Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Καλό ταξίδι Κώστα Σειρηνίδη…

Ενας από τους πιο συνεπείς κοινωνικούς αγωνιστές, ο Κώστας Σειρηνίδης, απεβίωσε προχθές. Πόντιος δεύτερης γενιάς, γεννημένος στη Νέα Ιωνία και με καταγωγή απ’ τις Σέρρες, ο Σειρηνίδης συνεχίζει την παράδοση των Ποντίων αναρχικών της Αθήνας: του Χρήστου Κωσταντινίδη, του Γιάννη Μπουκετσίδη κ.ά….

Ένας από τους «γέροντες» αριστεροπόντιους τον θυμάται και μιλά γι αυτόν:

«Τον Κώστα τον Σειρηνίδη τον γνωρίσαμε το 1987, όταν συναντηθήκαμε με μια επιτροπή του ΚΚΕ, στον Περισό, για να συζητήσουμε το ζήτημα των σταλινικών διώξεων και τις πρώτες προσπάθειες προβολής των ιστορικών γεγονότων που είχαν ξεκινήσει στην Καλλιθέα απ’ την (παλιά) «Αργώ». Συναντηθήκαμε με τον Ορέστη Κολοζώφ, του οποίου ο πατέρας ήταν ο γραμματέας της ΟΚΝΕ προπολεμικά , είχε καταφύγει στη Σοβιετική Ένωση και είχε εκτελεστεί εκεί την περίοδο των σταλινικών διώξεων.

Ο Κολοζώφ ήταν μάλλον ψυχρός και απρόσιτος. Η μόνη του  προσπάθεια ήταν να μας πείσει ότι δεν θα έπρεπε να συνεχίσουμε τις εκδηλώσεις  Μνήμης. Μεταξύ μας ήταν και κάποια παιδιά που τότε ήταν στο ΚΚΕ. Αυτοί δεν το έβαλαν κάτω και δεν απογοητεύτηκαν. Πίστευαν ότι θα μπορούσαν να βρουν μια χαραματιά φωτός μέσα στο αρτηριοσκληρωτικό μηχανισμό. Τότε ήρθαν σε επαφή με τον Σειρηνίδη, ο οποίος άκουσε προσεκτικά την ιστορία, μίλησε για την ποντιακή του καταγωγή και τόνισε την ιδιαίτερη αυτή ταυτότητα. Όμως ακόμα ήταν επηρεασμένος από τη σταλινική μυθολογία.

Στη συνέχεια, όταν διαγράφτηκε απ’ το ΚΚΕ το 1989, ήρθε αυτός σε επαφή μαζί μας.  ΄Αρχισαν να γίνονται κάποιες ουσιαστικότατες κουβέντες και από τότε φάνηκε η πρώτη ρήξη του με το χώρο του ΝΑΡ.

Στα ζητήματα των πρώτων χρόνων της σοβιετικής εξουσίας, είχε αρχίσει ήδη να γίνεται κριτικός απέναντι στη λενινιστική πολιτική και να αποδέχεται την κριτική μας για την πολιτική που οδήγησε στη μοιραία συνθήκη του Μπρεστ Λιτόφσκ, δηλαδή τη συνθήκη που:
έβαλε στο απόσπασμα λίγους μήνες μετά τους Γερμανούς σπαρτακιστές,
παρέδωσε τον Καύκασο (Kaρς και Αρνταχάν) και τον ανατολικό Πόντο στους Τούρκους και   ολόκληρη την Ουκρανία στους Γερμανούς ιμπεριαλιστές…

Από εκείνα τα χρόνια, 1993-94, ο Σειρηνίδης  ακολούθησε μια πορεία που τον έφερε κοντά στο αναρχικό κίνημα.»

Σ’ αυτή τη φάση της ζωής του εξέδοσε δύο βιβλία, το πρώτο για τη «Λειτουργία και κρίση της κυριαρχίας: Το επαναστατικό όραμα και η πάντοτε παρούσα ουτοπία«. Το δεύτερο είχε  τίτλο: «Από την παρορμητική βία των αλλοτριωμένων στην απελευθερωτική βία των εξεγερμένων, όπου το κεντρικό ερώτημα που διερευνά το βιβλίο είναι αν μπορεί η αναδιάρθρωση των δομών και όρων εκμετάλλευσης και κυριαρχίας, στις σημερινές συνθήκες, να αποτρέψει κάθε ποιοτική εξέλιξη και κοινωνική έκρηξη ή οι δυνάμεις και οι τάσεις που θα εκφραστούν και μέσα από μια επαναστατική ανατροπή, εξακολουθούν να υφίστανται και να δρουν;

Γράφτηκε στο Ιντιμίντια:

«Ο Κώστας Σειρηνίδης στη δεκαετία του 1970 ήταν από τους επικεφαλής του παράνομου δικτύου του ΚΚΕ στο στρατό και όταν αποκαλύφθηκε η δράση του αποτάχθηκε με τον βαθμό του ταγματάρχη. Το 1981, τότε που το ΚΚΕ είχε θέσει τον περίφημο στόχο του 17% για όσους θυμούνται, ο Σειρηνίδης ήταν υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ στις Σέρρες (απ’ όπου και καταγόταν). Ο γράφων είναι σε θέση να γνωρίζει ότι η υποψηφιότητά του πριμοδοτείτο απο την ηγεσία του κόμματος. Δεν εκλέχτηκε, αν και ΄κανε αξιοπρεπ΄εμφάνιση. Το 1989, με τη διάσπαση στην ΚΝΕ κυρίως, πέρασε με το ΝΑΡ, που σημαίνει ότι όλη τη δεκαετία του 1980 εξακολουθούσε να είναι στο ΚΚΕ. Με το ΝΑΡ φαίνεται δεν «τα βρήκε» και έτσι πέρασε στους αναρχικούς και μάλιστα στη λεγόμενη εξεγερτική τάση (αφού συμμετείχε και σε απόπειρες συγκρότησης παρόμοιας διεθνούς τη δεκαετία του 1990).»

Η Ελευθεροτυπία γράφει:

«Γεννήθηκε στη Νέα Ιωνία Βόλου το 1938. Μετά το Γυμνάσιο εισήχθη στη Σχολή Ευελπίδων. Το 1968 και ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η ιστορική διάσπαση του ΚΚΕ, μαζί με τη σύντροφό του Λούλα έγιναν μέλη του κόμματος. Συμμετείχαν στον αντιδικτατορικό αγώνα. Μετά τον Νοέμβριο του ’73, ως διοικητής του τάγματος επιστράτων Τρίπολης, προχωρά στην κατάληψη του λόφου «Μάη-Θανασάκος» με αίτημα την καταδίκη των υπαιτίων του μακελειού στο Πολυτεχνείο. Συλλαμβάνεται και φυλακίζεται στο Μπογιάτι μέχρι την πτώση της δικτατορίας.  

Το 1978 αποτάσσεται από το στράτευμα με την κατηγορία της οργάνωσης κινήματος εναντίον του καθεστώτος. Η δίκη του, στο στρατοδικείο Θεσσαλονίκης, γνώρισε μεγάλη δημοσιότητα και του απέδωσαν τον χαρακτηρισμό «ο κόκκινος ταγματάρχης». Τη δεκαετία του ’80 ήταν επικεφαλής του τμήματος Εξωτερικής Πολιτικής και Αμυνας του κόμματος. Μάλιστα εκδίδει το πρώτο βιβλίο «Η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στην Ελλάδα» (εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»). Διαγράφεται από το ΚΚΕ το 1989 και ακολουθεί πιο ριζοσπαστικά μονοπάτια. Ξεκινάει η ενασχόλησή του με τον αναρχικό χώρο. Ιδρύει το Ινστιτούτο Κοινωνικών Μελετών και εκδίδει διάφορα βιβλία. Τον απασχολούσε έντονα το θέμα της αναρχικής ουτοπίας και πράξης. Ακυκλοφόρητες έμειναν οι πραγματείες του: «Θάνατος της τραγωδίας», «Κοινωνικά κινήματα με θρησκευτικό μανδύα». Ο Κώστας ήταν παντού. Στον δρόμο, στο πλευρό των καταπιεσμένων, των πολιτικών κρατουμένων, όλων όσους κυνηγάει το κράτος. Μια καθαρή και έντιμη παρουσία από αυτές που θα λείψουν στην κοινωνία. Γι’ αυτό και δεν μπορούσε να χωνέψει με τίποτα τη θλιβερή ιστορία που στήθηκε στην πλάτη του παιδιού του. Τη σύλληψη του Αρη, την προσπάθεια αστυνομικών και δημοσιογράφων να συνδέσουν τον 34χρονο με αιματηρή ληστεία (παρά το γεγονός ότι υπήρχαν εξ αρχής αποδεικτικά στοιχεία που έδειχναν ότι δεν είχε καμία σχέση). Την επί δέκα μέρες κράτησή του στη ΓΑΔΑ και την προφυλάκισή του με ανύπαρκτα στοιχεία ως «ο τρελός με τις σαγιονάρες και το σομπρέρο» που πυροβόλησε κλούβα των ΜΑΤ. Ηταν ο τελευταίος και ο πιο κρίσιμος αγώνας του Κώστα, ο οποίος δεν κατάφερε να δει ελεύθερο τον γιο του. Η πολιτική του κηδεία θα γίνει σήμερα το απόγευμα στις 17.00, στο νεκροταφείο Καισαριανής.»

Advertisements

17/06/2010 - Posted by | -Ιδεολογικά, -Κίνημα

7 Σχόλια »

  1. Σκαστός πήγε. Απ’ τον καημό του για την (άδικη) σύλληψη του παιδιού του.

    Σχόλιο από Σκύλος τ. Β.Κ. | 17/06/2010

  2. Πωπω ρε φίλε…

    τι λούκι να τράβηξε ο χριστιανός!

    …τον έφαγε το κράτος πλάκα πλάκα.

    Καλό ταξίδι και καλή λευτεριά στον Άρη

    Σχόλιο από Παναγιωτάκης | 17/06/2010

  3. αυτοι που ζουν μεσα στις καρδιες των αλλων δεν πεθαινουν ποτε
    ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ

    Σχόλιο από SAMURAI | 18/06/2010

  4. Καλό του ταξίδι…

    Σχόλιο από Πλάνητας | 19/06/2010

  5. Ο Κώστας Σειρηνίδης είναι συμμαθητής μου στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, με αποφοίτηση το 1960.
    Ήταν το μορφωμένο παιδί που συναντήσαμε στην ΣΣΕ το 1957[έτος εισόδου στη ΣΣΕ] που με την φροντίδα της μητέρας του έμαθε τα Γαλλικά [σπάνια μόρφωση για την εποχή μας] και το πολύτιμο εξωσχολικό βιβλίο,

    Ήταν ο Ευελπις και αργότερα ο Αξιωματικός αντικομφορμιστής.

    Όπως όλοι οι συμμαθητές μας πέσαμε στη δίνη της δικτατορίας του 1967, και αισθανθήκαμε ένοχοι για ένα έγκλημα που δεν είχαμε ευθύνη[Υπολοχαγοί τότε] και το οποίο οδήγησε την Πατρίδα μας στην καταστροφή της Κύπρου.

    Ο Κώστας δεν ήταν δυνατόν να ήταν ούτε ένα λεπτό με τη δικτατορία και πράγματι δεν ήταν,

    Τον ξανασυνάτντησα μετά την πτώση της ,στο Κιλκίς όπου υπηρετούσε , μαζί με τον άλλον αντιστασιακό συμμαθητή μας που έκανε 5 χρόνια φυλακή επί χούντας και που του κλόνισε την υγεία με αποτέλεσμα να φύγει από κοντά μας εδώ και 20 χρόνια, το Χρήστο Χραλαμποπουλο.
    Ήταν η εποχή που ο Κώστας ήθελε με την μεταδικτατορική εποχή μεγαλύτερη δημοκρατία , με αποτέλεσμα να φύγει τελικά από το Στρατό ,

    Ενεταγη στο ΚΚΕ, αλλά τελικά , ως αθεράπευτος αντικομφορμιστής έφυγε και από εκεί όταν έγινε το 1989 ο περίφημος συμβιβασμός.

    Την ιστορία του γιου του δεν τη γνωρίζω, αλλά φαίνεται ότι η περιπέτεια του οδήγησε τον Κώστα στον θάνατο,

    Δεν το λέω για να επιβαρύνω ψυχικά την οικογένεια του, Ίσως ο Κώστας , μόνιμα αντικομφορμιστής όπως λέω, κατάλαβε και το αδιέξοδο που είχε πάρει ο γιος του. Δεν το γνωρίζω . Δεν τον είχα δει από πέρυσι που συναντηθήκαμε σε μια άλλη απώλεια συμμαθητου μας της ΣΣΕ.

    Ούτε έχω δικαίωμα να τον μεταφράσω,

    Λέγω κάποιες σκέψεις για το που οδήγησε κάποιους αξιωματικούς η αθλιότητα της δικτατορίας και η προ και μετά από αυτή φαλκιδευμενη Κοινοβουλευτική μας Δημοκρατία που στις ημέρες μας απέδειξε ότι έχει «αντίπαλο» τον αντικομφορμισμό της οικογένειας του Κώστα Σειρηνιδη,

    Ας είναι αιώνια η μνήμη ενός διαχρονικού αγωνιστού αντικομφορμιστή,

    Στο καλό Κώστα.

    Δημήτρης Αλευρομαγειρος

    Σχόλιο από Δ.Α. | 21/06/2010

  6. το τελευταίο σχόλιο είναι ο ορισμός του μικροαστικού κατινισμού, ο Κώστας συμμετείχε στον ίδιο πολιτικό χώρο με τον γιο του Άρη, πάντα ενεργός, και μάλιστα εξέδωσε πλήθος μπροσούρων με τις συνεισφορές του στους προβληματισμούς και τις θέσεις του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού αντιθεσμικού πολιτικού χώρου, κι όχι κάποιου αφηρημένου «αντικομφορμισμού».

    η κρατική καταστολή δεν είναι προσωπικό αδιέξοδο που κακοπροαίρετα μπορούμε να προσάπτουμε στον κάθε αγωνιστή αλλά κοινωνική συνθήκη που αφορά όλους και που οφείλουμε όλοι να αντιπαλέψουμε.

    Σχόλιο από Ένας | 03/10/2010

  7. […] Καλό Ταξίδι Κώστα Σειρηνίδη (Πόντος και Αριστερά) […]

    Πίνγκμπακ από -”ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΣΕΙΡΗΝΙΔΗ” « Πόντος και Αριστερά | 26/02/2011


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: