Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

«Κόκινος Καπνάς»: Μια συμπαθητική εκδήλωση στην Καλλιθέα

0003_.JPGΓια την εφημερίδα Κόκινο Καπνα του Καυκάσου και τις υπόλοιπες ελληνικές σοβιετικές εφημερίδες, για το ελληνοσοβιετικό πείραμα του Μεσοπολέμου και τη μελέτη του φίλου Βλ. Αγτζίδηέχουμε γράψει παλιότερα, και εκτός από μας και άλλοι ( TVX, Kαυκάσιος, Ν.Σ., ramirez κ.ά.)

Όμως η εκδήλωση-παρουσίαση του βιβλίου αυτού την Τετάρτη 26 Μαϊου, είναι ιδιαιτέρως συμπαθητική γιατί οργανώνεται  από τους νέους πρόσφυγες από την πρώην ΕΣΣΔ. Εκείνων,  που οι γονείς και οι παππούδες συμμετείχαν λίγα χρόνια μετά τη Γενοκτονία του Πόντου σ’ εκείνο το θαυμαστό ελληνο-σοβιετικό πείραμα, πριν γίνουν βορά του σταλινικού Μολώχ το 1937-1938, εξοντωθεί η διανόησή τους στα γκουλάγκ και ο πληθυσμός  μεταφερθεί  ως δουλοπάροικος στις στέπες της Κεντρικής Ασίας το 1949 . Και το πρωτότυπο είναι ότι θα μιλήσουν οι ίδιοι! Γιατί μόνο εάν μιλήσουν οι ίδιοι υπάρχει ελπίδα να πάψει η Μνήμη τους να γίνεται  βορά του νεοελληνικού κυνισμού.

imgp0038.JPG

Συγκεκριμένα, η πρόσκληση αναφέρει ότι η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει την Τετάρτη 26 Μαϊου, στις 8.00 μ.μ. στο «Καφέ του Ηλία», Λασκαρίδου 47, Καλλιθέα

Ομέρ

Advertisements

25/05/2010 - Posted by | -Βιβλιοπαρουσιάσεις, -Περί Πόντου, -Σταλινικές Διώξεις, -Σοβιετικός Μεσοπόλεμος

3 Σχόλια »

  1. Η παρέμβαση του Κωνσταντίνου Σβολόπουλου, πρόεδρου Ακαδημίας Αθηνών στην εκδήλωση του Ιανού (7 Μαΐου 2010), απ΄του Καναλιώτη:

    Του Σεραφείμ Φυντανίδη:

    του Γιάγκου Ανδρεάδη

    του Χρήστου Γαλανίδη, προέδρου της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών (το 1 απ’ τα 3 βίντεο)

    και του Βλάση Αγτζίδη

    ….τα υπόλοιπα στου ΚΑΝΑΛΙΩΤΗ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/05/2010

  2. Παρέμβαση του Γιώργου Γρηγοριάδη, ερευνητή της ιστορίας της ελληνικής κοινότητας του Σοχούμι:
    ———————————————————

    Εφημερίδα Κοκκινος Καπνας

    Η εφημερίδα «Κόκκινος Καπνας«, δηλαδή Κόκκινος Καπνεργάτης πρωτοεμφανίστηκε με την επωνυμία «Κομμουνιστής« τη 17-η Ιουνίου του 1932 στην πόλη Σουχούμ.
    Από το έκτο φίλο της άλλαξε την ονομασία σε «Κόκκινος Καπνας« .
    Αρχικά ήταν εβδομαδιαία εφημερίδα και αργότερα από το 1937 έβγαινε κάθε 3 μέρες.
    Εκδιδόταν ως όργανο του περιφερειακού Κομιτάτου του Κομμουνιστικου κόμματος της Γεωργίας και της Κεντρικής Εκτελεστικής επιτροπής της ΑΣΣΔ της Αμπχαζίας.

    Ήταν μια σημαντική εφημερίδα της εποχής εκείνης στην ελληνική γλώσσα.
    Εκείνο τον καιρό στην πρωτεύουσα της Αμπχαζίας- πόλη Σουχουμ εκδίδονταν δέκα εφημερίδες και τρία περιοδικά σε γλώσσες τοπικού πληθυσμού – ρωσική, αμπχαζική , ελληνική και γεωργιανή γλώσσες, από τις οποίες οι κυριότερες ήταν η Σοβετσκαγια Αμπχαζια στα ρωσικά, ο Απσνυ Κάπς ( δηλ. Κόκκινη Αμπχαζία) στα Αμπχαζικα και ο Κόκκινος Καπνας.στα ελληνικά.

    Ο πρώτος αρχισυντάκτης του ΚΚ-α μέχρι της 6 Δεκεμβρίου 1933 ανέλαβε ο Κυριακος Παροτίδης μετα ακολούθησαν ο Χ. Ιππολιτοβ. ο Ν.Δελαβερης., ο Μηχαήλ Καλαιδόπουλος , ο Δ.Καπασακάλης, X.Παπαδόπουλος και ο Γ. Μπουπμουρίδης.

    Ο ΚΚ ήταν μαχητικό όργανο του Κόμματος . Ο ρόλος του ήταν να συμβάλλει με κάθε τρόπο στο μετασχηματισμό τις κοινωνίας που επιχειρούσε το Κομμουνιστικό κόμμα.. ¨Όπως και άλλες σοβιετικές εφημερίδες ήταν μέσο προπαγάνδας της κομμουνιστικής γραμμής και κατά καιρούς πολιτικών προτεραιοτήτων.

    Εκτός από πληροφορίες και προπαγάνδα της κολλεχτιβοποίησης της αγροτικής οικονομίας ο ΚΚ οπώς και άλλες Σοβιετικές Εφημερίδες έδινε πληροφορίες για την κατάσταση της χώρας, αναδημοσιεύοντας πολιτικά άρθρα, επίσης έδινε πληροφορίες για την κατάσταση στην Ελλάδα και άλλες χώρες.

    ¨Όσων αφόρα τους ανταποκριτές και συνεργάτες, τη βάση του δικτύου συγκροτούσαν
    οι τακτικοί ανταποκριτές οι οποίοι ήταν κολχόζνικοι , δάσκαλοι, φοιτητές και κομσομόλοι..
    Από τους 65 τακτικούς ανταποκριτές και φιλολογικούς συνεργάτες το πρώτο έτος της εφημερίδας τη βασική ομάδα συγκροτούσαν οι έξεις: Δ.Εριστέας, Μ.Μυταφίδης,
    Α.Ριόνης, Ν.Μικρός, Α.Βασιλειάδης, Μ.Λαζαρίδης, Β.Πιαστόπουλος, Φ.Μερετσίδης,
    Ι.Τσεβρενίδης, Σ..Ταβρίδης, Α.Στιλιδης, Δ.Καλομενιδης, Σ.Σπυροπουλος, Μ.Ελενηδης, Ν.Ταχτσιδης, Κ.Σοφιανίδης, Σ.Σαββόπουλος, Κ.Σπαθάρης, Δ.Τσιριπίδης, Α.Γραμματικόπουλος, Γ. Πασχαλίδης. Αντιπρόσωπος της σύνταξης από το 1934 ήταν ο Γιώργος Πουμπουρίδης.

    Η τιμή της εφημερίδας αρχικά ήταν 5 καπίκια το φύλλου από το Μάιο του 1933 η τιμή φύλλου διπλασιάστηκε και έγινε 10 καπίκια. Η διακίνηση του ΚΚαπνα είχε το τμήμα εφημερίδων του κεντρικού ταχυδρομείου του Σουχουμ.
    Ο ΚΚ διακινούνταν μέσω συνδρομών, και πώλησης στα σταθερά αλλά και κινητά σημεία από εφημεριδοπώλες. Υπήρχε σε όλα τα περίπτερα του Σουχουμ.

    Παρόλο που η εφημερίδα κάλυπτε κυρίως την Αμπχαζία , την Αντζαρία και την κεντρική Γεωργία, υπήρχαν αιτήσεις των αναγνωστών να καταβληθεί προσπάθεια να καλύψει όλες τις περιοχές όπου ζούσαν Έλληνες.

    Οι ανταποκριτές του ΚΚ στην Αμχαζια καλυπταν τις παρακάτω περιοχες:
    Αζάντα, Αλεξαντροβκα, Αλπιισκοε, Αναστασιεβκα, Αντρεεβκα, Ανούχβα Αμπχαζικη, Απαζαταου, Απιαντα, Απλουχβαρα, Απούσστα, Αστεροβκα, Ατζμάρτα,
    Ατσιβα, Βιτιταρ, Βλαδιμηροβκα, Γκαγκρα, Γάλι, Γεώργιεφκα, Γιουριεβκα,
    Δευτερη Ματζάρκα, Δημητριεβκα, Αικατερινοβκα, Ελευθερη Γκβάρντα, Εσσερα Αμπχαζικη, Ζαχαροβκα, Ιβανο-Αλεξεεβκα, Καμαν, Κελασουρ, Γκερζεουλ, Κράσναγια Απλουχβάρα, Κωνσταντινοβκα, Λακόμπα ( Μανεα), Λένιν, Λευτεροχώρη, Λιντάβα, Μπέσς-καρτασς, Μαραμπα, Μαρινσκι, Ματζάρκα, Μερχεουλ, Μεσελ, Μετιλοβκα, Μιχαιλοβκα, Μπιρζααλ, Μπιρτσχα η το Πουρτς, Ναα , Νοβι Αφον, Ολγινσκι η Μεσοχωρ, Οτσεμτσιρι, Παλ, Παρναουτ, Πασταγάλι, Παυλοβκα, Πετροφσκιι, Πιλενκοβο, Πιπεραντων, Πολταβα, Σεμενλι, Σούλι, Σουχουμ, Σπασοβκα, Σματ, Σουχγκες, Ντραντα, Σσουμπαρα, Φουντουκλουκ, Φτεριλουκ , Χαπεγιουκ και Χουμουσσκουρ.

    Οι ανταποκριτές της εν λόγω εφημερίδας ξεπερνούσαν σε ζήλο της κομματικές οργανώσεις στην αποκάλυψη αντικομματικών ομάδων και διάφορων θεωρουμένων αντεπαναστατών.

    Η κυκλοφορία της εφημερίδας ξεπερνούσε τα 3.500 έντυπα και ο στόχος ήταν τα 7 χιλιάδες.

    Όσον αφορά τη γλώσσα της εφημερίδας ο ΚΚ είχε υιοθέτηση εξαρχής τη δημοτική γλώσσα. Ήταν η μόνη εφημερίδα της Σοβιετικής Ένωσης η οποία χρησιμοποιούσε τη δημοτική χωρίς καμία παρέκκλιση.

    Η γλώσσα του ΚΚ-να βρισκόταν σε δυναμική εξέλιξη , όπως φαίνεται και από το διάλογο για το γλωσσικό ζήτημα που είχε ανοίξει στις στήλες της εφημερίδας.

    Ο ΚΚς χρησιμοποίησε τη φωνητική γραφή και το 20γράματο αλφάβητο, που προέκυψε μετά τη γλωσσική μεταρρύθμιση και τη κατάργηση των γραμμάτων Ω,Η, Ξ, Ψ και των διφθόγγων. Τη θέση του ΟΥ κατέλαβε το Υ. Για το Σ χρησιμοποιούσαν το τελικό ς και στην αρχή και μέσα στις λέξεις, Η λέξεις γράφονταν όπως ακριβώς προφέρονταν δηλαδή μιλάμε για φωνητική γραφή.

    Παρόλο που ο ΚΚς χρησιμοποιούσε τη δημοτική γλώσσα, υπήρχαν μερικές ανταποκρίσεις , άρθρα και ποιήματα στην ποντιακή διάλεκτο, αλλά ήταν πάρα πολύ λίγα ( 2-4 % κατά μέσων όρο το χρόνο).

    Η εφημερίδα χρησιμοποιούσε την ακραία μορφή δημοτικής γλώσσας εμπλουτισμένη σε εισαγωγικά με νεολογισμούς από της νέες και παλιές λέξεις της Ρωσικής γλώσσας, που ήταν χαρακτηρίστηκες εκείνης της περιόδου.

    Παραδείγματος χάριν χρησιμοποιούνται λέξεις παράξενες για την κανονική ελληνική γλώσσα, αλλά αυτές δείχνουν το στίγμα της εποχής.
    Οι λέξεις: «βρεντίτελι», «ςαμποταριστές«, «μπριγαδίρος«,«ςτανόκ«, «`ντιρεχτορας« ,«ςιμυλιαντις«, «αγεντυρα« «ςπεκυλιάντις», « κυλάκι«, «πιονέρι«, «το πλάνο«, κομιτατο«,«χλεμποζαγατόφκα« «σοβχόζι«, «κολχόζι«, «Λενινυπολι«,«τέμπο, «αρεστάρο«, «μπιυρο«, «λόδιρος«, «κοντραζβέτςιτςα«.

    Αυτή ήταν σε γενικές γραμμές η εφημερίδα ΚΚς, η οποία σταμάτησε να εκδίδεται το Μάρτιο του 1939.
    Με την πάροδο του χρόνου οι νέες γενιές των Ελλήνων της Σοβιετικής ένωσης
    δεν γνώριζαν πολλά πράγματα για την ύπαρξη της εφημερίδας αυτής. Μερικοί είχαν ακούσει από τους προγόνους τους γι’ αυτήν, oι άλλοι δεν είχαν καμιά ιδέα για τον ΚΚ.

    Ακόμη και σήμερα αρκετοί από εκείνους που κάτι είχαν ακούσει τη ονομάζουν «Κόκκινος Καπνός«. Δυστυχώς η εφημερίδα έγινε κυριολεκτικά καπνός στην πραγματικότητα κατά το Γεωργιανό- Αμπχαζικο πόλεμο όταν το Κεντρικό κρατικό αρχείο της Αμπχαζιας πυρπολήθηκε εσκεμμένα από τις στρατιωτικές δυνάμεις των γεωργιανών που κατέλαβαν το μεγαλύτερο μέρος της Αμπχαζίας….

    Αλλά ας πάμε περίπου 20 χρόνια πίσω.
    Τέλη της δεκαετίας του 1980 έρχεται στο Σουχουμ μια ομάδα νέων από την Αθήνα μετάξι των οποίων ήταν και ο Βλασης Αγτζιδης και ανακαλύπτουν στα κρατικά αρχεία της Αμπχαζιας την εφημερίδα αυτή , δηλαδή τα τεύχη από το 1932 έως το 1937.
    Κατόπιν ο Αγτζήδης κάνει σημαντική μελέτη , αναλύοντας επιστημονικά όλες τις πτυχές της εφημερίδας σαν αποτέλεσμα της οποίας είναι το διδακτορικό του το οποίο υποστήριξε το 1996 και φέτος μας παρουσιάζει το καινούριο του βιβλίο
    «Ο Κόκκινος Καπνας και ο Ελληνισμός του Καυκάσου«.

    Σκοπός της εργασίας αυτής όπως τον αναφέρει και ο ίδιος είναι η αναλυτική παρουσίαση της ελληνικής εφημερίδας ΚΚς η οποία εκδιδόταν στο Σουχουμ του Καυκάσου, σε δυο επίπεδα.
    Το πρώτο αφορά την εφημερίδα καθαυτή. Δηλαδή τεχνικά χαρακτηριστικά , ανάλυση δομής, ιδεολογική ανάλυση κτλ. Το δεύτερο επίπεδο αφορά τη διερεύνηση της πνευματικής και οικονομικής δραστηριότητας καθώς και της ιδεολογικής κατάστασης του ελληνισμού στην περιοχή του Καυκάσου από το 1932 έως το 1938.

    Αποπερατώνοντας την ομιλία μου, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά των Β. Αγτζίδη για τη σημαντική του εργασία που παρουσιάζει σήμερα και να του ευχηθώ περαιτέρω επιτυχίες στο μέλλον.

    Σχόλιο από Γ.Γ. | 27/05/2010

  3. ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

    Το βιβλιοπωλείο «χωρίς όνομα» σας προσκαλεί στην συζήτηση “η τραγωδία του σοβιετικού ελληνισμού κατά τον μεσοπόλεμο – κοινωνικοπολιτικές και πολιτιστικές όψεις του δημόσιου βίου“, με τους Βλάσση Αγτζίδη, συγγραφέα του “ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΚΑΠΝΑ” , Βασίλη Τσενκελίδη, ιστορικό και Γιώργο Καραμπελιά, εκδότη.

    Τη Τετάρτη 19 Ιανουαρίου, στις 7.30 το απόγευμα στο πολιτιστικό κέντρο του Ι.Ν. Φανερωμένης Χολαργού (στην πλ. Φανερωμένης, απέναντι από το βιβλιοπωλείο).

    Για οποιαδήποτε πληροφορία επικοινωνήστε στο τηλέφωνο 210-6546742, στην ηλεκτρονική διεύθυνση nonamebk@acci.gr ή ενημερωθείτε μέσω του διαδικτύου στο ιστολόγιο του βιβλιοπωλείου μας http://papaleonidasdimitris.wordpress.com

    Πρόσβαση μέσω του σταθμού Χολαργού του μετρό ή της Ε΄στάσης Χολαργού στη λ. Μεσογείων.

    O “ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΚΑΠΝΑΣ” Είναι ένα από τα λίγα τεκμήρια που διασώθηκαν ενός μοναδικού ιστορικού πειράματος. Σχετίζεται με τη διαμόρφωση του σημαντικού σοβιετικού ελληνισμού, πλήρως αυτονομημένου από την Ελλάδα και σε σύγκρουση με το ιδεολόγημα της “μητέρας-πατρίδας”. Ενός ελληνισμού που συγκροτήθηκε τότε σ’ ένα ιδιαίτερο ελληνικό κέντρο, απέκτησε εσωτερική ζωή και ενδιαφέρουσες δομές, υπήρξε το καταφύγιο και το αποκούμπι των κυνηγημένων αριστερών από την “αστική Ελλάδα”, συνομίλησε ισότιμα με το σοβιετικό περιβάλλον, υλοποίησε τις πλέον προχωρημένες ιδέες του ελληνικού δημοτικισμού (που σήμερα μας παραξενεύουν αρκετά).

    Σχόλιο από βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" | 18/01/2011


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: