Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Ελληναράδες ψευτοπατριώτες και Οικουμενικό Πατριαρχείο

ΝΙΨΟΝ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ ΜΗ ΜΟΝΑΝ ΟΨΙΝ

Toν τελευταίο καιρό είμαστε μάρτυρες της δαιμονοποίησης του Οικουμενικού Πατριαρχείου,  από κύκλους που είναι, κυρίως, κληρονόμοι της εθνοπροδοτικής  παράδοσης.

Μιας παράδοσης:

που ευθύνεται για τη συρρίκνωση, για τις ήττες στη Μικρά Ασία και στη Κύπρο,

-που δεν υπεράσπισε ποτέ τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας στην Τουρκία,

-που ποτέ δε συμπαραστάθηκε στους απελαθέντες Έλληνες της Πόλης στους αγώνες τους για τη διεκδίκηση των καταπατημένων περιουσιών τους,

-που σνόμπαρε στην αρχή τους Πόντιους που διεκδίκησαν την αναγνώριση της Γενοκτονίας,

που ανακάλυψε τη σφαγή της Σμύρνης μετά το συνωστισμό της κ. Ρεπούση,

-που περιθωριοποίησε τους νέους ομογενείς πρόσφυγες της σοβιετικής κατάρρευσης,

-που σήμερα αποκαθιστά τους Έξι εγκληματίες της Μικρασιατικής Καταστροφής   και

-που λατρεύει τον Ίωνα Δραγούμη, εκείνο το μέτριο διανοούμενο, τον οπαδό της «μικράς πλην εντίμου Ελλάδος», που αντιτάχθηκε με κάθε τρόπο στην απελευθέρωση των Ελλήνων της Ανατολής…

Για άλλη μια φορά οι εκ του ασφαλούς πατριώτες πουλούν την κάλπικη ελληνοφροσύνη τους, είτε ονειρευόμενοι τον εξαδάκτυλο βασιλιά τους, είτε τσουβαλιάζοντας τους πάντες ως «πράκτορες του νεοοθωμανισμού».  Ας περάσουν οι διακοπές του καλοκαιριού και υποσχόμαστε ότι θα ανοίξουμε αυτό τον κύκλο συζητήσεων!

Με αφορμή λοιπόν αυτή την κατάσταση λάβαμε μια ενδιαφέρουσα ανακοίνωση:

Τον τελευταίο καιρό μία οργάνωση υπό την επωνυμία «Free Agia Sophia Council of America» υπό τον κ. Κρις Σπύρου, έχει ανακοινώσει ότι προτίθεται να πραγματοποιήσει τον προσεχή Σεπτέμβριο θεία λειτουργία στην Αγία Σοφία Κωνσταντινούπολης.

Η Αγία Σοφία που λειτουργεί ως μουσείο ήδη επιδιώκεται από φανατικούς κύκλους ισλαμιστών και εθνικιστών στην Τουρκία, να μετατραπεί σε τζαμί. Η πρωτοβουλία της παραπάνω οργάνωσης, εκφράζονται φόβοι ότι θα εντείνει τις επιδιώξεις αυτών των κύκλων, με απρόβλεπτες συνέπειες.

Σχετικά με το θέμα αυτό η Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών έχει εκδόσει την παρακάτω ανακοίνωση:

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΩΝ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

13/4/2009

Το Δ.Σ. της ΟΙ.ΟΜ.ΚΩ διαπιστώνει με ανησυχία την τελευταία περίοδο την προσπάθεια ορισμένων ιδιωτών να εκμεταλλευτούν τα αγνά αισθήματα του Ελληνικού λαού με συνθήματα της οργάνωσης θείων λειτουργιών σε Ναούς που για ιστορικούς λόγους λειτουργούν σαν μουσεία εκτός της Ελληνικής επικράτειας. Ενέργειες όπως αυτές αποτελούν σοβαρό εμπόδιο στις προσπάθειες για την διάσωση των Ναών καθ’ όσον ενισχύουν τις φωνές φανατισμού και δυσπιστίας. Ο Ελληνισμός της Ανατολής έχει υποστεί ανυπολόγιστες ζημιές από ενέργειες τέτοιου τύπου που είχαν αλλότριους σκοπούς από τους κατ’ επίφαση αναφερόμενους και βέβαια καθόλου την υποστήριξη των δικαίων του Ελληνισμού.

Σε επικοινωνία μας ο κ. Ουζούνογλου Πρόεδρος της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών σχολιάζοντας την πρόσφατη συνέντυξη του κ. Σπύρου αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Η συνέντευξη είναι αποκαλυπτική διότι δείχνει τους σκοπούς του κ. Σπύρου. Βάλει πλέον ανοικτά κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου, καθώς υποστηρίζει επικίνδυνα και ανιστόρητα ότι όλοι οι Πατριάρχες ήταν άνθρωποι των Τούρκων. Φοβάμαι ότι θα πετύχει να ξαναγίνει τζαμί η Αγία Σοφία. Εχουμε πληρώσει σαν Μικρασιάτες τέτοιες επιπόλαιες πράξεις, πολλές φορές στο παρελθόν.

Είναι μέγα ψέμα ότι ο Πατριάρχης εκλέγεται από τους Τούρκους. Οι τούρκοι απέρριψαν παράνομα τον αείμνηστο Χαλκηδώνος Μελίτων ατο 1970, αλλά δεν σημαίνει αυτό ότι εγκρίνουν ποιος θα γίνει Πατριάρχης. Πρόκειται περί ύβρεων και προσπάθεια προβοκάτσιας...»
http://mikrasiatis.gr/?p=2473

Για τους απελαθέντες Κωνσταντινούπολης
Αθήνα, Χρήστος Ακριτίδης

Advertisements

29/07/2010 - Posted by | -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Νεοελληνικά, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός

11 Σχόλια »

  1. Ούτε το οικουμενικό πατριαρχείο είναι ελληνικό, ούτε ο όρος «ελληνορθόδοξος» στέκει ως έννοια.
    Κι αν ξεκινήσετε να πάρετε «πίσω» την πόλη (η οποία ουδέποτε ήταν ελληνική) να πάτε μόνοι σας και να μην ζητήσετε υποστήριξη από τους υπόλοιπους.
    Και οι σημερινοί ρωσσοπόντιοι (που είναι πόντιοι όσο εγώ είμαι εξωγήινος) που είναι στην Ελλάδα σήμερα έρχονται για να κλέψουν, να ρημάξουν αντί να μείνουν στον τόπο τους και να πολεμήσουν για τις περιουσίες τους.

    Σχόλιο από Anarchos | 29/07/2010

  2. Όσο εσύ είσαι «Anarchos» άλλο τόσο και γω είμαι εξωγήϊνος.

    Όμως γελοίος και αμόρφωτος, ρατσιστής και φασίστας είσαι!

    Σχόλιο από "Ρωσο"πόντιος | 30/07/2010

  3. Άναρχος ή αναρχικός είναι αυτός που δεν περιορίζεται από τις καθιερωμένες αρχές.Τώρα,εσύ,πως τα κατάφερες να περιοριστείς στις αρχές της βλακείας και της ηλιθιότητας χρήζει επιστημονικής προσέγγισης και ιατρικής παρακολούθησης.

    Σχόλιο από Τάσος Σ. | 01/08/2010

  4. από ταμπέλες πάμε πάντως πολύ καλά…

    Σχόλιο από Ο Λούμπεν | 01/08/2010

  5. «..που λατρεύει τον Ίωνα Δραγούμη, εκείνο το μέτριο διανοούμενο, τον οπαδό της “μικράς πλην εντίμου Ελλάδος”, που αντιτάχθηκε με κάθε τρόπο στην απελευθέρωση των Ελλήνων της Ανατολής…..»

    αν και δε λατρεύω τον δραγούμη (το λάθος του, η υποτίμηση των τούρκων και η υπερτίμηση του κινδύνου των βουλγάρων, το διέπραξε με αντίστροφο τρόπο ο γ. σκληρός), πιστεύω ότι το «με κάθε τρόπο» είναι εσφαλμένο. παρακάτω αποσπάσματα του δραγούμη όπως παρατίθενται στο εθνισμός και κοινοτισμός του σπ. κουτρούλη:
    26-4-1915
    «..λίγες μέρες πριν αρχίση στα 1912 ο πόλεμος, ο βενιζέλος με κάλεσε με τον κορομηλά, ήταν εκεί και ο εξαδάκτυλος και ο νίδερ και νομίζω και ο δαγκλής -η συνεδρίαςση στο υπουργείο των στρατιωτικών-και είπα, και το παραδέχτηκε και ο βενιζέλος, πως αν δεν μπορέσουμε να πάρουμε όλη την ευρωπαϊκή συνέχεια ώς την πόλη πρέπει η πολιτική μας να τείνη να πάρουμε όσο μπορούμε περισσότερο από τη μακεδονία, την ήπειρο και μέρος της θράκης και να πάρουμε και από τη μικρασία όσο μπορούμε περισσότερο μέρος. ολόκληρο το σχέδιό μου το βρίσκεις σε ένα-δυο φύλλα της νέας ημέρας όταν έβαινε στο τριέστι, στα 1905-06 (…) ίσια ίσα για να πάρουμε την πόλη έκαμα και δούλεψα το σχέδιο εκείνο της μικρασίας, για να περισφίξουμε την πόλη με ελληνικά κράτη γύρω γύρω και με ελεύθερο κράτος στην πόλη την ίδια και μια μέρα να πήξουν αυτά τα ελληνικά κράτη το μεγάλο ελληνικό κράτος με την πόλη (…) δε θα πάμε από τη θράκη στην πόλη, θα πάμε από τη μικρασία»
    7-5-1919
    «εγώ ελεγα και πίστευα ότι θα έπρεπε να πολεμήση η ελλάδα στο πλευρό των συμμάχων, μόνον την επέμβασή τους δεν ήθελα,,,εν ω συμφωνούσα μαζί του για την ανάγκη της συμμετοχής στον πόλεμο και κύταζα να πείσω και τους άλλους όσοι δεν συμφωνούσαν. και θα τους έπειθα αν ενεργούσε τίμια ο βενιζέλως και βοηούσε ίσια και ειλικρινώς για να καταπεισθούν και οι άλλοι»

    Σχόλιο από Γιάννης | 02/08/2010

  6. «Είναι μέγα ψέμα ότι ο Πατριάρχης εκλέγεται από τους Τούρκους.»

    Όντως, δεν εκλέγεται από Τούρκους και δεν νομίζω ότι κανείς ισχυρίζεται κάτι τέτοιο, εκτός κι αν είναι άσχετος.

    Όμως, οι Τούρκοι εγκρίνουν τον κατάλογο των εκλογίμων και αυτό είναι μία πραγματικότητα, όπως και ότι εντελώς αυθαίρετα απαιτούν, ανάμεσα στ’ άλλα, ο προς εκλογή να είναι Τούρκος υπήκοος.

    Σχόλιο από Νέστωρ | 05/08/2010

  7. Ολική επαναφορά

    Η στήλη σήμερα φιλοξενεί το κείμενο του Θάνου Βερέμη «Ολική Επαναφορά» (4.7.2010) που εξηγεί με απλά λόγια τη φιλοσοφία της πολιτικής Νταβούτογλου όπως αναπτύχθηκε στο πολυσυζητημένο βιβλίο του «Στρατηγικό Βάθος» (ελλ.μετ., 2010). Το σημαντικότερο σημείο που θίγει ο Βερέμης στο κείμενό του, είναι η ανιστορική και προκατειλημμένη ματιά με την οποία διαβάστηκε το βιβλίο του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών από τους διάφορους «ειδικούς» αναλυτές, πανεπιστημιακούς και «διανοούμενους». Η πρόσληψή τους αναλώθηκε στην επιβεβαίωση των όσων ήδη πιστεύουν για την Τουρκία και όχι στην καλύτερη κατανόηση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Ο Βερέμης υπογραμμίζει το γεγονός ότι η πολιτική Νταβούτογλου δεν είναι καινοφανής. Έχει ρίζες στην οζαλική πολιτική παράδοση. Επιτρέψτε μου μια προσωπική παρατήρηση: ο όρος Νεοοθωμανισμός, που έχει ταυτιστεί με τη σκέψη Νταβούτογλου, έχει επενδυθεί στο ελληνόφωνο πλαίσιο με μια αναχρονιστική φοβία, σάμπως οι Οθωμανοί, αύριο μεθαύριο, θα βγουν από το χρονοντούλαπο της ιστορίας για να ξανακατακτήσουν την Κύπρο, την Ελλάδα, τα Βαλκάνια και βεβαίως τη Βασιλεύουσα!

    Του Θάνου Bερέμη

    Ένας από τους λόγους της περιορισμένης μας μνήμης είναι ότι ελάχιστοι διαβάζουν βιβλία. Και αυτοί οι λίγοι που διαβάζουν αρκούνται σε έργα του επαγγελματικού τους ενδιαφέροντος, με κάποια συμπληρώματα καλοκαιρινής ανάγνωσης μυθιστορημάτων. Ετσι, ακόμα και οι μορφωμένοι συμπατριώτες μας ανακαλύπτουν την πυρίτιδα όταν την επαναφέρει στην κοιτίδα της κάποιος επαναπατριζόμενος Έλληνας από την Εσπερία.
    Σχετικά πρόσφατα το ελληνικό κοινό ανακάλυψε τη σκέψη του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, χάρη στο ευπώλητο έργο του «Στρατηγικό βάθος», το οποίο εξακολουθεί να προηγείται στη λίστα της «Καθημερινής». Αυτό που ο μειλίχιος Τούρκος καθηγητής πρεσβεύει εδώ είναι ότι η χώρα του μπορεί με ειρηνικά μέσα να επανεύρει την παλιά επιρροή της οθωμανικής αυτοκρατορίας στην Ευρασία, τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, αλλά κυρίως να της αναγνωριστεί ένας παγκόσμιος στρατηγικός ρόλος αφού διαθέτει τη 17η μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη. Οι απόψεις του ωστόσο δεν είναι πρωτοφανείς. Προηγήθηκαν πολιτικοί όπως οι Ντεμιρέλ, Ερμπακάν και κυρίως ο Τουργκούτ Οζάλ, που κατέδειξαν την «ανιστορικότητα» (Στέλιος Ράμφος) την οποία επέβαλε στη νεώτερη Τουρκία ο Κεμάλ Ατατούρκ αποσιωπώντας έτσι τη μεγάλη εποχή των Τούρκων Οθωμανών. Εβδομήντα, περίπου, χρόνια μετά την κεμαλική καταδίκη του ισλαμικού παρελθόντος, ο Τουργκούτ Οζάλ διαλαλούσε την οθωμανική δόξα. Είναι άραγε σύμπτωση ότι οι δύο πρωθυπουργίες του Οζάλ συνέπεσαν με τις τελευταίες ημέρες της Σοβιετικής Πομπηίας και η προεδρία του με την ολική επαναφορά της Αγίας Ρωσίας; Την ίδια δηλαδή εποχή που η Ρωσία καταργούσε την ανιστορικότητα του μαρξιστικού – λενινιστικού της καθεστώτος, η Τουρκία αναζητούσε τη χαμένη της ιστορικότητα. Είναι, πιστεύω, δίκαιο να τοποθετήσουμε τις καταβολές του ιδεολογικού μετασχηματισμού της τουρκικής πολιτικής εξουσίας στην περίοδο Οζάλ.
    Η πιο σημαντική έκφραση της αλλαγής υπήρξε η επιστροφή του θεωρητικού του τουρκικού εθνικισμού Ζίγια Γκέκαλπ στο προσκήνιο του τουρκικού ενδιαφέροντος. Ο Γκέκαλπ διασώθηκε από τον μαθητή του Κεμάλ, αλλά κουτσουρεμένος. Ο δημιουργός της νεώτερης Τουρκίας γκρέμισε τον ισλαμικό πυλώνα και διατήρησε τους άλλους δύο στην εθνογενετική θεωρία του Γκέκαλπ: τον εθνοτισμό και τον δυτικό προσανατολισμό της χώρας. Χωρίς όμως τον ισλαμικό πυλώνα η Τουρκία έχανε τα σημεία αναφοράς της σε ένα ένδοξο παρελθόν.
    Ο Νταβούτογλου, ως υπουργός κυβέρνησης η οποία περιόρισε τις εξουσίες των στρατιωτικών τοποτηρητών του κεμαλισμού, αντλεί την έμπνευσή του από τον πρώτο διδάξαντα προκειμένου να προβεί σε επανασύσταση της οθωμανικής ισχύος και επιρροής.
    Πρόκειται βέβαια για μια ουτοπία που όμως μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη για τη σημερινή τουρκική κυβέρνηση. Αν και ο Τούρκος πρωθυπουργός άνοιξε πολλά μέτωπα συγχρόνως (Ισραήλ, ΗΠΑ, Ε. Ε.) και δεν μπορεί να ελπίζει να ανταγωνιστεί τη Ρωσία στον Καύκασο και στη βόρεια όχθη της Μαύρης θάλασσας, επιχειρεί μια ιστορική επανασυγκόλληση της ίδιας της διχασμένης Τουρκίας. Καθώς ο κεμαλισμός χάνει την αποκλειστικότητά του στον κεντρώο και αριστερό χώρο του πολιτικού φάσματος, πολιτικοί τύπου Νταβούτογλου επιχειρούν την επανίδρυση του τουρκικού κράτους το οποίο θα αναγνωρίζει τους Κούρδους, τους Αλεβί (σιίτες Τούρκους), τους Λαζούς και όλους όσοι συνδέει ένα κοινό μουσουλμανικό παρελθόν που παρά τις προσπάθειές του δεν κατάφερε να εξαφανίσει ο κεμαλισμός. Η παρουσία ενός Κούρδου Αλεβί στην ηγεσία του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος -ό, τι δηλαδή απέμεινε από το κόμμα του Ατατούρκ και του Ινονού, μετά την ερήμωση που προκάλεσε στην ιστορική παράταξη ο ρόλος των στρατιωτικών και το χειρότερό τους πρόκριμα, ο απελθών Ντενίζ Μπαΐκάλ- αποτελεί ενδιαφέρον άνοιγμα της αντιπολίτευσης προς τις μειονότητες της Τουρκίας.
    Επανερχόμαστε στην αρχική διαπίστωση ότι οι Έλληνες δεν διαβάζουν. Διαφορετικά, θα ήταν γνωστή η πλούσια βιβλιογραφία για την Τουρκία και τα ελληνοτουρκικά. Ο αείμνηστος Βύρων Θεοδωρόπουλος είχε συγγράψει αρκετά πονήματα για την πολιτική φιλοσοφία των γειτόνων. Ο Θάνος Ντόκος στο μεγάλο και γόνιμο έργο του για την αμυντική πολιτική της Τουρκίας είχε καταλήξει σε διαπιστώσεις που τώρα επαναπατρίζονται από ομογενείς του εξωτερικού. Η Εκάβη Αθανασοπούλου, του Πολιτικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπως και ο Γιάννης Γρηγοριάδης ο οποίος διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Μπιλκέντ της Αγκυρας, μας κρατούν ενήμερους για όσα συντρέχουν στην εξωτερική πολιτική των Τούρκων. Ο σημαντικός τουρκολόγος Αλέξης Αλεξανδρής έγραψε πολλά έγκυρα κείμενα πριν γίνει γενικός πρόξενος στην Κωνσταντινούπολη και σημερινός εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ στη Θράκη. Η βιβλιογραφία μας στον τομέα των Ελληνοτουρκικών είναι από τις πιο πλούσιες που διαθέτουμε. Είναι πραγματικά κρίμα να αγνοείται τόσο κατάφωρα από τους διανοουμένους μας.

    Κωδικός άρθρου: 961268

    ΠΟΛΙΤΗΣ – 01/08/2010, Σελίδα: 25

    Σχόλιο από mr-ίδης | 01/09/2010

  8. […] -Ελληναράδες ψευτοπατριώτες και Οικουμενικό Πατριαρχ… […]

    Πίνγκμπακ από -Στο όνομα του Κεμάλ! « Πόντος και Αριστερά | 12/09/2010

  9. Kyratzopoulos S. Vassilis
    ————————————————————————

    Αθήνα 25/9/2010
    Προς αυτούς που βλέπουν Colpo Grosso σε Πατριαρχείο και Βατοπέδι*

    Στην Ελλάδα διαπιστώνουμε μια τάση, που «μάλλον εδραιώθηκε» μετά την μεταπολίτευση. Οι εντολοδόχοι καταστροφικών για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό πολιτικών και πολιτισμικών δραστηριοτήτων να καταγγέλλουν πρώτοι την δράση τους, με σκοπό ή να θολώσουν να νερά περισσότερο απ΄ ότι είναι, είτε να απομακρύνουν τις όποιες υποψίες που θα τους επιβάρυναν και θα τους επιβαρύνουν. Η πρακτική αυτή σε μία κοινωνία ατιμωρησίας καλά κρατεί.

    Την 2η εβδομάδα του Σεπτεμβρίου έλαβα ένα ανυπόγραφο ηλεκτρονικό μήνυμα με θέμα «όλη η αλήθεια για το Βατοπέδι», το οποίο καταγγέλλει την δραστηριότητα ξένων πρακτόρων στις κυβερνήσεις Καραμανλή και Παπανδρέου (αμφοτέρων των νέων), οι οποίοι με συνεργασία διεφθαρμένων πολιτικών, κατάστρεψαν ή αν θέλετε αποκάλυψαν/κοινοποίησαν ένα αγαθό σχέδιο «μεταφοράς έδρας του Οικουμενικού Πατριαρχείου».

    Το κείμενο δίδει «κάποιες αληθοφανείς λεπτομέρειες», συνοδευόμενες με ανυπόστατες πληροφορίες, που μειώνουν το κύρος του Πατριαρχείου αλλά και του Οικουμενικού Πατριάρχη. Χειρότερο δε, στηρίζουν θέσεις και βουλήσεις της απέναντι όχθης.

    Στην εισαγωγή του άρθρου αναφέρεται ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο για το Τουρκικό Κράτος είναι «… ίδρυμα που απευθύνεται σε ορθοδόξους Τούρκους, και ως εκ τούτου οι ιεράρχες του πρέπει να είναι Τούρκοι υπήκοοι…». Το ίδιο επιχείρημα είχε αναπτυχθεί και στο άρθρο του Νίκου Μελέτη στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ (www.m-epikaira.gr), το οποίο αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου Επιστημών Πειραιώς στις 31/7/2010 (διαισθάνομαι Χρυσοπηγή).

    Σε μία τόσο μικρή πρόταση τέσσερα λάθη και ύβρεις!

    Α) Το Οικουμενικό Πατριαρχείο μέχρι και το 2010 δεν αναγνωρίζονταν από το Τουρκικό Κράτος ως ίδρυμα. Αυτό ήταν και ο βασικός λόγος που στο παρελθόν υπεξαιρέθηκαν ακίνητα, παύτηκε το τυπογραφείο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, δεν γίνονταν δεκτές επιστολές του Οικουμενικού Θρόνου κ.ά. Η αλλαγή του κατεστημένου επήλθε με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με την οποία η Ευρώπη διάταζε το Τουρκικό Κράτος να επιστρέψει το Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου, αλλά έμμεσα η Τουρκία να αποδεχθεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως νομικό πρόσωπο. Ναι μεν η Τουρκία δέχτηκε την απόφαση, όμως ακόμα εκκρεμεί η θεσμική αναγνώριση – κατοχύρωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως ίδρυμα.

    Β) Κατά το Τουρκικό κράτος ο Οικουμενικός Πατριάρχης της Κωνσταντινουπόλεως, είναι ο πνευματικός ηγέτης των Ρωμιών, που παραμένουν στην Τουρκική Επικράτεια με την Συνθήκη της Λοζάννης. Άρα όχι των Τούρκων, όπως αναφέρουν τα προαναφερόμενα άρθρα. Εξ άλλου το Πατριαρχείο των Τουρκορθοδόξων, που έχει ιδρυθεί από τον παπά Ευθύμη με τις ευλογίες του Κεμάλ Ατατούρκ, έχει επικεφαλής τον εγγονό του Erenerol, που η αδελφή του βρίσκεται στην φυλακή, ως κατηγορούμενη της υπόθεσης Ergenekon, που τάραξε την πολιτική ζωή της Τουρκίας. Η οικογένεια χωρίς ευλογία και ποίμνιο έχει υπό κατάληψή της τρεις Ελληνορθόδοξες εκκλησίες του Γαλατά. Η διεκδίκηση των Εκκλησιών και των ακινήτων που κατείχαν τα Βακούφια αυτών, «θεωρητικά» συνεχίζεται στα Τουρκικά Δικαστήρια από την δεκαετία του 30.

    Γ) Στην Τουρκία δεν υφίσταται νόμος που εξαναγκάζει τους μητροπολίτες, που βρίσκονται στην εποπτεία του Πατριαρχείου να έχουν τουρκική υπηκοότητα. Εξ άλλου εάν υπήρχε κάτι αντίστοιχο, το κράτος έμμεσα θα αποδέχονταν το Πατριαρχείο ως νομικό πρόσωπο, πράγμα που δεν θέλουν οι Τουρκικές αρχές. Εδώ αντιφάσκουν και τα δύο προαναφερόμενα άρθρα. Όμως πως θα εξυπηρετούσαν όλες τις πλευρές;

    Δ) Για την εκλογή του Πατριάρχη οι τουρκικές αρχές επικαλούνται διάταγμα με το οποίο επιβάλλεται ο Πατριάρχης να έχει Τουρκική υπηκοότητα, να κατοικεί στην Τουρκία και να είναι αποδεκτό πρόσωπο της Τουρκίας [τα αποδεκτά ονόματα διαβιβάζονται στην εκλόγιμη Ιερά Σύνοδο δια μέσου του νομάρχη Κωνσταντινουπόλεως, Nizaname (διάταγμα) του 1862]. Όμως το διάταγμα που επικαλούνται προέρχεται από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και σύμφωνα μ’ αξιόλογους Τούρκους Συνταγματολόγους τυγχάνει αμφιβόλου ισχύος!

    Πρέπει να τονίσουμε ότι την 1/11/1948 μετά την αφαίρεση 3 ονομάτων από την κατάσταση υποψηφίων από τον Νομάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ο Έλλην υπήκοος κάτοικος Αμερικής Αθηναγόρας εξελέγη Πατριάρχης από την Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου.

    Τέλος οι ύβρεις, ύβρεις στους κατοίκους της Ελληνικής Εθνότητας της Κωνσταντινουπόλεως, οι οποίοι για να τιμήσουν και να διατηρήσουν την ταυτότητά τους, έχουν υποστεί μύρια βάσανα, για να έλθουν «οι αναλυτές» του 21ου αιώνα και να τους αποκαλέσουν «Τούρκους»! Ύβρεις στους Κρητικούς ιεράρχες, οι οποίοι για να τιμήσουν και να εξυπηρετήσουν το πιστεύω τους, αποδέχτηκαν να πάρουν την Τουρκική υπηκοότητα. Εξάλλου η Τουρκία, ως μη μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει να αντιμετωπίσει τα άρθρα της Συνθήκης Σέγκεν, προφανώς οι ιεράρχες για να μην δημιουργήσουν προβλήματα και στην πατρίδα τους ανέλαβαν αυτή την σκληρή απόφαση και δυσαρέστησαν τους μη Ελληνορθόδοξους.

    Στη συνέχεια της ανυπόγραφης «ανάλυση», προβλέπεται και το «αιφνίδιο» ή «φυσικό» πρόβλημα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου Α’, όπως είχε προβλέψει και στο άρθρο του ο ανταποκριτής του CNN Bill Wunner, το οποίο άρθρο αμέσως αναμεταδόθηκε από την γνωστή τουρκική εφημερίδα Hürriyet. Βεβαίως όλοι παράβλεψαν διαδικασίες που έχουν θεσμοθετηθεί εδώ και 14 αιώνες. Δεν γνωρίζω εάν ήθελαν να τονίσουν την ικανότητα και δυναμικότητα που εκπέμπει, ο σημερινός προκαθήμενους της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας. Στη σκιά των μνημονίων και των σκανδάλων είναι ο μοναδικός που λευκαίνει την ψυχή των Ελλήνων ανά τον κόσμο. Ίσως αυτή η δραστηριότητα και το ενδιαφέρον προς το περιβάλλον ενοχλεί κάποιους κύκλους, εντός και εκτός της Ελληνικής επικράτειας.

    Και τέλος επικαλούμενοι την «οικουμενικότητα» βάζουν στο παιχνίδι την νεοαπελευθερωμένη Εκκλησία της Ρωσίας. Με τον ίδιο τρόπο προσπάθησαν να δημιουργήσουν προβλήματα μεταξύ των δύο πνευματικών ιδρυμάτων πριν και μετά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας στην Παναγία του Σουμελά. Βέβαια είναι πιο δύσκολο να μελετήσουν τις αποφάσεις των Ιερών Συνόδων από το να παπαγαλίζουν. Τους παρακαλώ να μελετήσουν και να αντιληφθούν ότι το Πατριαρχείο θα παραμείνει Οικουμενικό όσο εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη και η παραμονή του είναι υπό Διεθνή Εγγύηση. Εάν τώρα οι εγγυητές έχουν αποφασίσει να θυσιάσουν το ίδρυμα όπως και τα 3.000.000 Χριστιανών της περιόδου 1913 – 1974 που ζούσαν στην σημερινή τουρκική επικράτεια είναι άλλο θέμα…

    Σχόλιο από Κυρατζόπ. | 27/09/2010

  10. […] -Ελληναράδες ψευτοπατριώτες και Οικουμενικό Πατριαρχ… […]

    Πίνγκμπακ από -Ο γείτονας διαθέτει τσαγανό « Πόντος και Αριστερά | 27/09/2010

  11. http://fanarion.blogspot.com/2010/10/blog-post_31.html

    Ρεπορτάζ – φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

    Στους «γνωστούς αγνώστους» απέδωσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος τη βεβήλωση στο Νεκροταφείο της πρωτεύουσας της Ίμβρου, στην Παναγία. Απευθυνόμενος ο Πατριάρχης σε πολυπληθές ποίμνιο – παρουσία και του Προξένου της Ελλάδος Νικολάου Σαπουντζή – μεταξύ των οποίων, εκτός των Ομογενών, προσκυνητές από την Ελλάδα, την Ιταλία και άλλες χώρες που κατέκλυσε σήμερα το πρωΐ τον ιστορικό Ναό του Αγίου Δημητρίου στην Ξηροκρήνη του Βοσπόρου, όπου χοροστάτησε στη Θεία Λειτουργία, αναφέρθηκε στο θλιβερό αυτό γεγονός και στην αρνητική σημασία του στη ζωή της Ομογένειας λέγοντας τα εξής:

    «Είναι ένας διαρκής αγών η επιβίωσίς μας εδώ, ο αγών της επιβιώσεως και της συνεχίσεως των παραδόσεών μας. Με πολλές δυσκολίες και με πολλά προβλήματα, μόλις τώρα άρχισε να υποφώσκει εις το βάθος του ορίζοντος ένα ελπιδοφόρον φως επιλύσεως των προβλημάτων μας το ένα μετά το άλλο. Όμως έρχονται πάλι δυσάρεστα πράγματα, όπως είχαμε εχθές την πληροφορίαν ότι έγινε εισβολή και επιδρομή σε ένα Κοιμητήριόν μας εις την Ίμβρον, εις την πρωτεύουσαν της νήσου και εβεβηλώθησαν πάρα πολλοί τάφοι, έσπασαν τους Σταυρούς «οι γνωστοί άγνωστοι» και επελήφθησαν οι Αρχές της υποθέσεως με την ελπίδα ότι θα συλληφθούν και θα τιμωρηθούν δεόντως οι υπεύθυνοι. Θέλω να πω ότι ο αγώνας συνεχίζεται, δεν τελειώνει. Εκεί που πάμε να αναπνεύσουμε έρχονται αυτά τα δυσάρεστα και ο αγώνας μας είναι διαρκής και αμείωτος. Αλλά πάντοτε, με τη Χάρη του Θεού, και με το αγωνιστικόν φρόνημα το οποίον διακρίνει την εδώ Ομογένειαν ελπίζουμε ότι σύντομα θα φθάσουμε εις το ποθούμενον αποτέλεσμα, με τη ευρωπαϊκήν προοπτικήν της Τουρκίας και με τους αγώνες και τις προσπάθειες των αρμοδίων παραγόντων και Αρχών, ελπίζουμε ότι όλα θα βελτιωθούν».

    Στη συνέχεια ο Πατριάρχης δεν παρέλειψε να προσθέσει ότι «όχι μόνον τους ζωντανούς ενοχλούν αλλά και τους νεκρούς μας».

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 01/11/2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: