Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-«Πες τα Χριστόφια» ή «η ιερή (υποκριτική) αγανάκτηση»…

Με έκπληξη είδαμε την «ιερή αγανάκτηση» στην Ελλάδα και την Κύπρο με αφορμή κάποιες απλούστατες και κοινότυπες αλήθειες που είπε ο πρόεδρος της Κύπρου. Η ίδια «ιερή αγανάκτηση» εκφράστηκε τόσο από δημοκράτες και ευαίσθητους πατριώτες όσο και από απολογητές του πραξικοπήματος, χουντικούς  και εοκαβίτες.

Και τι είπε ο άνθρωπος; Το αυτονόητο:

«Και πρέπει να λάβουμε υπ’όψιν το πικρό παρελθόν των τελευταίων 40 ετών… πρέπει να διδαχθούμε από αυτά αλλά και να κοιτάξουμε μπροστά, να λύσουμε το πρόβλημα… δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση από τις ειρηνικές διαπραγματεύσεις των δύο κοινοτήτων και φυσικά την εμπλοκή των τριών εγγυητριών δυνάμεων που όλες έχουν διαδραματίσει αρνητικό ρόλο στις εξελίξεις στην Κύπρο, στην οποία στην πραγματικότητα και οι δύο ούτως αποκαλούμενες μητέρες-πατρίδες εισέβαλαν». (σ.τ.σ η μια αποτυχημένα και η άλλη επιτυχημένα!!!)

Στην ίδια ομιλία, ανέφερε ακόμη πως οι Τουρκοκύπριοι δεν είναι ίδιοι με τους Τούρκους έποικους που έφεραν στην Κύπρο οι τουρκικές κατοχικές δυνάμεις και καταλήγει: «Δεν είναι το ίδιο όπως κι εμείς, εννοώ οι Ελληνοκύπριοι, δεν είμαστε το ίδιο με όσους προέρχονται από την Ελλάδα… έχουμε φυσικά πολλά κοινά, την προέλευση, τη θρησκεία, τη γλώσσα, τις πολιτιστικές παραδόσεις αλλά ταυτόχρονα, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι έχουμε τις ιδιαιτερότητές μας ως Κύπριοι».

Ευτυχώς που υπάρχει και ο Χριστόφιας και θυμίζει το αυτονόητο:

Ότι δηλαδή η Ελλάδα ως κράτος έκανε το πραξικόπημα (εισβολή είναι στην πραγματικότητα) και -σε συνεργασία όπως φάνηκε με τους Τούρκους στρατηγούς- διέλυσε ένα ανεξάρτητο κράτος, που είχε μετατραπεί μετά τα γεγονότα του ’63 στο δεύτερο ελληνικό έθνος-κράτος. Αυτή την πολλαπλότητα του ελληνισμού, οι ελλαδίτες κυβερνητες της “μικράς πλην εντίμου Ελλάδος” ιστορικά δεν αποδέχτηκαν ποτέ και κατέστρεψαν μεθοδικά οτιδήποτε μπορούσε να συγκροτηθεί εκτός της κυριαρχίας τους.

Το ιδεολόγημα της “μητέρας-πατρίδας” και της “μητρόπολης του ελληνισμού”, έχει πολύ πιο ταπεινά κίνητρα, απ’ ότι φαντάζονται οι ρομαντικοί, αλλά και οι απολογητές του πραξικοπήματος

Τα ίδια έκαναν:

με το Ποντιακό Κίνημα Ανεξαρτησίας,
το ίδιο έπραξαν με τη Μικρασιατική Άμυνα,
έτσι παρέδωσαν κυνικά τους μικρασιατικούς πληθυσμούς στον Κεμάλ  -αφού πρώτα τους αφόπλισαν- για να γιορτάσει ο νικητής με τη σφαγή του χριστιανικού πληθυσμού της Σμύρνης τη νίκη-δώρο και
-προσπάθησαν απ’ την ίδρυσή του νεαρού παλαιοελλαδικού κρατιδίου να υπονομεύσουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο (με το Αυτοκέφαλο…)

Δυστυχώς αυτό είναι το πλαίσιο και ευτυχώς που κάποιοι μας το θυμίζουν που και που…

Και σε επιβεβαίωση ήρθε το άρθρο του Ελληνιάδη στον «Δρόμο», με τίτλο “Μαύρη Θάλασσα: Πολιτισμική γενοκτονία. Ελληνικό κράτος εναντίον Ελλήνων” όπου διεκτραγωδεί τη ρατσιστική συμπεριφορά των ελληνικών υπηρεσιών κατά των Ελλήνων της Μαριούπολης…

Η κριτική προς το ελλαδικό κράτος δε σημαίνει σε καμιά περίπτωση εξίσωση του εγκλήματός που διέπραξε η ελλαδική χούντα με το κακούργημα της τουρκικής-εισβολής και κατοχής. Πώς να συγκρίνεις ένα βιασμο με μια δολοφονία;

Αλλά και πάλι,  στη συνέχεια,  η Ελλάδα ως εγγυήτρια δύναμη ελάχιστα έπραξε για να επαναφέρει το προηγούμενο στάτους κβο που κατέστρεψαν από κοινού Ελλαδίτες πραξικοπηματίες και Τούρκοι εθνικιστές του Βαθέος κράτους…

Και όσοι δημοκρατικών αντιλήψεων  «βγήκαν απ’ τα ρούχα τους» απ΄ τις αυτονόητες αλήθειες, χησιμοποίησαν ως κύριο επιχείρημα το ότι δεν είναι δυνατόν να ταυτίζεται η χούντα με την Ελλάδα. Και ρωτάμε:  ο Σημίτης ή ο Giorgos ή παλιότερα ο Μεταξάς , ο Δημήτριος Γούναρης  ή ο βασιλεύς Κωσταντίνος μετά της συζύγου του Σοφίας… ΜΠΟΡΕΙ (να ταυτίζεται);

 

Διαβάστε κάποια παλιότερα κείμενά μας:

-Kύπρος ’74: Δεν Ξεχνώ (ούτε τους χουντικούς πραξικοπηματίες, ούτε τους Τούρκους εισβολείς)

-Κύπρος ’74: Aχρείοι ακροδεξιοί ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!

 

 

Μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση του γεγονότος κάνει ο Στροβολιώτης απ’ την Κύπρο:

…Προτιμώ λοιπόν να παραθέσω όσο το δυνατόν λακωνικότερα την ουσία όπως εγώ  την αντιλαμβάνομαι. Μια ουσία που έγινε σοφότερη ακούγοντας και διαβάζοντας διάφορα πράγματα τις τελευταίες μέρες.


1. Είναι σαφές πως η  ουσιαστικότερη ουσία (ο πλεονασμός είναι ηθελημένος), οφείλεται όχι στην κακή γνώση της Αγγλικής από τον πρόεδρο -κάτι για το οποίο ουδόλως  τον επικρίνω -, αλλά στην επιμονή του/ κακή συνήθεια του να μην ακολουθεί γραπτά κείμενα, και να βγάζει τη γλώσσα του περίπατο. Επί τούτου νομίζω είναι αρκούντως διαφωτιστικά τα σημερινά παραπολιτικά του Πολίτη και της Καθημερινής. Μάλιστα σύμφωνα με τον Κοριό του Πολίτη, ο πρόεδρος ανέφερε – επίσης εκτός κειμένου – και αυτό το απίστευτο απόσπασμα: “So as you know, Cyprus is a very, very beautiful island. A whole island. But unfortunately, let me say it’s been raped and we have to restore the
visions of Cyprus. The island of Cyprus is famous as the island of love. It is the island of Aphrodite, as you know”. Αυτό το παραμυθάκι ακούστηκε στο ινστιτούτο Brookings που όπως λένε όλοι αποτελεί μια από τις σημαντικότερες δεξαμενές σκέψεις των προοδευτικών αμερικάνων (….)


Στον βαθμό λοιπόν, που ο πρόεδρος λειτούργησε τοιουτοτρόπως, έχει και την απόλυτη την ευθύνη για ό,τι ακολούθησε.

2. Έχοντας σημειώσει τα πιο πάνω λοιπόν, δεν θεωρώ πως ο πρόεδρος πρέπει να χειροκροτηθεί γιατί έκανε κάποια τολμηρή κίνηση που στόχευε το μαλακό υπογάστριο του πολιτικού κρετινισμού στην Κύπρο. Αυτό προκύπτει μεν ως συμπέρασμα από την ξεκάθαρη του κέλα όσον αφορά την ίδια την ομιλία εκτός κειμένου σε γλώσσα που δεν γνωρίζει καλά, αλλά επίσης προκύπτει και από την πλήρη σχεδόν αδυναμία της κυβέρνησης και του ΑΚΕΛ να στηρίξουν την υποτιθέμενη κίνηση του προέδρου. Οι πλειοψηφία των σχολίων που ακούσαμε από την πλευρά των συμμάχων του προέδρου ήταν πως δεν είναι αυτό που εννοούσε, έχει άλλα πιο καλά στοιχεία αλλού  στην ομιλία κλπ κλπ. Ε, αν ήταν τσιάκκος και έκανε συνειδητά μια τέτοια δήλωση, θα έπρεπε να την στήριζε και στην συνέχεια, και να ήταν έτοιμος να βγει και στην επίθεση. Οφείλω δυστυχώς να θυμίσω εδώ πως ο πολιτικός βίος του κ. Χριστόφια από τον καιρό της εγκληματικής εκείνης απόφασης να στηρίξει τον Τάσσο, χαρακτηρίζεται από δειλία, παλινδρομήσεις  και συντηρητισμό. Αυτό ίσχυε και κατά την διάρκεια της μαύρης πενταετίας όταν είχε αντιληφθεί πάρα πολύ νωρίς την γκάφα του, αλλά περίπου έκατσε κλούβα 4 χρόνια, αλλά και στις συνομιλίες με τον Ταλάτ, ο οποίος του είχε δώσει διάφορες ευκαιρίες να τον στριμώξει, αλλά δεν το έκανε.  Δεν με εκπλήττει λοιπόν η τωρασινή του συμπεριφορά.

Ανκαι είχα γράψει  πως άλλο οι καλές προθέσεις και άλλο οι ικανότητες, τείνω να πιστέψω πως ο κ. Χριστόφιας δεν είχε καν την πρόθεση αλλά ούτε και την τόλμη να ανοίξει το θέμα των ευθυνών των «μαμμάδων» κατά το 1974.


3.  Το μπάχαλο ακολούθησε γιατί θεωρήθηκε πως ο πρόεδρος υπερέβη κάποια όρια που η εθνικιστική στενοκέφαλη προπαγάνδα του κυπριακού κατεστημένου βάζει στην ανάγνωση της ιστορίας του Κυπριακού, και η οποία ανάγνωση οδηγεί φυσικά στην πάγια μας «πατριωτική» θεση πως εμείς είμαστε το διαχρονικό θύμα, οι τούρκοι πάντα οι κακοί κλπ, κλπ. Θέματα δηλαδή που φυσικά και πρέπει να αντιμετωπίσουμε, θέματα για τα οποία πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας. Πότε όμως; Και πως; Αν υπάρχει μια ελάχιστη πιθανότητα για σύντομη κατάληξη σε λύση, είναι τραγελαφικό να πολώνουμε την κοινωνία τώρα με τέτοιο τρόπο. Αυτό θα έπρεπε να γινόταν από την πρώτη μέρα της εκλογής του. Τώρα είναι πλεον αργά. Αν θα πάμε σε λύση, θα πάμε με τις συνθήκες που έχουμε. Ας μη χειροτερεύουμε τα πράματα.


4.  Η Ελλάδα δεν έκανε φυσικά εισβολή με τον τρόπο που  περιγράφουμε την αντίστοιχη τουρκική επέμβαση. Οι ευθύνες όμως της Ελλάδος, ή όσων την κυβερνούσαν τόσον στην περίοδο μέχρι το 67, όσο και αργότερα, ήταν τεράστιες και στο ζήτημα της αδυναμίας της να υποδείξει στην ΕΚ πλευρά την ανάγκη στήριξης του νέου κράτους, και φυσικά στη  συνέχεια στην οργάνωση πραξικοπήματος εναντίον  εκείνου του κράτους. Στον βαθμό που οι τότε κυβερνώντες την Ελλάδα οργάνωσαν και εκτέλεσαν το πραξικόπημα, έχουν βαρύτερες ευθύνες, αφού η ενέργεια τους εκείνη ήταν η καλύτερη πρόσκληση για την Τουρκία για να εισβάλει στο νησί. Και σε αντίθεση με αυτό που λέει η ορθόδοξη ανάγνωση της ιστορίας από τους ανεπαρκείς μας πολιτικούς περί του ατόφιου επεκτατισμού της Τουρκίας, η χώρα αυτή  μπορεί να είχε απειλήσει πολλές φορές για εισβολή, μπορεί να είχε ενισχύσει στρατιωτικά τους Τ/Κς, μπορεί να είχε ρίξει ναπάλμ, αλλά πλήρη εισβολή έκανε *μόνο* όταν την «προσκάλεσε» το δικό μας πραξικόπημα.

5. Για όλα αυτά έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης και ο Μακάριος. Όχι όμως για τα γεγονότα του 1974. Η εισβολή δεν έγινε γιατί έκανε την περίφημη ομιλία στον ΟΗΕ. Συνεπώς οι εκ των υστέρων δικαιολογίες διαφόρων ακροδεξιών, που προσπαθούν να υποβαθμίσουν την βαρύτητα του πραξικοπήματος, και γυρεύουν γελοίους τρόπους να πλήξουν τον Μακάριο, δεν έχουν καμιά σχέση με την αλήθεια. Η ευθύνη του Μακαρίου αφορά την αδυναμία του να πιστέψει τόσον στο κράτος του 60 όσον και στην ανάγκη δημιουργίας, έστω και εκ των υστέρων θετικών συνθηκών συμβίωσης, αντί  προσπάθειας περιθωριοποίησης  των τκ. Δεδομένου του 1974, η κριτική για τον Μακάριο είναι δύσκολη, αλλά πρέπει να γίνεται.

Προσπαθώ να είμαι πρακτικός άνθρωπος. Ναι, η πλειοψηφία του κόσμου και των πολιτικών υιοθετεί μια διαστρεβλωμένη είτε λόγω άγνοιας είτε λόγω ιδεολογίας ανάγνωση της πολιτικής ιστορίας του νησιού μας κατά τα τελευταία 50 χρόνια. Αυτή η κατάσταση είναι ίσως και υπεύθυνη για το γεγονός πως η δική μας πλευρά  δεν μπόρεσε να αναγνωρίσει τους απαραίτητους συμβιβασμούς που προϋποθέτει μια λύση.  Αν ισχύει αυτό τότε ναι, υπάρχει άμεση προτεραιότητα να αντιμετωπιστεί αυτό το θέμα, πρέπει ο κόσμος να ακούσει και απαγορευμένες αλήθειες. Τότε θα καταλάβει πραγματικά γιατί του φαίνονται τώρα τόσο ξένα και αποκρουστικά κάποια κομμάτια της πιθανής λύσης.

Εκ  του αποτελέσματος η περιβόητη δήλωση του προέδρου, ούτε μπόρεσε να ανατρέψει οτιδήποτε, ούτε δημιούργησε ουσιαστική δυνατότητα για διάλογο. Αντίθετα, έκανε τους «κακούς» να ταμπουρωθούν περισσότερο. Έκανε τους λυσοφοβικούς να αναφωνήσουν: «Πώς να εμπιστευτούμε τον Χριστόφια ως συνομιλητή, αφού εξισώνει την εισβολή της Τουρκίας με την όποια ευθύνη της Ελλάδας;»

Με δεδομένο αυτό το αποτέλεσμα λυπάμαι – πραγματικά- να σημειώσω πως για μια ακόμα φορά ο πρόεδρος απέτυχε.

Και απέτυχε όχι γιατί είναι αριστερός. Απέτυχε γιατί υπάρχουν ηγέτες που προσπαθούν και πετυχαίνουν τους στόχους τους, ενώ άλλοι δεν κάνουν ούτε το ένα ούτε το άλλο.  Κάποιοι βρίσκονται στη μέση. Αυτό ας μη θεωρηθεί απαξίωση, στο κάτω κάτω σε όλες τις βαθμίδες της κοινωνίας υπάρχουν λιγότερο και περισσότερο ικανοί άνθρωποι.


 

Σωστή είναι και η ανακοίνωση του ΚΚΕ:

Ο γενικότερος θόρυβος που σηκώνει ο αστικός τύπος και οι τοποθετήσεις τόσο του πρωθυπουργού και προέδρου του ΠΑΣΟΚ, όσο και της ΝΔ, σχετικά με τις δηλώσεις του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Δ. Χριστόφια στην Ουάσινγκτον, για τις ευθύνες των 3 «εγγυητριών δυνάμεων» στο Κυπριακό, έρχονται να ανακυκλώσουν και στη χώρα μας μια συκοφαντική επίθεση κατά του ΑΚΕΛ και του Προέδρου της Κύπρου. Στην πραγματικότητα όλοι γνωρίζουν ότι πως το πραξικόπημα της Χούντας των Αθηνών, που ανέτρεψε τον Μακάριο, έβαλε μπροστά την τουρκική στρατιωτική μηχανή, η οποία με την αμέριστη αγγλοαμερικανική υποστήριξη προώθησε τα σχέδια της κατοχής και διχοτόμησης της Κύπρου από την Τουρκία, μια χώρα – μέλος του ΝΑΤΟ.

Το ερώτημα είναι: Γιατί τη δεδομένη χρονική στιγμή ξετυλίγεται αυτή η εκστρατεία διαστρέβλωσης σε βάρος του Προέδρου Δ. Χριστόφια και του ΑΚΕΛ; Γιατί ενοχλούνται τόσο πολύ οι πολιτικές δυνάμεις του «ευρωμονόδρομου» στη χώρα μας όταν καταδεικνύονται οι ευθύνες των λεγόμενων «εγγυητριών δυνάμεων»; Έχει αυτό να κάνει με την υποστήριξή τους στο σχέδιο Ανάν και σε παραλλαγές του, που προβλέπουν με τον ένα ή άλλο τρόπο την επαναφορά του καθεστώτος των «εγγυητριών δυνάμεων»;

Το ΚΚΕ με την ευκαιρία αυτή τονίζει ότι παραμένει αλληλέγγυο με τον αγώνα του Κυπριακού λαού για δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού, που προϋποθέτει Κύπρο ανεξάρτητη, χωρίς ξένα στρατεύματα, βάσεις, εγγυήτριες δυνάμεις και προστάτες. Κύπρο κυρίαρχη με ενιαία διεθνή προσωπικότητα και ιθαγένεια, διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, κοινή πατρίδα των Τουρκοκύπριων και Ελληνοκύπριων.

Επίσης

Χριστόφια και ΑΚΕΛ

Απαράδεκτη επίθεση από τα κόμματα της αντιπολίτευσης στην Κύπρο, την ελληνική κυβέρνηση και τη ΝΔ, με αφορμή τη δήλωση του Κύπριου Προέδρου για τις ευθύνες Ελλάδας – Τουρκίας στην εισβολή και κατοχή

Γαϊτανάκι συκοφαντίας και επιθέσεων εναντίον του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστόφια, και του ΑΚΕΛ στήνουν οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης στην Κύπρο, με τη σκυτάλη να περνάει από προχτές στην ελληνική κυβέρνηση και τη ΝΔ. Αφορμή στάθηκαν οι δηλώσεις του Δ. Χριστόφια στην Ουάσιγκτον, την περασμένη Τρίτη, αναφορικά με το ρόλο της Ελλάδας και της Τουρκίας στην εισβολή του 1974, που κατέληξε στην 36χρονη κατοχή.

Μιλώντας σε αμερικανικό ινστιτούτο, ο Κύπριος Πρόεδρος διατύπωσε τη θέση ότι «στην πραγματικότητα οι δύο λεγόμενες «μητέρες πατρίδες» εισέβαλαν στην Κύπρο», για να καταδείξει τα ιμπεριαλιστικά σχέδια που εξυφαίνονταν την εποχή εκείνη σε βάρος του κυπριακού λαού και την υλοποίησή τους, με μοχλό και την τότε χουντική κυβέρνηση στην Ελλάδα.

Στην Κύπρο, ΔΗΣΥ και ΕΔΕΚ έσπευσαν να χαρακτηρίσουν τις δηλώσεις του Κύπριου Προέδρου ανιστόρητες και ανήκουστες, κατηγορώντας τον ότι υιοθετεί τις θέσεις των εισβολέων του 1974 «χωρίς να συνειδητοποιεί ότι εκπροσωπεί το σύνολο του κυπριακού λαού στο εξωτερικό και δε μιλά σε κομματικό ακτίφ», προσθέτοντας ότι δε συμβάλλει στην ενότητα του εσωτερικού μετώπου. Το ΔΗΚΟ από την πλευρά του μίλησε για «ατυχή και λανθασμένη» δήλωση.

Σιγοντάρουν ΠΑΣΟΚ – ΝΔ

Τη σκυτάλη πήρε την Πέμπτη ο Ελληνας πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, αναφέροντας σε συζήτηση με δημοσιογράφους ότι «η Ελλάδα έχει ευθύνες για την εισβολή, αλλά δεν έχει ευθύνες ο ελληνικός λαός. Η εισβολή του ’74 είναι τουρκική, εξελίχθηκε σε κατοχή η οποία μάλιστα παραμένει μέχρι σήμερα. Και οι ευθύνες είναι αποκλειστικά τουρκικές γι’ αυτό».

Η ΝΔ χαρακτήρισε με ανακοίνωσή της την ίδια μέρα «τουλάχιστον ατυχείς» τις δηλώσεις Χριστόφια, υποστηρίζοντας ότι «είναι αδιανόητο, όσο και ανιστόρητο να εξισώνεται η τουρκική εισβολή στην Κύπρο με το πραξικόπημα κατά του Προέδρου Μακαρίου, μία πράγματι εγκληματική και προδοτική ενέργεια, που έδωσε προσχηματική αφορμή για την τουρκική εισβολή και κατοχή».

Ο Δ. Χριστόφιας από την πλευρά του αρνήθηκε να σχολιάσει τις επικρίσεις στο πρόσωπό του, χαρακτηρίζοντας τα όσα του προσάπτουν διαστρεβλώσεις, κακίες και κακεντρέχειες, εκφράζοντας χτες τη λύπη του για όσους προσπαθούν, απομονώνοντας φράσεις ολόκληρης ομιλίας, να τη διαστρεβλώσουν και να την «αξιοποιήσουν».

Αμεση ήταν η αντίδραση του ΓΓ του ΑΚΕΛ, ο οποίος την Τρίτη σημείωσε ότι η θέση η οποία εξέφρασε ο Κύπριος Πρόεδρος εδράζεται στη διαχρονική και ξεκάθαρη θέση του Κόμματος, θυμίζοντας ότι «η ελλαδική χούντα ήταν μέρος του πραξικοπήματος που διενεργήθηκε σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και ουσιαστικά εφάρμοσε σχέδια που είχαν εκπονηθεί στο ΝΑΤΟ μαζί με την τοπική ΕΟΚΑ Β’ και συνέβαλε στο να εξευρεθεί μία «δικαιολογία» για την Τουρκία να εισβάλει στο νησί. Δικαιολογία που έψαχνε για χρόνια».

Σκόπιμη διαστρέβλωση

Αντίστοιχα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου υπογράμμισε ότι «η αναφορά του Προέδρου της Δημοκρατίας σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα έχει να κάνει με τη χούντα των Αθηνών και για το ρόλο που διαδραμάτισε η χούντα στο να διαπραχθεί το μεγαλύτερο έγκλημα που διαπράχθηκε σε βάρος του λαού μας το 1974. Αυτό που όλοι μας ονομάζουμε το «δίδυμο έγκλημα», το πραξικόπημα που, όπως και ο Πρόεδρος έχει πει στην ομιλία του, έδωσε το άλλοθι και την αφορμή στην Τουρκία να εισβάλει, να κατέχει έκτοτε το 37% του εδάφους του νησιού και να εκτοπισθεί το 1/3 του πληθυσμού της Κύπρου από τα σπίτια και τις περιουσίες του».

Ο Σ. Στεφάνου ενέταξε τις επικρίσεις αυτές στο πλαίσιο των «συνεχών επιθέσεων που δέχεται τόσο ο Πρόεδρος όσο και η κυβέρνηση, διαστρεβλώνοντας ορισμένες δηλώσεις, αποκόπτοντας δηλώσεις και κάνοντας ερμηνείες», με στόχο μία ενορχηστρωμένη προσπάθεια να πληγεί ο Δ. Χριστόφιας, ενώ παράλληλα διερωτήθηκε «κατά πόσο αμφισβητούμε το γεγονός ότι έγινε πραξικόπημα στην Κύπρο και ότι πίσω από το πραξικόπημα ήταν η χούντα των Αθηνών με τα εδώ όργανά της, την ΕΟΚΑ Β’».

Χτες, εξάλλου, κορυφώθηκαν στην Κύπρο οι εκδηλώσεις για την Ημέρα της Ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, που συμπληρώνει 50 χρόνια, παρουσία και του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια, με τον Δ. Χριστόφια να επαναλαμβάνει τη δέσμευσή του στις συνομιλίες και ξεκαθαρίζοντας ότι δεν υπάρχει εναλλακτική διαδικασία. Δήλωση για τα 50χρονα της Κυπριακής Δημοκρατίας έκανε και ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα, ανακυκλώνοντας τα γνωστά ευχολόγια για λύση, η οποία θα ανταποκρίνεται γενικά «στις προσδοκίες και των δύο κοινοτήτων».

 

Aπό τις διαδηλώσεις των Τουρκοκυπρίων το Φλεβάρη του 2011, ενάντια στην τουρκική κατοχή. Το πανώ γράφει: «Μας σώσατε; Αι σιχτίρ!»


Από τις επικριτικές φωνές, ως πιο σοβαρή μπορούμε να ξεχωρίσουμε αυτή του Σταύρου Λυγερού στην Καθημερινή, η οποία όμως:
χρησιμοποιεί σε λάθος θέση τον όρο «σταλινικός», υποβαθμίζοντάς τον, ενώ επίσης
κινείται στη γραμμή της απολογίας από την πλευρά της «μητέρας-πατρίδας» και της υπεράσπισης του ρόλου της -μπερδεύοντας την εθνική ταυτότητα με την κρατική πατρονεία- θεωρώντας ότι η χούντα δεν εξέφραζε την «καλή» πλευρά της, όπως π.χ. ο Σημίτης ή ο Γιωργάκης ή η Ντόρα
ή παλιότερα ο Καραμανλής του «Η Κύπρος είναι μακρυά»!!!»:

Σταλινικού τύπου προπαγάνδα από Χριστόφια (05-10-10)Tου Σταυρου Λυγερου 

Δεν πρόκειται για άτυχη στιγμή. Ο Δημήτρης Χριστόφιας εννοούσε αυτό που είπε ενώπιον Αμερικανών εμπειρογνωμόνων για διεθνείς σχέσεις. Αντανακλά όχι κάποια τακτική σκοπιμότητα, αλλά τη στρατηγική του για το Κυπριακό. Γι’ αυτό και δεν προέβη σε διορθωτική δήλωση. Καθένας, βεβαίως, δικαιούται να έχει τις απόψεις του. Κανείς, όμως, δεν δικαιούται να κατακρεουργεί την πραγματικότητα για να υπηρετήσει το ιδεολόγημά του.

Από τη δεκαετία 1950, οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν διαπράξει βαρύτατα πολιτικά σφάλματα στο Κυπριακό. Δυστυχώς, για την ΑΚΕΛική ηγεσία, όμως, η Ελλάδα δεν εισέβαλε ποτέ στην Κύπρο. Ο Γεώργιος Παπανδρέου έστειλε την ελληνική μεραρχία στη Μεγαλόνησο σε συμφωνία με τη νόμιμη κυβέρνηση Μακαρίου και για να αποτρέψει τουρκική εισβολή. Το ενδεχόμενο εισβολής δεν ήταν θεωρητικό. Υπενθυμίζουμε ότι στην κρίση του 1964, η εισβολή ματαιώθηκε όταν ο πρόεδρος Τζόνσον απείλησε ευθέως την Αγκυρα.

Το δικτατορικό καθεστώς διέπραξε εθνικό έγκλημα σε βάρος του κυπριακού Ελληνισμού σε δύο δόσεις: απέσυρε την ελληνική μεραρχία και μερικά χρόνια αργότερα, με το πραξικόπημα, έδωσε την αφορμή στους Τούρκους να εισβάλουν. Το έγκλημα διεπράχθη από μη νομιμοποιημένη δημοκρατικά ελληνική κυβέρνηση και ως εκ τούτου δεν μπορεί να χρεωθεί στην Ελλάδα, νοούμενη ως συντεταγμένη πολιτεία του ελληνικού λαού. Ακόμα όμως κι αν κάποιος ταυτίσει αυθαιρέτως τη δικτατορία με την Ελλάδα και πάλι δεν μπορεί να μιλήσει για εισβολή της Ελλάδας.

Ο Χριστόφιας γνωρίζει την πραγματικότητα. Τη διαστρέφει, όμως, για να καλλιεργήσει το ιδεολόγημα της κυπριακής ταυτότητας. Προϋπόθεση γι’ αυτό, όμως, είναι η «αποελληνοποίηση» των Ελληνοκυπρίων. Γι’ αυτό μίλησε για εισβολή της Ελλάδας, γι’ αυτό εξαφανίζει τις ελληνικές σημαίες, γι’ αυτό προσπαθεί να «αποελληνοποιήσει» τα ελληνοκυπριακά εκπαιδευτικά προγράμματα.

Οι εθνικές ταυτότητες, όμως, είναι κάτι πολύ πιο βαθύ και ουσιαστικό από πολιτικές κατασκευές για να ακυρώνονται από έναν πρόεδρο. Γαλουχημένος στα νάματα του σταλινικού βολονταρισμού, ο Χριστόφιας νομίζει ότι η εθνική συνείδηση είναι μολυβιά για να τη σβήσει με τη γόμα της εξουσίας. Κι όλα αυτά, όταν έχει απέναντί του τον τουρκικό στρατό κατοχής, το τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος του φανατικού εθνικιστή Ντερβίς Ερογλου και το πλήθος των Τούρκων εποίκων. Πώς τα αντιμετωπίζει; Αφήνει να εννοηθεί πως η λύση πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα τουρκικά στρατηγικά συμφέροντα!

Αλλοτε, η «αγάπη» του ΑΚΕΛ για τους Τουρκοκύπριους «αδελφούς», υπαγορευόταν από τον κομμουνιστικό διεθνισμό. Σήμερα, υπαγορεύεται σε μεγάλο βαθμό από σκοπιμότητα. Μια λύση τύπου Ανάν, θα μετέτρεπε το ΑΚΕΛ σε κυρίαρχη πολιτική δύναμη, αφού θα εισέπραττε τη μεγάλη πλειοψηφία των τουρκοκυπριακών ψήφων, που σύμφωνα με το Σύνταγμα πρέπει να δίνονται σε ελληνοκυπριακά κόμματα. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Ο άλλοτε φανατικός κομμουνιστής Χριστόφιας έχει συνειδητοποιήσει ότι μόνο εάν συνεχίσει να ευθυγραμμίζεται με τα γεωπολιτικά συμφέροντα των Αγγλοαμερικανών, θα παραμείνει «αγαπημένο παιδί» τους.

 

Επίσης δείτε στου Εξαποδώ

 

 

 

Advertisements

04/10/2010 - Posted by | -Δρόμος εφημερίδα, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κύπρος, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός

14 Σχόλια »

  1. […] «αγαπημένο παιδί» τους.” [ Το κείμενο αλίευσε ο "Πόντος και Αριστερά" όπου και παραπομπές σε κείμενα με αντίθετη άποψη. […]

    Πίνγκμπακ από Αναπόδεικτες καταγγελίες περί προδοσίας | Herr K. | 06/10/2010

  2. Ποιοι είναι οι Τουρκοκύπριοι
    http://www.karpasha.com

    Βλάσης Αγτζίδης

    Η πρόσφατη εκδήλωση των συναισθημάτων των Τουρκοκυπρίων με τις μεγάλες μαχητικές τους διαδηλώσεις, προκάλεσε κατάπληξη στην ελληνική πλευρά, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο. Ιδιαίτερη κατάπληξη προκάλεσαν στοιχεία, όπως η εμφάνιση της κυπριακής ταυτότητας σε αντιπαράθεση με την τουρκική και η -διστακτική σε πρώτη φάση- αμφισβήτηση της κατοχής της Κύπρου. Μπορεί ο καταλύτης που οδήγησε στις κινητοποιήσεις να ήταν η διεκδίκηση της ευρωπαϊκής προοπτικής. Όμως εκδηλώσεις τέτοιου τύπου δεν ερμηνεύονται εύκολα με τα παραδοσιακά αναλυτικά εργαλεία.

    Η τουρκοκυπριακή ταυτότητα

    ασικό κλειδί για την κατανόηση της τουρκοκυπριακής συμπεριφοράς είναι, σε μεγάλο βαθμό, η γνώση των όρων δημιουργίας της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Οι όροι αυτοί σχετίζονται με τις διαδικασίες διαμόρφωσης των σύγχρονων εθνικών ομάδων στην περιοχή μας και τους δρόμους μετάβασης από τις παλιές θρησκευτικές ταυτότητες στις σύγχρονες εθνικές.
    Παραγνωρισμένο και ελάχιστα μελετημένο στοιχείο από τη νεοελληνική ιστοριογραφία αποτελεί το γεγονός ότι η κοινωνική βάση του σύγχρονου τουρκικού έθνους απαρτίστηκε από τους πολυεθνοτικούς μουσουλμανικούς πληθυσμούς που διαμορφώθηκαν κατά τη διάρκεια των αιώνων της οθωμανικής κυριαρχίας. Μέρος αυτών των μουσουλμανικών πληθυσμών υπήρξε και πλήθος Ελλήνων που εξισλαμίστηκαν σε διάφορες χρονικές περιόδους και για διαφορετικούς λόγους.

    ……………………………..
    ……………………………

    Επίλογος

    Η ιστορία των Τουρκοκυπρίων αποτελεί άλλο ένα σημείο της πολύπλοκης και ενδιαφέρουσας σχέσης μας με τους Τούρκους και το Ισλάμ. Η γεωγραφική μας τοποθέτηση στα σύνορα του χριστιανικού με το μουσουλμανικό κόσμο προκάλεσε πολλές οδύνες. Η κυριαρχία του Ισλάμ στην περιοχή μας για εκατοντάδες χρόνια συρρίκνωσε το κοινωνικό σώμα των Ελλήνων. Στη συνέχεια, κατά την εποχή της διαμόρφωσης των εθνικών κρατών -και της παράλληλης υποχώρησης των θρησκευτικών ταυτότητων προς όφελος των εθνικών- οι Έλληνες περιορίστηκαν γεωγραφικά στα Βαλκάνια. Σήμερα, βιώνουμε με ένα μοναδικό τρόπο όλα αυτά τα φαινόμενα του παρελθόντος. Ίσως γιατί η Κύπρος αποτέλεσε το τελευταίο σημείο, στο οποίο η παλιά τάξη πραγμάτων υποχώρησε προς όφελος των νέων εθνικών αντιλήψεων με κορύφωση το 1974, το πραξικόπημα και την εισβολή.

    Η ιστορική μας επιστήμη, εγκλωβισμένη σε μια μονοδιάστατη αντίληψη της Ιστορίας, αδυνατεί να κατανοήσει αυτές τις υπόγειες διεργασίες που χαρακτηρίζουν με μοναδικό τρόπο την περιοχή μας και τη διαφοροποιούν από την Ευρώπη της επίπλαστης εθνικής καθαρότητας. Επίσης αδυνατεί να παρακολουθήσει την εξέλιξη του όρου «Τούρκος», που από δήλωση θρησκευτικής κατάστασης πριν την εμφάνιση του τουρκικού εθνικισμού, μετετράπη σε προσδιοριστικό όρο της εθνικής καταγωγής. Σήμερα όμως έχουμε τη εξαιρετική ευκαιρία να παρακολουθούμε την εμφάνιση ενός μοναδικού φαινομένου: την έκφραση, για πρώτη φορά μέσα στον ιστορικό χρόνο, των ενδιάμεσων ομάδων του οθωμανικού παρελθόντος. Το σύνθημα του Τουρκοκύπριου νέου «We are not Turks, we are not Greeks, we are Cypriots», μαζί με αντίστοιχες εκφράσεις -ίσως και πιο προχωρημένες- που προέρχονται από νέους καταγόμενους από τις παλιές ελληνόφωνες μουσουλμανικές ομάδες και στην ίδια την Τουρκία, φανερώνουν τα πλασματικά όρια των μέχρι τώρα στερεοτύπων μας.

    Εφεξής, το μεγαλύτερο βάρος θα έχει η ελληνική πλευρά, η οποία θα πρέπει να αποδείξει ότι διαθέτει την ωριμότητα ώστε να μη γίνει και πάλι ο αντίπαλος πόλος και η δύναμη που θα ξανασπρώξει τους Τουρκοκύπριους στην αγκαλιά της «μητέρας-πατρίδας». 16 Ιανουαρίου 2000, 30 Ιανουαρίου 2000, 29 Οκτωβρίου 2000, 25 Μαρτίου 2001, 21 Ιουλίου 2002).

    …………………………..

    http://news.karpasha.com/index.php?option=com_content&view=article&id=609:—

    Σχόλιο από Κυπραίος | 06/10/2010

  3. ΠΕΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.
    ΜΗ ΛΥΣΗ= ΤΟ ΕΝΑ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ
    ΛΥΣΗ=ΑΠΛΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ.

    Ε ΚΑΝΕΙ! Ν αλλαξει, να γινει ΚΑΙ στην Κυπρο για πρωτη φορα ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗ να μπουνε και στο χορο και άλλοι και όχι μόνο οι απογονοι της ΕΟΚΑΣ!

    http://konstantakopoulos.blogspot.com/2010/07/blog-post_30.html?showComment=1280588255199#c2314215927828005390

    Σχόλιο από ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗ | 09/10/2010

  4. Kalispera sthn hlektroniki parea
    Opoiws endiaferete sovara gia thn epilysh tou Kypriakou, prepei na dei to video pou akolouthei:

    Afto einai to (a) tou provlimatos. H lysh einai sta xeria twn tourkikwn enoplwn dynamewn kai oxi stous politikous. O Xristofias den exei thn paramikrh dynamh epilyseis tou sovaroterou kai megalhterou provlimatos ths Kyprou.

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 29/10/2010

  5. Πραγματικά ενδιαφέρουσα η προσέγγιση του Στροβολιώτη, με τα περισσότερα σημεία της οποίας συμφωνώ. Καταγράφω όμως τη διαφωνία μου σε σχέση με τη γνωστή (σε λίγους) ομιλία του Μακαρίου στον ΟΗΕ. Αλλά επειδή δεν είναι επί της ουσίας μένω ως εδώ.
    Όσον αφορά την «ιερή αγανάκτηση» έχω την άποψη ότι η αντίδραση αυτή οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι οι περισσότεροι που τον κατακρίνουν έχουν την εικόνα ότι ο Χριστόφιας δεν τρέφει και τα πιο αγνά ή αντικειμενικά τουλάχιστον αισθήματα έναντι της Ελλάδας και έναντι αυτού που ονομάζουμε ελληνισμός. Επίσης οι περισσότεροι που τον κατακρίνουν έχουν την εικόνα ότι ο Χριστόφιας δεν θα είχε πρόβλημα όπως στο όνομα της διεθνιστικής πολιτικής στην οποία πιστεύει, οι έλληνες της Κύπρου αποελληνίζονταν ή εξισλαμίζονταν ακόμα ώστε να συνυπάρξουν αρμονικά με τους «αδελφούς τουρκοκύπριους» με τους οποίους έχουμε δώσει «κοινούς αγώνες» σύμφωνα με τα λεγόμενα του. Περαιτέρω οι περισσότεροι που τον κατακρίνουν έχουν την εικόνα ότι ο Χριστόφιας με τον πολιτικό του βίο (πολιτικές που εφάρμοσε ή ήταν υπεύθυνος για να εφαρμοστεί ως Γ.Γ. του ΑΚΕΛ και ως πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας) προσπαθεί να αλλάξει την ταυτότητα των ελλήνων της Κύπρου (όσων δηλαδή δεν την άλλαξαν ήδη) και να την κάνει κάτι άλλο.
    Εν ολίγοις δηλαδή όσοι τον κατακρίνουν για τις συγκεκριμένες του δηλώσεις, τον κατακρίνουν όχι γιατί την αλήθεια του λόγου του, αλλά γιατί είναι προκατειλημμένοι εναντίον του και καχύποπτοι αφού πιστεύουν ότι άλλα έχει κατά νου, ανεξάρτητα εάν λέει αλήθειες ή όχι. Το εάν αυτή η προκατάληψη είναι δικαιολογημένη ή όχι ας το κρίνει ο καθένας σύμφωνα με τις γνώσεις ή τις εμπειρίες του.
    Αυτό όμως που θα έπρεπε επίσης να εξεταστεί είναι το κατά πόσο υπήρχε η ανάγκη για να κάνει αυτές τις δηλώσεις στην παρούσα φάση ανεξάρτητα από την αλήθεια ή όχι του λόγου του. Εάν δηλαδή οι λόγοι για τους οποίους έπρεπε να κάνει αυτές τις δηλώσεις ήταν πιο σημαντικοί από το να μην τις κάνει.
    Ενδεχομένως ο ίδιος γνωρίζοντας περισσότερα από εμάς λόγω της θέσης που κατέχει να έκρινε ότι έπρεπε να τις κάνει. Όμως δεν θα πρέπει ούτε ο ίδιος ούτε οι υποστηρικτές του να κατηγορούν αυτούς που τον κατηγορούν ότι συμπεριφέρεται περισσότερο ως Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ παρά ως Πρόεδρος αυτών που εκπροσωπεί, αφού αυτές τις ιδέες μόνο το ΑΚΕΛ τις αποδέχεται. Θα έπρεπε να γνωρίζει ότι με τις δηλώσεις αυτές θα δυναμιτίσει ακόμη περισσότερο το ήδη δυναμιτισμένο εσωτερικό μέτωπο. Θα έπρεπε επίσης να γνωρίζει ότι με τις δηλώσεις του αυτές σε ένα τόσο ευαίσθητο για τους έλληνες της κύπρου σημείο, τότε θα αποξενωθεί ακόμη περισσότερο από τον απλό ψηφοφόρο, των υπόλοιπων πλην του ΑΚΕΛ κομμάτων.

    Σχόλιο από ns | 02/11/2010

  6. Πικρές αλήθειες για τον Χριστόφια από τον αριστερό δημοσιογράφο και συγγραφέα Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο (από το προσωπικό του blog).

    Τελικά ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΕΒΑΛΕ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΟ 1974;

    Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

    Δεν μας φτάνει ο εν Ελλάδι παραλογισμός των κυβερνώντων και όχι μόνο, αδιάψευστος μάρτυς συντελούμενης καταστροφής, έχουμε και στην Κύπρο αντίστοιχους παραλογισμούς. Αν η Ελλάδα καταρρέει εσωτερικά, η Κύπρος καταρρέει εξωτερικά, στη διεθνή της υπόσταση.

    “Oι ούτω καλούμενες μητέρες-πατρίδες (σ.σ. Ελλάδα και Τουρκία) εισέβαλαν στην Κύπρο το 1974”. H φρασούλα του Δημήτρη Χριστόφια, εκφωνηθείσα σε ομιλία του στο Brookings Institution των ΗΠΑ ήταν μόνο ένα από τα πολλά κατά καιρούς “μαργαριτάρια” του υποτιθέμενου αριστερού και κομμουνιστή Προέδρου. Aπετέλεσε όμως τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων από όλα τα κυπριακά κόμματα πλην του ΑΚΕΛ και το αίτημα των Συνδέσμων Αγωνιστών του αντιαποικιακού αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-59) για παραίτηση του Προέδρου.

    Eρωτηθείς στην Αθήνα, ο Γιώργος Παπανδρέου υποβάθμισε μεν τη δήλωση του συμμάχου του, στον οποίο τόσα επενδύει, πήρε όμως ταυτόχρονα και “αποστάσεις ασφαλείας”, διαχωρίζοντας τις ευθύνες της χούντας από τον ελληνικό λαό. Η ΝΔ έσπευσε να καταδικάσει τη δήλωση, ενώ το ΚΚΕ, στα πλαίσια μιας κακώς εννοούμενης αλληλεγγύης με το ΑΚΕΛ και της σταλινικής άποψης ότι οι κομμουνιστές δεν πρέπει να συζητάνε δημόσια τις διαφορές τους, έσπευσε να στηρίξει τον Χριστόφια, παρόλο που γνωρίζει ότι ο Γραμματέας του ΑΚΕΛ θέλει να επαναφέρει λύση τύπου Ανάν. Υπέρ του Χριστόφια τάχθηκε και ο ΣΥΝ, η ηγεσία του οποίου θεωρεί φαίνεται προοδευτικό να υιοθετεί κάθε είδους βλακεία, αρκεί να στρέφεται κατά του ελληνικού έθνους!

    Βρεθήκαμε έτσι, εν έτει 2010, αντί να εκστρατεύουμε διεθνώς για τον τερματισμό επιτέλους της τουρκικής κατοχής της μισής Κύπρου, να συζητάμε μεταξύ μας τι έγινε πριν από 35 χρόνια και αν φταίμε εμείς ή η Τουρκία για την τουρκική εισβολή! Θα πρέπει να γελάνε πολύ με τα κατορθώματά μας στην ‘Aγκυρα, αλλά και στην Ουάσιγκτων, όπου, αφού σχεδίασαν και το πραξικόπημα και την εισβολή του 1974, τις δύο πράξεις του έργου κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, βλέπουν τώρα τα ίδια τα θύματα να απολογούνται και να αιτιώνται εαυτούς για τα κακά που τους βρήκαν. Θα γελάνε και στο Λονδίνο, με τις μάλλον αδέξιες προσπάθειες του κ. Χριστόφια να δώσει προοδευτική χροιά στην ιδεολογία της αποικιοκρατίας, που ήθελε πάντα να ξεχωρίσει και να αντιπαραθέσει Κύπρο και Ελλάδα.

    ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΤΟ 1974;

    Κατ’ αρχήν δεν υπήρξε καμμία ελληνική εισβολή το 1974. Περί πραξικοπήματος επρόκειτο που διέταξε η χούντα των Αθηνών με τη συνδρομή του εν Κύπρω κατασκευάσματός της, της ΕΟΚΑ Β. Μόνο που η χούντα των Αθηνών δεν τοποθετήθηκε από τον ελληνικό λαό στη θέση της, δεν ήταν “η Eλλάδα”, ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες που την είχαν επιβάλλει στον ελληνικό λαό, περιλαμβανομένων και των συντρόφων του κ. Χριστόφια οι οποίοι βασανίζονταν τότε στις φυλακές. Γιατί πρέπει τα έργα μιας ξενοκίνητης δικτατορίας, που επεβλήθη στον ελληνικό λαό, να αποδοθούν στην Ελλάδα; Γιατί αυτό ακριβώς κάνει ο κ. Χριστόφιας όταν μιλά για “εισβολή” της Ελλάδας. Ακόμα κι ο βρετανικός Observer έγραφε στα 1972, ότι είναι η πρώτη φορά που αναλαμβάνει Πρωθυπουργός σε μια χώρα του ΝΑΤΟ ένας έμμισθος πράκτορας της CIA. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ονόμασε το καθεστώς αυτό “κατοχή της Ελλάδας από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ”. Για τους χουντικούς, όντως Ελλάδα και χούντα ταυτίζονται. Ο Γραμματέας του ΑΚΕΛ όμως γιατί το κάνει;

    Ο ελληνικός λαός και η ηγεσία του, σε Ελλάδα και Κύπρο αποδοκίμασε το καθεστώς αυτό και τα έργα του, αμέσως μόλις του δόθηκε η ευκαιρία, μόλις μερικές μέρες αργότερα. Εμείς δεν γιορτάζουμε και δεν τιμούμε την επέτειο του πραξικοπήματος, όπως πράττει με την εισβολή της Τουρκίας σύσσωμη η τουρκική και τουρκοκυπριακή ηγεσία, του “συντρόφου” Ταλάτ περιλαμβανομένου.

    Αν έγινε κάποια “εισβολή” δεν ήταν της Ελλάδας στην Κύπρο, αλλά οι πολλαπλές “εισβολές” των ΗΠΑ στην Ελλάδα! Η πρώτη έγινε το 1947, μετατρέποντας την Ελλάδα σε αμερικανικό προτεκτοράτο. Αποτέλεσμά της ήταν η άρνηση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης στον κυπριακό λαό, με την επιβολή των συνθηκών Ζυρίχης και Λονδίνου. Η δεύτερη τέτοια “εισβολή” ήταν η επιβολή της δικτατορίας της 21ης Απριλίου, αποτέλεσμα της οποίας ήταν ο αφοπλισμός της Κύπρου με την απόσυρση της μεραρχίας, η δημιουργία μηχανισμού ανατροπής του Μακαρίου και η απόπειρα εναντίον του. Η τρίτη “εισβολή” ήταν η εγκατάσταση του Ιωαννίδη, τον Νοέμβριο 1973, με αποτέλεσμα το πραξικόπημα της 14.7.1974. ‘Oσο για τις “ελληνικές” ένοπλες δυνάμεις, που υποτίθεται ότι έκαναν την εισβολή στην Κύπρο κατά τον κ. Χριστόφια, ήταν τόσο “ελληνικές”, που προτίμησαν να υπακούσουν στη CIA και όχι στον αρχηγό της χούντας όταν τις διέταξε να αντισταθούν στην απόβαση-αποβίβαση των τουρκικών δυνάμεων. Ο ίδιος ο ανόητος και ξενόδουλος δικτάτωρ αρνήθηκε να μιλήσει για το τι έγινε το 1974, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι αν πει όσα ξέρει θα γίνουν όλοι οι ‘Eλληνες κομμουνιστές. Οι μόνοι που υποστηρίζουν ότι είναι το ίδιο πράγμα Ελλάδα και χούντα είναι οι … χουντικοί και είναι μάλλον καταπληκτικό να βλέπει κανείς τον ηγέτη του μεγαλύτερου κόμματος της κυπριακής αριστεράς να υιοθετεί μια τέτοια θέση και τους συντρόφους του στην Αθήνα να τον υπερασπίζονται.

    Ο έλεγχος της Κύπρου αιτία των αμερικανικών επεμβάσεων στην Ελλάδα

    Ο κ. Χριστόφιας απέδωσε, όπως και πολλοί Κύπριοι πράττουν, την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα στην κυπριακή τραγωδία. Δεν είναι σφάλμα, αλλά αν θέλουμε η εικόνα να είναι ολοκληρωμένη, πρέπει να πούμε ότι οι περισσότερες, αν όχι όλες οι αμερικανικές επεμβάσεις στην Ελλάδα μετά το 1949 (επιλογή Καραμανλή, αποστασία, δικτατορία, πραξικόπημα Ιωαννίδη, αποτροπή ανάλήψης της εξουσίας από Κανελλόπουλο το 1974) έχουν να κάνουν περισσότερο με το κυπριακό, παρά με τις εσωτερικές ελληνικές πολιτικές εξελίξεις.

    Ο έλεγχος της Κύπρου, δια της καταλύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, ήταν η στρατηγική επιδίωξη των ΗΠΑ, πιθανότατα και του Ισραήλ, που ήδη με τον Κίσσινγκερ, αποκτούσε τεράστια επιρροή στην αμερικανική πολιτική, προκειμένου να διευκολυνθούν οι αμερικανικές επεμβάσεις υπέρ του Ισραήλ και εναντίον των Αράβων στη Μέση Ανατολή. Αυτό, ειρήσθω εν παρόδω, ήταν και το θεμέλιο της αλληλεγγύης Κυπρίων και Αράβων αγωνιζομένων κατά των βρετανικών και στη συνέχεια αμερικανικών σχεδίων και πολιτικών.

    Είναι ισοδύναμες οι ελληνικές και τουρκικές ευθύνες

    Είναι γεγονός ότι το πραξικόπημα του Ιουλίου 1974 προσέφερε ένα ικανοποιητικό πρόσχημα στην Τουρκία για την εισβολή της. Η συνταγματική τάξη στην Κύπρο αποκαταστάθηκε όμως αμέσως και η χούντα της Αθήνας ανατράπηκε. Τα τουρκικά στρατεύματα αντίθετα όχι μόνο δεν έφυγαν από το νησί, αλλά έκαναν μια πολύ μεγαλύτερη στρατιωτική επιχείρηση τον επόμενο μήνα, κατέλαβαν σχεδόν το μισό νησί και εξεδίωξαν δια πυρός και σιδήρου τους κατοίκους του, παραμένουν έκτοτε και δεν επιδεικνύουν καμία διάθεση αποχώρησης. Ανακήρυξαν ένα αποσχιστικό κράτος στη βόρεια Κύπρο, την πιο στρατιωτικοποιημένη περιοχή της υφηλίου, δεν αναγνωρίζουν και απειλούν, λόγω και έργω την Κυπριακή Δημοκρατία.

    Φαίνεται όμως ότι δεν πρόκειται περί Κυπριακής, αλλά περί Μαζοχιστικής Δημοκρατίας, αλλά και Μαζοχιστικής “Αριστεράς”, αν κρίνουμε από τη φροντίδα των ηγετών της, όχι να καταδείξουν ευθύνες της δύναμης εισβολής και κατοχής και να εκστρατεύσουν διεθνώς εναντίον της, αλλά να ισοκατανείμουν τις ευθύνες μεταξύ θυτών και θυμάτων, αντιπαραθέτοντας Κύπρο και Ελλάδα και τοποθετώντας την Ελλάδα στην ίδια θέση με την Τουρκία, τους Ελληνοκύπριους στην ίδια θέση με τους Τουρκοκύπριους.

    Η συντριπτική πλειοψηφία των Κυπρίων είναι ‘Eλληνες, παρόλο που αυτό φαίνεται να μην αρέσει στον Πρόεδρό τους! Η ανεξαρτησία της Κύπρου δεν ήταν προϊόν ελεύθερης επιλογής τους, αλλά της απαγόρευσης από Λονδίνο, ¨Αγκυρα και Αθήνα να ενωθεί το νησί με την Ελλάδα. Ακόμα και σήμερα, οι Ελληνοκύπριοι αισθάνονται πιο κοντά στους ¨Ελληνες, απότι στους Τουρκοκύπριους, πόσο μάλλον στους Τούρκους και οι Τουρκοκύπριοι πιο κοντά στους Τούρκους.

    Η ιδιαίτερη κυπριακή ταυτότητα ενισχύθηκε από την ύπαρξη ανεξάρτητου κράτους επί μισό αιώνα, οι Κύπριοι γνωρίζουν όμως ότι η Δημοκρατία τους δεν θα επεβίωνε ούτε μερικές βδομάδες αν εξαφανιζόταν η Ελλάδα. Αν μη τι άλλο, η ύπαρξη κοινής τουρκικής απειλής προς Κύπρο και Ελλάδα δεν επιτρέπει την εξασθένηση της ελληνικής ταυτότητας στην πλειοψηφία του νησιού.

    Υποτίθεται ότι το ΑΚΕΛ επιδιώκει να καταπολεμήσει τον εθνικισμό, ελληνικό ή τουρκικό. Ο τρόπος όμως για να λύσει κανείς τις εθνικές διαφορές, δεν είναι ούτε να ανακηρύξει ανύπαρκτα τα έθνη, ούτε να κατασκευάσει αυθαιρέτως καινούρια, εν προκειμένω ένα ανύπαρκτο κυπριακό έθνος. Το ίδιο το ΑΚΕΛ άλλωστε είναι ένα ελληνοκυπριακό κόμμα, όσο για τον Ταλάτ απεδείχθη περίτρανα πρώτα Τούρκος και μετά οτιδήποτε άλλο. Ο τρόπος για να λυθούν οι εθνικές διαφορές είναι η δικαιοσύνη, όχι η εξίσωση ανίσων οντοτήτων, της μειοψηφίας με την πλειοψηφία, του θύματος με τον θύτη, της Ελλάδας με την Τουρκία, αποικιοκρατική συνταγή που δημιούργησε το κυπριακό και δεν μπορεί να χρησιμεύσει στη λύση του.

    Πίσω όμως από τις θεωρίες της κακιάς ώρας κρύβεται ιδιοτέλεια και υπολογισμός. ¨Όπως κάποτε το Λονδίνο και η Ουάσιγκτον χρησιμοποίησαν τον ελληνικό και τουρκικό εθνικισμό για να καταλύσουν την Κυπριακή Δημοκρατία, έτσι και σήμερα χρησιμοποιούν αυτόν τον ψευτοδιεθνισμό για να ενώσουν δήθεν το νησί, μετατρέποντάς το σε ένα αντιδημοκρατικό θεσμικό λαβύρινθο, που πιστεύουν ότι θα το κάνει σίγουρα προτεκτοράτο τους. Και οι χουντικοί το 1974 και οι οπαδοί λύσεων τύπου Ανάν το 2010, το ίδιο πράγμα επιδιώκουν, αυτό που θέλουν επίσης Αμερικανοί, Βρετανοί και Ισραηλινοί, την κατάλυση δηλαδή της δημοκρατικής και ανεξάρτητης Κυπριακής Δημκρατίας. Για να το πετύχουν πρέπει να ξαναγράψουν την ιστορία, διογκώνοντας κάθε ελληνική ευθύνη και μειώνοντας κάθε τουρκική, πρέπει να επωμισθούν την ευθύνη του κυπριακού τα θύματά του.

    Δυστυχώς αυτή είναι η αντικειμενική βάση της καταρχήν παράδοξης υποστήριξης που προσέφεραν Λονδίνο και Ουάσιγκτον στην εκλογή Χριστόφια και ΑΚΕΛ. Με περισσό οπορτουνισμό, η ηγεσία του ΑΚΕΛ έφαγε ευχαρίστως το τυρί (τα οφέλη από τη διακυβέρνηση του νησιού), κάνει όμως ότι δεν βλέπει τη φάκα (“λύση” του κυπριακού με σχέδιο ανάλογο του Ανάν και άνοιγμα του τουρκικού δρόμου προς την ΕΕ)

    Αυτός δεν είναι τρόπος για να λυθεί το κυπριακό, είναι τρόπος για να ξανανοίξει και μάλιστα με πολύ χειρότερη μορφή. Συνεχίζοντας στο δρόμο ενός αφόρητου καιροσκοπισμού ο κ. Χριστόφιας ήδη καταστρέφει την παράταξή του, χρεώνοντας στην αριστερά κάθε απαράδεκτο συμβιβασμό που υπαγορεύει το Λονδίνο, αλλά και απειλεί να καταστρέψει εντέλει και το κράτος του.

    Επίκαιρα, 6.10.2010

    Konstantakopoulos.blogspot.com

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 04/11/2010

  7. Οι «σοσιαλφασίστες» και οι τρεις άξονες του μίσους: Νέα εκστρατεία δυσφήμισης, προπαγάνδας και στοχοθέτησης

    Αποδελτιώθηκε στον «Εμπροσθοφύλακα» στις 22 Νοεμβρίου 2010

    Σχόλιο Σ.Ο.: Αναδημοσιεύουμε το κείμενο του ‘Indymedia Κύπρου’, το οποίο αναλύει το νέο σκηνικό φίμωσης και βίας που στήνεται επί καθεστώτος Χριστόφια, και του οποίου ομάδες κρούσης αποτελούν «εξωκοινοβουλευτικοί» σχηματισμοί και ομάδες, οι οποίες δρουν με την πολιτική κάλυψη της κυβέρνησης, αφού είναι ιδεολογικά ταυτόσημες οι θέσεις τους.

    Η κυπριακή κοινωνία, από την επομένη της εκλογής Χριστόφια (και όπως έχουμε επανελειμμένως προειδοποιήσει στον ‘Εμπροσθοφύλακα’), σπρώχνεται μεδοθικά αλλά ραγδαία προς ριζοσπαστικοποίηση, με συνεχείς προβοκάτσιες και συμβολοκτονίες. Σκοπός, όπως φαίνεται, είναι η διάλυση οποιασδήποτε έννοιας συνοχής έχει απομείνει στην ελληνική, κυπριακή κοινωνία, με σκοπό την αποδυνάμωση των αντιστάσεων μας εν όψει του επερχόμενου νεοανανικού, ιμπεριαλιστικού Σχεδίου Ταλάτ-Χριστόφια-Έρογλου.

    Τώρα, όσο ποτέ άλλωστε, χρειάζεται ομοψυχία μεταξύ όλων εκείνων, παραδοσιακά «δεξιών», «αριστερών», «κεντρώων», αυτόνομων, ανένταχτων κλπ πολιτών, ομάδων, κινήσεων, κομμάτων -εντός και εκτός Βουλής- για να μην οδηγηθούν οι Κύπριοι σε ακρότητες, και να μείνει η κοινωνία ακμαία και ισχυρή απέναντι στην επερχόμενη νέα αναμέτρηση της με τον διεθνή ιμπεριαλισμό και τα ντόπια φερέφωνα του, τα οποία είτε ποζάρουν με σφυροδρέπανα τύπου ΑΚΕΛ, είτε με κιτς εθνικοφροσύνη τύπου ΔΗΣΥ, είτε με γλοιώδη «μετριοπάθεια» τύπου Καρογιάν-Μ. Κυπριανού.

    ‘Indymedia Κύπρου’
    «Τρείς Άξονες του Μίσους ~ Τι Επιδιώκουμε; Νέα εκστρατεία δυσφήμισης, προπαγάνδας και στοχοθέτησης»
    20 Νοεμβρίου 2010
    Πέτρος Ευδόκας

    Με ανανεωμένη λύσσα οι δυνάμεις του παρακράτους εξαπέλυσαν νέο κύμα ιδεολογικού τραμπουκισμού. Σχόλια στις σελίδες μας και δημοσιευμένα αλλού τις τελευταίες μέρες είναι σαφώς κατευθυνόμενα από τους κρατούντες, με προσωπικές απειλές και πολιτικές αιχμές εναντίον μας. Εμπίπτουν σε τρείς άξονες:

    ο- Άξων 1. Προσπάθεια να ζωγραφιστεί η οργάνωση μας ως «φασιστική», ως «ακροδεξιά».

    .και άλλα τινά φαιδρά, με σκοπό να εξουδετερωθεί η Αριστερή και Σοσιαλιστική φωνή αντίστασης ενάντια στα σχέδια της ρατσιστικής Διζωνικής διχοτόμησης που προσπαθούν να μας επιβάλουν. Προσπαθούν να ζωγραφίσουν το αναρχο-κομμουνιστικό ΟΧΙ στον Ιμπεριαλισμό σαν «εθνικιστική» παραμόρφωση.

    Είναι η ίδια μέθοδος που χρησιμοποίησε η Σταλινική ηγεσία με τη στρατιωτική της εισβολή στην Τσεχοσλοβακία. Ενώ ο λαός και οι τοπικές οργανώσεις εκινούντο γιά να εμβαθύνουν τον Σοσιαλισμό και να εδραιώσουν την επανάσταση και την λαϊκή εξουσία πιό γερά, η Σοβιετική ηγεσία κατηγόρησε τους Σοσιαλιστές ηγέτες του λαϊκού κινήματος στη Τσεχοσλοβακία ως «φασίστες» και εισέβαλε το 1968 «γιά να σώσει την χώρα από την ακροδεξιά». Το ίδιο – απαράλλακτο! – έγινε και το 1956 όταν εισέβαλε στην Ουγγαρία (εισέβαλε «γιά να σώσει την χώρα από την ακροδεξιά»). Και πάλιν η ίδια φόρμουλα εφαρμόστηκε την δεκαετία του 70 με τις πολλαπλές στρατιωτικές και ιδεολογικές επιθέσεις των Σταλινικών ηγετών της Σοβιετικής Ένωσης ενάντια στη Σοσιαλιστική Κίνα: εισέβαλε «γιά να σώσει την χώρα από την ακροδεξιά».

    Όποιο μέρος της επαναστατικής Αριστεράς διαφωνεί με την Σταλινική ηγεσία στοχεύεται ως «ακροδεξιά».

    Ο σύντροφος Πλουτής Σέρβας, πρώτος Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ από το 1936 μέχρι το 1945, και πρώην Δήμαρχος Λεμεσού, πιστοποιεί και επιβεβαιώνει όλα τούτα γιά τις Σταλινικές μεθοδολογίες στο βιβλίο του «Η άνοιξη της Πράγας», 1973:
    http://phivosnicolaides.blogspot.com/2009/03/blog-post_23.html
    και στο βιβλίο του με αποκαλύψεις γιά τον Εζεκία Παπαϊωάννου με τίτλο «Ένα άλλο μνημόσυνο», 1989.

    ο- Άξων 2. Νέα προσπάθεια να στοχοθετηθούν τα μέλη μας με φυσική βία

    Η υβριστική επίθεση που εξαπελύθει ονομαστικά ενάντια στον Σόλωνα Αντάρτη σε ανώνυμο δημοσίευμα του παρακράτους, εδώ,
    http://aneforiwn.blogspot.com/2010/11/852010.html
    κατηγορώντας τον Σόλωνα ότι είναι τάχα «σοσιαλ-φασίστας», είναι απελπιστικά επικίνδυνη ακροβασία. Μες το σημερινό κλίμα βίας που δημιούργησαν οι προβοκάτσιες της ψευδο-αριστερής ηγεσίας (μαχαιρώματα στη Λάρνακα, συμπλοκές μες τα σοκάκια της Εντός των Τειχών Λευκωσίας, απειλές βίας ενάντια σε αντιστασιακούς Τ/Κύπριους από την ίδια την ψευδο-αριστερή ηγεσία.), μιά τέτοια κατηγορία αποτελεί έγκλημα και πολύ επικίνδυνη εξέλιξη. Είναι ξεκάθαρη προσπάθεια να στρέψουν τη φυσική βία των τραμπούκων του κόμματος ενάντια στα μέλη μας, στις οικογένειες και στα άλλα αγαπημένα μας άτομα.

    Ήδη ξανά πριν μερικές μέρες, ο Σόλων Αντάρτης – ιδρυτικό στέλεχος της Ενδο~Μήδεια /Cyprus IndyMedia, παρών σε όλους τους αγώνες μας και εθελοντής γιά ολόκληρη δεκαετία επωμιζόμενος όλες τις άχαρες και συχνά επικίνδυνες μας εργασίες – κατηγορήθηκε πάλι από ανώνυμο τραμπούκο του καθεστώτος ότι είναι τάχα ο «Ηρακλής» – το ανισόρροπο άτομο που πρόσφατα απέστειλε μαχαίρια και απειλητικές επιστολές σε μέλη της νομενκλατούρας (που ως καλός προβοκάτορας προσπάθησε να αυξήσει έτσι την συμπάθεια του λαού πρός εκείνους). Η εξωφρενικότητα της κατάστασης έδωσε έμπνευση στην αντιπολιτευόμενη δικτυακή εφημερίδα «Παρατηρητήριο για την Διακυβέρνηση Χριστόφια» να εκδώσει δήλωση συμπαράστασης στη ομάδα μας, εδώ
    http://christofias-watch.blogspot.com/2010/11/cy-indymedia.html

    Οι κατηγορίες, απειλές και επιθέσεις εναντίον του Σόλωνα αφορούν όλους μας.

    Το ευρύτερο κλίμα «έννομης» και παράνομης τρομοκρατικής δραστηριότητας από το Κυβερνητικό και Κομματικό Παρακράτος μες το οποίο προκύπτουν όλα τούτα χαρακτηρίζονται εύκολα και ευδιάκριτα από περιστατικά των τελευταίων καιρών:

    «Νέο περιστατικό ξυλοδαρμού για πολιτικά φρονήματα στην Κύπρο του ΑΚΕΛ;»
    10 Ιουλίου 2010
    Από την Σοσιαλιστική πατριωτική έπαλξη «Εμπροσθοφύλακας»:
    http://www.efylakas.com/archives/7211

    Η Παράνομη Δίωξη του Ξενή Ξενοφώντος:
    http://cyprusindymedia.blogspot.com/2010/06/blog-post_24.html

    Η υπόθεση της παράνομης Αστυνομικής έρευνας εις βάρος της ομάδας Ενδο~Μήδεια / Cyprus Indymedia, και του ιδρυτικού μας μέλους Πέτρου Ευδόκα κατ’ εντολή της Πρεσβείας των ΗΠΑ η οποία εκκρεμεί από το 2004 και που έλαβε διεθνείς διαστάσεις:
    http://lists.indymedia.org/pipermail/imc-communication/2005-September/0907-cd.html

    ο- Άξων 3. Σεσημασμένη προπαγάνδα από το Γραφείο Ειδικού Πολέμου της Τουρκίας αναδημοσιεύεται στις σελίδες μας από ρατσιστές ελληνόγλωσσους Κυπριο-εθνικιστές προβοκάτορες ψευδο-αριστερούς θιασώτες της ρατσιστικής Διζωνικής «τελικής λύσης»

    Ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε ως σχόλιο στις σελίδες μας χθες από τους ίδιους «γνωστούς άγνωστους» (γειά σου ρε Γληορούδιν!) είναι τέλειο παράδειγμα της νέας εκστρατείας (αντίγραφο πιό κάτω). Η ιδεολογική εκστρατεία που πρόσφατα σημειώνει έξαρση σε δικοινοτικές κουβέντες, όπως και σε διαλόγους ανάμεσα σε πολιτικά άτομα, έγκειται στο να «βομβαρδίζονται» οι υποστηρικτές του ΟΧΙ με την κατηγορία ότι ο Ε/Κυπριακός λαός «φταίει» γιά τα γεγονότα του 1963, ότι τάχα ο λαός μας «έσφαξε τους Τ/Κύπριους» και ότι τάχα (το προπατορικό αμάρτημα) ο «εθνικισμός» του λαού μας ανάγκασε τους γειτόνους μας Τ/Κύπριους να κλειστούν στους θύλακες.

    Η προπαγάνδα της ψευδο-αριστεράς γιά το 1963 χρησιμοποιείται γιά να μας αφοπλίσει με ενοχές και να αποσιωπήσει την αντίσταση μας στη ρατσιστική Διζωνική. Σύμφωνα με την ιδεολογική επίθεση του παρακράτους μόνο «φασίστες» και «εθνικιστές» λεν το ΟΧΙ, παραλληλίζοντας μας με τους δήθεν «εθνικιστές» που υποτίθεται ότι φταίν γιά τα γεγονότα του ’63.

    Η ιστορική αλήθεια γιά τα γεγονότα του 1963 θεμελιώθηκε με τα λόγια των ίδιων των Τ/Κύπριων κομμουνιστών και προοδευτικών. Ο Ντερβίς Αλί Καβάζογλου, κομμουνιστής ήρωας που σκοτώθηκε υπερασπιζόμενος την φιλία των κοινοτήτων μας, έγραψε και εκφώνησε σε ομιλίες του τα εξής γιά τους θύλακες:

    «Οι ιμπεριαλιστές, για να προωθήσουν τους απαίσιους σκοπούς των, δημιούργησαν τον μύθο και το ψεύδος πως είναι τάχα αδύνατο να συνυπάρξουν ειρηνικά οι δύο κοινότητες στην Κύπρο. Και, με την βοήθεια των πρακτόρων τους, ξεσπίτωσαν κάπου 20 χιλιάδες Τούρκους και τους μάντρισαν σε τόπους που δεν διαφέρουν από στρατόπεδα συγκέντρωσης. Σήμερα, χιλιάδες Τούρκοι ζουν σαν νομάδες σε αντίσκηνα και στην ύπαιθρο, μακριά από τα σπίτια τους, τα χωριά τους, τα χωράφια τους, τις ειρηνικές τους ασχολίες. Τα σχολεία κατώτερης και μέσης εκπαίδευσης είναι κλειστά και χιλιάδες παιδιά στερούνται τη μόρφωση τους. Μια δράκα φασίστες, βοηθούμενοι από τους ιμπεριαλιστές και χρησιμοποιώντας όπλα και φασιστικές μέθοδες, άρπαξαν την ηγεσία της τουρκικής κοινότητας. Αυτοί είναι υπεύθυνοι για τα βάσανα του τουρκοκυπριακού πληθυσμού. Η φασιστική αυτή ομάδα εμποδίζει τον τουρκικό πληθυσμό να εκφράσει τα αληθινά του αισθήματα και τις σκέψεις του που στρέφονται ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Δεν είναι υπερβολή να συγκρίνουμε αυτά τα στρατόπεδα των Τουρκοκυπρίων προσφύγων με τα χιτλερικά στρατόπεδα συγκέντρωσης του Μπούχενβαλτ και άλλων. Στο σκοτάδι της νύχτας πυροβολούν και δολοφονούν δημοκρατικούς δημοσιογράφους και προοδευτικούς παράγοντες της κοινότητάς μας. Συλλαμβάνουν, απάγουν και φυλακίζουν όσους τολμούν να μιλήσουν ελεύθερα και να εκφράσουν τις σκέψεις τους. Τους βασανίζουν με μεσαιωνικά όργανα χιτλερικής επινόησης.»
    – Από το βιβλιο «ΑΙΜΑΤΗΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ – BLOODY TRUTH»http://cyprusactionnetwork.org/yahoo_site_admin/assets/docs/BLOODY_TRUTH__The_Book.266130049.pdf

    Αυτά δημοσίευσαν οι Τουρκοκύπριοι Αριστεροί Ιμπραχίμ Χασάν Αζίζ (γεωπόνος) και Νουρεττίν Μεχμέτ Σεφέρογλου (συνδικαλιστής) το 1965, μετά από τη δολοφονία του συντρόφου Ντερβίς Αλί Καβάζογλου από φασίστες της ΤΜΤ γιά λογαριασμό του Γραφείο Ειδικού Πολέμου της Τουρκίας.

    Αλλά γιατί; Γιατί αναδημοσιεύουν την κατοχική προπαγάνδα οι ελληνόγλωσσοι ψευδο-αριστεροί Κυπριο-εθνικιστές; Γιατί χρησιμοποιούν ψέμματα και ενοχοποίηση των Ελλήνων της Κύπρου γιά τα εγκλήματα που διέπραξε η ίδια η Τουρκία εναντίον των Τούρκων της Κύπρου;

    Η απάντηση είναι απλή: εχάσασιν τον ππούσουλα. Λυσσομανούν και δεν ξέρουν τι να κάμουν, πλέον, αναγνωρίζοντας πως ο λαός ξεπέρασε τα κόμματα, δεν συγκρατείται πλέον από τους ιδεολογικούς και κομματικούς ζουρλομανδύες και προχωρά πότε με χάριν και πότε άχαρα, πότε αυτο-οργανωμένος και πότε κακήν-κακώς ανοργάνωτος μα θαρραλέος ΕΝΑΝΤΙΑ στην επερχόμενη καταστροφή που ονομάζεται Ρατσιστική ΕθνοΦυλετική Διζωνική. Κινείται ο λαός μόνος του, πλέον, με βάση το ΟΧΙ – και όπως ξέρει.

    Δυστυχώς κινείται χωρίς ουσιαστική ηγεσία και χωρίς ιδεολογική προστασία, ευάλωτος σε εθνικιστικές υποσκάψεις και εκμετάλλευση από τον Μελανοχίτωνα Φασισμό (ΕΛΑΜ, κ.α), και ιδιαίτερα ευάλωτος σε προβοκάτσιες που στήνουν οι Ερυθροφασίστες (ηγεσία του ΑΚΕΛ, ΚΙΣΑ, ψευδο-αναρχικοί πράκτορες, Γρηγόρης Ιωάννου /Φάλιες, PRIO, κ.α) με την υποστήριξη, ανοχή και συμπόρευση της ηγεσίας του ΔΗΣΥ.

    Τι Πρέπει να Γίνει

    Εμείς προτείνουμε πολλά και διάφορα. Είναι όλα εφικτά. Και απαραίτητα, αν θα επιβιώσει ο λαός μας και αν θα καταφέρουμε ποτέ να απελευθερώσουμε τη χώρα μας.

    Ποιές Λύσεις Προτείνουμε
    http://cyprusindymedia.blogspot.com/2009/09/blog-post.html#proteinoume

    Δεκατρία Σημεία, συν Δύο
    http://cyprusindymedia.blogspot.com/2008/07/blog-post_7187.html

    Υποστηρίζουμε το πρόγραμμα εργασιών που άρχισε να υλοποιεί η
    Φιλική Εταιρεία Κύπρου:
    Εργασίες ~ Άμεσοι και Μεσαίου Βεληνεκούς Στόχοι
    http://filiki-etaireia.cyprus-org.net/ergasies.html

    Όπως τραγουδούσε και το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ:
    «έλα και πάρ’ την μόνος σου τη Λευτεριά,
    με τραγούδια, όπλα και σπαθιά.»

    Σχόλιο από Indymedia Κύπρου | 23/11/2010

  8. ΣΤΡΙΜΩΧΝΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ
    Κυπριακό: Κίνδυνος νέων “κατολισθήσεων” σε θέματα αρχών και κυριαρχίας

    Συνάντηση στη Νέα Υόρκη υπό την αιγίδα ΟΗΕ

    Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

    Στη Νέα Υόρκη έχει καλέσει σήμερα τους εκπροσώπους Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων ο ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν, σε μια συνάντηση που υποτίθεται ότι θέλει να δώσει ώθηση στη συντηρούμενη, με τεχνητή αναπνοή, διαδικασία “επίλυσης του κυπριακού”. Στην πραγματικότητα όμως, η συνάντηση δεν είναι παρά το αποκορύφωμα των ασφυκτικών πιέσεων που ασκούν Λονδίνο, Ουάσιγκτον, Κομισιόν και ΟΗΕ στην Κύπριο Πρόεδρο, με αντικειμενικό σκοπό:

    – κατ’ ελάχιστον, να ανοίξουν τον μπλοκαρισμένο δρόμο της Τουρκίας προς την ΕΕ, αφαιρώντας από την Κύπρο και την Ελλάδα το σημαντικότερο διπλωματικό χαρτί τους

    – κατά μέγιστο, να προωθήσουν μια λύση του κυπριακού στα μέτρα τους, μια επανεκδοχή δηλαδή του σχεδίου Ανάν και πάντως, σε κάθε περίπτωση, να εγκολπωθούν, με όσο πιο επίσημο τρόπο γίνεται, τις νέες “εκπτώσεις” που έκανε ο κ. Χριστόφιας ως προς τον πυρήνα της κυπριακής κρατικής κυριαρχίας, στη διάρκεια των δίχρονων συνομιλιών του με τον κ. Ταλάτ.

    Οι δύο κύριοι εκβιασμοί

    Οι δύο κύριοι εκβιασμοί που ασκούνται επί της Κύπρου είναι:

    – η απειλή έγκρισης του απευθείας εμπορίου ΕΕ με τα κατεχόμενα, απευθείας εμπόριο που συνιστά ντε φάκτο ημιαναγνώριση του ψευδοκράτους. Η απειλή αυτή επικρέμαται τώρα ως Δαμόκλειος Σπάθη πάνω από το κεφάλι της Λευκωσίας, παρόλο που προσκρούει σε σοβαρά νομικά και πολιτικά εμπόδια

    – η απειλή αναγνώρισης της ΤΔΒΚ και προσανατολισμού της διεθνούς κοινότητας στη λύση της διχοτόμησης. Την επανέφερε με άρθρο του στο προσκήνιο ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών του Τόνι Μπλερ Τζακ Στρω. Βεβαίως αυτή είναι μια πολυπαιγμένη και κούφια απειλή, που κανονικά δεν θάπρεπε να πιάνει, τελικά όμως έχει ένα αποτέλεσμα έστω και εξασθενημένο (η λέξη “διχοτόμηση” χρησιμοποιείται στο κυπριακό περιβάλλον όπως η λέξη χρεωκοπία από την ελληνικη κυβέρνηση, δίκην “νευροπαραλυτικού αερίου” ή καταστολής προ εγχειρήσεως).

    Στην πραγματικότητα, το τελευταίο πράγμα που ποτέ επεδίωξε το Λονδίνο ήταν η διχοτόμηση. Διχοτόμηση σημαίνει μία ζώνη ελληνικής και μία ζώνη τουρκικής κυριαρχίας. Η Αγγλία ουδέποτε ήθελε να δώσει στους Ελληνες ή τους Τούρκους το νησί ή μέρος του, για τον εαυτό της ήθελε πάντα να το κρατήσει. Υποδαύλισε την ελληνοτουρκική σύγκρουση ως μέσο ελέγχου της πλειοψηφίας από τη μειοψηφία και αργότερα πριμοδότησε τις δαιδαλώδεις ρυθμίσεις του σχεδίου Ανάν, που, εγκαθιδρύοντας ένα “κράτος-μπάχαλο”, διαιώνιζαν τον αγγλο-αμερικανο-ισραηλινό έλεγχο στο νησί. Τον μπαμπούλα της; διχοτόμησης τον κραδαίνουν οι Αγγλοι, όπως κραδαίνουν τον μπαμπούλα της χρεωκοπίας οι πιστωτές της Ελλάδας, εν γνώσει τους ότι, αν χρεωκοπούσε θα τους συμπαρέσυρε. Πέραν όμως του τι θέλει το Λονδίνο, είναι επίσης τελείως προφανές ότι ούτε η Βρετανία, ούτε κανένα άλλο κράτος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ μπορεί να αναγνωρίσει την ΤΔΒΚ, χωρίς τουλάχιστο να δημιουργήσει ένα τεράστιο χάος και να πλήξει ανεπανόρθωτα ζωτικά δυτικά συμφέροντα.

    Υποτέλειες

    Εδώ και δύο αιώνες, οι Εγγλέζοι και στη συνέχεια οι Αμερικανοί, δεν θα μπορούσαν να κυριαρχήσουν στον ελληνικό χώρο, αν δεν χρησιμοποιούσαν εκτεταμένα και πολύ επιδέξια το ασυνήθιστα μεγάλο απόθεμα ραγιαδισμού που συναντά κανείς στην ελληνική ιθύνουσα τάξη, στο κρατικό και πολιτικό προσωπικό μας.

    Στη συγκεκριμένη περίπτωση της Κύπρου, αυτή η τάση έχει μεταβληθεί αφενός σε ένα είδος καντιανής “κατηγορικής προσταγής”, που περίπου απαγορεύει στη Λευκωσία να διαφωνεί με το Λονδίνο, τον ΟΗΕ και τους δυτικούς εν γένει, αφετέρου σε περιοδική πίεση της Αθήνας στην Κύπρο. Τέτοια μεγάλη πίεση ασκήθηκε ανοιχτά το 2002-04 από τους Σημίτη και Παπανδρέου επί των Προέδρων Κληρίδη και Παπαδόπουλου, όπως και του ΑΚΕΛ, για να εγκρίνουν το σχέδιο Ανάν. Ο κ. Χριστόφιας εξάλλου δεν θα προχωρούσε στη διεκδίκηση της Προεδρίας κόντρα στον Τάσσο Παπαδόπουλο, αν δεν τον είχαν ενθαρρύνει σημαντικοί κύκλοι της ελλαδικής, ανανικής και ατλαντικής, πολιτικής ελίτ, προεξάρχοντος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ο ρόλος του οποίου στο κυπριακό είναι διαχρονικός και πολύ καλά γνωστός.

    Τωρα, η κυβερνηση Παπανδρέου, ζεματισμένη από το προηγούμενο του σχεδίου Ανάν. είναι πολύ πιο προσεκτική και διακριτική στο κυπριακό. Διερωτάται όμως κανείς πως ξεπάγωσε το ζήτημα του απευθείας εμπορίου, εγκρίθηκε από την Κομισιόν και πήγε στο ευρωκοινοβούλιο, με την ενθουσιώδη υποστήριξη πολλών Σοσιαλιστών, χωρίς σχεδόν να το πάρει χαμπάρι (ή έτσι λένε) η κυπριακή και ελλαδική διπλωματία, το κυπριακό και ελληνικό κοινοβούλιο, οι Επίτροποι των δύο χωρών στις Βρυξέλλες. Μερικοί κάνουν λόγο για “δόγμα Αλτσχάιμερ” ή και … Πόντιου Πιλάτου στην εξωτερική πολιτική: αφήνουμε να “γίνουν” μόνα τους τα πράγματα που θέλουμε, κάνοντας ότι δεν καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει…

    Τουρκική ένταξη

    Η Αθήνα περισσότερο, αλλά και η Λευκωσία από κοντά, έχουν προσχωρήσει επίσης με μεγάλο φανατισμό και κατά τρόπο τελείως παράλογο, αλλά χαρακτηριστικό της υποτέλειας που χαρακτηρίζει αμφότερες, στους οπαδούς της τουρκικής ένταξης στην ΕΕ. Η άκριτη, ενθουσιώδης και άνευ ανταλλάγματος υποστήριξη της Αθήνας στην ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, συνετέλεσε τα μέγιστα και στην αθώωση της Αγκυρας ως δύναμης κατοχής της Κύπρου και απειλής στο Αιγαίο, και στην πολιτική επικράτηση των νεοοθωμανών και στην εντυπωσιακή διεύρυνση τους διεθνούς ρόλου της Αγκυρας, χωρίς να βοηθήσει σε τίποτα Ελλάδα και Κύπρο. Αν, ο μη γένοιτο, πετύχαινε αυτή η πολιτική, η Ελλάδα και η Κύπρος θα έβλεπαν την Τουρκία να ακυρώνει το σημαντικότερο στρατηγικό τους πλεονέκτημα: ότι ανήκουν σε μια ισχυρή Ενωση, όπου δεν ανήκει η Τουρκία.

    Το πιθανότερο όμως είναι να μη συμβεί αυτό, να μην ενταχθεί ποτέ η Αγκυρα. Οπότε, Αθήνα και Λευκωσία θα έχουν κάνει ένα σωρό παραχωρήσεις σε Τουρκία-ΗΠΑ-Βρετανία, χωρίς να κερδίσουν τίποτα από αυτές, ενώ θα έχουν αποξενωθεί από τις κεντρικές ευρωπαϊκές δυνάμεις!!! Χαμένες δηλαδή σε όλα τα μέτωπα (to ίδιο που κατάφερε η Αθήνα στον οικονομικό τομέα, αφού έγινε ταυτόχρονα στόχος και των αμερικανικών τραπεζών και της Γερμανίας).

    Εκ περιτροπής προεδρία και άλλες σαχλαμάρες

    Ενας μεγάλος κίνδυνος από τη διαδικασία της Νέας Υόρκης και επιδίωξη της Βρετανιας είναι η καταγραφή των συγκλίσεων που σημειώθηκαν στις διαπραγματεύσεις, ώστε να τους δοθεί μια αυξημένη ισχύς μέσω ενδιάμεσης συμφωνίας ή ενός ψηφίσματος του ΟΗΕ.

    Οι συγκλίσεις αυτές, όπως αίφνης η πρόταση Χριστόφια για υποχρεωτική εκ περιτροπής προεδρία, η ανάμειξη ξένων δικαστών στη λειτουργία της δικαστικής εξουσίας, ο αφοπλισμός του κράτους και η στέρησή του από το δικαίωμα της αυτοάμυνας, αφενός δεν βρίσκουν σύμφωνο τον κυπριακό λαό, αφετέρου θέτουν εν αμφιβόλω την ίδια την έννοια του κυπριακού κράτους, η ύπαρξη και ομαλή λειτουργία του οποίου συνιστά συνθήκη εκ των ουκ άνευ για την επιβίωση των Ελληνοκυπρίων.

    Δυστυχώς, η πλειοψηφία των Κυπρίων και Ελλαδιτών πολιτικών απέδειξε το 2000-04 και ξαναποδεικνύει τώρα ότι δεν μπορεί ή δεν θέλει να αντιληφθεί τι σημαίνει κράτος, δεν μπορεί ή δεν θέλει να υπερασπισθεί τις πιο κεντρικές πτυχές της κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας του κυπριακού και ελλαδικού κράτους, ειδικά αν μια τέτοια υπεράσπιση τους φέρνει σε σύγκρουση με δυτικά συμφέροντα και θέτει σε κίνδυνο, ή έτσι εκτιμούν, την πολιτική τους καριέρα. Αν δεν βρούμε τρόπο να αλλάξουμε αυτό το πολιτικό σύστημα, καμμιά ώρα κινδυνεύουμε να ξυπνήσουμε χωρίς χώρα και χωρίς κράτος.

    Kόσμος του Επενδυτή, 18.11.2010
    Konstantakopoulos.blogspot.com

    Σχόλιο από ναζίμ | 25/11/2010

  9. (Μετάφρασις ἀπὸ τὴν τουρκοκυπριακὴ ἐφημερίδα «AFRIKA»)

    YAŞADIKÇA (ΕΝ ΟΣῼ ΖΟΥΜΕ)

    İsfendiyar Ciyaslıoğlu 18.1.2011

    TOPLUMA HAVA ATAN MİLLİ DEMAGOGLAR…

    ΟΙ ΨΕΥΔΟΛΟΓΙΕΣ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΔΗΜΑΓΩΓΩΝ ΠΡΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

    Uluslararası anlaşmalarla 1969 yılında kurulan Kıbrıs Cumhuriyeti’nin garantör bir ülkesi olarak, anayasal nizamın çalışmasını sağlamak ve toprak bütünlüğünü korumak olan Türkiye; bilinen nedenlerle, 1974 yılında «kurtarıcı» olarak adaya ayak bastıktan sonra bu görevlerini unutmuş… Ve, bu Rum’undur, bu Türk’ündür demeden boş gördüğü her yere bayrağını dikerek sahiplenmiştir.

    Ἡ Τουρκία, ἡ ὁποία ὡς ἐγγυήτρια χώρα ἀνέλαβε τὴν τήρησι τῆς συνταγματικῆς τάξεως καὶ τὴν διαφύλαξι τῆς ἐδαφικῆς ἀκεραιότητος τῆς βάσει διεθνῶν συνθηκῶν τὸ 1969 ἱδρυθείσης Κυπριακῆς Δημοκρατίας, τὸ ἔτος 1974 μὲ ἀφορμὴ τὰ γνωστὰ γεγονότα, ἀφοῦ εἰσέβαλε στὸ νησὶ ὡς «Ἐλευθερωτής», ξέχασε τὰ καθήκοντά της… Καὶ οἰκειοποιήθηκε ὅποιον ἄδειο χῶρο συναντοῦσε, ἀδιάφορο ἂν ἀνῆκε σὲ Ἑλληνοκύπριο ἢ Τουρκοκύπριο, στήνοντας τὴν σημαία της.

    Tüm Kıbrıslıları yine Türk-Rum demeden topraklarından sürüp memleketi ikiye böldü ve yarısını işgal etti. Uluslararası anlaşmaları çiğneyerek işgal ettiği topraklara kendi nüfusunu taşıdı.

    Διαίρεσε στὰ δύο τὴν χώρα καὶ κατέλαβε τὴν μισή, μετακινώντας βίαια τὸ σύνολο τῶν Κυπρίων, Τούρκοκυπρίων καὶ Ἑλληνοκυπρίων, ἀπὸ τὰ ἐδάφη τους. Καταπατώντας τὶς διεθνεῖς συνθῆκες μετέφερε στὰ κατακτηθέντα ἐδάφη δικό της πληθυσμὸ..

    Onlara sonradan her türlü melanetin yuvası haline gelecek sözde egemen ve bağımsız bir de devlet kurdu. Kendi vatanlarında, kendilerine ait topraklar üzerinde, her türlü baskı ve dış karışmacılığın olmayacağı,gerçek bağımsız ve egemen bir devlete sahip olmak istemeyen bir toplum herhalde düşünülemez.

    Ἐκ τῶν ὑστέρων στὰ ἐδάφη αὐτὰ ἵδρυσε ἕνα δῆθεν κυρίαρχο καὶ ἀνεξάρτητο κράτος, ποὺ ἔμελλε νὰ μετατραπῇ σὲ ἄντρο κάθε εἴδους παρανομίας. Φυσικὰ δὲν νοεῖται λαός, ποὺ νὰ μὴ θέλῃ νὰ εἶναι κάτοχος ἑνὸς πράγματι ἀνεξάρτητου καὶ κυρίαρχου κράτους, ἀπηλλαγμένου ἀπὸ πιέσεις καὶ ἐξωτερικὲς παρεμβάσεις.

    Ancak, mülkiyeti başka toplumlara ait toprakları silah gücüyle ele geçirip insanları topraklarından sökerek yerlerine taşıdığınız eğreti nüfusunuza, o topraklar üzerinde bir devlet kuramazsınız. Her şeye rağmen,

    Ὅμως, εἶναι ἀδιανόητο σεῖς μὲ τὴν χρῆσι ὅπλων νὰ ἱδρύετε κράτος σὲ ἐδάφη, ποὺ ἀνήκουν σὲ ἄλλους λαούς, ξεριζώνοντάς τους, καὶ μεταφέροντας στὴ θέσι τους δικὸ σας παραπαίοντα πληθυσμό. Ἐὰν παρ᾿ὅλ᾿αὐτά,

    uluslararası hukuku ve kuralları çiğneyerek bir devlet kurar, ve bunu kendinizde bir hak olarak görürseniz, bu bir Osmanlı zorbalığı olur ki, bugünkü dünya düzeni içindeki devletlere anlatamazsınız. Kurduğunuz bu sahte devleti içlerine sindirip kabul etmelerini bekleyemezsiniz. Ve sizi sürekli baskı altında tutarak bunaltırlar.

    καταπατώντας τὸ διεθνὲς δίκαιο καὶ τὴν ἔννομη τάξι ἱδρύετε ἕνα κράτος, καὶ θεωρῆτε, ὅτι ἔχετε τὸ δίκαιο μὲ τὸ μέρος σας, τότε διαπράττετε ἕνα Ὀθωμανικὸ δεσποτισμό (σ. μ. στὸ κείμ. ζορμπαλίκι, τσαμπουκάς), τὸν ὁποῖο δὲν μπορεῖτε νὰ ἐξηγήσετε σὲ κράτη ποὺ ἀνήκουν στὴν σημερινὴ παγκόσμια τάξι. Μὴ περιμένετε νὰ δεχθοῦν στοὺς κόλπους τους τὸ ψευδοκράτος ποὺ ἱδρύσατε. Θὰ σᾶς καταταλαιπωροῦν πιέζοντάς σας διαρκῶς.

    Sizler de aynaya bakıp çapınızın Boyutlarını görmeden meyhane kabadayıları gibi sağa-sola saldırırsınız. Bu arada olanlarda toplumumuza olur. Ve yanık mumlar gibi her geçen gün biraz daha eriyip yok olurlar. Bu yüzden buralarda istenmiyorsunuz artık. Çünkü ruhlarınız; Atatürk’ün uygarlık mayasıyla değil, Osmanlının kullanım süresi bitmiş ırkçılık mayalarıyla yoğruludur.

    Καὶ σεῖς, μὴ βλέποντας στὸν καθρέφτη τὸ ἀνάστημά σας, ἐπιτίθεσθε δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ σὰν νταῆδες καπηλειῶν. Ἐν τῷ μεταξύ, ὅ,τι γίνεται, γίνεται σὲ βάρος τῆς κοινότητός μας, ποὺ σὰν ἀναμμένο κερί, κάθε μέρα ποὺ περνᾶ λυώνει σιγά-σιγὰ καὶ ἐξαφανίζεται. Γι᾿ αὐτὸ πλέον εἶσθε ἀνεπιθύμητοι ἐδῶ. Διότι ἡ ἰδεολογία σας δὲν ἔχει σχέσι μὲ τὸ κεμαλικὸ ἰδεῶδες, ἀλλὰ μὲ τὸν ληγμένης ἡμερομηνίας ὀθωμανικὸ ρατσισμό.

    Inin bu toplumun sırtından. Inin ve terk edin memleketimizi. Tarihiniz boyunca her ayak bastığınız yeri kuruttunuz. Hayır etmediniz, hayır da ettirmediniz. 37 y ıl önce sizleri kurtarıcı olarak çiçeklerle karşıladık. Bağrımıza bastık. Evlerimizde misafir ettik. Saygıda, hizmette kusur etmedik. Bir dediğinizi iki ettirmedik.

    Κατεβεῖτε ἀπὸ τὸ σβέρκο τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. Κατεβεῖτε καὶ ἐγκαταλεῖψτε τὴν χώρα μας. Καθ᾿ ὅλη τὴν διάρκεια τῆς ἱστορίας σας ξεράνατε κάθε χῶμα ποὺ πατήσατε. Κανένα καλὸ δὲν κάνατε, οὔτε καὶ ἐπιτρέψατε σὲ κάποιον νὰ κάνῃ καλό. Πρὶν ἀπὸ 37 χρόνια σᾶς ὑποδεχθήκαμε μὲ λουλούδια σὰν ἀπελευθερωτές. Σᾶς σφίξαμε στὴν ἀγκαλιά μας. Σᾶς φιλοξενήσαμε στὰ σπίτια μας. Δὲν ὑστερήσαμε σὲ σεβασμὸ καὶ ἐξυπηρέτηση. Κάναμε ὅτι μᾶς ζητήσατε.

    Çünkü; Yunan-Rum ırkçı faşistlerin saldırılarından kurtulacağımızı ve ortağı olduğumuz Kıbrıs Cumhuriyeti’ndeki haklarımızı yeniden kazanacağımızı, iki toplum olarak barış içinde uygarca yaşayabileceğimiz yeni bir hayata başlayacağımızı sanmıştık.

    Διότι, νομίσαμε ὅτι θὰ γλυτώσουμε ἀπὸ τὶς φασιστικὲς καὶ ρατσιστικὲς ἐπιθέσεις Ἑλλήνων καὶ Ἑλληνοκυπρίων καὶ θὰ ἀποκτήσουμε ἐκ νέου τὰ δικαιώματά μας ὡς συνεταίρων τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, ὅτι θὰ ζήσουμε εἰρηνικὰ καὶ πολιτισμένα οἱ δύο κοινότητες ἀρχίζοντας μιὰ καινούργια ζωή.

    Lakin sizler; Rum faşistleri bile soyumuza söyleyebilecek sözler bulamazken, anında soyumuzun arızalı olduğunu keşfettiniz. Bizleri asil kanlı»Türk» yapmak için analarımızı ağlattınız. Irademizi, hürriyetimizi gasp ettiniz. Geçmişimizi silerek, geleceğimizi kararttınız. Yetti artık. Yetti… Inin bu toplumun ensesinden. Ve kendi ülkeniz Türkiye’ye dönün.

    Σεῖς ὅμως, ἐνῶ καὶ οἱ Ἑλληνοκύπριοι ἀκόμη φασίστες δὲν εἶπαν τὸ παραμικρὸ γιὰ τὴν καταγωγή μας, ξαφνικὰ ἀνακαλύψατε ὅτι εἶναι ἐλαττωματική. Γιὰ νὰ μᾶς μετατρέψετε σὲ «Τοῦρκο» μὲ εὐγενῆ καταγωγή, κάνατε τὶς μάννες μας νὰ κλαῖνε (σ. μ. : ἰδιωμ. κάνατε τὴ ζωή μας μαρτύριο). Ἁρπάξατε τὴν βούλησί μας, τὴν ἐλευθερία μας. Διαγράφοντας τὸ παρελθόν μας, μαυρίσατε τὸ μέλλον μας. Φθάνει πειά. Φθάνει… Κατεβεῖτε ἀπὸ τὸ σβέρκο τοῦ λαοῦ μας. Καὶ ἐπιστρέψτε στὴν πατρίδα σας , τὴν Τουρκία.

    Giderken de 37 yıldır «Halil Ibrahim»lerin sofrasından besleyip kendinize benzettiğiniz yerli malı kahramanlarınızı da beraber götürün. Onları Ankara kriterleriyle anavatanlarında görevlendirin. Çocukları askerliklerini oralarda yapsınlar. Çünkü bu memleketin adı Kıbrıs’tır. Ve bu Kıbrıs; tüm Kıbrıslılara aittir.

    Καὶ φεύγοντας πάρτε μαζὺ σας καὶ τοὺς ντόπιους ἥρωές σας, ποὺ μοιάζουν πιὰ μὲ σᾶς, καὶ ποὺ ἐπὶ 37 χρόνια σιτίζονται ἀπὸ τὸ τραπέζι τῶν «Χαλὶλ Ἰμπραΐμηδων» (σ. μ.: ἐνν. Τουρκοκυπρίων). Διορίστε τους ἐκεῖ, στὴν πατρίδα τους, μὲ τὰ κριτήρια τῆς Ἄγκυρας. Τὰ παιδιά τους ἂς κάνουν τὴν θητεία τους ἐκεῖ, στὸν τουρκικὸ στρατό. Διότι αὐτὴ ἡ χώρα ὀνομάζεται Κύπρος. Καὶ ἡ Κύπρος ἀνήκει σ᾿ ὅλους τοὺς Κυπρίους.

    En çok neye üzülüyorum biliyor musunuz? Geçmişte bu toplumun yaralarına merhem olamamış, Sancaktar dediğimiz tiran yöneticilere salon komutanlığı yapmış,TMT gibi «mukavemet» kurumu, kimlerin elinde nasıl ve neden saldırgan bir kurum haline getirildi?.. Bugün toplumu dipsiz kuyulara atan insan kılığındaki yaratıklar, bazı milli demagogların «TMT’ye hizmet» madalyasını, işgalci komutanın eliyle göğsüne takarak topluma hava atmalarına, lanet olsun.

    Ξέρετε τί μὲ λυπεῖ περισσότερο; Τὸ ὅτι μιὰ «ἀντιστασιακὴ» ὀργάνωσις, ὅπως ἡ ΤΜΤ (Τürk Mukavemet Teşkilâtı = Τουρκικὴ Ἀντιστασιακὴ Ὀργάνωσις ), τὰ μέλη τῆς ὁποίας στὸ παρελθὸν ὑπηρέτησαν σὲ πολυτελῆ γραφεῖα τυράννων διοικητῶν, τῶν σαντζακτάρηδων (1), καὶ ποὺ ποτὲ δὲν κατώρθωσαν νὰ γίνουν βάλσαμο στὶς πληγὲς τῆς κοινότητός μας, μὲ λυπεῖ λοιπὸν τὸ πῶς καὶ γιατί, καὶ στὰ χέρια τίνων μετετράπη (ἡ ΤΜΤ) σὲ μιὰ ἐπιθετικὴ ὀργάνωσι. Κατάρα λοιπὸν σήμερα, σ᾿ αὐτὰ τὰ ἀνθρωπόμορφα τέρατα, τοὺς ἐθνικοὺς δημαγωγούς, ποὺ ρίχνουν τὸν κόσμο σὲ ἄπατα πηγάδια, καὶ ποὺ ἐπιδεικνύουν μὲ καμάρι στην κοινωνία, τὰ ἀπονεμημένα ἀπὸ τὸν εἰσβολέα διοικητὴ μετάλλιά των, γιὰ τὴν «πρὸς τὴν ΤΜΤ προσφοράν» τους.

    (1)Σαντζακτάρης = διοικητὴς σαντζακίου (σαντζάκι = διοικητικὴ περιφέρεια ἐπὶ Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας).

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 04/02/2011

  10. Ερντογάν για την κατεχόμενη Κύπρο: «Λένε να φύγει η Τουρκία. Ποιος είσαι ρε φίλε;»

    Φεβρουάριος 04, 2011

    Παραλήρημα Ερντογάν για τις διαδηλώσεις στα κατεχόμενα

    Την άνευ προηγουμένου αντίδραση του πρωθυπουργού της Τουρκίας προκάλεσαν οι πρόσφατες διαδηλώσεις που έγιναν στα κατεχόμενα της Κύπρου και τα συνθήματα που ακούστηκαν σε αυτές εναντίον της Τουρκίας.
    Μιλώντας σε Τούρκους δημοσιογράφους, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επέκρινε την τουρκοκυπριακή ηγεσία ζητώντας να πάρει θέση και έκανε λόγο για προβοκατόρικες δραστηριότητες.

    «Τις τελευταίες ημέρες υπάρχουν στη Βόρεια Κύπρο προβοκατόρικες δραστηριότητες. Τις κάνουν μαζί με το Νότο. Η τελευταία έγινε στις 28 Φεβρουαρίου. Μας λένε να φύγουμε. Η διοίκηση είναι απαθής. Από τον πρόεδρο μέχρι τον πρωθυπουργό, η διοίκηση πρέπει να πάρει ξεκάθαρη θέση», δήλωσε ο Τούρκος πρωθυπουργός.

    Και πρόσθεσε, όπως αναφέρεται σε σημερινά δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου: «Δεν έχουν τέτοιο δικαίωμα. Ο πιο κακοπληρωμένος υπάλληλός τους παίρνει περίπου 10 χιλιάδες λίρες (5.000 ευρώ). Ο γενικός γραμματέας του πρωθυπουργικού μου γραφείου παίρνει 5 χιλιάδες λίρες… Ο κύριος παίρνει 10 χιλιάδες και μετά δίχως να ντραπεί κάνει αυτές τις κινητοποιήσεις. Και μάλιστα παίρνουν 13 μισθούς το χρόνο. Λένε να φύγει η Τουρκία. Ποιος είσαι ρε φίλε; Έχω νεκρούς και τραυματίες στρατιώτες εγώ εκεί… Έχω στρατηγικό ενδιαφέρον. Όποιο είναι το στρατηγικό ενδιαφέρον της Ελλάδας στην Κύπρο, το ίδιο έχει και η Τουρκία. Έχει νόημα το γεγονός ότι αυτοί που θρέφονται από τη χώρα μας καταφεύγουν στο δρόμο αυτό. Εμείς τους στηρίζουμε. Δεν θα έπρεπε να έχει αυτό ένα αντίκρισμα;».

    Αναφερόμενος στην τουρκοκυπριακή ηγεσία, ο Ερντογάν κατέληξε: «είναι απαράδεκτο να προετοιμάζεται έδαφος για κινητοποιήσεις εναντίον της Τουρκίας. Τώρα ζητάει ραντεβού. Θα τον καλέσω να μιλήσουμε και θα τον ρωτήσω».

    http://kostasxan.blogspot.com/2011/02/blog-post_2432.html

    Σχόλιο από Γ. Μ. | 04/02/2011

  11. Μαζέψτε τα μπογαλάκια σας και φύγετε από την Κύπρο»!

    09/02/2011

    Απίστευτη η γελοιογραφία στην εφημερίδα «Αφρίκα»:
    «Δόξα τω Θεώ έβρεξε». «Δεν είναι βροχή, φταρνίστηκε ο Ταγίπ».

    Να συλλαμβάνουν όσους διαδηλώνουν κάλεσε ο Ταγίπ Ερντογάν την «κυβέρνηση» του ψευδοκράτους. Και έλαβε πληρωμένη απάντηση από τον Τουρκοκύπριο δημοσιογράφο Αρίφ Χασάν Ταχσίν, που αρθρογράφησε στην «Αφρίκα» του Σενέρ Λεβέντ.

    Μιλώντας στην Κ.Ο. του κόμματός του, (ΑΚΡ, Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης), ο Τούρκος πρωθυπουργός προειδοποίησε τους διοργανωτές των διαδηλώσεων στα Κατεχόμενα ότι η Άγκυρα δεν θα επιτρέψει καμιά σπέκουλα.

    Υποστήριξε ότι όσα γράφονται στα πανό των διαδηλωτών βλάπτουν τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων και διευκολύνουν τους Ελληνοκυπρίους, καθώς, όπως είπε, το βόρειο (κατεχόμενο) τμήμα της Κύπρου δέχθηκε την μεγαλύτερη οικονομική, διπλωματική και πολιτική στήριξη στα οκτώ χρόνια της δικής του διακυβέρνησης.

    «Μην προσπαθήσει κανείς να κάνει αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης την «ΤΔΒΚ». Ειδικά η αντιπολίτευση δεν μπορεί να μας ανταγωνιστεί στο θέμα της Κύπρου. Σε καμία άλλη περίοδο δεν έχουν προβληθεί τα δικαιώματα της Βόρειας Κύπρου σε διεθνές επίπεδο, όσο την περίοδο αυτή», είπε και δεν παρέλειψε να χαρακτηρίσει για άλλη μια φορά το Κυπριακό «εθνική υπόθεση».

    Και βέβαια, υπενθύμισε ότι η Τουρκία «είναι εγγυήτρια χώρα στην υπόθεση της Κύπρου. Θα συνεχίσει να υποστηρίζει τους Τουρκοκύπριους αδελφούς της, αλλά δεν θα επιτρέψει καμία σπέκουλα. Και μιλάω ξεκάθαρα, όποιος θέλει μπορεί να το ερμηνεύσει όπως θέλει», κατέληξε.

    Την ίδια ώρα, στο κεντρικό Αιγαίο, δύο σχηματισμοί τουρκικών μαχητικών αποτελούμενοι από τα 14 αεροσκάφη, εκ των οποίων τα έξι οπλισμένα, προκαλούσαν δύο παραβάσεις και πέντε παραβιάσεις.

    Στα Κατεχόμενα, η οργή κατά του Ερντογάν ξεχείλισε και αποτυπώνεται με τον πιο εύστοχο τρόπο στο άρθρο του Αρίφα Χασάν Ταχσίν στην εφημερίδα «Αφρίκα», του δημοσιογράφου Σενέρ Λεβέντ, που χρόνια τώρα τελεί υπό διωγμόν – τόσο ο ίδιος, όσο και η εφημερίδα του, που πριν πάρει το κοροϊδευτικό όνομα «Αφρική», ονομαζόταν «Αβρούπα» (Ευρώπη) και είχε υποστεί το λουκέτο του καθεστώτος.

    Το άρθρο-απάντηση του Ταχσίν ,προς τον Ερντογάν, υπό τον τίτλο «Ποιος είσαι, βρε άνθρωπε;», είναι το ακόλουθο:

    «Είμαι απόγονος των ανόητων Κυπρίων που έτρεξαν να βοηθήσουν τους Οθωμανούς προγόνους σου , τους οποίους νοσταλγείς και θέλεις να αναβιώσεις, το 1570 στον πόλεμο με τους Βενετούς.

    Λέτε ότι έχετε δώσει θύματα στην Κύπρο. Έχετε δίκαιο, αφού θεωρείτε τον εαυτό σας απόγονο των Οθωμανών. Αλλά πριν από εσάς είχαν θύματα, οι Φοίνικες, οι Γενοβέζοι, οι Βενετοί, οι Βυζαντινοί, οι Ρωμαίοι, οι Αιγύπτιοι, οι Έλληνες και άλλοι πολλοί. Να μοιράσουμε τώρα το Νησί σε όλους όσους πέρασαν από το «χάνι» της Κύπρου; Εσύ είσαι έτοιμος να μοιραστείς τη Μικρά Ασία με όλους όσους πέρασαν από εκεί; Δεν χρειάζεται να πας πολύ πίσω , είσαι πρόθυμος να επιστρέψεις τα αγαθά και τις περιουσίες των Ποντίων, των Αρμενίων, των Ελλήνων που σκότωσαν και λεηλάτησαν οι Ταλάτ, Ενβέρ και Κεμάλ πασάδες;

    Μήπως δώσατε λίγα θύματα στους Κούρδους;

    Σύμφωνα με τη λογική σας δεν θα πρέπει να βοηθήσετε τους Κούρδους να ιδρύσουν το Κουρδιστάν, αφού έδωσαν και αυτοί τόσα θύματα;

    Είμαι απόγονος των Κυπρίων που έζησαν 307 χρόνια οθωμανικής κατοχής.
    Είμαι εγγονός των ανθρώπων που τους έπαιρναν με τη βία το ψωμί κάθε φορά που άδειαζαν τα ταμεία των ανακτόρων και έστελναν στρατό στο Νησί με το πρόσχημα της εξέγερσης στην Κύπρο.

    Είμαι εγγονός των Κυπρίων που πρόσφεραν φαγητό και βοήθεια στους ανθρώπους που εξόριζαν οι Οθωμανοί από τη Μικρά Ασία στο Νησί, με εντολή την εκτέλεση τους .

    Ο Οθωμανός παππούς σου έμεινε στην Κύπρο 307 χρόνια. Σε όλο αυτό το διάστημα δεν επέτρεψε στους Κυπρίους , εκτός από αυτούς που ζούσαν στα κάστρα της Αμμοχώστου, της Πάφου, της Λάρνακας, της Λεμεσού, της Κερύνειας να κατέβουν στην παραλία. Όποιος έφτιαχνε ένα πλεούμενο ερχόταν και άρπαζε πράγματα από το Νησί. Οι Κύπριοι έζησαν 307 χρόνια στα δάση. Φαντάζεστε κάποιους που ζουν σε νησί να μην μπορούν να δουν τη θάλασσα και να μην μπορούν να πιάσουν δυο ψάρια;

    Μια και το έφερε η κουβέντα είπατε ότι δώσατε θύματα. Οι Οθωμανοί είχαν 80.000 νεκρούς όταν πολιόρκησαν το κάστρο της Αμμοχώστου. Δεν βλέπετε κάποιο σφάλμα σε ένα στρατό που έχει 80.000 θύματα σε μια πολιορκία ενός κάστρου;

    Θυμηθείτε τις απώλειες στο Σαρίκαμις (Σ.Σ. 90.000 νεκροί στο Ρωσο-τουρκικό πόλεμο το 1897), στα Δαρδανέλια και σκεφθείτε.

    Να σας προβληματίσουν και οι απώλειες του Ιουλίου του 1974.

    Μια και αναφέραμε τα Δαρδανέλια, εκεί έχουν δώσει θύματα οι Βρετανοί, οι Νεοζηλανδοί και οι Γάλλοι. Μήπως πρέπει να έρθουν τώρα και να καταλάβουν τα Δαρδανέλια; Οι άνθρωποι έρχονται κάθε χρόνο και τιμούν τους νεκρούς τους. Δεν μπορείτε να κάνετε και εσείς το ίδιο;

    Είπατε ότι για όποιο λόγο βρίσκεται η Ελλάδα στο Νησί βρισκόμαστε και εμείς. Ούτε εσείς ούτε η Ελλάδα έχουν καμιά δουλειά και κανένα δικαίωμα στην Κύπρο.

    Χάσατε κάθε νόμιμο δικαίωμα που είχατε βάσει των συμφωνιών που υπογράψατε με την Κυπριακή Δημοκρατία, γιατί δεν συμμορφωθήκατε με αυτά που προβλέπονται στις διατάξεις τους. Αν ψάξετε θα βρείτε αν έχετε κανένα δικαίωμα λόγου. Για αυτό αναλογιστείτε πώς θα πληρώσετε τις ζημιές που προκαλέσατε στην Κύπρο, μετά το 1974, όταν φυσικά θα χάσετε την υποστήριξη των ΗΠΑ και της Βρετανίας.

    Εγώ σας συμβουλεύω, τώρα που είστε ακόμα ζωντανοί και αρτιμελείς, μαζέψτε τα μπογαλάκια σας και φύγετε από την Κύπρο χωρίς να γυρίσετε να κοιτάξετε πίσω σας. Και προτού αυξηθεί το χρέος σας.

    Εάν ακόμα έχετε απορίες, σας λέω ότι εγώ είμαι ο ιδιοκτήτης της Κύπρου».

    Η πολιτική των μηδενικών προβλημάτων του κ. Νταβούτογλου απέτυχε παταγωδώς. Και μάλιστα από τους ομογάλακτους και ομόθρησκους Τουρκοκυπρίους, γιατί οι άνθρωποι αυτοί βασανίζονται από την τουρκική κατοχή . Πώς θα μπορέσει τώρα η πολιτική ηγεσία της Τουρκίας να επικαλεστεί ξανά ότι έκανε την ειρηνευτική απόβαση , για να προστατεύσει τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων;

    http://www.elzoni.gr/html/ent/497/ent.6497.asp

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 11/02/2011

  12. Mόσχα προς Άγκυρα:
    «Δεν θα μείνουμε αδιάφοροι αν κινδυνεύσει η Κύπρος»

    24-07-2011 16:29:32

    Προειδοποιητική «σφαλιάρα» από αυτές που είχαν χρόνια να πέσουν στο σβέρκο της Άγκυρα έριξε η Ρωσία με αφορμή της παραληρηματικές δηλώσεις Ερντογάν. Ο εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Αλεξάντρ Λουκασέβιτς της Ρωσίας, αφού υπενθύμισε ότι στην Κύπρο υπάρχει ένα νόμιμο κράτος μόνο και κανένα άλλο (!), απέρριψε όλα τα επιχειρήματα του Ρ.Τ.Ερντογάν, τόνισε ότι «Μόνο τα ψηφίσματα του ΟΗΕ θα επιτρέψουν την επανένωση της Κύπρου στη βάση μιας δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας με ενιαία κυριαρχία, υπηκοότητα και διεθνή νομική υπόσταση» και ότι «Οι δηλώσεις Εντογάν είναι πολύ σκληρές».

    Εντύπωση προκάλεσε στους διπλωματικούς κύκλους ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια το ρωσικό ΥΠΕΞ δεν περιορίστηκε σε τυπικές διατυπώσεις, αλλά εμμέσως πλην σαφώς υπενθύμισε την παράνομη ύπαρξη του κατοχικού ψευδοκράτους (σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ 541 του 1983 και 550 του 1984), υπενθυμίζοντας ότι εκεί καλούνται τα μέλη της διεθνούς κοινότητας «να μην αναγνωρίζουν κανένα κυπριακό κράτος πλην της Κυπριακής Δημοκρατίας, να σέβονται την κυριαρχία, την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς και να μη διευκολύνουν και να μην παρέχουν κατ’ ουδένα τρόπο βοήθεια στο αποσχιστικό μόρφωμα στο βορρά της νήσου της Κύπρου».

    Παρασκηνιακά έχει υπάρξει ενημέρωση της Άγκυρας, αναφέρουν πηγές από την Μόσχα ότι «Οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις δεν θα μείνουν αδιάφορες αν κινδυνεύσει η ασφάλεια της κυπριακής δημοκρατίας και έχουν τρόπους να το καταστήσουν αυτό σαφές»!

    Η θέση που έλαβε η Μόσχα άφησε άφωνή την Άγκυρα που θεωρούσε ότι λόγω της ανάπτυξης καλών οικονομικών σχέσεων η Ρωσία θα «έριχνε νερό στο κρασί της» σε ότι αφορά την Κύπρο, αλλά η Ρωσία έφτασε να υπενθυμίσει μέχρι και την απορριπτική απόφαση του ΟΗΕ στο αυθαίρετο ψευδοκράτος που έστησαν οι κατοχικές δυνάμεις στην Βόρεια Κύπρο.

    Οπως διαβεβαίωσε ο κ. Λουκασέβιτς, «η Ρωσία ως μόνιμο μέλος του Σ.Α. του ΟΗΕ παρείχε και θα συνεχίσει να παρέχει υποστήριξη στην επίτευξη δίκαιης, βιώσιμης και καθολικής διευθέτησης προς το συμφέρον όλων των Κυπρίων, βασισμένη στα σχετικά ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ, των ενδοκυπριακών συμφωνιών υψηλού επιπέδου (των ετών 1977 και 1979) και της εθελουσίας, χωρίς έξωθεν πίεση, συναίνεσης των ίδιων των κυπριακών κοινοτήτων».

    Συμπλήρωσε μάλιστα ότι «για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια η τύχη της κυπριακής διευθέτησης βρίσκεται στα χέρια των ίδιων των Κυπρίων, Ελλήνων και Τούρκων», όμως το «ευαίσθητο υλικό» των συνεχιζόμενων εφ’ όλης της ύλης διακοινοτικών συνομιλιών στην Κύπρο δεν πρέπει να υφίσταται πίεση έξωθεν, πολύ περισσότερο στις παρούσες συνθήκες που η διαπραγματευτική διαδικασία προχωρά εξαιρετικά δύσκολα, γι’ αυτό και το βασικότερο είναι να βοηθηθεί ο διάλογος και όχι «να προσπαθούμε να υποκαταστήσουμε τα κοινά συμφέροντα των Κυπρίων με τα συμφέροντα άλλων πλευρών».

    Το υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας επαναβεβαίωσε ότι στηρίζει τα ψηφίσματα του ΟΗΕ Αυτό δήλωσε ο επίσημος εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ, Αλεξάντρ Λουκασέβιτς, σημειώνοντας ότι «μόνο αυτή η προσέγγιση θα επιτρέψει την επανένωση της Κύπρου στη βάση μιας δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας με ενιαία κυριαρχία, υπηκοότητα και διεθνή νομική υπόσταση».

    «Είναι προφανές ότι η Μόσχα θέλει να δείξει με σαφήνεια ότι η Κύπρος τελεί υπό την υψηλή διπλωματική και στρατηγική της προστασία» εκτιμούν διπλωματικές πηγές στη ρωσική πρωτεύουσα.

    Οι Ρώσοι τάχθηκαν εκ νέου υπέρ ενός ενιαίου κράτους με βάση το πρότυπο «διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία», κάτι το οποίο, αξίζει να σημειωθεί, ανέφερε στις δηλώσεις της και η Αμερικανίδα υπουργός, Χίλαρι Κλίντον, κάτι το οποίο διέφυγε από τα ελληνικά ΜΜΕ, πολλά εκ των οποίων θεώρησαν – εκτίμησαν ότι συντάχθηκε με τις θέσεις της Τουρκίας.

    Η Μόσχα δείχνει ότι είναι αποφασισμένη να στηρίξει την άριστη σχέση που έχει με την Κυπριακή Δημοκρατία. Μπορεί οι σχέσεις της με την κυβέρνηση Χριστόφια – παρά τις πολιτικές ρίζες στην Σοβιετική Ένωση που έχει ο τελευταίος – να μην είναι το ίδιο καλές όπως ήταν με τον μακαρίτη τον Τάσσο Παπαδόπουλο (υπάρχουν κύκλοι στη Μόσχα που λένε ότι ο Χριστόφιας ανέκαθεν ήταν πιο κοντά στο Λονδίνο παρά στην Μόσχα), αλλά το μέγεθος των ρωσικών επενδύσεων στη Κύπρο και η γνώση του γεγονότος ότι τυχόν επανένωση υπό τουρκική κηδεμονία θα ανατρέψει όλη της στρατηγική ισορροπία στην Α.Μεσόγειο σε βάρος της Ρωσίας, κάνει να μην «σηκώνει μύγα στο σπαθί της».

    Μία αιτία «παγώματος» των σχέσεων με την κυβέρνηση Χριστόφια είναι η ματαίωση σειράς εξοπλιστικών προγραμμάτων από την Ρωσία, όπως των ρουκετοβόλων Smerch, των αντιαρματικών πυραύλων Kornet-E κλπ.

    Επίσης η Μόσχα ενδιαφέρεται μέσω της Gazprom, να αποκτήσει ενεργό ρόλο στο ενεργειακό «Ελ Ντοράντο» της Α.Μεσογείου.

    Η Ρωσία με δεδομένη την πολιτική αναταραχή στην Συρία και την έκθεση σε κίνδυνο της μοναδικής ναυτικής βάσης στην Α.Μεσόγειο, σε καμία περίπτωση δεν θέλει να κινδυνεύσουν τα πολιτικά κεκτημένα στην Κύπρο. Για το λόγο αυτό δηλώνει τώρα «παρούσα» και κόβει τον αέρα του Ερντογάν, όπως δεν τόλμησε να τον κόψει κανένας άλλος μέχρι τώρα.

    Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

    http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=22138&Itemid=139

    Σχόλιο από Rωσία-Κύπρος | 26/07/2011

  13. Police Violence in North Cyprus / Kuzey Kıbrıs’ta Polis Şiddeti

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/07/2011

  14. Έχετε κούσει αυτό του καζαντζίδη;

    Σχόλιο από σύντροφος | 27/09/2011

  15. Η Νοτιαφρικανική εμπειρία

    του Σάκα Ντιγκάνε

    Μ.Α. sociology and politics

    Είστε τρελοί εσείς οι Έλληνες. Εσείς οι Έλληνες της Κύπρου, που σας γνώρισα καλά. Και για να μην δημιουργήσω αρνητικά συναισθήματα από την αρχή, πρέπει να τονίσω ότι ήρθα στο νησί σας από αγάπη για τον ελληνικό πολιτισμό. Η ελληνική μυθολογία ήταν το αγαπημένο μου βιβλίο, για χρόνια κατέφευγα στις σελίδες του, σχεδόν το αποστήθισα. Στο χωριό που γεννήθηκα, δίπλα από το σπίτι μας, μια οικογένεια είχε δώσει και στα επτά παιδιά της μόνο αρχαιοελληνικά ονόματα: Αριστείδης, Ιάσονας, Σωκράτης, Αντιγόνη κ.λπ. Ένας έξυπνος δικός σας, μάλλον ένας εξυπνάκιας δικός σας, που τον ξένιζε να βλέπει τα κατάμαυρα παιδιά των Ζουλού με αρχαιοελληνικά ονόματα είπε: Και τι σχέση έχουν οι Ζουλού με τον Όμηρο και τον Πλάτωνα; Ο γείτονας μας, ο πατέρας των παιδιών, του είπε με περηφάνια: Οι Έλληνες έχουν πια πατρίδα όλη τη Γη.

    Για αυτό και με ξενίζει η στάση σας στο Κυπριακό. Ενώ ένας Ζουλού δηλώνει περήφανος για την ελληνική του συνάφεια και σύνδεση με τον ελληνικό πολιτισμό, εσείς κρύβετε με ενοχές και άλλα συμπλέγματα την ελληνική σας Ιστορία και Παράδοση, το ότι η Κύπρος ήταν πάντα μέρος του ελληνικού πολιτισμού, ακόμη ενώ ο περί ου ο λόγος Ζουλού θεωρεί το ελληνικό πνεύμα να έχει πατρίδα πια όλη τη Γη, εσείς κινδυνεύετε να χάσετε την πατρίδα σας, μια αρχαιότατη κοιτίδα ελληνισμού. Δεν το αντιλαμβάνεστε ότι η συνεχής προβολή της Ιστορίας, η συνεχής προβολή της ελληνικής ταυτότητας της Κύπρου αποτελεί όπλο στον αγώνα σας; Πάντως για να κλείσω το κεφάλαιο με την αγάπη μου στην ελληνική μυθολογία: όταν ξεκίνησα από τη χώρα μου, πρώτη φορά στη ζωή μου, αποχαιρέτησα τη μάνα μου και τους άλλους δικούς μου με τη φράση: Ο αργοναύτης ξεκινά.

    Πλην ο τρίτος σταθμός, μετά την Ελλάδα και την Αγγλία, της αργοναυτικής μου εκστρατείας, δηλαδή η Κύπρος (που ήρθα εδώ στο Πανεπιστήμιό της), με γέμισε με διάφορα αρνητικά συναισθήματα. Γιατί έχοντας άμεση εμπειρία από τον νοτιοαφρικανικό αγώνα για ελευθερία και ισότητα, δεν πίστευα ότι θα σημείωνα τόσα λάθη, εγκληματικά λάθη, παραλείψεις και γκάφες δικές σας.

    Φέρνω δυο παραδείγματα: Και σε μας οι λευκοί άποικοι προσπάθησαν να δημιουργήσουν μια διχοτομημένη χώρα. Διχοτομημένη σε λευκούς και μαύρους, διχοτομημένη σε δύο ξεχωριστά εκλογικά σώματα, μοιρασμένη σε δύο ξεχωριστές περιοχές, στη μια με λευκή πλειοψηφία και στην άλλη με πλειοψηφία των μαύρων. Και όλα αυτά θα συνενώνονταν σε ένα δήθεν ενιαίο κράτος με διάφορες ομοσπονδιακές δομές. Οι Ζουλού της Νότιας Αφρικής κατάλαβαν την πλεκτάνη, ότι θα είχαμε διαιώνιση του ρατσιστικού καθεστώτος, απλώς θα άλλαζε η βιτρίνα και όχι η ουσία, και αντιτάχτηκαν σθεναρά. Με περηφάνια τόνιζαν δυνατά και συνεχώς: Η Νότια Αφρική θα είναι μια ενιαία χώρα, όπου όλοι οι πολίτες της θα κυκλοφορούν και θα εγκαθίστανται ελεύθερα σε όποιο μέρος της θέλουν, θα υπάρχει ενιαίο εκλογικό σώμα και κάθε άνθρωπός της θα ισούται με μία ψήφο.

    Εσάς τους Έλληνες δεν μπορώ να σας καταλάβω. Εθελούσια αποδέχεστε ρατσιστικούς διαχωρισμούς, ξεχωριστές περιοχές, κάθε ελληνοκύπριος θα διαθέτει μισή ψήφο και κάθε τουρκοκύπριος τέσσερις. Απίστευτο, ακόμη δέχεστε εκ περιτροπής προεδρία. Αν είναι ποτέ δυνατόν!

    Ένα άλλο παράδειγμα: Σε μας ήταν καθαρά τα ιδεολογικά περιγράμματα, και τα πιστεύω και οι αρχές μας δεν ήταν δαντέλες για το χορό του καρναβαλιού. Αν κάποιος έδειχνε να συζητούσε καν το θέμα των ξεχωριστών περιοχών, ή άλλων απόψεων της λευκής αποικιοκρατίας και του ρατσιστικού καθεστώτος, αμέσως απομονωνόταν, τον έδειχναν με αποτροπιασμό, ήταν ο ρίψασπις, ο προδότης. Ήταν ο εκφραστής του πιο απαίσιου συντηρητισμού, του ρατσισμού και της καταπίεσης. Οι γυναίκες μας δεν του μιλούσαν, οι άντρες μας του έστρεφαν τη ράχη με περιφρόνηση. Γι’ αυτό και νικήσαμε, γιατί οι Ζουλού στάθηκαν περήφανοι. Σε σας βλέπω μια μεγάλη ανατροπή. Έρχονται και λένε τα ίδια, όπως σε μας οι υποστηρικτές του απαρτχάιντ, όμως οι δικοί σας έχουν ένα ύφος, κάνουν μια φιγούρα ότι δήθεν λένε σπουδαία πράγματα, προοδευτικά, μοντέρνα!!! Αν είναι ποτέ δυνατόν, θου Κύριε φυλακή τω στόματί μου! Και εσείς τους ακούτε, δεν μιλάτε για προδοσία, δεν τους αποπαίρνετε.

    Πιστεύω ότι τολμούν και λένε αυτά τα ανιστόρητα πράγματα, ότι τολμούν και κηρύσσουν αυτές τις ρατσιστικές επιλογές, γιατί το κοινωνικό σώμα δεν τους ελέγχει και δεν τους απορρίπτει. Ένα κοινωνικό σώμα που έχασε την αυτοπεποίθησή του και την περηφάνια του, άρα θα χάσει τη μάχη κάποια στιγμή. Πιστεύω λοιπόν ότι οι Έλληνες της Κύπρου πρέπει να πάρουν λίγη περηφάνια από τους Ζουλού.

    Σάκα Ντιγκάνε

    Σχόλιο από Σακα Ντιγκάνε | 22/01/2012


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: