Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

ΤΑ ΡΕΤΑΛΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ…

…ΚΑΙ  Η ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Του Ακρίτα Ηλιάδη

Αξίζει να αγωνίζονται, οι εργαζόμενοι, η νεολαία, ο λαός, για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες για τους ίδιους, για να έρθει μια άλλη δίκαιη κοινωνία; Πήγαν χαμένες οι θυσίες τόσων και τόσων αγωνιστών /τριών και κομμουνιστών, όπου Γης; Έγιναν στο κυνήγι μιας ουτοπίας, μιας μεγάλης ουτοπίας; Σε αυτά τα ερωτήματα, στα οποία η αριστερά έχει απαντήσει, και μαζί τους πολλοί τίμιοι άνθρωποι, που διατηρούν έστω και ψήγματα αξιοπρέπειας και αγωνιστικότητας και που γνωρίζουν καλά, ότι δίχως  τις επαναστάσεις, το κομμουνιστικό κίνημα η ανθρωπότητα θα βρισκόταν άγνωστο πού?,

πιθανότατα οι άνθρωποι θα ήταν ένα αγελαίο πλήθος , σε αυτά, λοιπόν, τα ερωτήματα, απαντά με την επιλογή του ο γνωστός και μη εξαιρετέος Δ. Z.  (πρώην γραμματέας της Κ.Ο Πτολ/δας του ΚΚΕ και αργότερα μέλος της Κ.Ε του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ), και οι συν αυτό εσχάτως ανακαλυψάντες την Αμερική αποφάσισαν να κατέλθουν στις περιφερειακές εκλογές με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, είναι προκλητικά κατηγορηματικοί. Δεν το συζητούν καν: Όχι, δεν αξίζει να αγωνίζεται κανείς! Οι θυσίες πήγαν χαμένες! Η καλύτερη κοινωνία ήταν απλώς μια ουτοπία! Η μεγάλη ουτοπία του 20ού αιώνα!!!…

Συμπέρασμα: Καθίστε στ’ αυγά σας. Υποταχθείτε στο κατεστημένο, κι ας σας κάνει αλοιφή. Ο μόνος δρόμος είναι αυτός των τοκογλύφων του ΔΝΤ και της ΕΕ που εκφράζουν καθημερινά θετικά σχόλια και συγχαίρουν την εισπρακτική κυβερνητική εταιρεία των αχυράνθρωπων – Κούϊσλινγκς για την αποφασιστικότητά της. Το κοινοβούλιο έχει μετατραπεί σε βιομηχανία παραγωγής φοροεισπρακτικών νόμων. Κάθε είδους αναίσχυντη ληστεία νομοθετείται και νομιμοποιείται και τα θύματα μετατρέπονται σε κατηγορούμενους και οι ληστές σε δικαστές. Η ατομική ιδιοκτησία έπαψε να υπάρχει αφού έχει μετατραπεί σε ένα συνεχώς αυξανόμενο χρέος . Όσοι δεν εργάζονται φυτοζωούν και όσοι εργάζονται ληστεύονται . Η σύνταξη ουσιαστικά καταργήθηκε και η υγεία σε λίγο δεν θα υπάρχει. Την παιδεία θέλουν να την συνδέσουν με την παραγωγή αλλά την παραγωγή την ισοπέδωσαν.

-Μας μιλάνε για αυτονόητο, για αυτογνωσία, για συγκριτικά πλεονεκτήματα και για επενδύσεις και το μόνο που βλέπουμε είναι ξεπούλημα δημόσιας γης και δημόσιων οργανισμών σε ξένα χέρια με εξευτελιστικούς όρους.

-Μας μιλάνε για πράσινη ανάπτυξη και περιβάλλον και το μόνο που βλέπουμε είναι τοξική ανάπτυξη, περιβαλλοντολογικά εγκλήματα και σκουπίδια παντού. Εγκαταλειμμένοι δημόσιοι χώροι που αιμορραγούν, νοσοκομεία καταυλισμοί, σχολεία αποθήκες και αγορά στην εντατική.

-Μας μιλάνε για σπουδαίο παραγωγικό δυναμικό και το μόνο που συναντάμε είναι στρατοί ανέργων και απελπισμένους νέους.

-Μας έχουν μετατρέψει σε υποζύγια και μας μιλάνε για γερές πλάτες αφού μας θέλουν χωρίς πρόσωπο και το απελπισμένο πια βλέμμα των ανθρώπων στους δρόμους τους κάνει να αισθάνονται περήφανοι και ισχυροί. Η πιο εργατική κυβέρνηση στο να καταστρέφει ότι έχει απομείνει. Καμία πρόθεση και διάθεση δημιουργίας και ανάπτυξης αλλά απόλυτα υποταγμένη και υποτελής. Κανένα σχέδιο ,κανένα πρόγραμμα και με αποκλειστικά υπαλληλικά και λογιστικά καθήκοντα. Χωρίς κανένα σεβασμό στο Σύνταγμα, ( fast track) στους θεσμούς , στα ανθρώπινα δικαιώματα και στη Δημοκρατία μετατρέπουν τα πάντα σε κουρέλια .

Χωρίς κανένα ηθικό φραγμό προσπαθούν να φέρουν σε πέρας την ελεεινή αποστολή τους να σηκώσουν όσα λεφτά έμειναν από τις προηγούμενες ληστείες του χρηματιστηρίου , των ολυμπιακών αγώνων και των δομημένων ομολόγων. Το χειρότερο πολιτικό κατεστημένο σπέρνει την καταστροφή και είναι και περήφανο… Αν δε­χθούμε ότι η ουσία του ανθρώπου καθορί­ζεται απ’ το σύνολο των κοινωνικών του σχέσεων, τότε βλέπουμε πως η ιστορικά κα­τακτημένη ουσία εκμηδενίζεται στις σημε­ρινές αναπτυγμένες κεφαλαιοκρατικές κοι­νωνίες και «αναπληρώνεται» με τη λατρεία του ποδοσφαίρου, με τα ναρκωτικά, με την τηλεόραση και όλες τις μορφές της αλλοτριωμένης συνείδησης. Εκεί βρίσκεται και η καρδιά της συνολικής πλαστής συνείδη­σης που κυριαρχεί στο σημερινό κόσμο, η οποία ξεκινάει από το φετιχισμό του εμπο­ρεύματος και τις εμπορευματικές σχέσεις που κατανοούνται ως σχέσεις, μεταξύ πραγμάτων, ενώ είναι σχέσεις μεταξύ αν­θρώπων, από εκεί γεννιούνται τα σύννεφα σκόνης που καλύπτουν την ουσία της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής -όπως λέει ο Μαρξ- και αυτό εξηγεί γιατί το 85% τω Ελλήνων θα ψηφίσουν δύο κόμματα ενα­ντίον των συμφερόντων τους.

Και σε ό,τι αφορά τον κ. Δ.Z.  θα λέγαμε, ο μόνος δρόμος είναι αυτός του συμβιβασμού με την κυβερνητική πολιτική – και όχι μόνο – που αναγνωρίζει και αμείβει καλά τους υπαλλήλους της ….., που άφησαν κάπου στο νεανικό παρελθόν τις «επαναστατικές» ανησυχίες τους, για να δουν τα πράγματα με κυνικό «ρεαλισμό» και να προσαρμοστούν ανάλογα!

Σε ότι με αφορά, η συνάντηση όλων ημών που συνυπάρχουμε στο ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ  που κινούμαστε στις παρυφές και μέσα στον κύκλο της Αριστεράς, έχει για μένα νόημα και στο βαθμό που με κάνει να αι­σθανθώ και να υπάρξω ως ήρωας, μαζί με τους συνυποψήφιους μου, ενός νέου μεγάλου μυθιστορήματος, μιας νέας μεγάλης αφήγησης ονειρικής αλ­λά και ρεαλιστικής όσο ποτέ, ενώνοντας τα κομμάτια του θρυμματισμένου κόσμου μας. Ο μύθος που θα συνεχίσει αυτό ο μυθι­στόρημα πρέπει να είναι η απελευθέρωση της κοινωνίας, άρα του κάθε ανθρώπου ξε­χωριστά από κάθε μορφή καταναγκασμού και όχι το κυνηγητό του κέρδους και η πε­ριπέτεια της ατομικής μας ερημιάς.

Εμείς που στελεχώνουμε το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ θα γράψουμε και θα ζήσουμε αυ­τό το μυθιστόρημα κρατώντας την ιδιαιτε­ρότητα, την ατομικότητα και τη μοναδικό­τητα μας, πρωταγωνιστές και όχι κομπάρ­σοι ή έκτακτοι ήρωες σε κάποιες σελίδες του. Τα πιο συναρπαστικά κεφάλαια αυτού του βιβλίου θα γραφτούν στο άμεσο μέλλον. Με όλο τον κίνδυνο της δημαγωγίας θα ήθελα ακόμα και οι εκλογές της Κυριακής 7 του Νοέμβρη να προσθέσουν κάποιες γραμμές σε αυτό το βιβλίο. Και αυτό θα γίνει με την ενίσχυση της δικής μας Αριστεράς, της Αριστεράς που αντιστέκεται της Αριστεράς που επιμένει της Αριστεράς με Άλφα κεφαλαίο.

—————————————————————————————————————————————-

—————————————————————————————————————————————-

 

Advertisements

24/10/2010 - Posted by | -Διάφορα, -Ιδεολογικά, -Κίνημα

12 Σχόλια »

  1. καλό το άρθρο αν και «ανάποδος» ο αρθρογράφος 🙂

    Σχόλιο από aris53m | 24/10/2010

  2. Για να τονίσω και μια αντίφαση της ΑΝταρσύας, στο γιουτιουμπάκι του τέλους που το επιλέξαμε εμείς, μπερδεύονται ο Πουλιόπουλος με τον Βελουχιώτη, ο ντεφετιστής με τον εθνικοαπελευθερωτή, η «πουτάνα» με τον άγιο. Πράγμα που δείχνει μεγάλη σύγχυση.

    Αλλά κακά τα ψέματα, το κείμενο του συν. Ηλιάδη είναι πολύ καλό.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 24/10/2010

  3. Από που προκύπτει η αντίφαση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (όχι ΑΝνταρσύας, θέλω να πιστεύω ότι δεν είναι σκόπιμη η παραποίηση και έγινε από σύγχυση)με το «γιουτιουμπάκι» που αυθαίρετα προσέθεσες με δική σου επιλογή Ομέρ;
    Που εντόπισες Ομέρ τη σύγχυση που μάλιστα θέλεις να «τονίσεις»; Στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή στο «γιουτιουμπάκι» που εσύ επέλεξες;
    Είναι δεοντολογικό να επιχειρείται αλλοίωση του κειμένου προσθέτοντας «γιουτιουμπάκια» ερήμην του γράφοντος και μάλιστα για να «τονίσεις»;
    Έχοντας τη δυνατότητα να παρεμβαίνεις σε άλλων δημοσιεύματα νομίζεις ότι διασφαλίζεις την αξιοπιστία του ιστολογίου κάνοντάς το αυθαίρετα;
    Όσοι διαβάσαμε το άρθρο του Ακρίτα και όσοι θα το διαβάσουν χρειάζονται προστασία ώστε εσύ Ομέρ πρέπει να «τονίσεις»;
    Και γιατί ένας αγωνιστής του Κομμουνιστικού κινήματος -είτε συμφωνεί κανείς με τις επιλογές του είτε όχι- είναι «πουτάνα» χωρίς τουλάχιστον να δίνονται κάποια δεδομένα που να στοιχειοθετούν το χαρακτηρισμό;
    Τέλος σε τι να σου απαντήσει κάποιος όταν σπέρνεις χαρακτηρισμούς ωσάν να πρόκειται για αναμφισβήτητα δεδομένα που δεν επιδέχονται αντίλογο;
    Η ευκολία των χαρακτηρισμών χωρίς άλλα δεδομένα στα σχόλια των aris53m και Ομέρ δεν είναι και η καλύτερη κριτική. Επιχειρήματα και δεδομένα έτσι έχει νόημα ο διάλογος.
    Όσο για το «κακά τα ψέματα, το κείμενο του συν. Ηλιάδη είναι πολύ καλό» θυμίζει το «να σε κάψω Γιάννη να σ’ αλείψω λάδι».

    Σχόλιο από agandaman | 24/10/2010

  4. Γενικά η Αριστερά τελεί υπό σύγχηση.
    Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί ο Άρης θεωρείται από όλους(τροτσκιστές,σταλινικούς,αριστερούς,πασόκους) «in»,ενώ για την «Σταλινική»(απαραίτητο επίθετο)ΟΠΛΑ που την καθοδηγούσε ο «αντιΣταλινικός» Πλουμπίδης δεν λέγεται ούτε μια καλή κουβέντα.Ο Άρης δεν την έφτιαχνε όπου περνούσε ρε συντροφια;Ο Στάλιν την έφτιαξε;

    Τέλος πάντων καλή επιτυχία σε όλους στις εκλογές,αν και ίσως χρειαζόταν κάτι πιο ενωτικό.

    Σχόλιο από 1ας | 25/10/2010

  5. Αν έγινε κάτι τέτοιο(προσθήκη βίντεο δίχως τη συγκατάθεση του συγγραφέα)τότε αυτό είναι ατυχές,και πρέπει ο αγαπητός αντμιν να το παραδεκτεί.

    Σχόλιο από 1ας | 25/10/2010

  6. Φίλε -ίσως και σύντροφε- agandaman η αντίφαση είναι προφανής για όποιον ξέρει την ιστορία του κομμουνιστικού κινηματος. Ειδικά για μας που δεν είμαστε ελλαδίτες αλλά μικρασιάτες, αυτή η αντίφαση έχει και μια επιπλέον σημασία που σχετίζεται με την ιστορική, τη δικιά μας φυσική υπόσταση. Δες το κείμενό μας: -H Λούξεμπουργκ, ο Πόντος και το εθνικό ζήτημα και θα καταλάβεις τι εννοώ.

    Τώρα ο τρόπος γραφης του τίτλου της οργάνωσης ήταν από βιασύνη. Φυσικά και είναι ΑΝΤΑΡΣΥΑ!

    Αλλά έχετε δίκιο για το σχόλιο κυρίως που έχω κάνει εν θερμώ. Γι αυτό το αποσύρω, το αντικαθιστώ και το βάζω σε τούτη δω τη θέση για να μην χαθεί και τελείως η συζήτηση, η οποία έχει ενδιαφέρον και μια δικιά της αυτονομία

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/10/2010

  7. @ 1ας Μα όλη η «εικονογράφηση» είναι αντικειμενικά δικιά μας και έγινε με πολύ καλή διάθεση. Για να πλαισιωθεί το κείμενο και να σπάσει η μονοτονία του γραπτού κειμένου.

    Τώρα είναι αλήθεια ότι είδα μετά τον Πουλιόπουλο και συνειδητοποίησα τη συγκατοίκησή του με τον Θανάση Κλάρα και ειλικρινά εν θερμώ, έκανα το σχόλιο που ορθώς ενόχλησε.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/10/2010

  8. Ο Ομέρ σε κατάσταση αυτοκριτικής!

    Απολαύσετε το σπάνιο φαινόμενο

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 25/10/2010

  9. Κατω τα χερια απο τον Ομερ( 😉

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 25/10/2010

  10. Σύντροφε Ομέρ
    Ξεκαθαρίζω εξ αρχής ότι δεν είμαι ειδήμων ούτε βαθύς γνώστης.

    Για την αντίφαση και τη σύγχυση.

    Όταν εξετάζουμε τα γεγονότα κάποιας περιόδου θα πρέπει να το κάνουμε παίρνοντας υπόψη τα δεδομένα τις περιόδου για την κατανόηση και την ερμηνεία τους. Η δημιουργία των εθνών κρατών στα Βαλκάνια στις συνθήκες αποσύνθεσης της οθωμανικής αυτοκρατορίας δεν μπορεί να είναι εξαίρεση.

    1. Αν τη δημιουργία εθνών κρατών στα Βαλκάνια τη θεωρούμε πρόοδο σε σχέση με την προηγούμενη κατάσταση -με την έννοια της αστικοδημοκρατικής συγκρότησης-, το ίδιο ισχύει και για την Τουρκία.
    2. Η βίαιη ενσωμάτωση, η δίωξη και η εξόντωση εθνοτικών, θρησκευτικών, γλωσσικών ή γενικά διαφορετικών πληθυσμιακών ομάδων δεν ήταν προνόμιο ενός εθνικισμού, αλλά χαρακτηρίζει όλους τους εθνικισμούς στην πορεία της αστικοδημοκρατικής συγκρότησης του έθνους – κράτους.
    3. Η εθνικιστική έξαψη και η προθυμία των λαών να ριχτούν στη σφαγή του Α΄ ιμπεριαλιστικού παγκόσμιου πολέμου προκαλεί ακόμα και σήμερα συζητήσεις. Με αφετηρία την 4η Αυγούστου 1914 που η γερμανική σοσιαλδημοκρατία ψήφισε τον πολεμικό προϋπολογισμό του Κάιζερ διαμορφώνονται δυο βασικές πολιτικές θέσεις: πατριωτισμός και υπεράσπιση της πατρίδας από τη μια και η μετατροπή του ιμπεριαλιστικού πολέμου σε εμφύλιο ενάντια στην αστική τάξη κάθε εμπόλεμου κράτους από την άλλη.
    4. Σ’ αυτές τις συνθήκες ο ποντιακός και μικρασιατικός ελληνισμός έπεσε θύμα της αγριότητας του τούρκικου εθνικισμού όπως και άλλες εθνοτικές ομάδες από άλλους εθνικισμούς.
    5. Η διεθνιστική αλληλεγγύη των κομμάτων του προλεταριάτου, η συνεργασία τους, η κοινή δράση και το σύνθημα «προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε» είναι γνωστά. Η Α΄, η Β΄ και η Γ΄ διεθνής αυτό εξέφραζαν ή έστω επιχείρησαν να το εκφράσουν. Τα περί «εξαρτημένου, προδοτικού, σταλινικών κλπ ΚΚΕ και κομμουνιστών», θέλουν να αγνοούν αυτή την παράμετρο. Σε αντίθεση η εθελόδουλη αστική τάξη της χώρας και τα κόμματά της, η πρόσδεση στα συμφέροντα των Άγγλων κυρίως και ακολούθως των Αμερικάνων βοούν για την ανεξαρτησία τους, μάχονται για το καλό της πατρίδας κλπ. Σημειώνω πως οι ευρέως διαδεδομένοι και χρησιμοποιούμενοι κατά κόρον όροι «σταλινικός/οι/νισμος» κλπ. για τα χρόνια του μεσοπολέμου είτε δεν υπήρχαν είτε δεν είχαν το σημερινό «φορτίο».
    6. Με τη νίκη της Οκτωβριανής επανάστασης και η πρώτη μεγαλειώδης προσπάθεια της εργατικής τάξης για το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό τελικά εκφυλίστηκε και ηττήθηκε στρατηγικά, κατέρρευσε. Οι αστικές δυνάμεις καλά κάνουν και το απολαμβάνουν, η εργατική τάξη, ο κόσμος της εργασίας για ποιους λόγους το «απολαμβάνουν» εξίσου; Ο χαρακτηρισμός όλης αυτής της περιόδου και του καθεστώτος ως σταλινικού, σταλινισμού κλπ είναι μια ισοπεδωτική ευκολία, καλό εργαλείο στα χέρια των αστικών δυνάμεων και φυσικά διευκολύνει την προσπάθειά τους να ταυτίσουν το κομμουνιστικό κίνημα με τη σταλινική και μόνο περίοδο και το φασισμό – ναζισμό. Αυτό δεν σημαίνει πως θα αποκρύψουμε ή θα αγνοήσουμε ή δεν θα μιλήσουμε για τα τραγικά γεγονότα της σταλινικής περιόδου, αλλά και συνολικά για τα καθεστώτα όπως διαμορφώθηκαν στην πορεία. Για να γίνω ποιο κατανοητός. Στη σχέση ανάμεσα σε ομαλές περιόδους στην ελληνική αστική δημοκρατία και τις περιόδους δικτατορίας, διώξεων και απαγορεύσεων, υπερτερούν σημαντικά οι δεύτερες. Κανείς όμως δεν χαρακτηρίζει το καθεστώς του ελληνικού αστικού κράτους ισοπεδωτικά χούντα, δικτατορία, προτεκτοράτο κλπ. Η διπλή εμπειρία της νίκης και της ήττας του εργατικού ταξικού κινήματος ας μας κάνει τουλάχιστον πιο «σοφούς».

    Η στάση του νεοσύστατου ΣΕΚΕ και μετέπειτα ΚΚΕ στα χρόνια του μεσοπολέμου για τα έθνη και τους εθνικισμούς καθορίστηκε από τις συνθήκες εκείνης της εποχής. Συνεπώς η αντίφαση έχει να κάνει με τις δύο γραμμές: πατριωτισμός και υπεράσπιση της πατρίδας από τη μια και η μετατροπή του ιμπεριαλιστικού πολέμου σε εμφύλιο ενάντια στην αστική τάξη κάθε εμπόλεμου κράτους από την άλλη. Αν είναι σύγχυση η επιλογή της μιας πολιτικής γραμμής, για τους μεν είναι σύγχυση και η επιλογή της άλλης για τους δε. Ο Πουλιόπουλος επέλεξε τη δεύτερη. Τα ιστορικά δεδομένα υπάρχουν για να εκτιμήσουμε πια αποδείχτηκε σωστή και ποια λανθασμένη σήμερα.
    Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ που της χρεώνεις την αντίφαση και τη σύγχυση, έχει σαν στόχο να συμβάλει στην αναγέννηση του εργατικού ταξικού κινήματος. Δεν πετάει στα σκουπίδια την κληρονομιά του ελληνικού και του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος σ’ όλες του τις εκδοχές. Ούτε υιοθετεί άκριτα, ούτε απορρίπτει ισοπεδωτικά. Σε ποιο βαθμό το πετυχαίνει ή θα το πετύχει θα το δείξει η πορεία.

    Σχόλιο από agandaman | 26/10/2010

  11. εχει δει οπαραπάνωφιλος τηνσυζητηση για τις μεταμορφωσεις της ταυτοτητας;

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 26/10/2010

  12. Μπορούμε να ζήσουμε εκτός του καπιταλισμού;

    Μάλλον όχι, απαντά ο Αλ.Μπαντιού:

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 13/12/2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: