Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Για την «πατριωτική Αριστερά» και την ελληνική εμπειρία…

Μια ενδιαφέρουσα παρέμβαση του ημέτερου Μέγα Αδμινίστορα, έγινε σε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση στου radicaldesire
.
Την παραθέτουμε γιατί διατυπώνει συμπυκνωμένα κάποιες θέσεις που βρίσκονται κοντά στο μέσο όρο των απόψεων των συντελεστών του Π&Α. Σας την προτείνουμε:
.

.
Ποντος και Αριστερά είπε
.
…Ρωτάς: «Και ποιο είναι, τελικά, το πολιτικό εγχείρημα για το οποίο καλεί την ευρύτερη αριστερά σε αναθέωρηση της διεθνιστικής κληρονομιάς του κλασικού μαρξισμού;»

Μα οι πιο λαμπρές στιγμές της ελληνικής Αριστεράς συνδέονται με την εθνική παράμετρο. Αυτό εξάλλου εκφράζεται και στους τίτλους των μετωπικών οργανώσεων όπως ΕΑΜ (εθνικό απελευθερωτικό μέτωπο), Εθνική Αντίσταση.
.
Επίσης κάτω απ’ την ελληνική σημαία πολεμούσε ο Δ.Σ.Ε. και η εκπαίδευση των παιδιών των πολιτικών προσφύγων ήταν τελείως εθνοκεντρική.

.
Ακόμα και στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, με την ελληνική σημαία κατέβηκαν και ο Παπαχρήστος απαγγέλλει τον εθνικό ύμνο στον «παράνομο» ρ/σ τη στιγμή που εισβάλουν τα τανκς.

Ιστορικά μιλώντας, η διεθνιστική εποχή της ελλαδικής Αριστεράς ήταν μια μαύρη σελίδα γεμάτη ανορθολογισμό.

Στα μικρασιατικά εκφράζοντας έναν παράδοξο ντεφετισμό, συνεργάστηκε με τους εθνικιστές του Μουσταφά Κεμάλ στο μέτωπο, μετατρέποντας την κυνική εξωτερική πολιτική (της ΕΣΣΔ) σε ιδεολογικό δόγμα. Οπαδοί της Λούξεμπουργκ (τάχα) που αγνοούσαν απολύτως την ανάλυσή της για το Ανατολικό Ζήτημα και τη θέση της για την επαναστατική ανάγκη διάλυσης της φεουδαρχικής αντιδραστικής «Τουρκίας» με την υποστήριξη των χριστιανικών εθνών.

(δες: «H Λούξεμπουργκ, ο Πόντος και το εθνικό ζήτημα»

https://pontosandaristera.wordpress.com/2008/05/13/13-5-2007/  )

……………..Χαρακτηριστική στιγμή της παραφροσύνης της ελλαδικής Αριστεράς και της μη κατανόησης του ιστορικού πλαισίου και του διακυβεύματος, ήταν όταν οι ελλαδίτες φαντάροι, μέλη των Κομμουνιστικών Πυρήνων του Πουλιόπουλου, φόρεσαν τα καλά τους μέσα στη φλεγόμενη Σμύρνη και παρουσιάστηκαν στο Νουρεντίον δηλώνοντας ότι ήταν σύμμαχοί του και ότι τους βοήθησαν να νικήσουν.Αφού ο Νουρεντίν έξυσε το κεφάλι του, τους έστειλε στα αμελέ ταμπουρού (τάγματα εργασίας), απ΄ όπου ελάχιστοι επέζησαν. [Αν θέλω να γίνω σκληρός, θα έλεγα ότι ακόμα και ως δοσίλογοι ήταν άτυχοι από τους εργοδότες, τους οποίους υπηρέτησαν για «την επανάστηση ρε γαμώτο!»]

Η δικιά μας Αριστερά (των Ελλήνων της Ανατολής. που συντρίφτηκε κι αυτή με την Καταστροφή) ήταν πολύ πιο λογική και προσγειωμένη στην πραγματικότητα.

-Στον Πόντο εκφράστηκε μ΄ ένα αντάρτικο αντιαπολυταρχικό κίνημα κατά των Νεοτούρκων και με τη δημιουργία Σοβιέτ την περίοδο 1917-1918,
-στη Σμύρνη και στην Κωσταντινούπολη μέσω των εργατι8κών ενώσεων που είχαν απόψεις κιντά σ’ αυτές του Γιαννιού.

Όσοι βρέθηκαν στη Ρωσία, συμμετείχαν στις επαναστατικές διαδικασίες είχαν πολύ ξεκάθαρη άποψη για το τι παίζονταν στην Ανατολή (όπως τα βλέπουμε μέσα από τα κείμενά τους εκείνης της εποχής). Και θα τους δούμε παντού, στους αναρχικούς του Μαχνό, στους μπολσεβίκους, στους μενσεβίκους του Καυκάσου και στους σοσιαλεπαναστάτες.

Οι μπολσεβικική ομάδα, η μόνη που θα επιβιώσει, θα δημιουργήσει την εκπληκτική ελληνική σοβιετική αναγέννηση του Μεσοπολέμου. Το 1937 ως γνωστό θα συντριβεί to πείραμα αυτό από το ρατσιστικό αντιμειονοτικό σταλινισμό.

Δηλαδή, πριν αναλογιστούμε για την Αριστερά πρέπει να σκύψουμε βαθύτατα πάνω στην ιστορική της εμπειρία. Της οποία, νομίζω, σημαντικότατες πλευρές αγνοούμε!

……..Επίσης μιλώντας για την Αριστερά του τέλους του 19ου αιώνα, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η καταστροφή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είναι βασικός στόχος τους. Γι αυτό Έλληνες και Ιταλοί αναρχικοί θα πολεμήσουν μαζί στο άτυχο τυχοδιωκτικό 1897…………

Advertisements

12/07/2010 - Posted by | -Διάλογοι στο διαδίκτυο, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -Περί Πόντου

13 Σχόλια »

  1. Πωπω…τον άτιμο τον radical…

    με κάψατε πάλι!

    Αλήθεια που τις βρίσκεις τις αφίσες του ΕΑΜ.

    (πολιτικά αποφεύγω να τοποθετηθώ)

    Σχόλιο από Παναγιωτάκης | 13/07/2010

  2. Τις αφίσες τις βρίσκουμε συνήθως στο παμμέγιστο αρχείο του ημέτερου mumul

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 13/07/2010

  3. Πωπω…τον άτιμο τον radical…

    Τι έγινε ρε παιδιά, τι έκανα;

    Είναι το σχόλιο από την παλιά μας κουβέντα, έτσι;

    Χαιρετίσματα από τη Θεσ/νίκη.

    Σχόλιο από Αντώνης | 13/07/2010

  4. Αντωνη χαιρετισμους

    http://nosfy-myblognosfy.blogspot.com/2010/07/blog-post_8522.html

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 13/07/2010

  5. Αντώνη να σου χαρίσω κάτι ακόμα πιο αιρετικό:

    https://pontosandaristera.wordpress.com/2008/08/07/82007/

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 13/07/2010

  6. Για να μιλήσουμε για πατριωτική αριστερά θα πρέπει να ορίσουμε τις έννοιες «πατριωτισμός» και «Αριστερά».
    Όσο για το 1897, ήταν τυχοδιωκτικό, όχι όμως άτυχο αλλά το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου.
    Το 1897 μαζί με τον Κριμαϊκό Πόλεμο αποτελούν τις δύο περιπτώσεις όπου ο λαϊκισμός κατακτώντας την κοινή γνώμη οδήγησε την Ελλάδα ένα χείλος από την καταστροφή.
    Γι’αυτό και αμισβητώ ευθέως την «σοφία του λαού» ή την «λαϊκή κυριαρχία» που στην ουσία είναι η έκφραση μιας παθητικής, άμορφης και απολίτιστης μάζας.
    Άλλωστε, το είχε γράψει ο αείμνηστος Βασίλης Ραφαηλίδης:

    «Οι εργάτες δεν είναι μια απόλυτη, μεταφυσική αξία. Άλλωστε, δύσκολα από «τάξη καθεαυτή» γίνεται «τάξη για τον εαυτό της» αποχτώντας ταξική συνείδηση, όπως θα πει ο Λούκατς. Αν όλοι οι εργαζόμενοι καταλάβαιναν το συμφέρον τους , ο σοσιαλισμός θα επιβαλλόταν με τον πιο άνετο τρόπο: με εκλογές. Η εργατική τάξη άγεται και φέρεται από δημαγωγούς και συχνά από αριστερούς δημαγωγούς, που δεν είναι παρά αριστεροί γραφειοκράτες, που νοιάζονται περισσότερο για το προσωπικό τους, παρά για το εργατικό συμφέρον»Οι λαοί της Ευρώπης, σσ.332-3).

    Σχόλιο από doctor | 14/07/2010

  7. Διευκρίνιση: γράφοντας ότι αμφισβητώ την «λαϊκή κυριαρχία» εννοώ την δογματική αντίληψη ότι οι περισσότεροι πάντα σκέφτονται πιο ορθά από τους λιγότερους. Η ευθυκρισία δεν είναι ποσοτικό μέγεθος αλλά ποιοτικό.
    Δεν εννοώ φυσικά τη «λαϊκή κυριαρχία» στις εκλογικές αναμετρήσεις, αυτό είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.

    Σχόλιο από doctor | 14/07/2010

  8. (ειντσαν λεει η ψωλιμ αγγουρ εν παιρεται τ΄αλας και τρεshετε )

    Σχόλιο από kiamul | 14/07/2010

  9. «..δεν είναι παρά αριστεροί γραφειοκράτες, που νοιάζονται περισσότερο για το προσωπικό τους, παρά για το εργατικό συμφέρον»

    doctor,
    αναγκαστικά εδώ υπονοείται ότι ο συγγραφέας ήξερε ποιο είναι το εργατικό συμφέρον. επιστροφή στην αρχή του κύκλου.

    Σχόλιο από Γιάννης | 14/07/2010

  10. […] Από το Πόντος και Αριστερά […]

    Πίνγκμπακ από -Για την “πατριωτική Αριστερά” και την ελληνική εμπειρία… « www.olympia.gr | 17/07/2010

  11. Συμφωνώ απόλυτα με τον doctor…

    Ομως καμμία αναθεώρηση της διεθνιστικής κληρονομιάς του μαρξισμού δεν χρειάζεται, ΙΔΙΩΣ ΣΗΜΕΡΑ, που ο αγώνας του λαού της Αργεντινής (και πολλων άλλων) είναι αλληλέγγυος με το δικό μας αγώνα, σήμερα που ο διεθνοποιημένος καζινο-καπιταλισμός εξαναγκάζει σε διεθνείς συσπειρώσεις εναντίον του, σήμερα που ο συντονισμός των Ελλήνων εργαζόμενων με άλλους Ευρωπαίους είναι τόσο σημαντικός, κ.ο.κ.

    Τώρα… σίγουρα οι λαϊκοί αγώνες και επαναστάσεις είχαν ανέκαθεν και μια εθνική διάσταση, αλλά ένα βασικό πρόβλημα του κομμουνισμού ήταν η στενή σχέση του με ένα συγκεκριμμένο έθνος, την ΕΣΣΔ, οπότε ο “διεθνισμός” των κομμουνιστών σε άλλες χώρες εξυπηρετούσε πρωτίστως αυτό τον (σταλινικό) ρωσικό εθνικισμό.

    Ομως κανένας εθνικισμός δεν μπορεί να μασκαρευτεί το μαρξισμό. Ακόμη λιγότερο π.χ. ένας κίβδηλος αντι-εθνικισμός που εξυπηρετεί άλλους εθνικισμούς.

    Αν επιχειρηθεί πάντρεμα του εθνικισμού με το μαρξισμό, αυτό που προκύπτει ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ αριστερό, αλλα ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ, δηλαδή ναζιστικό (Third Position neo-nanism, National Bolshevism, etc. – googable terms, επίσης και στη wikipedia).

    O σταλινισμός, δηλαδή ο εθνικιστικός κρατικός καπιταλισμός της ΕΣΣΔ ποτέ δεν υπήρξε λύση και πρότυπο, όσο και αν πολλοί τον νοσταλγούν.

    Ο μαρξισμός είναι εξ ορισμού διεθνιστικός, γιατί τα συμφέροντα των εργαζόμενων σε όλες τις χώρες είναι ΑΚΡΙΒΩΣ ΙΔΙΑ και αλληλέγγυα.
    Π.χ. τα συμφέροντα του λαού της ΠΓΔΜ είναι ΜΑΖΙ με τους Ελληνες εργαζόμενους αλλά ΟΧΙ με τα αφεντικά τους και τα αφεντικά μας. Η «σύγκρουση» μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ είναι ΜΑΓΕΙΡΕΜΕΝΗ για λόγους ΤΑΞΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ πρωτίστως. Οι “Αρχαιομακεδόνες” υπερ-εθνικιστές της ΠΓΔΜ είναι ΤΣΙΡΑΚΙΑ της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ. Ο ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΑ “προδοτικός” ρόλος του Ελληνικού Κεφαλαίου κρύβει επενδύσεις του εκεί, κ.ο.κ.

    Είναι όμως αδιανόητο για ένα μαρξιστή να πάει κόντρα στα συμφέροντα του λαού γενικά (και του δικού του λαού)
    και άτοπο να… αναθεωρήσουμε με εθνικιστικά στοιχεία το Μαρξισμό. ΠΟΛΛΑ από τα οποία επισημαίνει (ορθώς) το ποστ, δεν είναι τίποτε άλλο από ΥΠΟΤΑΓΗ κάποιων Ελλήνων αριστερών σε ΞΕΝΟΥΣ εθνικισμούς (πρωτίστως της ΕΣΣΔ) και σε ξένα ταξικά συμφέροντα. (Νομίζω…)

    Θα επιχειρήσω τέλος…
    Μια ΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ του Διεθνιστικού Χαρακτήρα του Μαρξισμού (και της Αριστεράς γενικότερα).

    1) ΟΛΕΣ οι συγκρούσεις είναι ταξικές (αριστερός κανόνας).
    2) ΕΣΤΩ ότι υπάρχει σύγκρουση μεταξύ ενός λαού/έθνους και ενός άλλου. Συμφωνα με το (1) ειναι ΚΑΙ αυτή ταξική.
    3) Αν ομως η σύγκρουση είναι ταξική, είναι πέρα από έθνη ή λαούς, άρα η επίλυσή της ΕΙΝΑΙ διεθνιστική.

    Απομένει να αποδειχτεί ο αριστερός κανόνας (1).
    -Για να μπορέσει ένας λαός να ΑΔΙΚΗΣΕΙ και να ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΙ έναν άλλον, θα πρέπει να γίνει κυρίαρχος πάνω στον άλλον, επομένως να καταστεί δυνάστης του ταυτόσημος με μια άρχουσα τάξη (του). Επομένως, ΔΕΝ μπορεί να το κάνει αυτό κάτω από συνθήκες αριστερού προσανατολισμού, ο οποίος αντιτίθεται στην καταδυνάστευση ανθρώπου από άνθρωπο. Επομένως, για να το κάνει αυτό, θα πρέπει να το κάνει η άρχουσα τάξη του, ή και η άρχουσα τάξη του δυναστευόμενου λαού. Επομένως, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ αυτό να γίνει από την αριστερά, αν η αριστερά τηρήσει τις διεθνιστικές και ταξιές της αρχές.

    Ο.Ε.Δ. (χεχε) 🙂
    Και… ΚΑΛΟ ΜΠΑΝΙΟ σε όλους !

    Σχόλιο από OMADEON | 18/07/2010

  12. Υ.Γ. Στο παράδειγμα που έδωσα, ίσως έχει υποτιμηθεί πολύ και ο ρόλος του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ εθνικισμού στο να ΚΑΛΥΠΤΕΙ και να ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΖΕΙ τον ελληνικό λαό από πιθανά αισθήματα συμπάθειας και αλληλεγγύης με το λαό της ΠΓΔΜ, τον οποίο έχει… ξεζουμίσει το ΔΝΤ και η Παγόσμια Τράπεζα. Τόσα χρόνια μαθαίνουμε να εκλαμβάνουμε σαν δήθεν σοβαρές τις ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΕΣ ΨΥΧΩΣΕΙΣ ορισμένων σλαβομακεδόνων, ΚΥΡΙΩΣ ξενιτεμένων και ΟΧΙ κατοίκων της ΠΓΔΜ, που κάνουν και τον πιο πολύ τζερτζελέ στο διαδίκτυο, κ.ο.κ.
    Ετσι, ο Ελληνικός εθνικισμός μας τύφλωσε να ΜΗ βλέπουμε ΠΟΣΟ καλά πινουν το αίμα του λαού της ΠΓΔΜ ορισμένοι αφανείς δυνάστες του, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και οι… Ελληνες καπιταλιστές που εγκαταστάθηκαν εκεί προσφέροντας μισθούς ΠΕΙΝΑΣ. (και ο Σλαβομακεδονικός εθνικισμός τους ταίζει… αρχαιομακεδονικές ονειρώξεις αντί για ψωμί, κ.ο.κ.)

    Σχόλιο από OMADEON | 18/07/2010

  13. Omadeon, όπως δεν υπάρχει «ένα χείλος πριν την καταστροφή» (ήθελα να γράψω ένα βήμα), έτσι δεν υπήρξε ποτέ έθνος της ΕΣΣΔ.
    Κατά τα άλλα…διαφωνώ μαζί σου!!!
    Γιάννη, ο Ραφαηλίδης δεν έγραψε πουθενά ότι ήξερε, απλώς στηλίτευε τους εκάστοτε «κατέχοντες» την απόλυτη αλήθεια.

    Σχόλιο από doctor | 25/07/2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: