Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Kρίση, διαφθορά και λαϊκή βία… ή «ο πελάτης έχει πάντα δίκιο»!

Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης μεγάλης διαδήλωσης στην Αθήνα, μια από τις παράπλευρες απώλειες ήταν ο προπηλακισμός του βουλευτή της Ν.Δ. Κ. Χ»δάκη από οργισμένους μεσήλικες διαδηλωτές.

Το γεγονός συνέβη  μετά τον προπηλακισμό και τον εξευτελισμό του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Απ. Κακλαμάνη, μετά το παπούτσι στον πρωθυπουργό, τον προπηλακισμό του προέδρου του ΕΒΕΑ Κ. Μίχαλου και το κράξιμο του Θ. Πάγκαλου που ακολούθησε. Έτσι δόθηκε η αφορμή στον ευρηματικό Έφηβο να προσεγγίσει με το δικό του τρόπο την οργή των πολιτών κατά των πολιτικών, των τραπεζιτών και των λοιπών υπευθύνων της σημερινής κατάρρευσης. (Π&Α)

 

Ποιος χτύπησε τον Κωστή Χατζηδάκη;

Γράφει ο Έφηβος

Πληθαίνουν οι προπηλακισμοί πολιτικών τον τελευταίο καιρό, με την πιο πρόσφατη περίπτωση αυτή του πρώην υπουργού Κωστή Χατζηδάκη. Είχε προηγηθεί  το κυνήγι  από πολίτες του πρώην προέδρου της βουλής Απόστολου Κακλαμάνη που αναγκάστηκε να κλειστεί επί μισή ώρα σε δημόσιες τουαλέτες με τον κόσμο απ’ έξω να κάνει χαβαλέ και να φωνάζει διάφορα χαζά συνθήματα όπως «τελείωνε περιμένουν και άλλοι». Στη συνέχεια ακούστηκαν διάφορες περιπτώσεις εξύβρισης πολιτικών σε εστιατόρια, κομμωτήρια και γενικά σε καταστήματα, που πελάτες διαπληκτίστηκαν φραστικά με πολιτικούς με αποτέλεσμα να τους αναγκάσουν να αποχωρήσουν. Τον Σεπτέμβρη στην έκθεση Θεσσαλονίκης ένας γιατρός εκτόξευσε παπούτσι προς τον πρωθυπουργό. Πριν λίγες μέρες στη λίμνη της Βουλιαγμένης κολυμβητές έκραξαν κυριολεκτικά τον Θόδωρο Πάγκαλο και τον ανάγκασαν να φύγει άρον – άρον αφού πρώτα ξέσπασε σε έναν ηλικιωμένο υπάλληλο.

Θυμήθηκα όλα τα προηγούμενα, όταν είδα και ξαναείδα το βίντεο με τον προπηλακισμό του Κωστή Χατζηδάκη. Μου έκανε εντύπωση ότι δεν είδα να τον κτυπούν αναρχικοί κουκουλοφόροι, παρά σοβαροί σαραντάρηδες. Διάβασα και για άλλους που τον κτυπούσαν με ομπρέλες και αμέσως σκέφτηκα ότι δεν έχω δει ποτέ σε διαδήλωση, αναρχικό κουκουλοφόρο με ομπρέλα. Σκέφτηκα μετά όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις. Σε όλες συμμετείχαν μεγάλοι έως πολύ μεγάλοι σε ηλικία άνθρωποι. Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των περιπτώσεων ήταν ότι οι επιτιθέμενοι πολίτες ήταν σοβαροί άνθρωποι, μέχρι εκείνη την στιγμή φιλήσυχοι, πολύ μακριά από αυτό που όλοι λέμε ή φανταζόμαστε με την λέξη «χουλιγκάνοι». Αντίθετα από ότι ίσως να φαντάζονται κάποιοι ότι μπορεί να ήταν μερικοί νεαροί «μπάχαλοι» που ίσως θα μπορούσαν να την βρίσκουν με κάτι τέτοια. Αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι.

Τους βρίζουν και τους δέρνουν μεσήλικες ή υπερήλικες διαδηλωτές και πολίτες, προφανώς εργαζόμενοι, συνταξιούχοι ή άνεργοι. Τους εξευτελίζουν αυτοί από τους οποίους παίρνουν σήμερα πολλά περισσότερα από αυτά που τους υποσχέθηκαν ή τους έδωσαν προχτές. Τους δέρνουν αυτοί που μέχρι προχτές συνωστίζονταν έξω από τα πολιτικά τους γραφεία, παρακαλώντας τον βουλευτή για μια θέση στο δημόσιο, για μια στρατιωτική μετάθεση, για την προώθηση κάποιου «αιτήματος» βρε αδερφέ. Τους λοιδορούν αυτοί που απολύονται ενώ διορίστηκαν από αυτούς. Τους προπηλακίζουν αυτοί, που μέχρι προχτές ενημερώνονταν με SMS ή με προεκλογικό υλικό για την αυθεντία του εθνοπατέρα, που τους παρακαλούσαν για έναν σταυρό στις εκλογές με αντάλλαγμα την προστασία και εύνοια τους.

Με λίγα λόγια είναι οι πελάτες τους και όπως είναι σε όλους μας γνωστό, ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.

 

Σε αντίθεση με την φωτογραφία του Κωστή Χατζηδάκη που έκανε τον γύρο του κόσμου από τα ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ,  η φωτογραφία της χτυπημένης από τα ΜΑΤ συνδικαλίστριας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και απεργού Ελένης Μπούμπουρα δεν έτυχε του ανάλογου ενδιαφέροντος, λες και ο Κωστής Χατζηδάκης για κάποιον ιδιαίτερο λόγο να έχει περισσότερα δικαιώματα στη ζωή από την Ελένη Μπούμπουρα, λες και είναι περισσότερο …άνθρωπος.

22/12/2010 - Posted by | -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -Νεοελληνικά, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός

8 σχόλια »

  1. Βάλτε κι εμένα που πριν ένα μήνα είδα τον Παπαθανασίου στη Ζαλοκώστα και τον «στόλισα» δεόντως. Με κοίταζε και δεν μιλούσε, ήταν μόνος του, χωρίς γορίλες και μάλλον φοβήθηκε.
    Μην τους αφήνετε σε χλωρό κλαρί. Κάντε τους να κυκλοφορούν μεταμφιεσμένοι.
    Τέρμα τα κυριλίκια και οι ευγένειες, τέρμα τα «σεις» και τα «σας».
    Θα τους πάρει ο διάολος και θα τους σηκώσει.

    Σχόλιο από doctor | 22/12/2010

  2. Γειά στο στόμα σου doctora

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 22/12/2010

  3. Να,κάπως έτσι…

    Σχόλιο από Τάσος Σ. | 22/12/2010

  4. Το ποίμνιο και ο όχλος
    του Ν. Ξυδάκη

    21 Δεκεμβρίου 2010

    Στις αλλεπάλληλες και πιο οδυνηρές κάθε φορά επικαιροποιήσεις του Μνημονίου, στις απεργίες που παραλύουν τη ζωή της ήδη παγωμένης πρωτεύουσας, στην ανασφάλεια και την αβεβαιότητα, αυτές τις μέρες προστέθηκαν δύο αντιδράσεις, μείζονος σημασίας, καθεμία με το δικό της χαρακτήρα.

    Πρώτη, η όλο και συχνότερη εμφάνιση μιας ορισμένης οχλοκρατίας. Ο προπηλακισμός και ο ξυλοδαρμός του βουλευτή Κ. Χατζηδάκη παρήχθη από «ανώνυμους» πολίτες, που διαδήλωναν μπροστά από τη Βουλή. Δεν ήσαν οργανωμένοι, τίποτε δεν ήταν προσχεδιασμένο, δεν υποκινήθηκαν από κανέναν· το πλήθος μετετράπη σε όχλο άμα τη εμφανίσει του βουλευτή. Ο πολιτικός μετετράπη σε αποδιοπομπαίο τράγο και συγκέντρωσε όλη τη συσσωρευμένη οργή, την ανημπόρια, την απόγνωση αλλά και τη μνησικακία των πολιτών, των ίδιων που πιθανόν να έχουν ψηφίσει τους πολιτικούς που τώρα προπηλακίζουν, ή να έχουν χρησιμοποιήσει το πελατειακό δίκτυο προς ίδιον όφελος. Ωστόσο, τώρα, το σοκ της διάψευσης και του κλονισμού των εδραιωμένων ηθών, είναι σφοδρό, η αδυναμία έλλογης αντίδρασης έντονη, ο αποκλεισμός από τις αποφάσεις ολοσχερής, τόσο που η αντίδραση προκύπτει πλέον εκρηκτική, απρόβλεπτη.

    Η άλλη μείζων αντίδραση προήλθε από την Εκκλησία της Ελλάδος. Στο κείμενο «Η Εκκλησία απέναντι στην κρίση» (PDF εδώ), που διανεμήθηκε στους ενοριακούς ναούς της επικράτειας, η Ιερά Σύνοδος περιγράφει την κρίση με πολιτικούς και πνευματικούς όρους και ασυνήθιστα δριμεία γλώσσα. “Η χώρα μας φαίνεται να μην είναι πλέον ελεύθερη αλλά να διοικείται από τους δανειστές της…” Η εναρκτήρια διαπίστωση δίνει τον τόνο της παρέμβασης: είναι παρέμβαση δυναμική, αποφασιστική, με ανάληψη πολιτικής ευθύνης.

    Το κείμενο είναι περίληψη από πολυσέλιδη εισήγηση, εξαιρετικού πολιτικού ενδιαφέροντος, του μητροπολίτη Σιατίστης Παύλου στην Ιερά Σύνοδο, και ενεκρίθη στις αρχές Οκτωβρίου. Είναι προφανές ότι η Εκκλησία έχει λάβει σαφή μηνύματα από το πυκνό ενοριακό δίκτυο, για την υλική και πνευματική ένδεια των λαϊκών και μικρομεσαίων στρωμάτων, που ζητούν αρωγή από τις ενορίες. Αυτός φαίνεται να είναι ο κύριος λόγος για την παρέμβαση: οι τεκτονικές αλλαγές που αρχίζουν να συμβαίνουν στην κοινωνία, και εξ αυτού η διάθεση να λάβει θέση η Εκκλησία στα νέα συμφραζόμενα. Υπέρ του δοκιμαζόμενου λαού, φυσικά, και μάλιστα με ισχυρή θεολογική θεμελίωση: “Εκκλησία είμαστε όλοι μας και αυτή είναι η δύναμη μας και η δύναμή της” και “Η Εκκλησία του Χριστού έχει λόγο για τη σημερινή κρίσιμη κατάσταση, διότι δεν έπαψε να αποτελεί σάρκα του κόσμου, μέρος της Ιστορίας. Δεν μπορεί να ανέχεται κανενός είδους αδικία, αλλά οφείλει να δείχνει ετοιμότητα για μαρτυρία και μαρτύριο…”

    Πέρα από όποιες επιμέρους ενστάσεις, η παρέμβαση της Εκκλησίας φέρει υψηλό πολιτικό συμβολισμό. Για πρώτη φορά, όσο θυμόμαστε, ο λόγος της είναι απερίφραστα υπέρ του λαού και υπέρ της Πολιτείας, αλλά εναντίον της εξουσίας και εναντίον του πολιτικού προσωπικού· και η παρέμβαση δεν υποκρύπτει κάποια προφανή ιδιοτέλεια, απεναντίας περιέχει ρίσκο σύγκρουσης. Ζούμε ιστορικές στιγμές.

    Πηγή: http://vlemma.wordpress.com/2010/12/21/poimnio-ochlos/

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 23/12/2010

  5. «…η παρέμβαση της Εκκλησίας φέρει υψηλό πολιτικό συμβολισμό. Για πρώτη φορά, όσο θυμόμαστε, ο λόγος της είναι απερίφραστα υπέρ του λαού και υπέρ της Πολιτείας, αλλά εναντίον της εξουσίας και εναντίον του πολιτικού προσωπικού· και η παρέμβαση δεν υποκρύπτει κάποια προφανή ιδιοτέλεια, απεναντίας περιέχει ρίσκο σύγκρουσης.»

    Πολύ ωραία.

    Ας βάλει λοιπόν τώρα βαθειά το χέρι στην τσέπη. Ας πουλήσει κάποια κομμάτια της περιουσίας της και τα χρυσοποίκιλτα κοσμήματα των ιεραρχών για να τα κάνει τρόφιμα που θα τα διαθέσει στους πολυάριθμους πάσχοντες.

    Ιδού η Ρόδος… Γιατί στα λόγια οι «ρήξεις» είναι εύκολες.

    Σχόλιο από Μαχνοπόντιος | 23/12/2010

  6. ο Ν. Ξυδάκης ας μην ενθουσιάζεται τόσο εύκολα όταν απο την εκκλησία γίνεται πολιτική παρέμβαση. Εύχομαι να μην είναι πρωτοβουλία του Μακαριότατου. Η μεγαλύτερη προσφορά της εκκλησίας θα ήταν να συμφωνήσει στο διαχωρισμό εκκλησίας κράτους και να πάψουν να «πουλάνε»πακέτα ψηφοφόρων σε διάφορους επιτήδιους και αθεόφοβους πολιτικούς. Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΛΥΡΑ».

    Θλίψη στον Ουρανό

    Η Ιεραρχία της εκκλησίας της Ελλάδας, τα τελευταία χρόνια, παρουσιάζει μια εικόνα την οποία, επί δεκαετίες η ίδια φρόντιζε επιμελώς να καλύπτει και εμείς συνειδητά και για πολλούς λόγους παραβλέπαμε. Η μέχρι πριν λίγα χρόνια, «υπόγεια πολιτική δράση» των ανθρώπων της εκκλησίας, βγήκε στην επιφάνεια και μάλιστα με προκλητικό τρόπο. Με αταίριαστη, για τον ρόλο τους, υπεροψία και με έλλειψη συναίσθησης των πράξεών τους δείχνουν να έχουν καταληφθεί από την μέθη της, ανεξέλεγκτης και απόλυτα κοσμικής εξουσίας. Επιδεικνύουν την, δοτή από τον θεό και αποδεκτή από τους ανθρώπους, δύναμή τους και απειλούν πολιτικά.
    Πιστεύουν ότι «ως εκπρόσωποι του Θεού» είναι και θα είναι στο απυρόβλητο κάθε κρίσης. Δεν έχουν εκτιμήσει όλες τις παραμέτρους και έχουν αποφασίσει συνειδητά «αγώνα μέχρις εσχάτων». Αγώνα όμως ο οποίος οδηγεί καθημερινά σε διαχωρισμό των Ελλήνων σε πιστούς και άπιστους. Σε δούλους του Θεού και σε όργανα του Κακού.
    Η «αγωνιστικότητα» αυτή μάλλον είναι εσωτερική ανάγκη και διαδικασία άφεσης αμαρτιών για τη στάση τους-πλην ελαχίστων φωτεινών εξαιρέσεων-απέναντι στη δικτατορία. Η ηγεσία της εκκλησίας, κουβαλώντας τόσα χρόνια τις ενοχές της, για το σφιχταγκάλιασμα με τους δικτάτορες, βρήκε την ευκαιρία να δείξει στο ποίμνιό της ότι είναι αγωνιστές, συγκρούονται με την εξουσία και δεν υπολογίζουν κανένα κόστος όταν πρέπει να διαφυλάξουν μεγάλες αξίες. Αξίες όμως τις οποίες έριξαν στα πόδια της χούντας και μάλιστα χωρίς ιδιαίτερη πίεση.

    Ποιοι όμως είναι οι βαθύτεροι λόγοι αυτής της αντίδρασης; Τι πράγματι επιδιώκει η ηγετική ομάδα των ιεραρχών; Οι ουσιαστικοί λόγοι αυτής της επίθεσης και των μεθοδεύσεων που ακολουθούνται δεν εξηγούνται με επιχειρήματα περί κινδύνου απώλειας της εθνικής μας ταυτότητας και της ελληνικής συνείδησης. Αυτά είναι έωλα έως και αστεία. Άλλοι είναι οι ισχυροί και ανομολόγητοι λόγοι για τους οποίους το σύστημα της εκκλησίας δίνει τον «υπέρ πάντων αγώνα». Λόγοι οι οποίοι βέβαια δεν είναι προϊόν πνευματικής αλλά ιδιαίτερα κοσμικής υφής. Το σύστημα αυτό νοιώθει να απειλείται η «ιερή γαλήνη και ασφάλειά του» από οποιαδήποτε αλλαγή, ακόμα και αυτονόητη. Άλλωστε είναι γνωστή η ξεχωριστή αλληλεγγύη την οποία αναπτύσσουν παρόμοια συστήματα και μόνο στην υποψία απειλής τους.

    Τελευταία η ιεραρχία της εκκλησίας, ξεπέρασε ενδοιασμούς και προσχήματα και δείχνει αποφασισμένη για τον «υπέρ πάντων(συμφερόντων)αγώνα». «Έβγαλε τα ράσα, φόρεσε τα φυσεκλίκια και βγήκε στο βουνό». Έτοιμη να δώσει την μεγάλη μάχη ενάντια στον εχθρό. Ποιος όμως είναι αυτός ο εχθρός; Ποιος είναι ο φοβερός κίνδυνος ο οποίος απειλεί τις αξίες του χριστιανισμού; Ποιος θέλει να ξεριζώσει από την ψυχή του Έλληνα την πίστη του;

    Δυστυχώς πλήθυναν επικίνδυνα οι «μη έχοντες τον φόβο του Θεού ιεράρχες» δηλαδή οι αθεόφοβοι. Σήμερα που η ελληνική κοινωνία χρειάζεται επειγόντως τους πνευματικούς και θεοφοβούμενους ιεράρχες. Τους ιεράρχες οι οποίοι δεν εκμεταλλεύονται τις υπαρξιακές αγωνίες, τις ανασφάλειες και την πίστη του ποιμνίου τους, με σκοπό οφέλη υλικά για τους ίδιους και τους γύρω τους. Ιεράρχες οι οποίοι να απαντούν στις αγωνίες των πιστών και όχι να τις μεγεθύνουν και να μετατρέπουν τους πιστούς σε φοβισμένα και άβουλα όντα, έρμαια σε κάθε είδους εκμετάλλευση. Ιεράρχες οι οποίοι ποτέ δεν θα αντιμετωπίζουν τους πιστούς ως πολιτικό εμπόρευμα, ως «πακέτο πιστών-ψηφοφόρων», περιζήτητο από πολιτικάντηδες, ικανούς και έτοιμους για όλα.

    Έκλεισα για λίγο τα μάτια μου και άφησα ελεύθερη την φαντασία μου, να πετάξει στους ουρανούς, να φθάσει στα άφθαστα μέρη και να δει τι κλίμα επικρατεί εκεί. Να δει αν υπάρχει και εκεί αναταραχή, αγωνία, φόβος και κινητοποίηση για απόκρουση κάποιου μεγάλου εχθρού. Να δει αν οι Αρχάγγελοι πετούν ανήσυχοι και δίνουν εντολές σε όλους για εγρήγορση και ετοιμότητα για τον κρίσιμο αγώνα.
    Ευτυχώς η κατάσταση στους ουρανούς παραμένει σταθερή. Ηρεμία επικρατεί σε κάθε γωνιά του σύμπαντος. Όλα συνεχίζουν να κινούνται με τους μοναδικά γαλήνιους ρυθμούς και πουθενά δεν ακούγονται «κλαυθμοί και οδυρμοί», ούτε και «τύμπανα πολέμου». Μόνο ο Θεός μου φάνηκε λίγο λυπημένος.

    Θεόδωρος Στολτίδης
    Απρίλιος 2004

    Σχόλιο από Καρσλής | 24/12/2010

  7. Ο Μαχνοπόντιος έχει απόλυτο δίκιο. Με λίγα λόγια είπε τα πάντα.

    Σχόλιο από Καρσλής | 24/12/2010

  8. Τα «έψαλλαν» σε Καραμανλή – Βαληνάκη στο Μόναχο

    Την έντονη αποδοκιμασία δεκάδων ομογενών δέχτηκαν τα ζεύγη Καραμανλή και Βαληνάκη στο αεροδρόμιο του Μονάχου.
    Δεκάδες ομογενείς, όταν τους αντελήφθησαν άρχισαν να τους γιουχάρουν και να τους επιτίθενται φραστικά με διάφορα κοσμητικά επίθετα.
    Το επεισόδιο πήρε γρήγορα μεγάλες διαστάσεις και η γερμανική αστυνομία αναγκάστηκε να φυγαδεύσει τα δύο ζεύγη, απομακρύνοντάς τους από τους οργισμένους πολίτες.

    http://eu.greekreporter.gr/?p=2986

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/12/2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: