Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Δεκεμβριανά στιγμιότυπα…

Ο Δεκέμβρης του 1944 υπήρξε ένα μοιραίο ορόσημο στην πορεία αυτού του τόπου. Η μοίρα του οποίου, όπως καθορίστηκε από τις πρώτες μέρες της Ανεξαρτησίας της Ελλάδας, ήταν συνυφασμένη με την εξυπηρέτηση των Μεγάλων Προστατών της ή αλλιώς των ιμπεριαλιστών εκείνης της εποχής, ο ισχυρότερος των οποίων υπήρξε η Μεγάλη Βρετανία.

Οι μόνες φορές που η Ελλάδα επεδίωξε την  πολιτική αλλά και την οικονομική και γεωπολιτική αυτονόμησή της ήταν:
α) με τα Μικρασιατικά και την Εθνική Ολοκλήρωση που επιδιώχθηκε μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και  την καθιστούσε εν δυνάμει αυτόνομη και σημαντική δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο και
β) με τη μεγαλειώδη Εθνική Αντίσταση της περιόδου 1940-1945.

Στη πρώτη περίπτωση ο ελληνισμός υπέστη την τρομερή Μικρασιατική Καταστροφή εξαιτίας της αντιδραστικής πολιτικής της τότε Δεξιάς (Λαϊκό Κόμα, Ι. Μεταξάς και Μοναρχία). Στην δε δεύτερη ηττήθηκε εξαιτίας της βρετανικής εισβολής στην Ελλάδα, της καταστολής του λαϊκού κινήματος ένοπλα τον Δεκέμβρη του ’44, την απόλυτη υποταγή των παλιών αστικών δυνάμεων στα βρετανικά συμφέροντα και την πρωτοφανή ανικανότητα (???) του εξαρτημένου ΚΚΕ που ξεπούλησε κυνικά το μεγαλειώδες Λαϊκό αντιστασιακό Κίνημα. 

Τον Δεκέμβρη του ’44 πολέμησαν οι Έλληνες ενάντια στους Βρετανούς και τους πρώην συνεργάτες των Ναζί κατακτητών.

Οι Ελληνες  ηττήθηκαν! Οι Βρετανοί νίκησαν!

Σήμερα:
– θυμόμαστε εκείνα τα γεγονότα και
τιμάμε τους νεκρούς μας,
κάνουμε ψύχραιμα τους απολογισμούς και
κατατάσσουμε τους φίλους και τους εχθρούς του λαού μας.

Ένας από αυτούς που πολέμησε τον βρετανικό ιμπεριαλισμό το Δεκέμβρη του ΄44 στους δρόμους της Αθήνας  ήταν ο Ανέστης Πανταζίδης, ένας αγωνιστής του εφεδρικού ΕΛΑΣ Νέων Σφαγείων (Ταύρου) Αθήνας -και μετέπειτα του Δημοκρατικού Στρατού- και της συζύγου του Καλοτίνας (πατρικό: Μαϊλη).

Όπως διαβάζουμε στο μπλογκ του εγγονού του: «Ο Ανέστης Πανταζίδης, τραυματίστηκε το Δεκέμβρη του 1944 στη μάχη του Μακρυγιάννη. Το τραύμα του τον ταλαιπωρούσε μέχρι που πέθανε, είκοσι χρόνια μετά.

Στη παραπάνω φωτογραφία, το στρατόπεδο Μακρυγιάννη, πριν τις αναπλάσεις της περιοχής και πριν γκρεμιστεί για τη δημιουργία του νέου Μουσείου της Ακρόπολης…

 

Ο Ανέστης Πανταζίδης κατοικούσε στην αμιγώς προσφυγική γειτονιά των Σφαγείων του Ταύρου, όπου υπερίσχυε το ποντιακό στοιχείο.

Οι Γερμανοί κατακτητές τον Αύγουστο του ΄44 έκαναν μπλόκο συλλαμβάνοντας και εκτελώντας.

Όπως λέει ένας που έζησε τα γεγονότα:

«Στις 17 Αυγούστου του ’44 έγινε το μπλόκο της Κοκκινιάς. Το τελευταίο μπλόκο των Γερμανών έγινε στις 28 Αυγούστου  στα παλαιά σφαγεία, όπου σε 160 παράγκες έμεναν Πόντιοι πρόσφυγες..

Στη φωτογραφία εικονίζεται ο Ανέστης Πανταζίδης στη Σαμψούντα του Πόντου  με παραδοσιακή τσολιαδίστικη στολή,  πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή

Για το Μπλόκο αυτό και τα όσα συνέβησαν στα Σφαγεία εκείνη τη μέρα δες:

-Το Μπλόκο της Καλλιθέας : Δεν ξεχνώ το φασισμό


Δείτε κάποια παλιότερα κείμενά μας:

Ο ματωμένος Δεκέμβρης του ’44 και ο βρετανικός παράγων

-Καλό ταξίδι παππού Γιώργο

-65 χρόνια απ’ τον Δεκέμβρη του ’44

prosfigikadn2mcv.jpg

(Δεκέμβρης του ’44. Διαδήλωση μπροστά στα προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας)

 

Οι Εγγλέζοι, αυτούς που συνέλαβαν το  Δεκέμβρη του ’44  κατά τα μπλόκα που έκαναν στις συνοικίες της Αθήνας τους μετέφεραν στο στρατόπεδο της Ελ Ντάμπα στην έρημο της Αιγύπτου.

Για το στρατόπεδο αυτό δες στο:  Καλό ταξίδι παππού Γιώργο
και άκου το παρακάτω τραγούδι από τον εκπληκτικό Γιώργο Κατσαρό:

09/12/2010 - Posted by | -προσφυγιά, -Αντίσταση, -Δωσιλογισμός, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -Μνήμες, φασισμός, ΚΚΕ

33 σχόλια »

  1. «…Αργότερα, στην κατοχή, το 1944, το ΚΚΕ είναι πανίσχυρο. Ελέγχει και καθοδηγεί την Εθνική Αντίσταση, κυριαρχεί σ’ ολόκληρη τη χώρα, ουσιαστικά έχει στα χέρια του την εξουσία. Κι όμως οι ηγέτες του, εντελώς ανεξήγητα, ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ ΤΙΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΤΟΥ ΛΙΒΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΖΕΡΤΑΣ με τις οποίες ουσιαστικά υπογράφουν την καταδίκη τους, παραχωρούν την εξουσία στους αντιπάλους. Γιατί; Τόσο ανίκανοι και ηλίθιοι ήσαν; Και ξαφνικά, το Δεκέμβρη, ΚΑΝΟΥΝ ΣΤΡΟΦΗ 180 ΜΟΙΡΩΝ. Σε μια κρίσιμη φάση του Β’ παγκοσμίου πολέμου κι ενώ η γερμανική αντεπίθεση στις Αρδέννες απειλούσε ολόκληρο το συμμαχικό μέτωπο, οι ηγέτες του Κομμουνιστικού Κόμματος κάνουν το μεγάλο βήμα: Αποφασίζουν την ένοπλη σύγκρουση, αποφασίζουν να αναμετρηθούν με την Βρετανική Αυτοκρατορία. Και πάλι ένα πελώριο «Γιατί» αιωρείται αναπάντητο. Και ακολουθούν η Βάρκιζα, ο Εμφύλιος, και τα «Γιατί» συνεχίζουν την ατέλειωτη παρέλαση, χωρίς ποτέ να δίνεται μία λογική, μία πειστική εξήγηση.

    Κάπου-κάπου ακούγονται και μερικές θαρραλέες φωνές, όμως κι αυτές κόβονται στη μέση. Κάπου ανοίγουν ρωγμές και η αλήθεια γλιστράει και χάνεται σαν το νερό στην άμμο. Όμως είναι ανάγκη επιτακτική να ειπωθεί ολόκληρη η αλήθεια, καθαρή και αφτιασίδωτη. Και η αλήθεια είναι πως παρά το μικρό πολιτικό και πνευματικό τους ανάστημα, δεν ήταν ούτε τόσο ανίκανοι ούτε τόσο ηλίθιοι. Απλώς, δεν ξεχνούσαν ποτέ πως ΗΤΑΝ ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΔΙΕΘΝΗ, πως το ΚΚΕ ήταν οργανικό τμήμα της ΚΔ και είχαν συνεπώς την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΠΙΣΤΑ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΗΣ. ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ, ΣΕ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΑΛΥΣΗ, ΤΩΝ ΣΟΒΙΕΤΙΚΩΝ ΗΓΕΤΩΝ. Είχαν ενστερνισθεί βαθύτατα την αρχή του «προλεταριακού διεθνισμού», που σαν πολικό άστρο οδηγούσε τα βήματά τους στο «ανώμαλο και απέραντο πεδίο της ταξικής πάλης». Και ο προλεταριακός διεθνισμός, όπως διδάσκει ο Λένιν, απαιτεί, μεταξύ των άλλων, «την υποταγή των συμφερόντων της προλεταριακής πάλης σε μια χώρα, στα συμφέροντα της πάλης αυτής σ’ όλο τον κόσμο».

    Ο αμετανοήτος Ζαχαριάδης, το 1950, δήλωνε στην 7η Ολομέλεια: «Για μας, οι αποφάσεις και υποδείξεις του Μπολσεβίκικου Κομμουνιστικού Κόμματος ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΟΣ». Τήν περίδο της παντοδυναμίας του ΕΛΑΣ, η ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΠΕΥΔΕΙ ΚΑΙ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ ΤΙΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΤΟΥ ΛΙΒΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΖΕΡΤΑΣ, ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ. Με τη συμφωνία του Λιβάνου, τον Μάη του ’44, αποδέχεται το σχηματισμό κυβέρνησης «Εθνικής Ενότητας» υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, ΠΑΡΑΧΩΡΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΪΡΟΥ. Ακριβέστερα στους ΑΓΓΛΟΥΣ, δεδομένου ότι η κυβέρνηση του Καΐρου ήταν διορισμένη από τους Άγγλους. Και με τη συμφωνία της Καζέρτας, τον Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου, δέχεται να μπει ο ΕΛΑΣ υπό τις διαταγές του Άγγλου «Στρατηγού Διοικούντος τας εν Ελλάδι Δυνάμεις», ρίχνει δηλαδή τον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό στα χέρια των Άγγλων… Γιατί υπέγραψαν οι Σιάντος – Ιωαννίδης τις συμφωνίες αυτές; Τι τους υποχρέωνε; Πολλοί μίλησαν για ανικανότητα και έλλειψη πολιτικής πείρας των ηγετών του ΚΚΕ. Άλλοι, αργότερα, μίλησαν ακόμα και για προδοσία. Όπως αποδεικνύεται, η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Οι Σιάντος – Ιωαννίδης έφτασαν στο Λίβανο και στην Καζέρτα γιατί εκεί οδηγούσαν λογικά οι αποφάσεις του 7ου Συνεδρίου της Κ.Δ. και ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΕΣ ΗΤΑΝ ΟΙ ΣΑΦΕΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΩΝ ΣΟΒΙΕΤΙΚΩΝ. »

    Από τό βιβλίο «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι», του κομμουνιστή Τάκη Λαζαρίδη

    Σχόλιο από ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ | 09/12/2010

  2. Οι θεωρίες του Λαζαρίδη περι δήθεν ΚΚΕ που εκτελούσε εντολές του Στάλιν για να χάσει έχουν εγκατελειφθεί από την δεκαετία του 80.

    Σχόλιο από 1ας | 11/12/2010

  3. Κατα την άποψή μου, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ηγεσία του ΚΚΕ ήταν όργανο του Στάλιν. Επίσης δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Στάλιν με τον Τσώρτσιλ είχαν κάνει το δικό τους σχέδιο. Ο κόσμος όμως, ο λαός, που είχε πρόσφατα δει τα παιδιά του να πεθαίνουν από την πείνα, δεν δέχονταν τους συνεργάτες των Γερμανών μέσα στη νέα κυβέρνηση και τον στρατό που ήθελε να φτιάξει ο Παπανδρέου. Τα Δεκεμβριανά άρχισαν χωρίς κανένα σκοπό να αρχίσει εμφύλιος. Άοπλη διαμαρτυρία ενάντια στους δοσίλογους, συγκέντρωση άοπλου κόσμου έγινε, τον οποίο γάζωσαν οι ασφαλίτες του Έβερτ και της Χ. Από εκεί και έπειτα, η ηγεσία του ΚΚΕ αν δεν αντιδρούσε, υπήρχε ο κίνδυνος να την λυντσάρει ο κόσμος. Βέβαια, η ηγεσία του ΚΚΕ είχε στείλει μακριά το κύριο σώμα του ΕΛΑΣ, για να κάνει την παράδοση στους Άγγλους, όπως ήθελαν οι Σοβιετικοί. Αυτό ήταν ξεκάθαρα προμελετημένη και προγραμματισμένη παράδοση στους Άγγλους. Όμως, η σφαγή των αμμάχων από τους Εβερτοχίτες τα κατέστρεψε όλα. Κανένα ΚΚΕ και κανένας Στάλιν, ούτε καν οι Άγγλοι ήθελαν εμφύλιο. Εμφύλιο πάντα όμως μελετούσε ο Παπανδρέου, όπως τα είχε πει και ο υπαρχηγός του ΕΔΕΣ που δεν ήταν ούτε ψεύτης, ούτε αριστερός. Ο Τσώρτσιλ, άκουγε τον Παπανδρέου και τους δεξιούς Έλληνες για το τι να κάνει στην Ελλάδα. Ο Παπανδρέου τότε δεν ήθελε τους αριστερούς δίπλα του, ίσως επειδή στο πλευρό του Παπανδρέου τάχθηκαν οι Ταγματασφαλήτες του κατηγορούμενου ως δωσίλογου Πάγκαλου, ο οποίος αποφυλακίστηκε κατα τη διάρκεια των Δεκεμβριανών. Ο Παπανδρέου είχε να διαλέξει: ή θα εκτελούσε τους Ταγματασφαλήτες και δωσίλογους, ή θα έσφαζε τους ΕΑΜικούς. Προτίμησε το δεύτερο, διότι πολλοί συνεργάτες των Γερμανών ήταν παλιοί Βενιζελικοί φίλοι του και κολλητοί και του Βασιλιά Αν τότε είχαμε μία ηγεσία που πρώτο στόχο της είχε την συμφυλίωση και συνεργασία ανάμεσα σε όλους τους Έλληνες, τότε σήμερα η Ελλάδα θα ήταν μία άλλη χώρα. Βέβαια, τότε χρειάζονταν κυβέρνηση που θα τιμωρούσε τους γενοκτόνους δωσίλογους, πράγμα που ποτέ δεν έγινε. Η ίδια η Ελληνική αστυνομία που συνεργάζονταν με την Γκεστάπο, η ίδια η Χ που κατέδιδε τους ΕΑΜίτες, να μας πουν γιατί αυτοί πρώτοι άρχισαν τον εμφύλιο με τη σφαγή των αμμάχων στις συγκεντρώσεις το Δεκ. 1944. Μήπως για να σώσουν το τομμάρι τους από τις επερχόμενες δίκες συνεργατών των Γερμανών; Βέβαια, αυτό τελικά έγινε. Το έσωσαν το τομμάρι τους. Την Ελλάδα ακόμα και σήμερα την κυβερνούν δοσίλογοι και μαυραγορίτες. Γι’ αυτό πάει για φούντο η χώρα, διότι η ηγεσία της δεν έχει ούτε ιερό ούτε όσιο. Είναι λαμόγια από την κούνια του, άριστοι στην αρπαχτή και το ξέσκισμα της χώρας.

    Σχόλιο από Σιδηρούντιος | 11/12/2010

  4. O Παππανδρέου ήταν πιόνι,δεν είχε πρωτοβουλίες.Ο Τσώρτσιλ καθόρισε την πολιτική της σύγκρουσης.
    «Πρέπει να υποχρεώσετε τον Παπανδρέου! Αν παραιτηθεί, φυλακίστε τον έως ότου συνέλθει, όταν πια θα έχουν τελειώσει οι μάχες. Θα μπορούσε το ίδιο καλά, να αρρωστήσει και να μην μπορεί να τον πλησιάσει κανείς..»

    Το ΚΚΕ όπως έχουμε πεί και όπως αποδείκτηκε(π.χ αρχεία ΑΣΚΙ,ημερολογιο Δημητρώφ),πέρα από τους εμπειρισμούς δεν είχε επαφή με το ΚΚΣΕ.

    Σχόλιο από 1ας | 11/12/2010

  5. αφου ετσι κιαλλιως το μποικοταρουμε βρε Καναλιωτη ..
    το θεμα ειναι να μποικοταρουμε και την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 12/12/2010

  6. Το αντίθετο. Τώρα που η Ελευθεροτυπία απαλλάχθηκε από την ξεφτίλα (για τα δικά μας) του Ιού νομίζω ότι πρέπει να πούμε:

    ΟΛΟΙ ΠΑΡΤΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 12/12/2010

  7. ωχ ωχ ..! τον ξαναπιασε τον Ομερακο..
    ΚΑΝΑΛΙΩΤΗ ΕΜΑΘΑ ΧΤΕς ΟΤΙ ΕΙΧΑΤΕ ΛΕΕΙ μΠΙΤΣ ΠΑΡΤΥ στη παρaλια – ως χεμερινοι κολυμβητες και παίζατε ρακέτες,, αντε περιμένω φωτογραφιες .. Ηθελα ναμουν απο καμμια γωνια και να βλεπα ..:lol:

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 12/12/2010

  8. ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΕΣΜΈΝΟΙ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ
    http://nosferatos.blogspot.com/2010/12/blog-post_1729.html

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 12/12/2010

  9. @ 1ας, τότε το ΚΚΕ δηλαδή μόνο του είχε κάνει τις συμφωνίες, δίχως καθοδήγηση; Τότε ακόμα χειρότερα. Ναι ο Τσώρτσιλ είχε ψύχωση με τον Στάλιν, και δεν τον εμεπιστευονταν, όμως το ερώτημα είναι ποιός ξεκίνησε τον εμφύλιο, και ποιός τον είχε προγραμματίσει. Το ΚΚΕ φυσικά και δεν ήθελε εμφύλιο και δεν είχε κάνει καμία στρατιωτική προετοιμασία για την κατάληψη της Αθήνας. Πιάστηκε στον ύπνο. Τον εμφύλιο τον άρχισε ο Παπανδρεόυ, ή όχι; Ποιός έδωσε εντολή να αρχίσει η σφαγή του πλήθους; Τι ήθελε τότε όλη η Αθήνα στους δρόμους, και γιατί κανείς δεν άκουσε τι έλεγε ο κόσμος, αλλά άρχισαν να πυροβολούν; Πόσοι δοσίλογοι και μαυραγορείτες πλήρωσαν; Ορίστε τα χάλια μας, τα παιδιά των δοσίλογων σήμερα είναι αυτά που έχουν στα χέρια τους το πρασινομπλέ σύστημα.

    Σχόλιο από Σιδηρούντιος | 12/12/2010

  10. Τον εμφύλιο τον ξεκίνησε ο Τσώρτσιλ,και όχι ο Παππανδρέου.

    Το ΚΚΕ είχε την πολιτική της «αστικοδημοκρατικής» επανάστασης.Δεν είχε καθοδήγηση,ούτε καν σχέση με το ΚΚΣΕ.
    Ναι μόνο του τα έκανε σκατά,και παρέδωσε την εξουσία τον Οκτώμβρη-Νοέβρη του 1944,όσο παράξενο και να φαίνεται.

    Τα Δεκεμβριάνα ουσιαστικά επιβλήθηκαν από «τα κάτω».

    Σχόλιο από 1ας | 12/12/2010

  11. ο ΚΚΕ είχε την πολιτική της “αστικοδημοκρατικής” επανάστασης.Δεν είχε καθοδήγηση,ούτε καν σχέση με το ΚΚΣΕ.»

    συμφωνω

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 13/12/2010

  12. Αναθεωρητισμός δεν σημαίνει να αρνιούμαστε τα ιστορικά γεγονότα. Είναι ένας όρος που αναφέρεται στην διαδικασία της λεπτομερειακής εξέτασης της υπάρχουσας ιστορικής γνώσης γύρω από ένα ιστορικό γεγονός, χωρίς όμως να αμφισβητείται το ίδιο το γεγονός. Στην διάρκεια αυτής της διαδικασίας πιθανότατα θα προκύψουν νέα συμπεράσματα με την εξέταση πλέον πρόσφατων ερευνητικών δεδομένων, εμπειρικών γνώσεων ή με την επανεξέταση των υπαρχόντων στοιχείων, ακόμα και με την εκ νέου παρουσίασή τους κάτω από το πρίσμα νέων επιστημονικών αντιλήψεων.

    Σε ότι αφορά το ιστορικό γεγονός ο Γρηγόρης Φαράκος(«Δεκέμβρης του ’44. Νεότερη έρευνα – νέες προσεγγίσεις», Φιλίστωρ, 1996) αναφέρει:

    -Αξιοπρόσεχτο είναι, ότι στην έκθεση αυτή υπάρχει, εκτός των άλλων, μια ακόμα μαρτυρία: οι διοικητές ορισμένων τμημάτων του ΕΛΑΣ, από την άνοιξη του 1944, είχαν ενημερωθεί ότι πρέπει να ετοιμάζονται «για να κατέβουν στην Αθήνα».

    -Από τη στιγμή που ο ΕΛΑΣ δημιουργείται – και πολύ περισσότερο όταν ανδρώνεται- έχει στόχο να μην επιτρέψει την ανάπτυξη άλλου αντάρτικου.

    -Για την Αθήνα έχει μιλήσει – με αρκετό κυνισμό, θα έλεγα – ο Ιωαννίδης στις αναμνήσεις του. Το στρατιωτικό σχέδιο για την κατάληψη της Αθήνας είχε ετοιμαστεί από το 1943: «Το σχέδιο αυτό το κράτησα εγώ όλον τον καιρό. Το είχα κρυμμένο κάπου». Αυτό «σημαίνει», όπως λέει, «ότι η καθοδήγης του Κόμματος είχε υπόψη της ότι προς το τέλος του αγώνα εμείς εμείς θα βρισκόμασταν στη θέση να χρησιμοποιήσουμε βία για την κατάληψη της Αθήνας». Ο ίδιος –προσθέτει- από τον Αύγουστο ’44 είχε δώσει εντολή: «Βαράτε!». Οι υπουργοί ήταν στην κυβέρνηση «αλλά εμείς λέγαμε: Πιάστε, όσο είμαστε εμείς στην εξουσία».

    Ο Εμφύλιος ξεκίνησε το 1943 και συνεχίστηκε μετά την αποχώρηση των Γερμανών, με αποκορύφωμα το Δεκέμβρη, ενώ το ΚΚΕ είχε ως μόνιμο στόχο την κατάληψη της εξουσίας από το 1943 σχέδιο κατάληψης της Αθήνας για λογαριασμό του, μέσω του ΕΛΑΣ.

    Γιαυτό στον Δεκέμβρη του 1944, κέρδισε η Δημοκρατία τον Ολοκληρωτισμό.

    Σχόλιο από akritas | 13/12/2010

  13. «Γιαυτό στον Δεκέμβρη του 1944, κέρδισε η Δημοκρατία τον Ολοκληρωτισμό.»

    Μάλλον καλύτερα θα ήταν έτσι: Γιαυτό στον Δεκέμβρη του 1944, κέρδισε η Μεγ. Βρετανία και η αποικιοκρατία, την Ελλάδα και την πιθανότητα αληθινής ανεξάρτητης Δημοκρατίας.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 13/12/2010

  14. Αλήθεια Ομέρ, εσύ σαν αριστερός πιστεύεις με το ΚΚΕ στο τιμόνι της χώρας θα είχαμε αληθινή και ανεξάρτητη Δημοκρατία;

    Εγώ πιστεύω ότι θα είμασταν κάτι μεταξύ Αλβανίας του Χότζα και Βουλγαρίας του Δημητρώφ, και φυσικά μια Ελλάδα μέχρι τον Όλυμπο μιας και η Μακεδονία θα είχε παραχωρηθεί στην ομοσπονδία του Τίτο.

    Σχόλιο από akritas | 13/12/2010

  15. To ζήτημα δεν είναι έτσι όπως το βάζεις. Το ΚΚΕ εκείνη τη στιγμή δεν ήθελε την κατάκτηση της εξουσίας. Αυτό το είχε αποδείξει υπογράφοντας τις συμφωνίες της Καζέρτας και του Λιβάνου όταν επέλεγε τους συμμάχους αντί του Τίτο και του Βαλκανικού στρατηγείου.

    Το ότι στη διάρκεια της Κατοχής προετοιμαζόταν για μετά και ότι του περνούσε η ιδέα της κατάκτησης της εξουσίας ήταν πολύ φυσικό. Το αντίθετο θα ήταν αφύσικο.

    Το θέμα είναι τι έγινε, πώς σύρθηκε στην εγγλέζικη παγίδα και γιατί παρέδωσε την υπόλοιπη Ελλάδα στους Βρετανούς, αντι να την κρατήσει και να την ανταλλάξει με μια ουσιαστική αστική δημοκρατία.

    Επίσης εκ των υστέρων δεν μπορούμε να κρίνουμε το παρελθόν. Είναι γνωστό το υπαρξιακό ερώτημα: Τί θα γινόταν άραγε εάν η γιαγιά του Γιωργάκη ή του Καραμανλή ήταν ποδήλατο;

    Αυτό που λες περί Βόρειας και Νότιας Ελλάδας, αν θέλουμε να μιλήσουμε επί χάρτου υποθετικά και αυθαίρετα, πάλι τίποτα δεν θα γινόταν από τα κινδυνολογικά που αναφερεις. Απλώς θα υπήρχε μια Νότια Ελλάδα προτεκτοράτο των Αμερικανών και μια Βόρεια Ελλάδα, προτεκτοράτο της ΕΣΣΔ σαν τη Βουλγαρία, όπου θα κυριαρχούσαν οι Έλληνες τόσο πληθυσμιακά όσο και ως κομμουνιστές στους μηχανισμούς και θα είχαν εξαλείψει μέσω της φυσικής εξόντωσης των φορέων του κάθε ίχνος μακεδονισμού -λόγω της αντίθεσης ΕΣΣΔ-Γιουγκοσλαβίας.

    Επίσης στη κομμουνιστική Βόρεια Ελλάδα:

    α) θα είχε αναπτυχθεί στο έπακρο η προσφυγική μνήμη και ο αλυτρωτισμός ενάντια στην φιλοδυτική Τουρκία και
    β) θα είχε αφομοιωθεί ή εκδιωχθεί η μουσουλμανική μειονότητα, αφού πρώτα είχε διασπαστεί στα εξ ων συνετέθη…

    Και αν νομίζεις ότι θα υπήρχε μεγαλύτερη βουλγαρική διείσδυση στην ελληνική Μακεδονία στους σλαβόφωνους πληθυσμούς, το ίδιο θα είχε συμβεί και εις βάρος της Βουλγαρίας με τους Έλληνες στην Ανατολική Ρωμυλία (Βόρεια Θράκη) όπου ακόμα υπήρχαν ελληνικές εστίες που δεν είχαν γίνει πρόσφυγες και οι ανατολικορωμυλιώτες θα επιδίωκαν να επιστρέψουν στα πατρικά τους εδάφη.

    Το σενάριο που σου αναπτύσσω είναι πολύ πιο ρεαλιστικό, απ’ ότι τα δικά σας καταστροφολογικά.

    Ομέρ

    ———————

    Υ.Γ. Βρε Ακρίτας, από τις τόσες φωτογραφίες που βάλαμε δεν σούκανε καμιά εντύπωση;

    -Ούτε οι Έλληνες των Εξαρχείων με την ελληνική σημαία να διαδηλώνουν και να διεκδικούν ελευθερία και δημοκρατία από τους νέους Βρετανούς κατακτητές
    -Ούτε οι οπλισμένοι Έλληνες στα οδοφράγματα
    -Ούτε οι Βρετανοί σκοπευτές στην Αθήνα να σημαδεύουν ελληνόπουλα
    -Ούτε οι συλληφθέντες Έλληνες από τους Βρετανούς,
    -Ούτε τα βρετανικά τανκς στους αθηναίκούς δρόμους ή τα καμμένα ελληνικά σπίτια
    -Ούτε ο ελασίτης, κομμουνιστής Αν. Πανταζίδης, με τη στολή μακεδονομάχου στην Σαμψούντα του Πόντου πριν την προσφυγιά;

    Μα τι σόι εθνικώς φρονούντες είστε, τέλος πάντων 😉

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 13/12/2010

  16. Ο «Ακρίτας» γράφει σε διάφορα blogs/forums ότι ο ΕΔΕΣ δεν συνεργάστηκε με τους ΝΑΖΙ όπως απέδειξε ο Χ.Φλάισερ και ο αντι-κομμουνιστής H.F.Meyer και παραδέκτηκε ο δεξιός συν-συγγραφέας του «άλλοι καπετάνιοι» Τζούκας.

    Ο ίδιος ο «Ακρίτας» αμφισβητεί τις έρευνες τους και τους κατηγορεί για «συκοφαντια» ή «χρηματισμό για προπαγάνδα»

    Νομίζω ότι ένα τέτοιο άτομο που μοιάζει σε «λογική» με τους «αρνητές του Ολοκαυτώματος» δεν έχει ούτε κατ’ελάχιστο το κύρος για σοβαρή συζήτηση έστω και στα πλαίσια των διαδικτυακών φόρα.

    Ότι βλακείες και να γραφτούν για το σχέδιο του Μακρίδη του 43 το οποίο
    α)Χάθηκε
    β)Δεν εφαρμόστηκε στα Δεκεμβριανά
    γ)Η εξουσία ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ Π Ρ Ι Ν τα Δεκεμβριανά

    Δεν αποσιωπούνε το ερώτημα για το ποιόν ατόμων που παραπέμπουν ευθέως στο αντικομμουνιστικό συρφετό της ΜεταΒαρκιζιανής εποχής και έχουν νεκραναστηθεί στο Διαδίκτυο.

    Σχόλιο από κκ | 14/12/2010

  17. 1ας, μακάρι να μην είχε κανένας Έλληνας εμμονή να κάνει εμφύλιο, αλλά τα λόγια του Πυρομάγλου όμως άλλα είπαν, και δυστυχώς, είναι αλήθεια αυτά που είπαν. Δες το παρακάτων σχόλιο από περσινή ανάρτηση σε αυτό το ιστολόγιο, στο ίδιο θέμα:

    Λάβε υπόψη σου ένα εντυπωσιακό στοιχείο που δημοσίευσε ο ίδιος ο Πυρομάγλου, υπαρχηγός του Ζέρβα στον ΕΔΕΣ, στο περιοδικό που εξέδιδε υπό τον τίτλο “Ιστορική Επιθεώρηση”. Ότι κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων στη Μέση Ανατολή που κατάληξε στη Συμφωνία του Λιβάνου, τον πλησίασε ο Γεώργιος Παπανδρέου από την ελληνική Κυβέρνηση που έδρευε στη Μέση Ανατολή και τον ρώτησε: “Μπορεί ο ΕΔΕΣ να διαλύσει τον ΕΛΑΣ;” Η απάντηση του Πυρομάγλου ηταν “Μα κ. πρόεδρε τώρα βρισκόμαστε σε πόλεμο με τους Γερμανούς οπότε είναι απαράδεκτη κάθε τέτοια σκέψη,αλλά και η ισορροπία δυνάμεων δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο.”

    Τότε ο Παπανδρέου του απάντησε: “Καλά τότε θα βρω άλλο τρόπο να τους διαλύσω”. “Ποιός θα είναι αυτός ο τρόπος;” ρώτησε ο Πυρομάγλου. “Οι Βρετανοί” απάντησε ο Γ. Παπανδρέου.

    Η μαρτυρία είναι αδιαμφισβήτητη και προέρχεται από τους κύκλους των “νικητών”. Τα συμπεράσματα είναι προφανή!

    Αυτό το σχόλιο το άφησε ο Μ-π.
    Μας αρέσει δεν μας αρέσει, ο γέρος ήταν εχθρός των πάντων σε όλη του της ζωή. Με κανέναν δεν έκανε χωρίο. Με όλους ματώθηκε. Με όλους φαγώθηκε.

    Σχόλιο από Σιδηρούντιος | 14/12/2010

  18. κκ ποτέ δεν άλλαξα το διαδικτυακό μου όνομα εδώ και 6 χρόνια, ενώ είμαι μπλόγκερ εδώ και 5 χρόνια, με δικά μου blogs εδώ και 4 χρόνια,
    εσύ ποιος είσαι;

    Επίσης σε ότι αφορά τον ΕΔΕΣ, φυσικά και υποστηρίζω ότι δεν συνεργάστηκε με τους Ναζί,
    επίσης οι πηγές που φέρνεις, ο μεν Φλάισερ τα αναθεώρησε στην Ιστορία του Ελλληνικού Έθνους το 2000, ο δε Τζούκας, ποτέ δεν μίλησε για συνεργασία.
    Πλέον όλοι μιλάνε για επαφές του ΕΔΕΣ και των Ναζί, τις οποίες ο ίδιος ο ΕΔΕΣ τις παραδέχτηκε. Καλό είναι κκ να διαβάσεις Γρηγοριάδη μπας και ξεστραβωθείς από τις κομμουνιστικές σου παρωπίδες.

    Όσο για τις προσωπικές προσβολές, στις επιστρέφω, με κοκοβιούς και ψεύτες, κάθε διάλογος είναι ανευ ουσίας.
    Κατάλαβες Κούλη;

    Σχόλιο από akritas | 14/12/2010

  19. Από την περηφάνια του «ονόματος» φτάσαμε στην περηφάνια του «e-ονόματος».

    Αν είχε την όποια αξία η μομφή σου θα ήταν η ανωνυμία και όχι η e-ανωνυμία.Τώρα απλά είναι μια φαιδρή κατάσταση,οπου ο εικονικός κόσμος συγχέεται με τον πραγματικό.
    Πράγμα αντιληπτό για αρκετούς που έχουνε κτίσει την αξιοπρέπεια τους στα φόρα.

    Για να τελειώνουμε με τους στην Ελλάδα «νεο-αρνητές του «Ολοκαυτώματος»».
    Ο Τζούκας(συν-συγγραφέας του «άλλοι καπετάνιοι) παραπέμπει στο μνημιώδες έργο του Φλάισερ
    .
    http://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=51&t=188502&start=0
    Όποιος έχει όρεξη το διαβάζει και βλέπει που συμφωνεί ο δεξιός κοινωνιολόγος μελετητής του ΕΔΕΣ.
    Οπώς επίσης και το βιβλίο του αντικομμουνιστή Meyer(που τον βρίζει ο «Ακριτας» ως…έμπορο)που μιλάει ξεκάθαρα και αναλυτικά για τον Δωσιλογισμό του ΕΔΕΣ.

    Οι Φαιδρότητες περί αναθεώρησης του Φλάισερ,και περί Γρηγοριάδη είναι για να κοροιδεύουν τους αφελείς.

    Σχόλιο από κκ | 14/12/2010

  20. Είδες που είσαι ψεύτης Κούλη….

    http://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=51&t=190505&start=210#p3114055

    Σχόλιο από akritas | 14/12/2010

  21. Πέρα από (μερικούς ούτε καν όλους) πρώην ΕΔΕΣίτες,και μερικούς «e-αξιοπρεπείς» ουδείς αμφισβητεί τους Ιστορικούς που έγραψα.

    Στο έργο «Εχθρός εντός των τειχών
    Όψεις του δωσιλογισμού στην Ελλάδα της Κατοχής»
    σελ 197
    http://www.perizitito.gr/product.php?productid=28864

    Ο δεξιός συνεργάτης του Στάθη Καλύβα Τζούκας γράφει ξεκάθαρα ότι ο Φλάισερ που μιλάει για τον «ημι-δωσιλογισμό» του ΕΔΕΣ αποτελεί τη καλύτερη πηγή για τις σχέσεις των οργανώσεων με τον κατακτητή.

    Φυσικά ο Τζούκας στο «Άλλοι Καπετάνιοι» δεν είχε το θάρρος να το γράψει καθότι αυτό το βιβλίο προφανώς απευθύνεται στο ακροδεξιό/δεξιό κοινό που ζει με Ιστορικά ταμπού.

    Τώρα μου είναι αδιάφορος ο «Κούλης» ο «Μπούλης» και ο «Σούλης» και το τι γράψανε.

    Τα δεδομένα δόθηκαν,όλοι οι Ιστορικοί(αριστεροί-
    δεξιοίς,ξένοι ντοπιοι) έχουνε γράψει για τις σχέσεις του ΕΔΕΣ.

    Από εκεί και πέρα,οι «αρνητές του Ολοκαυτώματος» δεν μπορουν να πεισθούν με τίποτα.

    Αυτά τα γράφω για τους φίλους αριστερούς Πόντιους που ενδεχομένως να θεωρούν μερικούς «νεκραναστημένους αντικομμουνιστές» ως δήθεν σοβαρούς και αντικειμενικούς δεξιούς.

    Σχόλιο από κκ | 14/12/2010

  22. Κούλη, το ποιος είμαι, το ξέρουν οι διαχειριστές του παρόντος blog,
    το ποιος είσαι εσύ δεν ξέρουν.

    Σχόλιο από akritas | 14/12/2010

  23. Και κάτι ακόμα Κούλη,
    ανέφερε ή έγραψα πουθενά ότι δεν αναγνωρίζω το Ολοκαύτωμα των Εβραίων;

    Σε ρωτάω, για να καταλάβουν πόσο ……. και ……περσόνα είσαι.
    ——————————–
    akrita
    προσωπικοί χαρακτηρισμοί απαγορεύονται ως γνωστόν…
    mumul

    Σχόλιο από akritas | 14/12/2010

  24. mumul εάν θέλεις τους «κούληδες» στο blog σου, τότε να αποχωρήσω,
    ξέρεις η συκοφαντία έχει και ένα όριο.

    Σχόλιο από akritas | 14/12/2010

  25. Αν επιθυμούν οι διαχειριστές του παρόντος blog,μπορώ ευχαρίστως να συναντηθώ μαζί τους καθώς και με όποιον άλλον επιθυμεί να με γνωρίσει.Δεν είπα πουθενά ότι ο «Ακρίτας» δεν αναγνωρίζει το Ολοκαύτωμα.
    Έγραψα ότι είναι οι στην Ελλάδα «αρνητές του Ολοκαυτώματος» με την εννοια της αντιεπιστημονικής προπαγανδιστικής σχολής του Διαδικτύου που έχουν ανοίξει εδώ και χρόνια.
    Τα εισαγωγικά που έβαλα νομίζω το αποδεικνύουν ξεκάθαρα αυτό.
    Αν υπήρξε κάποια λάθος ανάγνωση-αν και νομίζω ότι δεν φταίω για αυτό-ζητώ συγγνώμη.
    Επίσης μου είναι αδιάφορο αν θα αποχωρήσει ο Ακρίτας.Το θέμα για εμένα είναι να καταδείξω την επιπλαστή επιστημονικότητα που συκοφαντεί με τέτοια ευκολία Ιστορικούς και θίγεται από τον αντίλογο.

    Σχόλιο από κκ | 14/12/2010

  26. Εμείς μόνο θέλουμε να συζητάτε με στοιχεία σεβόμενοι τον έχοντα αντίθετη άποψη και να αποφεύγετε τις ύβρεις.

    Οι αναγώστες που επιμένουν να διαβάζουν αυτά τα σχόλια, να είστε σίγουροι ότι έχουν το απαιτούμενο κριτήριο.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 16/12/2010

  27. Αγαπητέ «Ομέρ»,
    Δεν έβρισα τίποτα και κανέναν,αντίθετα έγινα αποδέκτης ύβρεων.Ο λόγος της παρέμβασης μου έγινε ώστε οι Πόντιοι φίλοι αριστεροί και δεξιοί να γνωρίσουν το ποιόν του «Ακρίτα» και του blog του,που χρησιμοποιεί την ίδια «μεθοδολογία» με τους «Αρνητές του Ολοκαυτώματος».Δεν είναι τυχαίο ότι παραπέμπει στον Σόλωνα Γρηγοριάδη και την Ιστορία του(διαβάστε τον πρόλογο του Μαργαρίτη στην Ιστορία του),αφού αρνείται την πρόοδο στις επιστήμες προς όφελος των ιδεοληψιών του.Την ίδια στιγμή που δεξιοί Επιστήμονες(π.χ Τζούκας,Καλύβας) αναγνωρίζουν την σπουδαιότητα του έργου του Χ.Φλάισερ.

    Προσοχή λοιπόν στο οτιδήποτε διαβάζετε από το κύριο «Ακρίτα» και το blog του!

    Σχόλιο από κκ | 16/12/2010

  28. Στάλιν: «Οι Ελληνες έκαναν μια ανοησία»

    Τι αποκαλύπτει το ημερολόγιο του Γκεόργκι Δημητρόφ για τα Δεκεμβριανά του 1944, για την αποχή του KKE από τις εκλογές του 1946 και για τον Εμφύλιο

    H σοβιετική ηγεσία – ο Στάλιν προσωπικώς – ήταν αντίθετη στο «δεύτερο αντάρτικο» στην Ελλάδα, όπως ήταν αντίθετη στην αποχή που κήρυξε το KKE στις εκλογές του 1946 και στην παραίτηση των υπουργών του EAM-KKE από την κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Γεωργίου Παπανδρέου, η οποία απετέλεσε την αφετηρία των Δεκεμβριανών.

    Δεν είναι η πρώτη φορά που αναφέρονται αυτά, αλλά τώρα επιβεβαιώνονται με τρόπο σαφή και επιγραμματικό από μια απολύτως έγκυρη πηγή. Από τον Γκεόργκι Δημητρώφ, γραμματέα της Κομιντέρν (1936-1943), του συντονιστικού οργάνου των κομμουνιστικών κομμάτων εκείνης της εποχής και εκ των «εμπίστων και προσφιλών» συνεργατών του Στάλιν ως τον θάνατό του, τον Ιούνιο του 1949. Τελευταία κυκλοφόρησαν σελίδες από το Ημερολόγιό του (*), στο οποίο αποσπασματικά αναφέρονται συναντήσεις του με στελέχη του KKE στη διάρκεια της Κατοχής και αργότερα, εκτιμήσεις του ίδιου του Στάλιν και της σοβιετικής ηγεσίας για την τύχη του δεύτερου αντάρτικου και για την πολιτική της ηγεσίας του KKE. Από τα γραφόμενα του Δημητρόφ προκύπτει ότι όλη η τακτική και πολιτική του KKE ήταν λαθεμένη, κατά την άποψη των Σοβιετικών και του συγγραφέα, οι οποίοι επανειλημμένα υπέδειξαν στους έλληνες συντρόφους τους λάθη και άστοχες ενέργειές τους.

    Αργά το απόγευμα της 2ας Σεπτεμβρίου 1946 ο Δημητρόφ επισκέπτεται τον Στάλιν στο Κρεμλίνο και, παρουσία των Μολότοφ, Ζντάνοφ, Μπέρια, Μικογιάν και Μαλένκοφ, συζητούν τα άμεσα προβλήματα της μεταπολεμικής Ευρώπης. Γράφει ο Δημητρόφ στο Ημερολόγιό του: «… Σχετικά με την τακτική του ελληνικού Κομμουνιστικού Κόμματος ο Στάλιν υπογράμμισε το γεγονός ότι οι έλληνες κομμουνιστές έκαναν λάθος προηγουμένως μποϊκοτάροντας τις βουλευτικές εκλογές. Το μποϊκοτάζ έχει έννοια όταν έχει ως αποτέλεσμα την αποτυχία των εκλογών. Διαφορετικά, είναι ανοησία, είπε». Ηταν όμως ενημερωμένος ο Δημητρόφ για τις εκλογές στην Ελλάδα. Στις 2 Απριλίου 1946 τον «επισκέφθηκε ο Ζαχαριάδης. Μας ενημέρωσε για την κατάσταση στην Ελλάδα σχετικά με τις εκλογές και σχετικά με το κόμμα και το EAM» γράφει.

    Στις 10 Ιανουαρίου 1945 ο Στάλιν τηλεφωνεί στον Δημητρόφ και τον ενημερώνει για τη συζήτηση που είχε με μια γιουγκοσλαβική αντιπροσωπεία γύρω από τα Βαλκάνια και τα εθνικά, συνοριακά και κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Στην Ελλάδα οι ένοπλες δυνάμεις του EAM-ΕΛΑΣ έχουν υποχωρήσει από την Αθήνα. Ο Στάλιν λέει, «…(τους) συμβούλευσα να μην αρχίσουν αυτόν τον πόλεμο στην Ελλάδα. Οι άνθρωποι του ΕΛΑΣ δεν έπρεπε να παραιτηθούν από την κυβέρνηση Παπανδρέου. Εκαναν κάτι πέραν των δυνάμεών τους. Είναι προφανές ότι υπολόγιζαν ότι ο Ερυθρός Στρατός θα κατέβαινε στο Αιγαίο. Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι τέτοιο. Ούτε μπορούμε να στείλουμε τον στρατό μας στην Ελλάδα. Οι Ελληνες έκαναν μια ανοησία». Οπως γράφει ο Δημητρόφ στις 8 και 9 Δεκεμβρίου 1944, δηλαδή τέσσερις μόνο ημέρες μετά τις πρώτες μάχες στο κέντρο της Αθήνας, «έστειλα στον Μολότοφ ένα ερώτημα του Πέτρου Ρούσου, μέλους του πολιτικού γραφείου του ελληνικού Κομμουνιστικού Κόμματος, ο οποίος έφθασε προ ημερών στη Σόφια για να θέσει το ερώτημα στο βουλγαρικό KK: είναι δυνατόν να παρασχεθεί βοήθεια στο ελληνικό KK για να αντιμετωπίσει την ένοπλη επέμβαση της Αγγλίας; Πληροφόρησα τη Σόφια ότι υπό τις παρούσες συνθήκες οι έλληνες φίλοι μας δεν θα πρέπει να υπολογίζουν σε ενεργό επέμβαση και βοήθεια από εδώ. Επίσης συμβούλευσα το βουλγαρικό KK να μην εμπλακεί άμεσα στο ξεκίνημα του εσωτερικού αγώνα στην Ελλάδα».

    «Οχι» είχαν διαμηνύσει οι Σοβιετικοί στην ηγεσία του KKE και στις αρχές του δεύτερου αντάρτικου. Γράφει ο Δημητρόφ στις 9 Φεβρουαρίου 1946: «Ελαβα απάντηση από τον Αλεξέιεφ (Μολότοφ) στο ερώτημα που έθεσαν οι έλληνες σύντροφοι – να ετοιμάζονται για ένοπλη εξέγερση εναντίον του αντιδραστικού μοναρχικού καθεστώτος ή να οργανωθούν για αυτοάμυνα με παράλληλη πολιτική κινητοποίηση των λαϊκών μαζών. Υποδείξαμε το δεύτερο». Πάντως, ενωρίτερα, όπως γράφει στις 28 Νοεμβρίου 1945, «ο σύντροφος Μοσέτοφ έφερε από τη Μόσχα 100.000 δολάρια για τους έλληνες συντρόφους». Ο ίδιος ο Δημητρόφ, όπως γράφει στις 8 Σεπτεμβρίου 1945, έστειλε την επομένη «έναν ταχυδρόμο στη Σόφια, τον οποίο συνοδεύει ο Μπασκάλοφ, που θα φέρει στον Κοστόφ 75.000 δολάρια να τα δώσει στον Ζαχαριάδη ως βοήθεια στο Κομμουνιστικό Κόμμα». Αργότερα, όταν ο Δημοκρατικός Στρατός ήταν πλέον γεγονός, το πολιτικό και στρατιωτικό πρόβλημα της Βαλκανικής είναι αντικείμενο συζήτησης της σοβιετικής ηγεσίας στο Κρεμλίνο υπό τον Στάλιν και λαμβάνονται αποφάσεις. Ευθύνες καταλογίζονται στη Γιουγκοσλαβία και στη Βουλγαρία για τη σύναψη στρατιωτικής συμφωνίας – την οποία φαίνεται η Μόσχα αγνοούσε – η οποία, πέραν των άλλων, «διευκόλυνε τη δράση των αντιδραστικών αγγλοαμερικανικών στοιχείων, προσφέροντάς τους πρόσθετες δικαιολογίες για να εντείνουν τη στρατιωτική τους επέμβαση στα ελληνικά και στα τουρκικά πράγματα…» γράφει ο Δημητρόφ στις 12 Αυγούστου 1947. Τα ίδια είχε επισημάνει προσωπικώς ο Στάλιν στον Δημητρόφ όταν συναντήθηκαν στην «ντάτσα» του πρώτου τέσσερις ημέρες ενωρίτερα. «Οι Αμερικανοί και οι Αγγλοι θα εκμεταλλευθούν (τη συμφωνία) για να αυξήσουν τη στρατιωτική βοήθειά τους στην Ελλάδα και στην Τουρκία».

    Την πρώτη εβδομάδα του Φεβρουαρίου 1948 στο Κρεμλίνο, παρουσία όλης σχεδόν της σοβιετικής ηγεσίας, γιουγκοσλάβων κομμουνιστών και του Δημητρόφ, γίνεται μια σε βάθος επισκόπηση της κατάστασης στην Ανατολική Ευρώπη και ιδιαίτερα στη Βαλκανική. Επισημαίνεται ότι ο Δημητρόφ «χωρίς να έχει επίσημη εξουσιοδότηση» υποστήριξε σε διεθνή συγκέντρωση στελεχών την ιδέα της «ομοσπονδοποίησης» της περιοχής με την ένταξη στο ομοσπονδιακό σχήμα της Πολωνίας, της Τσεχοσλοβακίας και της Ελλάδας. Ο Στάλιν το χαρακτήρισε «κατά βάση λάθος και από τακτικής πλευράς πολύ επώδυνο. Ολα αυτά διευκολύνουν τη δουλειά των ιδρυτών του Δυτικού συνασπισμού και δεν μπορούμε να αγνοήσουμε αυτό το γεγονός» γράφει στο Ημερολόγιό του ο Δημητρόφ (10/2/1948). Ο Στάλιν όμως έχει να πει και κάτι άλλο: «Οταν ο Δημητρόφ ή ο Τίτο μιλούν για κάποιες τρίτες χώρες, όλοι πιστεύουν ότι αυτά που λένε προέρχονται από τη Σοβιετική Ενωση».

    H συζήτηση ζωηρεύει. Ο Μολότοφ, γράφει ο Δημητρόφ, «νομίζει ότι δεν πρέπει να επαναληφθούν τέτοια πράγματα». Και συνεχίζει ο σοβιετικός υπουργός: «Εντελώς τυχαία πληροφορηθήκαμε στο τέλος Ιανουαρίου ότι μια γιουγκοσλαβική μεραρχία πρόκειται να εισέλθει στην Αλβανία, στα ελληνοαλβανικά σύνορα, για να εμποδίσει οποιαδήποτε επίθεση των Αγγλοαμερικανών από την ελληνική πλευρά. Οι γιουγκοσλάβοι σύντροφοι δεν μας ενημέρωσαν προηγουμένως (…), οι Αλβανοί λέγουν ότι τους διαβεβαίωσαν ότι αυτό γίνεται με δική μας συγκατάθεση». Τον λόγο παίρνει κατόπιν ο Στάλιν, ο οποίος επανέρχεται στο ζήτημα της βαλκανικής ομοσπονδίας, το οποίο «ασφαλώς (…) παρέχει πολεμοφόδια στα αντιδραστικά στοιχεία της Αμερικής για να πείσουν την κοινή γνώμη ότι η Αμερική δεν κάνει ό,τι πρέπει για τον Δυτικό συνασπισμό, αφού ήδη υπάρχει (συνασπισμός) στα Βαλκάνια». H συζήτηση περνά κατόπιν στις «απειλές» που αντιμετωπίζει η περιοχή και, αιφνιδίως, ο Στάλιν ρωτά τον Γιουγκοσλάβο Καρντέλ: «Αν οι έλληνες αντάρτες ηττηθούν θα κάνετε πόλεμο;». «Οχι» απαντά ο Καρντέλ.

    H συνέχεια, όπως τη δίνει ο Δημητρόφ: «Στάλιν. Στηρίζω τα συμπεράσματά μου σε ανάλυση των πιθανοτήτων που έχουν οι αντάρτες και οι αντίπαλοί τους. Τελευταία άρχισα να αμφιβάλλω ότι οι αντάρτες μπορούσαν να νικήσουν. Και αν δεν είμαστε σίγουροι πως οι αντάρτες θα νικήσουν, τότε το αντάρτικο πρέπει να περισταλεί. Οι Αμερικανοί και οι Αγγλοι έχουν πολύ σοβαρά συμφέροντα στη Μεσόγειο. Θέλουν να έχουν βάσεις στην Ελλάδα. Θα χρησιμοποιήσουν κάθε δυνατό μέσο για να υποστηρίξουν την κυβέρνηση που θα τους υπακούει. Πρόκειται για διεθνές ζήτημα μεγάλης σημασίας. Αν το αντάρτικο κίνημα ανασταλεί δεν θα έχουν δικαιολογία να επιτεθούν (στη Γιουγκοσλαβία). Δεν είναι πολύ εύκολο να αρχίσουν τώρα που δεν έχουν το πρόσχημα ότι οργανώνει τον εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα». Και απευθυνόμενος στον Καρντέλ: «Αν όμως πιστεύετε πως οι αντάρτες έχουν πολλές πιθανότητες να νικήσουν, αλλάζει το πράγμα. Πάντως εγώ έχω κάποιες αμφιβολίες γι’ αυτό».

    Σε ένα σημείο ο Βούλγαρος Κοστόφ ρωτά: «Θα αφήσουν οι Αμερικανοί να κερδίσουν οι αντάρτες;» Στάλιν: «Κανένας δεν θα τους ρωτήσει. Αν έχουν αρκετές δυνάμεις να νικήσουν και αν υπάρχουν άνθρωποι ικανοί να κινητοποιήσουν αυτές τις δυνάμεις, τότε ο αγώνας θα πρέπει να συνεχιστεί. Αλλά ας μη θεωρηθεί πως, αν δεν έρθουν βολικά τα πράγματα στην Ελλάδα, χάθηκε το παν. Οι γειτονικές της χώρες όμως πρέπει να είναι οι τελευταίες που θα αναγνωρίσουν την κυβέρνηση του στρατηγού Μάρκου. Αφήστε τους άλλους να είναι πρώτοι».

    * The Diary of Georgi Dimitrov (1933-1949), Yale University Press, 2003, σελ. 497.

    Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=114&artid=153806&dt=14/09/2003#ixzz18Gvaozsb

    Σχόλιο από Κιλκισιώτης | 16/12/2010

  29. Αν και δεν γνώρισα τον παππού μου (πέθανε 6 χρόνια πριν γεννηθώ) συγκινήθηκα με τη θέα των φωτογραφιών και των σχολίων. Παρά το οτι εγώ είμαι που σκάναρα και ανάρτησα, δάκρυσα, όπως δακρύζω και όταν διαβάζω ιστορίες για τους «ανώνυμους» που θυσίασαν οικογένεια, νιάτα, σπουδές, όνειρα, φιλοδοξίες, για ιδέες και ιδανικά.
    Τάσος Πανταζίδης

    Σχόλιο από Τάσος Πανταζίδης | 16/12/2010

  30. Σχόλιο από К | 21/05/2011

  31. μας συνεκινήσατε

    χρονιάρες ημέρες

    Σχόλιο από akrat | 26/12/2013

  32. Δεκεμβριανά: 3-12-1944, η αρχή του 2ου γύρου του εμφυλίου πολέμου.

    Γύρω στις 11 παρά τέταρτο το πρωί, το πρώτο κύμα διαδηλωτών, από την πλευρά του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτου και την Πλατεία Συντάγματος, έφτασε έξω από το κτίριο της Αστυνομικής Διευθύνσεως, στη γωνία Πανεπιστημίου και Βασιλίσσης Σοφίας. Η ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε στο σημείο αυτό δεν ήταν παρά το αποτέλεσμα του κλίματος που υπέφωσκε από καιρό. Οι διαδηλωτές του ΕΑΜ βρήκαν μπροστά τους, τους αστυφύλακες, που στα μάτια τους δεν ήταν τίποτε άλλο παρά «φασίστες» αποφασισμένοι να φράξουν την ειρηνική πορεία του λαού… Το γεγονός ότι η ηγεσία των επαίρετο για τη βαθύτατη δικτύωση του ΕΑΜ μέσα στις τάξεις της Αστυνομίας, δεν ήταν κάτι που μπορούσε να δράσει ανασταλτικώς. Την ώρα εκείνη το πρώτο κύμα, η πρωτοπορεία του συλλαλητηρίου, ήταν μεθυσμένο από τον ενθουσιασμό της νέας αυτής επιβλητικής εκδηλώσεως του λαού. Το ΕΑΜ και το ΚΚΕ είχαν και πάλι κατισχύσει στους δρόμους της Αθήνας και οι απέναντι τους αστυφύλακες του Παπανδρέου δεν μπορούσαν πια να εφαρμόσουν την απαγόρευση… Από τη δική τους πλευρά, οι απλοί αστυφύλακες βλέπαν το αγριεμένο πλήθος με εύλογη ανησυχία αν όχι πανικό. Λίγο πιο πριν, είχαν μεταφερθεί στην Αστυνομική Διεύθυνση συνάδελφοί τους τραυματισμένοι από τις μικροσυγκρούσεις στις παρυφές του συλλαλητηρίου. Σε μερικούς μέσα στο κτίριο δημιουργήθηκε η αγωνία μήπως η όλη ιστορία καταλήξει σε λυντσάρισμά τους. Λίγο πιο πριν επίσης, μια ομάδα 15-20 ενόπλων αστυφυλάκων είχε εξέλθει απ’ το κτίριο κι έλαβε θέσεις κατά μήκος του τοίχου , στο βόρειο τμήμα του Μνημείου του Αγνώστου. Οι ακροβολισμένοι αυτοί άνδρες βρέθηκαν έτσι σχεδόν σε άμεση επαφή με το κύμα των διαδηλωτών και μάλιστα αυτοί που βρίσκονταν στο χαμηλότερο μέρος του τοίχου μπορούσαν να βλέπουν τους διαδηλωτές που προχωρούσαν… Ωστόσο, ακόμα και όταν οι πρώτες ομάδες απείχαν μόλις τριάντα μέτρα, είχαν τα όπλα τους ανηρτημένα και η όψη τους πρόδινε μάλλον πανικό παρά αποφασιστικότητα. Την κρίσιμη εκείνη στιγμή ένας άνδρας εν στολή, αλλά όχι αστυνομικός, βγήκε τρέχοντας από το κτίριο της Αστυνομικής Διευθύνσεως και φώναξε στους ακροβολισμένους αστυφύλακες «πυροβολείστε τους παλιανθρώπους». Ο ίδιος γονάτισε στο άκρο του τοίχου και άνοιξε πρώτος πυρ εναντίον των διαδηλωτών. Και τότε μόνο αποφάσισαν και οι ακροβολισμένοι άνδρες να πυροβολήσουν… Τα πλήθη κατελήφθησαν εξ απίνης… Το πρώτο κύμα θα πρέπει να ήταν γύρω στους εξακόσιους ανθρώπους, άνδρες, γυναίκες ακόμα και παιδιά. Με τους πρώτους πυροβολισμούς διαδηλωτές, πανώ και σημαίες οριζοντιώθηκαν «… ωσάν να είχαν θερισθεί από ένα δρεπάνι…». Μερικοί άρχισαν να τρέχουν προς τα πίσω αναζητώντας καταφύγιο πίσω από τοίχους και δένδρα. Όταν σταμάτησαν οι πυροβολισμοί κάπου 12-15 σώματα έκειντο ακίνητα… Απ’ αυτά επτά τουλάχιστον ήταν νεκροί. Έτσι περιγράφει τη σύγκρουση ο Αμερικανός Μακ Νήλ7, ο οποίος συμπεραίνει ότι οι πλείστοι των αστυνομικών θα πρέπει να χρησιμοποίησαν άσφαιρα πυρά, αλλιώς θα έβρισκαν τον θάνατο τουλάχιστον εκατό άτομα! Δεν αποκλείει δε αυτοί που χτυπήθηκαν να επλήγησαν από ένα και μόνο όπλο, την «καραμπίνα» του μυστηριώδους ένστολου αξιωματικού που έδωσε τη διαταγή και άνοιξε πρώτος πυρ «στο ψαχνό»…

    Η ανωτέρω περιγραφή ανήκει, σχεδόν εξ ολοκλήρου, στον Μακ Νήλ και συμπίπτει σε πλείστα σημεία με την περιγραφή ενός αυτόπτου Βρετανού, του γνωστού Μπάιφορντ-Τζόουνς (BYFORD JONES) που βρισκόταν έξω από το ζαχαροπλαστείο του ΓΙΑΝΝΑΚΗ, δίπλα στη Διεύθυνση Αστυνομίας. Όπως και με ανάλογες περιγραφές ξένων ανταποκριτών, που παρακολουθούσαν τη σύγκρουση από το ξενοδοχείο της ΜΕΓΑΛΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον από τους ιστορικούς της Αριστερός για να εδραιωθεί η άποψη, ότι η «φασιστική» Αστυνομία πυροβόλησε πρώτη εναντίον του αόπλου ΐ πλήθους. Την άποψη αυτή υποστήριξε και ο Βάσος Μαθιόπουλος, στο πλαίσιο μιας σειράς άρθρων και φωτογραφιών στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ και το ΒΗΜΑ, τον Δεκέμβριο του 1980. Στα «ντοκουμέντα» του Μαθιόπουλου παρεισέφρυσε και μια φωτογραφία, παρμένη από γερμανό πράκτορα που είχε ξεμείνει στην Αθήνα, και η οποία γράφει στη λεζάντα της: «Η Ελληνική Αστυνομία πυροβόλησε μια —εμφανώς άοπλη ομάδα οπαδών του ΕΑΜ στη Βασιλίσσης Σοφίας». Στην πραγματικότητα, η φωτογραφία δείχνει μια πολύ αραιή διαδήλωσή με σημαίες, της οποίας ένα τμήμα πορεύεται κανονικά ενώ ένα άλλο συμπλέκεται, χωρίς να διακρίνονται πουθενά οι πυροβολούντες αστυφύλακες! Προφανώς έχει ληφθεί από αλλού… Αλλά η κύρια θεωρία του Μαθιόπουλου είναι ότι με προτροπή του Τσώρτσιλ, ο στρατηγός Σκόμπυ, ο «χασάπης» των Δεκεμβριανών, ήσκησε απ’ ευθείας πίεση στον Έβερτ να χρησιμοποιήσει βία, ερήμην του Παπανδρέου. Στη θεωρία αυτή απάντησε δια του ΒΗΜΑΤΟΣ ο γιός του Έβερτ, Μιλτιάδης (παραπομπή υπ’ αρ. 2), δίνοντας μια τελείως διαφορετική εκδοχή. Ότι η σύγκρουση άρχισε, όταν άοπλοι αλλά και ένοπλοι διαδηλωτές σκαρφάλωσαν στα κιγκλιδώματα του περιβόλου της Αστυνομικής Διευθύνσεως και αφού αποκρούστηκαν πρώτα με γκλόπς άνοιξαν πρώτοι αυτοί πυρ σκοτώνοντας έναν αρχιφύλακα στην πύλη. Και τότε μόνο ο Άγγελος Έβερτ διέταξε να γίνει χρήση των όπλων. Στο ΒΗΜΑ απηύθυνε επιστολή και ο επιζών Μπαρτζιώτας, σε ένα στυλ ιδιαίτερα προκλητικό που θύμιζε τον φανατικό «Φάνη» των Δεκεμβριανών. Κατά τη δική του θεωρία, υπήρχε στην Αστυνομική Διεύθυνση ένα ειδικό τμήμα «πιστών» αστυνομικών, διότι οι αστυφύλακες ήταν στην πλειοψηφία τους Εαμίτες. Επικεφαλής του τμήματος αυτού ήταν ο Λεωνίδας Οικονομάκος, συνεργάτης του περιβόητου Μπουραντά του Μηχανοκίνητου. Σ ’ αυτόν, κατά τον Μπαρτζιώτα, έδωσε εντολή ο Έβερτ να χτυπήσει στο ψαχνό και μάλιστα τρείς φορές, διότι ακόμα και ο «πολύ αντιδραστικός» Οικονομάκος δίσταζε να πυροβολήσει…

    Αναμφισβήτητα η σύγκρουση μπροστά στην Αστυνομική Διεύθυνση υπήρξε το κύριο συμβάν στις 3 Δεκεμβρίου επισκιάζοντας άλλα επεισόδια, όπως αυτό μπροστά στην κατοικία του Παπανδρέου. Και από ένα σημαντικό αριθμό ερευνητών, θεωρήθηκε σαν απαρχή των Δεκεμβριανών. Ο ένα κλίμα έτοιμο από καιρό και αν δεν γινόταν μπροστά στην Αστυνομική Διεύθυνση ασφαλώς θα βρισκόταν κάποια ευκαιρία σε άλλο σημείο. Αν παρά ταύτα αποδεχθούμε, ότι έτσι ξεκίνησαν τα Δεκεμβριανά, απομένει να ερευνηθεί ποιές ήταν οι εκατέρωθεν ευθύνες για την αιματηρά κατάληξη του συλλαλητηρίου. Κατά τον Μακ Μίλλαν10, η θεωρία ότι η σύγκρουση της 3-12-44 είναι η αιτία των Δεκεμβριανών είναι λανθασμένη καί απλώς αποτελεί μια «βολική» ημερομηνία για να οριοθετηθεί η έναρξη της κομμουνιστικής εξεγέρσεως, που είχε προαποφασιστεί από τους Σιάντο και Ιωαννίδη, τουλάχιστον πέντε μέρες νωρίτερα. Ο Μακ Μίλλαν επιμένει, ότι υπήρχαν οπωσδήποτε ένοπλοι αντάρτες μεταξύ των διαδηλωτών και ότι στην Αστυνομία είχαν δοθεί εντολές να χρησιμοποιηθούν άσφαιρα. Και δεν αποκλείει καθό-λου την πιθανότητα, αυτός που πρώτος πυροβόλησε έξω από την Αστυνομία να ήταν «προβοκάτορας» κομμουνιστής («communist agent provocateur»). Η άποψη αυτή μοιάζει ακραία. Από την άλλη όχθη πάλι, ο Μπαρτζιώτας υποστηρίζει μια μάλλον αφελή θεωρία. Ότι το συλλαλητήριο είχε αποφασιστεί από την 1-12-44 σ ’ ένα μεγάλο ακτίφ, στα γραφεία της ΚΟΑ στην Κυψέλη. Και αφού ο ίδιος στην εισήγησή του έβγαλε το συμπέρασμα ότι «τραβάμε αναπόφευκτα για ένοπλη σύγκρουση» και αφού οι δυνάμεις του ΕΑΑΣ Αθήνας-Πειραιά τέθηκαν «επι ποδός πολέμου» αποφασίστηκε να μη συνοδεύσουν τούς διαδηλωτές ένοπλοι Ελασίτες. Αλλά η θεωρία αυτή είναι τω όντι αδύνατη. Διότι αν στις 1-12-44 ο ΕΑΑΣ τέθηκε για παν ενδεχόμενο επι ποδός πολέμου, τότε στις 3-12-44, οπότε η κατάσταση είχε εμφανώς οξυνθεί από την απαγόρευση του συλλαλητηρίου, πως άφησαν τους διαδηλωτές να κατεβούν άοπλοι ως πρόβατα επι σφαγήν. Διότι το ότι θα γίνονταν επεισόδια ήταν βέβαιο. Άλλωστε μόλις έγινε γνωστή η αιματοχυσία, ο Μπαρτζιώτας διέταξε τα «προχωρημένα τμήματα του ΕΑΑΣ να κατέβουν και να πιάσουν την οδό Σόλωνος». Που βρίσκονταν τα τμήματα αυτά; Συνεπώς αντηχεί απίθανο να μην. υπήρχαν και μερικοί ένοπλοι ανάμεσα στους διαδηλωτές.

    Τελικά, ο συγγραφέας του παρόντος(σημ. Αλέξανδρος Ζαούσης) πιστεύει, ότι:
    Πρώτον, υπήρχαν ένοπλοι άνδρες του ΕΑΑΣ, έστω και σκόρπιοι, μέσα στις μάζες του συλλαλητηρίου.
    Δεύτερον, ότι η Αστυνομία πυροβόλησε μεν, τελούσα υπό πίεση ή πρόκληση, αλλά πάντως επέδειξε έλλειψη ψυχραιμίας. Το ότι μαζί με άσφαιρα χρησιμοποίησε και ένσφαιρα πυρά καταλογίζεται εις βάρος της.
    Το ότι η ενέργεια αυτή έγινε υπό τα όμματα ξένων ανταποκριτών χρησίμευσε, τουλάχιστον την εποχή εκείνη, σαν επιχείρημα ότι η Κυβέρνηση ήρξατο χειρών αδίκων.

    ΠΗΓΗ: Αλέξανδρος Ζαούσης, Οι δύο όχθες, Παπαζήσης 1987, σελ 674-677

    http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.gr/2013/12/3-12-1944-2.html#more

    Σχόλιο από P. S. | 26/12/2013


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: