου, τότε κάθε υπόθεση που εξυπηρετει το ιδεολόγημα και το μύθο μετατρέπεται υποκειμενικώς σε αντικειμενικό γεγονός. Οι αιώνες και οι ιστορικοί περίοδοι μηδενίζονται. Ο χρόνος μετατρέπεται επίσης σε μια διάσταση που υπόκειται στην υποκειμενική βούληση. Τα γεγονότα του 3ου και 4ου μ.χ. αιώνα αντιμετωπίζονται σα να ήταν γεγονότα χθεσινά. Η ιδεοληψία τα ζωντανεύει και η ιδεολογική απελπισία τα μετατρέπει σε εργαλεία κατασκευής ταυτότητας.

    Σήμερα αγνοείται η απλή ιστορική αλήθεια ότι μέσα στους αιώνες τα πάντα ρει, καθώς και οι ταυτότητες και οι αυτοαναγνωρίσεις. Για αιώνες δεν υπήρχε ίχνος ούτε ειδωλολατρών, ούτε παγανιστών, ούτε και «Ελλήνων» με τη σύγχρονη έννοια του όρου.

    Ο σύγχρονος Έλληνας είναι απόλυτο γέννημα-σύνθεση της χριστιανικής ρωμιοσύνης (ελληνόφωνης, αλβανόφωνης, βλαχόφωνης, σλαβόφωνης, τουρκόφωνης) και της δυτικής νεωτερικότητας…. Και ακριβώς αντίστοιχα ο σύγχρονος Τούρκος (με μεγάλη χρονική καθυστέρηση) είναι το απόλυτο γέννημα του οθωμανικού ισλάμ (τουρκόφωνου, ελληνόφωνου, αλβανόφωνου, βλαχόφωνου, σλαβόφωνου, κουρδόφωνου κ.ά.) και της δυτικής νεωτερικότητας….

    Όσοι ελληνόφωνοι στο διάβα των αιώνων βρέθηκαν εκτός του συγκεκριμένου μορφώματος, που ονομάζεται ρωμαίικο γένος ή ρωμιοσύνη εντάχθηκαν σε άλλες εθνικές συσσωματώσεις.

    ———–

    Επιβίωσαν ειδωλολάτρες-πολυθεϊστές εκτός των κύριων μονοθεϊστικών θρησκευτικών ρευμάτων που διαμόρφωσαν ιδεολογικά και καθόρισαν πολιτικά εδώ και εκατοντάδες χρόνια την περιοχή μας;

    Υπήρχαν κατά το μεσαίωνα ειδωλολάτρες ή πολυθεϊστές, μη χριστιανοί ή μη μουσουλμάνοι;

    Μέχρι τώρα ήξερα ότι τα ρεύματα του νέου ελληνισμού όπως πρωτοεμφανίζονται από τον 13ο αιώνα, ζυμώνονται μέσα στο περιβάλλον της ελληνόφωνης χριστιανικής “ρωμιοσύνης”, χωρίς αντιπαλότητα και σοβαρές ρήξεις με το ιδεολογικό αυτό κέλυφος. Ακόμα και στην εποχή την μεγαλύτερης αντίθεσης της οικουμενικής υπερεθνικής, αλλά πάντα ελληνόφωνης, ρωμιοσύνης με τους εκπροσώπους της ελληνικής ρωμιοσύνης, η ρήξη δεν θα περιλαμβάνει την καταφυγή σε άλλα θρησκευτικά ή ιδεολογικά δόγματα διαφορετικά του χριστιανικού πλαισίου. Εννοώ τα χρόνια πριν την Άλωση, όταν η εμφάνιση ενός πρωτοκαπιταλισμού στην πόλη-κράτος (πλέον) Κωνσταντινούπολη θα οδηγήσει σε πολύ πρώιμες διεργασίες και σε μια ενδιαφέρουσα ιδεολογική αντιπαράθεση που θυμίζει, έστω και αμυδρά την νεωτερικότητα που θα έρθει αρκετούς αιώνες αργότερα. Οι του “εθνικού” ρεύματος, θα εκφραστούν με την ενωτική κίνηση και την προσπάθεια σύμπηξης συμμαχίας με τους Λατίνους, προωθώντας μια παν-χριστιανική συμμαχία κατά του επιθετικού ισλάμ. Φυσικά όλες αυτές οι διεργασίες θα σταματήσουν απολύτως με την Άλωση και δυστυχώς μέσα στους κόλπους της νέας κυρίαρχης θρησκείας, του ισλάμ, δε θα συναντήσουμε ούτε τέτοιους προβληματισμούς, αλλά ούτε και ιδεολογικές αναζητήσεις.

    ——————

    Φαίνεται όμως να διαφεύγει από τους σχολιαστές ένας ιστορικός νόμος που πουθενά δεν διαψεύστηκε: Η ιδεολογική και κοινωνική αλλαγή πάντα οδηγεί στην καταστροφή των προηγούμενων ιδεολογικά ανταγωνιστικών μορφών.

    Οι Έλληνες από τη στιγμή που έγιναν χριστιανοί κατέστρεψαν τα είδωλα του παλιότερου παγανιστικού εαυτού τους. Όταν κάποιους αιώνες αργότερα μεγάλο μέρος τους ασπάστηκε το ισλάμ, κατέστρεψε κάθε ίχνος της ελληνικής ορθόδοξης παράδοσης και όσες εκκλησίες διασώθηκαν στις περιοχές των εξισλαμισμένων μετατράπηκαν σε τζαμιά. Και σε περιοχές όπου οι Έλληνες κομμουνιστές -όπως στις ελληνικές περιοχές του σοβιετικού Εύξεινου Πόντου κατά το Μεσοπόλεμο- άσκησαν εξουσία, ακολούθησαν την ίδια ακριβώς πολιτική καταστροφής του παλιότερου πολιτισμικού συστήματος που είχε ως κέντρο το χριστιανισμό και τα λατρευτικά του στοιχεία, εικόνες, εκκλησίες κ.λπ.

    Το ίδιο φαινόμενο παρατηρήθηκε και στη μακρινή Ανατολή. Η ένταξη των πληθυσμών στο βουδισμό οδηγούσε στην καταστροφή των ινδουιστικών ιερών και το ίδιο συνέβη με την καταστροφή των βουδιστικών και ινδουιστικών ειδώλων και ιερών, όταν μεγάλο μέρος του πληθυσμού προσχώρησε στο ισλάμ. Μέχρι τις μέρες μας βιώνουμε τη διαδικασία αυτή. Ας θυμηθούμε την πρακτική των Ταλιμπάν.

    Αλλά ας έρθουμε και σε πιο οικεία πράγματα.

    Η επικράτηση των μπολσεβίκων με την Οκτωβριανή Επανάσταση οδήγησε σε μεγάλη καταστροφή των χριστιανικών, ισλαμικών και βουδιστικών έργων τέχνης και μνημείων. Οι εκκλησίες, τα τζαμιά και τα βουδιστικά ιερά άλλαξαν χρήση και μετατράπηκαν κυρίως σε αποθήκες. Σε επίπεδο λαϊκής προπαγανδιστικής φιλολογίας, σήμερα στη Ρωσία στη θέση των “ενόχων ρασοφόρων” του Γαβρά, βρίσκονται οι “ένοχοι κομμουνιστές”, κατηγορούμενοι ακριβώς για τα ίδια αδικήματα.

    Το ίδιο με τις καταστροφές του μη αποδεκτού πολιτισμού, θα συμβεί και στην περίοδο του ισπανικού εμφυλίου πολέμου, στις περιοχές που κυριαρχούσαν οι αντικληρικαλιστές.

    Κατά την περίοδο της Πολιτιστικής Επανάστασης στην Κίνα, μετά βίας σώθηκε η Απαγορευμένη Πόλη από τα επαναστατημένα πλήθη ενώ με ιδεολογικά κριτήρια καταστράφηκαν πλήθος σημαντικών κινέζικων μνημείων που θύμιζαν την παλιά φεουδαρχία, την καταπίεση του λαού από τους ευγενείς κ.λπ. κ.λπ…..

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/01/2010

  68. Προς Πόντος και Αριστερά
    Όλα αυτά τα περί σύνθεσης της χριστιανικής ρωμιοσύνης…. με την δυτική νεοτερικότητα. Κατά την ταπεινή μου άποψη δεν στέκουνε, γιατί πολύ απλά, σε καμιά περίπτωση δεν μπορούνε να συντεθούνε ή πιστή, με τον ορθολογισμό. Μπορεί να συνυπάρχουνε και φυσικά να δημιουργούνε προβλήματα ταυτότητας αλλά όχι να συντεθούνε!
    Όταν λοιπόν αναφερόμαστε σε αυτόν τον νεολογισμό την «δυτική νεωτερικότητα» όλοι γνωρίζουμε πως σχετίζεται άμεσα με την Κλασική Ελλάδα με την έννοια της δημοκρατικής συγκρότησης την αυτοβουλία και αυτονομία την έννοια του πολίτη την ανάπτυξη της επιστήμης και του ορθολογισμού, βεβαίως και σε επίπεδο χρήσης των καλλιτεχνικών συμβόλων που δημιουργηθήκανε στην αντίστοιχη ιστορική περίοδο.
    Πέρα από αυτά θαρρούνε οι συνομιλητές μας πως δεν μας χρειάζεται καμιά ταυτότητα?
    Αν είναι έτσι, τότε γιατί πασχίζουμε να αποδείξουμε την γενοκτονία των Ποντίων, από τους Νεότουρκους καθώς και τα εγκλήματα του Στάλιν?
    Και τέλος πάντων, αν δεχθούμε πως τα ρεύματα του νέου Ελληνισμού ζυμωθήκανε μέσα στο περιβάλλον την ελληνόφωνης χριστιανικής ρωμιοσύνης, πως στέκει ο ισχυρισμός ότι αυτό έγινε χωρίς (!) «αντιπαλότητα και ρήξεις με αυτό το ιδεολογικό κέλυφος»?
    Όταν μάλιστα είναι γνωστά όλα τα ιστορικά γεγονότα που μας βεβαιώνουνε για το αντίθετο, που φυσικά στην ωρίμανση τους, φτάσανε στην ανοιχτή ρήξη, μεταξύ του νέο- διαφωτισμού και τις σαφέστατες αναφορές του στην κλασική ελληνική παιδεία και του χριστιανισμού?
    Αλλά ας έρθουμε στο σήμερα, δεν υπάρχει καμία αναγκαιότητα για την αναζήτηση και την ανασυγκρότηση της ταυτότητας μας?
    Προφανώς για σας, δεν πρέπει να ξεσκαρτάρουμε αυτήν την ταυτότητα, από την σαβούρα και τα περιττά στοιχεία, αυτά που διαμορφώνουν ένα στείρο στάσιμο περιβάλλον!
    Και ακόμη αν και αριστεροί…. θα μείνουμε από σεβασμό στα πατρογονικά, κολλημένοι στην εβραίο-χριστιανική ορθοδοξία και από την άλλη ο μαρξισμός και οι παραφυάδες του, θα αποτελούνε την μονή εναλλακτική μας πρόταση?
    Αλλά και έτσι να θέλετε να το δούμε θέμα, γιατί δεν εξανίσταστε απέναντι σε αυτούς Μαρξ Εγκελς Λένιν και πολους αλλους…) όταν εκδηλώνουνε το πάθος τους για την κλασική Ελλάδα? Ή μήπως δεν γνωρίζετε πως τα κείμενα τους είναι γεμάτα από λογοκλοπές κείμενα αναλύσεις κλπ από τους κλασικούς έλληνες προγόνους?
    Δεν πρέπει λοιπόν, να μας κάνει καμιά εντύπωση που για σας, γίνεται αυτομάτως παγανιστής ή φασίστας…. όποιος Ελληνικής καταγωγής, αναφέρετε σε αυτά τα θέματα?
    Τελικά γιατί μας ανακαλείτε σε αυτά που μας ενώνουνε, δηλαδή πόντος και αριστερά μαζί με όλα αυτά που πρεσβεύει αυτή η σελίδα σε διαμόρφωση ταυτότητας δεν οδηγούνε ? αποτέλεσμα ιδεολογικής απελπισίας…?

    ΥΓ
    Συμφωνά με τις επικρίσεις σας και ο Κορνήλιος Καστοριάδης πρέπει να λέει παπαρολογίες για την σχέση της κλασικής Ελλάδας, με τον διαφωτισμό και φυσικά με την δυτική νεωτερικότητα Για του λόγου το αληθές σας παραπεμπω στην πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του στην σχετική σειρά στο youtube

    φιλικά Δημήτρης Τερτιπης

    Σχόλιο από Δημήτρης Τερτίπης | 02/01/2010

  69. Οι πατέρες μας στον Πόντο αλλά και σ’ όλο τον ελληνισμό ήταν Ρωμαίοι-Ρωμιοί. Ακόμα μέχρι σήμερα οι Πόντιοι που έρχονται από την ΕΣΣΔ και για 70 χρόνια αποκόπηκαν πλήρως από τις εξελίξεις στην Ελλάδα ορίζουν τον εαυτό τους ως «Ρωμαίο»: «Εμείς Ρωμαίοι είμες….» Για τον τεχνητό -επειδή έπαψε να χρησιμοποιείται συνεχώς- όρο «Έλληνας» αυθόρμητα τον ταυτίζουν με το «Ελλαδίτης». Και το περιβόητο «Τραντέλλενας» που αποτελεί άλλοθι για λογής λογής ακραίους εθνικιστές σήμαινε ο πολύ γενναίος άνδρας. Δεν είχε καμιά εθνική σημασία. Νομίζω ότι παλιότερα στον Π&Α είχε γίνει μια τέτοια συζήτηση

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 03/01/2010

  70. «Υπάρχει μια πτυχή της ρητορικής του [του Καστοριάδη] που μας αφήνει σκεπτικούς. Είναι ο γενικευτικός τρόπος με τον οποίον χρησιμοποιεί τους όρους «Ελλάδα»/»ελληνικό». Για να το πω όσο πιο σύντομα μπορώ, ο Καστοριάδης δεν έχει μάτια για την τρομερή ετερογένεια του πρώιμου ελληνικού πολιτισμού και για την εκρηκτική ασυμβατότητα ορισμένων από τα στοιχεία που τον συνέθεταν.

    Παραδείγματος χάριν: σε ποιον βαθμό το φαντασιακό των πολεμικοπατριαρχικών ινδοευρωπαϊκών φύλων παρέμεινε σταθερά εχθρικό προς την κουλτούρα των νικημένων αυτοχθόνων του Αιγαίου, και σε ποιον βαθμό τούτη η καταγωγική πολιτισμική σύγκρουση επενδύθηκε αργότερα στις σφοδρές ταξικές αντιπαραθέσεις που ακολούθησαν μέσα στον ελληνικό κόσμο; Σε ποιον βαθμό λαϊκές δημοκρατικές διεκδικήσεις εντός του άστεως ενδέχεται να αναβιώνουν ίχνη μιας παλαιάς μητρογραμμικής και εξισωτικής κοινωνίας των γενών; Μπορεί το αχανές σύμπαν των βακχικών-οργιαστικών λατρειών να αναχθεί στον τύπο μιας αριστοκρατικά χειραγωγούμενης «πολιτικής θρησκείας» – και ποια σημασία έχει αυτός ο θρησκευτικός «δυισμός» («απολλώνιες» και/ή «διονυσιακές» αντιλήψεις και πρακτικές, για να το πούμε στη γλώσσα που καθιέρωσε ο Νίτσε) ο οποίος συνεχίζει να διαποτίζει ώς αργά τον ελληνικό κόσμο; Επίσης, μπορεί η τεράστια ποικιλομορφία των φιλοσοφικών αντιλήψεων και στάσεων που γέννησε αυτός ο κόσμος να αναχθεί σε έναν κοινό πυρήνα φαντασιακών σημασιών, ή πρέπει απεναντίας να επισημάνουμε αντίθετες τάσεις (ας πούμε, το αριστοκρατικό-πυθαγόρειο δυιστικό μοντέλο του σύμπαντος που θα εμποτίσει τον Πλάτωνα και όλη την ελληνική μεταφυσική, σε αντίθεση με τον ιωνικό υλοζωισμό που θα γνωρίσει τις δικές του μετεξελίξεις και αναδιατυπώσεις) οι οποίες μένουν ασυμφιλίωτες μεταξύ τους; Κ.ο.κ.

    Ο Καστοριάδης δίνει την εντύπωση ότι λύνει τέτοια ανοιχτά προβλήματα με τη μέθοδο του γόρδειου δεσμού, επειδή βιάζεται να κατασκευάσει ένα «ελληνικό» μοντέλο των ίδιων του των ιδεών. Έτσι όμως προσφέρει αθέλητα ερείσματα σε μια εθνοκεντρική οπτική (που από μεθοδολογική άποψη έχει ευδιάκριτα χρέη στην αμερικανική πολιτισμική ανθρωπολογία): όχι βέβαια με την έννοια του εξαμβλωματικού νεοελληνικού εθνικισμού, αλλά ενός ευρύτερου ευρωπαϊκού εθνοκεντρισμού, αφού στο βάθος του επιχειρήματος εξυφαίνεται η σύνδεση των υποτιθέμενα δημοκρατικών ή «διαφωτιστικών» παραδόσεων της Δύσης με το αρχαιοελληνικό πολιτισμικό παράδειγμα (και σε αντιπαράθεση όχι μόνο προς τον ιουδαϊκό μονοθεϊσμό, σταθερό αντίπαλο στη ρητορική του Καστοριάδη τον οποίον μεταχειρίζεται με αντίστοιχα γενικευτικό τρόπο, αλλά και προς όλο τον υπόλοιπο κόσμο).

    Διαφαίνεται δηλαδή, εδώ, για να το πω απερίφραστα, μια ευδιάκριτη υποτίμηση άλλων παραδόσεων που είναι συμπληρωματική αυτής της βεβιασμένης ομογενοποίησης του «ελληνικού». Γράφει, παραδείγματος χάριν: «προφανέστατα όλες οι μυθολογίες όλων των λαών εκφράζουν σημασίες που στις περισσότερες περιπτώσεις είναι όμορφες, και μάλιστα πολύ όμορφες. Αυτό που διακρίνει την ελληνική μυθολογία –ωραία ή όχι, δεν μας αφορά– είναι ότι είναι αληθινή». Η ιδέα αυτή είναι η πλέον τερατώδης που εμφανίζεται σε όλο το βιβλίο. (…) η «ανωτερότητα» της ελληνικής μυθολογίας είναι αποκύημα της φαντασίας των πλέον ρατσιστών από τους ευρωπαίους φιλολόγους, κάτι το οποίο δεν θα περίμενε κανείς ειδικά από τον Καστοριάδη να διαιωνίζει».

    Φ. Τερζάκης «Ο ελληνικός κόσμος και η γένεση της δημοκρατίας», περ. Πανοπτικόν, τχ. 11, σσ. 47-8.

    Σχόλιο από Γιάννης | 03/01/2010

  71. κ. Δ. Τερτίπη,

    η ερώτησή σου για το αν ο τρόπος που προσεγγίζουμε στον Π&Α θέματα που σχετίζονται με τον Πόντο και την Αριστερά, οδηγεί στη διαμόρφωση ταυτότητας και αν αυτό αποτελεί καταφύγιο εξαιτίας της ιδεολογικής απελπισίας -όπως υποστηρίζω ότι γίνεται με τις νεοειδωλολατρικές ανακλήσεις ή με την ιδεολογικοποίηση και τον ισοπεδωτικό υπερτονισμό της ελληνικής αρχαιότητας χωρίς να υπάρχει η αντίστοιχη παιδεία- θα ήθελα να σου απαντήσω ως εξής:

    Η ιστορική αφήγηση στη σύγχρονη Ελλάδα είναι ελλειπτική και αποσπασματική. Ολόκληρα κομμάτια της νεοελληνικής ιστορικής εμπειρίας εξοβελίστηκαν από την αφήγηση αυτή για λόγους που κατα καιρούς έχουμε συζητήσει. Κατά συνέπεια, η συμβολή μας συνίσταται στο ότι φέρνουμε στο φως κάποια τέτοια κομμάτια -αναγκαία θραύσματα- αλλά και μια διαφορετική οπτική προσέγγισης των μεγάλων αλλαγών του 19ου και 20ου αιώνα. Αυτά ολοκληρώνουν τη γνώση μας και βελτιστοποιούν τα κριτήριά μας.

    Επίσης, δεν μας διακατέχει καμιά ιδεολογική απελπισία. Το αντίθετο μάλιστα! Η διαδικασία αυτή της αναζήτησης είναι εξόχως ευεργετική, πρωτίστως για μας.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/01/2010

  72. Σχόλιο από ψευτες και συκοφαντες του Λαος | 03/01/2010

  73. Άρθρο αναρτημένο εδώ και μήνες στην ιστοσελίδα μου:

    ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ ΑΠΟΓΟΝΟΣ. ΕΝΑ ΟΛΟΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΕΙΔΟΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΑ
    ΕΠΙΚΑΙΡΑ
    Νέο είδος νέο-Έλληνος ανθρώπου προέκυψε προσφάτως στη χώρα της Ελλάδος.
    Πρόκειται για το είδος ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ ΑΠΟΓΟΝΟΣ!

    Εξαιρετικά δείγματα: ο Άδωνις Γεωργιάδης και το πιστό αντίγραφό του Λεωνίδας, ο αδελφός αυτού.
    Τα άτομα του είδους αυτού διαθέτουν εξαιρετικές επιδόσεις στο ελλαδεμπόριο, μάλιστα σε βαθμό που να πουλάνε βιβλία, που αναφέρονται στην αρχαία Ελλάδα, με το κιλό!
    Πουλάνε, έξι μέρες τη βδομάδα, όλα σχεδόν τα βιβλία των πατέρων των Ελλήνων – Ομήρου, Θαλή, Ηράκλειτου, Αριστοτέλη, Επίκουρου – και την έβδομη προσέρχονται στην εκκλησία για να ψάλλουν το τροπάριο, υπέρ των πατέρων τους που λέει: «Των αγίων πατέρων ημών Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ».

    Αυτός είναι ο ύψιστος βαθμός πατριωτισμού (διότι πατριωτισμός θα πει ο σεβασμός των πατέρων). Δηλαδή να πουλάς τα των πατέρων σου και μετά να μνημονεύεις και να υμνείς αλλότριους πατέρες! Τους πατέρες των Ιουδαίων εν προκειμένω. Είναι αυτό που λέει ο λαός: «απ’ αλλού τρως και πίνεις κι αλλού πας και τα δίνεις».

    Οι αδελφοί αυτοί τυγχάνουν άμεσοι απόγονοι, αλλά και θαυμαστές ενός προγονικού τους είδους.
    Το είδος αυτό δικαίως θα έπρεπε να κατέχει τον τίτλο: «Κεχρημένος επιτηδευματίας απόγονος».
    Ιδιαιτέρου ειδικού βάρους δείγμα αποτελεί η περίπτωση του Κ. Πλεύρη. Για να μην αδικήσω την περιγραφή του σας παραπέμπω στο You Τube, όπου σε δεκάδες βιντεάκια θα σας αυτοπαρουσιαστεί ολόγυμνος.

    Διευκρίνιση: κεχρημένος = ενδεής, χείρων, χυδαϊστί, μη τα χειρότερα.

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 03/01/2010

  74. Νομίζω ότι κάνεις σαν προδωμένη γυναίκα που βγήκε στους δρόμους και ξεφωνίζει τον εραστή, γιατί ήθελε το μονοπώλιο αλλά αυτός γλυκοκοιτάζει κι αλλού!

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 03/01/2010

  75. Για την περίπτωση Δραγώνα δείτε μια συζήτηση:

    http://feleki.wordpress.com/2009/12/23/%cf%84%ce%b9-%ce%b5%ce%af%ce%bd-%ce%b7-%cf%80%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%af%ce%b4%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%82/

    Κύριε Βασδέκη, θα άξιζε να μας πείτε (… και στου Ροϊδη φυσικά) και τη δική σας άποψη, όχι μόνο για τους αστείους αδελφούς Γεωργιάδη, αλλά για τους γελοίους απογόνους των Εξ και τους διάφορους σύγχρονους συμπαραστάτες τους

    Ματσουκέτη, καλά τα έγραψες (στου Ροϊδη)!

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/01/2010

  76. Ματσουκάτες, σιχαίνομαι ν’ ασχολούμε με τις κρεβατοκάμαρες των γυναικών, αντίθετα απ’ ότι φαίνεται να γουστάρεις εσύ, διότι πολλά διετέλεσα αλλά αρσενική κατίνα ποτέ.

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 03/01/2010

  77. ΚΚΕ, ΔΙΔΩ ΣΩΤΗΡΙΟΥ, » ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ», ΚΕΜΑΛ ΑΤΑΤΟΥΡΚ
    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
    το ΚΚΕ, η Διδώ Σωτηρίου, τα «Ματωμένα χώματα» και ο Κεμάλ Ατατούρκ;

    Από http://ermionh.blogspot.com/2007/09/blog-post_9146.html

    διαβάσαμε την παρακάτω αξιοθαύμαστη και αξιοπερίεργη ιστορία. Παρακαλούμε τον οποιονδήποτε και οποιαδήποτε γνωρίζει κάτι επί πλέον να μας διαφωτίσει για τ’ απίστευτα πράγματα που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο. Κάποιον υπεύθυνο, ας πούμε του Κ.Κ.Ε., κάποιον ιστορικό, κάποιον υπεύθυνο του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, πριν τρελαθούμε εντελώς.

    Ας διαβάσουμε όμως πρώτα το άρθρο.

    Tuesday, September 18, 2007
    Κορυφαίο παράδειγμα ανθελληνικού βιβλίου…

    Από τον προσεχή Σεπτέμβριο σε όλα τα δημοτικά σχολεία της Ελλάδος μαζί με το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού της Μαρίας Ρεπούση θα μοιράζεται και το μυθιστόρημα «Ματωμένα Χώματα» της Διδούς Σωτηρίου για να μάθουν οι 12χρονοι μαθητές τι ακριβώς έγινε στη Μικρασία το 1919-22 και καταλήξαμε στον συνωστισμό της Σμύρνης τον Σεπτέμβρη του 1922…

    Πρόκειται για ένα βιβλίο 330 σελίδων (γύρω στις 75.000 λέξεις) που η μακαρίτισσα Διδώ έγραψε το 1962, ενώ ήταν μέλος του ΚΚΕ, προκειμένου να περάσει σε πιο πλατιά στρώματα Ελλήνων τη γνωστή θέση του ΚΚΕ για τη Μικρασιατική καταστροφή, που διατυπώθηκε για πρώτη φορά το 1935 σε άρθρο του «Ριζοσπάστη»: «Εμείς όχι μόνο δεν στεναχωρηθήκαμε για την αστικοτσιφλικάδικη ήττα στη Μικρασία, μα και την επιδιώξαμε» κ.λπ.!.

    Έχουμε και λέμε λοιπόν …
    Στο Ριζοσπάστη στις 12-7-1935 στην πρώτη σελίδα ο Ζαχαριάδης έγραφε …

    «»Αν δεν νικιόμασταν στη Μικρασία, ή Τουρκία θάτανε σήμερα πεθαμένη και μεϊς Μεγάλη ‘Ελλάδα. Γι’ αυτό, έμεϊς όχι μόνο δεν λυπηθήκαμε για την άστοτσιφλικάδικη ήττα στη Μικρασία, μα και την επιδιώξαμε»!!

    «Νέος Κόσμος» τεύχος Σεπτεμβρίου 1951 (Επίσημη έκδοση του ΚΚΕ επίσης) …

    «Το κόμμα μας εκτέλεσε το Διεθνιστικό χρέος τον καταγγέλοντας τον τυχοδιωκτικό χαρακτήρα αύτοϋ του πολέμου. Γιατί ό ‘Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1919-1922 ήταν άπό την πλευρά τής Ελλάδος, ένας ΑΔΙΚΟΣ, ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΣ και ΑΡΠΑΧΤΙΚΟΣ πόλεμος»

    Κατά το ΚΚΕ ή άπελευθέρωσις της Ιωνίας ήτο άδικος, επιθετικός και αρπαχτικός πόλεμος, όπως ακριβώς έλεγαν οι Τούρκοι.

    Στο Ριζοσπάστη στις 26-11-1929 …

    Ο Εθνομάρτυρας Μητροπολιτης Χρυσοστομος Σμύρνης χαρακτηριζόταν ως «πραχτορας της ‘Ελληνικής Μπουρζουαζίας»!

    Στο έπίσημό του όργανο («Νέος Κόσμος» τεϋχος Σεπτεμβρίου 1957) το ΚΚΕ έδήλωνε:
    «Το Κόμμα μας αψηφώντας την τρομοκρατία ανέπτυξε σοβαρή αντιπολεμική δράση στο μέτωπο και στα μετόπισθεν κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο…».

    Κατά τό ΚΚΕ:

    «Ή Μεγάλη Ιδέα είναι εκείνη ή οποία εκήρυξε δύο τινά ενάντια σ όλα τά δοσμένα της ‘Ιστορίας και της ‘Επιστήμης.
    α) »ότι ή Νέα ‘Ελλάδα αποτελεί απόγονο, κληρονόμο, και συνεχιστή της ‘Αρχαίας Ελλάδας των δουλοχτητών και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας τοϋ ασιατικού δεσποτισμού, και
    6) »ότι ή Νέα Ελλάδα δεν μπορεί νά ζήση μέσα στά στενά της όρια και ότι τή λύση γιά όλα τά προβλήματα και όλες τις δυσκολίες της θά τή βρει στην πραγματοποίησι αυτού τοϋ σκοπού, δηλαδή νά ξαναφκιάση την «ελληνική» Αυτοκρατορία πού δεν υπήρξε ποτέ».

    Αυτά τα βρίσκουμε στο
    Νικ. Ζαχαριάδη: «Ιστορία τοϋ ΚΚΕ» (Εισαγωγή §3)

    στο οποίο παρακάτω (§8) ο ίδιος γράφει για τη Μεγάλη Ιδέα…

    α) «Είναι ό θεωρητικός μανδύας πού ή άστοτσιφλικάδικη αντίδραση φόρεσε στην πολιτική της για να εξαπάτηση και παρασύρη πιο εύκολα τον ‘Ελληνικό λαό».
    6) «Σαν θεωρία και σαν πράξη συγκροτεί ολόκληρο το οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό και πνευματικό σύστημα της άστοτσιφλικάδικης αντίδρασης από τότε πού κυβερνά τον τόπο, δηλαδή από τότε πού υπάρχει Νέα Ελλάδα μέχρι τις μέρες μας»
    .

    Η Διδώ Σωτηρίου υπήρξε η αγαπημένη αδελφή της κορυφαίας Ελληνίδας κομμουνίστριας Έλλης Παππά που έγινε γνωστή το 1952 σαν αρραβωνιαστικιά του Νίκου Μπελογιάννη.
    Μεσούσης της χούντας ανακάλυψαν τα «Ματωμένα Χώματα» οι Τούρκοι και το βιβλίο μεταφράστηκε στα τουρκικά κάνογτας απανωτές εκδόσεις, διότι απλούστατα οι γείτονες κατάλαβαν πως πρόκειται για ένα πέρα για πέρα φιλοτουρκικό μυθιστόρημα που δικαιώνει την κεμαλική προπαγάνδα: Οι Έλληνες πήγαν στην Μικρά Ασία σαν ιμπεριαλιστές, οι Τούρκοι αμύνοντο υπέρ βωμών και εστιών, τις σφαγές άμαχου πληθυσμού τις άρχισαν πρώτοι οι Έλληνες και όσα έκανε ο Κεμάλ το 1922 ήταν απλώς η απάντηση των Τούρκων.

    Όπως ανακάλυψε την περασμένη Τρίτη στο «Χάι» ο καθηγητής Νεοκλής Σαρρής, τα «Ματωμένα Χώματα» ήταν το αγαπημένο βιβλίο του Ετσεβίτ, του Ερμπακάν, του Τουρκοεβραίου μεγαλοεπιχειρηματία Ραχμί Κοτς και όλου του κεμαλικού κατεστημένου. Μάλιστα, ο Ετσεβίτ και ο Κοτς ήρθαν σε επαφή με την ίδια την Διδώ Σωτηρίου, για να τους υπογράψει ένα αντίτυπο της τουρκικής εκδόσεως των «Ματωμένων Χωμάτων»!… Αν πιστέψουμε τις εκδόσεις «Κέδρος» που το ανατυπώνουν από το 1962 μέχρι σήμερα έχουν πουληθεί στην Ελλάδα γύρω στις 375.000 αντίτυπα του βιβλίου.

    Οι Εκμεταλλευτές Έλληνες ρουφούσαν το μεδούλι των Τούρκων
    Και τώρα θα προσπαθήσω να σας πείσω γιατί θεωρώ τα «Ματωμένα Χώματα» ανθελληνικότατο βιβλίο και γιατί το λάτρεψαν τόσο πολύ οι Τούρκοι…
    1) Στις πρώτες 77 σελίδες περιγράφεται η ζωή στην Μικρά Ασία πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Τούρκοι περιγράφονται σαν οι πιο αγνοί και τίμιοι άνθρωποι του κόσμου, πράγμα που εκμεταλλεύονται οι μπαγαπόντηδες Έλληνες και θησαυρίζουν εις βάρος τους. Σε δεκάδες σελίδες, η Διδώ (που καταγόταν από πλουσιότατη ελληνική οικογένεια στο Αϊβαλί) περιγράφει όλα τα τεχνάσματα των απατεώνων Ελλήνων εμπόρων που έκλεβαν στο ζύγι τους απονήρευτους Τούρκους χωριάτες και γενικά τους ρουφούσαν το μεδούλι!…
    Στην σελίδα 53 μαθαίνουμε έκπληκτοι ότι στα παράλια της Μικράς Ασίας οι Έλληνες είχαν δημιουργήσει ένα ρατσιστικό απαρτχάιντ εις βάρος των καλοκάγαθων Τούρκων. Στην σελίδα 56 διαβάζουμε τι έλεγε στην προσευχή του προς τον Χριστό ο πάμπλουτος εθνικιστής Γιαννακός κάθε φορά που σκότωνε έναν Τούρκο: «Πάτερ μου, γιατί να κριματίζουμαι; Δεν σώνονται οι καταραμένοι οι Τούρκοι. Ρίξε ελόγου σου φωτιά και κάφτους»!…
    3) Αντίθετα, στην σελίδα 140 διαβάζουμε τι έλεγε στην προσευχή του προς τον Αλλάχ ο Τούρκος μεγαλοτσιφλικάς Αλί — Νταής: «Αλλάχ, αν το χέρι μου αδίκησε άνθρωπο, κόφτο. Αν το μάτι μου πονηρεύτηκε, βγάλτο. Αν η καρδιά μου φθόνησε ξερίζωσε την»!
    4) Στις σελίδες 81-202 περιγράφεται η περίοδος από το Κίνημα των Νεότουρκων (1908) μέχρι την απόβαση των Ελλήνων στην Σμύρνη (1919). Οι Τούρκοι δικαιολογούνται για όλα τα εγκλήματα τους, ακόμη και για τη γενοκτονία των Αρμενίων (σελ. 160!). Οι Γερμανοί του Κάιζερ πονήρεψαν τους Τούρκους, αυτοί τους έβαλαν να φτιάξουν τα περίφημα Αμελέ Ταμπουρού (Τάγματα Εργασίας), προκειμένου να εξοντωθούν οι νέοι Έλληνες και Αρμένιοι.
    Στην σελίδα 94 μαθαίνουμε ότι πρώτοι οι Έλληνες έδιωξαν τον τουρκικό πληθυσμό από την Ελλάδα, ο οποίος με το δίκιο του γύρισε στην Μικρά Ασία και φανάτιζε τα τουρκοχώρια εναντίον των χριστιανών. Σε όλο το βιβλίο υπάρχουν υπέροχοι χαρακτήρες Τούρκων (ένας πασάς για παράδειγμα, στην σελίδα 61 δίνει χάρη σε Έλληνα θανατοποινίτη, επειδή τραγουδούσε ωραία!…), που βοηθάνε τους χριστιανούς. Αντίθετα, οι Έλληνες τυφλωμένοι από το εθνικιστικό δηλητήριο σκοτώνουν και βασανίζουν Τούρκους όποτε μπορούν, ξεπαρθενεύουν τις κόρες των μουσουλμάνων εργοδοτών τους (σελ. 147) και μετά τις παρατάνε!..

    Ύμνοι της Διδώς στον Λένιν και στον Μουσταφά Κεμάλ

    6) Σε όλα τα «Ματωμένα Χώματα» δεν υπάρχει μία κακή λέξη για τον σφαγέα του Ελληνισμού Μουσταφά Κεμάλ. Αντίθετα, στην σελίδα 197, η Διδώ Σωτηρίου γράφει τα εξής υμνητικά για τον «πατέρα» των Τούρκων, που μεταφέρω επί λέξει: «Ήταν ένας κατήγορος, με γλώσσα καυτερή, που δεν χάριζε κάστανα σε κανέναν, μια δυνατή φωνή, που πριν ταφεί η Τουρκιά, κήρυξε την ανάσταση της. Τον λέγανε Μουσταφά Κεμάλ. Τέτοιον γιο είχε χρόνια και χρόνια να γεννήσει Τούρκισσα μάνα»!
    7) Λίγες σελίδες προηγουμένως (183-185) η κομμουνίστρια Διδώ πλέκει ύμνους για τον φιλαράκο του Κεμάλ, Βλαντίμιρ Ίλιτς ΛΕΝΙΝ και για τους μπολσεβίκους του.
    Τους οποίους, εντελώς ανιστόρητα παρουσιάζει σαν σωτήρες του Ποντιακού Ελληνισμού!… Και μόνο για αυτό το αίσχος (όλοι οι ιστορικοί συμφωνούν ότι χωρίς την βοήθεια του Λένιν ούτε ποντιακή γενοκτονία θα μπορούσε να κάνει ο Κεμάλ ούτε να νικήσει τους Έλληνες) τα «Ματωμένα Χώματα» θα πρέπει να αποσυρθούν από την κυκλοφορία και να μπουν στο μουσείο ως κορυφαίο παράδειγμα ανθελληνικού βιβλίου…
    8) Δεν με παίρνει ο χώρος να καταγράψω όσα αισχρά λέει η Διδώ για την βαρβαρότητα των Ελλήνων στις σελίδες 205 έως 340, που περιγράφεται η περίοδος από την απόβαση στη Σμύρνη μέχρι την Μικρασιατική καταστροφή. Στην σελίδα 206 η Διδώ γράφει αυτό που δεν τόλμησε να γράψει η Ρεπούση στην Ιστορία της αν και το πιστεύει: «Μόλις μαθεύτηκε πως στη Σμύρνη ξεμπάρκαρε ο ελληνικός στρατός, και τα πέντε γειτονικά τουρκοχώρια γίνηκαν στάχτη»!

    9) Οι βαρβαρότητες των Ελλήνων είναι αμέτρητες και αυτές εκδικήθηκε ο Κεμάλ το καλοκαίρι του 1922: Βασανίζουν Τούρκους (221-223), τους σκοτώνουν για πλάκα (224), ξεπαρθενεύουν Τουρκοπούλες (261) και ταράζουν τα τουρκοχώρια σε σημείο που αναγκάζουν τον γενναίο και τίμιο Κεμάλ να δηλώσει: «Ντρέπομαι (Σικ!) να έχω τέτοιους αντιπάλους»!..

    10) Ακόμη και το κάψιμο της Σμύρνης (σελ. 311) η Διδώ αρνείται να το αποδώσει στους Τούρκους και αφήνει υπονοούμενα ότι είναι έργο των Ελλήνων. Ακριβώς ό,τι πιστεύει η παρέα της Ρεπούση (Λιάκος, Διβάνη, Γιαννουλόπουλος κ.ά.), αλλά δεν τολμάει να το γράψει για να μην ξεσηκωθούν οι «Ακροδεξιοί»!… Όμως η Διδώ το λέει και ο Καραμανλής διέταξε να μπουν τα «Ματωμένα Χώματα» στα σχολεία για να το πληροφορηθούν οι μαθητές.
    Ευτυχώς, όσα 12χρονα αποφασίσουν να διαβάσουν το βιβλίο της Διδούς δεν θα καταλάβουν τίποτα. Είναι γραμμένο σε μία μαλλιαρή, παλαιοδημοτική γλώσσα, σαν κι αυτή που χρησιμοποιούσε ο «Ριζοσπάστης» προπολεμικά. Και οι τουρκικές λέξεις που χρησιμοποιεί χωρίς να τις μεταφράζει καθιστούν δύσκολη την ανάγνωση, αν δεν έχεις δίπλα σου ένα τουρκοελληνικό λεξικό.
    Θα τελειώσω με κάτι σοκαριστικό που είναι βέβαιο ότι ποτέ δεν είχατε ξανακούσει: Στην σελίδα 327, η Διδώ μας διαβεβαιώνει πως όταν τον Σεπτέμβρη του 1922 ο τουρκικός στρατός άρχισε να μπαίνει στην σκρόφα (σελ. 256) τη Σμύρνη, χιλιάδες Έλληνες προκειμένου να σωθούν, ζητούσανε να τουρκέψουν με τις φράσεις:
    «Γιασασίν Κεμάλ! Καχρ ολσούν γιουνάν! Τουρκ ολατζάϊμ»!… ΔΗΛΑΔΗ: «Ζήτω ο Κεμάλ. Ανάθεμα στην Ελλάδα. Τούρκοι θα γενούμε»!… ΝΤΡΟΠΗ, κύριε Κώστα Καραμανλή…
    «Α1» ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΧΑΤΖΗΓΩΓΟΣ 12.8.2007
    Αναρτήθηκε από ENDYMION στις 10:46 AM

    Για τον Κεμάλ Ατατούρκ διαβάστε:

    Από http://www.tetraktys.org/subchoises/ellinousia/arthra/kemal.htm

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 03/01/2010

  78. Κε Βασδέκη
    Τι είναι πάλι αυτή η τακτική !!!!
    Μας εμφανίζετε ένα σεντόνι ενός κακιασμένου περί της κρεβατοκάμαρας του Lloyed George και διεθνούς σιωνισμού ως υπαιτίων της μικασιατικής καταστροφής εν αντιθέση βέβαια με τους κακόμοιρους 8 ή 6 που απλά είχαν ψευδαισθήσεις
    και όταν σας ζητάμε την άποψή σας για την επανάληψη της δίκης των εξ πετάγεστε στα «καλαντα» με έτερον άσχετο σενδόνι από την εφημερίδα του Λάος του 2007 (!!) περί Διδούς Σωτηρίου, ΚΚΕ, Κεμάλ…
    Αν θέλετε να υποννοήσετε κάτι όπως πχ ότι οι εξ δεν ευθύνοντο για την μικρασιατική καταστροφή και ότι υπαίτιοι ήταν ο διεθνής σιωνισμός,το ΚΚΕ κλπ πείτε το με δικά σας απλά λόγια. Θα έχετε και την άποψή μας.
    Δεν χρειάζεται να πετέγεστε από το ένα ποστ στο άλλο και να μας αραδιάζετε σεντόνια τρίτων ζητώντας μας να τοποθετηθούμε σε αυτά.

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/01/2010

  79. Αυτό το έγραψε ή δεν το έγραψε ο Ριζοσπάστης:

    Έχουμε και λέμε λοιπόν …
    Στο Ριζοσπάστη στις 12-7-1935 στην πρώτη σελίδα ο Ζαχαριάδης έγραφε …

    «”Αν δεν νικιόμασταν στη Μικρασία, ή Τουρκία θάτανε σήμερα πεθαμένη και μεϊς Μεγάλη ‘Ελλάδα. Γι’ αυτό, έμεϊς όχι μόνο δεν λυπηθήκαμε για την άστοτσιφλικάδικη ήττα στη Μικρασία, μα και την επιδιώξαμε»!!

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 03/01/2010

  80. Αυτά και άλλα πολλά έγραψε ο «Ριζοσπάστης» τα οποία έχουμε αρκούντως σχολιάσει σε αυτό το μπλοκ .
    Την άποψή σας για την επανάληψη της δίκης των εξ μπορούμε να την έχουμε ?

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/01/2010

  81. Όχι, δεν μπορείτε να την έχετε διότι δεν την έχω ούτε εγώ, αφού ακόμα προσπαθώ να την διαμορφώσω, αν τα καταφέρω δηλαδή.
    Όταν λοιπόν και αν τα καταφέρω, ευχαρίστως θα σας την ανακοινώσω, με την προύπόθεση βεβαίως ότι θα σας ενδιαφέρει ακόμα.
    Πάντως δυσκολεύομαι πολύ να παραδεχθώ ότι όλοι αυτοί που εκτελέστηκαν όντως επιδίωκαν με τόσο μεγάλο πάθος την καταστοφή του Ελληνισμού του Πόντου και της Μικράς Ασίας, ή τουλάχιστον ότι δεν διέθεταν κανένα ελαφρυντικό.

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 03/01/2010

  82. Κύριε Βασδέκη, η φιλοβασιλική-αντιμικρασιατική πολιτική του ΣΕΚΕ και η μετέπειτα αμετανόητη ρητορική του ΚΚΕ, δεν δικαιολογεί και δεν αντισταθμίζει το εγκληματικό «οίκαδε» τού Λαϊκού κόμματος, γιατι, ευτυχώς, κυβέρνηση τότε, το 1920, δεν έγινε το ΣΕΚΕ, αλλά ατυχώς, έγινε η φιλοβασιλική Δεξιά.
    Κοινό χαρακτηριστικό και των δύο, ηταν η στήριξη της ιδέας της «μικρας πλήν εντίμου Ελλάδος», του καθενός με τον τρόπο του.
    Και οι δύο, αγνοώντας την στοιχειώδη ανάγκη αποτροπής της περαιτέρω εξόντωσης του Μικρασιατικού Ελληνισμού, μετα απο την γενοκτονία του 1914-1918, δέν έδρασαν υπέυθυνα, σαν δυνάμεις σωτηρίας τών Μικρασιατών Ελλήνων, αλλά,
    οι μεν Βασιλικοι, έδρασαν σαν κομματάρχες για την αναπαραγωγή της μίζερης αυτοαναφορικής Παλαιοελλαδητικής φαυλοκρατικής ελίτ,
    οι δε κομμουνιστές του ΣΕΚΕ,σαν γιακοβίνοι καθοδηγητές του Παλεοελλαδικού προλεταριάτου, αδιαφορώντας για την τύχη του Μικρασιατικού προλεταριάτου και Ελληνισμού.

    Σχόλιο από vripol | 03/01/2010

  83. Κύριε vripol, σας ευχαριστώ πολύ διότι ιδιαιτέρως καταλυτικά και διαφωτιστικά επέδρασαν οι παρατηρήσεις σας στην λύση πολλών αποριών μου επί του ζητήματος που μας ταλανίζει εδώ.
    Επίσης σας ευχαριστώ ακόμη περισσότερο για τον τρόπο σας, ο οποίος είναι κανονικό μάθημα ευγενικής και κόσμιας συμπεριφοράς, την οποία, πιστέψτε με, έχω μεγάλη ανάγκη ως ανδρωθείς μέσα σε άγροικο περιβάλλον, το οποίο με καταδιώκει ανηλεώς επί μισό και πλέον αιώνα.
    Και πάλι χίλια ευχαριστώ.

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 03/01/2010

  84. Κύριε Βασδέκη, ο κύριος Πρωτοπαπαδάκης, ενδιαφέρεται για την αποκατάσταση της μνήμης του Παππού του.
    Ειναι, ίσως, πολύ ανθρώπινο..
    Πατώντας πάνω στην λήθη για τα γεγονότα,πάνω στον συγχρονο ιστορικό σχετικισμό και αποδομισμό, θέλει πρίν πεθάνει να ξεπλύνει το οικογενειακό άγος..
    ο παππούς του,όμως, δεν δικάστηκε για υπόθεση του κοινού ποινικού δικαίου, αλλα, για Εθνική καταστροφή, για πολιτικό, δηλαδή, λόγο.
    Κι αν τοτε στην δίκη των 6, μίλησαν μόνον Βασιλικοί και Βενιζελικοί, τώρα, μιας και ανακινείται στην ουσία η αναψιλάφηση της Ιστορίας,
    ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΛΟΓΟ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ.
    Για αυτό, μπορειτε να διαβάσετε τις ανακοινώσεις των Ποντιακών και Μικρασιατικών σωματείων.
    Ισως σας βοηθήσουν, κάπως, να αποφασίσετε επι του θέματος….

    Σχόλιο από vripol | 03/01/2010

  85. «Επίσης σας ευχαριστώ ακόμη περισσότερο για τον τρόπο σας, ο οποίος είναι κανονικό μάθημα ευγενικής και κόσμιας συμπεριφοράς, την οποία, πιστέψτε με, έχω μεγάλη ανάγκη ως ανδρωθείς μέσα σε άγροικο περιβάλλον, το οποίο με καταδιώκει ανηλεώς επί μισό και πλέον αιώνα.»
    Ρέ, παλιομπαγάσα Μπασδέκη, με δουλεύεις;
    Αφού μαζί κάναμε στίς αγροτικές φυλακές της Αγιάς, στην Λάρισα..
    Κάνεις πώς δεν με ξέρεις τώρα;
    Αλλά, πάντα είσουν ανώτερος άνθρωπος, στο αναγνωρίζω..
    Καί γιά κεινα τα πέντε χιλιάρικα, που σου έφαγα τότε, βλέπω, δεν μου κρατας κακία. Κάνεις πώς δεν με ξέρεις.
    Αλλά, αυτό ειναι ακομα χειρότερο, ρε φίλε… 🙂

    Σχόλιο από vripol | 03/01/2010

  86. Μάγκα μου, κάνω πάσο. Δεν παίζεσαι με τίποτα. Και σου ομολογώ ότι τώρα σ’ εκτιμώ ακόμη περισσότερο. Κι ας έβγαλες και τα άπλυτά μου στη φόρα. Χαλάλι σου.

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 03/01/2010

  87. Vripolίδη θενκς. Με αντικατέστησες επαξίως.

    Στ. Βασδ. Όταν διαμορφώσεις άποψη ξαναπέρνα από δω, αλλά είναι σίγουρο ότι και πάλι με τις ίδιες απόψεις θα μας βρες. Προς το παρόν χαρήκαμε για τη γνωριμία εφόσον διαπιστώσαμε για άλλη μια φορά ότι στη δύσκολή εποχή της σύγχυσης που ζούμε, θα πρέπει να μάθουμε να συνυπάρχουμε με διάφορους πολιτισμούς. Είτε αυτοί προέρχονται από την Άπω Ανατολή, είτε από το Αλφα του Κενταύρου

    Πάντως σ’ ευχαριστούμε εκ βάθους καρδίας γιατί «κάνεις πάσο».

    Προσωπικά είχα αρχίσει να κουράζομαι πολύ.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/01/2010

  88. είναι πολύ ενδιαφέρον που ο κος βασδέκης προτείνει το κείμενο της ermionh στο οποίο -προφανέστατα- επικριτικά αναφέρει για το κκε, μεταξύ άλλων και το ακόλουθο:

    «Κατά τό ΚΚΕ:
    «Ή Μεγάλη Ιδέα είναι εκείνη ή οποία εκήρυξε δύο τινά ενάντια σ όλα τά δοσμένα της ‘Ιστορίας και της ‘Επιστήμης.
    α) »ότι ή Νέα ‘Ελλάδα αποτελεί απόγονο, κληρονόμο, και συνεχιστή της ‘Αρχαίας Ελλάδας των δουλοχτητών και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας τοϋ ασιατικού δεσποτισμού, και
    6) »ότι ή Νέα Ελλάδα δεν μπορεί νά ζήση μέσα στά στενά της όρια και ότι τή λύση γιά όλα τά προβλήματα και όλες τις δυσκολίες της θά τή βρει στην πραγματοποίησι αυτού τοϋ σκοπού, δηλαδή νά ξαναφκιάση την «ελληνική» Αυτοκρατορία πού δεν υπήρξε ποτέ».»

    τι να γίνει, από τη μια πρέπει να πατάνε οι κ.κ. στη βάρκα του ακροδεξιού αντιχριστιανισμού (όταν καταγγέλλουν τη βυζαντινή αυτοκρατορία) και από την άλλη να πατάνε στην βάρκα του ακροδεξιού εθνικισμού (όταν καταγγέλλουν το κκε, το οποίο σε μια δεδομένη στιγμή διακήρυξε αυτά που οι ίδιοι, ως αντιχριστιανοί, διακηρύττουν).

    τέτοιες αντιφάσεις είναι προφανείς για την «αριστερο»ακροδεξιά του κύκλου του δαυλού.
    όπως λ.χ. η ταυτόχρονη κατάκριση της εκκλησίας, ως σύνολο, ως προδοτικής κατά την τουρκοκρατία, επειδή ορισμένοι από αυτήν υποστήριζαν ότι οι έλληνες δεν είναι υπόδουλοι, και ταυτόχρονα η ρητή δήλωση του δημήτρη λάμπρου, στον δαυλό ότι οι έλληνες σε ιωνία, κωνσταντινούπολη, πόντο, καππαδοκία, κύπρο, αν. θράκη ζούσαν και ήκμαζαν οικονομικά και πολιτιστικά ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟΙ πολλούς αιώνες κάτω από την κυριαρχία ξένων (δαυλός, τχ. 206)

    για το κκε θα αντιγράψω κάποια από το 3ο μέρος της σελίδας μου, ώστε να γίνει κατανοητό στον κο βασδέκη ότι τα πράγματα δεν είναι άσπρο-μαύρο, όπως αυτός εδώ, η ermionh στο κείμενό της και ο δαυλός ουσιαστικώς υποστηρίζουν:

    «Τὸ ΚΚΕ ἐπίσης ὑποστήριζε: «Ἡ «Μεγάλη Ἰδέα» σὰ μαγικὴ δύναμη κατάχτησε τὸ λαό μας γιὰ τὸ λόγο πὼς οἱ κυρίαρχες τάξεις κατάφεραν νὰ τὴν παρουσιάσουν σὰν τὴν ἰδέα τῆς ἀπελευθέρωσης ὅλου τοῦ ἀλύτρωτου ἑλληνισμοῦ καὶ τῆς συνένωσής του σ’ ἕνα κράτος, πράμα ποὺ ἦταν φυσικὸς πόθος τοῦ λαοῦ καὶ προοδευτικὸ στοιχεῖο, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα οἱ ἀστοκοτζαμπάσηδες πολιτικοὶ οὐδέποτε οὐσιαστικὰ φρόντιζαν γιὰ τὴν συνένωση τῶν Ἑλλήνων. Ἐδῶ εἶναι τὸ ζήτημα» (10η Ὁλομέλεια τῆς ΚΕ τοῦ ΚΚΕ, Διακήρυξη τῶν σκοπῶν τοῦ ΚΚΕ, στὸ ΚΚΕ, Ἐπίσημα κείμενα, σ. 127). Ὁ Τ. Χατζηαναστασίου («Ἡ ἐθνικοαπελευθερωτική διάσταση τῆς Ἐαμικῆς Ἐθνικῆς Ἀντίστασης», Ἄρδην τχ. 65) παρατηρεῖ: «Ἀποδεκτὴ ἑπομένως στὴν οὐσία της ἡ «Μεγάλη Ἰδέα», ἀποδεκτὴ καὶ στὴν πράξη ἀλλά ὑπὸ προϋποθέσεις». (8/12/2009).
    …..
    Σὲ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ Σχέδιο Προγράμματος τοῦ ΚΚΕ τοῦ 1953, ἀπὸ τὸν 7ο τόμο του: ΚΚΕ, Τὰ ἐπίσημα κείμενα (1949-1955), ἐκδ. Σύγχρονη Ἐποχή, σσ. 609-610 διαβάζει κανείς: «Μέσα στὴ Βυζαντινὴ αὐτοκρατορία, τὸν πιὸ ἰσχυρὸ παράγοντα ἀποτελοῦσε ἡ ρωμέικη-γκραίκικη λαότητα, ποὺ συνδεόταν ἱστορικά-λαογραφικά τόσο μὲ τὴν ἀρχαία Ἑλλάδα καὶ τὴν ἀλεξανδρινή-ἑλληνιστικὴ ἐποχὴ ὅσο καὶ μὲ τὴν ἀνατολικὴ ρωμαϊκή αὐτοκρατορία καὶ τὴν ὀρθόδοξη ἀνατολικὴ ἐκκλησία. Ἡ λαότητα αὐτή… εἶχε τὴν ἴδια γλώσσα, τὴ ρωμέικη λαϊκὴ γλώσσα (δημοτική), ποὺ προέρχονταν, βασικά, ἀπ’ τὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ καὶ ἀπ’ τὴν ἑλληνικὴ τῆς ἑλληνιστικῆς περιόδου, εἶχε τὴν ἴδια θρησκεία, τὴν ὀρθόδοξη-βυζαντινή, ποὺ χρησιμοποιοῦσε καὶ αὐτὴ τὴν ἑλληνιστική-ἐκκλησιαστικὴ γλώσσα τῶν εὐαγγελίων, εἶχε, ὅπως εἰπώθηκε καὶ πιὸ πάνω, κοινές ἱστορικὲς παραδόσεις καὶ γεωγραφικὰ ζοῦσε στὸν ἴδιο χῶρο».»

    Σχόλιο από Γιάννης | 03/01/2010

  89. Κύριε Βασδέκη, καλημέρα

    Πολλά που λέτε κατά καιρούς με βρίσκουν σύμφωνο,
    όμως διακρίνω μέσα σε όσα λέτε και μερικές… αντιφάσεις,
    για την ακρίβεια αντιφατικές ιδέες, που προέρχονται από εντελώς διαφορετικές ιδεολογικές πηγές, ώστε σκέφτηκα να σας γράψω κάτι, περί αυτού.

    ΔΕΝ είναι καλό κατ’ εμέ, το να προωθείτε (στο μπλογκ Ροϊδη) τις ιδέες του γνωστού Γάλλου φιλοσόφου της Νέας Δεξιάς (σχεδόν Ακροδεξιάς) Alain De Benoist (Αλαιν Ντε Μπενουά), του μέντορα και της Νέας Φαιοκόκκινης Τριτοθεσικής Ακροδεξιάς, μόνο και και μόνο επειδή τις βρήκατε κάπως… ελκυστικές (ξέρω γω… -χεχε) και στο μπλογκ Πόντος και Αριστερά τις άκρως επικίνδυνες (ακροδεξιές κυρίως (θέσεις) του… λαλημένου μπλογκ «Ermionh», ενώ… (ταυτόχρονα) μεμψιμοιρείτε και στο μπλογκ του Πάνου για… ΜΑΛΛΟΝ ΑΝΥΠΑΡΚΤΕΣ θρησκοληψίες αυτού ΕΔΩ του τίμιου μπλογκ που μόνο θρησκόληπτο δεν είναι… και μετά… (σαν να μην έφταναν ΟΟΟΟΟΛΑΑΑ αυτά) να ρίχνετε και δαιμονοποιητικούς μύδρους σε δαίμονες της ακροδεξιάς (που ως γνωστόν η δαιμονοποίηση δαιμόνων τείνει να τους… αγγελοποιεί).

    ΧΑΛΑΡΩΣΤΕ ΚΑΙ ΜΗ ΒΙΑΖΕΣΤΕ. Η ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ, οι ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ επίσης… Το κολύμπι ειναι η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ. ΜΗΝ πετάτε ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ νερό στους παλαίμαχους κολυμβητές, την ώρα που κάνετε βουτιές!!! χαχαχα

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  90. Τάδε έφη Ομέρ ο Τρομερός…
    Προς το παρόν χαρήκαμε για τη γνωριμία εφόσον διαπιστώσαμε για άλλη μια φορά ότι στη δύσκολή εποχή της σύγχυσης που ζούμε, θα πρέπει να μάθουμε να συνυπάρχουμε με διάφορους πολιτισμούς. Είτε αυτοί προέρχονται από την Άπω Ανατολή, είτε από το Αλφα του Κενταύρου

    ΑΑΑΑΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ 🙂

    Σας σφίγγω το χέρι ΚΑΙ με τα δύο πόδια,
    καθώς αναδύομαι από το βυθό
    της Αρχαίας Ατλαντίδας
    των Αναρχικών
    Αγγέλων
    του Φωτός! χαχαχα

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  91. Για τις ιδέες του γνωστού Γάλλου φιλοσόφου της Νέας Δεξιάς (σχεδόν Ακροδεξιάς) Alain De Benoist (Αλαιν Ντε Μπενουά), του μέντορα και της Νέας Φαιοκόκκινης Τριτοθεσικής Ακροδεξιάς,
    αλλά καιτην συστηματική αντιμετωπιση τους απο τον Γαλλο ερευνηητη Πιερ Ταγκιεφ

    μπορει κανειςς να δει ενα εξαιρετικό αφιερωμα στη Νεα Εστια τευχος Δεκεμβριου 2009

    Ο Ταγκιεφ ειναι αυτός που συστηματικά και λεξη προς λέξη αποκαλυψε τις εξαιρετικά και επιδεξια καλυμενες θεσεις της συγχρονης Νεας ακροδεξιας η οποία υιοθετει την ρητορική της Αριστεράς για να προωθησει Υπογεια ακροδεξιες ιδεες και τον νεο »πολιτισμικό ή διαφοριστικό» ρατσισμό

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 06/01/2010

  92. Περί Αλαιν Ντε Μπενουά έγραψε ΤΡΙΣΕΛΙΔΟ αφιέρωμα και ο… επάρατος (κατά μερικούς) «Ιός»
    http://www.iospress.gr/ios2000/ios20000305a.htm

    (αυτός ειναι ο λόγος που ο ιός είναι… ΚΑΙ αντιβιοτικό -χεχε)

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  93. O Iός είναι περιπτωσάρα! Εμπεριέχει τον Αριμάν και τον Αχουρα-μάσδα σε μια συσκευασία.

    Γιαυτό και τον μισούμε τόσο πολύ! Δεν μπορούσαν οι τύποι, όσον αφορά τον τουρκικό εθνικισμό να είναι πιο αντικειμενικοί;

    Αλλά, απ΄την άλλη, δεν μπορείς να τα ζητάς όλα από τους κατοίκους αυτής της νοτιοβαλκανικής σκατότρυπας.

    Ομέρ ο βασδεκομανής

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/01/2010

  94. Omer τι εχεις πάθει παιδί μου;και καλά ειναι δυνατόν να μισεις τοσο πολύ τον ιΟ; απ’ολα τακακά του ντουνια – παγαναισταραδες ακροδεξιοι αντισημιτες , φασιστες ,συκοφαντες της Δραγώνα και αλλων , ψευτες και απατεωνες εθνολαικιστες , τραμπουκοι της ακροδεξιας

    τον Ιο βρηκες να μισεις;

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 06/01/2010

  95. Κάτι ακόμη (μαθαίνουμε κάθε μέρα…)
    Βρήκα στη Βικιπαίδεια τον επικριτή του Ντε Μπενουά, φιλόσοφο Πιερ-Αντρέ Ταγκιέφ, τον «σημαντικότερο μελετητή νεορατσιστικών φαινομένων στη σημερινή Ευρώπη» (κατά τον Ιό).
    …αλλά το εκπληκτικό είναι στο τέλος του λήμματος, το εξής:

    About so-called «antifascist» and «antiracist» groups:
    Despite its contrast to conservatism (he is a former situationist close to René Viénet), Pierre-André Taguieff wrote Les Contre-réactionnaires (Denoël, 2007) in which he opposed both antiracism and antifascism. He considers them as ideologies which are instrumentalized by far-left groups (p.576) «aiming to regularize as many illegal immigrants as possible without any regulation»

    Τώρα… αυτό… ΜΗΝ το παρεξηγείτε, ΥΠΑΡΧΕΙ (σαν τάση).
    Παρόμοια (ΠΕΡΙΠΟΥ) είπε (μεταξύ άλλων) κι ο Slavoj Zizek στο εξής (δύσκολο αλλά δυνατό) εδάφιο:
    http://www.lacan.com/zizpopulism.htm
    (που κάποιος έφερε σαν σύνδεσμο στον… Καραμπελιά/Αρδην, αλλά…. πιθανολογώ ότι ο Καρ. ΗΔΗ -ΜΑΛΛΟΝ- επηρεάζεται από τον Ζίζεκ, μετά προσθέτει…. σάλτσες αντι-εθνομηδενιστικές και μπαχαρικά ελληνοπρέπειας, ώστε να σερβίρει… Παστίτσιο «κατά της Νέας Τάξης» -χαχαχα)

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  96. @Ομέρ, ρώτησες (περί Ιού)

    «Δεν μπορούσαν οι τύποι, όσον αφορά τον τουρκικό εθνικισμό να είναι πιο αντικειμενικοί;»

    ΟΧΙ, διότι είναι ΚΑΙ αυτοί ολίγον… κολλημένοι. ΑΠΟΔΕΙΞΗ: Τα «ψιλά γράμματα» που εντόπισα μέσω της Βίκυ, ΟΥΤΕ ΚΑΝ τα έλαβαν ποτέ υπ’ όψη, καθώς κατασκευάζουν μια Τεχνητή Ιδεολογική Συνέπεια κλπ. κλπ.

    Εμ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ να τάχεις όοοοολα.
    Από το μανάβη ΜΗΝ αγοράζεις… μπριζόλα! χαχαχαχα

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  97. http://kleitor.blogspot.com/2008/11/blog-post_06.html

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 06/01/2010

  98. Προς μια υπέρβασης των μειωτισμών Δεξιά – Αριστερά και Δεξιός – Αριστερός.
    Ο Ιησούς Χριστός δίδαξε και την εξής ανοησία, μεταξύ των πολλών άλλων:
    ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ, 18, 8 «Εάν το χέρι σου ή το πόδι σου σε σκανδαλίζει, κόψε το και ρίξε το μακρυά. Είναι καλύτερα για σένα να μπεις εις την ζωήν κουλός ή κουτσός παρά να έχεις δύο χέρια ή δύο πόδια και να σε ρίξουν στην αιώνια φωτιά». Αμέσως μετά λέει ακριβώς το ίδιο και για τα μάτια!

    Κανείς ευτυχώς χριστιανός δεν εφάρμοσε τις εντολές αυτές, όπως άλλωστε και καμμιά άλλη.

    Και ποιος να το περίμενε ότι οι εντολές αυτές θα εφαρμόζονταν στον χώρο της πολιτικής, εδώ κι έναν περίπου αιώνα!
    Διότι τι θα πει αυτός είναι Δεξιός; Θα πει πως είναι ένας άνθρωπος που έκοψε και έριξε το αριστερό του χέρι, πόδι και μάτι, επειδή τον σκανδάλιζαν! Και τώρα είναι κουτσός, κουλός και μονόφθαλμός. Και παρ’ ότι δεξιός, ότι και να κάνει, το κάνει αδέξια.
    Και δεν του φτάνει που ακρωτηρίασε τον εαυτό του, αλλά τον πιάνει μανία να ακρωτηριάσει και όλους τους άλλους, που δεν τους κόφτει να αυτοαακρωτηριαστούν, όπως να πούμε το έκαναν αυτό οι Αμερικανοί στους Βιετναμέζους ή στους Χιλιανούς.

    Ακριβώς μάλιστα το ίδιο κάνει και ο Αριστερός άνθρωπος. Μόνο που αυτός κόβει και ρίχνει τα δεξιά του μέλη, επειδή αυτά είναι που τον σκανδαλίζουν. Κι αυτόν τον πιάνει μανία να ακρωτηριάζει τους άλλους που είναι Δεξιοί! Όπως να πούμε έκανε ο Στάλιν σε εκατομμύρια Ρώσους που μετά μανίας ήθελαν σώνει και καλά να κρατούν τα δεξιά τους μέλη. Ή όπως έκαναν οι ίδιοι στους Πολωνούς και στους Τσεχοσλοβάκους.

    Ανάμεσα τώρα σ’ όλους αυτούς κάθομαι κι εγώ απορημένος. Επιθυμώ να περπατάω και με τα δυο μου τα πόδια. Και με το αριστερό και με το δεξί. Να εργάζομαι και με τα δυο μου χέρια, να βλέπω και με τα δυο μου μάτια, ν’ ακούω και με τα δυο μου αυτιά, να μυρίζω με τα δυο μου ρουθούνια, ν’ αναπνέω με τα δυο μου πνευμόνια.
    Γυρίζω προς τους Δεξιούς να συνομιλήσω και πριν προλάβω ν’ αρθρώσω μια λέξη μ’ αποκαλούν κουμμούνι. Ρε παιδιά, να, τα έχω όλα τα δεξιά μου μέλη κι αγαπάω και την πατρίδα μου. Όχι, μου απαντούν, διότι έχεις και τα αριστερά, κι αυτό είναι εγκληματικό.
    Γυρίζω προς τους Αριστερούς να συνομιλήσω και πριν προλάβω να πω μια λέξη μ’ αποκαλούν Χούντα και φασίστα. Ρε παιδιά, να, έχω πάνω μου όλα τα αριστερά μέλη μου. Όχι, μου απαντούν, διότι έχεις και τα δεξιά. Μα βρε καλά παιδιά, αγαπάω και την πατρίδα μου σας λέω. Όχι μ’ απαντούν, είσαι εθνικιστής. Το σωστό είναι να αγαπάς όλες τις πατρίδες του κόσμου πλην μιας. Την δική σου!

    Η περίπτωση του Αμελούς ανθρώπου:
    Ο τάδε ήταν Δεξιός. Ήδη δηλαδή είχε κόψει και ρίξει τα αριστερά του μέλη. Κάποια στιγμή όμως έλαμψε η αλήθεια μέσα του και μεταπήδησε στην Αριστερά. Εκεί βεβαίως αναγκαστικά έκοψε τα δεξιά του μέλη. Έτσι κατέστη ο άνθρωπος Αμελής. Άλλοι τώρα βλέπουν για λογαριασμό του κι άλλοι ακούνε για πάρτι του.
    Το χειρουργικό εργαλείο των ακρωτηριασμών έχει όνομα. Λέγεται Πίστη.
    Αυτός είναι ο λόγος που οι αρχαίοι πρόγονοι των Ελλήνων δίδασκαν το «Να θυμάσαι να απιστείς».
    Αυτός επίσης είναι ο λόγος που Γ. Μανιάτης, ο ιδρυτής του ΕΥΡΕΤΗΡΙΟΥ είπε «Πίστεψες; Χάθηκες».

    Πώς όμως πέρασε στην πολιτική η διδασκαλία του Χριστού περί των ακρωτηριασμών;
    Για μεν τους Δεξιούς δεν απαιτούνται εξηγήσεις αφού σ΄όλες τις σημαίες μοστράρει πάντοτε ο σταυρός του Χριστού.
    Με τους Αριστερούς όμως τι τρέχει; Ο Μαρξ υποσχέθηκε ότι αυτό που οι χριστιανοί επιδιώκουν για τον άλλο κόσμο, αυτός το υπόσχεται γι’ αυτόν, τον εδώ και τώρα. Ναι, συμφωνώ. Εδώ και τώρα δικαιοσύνη, ελευθερία, ισονομία και ειρήνη. Πώς όμως ολ’ αυτά!
    Με την δικτατορία του προλεταριάτου. Δηλαδή ξανά μανά ακρωτηριασμοί.

    Κοντολογίς οι πάντες, πλην σπανίων εξαιρέσεων, αποκλείουν την περίπτωση της υπέρβασης της αντίθεσης Δεξιά- Αριστερά. Πώς είναι αδύνατον να επέλθει συμφωνία των τάξεων αντί της υπάρχουσας «πάλης των τάξεων».
    Δηλαδή ότι οι Σουηδοί, οι οποίοι διαθέτουν αξιοθαύμαστη επίδοση στο ζήτημα της συμφωνίας των τάξεων, μάλλον τυγχάνουν εξωγήινοι. Το γεγονός ότι είτε κυβερνώνται από «αριστερό» κόμμα είτε από «δεξιό» είναι ένα και το αυτό για την χώρα, δεν φαίνεται να συγκινεί και να προβληματίζει ούτε Αριστερούς ούτε Δεξιούς.

    Όπως όμως και να έχουν οι ιδέες και οι θεωρίες, τα γεγονότα και οι καταστάσεις είναι κατηγορηματικές και ανελέητες. Και οι Δεξιοί και οι Αριστεροί, όπου έχωσαν τη μούρη τους, ωσάν τέτοια, αριστερή ή δεξιά, δημιούργησαν τραγωδίες. Είναι που είναι ο άνθρωπος τραγικό ων από τη φύση του, πλάκωσαν και οι επεμβάσεις των ακρωτηριασμένων ανθρώπων για να τον φέρουν σε τραγικότερη ακόμα κατάσταση.

    Ας ξαναθέσουμε λοιπόν την πρόκληση: μπορούμε και πρέπει να βαδίσουμε προς μια υπέρβαση της αμαρτωλής ψευδοαντίθεσης ΑΡΙΣΤΕΡΑ – ΔΕΞΙΑ;
    Επί τέλους, οι αρτιμελείς άνθρωποι ως πότε θα τυγχάνουν υπό κατηγορία!

    Σταύρος Βασδέκης

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 06/01/2010

  99. Φτάνει που είσαι εσύ αρτιμελής!

    Εμάς άσε μας… μπορείς να τα λες με την ησυχία σου στου Πάνου και σε πλήθος άλλων ιστοχώρων…. «αρτιμελών».

    Ας χωρίσουν εδώ οι δρόμοι μας εφόσον δεν ταιριάζουν τα χνώτα μας.

    Και ως τελευταίο αποχαιρετισμό επαναλαμβάνω το σχόλιο του Ομαντεόν, το οποίο επίσης δεν είδες ναρκισευόμενος μπροστά στο καθρέφτη

    Ομέρ

    «Κύριε Βασδέκη, καλημέρα

    Πολλά που λέτε κατά καιρούς με βρίσκουν σύμφωνο,
    όμως διακρίνω μέσα σε όσα λέτε και μερικές… αντιφάσεις,
    για την ακρίβεια αντιφατικές ιδέες, που προέρχονται από εντελώς διαφορετικές ιδεολογικές πηγές, ώστε σκέφτηκα να σας γράψω κάτι, περί αυτού.

    ΔΕΝ είναι καλό κατ’ εμέ, το να προωθείτε (στο μπλογκ Ροϊδη) τις ιδέες του γνωστού Γάλλου φιλοσόφου της Νέας Δεξιάς (σχεδόν Ακροδεξιάς) Alain De Benoist (Αλαιν Ντε Μπενουά), του μέντορα και της Νέας Φαιοκόκκινης Τριτοθεσικής Ακροδεξιάς, μόνο και και μόνο επειδή τις βρήκατε κάπως… ελκυστικές (ξέρω γω… -χεχε) και στο μπλογκ Πόντος και Αριστερά τις άκρως επικίνδυνες (ακροδεξιές κυρίως (θέσεις) του… λαλημένου μπλογκ «Ermionh», ενώ… (ταυτόχρονα) μεμψιμοιρείτε και στο μπλογκ του Πάνου για… ΜΑΛΛΟΝ ΑΝΥΠΑΡΚΤΕΣ θρησκοληψίες αυτού ΕΔΩ του τίμιου μπλογκ που μόνο θρησκόληπτο δεν είναι… και μετά… (σαν να μην έφταναν ΟΟΟΟΟΛΑΑΑ αυτά) να ρίχνετε και δαιμονοποιητικούς μύδρους σε δαίμονες της ακροδεξιάς (που ως γνωστόν η δαιμονοποίηση δαιμόνων τείνει να τους… αγγελοποιεί).

    ΧΑΛΑΡΩΣΤΕ ΚΑΙ ΜΗ ΒΙΑΖΕΣΤΕ. Η ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ, οι ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ επίσης… Το κολύμπι ειναι η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ. ΜΗΝ πετάτε ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ νερό στους παλαίμαχους κολυμβητές, την ώρα που κάνετε βουτιές!!! χαχαχα

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/01/2010

  100. Πόντος και Αριστερά,
    Μόνο οι δούλοι του θεού (θρησκευτικού, πολιτικού, φοβικού) φοβούνται να αντιφάσκουν.
    Στο δικό μου σύστημα του σκέπτεσθαι και συμπεριφέρεσθαι, η αντίφαση αποτελεί υψίστη αρετή, διότι εναρμονίζει το πλάσμα με την μητέρα του την φύση.
    Διότι η αντίφαση αποτελεί τον διάλογο της φύσης με τον εαυτό της. Είναι δε και η κινητήρια δύναμη του διαλόγου μεταξύ των ανθρώπων. Εκ του φάσκω – φημί προέρχεται (φάσις = λόγος) και το αντί υπόσχεται τουλάχιστον δυο πλευρές.
    Όταν όμως κανείς συνηθίζει στην αυταπασχόληση, τότε ο διάλογος την κοπανάει, διότι απεχθάνεται την μονοπολικότητα, η οποία αδυνατεί πλήρως να δημιουργήσει διαφορά δυναμικού υπέρ του διαλόγου.

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 06/01/2010

  101. «..η αντίφαση αποτελεί τον διάλογο της φύσης με τον εαυτό της..»

    Κε Βασδέκη
    εσείς είστε η…φύση ?

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 06/01/2010

  102. »Εάν το χέρι σου ή το πόδι σου σε σκανδαλίζει, κόψε το και ρίξε το μακρυά.»

    μια συμβουλή η οποια εχει ιδιατερη σημασια ειδικά στην Ελλδαδα οπου ειδικά το χερι συνηθως χρησιμοποιειται ακαταπαυστως και με πληρως αντιπαραγωγικόν τροπον …
    εξου και η συνηθηστερη προσφωνησις μεταξύ ελληνων αφορά εις τας συνηθειας της χειρός.
    Και γι αυτό και μερικοι Υπερ ελληνες αδυνατουν να καταλάβουν την αξιας της συμβουλής .

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 06/01/2010

  103. sarantamilakokkina, ούτε 40 εκατομμύρια κόκκινα μήλα (ο Όμηρος, όχι ο Ομέρ, μήλο εννοεί το πρόβατο) μπορούν να αντιληφθούν αυτό που δεν μπορείς εσύ.

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 06/01/2010

  104. »Στο δικό μου σύστημα του σκέπτεσθαι και συμπεριφέρεσθαι, η αντίφαση αποτελεί υψίστη αρετή, διότι εναρμονίζει το πλάσμα με την μητέρα του την φύση.
    Διότι η αντίφαση αποτελεί τον διάλογο της φύσης με τον εαυτό της. Είναι δε και η κινητήρια δύναμη του διαλόγου μεταξύ των ανθρώπων. Εκ του φάσκω – φημί προέρχεται (φάσις = λόγος) και το αντί υπόσχεται τουλάχιστον δυο πλευρές.»

    Πολύ ωραιον χωριον

    Εδώ ταιριαζει και καποια αλλη χριστιανική ρησις η οποια αναφερεται εις την αδυναμιαν να ξεχωρισει και γνωριζει καποιος – μαλλον τραντ- υπερελλην-τι ποιει η δεξια του χειρ απο την αριστερά του….

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 06/01/2010

  105. Η αντίφαση (από μαθηματική / λογική άποψη)
    συνεπάγετσαι ΚΑΘΕΤΙ, απολύτως όλα χωρίς εξαίρεση.
    0 —> Χ (όπου Χ=ο,τιδήποτε).

    Να το πούμε αλλιώς?
    ΕΝΑ ψέμα αν δεχτείς σαν αλήθεια,
    από αυτό συνεπάγεται… π.χ. ότι ο Ομέρ είναι Ελέφας,
    ότι εγώ είμαι από το Σείριο, ότι αγελάδες ζουν στη Σελήνη.

    Γι’ αυτό… ΜΗ λέμε μαλακίες,
    δεν υπάρχει χειρότερη (ψευδής) δικαιολογία για ΜΠΟΥΡΔΕΣ
    από το «η αντίφαση αποτελεί τον διάλογο της φύσης με τον εαυτό της». Τρίχες θέση, άλλωστε. Η φύση έχει ΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΠΕΙΑ, όχι «αντίφαση» σαν «διάλογο με τον εαυτό της».
    Εντελώς διαφορετικό πράμα εννοούσε ο Μαρξ με «αντίφαση», ούτως ή άλλως.

    κ. Βασδέκη, είστε ΚΑΙ σπάμμερ. Εχετε συντάξει τουλάχιστον ένα σχόλιο, που το κοπιάρατε ΗΔΗ σε περίπου 4 ιστολόγια, και μέσα στη συζήτηση ΦΑΙΝΕΤΑΙ να ταιριάζει, αρχικά…
    …αλλά μου φάνηκε παράξενο και το ερεύνησα. Σόρυ που το λέω, αλλά…

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  106. omadeon, ουδέποτε θα μπορούσε να περάσει από το μυαλό μου η υποψία ότι κάποιοι κάνουν τον κόπο να με παρακολουθούν.
    Σ’ ευχαριστώ για την μεγάλη αυτή τιμή που μου αποδίδεις.

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 06/01/2010

  107. omadeon, «Σόρυ που το λέω», αλλά δεν θυμάμαι να συμφωνήσαμε ποτέ ότι ο Μαρξ αποτελεί σημείο αναφοράς, για την αντίληψη της ορθότητας των εννοιών, παρ’ όλο που στην ιστοσελίδα μου έχω αναρτημένα άρθρα από τα βιβλία και του λόγους του, όπως μπορεί να διαπιστώσει ο οποιοσδήποτε.

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 06/01/2010

  108. ΚΑΜΜΙΑ τιμή δεν σου αποδίδω, αγαπητέ μου NewBie Σταύρε.
    Διαβάζω ΚΑΙ τα τέσσερα ιστολόγια όπου αυτο-κοπιάρεσαι.
    Απλά… δεν ήμουν σίγουρος ότι ΕΙΣΑΙ ο ίδιος.
    Υπόθεση απλής σύγκρισης λίγων δευτερολέπτων.

    Εδώ… τρώμε gigabytes για πρωϊνό κάθε μέρα.

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  109. kαλά μωρε δεν πειραζει που αυτοκοπιαρεται .Στο κατω κατω δικο του ειναι το σχόλιο δεν κοπιαρει σχόλια αλλων …
    Επισης μπορει να μη γνωριζει το ενα χερι τι κανει το αλλο . Ειπαμε
    Υπερβαση

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 06/01/2010

  110. omadeon, είπες: Εδώ… τρώμε gigabytes για πρωϊνό κάθε μέρα.

    Αγαπητέ μου, καλή χώνεψη.

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 06/01/2010

  111. ΣΩΣΤΟ κι αυτό…

    Προσωπικά δεν θα με πείραζε να κοπιάρει κανείς ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ φορές ένα σημαντικό σχόλιο, κάτι που αξίζει να διαβαστεί.

    Αλλά… το πρόβλημα ξεκίνησε όταν έσπαζα το κεφάλι μου να καταλάβω ΤΙ εννοούσεν ο άνθρωπος.

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  112. Ορίστε ΜΙΑ εκ των ΑΣΥΝΑΡΤΗΤΩΝ εμφανίσεων του… περίεργου σχολίου:
    http://panosz.wordpress.com/2010/01/03/dragona/#comment-74728

    Επίσης έσπαζα το κεφάλι να βγάλω ΝΟΗΜΑ από τα εξής… MEGA-ψεύδη σε άλλο μπλογκ, για… ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ ατοπήματα(?) αυτού εδώ:

    Αλήθεια Πάνο, τι γίνεται εκεί πέρα στον Πόντο και Αριστερά; Τους έθιξα τον χριστιανισμό τους και κοντέψανε να με κατασπαράξουν! Που να οφείλεται άραγε αυτό το χοντρό τους θρησκευτικό κόλλημα; Ας μας διαφωτίσει κάποιος πάνω σ’ αυτό το θέμα. Έπειτα αδυνατούν εντελώς να καταλάβουν αυτά που τους λέει κάποιος, για να μη πω ότι καταλαβαίνουν τα αντίθετα απ’ αυτά που διαβάζουν!

    Είσαι σοβαρός ρε φίλε?Πρώην πυροσβέστης είσαι και νυν… πυρομανής?
    ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΛΕΣ ΑΥΤΑ ρε Σταύρε?

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  113. Με παρενόησες κε Βασδέκη

    Έχω έναν φίλο σε φυσιολατρικό όμιλο και εικάζω ότι θα τον ενδιαφέρει το είδος..

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 06/01/2010

  114. Πες μου ΠΟΙΟΣ είναι «θρησκευτικά κολλημένος» εδώ, να του πω ένα «τσίου»….

    Και ΤΟΤΕ θα σε παραδεχτώ, τότε (και μόνον τότε) θα περιοριστώ στο να… χωνέψω τη φτωχή τη σούπα μου, τα φασόλια γίγαντες (gigabytes) ΚΑΙ τα σπασμένα γυαλιά ΚΑΙ τα καρφιά ΚΑΙ τα σούπα-μούπες (σου).

    αχαχαχα

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  115. Μα τι λες βρε omadeon
    εδώ :

    «..η αντίφαση αποτελεί υψίστη αρετή, διότι εναρμονίζει το πλάσμα με την μητέρα του την φύση..»

    και συ ψάχνεις να πεις το τσίου !!! 😉

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/01/2010

  116. ΣΩΣΤΟ κι αυτό, mumul. 🙂
    Εδώ… κελάηδισαν κι οι μπάμιες!

    Xάνει η μάνα το αντιφατικό παιδί
    κι αυτό την αντιφατική του μάνα.

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  117. Δεν ντρέπεσαι να επιζητείς την επιείκεια αντί την αυστηρότητα!
    Νίτσε.

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 06/01/2010

  118. Σταύρε, είσαι σοβαρός? Θες κι αυστηρότητα δηλαδή?
    Εχεις καταλάβει… ΤΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΜΠΑΧΑΛΟ προκαλείς?

    Πάω να δω την ιστοσελίδα σου πάαααλι,
    μπας και δω κάτι που να σε ΣΩΖΕΙ.

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  119. omadeon, νομίζεις ότι η αμείλικτη φυσική δύναμη της εντροπίας, μπορεί να εξαιρέσει την αυταπασχόληση κάποιων ανθρωπάκων, σαν και του λόγου μας, όταν διέπει εκ ολοκλήρου, ολόκληρο το αθάνατο σύμπαν;

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 06/01/2010

  120. ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ. Αυτό το άτομο… ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ, αποτελεί ζωντανή απειλή για ΚΑΘΕ σοβαρό διάλογο και ΚΑΘΕ τίμιο άνθρωπο.

    Βασδέκη, ΧΕΣΕ ΜΑΣ… έχεις πάθει Ιδεοληπτίτιδα. Ορίστε ΠΩΣ αναφέρει όσα λέγονται εδώ σε (ντε-και-καλά) «θεωρητική βάση»
    http://athriskos.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=700&mode=thread&order=0&thold=0

    Ο ανορθολογισμός,——- ΔΕΝ ΟΔΗΓΕΙ σε καμμία πολιτισμική ανωτερότητα, παρά μόνο σε ρατσιστικές παρακρούσεις και ΛΑΣΠΗ κατά αθώων (αργά η γρήγορα) όπως ΗΔΗ έρριξες.

    —————
    omadeon είπαμε : ;όχι προσωπικούς χαρακτηρισμούς..

    mumul

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  121. «…Και εβλάστησεν η γη χλωρόν χόρτον, χόρτον κάμνοντα σπόρον κατά το είδος αυτού, και δένδρον κάμνον καρπόν, του οποίου το σπέρμα είναι εν αυτώ κατά το είδος αυτού· και είδεν ο Θεός ότι ήτο καλόν.

    Και έγεινεν εσπέρα και έγεινε πρωΐ, ημέρα τρίτη.

    Και είπεν ο Θεός, Ας γείνωσι φωστήρες εν τω στερεώματι του ουρανού, διά να διαχωρίζωσι την ημέραν από της νυκτός· και ας ήναι διά σημεία και καιρούς και ημέρας και ενιαυτούς·
    και ας ήναι διά φωστήρας εν τω στερεώματι του ουρανού, διά να φέγγωσιν επί της γης. Και έγεινεν ούτω.

    Και έκαμεν ο Θεός τους δύο φωστήρας τους μεγάλους, τον φωστήρα τον μέγαν διά να εξουσιάζη επί της ημέρας, και τον φωστήρα τον μικρόν διά να εξουσιάζη επί της νυκτός· και τους αστέρας..»

    δια την αντιγραφήν
    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/01/2010

  122. Υ.Γ. Κι είναι και ΠΟΛΥ κρίμα γιατί έχει ΚΑΙ σωστά πράματα, στη σελίδα του, αν κρίνω από τίτλους και ΘΕΣΕΙΣ….

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  123. Mumul, για την άριστη χριστιανική σου παιδεία δεν αμφέβαλα ποτέ. Για την μαρξιστική αμφιβάλλω λιγάκι.

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 06/01/2010

  124. Ενώ εσύ ρε φωστήρα Σταύροείσαι ΒΑΘΥΣ γνώστης του μαρξισμού, όπως και του Γίγαντα της Ακροδεξιάς… ΑΛΑΙΝ ΝΤΕ ΜΠΕΝΟΥΑ (τον οποίο ακολουθείς)…

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  125. Όντως, μαρξιστική παιδεία , Θα ήθελες να μου πεις περί τίνος πρόκειται ?

    ή είμαστε πάλι στην περίπτωση όπου «..το πλασμα εναρμονίζεται την μάνα του..»
    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/01/2010

  126. Ο ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΙΟΥΔΑΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ

    Πρόκειται για μια βαθιά και ουσιαστική περιγραφή της ιουδαιοποίησης του χριστιανικού κόσμου, από έναν Εβραίο. τον Καρλ Μαρξ. Φαίνεται ότι, όταν έγραψε αυτά που θα παραθέσουμε εδώ, δεν είχε γίνει ακόμα τόσο κομμουνιστής όσο έγινε όταν έγραψε το Κεφάλαιο. Χώρια που λένε ότι πριν πεθάνει δήλωσε ότι δεν είναι κομμουνιστής.
    Η περιγραφή, που αναφέραμε, διατυπώθηκε ως απάντηση, την άνοιξη του 1843, σε κάποιες απόψεις του Μπρούνο Μπάουερ που αναφέρονται στο βιβλίο του «Το εβραϊκό ζήτημα». Απαντά μάλιστα στο κεφάλαιο του βιβλίου αυτού με τον τίτλο «Η ικανότητα των σημερινών Εβραίων και χριστιανών να γίνουν ελεύθεροι».
    Οι εκδ. «ΟΔΥΣΣΕΑΣ», Ζαλόγγου 9, τηλ. 3619724, εξέδωσαν την απάντηση αυτή, μαζί με άλλα κείμενα του Μαρξ, σε βιβλίο με τον ομώνυμο τίτλο, «Το εβραϊκό ζήτημα», απ’ όπου και τα παραθέματά μας. (Πρόκειται, κατά τη γνώμη μας, γα πολυτιμότατο βιβλίο, διότι εξετάζει το θέμα σε μεγάλο βάθος).
    Ο Μαρξ διαφωνεί με τον Μπάουερ, ο οποίος θεωρεί ότι το ζήτημα, της εν λόγω χειραφέτησης, είναι θρησκευτικής φύσεως. Ότι δηλαδή η λύση είναι η κατάργηση της θρησκείας. Καταθέτει λοιπόν την δική του, η οποία είναι η εξής:
    (Καρλ Μαρξ) … Εμείς προσπαθούμε να σπάσουμε τη θεολογική διατύπωση του ζητήματος. Το ζήτημα της ικανότητας του Εβραίου για χειραφέτηση μετατρέπεται για μας στο ζήτημα: ποιο ιδιαίτερο κοινωνικό στοιχείο πρέπει να ξεπεραστεί, για να καταργηθεί ο ιουδαϊσμός; Γιατί η ικανότητα του σημερινού Εβραίου για χειραφέτηση είναι η σχέση του ιουδαϊσμού προς τη χειραφέτηση του σημερινού κόσμου. η σχέση αυτή προκύπτει κατ’ ανάγκη από την ιδιαίτερη θέση του ιουδαϊσμού στον σημερινό υποδουλωμένο κόσμο.
    Ας κυττάξουμε τον πραγματικό γήινο Εβραίο. όχι τον σαββατιάτικο Εβραίο, όπως κάνει ο Μπάουερ, αλλά τον καθημερινό Εβραίο. ας ψάξουμε το μυστικό του Εβραίου όχι μέσα στη θρησκεία του – αλλά ας ψάξουμε το μυστικό της θρησκείας μέσα στον πραγματικό Εβραίο.
    Ποιο είναι το γήινο βάθρο του ιουδαϊσμού; Η πρακτική ανάγκη, το ιδιωτικό συμφέρον. Ποια είναι η εγκόσμια λατρεία του Εβραίου; Το εμπόριο. Ποιος είναι ο γήινος θεός του; Το χρήμα.
    Ε, λοιπόν! Η χειραφέτηση από το εμπόριο και από το χρήμα, επομένως από τον πρακτικό, πραγματικό ιουδαϊσμό θα ήταν η αυτοχειραφέτηση της εποχής μας.
    Μια οργάνωση της κοινωνίας που θα καταργούσε τις προϋποθέσεις του εμπορίου, και κατά συνέπεια τη δυνατότητα του εμπορίου, θα έκανε αδύνατη την ύπαρξη του Εβραίου. Η θρησκευτική του συνείδηση θα διαλυόταν σαν άψυχος καπνός μέσα στον πραγματικό ζωογόνο αέρα της κοινωνίας. Από την άλλη μεριά: όταν ο Εβραίος αναγνωρίζει ως ανίσχυρη αυτή την πρακτική του ουσία κι εργάζεται για την εξάλειψή της, τότε βγαίνει έξω από το πλαίσιο της μέχρι τώρα εξέλιξής του προς την καθαρά ανθρώπινη χειραφέτηση και στρέφεται ενάντια στην ακραία πρακτική έκφρασης της ανθρώπινης αυτοαλλοτρίωσης.
    Έτσι, ανακαλύπτουμε στον ιουδαϊσμό ένα καθολικό σύγχρονο αντικοινωνικό στοιχείο, που διαμέσου της ιστορικής εξέλιξης, όπου οι Εβραίοι συνείργησαν με ζήλο προς αυτή την κακή κατεύθυνση, έφτασε ως το τωρινό του ύψος, όπου πρέπει κατανάγκη να διαλυθεί.
    Η χειραφέτηση των Εβραίων, στην έσχατη σημασία της, είναι η χειραφέτηση της ανθρωπότητας από τον ιουδαϊσμό. (Σ.Μ. Ο Μαρξ έχει υπόψη την απελευθέρωση του ανθρώπου από το εμπόριο, από την εξουσία του χρήματος. Η χρήση της λέξης «ιουδαϊσμός», ‘Judentum’ με την έννοια της κερδοσκοπίας συνδέεται εδώ, για τον Μαρξ, με το γεγονός ότι στη γερμανική γλώσσα η λέξη «Jude», εκτός από την ετυμολογική της σημασία – «Εβραίος», «Ιουδαίος» – χρησιμοποιείται και με την έννοια του «τοκογλύφος», «αισχροκερδής έμπορος»).
    Ο Εβραίος έχει κιόλας χειραφετηθεί με ιουδαϊκό τρόπο.
    «ο Εβραίος που, λ.χ., στη Βιέννη, είναι μόνο ανεκτός, καθορίζει, με τη δύναμη του χρήματος που διαθέτει, την τύχη ολόκληρης της Αυτοκρατορίας. Ο Εβραίος, που μπορεί να είναι δίχως δικαιώματα στο πιο μικρό γερμανικό κράτος, αποφασίζει για τις τύχες της Ευρώπης. Ενώ τα σωματεία και οι συντεχνίες είναι κλειστά στον Εβραίο ή δεν του είναι ακόμα ευνοϊκά, η τόλμη της βιομηχανίας περιγελά το πείσμα των μεσαιωνικών θασμών» (Μπ. Μπάουερ, το εβραϊκό ζήτημα, σελ. 114).
    Δεν πρόκειται για μεμονωμένο γεγονός. Ο Εβραίος έχει χειραφετηθεί με ιουδαϊκό τρόπο, όχι μόνο γιατί έχει γίνει κάτοχος της δύναμης του χρήματος, αλλά γιατί το χρήμα μ’ αυτόν ή δίχως αυτόν έχει γίνει παγκόσμια δύναμη, και το πρακτικό πνεύμα των Εβραίων έχει γίνει το πρακτικό πνεύμα των χριστιανικών λαών.
    Οι Εβραίοι χειραφετήθηκαν τόσο, όσο οι χριστιανοί έχουν γίνει Εβραίοι.
    «Ο ευσεβής και πολιτικά ελεύθερος κάτοικος της Νέας Αγγλίας – αναφέρει λόγου χάρη ο συνταγματάρχης Χάμιλτον – είναι ένα είδος Λαοκόοντα που δεν κάνει την παραμικρή προσπάθεια ν’ απελευθερωθεί από τα φίδια που τον περισφίγγουν. Ο Μαμμωνάς είναι το είδωλό τους, τον προσκυνάνε όχι μόνο με τα χείλια, αλλά μ’ όλες τι δυνάμεις του σώματος και της ψυχής τους. Η γη δεν είναι γι’ αυτούς τίποτε άλλο παρά ένα χρηματιστήριο και είναι πεισμένοι ότι σεν έχουν εδώ κάτω άλλον προορισμό παρά να γίνουν πλουσιότεροι από τους γείτονές τους. Το εμπόριο έχει κυριέψει όλες τις σκέψεις τους, η ανταλλαγή αντικειμένων αποτελεί την μοναδική τους αναψυχή. Όταν ταξιδεύουν σηκώνουν, σαν να λέμε, στην πλάτη τους την πραμμάτια τους και το τεζιάχι τους και δεν μιλάνε παρά για τόκους και κέρδη. Αν σε κάποια στιγμή χάνουν από τα μάτια τις υποθέσεις τους, αυτό γίνεται μόνο για να χώσουν τη μύτη τους στις υποθέσεις των άλλων».
    (Του αντιγράφοντος: Τώρα καταλαβαίνουμε καλύτερα γιατί είπε ο Νίτσε το «ο μεγαλύτερος εξευτελισμός της Ευρώπης θα είναι εξαμερικανιστεί»).
    Εξάλλου η πρακτική κυριαρχία του ιουδαϊσμου πάνω στον χριστιανικό κόσμο έφτασε, στη βόρεια Αμερική, έτσι που το ίδιο το κήρυγμα του Ευαγγελίου, η ίδια η χριστιανική διδασκαλία έγινε ένα είδος εμπορίου, και ο χρεωκοπημένος έμπορος αρχίζει με το Ευαγγέλιο, όπως κι ο ευαγγελιστής που έχει πλουτίσει ασχολείται με το εμπόριο.
    «Ο άνθρωπος που βλέπετε επικεφαλής μιας σεβαστής συνόδου ιεραρχών ήταν αρχικά έμπορος. Όταν χρεοκόπησε στο εμπόριό του, έγινε κληρικός. Τούτος ο άλλος ήταν στην αρχή ιερέας, μόλις όμως βρέθηκε στα χέρια του ορισμένο χρηματικό ποσό, παράτησε τον άμβωνα για να ριχτεί στο εμπόριο. Στα μάτια πολλών, το ιερατικό λειτούργημα είναι σωστή επαγγελματική σταδιοδρομία» (Beaumont, ο.π. σελ. 185).
    Κατά τον Μπάουερ, έχουμε να κάνουμε με μια απατηλή κατάσταση όταν στη θεωρία δεν αναγνωρίζονται στον Εβραίο τα πολιτικά δικαιώματα, ενώ στην πράξη αυτός κατέχει μια πελώρια δύναμη και ασκεί χοντρικά την πολιτική του επιρροή όταν αυτή του περικόβεται λιανικά.
    Η αντίφαση στην οποία βρίσκεται η πρακτική δύναμη του Εβραίου με τα πολιτικά του δικαιώματα, είναι η αντίφαση μεταξύ πολιτικής και χρηματικής εξουσίας γενικά. Ενώ η πρώτη στέκει ιδεατά πάνω από τη δεύτερη, στην πράξη έχει γίνει ο δούλος της.
    Ο Ιουδαϊσμός διατηρήθηκε πλάι στον χριστιανισμό όχι μόνον σαν θρησκευτική κριτική του χριστιανισμού, όχι μόνον σαν ενσαρκωμένη αμφιβολία για την θρησκευτική γέννηση του χριστιανισμού αλλά εξίσου και γιατί το πρακτικό-εβραϊκό πνεύμα, γιατί ο Ιουδαϊσμός, διατηρήθηκε μέσα στην ίδια την χριστιανική κοινωνία και μάλιστα πήρε εδώ την ύψιστή του ανάπτυξη.
    Ο Εβραίος, ως ιδιαίτερο μέλος της κοινωνίας των ιδιωτών, δεν είναι παρά η ιδιαίτερη εκδήλωση του Ιουδαϊσμού μέσα στην κοινωνία των ιδιωτών. Ο Ιουδαϊσμός διατηρήθηκε όχι στο πείσμα της ιστορίας αλλά χάριν στην ιστορία. Η κοινωνία των ιδιωτών γεννά συνεχώς από τα ίδια της τα σπλάχνα τον Εβραίο.
    Ποια ήταν η καθαυτό βάση της ιουδαϊκής θρησκείας; Η πρακτική ανάγκη, ο εγωισμός. Γι’ αυτό, ο μονοθεϊσμός του Εβραίου είναι στην πραγματικότητα ο πολυθεϊσμός των πολλών αναγκών, ένας πολυθεϊσμός που ακόμα και το αποχωρητήριο το κάνει αντικείμενο του θεϊκού νόμου.
    Η πρακτική ανάγκη, ο εγωισμός, είναι η αρχή της κοινωνίας των ιδιωτών, και πρόβαλε καθαρά σαν τέτοια, μόλις η κοινωνία των ιδιωτών ξεγέννησε πλέρια το πολιτικό κράτος. Ο θεός της πρακτικής ανάγκης και του ατομικού συμφέροντος είναι το χρήμα.
    Το χρήμα είναι ο φλογερός θεός του Ισραήλ, που μπροστά του δεν μπορεί να σταθεί άλλος θεός. Το χρήμα εξευτελίζει όλους τους θεούς του ανθρώπου και τους μετατρέπει σε εμπόρευμα. Το χρήμα είναι η αποξενωμένη από τον άνθρωπο ουσία της εργασίας του και της ύπαρξής του. Αυτή η ξένη ουσία τον εξουσιάζει, κι αυτός την προσκυνάει.
    Ο θεός των Εβραίων έχει γίνει επίγειος θεός. Η συναλλαγματική είναι ο πραγματικός θεός του Εβραίου. Ο θεός του δεν είναι παρά η απατηλή συναλλαγματική.
    Η αντίληψη για τη φύση, που διαμορφώθηκε κάτω από την κυριαρχία της ατομικής ιδιοκτησίας και του χρήματος, είναι η πραγματική περιφρόνηση, ο πρακτικός εξευτελισμός της φύσης, η οποία υπάρχει βέβαια στην εβραϊκή θρησκεία, αλλά μόνο στη φαντασία.
    Με τούτη την έννοια ο Θωμάς Μύντσερ θεωρεί αφόρητο το γεγονός
    «ότι τα πλάσματα έγιναν ιδιοκτησία – τα ψάρια στο νερό, τα πουλιά στον αέρα, τα φυτά στη γη – ενώ και τα πλάσματα θα έπρεπε να είναι ελεύθερα».
    Αυτό που στην εβραϊκή θρησκεία βρίσκεται σε αφηρημένη μορφή – η περιφρόνηση της θεωρίας, της τέχνης, της ιστορίας, του ανθρώπου ως αυτοσκοπού – είναι η πραγματική, ενσυνείδητη άποψη του χρηματανθρώπου, η αρετή του. Η ίδια η σεξουαλική σχέση, γίνεται αντικείμενο αγοραπωλησίας.
    Η χιμαιρική εθνικότητα του Εβραίου είναι η εθνικότητα του εμπόρου, γενικά του χρηματανθρώπου. Ο ανυπόστατος νόμος των Εβραίων δεν είναι παρά η θρησκευτική γελοιογραφία της ανυπόστατης ηθικότητας και του Δικαίου γενικά, των τυπικών μόνο τελετουργιών από τις οποίες περιστοιχίζεται ο κόσμος του ατομικού συμφέροντος…
    Ο ιουδαϊσμός φτάνει στο κορύφωμά του με την ολοκλήρωση της κοινωνίας των ιδιωτών. Αλλά η κοινωνία των ιδιωτών ολοκληρώνεται μόνο μέσα στον χριστιανικό κόσμο. Μόνο κάτω από την κυριαρχία του χριστιανισμού, που μετατρέπει όλες τις εθνικές, φυσικές, ηθικές, θεωρητικές σχέσεις σε κάτι το εξωτερικό για τον άνθρωπο, η κοινωνία των ιδιωτών μπόρεσε να χωριστεί από τη ζωή του κράτους, να κόψει όλους τους δεσμούς του ανθρώπου με το είδος, να βάλει τον εγωισμό, την ιδιοτελή ανάγκη στη θέση αυτών των δεσμών με το είδος, να μεταβάλει τον κόσμο των ανθρώπων σ’ έναν κόσμο κατακερματισμένων ατόμων που στέκουν εχθρικά το ένα απέναντι στο άλλο.
    Ο χριστιανισμός ξεπήδησε από τον ιουδαϊσμό. Μετατράπηκε και πάλι σε ιουδαϊσμό. Ο χριστιανός ήταν από την αρχή ακόμα ο θεωρητικίζων Εβραίος, επομένως, ο Εβραίος είναι ο πρακτικός χριστιανός, και ο πρακτικός χριστιανός ξανάγινε Εβραίος.
    Ο χριστιανισμός μόνο φαινομενικά είχε ξεπεράσει τον ιουδαϊσμό. Ήταν πάρα πολύ αριστοκρατικός, πάρα πολύ πνευματικός για να εξαφανίσει τη χοντροκοπιά της πρακτικής ανάγκης με τρόπο άλλο από τη μεταρσίωσή της στον ουρανό.
    Ο χριστιανισμός είναι η μεταρσιωμένη σκέψη του ιουδαϊσμού, ο ιουδαϊσμός είναι η αγοραία ωφελιμιστική εφαρμογή του χριστιανισμού, αλλά η εφαρμογή αυτή μπόρεσε να γίνει καθολική μόνο αφού ο χριστιανισμός, σαν έτοιμη πια θρησκεία, είχε ολοκληρώσει θεωρητικά την αυτοαποξένωση του ανθρώπου από τον εαυτό του και από τη φύση.
    Μόνο ύστερα απ’ αυτό, ο ιουδαϊσμός μπόρεσε να φτάσει στην καθολική κυριαρχία και να μετατρέψει τον αλλοτριωμένο άνθρωπο και την αλλοτριωμένη φύση σε αντικείμενα απαλλοτριώσιμα εκποιήσιμα, που βρίσκονται σε δουλική εξάρτηση από την εγωιστική ανάγκη, από το εμπόριο…
    Ο χριστιανικός εγωισμός της ευδαιμονίας στην ολοκληρωμένη του πρακτική, μεταβάλλεται κατανάγκη στον σαρκικό εγωισμό του Εβραίου, η ουράνια ανάγκη σε επίγεια, ο υποκειμενισμός σε ατομικό συμφέρον.
    Εμείς εξηγούμε την καρτερικότητα του Εβραίου όχι με τη θρησκεία του, αλλά, αντίθετα, με την ανθρώπινη βάση της θρησκείας του, μα την πρακτική ανάγκη, με τον εγωισμό.
    Εφόσον η πραγματική ουσία του Εβραίου μέσα στην κοινωνία των ιδιωτών έχει πετύχει την πραγμάτωση, , την επίγεια ενσάρκωσή της σε οικουμενική κλίμακα, η κοινωνία των ιδιωτών δεν μπορούσε να πείσει τον Εβραίο για τον εξωπραγματικό χαρακτήρα της θρησκευτικής του ουσίας που εκφράζει ακριβώς μόνο στη σφαίρα των ιδεών την πρακτική ανάγκη.
    Επομένως, την ουσία του σημερινού Εβραίου δεν τη βρίσκουμε στην Πεντάτευχο ή στο Ταλμούδ, αλλά μέσα στην τωρινή κοινωνία, όχι σαν αφηρημένη, αλλά σαν την ύψιστα εμπειρική ουσία, όχι μόνο σαν στενότητα του Εβραίου, αλλά σαν την εβραϊκή στενότητα της κοινωνίας.
    Μόλις η κοινωνία κατορθώσει να εξαλείψει την εμπειρική ουσία του ιουδαϊσμού, την κερδοσκοπία και τις προϋποθέσεις της, ο Εβραίος θα γίνει κάτι το αδύνατο, γιατί η συνείδησή του δεν θα έχει πια αντικείμενο, γιατί η υποκειμενική βάση του ιουδαϊσμού, η πρακτική ανάγκη, θα εξανθρωπιστεί, γιατί η σύγκρουση της ατομικής-αισθησιακής ύπαρξης, με την ύπαρξη του ανθρώπου σαν μέλους του ανθρώπινου είδους θα έχει καταργηθεί.
    Η κοινωνική χειραφέτηση του Εβραίου είναι η χειραφέτηση της κοινωνίας από τον ιουδαϊσμό.

    Βασδέκης Ν. Σταύρος
    Μαυροκορδάτου 31
    62100 Σέρρες
    τηλ. 23210-52462

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 06/01/2010

  127. «Πες μου ΠΟΙΟΣ είναι «θρησκευτικά κολλημένος» εδώ, να του πω ένα «τσίου»….»

    Μα ο Βασδέκης! Τέτοια περιπτωσάρα έχω να δω από την εποχή της ακμής των γιεχωβάδων

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 06/01/2010

  128. Ματσουκάτες, δικαιούσαι πλέον τον τίτλο του ταχύτερου, σε χρόνο, αναγνώστη κειμένου. Απόδειξη ότι δεν διαβάζεις τίποτα.

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 06/01/2010

  129. @Ματσουκάτες
    Δυστυχώς κι εγώ έχω να δω τετοια περίπτωση ΠΟΛΛΑ χρόνια.
    Κι έχει μαζέψει ΕΝΑ σωρό σωστά πράματα στις ιστοσελίδες του (αλλά ΟΧΙ δικά του, όσα έλεγξα)…
    που είναι ΚΡΙΜΑ, πάρα πολύ ΚΡΙΜΑ.

    Κάτι μου μύρισε άσχημα, εδώ και πολύν καιρό.
    Εχουμε να κάνουμε μάλλον με newbie + mega-troll.

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  130. ΠΟΥ το ξέρεις ότι δεν διάβασε ο άλλος τίποτα?
    ΣΙΓΟΥΡΑ κάτι θα διάβασε.

    ΠΑΨΕ να ασχολείσαι Σταύρο με ΚΑΘΕ ιδεολογία, ΙΔΙΩΣ όσες πήρες από αλλού σαν «υλικά» για να αλλάξεις τον Κόσμο ή τη χώρα.

    Και ΠΑΨΕ να επικοινωνείς ΚΑΝ για ιδεολογίες.

    ΟΛΕΣ τους (ακόμη πιο πολύ για σένα) είναι ΧΑΛΑΣΜΕΝΟ SOFTWARE.

    I am trying to help (believe it or not).

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  131. Υ.Γ. και κάτι για τον Ομέρ κ.ά.
    Παιδιά, κατορθώσαμε (πολλοί, σε αρκετά μπλογκ)…
    κι εσείς κι εγώ κι ο Πάνος και ο Αιρετικός και άλλοι
    …να συζητάμε ΙΔΕΕΣ,
    όχι ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ
    και όχι μόνο ιδέες
    ΓΕΓΟΝΟΤΑ πρωτίστως.

    Οι ιδεολογίες είναι δογματισμοί. Ετσι νομίζω…

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  132. Ωωω κε Βασδέκη, κε Βασδέκη

    Ομολογουμένως εξεπλάγην και ευρέθην παντελώς απαράσκευος από την άριστη μαρξιστική σας παιδεία η οποία άλλωστε είναι εμφανής από την χρήση πεντηκοντάκις και άνω της λέξεως «εβραίος» εις το άνωθεν κείμενο και την οποία ειλικρινώς δεν ανέμενα.

    Νομίζω ότι υπάρχει μια άδεια θέση εις το πάνθεον των κλασσικών του Μαρξισμού.
    Μην ανησυχείτε , θα εισηγηθώ τα δέοντα.

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/01/2010

  133. Πάντως μετά από τη συνάντηση με αυτό το παράδοξο ρεύμα ιδεών, που μέχρι τώρα το βλέπαμε να εκφράζεται σε τελετές απίστευτου ακροδεξιού κιτς σε διάφορα αρχαιοελληνικά ερείπια, άρχισα να εκτιμώ τη χριστιανική παράδοση και την πατρώα θρησκεία της χριστιανικής ορθοδοξίας, όπως ανάφερε κάποιος φίλος παραπάνω, ανεξάρτητα εάν η γενιά μας έχει ξεπεράσει κάθε θρησκευτική προκατάληψη..

    Γι αυτό προτείνω στους συντρόφους του Π&Α να αναρτήσουν το σχόλιο 67 ως αυτόνομο κείμενο. Παράλληλα σκέφτομαι να επεξεργαστώ μια ιδέα που μέχρι τώρα ο αριστερός μου συντηρητισμός με απέτρεπε: το κομμουνιστικό παράδειγμα των μοναστηριών.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/01/2010

  134. @mumul
    Η λανθάνουσα (?) ιδεολογία που δυστυχώς φαίνεται πως διακατέχει το Σταύρο είναι αντισημιτικός Διαφορικός Ρατσισμός με στοιχεία Ντε Μπενουά, προοδευτική αντι-παπαδίστικη σάλτσα Λιλής Ζωγράφου και ΠΟΛΛΑ μπαχαρικά…

    Οι ιδεολογίες είναι ασθένειες έτσι κι αλλιώς. Ορισμένες είναι πιο βλαβερές. Ενας διαβασμένος μαρξιστής (όπως ο blogger Ροϊδης) θα συμφωνήσει (ίσως) ότι ο μαρξισμός δεν είναι ιδεολογία -νομίζω: Είναι ΜΕΘΟΔΟΣ. Τον έκαναν όμως ιδεολογία π.χ. οι σταλινικοί.

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  135. Τριτοθεσίτικη ιδεολογία ο Σταύρος… άαααλλλο πράμα. Π.χ.

    Κοντολογίς οι πάντες, πλην σπανίων εξαιρέσεων, αποκλείουν την περίπτωση της υπέρβασης της αντίθεσης Δεξιά- Αριστερά. Πώς είναι αδύνατον να επέλθει συμφωνία των τάξεων αντί της υπάρχουσας «πάλης των τάξεων»…

    Ισα-ίσα κι η κουτσή Μαριώ αυτό κάνει, κι ο Γιωργάκης του ΠΑΣΟΚ αυτό διαλαλεί, αλλά… ο καλυτερότερος ίσως χαριτωμένος εισηγητής αυτών των… περίλαμπρων ΠΑΛΙΩΝ ιδεών ήταν ο… Αδόλφος Χίτλερ, σύμφωνα με την αφήγηση του Βέλγου εθνικοσοσιαλιστή Λεόν Ντεγκρέλ, όστις επολέμησεν υπέρ της… Ευρώπης ως εθελοντής των… Waffen SS στο Ρωσικό μέτωπο (κι έτυχε να διαβάσω ένα ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ βιβλίο του καθώς ψαχούλευα ένα τριτο-θεσικό site).

    Διότι το Τρίτο Ράϊχ είχε ξεπεράσει την Πάλη των Τάξεων, σύμφωνα με τον Ντεγκρελ (και τον Ντιτριχ). Οπου δεν έπιπτε λόγος, έπιπτε… ράβδος (και θάλαμοι αερίων). Κι οι καπιταλιστές ευχαριστημένοι (με απαγορευμένες τις απεργίες) και οι εργάτες επίσης (με αύξηση μισθών και διακοπές πληρωμένες με εντολή του Φύρερ).

    Ετσι… ξέρω κι εγώ. Ωραία μου Φυλή… σκύψε ευλογημένη!

    Σχόλιο από omadeon | 06/01/2010

  136. Μ-π

    sx 133

    ε μην αρχισουμε και να τρεχουμε και σε μοναστηρια τωρα…
    ειπαμε
    »Απο την μια ο Ανθιμος από την αλλ Βλημα
    πειτε μου τι καλό θα βγει μεσα σ’αυτό το κλιμα»

    Το κακό ειναι οτι το Βλημα ( γενικώς μιλαω και δεν αναφερομαι σε κανένα συγκεκριμμένο ) δηλαδή διαφορες new age παπαρολογιες ειτε αρχαιοελληνικου ειτε μεταμοντερνο νεοορθοδοξολογικου τυπου αρχισε να φοριεται πόλύ τοσο στοο διαδικυο οσο και στην πραγματική ζωή ..Ανεπαισθητως .. Τοσα χρόνια λέγαμε »δεν πειραζει μωρε » ασε τους ανθρωπους να εχουν το ψωνιο τους ..αν δεν το ενθαρρυναμε κιολας τουλαχιστον καποιοι για διαφορους λόγους

    και τωρα βλεπουμε πως εχουμε αφησει ολα αυτά τα ζιζανια να πνιξουν τον κηπο … Σ αυτά τα λογής λογής παραθρησκευτικά -παραψυχολογικά ζιζανια επωαζεται το αυγό του φιδιου ..
    Γιατι τι ειδους ορθολογική συζητηση να κανεις με οσους ψαχνουν να βρουν – η μαλλον ειναι βεβαιοι οτι βρηκαν – την ν..ουσια της ελληνικοτητας στο ειτε αρχαιοπαγανιστικό ειτε ορθοδοξοχριστιανικό Υπερπέραν;

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 06/01/2010

  137. Παντως εμενα και παρολο που διαφωνώ πληρως με οσα λεει μου φαινεται πολύ καλό παιδι αυτος ο κυριος Βασδεκης.

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 06/01/2010

  138. ΚΑΙ με τα 2 σχόλια 136, 137, συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΩΣ.

    Σχόλιο από omadeon | 07/01/2010

  139. ωραια . κιεγω συμφωνω με το 138 ¨ 😆

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 07/01/2010

  140. Αγαπητοί μου, για προσέξτε πόσο τεράστια κοινωνική σημασία έχουμε εμείς οι βλάκες στο σύγχρονο βίο.

    Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΒΛΑΚΩΝ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΒΙΟ

    του Γιώργου Λεμπέση

    «Το να φορτώνεσαι τρελούς
    βλάπτει και τον ίδιο τον Διάβολο.»

    Γκαίτε, Φάουστ Β΄, Ά πράξη

    (Απόσπασμα)
    Στην πολυάριθμη κατηγορία των βλακών προσάπτεται μια μομφή σίγουρα άδικη και επιστημονικά λαθεμένη, όταν αυτοί χαρακτηρίζονται σαν άχρηστοι και περιττό βάρος της κοινωνίας, ή σαν παράσιτα και εκφράζεται συχνά η ανόητη, όπως θα δούμε, ευχή να εκλείψουν.
    Εν τούτοις το πρόβλημα των βλακών δεν είναι απλό, όταν υπολογίσουμε την σταθερή και απολύτως αναγκαία θέση την οποία επάξια κατέχουν μέσα στον κοινωνικό διαφορισμό. Οι βλάκες διαιρούνται έτσι σε δυο τελείως αντίθετες μεταξύ τους ομάδες, που διέπονται όμως από τον ίδιο νόμο: του διαφορισμού.
    Η πρώτη ομάδα καταλαμβάνει, όπως είναι γνωστό, τις υποδεέστερες θέσεις στην κοινωνία, δηλαδή βρίσκεται στις χαμηλότερες βαθμίδες του κοινωνικού διαφορισμού. Είναι περιττό να τονιστεί πόσο ευεργετική είναι για την κοινωνία η ομάδα αυτή, χωρίς την οποία δεν θα υπήρχε εκμετάλλευση και χωρίς εκμετάλλευση δεν θα υπήρχε πολιτισμός. Και στην γλώσσα του κοινωνικού διαφορισμού: χωρίς αυτήν δεν θα υπήρχε διαφορισμός, γιατί αντί για ανισότητα θα υπήρχε ισότητα, έστω και από τα πάνω, δηλαδή θα ήσαν όλοι ευφυείς, πράγμα που από την άποψη του διαφορισμού σημαίνει το ίδιο: θα ήσαν όλοι βλάκες. Γιατί ο διαφορισμός, απαιτεί ρητά και ευφυείς και βλάκες και αν περικοπεί οποιοσδήποτε από τα δυο σκέλη του, αναιρείται ολόκληρος. Συνεπώς, χωρίς τον διαφορισμό, που μπορεί να υπάρχει μόνο με την σοβαρή συμβολή των βλακών, δεν υπάρχει κοινωνία.
    Τέτοια είναι λοιπόν η τεράστια σημασία των βλακών, η οποία άλλωστε, από όλους αναγνωρίζεται, αν και μόνο στον κοινωνιολόγο είναι επιστημονικά γνωστή.
    Η κατακραυγή εναντίον των βλακών προκαλείται άλλωστε από την δεύτερη ομάδα τους, που είναι πιο ενοχλητική από την πρώτη, αλλά κι εδώ αυτή η κατακραυγή, εφ΄ όσον εμφανίζεται σαν λογική κρίση, είναι ακοινωνιολόγητη, δηλαδή αντιεπιστημονική. Με άλλα λόγια, κατηγορούνται οι βλάκες της δεύτερης κατηγορίας ότι «ανάξια κατέχουν σπουδαίες θέσεις στην κοινωνία». Αλλά αυτή η κρίση προδίδει πλήρη άγνοια μιας μορφής διαφορισμού. Αυτή η μορφή (δεδομένη με φυσική αναγκαιότητα σαν ο νόμος του διαφορισμού) είναι ο στοιχειώδης κανόνας: «δέκα βλάκες εναντίον ενός ευφυούς, δέκα ανίκανοι εναντίον ενός ικανού, δέκα αδύνατοι εναντίον ενός δυνατού κ.ο.κ.». Τούτο το φαινόμενο, κλασσικό, τυπικό και αιώνιο από όταν υπάρχει ανθρώπινη κοινωνία, μέσα απ΄ όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, μπορεί να είναι «τυχαίο»; Αλλά τυχαίο είναι κάθε τι που δεν μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος νους. Ποτέ, όμως, το κάθε τι που προ πολλού έχει συλληφθεί στον θεμελιώδη νόμο του διαφορισμού. Και από την άλλη μεριά το ψυχολογικό ελατήριο του συνασπισμού των οπωσδήποτε «κάτω» εναντίον των οπωσδήποτε «πάνω» είναι κιόλας δεδομένο μέσω του ressentiment (μνησικακία). Εδώ, ο συνασπισμός των βλακών είναι μια μηχανική οργάνωση με βάση την αρχή της ελάχιστης προσπάθειας για την αντιμετώπιση ισχυρότερης δύναμης στο πρόσωπο των ολίγων ή του ενός. Η οργάνωση αυτή, περιορισμένης έκτασης, ονομάζεται κοινωνιολογικά κλίκα.
    Η έμφυτη τάση του βλάκα, η οποία πολύ συχνά φτάνει σε αληθινή μανία, ν΄ ανήκει σε ισχυρές και όσο γίνεται περισσότερες πάσης φύσεως οργανώσεις εξηγείται, πρώτον από την ευκολία της αγελοποίησης, στην οποία μόνιμα υπόκειται, λόγω έλλειψης ατομικότητας (από εδώ και το μίσος του εναντίον του ατόμου και του ατομικισμού) και δεύτερον, από τον ζωώδη πανικό, από τον οποίο μόνιμα κατατρύχεται, λόγω του δικαιολογημένου φόβου μήπως μπει μέσα σε οποιουδήποτε είδους προλεταριάτο. Η τάση αυτή αποτελεί ακαταμάχητο τεκμήριο για τον βαθμό της πνευματικής του αναπηρίας. Έτσι δημιουργείται αυτόματη συρροή βλακών στις κάθε λογής οργανώσεις, οι οποίες αν είναι συμφεροντολογικές, διατηρούν τουλάχιστον την σοβαρότητα των συμφερόντων τους, εάν όμως, είναι «πνευματικές» φτάνουν με τον καιρό σε πλήρη βλακοκρατία. (Σε τούτο το φαινόμενο οφείλουν τον εκφυλισμό τους π.χ. ο μασονισμός, οι απανταχού ροταριανοί όμιλοι, όλοι οι «πνευματικοί σύλλογοι» κι αυτή ακόμα η…Κοινωνία των Εθνών (ένα είδος προπολεμικού ΟΗΕ).
    Είναι επόμενο λοιπόν, ότι καθώς η λεγεώνα των βλακών σπρώχνεται ακατανίκητα προς την αγέλη και τις οργανώσεις πάσης φύσεως, έτσι υφίσταται και ακατανίκητη έλξη από τις κάθε είδους αγελαίες, αντιατομιστικές και ομαδικές θεωρίες, από τον πάσης φύσεως παρεμβατισμό και την πάσης φύσεως «διευθυνόμενη οικονομία» ή 4η Αυγούστου και ως τον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό. (Άλλοι είναι οι εκμεταλλευτές αυτών των θεωριών). Με αυτά τα δεδομένα εξηγείται και η χωρίς τελειωμό και πολύ αυστηρή επιλογή βλακών στα ομαδικά συστήματα, που με την βοήθεια μιας πολιτικής βίας κατοχυρώνεται και σαν πολιτικό και κοινωνικό καθεστώς (4η Αυγούστου) τόσο περισσότερο, όσο η ελευθερία της σκέψης (χρήσιμη μόνο σε όσους διαθέτουν σκέψη) είναι μόνιμα και ιδιαίτερα αντιπαθητική στους βλάκες, γιατί ασκούμενη από τους άλλους, στρέφεται εναντίον τους, κυρίως όταν αυτοί κατέχουν θέσεις μέσα στην εξουσία ή έχουν συνδέσει συμφέροντα μ΄ αυτούς που τις κατέχουν.
    Η έλλειψη προσωπικής γνώμης, η κολακεία και η ραδιουργία τους προορίζουν, άλλωστε, ειδικά για τέτοιες καταστάσεις. Επίσης, η ακατανίκητη τάση των βλακών προς τις κάθε λογής αγελαίες εμφανίσεις (κοσμικές συγκεντρώσεις και causerie (κουτσομπολιό) που τρέφεται από τα περιεχόμενα των εφημερίδων και των ραδιοφωνικών εκπομπών, την μόδα κ.λ.π.) και τιμητικές διακρίσεις (τίτλοι, διπλώματα, παράσημα) είναι ύστερα από τα παραπάνω, αυτονόητη.
    Αλλά από πού είναι δεδομένη η πραγματική δυνατότητα της αποτελεσματικής δράσης της βλακικής αγέλης; Η δυνατότητα αυτή είναι απόλυτα δεδομένη, αντικειμενικά και ανεξάρτητα από το ψυχολογικό ελατήριο (της μνησικακίας) το οποίο αλλιώς δεν θα είχε καμιά κοινωνική δράση και κατά συνέπεια κοινωνιολογική σημασία.
    Η δυνατότητα αυτή είναι δεδομένη από την μοιραία θέση την οποία κατέχουν οι βλάκες στην κλίμακα του κοινωνικού διαφορισμού, θέση στην οποία είναι αναντικατάστατοι (γιατί είναι θέση υποδεέστερη) αλλά και απόλυτα απαραίτητοι για τον όλο κοινωνικό μηχανισμό, που βασίζεται απόλυτα στις κατώτερες βαθμίδες του. πολύ καθαρά φαίνεται η εξάρτηση αυτή των ανώτερων βαθμίδων (και προσώπων) από τις κατώτερες, όπου αυτή παίρνει καθαρά εκβιαστικές μορφές, τις οποίες ξέρουν όλοι οι κοινωνικοί άνθρωποι. Σαν παράδειγμα μπορεί να χρησιμεύσει η παρέλκυση ή το θάψιμο μιας υπόθεσης σε οποιαδήποτε υπηρεσία από κατώτερους υπαλλήλους, η έκδοση εντάλματος συλλήψεως για καταζητούμενο εγκληματία, στην περίπτωση εκείνη που τα κατώτερα αστυνομικά όργανα είναι αλληλέγγυα προς αυτόν κ.λ.π.
    Λαμβάνοντας υπ΄ όψιν πια την επίκαιρη θέση των κατώτερων βαθμίδων (και προσώπων) στον κοινωνικό διαφορισμό, γίνεται απόλυτα νοητή η άνοδός τους στις ανώτερες βαθμίδες, με κοινό μεταξύ τους συνασπισμό που αναδεικνύει εαυτούς και αλλήλους, από την μια μεριά με οργανωμένη αντίσταση (boycotage) προς τα πάνω και παράλυση τυχόν αντίθετων ενεργειών παραγόντων ανωτέρων του, για την ανάδειξη άλλου, πράγματι ικανού, προσώπου κι από την άλλη με οργανωμένη προώθηση δικού τους προσώπου στην ανώτερη βαθμίδα. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται κλίκα. Ότι την εξέλιξη αυτή κανείς δεν μπορεί να σταματήσει είναι φανερό, όσο φανερή είναι και η νομοτελειακή συνάρτηση των παραπάνω δεδομένων. Σύμφωνα με την ίδια συνάρτηση το φαινόμενο συνεχίζεται: «ενός βλακός προκειμένου μύριοι έπονται». Και ο βλάκας που αναδείχθηκε με τον τρόπο αυτό θα προωθήσει μόνο πρόσωπα κατώτερά του, ώσπου μια βίαιη επέμβαση υπαγορευμένη από την ανάγκη κάποιου άλλου κοινωνικού οργανισμού ή ο φυσικός εκφυλισμός ενός τέτοιου οργανισμού από τα μέσα, επιφέρει κάποια θεμελιώδη ανατροπή ή και το τέλος του βίου του εκφυλισμένου πια οργανισμού. Έτσι π.χ. σε παρόμοια περίπτωση η κοινωνική ομάδα που ανέβηκε το 1910 ανέτρεψε την ιεραρχία των αξιών και των προσώπων και μέσα στον παλαιοκομματισμό και έκανε δυνατή την υπερφαλάγγιση των παλαιών αρχηγών του από νέους (Γούναρη, Στράτο κ.λ.π). Σαν παράδειγμα για την δεύτερη περίπτωση μπορεί να θεωρηθεί η χωρίς καμιά αντίσταση παράδοση της εξουσίας από την παλιά κοινωνική ομάδα στην αναίμακτη «επανάσταση» του 1909. Πολλά άλλα παραδείγματα αποσύνθεσης ορισμένων άλλοτε ισχυρών οργανισμών όπως ο Βενιζελισμός και ο Αντιβενιζελισμός παρατηρούνται σήμερα, για μερικά από τα οποία δίνεται η ανάλυση αλλού.
    Αλλά και οι χωρίς συνασπισμό και οργάνωση, χωρίς «κλίκα», ανερχόμενοι βλάκες ή ανίκανοι γενικώς που επικρατούν μόνο ατομικά, βρίσκονται εν τούτοις δεσμευμένοι από τον κοινωνικό διαφορισμό σε ίσο βαθμό με τους οργανωμένους. Γιατί, αντικειμενικά, οι θέσεις που καταλαμβάνουν είναι τέτοιες, ώστε η ανεπάρκειά τους να είναι πλεονεκτική ή ανεκτή, ποτέ, όμως, θέσεις που απαιτούν πραγματικά προσόντα, από τις οποίες, και αν ακόμα φτάσουν σ΄ αυτές, ανατρέπονται και γκρεμίζονται με την πρώτη δύσκολη περίσταση και από κάποιον μεγάλο ή μικρό πνέοντα άνεμο. Έτσι π.χ. πολλοί απ΄ αυτούς κατέλαβαν διαδοχικά πολλά αξιώματα της κοινωνίας και της Πολιτείας όπως του Προέδρου της Δημοκρατίας, του προέδρου του «Συλλόγου Προστασίας Εγκύων Μυιών», του γενικού γραμματέως της «Γενικής Συνομοσπονδίας Πωλητών Ποντικοπαγίδων» κ.ο.κ., αξιώματα βέβαια τα οποία ποτέ δεν θα επιδιώξει ένας σοβαρά απασχολούμενος άνθρωπος. Σ΄ αυτά τα αξιώματα πρέπει να προστεθούν και τιμητικές διακρίσεις όπως παράσημα, διπλώματα, δεξιώσεις κ.λ.π. οι οποίες ανέκαθεν απετέλεσαν ευπρόσδεκτα και έντονα αναζητούμενα θέματα μεγάλων σατιρικών έργων της λογοτεχνίας, στα οποία απαθανατίστηκε ο ανώνυμος αυτός κοινωνικός τύπος.
    Την άνοδο του βλάκα διευκολύνουν πολλά ειδικά προσόντα για τον σκοπό αυτόν: η παντελής έλλειψη προσωπικότητας, η οποία εκδηλώνεται με την μόνιμη απουσία γνώμης για κάθε θέμα, με τον φόβο της ενδεχόμενης διαφωνίας με κάθε άνθρωπο, η ολιγόλογη ανιαρότητά του, που θεωρείται από τους αφελείς βαθειά σκέψη και σοβαρότητα, οφειλόμενη στην πραγματικότητα στην ανεπανόρθωτη έλλειψη πνεύματος και πολιτισμού κ.λ.π. Τέτοιοι π.χ. είναι δυο κλασσικοί και αντίθετοι τύποι σοβαροφανών βλακών: ο «ψωνίζων» και ο «causeur». Ο «ψωνίζων» έχει φανερό χαρακτηριστικό την βλακώδη πονηριά στο μέρος εκείνο του ανθρωπίνου σώματος, όπου, στους ανθρώπους, βρίσκεται συνήθως το πρόσωπο. Η ευφυΐα του, που πιστεύει ότι έχει και ότι την κρύβει προσεκτικά, βρίσκεται στο ν΄ ακούει μόνο αυτά που λένε οι άλλοι σχολιάζοντάς τα με εξυπνακίστικο ηλίθιο μειδίαμα. Δεν απαντάει γιατί δεν είναι «κουτός» βέβαια να «εκτεθεί». Κάθε άνθρωπο πριν απ΄ όλα τον θεωρεί εχθρό του που παραφυλάει να του αρπάξει κάποια εκδήλωσή του με σκοπό να τον «εκθέσει» από κακοήθεια στους εχθρούς του. Κάθε άνθρωπο που από την αρχή εκφράζει την γνώμη του τον θεωρεί χωρίς κανένα δισταγμό «βλάκα», κρύβοντας προσεκτικά ο ίδιος την δική του ευφυΐα πίσω από ένα συγκαταβατικό μειδίαμα. Έχει την πανέξυπνη άποψη ότι ήσαν ηλίθιοι όλοι όσοι είχαν γνώμη, οι συγγραφείς βιβλίων, ο Κάντ άδικα φιλοσόφησε και ο Μπετόβεν έκανε μεγάλη ηλιθιότητα συνθέτοντας τις μουσικές του συμφωνίες. Η περιφρόνησή του προς τους διανοούμενους και κυρίως τους αγωνιζόμενους και προς τους καλλιτέχνες είναι απέραντη. Τους ευφυολόγους τους θεωρεί γελωτοποιούς προορισμένους να τον διασκεδάζουν και γελάει όχι με τα ευφυολογήματά τους αλλά με την βλακεία τους να λέγουν ευφυολογήματα χωρίς πρακτικό σκοπό. Όλες αυτές τις ανοησίες των αποκαλούμενων ευφυών ο «ψωνίζων» καλύπτει με μειδίαμα αυτοπεποίθησης, συγκατάβασης και μετριόφρονης υπεροχής…
    Ο causeur, συνάδελφος του παραπάνω, αποτελεί αληθινή κοινωνική μάστιγα, γιατί θεωρεί σαν causerie το να λέει στους ταλαίπωρους συνανθρώπους του αυτά που διάβασε στις εφημερίδες, αυτά που άκουσε στο ραδιόφωνο, αυτά που του είπαν κάποιοι στο δρόμο, φτάνοντας στα σχόλιά του, όταν αποφασίσει να κάνει σχόλια σε δυσθεώρητα ύψη οξυδέρκειας και πνευματικής χάρης: ότι π.χ. τη νύχτα επικρατεί «αναμφίβολα» σκοτάδι, τη βροχή «οπωσδήποτε» ακολουθεί η υγρασία κ.ο.κ. Σ΄ αυτά καμιά φορά προστίθεται και η «προστατευτική» στάση του απέναντι στους πνευματικά ανώτερούς του, με σκοπό να τους υποτιμήσει στα μάτια του κόσμου κ.λ.π. με γενικό κι ανεπανόρθωτο αποτέλεσμα την κατάκτηση της γενικής «συμπάθειας» του κόσμου και την απονομή του περίφημου διπλώματος του «συμπαθούς», εναντίον του οποίου με σάτιρα που σφάζει ξεσηκώθηκαν όλοι οι πνευματώδεις άνθρωποι των αιώνων, αυτοί που σημάδεψαν τις σελίδες της Ιστορίας, θεωρώντας αυτό, άγνωστο γιατί, σαν την χειρότερη βρισιά.
    Τέλος, είναι ενδιαφέρον εδώ, το φαινόμενο μερικών ευφυών ανθρώπων, οι οποίοι διαισθανόμενοι με το ένστικτό τους τον ανυπέρβλητο ρόλο των βλακών και την λαμπρή τους κοινωνική σταδιοδρομία, εννοείται στην «χρυσή» μέση οδό της μετριότητας, αποφασίζουν να παίξουν το ρόλο αυτό, για ν΄ ανέβουν, «κάνοντας την πάπια», όπως ευφυέστατα λέγεται από τον λαό. Αλλά αυτός ο ρόλος είναι εξαιρετικά δύσκολος για δυο λόγους: πρώτον, υποκειμενικά, η ύπαρξη πνευματικής και ψυχικής ζωής έχει, όπως είναι γνωστό, αναπότρεπτες αντανακλάσεις πάνω στην εξωτερική φυσιογνωμία, οι οποίες και με την τελειότερη ηθοποιία, δύσκολα κρύβονται, εκτός από την περίπτωση κατά την οποία υπάρχει ταλέντο μεγάλου ηθοποιού. Η απλή παρουσία του ευφυούς ανθρώπου είναι, κατά κανόνα, για τον βλάκα στο έπακρο προκλητική. Το ψυχολογικό σύμπλεγμα των συναισθημάτων που εξαπολύει σ΄ αυτόν, είναι το ίδιο ακριβώς με εκείνο του καταδιωκόμενου και πανικόβλητου ζώου ή ανθρώπου σε κατάσταση φυγής ή άμυνας. Το μίσος, ο φόβος, η δειλία συμπλέκονται με το θράσος με τέτοιον τρόπο, που δηλώνει για το εξασκημένο μάτι σαφώς σε κάθε φράση, ιδίως «υποτιμητική» ή «ειρωνική», την κατάσταση άμυνας.
    Δεύτερον, από την άποψη του βλάκα, η ένστικτη καχυποψία του είναι τέτοια, ώστε η ηθοποιία του ευφυούς να καταντάει μάταιη και η πραγματική του ειλικρίνεια να εκλαμβάνεται για ηθοποιία. Ο βλάκας, σαν πιο κοντινός στο ζωικό βασίλειο, έχει την ένστικτη καχυποψία έτσι ανεπτυγμένη, ώστε να μην μπορεί να διαγνώσει ή να εννοήσει συλλογισμούς και λογικούς υπολογισμούς του ευφυούς, βασιζόμενους όχι στο ένστικτο, αλλά στην διάνοια. Άοπλος και ανυπεράσπιστος απέναντι στους ψυχρούς υπολογισμούς της ξένης διάνοιας, της οποίας ο μηχανισμός είναι σ΄ αυτόν νοητικά απροσπέλαστος, μια και μόνο άμυνα διαθέτει, ακριβώς όπως το ζώο και ο πρωτόγονος άνθρωπος: την ένστικτη καχυποψία. (Έτσι εξηγείται και η φυσική και πνευματική κατωτερότητα των λαών, που βασικά εμπνέονται από την καχυποψία – την οποία με αυταρέσκεια εκλαμβάνουν σαν «ευφυΐα» – απέναντι στους Ευρωπαίους, που δεν την έχουν καμιά ανάγκη, επειδή αντιλαμβάνονται νοητικά τον κόσμο. Απ΄ αυτά φαίνεται επίσης, σαφώς, ότι η καχυποψία και η προερχόμενη απ΄ αυτήν πονηρία είναι ακριβώς το αντίθετο της ευφυΐας σχετικά με τον ρόλο αυτής να εκτοπίζεται πάντοτε από την δεύτερη. Λέμε αντίθετο μόνο σχετικά με τον ρόλο, γιατί η διάνοια δεν είναι κάτι το ανεξάρτητο ή αντίθετο του ενστίκτου, αλλά ίσα-ίσα η ανάπτυξη και ο πλουτισμός του με λογικά μέσα στην αρχική του πάντοτε κατεύθυνση).
    Πονηρία είναι η ενεργητική όψη της καχυποψίας και το δεύτερο στάδιό της, δηλαδή η δράση της, δράση όμως ζωικά αμυντικής φύσεως, γιατί προϋποθέτει την «πνευματική» κατωτερότητα και την «πνευματική» αμηχανία του βλάκα, σαν ζώο ενστικτώδους και «πνευματικά» πανικόβλητου. Η απλή καχυποψία είναι άμυνα παθητικής φύσεως, γιατί αποτελεί εγκεφαλική ενέργεια, σχηματισμό συλλογισμών και συμπερασμάτων, που οδηγούν σε «πράξεις» («τον γέλασε» κ.λ.π.) οπότε ενεργεί πάνω σε άλλα άτομα. (Είναι άσχετο το ζήτημα της βλακώδους ποιότητας των συλλογισμών και συμπερασμάτων). Η χρησιμοποίηση κιόλας αυτών των βλακωδών συλλογισμών και συμπερασμάτων, με μια λέξη της πονηρίας, χρησιμοποίηση όμως που επιδρά γενικότερα ψυχολογικώς πάνω σε άλλο άτομο, δηλαδή χρησιμοποίησής της σε συνδυασμό με στοιχεία κατώτατης πνευματικής υποστάθμης (κολακεία, ψέμα, ραδιουργία, συκοφαντία, σωματεμπορία, «συμπαθής» μορφή του βλάκα ακόμα, επίκληση της πολυτεκνίας του, προσφορά ανήθικων και εύκολων υπηρεσιών στο κολακευόμενο πρόσωπο, «χαφιεδισμός», «ξεσκονίσματα», το «κάνει τον καραγκιόζη», ή τον ζιγκολό, χειροφιλήματα στον «Εθνικό Κυβερνήτη», εκφωνήσεις λόγων, συρραφή κολακευτικών στίχων, μεταφορά λαχανικών, κ.λ.π.) τέτοια, λέμε, χρησιμοποίηση της πονηρίας, κατάσταση θετική, ενεργός και προσοδοφόρα, ονομάζεται επιτηδειότητα. (Εδώ εντάσσονται και κάμποσοι «λαμπροί» καλλιτέχνες και λόγιοι που στη ζωή τους πηγαινοέρχονταν στην «Αριστερά», οι οποίοι σιτίστηκαν από την 4η Αυγούστου, ορισμένοι έγραψαν και τους ύμνους του καθεστώτος όπως οι Σκουλούδης, Μυριβήλης, Βρεττάκος. Άλλοι: Απ. Δασκαλάκης, Ν. Τωμαδάκης, Μ. Λουντέμης, Κ. Σούκας, Γ. Βαλέτας, Ν. Παππάς, Ρ. Μπούμη-Παππά, Β. Δασκαλάκης, Α. Τερζάκης, Μ. Κανελής…)
    Εδώ συμβαίνει κοσμοϊστορικό γεγονός: ότι η δύναμη αυτών των μέσων επικράτησης των βλακών είναι τέτοια – λόγω της ευτέλειας και της διανοητικής κατωτερότητας των κολακευόμενων προσώπων – ώστε ο βλάκας, κατά παράβαση – φαινομενικά – της βλακείας του, να φτάνει στον σκοπό του και να προωθείται ή να επικρατεί! Δεν γνωρίζουμε όμως, μα την αλήθεια, ποια κατηγορία βλακών είναι εδώ πιο επικίνδυνη και ψυχολογικά η πιο αποσυνθετική για την κοινωνία: εκείνη η οποία κατορθώνει τα παραπάνω, ή εκείνη – γιατί δημιουργείται και δεύτερη – η οποία θεωρεί σαν ευφυείς τους βλάκες που αναφέραμε; (Στην κατηγορία αυτή ανήκουν και οι «ευφυέστατοι» εκείνοι αριβίστες πάσης φύσεως του δημοσίου βίου, που πιστεύουν πως δεν έχει καμιά σημασία τι κάνει και τι λέει κάποιος σήμερα και αύριο, γιατί «μέσα στη σύγχυση του λαού λησμονούνται τα πάντα», παραγνωρίζοντας οι άτυχοι το γεγονός, ότι, αν τυχαίνει να «λησμονεί ο λαός», δεν λησμονούν όμως τα στελέχη και οι ηγέτες του, και ότι κι αν ακόμα ολόκληρος ο λαός αποτελείται από λωποδύτες και παλιανθρώπους, αυτός ο ίδιος ακριβώς ο λαός έχει την μοχθηρή αξίωση να μην είναι τέτοιοι οι αναδεικνυόμενοι απ΄ αυτόν, ή εκείνοι οι οποίοι οπωσδήποτε επηρεάζουν τις τύχες του, και που από ένστικτο αυτοσυντήρησης και δικαιοσύνης – γιατί εφοδιασμένοι με περισσότερα μέσα τον ανταγωνίζονται αθέμιτα – επιθυμεί να είναι άσπιλοι, αλλιώς τους τιμωρεί). Γιατί μόνο από την άποψη της δεύτερης αυτής κατηγορίας των βλακών μπορεί να μπει το ερώτημα: ποιος είναι ο βλάκας, αυτός που κολακεύει, ή αντίθετα, αυτός που κολακεύεται; Αλλά δεν αμφισβητείται ότι όλα αυτά τα μέσα «επιτηδειότητας» είναι άσχετα εντελώς με την ευφυΐα και ότι κανείς ευφυής δεν έχει ανάγκη να τα χρησιμοποιήσει, αφού αυτός επικρατεί με την αξία του. ούτε αμφισβητείται ότι είναι τα ευκολότερα «πνευματικώς» μέσα. Ότι ο κολακευόμενος, αν πιστεύει στην ειλικρίνεια του επιτήδειου είναι βλάκας, ούτε αυτό αμφισβητείται. Πώς όμως μπορεί ν΄ αμφισβητηθεί ότι αν ο κολακευόμενος είναι βλάκας, βλάκας είναι υποχρεωτικά κι εκείνος που πείθει έναν βλάκα; Γιατί, αλίμονο, κανείς ευφυής έως τώρα δεν μπόρεσε να πείσει βλάκα και καμιά συνεννόηση δεν πέτυχε ποτέ μεταξύ ετερογενών εγκεφάλων. «Δυο κεφάλια για να συνεννοηθούν πρέπει να είναι εξ ίσου άδεια ή εξ ίσου γεμάτα» είπε κάποτε επιγραμματικότατα ο πρύτανης της ελληνικής δημοσιογραφίας, διευθυντής της «Νέας Ημέρας» (Ι.Λ.Χαλκοκονδύλης 1874-1951).
    Η κλασσική κάθε φορά αποτυχία των ευφυών εκείνων ανθρώπων που κάποτε προσπάθησαν προς στιγμήν να μπουν στον ψυχοδιανοητικό κόσμο των βλακών για να τους πλησιάσουν, με σκοπό να πετύχουν κάτι από τους πανίσχυρους αυτούς εξουσιαστές των υψηλότερων αξιωμάτων, υπήρξε πραγματικά τραγική, έως το σημείο να οδηγηθούν αυτοί οι άτυχοι στην απελπισία, καμιά φορά και στον θάνατο, ενώ ποτέ κανένα σύννεφο δεν διατάραξε την αξιοθαύμαστη σύμπνοια μεταξύ των βλακών. Σαν αναμφισβήτητη συνέπεια η παραπάνω δεύτερη κατηγορία αυτών θεωρεί τους ευφυείς αυτούς βλάκες! Υπάρχει και τρίτη κατηγορία βλακών, πιο κυνική και η οποία με κομψοπρέπεια παροξύνοντας τα πράγματα λέει: «η μεγαλύτερη βλακεία είναι η ευφυΐα!», κρίνοντας ωφελιμιστικά και χωρίς να προσδιορίζει ακριβώς την…δική της θέση.
    Αν ο βλάκας καταφεύγει στην επιτηδειότητα λόγω των φτωχών πνευματικών του μέσων, απ΄ την ίδια έλλειψη ανώτερων πνευματικών μέσων οδηγείται και στην απάτη. Όπως είναι γνωστό, απάτη είναι η αποσιώπηση της αλήθειας, ή η παρουσίαση ψευδών πραγμάτων σαν αληθινών. Από τον ίδιο τον ορισμό της συμπεραίνεται ότι, η απάτη δεν εξηγεί την ευφυΐα του απατεώνα – γιατί κάθε άνθρωπος μπορεί να παρουσιάσει ψεύτικα πράγματα σαν αληθινά και ο ίδιος ο βλάκας – αλλά την ευπιστία του θύματος. Ότι λοιπόν ο βλάκας καταφεύγει σ΄ αυτήν σαν διανοητικά ευκολότερο μέσο, επειδή στερούμενος ευφυΐας είναι ανίκανος να μεταχειριστεί έντιμα μέσα είναι αυτονόητο, γιατί έντιμα μέσα, σαν δυσκολότερα, χρησιμοποιεί μόνον αυτός που έχει πραγματική προσωπική αξία. Από πού λοιπόν προέρχεται η πλατιά διαδεδομένη αντίληψη, ότι ο απατεώνας όχι μόνον αποκλείεται να είναι ευφυής, αλλά υποχρεωτικά είναι βλάκας; Αυτή η αντίληψη προέρχεται από την θεωρία του βλάκα σχετικά με την ευπιστία. Συνηθισμένος ο βλάκας να «σκέφτεται» όχι με τον διανοητικό μηχανισμό, αλλά με χοντροκομμένες απ΄ έξω εντυπώσεις, δεν ερευνά τις αιτιοκρατικές σχέσεις, αλλά περιορίζεται στο γεγονός μιας επιτυχημένης απάτης, γεγονός από το οποίο και μόνο συμπεραίνει την βλακεία του θύματός του και την ευφυΐα του απατεώνα.
    Νομίζουμε ότι επαρκώς αναλύθηκε ότι η απάτη δεν οφείλεται στην ευφυΐα. Ότι όμως, η ευπιστία του θύματος αποτελεί βλακεία, αυτό είναι αληθινό μνημείο «βλακικής» διάνοιας και πολιτιστικής υποστάθμης. Γιατί η ευπιστία ενός ατόμου που προϋποθέτει τα άλλα άτομα σαν έντιμα (και συνεπώς σαν ευφυή) είναι ασφαλώς το μέγιστο των τεκμηρίων της πνευματικής του ανάπτυξης και του πολιτισμού του. όσο ψηλότερα στις βαθμίδες της ευφυΐας και του πολιτισμού στέκεται ένα άτομο ή ένας λαός (οι Ευρωπαίοι σε σχέση με τους Ανατολίτες) τόσο περισσότερο εύπιστος είναι. Ο τελευταίος των βλακών θα μπορούσε να εξαπατήσει έναν Καντ ή έναν Μπετόβεν και ο τελευταίος των Ελλήνων έναν Ευρωπαίο… Το μειδίαμα του οίκτου που σκορπούν οι «αφελείς κουτόφραγκοι», δημιουργοί των πνευματικών αξιών και εξουσιαστές του κόσμου, πάνω στους δύστυχους «έξυπνους» της Μεσογείου και της Ανατολής, ας είναι η τιμωρία των βλακών για τούτη την «θεωρία» τους!
    Ότι ο βλάκας ακολουθώντας την ένστικτη καχυποψία του, βρίσκεται μέσα στην πραγματικότητα, αυτό είναι αναμφισβήτητο και τον τοποθετεί στον κοινωνικό βίο σε «ανώτερη» μοίρα π.χ. του μεταφυσικού, του οποίου ο ενστικτώδης κόσμος έχει πάθει νοσηρή ατροφία σε σχέση με τον διανοητικό του κόσμο, που έχει χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα. Εάν δεχθούμε, όπως είμαστε υποχρεωμένοι, πρώτον ότι το ένστικτο είναι αλάθητο σαν ανεξήγητο και άφθαρτο, δεύτερον ότι ο κόσμος των ενστίκτων είναι ο κατ΄ εξοχήν φυσικά υγιής κόσμος, τρίτον ότι η κοινωνία σαν συνέχεια της φύσης είναι υγιής οργανισμός που αποτελείται από υγιή άτομα, τότε το συμπέρασμα για την υπεροχή του βλάκα πάνω στο μεταφυσικό στην κοινωνία, είναι συμπέρασμα αναγκαστικό και ανέκλητο, που επαληθεύεται άλλωστε από φυσική αναγκαιότητα, από αυτή την ίδια κοινωνική πραγματικότητα όλων των εποχών και των λαών. Το ότι οι μεταφυσικοί επικράτησαν (όχι άνθισαν) σ΄ εποχές παρακμής των κοινωνιών, δεν είναι «τυχαίο». Ο βλάκας, όπως ειπώθηκε, επειδή διαισθάνεται μέσα στην καχυποψία του την επίθεση από την μεριά του ευφυούς, είναι θεμελιακά μέσα στην πραγματικότητα, γιατί νιώθει σωστά τον κίνδυνο να καταλήξει κοινωνικά στην κάτω τάξη. Εάν με την καχυποψία αυτή και μόνο προστατεύεται από τον φυσικό προορισμό του, αυτό είναι άλλο ζήτημα.
    Είναι φανερό, ότι το ένστικτο αποτελεί μέσο προσανατολισμού και βασικής άμυνας στον πρωτόγονο άνθρωπο, δεν αποτελεί όμως μέσο επικράτησης και υπεροχής στην προηγμένη κοινωνία με προηγούμενο κοινωνικό διαφορισμό και ανάπτυξη των νοητικών μέσων του ανθρώπου (των οποίων η κατά άτομα ανισότητα είναι εξ ίσου φυσικά δεδομένη). Στην περίπτωση αυτή, ο βλάκας μοιάζει με το ζώο το οποίο από ένστικτο ξέρει να γλιτώνει από κάθε κίνδυνο, εκτός από την ανώτερη ωμή βία στη ζούγκλα, μπαίνοντας όμως σε κεντρικό δρόμο μεγαλούπολης, βρίσκεται ξαφνικά κάτω από τις ρόδες κάποιου αυτοκινήτου. Το αυτοκίνητο είναι άγνωστη κι ακατανόητη γι΄ αυτό μηχανή, που βασίζεται βέβαια κατά τελευταίο λόγο, στο ένστικτο του ανθρώπου, αλλά έχει κατασκευαστεί με το μυαλό του. με ποιον τρόπο βρίσκονται κιόλας οι πνευματικά κατώτεροι άνθρωποι κάτω από τις ρόδες διαφόρων κοινωνικών «αυτοκινήτων», το δείχνει η θέση τους στην κάτω τάξη. Αυτή την «μηχανή» βέβαια, δεν μπορεί να την αποφύγει ο βλάκας, που η άνοδός του είναι αυστηρά περιορισμένη μέσα σε ορισμένα πλαίσια. Τέλος, ότι ο μεταφυσικός, ούτε το ζώο ούτε τον βλάκα μπορεί να περιπλέξει σε ρόδες, αυτό είναι ευνόητο από το γεγονός ότι ο μεταφυσικός καβαλάει τον Πήγασο…
    Σχετικά με την προέλευσή τους, διαπιστώνεται πως η παραγωγή βλακών δεν είναι «ταξική». Η πονηρή φύση δεν έδωσε σε μιαν ορισμένη κοινωνική τάξη αυτό το ζηλευτό προνόμιο. Όπως φαίνεται, χάρισε άφθονα στην εκάστοτε άνω τάξη απλώς τους διασκεδαστικότερους τύπους βλακών, αλλά δεν στέρησε καμιά άλλη κοινωνική τάξη από την σοβαρή συμβολή τους…Ο βλάκας υπουργός που άγεται και φέρεται από τους υπαλλήλους του και τα μέλη του εργατικού σωματείου που εκμεταλλεύεται ο πονηρός εργατοκάπηλος, αποτελούν δυο αντίθετα παραδείγματα του γεγονότος, ότι η βλακεία δεν έχει ταξική πατρίδα. Και είναι κυρίως ψυχολογικά τα περιεχόμενα που δημιουργούν τις ποικιλίες και τις παραλλαγές των βλακών. Ο fils ‘a papa (το παιδί του μπαμπά) της πάνω τάξης που λόγω φυσικής ατροφίας του κόσμου του της βούλησης, παίρνει σοβαρά υπ΄ όψιν της ατελείωτη σειρά των απαγορεύσεων της οικογένειάς του καθώς στερείται και πνευματικότητας δικής του, καταντάει στο τέλος τύπος χωρίς την παραμικρή προσωπικότητα. Αυτός ονομάζεται από την τάξη του με πολλή επιείκεια «καλό παιδί» και στην αντικειμενική διάλεκτο θα μπορούσε να ονομαστεί «ευπρεπής βλάκας», ενώ το «παιδί του λαού» στην ίδια περίπτωση ονομάζεται από τον ευφυέστερο και κυριολεκτούντα λαό, πολύ δραστικά «κόπανος». Σημαντικά αυστηρότερη είναι οπότε η φυσική επιλογή μέσα στην κάτω τάξη: π.χ. ο fils ‘a papa στην μαθητική του ηλικία απολαμβάνει την αγωγή, τα μορφωτικά μέσα και τις περιποιήσεις της τάξης του και παραμένει ψυχικά αμείωτος, πράγμα που μεγαλώνει την γελοία αυτοπεποίθησή του στα γεράματά του, και μπορεί να φτάσει ανενόχλητα και σε υψηλά αξιώματα, η δε ατομική του ύπαρξη, πράγμα αχρείαστο, είναι γνωστή στην κοινωνία.
    Αντίθετα, το παιδί του λαού, και σκληρότερα χειραγωγείται από τους γονείς και τους συμμαθητές του στο σχολείο, έως την πλήρη ψυχική εξουθένωση με σκληρή υποτίμηση, προπηλακισμούς, φάρσες, βρισιές και βιαιοπραγίες, και δυσκολότερο είναι μετά απ΄ αυτά να ανεβεί στην κοινωνική κλίμακα. Ο βλάκας των λαϊκών τάξεων έτσι, και συμπαθέστερος είναι και άγνωστος και λιγότερο επικίνδυνος και γελοίος σαν σεμνότερος και στερημένος από αυτοπεποίθηση ή έπαρση, από τον βλάκα των ανώτερων τάξεων. Αυτός ο τελευταίος, λόγω ατροφίας της βούλησης και της μαλθακότητας του οικογενειακού του περιβάλλοντος, αποκτάει και αηδιαστικό γυναικωτό χαρακτήρα. Αλλά, το πνευματικό προλεταριάτο κάθε ταξικής καταγωγής είναι ενιαίο.
    Τέλος, η ηθική σχέση μεταξύ βλάκα και επιτήδειου ή απατεώνα, είναι απροσδόκητα διαφορετική από εκείνη που νομίζει συνήθως η «κοινή γνώμη». Ο συνηθισμένος κοινωνικός άνθρωπος θεωρεί τον επιτήδειο και τον απατεώνα σαν ανήθικους, αλλά και σαν κατηγορίες του ευφυούς.
    Συμβαίνει όμως τελείως το αντίθετο: ο επιτήδειος και ο απατεώνας είναι κατηγορίες του βλάκα. Και να πώς: είπαμε παραπάνω, ότι η πονηρία, εκτός αν είναι μέσον άμυνας των ευφυών όχι εναντίον των βλακών αλλά εναντίον της πονηρίας τους, αποτελεί φυσική ιδιότητα των βλακών και μάλιστα την φυσική συνέπεια του γεγονότος, ότι λόγω ατροφίας του διανοητικού τους μηχανισμού, αποτελεί την μόνη άμυνά τους εναντίον κάθε επίθεσης που έρχεται απ΄ έξω. Από την διαπίστωση αυτής της αλήθειας, μέχρι την παρακάτω αλήθεια, υπάρχει ένα και μόνο βήμα: ότι μόνον ο πνευματικά ανάπηρος έχει ανάγκη την επιτηδειότητα και την απάτη για να προωθηθεί ή επικρατήσει. Κανένας άνθρωπος αξίας δεν έχει ανάγκη να γίνει επιτήδειος ή απατεώνας. Η καθημερινή κοινωνική πείρα διδάσκει ότι τα επίθετα αυτά ποτέ δεν μπόρεσαν να «κολλήσουν» σε ανθρώπους πραγματικής αξίας, που αν υπήρξαν μισητοί, χαρακτηρίστηκαν ίσως σαν «κακοί», σαν «καταχθόνιοι», σαν «γόητες», σαν «τορπιλητές» ή σαν «λιβελογράφοι», ποτέ όμως σαν επιτήδειοι ή απατεώνες, κι όταν ακόμα υπήρξαν συντηρητικοί στις σχέσεις τους με τους υπόλοιπους ανθρώπους και κατόρθωσαν πάντα να προωθηθούν ή να επικρατήσουν! Άλλωστε, απόλυτη εσωτερική συνέπεια της πνευματικής αναπηρίας του βλάκα, είναι όχι μόνο η αγελαία του τάση, όχι μόνον η προώθηση του «πλάτη με πλάτη» με την λεγεώνα των ομοίων του, όχι μόνον η προσφυγή στα πιο φτηνά μέσα της επιτηδειότητας, στην έλλειψη αντίθετης γνώμης, στην προσφορά εύκολων και ανήθικων εκδουλεύσεων και στην κολακεία, αλλά και η συστηματική αποφυγή κάθε σύγκρουσης και κάθε μάχης. Κι όταν ακόμα ο βλάκας με την μορφή του επιτήδειου ή του απατεώνα αναγκαστεί να δώσει μάχη, θα την δώσει με τα ευκολότερα και συνεπώς ανηθικότερα όπλα: το ψέμα, την διαστροφή, την ραδιουργία και την συκοφαντία. Από δω βγαίνει και το ακλόνητο δόγμα: η ανηθικότητα είναι αποκλειστικό προϊόν των βλακών!

    Σχόλιο από Σταύρος Βασδέκης | 07/01/2010

  141. Βασδέκη, κλάνεις μουλωχτά, αλλά κλάνεις μυρωδάτα.

    Τυχερός είσαι εδώ που ΟΥΤΕ ανόητο δεν μπορεί να σε πει κανείς χωρίς να λογοκριθεί (μην τυχόν και πληγωθείς).
    αλλά το βιβλίο τόχω διαβάσει (και υποθέτω και άλλοι). Εχει συζητηθεί εκτενώς και σε σχόλια του μπλογκ μου πρόσφατα.

    Τώρα…
    Επειδή ξέρω ΤΙ ακριβώς πέρασε από το μυαλό σου, ΟΥΤΕ αδιάβαστους μας έπιασες, ΟΥΤΕ σε βλάκες απευθύνεσαι.
    Ξέχασέ το. FORGET IT. Οι μουλωχτές κλανιές ΜΥΡΙΖΟΥΝ.

    Σχόλιο από omadeon | 07/01/2010

  142. Τζιτζιμοχο-τέτοιε…
    Λέω να ΜΗ συμφωνήσω, τελικά…
    …με το σχόλιο 137. 🙂

    Πάντως, συμφωνώ με το σχόλιό σου 139, που συμφωνεί με το 138, παρόλο που αυτό (το δικό μου 138) είναι… πεπαλαιωμένο!
    :mrgreen:

    Σχόλιο από omadeon | 07/01/2010

  143. Ρε παιδιά…
    ΠΟΛΥ γέλιο έχει αυτό το μπλογκ…
    π.χ. όταν κάνουμε ρηφρες με αγωνία
    για να δούμε τις αντιδράσεις των διαχειριστών
    όπως τις εκφράζουν….
    ΕΜΜΕΣΩΣ ΠΛΗΝ ΣΑΦΩΣ, με χρώμα bold!!!!
    🙂

    Σχόλιο από omadeon | 07/01/2010

  144. πΡΟς ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΝ ΤΟΥ Κ βΑΣΔΕΚΗ
    ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙς ΤΗΝ ΜΠΛΟΓΚΟΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΝ ΚΑΙ ΤΟ
    » μυστικό όπλο του βλάκα (και άλλες ιστοριες του κ Κόινερ ) ή Ολα(σχεδόν) οσα θα θελατε να μαθετε περι βλακείας και Δεν τολμουσατε να τα ρωτήσετε» στου ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ

    http://luciferidis.wordpress.com/2008/09/23/%cf%84%ce%bf-%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%8c%cf%80%ce%bb%ce%bf-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b2%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%ac%ce%bb%ce%bb%ce%b5%cf%82-%ce%b9%cf%83%cf%84/

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 07/01/2010

  145. Επισης το

    Για τη στενότατη συνάφεια Κακίας και Βλακείας

    http://nosfy-myblognosfy.blogspot.com/2010/01/blog-post_6087.html

    Σχόλιο από τζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιτζιμιτζιτζιτζιμιτζιΧοντζιρας | 07/01/2010

  146. omadeon

    συμφωνείς με τη σήμανση;

    Αποτελεί δικιά μου παρέμβαση!

    Ομέρ ο παρεμβατικός

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 07/01/2010

  147. ——————–
    (;)
    ——————–

    ποιο είναι το μεγάλο μυστικό του βλάκα -ρώτησαν κάποτε τον κ Κοινερ – αυτό που τον κάνει ακατανίκητο , ανυπέρβλητα Κακό και ΠΑΝΤΑ νικητή;

    Το μεγάλο μυστικό του Βλάκα- χμμ- για να σκεφτώ λίγο …- Ε ..μάλλον ότι ΔΕΝ του περνά καν από το μυαλό , δεν διανοείται ότι μπορεί έστω για μια στιγμή ναχει Άδικο.. Κι αν του περάσει μια στάλα υποψίας από το Μυαλό Γρήγορα τη διώχνει ;Αυτός Βλάξ; Ποτες των Ποτών . Οι άλλοι Είναι Πάντα…-Έτσι γίνεται Αδίσταχτα Θρασύς , Υπέροχα επικίνδυνος , ανυπέρβλητα Αλαζονικός . Και πείθει ..Γιατί πάντα υπάρχουν αρκετοί Βλάκες για να σχηματίσουν μια πλειοψηφία

    ———————

    Και ποια είναι τα πιο σημαντικά Χαρακτηριστικά της Βλακείας ; Ρώτησαν κάποτε τον κ Κόινερ.

    Ας τα πάρουμε ένα ενα.

    Απαντησε ο κ Κοινερ.

    Πρώτα απ όλα ο Βλάξ δεν έχει καμιά ικανότητα μεταφορικής σκέψης .Τα παίρνει όλα Κ Υ Ρ Ι Ο Λ Ε Κ Τ Ι Κ Α…Έτσι αδυνατεί να καταλάβει ποτέ ο συνομιλητής του μεταφέρει μια άποψη άλλων από την άποψη του ιδίου του συνομιλητή του .Δεν μπορεί να αντιληφθεί την εντός εισαγωγικών φράση …Παράδειγμα :Λέει η Βίβλος : ”Ο Άφρων είπε : Δεν υπάρχει Θεός ”-και λέει ο Άφρων (δηλαδή ο Βλάξ):Είδατε ; Το λέει και η Βίβλος : Δεν υπάρχει θεός.

    Δηλαδή τι θέλετε να μας πείτε κ Κόινερ;Ότι υπάρχει Θεός;

    -Αγαπητό μου παιδί . Δεν ξερώ αν υπάρχει Ή δεν υπάρχει Θεός .Εκείνο για το οποίο είμαι Βέβαιος είναι ότι η Ανθρώπινη Βλακεία είναι Ακατανίκητη ,

    Κ Υ Ρ Ι Ο Λ Ε Κ Τ Ι Κ Α!!

    Από Εδώ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 07/01/2010

  148. Ρίχνοντας μια ματιά εκεί που με έστελλε το σχόλιο 147 , εκει στον «Αποσπερίτη» σκεφτικά πως αφού ο Βασδέκαρος μας την έφερε για τα καλά, τώρα κάποιοι τρέχουνε να αποδείξουνε πως ξέρουνε τα πάντα περί βλακείας……
    Τελικά ούτε καν χιούμορ δεν υπάρχει….. και αυτό κάτι μας λέει για την βλακεία………
    θα μπορούσε να παρατηρήσει κάποιος, πως μιας και στην κουλτούρα των προγόνων, η σάτιρα είναι καθοριστικό στοιχείο, εμείς τι ει…..

    Σχόλιο από Dionisis | 17/01/2010

  149. Χρωσταω μιαν απαντηση στον κυριο Βασδεκη περι Αλαιν Ντε Μπιενουά ( απο μια συζητηση που διακόπηκε ευγενικώς μεν αλλα αποτομως στου Ροιδη)

    http://nosferatos.blogspot.com/2010/06/blog-post_13.html

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 13/06/2010

  150. χρόνια πολλά ζερβοπόντιοι!!!

    Σχόλιο από kanali | 25/12/2010

  151. […] https://pontosandaristera.wordpress.com/2010/12/24/1-1-2008/ Like this:LikeBe the first to like this post. « Ποιά Ελλάδα καταρρέει; […]

    Πίνγκμπακ από Κάλαντα στη ΣοβιετικήΈνωση « Und ich dachte immer | 24/12/2011


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: