Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Ποιοί είναι οι κουκουλοφόροι;

cateyes__

jpg_jpg_grece-167f55576576Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που εισήχθησαν στο πολιτικό μας λεξιλόγιο εκφράσεις όπως «γνωστοί-άγνωστοι» και «κουκουλοφόροι».

Λίγο μετά τη μεταπολίτευση είχαμε και ένα προπομπό αυτής της προσέγγισης με την έκφραση «αριστεροχουντικοί»….

Ας δούμε λοιπόν το θέμα αυτό μέσα από ένα πολύ ενδιαφέρον σχόλιο του «Δημήτρη«.

Στη συνέχεια παραθέτουμε ένα σχόλιο του «Διόνυσου» για τις συνθήκες που παράγουν «κουκουλοφόρους» .

censorship21

Στην πορεία των φοιτητικών συλλόγων και των αντεξουσιαστών στη Θεσσαλονίκη, το απόγευμα της Δευτέρας, ένας οργισμένος πολίτης, ο υποφαινόμενος, κατέβηκε να διαδηλώσει, μετά από πολλά χρόνια αποχής από πορείες. Καθόλη τη διάρκεια της πορείας (η οποία ήταν μεγάλη), τα άτομα τα οποία έμπαιναν και έβγαιναν από το μπλοκ των αντεξουσιαστών, και τα οποία φορούσαν κουκούλες, δεν προκάλεσαν καμιά ζημιά σε κανένα μικρομάγαζο. Χτύπησαν τράπεζες, ΜακΝτο, Vodafone, και ορισμένες άλλες πολυεθνικές.

Χαρακτηριστικό περιστατικό είναι το εξής: όταν πήγαν τρεις ανόητοι να «σπάσουν» ένα μικρομάγαζο στο ύψος της πλατείας Αντιγονιδών, ξεσηκώθηκε ένα πλήθος κόσμου και τους έκραξε, όπως και _45279728_5a35d29f-34e7-41c4-b0d2-1dba5a33833bάτομα από τους αντεξουσιαστές τους συνέτισαν.
Περιστατικό νούμερο δύο: αντεξουσιαστής σπάει μια κοτρώνα δίπλα από δύο αμάξια και δέχεται τις έντονες παρατηρήσεις από τους συντρόφους του, να απομακρυνθεί από το σημείο γιατί μπορεί να προκαλέσει άθελά του βλάβη στα αυτοκίνητα.
Περιστατικό νούμερο τρία: αντεξουσιαστής με βαριοπούλα χαζεύει τη βιτρίνα ενός μαγαζιού, το οποίο δεν μπορούσε να διακρίνει εάν είναι πολυεθνική ή ελληνική εταιρεία. Με τη συμβουλή των συντρόφων του, απομακρύνεται από το σημείο, χωρίς να προκαλέσει ουδεμία βλάβη.
Περιστατικό νούμερο τέσσερα: ρητορική ερώτηση: δεν είναι λογικό σε συμπλοκές με την αστυνομία, να εκτραχυνθεί η κατάσταση και να πέσουν πέτρες και μολότοφ σε μαγαζιά και αυτοκίνητα αντί σε αστυνομικούς;

Χωρίς να θέλω να φανώ αφοριστικός, κι έχοντας μιλήσει με άτομα από το χώρο των αντεξουσιαστών, θεωρώ ότι στην πλειοψηφία τους δεν έχουν σκοπό να βλάψουν τον απλό Έλληνα καταστηματάρχη, αλλά να προβούν σε συμβολικές ενέργειες, όπως είναι οι εμπρησμοί τραπεζών και μεγάλων πολυεθνικών, κι είναι η εύκολη λύση να τους δαιμονοποιούμε.

45334Θέλω να τονίσω επίσης ότι, τα οργανωμένα μπλοκ των αντεξουσιαστών, δεν μπορούν να ελέγξουν όλους αυτούς οι οποίοι παρeiσφρuουν στις πορείες τους και σπάνε μικρομάγαζα και περίπτερα.

Κι αυτό… είναι εν μέρει τραγικό, γιατί όσους συμμετείχαν σε εμπρησμούς και σπασίματα δεν μπορούσες να τους ελέγξεις από τη στιγμή που ήταν πάρα πολλοί, εκ των οποίων:

Α) πιτσιρικάδες που βαρέθηκαν τα RPG και έβγαλαν τα απωθημένα τους για την καταπίεση του σχολείου, της οικογένειας κτλ.
Β) Χούλιγκαν των γηπέδων, οι οποίοι μπορεί να βρίσκονται πολύ μακριά από οποιοδήποτε ιδεολογικό χώρο, αλλά δεν σταματάν να είναι άτομα με διαθέσεις εκτόνωσης της επιθετικότητας τους, όχι μόνο τις Κυριακές στα γήπεδα, αλλά και τις Δευτέρες, τις Τρίτες κτλ.
Γ) «Μπαχαλάκηδες», περιθωριακοί γενικότερα, είτε αυτό έχει αρνητικό είτε θετικό πρόσημο σαν έννοια
Δ) Απλοί πολίτες, κι αυτό αξίζει να σημειωθεί, οι οποίοι μπορεί να πει κανείς ότι τα σιχάθηκαν όλα και κατέβηκαν στο δρόμο να ξεσπάσουν τη μιζέρια και την οργή τους από ένα σάπιο σύστημα αξιών.
Ε) Μετανάστες, που είναι το πλέον περιθωριοποιημένο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας μετά τους τσιγγάνους
ΣΤ) Αστυνομικοί-ασφαλίτες, οι οποίοι φοράνε κουκούλες και διαλύουν μικρομάγαζα για να στρέψουν το μένος των πολιτών εναντίων των αντεξουσιαστών και των απλών διαδηλωτών. 65471Συνεργοί τους; Οι πάρα πολλοί γνωστοί δολοφόνοι Χρυσαυγίτες, φιλαράκια των σωμάτων ασφαλείας.

Είναι λοιπόν όλοι αυτοί αντεξουσιαστές ;

Υπάρχουν κουκουλοφόροι και κουκουλοφόροι. Μήπως είμαι κι εγώ που έβαλα το κασκόλ μπροστά από τα μούτρα μου και έβαλα την κουκούλα από το μπουφάν μου, για να προστατευτώ από τα δηλητηριώδη χημικά; Ή μήπως τελικά είμαστε όλοι κουκουλοφόροι;

… Οι τηλεοράσεις δυστυχώς διαμορφώνουν συνειδήσεις, και δυστυχώς τις τελευταίες μέρες μας τις παραμόρφωσαν εντελώς.

Σχόλιο από Δημήτρης

censorship21

 

Εχει χαθεί η κοινωνική συνοχή, την παιδεία την θέλουν ιδιωτική τα δύο μεγάλα κόμματα, λεφτά για την υγεία δεν βρήσκουν, η άμυνα εικονική προσοδοφόρα μόνο για τους προμηθευτές, η αγροτιά αφανίζεται, ο τουρισμός και η ναυτιλία σε χέρια λίγων, η αστυνόμευση τουεντυπωσιασμού και με μεγάλα ελλειματα.

Η Εκκλησία αφορολόγητη τόριξε στις bυsiness. Την ίδια ώρα τα ασφαλιστικά ταμεία επενδύουν σε τοξικά ομόλογα, ο γενικός πολιτισμού σαλιαρίζει, οι δουλιές φύγαν Τουρκία και Βαλκάνια, οι μαγαζάτορες εξαφανίζονται πολύ πριν τα χθεσινοβραδινά γεγονότα, Εμπορικά κέντρα των αγορών της πλουτοκρατίας ξεφυτρώνουν περισότερα από τις ανάγκες μας.

Η ηχώ του Θεού επί της γής κάνει Real Estate. Η δικαιοσύνη παρουσιάζεται με δεμένα χέρια συνήθως αργή, αναποτελεσματική και ενδεικτική της ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑΣ

Σχόλιο από ΔΙΟΝΥΣΟΣ

1997-carteaa-2__

 

Και μέσα στο χαμό και ¨χρυσαυγίτες» Αλβανοί με τις σημαίες τους (όπως φαίνεται ολοκάθαρα προς το τέλος του φιλμ).  Απορώ πως οι υπόλοιποι δεν τους έβαλαν να φάνε τα κοντάρια των σημαιών τους.

censorship21

Τα πρωτοσέλιδα της γαλλικής «Liberation» με την προσέγγιση «Είμαστε όλοι Έλληνες», καθώς και πλούσιο φωτογραφικό υλικό από τα γεγονότα του Δεκέμβρη του ’08 στου Έφηβου»

censorship21censorship21

Πρώτη δημοσίευση: 13 Δεκεμβρίου 2008

——————————————————————————————————————————————

Δείτε στου Εφηβου

για την τραγική Τετάρτη 5 Μαΐου 2010

——————————————————————————————————————————————

Δείτε στου Πάνου το πώς έχει αποθρασυνθεί η αντικοινοβουλευτική ακροδεξιά, πώς εκμεταλλεύεται την οργή του κόσμου και τι προβοκάτσιες μπορεί να στήσει:

Ριζοσπάστης: πως στήθηκε η προβοκάτσια μπροστά στη Βουλή

Και δείτε τι πρέπει να προσέξει ο οργανωμένος ποντιακός χώρος στις επικείμενες εκδηλώσεις της 19ης του Μάη για τη Γενοκτονία και την υπαρκτή απειλή που εκφράζει πλέον η ακροδεξιά -δηλαδή οι πολιτικοί απόγονοι των συνένοχων της Γενοκτονίας………[-Μικρασιατική Καταστροφή: ένα έγκλημα της Δεξιάς ]

(Όμως, για καλό και για κακό δείτε και την άποψη των αναρχικών που βρίσκεται στον αντίποδα της προβοκατσιολογίας του Ριζοσπάστη και από τη μια καταγγέλουν ως εγκληματίες τους αναρχομπάχαλους που δολοφόνησαν τρεις ανθρώπους στην Marfin, αλλά απ’ την άλλη υποστηρίζουν την επίθεση ενάντια στη Βουλή και τα ακραία συνθήματα που ακούστηκαν.)

http://kanali.wordpress.com/2010/05/13/anarcyformarfin/

————————————————————————————————————————————————–

Ακόμα, δες: Βία / Violence

Καταπέλτης το πόρισμα για την υπόθεση Marfin (5 Οκτωβρίου, 2010)

 ————————————————————————————————————————————————–

7 May 2010

Για τους νεκρούς της Marfin

«Οι φασίστες, εκατό εναντίον ενός, δολοφονούν, ξυλοκοπούν, βασανίζουν, προσβάλλουν γυναίκες, παιδιά, αδύναμους και ανυπεράσπιστους ανθρώπους, πυρπολούν, καταστρέφουν περιουσίες που υπήρξαν προϊόν μεγάλων θυσιών των εργαζομένων, σκλαβώνουν ολόκληρους πληθυσμούς· (…) και παρόλα αυτά, τα χείριστα, θεωρούνται πολιτικά όντα, αγωνιστές ενός σκοπού και πολλοί έντιμοι άνθρωποι, που σίγουρα δεν θα διέπρατταν αυτά τα εγκλήματα, δεν αποστρέφονται να τους σφίγγουν το χέρι και να διατηρούν επαφές μαζί τους. Μιλούν πολύ για τη βία και λίγο για την ηθική· και το φυσικό αποτέλεσμα ήταν πως όταν μετήλθαν βίαιων πράξεων με περισσή ιταμότητα, δεν συνάντησαν ούτε φυσική αντίσταση, ούτε ηθική καταδίκη.» (…)

«Αν, προκειμένου να νικήσουμε, θα έπρεπε να στήσουμε κρεμάλες στις πλατείες, θα προτιμούσα να χάσουμε»

 

Ερρίκο Μαλατέστα

 

 

 

Προχθές, κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης διαδήλωσης ενάντια στα νέα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης, μερικοί διαδηλωτές έκαψαν τρεις εργαζόμενους σε μια τράπεζα. Απείλησαν να κάψουν και όσους βρίσκονταν μέσα στο (κλειστό λόγω της απεργίας) βιβλιοπωλείο Ιανός περιλούζοντας τρεις απ’ αυτούς με βενζίνη. Δε θέλουμε να σταθούμε πολύ στις ευθύνες των άλλων, όπως επιτάσσει η κυριαρχούσα ανευθυνότητα που φτάνει μέχρι τα όρια της συνέργειας στη δολοφονία αυτών των ανθρώπων. Εμείς προτιμάμε να σταθούμε στις δικές μας ευθύνες. Γιατί πρώτα διαπιστώνουμε μια ασυμμετρία ανάμεσα στις αντιδράσεις για τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου το Δεκέμβρη του 2008 και στις αντιδράσεις για τη δολοφονία των τριών υπαλλήλων της Marfin από τους αναρχικούς. Γι’ αυτούς τους τρεις δε θα γίνουν πιθανότατα διαδηλώσεις, δε θα καεί η Αθήνα, δε θα φωνάξουμε «αναρχικοί, γουρούνια, δολοφόνοι». Γι’ αυτό το γεγονός είμαστε βέβαιοι από τη στιγμή που το απόγευμα της Τετάρτης, το συγκεντρωμένο πλήθος των διαδηλωτών στη Σταδίου προτίμησε να πιστέψει πως δεν υπάρχουν νεκροί και πρόκειται για προπαγάνδα του «Κράτους» και να φωνάξει «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι» ενώ δεν τόλμησε και ούτε θα τολμήσει ποτέ να φωνάξει «αλήτες, δολοφόνοι, αναρχικοί». Κι αυτό γιατί ο κόσμος είναι χωρισμένος σε μανιχαϊκά ιδεολογικά στρατόπεδα. Η βία της μιας μεριάς είναι ηθικά απονομιμοποιημένη ενώ η βία της άλλης είναι νόμιμη «αντιβία» καθαγιασμένη από τον ιερό αγώνα ενάντια στο κράτος και στον καπιταλισμό και από την κατοχή της απόλυτης Αλήθειας.

Ας διευκρινίσουμε, πως όλα τα παραπάνω συνθήματα είναι απαράδεκτα επειδή βασίζονται στη λογική της συλλογικής ευθύνης που βρίσκεται στον πυρήνα της μανιχαϊκής ιδεολογίας. Δεν είναι όλοι οι δημοσιογράφοι ρουφιάνοι, δεν είναι όλοι οι αναρχικοί και οι αστυνομικοί δολοφόνοι. Αλλά ας εξετάσουμε πόσο λίγο δολοφόνοι είμαστε όλοι μας.

Όσοι από μας ανεβαίναμε τη Σταδίου γύρω στις 2, είδαμε αυτό το κτίριο να φλέγεται και τους ανθρώπους απεγνωσμένους στα μπαλκόνια. Μερικοί δίπλα μας είπαν «καλά να πάθουν, αφού δούλευαν σε μέρα απεργίας», άλλοι τους κορόιδευαν, άλλοι έβγαζαν φωτογραφίες με τα κινητά τους, κάποιος έπαιρνε τηλέφωνο την πυροσβεστική. Οι περισσότεροι ήμασταν απαθείς, απλά κοιτούσαμε πιστεύοντας πιθανόν ότι τους χρειαζόταν ένα μάθημα και πως τελικά ένας από μηχανής θεός –και όχι εμείς- θα τους σώσει. Μερικά λεπτά αργότερα, κοιτάζοντας πίσω διαπιστώναμε ότι η φωτιά είχε επεκταθεί και πως οι άνθρωποι δύσκολα θα γλίτωναν. Λίγο παραπάνω, Βουκουρεστίου και Πανεπιστημίου, ένας εξαγριωμένος νεαρός απαγόρευε στην κρατική εξουσία, δηλαδή στην Πυροσβεστική, να περάσει στο άβατο της Πανεπιστημίου για να προσεγγίσει –πιθανότατα- το σημείο.

Όλο αυτό ήταν το χρονικό μερικών προαναγγελθέντων θανάτων, η συνέχεια του Δεκέμβρη του 2008, όπου μια αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Opel, στο ισόγειο μιας πολυκατοικίας στην Αλεξάνδρας, είχε πυρποληθεί και οι ένοικοι της πολυκατοικίας φώναζαν έντρομοι από τα μπαλκόνια να κάνει κάποιος κάτι. Κανένας δεν έκανε τίποτα όμως. Κανένας από όσους συμμετέχουμε στις διαδηλώσεις δεν ανέλαβε το βάρος να διαχωρίσει τη θέση του με αυστηρότητα, όλοι πορευόμαστε μαζί με αυτούς τους μικρούς ναζί γιατί θεωρούμε ότι βρισκόμαστε στο ίδιο στρατόπεδο, πως είναι «παραστρατημένοι σύντροφοι», πως δεν πρέπει «να κάνουμε δήλωση νομιμοφροσύνης στο κράτος», πως «το κράτος είναι ο μόνος τρομοκράτης», πως οι ρίζες του Κακού βρίσκονται αλλού, πως «φταίει ο Βγενόπουλος που δεν είχε βάλει ρολά» και άλλες μπούρδες που κρύβουν κάτω από το χαλί τις δικές μας ευθύνες.

Κανένας και καμία δεν αναρωτήθηκε ποτέ πόση ευθύνη έχει η βία των «εξεγερμένων» για το θάνατο του Αλέξη Γρηγορόπουλου και του Μιχάλη Καλτεζά. Κανένας και καμία δεν αναρωτήθηκε αν τα παιδιά αυτά θα ζούσαν αν οι ίδιοι δεν είχαν επιλέξει τη στρατηγική της βίας. Κανένας και καμία δεν αναρωτήθηκε αν η στρατηγική της έντασης δημιουργεί Κορκονείς και Μελίστες. Κανένας και καμία δεν αναρωτήθηκε αν αυτή η στείρα λογική της αντιπαράθεσης μπορεί και θέλει πραγματικά να αλλάξει την κοινωνία και να την κάνει ανθρωπινότερη. Κανένας και καμία δεν αναρωτήθηκε αν το δίπολο «αναρχικός» και «μπάτσος» πάει μαζί, όπως μαζί πάει και το γενικότερο δίπολο που τους οπλίζει τα χέρια και τους «στέλνει» στην αρένα εξ ονόματός μας, το δίπολο της «αθώας κοινωνίας» που πολεμά το «διεφθαρμένο κράτος».

Τώρα, για όσους από εμάς αισθανόμαστε ακόμα άνθρωποι, η διαχωριστική γραμμή έχει χαραχτεί, δυστυχώς με αίμα, από τα γεγονότα τα ίδια, και χαράχτηκε έξω από αυτά τα δίπολα. Πρέπει απλά αλλά επιτακτικά να μπορέσουμε να την διακρίνουμε: χρειάζεται να αποφασίσουμε αν είμαστε με τη βία ή αν είμαστε εναντίον της. Αν το πρόβλημά μας είναι να «καεί το μπουρδέλο η βουλή» ή αν θέλουμε να φτιάξουμε μια κοινωνία που κανένας δε θα καίγεται ζωντανός. Αν θέλουμε να κρεμάσουμε τους βουλευτές και να κάψουμε τις τράπεζες ή να φτιάξουμε έναν κόσμο χωρίς κρεμάλες. Πρέπει, για να σταματήσουμε να θρηνούμε θύματα, να σταματήσουμε να τροφοδοτούμε με παρακλήσεις μίσους και οργής την ατμόσφαιρα, πρέπει να αποφασίσουμε αν θα έρθουμε σε ρήξη με το κομμάτι αυτό του εαυτού μας που ζητάει αίμα, φωτιές, κρεμάλες, και που όταν τα καταφέρνει στέκει αμήχανα και καταδικάζει υποκριτικά τη βία. Πρέπει να βρούμε το θάρρος (κυρίως απέναντι στους εαυτούς μας) και να τολμήσουμε να διαδηλώσουμε ενάντια στην αριστερή και την αναρχική τρομοκρατία, στη μνήμη όλων των θυμάτων της. Γιατί, ναι, πρόκειται για τρομοκρατία. Πρόκειται για πτώματα, για αίμα και πόνο. Πτώματα που δεν πάψαμε να ζητάμε, τραυλίζοντας ύμνους οργής, δημιουργώντας αντίπαλα στρατόπεδα εκεί που θα έπρεπε να υπάρχουν απλά άνθρωποι, δίνοντας δικαιολογίες στο ακρο-αριστερό και αναρχικό φασισταριό να δολοφονεί. Πρέπει να διαδηλώσουμε ενάντια σε αυτήν την τρομοκρατία για να καταλάβουν κάποιοι ότι δεν δεχόμαστε να δικαιολογούν τις μακάβριες πρακτικές τους στο όνομά μας, ότι ονειρευόμαστε έναν κόσμο διαφορετικό, όχι απλά από αυτόν που υπάρχει, αλλά και διαφορετικό από αυτούς τους ίδιους. Υπάρχει και άλλη τρομοκρατία; Υπάρχει. Υπάρχουν τα τουμπανιασμένα πτώματα των μεταναστών στο Αιγαίο. Υπάρχει όμως και το ακρωτηριασμένο σώμα του Χαμίντ Νατζαφί.

 

Γιάννης Κορομηλάς, 

 

Κώστας Μπακόπουλος,
Θανάσης Πολλάτος,
Παναγιώτης Σιαβελής
(μέλη της ομάδας Αυτονομία ή Βαρβαρότητα)

Advertisements

06/05/2010 - Posted by | -Διάφορα, -Κίνημα, -Νεοελληνικά

226 Σχόλια »

  1. Επειδή στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται και επειδή είναι εύκολο να καταλήξουμε σε λάθος συμπεράσματα ,

    … ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΑΛΒΑΝΩΝ «ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΩΝ» και λοιπων τουβλων, ανεγκέφαλων και προβοκατόρων, ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΙΝΕΙ η «Έστερ» ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΧΟΛΙΟ

    ——————————————————

    Athens IMC FORUM

    ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝΟΜΟΙ

    από ΕΣΤΕΡ 3:08μμ, Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2008
    θεματικές: Ανένταχτο

    ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ

    “ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝΟΜΟΙ”.

    ΕΠΕΙΔΗ Σ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΛAΒΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.

    ΤΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΕΡΒΙΡΕΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥΣ ΑΣΤΕΡΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΤΙ Ο ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΥΤΟΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΠΟΥ ΟΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ ΚΑΙΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ.

    Ο ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΥΤΟΝΟΜΟΣ ΧΩΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΟΣ ΤΟΥΒΛΩΝ ΚΑΙ ΚΟΥΤΣΟΥΡΩΝ ΑΝΤΙ ΚΕΦΑΛΩΝ.

    ΔΕΝ ΚΑΙΕΙ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟΛΟΓΕΙ.

    Ο ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΠΡΑΣΙΝΟΦΡΟΥΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΧΙΜΑΚΗ ΟΥΤΕ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΗΜΕΝΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ.

    ΑΦΗΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΚΙΝΗΜΑ ΗΣΥΧΟ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟΚΟΜΜΑΤΑ ΣΑΣ.

    Σχόλιο από ιντιμίντια

    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=938859

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 13/12/2008

  2. ΣΥμφωνώ ότι αυτοί που τα σπάσαν ήταν ένα ανομοιόμορφο σύνολο, αποτελούμενο από πιτσιρικάδες, μετανάστες, χουλιγκάνια, ιδεολογους αναρχικούς, ασφαλίτες (αυτοί δε μας ενδιαφέρουν) κτλ κτλ. Επειδή ακριβώς ανάμεσά τους υπήρξε και κόσμος που πιστευε ότι έτσι εκφράζει την οργή του και κάτι κάνει, δεν πρέπει να αποτυπωθεί στο μυαλό του οτι ο αγώνας για να αλλάξουν τα πράγμτα εξαντλέιται στο σπάσιμο και το κάψιμο. Δεν θέλουμε να εκτονώνεται. Πρέπει να αποκτήσει συνέιδηση και συνέχεια, με συγκεκριμένα αιτήματα και συνθήματα η πάλη όλου του λαού. Αλλιώς, αν μείνουμε μόνο στο σπαω και καίω , δε θα δώσουμε απλά αφορμή στο αστικό κράτος να ενισχύσει τους κατασταλτικούς του μηχανισμούς, αλλά θα «χαρίσουμε» εναν κόσμο στην «εκτόνωση» (ακόμα χειρότερα).

    Η κατάσταση θα χειροτερεψει όσο παιρνάει ο καιρός. ο λαός πρέπει να δώσει συγκεκριμένη απάντηση και να αντεπιτεθεί μια και καλή! ταυτόχρονα η κρατική καταστολή θα οξυνθεί, γιατί το ξέρουν ότι η οργή του κόσμου θα διογκωθεί και θα εκφραστεί. το ζητούμενο είναι να εκφραστεί και να έχει αποτέλεσμα, όχι να εκτονωθεί απλά.! Και πρέπει το κίνημα να μην δώσει αφορμή έτσι ώστε το κράτος να ενισχύσει την καταστολή, δεν το έχουν σε τίποτα να βγάλουν το στρατό στο δρόμο, χέστηκαν.

    ΑΝ είναι να δώσουμε τη μάχη να τη δώσουμε με όρους που θα μας πάν ένα βήμα μπροστά και όχι να μας πάνε πίσω. Και αυτό μόνο ένα μαζικό, οργανωμένο κίνημα μπορεί να το κάνει.Εγώ προσωπικά από όλον αυτό το χαμό, γίνομαι πιο αισιόδοξη: πρώτον γιατί τα αντανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας υπάρχουν και λειτουργούν ακόμα και δεύτερον, γιατί ο κόσμος αγανακτεί και αργά ή γρήγορα θα βγει στο δρόμο πιο μαζικά!

    Σχόλιο από partizana | 13/12/2008

  3. Πες τα Παρτιζάνα.

    Εγώ μαζί σου!

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 13/12/2008

  4. Ματσουκάτη,

    τελικά σου άρεσε το στέκι μας!

    Έτσι! Μην κόψεις τη συνήθεια νά μας έρχεσαι…

    …έχουμε και ωραία κορίτσια, την Παρτιζάνα, το Περιγυάλι, την Άθλια Κόρη και κάποιες πιτσιρίκες Πόντιες, οι οποίες όμως εμφανίζονται μόνο μόλις εμφανιστεί ο «κούκλος’ αρχηγός της ΠΕΝ (μάλλον «Ποντιακή Ένωση Νέων» ή κάπως έτσι) 8)

    Ομέρ ο προβοκάτορας

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 13/12/2008

  5. Παρτιζάνα το δίκιο με το μέρος σου!

    Σχόλιο από Δημήτρης | 13/12/2008

  6. Παρτιζάνα,

    μαζί σου συμφωνεί πολύς κόσμος. Και θα συμφωνήσει ακόμα περισσότερος και καλύτερα -και με πολύ αποτεσματικότερους τρόπους- εάν προσπαθήσετε να μην ξαναγυρίσει το ΚΚΕ στο ’53!

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 13/12/2008

  7. Ομέρ…

    παρών!

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 13/12/2008

  8. H Παρτιζαν ειναι πολύ ενταξει , ειναι Φιλη , και της εχουμε αφιερωματα Μπολικά ..

    Η Αλέκα ομως ειναι αυτή που διαλεξε τη στιγμή να σπασει την Τζαμαρια
    .. Κι αυτό ειναι ανοιχτή πληγή.

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 13/12/2008

  9. Την Δευτέρα έξω από την κεντρική πλατεία 10πμ-5μμ 160 από τα …γνωστά μας παιδιά της περιοχής μας τα παιδιά καταλαμβάνουν το οδόστρωμα και κλείνουν 3 δρόμους.Δικαίωμά τους. Οι κουβεντούλες που ανταλάσσουν, λεξούλες σκόρπιες δάνεια, ακρίβεια,τράπεζες, χαμός, μεγκλα,χαρακίρι, κάτρουλο κυβέρνηση,χωμένοι στο ράσο του Εφραίμ!!!
    Στις 6μμ πάνω στις γραμμές του τράμ επι της Κασομούλη τους 60 τους ανταμώνω εξω από ένα φαρμακείο σε πορεία προς Αθήνα, 40 μαθητές 5 αλλοδαπά 15 εξωσχολικοί,τα θηλυκά από μισά μισά εχουν μείνει 3-4. Πορεύονται με αγριεμένη θωριά με παλούκια στα χέρια, μερικοί πιτσιρικάδες κουβαλάνε πορεία 3 χλμ μεχρι το Συνταγμα κάτι μεγάλα τούβλα από οικοδομές έτσι για τη …χαρά της συμμετοχής.
    Ο μπροστά με το σιδερένιο παλούκι φωνάζει τώρα τα σπάμε εδώ στη Κασομούλη, ο υπαρχηγός πίσω με το ξύλινο παλούκι φωνάζει δυνατότερα πιό κάτω άστετα εδώ, στην Αθήνα σπάμε.! Ο θυμός ξεχυλάει, μερικά ρολά κλείνουν, εμείς καθόμαστε αφελώς αποτρεπτικά μπροστά στη βιτρίνα του φαρμακείου. Είναι και γωνιακό παναθεμάτο τι να φυλάξεις από 60 ζαγάρια, ομορφα αλλά απλησίαστα. Δεν τα χαίδολόγαγε εκείνη την ώρα όχι ο Σύριζα μα ούτε η μάνα τους με 5 θειάδες αντάμα!
    Καλό είναι να συζητάμε με τα παιδιά μας, έστω λίγο πριν την καταστροφή του Πλανήτη…. 👿

    Σχόλιο από ΔΙΟΝΥΣΟΣ | 13/12/2008

  10. »Δεν τα χαίδολόγαγε εκείνη την ώρα όχι ο Σύριζα μα ούτε η μάνα τους με 5 θειάδες αντάμα!»

    Ακριβώς ετσι ..Αυτό ειναι .!!!!
    καποιοι φροντισαν να τα εξαγριωσουν..
    και μετα φταιει ο Συριζα που δεν τα κανει Ζαφτι;
    τα δεκαεξάχρονα;

    Ας μήν ηταν τοσο Παχυδερμοι , ας μην Εξοργιζαν τόσο..

    Αλλά μπα .. ΔΕΝ καταλαβαινουν τιποτις ..Και ο Ευρυ Πηδης
    φτιαχνει λεει Email για να εκτονώνονται Οι μαθητες ..
    Μωραινει ο Κυριος ……

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 13/12/2008

  11. ”Δεν τα χαίδολόγαγε εκείνη την ώρα όχι ο Σύριζα μα ούτε η μάνα τους με 5 θειάδες αντάμα!”

    Απολύτως έτσι
    και παραφράζοντας θα έλεγα ότι :

    δεν τα «κανε καλά» (τα παιδιά) εκείνη την ώρα όχι ο Σύριζα μα ούτε η μάνα τους με 5 θειάδες αντάμα!

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 13/12/2008

  12. Γυφτάκια….
    Αν σας πιάσει η Αλέκα θα σας πω εγώ..κωλόπαιδα

    http://indy.gr/resolveuid/617e298c714bd531ec5a0ebdcdbcee23/image_large

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 13/12/2008

  13. Θα μου πειτε οτι υπερβαλλω, αλλά το συνθημα ειναι:
    «Να αφολπιστει η αστυνομια»
    Και γιατι δε γινεται;Να γινει!

    Υστερα δε γινεται οι αγωνες να παιζονται συνεχεια στο διλημμα
    θα αυξηθει ή οχι η καταστολη.
    Αυτο ειναι κι ενα αλλοθι για τους συντηρητικους, που το
    πετανε χαλαρα κι οποιος τσιμπησει, οταν δε θελουν να συμμετεχουν στα κινηματα,
    γιατι ετσι κρινουν τα «κεφαλια » τους.

    Ο δρομος εχει τα ρισκα του.Αυτη ειναι η αληθεια.
    Θελει κανεις να στειλει γραμμη στα νιατα;
    Εγω οχι.Να τους στηριξουμε, οχι παλι κριτικη απο τους ειδικους και πεπειραμενους.
    Σκατα τα χουμε κανει ως τωρα.

    Σχόλιο από periyiali | 13/12/2008

  14. Μπράβο, ρέ Παρτιζάνα..
    Αλλά ξέχασες νά πείς εκείνο μέ τό «βούτυρο στό ψωμί τής αντίδρασης», πού κατα κόρον λέει τό ΚΚΕ αυτές τίς ημέρες.
    Καί γώ σκέπτομαι πώς δέν είναι καί ασκημα, διότι στρώνοντας η νεολαία καθημερινά κεκορεσμένα λίπαρά στό ψωμί της αντίδρασης, σέ λίγες βδομάδες θά την ξακάνει από έμφραγμα καί εγκεφαλικό.. 🙂
    Πάντως, Παρτιζάνα μου, οφείλεις να ομολογήσεις πώς η αντίληψη τού ΚΚΕ περί της ωφελιμότητας τού ζωικού λίπους, είναι κολλημένη στην δεκαετία τού 50.
    Αντε τώρα να πλησιάσει τό κόμμα την νεολαία μέ τέτοια παραδείγματα, αφού ούτε στην μερέντα δεν έχει φθάσει, πού μπήκε στην Ελληνική αγορά τό 70. 🙂

    vripolίδης υπολιπιδαιμικός

    Σχόλιο από vripol | 13/12/2008

  15. «..διότι στρώνοντας η νεολαία καθημερινά κεκορεσμένα λίπαρά στό ψωμί της αντίδρασης, σέ λίγες βδομάδες θά την ξακάνει από έμφραγμα καί εγκεφαλικό..»

    Εξαιρετική η διατροφική προσέγγισή σου vripolίδη.Μπράβο
    Εκείνος ο καπετάν nestos τι κάνει με τα μάτια του ? Έχεις κανά νέο?
    ————-

    periyali
    Θα μου πειτε οτι υπερβαλλω, αλλά το συνθημα ειναι:
    “Να αφολπιστει η αστυνομια”

    Δεν υπερβάλλεις καθόλου


    Ομέρ μαλοξίδης

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 13/12/2008

  16. Ο καπετάν nestos, μαύρο σκυλί ποντιακό, τόν πετάς απ τον δεύτερο όροφο καί πάλι όρθιος βρίσκεται.. Τόν είχε βάλει ο Μανιαδάκης στό τσουβάλι μέ την γάτα, καί οταν τον βγάλανε η γάτα έλειπε καί κείνος καθάριζε τά δόντια του μέ μία οδοντογλυφίδα.. Τέτοια παιδιά βγάζει ο Κεχρόκαμπος Καβάλας. Τώρα βάζει αλοιφές καί κολλύρια καί βελτιώνεται. Μέ την πρώτη ευκαιρία θά γραψει αυτοπροσώπως.

    vripolίδης

    Σχόλιο από vripol | 13/12/2008

  17. […] όπως και ο… αυνανισμός!” ,  αλλά και το  “-Ποιοί είναι οι κουκουλοφόροι;” – του blog “Πόντος και […]

    Πίνγκμπακ από Οι μπάτσοι μοιράζουν την… Κουκουλοφορ-ίνη! « OMADEON | 13/12/2008

  18. Αυτο πρεπει να το δειτε.Τα λεει ολα!
    Ειναι του 2005, αλλά πολυ επικαιρο.

    Σχόλιο από periyiali | 14/12/2008

  19. Τόν είχε βάλει ο Μανιαδάκης στό τσουβάλι μέ την γάτα, καί οταν τον βγάλανε η γάτα έλειπε καί κείνος καθάριζε τά δόντια του μέ μία οδοντογλυφίδα..

    πρεπει να μου τον Γνωρισεις ..Θαθελα να τον δώ σ’ενα τσουβαλι μαζί με τον Κουγια (και μερικους αλλους)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 14/12/2008

  20. vripolίδης

    ο καπετάν Νέστος, μαζί με σένα, εμένα, το Νοσφεράτο και τους αριστεροπόντιους θα μπορούσε να οργανώσει την «πρώτη ποντιακή μπριγάδα σοσιαλιστικής εργασίας και πολιτικής παρέμβασης».

    Δεν είναι ανάγκη να πάει στην Κούβα… ας πάει μαζί με τον Κοσμέτη σ’ ένα αγώνα της Τραμπζόν σπορ και ας φωνάξει ένα μόνο σύνθημα

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 14/12/2008

  21. » Πανικός έχει πέσει σύμφωνα με πληροφορίες στην κυβέρνηση μόλις έμαθαν ότι υπάρχει και βίντεο που δείχνει ευδιάκριτα τον υπουργό Παιδείας Ευρυπίδη Στυλιανίδη να διασκεδάζει στα μπουζούκια, με τον υφυπουργό Εσωτερικών Χρήστο Ζώη και την παρέα τους, το περασμένο Σάββατο – λίγη μόνο ώρα μετά τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου από τον ειδικό φρουρό στα Εξάρχεια.
    Στην κυβέρνηση φοβούνται μήπως το βίντεο δει το φως της δημοσιότητας, ψάχνουν να βρουν ποιος το έχει και πώς μπορεί να αποτραπεί η δημοσιοποίησή του.»
    Από : http://www.tvxs.gr/v1658

    Σιγά μην συγκινηθούνε τα παχύδερμα
    Ποιός την έχασε την ευθυξία να την βρουν αυτοί ..?

    Σχόλιο από παχύδερμα | 14/12/2008

  22. CYNICAL: Ο Θαυμαστός κ. Στυλιανίδης
    http://e-cynical.blogspot.com/2008/12/blog-post_13.html

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 14/12/2008

  23. Η πλατεία ήταν γεμάτη ,
    με το νόημα που ‘χει κάτι απ’ τις φωτιές.
    Στις γωνίες και τους δρόμους
    από συντρόφους οικοδόμους, φοιτητές
    και συ έφεγγες στη μέση όλου του κόσμου,
    κι ήσουν φως μου , κατακόκκινη νιφάδα σε γιορτή

    σε γιορτή που δεν ξανάδα στη ζωή μου τη σκυφτή.

    Η πλατεία ήτανε άδεια και τρελός απ’ τα σημάδια , σαν σκυλί
    με συνθήματα σκισμένα, σ’ έναν έρωτα για σένα έχω χυθεί

    στ’ αμφιθέατρο σε ψάχνω, στους διαδρόμους και τους δρόμους,

    και ζητώ πληροφορίες και υλικό,
    να φωτίσω τις αιτίες που μ’ αφήνουνε μισό

    Η πλατεία είναι γεμάτη κι απ’ το πρόσωπό σου
    κάτι έχει σωθεί
    στον αγώνα του συντρόφου,
    στην αγωνία αυτού του τόπου για ζωή
    στα παιδιά και τους εργάτες , στους πολίτες, στους οπλίτες ,
    στα πλακάτ και τη σκανδάλη που χτυπά,

    η συγκέντρωση ανάβει κι όλα είναι συνειδητά.
    ————-

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 14/12/2008

  24. Καλημέρα σας κύριοι/ες

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 14/12/2008

  25. Προς την δεύτερη μεταπολιτευτική δημοκρατία μας – Γκρεμίζοντας με τη βία ή χτίζοντας σε ό,τι καλό υπάρχει;

    Σχόλιο από t | 14/12/2008

  26. Τώρα 14/12/2008 12:30

    Κατάληψη στον Δημοτικό Ραδιοφωνικό σταθμό «Αθήνα 984» πραγματοποιούν αυτή την ώρα τα μέλη του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα.
    Γίνονται εκτενείς αναφορές στα γεγονότα των τελευταίων ημερών και στις αντιδράσεις της νεολαίας, συνδέσεις με άλλες πόλεις για την περιγραφή της κατάστασης εκεί. Συχνότητα 98,3fm.
    http://www.tvxs.gr/v1675

    Σχόλιο από Αθήνα 984 | 14/12/2008

  27. Θυμαστε που ειχα λυσσαξει για τις φυλακες ΑΝΗΛΙΚΩΝ πριν ενα μηνα, κατα την απεργια πεινας των φυλακισμενων;
    Θυμαστε οτι ΚΑΝΕΝΑ μετρο δεν ανακοινωθηκε απο τον υπουργο γι αυτο το θεμα;
    Το ανεφερε τωρα ο Β.Παλλης που ακουσα απο τον κατειλημενο 9,84.
    Ειναι κι αυτο ενδεικτικο του ποσο νιαζονται για τη νεολαια,»παραβατικη ή οχι»
    Αντε, καλη ακροαση απο τον 9,84

    Σχόλιο από periyiali | 14/12/2008

  28. ΚΑΛΗΜΈΡΑ mumul

    Σχόλιο από einos | 14/12/2008

  29. einos

    εμείς σο πεγάδ΄ τσιλντέψαμε;;;

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 14/12/2008

  30. —————————————————————
    ΑΠΟ ΤΗΝ «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
    —————————————————————


    Οταν οι αναρχικοί είδαν το χάος και σάστισαν

    Του Νικου Γ. Ξυδακη

    Ποιοι είναι οι γνωστοί – άγνωστοι; Το προσφιλέστερο κλισέ των μήντια εμπεριέχει μια αντίφαση, η οποία ακυρώνει τη δημοσιογραφική αξιοπιστία: Αν είναι γνωστοί, γιατί δεν κατονομάζονται; Αν είναι άγνωστοι, γιατί δεν τους μαθαίνουμε;

    Δυστυχώς, μέγα μέρος της μηντιόσφαιρας έχει απολέσει τις σχέσεις του με την έρευνα, με το πρωτογενές ρεπορτάζ και με την ψυχρή περιγραφή των ευρημάτων. Αντ’ αυτών μηρυκάζει δελτία τύπου, διαρροές κρατικών πηγών, στερεότυπα και κόπι-πέιστ από το ίντερνετ.

    Ωστόσο, αν θέλεις να διαβάσεις ψυχρά τα γεγονότα και αν ερευνήσεις, μπορείς να αποκτήσεις μια ιδέα για το ποιοι κρύβονται πίσω από τις αντιδακρυγόνες κουκούλες. Καταρχάς, η παρούσα νεανική εξέγερση κατέρριψε τα κλισέ περί δυο-τριών εκατοντάδων κουκουλοφόρων που κατοικοεδρεύουν στα Εξάρχεια. Οι χιλιάδες νεαροί με τα κουκουλο-φούτερ «χούντις» Nike και GAP, σε όλη την Ελλάδα, ασφαλώς δεν ανάβλυσαν από τα μυθολογημένα Εξάρχεια. Οι περισσότεροι χούντις των Δεκεμβριανών είναι λυκειόπαιδα εύπορων και μικροαστικών οικογενειών, που έως την ιστορική πια Νύχτα του Αγίου Νικολάου δεν είχαν ιδέα πώς ανατρέπονται οι κάδοι και πώς προφυλάσσεσαι από τα δακρυγόνα. Το έμαθαν σε λιγότερο από δύο εικοσιτετράωρα. Η θεαματική είσοδος των λυκειακών χούντις στους δρόμους είναι το πρώτο και πιο εντυπωσιακό στοιχείο των Δεκεμβριανών ’08.

    Το δεύτερο καινοφανές στοιχείο είναι ο ρόλος των λούμπεν βανδάλων. Σε αυτό το άμορφο σύνολο αθροίζονται μικροποινικοί, παραβατικοί, πρεζάκια, τσιγγάνοι, μετανάστες, γηπεδο-συναυλιακοί χούλιγκαν, περιθωριακοί χωρίς καμιά πολιτική συνείδηση. Τους ενώνει το σπάσιμο χωρίς επιλεκτική στόχευση, το μπάχαλο, το ντου, το μικροπλιάτσικο. Οι λούμπεν βάνδαλοι σπάνε «ό,τι να’ ναι», αδιακρίτως, και έδωσαν τον τόνο σε αρκετά σημεία της Αθήνας, την περασμένη Δευτέρα. Αυτοί κυριάρχησαν σιωπηρά και το βράδυ της Τετάρτης στο κατειλημμένο Πολυτεχνείο, υπερισχύοντας ακόμη και επί των δυναμικών, πλην ευάριθμων και πολιτικοποιημένων αντιεξουσιαστών, οι οποίοι ενώπιον του χάους των λούμπεν μετακόμισαν στη συνέλευση της ΑΣΟΕΕ. Οι αναρχικοί έχασαν το Πολυτεχνείο, το μυθικό τους Κάμελοτ, άπαρτο από το 1973.

    Αυτούς τους λούμπεν τους εχω δει και στην Ιταλία και στη Γένοβα –μάς έλεγε εμπειροπόλεμος αναρχικός, την Πέμπτη τα ξημερώματα– αλλά δεν τους είχα ξαναδεί σε τέτοια έκταση εδώ. Οι λούμπεν δεν υπακούουν σε καμιά συλλογικότητα: έκλεβαν κινητά, κράνη και μοτοσικλέτες από αναρχικούς, ακόμη και μέσα στο Πολυτεχνείο…

    Τρίτο στοιχείο: το πλιάτσικο. Περισσότερο και από τους λούμπεν, στο πλιάτσικο επιδόθηκαν μετανάστες που δεν συμμετείχαν καν στα σπασίματα. Η Πατησίων λεηλατήθηκε από τέτοιους ανθρώπους: Είδα Πακιστανό με σαγιονάρα, να φοράει γούνα-λάφυρο, μας είπε αναρχικός ακτιβίστας.

    Αλλοι γνωστοί – άγνωστοι; Ναι, μια ακαθόριστη ομάδα «γκρίζων» που κινείται στις διαδηλώσεις σε ρόλο προβοκάτορα: σπάει απρόκλητα εκτός στόχων, αρχίζει το πλιάτσικο κι ύστερα ξεγλιστράει, αφήνοντας πίσω τους νεοφώτιστους, τους άπειρους νεαρούς, οι οποίοι και συνήθως συλλαμβάνονται. Αυτοί οι «γκρίζοι» πιθανολογείται ότι χρωστούν κάτι στην αστυνομία από το παρελθόν – σύλληψη για ουσίες, για μικροποινικά κ.λπ. – και δρουν, για κάποιο διάστημα, μέσα σε αυτό το πλαίσιο ιδιότυπης ομηρίας και ανταπόδοσης. Για κάποιους τουλάχιστον αυτοί οι «γκρίζοι» δεν είναι «άγνωστοι», και δεν είναι αναρχικοί.

    Οι αναρχικοί; Σαραντάρης διανοούμενος αντεξουσιαστής, την Κυριακή των δακρυγόνων στον Λυκαβηττό, ενώ μας προσπερνούσαν εκατοντάδες έξαλλοι σπάστες, μας είπε: Τώρα το λόγο έχει η ξέφρενη μεταβλητή… Προφανώς είχε διαγνώσει τη φύση του πλήθους. Οι αναρχικοί δεν είναι οργανωμένοι και δεν είναι ενιαίοι ιδεολογικά: αναρχοκομμουνιστές, συμβουλιακοί, σιτουασιονίστ, κοινωνικοί οικολόγοι, πολιτικοί σπάστες, αυθόρμητοι μπάχαλοι, κ.λπ., χωρίς καν ενιαία στάση στη χρήση βίας. Τα σπασίματά τους πάντως, όταν συμβαίνουν, στρέφονται κατά στόχων με σαφή συμβολισμό: κρατικά κτίρια, τράπεζες, πολυεθνικές, ποτέ μικρομάγαζα και κτίρια κατοικιών.

    Στις πρωτοφανούς εκτάσεως και διάρκειας ταραχές της περασμένης εβδομάδας, ακόμη και οι αναρχικοί «έχασαν την μπάλα», όπως μας είπαν. «Είδαμε μπροστά μας το όνειρο κάθε αναρχικού: το χάος. Και σαστίσαμε…» Οι συνειδητοποιημένοι αναρχικοί είναι μορφωμένοι· όταν δεν σπάνε, περνούν με άνεση από τον Ντοστογιέφσκι στον Αναγνωστάκη και τον Ντεμπόρ, από το dubstep στα ρεμπέτικα και στο noise, συζητούν για τη βακχεία της εξέγερσης, για τη μέθη της βίας και τα όριά της. Αναγνωρίζουν προγόνους, συγχρωτίζονται με την Αριστερά και αλληλοεπηρεάζονται, βρίσκονται εντός κοινωνίας. Μετά τα τριάντα, συνήθως, αποσύρονται σταδιακά από το δρόμο. «Οι πιο υπέροχες στιγμές ήταν όταν κατεβαίναμε πιασμένοι χέρι-χέρι», άκουσα να εξομολογείται υποβλητικά η νεαρή αναρχική. «Δεν αντέχω πια τους “ζέουλες” της Δευτέρας που τρέχανε τρελαμένοι όπου γινόταν μπάχαλο. Βαρέθηκα τα όχι, θέλω να πω ναι, δεν γουστάρω άλλο θάνατο…»

    Αλλά οι πολιτικοί αναρχικοί δεν δίνουν πια τον κυρίαρχο τόνο στα οδοφράγματα και τα σπασίματα· το κύμα των αυθόρμητων χούντις εφήβων και η αγέλη των λούμπεν απειλούν, αν δεν έχουν σπάσει ήδη, την ηγεμονία τους.

    Hμερομηνία δημοσίευσης: 14-12-08

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 14/12/2008

  31. Καλημέρα einos

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 14/12/2008

  32. Periyali, ακόμη να μού απαντήσουν οι Ιατρικόι Σύλλογοι… Περί άλλων τυρβάζουν.. Κάτι τέτοια εκπεσμένα καί ανάξια τών περιστάσεων πρότυπα, μετά έχουν την αξίωση να τούς φερθεί μέ τό γάντι η νεολαία πού τούς αμφισβητεί…

    Οταν κάνουν πώς δέν καταλαβαίνουν ότι ο φτωχός θεωρεί τόν γιατρό στην καλύτερη περίπτωση αδιάφορο γιά τόν πόνο του στίς ουρές τού ΙΚΑ καί στην χειρότερη περίπτωση ψυχρό εκμεταλλευτή τής έσχατης ανάγκης του,

    Οταν έχουν ανάγει τό εκβιαστικό φακελλάκι σέ επιστήμη, καί ούτε κάν υποπτεύονται τόν ηθικό εκπεσμό τους..

    όταν πολλοί καθορίζουν ταρίφες επισκέψεων στά ιατρεία ίσες μέ πολλά μεροκάματα, γιατί μέτρο καθορισμού τής αμοιβής δέν είναι οι δυνατότητες των αρρώστων, αλλά οι δικές τους αρρωστημένες καταναλωτικές ανάγκες πολυτελείας, καί η επηρμένη ναρκησιστική σύγκριση μέ τίς απολαβές τών μεγαλογιατρών,

    όταν η συναλλαγη πίσω από την πλάτη τού αρρώστου με τις φαρμακευτικές εταιρίες και τά διαγνωστικά κέντρα είναι ο κανόνας, ΝΑΙ, Ο ΚΑΝΟΝΑΣ, καί είναι γραφική εξαίρεση οι γιατροί που ΑΠΟ ΘΕΣΗ ΑΡΧΗΣ δέν συναλάσσονται,

    τότε παραξενεύονται δήθεν οι Ιατρικοί Σύλλογοι για την ανυποληψία πού τούς δέρνει…

    Εκεί λοιπόν, εκεί στην χλεύη καί στην ανυποληψία τού κόσμου, μαζί με τον Κούγιες, τούς απ ευθείας ή εξ εξοστρακισμού παιδοδολοφόνους, τούς εξωνημένους υποκριτές πολιτικούς καί δημόσιους λειτουργούς, τούς εκβιαστές συναλλασσόμενους δημοσιογράφους,τούς επί χρήμασι ρασοφόρους,
    εκεί καί η ιατρική σας.. Ούστ ξεφτυλισμένο σκυλολόι πού ξεφτυλίζεις μέ τό χαμέρπον μπόι σου τήν Ιατρική…

    Τό αίμα τών αρρώστων επί τών κεφαλών σας καί τών κεφαλών τών παιδιών σας, αν γίνουν σάν τα μούτρα σας…

    vripolίδης συχτιρίδης, Ιατρός Παθολόγος.

    Σχόλιο από vripol | 14/12/2008

  33. Βοηθειστε με.
    Το ειδα στο ιντιμιντια, το ακουσα και στο παδιοφωνο:
    Σε καποια πολη νομιζω Β.Ελλαδα, εχουν συλλαβει ενα σωρο 15χρονα και τα πανε με τον ΑΝΤΙΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟ!
    Επειδη εχω ζαλιστει στο διαδικτυο, αδυνατω να το βρω.
    Σιγουρα το εχετε δει.
    Ανεβαστε το.
    Και …το νου μας, να μην τους αφησουμε στα χερια τους.

    Σχόλιο από periyiali | 14/12/2008

  34. ——–Μεμονωμένες θα ‘ναι οι ώρες σας…——–

    Μεμονωμένος ένας πυροβολισμός κάθε τόσο…

    Μεμονωμένος ένας εξοστρακισμός κάθε τόσο…

    Μεμονωμένες οι αρπαχτές…

    Μεμονωμένες οι διαπλοκές…

    Μεμονωμένοι μπάτσοι, δικαστές, πολιτικοί, αφεντικοί,παπάδες

    Μεμονωμένοι οι βιαστές μας

    Κι η μοναξιά μου

    Κι η θλίψη μου

    Κι αυτή μεμονωμένη

    Μεμονωμένη

    Κι απομονωμένη

    Δες την τώρα και συσσωρευμένη

    Δες την και γενικευμένη…

    δημοσιεύτηκε στο indy.gr

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 14/12/2008

  35. Ματσουκάτε, πέστο ψέμματα, εγώ σκέφτηκα γιά διακριτό μπλόκ στίς διαδηλώσεις,όπου η ανάδυση τών λευκών σελίδων της ιστορίας θα γινεται σιγά σιγά μέρος της θεματολογίας καί συνθηματολογίας τών μαθητών, σάν μιά αλήθεια θαμμένη χρόνια από τό σάπιο στερεώμα έναντι τού οποίου διαδηλώνουν.

    πχ:

    » Ο φόνος τού Αλέξη είναι δολοφονία, ζηλέψανε τού Πόντου τήν γενοκτονία»

    «Βγαλανε στον δρόμο καί τον Κορκονέα, σαν τόν Τοπάλ Οσμάν τού Πόντου τόν σφαγέα» κλπ

    Σχόλιο από vripol | 14/12/2008

  36. vripol

    μια χαρά τα λες…

    Αν ο ποντιακός χώρος ήταν ώριμος και είχε αποβάλλει τα προσφυγικά σύνδρομα και τους πράκτορες, θάχε συμβάλλει και θάχε αξιοποιήσει το νεολαιίστικό κίνημα, όχι μόνο για να το συνδέσει με το κίνημα μνήμης, αλλά και για να καταγγείλει την άθλια συμπεριφορά και το ρατσισμό του κράτους και της κοινωνίας προς τους νεοπρόσφυγες από την πρώην Σοβιετική Ένωση…

    Ομέρ ο μετα-πόντιος (όπως λέμε μετα-μοντέρνος)

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 14/12/2008

  37. Γι’αυτό λες Περιγυάλι;
    http://greekblock.blogspot.com/2008/12/14-16.html
    ή για νεότερα;κι εγώ δεν μπορώ να βρω τίποτα άλλο αλλού,ούτε στο ιντυμήντια, αν ρωτήσουμε σε αυτό το ιστολόγιο ή στο foralexandros.blogspot.com μπορεί να ξέρουν τι έγινε.

    Σχόλιο από coerdia | 14/12/2008

  38. Ναι ευχαριστω για τον κοπο.
    Νεωτερα δεν εχω ουτε εγω, αλλά ισχυει

    Σχόλιο από periyiali | 15/12/2008

  39. όλοι ωραία λεν πως τα λέει η παρτιζάνα, αλλά αν είναι έτσι όπως τα λέει αυτή κι ο κσυδάκης, τότε δεν καταλαβαίνω ποιο είναι το συμπέρασμα και το πρόβημα:
    ότι η αλέκα «συμμαχεί με το λάος» (της λογικής: ο αστυνομικός είναι όργανο, το μπουζούκι.. κλπ) και ότι το κάψιμο γίνεται για το κάψιμο και δεν υπάρχει σοβαρή πολιτική ομάδα που.. θα διαφωτίσει τους «λούμπεν» ή εν ανάγκη θα τους αποτρέψει από το κάψιμο για το κάψιμο;
    ή άμα «περάσει η οργή», τότε οι «λούμπεν» θα «λογικευτούν» και θα γίνουν αντιεξουσιαστές;

    Σχόλιο από Γιάννης | 15/12/2008

  40. Αν ΔΕΝ τα λέει ωραία η παρτιζάνα, αναρωτιέμαι κι εγώ τί σκατά παίζει: δηλαδή, να πάμε όλοι μαζί να κάψουμε τα πάντα;
    Και μετά;
    Να μην κάψουμε τα πάντα. Ωραία. Να μην ακούσουμε την παρτιζάνα, και όσους συμφωνούν μ’αυτή, και να μη γυρίσουμε στο 1953. Και τί να κάνουμε;
    Πώς ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει τα 700 ευρώ 1500; Πώς θα αποτραπεί η «ευελαλφάλεια» και το ξεπατίκωμα του 8ωρου; Θα μείνουμε στην ΕΕ ή θα φύγουμε; Το ΝΑΤΟ;
    Και όχι.Δεν συμμαχεί το ΚΚΕ με το ΛΑΟΣ. Το ΛΑΟΣ είναι κομμάτι του συστήματος – το πιο βρώμικο -και δουλεύει στην κατεύθυνση του αποπροσανατολισμού μαζί με το ΣΥΡΙΖΑ.
    Και κάτι -όχι και τόσο -άσχετο:τί έλεγε το ΚΚΕ(εσωτ.) το ’85 με τη δολοφονία Καλτεζά; Τί έγραφε ο Λαφαζάνης το ’80; Άραγε στα 60φεύγα τους όλοι αρνήθηκαν τις καρέκλες και «είδαν το φως το αληθινό» στα μπάχαλα;

    Σχόλιο από regimientocinqo | 15/12/2008

  41. regimientocinqo

    όλα καλά, αλλά αυτή την έκφραση δεν την κατάλαβα: «Να μην ακούσουμε την παρτιζάνα, και όσους συμφωνούν μ’αυτή, και να μη γυρίσουμε στο 1953. Και τί να κάνουμε;»

    Δηλαδή η μοναδική περίπτωση να δούμε ορθολογικά τα γεγονότα και να μην παρασυρθούμε από αδιέξοδους εξτρεμισμούς και αριστερισμούς είναι να ξαναγυρίσουμε στο 1953;

    Γιατί αυτό συνάγεται λογικά από την πρότασή σου!

    Δεν υπάρχει άλλος τρόπος;

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 15/12/2008

  42. Ρε συ Ομέρ,
    εντρυφώ στην τέχνη της ειρωνίας 😉
    Είναι λάθος ότι το ΚΚΕ γυρνάει στο ’53.
    Το έγραψα έτσι , υπαινισσόμενος, ότι η πρόταση του ΚΚΕ θάβεται πίσω από τέτοιους αφορισμούς.
    (Λες να πρότεινα ..πίσω ολοταχώς?)

    Σχόλιο από regimientocinqo | 15/12/2008

  43. regimientocinqo

    άσε!!! έχει φοβηθεί το μάτι μου.

    Εξ αυτού και η ερώτηση.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 15/12/2008

  44. «Η κοινωνία φορέας του θεάματος δεν εξουσιάζει τις υποανάπτυκτες περιοχές μόνο με την οικονομική της ηγεμονία.Τις εξουσιάζει σαν κοινωνία του θεάματος(…). Ορίζει το πρόγραμμα μιας διευθύνουσας τάξης κι εποπτεύει τη συγκρότησή της. Όπως παρουσιάζει τα ψευδοαγαθά που πρέπει να γίνουν ποθητά , έτσι και προσφέρει στους ντόπιους επαναστάτες τα ψεύτικα μοντέλα επανάστασης.Το θέμα που προσιδιάζει στη γραφειοκρατική εξουσία η οποία κυριαρχεί σε μερικές βιομηχανικές χώρες αποτελεί σαφώς μέρος του συνολικού θεάματος, σαν γενική του ψευδοάρνηση, και σαν στήριγμά του“.

    (Guy Debord: La societe du spectacle, Ελ.έκδοση “Εκδοτική Θεσσαλονίκης”, 1986 μτφ.Β.Τομανάς, σελ.38 παρ. 57)

    Μια επίκαιρη υπενθύμιση από τον regimientocinqo

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 15/12/2008

  45. Προλαβετε πριν το αποσυρουν.

    Σχόλιο από periyiali | 15/12/2008

  46. «Δε φαίνεται αυθόρμητο

    Είναι τουλάχιστον αφελές να πιστέψει κανείς πως όλα όσα διαδραματίζονται από τους δήθεν αντιεξουσιαστές, όπως τους έχει βαφτίσει η αστική προπαγάνδα, με αφορμή την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου από τις δυνάμεις καταστολής, δηλαδή οι φωτιές, τα συντονισμένα και ταυτόχρονα σε πολλές πόλεις της χώρας τυφλά χτυπήματα, αποτελούν αυθόρμητη έκφραση αγανάκτησης απέναντι στην κρατική βία, ή κίνημα ενάντια στην κρατική καταστολή.
    Η οργανωμένη εκδήλωση αυτής της μορφής δράσης, από ομάδες που ευθέως εχθρεύονται και καταπολεμούν την οργανωμένη μαζική πάλη, και που αποτελεί βούτυρο στο ψωμί της εξουσίας των μονοπωλίων για ένταση της κρατικής βίας και καταστολής ενάντια στο οργανωμένο λαϊκό, κατά της πολιτικής και της εξουσίας των μονοπωλίων, κίνημα, άλλο πράγμα δείχνει.
    Αλήθεια, ποιοι και πώς συντονίζουν αυτή τη δράση των δήθεν αγανακτισμένων που εκτονώνονται με τυφλή βία για να προκαλέσουν καθολική κρατική καταστολή ενάντια στο λαϊκό κίνημα;
    Ποιος ο ρόλος και ο σκοπός αυτών που τους ωθούν σ’ αυτή τη δράση;
    Και ας μη μας δουλεύουν με το διαδίκτυο και τα SMS, γιατί αυτά δεν εκπέμπονται αυθόρμητα και χωρίς οργάνωση και επιτελεία εντός και εκτός επικράτειας για τη στήριξη της αστικής εξουσίας.
    Ενα ερώτημα επίσης είναι η σύμπραξη δυνάμεων του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ μ’ αυτούς.
    Πάντως αυτή η πραγματικότητα προβάλλει για άλλη μια φορά την ανάγκη οργανωμένης ταξικής πάλης λαού και νεολαίας και επαγρύπνηση σε τυχοδιωκτισμούς απ’ όπου και αν προέρχονται, που βάζουν μπουρλότο στην ανάταση των λαϊκών αγώνων.»

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 15/12/2008

  47. Βλέπουμε παντού καταλήψεις δημαρχείων, σχολείων, πανεπιστημιακών σχολών, φασαρίες σε όλη την Ελλάδα, συνεχείς διαδηλώσεις, μαθητικές συγκεντρώσεις, ανησυχία, πολιτικά καφενεία, συζητήσεις από ‘δω κι από ‘κει. Και βλέπω και 5 κοινοβουλευτικά κόμματα και 5 μεγάλα ΜΜΕ να ασχολούνται με τα παπαδαριά στο Α. Όρος και τις προανακριτικο- εξεταστικές επιτροπές, μπλα μπλα μπλα…
    Τι τρέχει;

    Σχόλιο από Δημήτρης | 15/12/2008

  48. Γιορτές έρχονται.. άϊντε, να τα μαζεύουμε σιγά-σιγά..

    Να βάλουμε και το νέο κρίστμας τρι στο σύνταγμα , κι όλα καλά..

    Σχόλιο από κριστμας τρι | 15/12/2008

  49. »δηλαδή οι φωτιές, τα συντονισμένα και ταυτόχρονα σε πολλές πόλεις της χώρας τυφλά χτυπήματα,»

    Δεν ειχαμε

    1 Ουτε συντονισμένα

    2 ΟΥΤΕ σχεση των αντιεξουσιαστικών χτυπηματων Με τα »Τυφλά χτυπήματα »’

    ( για τα Οποια Ξερουμε πια ΟΛΟΙ παρα πολλά απο ποιες αλλες παραλληλες κοινωνικές και οχι πολιτικές ομαδες – αλλά και Προβοκατορες Ηλθαν )

    Αντιθετα ειχαμε (αναμεσα στις αλλες Τυφλές Συκοφαντικές ενεργειες και Την παρουσιαση ολου αυτου του Νεανικου Ξεσηκωμου απο τα διαφορα κεντρα και ΠΑΡΑ κεντρα εξουσιας\
    ως ενα σεναριο »συνωμοσιας »

    Το ιδιο και διαφορα κεντρα του εξωτερικου …

    Διοτι μόνον Ετσι μπορουν να σκεφτουν αυτοι..Με σεαναρια και συνομωσιες ..

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 15/12/2008

  50. Κι ένα μήνυμα από την άλλη πλευρά του αιγαίου…

    Yunanistan’da yüreklerini ortaya koyan tüm devrimcilere bin selam olsun.
    Yüreğimiz, inancımız onlarladır.

    (μια περίπου μετάφραση..)
    Στην Ελλάδα, σε όλους τους επαναστάτες που δίνουν την ψυχή τους χίλια χαιρετίσματα.
    Η ψυχή μας , η πίστη μας είναι μ’ αυτούς

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 15/12/2008

  51. «βούτυρο στο ψωμί της εξουσίας των μονοπωλίων»
    Αμάν πιά μ’ αυτά τά βούτυρα τού ΚΚΕ…Χάθηκε τό ψωμί μέ λαδορίγανη;
    Ας βάλουν τουλάχιστον καί λίγη ζάχαρη στά βούτυρα..Έτσι μού τόφτιαχνε η γιαγιά μου 🙂

    Σχόλιο από vripol | 15/12/2008

  52. Άτσαπα , ατόσον βούτορον που σο σκατον εβρίκνε ατό ρε vripolίδη ? 🙂

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 15/12/2008


  53. «Οργισμένοι πολίτες κατά των ΜΑΤ (που ήθελαν να χτυπήσουν νέα παιδιά)».

    Υποκινούμενος κι ο… καφές στην Κοραή? 🙂

    Σχόλιο από omadeon | 15/12/2008

  54. «..Αλήθεια, ποιοι και πώς συντονίζουν αυτή τη δράση των δήθεν αγανακτισμένων..»

    Πεστο καλή μου και μας έσκασες….ποιοί είναι επιτέλους ?

    Σχόλιο από κριστμας τρι | 15/12/2008

  55. Παραγγελία δακρυγόνων της ΕΛΑΣ από το Ισραήλ-14/12/2008

    Σε παραγγελία για την προμήθεια δακρυγόνων από τρεις εταιρείες του Ισραήλ προχώρησε η ελληνική αστυνομία, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Yediot Ahronot. Το δημοσίευμα, καταλαμβάνει μισή σελίδα και εστιάζει κυρίως, στον τρόπο αντιμετώπισης των διαδηλώσεων από τις αρχές ασφαλείας στην Ελλάδα και λιγότερο στα αιτήματα από την πλευρά των διαδηλωτών.

    Αναφέρει ότι η αστυνομία διέθετε 4.600 κάνιστρα δακρυγόνων τα οποία έχουν εξαντλήσει και για το λόγο αυτό προχώρησαν στην παραγγελία δακρυγόνων τριών διαφορετικών τύπων από ιδιωτικές εταιρείες παραγωγής, οι οποίες προμηθεύουν και τις δυνάμεις ασφαλείας στο Ισραήλ.
    Στο ίδιο άρθρο επισημαίνεται πως η Ελλάδα έχει και στο παρελθόν ζητήσει υποστήριξη από το Ισραήλ, όπως την περίοδο του 2007 με τις μεγάλες φωτιές. Είχαν αποσταλεί τότε πυροσβεστικά ελικόπτερα και πυροσβέστες για να συνδράμουν στις προσπάθειες για κατάσβεση.
    Σύμφωνα με το δημοσίυευμα η παραγγελία έχει ήδη γίνει και η παράδοση – σύμφωνα με τον αρθρογράφο – αναμένεται μέσα στην εβδομάδα.

    από : http://panosharitos.com/articles_det.asp?ID=243

    vripolίδη
    εμείς…βούτυρα από που να παραγγείλουμε ? 🙂
    Άλειψε, άλειψε τελείωσανε ρε…

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 15/12/2008

  56. @Νοσφεράτος

    έλα ρε συ τεμέτερον…

    και τα γραφεία του ΚΚΕ στη Ροτόντα (κι όχι μόνο) αυθόρμητα χτυπήθηκαν;

    Σχόλιο από regimientocinqo | 15/12/2008

  57. Κι ομως.Υπαρχει αμεση απαντηση στο ερωτημα σου:

    Αναληψη ευθυνης

    Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την επίθεση που έγινε τα ξημερώματα της Κυριακής (14/12) με εμπρηστικό μηχανισμό στα τοπικά γραφεία του ΚΚΕ στην Ροτόντα Θεσσαλονίκης. Ενω η χώρα ζει την έκρηξη οργής χιλιάδων ανθρώπων μετά την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου απ΄τους μπάτσους στα εξάρχεια, οι χαφιέδες της ξοφλημένης αριστεράς μιλάνε δημόσια για ομάδες υποκινούμενες απο ξένα κέντρα ενδιαφέροντος και για μυστικές κρατικές υπηρεσίες. Ο καταδοτικός ρόλος της «νεολαιάς» τους επίσης γνωστός για όσους θυμούνται παλαιότερα δωσίματα διαδηλωτών στα ΜΑΤ σε πορειές, μέχρι και το πιο πρόσφατο συμβάν της Τετάρτης (10/12) έξω απ’το υπουργείο Μακεδονίας-Θρακης οπου κατέβασαν τις κουκούλες απο άτομα που νωρίτερα έιχαν πραγματοποιήσει επίθεση στους μπάτσους. Είναι οι ίδιοι προστάτες της έννομης δολοφονικής τάξης που ξεχύνονται στους δρόμους γυρεύοντας απελπιστικά ψήφους… Το δικό μας ψηφοδέλτιο όμως γράφει μονάχα ΠΟΛΕΜΟΣ και τρεις είναι οι προτάσεις μας: ΣΠΑΣΕ, ΚΑΨΕ, ΚΛΕΨΕ

    ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΜΠΑΤΣΟΙ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΘΑ ΣΑΣ ΠΕΡΙΠΟΙΗΘΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ
    ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ-ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

    Κουκουλοφόροι Αντάρτες
    Athens.indymedia

    Σχόλιο από periyiali | 15/12/2008

  58. regimientocinqo

    κοιτα φιλε μου… Αναμεσα στα αλλα

    υπάρχει και βεντετα μεταξύ τους..Αναμεσα σε αντιεξουσιαστες και ΚΚΕ ..Πεφτει πολύ ξυλο
    ..Αλλά δεν το ριχνουν μόνο οι Αντιεξουσιαστες ή κυριως οι Αντιεξουσιαστες

    .Οχι φιλε…Αν δεν ξερεις ρωτα και τη Παρτιζάνα

    Αλλά μη μου πεις οτι δεν ξερεις για το Βρωμοξυλο που εριξε το ΚΚΕ στην Εκθεση τον Σεπτεμβρη οταν καθησε Μπροστά Μπροστα στην εισοδο ….

    Τελος παντων … Εγώ δεν θελω να συμμετέχω αλλο σε Τετοιου ειδους κουβέντες .. Ειδικά με συντροφους του ΚΚΕ
    και οταν λέω συντροφους εννοω εσενα την Παρτιζανα και αλλους…οσους εκτιμώ δηλαδή..

    Αυτά (ειχα γραψει κιαλλα αλλά τα εσβησα για να μή δώσω συνεχεια ..Ελπίζω να μη δωσεις κι εσύ.

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 15/12/2008

  59. Και οσο γιαυτό που ειδα στο προηγουμενο : »Το δικό μας ψηφοδέλτιο όμως γράφει μονάχα ΠΟΛΕΜΟΣ και τρεις είναι οι προτάσεις μας: ΣΠΑΣΕ, ΚΑΨΕ, ΚΛΕΨΕ»

    Εχω να πω οτι μου φαινεται εντελώς ΗΛΙΘΙΟ ΣΥΝΘΗΜΑ και ΄Μαλακισμένο»
    ουτε καν προβοκατορικο .. ΗΛΙΘΙΟ σκετα .

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 15/12/2008

  60. Παιδιά πολύ στο Καλαμπούρι το ρίξατε μου φαίνεται εδώ ακόμη και η Εκκλησία θα συμμετάσχει στην διαμαρτυρία ως εξής.

    Ανακοίνωσις της Ιεράς Συνόδου.

    Μετά τα Δραματικά Γεγονότα που έζησε η Ελληνική Νεολαία τις Τελευταίες Ημέρες,

    η Ηγεσία της Ελληνικής Εκκλησίας Αισθάνεται την Ανάγκη να συμμετάσχει στην

    διαμαρτυρία-διαδήλωση που θα γίνει στο Κέντρο της Πρωτευούσης.

    Κατά την Συνεδρίασιν ετέθη το Σοβαρότατο Πρόβλημα της μη Εμπλοκής των

    Ιερωμένων με Αναρχικά στοιχεία και Κουκουλοφόρους, καθ’ ότι η περιβολή των

    Ιερέων Δύναται κάλλιστα να Παραλλαγεί με τας Μαύρας Περιβολάς των Κουκουλοφόρων.

    Στο Ανωτέρω πρόβλημα έδωσε την Πρέπουσαν λύσιν ο Άγιος Αδερφός Θεσσαλονίκης Άνθιμος.

    Επικοινωνήσας με τον Περισσόν έλαβεν την άδεια ίνα συνταχθώσι οι Ημέτεροι Ιερείς εις τας

    Ασφαλείς-Περιφρουρημένας Γραμμάς του ΚΚΕ.

    Ως δε διαβεβαίωσαν τον Αδερφόν εκ του Περισσού, η ΠΟΜΠΗ θα ακολουθήσει την

    Ασφαλήν Πορείαν της Οδού Πειραιώς και μετά την Καθιερωμένη Στάση εις Πλατείαν

    Κουμουνδούρου, θα συνεχίσει προς Πειραιάν καταλήγοντας εις Τουρκολίμανον

    Ίνα πίωμεν μετά των Συνοδοιπόρων μας ένα Ουζάκι.

    Επίσης ανεκοίνωσαν εις Ημάς όπως Εξαπτέρυγα και άλλα Θρησκευτικά Λάβαρα,

    θα κρατήσουσι, αφ’ ενός μεν η Κυριά Κανέλλη μετά Παλαιών Συμμαθητριών της εκ του

    Παρθεναγωγίου Κολωνακίου, εφ’ ετέρου δε Ευπρεπείς Νεολαίοι.

    Επίσης μαζί μας θα Πορευθεί Αντιπροσωπία εκ του Αγίου Όρους εκπροσωπώντας

    Άπασας τας Μονάς με επικεφαλής τον Πατέρα Εφραίμ.

    Ευελπιστούμεν Προσευχόμενοι ότι η Έκβασις της Συμμετοχής μας εις την Πορείαν

    ταύτην θα είναι Ειρηνική.

    Ο Γραμματεύς της Ιεράς Συνόδου

    Άνθιμος Θεσσαλονίκης.

    Σχόλιο από Γιάννης | 16/12/2008

  61. Εδώ η Χώρα έμεινε ακυβέρνητη και εσείς τον Χαβά σας.

    ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ

    Ελληνικέ Λαέ!

    Από της 6ης πρωινής σήμερον προκειμένου να αποκατασταθεί η τάξις και η ασφάλεια καθ’ άπασαν την επικράτειαν,

    την διακυβέρνησιν της χώρας ανέλαβε ισχυρή τρόικα εκ των σοβαρών και υπευθύνων πολιτικών δυνάμεων της χώρας αποτελουμένη εκ των:

    Στρατηγού: Γεωργίου Καρατζαφέρη

    Κομαντάτε: Αλέκας Παπαρήγα

    Κουραδάντε: Ευάγγελου Βενιζέλου (επελέγη αντί του χλιαρού ειρηνοποιού Γιωργάκη ο οποίος για μία ακόμη φορά έχασε την ευκαιρία ο καημένος!)

    ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΜΕΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΣΣΟΜΕΝ:

    1) Σύσσωμη η παρούσα κυβέρνηση της ΝΔ εξορίζεται στο Άγιον Όρος ώστε να μεταμεληθεί για τα κρίματά της και αφού λάβει την θεία Ευλογία από τους Αγίους Πατέρες Εφραίμ & Σια Α.Ε. να επανέλθει στο μέλλον δριμύτερη!

    2) Τίθενται εκτός Νόμου οι διάφοροι Συριζαίοι, Τσιπραίοι και γενικώς όσοι δεν μας γεμίζουν το μάτι για αμιγώς «νοικοκυραίοι»

    3) Διατάσσονται οι μαθητές, φοιτητές και λοιποί εχθροί του συστήματος να επιστρέψουν αμέσως στα ειδυλλιακά Εκπαιδευτικά τους Ιδρύματα όπου όλα ως γνωστόν λειτουργούν άψογα!

    4) Οι γονείς τους όταν γυρίζουν στο σπίτι από την δουλειά (όσοι έχουν ακόμη τέτοια.), απαγορεύεται να κάνουν οτιδήποτε άλλο εκτός από να παρακολουθούν τηλεόραση και ιδιαιτέρως τους υπεύθυνους προπαγάνδας: Πρετεντέρη, Τρέμη, Τράγκα .(όσοι δεν μπορούν να αποβάλλουν τα «αριστερά» τους σύνδρομα μπορούν να βλέπουν παράθυρα με τη Λιάνα Κανέλη ώστε να εμπεδώσουν το γιατί ταυτίζονται με τους πρεζέμπορους!)

    Όσοι δεν συμμορφώνονται με τα ανωτέρω θα πυροβολούνται ακαριαία από αδέσποτες σφαίρες που θα εξοστρακίζονται προς πάσα κατεύθυνση!

    Σχόλιο από Γιάννης Βλάχος | 16/12/2008

  62. Πάει που λες στη δουλεία του μια μέρα ο Γιώργος.

    Ωραία μέρα, με ήλιο και του την τρώει το αφεντικό κλπ. Ρωτάει το αφεντικό σαν άβγαλτος και ψιλοχέστης που τον έμαθε το σχολείο να είναι, μην έτρωγε και καμιά αποβολή το παιδί και χάλαγε το «μέλλον» του, «Ρε αφεντικό τι θα γίνει, πότε θα μου τα κολλήσεις εκείνα τα ένσημα που λέγαμε; Δε θέλω να είμαι ανασφάλιστος, μπορεί να συμβέι τίποτα». Και λέει και από μέσα του «με τέτοιες συνθήκες εργασίας εδώ μέσα είναι που ανησυχώ μη τσακιστώ στα σκαλιά». Ε και πάει το αφεντικό, λεβέντης άνθρωπος, σπουδαγμένος στη σχολή του πεζοδρομίου όπως όλος ο καλός κόσμος, «Έλα ρε μάγκα τώρα, αφού ξέρεις ότι υπάρχει θεματάκι στα οικονομικά, είπαμε, θα στα κολλήσω μόλις ξεσφίξει η κατάσταση, μη σκάς για τίποτα.»

    Ενα συγκαταβατικό χτυπηματάκι στην πλάτη, μη σκας για τίποτα ρε μάγκα, μη τσακωνόμαστε τώρα, σκέψου και εμένα, μη χαλάμε τις καρδιές μας, φίλοι είμαστε, βγάζει το σκασμό ο υπάλληλος. Τα συνδικάτα δε του λένε και τίποτα. Απο άλλους υπαλλήλους των υπογείων μαθαίνει ότι η επιθεώρηση εργασίας δεν κάνει τίποτα στις καταγγελίες, θα τα χάσει τα ένσημα ο μαλάκας.

    Έρχεται μια άλλη μέρα τώρα που πάει ο Γιώργος στη δουλειά. Αυτή τη φορά βρέχει, μπουμπουνίζει, κάνει κρύο. «Τι γίνεται ρε αφεντικό, γιατί είσαι έτσι στενοχωρημένος;» «Έ τι να γίνει ρε Γιώργο; Δε φτάνουν τα λεφτά για τα ιδιαίτερα του μικρού, έχουν σφίξει περισσότερο τα πράματα, οι τράπεζες, το δάνειο, το μαγαζί δε πληρώνει, ακρίβεια…αλογοσκούφης…κακή χρόνια…πρέπει να σε απολύσω για να πάρει λίγο τα πάνω του το μαγαζί μήπως τα βγάλω πέρα.

    «Τι λε ρε αφεντικό; Και εγώ τι θα κάνω; Ξέρεις τι ανεργία πέφτει τέτοια εποχή;»

    «Έλα ρε μάγκα θα βρεις εσύ την άκρη. Εγώ να δω τι θα κάνω. Έλα ξανά σε ένα χρόνο μήπως έχουν φτιάξει τα πράγματα.»

    «Μα ρε αφεντικό έχω και νοίκι να πληρώσω, έχω λογαριασμούς, πως θα ζήσω; Και τι θα γίνει με τα ένσημα;»

    Εδώ τσατίστηκε το αφεντικό. Είναι δυνατόν να λέει το κωλόπαιδο τέτοια πράγματα σε τέτοιες περιόδους ύφεσης;

    «Ρε μαλάκα βαλτός είσαι και εσύ; Δε καταλαβαίνεις τι σου λέω τόση ώρα; Δεν υπάρχουν λεφτά και εσύ μου λες για ένσημα; Γραμμένα τα έχω τα ένσημα σου.»

    «Πρέπει να σε πάω στα δικαστήρια δηλαδή ρε αφεντικό για να μου τα κολλήσεις; 3 χρόνια ένσημα θα μου φας;»

    «Σήκω φύγε από δω ρε κωλόπαιδο που θα μου πεις και για δικαστήρια. Πρόσληψη δε σου έχω κάνει, άντε για απόδειξε ότι δούλευες εδώ 3 χρόνια. Άντε τσακίσου τώρα μη σε σαπίσω στο ξύλο.»

    Φεύγει ο μαλάκας. Ψάχνει για δουλειά. Δεν υπάρχουν και πολλά πράγματα. Κάποια στιγμή από εξοστρακισμό, κατά λάθος σκοτώνεται ένα παιδί. Άκου πράματα. Περνάνε κάτι εικοσιτετράωρα και βγαίνει κόσμος έξω. Και σπάει πράγματα. Κατεβαίνει και ο μαλάκας έτσι να δει τι γίνεται.

    Πλησιάζει στο μαγαζί. Δίπλα γίνεται χαμός. Τα ιδιαίτερα του μικρού ε; 3 χρόνια ένσημα εξαφανίζονται για να πάει ο μικρός πανεπιστήμιο και να γίνει μηχανικός ε; Και εγώ που δεν έγινα τίποτα γιατί δεν είχαμε λεφτά για ιδιαίτερα να πιώ ξύδι; την ώρα που θα έπρεπε να είμαι και εγώ στο πανεπιστήμιο; με πατάς για να με πατήσει ξανά ο γιός σου και να πατάει και τα παιδιά μου; Ε άντε γαμήσου.

    Σηκώνει που λες μια πέτρα και σπάει τη τζαμαρία. Παίρνει και άλλη πέτρα και σπάει και τα μέσα τζάμια. Σηκώνει πέτρες πολλές και το κάνει όλο το κωλομάγαζο λίμπα. Του βάζει και φωτιά και κάθεται και το βλέπει να γίνεται στάχτη. Και ύστερα πάει σπίτι του χαρούμενος.

    Κατάλαβες τώρα νοσφεράτε; Η σου φαίνεται και αυτό ηλίθιο; Αν σου φαίνεται ηλίθιο κοίτα πάνω σου. Μπορεί να κουβαλάς κανένα μαγαζάκι, κανέναν μικρό ή τίποτα ιδιαίτερα και να μην το κατάλαβες.

    Σχόλιο από λούμπεν αστυκάριος | 16/12/2008

  63. Φιλε Καταλαβα . Και Δεν μου φαινεται καθολου Ηλιθιο αυτό που γραφεις Εσύ…

    το »Σηκώνει που λες μια πέτρα και σπάει τη τζαμαρία. Παίρνει και άλλη πέτρα και σπάει και τα μέσα τζάμια. Σηκώνει πέτρες πολλές και το κάνει όλο το κωλομάγαζο λίμπα. Του βάζει και φωτιά και κάθεται και το βλέπει να γίνεται στάχτη. Και ύστερα πάει σπίτι του χαρούμενος» ειναι η εξηγηση οπως και τα προηγουμενα

    Και αυτός ο ανθρωπος που περιγραφεις εχει Καθε Ηθικό δικαιωμα και λόγο να κανει οτι περιγραφεις
    και να νιωθει χαρουμενος ..τουλαχιστον εκτονώθηκε
    ..Αλλά το αφεντικό παραμενει αφεντικό και θα επιστρεψει Δριμυτερο ..Ασε που α παρει και το Δεκαχίλιαρο απο τον Καραμανλή για την Σπασμενη τζαμαρια και θα γελαέι απο μεσα του και απεξω οπως ο Ευριπίδης στο Ματς που παρακολουθησε μετά τον Φόνο .

    ΟΜΩΣ
    Αυτό το »Το δικό μας ψηφοδέλτιο όμως γράφει μονάχα ΠΟΛΕΜΟΣ και τρεις είναι οι προτάσεις μας: ΣΠΑΣΕ, ΚΑΨΕ, ΚΛΕΨΕ”

    Ως Πολιτική (γιατί ειναι Πολιτική ΕΝ ΤΕΛΕΙ ) προταση – Λουδιτικη

    σε αυτόν τον Ανεργο Πρεκάριο – Συνεχιζει να μου φαινεται εντελώς Χαζοχαρουμενα Ηλιθιο
    και ελπίζω να μου το επιτρεψεις να το θεωρώ απολύτως ΗΛΙΘΙΟ οσο και Αυτους που το σκεφτηκαν …
    Και από ηλιθιοτητες οσων δεν μπορουν να σκεφτουν τιποτε αλλο εχουμε χορτασει

    Οσο για το μαγαζάκι δεν εχω και δεν προτιθεμαι να αποκτησω ..Κοιτα το Δικο σου μαγαζάκι που Μαλλον εχεις ή προτιθεσαι να δημιουργήσεις …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 16/12/2008

  64. ο ΚΟΥΤΟΠΟΝΗΡΟΠΟΥΛΟΣ και το Μαγαζί του
    ————————-
    ο Κ κΟΥΤΟΠΟΝΗΡΟΠΟΥΛΟΣ , μεγαλομαγαζατορας κεντρικου δρομου της Αθηνας ειναι απελπισμένος » Τι θα κανω μωρε » σκεφτεται
    »Παντου χρωσταω »

    ..Αυτή η Γκομενα η Λολότα μουχει φαει μια περιουσια ..Ασε που η Τετα η γυναικα μου που το ξερει μ’εκβιαζει για να της αγοράζω ολο Γουνες »
    Εχω και την Προστασια που χω να πληρωσω σεκεινο το καλό παιδια τον ειδικό φρουρο » Ακαλυπτες επιταγές » η μαφια μ’εχει βαλει στο ματι , χρωσταω κατι εκατομμυρια ευρώ στο ΙΚΑ κλπ κλπ ..»
    Καλά που το εχω ασφαλισμένο ..Μπορει να το καψω ,να πάρω τα λεφτα της Ασφαλειας και οσα εχω μαζεψει και να πάω να τα φαω με την Λολότα στην Αργεντινή ..Αλλά δεν θα με καταλάβουν ; Ολοι ξερουν τι κουμασι ειμαι, σεμενα θα στραφουν αμεσως οι υποψιες »

    Αυτά σκεφτοταν ο Κουτο πονηροπουλος απελπισμενα …

    Ξαφνικά μεσα απο το μυαλο του αστραψε κατι …

    Θυμηθηκε εκεινον τον» άβγαλτο και ψιλοχέστη » υπαλληλο του που τουτρωγε διαρκώς τα ενσημα και τον ειχε στο Δουλεμα εδώ και καμμια δεκαρια χρονια απληρωτο ..

    »Τι να κανει αραγε τωρα» σκεφτηκε …
    »Ειναι οτι πρεπει »

    Και θυμηθηκε και τα νιατα του που υπήρξε »αναρχικός» πριν τον στειλει ο μπαμπακας στο Κωλούμπια να κανει Μαστερ στα Μπίζνες αντιμινιστρέισιον …

    (ασε που θα βγω και θυμα απο πάνω και μπορει να τσιμπήσω κανενα δεκαχίλιαρο απο τον εΤΣΙ συν τα λεφτα της ασφαλειας
    σκεφτηκε ο Κουτοπονηροπουλος .

    Και στο Παχουλό του Προσωπάκι ζωγραφιστηκε ενα Τεραστιο Χαμογελο σαν εκεινο του Ευρυπιδεως οταν παρακολουθουσε το ματς με τα κυαλια αμεσως μετά τον Φόνο
    ………………………………..

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 16/12/2008

  65. Οι πολίτες κι οι αλήτες

    Δολοφονήθηκε ένα δεκαπεντάχρονο παιδί από έναν ανεγκέφαλο αστυνομικό. Κι ότι και να πούμε δεν υπάρχουν παραμυθητικοί λόγοι για τους οικείους του.

    Δεν τιμούν όμως διόλου την μνήμη του οι βανδαλισμοί δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και το πλιάτσικο που έγιναν στο όνομά του. Ούτε ο (α)πολιτικός καιροσκοπισμός που ορισμένοι επέδειξαν στην προσπάθειά τους να καρπωθούν εκλογικά ή άλλα οφέλη. Δεν ευθύνεται βεβαίως συλλήβδην η Αστυνομία παρότι ως κοινωνία φαίνεται να εκφραζόμαστε από τον πρωτογονισμό της συλλογικής ευθύνης.

    Η ανεκδιήγητη κυβέρνηση (αυτή που εκλέξαμε και, απ’ ότι φαίνεται, μας αξίζει) υπήρξε θεατής των εκτρόπων, επιτρέποντας να τεθεί σύμπασα η ελληνική κοινωνία υπό την ομηρία του κρετινισμού ευάριθμων ομάδων κουκουλοφόρων και ζαλισμένων παρατρεχάμενων δεκαεξάχρονων που εκλαμβάνουν τον χουλιγκανισμό για πολιτική αρετή.

    Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα πολιτικό πρόταγμα γι’ αυτό με την πρώτη βροχή οι «επαναστατημένοι» νεολαίοι άνοιξαν τα αλεξιβρόχιά τους κι επέστρεψαν στις οικίες τους αφήνοντας μόνους τους αμετροεπείς τηλεοπτικούς σχολιαστές να υπερασπίζονται ό,τι μέχρι χτες κατήγγελλαν. Το βραχύβιο «κίνημα» αξιώθηκε και καταξιώθηκε μάλιστα με την στήριξη πνευματικών αναστημάτων όπως του Γιώργου Τράγκα και άλλων παρομοίων. Όταν όμως ο Γ. Τράγκας και οι συνάδελφοί του (οι κατεξοχήν στυλοβάτες του κατεστημένου συστήματος δηλαδή) στηρίζουν αυτούς που, υποτίθεται, ότι αμφισβητούν την εξουσία τους κάτι δεν πάει καλά.

    Η Αστυνομία -η οποία, για να μην ξεχνιόμαστε, εκτελεί εντολές της πολιτικής ηγεσίας- χρησιμοποιήθηκε ως σάκος του μποξ για την εκτόνωση της σύγχυσης και της κρίσης. Μιας κρίσης που οι πολιτικοί της προϊστάμενοι δεν την άφησαν να την διαχειριστεί και την οποία την αντιμετώπισαν σε αρκετές περιπτώσεις μόνοι τους κι εκ των ενόντων οι άμεσα θιγόμενοι (όσοι προσπαθούν να ταυτίσουν τους ανθρώπους αυτούς με τους Χρυσαυγίτες διαπράττουν έναν ενσυνείδητο πολιτικό έγκλημα). Όσοι κατορθώνουν να δουν πέρα από την μύτη τους καταλαβαίνουν ότι τέτοιες πρακτικές οδηγούν σε γενικευμένη εμφύλια σύρραξη κι όχι σε κοινωνία ενεργών και υπεύθυνων πολιτών.

    Καλό επίσης είναι να θυμόμαστε ότι η Αστυνομία είναι μια δημόσια υπηρεσία, η οποία χαρακτηρίζεται από όλες τις παθογένειες που χαρακτηρίζουν αυτό που καταχρηστικά ακόμη αποκαλούμε «δημόσια υπηρεσία». Πιθανώς να υπάρχουν άνθρωποι ενθουσιασμένοι με τις παρεχόμενες από νοσοκομεία, πολεοδομίες, εφορίες, κ.λπ. υπηρεσίες αλλά δεν έτυχε να τους γνωρίσω. Πιθανώς να υπάρχει και μια λαμπρή δωρεάν δημόσια παιδεία που εγώ δεν γνωρίζω. Γνωρίζω όμως ότι κανείς δεν ζητά την αναβαθμισή της. Μερικά ευρά ακόμη και καθόλου αξιολόγηση είναι τα πάγια αιτήματα των λειτουργών της.

    Να το πούμε ξεκάθαρα:Η ανοχή και η υπόθαλψη της βίας ούτε τιμά ούτε στηρίζει την ελευθερία μας. Βλάπτει δε σοβαρά την δημοκρατία μας.

    «Μπάτσοι Γουρούνια Δολοφόνοι» βροντοφώναξαν οι οργισμένοι μείρακες. Υποθέτω ότι είναι οι ίδιοι μείρακες που συμπληρώνοντας το μηχανογραφικό δελτίο για τις μεταλυκειακές τους σπουδές θα επιλέξουν τις Αστυνομικές Ακαδημίες ονειρευόμενοι την ισόβια μισθοδοσία τους ή αργομισθία τους από το ελληνικό δημόσιο. Δεν φταίνε βεβαίως τα αμούστακα. Αυτό το κοινωνικό πρότυπο τους προτείνουμε: «Εάν δεν μπορείς να γίνεις λαμόγιο γίνε τουλάχιστον δημόσιος υπάλληλος». Δεν αντέχεται τόση παλιανθρωπιά –ειδικά όταν είσαι δεκαεξάρης.

    Αλλά τι έγινε που πετροβολήθηκαν οι αστυνομικοί; Και τι έγινε που νυχθημερόν με ανανδρία τους καθυβρίσαμε την μάνα, τον πατέρα και την κόρη; Εκτονώθηκε η σύχγυσή μας ασφαλώς αλλά πέραν τούτου; Πέραν τούτου η πραγματική εξουσία έμεινε στο απυρόβλητο –εκτός κι αν εξουσία είναι οι κακομοίρηδες που την πλήρωσαν. Εκτός και αν υπάρχει έστω κι ένας που να πιστεύει ότι για την ευτέλεια του δημόσιου και ιδιωτικού μας βίου ευθύνονται τα μέχρι στιγμής θύματα των βανδαλισμών που ορισμένοι ονομάζουν «κίνημα», δικαιολογώντας τον ενήλικο κωλοπαιδισμό δια της νεοταξικής αμβλύνοιας των «παράπλευρων απωλειών».

    Αν θέλουμε να συμπεριφερθούμε ως κοινωνία –κι όχι ως ορδή καταναλωτών- ας αναρωτηθούμε, ευκαιρίας δοθείσης, τι Δημοκρατία θέλουμε; Γιατί αυτό που εδώ και καιρό παρακολουθούμε δεν είναι Δημοκρατία. Είναι μιντιοκρατία. Η Δημοκρατία μας δεν απειλείται από την μισθοσυντήρητη Αστυνομία στην οποία, σε αντίθεση με άλλες κρατικές υπηρεσίες, σταδιοδρομούν καλοί μαθητές κι όχι κομματικά στρατεύματα. Η Δημοκρατία μας απειλείται από τους εξωθεσμικούς διαχειριστές της. Κι ως γνωστόν τα Μ.Μ.Ε. προ πολλού έχουν περιέλθει σε εργολάβους του δημοσίου που κάνουν τις δουλειές τους χρησιμοποιώντας ως παραδουλεύτρα τον πολιτικό κόσμο και υπόκοσμο. Έτσι λ.χ. μπορούν οι «εκδότες» να περιφέρουν μαύρες σακούλες με κατάμαυρα λεφτά ανά την Ευρώπη χωρίς να σκανδαλίζονται οι Υπηρεσίες οικονομικών ελέγχων ή να γίνονται τιμητές του δημοσίου βίου πρώην πράκτορες παντός πολιτικού καιρού που μεσουρανούν ως μεγαλοπρομηθευτές του ελληνικού δημοσίου.

    Θέλω να υπενθυμίσω στον κάθε συμπολίτη ότι τα κανάλια είναι ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν ΔΗΜΟΣΙΕΣ συχνότητες χωρίς κανέναν ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ. Είναι ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ επιχειρήσεις τις οποίες μάλιστα ερήμην των φορολογουμένων ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ το κράτος με διαφημιστικές καταχωρίσεις και χαριστικές ρυθμίσεις. Τα ίδια ισχύουν και για τα υπόλοιπα Μ.Μ.Ε. των οποίων τα έσοδα από τις πωλήσεις τους δεν επαρκούν ούτε για τα λειτουργικά ή εκτυπωτικά τους έξοδα.

    Ο εχθρός λοιπόν για τους αληθινούς υπέρμαχους της Δημοκρατίας υπάρχει. Ας σταματήσουμε ν’ ασχολούμαστε με τα τσιράκια του, που εκ περιτροπής παριστάνουν πότε την κυβέρνηση και πότε την αντιπολίτευση.

    Ο υπογράφων τούτο το σημείωμα δηλώνει πως θα είναι απ’ τους πρώτους και χωρίς κουκούλα όταν η ΚΟΙΝΩΝΙΑ των ΠΟΛΙΤΩΝ αποφασίσει τον απεγλωβισμό της από την αγοραία χυδαιότητα των νταβατζήδων που πήραν εργολαβία και την «ενημέρωσή» μας.

    Μόνο που φοβάμαι που και πάλι θα είμαστε σχεδόν μόνοι.

    Θεόδωρος Ε. Παντούλας

    manifestogrecia.blogspot.com

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 16/12/2008

  66. Εγώ πάλι ξέρω έναν άλλο Γιώργο.

    Πρώην..κάτι (έχει πολύ μικρή σημασία), νυν στυγνό επαγγελματία.Δικηγόρο. Με επιχειρήσεις στο πελατολόγιο -επίσης μετανάστες -, επίσης διαζύγια, μέτρια ποινικά. το βγάζει το μεροκάματο. Τρέχει όλη τη μέρα -αλλά το βγάζει το μεροκάματο.

    Όταν βλέπει τους πιτσιρικάδες δικηγόρους να συζητάνε – τους κοιτάει με το «καλοκάγαθο» βλέμμα του πρώην κι αρχίζει τους παπάδες: εμείς τότε, και εσείς το ’89, αλλά πάντως τίποτα δεν αλλάζει, στα 40 ψηφίζεις ΠαΣοΚ και αργότερα -στη ζούλα -μπορεί και ΝΔ.

    Και προχτές με τα μπάχαλα «δικαιώθηκε». Όλη η σαχλαμάρα που βιώνει τρέχοντας 15 ώρες τη μέρα για να βγάλει τις δόσεις του Καγιέν, όλη η οργή που πνίγει μέσα του την είδε πιάτο μπροστά του στην τηλεόραση. Θυμήθηκε πως πριν υπάρξει πρώην, ήταν -για λίγο -κάπου νυν και βροντοφώναξε το δίκιο όσων φοράν κουκούλες και σπάνε.

    Μετά, πήρε τους πελάτες του για τα τί και πώς της δουλειάς -κάτι έβγαλε.. Μια μήνυση κατ’αγνώστων από ένα καταστηματάρχη της Τσιμισκή «ξέρεις οι ασφαλιστικές γίνονται περίεργες καμιά φορά..».

    Κι αφού έγραψε τη μήνυση, μπήκε σ’ένα μπλογκ εκεί να στείλει κανά σχόλιο εξεγερτικό.

    Σχόλιο από regimientocinqo | 16/12/2008

  67. Ακριβώς, είναι πολιτική πρόταση το σπάσε κάψε κλέψε. Αλλά τι να κάνουν και αυτοί; Τι άλλη επιλογή τους μένει;

    Δες τις επιλογές ενός ανθρώπου που εξεγείρεται εν έτη 2008. Είτε με την κοινοβουλευτική αριστερά της ρητορείας αλλά μηδενικού αποτελέσματος είτε με την εξωκοινοβουλευτική αριστερά του πάθους αλλά πάλι του μηδενικού αποτελέσματος. Το ΚΚΕ εντελώς τυφλωμένο για να μη πω τίποτα χειρότερο δε μπορεί να αναγνωρίσει τα σημάδια μιας αυθόρμητης εξέγερσης, ή ίσως δε τα θεωρεί σημάδια επειδή δεν βγαίνουν απ τον κομματικό του μηχανισμό. Ο ΣΥΡΙΖΑ κάπου χάνεται ανάμεσα σε γενικότητες, σε ένα αόριστο πρόταγμα προοδευτικότητας που δε λέει απολύτως τίποτα στον πνιγμένο υπάλληλο.

    Να μη πω τώρα για την εξωκοινοβουλευτική.

    Τι να κάνουν λοιπόν αυτοί που πιάνουν τον παλμό και βλέπουν ολο το αστικό κοινοβούλιο να τους επιτίθεται και να τους χαρακτηρίζει προβοκάτορες, ρουφιάνους, λούμπεν και οτι άλλο έχει κανείς στην πολιτική του φαρέτρα, ένα ολόκληρο κοινοβούλιο σαν μια γροθιά του τρομαγμένου αστικού κράτους.

    Δεν έχω εγώ καμία σχέση με το κάψιμο της ΚΝΕ εκεί πέρα ευτυχώς ή δυστυχώς αλλά σου προτείνω εδώ μια ερμηνεία. Μια ερμηνεία για το πως αντιδρά ο κόσμος στην υποκρισία του «επαναστατικού» κόμματος του «λαού». Ποιού λαού; Ποιάς επανάστασης; Όλοι μιλάνε για επανάσταση ρε νοσφεράτε και όταν ξεκινάει μια τόση δα εξεγερσούλα πέφτουν να την λοιδορήσουν και να την φάνε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.

    Αυτό το σπάσε κλέψε σπάσε δεν είναι λουδίτικο. Είναι η άρνηση του ψηφοδελτίου. Είναι το μήνυμα που λέει ότι ο κόσμος βαρέθηκε να περιμένει να αλλάξει κάτι με τις εκλογές και ότι δε χάφτει πια την ίδια υποκρισία απ τα κόμματα της αριστεράς.

    Οπότε κατά τη δικιά μου γνώμη, που μαγαζάκι δεν έχω αλλά δεν πληρώνω και για ιδιαίτερα, καλά κάνουν. Η κατάσταση πηγαίνει όλο και πιο βαθιά στα σκατά και η αριστερά το παίζει πυροσβέστης σε τέτοιες αυθόρμητες πράξεις οργής. Ε δε γίνεται ρε κύριοι ευυπόληπτοι βολευτάδες να θέλετε επανάσταση και ταυτόχρονα να θάβετε την εξεγερσούλα μαζί με όλους τους άλλους αστούς. Τουλάχιστον να οργανώνατε καμιά επανάσταση εσείς τόσα χρόνια να πάει στο διάολο ο αυθορμητισμός εντάξει. Αλλά δεν.

    Και εφόσον ούτε αγκαλιάζουν το νέο βρέφος, ούτε κάνουν δικό τους παιδί νοσφεράτε, αλλά πάνε να το πετάξουν και στον καιάδα, δε γίνεται παρά να εισπράξουν και αυτοί ένα κομμάτι του εξεγερσιακού μένους εφόσον γίνονται (συνειδητά ή όχι δε μας νοιάζει, αυτά είναι για την δικιά τους εσωτερική κριτική) οργανικό κομμάτι των εχθρών.

    Σχόλιο από λούμπεν αστυκάριος | 16/12/2008

  68. Μη, μoύ το πεις, οι παλιοί μας φίλοι, μην το πεις
    για πάντα φύγαν
    Μη, το ’μαθα πια, τα παλιά βιβλία, τα παλιά τραγούδια
    για πάντα φύγαν

    Πέρασαν οι μέρες που μάς πλήγωσαν
    οι μέρες που μάς πλήγωσαν
    Γίνανε παιχνίδι στα χέρια των παιδιών

    Η ζωή αλλάζει, δίχως να κοιτάζει τη δικιά σου
    μελαγχολία
    Κι έρχεται η στιγμή για ν’ αποφασίσεις με ποιους θα πας
    και ποιους θ’ αφήσεις
    Πέρασαν για πάντα οι παλιές ιδέες
    οι παλιές αγάπες, οι κραυγές
    Γίνανε παιχνίδι στα χέρια των παιδιών

    Όμορφη είν’ αυτή η στιγμή, να το ξαναπώ, όμορφη
    να σάς μιλήσω
    Βλέπω πυρκαγιές πάνω από λιμάνια, πάνω από σταθμούς
    κι είμαι μαζί σας
    Όταν ο κόσμος μας θα καίγεται
    Όταν τα γιοφύρια πίσω μας θα κόβονται, εγώ
    θα είμαι εκεί να σάς θυμίζω τις μέρες τις παλιές

    ——————–
    Για αυτό και μεις «όταν ο κόσμος μας θα καίγεται» Μουσείο, Προπύλαια , Σύνταγμα
    εμείς «συντεταγμένα» …στα σοκάκια της Κουμουνδούρου και του Θησείου (εναλλάξ βεβαίως)..

    Όμορφη είν’ αυτή η στιγμή, να το ξαναπώ, όμορφη..

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 16/12/2008

  69. Ανοιχτή επιστολή στους Αντεξουσιαστές

    (Χρ. Δάλκος, από την ΡΗΞΗ, τ.47, που κυκλοφορεί)

    Ξέρω πως η ιδέα της πατρίδας, του κοινού τόπου, της ιστορίας και του πολιτισμού του, σας είναι απεχθής.

    Ξέρω πως οι κατά τα άλλα «ευαίσθητες» μύτες σας είναι επιλεκτικές στις οσμές του χυμένου αίματος: όσο σας εξεγείρει η δολοφονία ενός δεκαπεντάχρονου από ένα ανθρωποειδές, τόσο σας αφήνει παγερά αδιάφορους η δολοφονία ενός πιλότου που υπερασπίζεται το Αιγαίο ή ενός Ελληνοκύπριου Γλέζου που κατεβάζει την κατοχική σημαία.

    Ξέρω πως σέβεστε απεριόριστα τα τζαμιά, τις συναγωγές, τους καθολικούς, προτεσταντικούς ή και αρχαιοελληνικούς ναούς, και το μόνο που δεν σέβεστε είναι οι ελληνορθόδοξες εκκλησίες ή εικόνες. Είναι κι’ αυτό μια καθ’ όλα σεβαστή μορφή αυτοπεριφρόνησης.

    Ξέρω πως δεν χάνετε ευκαιρία να κάψετε την ελληνική σημαία και να την αντικαταστήσετε με την μαυροκόκκινή σας, ξεχνώντας βέβαια πως είναι αυτή η ίδια σημαία που ύμνησε ο Σολωμός, για την οποία πέθανε ο άλλος Σολωμός, που ύψωσαν οι αγωνιστές της εθνικής ανεξαρτησίας και αντίστασης, αυτή η ίδια που γκρεμίστηκε κάτω από τις ερπύστριες των τεθωρακισμένων της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

    Ξέρω τέλος πως ενώ περιφρονείτε βαθύτατα την πολιτισμική δημιουργία αυτού του τόπου, γοητεύεστε απεριόριστα από τον πολιτισμό, την γλώσσα και τα ήθη του παγκόσμιου χωροφύλακα, του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. (…)

    Ακούστε, σας παρακαλώ, και σκεφθήτε επί τέλους: Με μια απείρως πιο αυταρχική αστυνομική εξουσία στο σβέρκο τους, οι αριστεροί του ’40 συστρατεύθηκαν στον πόλεμο εναντίον του ιταλικού φασισμού και του γερμανικού ναζισμού, γιατί καταλάβαιναν αυτό που εσείς, δυστυχώς, αδυνατείτε να καταλάβετε: πως υπάρχουν εξουσίες κι εξουσίες, και πως οι αφανείς και φαινομενικά μακρινές μπορεί να είναι πολύ πιο καταπιεστικές και αντιανθρώπινες.

    Σήμερα που τα εξωνημένα κανάλια αλωνίζουν στα μυαλά των ανθρώπων και που είναι δυνατόν με ένα και μόνο ψέμα, καλά προπαγανδισμένο, να πέφτουν κυβερνήσεις και να διεκπεραιώνωνται πορτοκαλί, βελούδινες κ.λπ. «επαναστάσεις», μήπως είναι καιρός να αναρωτηθήτε μπας και λειτουργείτε ως τα ανυποψίαστα και ευχειραγώγητα κινούμενα μιας «κοκκινόμαυρης» «επανάστασης», ενορχηστρωμένης απ’ τον παγκόσμιο χωροφύλακα; Ο οποίος φιλοδοξεί να ταπεινώση και να υποδουλώση έναν ολόκληρο λαό με λίγες σπασμένες βιτρίνες και μερικά πυρπολημένα κτήρια;

    Κοντολογίς, αφού δεν μπορείτε και δεν θέλετε να είστε πατριώτες, μπορείτε τουλάχιστον να μην είστε ηλίθιοι;

    Σχόλιο από Δάλκος | 16/12/2008

  70. Εγώ θα σπάσω αλλά όχι φλώρικες βιτρίνες. Θα πάρω ένα τσεκούρι και θα κόψω τις ρίζες πάνω στις οποίες κάθεται η ατομική ιδιοκτησία.
    Θα κάψω αλλά όχι κάδους με σκουπίδια και μηχανές αυτόματης ανάληψης. Θα βάλω φωτιά σε όσους εκμεταλλεύονται τον ανθρώπινο μόχθο.
    Δε θα κλέψω γυαλιά ηλίου και λάπτοπ. Αυτά που παράγω εγώ και τα ιδιοποιείται άλλος, δεν μπορώ να τα κλέψω. Είναι ήδη δικά μου. Ο πλούτος που εγώ παράγω θα έρθει στα χέρια μου και θα μείνει εκεί για να τον κάνω ό,τι θέλω, όταν κόψω τις ρίζες και βάλω τη φωτιά.
    Εγώ αυτό θα κάνω.
    όποιος θέλει να παίξει με τζάμια και κάδους, ας το κάνει. Να δούμε (αν δεν έχει δείξει ήδη η Ιστορία) ποιός θα φτάσει πρώτος στο βασίλειο της ελευθερίας.

    ΥΓ. Αγαπητέ Νόσφυ, για να φτάσεις στην πύλη της ΔΕΘ υπάρχουν πολλοί τρόποι αρκεί να ξέρεις το δρόμο. Εσύ ήθελες να φτάσεις εκεί αλλά σε οδηγούσαν κάποιοι που δεν είχαν ως τελικό προορισμό την πύλη..

    Σχόλιο από παρτιζανα | 16/12/2008

  71. λουμπεν αστυκαριε
    Αν ξανακοιτάξεις αυτά που εγαρψες θα διακρινεις μαλλον οτι κι εγώ ..
    δηλαδή:
    -Οτι Εχεις δικιο στο Επειδή αλλά καθολου στο Διαταυτα
    – και καλά Φιλε , δεν καταλαβαινεις ;

    οτι Οσο Δικιο εχουν να εξεγειρονται οσοι σημερα εξεγειρονται
    (και σε ολα αυτά που λές για τον κόσμο »βαρέθηκε να περιμένει να αλλάξει κάτι με τις εκλογές και ότι δε χάφτει πια την ίδια υποκρισία απ τα κόμματα της αριστεράς..»)

    Αλλο τοσο – και ακριβώς επειδή βρισκομαστε εν μέσω ενος Κενου (πολιτικου λόγου)

    εχουμε ευθυνη ..και οι αντιεξουσιαστες – και ολοι

    να μην παιξουμε για πολλαστή φορά το παιχνιδι τους ;

    Απο που κιως
    που
    μωρέ ζημιωθηκαν οι Εμπορο μαγαζάτορες επειδή καποιοι τους σπασανε την Τζαμαρια ; Ε;
    Μεχρι Τωρα δεν πατουσε κανεις στα μαγαζια τους

    Οχι λόγω των ..»καταστροφών » αλλά λόγω της Οικονομικής κρισης

    Ο κόσμος δεν εχει λεφτά ..Γιαυτό δενπανε στα μαγαζία ..

    Και βρηκαν την ευκαιρια τωρα ..Κι κλαιγονται ..Και τσιμπανε απο παντου δεκαχιλιαρα* και αλλα ..Και ΔΕΝ πληρωνουν .. Ουτε φορο ουτε ΙΚΑ ουτε τιποτα

    Και αυτό το Δεν Πληρωνω τιποτα το εφαρμοζουνν Οχι μόνο οσοι τους σπασανε την ταζαμαρια αλλά και Ολοι (σχεδόν )οι υπολοιποι πονηροπουλοι

    ..κι οι Δημαρχοι λενε στον Κοσμο : Ψωνιστε κατιτις απο τους καυμένους τους μαγαζατορες »

    και σκεπάζουν και τον Πόνο και την οργή για τον φόνο του παιδιου

    με το δικό τους κλαμα για την ..σπασ΄μένη τζαμαρια..
    και γελανε και κατω απο τα μουστακια τους

    κοινωνια του ΘΕΑΜΑΤΟΣ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ

    * εντωμεταξύ πειτε μου ενα πραμα ρε παιδια ..Αυτοι που θα εισπαραξουν τα δεκαχιλιαρα ..Εχουν καμμια υποχρεωση να ΜΗΝ κανουν ΑΠΟΛΎΣΕΙς για να τοεισπραξουν .;
    Η και Δεκαχιλιαρα θα πάρουν για την Τζαμαρια και θα απολυσουν και θα παριστανουνε και το ..Θυμα;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 16/12/2008

  72. »ΥΓ. Αγαπητέ Νόσφυ, για να φτάσεις στην πύλη της ΔΕΘ υπάρχουν πολλοί τρόποι αρκεί να ξέρεις το δρόμο. Εσύ ήθελες να φτάσεις εκεί αλλά σε οδηγούσαν κάποιοι που δεν είχαν ως τελικό προορισμό την πύλη..»

    Αγαπητη Παρτιζανα

    Ακριβώς το ιδιο εχω να πω και για σενα και στα αλλα παιδια του ΚΚΕ (Και μαλλον εχω μεγαλύτερη πειρα εκ των πραγματων -ηλικιας )
    Παρο αυτά εχεις παντα την αγαπη μου

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 16/12/2008

  73. Παιδιά, σύντροφοι και συμπότες… να δίνουμε και καμιά εξήγηση για τους όρους που χρησιμοποιούμε!

    «Λουδίτικο κίνημα» : Το κίνημα που εμφανίστηκε στην Αγγλία το 19ο αιώνα και εξέφραζε τους οργανωμένους εργάτες των υφαντουργικών εργοστασίων, που έχαναν τη δουλειά τους εξαιτίας της εισόδου των μηχανών στην παραγωγή.

    Οι Λουδίτες (Luditte, από το όνομα του Άγγλου εργάτη Ned Lud) αντιμετώπισαν την πραγματικότητα της εκμηχάνισης της βιομηχανίας καταστρέφοντας τις μηχανές και διεκδικώντας την επιστροφή στον παρδοσιακό χειρωνακτικό τρόπο παραγωγής υφαντουργικών προϊόντων.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 16/12/2008

  74. Δάλκο,

    Η ιδέα της πατρίδας, του κοινού τόπου και του πολιτισμού του δεν είναι παρά ένα κατασκεύασμα των εκάστοτε εξουσιών με το οποίο μεγαλώνουν-μεγαλώνουν γερά παιδιά σαν κι εσένα. Αυτή τη σημαία τη γαλανόλευκη για την οποία εσύ είσαι περήφανος, εμένα ώρες-ώρες με ντροπιάζει. Και στα χέρια κάποιων σαν κι εσένα έχει γίνει φονικό όπλο. Οι ελληνορθόδοξες εκκλησίες για τις οποίες μιλάς έχουν λερωμένη τη φωλιά τους. Περιμένουν κάποιους αφελείς σαν κι εσένα για να επιβιώσουν.

    Επίσης θα ήθελα να σου υπενθυμίσω ότι μπορεί να υπάρχουν εξουσίες κι εξουσίες, όλες όμως έχουν ένα πολύ χαρακτηριστικό γνώρισμα. Ασκούν βία. Πως μπορείς να αποκαλείς ηλίθιους αυτούς που αντιδρούν στην βία της εξουσίας; Εσύ είσαι ο έξυπνος στην όλη φάση, ή απλά το σκλαβάκι της εξουσίας;

    Τέλος Δάλκο, επειδή μίλησες για ηλιθιότητα, θα ήθελα να σου πω ότι έχεις ακόμη περιθώρια να αλλάξεις απόψεις, αλλά πρέπει να καταπολεμήσεις έναν πολύ μεγάλο εχθρό. Τη βλακεία σου. Και φαντάζομαι ότι γνωρίζεις το γνωμικό που λέει ότι η βλακεία είναι ανίκητη…

    Σχόλιο από Δημήτρης | 16/12/2008

  75. Μωρέ είστε γρήγοροι εσείς εδώ μέσα. Άντε να τα πάρουμε απ την αρχή. Ή μάλλον απ το τέλος.

    Το δια ταύτα σου εξηγώ ρε νοσφεράτε. Δε ξέρω πόσο απλό ή πολύπλοκο είναι για μερικούς, εμένα μου φαίνεται πολύ απλό πάντως. Δεν είναι η πράξη ιδιαίτερη για να μετασχηματιστεί απ τη κοινωνία του θεάματος. Είναι ο μηχανισμός που μπορεί να τα μετασχηματίσει όλα σε εργαλεία για την υποστήριξη του συστήματος. Παίρνει την αυθόρμητη εξέγερση, την κάνει τηλεοπτική διήγηση, την χώνει στη ροή, ζωντανό κομμάτι εδώ, εικόνες αρχείου μετά, ας ξαναπαίξουμε λίγα απ τα επεισόδια του μεσημεριού με τις καμερούλες μας που πάντα τοποθετούμε πίσω απ τους μπάτσους κάνοντας τον θεατή συμπολεμιστή τους. Να ορίστε οι αλήτες επιτίθενται. Λίγο δημιουργικό μοντάζ και τέλειωσε. Για να μιλήσουν λίγο οι ειδήμονες. Δώσε συνωμοσιολογικές παράνοιες της αλέκας, μέγιστης θαυμάστριας του συνωμοτικού σοβιετικού κράτους. Βάλε και λίγο αλέξη ά κάτσε αυτός δεν τα λέει αρκετά καθαρά, ας βάλουμε λίγο καρατζαφέρη, ας σιγοντάρουν λίγο και οι δημοσιογράφοι να ξεκαθαρίσουν τι ακριβώς βλέπουνε οι θεατές στις οθόνες. Οκ έδεσε το γλυκό. Είναι ξεκάθαρη η εικόνα ότι αυτό δεν είναι εξέγερση, είναι όλοι προβοκάτορες και κωλόπαιδα. Έκνομοι κοπρίτες μπόμπιρες. Θα μάθουν και αυτοί.

    Ορίστε. Το γνωρίζουμε εμείς οι κοπρίτες αυτό το πράγμα πάρα πολύ καλά γιατί εμείς είμαστε οι πρωταγωνιστές. Αλλά αυτό που δε θες να καταλάβεις είναι αυτό που σου είπα και πριν, ότι αν δεν βοηθηθούν τέτοιες πρωτόλειες καταστάσεις για να γίνουν επαναστάσεις δε θα γίνουν άλλες επαναστάσεις ποτέ ξανά. Κάθονται όλοι και κριτικάρουν τη διαδικασία. Ωραίο εργαλείο ανάλυσης ο καναπές δε λέω αλλά εδώ έχουμε μια κρίσιμη μάζα ας πούμε η οποία απομονώθηκε και κριτικαρίστηκε απ όλους. Αν δεν κατέβεις να βοηθήσεις, να συμμετέχεις στις συνελεύσεις, να πετάξεις καμιά πέτρα και να σχεδιάσεις την επόμενη μέρα μαζί με τους αυθόρμητους δε θα γίνει ποτέ τίποτα. Θα μείνουμε με κυβερνήσεις πασοκ της κοροιδίας και της αντίδρασης.

    Και εντοπίζω το πρόβλημα στο ότι εσύ/εσείς βλέπετε αυτή τη κατάσταση σαν κάτι με αρχή μέση και τέλος λες και είναι καταδικασμένη να πεθάνει σε 8 μέρες νομοτελειακά ενώ εγώ/εμείς τη βλέπουμε σαν μια πιθανή αρχή για πολύ περισσότερα πράγματα. Αλλά δε γίνεται να συνεχίσουμε να είμαστε αυθόρμητοι για πολύ όταν πέφτουν όλοι να μας φάνε, ακόμα και η «αριστερά» που προφανώς αντάλλαξε την επαναστατικότητα για την νομιμοποίηση και τα καθαρά γραφεία απο δώ και απο κεί.

    Η μήπως να περιμένουμε απ τους αντιεξουσιαστές να ανεβάσουν και κανάλι μόνοι τους να κάνουν τη δικιά τους παρουσίαση των γεγονότων; Μάλλον. Αλλά άμα κάνουν όλη τη δουλειά μόνοι τους, και σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και καταφέρουν το ακατόρθωτο μετά όλοι όσοι δεν έκαναν τίποτα όλο αυτό το διάστημα τι δουλειά θα έχουν μέσα σ’αυτό;

    Τώρα για τον Παντούλα τι να πώ; Όλο αυτό το ύφος του περισπούδαστου ώριμου γέροντα που απευθύνεται στα παιδαρέλια, δηλαδή ελιτίστικος μισανθρωπισμός του κερατά μου φέρνει εμετούς. Αλλά αντέχω γιατί ο λόγος αυτού του ανθρώπου είναι εντελώς τρύπιος. Οποιοσδήποτε χαρακτηρίζει το κοινοβουλευτικό οιονεί προεδρευόμενο πολίτευμα ως δημοκρατία και μάλιστα με Δ κεφαλαίο δεν ξέρει που πατά και τι γυρεύει που έλεγε και ο άλλος. Απλούστατο. Ας χαίρεται ο άνθρωπος την προσωπική και «δημόσια» περιουσία του, την Δημοκρατία του και μακάρι να μην πέσει πάνω σε καμία απ τις εγγενείς αντιφάσεις αυτού του συνοθυλεύματος γιατί θα σπάσει τα μούτρα του.

    Πέφτει μετά και το εμβόλιο εθνικοφροσύνης και νουθέτισης απ τον Δάλκο. Το άκρον άωτον της εθνικιστικής παράνοιας. Ο πιλότος που υπερασπίζεται το αιγαίο, ο σολωμός, ο άλλος σολωμός. Ποιός σολωμός; Ο Διονύσιος; Ο μασώνος ε; Ο ξένος; Ο δεν ξέρω να μιλάω καλά ελληνικά; Εγώ είχα την εντύπωση ότι οι και καλά φιλίστορες μεταφυσικοί αλχημιστές της ρήξης και του άρδην που μπλέκουν τόσο ωραία εθνικοφροσύνη, εθνική ιστορία επιπέδου και εποχής παπαρρηγόπουλου και επιφανειακές αριστερές αξίες κυρίως στο είδος ενθυμημάτων «τότε οι αντάρτες τι λεβέντες ήτανε..» και φτιάχνουν τελικά κάτι φίλτρα με χρώμα μεταξύ φαιού και μουσταρδοκαφετί, δεν τα πήγαιναν και πολύ καλά με αυτούς τους τύπους.

    Τέλος πάντων, αν νομίζετε έξυπνε αφέντη Δάλκο ότι είμαστε ηλίθιοι και αποτελούμε την πέμπτη φάλλαγα του εφιαλτικού σας Σόρος καλά θα κάνετε να κοιτάξετε και την εποχή εκείνη της Γερμανίας που άντρωσε διάφορους, εκεί γύρω στο 1890 μέχρι 1920, στις θούλες και στις φυλλάδες τους, και ελπίζω να μην νομίσετε οτι κοιτάτε σε καθρέφτη. Είναι γνωστή η συνταγή και φαίνεστε απο μακριά.

    Μια ερώτηση εδώ κλείνοντας προς την παρτιζάνα. Το τσεκούρι που θα πάρεις θα το διανείμει το κόμμα; Πρόσεξε γιατί τώρα τελευταία έχει κάτι προβληματάκια στη διανομή. Μερικοί παλιάνθρωποι λένε ότι είχε πάντα αλλά αυτά είναι κακοήθειες. Μάλλον η φάμπρικα της τυποεκδοτικής έπεσε πίσω στο σταχανοβίτικο στόχο της και δεν φτάσαν έγκαιρα οι παραδόσεις.

    Σχόλιο από λούμπεν αστυκάριος | 16/12/2008

  76. Ανοιχτή επιστολή στους Αντεξουσιαστές

    (Rempeskes, από την ΠΡΗΞΗ, τ.47, που κυκλοφορεί)

    Ξέρω πως η ιδέα της πατρίδας-πλανήτη, του κοινού τόπου της Γης, της παγκόσμιας ιστορίας και του παγκόσμιου πολιτισμού του, σας είναι απεχθής.

    Ξέρω πως οι κατά τα άλλα «ευαίσθητες» μύτες σας είναι επιλεκτικές στις οσμές του χυμένου αίματος: όσο σας εξεγείρει η δολοφονία ενός πιλότου που υπερασπίζεται το Αιγαίο ή ενός Ελληνοκύπριου Γλέζου που κατεβάζει την κατοχική σημαία, τόσο σας αφήνει παγερά αδιάφορους η δολοφονία ενός δεκαπεντάχρονου από ένα ανθρωποειδές.

    Ξέρω πως σέβεστε απεριόριστα ελληνορθόδοξες εκκλησίες ή εικόνες και τα μόνα που δεν σέβεστε είναι τα τζαμιά, τις συναγωγές, τους καθολικούς, προτεσταντικούς ή και αρχαιοελληνικούς ναούς. Είναι κι’ αυτό μια καθ’ όλα σεβαστή μορφή περιφρόνησης.

    Ξέρω πως δεν χάνετε ευκαιρία να αντικαταστήσετε την ελληνική σημαία με την ναζιστική σας, ξεχνώντας βέβαια πως είναι αυτή η ίδια σημαία που ύμνησε ο Σολωμός, για την οποία πέθανε ο άλλος Σολωμός, που ύψωσαν οι αγωνιστές της εθνικής ανεξαρτησίας και αντίστασης, αυτή η ίδια που γκρεμίστηκε κάτω από τις ερπύστριες των τεθωρακισμένων της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

    Ξέρω τέλος πως ενώ περιφρονείτε βαθύτατα την πολιτισμική δημιουργία αυτού του τόπου, γοητεύεστε απεριόριστα από τον πολιτισμό, την γλώσσα και τα ήθη του wannabe παγκόσμιου χωροφύλακα, του ρωσικου ιμπεριαλισμού. (…)

    Ακούστε, σας παρακαλώ, και σκεφθήτε επί τέλους: Με μια απείρως πιο χαλαρή αστυνομική εξουσία στο σβέρκο τους, οι αριστεροί του ’89 συστρατεύθηκαν στον πόλεμο εναντίον του Παπανδρεϊσμού και του γερμανικού Siemensισμού, γιατί καταλάβαιναν αυτό που εσείς, δυστυχώς, αδυνατείτε να καταλάβετε: πως υπάρχουν εξουσίες κι εξουσίες, και πως οι αφανείς και φαινομενικά χτεσινές μπορεί να είναι πολύ πιο καταπιεστικές και αντιανθρώπινες.

    Σήμερα που τα εξωνημένα κανάλια αλωνίζουν στα μυαλά των ανθρώπων και που είναι δυνατόν με ένα και μόνο ψέμα, καλά προπαγανδισμένο, να πέφτουν κυβερνήσεις και να διεκπεραιώνωνται πορτοκαλί, βελούδινες κ.λπ. «επαναστάσεις», μήπως είναι καιρός να αναρωτηθήτε μπας και λειτουργείτε ως τα ανυποψίαστα και ευχειραγώγητα κινούμενα μιας «Ελλάνιας» «επανάστασης», ενορχηστρωμένης απ’ τον Νεφελίμ; Ο οποίος φιλοδοξεί να ταπεινώση και να υποδουλώση έναν ολόκληρο λαό με λίγες σπασμένες βιτρίνες και μερικά πυρπολημένα κτήρια;

    Κοντολογίς, αφού μπορείτε και θέλετε να είστε πατριώτες, μπορείτε τουλάχιστον τους υπόλοιπους να μην μας πρήζετε τ’αρχίδια;

    Σχόλιο από Rembeskes | 16/12/2008

  77. λούμπεν αστυκάριος

    εντάξει μην μας πιάνεις κι απ’ τα μούτρα. Εγώ μετέφερα το κείμενο του Παντούλα για βάζει ορισμένα ζητηματα. Η δικιά σου αντίληψη είναι τελείως εγωιστική.

    Εσύ τα ξέρεις όλα, εσύ τους κρίνεις όλους, εσύ αποφασίζεις για το λαό, που κι αυτόν γραμμένο τον έχεις τελικά.

    Στην τελική όλα αυτά για ποιόν γίνονται και γιατί.

    Μπορεί κάποιοι να γουστάρουν να καταστρέψουν τους μικρομεσαίους. Και πρώτα απ’ όλους ο Μπάμπης ο Βωβός 😉

    Γιατί εμείς οι υπόλοιποι θα πρέπει αδιαμαρτύρητα να δεχτούμε τη φασιστικοποίηση που αναπόφευκτα θάρθει μ’ αυτή την λογική:
    «σφάζω, καίω, και γαμώ
    γιατί έτσι γουστάρω κι εκτιμώ»
    .

    Άρα λοιπόν δε σε νοιάζει εάν η κοινωνία που και αυτή υπάρχει στραφεί ενάντιά σου. Άρα ποιον εκφράζουν αυτές οι απόψεις. Τους εργάτες; Τους μικρομεσαίους; Τους αστούς;

    Ή η ιστορία εξελίσεται ερήμην της κοινωνίας στα μυαλά μόνο κάποιων διανοουμένων, και κατά καιρούς αντανακλάται στην πραγματικότητα με την άλογη βία προς όλους και προς όλα;
    Η δικιά μας έννοια

    Δεν είμαι κνίτης,
    ούτε και χίτης.

    Είμαι ένα φτιαγμένος
    ..ζωνιανίτης

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 16/12/2008

  78. Επίσης ρε λούμπεν αστυκάριε,

    άμα απαντήσεις στο Ζωνιανίτη απάντησε και σ’ αυτό. Τι είδους πράξη αντίστασης και εξέγερσης είναι αυτό που διαβάσαμε για το νεαρό μπάτσο που πέθανε χθες γιατί του την είχαν πέσει στη ψύχρα πέρσι 30 μαντράχαλοι μπάχαλοι.

    «Χθες έσβησε ο αστυνομικός που είχε δεχθεί επίθεση από κουκουλοφόρους σε συναυλία στο Ελληνικό το καλοκαίρι του 2007. Όλο αυτό το διάστημα ήταν ουσιαστικά ζωντανός-νεκρός.

    Δεν ήταν αρκετά νέος,ήταν ήδη 24 ετών.

    Δεν ανήκε στη γενιά των 700 ευρώ, γιατί έβγαζε 750.

    Δεν είχε όνειρα για τη ζωή του, είχε όπλο, κι ας μην το τράβηξε ποτέ για να σωθεί.

    Δεν είχε μάνα να τον κλάψει,γιατί ήταν ένας μπάτσος, ένα γουρούνι, ένας δολοφόνος.

    Κάποιοι θάνατοι δεν πουλάνε το ίδιο, αλλά μαντέψτε,πονάνε το ίδιο…… ‘

    Και η ίδια η ανακοίνωση των μπάτσων έλεγε τότε:

    «…. Η βάναυση επίθεση συνεχίζει μια σειρά προκλήσεων έναντι της έννομης τάξης και»καταδρομών» που αποδέχονται με απάθεια το ενδεχόμενο αποτέλεσμα τηςσωματικής βλάβης και της ανθρωποκτονίας από »άτομα» που ασκούνται στη βία, μάλλον ως πρόταση και στάση ζωής και ως »πολιτική παρέμβαση».

    Η τραγωδία είναι ότι ακόμα και η επίσημη ανακοίνωση των μπάτσων είναι πιο ανθρωπιστική από την τυφλή βία των μπάχαλων που τόσο γουστάρεις.

    Ή δε μας ενδιαφέρουν όλα αυτά με την ελπίδα ότι σιγά-σιγά θα εξαφανίσουμε καμιά τριανταριά χιλιάδες μπάτσους, μετά θα πιάσουμε τους εφοριακούς μαζί με τους πολιτικούς και πάει λέγοντας και στο τέλος ο αυτοκράτωρ «λούμπεν αστυκάριος» θα μας οδηγήσει όλους στην νέα Εδεμ, όπο δεν θα υπάρχουν τάξεις και ο καθείς θα αμείβεται ανάλογα με τις ανάγκες του και θα δουλεύει ανάλογα με τις δυνάμεις του.

    Γιατί οι προσεγγίσεις που δεν είναι καθαρές σε επίπεδο ταξικής ανάλυσης με μπερδεύουν;

    Ίσως φταίνε τα ζωνιανίτικα κόλπα που μας έμαθε ο Ζωνιανίτης!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 16/12/2008

  79. Για να μην πλατιασω, τα λεω καπως επιγραμματικα.

    1) Οι εξεγερμενοι εχουν παντα δικιο.
    Νομιζω θα συμφωνησετε.Ενας/μια αριστερος/η εχει μονο μια επιλογη/υποχρεωση:
    Να συμμετεχει στο κινημα με τους ορους του κινηματος,
    οχι συμφωνα με τη γραμμη της ηγεσιας του κοματος που ισως ανηκει.

    2) Δε μου αρεσει καθολου ο συνδυασμος των λεξεων ΗΓΕΣΙΑ-ΚΚΕ.

    3) Ας σταματησουμε, το ξαναλεω να ασχολουμαστε με τα «σπασιματα»
    που ετσι κι αλλιως εχουν παψει.
    Υστερα, τελικα αυτη η αναταραχη
    στην Ελλαδα ειχε αμεσο αντικτυπο στη Γαλλια, θα ξερετε οτι ο υπουργος
    παιδειας απεσυρε τα σχεδια για εκπαιδευτικη μεταρυθμιση, για την ωρα.
    Τι πιο ουσιαστικο για ενα αυθορμητο (θα επιμεινω), νεολαιστικο κινημα.

    4) Δεν ειναι ανεφικτο να μπορεσουν οι ανθρωποι να βρεθουν ολοι μαζι στο δρομο
    εναντια στο «αδικο», αρκει να απελευθερουν πρωτα απο τις κομματικες αγκυλωσεις.
    Και το λεω αυτο λογω της εμπειριας που ειχα την προηγουμενη εβδομαδα.
    Ατομα απο το ΚΚΕ εκ(S)ωτερικου, ενω οι υπολοιποι ψαχνομαστε με αγωνια ποιοι,
    πού, τι, πώς θα μαζευτουμε να κανουμε μια διαμαρτυρια, να εκφρασουμε τη συμπαρασταση μας κλπ, πηραν την πρωτοβουλια να κανουν ενα καλεσμα για συγκεντρωση.
    Αντε να πεισεις τους υπολοιπους οτι δε θα ειναι καπελωμενη…
    Και η αληθεια ειναι οτι δεν πειστηκαν πολλοι.Ομως ηταν ολοι αψογοι.
    Οσοι παραβρεθηκαν ηταν σα μια ψυχη.Απρομαυρα πανο, με συγκεκριμενο και σαφες περιεχομενο, αυτο που αρμοζε.

    Η επομενη κινηση, πορεια παλι ολοι μαζι, αλλά διπλασιοι. Με ενα σκοπο κοινο.
    Ισως η αποσταση απ οπου βλεπεις τα πραγματα βοηθαει να τα δεις καλυτερα.
    Τα συνθηματα αυτα που επρεπε, και οι λιγοι ντοπιοι αλληλεγγυοι.

    Δεν ειναι ουτοπια, ειναι ενα κλικ!

    Το αφιερωνω στην Παρτιζανα
    (Βαλτε κι ενα λουλουδακι, παρακαλω)

    Σχόλιο από periyiali | 16/12/2008

  80. Χρόνια Πολλά – Merry Christmas
    απο τον Έφηβο
    με το πιο φωτεινό δέντρο του κόσμου

    http://efhbos.wordpress.com/2008/12/15/merry_christmas-2/

    Σχόλιο από Έφηβος | 16/12/2008

  81. Ρε τα κωλόπαιδα το έκοψαν πάνω στο καλύτερο..
    Καλά μπαμπά, μαμά δεν έχουν αυτά τα παιδιά ?
    Και η αστυνομία τι κάνει ?
    Μη μου πείτε ότι πάλι αυθόρμητα μαζεύτηκαν από μόνα τους…

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 16/12/2008

  82. L Αστυκαριε που λές » Αλλά αυτό που δε θες να καταλάβεις είναι αυτό που σου είπα και πριν, ότι αν δεν βοηθηθούν τέτοιες πρωτόλειες καταστάσεις για να γίνουν επαναστάσεις δε θα γίνουν άλλες επαναστάσεις ποτέ ξανά.»

    Και απορώ Τι διαφορετικώ λέω εγώ εκτος αν σε πειραξε η απουσια της λεξης επανασταση κλπ

    Κατα τα αλλα ακου : Μη γενικευεις ..Κι εγώ δεν γενικευω ..λεω »Οι αντιεξουσιατες ειναι ενας Πολύ μεγαλος χωρος (αν οχι τοσο ποσοτικά οσο ποιοτικά )
    Με πολύ ανδιαφερουσα παραδοση σκεψη και συμμετοχή στα Γεγονοτα .. Υπαρχουν και μερικοι οπως οι εν λόγω που αρκουνται στο΄»σπασε κλεψε » κλπ

    Αυτο λοιπόν το λέω ηλιθιο . Και επιμενω …Το συνθημα ειναι Ηλιθιο ..

    Ακομα (Ιδιως)και με τους ορυς που βαζεις εσύ: »ότι αν δεν βοηθηθούν τέτοιες πρωτόλειες καταστάσεις …»
    Ακριβώς γιαυτό ..Πως βοηθουν τετοιες Πρωτολειες καταστασεις τετοια συνθηματα ;

    Φυσικά δεν καταδικάζω, φυσικά και δεν βαζω στο ιδιο τσουβαλι ουτε και συμψηφιζω οπως θαθελε ο Κραμανλής και η συγχορδια των ΜΜΕ τα σπασμενα τζαμια και τις πετρες των Εξεγερμένων Ουτε με τον Εν Ψυχρώ φόνο ουτε με τον Βομβαρδισμό των πολεων και των Διαδηλωτών και μή με Βρωμερα χημικά ουτε με την απιστευτη βια των Πραιτόρων ..

    Και φτανει σε οτι αφορά εμένα η αντιπαραθεση …..
    Και μόλις εμαθα τι εγινε στην ΝΕΤ …. πως τα χανω αυτά ρε γαμοτο ..

    Υ. Γ Περιγυαλι πες και ενα Γεια αναμεσα στα οδοφραγματα ..

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 16/12/2008

  83. Λες να βρισκόμαστε σε προεπαναστατική περίοδο;

    Λες η εξέγερση των νέων να είναι ένα υπερταξικό προάγγελμα γι αυτό που έρχεται;

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 16/12/2008

  84. Νοσφεράτε, το Περιγυάλι δε λέει γειά.
    Σου την πέφτει χωρίς να το παρεις είδηση και μετά αναρωτιέσαι από που σου ήρθε.
    Πάντως εγώ το χάρηκα!

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 16/12/2008

  85. Κατ’ αρχάς Δεν μπορομε ποτε να μαντεψουμε αυτό που ερχεται
    Και οταν ερχεται ειναι παντα κατι το ολοτελα διαφορετικό απο οτι ειχαμε φανταστει ..
    Ομως το πιο πιθανό ειναι οτι Οτι και να προκύψει Οκαθενας θα συνεχισει να εμμενει στις Λογής ΛΟΓΉς(επαναστατικές , διεθνιστικές ,πατριωτικές ,εθνικιστικές και καθε ειδους) φαντασισωσεις του
    Οπως οι στρουθοκαμηλοι που οταν ερχεται το Μελλον κρυφουν το κεφαλι τους στην Αμμο …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 16/12/2008

  86. Ματουκατες το Μόνο που πηρα ειδηση ειναι οτι εσενα Σου την Πεφτει ….

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 16/12/2008

  87. Ωραίος ο Δημήτρης αλλά ο ρεμπεσκές με έκανε και γέλασα κιόλας. Να στε καλά ρε παιδιά.

    Γιατί ρε Ζωνιανίτη είναι εγωιστική η αντιληψή μου; Μου ρίχνεις εκεί τον αντιδραστικό βερμπαλιστή κωλόγερο που εντελώς επαρμένα μιλάει για «αμούστακα», «μειράκια», «κωλοπαιδισμό, «ζαλισμένα παρατρεχάμενα δεκαεξάχρονα» και το κάνει και με ένα εντελώς κακόγουστο σαρτζετάκικο στυλ λες και ανέβηκε κάπου ο Πάπας και άρχισε τα ex cathedras. Δεν είναι αυτού του υπεύθυνου πολίτη-ενήλικού-ώριμου-γραβατοφετιχιστή η αντίληψη εγωιστική και είναι η δικιά μου; Εγώ λέω ότι τα θέματα που βάζει είναι τουλάχιστον φαιδρά όταν τον βλέπεις να μιλάει για μιντιοκρατία ενώ όλες του τις πληροφορίες τις έχει αντλήσει απ αυτά τα κατηραμένα μίντια. Δεν είναι απλά εγωιστής δηλαδη, είναι γελοίος. Ε δε μπορώ να κάτσω να κάνω διαλεκτική της προκοπής με τον καρδινάλιο, σχώρα με.

    Συγνώμη δηλαδή αν ακούγομαι πολύ αρνητικός αλλά ειλικρινά πιστεύεις ότι ήταν αυτό κείμενο της προκοπής; Εγώ κάτι τέτοιους που πάνω στην αναμπουμπούλα δεν κοιτάνε τι λέει ο κόσμος αλλά υποστηρίζουν εντελώς αυτάρεσκα ότι αυτοί ξέρουν ποιο είναι το πραγματικό ζήτημα που διαφεύγει απ όλους τους άλλους τους φοβάμαι.

    Δεν είπα ότι τα ξέρω όλα αλλά τι θα κάνουμε τώρα, θα αρχίσουμε τη θεωρία της γνώσης και το τι ξέρει ο καθένας; Ανάλογα με τις εμπειρίες του και τις γνώσεις του (εγώ πάω με το Σωκράτη εδώ) ο καθένας αντιλαμβάνεται τον κόσμο και εκφέρει γνώμη. Τι πάει να πει τους κρίνω όλους; Όλοι αυτό δεν κάνουμε; Όχι γιατί αν δεν το κάνουμε θα έπρεπε να το κάνουμε. Αυτός είναι ο πόλεμος που μαρέσει εμένα, ο πόλεμος των ιδεών. Δεν φετιχίζω τη βία.

    Αλλά πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί λες οτι έχω γραμμένο τον λαό. Δε ξέρω αν κάποιοι θέλουν να καταστρέψουν τους μικρομεσαίους και δε με ενδιαφέρει κιόλας. Εμείς οι μικρομικροί θέλουμε να καταστραφούν όλοι οι απο πάνω γιατί πρέπει κάποτε να ζήσουμε και εμείς ή μήπως διαφωνείς; Έχουμε ταξικό πόλεμο μη το ξεχνάμε. Τώρα αν εσύ τοποθετείς τον εαυτό σου στους υποψήφιους για καταστροφή τι να σε κάνω. Πρέπει να σου πω όμως ότι αυτό το σφάζω καίω και γαμώ δεν είναι καθόλου φασιστικοποιημένο. Είναι η μέθοδος του λαού για να ισιώνει το τοπίο και να χτίσει. Δε γίνεται αλλιώς και ακόμα και ιστορικά να το δεις δεν έχει γίνει και ποτέ διαφορετικά. Εδώ δε χωράει τακτ.

    Αν στραφούν εναντίον μου οι αστοί επειδή λέω ότι δε θα τους αφήσουμε να μας πατάνε άλλο θα χαρώ. Θα ήταν λίγο περίεργο να μην στρεφόντουσαν εναντίον μου μετά απ αυτό. Νομίζω ότι περιμένεις ευγένεια και σωφροσύνη απο εξερμένους και ίσως αργότερα απο επαναστάτες. Η ευγένεια και η σωφροσύνη είναι πολύτιμα και χρήσιμα πράγματα αλλά όχι πάντα. Εκεί διαφωνούμε.

    Να απαντήσω και σε σένα Ομέρ. Καλά δεν έχετε αρκετούς αναρχικούς εδώ πέρα ή όλοι τους είναι έννομοι πολίτες με το σταυρό στο χέρι;

    Το θυμάμαι το περιστατικό που λες, πρέπει να είχε γίνει στο rockwave αν δεν κάνω λάθος. Δε νομίζω να ήταν μαντραχαλομπάχαλοι που λές και δε ξέρω απο που παίρνεις και το κείμενο γιατί μιλάει για κουκουλοφόρους. Κουκουλοφόροι στο rockwave; Καταλαβαίνω ότι αν δεν έχετε πολλά βιώματα με αυτούς τους άτιμους τους κουκουλοφόρους είναι εύκολο να τα θεωρείτε όλα πιθανά αλλά μην παπαγαλίζετε τόσο πολύ τις προκαταλήψεις των μίντια που λέει και ο Πάντουλας.

    Γενικά δηλάδη δε το πιάνω το νόημα της ερώτησης. Όποιος χτυπάει μπάτσο είναι αντιεξουσιαστής κουκουλοφόρος; Μήπως όποιος χτυπάει μπάτσο το κάνει λόγω πολιτικών πεποιθήσεων; Δε νομίζω. Που το πας λοιπόν; Στο ότι και ο μπάτσος είναι άνθρωπος;

    Αναμφιβόλως. Και είναι τραγικό αυτό που έγινε μιλώντας για το θάνατο ενός ανθρώπου εφόσον δε ξέρω λεπτομέρειες για τα υπόλοιπα. Πρέπει όμως να ξεκαθαρίσουμε ότι απ τη στιγμή που ο οποιοσδήποτε ενδύεται τη στολή του μπάτσου σταματάει να είναι ένας οποιοσδήποτε άνθρωπος αλλά γίνεται αυτόματα προστάτης μιας συγκεκριμένης τάξης, φρουρός ενός συγκεκριμένου συστήματος εκμετάλλευσης και ουσιαστικά σύμβολο της καταπίεσης του κράτους. Ως εδώ καλά; Σου λέω δηλαδή ότι ο μπάτσος επιλέγει συνειδητά ,εαν και εφόσον είναι εργατόπαιδο (που αρκετοί είναι, δεν αμφιβάλω καθόλου), να γίνει προδότης της τάξης του και φύλακας των καταπιεστών της. Δεν είχε άλλες ευκαιρίες; Δεν είχε άλλη διέξοδο; Μη το κάνουμε και δράμα τωρα, λες και είναι η σχολή της αστυνομίας στο ίδιο επίπεδο με την πρέζα της φτωχογειτονιάς.

    Τι να κάνω; Να λυπηθώ τον μπάτσο; Δε λυπάμαι. Γιατί δε χωράει λύπηση όταν πας και γίνεσαι μόνος σου μέλος στην ομάδα δολοφόνων του κράτους με 70 φόνους στο ενεργητικό τους τα τελευταία 10 χρόνια. Στην ομάδα δολοφόνων που δεν αποχουντοποιήθηκε ποτέ και έπρεπε να έρθει η 17 Νοέμβρη το 75 για να κάνει κάποιες συμβολικές εκκαθαρίσεις από καθάρματα. Στην ομάδα δολοφόνων που αποτελείται από εχθρούς της «δημοκρατίας» που παρόλα αυτά καμώνονται ότι την προστατεύουν. Στην ομάδα δολοφόνων που συνεργάζεται άριστα με το παρακράτος της δεξιάς όποτε αυτό χρειαστεί για λίγη έξτρα βοήθεια. Δεν είναι κανένα ουδέτερο πολιτικά στοιχείο η αστυνομία τώρα, μη με τρελαίνεις.

    Ναι ωραία η ανακοίνωση της αστυνομίας και πολύ «ανθρωπιστική» αν ξεχνάς ότι την γράφει η καθεστωτική θεσμοθετημένη βία του κράτους. Η βία με άδεια δηλαδή κόντρα στη παράνομη βία. Βλέπεις εδώ την αντίφαση; Δε γίνεται να καταδικάσεις τη βία μονόπλευρα και να αφήσεις έναν ολόκληρο μηχανισμό που έχει δημιουργηθεί αποκλειστικά για να παράγει βία. Είναι παράλογο. Και φυσικά όταν υπάρχουν τέτοιες δομές γίνεται αναγκαστικό να χρησιμοποιήσεις βία γιατί με βία θα προστατευθεί ο ταξικός εχθρός. Δε λέμε τίποτα καινούργιο.

    Αλλά το πιο ωραίο απ όλα είναι η τυφλή βία που λες. Που την είδες την «τυφλή» βία; Είναι καθόλα στοχευμένη. Μπάτσοι, κράτος, κεφάλαιο. Δεν χτυπάνε άσχετους ανθρώπους που τριγυρνάνε στο δρόμο ούτε πάνε να αυτοανατιναχτούν στην πλατεία όπως οι παλαιστίνιοι. Που η τυφλή λοιπόν; Επειδή χτυπάνε αδιάκριτα μπάτσους και όχι μόνο τους κακούς μπάτσους; Ο θεσμός είναι που μας νοιάζει, το πως συμπεριφέρεται αυτός ο θεσμός και όχι αν είναι ο καθένας καλός ή κακός άνθρωπος. Θα ήταν σχετικά μανιχαιστικό εκ μέρους μας αν σκεφτόμασταν έτσι.

    Παρόλη την ειρωνεία όμως ναι αυτό είναι το σχέδιο. Αυτό είναι η επανάσταση εκτός και αν την σχεδιάζεις διαφορετικά εσύ. Ίσως αν είχαμε δακρυγόνα και στρόγγυλα ξυλάκια να ήμασταν και εμείς ανθρωπιστές σαν τους μπάτσους αλλά δυστυχώς δεν έχουμε τέτοιες επιλογές. Η ταξική ανάλυση μια χαρά καθαρή είναι αλλά εσύ θες να την μπερδέψεις με επικλήσεις στο συναίσθημα και με εφευρήματα του τύπου «να ορίστε πεθαίνουν και μπάτσοι».

    Τέλος πάντων, τη βία πρέπει κανείς να τη βλέπει μέσα στο πλαίσιο αναφοράς της και όχι μόνη της σαν αυτούσια βία γιατί χάνει όλο το νόημα.

    Σχόλιο από λούμπεν αστυκάριος | 16/12/2008

  88. Κυριε Ματσουκατες:
    Δεν καταλαβα το «πνευμα» σας.

    Νοσφερατε, γεια.
    Αλλά για ποια οδοφραγματα μιλας;
    Αυτα που μας ενωνουν ή αυτα που μας χωριζουν;
    Το ερωτημα παραμενει ρητορικο.
    Τεσπα…

    Σχόλιο από periyiali | 16/12/2008

  89. γεια.

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 16/12/2008

  90. periyiali… μην αρπάζεσαι!

    Για μια παρεξήγηση λέω που έγινε με μένα πριν -χθες;

    Κανένα πρόβλημα. Ποιό πολύ ήθελα να πειράξω το Νοσφεράτο.

    λούμπεν αστυκάριε, εντάξει έχουμε ταξικό πρόλεμο, αλλά έχουν δίκιο αυτή που ρωτάνε για τις τάξεις. Ο «λαός» γενικά μιας και τον αναφέρεις τις έχει όλες τις τάξεις. Μην ξαναδούμε πάλι την παλιά ιστορία να υποκρίνονται οι αστοί διανοούμενοι τους προλετάριους και να παίρνουν αυτοί την εξουσία στ΄όνομά τους.

    Η Κροστάνδη ήταν μεγάλο σχολειό για να την ξαναπατήσουμε με τον ίδιο τρόπο.

    Δεν ξέρω αν από το σχολειό αυτό θα βγούμε σοσιαλδημοκράτες, πάντως δεν θα βγούμε μπολσεβίκοι. Και το αναρχικό μοντέλο πιο είναι;

    Για πες μας ρε Μ-π, αν ξέρεις ή αν θυμάσαι: τι έγινε στη Μαχνοβτσίνα;

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 16/12/2008

  91. Πασο!
    Αλλα το Νοσφερατο δε θα τον ξαναπειραξετε μεσω εμενα.

    Γκέκε;

    Ξαναπαραμενει ρητορικο.

    Σχόλιο από periyiali | 16/12/2008

  92. Ματσουκάτη,

    νάσαι καλά. Αυτά εννοούσα συν το συναισθηματικό φορτίο για το θάνατο ενός ανθρώπου, ανεξάρτητα από τη στολή που φορά. Ίσως κάποιοι να έλκονται πια περισσότερο από θεωρίες μη-βίας.

    Ρε αστυκάριε, γιατί δεν θα έπρεπε να διατηρούμε τον παλιό ουμανισμό της αριστεράς; Γιατί θα έπρεπε η μηχανιστική αντίληψη της ταξικής πάλης να μας κάνει ψυχρούς στον ανθρώπινο πόνο; Πόσο αυτή η αντίληψη της περιφρόνησης της ανθρώπινης ζωής μόνο και μόνο γιατί ο άλλος είναι «Άλλος»είναι κοινή σ’ όλα τα εξουσιαστικά συστήματα; Είναι μπάτσος ή αναρχικός ή εαμοβούλγαρος ή τροτσκιστής ή μετανάστης ή αστός ή Τούρκος ή Ρωσοπόντιος ή Σλαβομακεδόνας ή Παοκτσής ή Παναθηναϊκός;

    Ξέρω τι θα μου πεις και ίσως ορθολογικά να συμφωνήσω μαζί σου. Η δικιά μου γενιά έζησε τις εξεγέρσεις της δεκαετίας του ’80 και βίωσε την ψευδαίσθηση ότι γράφεται η ιστορία εκείνη τη στιγμή

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 16/12/2008

  93. ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΑΥΤΟ ΕΝΑ ΘΕΜΑ:

    947740
    ΑΠΟΧΗ ΚΑΙ ΑΠΟΥΣΙΕΣ!!!!!
    από ΜΑΘΗΤΗΣ 6:54μμ, Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2008

    1ο ΛΥΚΕΙΟ ΒΥΡΩΝΑ-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΑΠΟΧΗ
    ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΑΠΟΥΣΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΥΚΕΙΑΡΧΗ

    ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΔΕΝ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ Ο ΑΛΕΞΗΣ ΑΛΛΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ

    ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΡΩΙ ΠΗΓΑΜΕ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ (1ο ΛΥΚΕΙΟ ΒΥΡΩΝΑ)ΝΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΟΥΜΕ

    ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΜΟΥ ΒΓΗΚΑΜΕ ΕΞΩ ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ ΞΕΧΥΘΗΚΑΝ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΛΥΚΕΙΑΡΧΗΣ ΜΑΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΑΠΟΥΣΙΕΣ!!!!!

    ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΟΥ ΗΤΑΝ Η ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΑΠΗΡΓΗΣΕ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΟΥ ΣΤΟΙΧΙΖΕ 80 ΕΥΡΩ Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΕΙΠΑΝ !!!

    ΚΑΝΑΜΕ ΠΑΛΙ ΑΠΟΧΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΑΣ ΕΒΑΛΑΝ ΑΠΟΥΣΙΕΣ

    ΕΚΒΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΛΥΚΕΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΝΘΗΜΕΡΗ ΕΚΔΡΟΜΗ!!!

    ΔΕΝ ΑΞΙΖΕ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΣΥΜΜΑΘΗΤΗ ΜΑΣ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΗ !!! ΝΑ ΧΑΣΟΥΝ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΕΡΟΚΑΜΜΑΤΟ ΜΑ ΤΙ ΛΕΩ ΕΦΟΣΟΝ Η ΙΔΙΑ Η ΟΛΜΕ ΔΕΝ ΚΥΡΗΞΕ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ!!!! ΚΡΥΦΤΗΚΑΝ ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΧΕΣ ΜΑΣ!!!!

    ΑΥΤΑ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ Η ΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ!!!!

    ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ ΜΑΣ ΒΑΖΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΑΠΟΥΣΙΕΣ

    ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΜΑΣ

    ΕΚΑΝΑΝ ΠΟΤΕ ΚΆΤΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΟ ΗΘΕΛΑΝ ?????

    ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΞΙΖΕ !!!!

    ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΜΗ ΜΑΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ

    ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΑΥΡΙΟ

    ΓΙΑ ΕΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΙΣ ΚΟΝΣΕΡΒΕΣ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ

    ΖΗΤΑΜΕ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΑΡΙΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΔΑΞΟΥN

    athens.indymedia

    Ελπιζω, οταν ερθει η ωρα, να το παλεψετε και να λυσετε το θεμα των απουσιων, ε ΔΑΣΚΑΛΟΙ;

    Σχόλιο από periyiali | 16/12/2008

  94. Ματσουκάτη, να το πρόγραμμα της μαχνοβτσίνας! (Κάτι ξέρουμε και μεις 8) )

    Φαίνεται ότι κινήθηκαν στη βάση απαλλοτρίωσης των τσιφλικιών και της απόδοσης των κλήρων στη φτωχή αγροτιά, καθώς και στη δημιουργία συνεταιριστικής δομής για την υπόλοιπη παραγωγή.

    Δηλαδή ενίσχυσαν την μικρή ατομική αγροτική ιδιοκτησία, ενάντια στους μεγαλοφεουδάρχες, αλλά και στους μπολσεβίκους που φαίνεται ότι κρατικοποιούσαν τη γη. Μάλλον δεν πρόλαβαν να επεξεργαστούν κάτι διαφορετικό ή δεν ήθελαν μιας και ήταν ένα αυθεντικό αγροτικό κίνημα.

    Ομέρ

    ———————————————

    ….. Πολλοί εργαζόμενοι αγρότες έχουν αναρωτηθεί: Τι ακριβώς κάνετε εσείς; Τι μπορούμε και τι θάπρεπε να κάνουμε εμείς; Πώς θάπρεπε να αντιμετωπίζουμε τους νόμους των αρχών και των οργανώσεών τους;

    …. ο Μαχνοβίτικος επαναστατικός στρατός κρίνει χρήσιμο να δημοσιεύσει το ακόλουθο μανιφέστο:

    1. Όλες οι διατάξεις της κυβέρνησης Ντένικιν ακυρώνονται με το παρόν έγγραφο (…) Επιπλέον ακυρώνονται όλες εκείνες οι διατάξεις της κομμουνιστικής κυβέρνησης που συγκρούονται με τα συμφέροντα αγροτών και εργαζομένων. Εναπόκειται στην κρίση των ίδιων των εργαζομένων το που οι διατάξεις της κομμουνιστικής κυβέρνησης είναι καταστρεπτικές για τα συμφέροντά τους.

    2. Όλα τα κτήματα που ανήκουν στα μοναστήρια, τους μεγαλοκτηματίες και άλλους εχθρούς περνούν στα χέρια εκείνων που ζουν από την εργασία των χεριών τους και μόνο. Αυτή η μεταβίβαση της περιουσίας πρέπει να καθοριστεί στα συμβούλια μετά από συζήτηση από την αγροτιά. Οι αγρότες θα πρέπει να λάβουν όχι μόνο τα προσωπικά συμφέροντά τους αλλά και τα κοινά συμφέροντα των μοχθούντων ανθρώπων, που υποκύπτουν από το ζυγό των εκμεταλλευτών.

    3. Τα εργοστάσια, οι εταιρίες, τα ανθρακωρυχεία και τα άλλα μέσα παραγωγής περιέρχονται στην κυριότητα της εργατικής τάξης συνολικά, η οποία αναλαμβάνει την ευθύνη για την κατεύθυνση και τη διοίκησή τους, επωφελούμενη από την εμπειρία της να ενθαρρύνει την ανάπτυξή τους και με στόχο να συγκεντρωθεί ολόκληρη η παραγωγή της χώρας κάτω από την ομπρέλα μιας ενιαίας οργάνωσης.

    4. Όλοι οι αγρότες και οι εργαζόμενοι καλούνται να οργανώσουν μόνοι τους ελεύθερα συμβούλια αγροτών-εργατών. Μόνο οι εργάτες και οι αγρότες που παίζουν έναν ενεργό ρόλο σε κάποιο χρήσιμο τομέα της οικονομίας μπορούν να εκλεχτούν σε τέτοια συμβούλια. Οι αντιπρόσωποι των πολιτικών οργανώσεων δεν πρόκειται να παίζουν κανέναν ρόλο στα συμβούλια των εργαζομένων και των αγροτών, επειδή αυτό μπορεί να βλάψει τα συμφέροντα των ίδιων των εργαζομένων.

    5. Η ύπαρξη των τυραννικών, στρατοκρατικών οργανώσεων που είναι σε διαφωνία με το πνεύμα των ελεύθερων εργαζομένων δεν θα επιτραπεί.

    6. Η ελευθερία του λόγου, του τύπου και της συμμετοχής στα συμβούλια αποτελεί δικαίωμα κάθε εργαζόμενου και οποιαδήποτε ενέργεια αντίθετη προς αυτές τις ελευθερίες αποτελεί πράξη αντεπανάστασης.

    7. Οι οργανώσεις της αστυνομίας καταργούνται με το παρόν έγγραφο: Στη θέση τους θα πρέπει να οργανωθούν ομάδες αυτοάμυνας από τους εργάτες και τους αγρότες και να επανδρωθούν από τους ίδιους.

    8. Τα συμβούλια των εργατών και των αγροτών αντιπροσωπεύουν την αυτοάμυνα όλων των εργαζομένων: κάθε ένα από αυτά θα πρέπει να αγωνίζεται με οποιοδήποτε τρόπο ενάντια στις επεμβάσεις των αστών και των στρατιωτικών. Ενέργειες ληστείας θα πρέπει να καταδικάζονται – ληστές και αντεπαναστάτες να εκτελούνται επί τόπου.

    9. Τόσο το Σοβιετικό όσο και το Ουκρανικό νόμισμα είναι αποδεκτά με αναλογία αντιτίμου: όλες οι παραβιάσεις αυτής της διάταξης θα τιμωρούνται.

    10. Η ανταλλαγή των αγαθών, προϊόντων ή εργαλείων παραμένει ελεύθερη, εκτός αν επιτηρείται από τις οργανώσεις αγροτών και εργαζομένων. Προτείνεται ότι τέτοιες ανταλλαγές πρέπει να προχωρήσουν μεταξύ των εργαζομένων.

    11. Οσοι εμποδίσουν τη διάδοση αυτού του μανιφέστου θα θεωρηθούν αντεπαναστάτες και σαν τέτοιοι θα αντιμετωπίζονται.

    Επαναστατικός στρατός της Ουκρανίας (Μαχνοβτσίνα)
    1η Ιανουαρίου 1920

    http://www.nestormakhno.info/english/mani1920.htm

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 16/12/2008

  95. «Στα είκοσί μου ονειρευόμουνα ν’αλλάξω τον Κόσμο…τώρα στα σαρανταφεύγα μου, το μόνο που θέλω… είναι να ΜΗΝ αλλάξω εγώ…

    Εγώ δεν έσπαγα ξένες βιτρίνες στα 20 μου και τώρα να το παίζω ο σοφός και κατασταλαγμένος μικροαστούλης που δίνει συμβουλές σε ναυτιλομένους “επαναστάτες”, και φροντίζει μόνο τα παιδάκια του και την οικογενειακή του γαλήνη. Ό,τι πιστεύαμε στα 1977, πιστεύουμε και σήμερις.

    Τις ίδιες μαλακίες θα μου πείς. Ναι, αλλά τις ίδιες όμως! Διότι έχουμε δεί πολλούς “Κάϊν” εμείς στην πτωχική ζωή μας, κι εσείς θ’ ανταμώσετε ακόμα περισσότερους… Εδώ θα΄στε κι εδώ θα΄μαι! »

    http://manolisvardis.wordpress.com/

    Σχόλιο από Άβελ | 16/12/2008

  96. «Ο θεσμός είναι που μας νοιάζει, το πως συμπεριφέρεται αυτός ο θεσμός και όχι αν είναι ο καθένας καλός ή κακός άνθρωπος. Θα ήταν σχετικά μανιχαιστικό εκ μέρους μας αν σκεφτόμασταν έτσι.»

    Σιγά τά αίματα βρέ αστυκάριε. Σκέφτομαι πώς δέν πρέπει να χεις δεχτεί ποτέ αγάπη, γιατί βλέπω οτι δυσκολεύεσαι νά δώσεις.

    Γιά πές μου τώρα, εγώ πού είμαι γιατρός καί πασχίζω νάμαι καί αριστερός (ανένταχτος), νά θεραπέυω μόνο ανθρώπους τών καταπιεσμένων τάξεων, καί όταν μούρχεται κανας μπάτσος νά τόν στέλνω στόν αγύριστο;

    Τί πολιτική αντίληψη είναι αυτή, πού δέν βλέπει ανθρώπους αλλά μόνο κοινωνικές κατηγορίες;

    Τί διαφέρει από εκείνον πού εξόντωνε βιολογικά τούς κουλάκους γιά να τούς διαγράψει σάν τάξη;

    Σχόλιο από vripol | 16/12/2008

  97. Αστυκάριε, άκου μιά αληθινή ιστορία:

    1944. Οι ταγματασφαλίτες κάνουν έφοδο σ ενα ελασίτικο χωριό στό Κιλκίς. Ο Γιωρίκας, φιλοξενούμενος συγγενών του, κατοίκων τού χωριού, διαμαρτύρεται για την βία πού ασκούν οι γερμανοτσολιάδες. Αυτοί τόν αρπάζουν, καί τόν σέρνουν μαζί μέ άλλους γιά να τόν εκτελέσουν. Οταν ξαφνικά, ένας απ αυτούς πού τόν σέρνουν τόν αρπάζει βίαια καί τόν σπρώχνει πίσω από ένα μαντρί. Μόλις στρίβουν τήν γωνία τού λέει σιγά :

    «Εσύ δέν είσαι ο Γιωρίκας από τό Μούτζινος τής Χρυσούπολης;»

    » Ναί, εγώ είμαι»

    » Μέ φιλοξένησες στό σπίτι σου, όταν περαστικοί απ τό χωριό ρωτήσαμε πού μπορούμε να κοιμηθούμε, καί μας έστειλαν σέ σένα πού φιλοξενούσες πάντα τούς περαστικούς «

    Πυροβολεί στόν αέρα καί τού λέει:
    « Φύγε γρήγορα μακριά»

    Τί πιστεύεις ότι θα έκανε ο Γιωρίκας άν τούπεφτε στά χέρια, στό μέλλον, ο εν λόγω ταγματασφαλίτης;

    ————————–

    Διευκρίνιση: Ο Γιωρίκας έφυγε από τό Μούτζινος τόν Ιούνιο τού 1941, διότι σάν παλαιός (Βενιζελικός) πρόεδρος τού χωριού κινδύνευε από τούς Βουλγάρους κατακτητές.Πέρασε, όπως πολλοί άλλοι τόν Στριμώνα καί γιά 4 χρόνια ζούσε μέ τους συγγενείς του στην Νάουσα καί στό Κιλκίς. Εκτελέστηκε τό 1947 στό χωριό του από τούς ΜΑΥδες τής περιοχής, γιατί ανοιχτά μέσα στό καφενείο ξεμπρόστιαζε τόν Δεξιό πρόεδρο τού χωριού πού έκλεβε τά εφόδια της UNRA.

    Σχόλιο από vripol | 16/12/2008

  98. Διάβαζω με πολύ ενδιαφέρον τις απόψεις όλων σας και νομίζω πως ήρθε η ώρα να κάνω ορισμένες επισημάνσεις, ορμώμενος από την πολιτική σκέψη του αστυκάριου.

    Ξεκινώ από το εξής: Τα 5 μεγάλα κόμματα του κοινοβουλίου, τα 3 ηθελημένα (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ), και τα υπόλοιπα δύο ΙΣΩΣ και άθελά τους, τις τελευταίες μέρες δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να παίζουν το παιχνίδι των ΜΜΕ και να σαμποτάρουν ότι αυθόρμητο γίνεται αυτή τη στιγμή στους δρόμους και τις γειτονιές. Δεν μπορεί κανένας μας να προεξοφλήσει τώρα που μιλάμε αν ότι γίνεται είναι προσωρινό ή αυθόρμητο (αυτές οι δύο λέξεις παίζουν πολύ…). Όσοι έχετε ήδη αποφανθεί ίσως και να είστε οι νέοι Φουκουγιάμα.

    Παρατηρούμε να υπάρχει μια κρίση στο ίδιο το πολιτικό σύστημα και σε αυτή την κρίση να περιλαμβάνεται κι η ίδια η κοινοβουλευτική αριστερά. Ο κόσμος δείχνει απέχθεια για όλα τα κόμματα και σε αυτά μέσα βρίσκεται και το ΚΚΕ, με τις απαράδεκτες δηλώσεις για εντεταλμένους κουκουλοφόρους, αλλά και το ΣΥΡΙΖΑ, με την ηλίθια απαίτηση να καταφύγουμε στις κάλπες, που θα οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Με τα λεγόμενά τους και με την κόντρα που έχει ξεσπάσει μεταξύ τους, γελάει ο κόσμος, και σύσσωμη η εξωκοινοβουλευτική αριστερά!

    Βλέπουμε καθημερινά με τα μάτια μας, ότι οι μόνοι οι οποίοι προσπαθούν αυτοί τη στιγμή να «οργανώσουν» την επαναστατικότητα, την απογοήτευση, το θυμό και τον αυθορμητισμό του κόσμου είναι οι αντεξουσιαστές και οι αναρχικοί. Τα καλέσματα για λαϊκές συνελεύσεις, οι καταλήψεις δημαρχείων, η προσπάθειες για λήψη αμεσοδημοκρατικών αποφάσεων έχουν στόχο την αυτοοργάνωση των πολιτών και όχι τη χειραγώγηση τους. Και ίσως να είναι και το πιο υγιές αποτέλεσμα στα όσα συμβαίνουν στις μέρες μας. ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να αναγνωρίσουμε όλους αυτούς που δεν έχουν καμία πρόσβαση στα ΜΜΕ,που έχουν χαρακτηριστοί ως αλήτες και πράκτορες από τα κόμματα, για τις συντονισμένες πρωτοβουλίες που παίρνουν ελλείψει κοινοβουλευτικών δράσεων και ιδεών. Ο απλός κόσμος, όταν αντικρίζει αυτού του είδους τη δράση, την επικροτεί και τη στηρίζει.

    Πολίτες αρχίζουν και ξεσηκώνονται και σε άλλες χώρες, όπως η Γαλλία. Μπορεί όλα αυτά να είναι ένα απλό ξέσπασμα απόγνωσης, μια κραυγή απελπισίας.
    Ίσως όμως και ένα καινούριο φάντασμα να αρχίζει να πλανάται σα μια μάυρη σκιά πάνω από τον νεοφιλελευθερισμό και τον επαναστατικό δογματισμό (με την εξιδανίκευση της παραγωγικότητας): το φάντασμα…

    Σχόλιο από Δημήτρης | 16/12/2008

  99. Έτσι είναι. Η απουσία της Αριστεράς σ’ αυτά τα πρωτοφανή που διαδραματίζονται είναι εντυπωσιακή. Θάλεγα ότι ούτε οι «αντεξουσιαστές και οι αναρχικοί» πρωτοστατούν στις προσπάθειες αυτοοργάνωσης και συνέχισης των κινητοποιήσεων.

    Μάλλον είμαστε μπροστά σ’ ένα μεγαλειώδες αυθόρμητο κίνημα που κανείς δεν μπορεί να το βάλει σε καλούπια. Και φυσικά ούτε οι μπάχαλοι, οι οποίοι απλώς το εκμεταλλεύονται με το δικό τους τρόπο.

    Είμαστε τυχεροί που το ζούμε, απ’ όποια θέση το ζει ο καθένας.

    Ομέρ

    —————–

    Η εξουσία έχει πολύ πλάκα. Έβλεπα τον καλοπληρωμένο πρόεδρο της ΕΡΤ να αποκαλεί «αντιδημοκράτες» τους εφευρετικούς πολίτες που αμφισβήτησαν το χαζοκούτι και τη θεαματοποίηση των πάντων και να δηλώνει την αγανάκτησή του γιατί παραβίασαν την κρατική τηλεόραση του λαού.

    Τι να τους πει κανείς;

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 17/12/2008

  100. Μμμ.. Ομέρ μού μοιάζουμε σάν γεροεφαψίες τού κινήματος πού προσπαθούν να αντλήσουν απελπισμένα λίγη ηδονή από τήν εξέγερση τών μαθητών.. 🙂

    Τό δύσκολο καθήκον μας σάν αριστεροί, είναι να μπολιάσουμε μέ διέξοδο καί απτό όραμα αυτό τό κίνημα. Ισως ευκολότερο είναι να διαγνώσουμε τήν αιτία της εξέγερσης τών μαθητών.

    Ως πατέρας εξεγειρόμενης 15χρονης, νομίζω ότι η κυριότερη αιτία είναι η συνθληπτική πίεση πού νιώθουν τα παιδιά από τό καθημερινό τους πρόγραμμα στό σχολείο καί στα φροντιστήρια. Αυτή η γενιά έχει μάθει να αντλεί άμεση ικανοποίηση π.χ. από την ευχάριστη δράση ενός παιχνιδιού Gameboy, από τίς συνεχείς αγορές νέων ευχάριστων συσκευών, από την άμεση πρόσβαση σέ πληροφορίες μέσω ίντερνετ.

    Δέν έχει μάθει νά περιμένει καί να ανέχεται στενόχωρο παρόν, ειδικά όταν είναι απαρχαιωμένο κάι παλιομοδήτικο. Πώς νά συγκριθεί η ικανοποίηση πού τούς δίνει η δημιουργικότητα πού αισθάνονται όταν κτίζουν ένα νοσοκομείο εκ τού μηδενός στό ηλεκτρονικό παιγνίδι Hospital, ή όταν φροντίζουν μία ολοκληρη οικογένεια με τα κατοικίδια της στό Sims;

    Τί να τούς πεί η 55άρα φιλόλογος στό σχολείο πού έχει μείνει στην 10ετία τού 70;

    Σιγά μήν πολυσκοτίζονται γιά βατοπέδια, ρουσφέτια κλπ.
    Αυτά είναι λακανικές προβολές υμών στά παιδιά μας.

    Τί λένε καί οι εξ ημών εκπαιδευτικοί;

    Σχόλιο από vripol | 17/12/2008

  101. Το πιο πιθανό ειναι βεβαια να λεμε ολοι μαλακιες …
    Αλλα μήπως αυτό δεν συνεβαινε σε ολες τις εξεγερσεις και επαναστασεις ; οι ανθρωποι που τις ζουσαν λεγανε το αμκρύ τους και το κοντο τους …

    vRIPOL υπαρχει ενα Βιβλιο του θεωρητικου των ΜΜΕ Νηλ Ποστμαν που λεγεται: Διασκεδαζοντας μεχρι θανατου και υποτιτλο , Ο Δημοσιος λόγος στην εποχή του θεαματος ..
    Κινειται Ακριβώς στην προβληματική που δειχνει το σχολιο
    σου ..
    Η τηλεοραση (και τα αλλα νεα μεσα ) προσπαθουν να τραβήξουν την προσοχή με τον εντυπωσιασμό , Λέμε αυτό ειναι Ενδιαφερον … το αλλο ειναι ενδιαφερον

    και Φυσικά η μεγαλυτερη Αμαρτια : Να ειναι κατι ή καποιος Βαρετός ..

    Το λεω γιατί ειδα ανθρωπους να παθαινουν Ντελιριο χαράς γιαυτό που εγινε στην ΝΕΤ σημερα ..Να κατι ενδιαφερον .. να ενα Χαππενιγκ επιτελους ..

    Ηταν ανθρωποι που ενώ γινονταν Πραγματα και θαματα στην εβδομαδα που περασε δεν ανοιγαν το στομα τους ,..
    Να κανουμε την ζωή μας Ενδιαφερουσα ..ομως τα πραγματα που αξιζουνε πραγματικά στη Ζωή δεν ειναι Εκεινα που Λάμπουνε …ή μήπως ειναι;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 17/12/2008

  102. Γενικά δε βλέπω να χετε εδώ πέρα ουσιαστικές αντιρρήσεις πέρα από μια αόριστη φοβική αντίδραση μη βγει πάλι κάνας πατερούλης και μας σφάξει. Για μπάστα ρε παιδιά, ποιος πατερούλης; Είναι δυνατόν η ύπαρξη στο παρελθόν διαφόρων πατερούληδων να γίνεται εμπόδιο για το μέλλον; Δηλαδή τώρα ζούμε σε καμία νορμάλ κατάσταση που όλα είναι καλά και όμορφα οπότε τι να προσπαθούμε για κάτι καλύτερο μην έρθει κανένας πατερούλης και το χαλάσει; Δεν είναι λογική αυτή, εκλογίκευση είναι. Του τι καλύτερα να το βρείτε μόνοι σας. Αλλά ας τα πάρω ένα ένα.

    Μου λες τώρα ματσουκάτες/η ότι ο λαός περιλαμβάνει όλες τις τάξεις. Ε όχι δα. Δεν είναι και τόσοι οι αστοί για να τους λέμε και λαό. Αλλά για να το ξεκαθαρίσω ας πούμε ότι εγώ εδώ πέρα ορίζω τον λαό σαν την παραγωγική τάξη απ την οποία ζει παρασιτικά ο οποιοσδήποτε άλλος. Στην κροστάνδη μας πήδηξε ο αντιπατερούλης ο λεον αλλά εδώ δεν έχει τέτοια. Το μοντέλο που ρωτάς είναι που το αποκλείει αυτό. Δεν έχουμε και δεν προβλέπει καν το σύστημα πατερούληδες κανενός είδους. Και μόλις κάποιος δει πως είναι να συμμετέχει ο ίδιος στις αποφάσεις που τον αφορούν και να τις παίρνει ο ίδιος στις περισσότερες φορές τότε δεν ανέχεται κανένα κώμα και κανέναν πατερούλη στο σβέρκο του.

    Ομέρ δεν είναι ότι είναι κανείς αναίσθητος στον πόνο του ανθρώπου. Είναι ότι δεν είμαστε αναίσθητοι στον πόνο τον δικό μας. Δεν μπαίνουν όλοι οι πόνοι στην ίδια μοίρα και δεν πιστεύω και στο άλλο, ότι υπάρχουν αθώοι άνθρωποι. Όλοι μας είμαστε υπεύθυνοι για το τι γίνεται στην κοινωνία, είναι κλειστό σύστημα και όποιος πάει να βγει απέξω κοπανάει στα κάγκελα.

    Αν τώρα μερικοί λόγω αδράνειας, η βλακείας ή συμφέροντος πάνε κόντρα στο οποιοδήποτε λαικό κίνημα, τότε το κίνημα θα τους ποδοπατήσει. Όχι επειδή το κίνημα γουστάρει να ποδοπατάει αλλά επειδή είναι μια αναγκαιότητα το κίνημα να ξεπεράσει τα εμπόδια. Τα βάζεις με την αγριεμένη γάτα; Θα σε γρατζουνίσει. Είναι αντίδραση αυτό το πράμα μη το ξεχνάμε, όχι δράση. Εμείς θέλουμε ο καθένας να ζήσει την ζωή του σαν αυτόνομο ον με αξιοπρέπεια και ασφάλεια. Αν θέλει κάποιος να πολεμήσει για τα συμφέροντα του τραπεζίτη που μένει στο παλατάκι του 5000 χιλιόμετρα πιο πέρα για να πάρει ένα μισθό της κοροιδίας ποιος του φταίει;

    Γι αυτό που λες περί ψευδαίσθησης ότι εκείνη τη στιγμή γράφεται ιστορία δε ξέρω τι να σου πώ. Καταλαβαίνεις πόσο πεσσιμιστικό για να μη πω προσκυνημένο είναι αυτό; Παρόλο που όντως γράφεται ιστορία, γιατί βλέπεις ιστορία δεν είναι και δεν ήταν ποτέ η «ιστορία ανδρών επιφανών» αλλά η δράση του κόσμου, αυτά που γίνονται δεν γίνονται για να καταγραφούν πουθενά ούτε για να γίνουν παράδειγμα στο μέλλον. Κάθε φορά που κάτι ξεκινάει δεν πάει για πρόβα, είναι πρεμιέρα. Και το μόνο που το χαλάει είναι ότι οι θεατές δεν έρχονται να παίξουν και αυτοί.

    Vripol το μεγαλύτερο πράγμα που κατάφερε τελικά ο Διαφωτισμός ήταν που ξεκλείδωσε την ηθική απ τις βλακείες του χριστιανισμού και του συναισθήματος. Και αντί να περιμένεις τον ουρανοκατέβατο να σου πει αγάπα τον πλησίον σου επειδή «έτσι πρέπει» έβαζες κάτω τη λογική σου και ρώταγες

    αν δούμε τη ζωή σαν ζωή και μόνο, μπορούμε να δώσουμε περισσότερη αξία στη μια ή στην άλλη; όχι

    και μετά ρώταγες

    εφόσον οι ζωές έχουν την ίδια αξία τότε γιατί η μία ζωή να έχει περισσότερες ευκαιρίες απ την άλλη; και ερχόταν η απάντηση ότι το σύστημα υποθέτει πως οι ζωές έχουν διαφορετική αξία και γι αυτό τις ανταμείβει και τις προστατεύει διαφορετικά

    και φτάνουμε σιγά σιγά στο άλλο το πιο πρόσφατο, είναι δίκαιο να ζουν μερικοί παρασιτικά και σε τρομερά καλύτερο βαθμό απ τους υπόλοιπους; και βέβαια όχι.

    Ας το αλλάξουμε τότε. Λογική. Ποιά αγάπη; Η αριστερά δεν είναι χριστιανισμός, και βλέπεις ότι αυτός ο ρημαδιασμένος δεν κατάφερε ποτέ κάτι θετικό παρά τα 2000 χρόνια ιδεολογικής κυριαρχίας οπότε να μας λείπουν οι αγάπες και τα συναισθήματα εκεί που πρέπει να ήμαστε λογικοί αλλά και αποφασισμένοι.

    Τώρα θα σε στενοχωρήσω αλλά γιατρός σε τέτοια κοινωνία αστός σημαίνει. Θες παράδειγμα ιατρικού ριζοσπαστισμού; Ο τσε γκεβάρα γιατρός ήταν. Εντάξει όμως για να μη νομίζεις ότι σε δουλεύω υπάρχει μια ταινία, το Men with Guns του John Sayles με έναν ευυπόληπτο γιατρό που ριζοσπαστικοποιείται ξαφνικά. Γίνεται όμως να κάνει κάτι επαναστατικό ο αστός; Αυτό είναι μεγάλο ερώτημα και δεν θα δώσω την εύκολη λύση της ηγεσίας/πρωτοπορίας/ιντελιγκέντσιας, αυτό είτε το καταργούμε είτε το κάνουμε μόνοι μας. Απλά θα πω να μην αντισταθείτε στο κύμα όταν αυτό σας φτάσει. Λίγο κολύμπι αρκεί.

    Τώρα αν θες κάτι πρακτικό σαν ας πούμε συνειδησιακό παυσίπονο, μπορείς πολύ εύκολα να ρθείς να δώσεις πρώτες βοήθειες στα παιδιά κάτω, να δεις απο κοντά τις πληγές απ την αντίστοιχη αγάπη των μπατσων και μετά αν το αντέχεις να επιστρέψεις στην κανονική σου δουλειά.

    Αλλά μη λες και εσύ τώρα όπως ο Ομερ απο πάνω ότι δε βλέπουμε ανθρώπους αλλά τάξεις. Αν δε βλέπαμε ανθρώπους θα ήμασταν και εμείς στον καναπέ. Βλέπουμε τους ανθρώπους στην τάξη που περνάει τα χειρότερα. Σαν γιατρός θα έπρεπε να ξέρεις ότι δεν μετράει μόνο η ζωή αλλά και η ποιότητα της. Πέρα απ το εγκληματικό της σκέψης (προς τη λογική αλλά και γενικά) να κοιτάει κάποιος το ατομικό πάνω απ το συλλογικό, στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε ένα ολόκληρο σύστημα να τροφοδοτείται από μια συγκεκριμένη μάζα. Δεν μιλάμε δηλαδή για το άτομο γιατί κανείς δε μπορεί να μιλήσει για όλα τα βάσανα κάθε εργάτη που πέφτει απ τη σκαλωσιά, όλες τις κακουχίες και τις καταθλίψεις κάθε δημοσίου υπαλλήλου, όλη την απόγνωση του κάθε αγρότη. Δεν υπάρχουν τέτοιες λίστες και γι αυτό μιλάμε για την τάξη ολόκληρη.

    Για τις πράξεις του πατερούλη δεν πρόκειται να απολογηθώ εγώ. Αν και θα μπορούσαμε να κάνουμε ενδιαφέρουσες συγκρίσεις με τους θανάτους απο πείνα τότε στο κραχ του 29 στο Αμέρικα.

    Αυτός ο ταγματασφαλίτης που έσωσε τον Γιωρίκα πήγε μετά και σκότωσε τους υπόλοιπους; Εσύ πες μου τι θα έπρεπε να τον κάνουν αυτόν γενικά λαμβάνοντας υπόψην και τα συμφέροντα που εξυπηρετούσε. Αν εξυψώσεις σε μεγαλοσύνη την μικρή χάρη του τύραννου τότε αρχίζουν να πηγαίνουν πολύ στραβά τα πράγματα.

    Εμένα που λες Δημήτρη με τσάτισε περισσότερο απ όλους ο συριζα. Τελικά μιλήσαν και αυτοί για οργανωμένες ομάδες και το έριξαν στην ψηφοθηρία απ τις πιο δυνητικά ελεγχόμενες ομάδες απ τους ίδιους. Όχι ρε συριζα δε θέλουμε πανηγύρια και πορείες, θέλουμε απεργία και επανάσταση. Επιβεβαιώνεται λοιπόν το κλασσικό ότι μέσα απ τη βουλή μόνο αστοί ακούγονται, δε πα να βάλουν εκεί μέσα και τον λένιν.

    Για να διευκρινήσω κάτι Ομερ. Οι αναρχομπάχαλοι ήταν που έβαλαν τη φωτιά, μη το ξεχνάμε αυτό. Απ την άλλη εμείς δεν είμαστε ούτε κόμμα, ούτε σύλλογος, ούτε δομή για να εκμεταλλευτούμε την κατάσταση που λες. Τι εκμετάλλευση να της κάνουμε δηλαδή; Να τραβήξουμε πολιτική υπεραξία όπως ο συριζα; Να τραβήξουμε ψήφους και συσπείρωση όπως το πουλημένο; Έρχονται όμως και άλλοι και βοηθάνε και φυσικά δεν είμαστε μόνοι μας πια. Ούτε απ τις πρώτες μέρες δεν ήμασταν μόνοι. Αλλά όπως λέει και ο Δημήτρης, ο κόσμος κατέβηκε μόνος του με την παρέα του, αποφάσισε μόνος του, φωνάζει μόνος του και γενικά τη λύση δε τη βλέπει προς βουλή μεριά παρά προς τον ίδιο του τον εαυτό. Θέλει ο καθένας να μιλάει και να φωνάζει για τον εαυτό του και όχι μέσω της αλέκας και του αλέξη που θα λένε ότι γουστάρουν, ή μέσω κανενός γιώργου που θα λέει ότι γουστάρουν κάτι άλλοι (το ίδιο ισχύει και για τους αλέκους αλλά μη μακρηγορώ τώρα). Που σημαίνει δηλαδή ότι ο κόσμος είναι πιο κοντά σε εμάς, στο σκεπτικό μας και στις αξίες μας παρά σε οποιονδήποτε άλλο υποψήφιο καρεκλοκένταυρο ή ηγετίσκο της δεκάρας.

    Σχόλιο από λούμπεν αστυκάριος | 17/12/2008

  103. Πάνω στο τελευταίο αστυκάριε θα ήθελα να συμπληρώσω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα του μέσου Έλληνα που θέλει να πολιτικοποιηθεί είναι η μοναξιά. Η πολιτική μοναξιά υπάρχει πλέον στο υποσυνείδητο των ανθρώπων, από τη στιγμή που έχασε την οποιαδήποτε εμπιστοσύνη του προς το κράτος και τους επίσημους εκπροσώπους του.

    Σχόλιο από Δημήτρης | 17/12/2008

  104. Aρα αστυκάριε,

    απαντάς καταφατικά στο ερώτημα που βάλαμε στο προηγούμενο ποστ. Δηλαδή δε ζούμε μια απλή έντονη διαμαρτυρία, όπως αυτές που γνωρίσαμε παλιότερα, αλλά τον προάγγελο της κοινωνικής επανάστασης. Δηλαδή το δικό μας 1905.

    Εάν είναι έτσι τα πράγματα είναι πάρα πολύ σοβαρά κι έχει δίκηο ο Ματσουκάτης στα θέματα που θέτει. Δεν είναι πλέον ιστορικές περιπλανήσεις προβληματισμού, αλλά αναζητήσεις για το αύριο. Οπότε δεν μπορείς αυτά τα θέματα να ξεπετάς τόσο εύκολα. Δεν το γράφω αυτό το τελευταίο για σένα μόνο αλλά για όλους μας.

    Δηλαδή όλα τα ζητήματα που απασχόλησαν τους επαναστάτες στις αρχές του 20ου αιώνα φαίνεται ότι ξαναβγαίνουν. Οπότε είναι απλοϊκό να καλύπτεις αυτά τα ζητήματα με την ένταση της στιγμής και να τα υποβαθμίζεις.

    Αλλιώς θα βαδίσουμε τα παλιά δοκιμασμένα μονοπάτια.

    Επίσης αυτό τι τόθελες : «Για τις πράξεις του πατερούλη δεν πρόκειται να απολογηθώ εγώ. Αν και θα μπορούσαμε να κάνουμε ενδιαφέρουσες συγκρίσεις με τους θανάτους απο πείνα τότε στο κραχ του 29 στο Αμέρικα.»

    Πρώτα κανείς δε σου είπε να απολογηθείς για τον Στάλιν. Αν είναι δυνατόν; Θεωρώ ότι είναι αυτονόητο ότι τον Στάλιν και κάθε Στάλιν τον θέτεις στην απέναντι πάντα. Αλλά αυτή η συσχέτιση με το κραχ της Αμερικής; Δηλαδή να το δούμε; Από την καπιταλιστική κρίση καλύτερα τα γκουλάγκ και η τρομοκρατία της γραφειοκρατίας;

    Με τέτοια ήξεις αφίξεις διαμορφώθηκαν οι «νέοι φιλόσοφοι»!

    Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι, όπως ξεκάθαρο είναι το μοντέλο διαχείρισης και εξουσίας που προτείνεις και το αποδέχομαι πλήρως.

    Τώρα όσον αφορά την υπόθεση του νεαρού μπάτσου που τραυμάτισαν οι μπαχαλομαλάκες στην ψύχρα πριν από ένα χρόνο, διαβάζω σήμερα ότι δεν έχει πεθάνει. Ζει, βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση και έχει σοβαρά κινητικά προβλήματα. Την είδηση του θανάτου φαίνεται ότι διοχέτευσε στα μέσα ο καραγκιόζης ο Κούγιας και την αναπαρήγαγαν με χιλιάδες μειλ διάφοροι αφελείς. Αυτό δεν σημαίνει ότι το ανθρωπιστικό ζήτημα δεν υπάρχει, ούτε ότι μπορεί να καλυφθεί με τη λογική που οδηγεί σε γκουλάγκ.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 17/12/2008

  105. Αγαπητέ αστυκάριε, χάνεσαι στίς γενικότητες.
    Η θεωρία είναι αναγκαία συνθήκη για να καθορίσει κανείς μία πολιτική καί κοινωνική πρακτική, αλλά όχι καί ικανή πάντα.
    Είναι καλός δάσκαλός, αλλά όχι αυτομάτως ικανός οδηγητής.
    Η θεωρία είναι μία αφαίρεση η οποία κατα τό μαλλον ή ηττον αφίσταται τού συγκεκριμένου για να τό ερμηνεύσει, αλλά όταν ξανασκύβει κανείς στην ζωή πρεπει να γινεται συγκεκριμένος, καί εκεί ειναι τα δύσκολα..
    Επίσης άλλο η αυτόνομία καί τό αυθόρμητο τού κινήματος καί αλλο οι πολιτικες προτάσεις επαγωγής του. Η υπεράσπιση καί τό καλόπιασμα τού πρώτου είναι πολύ πιό εύκολα καί τά κάνει κι ο πιό τεμπέλης διανοούμενος. Οι δεύτερες είναι δύσκολες καί μ αυτές ασχολούνται πολύ λίγοι..

    Λοιπόν, δέν μού απάντησες: Εγώ θα εξετάσω, ως αριστερός καί ως ιατρός μόνο τόν μαθητή ή καί τόν αστυνομικό;

    Μ αυτό πού σέ ρωτώ, δεν σού κανω τόν έξυπνο ,αλλά θέλω να σου πώ πώς μία πιό δίκαιη για όλους τούς ανθρώπους κοινωνία, προυποθέτει σχέδιο για ποιό δίκαιη παραγωγή καί κατανομή τού κοινωνικόυ προϊόντος, όπου βασικό μέλημα παραμένει η ευημερία όλων καί όχι λίγων, χωρίς αυτό να σημαίνει επιστροφή στην βαρβαρότητα της φυσικής βίας. Οι άνθρωποι ζούνε μόνο μιά φορά, καί οι νύν ευνοημένοι καί μελλόντικά περιορισθησόμενοι, καί οι νύν κατατρεγμένοι καί μελλοντικά υποστηρισθησόμενοι. Καί δικαιούνται ΟΛΟΙ μά ΟΛΟΙ να ζήσουν με αξιοπρέπεια. Συγκρούσεις αναπόφευκτα θα υπάρχουν, αλλά άς μήν γίνεται η ανάγκη αρετή.
    Καί δέν είναι άσχημο οι πολιτικές καί κοινωνικές συγκρούσεις να γίνονται μέ τό ήθος καί τόν πολιτισμό τής κοινωνίας πού επιδιώκουν. Νά είναι μεγάθυμες σε προσωπικό επίπεδο καί κυρίως να δημιουργούν παρά να καταστρέφουν.Νά δίνουν ευκαιρίες καί στόν τέως κυρίαρχο στά πλαίσια μιάς νέας νομιμότητας πού δέν θα επιτρέπει σέ κανέναν νά την παραβιάζει, καί δέν θάρθει για να δημιουργήσει νεες ανισότητες. Ο σκοπός δέν αγιάζει τά μέσα .Αν σπέιρεις βία, περιφρόνηση καί ύβρι γιά ανθρώπους που τυχαίνει να επιτελούν σήμερα τόν α ή β κοινωνικό ρόλο,θά την βρείς μπροστά σου.

    Σχόλιο από vripol | 17/12/2008

  106. »Δηλαδή δε ζούμε μια απλή έντονη διαμαρτυρία, όπως αυτές που γνωρίσαμε παλιότερα, αλλά τον προάγγελο της κοινωνικής επανάστασης. Δηλαδή το δικό μας 1905.»

    Παλι η γνωστη Νομοτελειακή αντιληψη της ιστοριας που μαλλον κατηνητησε ενδημική στους Π &Α
    βρε παιδια ..Αν κατι μπορουμε να διακρινουμε απο την ιστορια ειναι οτι ΔΕΝ επαναλαμβανεται ..Ομοιοτητες μπορει να εχουμε (με το 1905, με το 1929,1933 κ.οκ ..Αλλά Δεν θαναι το ιδιο η εστω κατι αναλογο…
    ποτε δεν ηταν
    »Αν κατι μας διδασκει η ιστορια ειναι οτι ποτε δεν διδασκομαστε απο αυτήν »

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 17/12/2008

  107. Καλά βρε Νοσφεράτε,

    μη μας πιάνεις απ’ τα μούτρα! Όπως ξέρεις «μ’ όποιον δάσκαλο καθήσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις».

    Προσπαθήσαμε να σε χρήσουμε εσένα Μέγα Διδάσκαλό μας, αλλά εσύ μας την κοπάνησες και παράτησες την εκπαίδευσή στη μέση.

    Ε! και μεις μείναμε με τους πaλιούς δασκάλους, που τουλάχιστον είναι ολόγυρα.

    Ομέρ, ο πιο καλός ο μαθητής

    ———————————-

    Τώρα μεταξύ μας…..
    Δεν θά ήθελες να ζείς το «δικό μας 1905»;

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 17/12/2008

  108. Ομερ
    ΟΧΙ
    και αν θυμαμαι καλώς στα 1905 πρωτοστατησε κι κεινος ο ιερωμενος ο Παπά γκαπόν ή καπως ετσι ..δεν ενθυμουμαι καλώς ..πανε τριαντα τοσα χρονια απο τα κομμουνιστικά μου

    ——————————————–

    Παντως απο την αλλη , παρατηρεις πραγματι μια αντιδραση απο ”τα κατω ”. Βλεπεις ανθρωπους να αναρωτιουνται τι εγινε ; Πως φτασαμε ως εδώ ; Γιατί χανουμε τα παιδια μας ;

    – Κατι ομως μου λεει οτι αυτή η Ηθική κριση (συγνωμη – μεταμέλεια – να βγουμε απο τον καναπέ κλπ )
    ειναι αλλο ενα Δακρυβρεχτο μελό που ετοιμαζεται στην Ελληνική σαπουνόπερα
    αλλη μια για το Θεαθηναι Κλαψα
    Αλλο ενα Σωου για την τηλεοραση ,

    αλλο ενα ομαδικό καψουροτραγουδο Που θα τραγουδησουμε Ολοι μαζί (μαθητες , φοιτητες , γονεις ,δασκαλοι , ΜΑΤ , Κομματα και Πρωτα Πρωτα ο Καραμανλής ”
    Στο ‘Καφενειον Η Ελλάς
    το τραγουδι΄”μες την υπογεια την ταβερνα..”

    ενώ η Χερσονησος μας θα ξεκολλά σιγά σιγά και θα βουλιαζει σαν εκεινους τους Παγετώνες που Τωρα λειωνουν

    και ..Kala Xristoygenna ..Kairos gia melomakarona paidia …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 17/12/2008

  109. Δίκιο είχες για τον Παντούλα. Πάντως αδυνατώ να δω την προεπαναστατική φάση που λέτε.

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 17/12/2008

  110. να και μια εξαιρετικά ενδιαφερουσα ειδηση Απο την» Ε »

    Αναρχική αλληλεγγύη

    Αναρχικοί από Αθήνα, Κορινθία και Αχαΐα άνοιξαν λογαριασμό στη «Eurobank» (0026-0221-33-0101271081) για βοήθεια στην 70χρονη εργαζόμενη Χαρίκλεια Ανανιάδου, που από τις 2/11/2008 είναι άνεργη λόγω του εμπρησμού του περιπτέρου της κατά τη διάρκεια επεισοδίων μεταξύ νεαρών και ΜΑΤ έξω από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Οπως τονίζουν σε ανακοίνωσή τους: «Επειδή είμαστε αντίθετοι με ενέργειες αδιάκριτης τυφλής βίας ενάντια στην κρατική τρομοκρατία και καταστολή, που έχουν πολλές φορές «παράπλευρες απώλειες» ανάμεσα σε συνανθρώπους μας, που και αυτοί βιώνουν την ίδια καταπίεση και εκμετάλλευση από τις μονάδες βαρβαρότητας του άγριου καπιταλισμού, αποφασίσαμε ν’ ανοίξουμε λογαριασμό οικονομικής ενίσχυσης, ώστε, να συγκεντρωθούν 10.000 ευρώ για ν’ αγοραστεί το νέο περίπτερο και να καλυφθούν οι πρώτες ανάγκες της 70χρονης, που παραμένει στο περιθώριο με πρόβλημα υγείας και αβοήθητη, παρά τις μεγαλόσχημες υποσχέσεις του Ψωμιάδη και των παραγόντων εξουσίας στα ΜΜΕ για δήθεν και μάλιστα «γρήγορη αποκατάστασή της»». Οι αναρχικοί πάντα είχαν ως μέτρο τον άνθρωπο, την αλληλεγγύη. Και το αποδεικνύουν.

    Γ.ΣΤ.
    http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=57651124,63321396,79600308,85057588,92817844,5930612,20105204,26553716

    και την γιαγια αυτή την ηξερα ..Πραγματι καηκε το περιπτερακι της ..οπως βλεπετε Πριν απο τα επεισοδια

    και πραγματι ο Ψωμιαδης αρχισε τα Θα με τα λεφτά της Νομαρχιας αλλά μηδεν

    Προτεινω παιδια Βριπολα , Ποντιοι , Αριστεροι , Λ αστυκαριοι κλπ να βαλουμε οτι μπορει ο καθενας για να μαζευτουν οχι 10 αλλα 20.οοο ευρώ για την Χαρικελεια
    Και Μπραβο σ’αυτά τα παιδια …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 17/12/2008

  111. Αυτά που γράφουν οι «Αναρχικοί από Αθήνα, Κορινθία και Αχαΐα» που άνοιξαν «λογαριασμό στη «Eurobank» (0026-0221-33-0101271081) για βοήθεια στην 70χρονη εργαζόμενη Χαρίκλεια Ανανιάδου, που από τις 2/11/2008 είναι άνεργη λόγω του εμπρησμού του περιπτέρου της» μου θυμίζουν πολύ περισσότερο τον Ομέρ και τον Βριπολίδη και πολύ λιγότερο τον αστυκάριο.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 17/12/2008

  112. οτι και να θυμιζουν πρεπει να βοηθησουμε ..
    Ειναι ενα μηνυμα ελπίδας ..Και ειναι σημαντικό το οτι προερχεται απο ενα χωρο που δειχνει ετσι οτι Δεν ειναι οπως καποιοι το παρουσιαζουν ..

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 17/12/2008

  113. Σωστός ο Νοσφεράτος

    Και μιας περί αλληλεγγύης ο λόγος δείτε και αυτό από απέναντι :
    «.. When you injure there, our heart hurts. And when you shout slogans there, we thrill here…
    Your «fire song» is our song.
    Long live the solidarity of singers who sing the song of fire and sun..»

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 17/12/2008

  114. Καί βέβαια θα συνδράμουμε. Ενας λόγος παραπάνω πού είναι και Πόντια. 🙂 Νοσφεράτε, εγώ σκέφτομαι να τής φέρω καί πατάτες. Αν την ξέρεις, μπορούμε να τίς πάμε στην γιαγιά..

    Σχόλιο από vripol | 17/12/2008

  115. Εν τώ μεταξύ διεγείρει την επιχειρηματικότητά μου η ιδέα να γίνω μέτοχος σέ περίπτερο….

    vripoίδης υστεροβουλίδης

    Σχόλιο από vripol | 17/12/2008

  116. ———————————————————————–
    Η ανακοίνωση των καταληψιών της ΕΡΤ
    ———————————————————————–

    Η δράση μας είναι αποτέλεσμα μίας συσσωρευμένης πίεσης που λεηλατεί τις ζωές μας και όχι μόνο μία συγκινησιακή έκρηξη με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από την αστυνομία. Είμαστε μία ακόμη συλλογικότητα, κομμάτι της εξέγερσης που συμβαίνει.

    Ενάντια στην εξημέρωση από τα ΜΜΕ, προβαίνουμε σε παρέμβαση-παρεμβολή στη ροή του προγράμματος της ΕΡΤ.

    Θεωρούμε ότι τα ΜΜΕ συστηματικά καλλιεργούν το φόβο. Αντί να ενημερώνουν παραπληροφορούν. Παρουσιάζουν μια πολύμορφη εξέγερση σαν τυφλή εκτόνωση. Εξηγούν την κοινωνική έκρηξη με όρους ποινικούς και όχι πολιτικούς. Αποκρύπτουν επιλεκτικά τα πραγματικά γεγονότα. Προβάλλουν μία εξέγερση σαν ένα ακόμη θέαμα που πρέπει απλά να παρακολουθούμε μέχρι να αρχίσει το επόμενο σήριαλ. Τα ΜΜΕ μετατρέπονται καθημερινά σε μέσα καταστολής της ελεύθερης και δημιουργικής σκέψης.

    Να αυτοοργανωθούμε.

    Καμία αυθεντία δεν μπορεί να προσφέρει λύσεις στα προβλήματά μας. Χρειάζεται να συναντηθούμε με άλλους ανθρώπους. Να μετατρέψουμε τους δημόσιους χώρους – τους δρόμους, τις πλατείες, τα πάρκα, τις σχολές -σε χώρους αδιαμεσολάβητης έκφρασης. Να βρεθούμε πρόσωπο με πρόσωπο για να συνδιαμορφώσουμε τον λόγο και τις δράσεις μας.

    Να μην φοβηθούμε, να κλείσουμε τις τηλεοράσεις, να βγούμε από τα σπίτια μας, να συνεχίσουμε να διεκδικούμε, να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας.

    Καταγγέλλουμε την αστυνομική βία.
    Αμεση αποφυλάκιση των συλληφθέντων διαδηλωτών.
    Για την ανθρώπινη χειραφέτηση και την ελευθερία.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 17/12/2008

  117. Πάντως παιδιά, επειδή έχουν σημασία τα ψευδώνυμα που επιλέγουμε να χρησιμοποιήσουμε, ο όρος «λούμπεν αστυκάριος» νομίζω ότι παραπέμπει σε «γόνο αστών που νοιώθει συναισθηματικά λούμπεν» ή σε «γόνο αστών που επιλέγει ελεύθερα να είναι λούμπεν» ή σε «άνεργο επιστήμονα».

    Δηλαδή βρίσκεται απολύτως μέσα στο μοντέλο των ηγετών επαναστατών του ’17. Το πιθανότερο βέβαια ήταν, στην Κροστάνδη να ήταν μ’ εμάς, παρότι το στοιχείο της επιλογής -και όχι η αναπόδραστη φύση των επαναστατών- θα έπαιζε, μάλλον, το μεγαλύτερο βάρος. Κάτι που σημαίνει ότι μπορεί να ήταν και με τον Τρότσκι.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 18/12/2008

  118. Ματσουκατες

    Μ’αρεσει που επιμενεις σε μια Πολιτικώς ορθή Ταξική Μαρξιστική -λενινιστική αναλυση προσπαθώντας να βγαλεις ακρη στην παρούσα Μπουρδελοκατασταση με ορους…Κροστανδης .

    Ιδιως μου αρεσε εκεινη η » αναπόδραστη φύση των επαναστατών »

    οταν διαβαζω κατι τετοια αισθανομαι σαν να βρισκομαι αναμεσα σε ναυτακια του θωρηκτού Ποτεμκιν και οχι
    αναμεσεσα στον Ντονανλντ Ντακ τον Μαυρο πητ, τα τρια γουρουνακια και τον Μικυ Μαους
    οπως ειμαι σιγουρος οτι συμβαινει στην πραγματικότητα ..

    Η τελεια φαντασιωση ως σκηνοθεσια της πραγματικοτητας μας.

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 18/12/2008

  119. «…αισθανομαι σαν να βρισκομαι αναμεσα σε ναυτακια του θωρηκτού Ποτεμκιν»

    Kai meis apo thn epanastatimenh Kriti erxomaste na voh8eisoyme tous sinrofous stin Krostandi.

    Kratate kala adelfia

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 18/12/2008

  120. Τούτο δω πήγα να το ποστάρω χτες αλλά κάτι γινόταν και δεν εμφανιζόταν, και μετά μου έλεγε το wordpress ότι ήδη υπάρχει και είπα κάτσε μην τους σπαμάρω κατά λάθος. Για πάμε άλλη μια.

    Και γι αυτό τα ετερόκλητα πλήθη που μαζεύονται σε τέτοιες καταστάσεις με κοινούς σκοπούς ή για κοινούς λόγους είναι τόσο όμορφα. Επειδή είναι η απάντηση στην πολιτική μοναξιά σε μορφή υπέρβασης.

    Ομέρ δε λέω ότι βρισκόμαστε σε ένα νέο 1905 γιατί δεν είμαι προφήτης αφενός και δεν μπορώ να κάνω τέτοιο παραλληλισμό λόγω πολύ διαφορετικών καταστάσεων απ την άλλη. Αυτό που λέω όμως είναι ότι αν ο κάθε αριστερός αντιμετώπιζε τέτοιες αυθόρμητες εξεγέρσεις σαν ένα οχι 1905 αλλά σαν 1917 θα είχαμε ήδη το δικό μας 1917 τώρα. Κατά τα άλλα, η δικιά μου αντίληψη μου δείχνει ένα εξεγερτικό ρεύμα απ τον μεσαίωνα μέχρι τώρα, αρκετά αυθόρμητο αλλά όχι παντελώς ανοργάνωτο, με μικρές και μεγάλες εξεγέρσεις που αποτύγχαναν, κυρίως λόγω υπεροπλίας των καταστολέων. Εκεί βλέπω να ανήκει και αυτό, και οι ζυμώσεις που γίνονται σε κάθε τέτοια κατάσταση προσθέτουν κάτι που μένει για την επόμενη, δημιουργώντας μια ιδιαίτερη μυθολογία. Να μην το πάμε όμως εκεί. Δε με ενδιαφέρει αν θα είναι 1905, 1917 ή 1789, το θέμα είναι ότι πρέπει να είναι 1917 και θέλουμε να είναι όποτε τα άλλα περιττεύουν.

    Με παρεξήγησες με τον πατερούλη. Δεν πήγαινα να κάνω σύγκριση μεταξύ δυο κακών. Που θα μπορούσα να την κάνω γιατί δεν ήταν μόνο γκουλάγκ και καγκεμπε η σοβιετική ένωση. Αυτό που θα έλεγα αλλά δεν το έκανα τελικά είναι ότι όσα ήταν τα θύματα του στάλιν με το λιμό της ουκρανίας άλλα τόσα ήταν και τα θύματα του λιμού της αμέρικας. Και το αποτέλεσμα βγαίνει με την ίδια μεθοδολογία της διαφοράς στον αναμενόμενο πληθυσμό. Που δημιουργεί και ένα πονηρό δίλημμα, είναι η μεθοδολογία λανθασμένη και δεν έχουμε τέτοια φαινόμενα πουθενά ή και οι αμερικάνοι είναι στυγνοί σφάχτες με τις ακριβώς ίδιες μεθόδους του πατερούλη και το ξεχνάμε τεχνηέντως; (προς αποφυγή δεύτερης παρεξηγήσης, αυτό που γράφω δεν είναι μπηχτή προς κάποιον εδώ πέρα)

    Του κούγια είναι ο πληροφοριακός πόλεμος για τον μπάτσο ή της αστυνομίας και της δεξιάς; Θα μου πεις, και ο κούγιας δεν πρόσκειται σ’αυτούς; Ναι εντάξει αλλά έχει σημασία γιατί το ένα θα είναι με κρατική εντολή.

    Εγώ δε μπορώ να βρω ανθρωπιστικό πρόβλημα. Όταν προβάλουμε τον ανθρωπισμό του να μην πεθάνουν οι δυνάμεις της αντίδρασης πάνω απ τον ανθρωπισμό του να μη ζει σε άθλιες συνθήκες το πόπολο το οποίο πεθαίνει και αυτό από δολοφονικές επιθέσεις πάρα πολύ συχνότερα απ τους μπάτσους τότε έχουμε πρόβλημα λογικής.

    vripol ποιά είναι τότε η πρακτική επαναστατική ηθική που προτείνεις; Ένα γενικευμένο ανθρωπισμό προς κάθε δολοφονικό κάθαρμα; Προσεκτικό ζύγιασμα της κάθε κατάστασης; Και στο χαράκωμα τι γίνεται; Δεν είναι πρακτικό να υπάρχει συγκεκριμένη προσέγγιση σε κάθε θέμα και γι αυτό ακριβώς πάμε απ το ειδικό στο γενικό και όχι ανάποδα.

    Αν εσύ τώρα έχεις μια πρόταση που να μην είναι απλά μια επαναδιατύπωση της παραδοσιακής αριστερής τακτικής του σταυρού στο χέρι και ας μας βαράνε που οδήγησε σε βάρκιζες να την ακούσω. Κανένα πρόβλημα με τον ανθρωπισμό αλλά να μην μπαίνει στη μέση του σκοπού μας που είναι ο μέγιστος ανθρωπισμός.

    Να σου απαντήσω και στο άλλο, ξανά. Σαν αριστερός γιατρός, δηλαδή σαν αστός με αριστερές ευαισθησίες, τώρα αυτή τη χρονική στιγμή είτε εξετάζεις τον μπάτσο είτε όχι δεν αλλάζει τίποτα. Αν διακόψεις την οικονομική σχέση που έχεις όμως με τον φτωχομπινέ ασθενή και δεν τον χρεώνεις ενώ χρεώνεις αποκλειστικά τους έχοντες τότε κάτι γίνεται. Θα ήθελα να μου πεις όμως γιατί το πας στην άρνηση υπηρεσίας. Ποιό θεωρείς ότι είναι το σημαντικό, το που πουλάς ή το αν πουλάς;

    Δε διαφωνώ καθόλου με τα υπόλοιπα, άλλωστε σκοπός του αναρχισμού είναι να αγκαλιάσει και να διδάξει τον άνθρωπο. Είναι αν θες, το πιο αισιόδοξο σύστημα στην ανάλυση που κάνει στην ανθρώπινη φύση. Και μην έχεις την εντύπωση ότι οι αναρχικοί και δη οι αναρχικοί μπάχαλοι είναι τίποτα κλώνοι του πολ ποτ ή είναι όλοι νετσαγεφικοί μέχρι τα μπούνια (που έχουμε και τέτοιους αλλά δεν είναι και καμιά πλειονότητα). Έχουμε μέρος και για τον πρώην βιομήχανο απ τη στιγμή που δέχεται να ζήσει σαν άνθρωπος και όχι σαν τσιμπούρι. Αυτό δε σημαίνει ότι άπαξ και φύγουν οι στρατοί και οι μάχες πως θα δοθεί γενική αμνηστία στο κάθε βαμπίρ που κατέστρεφε ζωές μέχρι τότε. Τα χρωστούμενα θα δωθούν.

    Εκεί που διαφωνώ είναι που λες ότι πρέπει να προηγείται η μετεπαναστατική ηθική απ την επανάσταση και ότι πρέπει να προτάσσεται η δημιουργία απ την καταστροφή.

    Στο πρώτο απλά δε γίνεται. Απ τη μια γιατί αυτή η τακτική τόσα χρόνια δεν οδηγεί μόνο σε ήττες και απ την άλλη επειδή είναι αδύνατο πρακτικά. Γιατί είναι και το περιβάλλον που πρέπει να δώσει την κατάλληλη ευκαιρία στην ηθική να καλλιεργηθεί. Μπορείς να είσαι ειρηνιστής και ευγενικός και καλοκάγαθος όταν δεν σε απειλεί κανείς, και τα προβλήματα μπορούν να λύνονται με τον πιο ήπιο και πράο τρόπο. Όταν όμως σε βαράνε από παντού πρέπει να είσαι αυτοκαταστροφικός για να λειτουργήσεις έτσι ή να ακολουθείς την νοοτροπία του μάρτυρα. Τέτοια νοοτροπία ούτε έχουμε ούτε θεωρούμε σωστή.

    Το δεύτερο περί καταστροφής είναι θέμα αναγκαιότητας. Αν δεν καταστραφεί ότι τώρα είναι λάθος, πως θα φτιαχτεί κάτι σωστό μετά; Δε γίνεται να ξαναχρησιμοποιείς υπάρχουσες δομές, δε γίνεται να ενσωματώσουμε κομμάτια του τωρινού συστήματος γιατί είναι εντελώς ασύμβατα με αυτό που θέλουμε να φτιάξουμε μετά. Άρα πως θα γίνει να δημιουργήσουμε πριν καν καταστρέψουμε; Βέβαια δε μου καθορίζεις τη δημιουργία και παρόλα αυτά που είπα έχουμε και εμείς την πολιτισμική μας παραγωγή μαζί με την μη-μπαχαλική μας δράση.

    Σχόλιο από λούμπεν αστυκάριος | 18/12/2008

  121. Ρε ματσουκάτες τη μία νομίζεις ότι εχθρεύομαι γριούλες και την άλλη ότι το λούμπεν αστυκάριος είναι κυριολεκτικό, γιατί ρε παιδί μου;

    Καθόλου δε διαφωνώ με την κίνηση, εκτός βέβαια απ τη δημοσιοποιήση της. Για σκέψου ότι για να το μάθετε έπρεπε να το γράψει η ελευθεροτυπία. Φαντάσου πόσα άλλα παρόμοια γίνονται και δεν τα μαθαίνει κανείς.

    Όσο για το λούμπεν αστυκάριος, είναι ειρωνικό (και περίμενα να γίνει αντιληπτό αυτό) γιατί είδα πιο πάνω τον πατροπαράδωτο όρο λούμπεν προλετάριος να χρησιμοποιείται για να περιγράψει τους εξεγερμένους, και γενικά να του δίνεται πολύ διαφορετικό νόημα απ το αρχικό. Λούμπεν αστοί και λούμπεν προλετάριοι το ίδιο πράγμα είναι, ο όρος τσουβαλιάζει όλους τους απόβλητους απ όλες τις τάξεις. Το αστυκάριος το έβαλα για να δείξω ότι το πράγμα το βλέπετε μέσα απο ένα αστικό πρίσμα και γι αυτό δε βλέπετε να βγαίνει νόημα.

    Σχόλιο από λούμπεν αστυκάριος | 18/12/2008

  122. Και έτσι για να δείτε και τι γίνεται, άλλος ένας (μπάτσος; προβοκάτορας; παρακρατικός;) πυροβόλησε ένα μαθητή στο χέρι έξω απ το σχολείο του στο περιστέρι.

    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=949424

    Δεν είναι αυτό κλιμάκωση; Για σκευτείτε ποιά είναι τα όπλα του κράτους που παραδοσιακά προστατεύουν τους αστούς. Στρατοί και αστυνομίες βέβαια αλλά και φασίστες και παρακρατικοί, πουλημένα αστικοαριστερά κόμματα. Αυτή τη στιγμή τα έχουν κατεβάσει όλα αυτά εκτός απ τον στρατό. Και για να δείτε κάτι που βρήκα στο indy σήμερα το πρωί και θεωρώ το ζουμί όλο, ένα κειμενάκι απ τη Λούλα (που δε τη ξέρω αλλά να ναι πάντα καλά η γυναίκα).

    «Ξεσηκωθείτε όλοι νέοι και γέροι:

    Ενάντια στους καραμανλήδες, παπαντρέους, τσίπρες, αλαβάνους, παπαρηγαίους, καραντζαφεραίους.
    Ενάντια στα ξεφτυλισμένα μέσα ενημέρωσης, διεφθαρμένους δημοσιογράφους, πληρωμένους μπλόγκερς, τους μάστορες τις προπαγάνδας.
    Ενάντια στους διεφθαρμένους δημόσιους υπάλληλους.
    Ενάντια στους επίορκους αστυνομικούς, γιατρούς, δικηγόρους, δικαστικούς..
    Ενάντια στους τραπεζίτες και τις πολυεθνικές που σας πίνουν το αίμα.
    Ενάντια στους υπόδουλους στα κόμματα συνδικαλιστές.
    Ενάντια στις φαρμακευτικες εταιρείες, τους έμπορους όπλων, ναρκωτικών, σάρκας, παιδιών.
    Ενάντια στις εξαρτημένες μη κυβερνητικές οργανώσεις.
    Ενάντια στους κλικαρισμένους και υποδουλωμένους στις εταιρείες καθηγητές πανεπιστημίων.
    Ενάντια στις πάμπλουτες και χρυσοποίκιλτες εκκλησίες και στις τυφλές θρησκείες.

    Ξεσηκωθείτε χωρίς πάτρωνες και μπροστάρηδες,
    Διώξτε τα κομματόσκυλα από τις πορείες και τις διαμαρτυρίες σας, που καπηλεύονται τον ενθουσιασμό και τους αγώνες σας και σας στέλνουν να αντιμετωπίσετε τους αστυνομικούς και να πεθάνετε για να εκμεταλευτούν τον θάνατό σας.
    Μην παρασύρεστε από τις παροτρύνσεις πληρωμένων κονδυλοφόρων, δημοσιογράφων, μπλόγκερς που θέλουν να φέρουν το χάος για να επωφεληθούν τα αφεντικά τους ντόπια και ξένα.
    Μην παρασύρεστε σε στόχους που σας σπρώχνουν επιλέξτε εσείς τους στόχους σας.
    Δουλέψτε το τι θα κάνετε από το σπίτι σας. Στις διαδηλώσεις θα σας πάνε όπου αυτοί θέλουν. Έχουν την οργάνωσή τους. Είναι καλά μελετημένοι.
    Μην οργανώνεστε ή προσέχετε πολύ όταν οργανώνεστε.
    Να θυμόσαστε ότι ο μεγαλύτερος και πιο οργανωμένος εχθρός σας είναι τα κόμματα. Μακριά από τις κομματικές νεολαίες.

    Βάλτε το μυαλό σας να δουλέψει.
    Είστε πιο έξυπνοι»

    Αυτό δίνει καθαρά το στίγμα του τι γίνεται.

    Σχόλιο από λούμπεν αστυκάριος | 18/12/2008

  123. ———————————————————–

    Ιστορίαααααα, ερχόμαστε!

    ———————————————————–

    ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΕΓΙΝΕ,

    ΝΑ ΕΝΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΚΛΙΜΑΚΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!

    H συγκλονιστική νεανική λαϊκή εξέγερση ξέσπασε με θρυαλλίδα την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου μαθητή. Πυροδοτήθηκε όμως από τη συσσωρευμένη οργή για την εκμετάλλευση και καταπίεση χρόνων, για την υποθήκευση και ναρκοθέτηση του παρόντος και του μέλλοντος που επιφυλάσσει στη νέα εργατική βάρδια, η διαρκής κυβερνητική επίθεση στην εργασία, στη μόρφωση, το μισθό, στην ίδια της τη ζωή.

    Έγινε κανάλι διεξόδου του «φτυσίματος και της οργής» της εργατικής οικογένειας στην πολιτική των «επάνω» που της κλέβουν ό,τι δικαιούται, ό,τι της ανήκει!

    Συναντήθηκε με το εύφλεκτο υλικό της πολύπλευρης κρίσης του καπιταλισμού της εποχής μας, με την παρακμή και κρίση των νεοφιλελεύθερων ιδεολογικών δογμάτων του κεφαλαίου. Ο αποφασιστικός, συλλογικός, διαρκής ξεσηκωμός έχει διεθνή αντίκτυπο!

    Με τους μπλε και πράσινους ευρωπαίους κυβερνώντες και συγκυβερνώντες να εκδηλώνουν ανοιχτά τους φόβους τους μπας και το πνεύμα της εξέγερσης μεταναστεύσει. Γιατί γνωρίζουν όχι μόνο πως το ελληνικό νεανικό και λαϊκό ξέσπασμα είναι ένας κρίκος στην αλυσίδα των νεολαιίστικων και εργατικών – λαϊκών ξεσπασμάτων της δυτικής Ευρώπης, αλλά και γιατί ο ένοχος – η πολιτική της κυβέρνησης της Ν.Δ. – είναι κλώνος της δικιάς τους πολιτικής!

    Γι΄ αυτό αναγκάζονται να αναβάλλουν την εκπαιδευτική τους πολιτική στη Γαλλία και σπεύδουν ενάντια στα πρώτα αγωνιστικά βήματα αλληλεγγύης προς το ελληνικό κίνημα που εμφανίζονται στις ίδιες τους τις χώρες!

    Η αντοχή, η διάρκεια, η έκταση του κινήματος, η λαϊκή αλληλεγγύη και ανοχή προς αυτό, η παρέμβαση πλάι και πέρα από τη μαχητική πτέρυγα της σπουδάζουσας νεολαίας και ιδιαίτερα, των μαθητών, ευρύτερων τμημάτων της εργατικής νεολαίας, δείχνουν ότι διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις και οι δυνατότητες για να κλιμακωθεί ο αγώνας! Γι’ αυτό το σκοπό αξίζει να τα δώσουμε όλα.

    Αυτή η προσπάθεια είναι ο πιο αυθεντικός χαιρετισμός του ΝΑΡ στους χιλιάδες αγωνιστές και στον αγώνα που βρίσκεται σε εξέλιξη!

    Να δυναμώσουμε τον αγώνα με συντονισμό και κλιμάκωση των φοιτητικών και μαθητικών κινητοποιήσεων! Με σταθερή επιδίωξη τη συνάντηση, συμπόρευση και συντονισμό τους με τις ριζοσπαστικές, ανυπότακτες, εξεγερτικές και ανατρεπτικές τάσεις που υπάρχουν στη σύγχρονη εργατική τάξη και στα καταπιεσμένα λαϊκά στρώματα! Με μορφές οργάνωσης και πάλης του μαζικού κινήματος που να ενισχύουν την άμεση εργατική δημοκρατία! Με ανεξάρτητα όργανα εργατικής πολιτικής!

    Με συντονισμένα συλλαλητήρια, απεργίες, καταλήψεις και με όλο τον πλούτο των μορφών που η ίδια η ανεξάντλητη δράση των αγωνιστών προωθεί. Για να εμφανιστεί εδώ, στο καμίνι του αγώνα, μια εργατική λαϊκή αντιπολίτευση με ένα μέτωπο παιδείας – εργασίας – δημοκρατίας.

    – Για να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι δολοφόνοι! Να αφεθούν τώρα όλοι οι – Έλληνες και μετανάστες – συλληφθέντες διαδηλωτές ελεύθεροι!

    – Να αφοπλιστεί τώρα η αστυνομία και να διαλυθούν όλες οι ειδικές δυνάμεις καταστολής και παρακολούθησης του ελληνικού λαού.

    – Κατάργηση όλων των νόμων που θέτουν εμπόδια στο δικαίωμα στην απεργία και στη διαδήλωση!

    Κατάργηση των τρομονόμων ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΕΕ.

    Συλλογικός αποφασιστικός διαρκής αγώνας για:

    ● Κατάργηση τώρα των νόμων και σχεδίων αναγνώρισης των κολλεγίων! Ανατροπή του νόμου-πλαίσιο και όλων των αντιεκπαιδευτικών νόμων.

    ● Κάτω η Παιδεία και η Υγεία της Αγοράς! Δημόσια όλα τα κοινωνικά αγαθά!

    Την κρίση να πληρώσει το κεφάλαιο!

    ● Τα 28 δις για τους τραπεζίτες να δοθούν στους εργάτες, τους αγρότες, τη νεολαία, τους μικρομεσαίους!

    ● Κοινωνικοποίηση των κερδών – Όχι κρατικοποίηση των ζημιών!

    ● Ανατροπή της εισοδηματικής πολιτικής και της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης της ΓΣΕΕ!

    ● Να καταργηθούν άμεσα τα «μπλοκάκια» στα πλαίσια της πάλης για κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής σχέσης εργασίας.

    ● Καθολική ασφάλιση για κάθε νέο μόλις τελειώνει τις σπουδές.

    ● Πρώτος κατώτατος μισθός 1.400 ευρώ – ανατροπή της εισοδηματικής πολιτικής λιτότητας.

    ● 30 ώρες εργασίας την εβδομάδα.

    ● Απαγόρευση των απολύσεων – επίδομα ανεργίας ίσο με 1.400 ευρώ.

    Κάτω η κυβέρνηση του αίματος!

    Με νικηφόρες μάχες του κινήματος κόντρα στον πυρήνα της πολιτική της, να πέσει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας από τα κάτω και από τα αριστερά! Γιατί αν φύγει από τα πάνω και ΠΑΣΟΚικά, ή κεντροαριστερά, νέα δεινά και περιπέτειες αναμένουν τους εργαζόμενους και τη νεολαία! Καμία ανοχή στο ΠΑΣΟΚ που διαγκωνίζεται με τη Ν.Δ. για το ποιος είναι ο πλέον γνήσιος εκφραστής των νοικοκυραίων, της «ασφάλειας», του αποτελεσματικότερου κράτους τους και της «πολιτικής του πτωχοκομείου» που προωθούν από το ‘85!

    Το Νέο Αριστερό Ρεύμα απευθύνεται στους αγωνιστές και στον κόσμο της Αριστεράς με τις πολιτικές του θέσεις και με στόχο την ενότητα και κλιμάκωση του κινήματος. Την κάλυψη της απόστασης ανάμεσα στο εργατικό κίνημα και στο κίνημα της σπουδάζουσας, μαθητικής και εργαζόμενης νεολαίας. Με τη γνώση πως η επίσημη Αριστερά για άλλη μια φορά παρουσιάζεται πολιτικά ανάπηρη!

    Το ΚΚΕ δεν βάζει θέμα ανατροπής της κυβέρνησης Καραμανλή, την οποία μάλιστα διευκολύνει με τις κατάπτυστες καταγγελίες κατά του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Στέκεται μακριά και απέναντι στον ξεσηκωμό. Παίρνει εύσημα από την κυβέρνηση γιατί προσφέρει άλλοθι και στήριγμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει το κίνημα αλλά την ίδια στιγμή το οδηγεί στην εκτόνωση με το αίτημα για εκλογές! Ταυτόχρονα αναδιπλώνεται στις κρίσιμες στιγμές του αγώνα (π.χ. απεργία ΓΣΕΕ) ενώ οι προτάσεις του είναι διαχειριστικές, στα πλαίσια της Ε.Ε.

    Το ΝΑΡ προτείνει, παντού και τώρα να γίνουν βήματα για τον πόλο της άλλης, αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς! Βήματα για τη δημιουργία της Αριστεράς που θα εμπνέεται και θα εμπνέει – αντί να ποδηγετεί- το κίνημα, που θα ενώνει προωθητικά, αντί να καθηλώνει διχαστικά, την ανεξάρτητη αριστερά της ρήξης, της ανατροπής, και της επανάστασης, δηλαδή την Αριστερά – Ανάγκη της εποχής! Αυτή η προοπτική αξίζει για τον αγωνιζόμενο κόσμο και την Αριστερά!

    Αυτοί οι πολιτικοί στόχοι μπορεί να αποτελέσουν βάση για την αναγκαία ενότητα στη δράση της Αριστεράς.

    Αυτοί – η αστική τάξη και οι πολιτικοί της εκφραστές,

    οι χορτάτοι, κηρύσσουν τη λιτότητα!

    Αυτοί, που κλέβουν όλα τα δοσίματα, ζητάνε θυσίες!

    Αυτοί και η πολιτική τους είναι ο πραγματικός μας αντίπαλος!

    Αυτοί, με κυβέρνηση της Ν.Δ., καίνε τα όνειρα και τις ελπίδες της νέας γενιάς!

    Πίσω από την κυβέρνηση της ΝΔ, την συναινετική αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και όλο το αστικό πολιτικό σύστημα, βρίσκονται τα ταξικά συμφέροντα των βιομηχάνων, των εφοπλιστών και των καπιταλιστών.

    Πίσω από την «τράπεζα» βρίσκεται η τοκογλυφία των τραπεζιτών και ο κλεμμένος πλούτος.

    Πίσω από το δικαιολογημένο μίσος στο αστυνομικό τμήμα βρίσκεται το μίσος απέναντι στη λεηλασία των αναγκών μας, απέναντι στην καταστολή που κυβέρνηση και Ευρωπαϊκή Ένωση διαμορφώνουν και οργανώνουν. Για να σπρώξουν, μετατοπίσουν, και ξεπετάξουν με τη βία, τις συλλήψεις, ακόμη και τις δολοφονίες, το ένα τρίτο της κοινωνίας, στον τέταρτο κόσμο της φτώχειας και της ανέχειας!

    Πίσω από την εξέγερση δεν υπάρχει άλλος υποκινητής, εκτός από την ίδια την κοινωνία του κέρδους και της εκμετάλλευσης, της αγοράς και της ιδιοκτησίας!

    Στο φως όμως, μπροστά, είναι ο δρόμος του συλλογικού νεολαιίστικου και εργατικού αγώνα που μπορεί να νικήσει! Που μπορεί να ανοίξει το δρόμο για μια άλλη κοινωνία της διεθνιστικής κομμουνιστικής απελευθέρωσης.

    Αθήνα, Δεκέμβρης 2008

    Νέο Αριστερό Ρεύμα – ΝΑΡ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 18/12/2008

  124. Θαυμασμός ή ζήλεια από την άλλη ακτή του αιγαίου.
    Hurriyet, Opinion
    Packing up for Athens!
    «Going to Athens?!!» screamed a friend. «You must be joking!» Fortunately I was not going to cover the riots for this newspaper and the venue for the conference I would participate in was in quite a secluded area. All the same, my friend advised that I should squeeze a gas-mask and a helmet into my luggage. Another suggested I dress up like an «anarchist,» just to be on the safe side.
    ……..
    Η κριτική ότι ο ΚΚ κακοδιαχειρίστηκε τις διαδηλώσεις είναι μάλλον ακριβής….
    Θα μπορούσε να δανειστεί την τουρκική αντιτρομοκρατική αστυνομία ….
    Με την τουρκική αστυνομία οι διαδηλώσεις θα σταμάταγαν για τα επόμενα πενήντα χρόνια…..
    Διαδηλώσεις για οικονομική κακοδιαχείριση, με κατά κεφαλήν εισόδημα τριπλάσιο της Τουρκίας ………
    Σε εμάς νέοι όπως ο Egin Ceber πεθαίνουν από βασανιστήρια….
    Στη διαφθορά και νεποτισμό, η Ελλάδα παίζει στην τρίτη κατηγορία σε σύγκριση με την Τουρκία ….
    Στην Τουρκία το 80% είναι αδιάφοροι στην διαφθορά …….
    Γιατί οι Τούρκοι και οι Έλληνες, που έχουν τόσα κοινά, διαφέρουν τόσο πολύ ως προς τον σεβασμό απέναντι στην κρατική εξουσία.
    Η απάντηση πιθανόν να κρύβεται στην προσωπικότητα ενός ανθρώπου, Έλληνα ποιητή, πολιτικού και αργότερα βουλευτή. Τον Αλέξανδρο Παναγούλη.
    Κατά την διάρκεια της χούντας έγραψε τα ποιήματα του στον τοίχο του κελιού του με το αίμα του.
    Όταν ο Παναγούλης σκοτώθηκε σε τροχαίο, που πολλοί πιστεύουν ότι ήταν δολοφονία, 2 εκατομμύρια κόσμος στην κηδεία του φώναζε ΖΕΙ, ΖΕΙ, ΖΕΙ.

    http://www.hurriyet.com.tr/english/opinion/10582455.asp?yazarid=290&gid=260

    Σχόλιο από t | 18/12/2008

  125. Καλέεεεεε…τρέχτεεε…
    θα μου κάψουνε το δένδρο οι αλήητες..

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 18/12/2008

  126. Κουκουλοφόροι και..κουκουλοφόροι

    http://www.tvxs.gr/v1982

    Σχόλιο από tvxs | 18/12/2008

  127. ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ

    19/12 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

    Μέχρι στιγμής συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: ΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΙ, Κ. ΒΗΤΑ, ΦΟΙΒΟΣ ΔΕΛΗΒΟΡΙΑΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΔΙΑΦΑΝΑ ΚΡΙΝΑ, ΔΡΑΜΑΜΙΝΗ, ΣΤΑΘΗΣ ΔΡΟΓΩΣΗΣ, DEUS X MACHINA,
    THE EARTHBOUND, ΧΡΗΣΤΟΣ ΘΗΒΑΙΟΣ, ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑ, ΑΛΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ, LOCOMONDO, LOST BODIES, ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΠΕΠΛΑ, ΛΑΥΡΕΝΤΗΣ ΜΑΧΑΙΡΙΤΣΑΣ, MODREC, ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΗ ΚΟΜΠΑΝΙΑ, ΖΩΡΖ ΠΙΛΑΛΙ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΥΛΙΚΑΚΟΣ, ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ, ΖΑΚ ΣΤΕΦΑΝΟΥ, ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΤΣΑΚΝΗΣ, ΜΑΝΩΛΗΣ ΦΑΜΕΛΛΟΣ, ΧΑΪΝΗΔΕΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΡΟΥΛΗΣ.

    Δέκα μέρες συμπληρώθηκαν από την δολοφονία του 15χρονου μαθητή, Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό στο κέντρο της Αθήνας. Ο ελληνικός λαός, οι εργαζόμενοι και η νεολαία, καθημερινά βγαίνουν στον δρόμο και φωνάζουν ότι αυτό το έγκλημα δεν θα ξεχαστεί εύκολα. Αυτές τις μέρες, το δίκιο βρίσκεται στους δρόμους, στον αγώνα και την εξέγερση μιας ολόκληρης γενιάς. Οι μαθητές, οι φοιτητές, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και οι μετανάστες βγαίνουμε στον δρόμο ενάντια στην δολοφονία ενός νέου ανθρώπου, ενάντια σε τόσες άλλες που προηγήθηκαν (μετανάστης στην Πέτρου Ράλλη, γυναίκα στην Λευκίμη και άλλες) αλλά και ενάντια στην πολιτική που δολοφονεί εμάς και τα όνειρα μας καθημερινά: στα σχολεία – εξεταστικά κάτεργα, στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ της Αγοράς, στο παρόν και το μέλλον της ανεργίας ή στην καλύτερη περίπτωση των μισθών πείνας των 600 Ευρώ.
    Δεν θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε. Για τον Αλέξη, για όλους όσους «έφυγαν», αλλά και για μας που είμαστε εδώ. Σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σχολείο και σχολή σε κάθε χώρο δουλειάς. Για να τιμωρηθούν οι ένοχοι, για να ανοίξει ο δρόμος για την κατάκτηση όσων δικαιούμαστε.

    Στα πλαίσια αυτά διοργανώνουμε μεγάλη συναυλία:
    · ενάντια στην κρατική καταστολή
    · αλληλεγγύης στην εξέγερση της νεολαίας

    Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων Αθήνας, Συντονιστικά Μαθητών, Κατάληψη Νομικής – κέντρο αντιπληροφόρησης και δράσης, Ανοιχτή Συνέλευση μαθητών – φοιτητών – εργαζομένων Πολυτεχνείου

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 19/12/2008

  128. Άντε, καλό κάψιμο (μερσεντές και πάνω) και καλό…. 1917.

    Κι αυτό το κακλαμανό-δεντρο πια, μου κάθεται στο στομάχι ρε φίλε! Έχει γίνει το σύμβολο της χαζοχαρούμενης νεοδημοκράτισας. Και ο ύψιστος επαναστατικός στόχος για τους μπολσεβίκους μας 8)

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 19/12/2008

  129. Interview on the Greek riots
    12 Dec 2008

    The following text derives from an interview of the author with the Journalist Tomasz Pompowsk, Opinion Deputy Editor of «POLSKA The Times», regarding the recent riots in Greece.

    The newspaper interview in Polish

    Interview:

    Could you analyze important aspects of present street battles in Athens?

    1) The street battles are the worst Athens has ever experienced, although it is a city with rather frequent clashes with the police.

    Important characteristics include the rapid mobilization of the rioters. For example they were out in the streets destroying property in just 20-25 minutes after the death of the young person was announced. It happened in 21.03, it was first announced in a website around 21:30 and the riots were already swinging at 22:00. I have served in the Navy but I don’t think armed forces are that quick, in mobilizing their personnel!

    Over the coming days, the rioters that numbered between 1,500-2,000 people (30% of those immigrants-mostly Muslim), were able to move from one part of the city to another in a quick way using a variety of methods, such as public transportation in small groups, motorcycles or even riding taxis alone and gathering in a specific «meeting place».

    Lastly, they used extensively the internet, mobile phones and instant messaging services to alert against police and gather information of what the media were transmitting. In a few words they were trained in a fashion that distinct them from the usual «Athenian rioters». They seemed to have international experience and plenty of hideouts within the city centre.

    What is your assessment of unrest in Greece?

    2) I think it was a mixture of social disappointment, aftershocks of the global economic crisis coupled with foreign involvement and Greek tradition in extrovert activities such as taking out in the streets for a number of reasons! For the moment although it is a bit early to tell, I think that foreign involvement played a big part in making these riots last long and create big damages.

    Do you know how they started?

    3) During the first two days, the street fighting was intense, although the police had orders not to use violence in order to calm things down. The rioters had plenty of molotov bombs, heavy sticks, stones and other heavy equipment and were targeting specific items in the city: Shops and cars. Public buildings were not hurt especially due to police protection and that shows that the rioters were very much concerned of not get caught and «become heroes». They were more interested in creating damage, rather than attacking a public building to present a political message but having also the risk of being arrested. The last two days the police took more action against them and they disappeared. This is a typical urban guerrilla way of fighting; avoid confrontation and strike when least expected, always in a very fast mode. There was looting involved but it was not done by the rioters but by other elements that exploited the situation. Therefore the rioters were not seeking immediate financial gains, nor did they want to make a political pronouncement. Their aim was to inspire fear.

    How would you describe those street fighting?

    4) They started immediately after the Greek Indymedia website posted the news of the death of the young boy, with phrases such as «Revenge for the dead» «Police should pay now» «Everybody out in the streets». As I said that happened les than 30 minutes after the incident. It is interesting to note that the national TV learned of the killing only after the first rioters took out in the streets. According to unverified information, the local media were informed of the whole incident by the rioters that called them with their mobiles as soon as they were marching out in the streets.

    Do we have any reason to say about foreign involvement in sustaining those street battles?

    5) The rioters were trained, disciplined and in a fighting mood for 3 days; and another 2 days with less stamina though. This is not a typical Greek group and I would say not typical of any country if one takes into account that the rioters were not replenishing their numbers but were the same people more or less for the whole period.

    Secondly, after the riots broke out in Athens, almost simultaneously riots begun in all major Greek cities with the same style. Next day, almost 50 Greek cities were experiencing street battles and the following incident was reported were groups of people were moving from a city to city to start a riot for a few hours and then moving to the next one. Also in one city, named Kozani, groups of people that started the riots came from Athens, rented a hotel room and took the streets the next day. So we have people that are coordinated, able to control their «anger» and expose it with ferocity when needed. I would call them «urban guerrillas-mercenaries». There were reliable estimations by police circles over the past few months, that something is «happening» in the Greek radical scene and there are evidence that Greek NGO’s collaborate with foreign ones by bringing volunteers in Greece from abroad, which in reality turn out to be radicals-anarchists. So a web of relations has been developed between Greek radicals and foreign ones. In that sense a provocation or the involvement of foreign intelligence apparatus it is not improbable judging by the recent European history.

    Why Greece became a target of that attack?

    6) My point of view is that Greece is the «weakest link» of the Eurozone, and I am not talking only from an economic point of view. It is Europe’s gateway to the Middle East; its neighbour Turkey is a large country with explosive social problems and on its Northern borders it is accustomed into coexisting with the Balkan insecurity of Albania-Kosovo and so on. Therefore should Greece be destabilized it will create problem to Brussels that will loose contact with the all important East Mediterranean region and the Balkan politics will suffer a great deal of insecurity as well.

    Moreover Greece is an ideal base for anyone wishing to enter EU for ill purposes. A strong Greek security system deters the flow of drugs, illegal immigration and terrorists into Europe. A destabilized Greece along with the already dysfunctional state of affairs in the Balkans will cause a number of security issues for the whole of Europe.

    Who organized that fighting?

    7) The culprits in first sight are the leaders of the anarchist-radical networks in Europe. Greek radicals are an important part of the European networks along with their «comrades» in Italy, France and Spain the so-called Mediterranean networks. The other elements to be found are based in Germany and UK. The former provided human resources and the latter have already organized the so-called «Antifa» groups in Athens.

    So we have a Pan-European network, which is to an extent under the surveillance of the European intelligence services. So my rough estimation is that no operation and preparation could have been implemented if some international officers were not involved.

    Also if one adds the question «Cui bono?» in the long-term…the answer could perfectly be: The terrorist networks based already in the Middle East trying to find ways to establish firm roots in a Eurozone country. They have already managed to do so in Bosnia, Kosovo to an extent but Greece is a gateway to Brussels in all senses.

    I have to note that many analysts here in Greece believe that the USA Intel. Services were involved due to the recent business deals the government made with Russia, China, Germany and France. I think this is not feasible, but it cannot be excluded that private intelligence firms based in USA could have offered consultation or information. Of course this is another facet of globalization and doesn’t involve Washington with which Greece cooperates strongly in many important fields.

    How a country can defend itself against such destabilization?

    8 ) The Greek national security is symmetrical and the rioters used asymmetrical warfare. They have done it elsewhere and the issue is that Greece doesn’t have the mentality of coping with this kind of opponents. It never had urban guerrillas or experienced the existence of powerful organized crime groups-mafias. Therefore it will take time until new agencies will be created or the old ones figure out ways to understand how their opponents think and most importantly what do they want to achieve…which is basically destroy the way of life as we know it. I would call them the extreme angle of the postmodernist movement.

    What weak sides of national security, were exploited, by organizers of those attacks?

    9) The weakest side was I think the disinformation and psychological warfare one. The Greek police do not have the ability to use such techniques and deter any «Opponent». It relies only in the traditional police operation methods and it is not capable of penetrating effectively into the groups of the radicals. In a broader sense, Greece is gradually coming into terms with the changing global environment after 9/11 2001, which calls for agile and asymmetrical police forces to counteract against threats such as radical anarchism, Islamic terrorism and translational organized crime. Although a lot have been improved, the geopolitical placement of the country right beside the explosive Middle East-Turkey-North Africa and the Balkans will make the issue more and more pressing in the future.

    http://www.greekamericannewsagency.com/gana/index.php?option=com_content&task=view&id=3882&Itemid=83

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 19/12/2008

  130. ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΤΥΚΑΡΙΟ… ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ!

    ————————————————-

    ΟΙ «ΜΠΑΤΣΟΙ»
    Του Μίκη Θεοδωράκη

    Όταν πρόκειται για εθνικούς, κοινωνικούς ή ιδεολογικούς αγώνες, το μίσος είναι αναπόφευκτο, γεννιέται αυθόρμητα. Θα πρέπει όμως τουλάχιστον να κατευθύνεται προς τη σωστή κατεύθυνση.

    Σήμερα παρατηρώ ότι το μίσος των μαθητών ακολουθεί ένα μονόδρομο με στόχο τους αστυνομικούς, γεγονός που κατά τη γνώμη μου τους αποπροσανατολίζει στην αναζήτηση των αληθινών συνθηκών που τους οδήγησαν στη σημερινή θέση τους μέσα στο σχολείο και μέσα στην κοινωνία. Ενώ θα πρέπει να βρουν τα αληθινά αίτια και να αποκαλύψουν τους αληθινούς ενόχους και τους πραγματικούς λόγους για όσα γίνονται γύρω τους και γενικώτερα γύρω μας, στη χώρα μας και στην οικουμένη. Έτσι μοιάζει σαν κάποιοι να τους έβαλαν παρωπίδες, ώστε η οργή τους να διοχευτευθεί σε μια ομάδα συνανθρώπων μας, τους αστυνομικούς, που όταν δεν λειτουργούν σωστά, είναι απλά πιόνια του Συστήματος, που ΑΥΤΟ είναι υπόλογο για όλα, δηλαδή για την Παιδεία αλλά και για κάθε τι που αφορά τη λειτουργία της κοινωνίας, του κράτους και των υπηρεσιών του.

    Και αναφέρω εδώ το παράδειγμα της γενιάς του 1-1-4 που όσον αφορά την Παιδεία έθεσε ως στόχο το 15% του Κρατικού Προϋπολογισμού. Είδαν δηλαδή οι νέοι της εποχής εκείνης την βασική αιτία για τα χάλια της Παιδείας μας, δηλαδή το οικονομικό.

    Από κει και πέρα παρʼ ό,τι τότε η ελληνική αστυνομία είχε μια καθαρά φασιστική νοοτροπία και οι εκδηλώσεις βίας σε σύγκριση με το σήμερα ήταν εκατό φορές πιο πολλές και σοβαρές από πλευράς μαζικότητας και βιαιότητας (τα νοσοκομεία ήταν γεμάτα από νέους τραυματισμένους από την αστυνομική βία της εποχής), οι πρωτοπόροι νέοι εκείνης της εποχής, βασικά φοιτητές, μπορούσαν να δουν ελεύθερα, σφαιρικά και σε βάθος. Έτσι με το 1-1-4 έθεταν ως πρώτο καθήκον τους την υπεράσπιση του Συντάγματος, δηλαδή της ελευθερίας, της δημοκρατίας και των ατομικών δικαιωμάτων. Χτυπούσαν στην καρδιά της την αντιδραστική εξουσία (θρόνο, αστυνομοκρατία, Αμερικανοκρατία). Πάλευαν για την Κύπρο και αγωνίζονταν μαζικά για την Ειρήνη. Είχαν δηλαδή μπροστά τους ανοιχτούς ορίζοντες για ό,τι πραγματικά συνέβαινε στην χώρα τους αλλά και πέρα από τη χώρα τους. Ήταν άτομα ολοκληρωμένα και ελεύθερα, αν και τότε υπήρχαν όπως και σήμερα πονηρά «κέντρα» που προσπαθούσαν να περιορίσουν την οργή τους και να την διοχετεύσουν μόνο σε ένα λούκι, για τις δικές τους επιδιώξεις. Με μια λέξη να τους αποπροσανατολίσουν, όπως γίνεται τώρα.

    Και για να πάω και πιο πέρα, εμείς οι νέοι της Εθνικής Αντίστασης και του Εμφυλίου, όπου οι χωροφύλακες και η αστυνομία ήταν απέναντί μας με όπλα που ξερνούσαν ομαδικό θάνατο, είχαμε την ψυχική και πνευματική δύναμη να βλέπουμε ότι σε πολλές περιπτώσεις αυτοί που σήμερα αποκαλούνται περιφρονητικά «μπάτσοι» ήταν παιδιά σαν κι εμάς παρασυρμένα από τη θύελλα των γεγονότων να κάνουν πράξεις που δεν ήθελαν. Δεν γενικεύαμε. Αντίθετα μπορούσαμε ακόμα και μέσα στις πιο κρίσιμες για μας συνθήκες να δούμε ότι δεν είναι το ίδιο όλοι και ότι ο πραγματικός ένοχος ήταν η Εξουσία, που είχε κατορθώσει να μας τυλίξει στα δίχτυα της, που έσταζαν αίμα και μίσος αδελφού προς αδελφό. Και πολλοί είχαν τότε ακόμα τη δύναμη να φωνάζουν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα πριν σκοτωθούν «Αδέρφια, πεθαίνουμε και για τη δική σας ευτυχία».

    Αναγκάστηκα να γράψω αυτό το σημείωμα με αφορμή κάποια εκπομπή με αγόρια και κορίτσια 15-16 ετών, που μιλούσαν στο ίδιο ακριβώς μοτίβο, λες και κάποια αόρατη δύναμη να είχε κατευθύνει την οργή, το μίσος και την σκέψη τους μόνο προς ένα στόχο. Και μάλιστα σε μια εποχή πολύπλοκη, όπου ο κόσμος έχει μικρύνει και το έξω μπερδεύεται με το μέσα και γίνονται όλα ένα κουβάρι. Πώς θα φτάσουμε έτσι στην ΑΙΤΙΑ του Κακού; Και πώς, αν δεν γνωρίζουμε τις πραγματικές αιτίες της κρίσης, θα μπορέσουμε να βρούμε τις λύσεις που πρέπει;

    Και για να γυρίσω στα τελευταία γεγονότα, ο βίαιος θάνατος ενός παιδιού αποτελεί μια μεγάλη τραγωδία. Πρώτα για τη μάνα του, τον πατέρα του, τα αδέλφια του αλλά και για όλους τους νέους και τις νέες, για όλους εμάς, για όλη την κοινωνία. Ο θύτης είναι ένας αστυνομικός. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι σημερινοί αστυνομικοί είναι θύτες. Κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν είναι αληθινό αλλά είναι και άδικο. Και μιλάει κάποιος που γνωρίζει πολύ καλά τι θα πει αστυνομία.

    Γιʼ αυτό θα πρέπει να αποφεύγουμε τις γενικεύσεις, γιατί έτσι οδηγούμε τους νέους σε λάθος δρόμο. Τους κρύβουμε το δάσος της πραγματικότητας με το δέντρο μιας εικονικής πραγματικότητας.

    Θα ήθελα να μπορούσα να απευθυνθώ στους σημερινούς νέους και να τους πω: Κλείστε τα αυτιά σας στις γλοιώδεις κολακείες όσων προσπαθούν ουσιαστικά να εκτονώσουν την οργή και την ενέργειά σας σε ψεύτικους στόχους απομακρύνοντάς σας από τους πραγματικούς. «Αυτούς» εξυπηρετεί να τρώμε τις σάρκες μας στρεφόμενοι ο ένας κατά του άλλου. Ο στόχος όμως δεν είναι βέβαια αυτός που έχει το μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας και βγάζει από αυτό το ψωμί του, τα φάρμακά του, τη μόρφωση του παιδιού του, όπως οι δικοί σας γονείς. Στα Ιουλιανά, μια από τις πιο ταραγμένες εποχές της ιστορίας μας, η νεολαία κατέβαινε κατά δεκάδες χιλιάδες στους δρόμους και ποτέ δεν είχαμε την παραμικρή καταστροφή, αν και θρηνούσαμε δύο νεκρούς, τον Λαμπράκη και τον Πέτρουλα, που σκοτώθηκαν αγωνιζόμενοι για ένα καλύτερο αύριο. Περιφρουρούσαμε τον αγώνα μας και γʼ αυτό ποτέ δεν έγινε τίποτα, δεν αφήσαμε εμείς να γίνει τίποτα που να τον αμαυρώνει.

    Και συγχρόνως η γενιά αυτή δημιουργούσε. Ίσως ποτέ άλλοτε στη νεότερη ιστορία μας δεν είχαμε τόσα έργα σε όλους τους τομείς, ποίηση, λογοτεχνία, μουσική, σε όλες τις τέχνες, που έγιναν όπλο του αγώνα της νεολαίας, από ανθρώπους νέους που αγωνιζόταν και δημιουργούσαν.

    ΒΓΑΛΤΕ ΤΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΥΣ.

    Μην τους επιτρέπετε να στιγματίζουν τον αγώνα σας. Τι θα πει «κουκούλα»; Ο πραγματικός αγωνιστής και επαναστάτης ούτε ντρέπεται ούτε φοβάται να δείξει το πρόσωπό του. Μην αφήνετε να σπιλώνουν τη μνήμη του Αλέξανδρου συνδέοντας το πρόσωπό του και το όνομά του με εικόνες φρίκης. Είναι σαν να τον σκοτώνουν για άλλη μια φορά.
    ΑΝΟΙΞΤΕ ΔΡΟΜΟΥΣ.

    Αντισταθείτε στα εύκολα που τόσο ύπουλα βάζουν μπροστά σας προσπαθώντας να σας ξεγελάσουν ότι είναι δήθεν δικές σας επιλογές. Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας και προχωρήστε μπροστά.

    ΘΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ!

    Αθήνα, 17.12.2008 ΔΗΜΟΣΙΕΎΤΗΚΕ ΣΤΟ «ΡΕΣΑΛΤΟ»

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 19/12/2008

  131. Γουστάρω Θεοδωράκη να παραδίδει μαθήματα πολιτικού καθωσπρεπισμού. Ίσως στην εποχή του να μην πετούσαν ληγμένα δακρυγόνα και καρκινογόνα χημικά από το Ισραήλ με αποτέλεσμα να μην τους ήταν αναγκαίες οι κουκούλες.

    Οι νέοι κι ο γέρος

    «Γιʼ αυτό θα πρέπει να αποφεύγουμε τις γενικεύσεις, γιατί έτσι οδηγούμε τους νέους σε λάθος δρόμο. Τους κρύβουμε το δάσος της πραγματικότητας με το δέντρο μιας εικονικής πραγματικότητας»

    Αφού χρειάζονται και οι νέοι καθοδήγηση, προτείνω να μαζέψουμε καμμιά δεκάδα χιλιάδες ινστρούκτορες να τους κάνουν μαθήματα πολιτικής και ιδεολογικής διαπαιδαγώγησης. Κι επειδή μιας και εμείς «μένουμε πάντα παιδιά», ο καθένας μας χρειάζεται μάλλον κι από ένα καθοδηγητή. Που θα τους βρούμε τόσους ρε γαμώτο…Λέτε να τους εισάγουμε από το εξωτερικο;

    Δημήτρης ο μη καθοδηγούμενος (ακόμη)

    Σχόλιο από Δημήτρης | 19/12/2008

  132. Εκτός απ’ αυτά, αν δεν κάνω λάθος, ο Θεοδωράκης είχε και μια ενδιαφέρουσα πολιτική πορεία με «εξαιρετικές» συνεργασίες!

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 19/12/2008

  133. ιειετε τι λεει ενας Αλλος -περαν του Θεοδωρακεως γνωστος ..»πνευματικός ανθρωπος »
    http://www.skai.gr/master_story.php?id=104635
    επι του οποιου »πενυματικου ανθρωπου δεν εχω πλεον να είπω ΤΙΠΟΤΑ
    οτι ηταν να πώ το είπα ..Τι να πει κανεις !

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 19/12/2008

  134. Κρίμα στην αφοσίωση που έδειξε στο Γιανναρά γνωστός και δημοφιλής… Αλβανός μπλόγκερ. Εγώ βέβαια σχολίασα ότι αν πιναμε μπύρες με το Γιανναρα, κάποτε, μετά τη δεύτερη θα του έλεγα ευθέως πως έχει γράψει και ΠΟΛΛΕΣ μπούρδες.

    Γενικώς η ανάμειξη σοφίας και μπούρδας φοριέται πολύ από τους παλιούς. Π.χ. Για το Στέλιο Μόρφο, το άρθρο του στην «Καθημερινή» περιέχει τόσο αλήθειες όσο και μπούρδες.
    Το κριτικάρω εκτενώς (με πλήθος άλλων στοιχείων) εδώ:
    http://omadeon.wordpress.com/2008/12/18/stelios-ramfos-critique-2/

    Σχόλιο από omadeon | 19/12/2008

  135. Υ.Γ. ουουουπς σόρυ, εννοούσα Στέλιο ΡΑΜΦΟ.

    Ο Μόρφος είναι… άλλος, κι είναι πολύ εντάξει άνθρωπος
    (μπερδεύτηκα λόγω…. ανοιχτού παραθύρου προς τον Μόρφο). 🙂

    Σχόλιο από omadeon | 19/12/2008

  136. Ευτυχώς που δεν έγινε (ακόμη)πραγματικότητα η σκέψη να γίνει ο άνθρωπος αυτός Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Όχι ότι η πραγματικότητα αυτής της Δημοκρατίας με ενθουσιάζει, αλλά θα ήταν κατάφωρη προσβολή της αισθητικής και της σκέψης.

    Σχόλιο από planitas | 19/12/2008

  137. Απουσιασα αδικαιολογητως, δεν παρακολουθησα αλλά σας θυμιζω αυτο το θεματακι… για τους συλληφθεντες στη Λαρισα,
    απο το indymedia και οχι μονο:

    951099
    Να τον χαίρεστε τον πολιτισμό σας
    από mediaspotgr 10:30μμ, Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2008

    Είναι βρώμικος και φονικός όταν στέλνει στην φυλακή ανήλικους με τον τρομονόμο,
    αυτός ο «πολιτισμός» είναι βαμμένος στο αίμα.

    Παιδιά 14 και 15 ετών δικάζονται με τον αντιτρομοκρατικό- τρομοκρατικό νόμο, και κανένας δεν μιλάει.

    Νέοι που βγήκαν να διαδηλώσουν δυναμικά κρατούνται και θα δικαστούν χωρίς δικαίωμα έφεσης σαν τρομοκράτες, και οι τηλεοράσεις παίζουν μουσικές, οι κυρίες κάνουν τα ψώνια τους και οι μαγαζάτορες μετρούνε τις εισπράξεις τους.

    Είναι μόλις 14 χρονών , είναι το παιδί σου, είσαι εσύ ο ίδιος , όταν ήσουν παιδί, φοβισμένος, δαρμένος, φυλακισμένος.
    Κανένα έλεος, καμιά κοινωνική αλληλεγγύη, κανένας δεν υψώνει φωνή, καμιά ακαδημαϊκή κοινότητα, που τα κονομάει από τα ευρωπαϊκά προγράμματα, δεν βρέθηκε να πει μια λέξη, μια λέξη για το άδικο, για την δολοφονία των μαθητών αυτών, για τον βάρβαρο τρόπο που τους τυλίγουν σε μια κόλλα χαρτί.
    Κανένας δεν μίλησε ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΟΥΝΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΖΟΥΜΕ.

    Όλοι το βούλωσαν , όλοι σωπασαν, ποτέ δεν μιλούσαν άλλωστε , μόνο αποκοίμιζαν.

    Σχόλιο από periyiali | 19/12/2008

  138. Είναι γενικά γνωστό ότι όταν οι ΑΜίτες πέταγαν τον κόσμο απ τις πλαγιές τυλιγμένο με συρματόπλεγμα, ο Μίκυ Μαους έτρωγε ξύλο light μαζί με διάφορους άλλους υψηλούς προσκεκλημένους στη Μακρόνησο. Βέβαια δεν τα γράφουν στα βιβλία αυτά γιατί δεν θα ωφελούσε σε τίποτα αλλά να μη νομίζει ο κύριος ότι κανείς δεν τα ξέρει αυτά. Οπότε οι μη-γενικεύσεις και ο πολιτισμός (που δεν απέτρεψε την χούντα οπότε είναι μια άθελη παραδοχή ήττας αυτό που λέει για τα Ιουλιανά) είναι μια άποψη από έναν άνθρωπο που δεν την ξέρει και τόσο καλά και την αστυνομία και τις καταστολές της. Χεστήκαμε για το πόσα ποιήματα γράφτηκαν εκείνη την εποχή. Αν αρχίσουμε να κοιτάμε το δέντρο (δάσος για τον μίκυ) της «πολιτισμικής» παραγωγής μιας εποχής και όχι το δάσος της καταστολής που έπεφτε μάλλον θα είμαστε υπερβολικά αλλοτριωμένοι απ τον ρόλο που νομίζουμε ότι παίζουμε.

    Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που παλιοί αριστεροί έρχονται σε έμμεση αντίθεση με πρακτικές που στα δικά τους χρόνια δεν κριτίκαραν ποτέ. Ήταν κακιά η ΟΠΛΑ μίκυ; Δεν έπρεπε να κάνουν γενικεύσεις στους συνεργάτες των ναζί επειδή ήταν η εξουσία τους έβαζε να καταδίδουν; Πότε ακριβώς η συνεργασία με τους καταπιεστές, η εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους γίνεται καταδικαστέα; Μήπως ποτέ επειδή κυριαρχεί η αντίληψη, γενικά στους γέρους αριστερούς, πρώην υπουργούς του μητσοτάκη και μη (και μιλάει και για ιουλιανά ο άτιμος) ότι τότε τα πράγματα ήταν σωστά, ότι αυτοί είχαν ορθά πολιτικά κριτήρια ενώ εμείς σήμερα είμαστε τα ζαβά που παραδέρνουν απο δώ και απο κεί και μόνο υποκινούμενοι μπορούμε να είμαστε; Τι να του πείς τώρα.

    Αλλά δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά από καμιά άποψη. Που πήγε δηλαδή η παράδοση του nom de guerre; Πραγματικά δε μπορεί να καταλάβει την αντιστοιχία; Όταν δεν είχαν κάμερες και δακρυγόνα δεν είχαν μάσκες και κουκούλες αλλά την ταυτότητα τους και την ταυτότητα των συγγενών τους πάλι την προστάτευαν. Έτσι έγινε ο κλάρας Βελουχιώτης και δεν γνωριζόταν με τίποτα ότι αυτός ήταν κάποιος άλλος λόγω της αλλαγμένης εμφάνισης. Ένα πολιτικό κείμενο θέλει πολύ σκέψη όσο χρονών και να είσαι και ότι θέση και να κατέχεις αν δε θες απλά να εκφράσεις την πολιτική σου απολίθωση.

    Ο άλλος ο πολωνός μέσα στη θεωρία συνομωσίας είναι. Τόσο αλλωμένος απο αμερικανοτσολιάδες είναι ο πολωνικός τύπος; Άκου κει αλ κάιντα επειδή μερικοί πακιστανοί, που νιώθουν καθαρά στο πετσί τους την αστυνομική καταστολή, πέταξαν μερικές πέτρες στους μπάτσους. Καλά τι νομίζουν αυτοί οι κερατάδες δηλαδή, ότι μια θρησκεία κουβαλάει ανεξαιρέτως ιδεολογικές προεκτάσεις; Που εδώ εντελώς μεταμοντέρνα δεν αρκεί να είσαι πιστός της θρησκείας, αρκεί να είσαι από μουσουλμανική χώρα για να είσαι μουσουλμάνος. Αυτό είναι, βρήκαμε τον καινούργιο υπερεθνικό και υπερφυλετικό ρατσισμό. Δεν του είπε κανείς όμως ότι είναι μακρινό εγγόνι κάποιων «θεωρητικών» του μεσαίωνα, εκεί πριν την reconquista της ισπανίας απ το χαλιφάτο που έλεγαν τις αηδίες τους περί παραλογισμού όποιου δεν αποδεχόταν το χριστό ως σωτήρα. Να γυρίσει να του πει και αυτουνού κανείς για έμφυτους αντισημιτισμούς και μισαλλοδοξίες του χριστιανισμού που θα ισχύουν όμως σ’αυτή τη περίπτωση; Ευτυχώς που το γενικότερο νέφος ρύπων μιας θρησκείας με τις προεκτάσεις της και τα διάφορα τσιμπούρια που κολλάνε πάνω της ανά τους αιώνες (όχι πως ξεκινάνε και πολύ αθώα αυτές οι μονοθειστικές) δεν ακουμπάνε τους κοινούς θνητούς – πιστούς πέρα απ τα βασικά, δηλαδή το κομμάτι – όπιο, να σαι καλός, να σαι στωικός και θα πας στον παράδεισο.

    Και το άλλο ανέκδοτο ο Γιανναράς που από θεολόγος τον έκανε το πασοκ καθηγητή φιλοσοφίας να χει να τρώει λίγο ψωμάκι ο άνθρωπος. Που φυσικά βρίσκει πρότυπα προς το φασιστικό συνορθόδοξο έθνος της ρωσσίας. Αυτό το ξανθό γένος πολύ πουλάει ρε παιδί μου, απο λιακοπουλέους μέχρι «φιλοσόφους». Το προηγούμενο ξανθό γένος που μας επισκέφτηκε (εκπροσωπούμενο εδώ απ τον αυνάνα το μαυροτσούκαλο) δεν τα πήγε και πολύ καλά. Να δούμε το επόμενο που όλοι θέλουν να φέρουν. Δε δοκιμάζουν και κανένα μαύρο γένος, που θα ναι πιο κοντά στο δικό μας στην τελική μήπως δουν καμιά άσπρη μέρα;

    Σχόλιο από λούμπεν αστυκάριος | 20/12/2008

  139. Μα ποιοι είναι, επιτέλους, οι κουκουλοφόροι;

    Του Σάββα Μετοικίδη
    από το περιοδικό «ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ» της Εκπαιδευτικής Παρέμβασης
    του Α’ Συλλόγου Αθηνών Εκπαιδευτικών Π.Ε.

    Ενώ ακόμη το σώμα του νεκρού Αλέξη είναι ζεστό, ενώ ακόμη καπνίζουν τα αποκαΐδια από τις φλόγες της εξέγερσης, ενώ οι βιτρίνες του καταναλωτισμού χάσκουν μισοσπασμένες, οι ρήτορες κι οι λωποδύτες ωρύονται αναζητώντας ένα πρόσωπο για τους κουκουλοφόρους. Αναζητούν μιαν εξήγηση που να χωράει στις βολεμένες ζωές τους στις βίλες της Εκάλης και τα καφέ του Κολωνακίου. Κατασκευάζουν μια ερμηνεία βολική γι’ αυτούς που να χαϊδεύει αυτιά, να ενσωματώνει την οργή των πιτσιρικάδων και να απονομιμοποιεί την οργή των απόκληρων. Για ν’ ανοίξει ο δρόμος της καταστολής. Για να επανέλθει η κανονικότητα της εκμετάλλευσης, της μίζας, των σκανδάλων, του πετάγματος μεγάλων κομματιών της κοινωνίας στο περιθώριο. Χωρίς ζωή, χωρίς ελπίδα… μέχρι το επόμενο ξέσπασμα.
    Η σιωπηλή πλειοψηφία παρακολουθούσε τα γεγονότα από τον καναπέ της. Με θλίψη για τη δολοφονία του παιδιού, ίσως και με μια κρυφή χαρά για το πανηγύρι της φωτιάς στους δρόμους. Κάποιοι έμειναν στις σπασμένες βιτρίνες, υιοθέτησαν τις κραυγές των «νοικοκυραίων» και του ΛΑΟΣ, αναρωτιόντουσαν πού είναι το κράτος. Λες και δεν το ζουν τόσα χρόνια που τους απομυζά, τους παρακολουθεί με κάμερες, τους αποχαυνώνει με τηλεόραση και δάνεια. Μερικοί, πολύ λίγοι ευτυχώς, βγήκαν και στους δρόμους, απέναντι στα παιδιά τους, αγκαλιά με τους μπάτσους και τους χρυσαυγίτες.
    Και αυτοί που θέλουν να λέγονται εκπρόσωποι των λαϊκών συμφερόντων, αυτοί που κάποτε δοκίμαζαν στο πετσί τους την καταστολή και τη βία του κράτους, αυτοί που μάτωσαν κάποιον άλλο Δεκέμβρη στην Αθήνα πολεμώντας τους Άγγλους, τους Χίτες και τους Ταγματασφαλίτες, βγήκαν βασιλικότεροι του βασιλέως. Μίλησαν για τάξη, για αστυνομία που δε θυμίζει την αστυνομία άλλων εποχών, για πράκτορες ξένων δυνάμεων και μυστικών υπηρεσιών… και μοίραζαν γαρύφαλλα στα ΜΑΤ.
    Ποιοι ήταν, λοιπόν, οι περίφημοι κουκουλοφόροι; Ήταν πολλοί, πάρα πολλοί. Τόσοι ώστε να τρομάξουν, για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια, οι «από πάνω». Ήταν απόκληροι, αλλά και νέοι με πτυχία που δουλεύουν για 300 ή 400 € το μήνα. Ήταν «μπαχαλάκηδες», αλλά και ιδεολόγοι. Ήταν μετανάστες, αλλά και έφηβοι των καλών συνοικιών. Ήταν παλιοί μαθητές μας, αλλά και πολλά από τα παιδιά μας που μας είπαν ότι πάνε για καφέ τάχα. Ήταν 16ρηδες και 18ρηδες, κυρίως, αλλά και 30ρηδες και 40ρηδες και 50ρηδες.
    Υπήρχαν προβοκάτορες και ασφαλίτες; Προφανώς και υπήρχαν κι αυτοί, αλλά δεν έδιναν τον τόνο. Τον τόνο τον έδινε η οργή. Όχι μόνο για το φονικό, αλλά για όλη τη βία που δεχόμαστε καθημερινά. Γιατί, όπως αναφέρει η κατάληψη του δημαρχείου Αγίου Δημητρίου:
    «ΒΙΑ είναι να δουλεύεις 40 χρόνια για ψίχουλα και να αναρωτιέσαι αν ποτέ θα βγεις στη σύνταξη.
    ΒΙΑ είναι τα ομόλογα, τα κλεμμένα ασφαλιστικά ταμεία, η χρηματιστηριακή απάτη.
    ΒΙΑ είναι να αναγκάζεσαι να παίρνεις ένα στεγαστικό δάνειο που τελικά το πληρώνεις χρυσό.
    ΒΙΑ είναι το διευθυντικό δικαίωμα του εργοδότη να σε απολύει όποια στιγμή θέλει.
    ΒΙΑ είναι η ανεργία, η προσωρινότητα, τα 700 ευρώ με ή χωρίς ένσημα.
    ΒΙΑ είναι τα εργατικά «ατυχήματα», επειδή τα αφεντικά περιορίζουν τα εξόδά τους εις βάρος της ασφάλειας των εργαζομένων.
    ΒΙΑ είναι να παίρνεις ψυχοφάρμακα και βιταμίνες για να ανταπεξέλθεις στα εξαντλητικά ωράρια.
    ΒΙΑ είναι να είσαι μετανάστρια, να ζεις με το φόβο ότι θα σε πετάξουν ανά πάσα στιγμή έξω από τη χώρα και να βιώνεις μια διαρκή ανασφάλεια.
    ΒΙΑ είναι να είσαι ταυτόχρονα μισθωτή, νοικοκυρά και μάνα.
    ΒΙΑ είναι να σου πιάνουν το κώλο στη δουλειά και να σου λένε «Χαμογέλα ρε τι σου ζητάμε;»
    Αυτό που ζήσαμε εγώ το ονομάζω εξέγερση. Κι όπως κάθε εξέγερση μοιάζει με πρόβα εμφυλίου, μυρίζει καπνιά, δακρυγόνα και αίμα. Δεν τιθασεύεται εύκολα και δεν καπελώνεται. Πυρπολεί συνειδήσεις, αναδεικνύει και πολώνει αντιθέσεις, υπόσχεται στιγμές, έστω, συντροφικότητας και αλληλεγγύης. Ιχνηλατεί ατραπούς για την κοινωνική απελευθέρωση.
    Κυρίες και κύριοι, καλώς ήρθατε στις μητροπόλεις του χάους! Βάλτε πόρτες ασφαλείας και συστήματα συναγερμού στα σπίτια σας, ανοίξτε την tv και απολαύστε το θέαμα. Η επόμενη εξέγερση θα είναι σίγουρα σφοδρότερη, όσο θα προχωράει η σαπίλα αυτής της κοινωνίας… Ή βγείτε στους δρόμους δίπλα στα παιδιά σας, απεργήστε, τολμήστε να διεκδικήσετε τη ζωή που σας κλέβουν, να θυμηθείτε ότι κάποτε υπήρξατε νέοι που θελήσατε ν’ αλλάξετε τον κόσμο.
    ————-

    για την αντιγραφή
    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 20/12/2008

  140. Φαντάζομαι το είδατε αυτο:

    http://www.avriani.gr/

    Σχόλιο από Δημήτρης | 20/12/2008

  141. Ωραίο εξώφυλλο!

    Εννοεί και την Παρτιζάνα σας άραγε;

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 20/12/2008

  142. Γιατί «Παρτιζάνα σας«, καί όχι «Παρτιζάνα μας» βρέ Ματσουκάτε;

    Tsetsenidis (αφ ότου κάλεσε ο Γιανναρας τόν Πούτιν)

    Σχόλιο από vripol | 20/12/2008

  143. ΕΕιιι, καπταν nesto, γιάβρουμ. Ιλαρώθες; Ημπορείς να ελέπς καί γράφτς; Τά οματόπα ‘ς π’ εκάμπνιξεν, να ρούζ απές σό τρυπίν μέ τα σίλεα δακρυγόνα ‘τ, ο τρισκατάρατον..Γιάμ έχς γραμματέαν καί λέεις ατεν καί γράφτ;

    Ο Μουτζενέτς vripolίδης, σόν Νταροβέτ nesto metοικίδη

    Σχόλιο από vripol | 20/12/2008

  144. vripol, κοίτα, εμείς φωνάζαμε «κνίτες-χίτες-ταγματασφαλήτες» και παίζαμε ξύλο πρώτα με το ΚΝΑΤ κα μετά με τα ΜΑΤ. Οπότε τι θες να πω; Η παρτιζάνα μας; Φαντάζομαι ότι ούτε και κείνη θάθελε τέτοιους καθωσπρεπισμούς και ευγένειες.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 20/12/2008

  145. Ματσουκατες για εμας σημασια εχει το Προσωπο (που λεει και ο ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ ΣΑΣ) και ουχι τα κομματα ,,
    Για αυτό η Παρτιζανα μας παραμένει ΠΑΡΤΙΖΑΝΑ ΜΑΣ χωρις σουπα μουπες …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 20/12/2008

  146. Κάηκε κι ο Τειρεσίας..

    Χαρές και πανηγύρια τώρα οι έμποροι…

    Σχόλιο από teiresias | 21/12/2008

  147. Πατέρα, Νοσφεράτε, μέ εξέφρασες πλήρως. Είναι η ΠΑΡΤΙΖΑΝΑ ΜΑΣ, καί δέν την αλλάζουμε μέ τίποτα !!

    vripolίδης

    Σχόλιο από vripol | 21/12/2008

  148. και ειναι ο ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ ΤΟΥΣ

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 21/12/2008

  149. Καλά Νοσφεράτε, παραφρόνησες ή διαβάζεις επιλεκτικά, όπως όλος ο κόσμος;

    Αν αυτός είναι ο «Γιανναράς μας» -για την πάρτι μου μιλάω- όπως αποφαίνεσαι μετά την νεκροψία που μας εκανες, τότε με τον ίδιο τρόπο θα μπορώ πανεύκολα να λέω ο «καγκεμπίστα σας«.

    Έτσι θα επικοινωνούμε; Με ούγκ

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 21/12/2008

  150. Νοσφεράτε, Ματσουκάτη δε χαλαρώνετε καλύτερα αμφότεροι. Μάλλον κακοξυπνήσατε και σας φταίνε όλοι οι άλλοι γι αυτό!

    Αμάν βρε Παρτιζάνα. Για τα μάτια σου σφάζονται παλληκάρια (πολλών τάσεων βεβαίως, βεβαίως)

    Ομέρ νυσταγμένος

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/12/2008

  151. «Οι νέοι είχαν για ηγέτη τους τον θυμό»

    Ο Τούρκος διανοούμενος Χακάν Γκιουρέλ, που έζησε από κοντά τα γεγονότα της Αθήνας, αναλύει τα βαθύτερα αίτια της εξέγερσης

    Της Μαργαριτας Πουρναρα

    Μπορεί να είναι οι διαβολικές συμπτώσεις της ζωής. Ο Χακάν Γκιουρέλ από την Τουρκία, ακτιβιστής και αναλυτής της διεθνούς γεωπολιτικής με ειδίκευση σε θέματα πολιτισμού, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συμμετοχής των πολιτών στα κοινά, ήταν προσκεκλημένος από το Γ΄ Εργαστήριο Ζωγραφικής της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών για να μιλήσει για την αισθητική του συστήματος και τον ρόλο της στην αναπαραγωγή ή την ανατροπή του. Εφτασε στην Αθήνα μία ημέρα πριν αρχίσουν τα επεισόδια. Την ώρα που ανέβηκε στο βήμα τής υπό κατάληψη σχολής, οι διαδηλωτές βρίσκονταν αντιμέτωποι με τους αστυνομικούς στους δρόμους της πόλης. Η ομιλία του έμοιαζε με ζωντανή μετάδοση και ψύχραιμη ανάλυση των γεγονότων που βλέπαμε στα δελτία ειδήσεων.

    Αν και ξένος, αποφάσισε να μην μείνει αμέτοχος. Πήγε σε πορείες, μίλησε με τον κόσμο, εισέπνευσε δακρυγόνα, είδε πώς κάλυψε τα γεγονότα η τηλεόραση. Στη συνέντευξή του στην «Κ» ο ανεξάρτητος αναλυτής δίνει τη δική του ερμηνεία για την εξέγερση –καθώς όχι μόνο γνωρίζει τα ελληνικά πράγματα αρκετά καλά αλλά την έζησε και από κοντά– ενώ εξηγεί πώς η οργή μπορεί να γίνει ελπίδα.

    Ποιο ήταν το θέμα της διάλεξής σας;

    — Διερευνώ την σχέση ανάμεσα στην αισθητική με το κατεστημένο σύστημα που οργανώνει και διέπει τη ζωή μας, πώς η αισθητική και οι φόρμες της συμβάλλουν στην αναπαραγωγή ή την ανατροπή της εξουσίας. Αρχισα να ασχολούμαι με τη μελέτη του συστήματος παίρνοντας ερεθίσματα από την αισθητική του πρωτοποριακού θεάτρου, τις θεωρίες που αφορούν την ιδεολογία, την ψυχανάλυση, την σημειολογία της εικόνας.

    Αυθορμητισμός

    Ποια ήταν η πρώτη σας σκέψη όταν είδατε τα επεισόδια;

    — Ο θυμός της νεολαίας ξέσπασε σαν θύελλα. Καταλάβαινα ότι η συνοχή της ελληνικής κοινωνίας έχει διαρραγεί. Αυτό συνέβη προφανώς εδώ και πολύ καιρό. Η εξέγερση στην Ελλάδα στηρίχθηκε στον αυθορμητισμό. Αυτό εξηγεί και το γεγονός ότι δεν υπάρχει συντονισμός και ότι μια ομάδα όπως οι νέοι στρέφεται εναντίον των εμπόρων, για να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους προς την αστυνομία.

    Τι συμπεράσματα βγάλατε πηγαίνοντας στις διαδηλώσεις;

    — Οι πορείες ήταν σαν παιχνίδι φαντασμάτων. Οπως τα πνεύματα που δεν έχουν σώμα μπορούν να περνάνε το ένα μέσα από το άλλο, έτσι και οι διάφορες ομάδες που συναπάρτιζαν μια πορεία δεν είχαν μεταξύ τους επαφή και επικοινωνία. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία διαδηλωτές έδειχναν την υποστήριξή τους στους νεότερους. Φαινόταν όμως ότι η οργή της νεολαίας πήγαζε από τις ευθύνες που επιρρίπτουν στις άλλες γενιές για το αδιέξοδο. Παρατηρώντας προσεκτικά τα πρόσωπα των μεσήλικων διαδηλωτών, έβλεπα ζωγραφισμένη την απογοήτευση. Στην ουσία δεν είχαν τίποτα να πουν για όλα αυτά που συνέβαιναν και για τα οποία δεν είναι άμοιροι. Αλλωστε τι σημασία θα είχε μια προτροπή του τύπου: Μην καίτε ή μην κάνετε πλιάτσικο. Οι νέοι είχαν ηγέτη τον θυμό.

    Τι οδήγησε την Ελλάδα σε κρίση;

    — Η στάση της αστυνομίας ήταν η αφορμή. Ποτέ μια τέτοια εξέγερση δεν έχει ένα μόνο αίτιο. Σε άλλες χώρες, το ίδιο το κατεστημένο έχει τη σοφία να δίνει κάποια ψίχουλα, λίγο χώρο σε αυτούς που μπορεί να ξεσηκωθούν ώστε να υπάρχει κοινωνική ειρήνη. Στην Ελλάδα, ο κόσμος δεν παίρνει πια ούτε αυτά τα λίγα. Ετσι ο θάνατος ενός παιδιού έγινε αφορμή για να βγουν όλοι στους δρόμους. Οι νέοι καταλαβαίνουν ότι παρότι δουλεύουν περισσότερο, θα ζήσουν χειρότερα από τους γονείς τους. Μέρα με τη μέρα η μεσαία τάξη εξαφανίζεται και η ψαλίδα μεγαλώνει. Οι νέοι αντιλαμβάνονται ότι είναι μια μειονότητα στον γενικό πληθυσμό που θα πρέπει να συντηρήσει την αυξανόμενη ομάδα των απόμαχων. Εκτός αυτού, η νεολαία είναι έξω από τα κέντρα αποφάσεων.

    Το σύστημα

    Οι ξένοι δημοσιογράφοι απέδωσαν τη βαθύτερη κρίση στη διαφθορά. Συμφωνείτε;

    — Οχι. Στην Ιταλία και την Τουρκία η κατάσταση είναι ίδια και δεν γίνονται εξεγέρσεις. Το σύστημα εκεί όμως ξέρει πώς να καλύπτει αριστοτεχνικά τα σκάνδαλα και να βγάζει προς τα έξω την εικόνα μιας σχετικά εύρυθμης λειτουργίας. Στις εξεγέρσεις του Παρισιού λ.χ. έγιναν και επεισόδια στο κέντρο. Τα ΜΜΕ δεν έδωσαν μεγάλη δημοσιότητα και η κρίση περιορίστηκε στα προάστια. Το τουριστικό Παρίσι δεν επλήγη. Το σύστημα στη Γαλλία είναι πιο ώριμο από την Ελλάδα. Δίπλα στον Πύργο του Αϊφελ συναντάς ανθρώπους που σου λένε ευγενικά «Μπονζούρ» και λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά ελλοχεύει ο ρατσισμός.

    Η στάση της αστυνομίας πώς σας φάνηκε;

    — Στην Τουρκία φέτος σκοτώθηκαν 26 άτομα σε διαδηλώσεις. Εκεί βέβαια υπάρχουν ένοπλες συγκρούσεις και η δύναμη καταστολής είναι πολύ πιο έντονη. Μου κάνει μεγάλη εντύπωση πώς η ελληνική αστυνομία άφησε να συμβούν τέτοιας μεγάλης έκτασης και χρονικής διάρκειας επεισόδια. Στην Τουρκία, μόλις ξεκινήσουν οι ταραχές η αστυνομία με κλούβες και μπλόκα δεν αφήνει τους διαδηλωτές να σχηματίσουν ένα ενιαίο σώμα. Η ελληνική αστυνομία φέρθηκε με μαλθακότητα και σκληρότητα χωρίς να προσαρμοστεί στα πραγματικά δεδομένα της κατάστασης. Ηταν σαν ένα ζώο με τέσσερα μπροστινά πόδια που δεν μπορεί να πάει πουθενά. Η αποτυχία της με κάνει να φοβάμαι ότι στο μέλλον οι μηχανισμοί καταστολής ακόμα και στην Ελλάδα θα γίνουν πολύ πιο σκληροί.

    Πού αποδίδετε το χάος που επικράτησε στην Αθήνα;

    — Σε ανικανότητα. Δεν πιστεύω σε σκοτεινές συνωμοσίες και ύποπτες δυνάμεις. Θεωρώ όμως ότι το σύστημα μεταλλάσσεται και επιβιώνει ακριβώς μέσα από τέτοιες ακραίες καταστάσεις, όπου ο κόσμος φοβάται και γίνεται πιο ανεκτικός στον έλεγχο ώστε να διατηρηθεί η κοινωνική τάξη και η ειρήνη. Οι εκτεταμένες καταστροφές αποπροσανατόλισαν την κοινή γνώμη. Αντί να συζητήσουν οι πολίτες για τις αιτίες που προκάλεσαν την εξέγερση, το βάρος μετατέθηκε στην αντιμετώπιση της κρίσης, τις υλικές ζημίες, την αναρχία. Η άλλη χαμένη ευκαιρία είναι ότι οι γενιές δεν μπορούν να πλησιάσουν η μία την άλλη. Οι νέοι αντιμετωπίζονται ως ταραξίες και καταστροφείς και οι μεγαλύτεροι φοβούνται για τις περιουσίες τους.

    Υπάρχει κουλτούρα αντίστασης στο σύστημα στην ελληνική κοινωνία;

    — Πάντοτε υπήρχε, από τον Εμφύλιο μέχρι τη Χούντα και εκφραζόταν μέσα από τους πολιτικούς αγώνες. Καταλαβαίνουμε και από τα έντονα αισθήματα του αντιαμερικανισμού, ότι οι Ελληνες αντιπαθούν την ιδέα της παγκόσμιας ηγεμονίας. Την ώρα όμως που αντιδρούν εναντίον της, φτιάχνουν μηχανισμούς και για να τη συντηρούν. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Σύσσωμος ο ελληνικός λαός ήταν εναντίον της εισβολής στο Ιράκ. Η ελληνική πολιτική ηγεσία όμως έδωσε τη βάση της Σούδας στους επιτιθέμενους του ΝΑΤΟ, κάτι που ήταν γνωστό σε όλους. Η στάση αυτή είναι άκρως αντιφατική.

    Δεν μιλάτε ελληνικά αλλά είδατε πολλά δελτία ειδήσεων. Πώς σας φάνηκαν τα πρόσωπα των νέων;

    — Εβλεπα εξεγερμένους νέους από επαρχιακές πόλεις. Δεν καταλάβαινα τι έλεγαν αλλά τα πρόσωπά τους είχαν μια έξαψη σαν να μιλούσαν για το πρόσωπο με το οποίο ήταν ερωτευμένοι ενώ –όπως μου εξηγούσαν φίλοι μου Ελληνες– περιέγραφαν πώς έσπαγαν βιτρίνες και έκαιγαν αυτοκίνητα. Είχαν μια αθωότητα.

    Παντογνώστες

    Οι δημοσιογράφοι;

    — Πάλι δεν καταλάβαινα τι έλεγαν αλλά ήταν σαφές ότι έσπερναν την αγωνία και την καταστροφή. Οι εκπρόσωποι του Τύπου έβγαιναν ξαναμμένοι στο γυαλί με το ύφος του παντογνώστη και με κραυγές προσπαθούσαν να πείσουν τους πάντες ότι μόνο αυτοί ξέρουν. Πουλούσαν εξουσία και ύφος. Η εκτενής δημοσιότητα και τα συνεχή ρεπορτάζ με τις καταστροφές και τις φωτιές απλώς τάιζαν συνέχεια την όρεξη για βανδαλισμούς και πλιάτσικα.

    Ο πρωθυπουργός; Οι υπόλοιποι πολιτικοί πώς σας φάνηκαν;

    — Μου φάνηκε υποκριτής. Δεν καταλάβαινα τις δηλώσεις του αλλά δεν με έπειθε. Το ίδιο και ο αρχηγός της αντιπολίτευσης. Ολοι οι πολιτικοί που έβλεπα σε συζητήσεις είχαν το ύφος του ανθρώπου που δεν έχει καταλάβει τι πραγματικά έχει συμβεί. Οι μόνοι που έδειχναν ειλικρινείς –και λυπάμαι που το λέω– ήταν οι ακροδεξιοί. Είχαν μια καθαρότητα στα μάτια και αντιλαμβανόμουν αν και δεν μιλάω την γλώσσα ότι εννοούσαν αυτά που έλεγαν, ό,τι και αν έλεγαν.

    «Πρέπει η νεολαία να μπει στο παιχνίδι»

    Τι χρειάζεται για να γίνει η οργή ελπίδα;

    — Η ελληνική κοινωνία νοσεί. Η αστυνομία ή ο στρατός είναι μονάχα η κορυφή του παγόβουνου. Από κάτω κρύβονται άλλοι μηχανισμοί που έχουν να κάνουν με την οικογένεια, την εκπαίδευση, την εργασία, τον αθλητισμό. Το σύστημα δεν είναι απρόσωπο. Εχει εκπροσώπους: τους πολιτικούς, τα κόμματα, την αστυνομία. Ολοι παίζουν τον ρόλο τους στην επιβίωσή του, ακόμα και οι πολίτες. Πρέπει να βρείτε τρόπο να αποκαταστήσετε την κοινωνική συνοχή, να σταθείτε στο πλευρό των νέων με ουσιαστικές λύσεις. Πρέπει οι νέοι να μπουν στο παιχνίδι, να νιώσουν μέρος της κοινωνίας και όχι απόκληροί της. Αλλιώς, στο μέλλον η αστυνομία θα γίνει πιο βάναυση. Θα υπάρχει μεγαλύτερη ανεργία, ξενοφοβία, μια γενιά που μπορεί να πάει χαμένη. Τώρα βλέπουμε τους Ελληνες νέους να φωνάζουν συνθήματα υπέρ των μεταναστών. Αν όμως στα χρόνια που έρχονται οι δουλειές λιγοστέψουν και η ανεργία μεγαλώσει, τότε μπορεί να τους δούμε να στρέφονται εναντίον τους.

    Καθημερινή, Hμερομηνία δημοσίευσης: 21-12-08

    Σχόλιο από Χακάν Γκιουρέλ | 21/12/2008

  152. Δείτε στου Έφηβου κάποια αποκαλυπτικά βίντεο για τους άλλους κουκουλοφόρους:

    http://efhbos.wordpress.com/2008/12/21/koykoyloforoi/

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/12/2008

  153. Ματσουκατες σ’αρεσει να πειραζεις τους αλλους οταν ομως παει κανεις να σε πειραξει…
    🙂

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 21/12/2008

  154. Αυτά που δειχνει ο Εφηβος ειναι Τρομαχτικά…
    και δεν ταδειχνει μονο ο Εφηβος αλλά και πολλοί αλλοι . Και καταλαβαμε .Ολοι . Καταλαβαμε και πολύ καλά μαλιστα .

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 21/12/2008

  155. […] Δείτε μια συζήτηση στον Πόντο & Αριστερά για το θέμα : https://pontosandaristera.wordpress.com/2008/12/13/3544/ […]

    Πίνγκμπακ από Υπάρχει αρμόδιος σε αυτή τη χώρα για να μας πει ποιοί είναι αυτοί; « Έφηβος | 21/12/2008

  156. Πηγή: http://www.ethnos.gr

    Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

    Τύχη-βουνό είχε μέσα στην ατυχία του ο μαθητής από το Περιστέρι προχθές τη νύχτα, καθώς η σφαίρα του επίδοξου δολοφόνου που πυροβόλησε με περίστροφο εναντίον ομάδας παιδιών τον βρήκε στο χέρι και όχι στην καρδιά ή κάποιο άλλο ζωτικό όργανο. Τύχη-βουνό είχε και η Ελλάδα, η οποία σήμερα θα καιγόταν και ίσως θα είχε αιματοκυλιστεί, αν ο μεμονωμένος δράστης ή οι οργανωτές αυτής της δολοφονικής απόπειρας είχαν πετύχει να σκοτώσουν κάποιον μαθητή, όπως εμφανώς επεδίωξαν με τον πυροβολισμό στο ψαχνό. Ο αναστεναγμός ανακούφισης όμως που βγαίνει από όλους μας, καθώς αποφεύχθηκαν εντελώς τυχαία τα χειρότερα, πνίγεται αμέσως στην αγωνία του τι μας περιμένει, δεδομένου ότι αυτή η απόπειρα δολοφονίας ενός ακόμη μαθητή συνιστά τρομερή κλιμάκωση της βίας και προοιωνίζεται τα χειρότερα.

    Το καθοριστικό ερώτημα φυσικά είναι το ποιος ή ποιοι είναι αυτοί που προσπάθησαν να σκοτώσουν και πάλι ένα παιδί, την ώρα μάλιστα που οι διαμαρτυρίες των νεαρών διαδηλωτών στις αλλεπάλληλες συγκεντρώσεις και πορείες έτειναν να απαλλαγούν από σπασίματα βιτρινών και παρόμοιες ενέργειες.

    Κανένας σοβαρός αναλυτής δεν μπορεί να απαντήσει ακόμη στο ερώτημα αυτό. Θεωρητικά, υπάρχουν τρεις τουλάχιστον κατηγορίες δυνητικών δραστών.

    Πρώτον κάποιος εντελώς μεμονωμένος δράστης, παράνομος ή νόμιμος κάτοχος περιστρόφου, ο οποίος για λόγους προσωπικής εμπάθειας εναντίον των μαθητών (πολιτικούς ή όχι) πυροβόλησε για να δολοφονήσει κάποιο από τα παιδιά. Στην περίπτωση αυτή, ο δράστης θα πρέπει ταχύτατα να εντοπιστεί και να συλληφθεί εύκολα, αφού ο κύκλος των υπόπτων τέτοιας κατηγορίας λογικά θα είναι πολύ περιορισμένος.

    Δεύτερη περίπτωση είναι ο επίδοξος δολοφόνος να ανήκει σε οργανωμένη παρακρατική συμμορία, οπότε φυσικά ενήργησε βάσει σχεδίου. Με δεδομένο ότι εν γένει οι συμμορίες αυτές είναι κατά κανόνα διαβρωμένες από την Ασφάλεια και τους ανθρώπους της, το ερώτημα στην περίπτωση αυτή συνίσταται στο αν οι αστυνομικοί που γνωρίζουν θα αποφασίσουν να δράσουν ως άνθρωποι του νόμου ή αν θα συγκαλύψουν τους δράστες. Γενικά πάντως στην περίπτωση αυτή οι πιθανότητες σύλληψης των δραστών περιορίζονται δραματικά, σχεδόν μηδενίζονται.

    Απομένει η τρίτη εκδοχή, η πιο επικίνδυνη από όλες. Από τη στιγμή που ενδεχόμενη επιτυχία της δολοφονικής απόπειρας θα είχε ως αποτέλεσμα αιματηρές συγκρούσεις απροσδιόριστων διαστάσεων και συνεπειών μεταξύ των διαδηλωτών και της αστυνομίας, δεν μπορεί πλέον να αποκλειστεί η περίπτωση οι δράστες να ενήργησαν ως προβοκάτορες εσωτερικών ή εξωτερικών κύκλων που επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση της χώρας βάσει στρατηγικού σχεδίου. Σε αυτή την περίπτωση θα είχαμε να κάνουμε με κρατικούς μηχανισμούς ή τμήματά τους και μυστικές υπηρεσίες. Η κατάσταση απαιτεί ψυχραιμία και αποφυγή εμπρηστικών δηλώσεων και κινήσεων, αλλά φυσικά όχι στρουθοκαμηλική άγνοια των κινδύνων.

    Το κλειδί υπέρβασης της κρίσης το κρατά η κυβέρνηση, η οποία κακώς επιχειρεί να καταστήσει συνυπεύθυνους τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τους διαδηλωτές μαθητές και φοιτητές. Ελπίδα λύσης αποτελεί μόνο η αλλαγή πολιτικής εκ μέρους της τουλάχιστον στα θέματα παιδείας, κάτι που μέχρι στιγμής ο πρωθυπουργός αρνείται πεισματικά να κάνει. Θα βγει π.χ. ο Κ. Καραμανλής να πει ότι αναστέλλεται η εφαρμογή του νόμου – πλαίσιο και ότι δεν αναγνωρίζονται ως ΑΕΙ οι ιδιωτικές εταιρείες έκδοσης πτυχίων επί πληρωμή για να άρει τις αιτίες κινητοποίησης των φοιτητών και των πανεπιστημιακών καθηγητών; Θα βγει να πει π.χ. ότι συζητάει η κυβέρνηση νέο σύστημα πιο ελεύθερης εισαγωγής στα ΑΕΙ και ΤΕΙ των μαθητών ή οτιδήποτε άλλο σχετικό μπορεί να σκεφθεί, ώστε να κατευναστεί κάπως η οργή των μαθητών ή όχι;

    Αν πάντως ο πρωθυπουργός σκοπεύει να εμμείνει αδιάλλακτα στις «μεταρρυθμίσεις» του, που αποτελούν το υπόβαθρο αυτής της αναταραχής, τότε η ανατροπή της κυβέρνησής του θα καταστεί μονόδρομος για την αποκατάσταση της ηρεμίας στη χώρα – έστω και αν αυτό απαιτεί διεύρυνση και κλιμάκωση των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων, οι οποίες ήδη απαιτούν την απομάκρυνσή του.

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 23/12/2008

  157. Θεσσαλονίκη, 09-12-2008

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

    Το Δ.Σ. της Συντονιστικής Επιτροπής Νεολαίας (Σ.Ε.Ν) της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας (Π.Ο.Ε) εκφράζει την οργή και την βαθύτατη θλίψη του για τον θάνατο ενός παιδιού από τα όργανα της τάξης. Το θλιβερό αυτό συμβάν είναι αποτέλεσμα μιας συνεχιζόμενης κατάστασης όπου η κρατική βία παρέμενε ατιμώρητη. Η έλλειψη παιδείας, η ελλιπής εκπαίδευση, η ατιμωρησία και η ανυποληψία δημιούργησαν στις τάξεις της αστυνομίας το πρόσφορο κλίμα για την εκκόλαψη στοιχείων που εκδηλώνουν αντικοινωνική συμπεριφορά.

    Από την άλλη μεριά η διογκούμενη οικονομική κρίση, τα προβλήματα στην παιδεία, η ανεργία και η κρίση στο θεσμό της δικαιοσύνης συσσώρευσαν μια τεράστια δυναμική ενέργεια στον κοινωνικό ιστό με αποτέλεσμα να επικρατούν σήμερα τα ακραία στοιχεία και να εκτροχιάζεται η κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας. Καταδικάζουμε απερίφραστα κάθε μορφή βίας από όπου κι αν εκπορεύεται.

    Η αύξηση των μέτρων καταστολής ως απάντηση στη βία μόνο επίταση του φαύλου κύκλου της βίας μπορεί να προκαλέσει. Η λύση μπορεί να επέλθει μόνο με την πρόληψη.

    Η αμεσότερη δημοκρατία, η ισχυροποίηση των θεσμών, η αναβάθμιση της παιδείας, η ενασχόληση με τον πολιτισμό και τον αθλητισμό μπορούν να λειτουργήσουν ως ειρηνικές βαλβίδες εκτόνωσης των όποιων κρίσεων.

    Η νεολαία εκτός από υλικά αγαθά χρειάζεται όραμα και ελπίδα για να ζήσει.

    Ο Πρόεδρος Ο Γενικός Γραμματέας

    Χ. Κωτίδης Θ. Κωτσίδης

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 23/12/2008

  158. Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη

    Την περασμένη Παρασκευή ο συνάδελφος και πρώην πρόεδρος της ΕΡΤ, ο Αγγελος Στάγκος, έγραφε ορθά κοφτά στην «Καθημερινή»: «Καταργήστε το πανεπιστημιακό άσυλο». Θέλω να επαναλάβω την κατηγορηματική αυτή προτροπή: Καταργήστε το άσυλο. Και αν δεν μπορείτε λόγω συνταγματικού κωλύματος, εφαρμόστε τους νόμους για το άσυλο. Οχι μόνο για τους πολύ σοβαρούς λόγους που απαριθμεί ο Αγγελος Στάγκος (ότι είναι η κεντρική εστία εκτροπής της λαϊκής δυσαρέσκειας), αλλά και για μερικούς πρόσθετους:

    Το «πανεπιστημιακό άσυλο» είναι πλέον ένα πελώριο ψέμα, που μια μικρή μειοψηφία μάς υποχρεώνει διά της βίας να το ανεχόμαστε και να το… σεβόμαστε. Είναι ψέμα ότι εγγυάται την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Αντιθέτως, υπάρχει για να καταργεί τη διαφορά των ιδεών, άρα οποιαδήποτε διακίνηση και να επιβάλλει τον τραμπουκισμό. Αυτή τη μορφή «ασύλου» βιώνουν τα πανεπιστήμια και οι ανώτατες σχολές. Και βιώνουμε όλοι και μια άλλη, τη χειρότερη μορφή «ασύλου». Ο χώρος του «ασύλου» είναι χώρος ποικίλης παρανομίας και προπαρασκευής της τυφλής βίας.

    Μετά το 1974 πολιτικές δυνάμεις με ευρύτατη λαϊκή στήριξη διαμόρφωσαν ένα πολίτευμα και ένα σύστημα νομιμότητας, που ουσιαστικά αυτό είναι που νομιμοποιεί τη δημοκρατική εξουσία. Η έμπρακτη εφαρμογή του πολιτεύματος και των νόμων από το 1974 και μετά παρουσιάζει κενά και ουσιαστικές παρεκκλίσεις. Δεν μπορούμε όμως να ισχυριστούμε ότι έχουμε περιπτώσεις περιορισμού των ιδεών και της ελεύθερης διακίνησης. Οσοι το νομίζουν οφείλουν να καταγράψουν τα πραγματικά περιστατικά και να τα καταγγείλουν. Από ιδέες πραγματικά πάσχουμε και προπαντός τα πανεπιστήμιά μας. Από ελεύθερη διακίνηση των ιδεών δεν πάσχουμε. Είναι βαθύτατα αντιδημοκρατικό να ανεχόμαστε μέσα στη Δημοκρατία ένα στεγανό δήθεν περισσότερης δημοκρατίας και περισσότερης ελευθερίας. Στην πράξη τα στεγανά αυτά καταλήγουν στην κατάργηση της δημοκρατίας και στην κατάλυση της ελευθερίας. Αυτό ακριβώς είναι το «πανεπιστημιακό άσυλο».

    Ενας άλλος σημαντικός λόγος για την κατάργησή του είναι ότι διαταράσσει, συχνά ανατρέπει την ακαδημαϊκή διαδικασία, που είναι αποκλειστικά διαδικασία γνώσης και έρευνας. Γύρω από αυτόν τον άξονα διαμορφώνεται η πανεπιστημιακή κοινότητα από δασκάλους και από σπουδαστές. Δεν είναι ένα άθροισμα προσώπων, αλλά πραγματική κοινότητα με το κοινό φρόνημα, τη γνώση και την έρευνα. Οι τραμπούκοι του «ασύλου» αυτήν ακριβώς την κοινότητα διαταράσσουν, πλήττουν και καταλύουν το φρονημά της και ουσιαστικά αδρανοποιούν την ακαδημαϊκή διαδικασία, τον λόγο ύπαρξης των πανεπιστημίων.

    Θα μιλήσω προσωπικά, αλλά πιστεύω ότι πολλοί θα συμφωνήσουν. Πολλές φορές είναι εξοργιστική η απάθεια και η υποκρισία των πανεπιστημιακών αρχών και πανεπιστημιακών δασκάλων απέναντι σε φαινόμενα τραμπουκισμού και βανδαλισμού που καλύπτονται από το άσυλο. Πολύ περισσότερο πανεπιστημιακών «συνδικαλιστών», που όχι μόνο τα ανέχονται αλλά και τα καλλιεργούν ή τα επικαλούνται. Πέθανε, προχθές, ο καθηγητής του Πολυτεχνείου, ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης, άνθρωπος με μακρά θητεία στην Αριστερά. Για να τον τιμήσουμε αξίζει να αναφέρουμε ότι πριν από χρόνια, ήταν από τους λίγους καθηγητές που αντιτάχθηκαν στους τραμπούκους του ασύλου όταν του ζήτησαν να εγκαταλείψει το γραφείο του και να φύγει από το κτίριο του Πολυτεχνείου. Αντιτάχθηκε με πείσμα και γενναιότητα, χωρίς ενδοιασμούς και ιδεολογικά προσχήματα. Πραγματικός δάσκαλος και αγωνιστής.

    Μερικοί θεωρούν το «άσυλο», τις παρανομίες και τους τραμπουκισμούς σαν πιστοποιητικό «αριστεροσύνης» και επαναστατικότητας. Είναι κατάντημα και για την Αριστερά και για την επανάστασή της.

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_18/12/2008_296409

    Σχόλιο από Καρκαγιάννης | 23/12/2008

  159. Αγαπητέ κ. Καρκαγιάννη,
    Ο προβληματισμός σας είναι ορατός. Τα εγκληματικά περιστατικά και οι συγκρούσεις μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους έχουν προκαλέσει αρκετές φορές την κατακραυγή όχι μόνο των ακαδημαϊκών , αλλά και της κοινής γνώμης. Εντάξει, ας πούμε ότι καταργείται το άσυλο.

    Στην πόλη των φαντασμάτων, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο τα επιχειρήματα που συνηγορούν υπέρ της κατάργησης του ασύλου είναι τα εξής: διεξάγεται εμπόριο ναρκωτικών, παράνομες συναλλαγές από ανθρώπους της νύχτας και γίνονται συχνά επεισόδια με «αντικοινωνικά στοιχεία» που προκαλούν ζημιές.
    Ο απώτερος σκοπός της κατάργησης του ασύλου είναι η επέμβαση της ΕΛΑΣ και η σύλληψη των κακοποιών στοιχείων. Ας τα πάρουμε όμως ένα ένα.

    Α) Στη Θεσσαλονίκη λοιπόν ΟΛΟΙ ξέρουμε ότι γίνεται εδώ και χρόνια (πάνω από 10) διακίνηση ναρκωτικών στην περιοχή του Δενδροποτάμου και τον τελευταίο καιρό στο πάρκο απέναντι από το Βασιλικό Θέατρο. Υπάρχουν κάποιοι όμως που δυστυχώς δεν το γνωρίζουν. Η ΕΛΑΣ κι η δίωξη. Υπενθυμίζω ότι στο Δενδροπόταμο δεν υπάρχει άσυλο.

    Β) Η μαφία των νυχτερινών μαγαζιών της πόλης μας δεν έχει άντρο μόνο το Αριστοτέλειο. Πάνε και σπίτια τους και στα κωλομάγαζά τους κάποια στιγμή. Αρκετοί από εμάς ξέρουμε ποιοι ελέγχουν τα πράγματα στη νύχτα. Υπάρχουν όμως κάποιοι που δυστυχώς δεν τους γνωρίζουν. Η ΕΛΑΣ και η ασφάλεια. Υπενθυμίζω ότι στα μπουρδελομάγαζά και στα σπίτια τους δεν υπάρχει άσυλο.

    Γ) Τα σπασίματα των μαγαζιών στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο-Κυριακή- Δευτέρα είδαμε ποιοι τα έκαναν. Αναφορικά με τις τράπεζες κίολας δεν βάλαμε (ούτε κι εσείς μάλλον) και τα κλάματα. Υπάρχουν όμως κάποιοι που δυστυχώς δεν τους είδαν. Η ΕΛΑΣ και τα ΜΑΤ. Υπενθυμίζω ότι στο κέντρο της Θεσσαλονίκης δεν υπάρχει άσυλο.

    Άραγε το «βανάκι» με τους τραμπούκους των νυχτερινών κέντρων της ΔΑΠ θα το ενοχλήσει η αστυνομία όταν θα καταργηθεί το άσυλο;

    Αγαπητέ κ. Καρκαγιάννη,
    ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ

    Σχόλιο από Δημήτρης | 23/12/2008

  160. Κείμενο από inlovewithlife

    Την τελευταία εβδομάδα η μαθητιώσα νεολαία βρίσκεται στους δρόμους. Την τελευταία εβδομάδα για τα κακώς κείμενα της κοινωνίας μας ξελασπώνουν τα παιδιά μας. Τώρα έρχεται η δική μας ώρα. Από εδώ και πέρα αρχίζει αυτή η ανένδοτη αλληλουχία γεγονότων, που βάζει εμάς να γράφουμε ιστορία. Από εδώ και πέρα αρχίζουμε όλοι να παίρνουμε τα πράγματα στα χέρια μας με σκοπό να αλλάξουμε τις ζωές μας.

    Δεν υπάρχουν έτοιμες συνταγές σε αυτά που από εδώ και πέρα κάνουμε. Υπάρχει μόνο η φαντασία και η διάθεση να αλλάξουμε τα πράγματα προς το καλύτερο και το δικαιότερο. Ούτε υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές σε αυτά που από εδώ και πέρα κάνουμε. Γι’ αυτό σπάμε ηλίθιους διαχωρισμούς σε αριστερούς και δεξιούς, αφήνουμε πίσω κομματικές ταυτότητες και γραμμές, πετάμε στα σκουπίδια ό,τι μας μπλοκάρει, σκεφτόμαστε ελεύθερα, λειτουργούμε συλλογικά και αλληλέγγυα.
    Κάνουμε από τα πιο απλά, όπως:
    Πιάνουμε κουβέντα με όλους για όλα, όχι τα συνηθισμένα αλλά αυτά που μας βασανίζουν.
    Γράφουμε μόνοι μας ή με άλλους ένα φλογερό κείμενο, το βγάζουμε φωτοτυπίες και το μοιράζουμε στον κόσμο.
    Παίρνουμε με τους φίλους μας φύλλα ταπετσαρίας, γράφουμε σε αυτά συνθήματα που μας αρέσουν όπως «όλοι στους δρόμους», «κάντε συνελεύσεις παντού» και τα κολλάμε σε όλα τα λεωφορεία.Το μήνυμά μας να φτάσει σε όλη την πόλη.
    Κάνουμε αυθόρμητες εκδηλώσεις στους δρόμους της πόλης, ό,τι γουστάρει και αγαπά ο καθένας.
    Πηγαίνουμε στις καταλήψεις των μαθητών, κουβεντιάζουμε με τα παιδιά, ακούμε αυτά που έχουν να μας πουν, τα στηρίζουμε ψυχολογικά.
    Συμμετέχουμε σε εκδηλώσεις, πορείες, διαδηλώσεις, συνελεύσεις.
    Δεν καθόμαστε μόνοι σπίτι μας. Η σύναξη κάτω του ενός ατόμου τιμωρείται με απουσία από την ιστορία.Έχει ωραίο Ήλιο και ωραίους Ανθρώπους έξω.

    Μέχρι τα λίγο πιο πολύπλοκα, όπως:
    Όσοι συμμετέχουμε σε κινήματα πόλης και συλλόγους καλούμε σε τοπική πορεία και μετά λαϊκή συνέλευση. Αν μπορούμε, καταλαμβάνουμε κάποιο δημόσιο χώρο και τον κάνουμε σπίτι μας, καλώντας εκεί τοπικές συνελεύσεις. Στις συνελεύσεις συζητάμε αρχικά ό,τι μας βασανίζει, από το πιο απλό ως το πιο σύνθετο και μετά προτείνουμε και συζητάμε λύσεις. Μεταξύ μας την ξύλινη γλώσσα των πολιτικών την αφήνουμε στους πολιτικούς.
    Όσοι συμμετέχουμε σε σωματεία εργαζομένων σπάμε επειγόντως ό,τι έχει μπλοκάρει τη δράση τους ως τώρα. Περνάμε ψηφίσματα, καλούμε τους εργαζομένους για συμμετοχή στις πορείες και στις συνελεύσεις μας, ενισχύουμε τις δημοκρατικές διαδικασίες, συντονιζόμαστε με άλλα σωματεία, καλούμε σε απεργία. Ξεπερνάμε χωρίς πολλά πολλά τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, πρωτοβάθμιες ή δευτεροβάθμιες, αν είναι διεφθαρμένες και εμποδίζουν σε όλα αυτά.
    Όσοι συμμετέχουμε σε κόμματα ή σε αρτηριοσκληρωμένες καταστάσεις δεν υπακούμε σε γραμμές. Η δική μας άποψη για τα πράγματα έχει μεγαλύτερη αξία από αυτή της γραμμής. Όπως και η άποψη του διπλανού. Η αλήθεια της γραμμής δεν καλύπτει την αλήθεια κάθε ανθρώπου. Η αλήθεια κάθε ανθρώπου όμως αλλάζει την πραγματικότητα. Και αυτό γίνεται εδώ και τώρα.

    Μην κοιτάτε αποσβολωμένοι όσοι διαβάσατε το κείμενο. Αυτά όλα και άπειρα άλλα ήδη συμβαίνουν. Απλώς έτυχε και δεν το πήρατε χαμπάρι.
    Προς τους δημοσιογράφους: Να χαρείτε, σταματήστε να βιντεοσκοπείτε ή να μεταδίδετε τα δάχτυλο αντί για το φεγγάρι. Εντάξει, ακούσαμε εκατομύρια φορές για τα 250 καταστήματα που έπαθαν ζημιές. Για τη νεολαία όμως, για την κοινωνία και τα προβλήματά της δεν ακούσαμε τίποτα. Τι νομίζετε ότι όλοι αυτοί που γεμίζουν τις διαδηλώσεις, τις συνελεύσεις κτλ είναι βαλτοί? Έχετε καταντήσει πια γραφικοί. Όσο και να θέλετε, ο κόσμος πλέον για πρώτη φορά συζητάει και κατεβαίνει στους δρόμους για άλλα πράγματα από αυτά που του μεταδίδετε. Συνεχίστε αυτή τη χαζή κωμωδία. Αυτή τη φορά θα την παίζετε χωρίς θεατές.

    Προς τους καλλιτέχνες: Καιρός να βγείτε στους δρόμους. Δεν γίνατε αυτό που γίνατε, για να εκτελείτε μπροστά σε κλειστά μάτια/ώτα. Γεμίστε την πόλη με δρώμενα. Πάτε στις συνελεύσεις και προτείνετε θεατρικές παραστάσεις, μουσικές εκδηλώσεις, καλλιτεχνικά δρώμενα και θα δείτε ανταπόκριση. Κατεβείτε στις διαδηλώσεις με δρώμενα. Τι ακριβώς περιμένετε, για να σταματήσετε τον εκφυλισμό στον οποίο έχει φτάσει η τέχνη σήμερα?

    Προς τους ανθρώπους του πνεύματος: Εδώ δύσκολα τα πράγματα. Εσάς σας έχει βαρέσει τόσο η μαλακία τα τελευταία χρόνια, που σημερά έχετε φτάσει στο σημείο να αναμασάτε την προπαγάνδα των καναλιών, που μεταδίδει το κράτος. «Όχι άλλη Βία», «Βάνδαλοι», «γνωστοί – άγνωστοι», «τα παιδιά σήμερα δεν έχουν καλή ανατροφή». Ξυπνήστε από τον λήθαργο, στον οποίο έχετε περιπέσει και ως γερασμένα μυαλά που είστε ενωθείτε και εσείς με τον κόσμο και κάντε ένα ελάχιστο κάτι. Η πνευματική «πρωτοπορία» αυτής της κοινωνίας είστε αναντίστοιχη της εποχής και αυτό είναι η χειρότερη βρισιά για εσάς.

    Προς τους πολιτικούς: Αφού δεν υπάρχετε, που δεν υπάρχετε, δεν πάτε σπίτια σας? Στις τελευταίες εκλογές υπήρχε ένα μπλουζάκι που έλεγε «ψήφο σε κανένα πούστη, μπουρδέλο τα κάνω και μόνος μου».

    Προς τους «καπιτάλες»: Μμμ, κάτι μου λέει ότι τελικά εσείς παίρνετε όλες τις αποφάσεις άρα εσείς είστε και το πρόβλημα. Φροντίστε να συνηθίσετε αυτούς τους καιρούς που ζούμε σε μία άλλη ποιότητα δημοκρατίας. Κάτι τρίζει? Μην φοβάστε, μάλλον είναι το έδαφος κάτω από τα πόδια σας.

    http://inlovewithlife.wordpress.com/

    Σχόλιο από Δημήτρης | 23/12/2008

  161. Έχει πολύ πλάκα αυτός ο καρκαγιάννης. Ξεκινάει με τρομολαγνία και πανικό στο κοτέτσι. Ποιος ρε άρρωστε άνθρωπε καταργεί τη διαφορά των ιδεών; Οι εξεγερμένοι; Ενώ οι κομματικές νεολέρες της νδ και του πασοκ προωθούν την ειρήνη, το μόνιασμα, την διαλεκτική εκεί μέσα; Όταν πέφτει ξύλο απ την κνε είναι το άσυλο που φταίει; Ποιες ιδέες δεν προωθήθηκαν αρκετά λόγω ασύλου, αυτές που βγαίνουν απ τα στόματα κάθε τηλεορασοκέφαλου παντού εκτός του ασύλου; Αυτό πρέπει να είναι το θέμα, να αλωθεί το άσυλο όπως έχει αλωθεί κάθε άλλος κοινωνικός χώρος από σπίτια μέχρι γήπεδα. Να επικρατήσει εκεί μέσα ο πολιτικός καθωσπρεπισμός, η «δημοκρατική» ομοιομορφία και η ενίσχυση μέσω συναίνεσης του κράτους. Και αν δεν κυριαρχήσουν αυτά τα πράγματα εκεί, ας μπαίνει μέσα ο μπάτσος να υποχρεώνει τους άπλυτους ρήτορες σε σκασμό γιατί κάποιοι ενοχλούνται.

    Βέβαια ο καρκαγιάννης δεν λέει και δε πρόκειται να πει ότι ενοχλείται απ το περιεχόμενο των ρητόρων αλλά απ τις αγριοφωνάρες τους. Θα μπορούσαν άλλωστε να συμμετέχουν και αυτοί στην πολυφωνική διαδικασία της δημοκρατίας μας. Αρκεί να μη γκαρίζουν. Αρκεί να μην πετάνε μολότοφ και καίνε τους φτωχούς εισφοροφυγάδες εκατομμυριούχους του οικονομικού κέντρου. Όταν καις ένα χρυσοχοείο καταργείς τη διαλεκτική μεταξύ του χρυσού και του φτωχού, επιτελεί τέτοιο υψηλό έργο η βιτρίνα.

    Και να κάτσουμε τώρα να πούμε τα αυτονόητα που τα έχω βαρεθεί να τα ξαναλέω. Που άκουσες ρε μίζερε καρκαγιάννη προτάσεις για κατάργηση της «δημοκρατίας» στον δημόσιο λόγο; Που είδες σοβαρές κριτικές του καπιταλισμού με αντιπροτάσεις; Που εκτός των ασύλων; Έκανε κανένα αφιέρωμα η καθημερινή μήπως στο αν μας αρκεί η σημερινή δημοκρατία; Φυσικά και δεν έκανε και φυσικά και δεν είδες πουθενά τίποτα απ όλα αυτά. Αυτό είναι η δημοκρατικότατη συναίνεση συμφερόντων στους παροχούς δημόσιου λόγου. Δεν είμαστε πια στο μικρό χωριό που αν φωνάξεις στην πλατεία θα σε ακούσει το καφενείο. Εδώ μπαίνουν διαμεσολαβητές με δική τους ατζέντα που καθορίζουν το τι ακούγεται και τι όχι. Όταν αυτές οι αντιπροτάσεις στην ψευτοδημοκρατία παίρνουν δυναμική μορφή τι γίνεται; Παρουσιάζονται ως τέτοιες; Μπα, σιγά μην κάνουν τέτοιο κακό. Ο αντεξουσιαστής γίνεται ένας παράφρονας, ένα είδος φανατικού καλόγερου του τίποτα, θολές φιγούρες απολιτικής που απλά σπάνε ή το κλασσικό πια, παιδάκια που δεν έχουν ιδέα, καθοδηγούνται, ελέγχονται, κατακυριεύονται από συναισθηματικά πάθη σαν τους δαιμονισμένους σε αντίθεση με τον ώριμο πολιτικά και λογικά σκεπτόμενο, κατ επίφαση και μόνο αντικειμενικό άρχοντα καρκαγιάννη, ταυτόχρονα υπαλληλάκο του αλαφούζου.

    Τι μένει λοιπόν απ την φωνή που βγαίνει απ το άσυλο αφού διαμεσολαβηθεί απο αλαφούζους, καρκαγιάννηδες και λοιπούς καλοθελητές; Τίποτα εκτός απ την ένταση της που και αυτή μπαίνει σε λάθος πλαίσιο αναφοράς για να διαστρεβλωθεί. Όταν λοιπόν λογοκρίνεις τον πολιτικό λόγο, κατακρεουργείς νοηματικά την πολιτική πράξη και λόγω αυτών, καταργείς τον πολιτικό και όχι απλά συναισθηματικό ή αντανακλαστικό αντίλογο των αξιότιμων θεατών (με αποτέλεσμα τη μη-τροφοδοσία του αντίπαλου με διαλεκτικές θέσεις) ναι μπορείς να δεις το άσυλο σαν άντρο ακολασίας. Αν όμως αυτοπροβάλλεσαι σαν νοήμων άτομο, σαν δημοσιογράφος της αντικειμενικότητας, και παρόλο που θα έπρεπε να τα έχεις συνειδητοποιήσει όλα αυτά αλλά δεν το κάνεις ή ακόμα χειρότερα, τα έχεις συνειδητοποιήσει όλα αυτά και κάνεις πως δεν ξέρεις τίποτα τηρώντας την συναίνεση συμφερόντων που είπα πριν είσαι πολύ απλά φασίστας, καταργητής του διαλόγου, εχθρός της ανταλλαγής απόψεων και της ελεύθερης εξέλιξης της κοινωνίας, στην τελική, ένα τιποτένιο γραναζάκι της αντίδρασης.

    Δεν ήθελα να ασχοληθώ με φράσεις του κειμένου αλλά ήταν μια που ήταν τρομερή.

    «Η έμπρακτη εφαρμογή του πολιτεύματος και των νόμων από το 1974 και μετά παρουσιάζει κενά και ουσιαστικές παρεκκλίσεις. Δεν μπορούμε όμως να ισχυριστούμε ότι έχουμε περιπτώσεις περιορισμού των ιδεών και της ελεύθερης διακίνησης. Οσοι το νομίζουν οφείλουν να καταγράψουν τα πραγματικά περιστατικά και να τα καταγγείλουν.»

    Το πραγματικό ερώτημα εδώ δεν είναι αν ο καρκαγιάννης ζει στον κόσμο του απ το 74 και μετά, αν καταλαβαίνει τι γράφει ή αν απλά είναι ηλίθιος. Δεν χρειάζεται να κάτσει κανείς να του πει ότι αν και εφόσον υπάρχουν περιπτώσεις περιορισμού της ελεύθερης διακίνησης ιδεών είναι αυτονόητο ότι θα περιοριστούν επίσης και οι καταγγελίες τέτοιων περιπτώσεων απ τον ίδιο μηχανισμό. Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί να καθόμαστε να ασχολούμαστε με το κάθε αντιδραστικό ανθρωπάκι που δεν έχει καμία σχέση με τα ΑΕΙ, με την κοινωνία, με οτιδήποτε αποφασίζει το ίδιο ότι αξίζει τη γνώμη του. Είναι δείγμα του πως λειτουργεί το σύστημα διακίνησης των ιδεών. Ο υπαλληλίσκος του αλαφούζου εκφέρει γνώμες για τα πάντα και ας είναι εντελώς άσχετος, του δίνεται βήμα και εμείς θεωρώντας το βήμα αυταπόδεικτη αξία του περιεχομένου καθόμαστε και τον ακούμε. Μόνο γράψιμο του αξίζει όμως και πέταγμα στα σκουπίδια.

    Σχόλιο από λούμπεν αστυκάριος | 23/12/2008

  162. »Δεν χρειάζεται να κάτσει κανείς να του πει ότι αν και εφόσον υπάρχουν περιπτώσεις περιορισμού της ελεύθερης διακίνησης ιδεών είναι αυτονόητο ότι θα περιοριστούν επίσης και οι καταγγελίες τέτοιων περιπτώσεων απ τον ίδιο μηχανισμό»

    Σαυτό τουλαχιστον συμφωνώ και επαυξάνω . Δεν ειναιαναγκη να ειναι αντιεξουσιαστης κανεις για να το καταλαβαει .Κοινή λογική ..Αντε γιατί μας εχουν πρηξει οι διαφοροι ‘επωνυμοι» με τις εκροβασιες τους

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 23/12/2008

  163. εκροβασιες τους= ακροβασιες τους ..

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 23/12/2008

  164. Μια καταγγελία ενάντια σε μαλάκες εξουσιαστές που υπαρχουν μέσα στο Indymedia Athens και νομίζουν ότι είναι η Ασφάλεια και οι ιδεολογικοί μπάτσοι του κινήματος.

    ————————————-
    Ανέβασα την ανακοίνωση της ΣΕΝ όπως παρακάτω και οι μαλάκες οι αναρχομπάτσοι την έβαλαν στα «Κρυμμένα». Βλέπεις τους ενοχλούσε που ένας κοινωνικός χώρος έχει άποψη.

    ———————————–
    Nα τιμωρηθεί η κρατική βία

    από Nεολαία Ποντίων 10:06πμ, Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2008

    Η Συντονιστική Επιτροπή Νεολαίας (ΣΕΝ) της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας (ΠΟΕ) έβγαλε ανακοίνωση για τα γεγονότα. Η ΣΕΝ είναι η πανελλαδική αυτόνομη οργάνωση νεολαίας της ΠΟΕ. Η ΠΟΕ είναι μια από τις μεγάλες οργανώσεις πολιτών στην Ελλάδα. Αποτελεί το δευτεροβάθμιο όργανο του ποντιακού χώρου, έχοντας ως μέλη 350 συλλόγους.

    Το Δ.Σ. της Συντονιστικής Επιτροπής Νεολαίας (Σ.Ε.Ν) της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας (Π.Ο.Ε) εκφράζει την οργή και την βαθύτατη θλίψη του για τον θάνατο ενός παιδιού από τα όργανα της τάξης. Το θλιβερό αυτό συμβάν είναι αποτέλεσμα μιας συνεχιζόμενης κατάστασης όπου η κρατική βία παρέμενε ατιμώρητη. Η έλλειψη παιδείας, η ελλιπής εκπαίδευση, η ατιμωρησία και η ανυποληψία δημιούργησαν στις τάξεις της αστυνομίας το πρόσφορο κλίμα για την εκκόλαψη στοιχείων που εκδηλώνουν αντικοινωνική συμπεριφορά.

    Από την άλλη μεριά η διογκούμενη οικονομική κρίση, τα προβλήματα στην παιδεία, η ανεργία και η κρίση στο θεσμό της δικαιοσύνης συσσώρευσαν μια τεράστια δυναμική ενέργεια στον κοινωνικό ιστό με αποτέλεσμα να επικρατούν σήμερα τα ακραία στοιχεία και να εκτροχιάζεται η κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας. Καταδικάζουμε απερίφραστα κάθε μορφή βίας από όπου κι αν εκπορεύεται.

    Η αύξηση των μέτρων καταστολής ως απάντηση στη βία μόνο επίταση του φαύλου κύκλου της βίας μπορεί να προκαλέσει. Η λύση μπορεί να επέλθει μόνο με την πρόληψη.

    Η αμεσότερη δημοκρατία, η ισχυροποίηση των θεσμών, η αναβάθμιση της παιδείας, η ενασχόληση με τον πολιτισμό και τον αθλητισμό μπορούν να λειτουργήσουν ως ειρηνικές βαλβίδες εκτόνωσης των όποιων κρίσεων.

    Η νεολαία εκτός από υλικά αγαθά χρειάζεται όραμα και ελπίδα για να ζήσει.

    —————————————————-
    Μετά το κατέβασμα τους ρώτησα:
    —————————————————-

    Προς ΣΟ

    από @@@@@ 11:04πμ, Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2008
    (Τροποποιήθηκε 1:18μμ, Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2008)

    απαράδεκτοι, λογοκριτές και ρατσιστές !

    Δεν αντιμετωπίζουν έτσι κοινωνικές οργανώσεις

    ΓΙΑΤΙ ΛΟΓΟΚΡΙΝΑΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ;

    ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΑ ;

    ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΠΟΤΕ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΠΟΛ-ΠΟΤ ;

    —————————————————-
    Σας ενημερώνω για να μην έχετε αυταπάτες.
    ΓΙΑΤΙ Ο ΜΠΑΤΣΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΩΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ!
    —————————————————-

    Σχόλιο από @@@@@ | 23/12/2008

  165. @@@@@, η ενέργεια του «Ιντιμίντια» να απαγορεύσει την ανάρτηση του παραπάνω κειμένου θεωρώ ότι είναι τελείως καταδικαστέα. Αλλά από την άλλη δικό τους είναι, ιδιοκτησία τους και ότι θέλουν κάνουν. Έχεις δίκιο που αγανακτείς και τους προσάπτεις εξουσιαστική λογική.

    Όμως και το κείμενο της νεολαίας παραήταν φρου φρου κι αρώματα. Τη στιγή της κρίσης δεν εξισώνεις το κράτος με τους μπάχαλους. Και όταν έχεις εξέγερση νεολαίας δεν προτείνεις «ενασχόληση με τον πολιτισμό και τον αθλητισμό», ώστε «να λειτουργήσουν ως ειρηνικές βαλβίδες εκτόνωσης», αλλά καλείς το κράτος να υποχωρήσει και να πάρει πίσω τα μέτρα που έχουν προκαλέσει την κοινωνική οργή.

    Ριζοσπαστικοποιηθείτε λίγο ρε παιδιά. Έτσι θα πετύχουμε και την αναγνώριση της γενοκτονίας και την επίλυση των χίλιων μύριων πραγματικών προβλημάτων που έχει ο χώρος;

    Με πασιφιστικές μεγαλοστομίες; Αγώνα βρεεεε!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 23/12/2008

  166. Ομέρ, ζητάς πολλά.

    Εδώ αυτή την ανακοίνωση της ΠΕΝ που τη θεωρείς συντηρητική δεν τόλμησε κάν να τη βάλει στο σάιτ ο «Γενικός Γραμματέας» της ΣΕΝ. Αντί για την ανακοίνωση της ποντιακής νεολαίας, την οποία είναι «Γενικός Γραμματέας», ο αφιλότιμος έβαλε μια δακρύβρεχτη ανακοίνωση με την υπογραφή «Σάββας Καλεντερίδης, πατέρας, πολίτης της Ελλάδας».

    Για να δείτε τι κυκλωματα δρουν μέσα στο νεολαιίστικο κίνημα τοων Ποντίων και το πόσο τολμηρή και κόντρα σε πράκτορες και χαφιέδες ήταν αυτή η Ανακοίνωση.

    Μακάρι τα πράγματα να ήταν καλύτερα. Αλλά δεν είναι.

    Σχόλιο από Πόντιος | 23/12/2008

  167. Σόρι… «την ανακοίνωση της ΣΕΝ που τη θεωρείς συντηρητική» ήθελα να γράψω. Οι ΠΕΝ είναι οι Περιφερειακές

    Σχόλιο από Πόντιος | 23/12/2008

  168. Έλα ρε; Τέτοια κατάσταση υπάρχει;

    Ε τότε μπράβο στα παιδιά και καλό κουράγιο

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 23/12/2008

  169. ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ

    Η έννοια του ασύλου εμφανίζεται στην αρχαία Αίγυπτο και Ελλάδα, για να προστατέψει τις διαφορετικές πολιτικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις των ατόμων, αφορά μάλιστα και στους εγκληματίες· από το 511 μΧ. υιοθετείται από τον Χριστιανικό κόσμο για τις εκκλησίες, ενώ η θεσμοθέτηση του ασύλου και του ανεξάρτητου πανεπιστημίου για το πανεπιστήμιο της Μπολόνια το 1158 μΧ. και η επέκτασή του, μας εισάγει στην Αναγέννηση και τον σύγχρονο κόσμο. Κάποιοι θέλουν να μας γυρίσουν στον Μεσαίωνα και τους κουκουλοφόρους ιεροεξεταστές;

    Αφού η παντελώς αγκυλωμένη πολιτική ηγεσία του τόπου δεν μπόρεσε -όχι μόνο να πείσει στο ελάχιστο- αλλά ούτε καν να αφουγκραστεί τους λόγους και τα ζητούμενα της εξελισσόμενης «εξέγερσης» ή «έκρηξης οργής», ήταν αναμενόμενο να καταλήξει στην καταστολή. Όχι μόνο την καταστολή των διαδηλώσεων με τα ΜΑΤ και τα χημικά, αλλά και τελικά του πανεπιστημιακού ασύλου. Η προετοιμασία έχει ήδη αρχίσει με τους ακροδεξιούς και τους σταλινικούς της Βουλής και συνεχίζεται σήμερα με τα συμπληρώματα του συστήματος, διάφορους δημοσιογράφους, αμόρφωτους και ανιστόρητους σχολιαστές δελτίων που προσπαθούν να ρίξουν ένα σύνθημα: «ο παρωχημένος θεσμός του ασύλου»! Είναι παλιά και γνωστή τακτική όπως το «εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου», όπως όλα τα ξύλινα, βαρετά, και αστήρικτα τσιτάτα που επαναλαμβάνουν όλοι οι ομιλητές στην Βουλή, στην τηλεόραση και τις συγκεντρώσεις, σε μια ατέλειωτη παράσταση ούτε καν πια σοβαροφανή. Δεν ξέρω αν οι μόνιμοι και πιο ηλικιωμένοι οπαδοί τους τα πιστεύουν· πάντως οι νεότεροι, οι αμφισβητίες αλλά και οι αναποφάσιστοι μετακινούμενοι ψηφοφόροι τα θεωρούν πια γελοία και εξοργιστικά.

    Τι έχετε να προτείνετε κύριοι στους εξεγερμένους, στους διαφωνούντες, στους διαμαρτυρόμενους; Να σας ψηφίσουν μήπως; Ή προτιμάτε την διαπόμπευση και τον αποκλεισμό τους; Θα ήταν «η οριστική λύση»;

    Όποιος έχει άδικο, όποιος δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί με διάλογο, όποιος δεν έχει επιχειρήματα, όποιος δεν έχει ιδέες και έμπνευση, αυτός φοβάται το καινούριο, το αντισυμβατικό, την φαντασία που αναπτύσσεται και καταγγέλλει, αυτός δεν συνομιλεί, αυτός καταστέλλει με την βία και την αστυνομία. Αυτός δεν θέλει τον πλουραλισμό απόψεων, αυτός δεν θέλει την δημοκρατία· θέλει μόνο την ακινησία που του εξασφαλίζει την διατήρηση της μικρότερης ή μεγαλύτερης εξουσίας που έχει.

    Μια κατάληψη δεν είναι άντρο εγκληματιών, είναι πρώτιστα κέντρο αντίστασης στα κατεστημένα, κέντρο διακίνησης ιδεών και προτάσεων, μιας ζύμωσης και έρευνας, σύμφυτης με την πραγματική ουσία και τον ρόλο του πανεπιστημίου. Οι πρυτανικές αρχές μίλησαν και δήλωσαν ότι: οι καταστροφές είναι μικρές, ότι αυτές και όχι ύποπτα δικονομικά παραθυράκια είναι οι μόνοι αρμόδιοι και υπεύθυνοι για ένα ελεύθερο πανεπιστήμιο. Και ακριβώς αυτό τρέμει το καθεστώς των πολιτικών και των κομμάτων. Έναν ελεύθερο τόπο.

    Όμως ότι και να γίνει με το άσυλο, θύλακες αδέσμευτης ανένταχτης σκέψης και δράσης θα υπάρχουν πάντα· και αν καταπατώνται οι θεσμοθετημένοι θα ξεφυτρώνουν πάντα καινούργιοι!

    Ευτυχώς για την ανθρωπότητα και τον πολιτισμό.

    ΥΓ. Αλήθεια, ο αστυνομικός που είδαμε στα δελτία ειδήσεων να ανταπαντάει προχθές το βράδυ στους «αλήτες κουκουλοφόρους» πετώντας τους πίσω την μολότωφ που του έριξαν, αντιμετωπίζει σήμερα τα κακουργήματα που συνεπάγεται η πράξη του; Μήπως προφυλακίστηκε μαζί με τα ανήλικα; ή τον καλύπτει κι αυτόν το πανεπιστημιακό άσυλο;

    Σχόλιο από Μερόπη | 23/12/2008

  170. Αγαπητή Μερόπη

    Ας είναστε γενναιόδωροι
    Τον καλύπτει το πανεπιστημιακό άσυλο 🙂

    Και αύριο η ιστορία θα γράψει…
    Σε αυτό το αυθόρμητο τίναγμα της νεολαίας στον ουρανό
    ποιοί ήταν μαζί της και ποιοί ενάντιά της
    ποιοί ήταν από δω και ποιοί ήταν απέναντι
    και ποιοί σφύριζαν αδιάφορα γιατί δεν τολμούσαν να παν απέναντι..

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 23/12/2008

  171. @@@@@

    Χαλάρωσε, συμβαίνουν αυτά
    Τό χουμε δει και εμείς παλαιότερα.

    Η εξέγερση της νεολαίας είναι κάτι πολύ πιο πλατύ από τα στενά πλαίσια οποιασδήποτε ιστοσελίδας ή μπλοκ ή κόμματος ή οργάνωσης.

    Αν δε, ήταν στο χέρι μερικών «εξυπνάκηδων» ίσως δεν ακούγαμε το παρακάτω τραγούδι στην συναυλία ενάντια στην αστυνομική βία. Προπύλαια 19-12-2008

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 24/12/2008

  172. Νοσφεράτε χαίρομαι που συμφωνείς τουλάχιστον σ’αυτό αλλά μη μου πεις ότι διαφωνείς και στην αδιαφορία που προτείνω. Δεν είναι καιρός όλοι αυτοί να πάνε σπιτάκια τους, ειδικά τώρα που βλέπουμε καλύτερα την προπαγάνδα που πουλάνε;

    Θα μπορούσα να πω μπόλικα πραγματάκια για το indy, ανάλογα και χειρότερα απ αυτό που ειπώθηκε εδώ αλλά ο μόνος λόγος που δε το κάνω είναι ότι αυτή τη στιγμή η εσωτερική κριτική πρέπει να μπεί σε δεύτερη μοίρα. Όταν η εξέγερση σβήσει, μπορεί ο καθένας να κάτσει και να πει όλα όσα πρέπει να πει, αλλά τώρα είναι σαν να συντάσσεται με όλους τους υπόλοιπους και να βαράει. Δε με εκπλήσσουν πάντως αυτά που γίνονται, σαν μέσο ενημέρωσης που είναι και αυτό, ακολουθεί απ τη μία τα καπιταλιστικά πρότυπα που κυριαρχούν και απ την άλλη τους περιορισμούς κάθε μέσου που λειτουργεί όπως λειτουργεί αυτό. Και όχι δεν τα βλέπω καθόλου αθώα όλα αυτά αλλά τέλος πάντων.

    Χτες ενώ είχα ήδη γράψει ότι είχα γράψει εδώ πέρα, έπεσα κατά τύχη πάνω σε μια ομιλία του Chomsky, και μου έκανε τρομερή εντύπωση το πόσο επίκαιρη ήταν σε σχέση με αυτά που λέει ο καρκαγιάννης και τα υπόλοιπα τσιράκια των μμε. Προσέξτε ας πούμε ότι το κείμενο του καρκαγιάννη βασίζεται σε προτροπή κατάργησης του ασύλου από πρώην πρόεδρο της ΕΡΤ. Αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο γεγονός και δείτε τώρα τι σχέση έχει αλλά και πόσο ξεβράκωτος είναι ο καρκαγιάννης και η παρέα του λειτουργικά.

    http://www.uhc-collective.org.uk/webpages/toolbox/misc/mainstream_media.htm

    What Makes Mainstream Media Mainstream
    From a talk at Z Media Institute June 1997
    By Noam Chomsky

    Part of the reason why I write about the media is because I am interested in the whole intellectual culture, and the part of it that is easiest to study is the media. It comes out every day. You can do a systematic investigation. You can compare yesterday’s version to today’s version. There is a lot of evidence about what’s played up and what isn’t and the way things are structured.

    My impression is the media aren’t very different from scholarship or from, say, journals of intellectual opinion-there are some extra constraints-but it’s not radically different. They interact, which is why people go up and back quite easily among them.

    You look at the media, or at any institution you want to understand. You ask questions about its internal institutional structure. You want to know something about their setting in the broader society. How do they relate to other systems of power and authority? If you’re lucky, there is an internal record from leading people in the information system which tells you what they are up to (it is sort of a doctrinal system). That doesn’t mean the public relations handouts but what they say to each other about what they are up to. There is quite a lot of interesting documentation.

    Those are three major sources of information about the nature of the media. You want to study them the way, say, a scientist would study some complex molecule or something. You take a look at the structure and then make some hypothesis based on the structure as to what the media product is likely to look like. Then you investigate the media product and see how well it conforms to the hypotheses. Virtually all work in media analysis is this last part-trying to study carefully just what the media product is and whether it conforms to obvious assumptions about the nature and structure of the media.

    Well, what do you find? First of all, you find that there are different media which do different things, like the entertainment/Hollywood, soap operas, and so on, or even most of the newspapers in the country (the overwhelming majority of them). They are directing the mass audience.

    There is another sector of the media, the elite media, sometimes called the agenda-setting media because they are the ones with the big resources, they set the framework in which everyone else operates. The New York Times and CBS, that kind of thing. Their audience is mostly privileged people. The people who read the New York Times-people who are wealthy or part of what is sometimes called the political class-they are actually involved in the political system in an ongoing fashion. They are basically managers of one sort or another. They can be political managers, business managers (like corporate executives or that sort of thing), doctoral managers (like university professors), or other journalists who are involved in organizing the way people think and look at things.

    The elite media set a framework within which others operate. If you are watching the Associated Press, who grind out a constant flow of news, in the mid-afternoon it breaks and there is something that comes along every day that says «Notice to Editors: Tomorrow’s New York Times is going to have the following stories on the front page.» The point of that is, if you’re an editor of a newspaper in Dayton, Ohio and you don’t have the resources to figure out what the news is, or you don’t want to think about it anyway, this tells you what the news is. These are the stories for the quarter page that you are going to devote to something other than local affairs or diverting your audience. These are the stories that you put there because that’s what the New York Times tells us is what you’re supposed to care about tomorrow. If you are an editor in Dayton, Ohio, you would sort of have to do that, because you don’t have much else in the way of resources. If you get off line, if you’re producing stories that the big press doesn’t like, you’ll hear about it pretty soon. In fact, what just happened at San Jose Mercury News is a dramatic example of this. So there are a lot of ways in which power plays can drive you right back into line if you move out. If you try to break the mold, you’re not going to last long. That framework works pretty well, and it is understandable that it is just a reflection of obvious power structures.

    The real mass media are basically trying to divert people. Let them do something else, but don’t bother us (us being the people who run the show). Let them get interested in professional sports, for example. Let everybody be crazed about professional sports or sex scandals or the personalities and their problems or something like that. Anything, as long as it isn’t serious. Of course, the serious stuff is for the big guys. «We» take care of that.

    What are the elite media, the agenda-setting ones? The New York Times and CBS, for example. Well, first of all, they are major, very profitable, corporations. Furthermore, most of them are either linked to, or outright owned by, much bigger corporations, like General Electric, Westinghouse, and so on. They are way up at the top of the power structure of the private economy which is a very tyrannical structure. Corporations are basically tyrannies, hierarchic, controled from above. If you don’t like what they are doing you get out. The major media are just part of that system.

    What about their institutional setting? Well, that’s more or less the same. What they interact with and relate to is other major power centers-the government, other corporations, or the universities. Because the media are a doctrinal system they interact closely with the universities. Say you are a reporter writing a story on Southeast Asia or Africa, or something like that. You’re supposed to go over to the big university and find an expert who will tell you what to write, or else go to one of the foundations, like Brookings Institute or American Enterprise Institute and they will give you the words to say. These outside institutions are very similar to the media.

    The universities, for example, are not independent institutions. There may be independent people scattered around in them but that is true of the media as well. And it’s generally true of corporations. It’s true of Fascist states, for that matter. But the institution itself is parasitic. It’s dependent on outside sources of support and those sources of support, such as private wealth, big corporations with grants, and the government (which is so closely interlinked with corporate power you can barely distinguish them), they are essentially what the universities are in the middle of. People within them, who don’t adjust to that structure, who don’t accept it and internalize it (you can’t really work with it unless you internalize it, and believe it); people who don’t do that are likely to be weeded out along the way, starting from kindergarten, all the way up. There are all sorts of filtering devices to get rid of people who are a pain in the neck and think independently. Those of you who have been through college know that the educational system is very highly geared to rewarding conformity and obedience; if you don’t do that, you are a troublemaker. So, it is kind of a filtering device which ends up with people who really honestly (they aren’t lying) internalize the framework of belief and attitudes of the surrounding power system in the society. The elite institutions like, say, Harvard and Princeton and the small upscale colleges, for example, are very much geared to socialization. If you go through a place like Harvard, most of what goes on there is teaching manners; how to behave like a member of the upper classes, how to think the right thoughts, and so on.

    If you’ve read George Orwell’s Animal Farm which he wrote in the mid-1940s, it was a satire on the Soviet Union, a totalitarian state. It was a big hit. Everybody loved it. Turns out he wrote an introduction to Animal Farm which was suppressed. It only appeared 30 years later. Someone had found it in his papers. The introduction to Animal Farm was about «Literary Censorship in England» and what it says is that obviously this book is ridiculing the Soviet Union and its totalitarian structure. But he said England is not all that different. We don’t have the KGB on our neck, but the end result comes out pretty much the same. People who have independent ideas or who think the wrong kind of thoughts are cut out.

    He talks a little, only two sentences, about the institutional structure. He asks, why does this happen? Well, one, because the press is owned by wealthy people who only want certain things to reach the public. The other thing he says is that when you go through the elite education system, when you go through the proper schools in Oxford, you learn that there are certain things it’s not proper to say and there are certain thoughts that are not proper to have. That is the socialization role of elite institutions and if you don’t adapt to that, you’re usually out. Those two sentences more or less tell the story.

    When you critique the media and you say, look, here is what Anthony Lewis or somebody else is writing, they get very angry. They say, quite correctly, «nobody ever tells me what to write. I write anything I like. All this business about pressures and constraints is nonsense because I’m never under any pressure.» Which is completely true, but the point is that they wouldn’t be there unless they had already demonstrated that nobody has to tell them what to write because they are going say the right thing. If they had started off at the Metro desk, or something, and had pursued the wrong kind of stories, they never would have made it to the positions where they can now say anything they like. The same is mostly true of university faculty in the more ideological disciplines. They have been through the socialization system.

    Okay, you look at the structure of that whole system. What do you expect the news to be like? Well, it’s pretty obvious. Take the New York Times. It’s a corporation and sells a product. The product is audiences. They don’t make money when you buy the newspaper. They are happy to put it on the worldwide web for free. They actually lose money when you buy the newspaper. But the audience is the product. The product is privileged people, just like the people who are writing the newspapers, you know, top-level decision-making people in society. You have to sell a product to a market, and the market is, of course, advertisers (that is, other businesses). Whether it is television or newspapers, or whatever, they are selling audiences. Corporations sell audiences to other corporations. In the case of the elite media, it’s big businesses.

    Well, what do you expect to happen? What would you predict about the nature of the media product, given that set of circumstances? What would be the null hypothesis, the kind of conjecture that you’d make assuming nothing further. The obvious assumption is that the product of the media, what appears, what doesn’t appear, the way it is slanted, will reflect the interest of the buyers and sellers, the institutions, and the power systems that are around them. If that wouldn’t happen, it would be kind of a miracle.

    Okay, then comes the hard work. You ask, does it work the way you predict? Well, you can judge for yourselves. There’s lots of material on this obvious hypothesis, which has been subjected to the hardest tests anybody can think of, and still stands up remarkably well. You virtually never find anything in the social sciences that so strongly supports any conclusion, which is not a big surprise, because it would be miraculous if it didn’t hold up given the way the forces are operating.

    The next thing you discover is that this whole topic is completely taboo. If you go to the Kennedy School of Government or Stanford, or somewhere, and you study journalism and communications or academic political science, and so on, these questions are not likely to appear. That is, the hypothesis that anyone would come across without even knowing anything that is not allowed to be expressed, and the evidence bearing on it cannot be discussed. Well, you predict that too. If you look at the institutional structure, you would say, yeah, sure, that’s got to happen because why should these guys want to be exposed? Why should they allow critical analysis of what they are up to take place? The answer is, there is no reason why they should allow that and, in fact, they don’t. Again, it is not purposeful censorship. It is just that you don’t make it to those positions. That includes the left (what is called the left), as well as the right. Unless you have been adequately socialized and trained so that there are some thoughts you just don’t have, because if you did have them, you wouldn’t be there. So you have a second order of prediction which is that the first order of prediction is not allowed into the discussion.

    The last thing to look at is the doctrinal framework in which this proceeds. Do people at high levels in the information system, including the media and advertising and academic political science and so on, do these people have a picture of what ought to happen when they are writing for each other (not when they are making graduation speeches)? When you make a commencement speech, it is pretty words and stuff. But when they are writing for one another, what do people say about it?

    There are basically three currents to look at. One is the public relations industry, you know, the main business propaganda industry. So what are the leaders of the PR industry saying? Second place to look is at what are called public intellectuals, big thinkers, people who write the «op eds» and that sort of thing. What do they say? The people who write impressive books about the nature of democracy and that sort of business. The third thing you look at is the academic stream, particularly that part of political science which is concerned with communications and information and that stuff which has been a branch of political science for the last 70 or 80 years.

    So, look at those three things and see what they say, and look at the leading figures who have written about this. They all say (I’m partly quoting), the general population is «ignorant and meddlesome outsiders.» We have to keep them out of the public arena because they are too stupid and if they get involved they will just make trouble. Their job is to be «spectators,» not «participants.»

    They are allowed to vote every once in a while, pick out one of us smart guys. But then they are supposed to go home and do something else like watch football or whatever it may be. But the «ignorant and meddlesome outsiders» have to be observers not participants. The participants are what are called the «responsible men» and, of course, the writer is always one of them. You never ask the question, why am I a «responsible man» and somebody else is in jail? The answer is pretty obvious. It’s because you are obedient and subordinate to power and that other person may be independent, and so on. But you don’t ask, of course. So there are the smart guys who are supposed to run the show and the rest of them are supposed to be out, and we should not succumb to (I’m quoting from an academic article) «democratic dogmatisms about men being the best judges of their own interest.» They are not. They are terrible judges of their own interests so we have do it for them for their own benefit.

    Actually, it is very similar to Leninism. We do things for you and we are doing it in the interest of everyone, and so on. I suspect that’s part of the reason why it’s been so easy historically for people to shift up and back from being, sort of enthusiastic Stalinists to being big supporters of U.S. power. People switch very quickly from one position to the other, and my suspicion is that it’s because basically it is the same position. You’re not making much of a switch. You’re just making a different estimate of where power lies. One point you think it’s here, another point you think it’s there. You take the same position.

    @PAR SUB = How did all this evolve? It has an interesting history. A lot of it comes out of the first World War, which is a big turning point. It changed the position of the United States in the world considerably. In the 18th century the U.S. was already the richest place in the world. The quality of life, health, and longevity was not achieved by the upper classes in Britain until the early 20th century, let alone anybody else in the world. The U.S. was extraordinarily wealthy, with huge advantages, and, by the end of the 19th century, it had by far the biggest economy in the world. But it was not a big player on the world scene. U.S. power extended to the Caribbean Islands, parts of the Pacific, but not much farther.

    During the first World War, the relations changed. And they changed more dramatically during the second World War. After the second World War the U.S. more or less took over the world. But after first World War there was already a change and the U.S. shifted from being a debtor to a creditor nation. It wasn’t huge, like Britain, but it became a substantial actor in the world for the first time. That was one change, but there were other changes.

    The first World War was the first time there was highly organized state propaganda. The British had a Ministry of Information, and they really needed it because they had to get the U.S. into the war or else they were in bad trouble. The Ministry of Information was mainly geared to sending propaganda, including huge fabrications about «Hun» atrocities, and so on. They were targeting American intellectuals on the reasonable assumption that these are the people who are most gullible and most likely to believe propaganda. They are also the ones that disseminate it through their own system. So it was mostly geared to American intellectuals and it worked very well. The British Ministry of Information documents (a lot have been released) show their goal was, as they put it, to control the thought of the entire world, a minor goal, but mainly the U.S. They didn’t care much what people thought in India. This Ministry of Information was extremely successful in deluding hot shot American intellectuals into accepting British propaganda fabrications. They were very proud of that. Properly so, it saved their lives. They would have lost the first World War otherwise.

    In the U.S., there was a counterpart. Woodrow Wilson was elected in 1916 on an anti-war platform. The U.S. was a very pacifist country. It has always been. People don’t want to go fight foreign wars. The country was very much opposed to the first World War and Wilson was, in fact, elected on an anti-war position. «Peace without victory» was the slogan. But he was intending to go to war. So the question was, how do you get the pacifist population to become raving anti-German lunatics so they want to go kill all the Germans? That requires propaganda. So they set up the first and really only major state propaganda agency in U.S. history. The Committee on Public Information it was called (nice Orwellian title), called also the Creel Commission. The guy who ran it was named Creel. The task of this commission was to propagandize the population into a jingoist hysteria. It worked incredibly well. Within a few months there was a raving war hysteria and the U.S. was able to go to war.

    A lot of people were impressed by these achievements. One person impressed, and this had some implications for the future, was Hitler. If you read Mein Kampf, he concludes, with some justification, that Germany lost the first World War because it lost the propaganda battle. They could not begin to compete with British and American propaganda which absolutely overwhelmed them. He pledges that next time around they’ll have their own propaganda system, which they did during the second World War. More important for us, the American business community was also very impressed with the propaganda effort. They had a problem at that time. The country was becoming formally more democratic. A lot more people were able to vote and that sort of thing. The country was becoming wealthier and more people could participate and a lot of new immigrants were coming in, and so on.

    So what do you do? It’s going to be harder to run things as a private club. Therefore, obviously, you have to control what people think. There had been public relation specialists but there was never a public relations industry. There was a guy hired to make Rockefeller’s image look prettier and that sort of thing. But this huge public relations industry, which is a U.S. invention and a monstrous industry, came out of the first World War. The leading figures were people in the Creel Commission. In fact, the main one, Edward Bernays, comes right out of the Creel Commission. He has a book that came out right afterwards called Propaganda. The term «propaganda,» incidentally, did not have negative connotations in those days. It was during the second World War that the term became taboo because it was connected with Germany, and all those bad things. But in this period, the term propaganda just meant information or something like that. So he wrote a book called Propaganda around 1925, and it starts off by saying he is applying the lessons of the first World War. The propaganda system of the first World War and this commission that he was part of showed, he says, it is possible to «regiment the public mind every bit as much as an army regiments their bodies.» These new techniques of regimentation of minds, he said, had to be used by the intelligent minorities in order to make sure that the slobs stay on the right course. We can do it now because we have these new techniques.

    This is the main manual of the public relations industry. Bernays is kind of the guru. He was an authentic Roosevelt/Kennedy liberal. He also engineered the public relations effort behind the U.S.-backed coup which overthrew the democratic government of Guatemala.

    His major coup, the one that really propelled him into fame in the late 1920s, was getting women to smoke. Women didn’t smoke in those days and he ran huge campaigns for Chesterfield. You know all the techniques-models and movie stars with cigarettes coming out of their mouths and that kind of thing. He got enormous praise for that. So he became a leading figure of the industry, and his book was the real manual.

    Another member of the Creel Commission was Walter Lippmann, the most respected figure in American journalism for about half a century (I mean serious American journalism, serious think pieces). He also wrote what are called progressive essays on democracy, regarded as progressive back in the 1920s. He was, again, applying the lessons of the work on propaganda very explicitly. He says there is a new art in democracy called manufacture of consent. That is his phrase. Edward Herman and I borrowed it for our book, but it comes from Lippmann. So, he says, there is this new art in the method of democracy, «manufacture of consent.» By manufacturing consent, you can overcome the fact that formally a lot of people have the right to vote. We can make it irrelevant because we can manufacture consent and make sure that their choices and attitudes will be structured in such a way that they will always do what we tell them, even if they have a formal way to participate. So we’ll have a real democracy. It will work properly. That’s applying the lessons of the propaganda agency.

    Academic social science and political science comes out of the same thing. The founder of what’s called communications and academic political science is Harold Glasswell. His main achievement was a book, a study of propaganda. He says, very frankly, the things I was quoting before-those things about not succumbing to democratic dogmatism, that comes from academic political science (Lasswell and others). Again, drawing the lessons from the war time experience, political parties drew the same lessons, especially the conservative party in England. Their early documents, just being released, show they also recognized the achievements of the British Ministry of Information. They recognized that the country was getting more democratized and it wouldn’t be a private men’s club. So the conclusion was, as they put it, politics has to become political warfare, applying the mechanisms of propaganda that worked so brilliantly during the first World War towards controlling people’s thoughts.

    That’s the doctrinal side and it coincides with the institutional structure. It strengthens the predictions about the way the thing should work. And the predictions are well confirmed. But these conclusions, also, are not allowed to be discussed. This is all now part of mainstream literature but it is only for people on the inside. When you go to college, you don’t read the classics about how to control peoples minds.

    Just like you don’t read what James Madison said during the constitutional convention about how the main goal of the new system has to be «to protect the minority of the opulent against the majority,» and has to be designed so that it achieves that end. This is the founding of the constitutional system, so nobody studies it. You can’t even find it in the academic scholarship unless you really look hard.

    That is roughly the picture, as I see it, of the way the system is institutionally, the doctrines that lie behind it, the way it comes out. There is another part directed to the «ignorant meddlesome» outsiders. That is mainly using diversion of one kind or another. From that, I think, you can predict what you would expect to find.

    Σχόλιο από λούμπεν αστυκάριος | 24/12/2008

  173. Ματσουκατες Χρονια πολλά και καλή χρονιά

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 28/12/2008

  174. και να μη ξεχναμε και τα παιδια που κατηγορουνται:
    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=956448

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 28/12/2008

  175. Να και ένα δείγμα από… αντικάλαντα
    στου Γιώργου Καρατσιουμπάνη

    Ω έλατο

    Ω έλατο, ω έλατο τι ωραία που αρπάζεις /
    Όταν δεν είσαι Παρνασσό /
    Όταν δεν είσαι Πάρνηθα /
    Στο Σύνταγμα, στο Σύνταγμα τι ωραία που αρπάζεις! /

    Μπάτσους γεμάτο στα κλαδιά /
    Και διμοιρίες στη σειρά /

    Ω έλατο, ω έλατο δε θα μου τη γλιτώσεις /
    Βρε θα σε κάψω μια βραδιά /
    Κι ας έχει μπάτσους στα κλαδιά /

    Ω έλατο, ω έλατο, δε θα μου τη γλιτώσεις

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 29/12/2008

  176. Τυφλή βία ή εξέγερση;
    του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού, μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΚΙ
    Αθήνα, 28.12.08

    Στην εφημερίδα της ΑΚΟΑ «Εποχή», 21.12.08 δημοσιεύτηκε συνέντευξη με τον Μανώλη Γλέζο με τον πηχυαίο τίτλο: «Ξεχείλισε το ποτήρι της οργής». Το πρόβλημα δεν έγκειται φυσικά σ’ αυτή τη διατύπωση, αλλά στην επιχειρηματολογία προς ποια κατεύθυνση ξεχείλισε αυτό το ποτήρι.
    Θα ήθελα να εκφράσω τα δικά μου επιχειρήματα. Θα ήθελα όμως προηγουμένως να εξηγήσω τους λόγους που με ωθούν να πράξω τούτο.
    Στην Αριστερά θεωρητικά πρέπει να υπάρχει διάλογος και να εκφράζονται οι αντιτιθέμενες απόψεις στα πλαίσια μιας ανοιχτής αντιπαράθεσης επιχειρημάτων, γιατί σύμφωνα και με τους θεωρητικούς του μαρξισμού η αλήθεια είναι διαλεκτική, δηλαδή δεν υπάρχει απόλυτη αλήθεια. Μόνο να την προσεγγίσει κανείς μπορεί, ή και να αποκλίνει απ’ αυτήν, βασιζόμενος στην κατά το δυνατό αμερόληπτη κριτική σκέψη.
    Έχοντας αυτό το κριτήριο κατά νου θα προσπαθήσω να κάνω μια μικρή αντιπαράθεση των δικών μου σκέψεων με αφορμή ορισμένες απόψεις, που εκφράζονται στην «ανανεωτική αριστερά». αλλά και με άλλες προσπάθειας ερμηνείας της «κινητοποίησης» των μαθητών, με αφορμή τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή.
    Αφήνουμε απ’ έξω το θέμα των κουκουλοφόρων και των αλλοδαπών που ήταν αναμεμειγμένοι στα γεγονότα. Μιλώ συνειδητά για κινητοποίηση των μαθητών και όχι για εξέγερση για την οποία μιλούν αρκετοί και μάλιστα την χωρίζω σε δύο φάσεις. Στην πρώτη υπήρχε η τυφλή βία, χωρίς να υπάρχουν από την μεριά τους οποιαδήποτε αιτήματα ή συνθήματα που υποδήλωναν τους στόχους ή τα οράματα αυτής της βίας, αν μπορούμε να συνδέσουμε τα οράματα με την βία. Λέει χαρακτηριστικά ο Περικλής Κοροβέσης σε ένα άρθρο του στην εφημερίδα «Εποχή, 28.12.08, «Όσα κείμενα μπόρεσα να διαβάσω από τους βίαιους διαδηλωτές, όλα έχουν ένα κήρυγμα υπέρ της βίας ή της ‘αντιβίας’, όπως την ονόμασαν οι ίδιοι». Και σε ένα άλλο σημείο προσθέτει: «Με άλλα λόγια αυτή η εξέγερση της νεολαίας δε βρήκε σε μας κάποιο πολιτικό εκφραστή, ούτε μπορέσαμε να την τροφοδοτήσουμε με ιδέες για κάποια συνέχεια και κάποιο στόχο». Από την ίδια την νεολαία δεν εκδηλώθηκε πουθενά κάποιος άλλος σκοπός ή πρόθεση εκτός από την τυφλή βία για καταστροφή. Τα πανεπιστήμια και το πολυτεχνείο μετατράπηκαν σ’ αυτή τη φάση σε εργαστήρια και αποθήκες μολότοφ. Έγιναν βανδαλισμοί και καταστροφές που τις πληρώνουν τελικά οι φορολογούμενοι. Σε πιάνει πραγματικά φρίκη και αγανάκτηση με την εικόνα που παρουσιάζουν τα πνευματικά μας ιδρύματα. Πέρα από το γεγονός ότι είναι σκέτα αχούρια, όπου ντρέπεσαι να μπεις μέσα. Το άσυλο έγινε ασυλία για κάθε είδους ασχήμιες. Οι πανεπιστημιακές αρχές και οι φοιτητές δεν μπορούν να τα προστατεύσουν από τους βανδάλους. Στην περίοδο των επεισοδίων μεταβάλλονται σε κρανίου τόπο, όπου αλωνίζουν οι γνωστοί άγνωστοι, που δεν γνωρίζουμε ποιες σκοπιμότητες υπηρετούν.
    Στη δεύτερη φάση μπαίνει η διαδικασία των συνελεύσεων, όπου αποφασίζουν τι θα κάνουν παραπέρα. Μία από τις αποφάσεις είναι και οι καταλήψεις. Αναρωτιέμαι σε τι εξυπηρετούν οι καταλήψεις με τον τρόπο που γίνονται. Απλώς απαξιούν τη δημόσια παιδεία, γιατί τα ιδιωτικά συνεχίζουν να εργάζονται και οδηγούν τελικά τους γονείς να πληρώνουν τα ιδιωτικά σχολεία για να μπορούν τα παιδιά τους να παρακολουθήσουν μαθήματα. Αντί να κλείνουν τα δημόσια σχολεία, ας παν να κλείσουν τα ιδιωτικά και τα φροντιστήρια. Οι συνεχείς καταλήψεις μαζί με τις αναμενόμενες καταστροφές που βλέπουμε να συμβαίνουν σε τέτοιες περιπτώσεις οδηγούν τη δημόσια παιδεία, όση ακόμη απέμεινε σε μαρασμό. Εκτός μάλιστα από το γεγονός ότι τελικά τις ζημίες τις πληρώνουν οι φορολογούμενοι πολίτες. Αυτή η κατάσταση πλήττει τα λαϊκά στρώματα, γιατί οι πλούσιοι δεν έχουν πρόβλημα. Στέλνουν τα παιδιά τους στα ιδιωτικά. Ενώ οι φτωχοί βρίσκονται και γι’ αυτό το λόγο σε απόγνωση.
    Με τον ξεσηκωμό της μαθητικής νεολαίας δεν έχουμε καμία εξέγερση, όπως λανθασμένα διατυμπανίζει η ανανεωτική Αριστερά, γιατί θα είχαμε εξέγερση πραγματικά, αν τον αγώνα των μαθητών πλαισίωναν και στήριζαν κοινωνικά στρώματα εργαζομένων. Οι νεαροί μαθητές δεν έπεισαν την κοινωνία για το δίκαιο του αγώνα τους, αφού δεν εξέφρασαν κανένα αίτημα το οποίο να αγκαλιάσουν άνθρωποι που είναι στην παραγωγή. Συνήθως πρόκειται για παιδιά αστικών και μικροαστικών στρωμάτων της κοινωνίας τα οποία όταν μπουν στην παραγωγή ενσωματώνονται στο σύστημα, γιατί κανένας πολιτικός φορέας και καμιά πνευματική ηγεσία είτε στην παιδεία είτε αλλού δεν τους έδωσε οράματα αρχές και αξίες για να τους προσανατολίσει. Τέτοιες καταστάσεις έχουμε ζήσει στη δεκαετία του 60 και στα γεγονότα του Μάη, όπου μάλιστα οι πρωτεργάτες κατέληξαν να υπηρετούν την σκέτη αντίδραση. Βλέπε «τους πράσινους» Κον Μπεν Ντίτ, και Φίσσερ, όπως και τους Έλληνες «πράσινους».
    Στους εκπαιδευτικούς υπάρχει η βασική αρχή που λέει ότι δεν είναι μόνο τι θα πεις, αλλά και το πως θα το πεις. Δηλαδή δεν είναι μόνο ο σκοπός, αλλά και οι τρόποι, τα μέσα για να πετύχεις τον σκοπό. Χαρακτηριστική είναι η τοποθέτηση του Σάκη Καράγιωργα για τον ρόλο των σοσιαλιστικών κομμάτων, που όμως ισχύει και για όλους τους αριστερούς πολιτικούς φορείς: «…το σοσιαλιστικό κόμμα θα πρέπει να είναι περισσότερο όργανο ιδεολογικής και πολιτικής διαπαιδαγώγησης και λιγότερο όργανο πολιτικής εξουσίας». Που είναι στην Αριστερά η ιδεολογική και πολιτική διαπαιδαγώγηση της νεολαίας; Είναι από ισχνή έως ανύπαρκτη. Δεν έδωσε η Αριστερά ούτε πρότυπα ούτε κοινωνικές ιδέες για μια εναλλακτική στρατηγική. Η βεβήλωση του ιερού βράχου της Ακρόπολης, του συμβόλου της δημοκρατίας και των πανανθρώπινων αξιών, δεν αποτελεί εναλλακτική στρατηγική. Αποτελεί απαξίωση και ευτελισμό.
    Τα προβλήματα της ανεργίας, της εμπορευματοποίησης της παιδείας δεν τους έχουν αγγίξει. Ζουν ακόμη κάτω από την σκέπη των γονέων τους. Και δεν φαίνεται με τις ενέργειές τους ως τώρα ότι υπηρετούν κοινωνικούς σκοπούς που αφορούν την αναβάθμιση της παιδείας, τις καλύτερες συνθήκες σπουδών, την ενίσχυση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης κ.λπ. Εκείνο που τους διακατέχει είναι δυστυχώς η καταστροφή, δηλαδή μόνο η άρνηση. Αυτό βλέπουν και αυτό εφαρμόζουν τυφλά.
    Δυστυχώς στις πρόσφατες τυφλές εκρήξεις της νεολαίας, ούτε στόχος υπήρχε και ούτε σωστή μεθοδολογία στους τρόπους και τα μέσα.
    Και ένα τελευταίο. Τέτοιες εκρήξεις σε ένα κοινωνικό και εθνικό περιβάλλον, όπου διασπάται η κοινωνική συνοχή και αδυνατίζει το εσωτερικό μέτωπο, εύκολα μπορούν να γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης από εξωθεσμικούς παράγοντες εντός και εκτός Ελλάδας. Αυτήν την διάσταση, με τα κρίσιμα θέματα της εξωτερικής πολιτικής, δεν τη βλέπει η ανανεωτική Αριστερά ? Γι’ αυτήν δεν υφίστανται θέματα εξωτερικής πολιτικής, δεν υπάρχουν εθνικά θέματα, δεν υπάρχουν κέντρα στο εσωτερικό και εξωτερικό που απεργάζονται τη συμφορά της Ελλάδας και προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την διαφθορά, την διαπλοκή και την σήψη? Τα μόνα θέματα που υπάρχουν είναι όσα σχετίζονται με την «ταξική πάλη»? Το παράγοντα: ιμπεριαλισμός δεν τον βλέπουν? Μια τέτοια μονόπλευρη και λανθασμένη αντίληψη, δεν μπορεί να διαπιστώσει την πραγματικότητα, για να βρει και την σωστή λύση. Θα οδηγεί την Αριστερά διαρκώς σε σύγχυση. Γι’ αυτό και την απαξιώνει η ελληνική κοινωνία. Η κρίση του συστήματος με όλα τα αρνητικά φαινόμενα που την συνοδεύουν θα έπρεπε κανονικά να αποτελεί μοναδική ευκαιρία για το σύνολο της Αριστεράς. Όμως με τον τρόπο που την αντιλαμβάνεται και αντιδρά, παραμένει στο περιθώριο, ενώ θα μπορούσε να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο. Τον μόνο ρόλο που παίζει είναι να συμβάλει στην απαξίωσή της.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 30/12/2008

  177. Ρε Πόντιε κι Αριστερέ,
    Αυτά τα κείμενα τα βάζεις επίτηδες για να γίνονται τα νεύρα μας σμπαράλια;;;!!!
    Ποιοι δαίμονες ποτίζουν την καινούρια ζάλη ετούτων των τύπων, όπως του Βασιλειάδη (που λέει και το τραγούδι…); Πιστεύω πάντως ότι από Γιανναρά, Βασιλειάδη και Θεοδωράκη, ο λιγότερο άθλιος ήταν ο Θεοδωράκης
    Μάθαμε και κάτι σήμερα βέβαια: ότι οι εξεγέρσεις έχουν ΚΑΙ μεθοδολογία. Δηλαδή μοιράζονται συγκεκριμένες οδηγίες επιστημονικής δράσης προς ναυτιλομένους, που αν δεν τις τηρήσεις θα πάρεις χαμηλότερο βαθμό σαν εξεγερμένος, διότι η δράση σου θα έχει μεθοδολογικά κενά…

    Αντε γειαααααααααααα! (που λέει κι ο Τάκης)

    Σχόλιο από Δημήτρης | 30/12/2008

  178. «Αφήστε 100 λουλούδια να ανθίσουν»

    Εγώ γουστάρω και Βασιλειάδη.

    Το ναρκισισμό της μειοψηφίας των επαναστατών, τον πλήρωσαν πανάκριβα οι λαοί.

    Όχι στο μονοπολιτισμό και στις Ιερές Γραφές.

    Σχόλιο από Μόλοτοφ | 30/12/2008

  179. […] -Ποιοί είναι οι κουκουλοφόροι […]

    Πίνγκμπακ από -Δύο χρόνια Π&Α: Ένας “εγωκεντρικός” απολογισμός! « Πόντος και Αριστερά | 31/12/2008

  180. syntonistikogrigoropoulos.blogspot.com

    μαθητικό αίτημα

    ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΤΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.
    Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΟΛΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ.
    ΑΝ ΤΟΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΤΕ ΤΩΡΑ, ΣΗΜΕΡΑ, ΑΥΡΙΟ, ΣΕ ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ ΣΕ ΕΝΑ ΜΗΝΑ,ΟΛΑ ΘΑ ΧΟΥΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΑ.
    ΦΤΑΣΤΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΑ ΑΚΡΑ.
    ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΤΕ ΧΑΟΣ
    ΚΑΝΤΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΝΑ ΠΑΡΑΛΥΣΕΙ
    ΦΤΑΣΤΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΚΑΙ ΚΑΝΤΕ ΤΗΝ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ
    ΜΠΟΡΕΙΤΕ
    ΜΗΝ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ
    ΑΝ ΟΛΟΙ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΟΤΙ ΔΕ ΜΠΡΟΥΝ ΤΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΚΑΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ
    ΜΠΟΡΕΙΤΕ
    ΦΤΑΣΤΕ ΤΟ ΣΤΑ ΑΚΡΑ
    ΣΤΑ ΑΚΡΑ
    ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΛΕΩ ΑΚΡΑ ΕΝΝΟΩ >>>
    ΕΠΙΤΕΘΕΙΤΕ ΣΕ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΓΡΑΦΕΙΑ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΣΠΑΣΤΕ ΤΑ ΚΑΙ ΚΑΨΤΕ ΤΑ ΟΛΑ
    ΜΗΝ ΕΠΙΤΙΘΕΣΤΕ ΣΕ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΠΟΛΙΤΩΝ
    ΑΥΤΟΙ ΔΕ ΦΤΑΙΝΕ
    ΕΠΙΤΕΘΕΙΤΕ ΣΤΟΥΣ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
    ΦΤΑΣΤΕ ΤΟ ΣΤΑ ΑΚΡΑ
    ΔΕΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΩΣ Η ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΚΑΙ ΕΡΙΞΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ?!!!!!!!!!
    ΚΑΝΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΘΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ!!!!
    ΠΑΙΔΙΑ ΘΑ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΓΙΑ ΣΑΣ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ. ΓΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΣΑΣ.
    ΑΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΤΕ ΤΩΡΑ ΕΧΕΤΕ ΧΑΣΕΙ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΚΕΡΔΙΣΕΙ
    ΦΤΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΑ ΑΚΡΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΥ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
    ΜΠΟΡΕΙΤΕ
    ΜΠΟΡΕΙΤΕ!!!!!!!
    ΦΤΑΣΤΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΑ ΑΚΡΑ!
    ΣΤΑ ΑΚΡΑ!!
    ΣΤΑ ΑΚΡΑ!!!
    ΕΧΕΤΕ ΞΕΣΗΚΩΣΕΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
    ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΙ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΕΧΕΤΕ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
    ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΕΝΤΟΝΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
    ΜΠΟΡΕΙΤΕ
    ΡΙΞΤΕ ΤΗΝ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΕ ΕΚΛΟΓΕΣ
    ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΑΜΕ ΣΕ ΕΚΛΟΓΕΣ ΨΗΦΙΣΤΕ ΟΤΙ ΘΕΛΕΤΕ
    ΨΗΦΙΣΤΕ ΟΤΙ ΘΕΛΕΤΕ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΝΔ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ
    ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΔΟΚΙΜΑΣΤΗΚΑΝ ΕΠΙ 30 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΠΕΤΥΧΑΝ
    ΨΗΦΙΣΤΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΘΕΛΕΤΕ!!! ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΝΔ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ!!!
    ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ!!
    ΝΔ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ ΤΑ ΔΟΚΙΜΑΣΑΜΕ ΕΠΙ 30 ΧΡΟΝΙΑ
    ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ
    ΚΙ ΑΝ ΑΠΟΔΕΙΧΤΟΥΝ ΚΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΑ ΘΑ ΡΙΞΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΥΤΑ Κ.Ο.Κ.

    ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ?
    ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΑΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
    ΚΑΙ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ>>
    ΕΠΙΤΕΘΕΙΤΕ ΣΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΑ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ!!!
    ΕΠΙΤΕΘΕΙΤΕ ΣΕ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ, ΓΡΑΦΕΙΑ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ, ΒΟΥΛΗ ΚΛΠ ΚΛΠ
    ΜΗΝ ΕΠΙΤΕΘΕΙΤΕ ΣΕ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΤΟΥΣ
    ΕΠΙΤΕΘΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΑ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΗΣ
    ΑΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΤΕ ΤΩΡΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΟΠΟΙ ΣΑΣ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟΙ
    ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΤΕ ΜΟΝΑΧΑ ΟΤΑΝ ΡΙΞΕΤΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
    ΦΤΑΣΤΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΑ ΑΚΡΑ
    ΣΤΑ ΑΚΡΑ
    ΚΑΝΤΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΝΑ ΤΡΟΜΑΞΟΥΝ
    ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΘΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΝ ΟΤΑΝ ΔΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕ ΣΤΑΜΑΤΑΤΕ ΚΑΙ ΟΤΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΥΝΕΧΩΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΟΥΝ
    ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΤΕ!!!!!!!
    ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΤΕ!!!!!!!!!!!!!!!
    ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ
    ΜΗΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΤΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    ΦΤΑΣΤΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΑΣ ΣΤΑ ΑΚΡΑ!!!
    ΣΤΑ ΑΚΡΑ!!!!!!!!!!!!!
    Σ Τ Α Α Κ Ρ Α !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    !!!!!!!!!!!!!!

    Σχόλιο από ΧΑΟΣ | 09/01/2009

  181. ΕΞΕΓΕΡΣΗ Η΄ «ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ»

    του Γιώργου Καραμπελιά

    Τα «Δεκεμβριανά» του 2008 αντιμετωπίστηκαν, μέχρι σήμερα, με μια διττή και απολύτως ανταγωνιστική ανάγνωση:

    Από τη μία πλευρά, οι θιασώτες της εκδοχής ότι πρόκειται για εξέγερση –με διαφοροποιήσεις ανάμεσά τους– προβάλλουν το γεγονός της εκτεταμένης κινητοποίησης ενός σημαντικού μέρους της νεολαίας, ιδιαίτερα της φοιτητικής και της μαθητικής, και το ξέσπασμα που έφτασε μέχρι και τις επαρχιακές πόλεις και τις κωμοπόλεις, προκειμένου να στηρίξουν την άποψή τους. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, ορισμένες «σπασμένες βιτρίνες» και η δράση των «κουκουλοφόρων» ήταν το λιγότερο σημαντικό, ενώ η εξέγερση της νεολαίας ήταν το αποφασιστικό.

    Από την άλλη, οι θιασώτες της κατευθυνόμενης «πορτοκαλί επανάστασης», επιμένουν στο ότι τα γεγονότα ήταν κατευθυνόμενα από κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ και εν πολλοίς ΠΑΣΟΚ), ΜΜΕ (από τον Άλφα και το Μέγκα έως το CNN και από την Ελευθεροτυπία έως τη… Libération) και πρεσβείες (και κατ’ εξοχήν την «Πρεσβεία»), που χρησιμοποίησαν τους «κουκουλοφόρους» και την αγανάκτηση της νεολαίας για να ανατρέψουν την κυβέρνηση Καραμανλή, η οποία δεν δείχνεται όσο ενδοτική θα ήθελαν (Σχέδιο Ανάν, αγωγοί, Σκόπια κ.λπ.) καθώς και από τους εγχώριους νταβατζήδες που προτιμούν την ύπαρξη μιας απόλυτης ακυβερνησίας (λέγε με Γιωργάκη).

    Σε αυτή την εφημερίδα, από την αρχή, είχαμε την άποψη πως η πραγματικότητα είναι πολύ πιο περίπλοκη και σύνθετη από αυτό το μανιχαϊστικό σχήμα. Γι’ αυτό και στο πρώτο φύλο της εφημερίδας που κυκλοφόρησε, στη διάρκεια των γεγονότων (τεύχος 47), παραθέσαμε και τις δύο απόψεις, καθώς και περισσότερες αποχρώσεις απέναντι στα γεγονότα. Είναι καιρός πλέον να αρχίσουμε μια πιο συστηματική αποτίμηση. Έτσι, παράλληλα με την παράθεση απόψεων που επιμένουν στη μία ή την άλλη πλευρά, θα παρουσιάσουμε και εκείνες που επιχειρούν να είναι πιο συνθετικές και πολυπρισματικές.

    Η καθολική κρίση μιας παρασιτικής κοινωνίας

    Κατ’ αρχάς, η έκταση που πήραν τα γεγονότα, με όποιο ερμηνευτικό κλειδί και να τα αντιμετωπίσει κανείς, δεν μπορεί να εξηγηθεί παρά μόνο από την κατάρρευση και την αποσύνθεση μιας παρασιτικής κοινωνίας που, εδώ και δεκαετίες, επιδίδεται στην κατεδάφιση όλων των αξιών και των προτύπων πάνω στα οποία είχε οικοδομηθεί το ελληνικό έθνος και το ελληνικό κράτος, και μάλιστα από εκείνους που εμφανίζονταν ως οι εκφραστές αυτών των αξιών.

    Η Χούντα – η ακραία έκφραση της παραδοσιακής εθνικοφροσύνης και της Δεξιάς– προκάλεσε μια εθνική καταστροφή στην Κύπρο. Η Αριστερά, από την αντίπερα όχθη, ως ο εκφραστής του σοσιαλιστικού αιτήματος, κατέρρευσε, είτε μαζί με τον υπαρκτό σοσιαλισμό, είτε με την ανοικτή προσχώρηση των σοσιαλ-ληστών στον νεοφιλελευθερισμό και τη διαφθορά. Η «Ελευθεροτυπία», το όνειρο γενεών και γενεών Ελλήνων, παραδόθηκε στους νταβατζήδες των καναλιών και στους «αλήτες-ρουφιάνους-δημοσιογράφους». Η Διανόηση και οι «μορφωμένοι», οι καθηγητάδες και οι προοδευτικοί, όχι μόνο κατακλέβουν τον ελληνικό λαό (λέγε με πρύτανη της Παντείου), όχι μόνο τρώνε με δέκα μασέλες (που τις αποκαλούν ευρωπαϊκά προγράμματα και μη-κυβερνητικές οργανώσεις, αλά Σόρος), όχι μόνο μεταβλήθηκαν σε ένα απερίγραπτο κηφηναριό που παράγει ελάχιστο δημιουργικό έργο, αλλά έχουν αποδυθεί σε ένα ηρωστράτειο έργο κατεδάφισης κάθε αξίας που εξακολουθεί να συνέχει τον ελληνικό λαό: εξ ου και το κατάπτυστο βιβλίο ιστορίας, ο «ελληνο-οθωμανισμός», η συκοφάντηση του πατριωτισμού, της Εθνικής Αντίστασης η απεμπόληση της Κύπρου.

    Η Ορθοδοξία, το τελευταίο αποκούμπι των λαϊκών στρωμάτων, που κράτησε τον ελληνισμό όρθιο στις πιο μαύρες μέρες, έχει παραδοθεί στους Εφραίμ, τους παπαροκάδες και τους τουρκόφρονες, μέσα σε μια γενικευμένη υποκρισία.

    Και βέβαια οι πολιτικοί, σχεδόν όλων των χρωμάτων και αποχρώσεων, είναι είτε διεφθαρμένοι ως το μεδούλι, μέτριοι και ανδράποδα, είτε, στην καλύτερη περίπτωση, μισθοσυντήρητοι γραφειοκράτες που για τριαντα-πέντε χρόνια, σε όλη τη μεταπολίτευση, ζουν πλουσιοπάροχα από την πολιτική, εκεί που άλλοτε διακινδύνευες όχι μόνο περιουσίες αλλά και την ίδια τη ζωή σου.

    Αν αυτά λοιπόν συμβαίνουν στους «από-πάνω», στις άρχουσες τάξεις και τους θεσμούς, όπως κι άλλες φορές ίσως είχε συμβεί στο παρελθόν, ωστόσο υπήρχαν πάντοτε και οι «απο-κάτω», ο λαός, οι αγρότες, οι εργάτες, οι «μικρομεσαίοι», που τροφοδοτούσαν αυτή τη χώρα αδιάκοπα με ήρωες και αγωνιστές, με τον Κοσμά τον Αιτωλό και τον Καραϊσκάκη, με τον Μακρυγιάννη και τον Βελουχιώτη, με τον Αυξεντίου και τον Σολωμό Σολωμού. Σήμερα, μετά από τριαπέντε χρόνια μεταπολίτευσης, έχουν διαφθαρεί, κομματιαστεί, αποσυντεθεί και οι «αποκάτω». Η αγροτιά, και ιδιαίτερα η ορεινή, που τροφοδοτούσε όλους τους εθνικούς αγώνες, μέχρι την Εθνική Αντίσταση και την ΕΟΚΑ, έχει συρρικνωθεί, ενώ αυτή που έμεινε, έχει μεταβληθεί σε επιδοτούμενους από την Ευρωπαϊκή Ένωση και σε επιστάτες των Αλβανών και των Πακιστανών που δουλεύουν για λογαριασμό της. Η ελληνική εργατική τάξη, έχει μετακομίσει στις ΔΕΚΟ και το Δημόσιο, τα μπαρ, τα καφενεία και τις «πόρτες» των σκυλάδικων, ενώ η όποια παραγωγική εργασία γίνεται ακόμα σε αυτή τη χώρα από χειρώνακτες εργαζόμενους έχει αναληφθεί από τους ξένους. Στο δημόσιο στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, στις ΔΕΚΟ, βασιλεύουν οι συνδικαλιστές, οι κηφήνες, οι καλοπερασάκηδες μηδενιστές. Γι’ αυτό και τα εκατομμύρια των Ελλήνων που δεν έχουν διαφθαρεί, που δεν έχουν διέξοδο, βρίσκονται αιχμαλωτισμένοι μέσα σε ένα αδιέξοδο, όπου από τη μία πλευρά νιώθουν ασφυκτικό τον ανταγωνισμό της μετανάστευσης, από την άλλη όμως έχουν μεταβληθεί σε κομμάτι μιας δουλοκτητικής κοινωνίας που εκμεταλλεύεται την εργασία των μεταναστών.

    Κυρίαρχο, αποφασιστικό παραμένει το γεγονός του παρασιτισμού, που από τις άρχουσες τάξεις κατέβηκε προς τα κάτω και διέφθειρε και ένα μεγάλο ποσοστό των λαϊκών στρωμάτων. Οι Έλληνες σήμερα ζουν με πολύ περισσότερα από όσα παράγουν. Και αυτό δεν αφορά μόνο την «πλουτοκρατία» αλλά και τα μεσαία στρώματα και ένα μέρος των λαϊκών στρωμάτων. Γι’ αυτό και τα αυτοκίνητα, τα κινητά, οι κάρτες, η υπερχρέωση. Όμως το «πάρτι» της ανόδου των εισοδημάτων και της κατανάλωσης τελειώνει. Και μάλιστα, σε συνθήκες παγκόσμιας κρίσης.

    Η ελληνική κοινωνία, μια κοινωνία που στηριζόταν σε αξίες για να επιβιώνει, την πατρίδα, τη γλώσσα, την Ορθοδοξία, την κοινωνική δικαιοσύνη, τα κατανάλωσε και τα εξόντωσε όλα. Έφτασε στο βαθμό μηδέν. Γυμνή στο τελευταίο σκαλί.

    Οι αντιδράσεις μιας μηδενιστικής κοινωνίας

    Φως δεν μοιάζει να έρχεται από πουθενά. Δεν υπάρχουν τα κοινωνικά και πολιτικά υποκείμενα που έστω θα αναλύσουν αυτή την κρίση, πόσο μάλλον να προσφέρουν λύσεις για την έξοδο από αυτή.

    Γι’ αυτό και οι εξεγέρσεις μπορούν να είναι ταυτόχρονα πραγματικές, μηδενιστικές, διότι δεν εμπεριέχουν όραμα, και χειραγωγήσιμες, αν δεν υπάρξει κάποιος συνθετικός πόλος –που σήμερα δεν υπάρχει.

    Δηλαδή, η διάλυση μιας μηδενιστικής κοινωνίας παράγει αντιδράσεις και κινητοποιήσεις εξίσου μηδενιστικές με την κυρίαρχη ιδεολογία και πραγματικότητα. Γι’ αυτό και μπορούν να τις εκμεταλλευτούν, ή να επιχειρήσουν να τις εκμεταλλευτούν τόσο εξωτερικές δυνάμεις, που θέλουν να ρίξουν ή να υποτάξουν ακόμα περισσότερο τον Καραμανλή, όσο και εσωτερικοί καιροσκόποι – Αλαβάνοι, αλλά και τρομοκράτες που θέλουν να ανοίξουν κάποιο «νέο γύρο».

    Ωστόσο αυτός ο ξεσηκωμός έχει και πραγματική διάσταση. Διότι, κατά τεκμήριο, σε μια κοινωνία σε κρίση, πάντοτε τα πιο ευαίσθητα στοιχεία της είναι οι νέοι: Εκείνοι που δεν έχουν ακόμα ενταχθεί στην παραγωγή, δεν έχουν πραγματοποιήσει τους αναρίθμητους συμβιβασμούς των μεγαλυτέρων, δεν έχουν εξαγοράσει ή εξαργυρώσει τις απόψεις τους. Επομένως, όταν ξεσηκώνονται οι μαθητές, με αφορμή τη δολοφονία του συμμαθητή τους, ξεσηκώνονται και ενάντια σε μια κοινωνία χωρίς διέξοδο, όπου όλα φαντάζουν μαύρα και τελειωμένα. Και βέβαια ξεσηκώνονται πάντα με απόθεμα τα ιδεολογικά εργαλεία τα οποία τους προσφέρει η κοινωνία.

    Και εδώ βρίσκεται το πρόβλημα. Ο ξεσηκωμός της νεολαίας δεν είναι εφ’ αυτού εγγενώς επαναστατικός. Καθορίζεται από τις υπαρκτές ιδεολογίες και αντιστάσεις. Όταν, στη δεκαετία του 1960, ξεσηκωνόταν η νεολαία όλου του κόσμου, τα κυρίαρχα επαναστατικά «παραδείγματα» ήταν ο Τσε Γκεβάρα, ο Χο τσι-μινχ, ο Μάο τσε τουνγκ ο… Μαρκούζε και ο Μπομπ Ντύλαν. Στην Ελλάδα, ο Λαμπράκης η Εθνική Αντίσταση και ο Θεοδωράκης, κ.λπ., κ.λπ. Την ίδια εποχή, στο παλαιστινιακό κίνημα ήταν ο Νάσερ, ο σοσιαλιστής Αραφάτ και οι μαρξιστές Χαμπάς, ο Ναβατμέχ κ.ά. Σήμερα είναι ο προφήτης Αλή, ο Χομεϊνί και ο Νασράλα για τη νεολαία των σιιτών, ο προφήτης Μωάμεθ, ο Σαγιέντ Κουντμπ και η Χαμάς για την παλαιστινιακή νεολαία. Στην Πολωνία, επί υπαρκτού σοσιαλισμού, τα ινδάλματα της νεολαίας ήταν ο πάπας Βοϊτύλα, ο Λεχ Βαλέσα, και ο… Ρήγκαν. Σήμερα, τα ινδάλματα της ισραηλινής νεολαίας είναι οι εξτρεμιστές ραβίνοι της «Σας» και του «Λικούντ». Το ίδιο και στη διάρκεια του μεσοπολέμου, στη Γερμανία και την Ιταλία, η πλειοψηφία της νεολαίας θα ενταχθεί στα τάγματα εφόδου και τα φασιστικά «φάσιο».

    Στην Ελλάδα, ο ξεσηκωμός της νεολαίας είναι εξαιρετικά ισχνός ακόμα. Δεν έχει πάρει ευρύτερες και συστηματικές διαστάσεις. Γι’ αυτό και η έκταση των γεγονότων του Δεκέμβρη του 2008 είναι στην πραγματικότητα πολύ μικρότερη από ό,τι εμφάνισαν τα κανάλια, τα κόμματα και οι Πρεσβείες, επειδή είχαν συμφέρον να το κάνουν. Ένας ασφαλής δείκτης για των πραγματικών μεγεθών της κινητοποίησης ήταν η πολύ μικρή –αναλογικά– συμμετοχή στην κηδεία του Αλέξανδρου, ενώ παραδοσιακά, στην Ελλάδα, οι κηδείες των θυμάτων της κρατικής καταστολής προσλαμβάνουν πάνδημο χαρακτήρα.

    Ωστόσο δεν σημαίνει πως είναι και ανύπαρκτη ή αποκλειστικά χειραγωγούμενη. Μια νεολαία του no future, αηδιασμένη από τον κόσμο των «μεγάλων», αλλά και από τον ίδιο της τον καταναλωτικό εαυτό, ίσως αντέδρασε ενστικτωδώς. Και αυτό το γεγονός πρέπει να καταγραφεί και να υπογραμμιστεί.

    Να καταγγείλουμε ή να διαμορφώσουμε όραμα;

    Τα ερωτήματα μπαίνουν από κει και πέρα. Είναι όντως αλήθεια ότι οι «μεγάλοι», ιδιαίτερα των μεσοαστικών στρωμάτων, που ζουν σε ένα απόλυτο υπαρξιακό κενό και έχουν εγκαταλείψει συχνά τα παιδιά τους στην τύχη τους, χαϊδεύοντας τα αυτιά τους, προσπαθούν να εξαγοράσουν τις τύψεις και τις ενοχές τους για το μηδέν που τους παρέδωσαν.

    Είναι όντως αλήθεια ότι αυτά τα παιδιά έχουν μεγαλώσει σε μια «παιδόφιλη» και ταυτόχρονα ανάλγητη κοινωνία, που από τη μια πλευρά τους χαϊδεύει τα αυτιά και το πορτοφόλι και από την άλλη δεν τους προσφέρει κανένα όραμα και καμιά αξία. Επομένως είναι απολύτως «κακομαθημένα» και στην ίδια την εξέγερσή τους.

    Είναι όντως αλήθεια ότι η ιδεολογικά κυρίαρχη ατμόσφαιρα, όπως εκπορεύεται από τον ΣΥΡΙΖΑ, τις αριστερίστικες ομάδες, τους αναρχικούς και το συνονθύλευμα των μπαρόβιων διανοουμένων και δημοσιογράφων Εξαρχείων και Κολωνακίου, είναι μια ατμόσφαιρα εθνομηδενισμού, μεταμοντέρνου ολοκληρωτισμού, ιδεολογικής, ακόμα και φυσικής, τρομοκρατίας. Και ότι υπάρχουν και φαινόμενα αντιδημοκρατικής ή ακόμα και φασιστικής συμπεριφοράς, που πλέον δεν περιορίζονται μόνο στα γήπεδα, αλλά έχουν επεκταθεί και στα Πανεπιστήμια και στις διάφορες πολιτικές κινητοποιήσεις και ομαδοποιήσεις.

    Όμως, παρ’ όλα αυτά, υπάρχει πάντα η «πανουργία της ιστορίας». Μιας ιστορίας που σήμερα οδηγεί σε παγκόσμια κρίση –οικονομική και ταυτόχρονα κρίση της παγκοσμιοποίησης– που οδηγεί σε έξαρση των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων στην περιοχή, με την Παλαιστίνη ως επίκεντρο, μια παγκόσμια κρίση που θα αποτελέσει ταυτόχρονα και κρίση των ιδεολογιών του πολυπολιτισμού, του εθνομηδενισμού και της παγκοσμιοποίησης, μέσα στην οποία κινείται η χαβιαροαριστερά ο αριστερισμός και ο αντιεξουσιασμός της κακιάς ώρας. Και όσο και εάν όλοι αυτοί θέλουν να ταυτίσουν τα αντιπαγκοσμιοποιητικά ρεύματα, που θα ενισχυθούν στην ελληνική κοινωνία, με το ΛΑΟΣ και τον «ρατσισμό», δεν θα μπορέσουν να το πετύχουν. Είναι εξ άλλου χαρακτηριστικό πως ακόμα και ένα γραφειοκρατικό κόμμα όπως το ΚΚΕ –και παρά την αιώνια λογική της προβοκάτσιας με την οποία αναλύει τα κοινωνικά και πολιτικά φαινόμενα– κατορθώνει όχι μόνο να εντάσσει στους κόλπους του ένα σημαντικό μέρος της νεολαίας, ιδιαίτερα από τα λαϊκά στρώματα, αλλά και να αντιστέκεται στην χαβιαροαριστερά.

    Κατά συνέπεια, θα ήταν μεγάλο σφάλμα να χαρίσουμε όλη τη νεολαιίστικη αντίδραση στις δυνάμεις της ψευδο-εναλλακτικής παγκοσμιοποίησης και του εθνομηδενισμού, χαρακτηριζοντάς την συλλήβδην ως αντιδραστική ή «φασιστική νέου τύπου». Η πραγματικότητα τα επόμενα χρόνια θα οδηγήσει στη συρρίκνωση αυτών των τάσεων και την ενίσχυση των αντιπαγκοσμιοποιητικών ρευμάτων, τα οποία με τη σειρά τους, δεν θα πρέπει να εκχωρήσουμε αμαχητί στο ΛΑΟΣ και τη «Χρυσή Αυγή». Είναι ένα δύσκολο εγχείρημα που κινείται στην κόψη του ξυραφιού, αλλά αυτό είναι το τίμημα του να ζούμε σε μια χώρα των συνόρων, παρασιτική από τη μια και ταυτόχρονα αποπαίδι της Δύσης, τη στιγμή που ο παρασιτισμός μπαίνει σε βαθύτατη κρίση. Στην αρχή θα αντιδράσει σαν κακομαθημένο παιδί αλλά σύντομα θα υποχρεωθεί να αναμετρηθεί και πάλι με την ιστορία της, μια ιστορία δημιουργίας και αντίστασης.

    Σχόλιο από Άρδην | 09/01/2009

  182. ————————————————-
    ΜΙΑ ΧΡΗΣΙΜΗ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ
    ————————————————-

    Σημειώσεις προλεταριακής ιστορίας

    Η εξέγερση στο Γουάτς, Λος Άντζελες, 196

    Η παρακμή και η πτώση της θεαματικής-εμπορευματικής οικονομίας

    Από τις 13 ως τις 16 Αυγούστου του 1965 ο μαύρος πληθυσμός του Λος Άντζελες ξεσηκώθηκε. Ένα επεισόδιο ανάμεσα σε τροχονόμους και διαβάτες εξελίχθηκε σε αυθόρμητες συγκρούσεις δύο ημερών. Οι αυξανόμενες ενισχύσεις των δυνάμεων της τάξης δεν κατόρθωσαν να ξαναπάρουν τον έλεγχο του δρόμου. Την Τρίτη ημέρα οι μαύροι πήραν όπλα λεηλατώντας τα γύρω οπλοπωλεία κι έτσι μπορούσαν να πυροβολούν ακόμα και τα ελικόπτερα της αστυνομίας. Χιλιάδες στρατιώτες και αστυνομικοί -η στρατιωτική δύναμη μιας μεραρχίας πεζικού με την υποστήριξη αρμάτων μάχης- χρειάστηκε τελικά να ριχτούν στη μάχη για να περιορίσουν την εξέγερση μέσα στη συνοικία Γουάτς (και τέλος να την ελέγξουν Watts) και τέλος να την ελέγξουν έπειτα από οδομαχίες πολλών ημερών. Οι εξεγερμένοι επιδόθηκαν στη γενικευμένη λεηλασία και τον εμπρησμό καταστημάτων. Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις, υπήρξαν 32 νεκροί, από τους οποίους 27 μαύροι, πάνω από 800 τραυματίες και 3000 συλλήψεις.

    Οι αντιδράσεις, απ’ όπου κι αν προέρχονταν, απέκτησαν εκείνη τη σαφήνεια που μόνο το επαναστατικό γεγονός -όντας το ίδιο μια έμπρακτη αποσαφήνιση των υπαρχόντων προβλημάτων- έχει πάντοτε το προνόμιο να προσδίδει στις διάφορες αποχρώσεις της σκέψης των αντιπάλων του. Ο αρχηγός της αστυνομίας Γουίλιαμ Πάρκερ αρνήθηκε κάθε μεσολάβηση που του πρότειναν οι μεγάλες οργανώσεις των μαύρων, δηλώνοντας πολύ σωστά ότι «αυτοί οι εξεγερμένοι δεν έχουν αρχηγούς». Και βέβαια, αφού οι μαύροι δεν είχαν πια αρχηγούς, είχε έρθει η στιγμή της αλήθειας για κάθε στρατόπεδο. Τί είχε άλλωστε να πει αυτή τη στιγμή ένας απ’ αυτούς τους άνεργους πια αρχηγούς, ο Ρόυ Γουίλκινς, γενικός γραμματέας της Εθνικής Ένωσης για την Προώθηση του Έγχρωμου Πληθυσμού (NAACP);Δήλωνε ότι οι εξεγερμένοι «έπρεπε να κατασταλούν με κάθε αναγκαία δύναμη». Κι ο καρδινάλιος του Λος Άντζελες, Μακ Ιντάιρ, που διαμαρτυρόταν έντονα, δεν διαμαρτυρόταν για τη βιαιότητα της καταστολής, όπως θα περίμενε κανείς τώρα που η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία εκσυγχρονίζει την εικόνα της.

    Αντίθετα, διαμαρτυρόταν αναστατωμένος για «μια προσχεδιασμένη εξέγερση εναντίον των δικαιωμάτων του πλησίον, εναντίον του σεβασμού του νόμου και της διατήρησης της τάξης» και καλούσε τους καθολικούς να αντιταχτούν στη λεηλασία, σ’ «αυτές τις χωρίς προφανή αιτία βιαιότητες». Όσοι πάλι κατάφεραν να δουν τα «προφανή αίτια» της οργής των μαύρων του Λος Άντζελες -χωρίς όμως να βλέπουν το πραγματικό αίτιο-, όλοι αυτοί οι ιδεολόγοι κι οι «εκπρόσωποι» της ανύπαρκτης παγκόσμιας Αριστεράς, θρήνησαν για την ανευθυνότητα, την αταξία, τη λεηλασία και κυρίως το γεγονός ότι λεηλατήθηκαν πρώτα τα καταστήματα οινοπνευματωδών και όπλων∙ κι έκλαψαν για τις 2000 καταμετρημένες εστίες πυρκαγιάς, με τις οποίες οι μαύροι του Γουάτς φώτισαν τη μάχη τους και τη γιορτή τους.

    Ποιος λοιπόν υπερασπίστηκε τους εξεγερμένους του Λος Άντζελες όπως πραγματικά το άξιζαν. Εμείς θα το κάνουμε. Ας αφήσουμε τους οικονομολόγους να κλαίνε για τα 27 εκατομμύρια χαμένα δολάρια, τους πολεοδόμους να οδύρονται πάνω στις στάχτες ενός από τα πιο ωραία τους σουπερμάρκετ και τον Μακ Ιντάιρ να θρηνεί το βοηθό σερίφη που σκοτώθηκε. Ας αφήσουμε τους κοινωνιολόγους να τραβάν τα μαλλιά τους με τον παραλογισμό και το μεθύσι αυτής της εξέγερσης. Ο ρόλος ενός επαναστατικού εντύπου είναι όχι μόνο να δώσει δίκιο στους εξεγερμένους του Λος Άντζελες, αλλά και να διασαφηνίσει τους λόγους της εξέγερσής τους, να εξηγήσει θεωρητικά την αλήθεια που αναζητά η πράξη τους.

    Στο Μήνυμα προς τους επαναστάτες της Αλγερίας και όλων των χωρών -που δημοσιεύτηκε στο Αλγέρι τον Ιούλιο του 1965 μετά το πραξικόπημα του Μπουμεντιέν κι εξέθετε στους αλγερινούς και στους επαναστάτες όλου του κόσμου την κατάσταση στην Αλγερία και στον υπόλοιπο κόσμο ως σύνολο- οι καταστασιακοί αναφέρθηκαν ανάμεσα στα παραδείγματά τους και στο κίνημα των αμερικάνων μαύρων που «αν καταφέρει να εκδηλωθεί με αποφασιστικότητα» θα ξεσκεπάσει τις αντιφάσεις του πιο προηγμένου καπιταλισμού. Πέντε εβδομάδες αργότερα αυτή η αποφασιστικότητα εκδηλώθηκε στους δρόμους. Η θεωρητική κριτική των πιο μοντέρνων εκδηλώσεων της σύγχρονης κοινωνίας και η έμπρακτη κριτική αυτής της κοινωνίας υπάρχουν κιόλας. Εξακολουθούν να είναι διαχωρισμένες, αλλά είναι σίγουρο πως έχουν προχωρήσει προς τις ίδιες πραγματικότητες και μιλούν για το ίδιο πράγμα. Αυτές οι δύο κριτικές εξηγούνται αμοιβαία και δεν μπορούμε να εξηγήσουμε τη μία χωρίς να εξηγήσουμε την άλλη. Η θεωρία της «επιβίωσης» και του «θεάματος» διαφωτίζεται κι επαληθεύεται από αυτές τις πράξεις που η αμερικάνικη ψευδής συνείδηση δεν μπορεί να εξηγήσει. Και κάποια μέρα θα φωτίσει με τη σειρά της αυτές τις πράξεις. Μέχρι σήμερα, οι διαδηλώσεις των μαύρων για τα «δικαιώματα του πολίτη» είχαν συγκρατηθεί από τους αρχηγούς τους σε μια νομιμότητα, που ανεχόταν τις χειρότερες βιαιότητες των δυνάμεων της τάξης και των ρατσιστών (όπως για παράδειγμα τον περασμένο Μάρτιο στην Αλαμπάμα κατά τη διάρκεια της πορείας στο Μοντγκόμερι). Ακόμα και μετά απ’ αυτό το σκάνδαλο, μια διακριτική συνεννόηση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, του κυβερνήτη Γουάλας και του πάστορα Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, είχε οδηγήσει τους διαδηλωτές της Σέλμα, στις 10 Μαρτίου, να υποχωρήσουν μπροστά στην πρώτη πρόσκληση των αρχών να διαλυθούν, με αξιοπρέπεια και προσευχές! Η σύγκρουση που περίμενε τότε το πλήθος δεν ήταν παρά το θέαμα μιας ενδεχόμενης σύγκρουσης. Την ίδια στιγμή, η μη βία είχε φτάσει το γελοίο όριο του θάρρους της: να εκτίθεσαι στα χτυπήματα του εχθρού και να ανυψώνεις έπειτα το ηθικό σου μεγαλείο, ώστε να του στερήσεις την αναγκαιότητα να ξαναχρησιμοποιήσει τη δύναμή του. Αλλά το βασικό δεδομένο είναι ότι το κίνημα για τα δικαιώματα του πολίτη, χρησιμοποιώντας νόμιμα μέσα, δεν μπορούσε να θέσει παρά νομικά προβλήματα. Είναι λογικό να επικαλείσαι το νόμο σχετικά με νομικά ζητήματα. Το παράλογο είναι να ζητιανεύεις νόμιμα μπροστά στην προφανή παρανομία, λες κι αυτή η παρανομία είναι απλά ένας παραλογισμός που θα διαλυθεί μόλις τον δείξεις με το δάκτυλο. Είναι φανερό ότι η άγρια και κατάφωρη παρανομία, που ακόμα ασκείται σε βάρος των μαύρων σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ, έχει τις ρίζες της σε μια οικονομικοκοινωνική αντίφαση που δεν είναι της αρμοδιότητας των σημερινών νόμων. Είναι επίσης φανερό ότι κανένας μελλοντικός δικαστικός νόμος δε θα μπορέσει να τη θίξει στο παραμικρό ενάντια στους πιο θεμελιώδεις νόμους της κοινωνίας. Αυτό που οι αμερικάνοι μαύροι πραγματικά τολμούν να απαιτήσουν είναι το δικαίωμα να ζουν πραγματικά και σε τελική ανάλυση αυτό απαιτεί την ολοκληρωτική ανατροπή αυτής της κοινωνίας. Αυτό γίνεται όλο και πιο φανερό, καθώς οι μαύροι στην καθημερινή ζωή τους αναγκάζονται να χρησιμοποιούν όλο και πιο ανατρεπτικά μέσα. Το ζήτημα δεν είναι πλέον η κατάσταση των μαύρων της Αμερικής, αλλά η κατάσταση της Αμερικής, κάτι που απλά τυχαίνει να εκφράζεται αρχικά μεταξύ των μαύρων. Η εξέγερση του Γουάτς δεν ήταν μια φυλετική σύγκρουση: οι εξεγερμένοι δεν επιτέθηκαν στους λευκούς που βρέθηκαν στο δρόμο τους – χτύπησαν μόνο τους λευκούς αστυνομικούς.

    Άλλλωστε,
    η μαύρη αλληλεγγύη δεν αφορούσε τους μαύρους καταστηματάρχες
    ούτε τους μαύρους αυτοκινητιστές. Ο ίδιος ο Λούθερ Κινγκ αναγκάστηκε να ομολογήσει ότι τα όρια της ειδικότητας του είχαν ξεεπεραστεί,
    δηλώνοντας τον Οκτώβριο στο Παρίσι ότι «οι συγκρούσεις
    δεν ήταν φυλετικές αλλά ταξικές»
    .Η εξέγερση στο Λος Άντζελες είναι μια εξέγερση ενάντια στο εμμπόρευμα,
    ενάντια στον κόσμο του εμπορεύματος, στον οποίο οι εργάτες-καταναλωτές είναι ιεραρχικά υποταγμένοι στα μέτρα του εμποορεύματος.
    Όπως οι συμμορίες των νεαρών αλητών όλων των ανεπτυγμένων χωρών, αλλά πιο ριζικά καθώς είναι μέρος μιας τάξης που δεν έχει μέλλον, μια μερίδα του προλεταριάτου που δεν μπορεί να πιστέψει σε σημαντικές ευκαιρίες για κοινωνική άνοδο κι ενσωμάτωση, οι μαύροι του Λος Άντζελες παίρνουν κατά λέξη την προοπαγάνδα
    του σύγχρονου καπιταλισμού, τη διαφήμιση της αφθονίας. Θέλουν ευθύς αμέσως όλα όσα τους δείχνουν και είναι διαθέσιμα με αφηρημένο τρόπο, επειδή θέλουν να τα χρησιμοποιήσουν. Μ’ αυτόν τον τρόπο αμφισβητούν την ανταλλακτική αξία, την εμπορευματική πραγματικότητα που έχει προεπιλέξει τα πάντα και είναι το καλούπι, το κίνητρο και ο τελικός σκοπός. Κλέβοντας και χαρίζοντας ξαναβρίσκουν μια χρήση που διαψεύδει αυτομάτως τον κατααπιεστικό
    ορθολογισμό του εμπορεύματος και ξεσκεπάζει τις σχέσεις του και την ίδια του την παραγωγή ως αυθαίρετες και μη αναγκαίες. Η λεηλασία στο Γουάτς εκδήλωνε την πιο άμεση πραγμάτωση του νόθου συνθήματος «στον καθένα σύμφωνα με τις ψευδείς ανάγκες του», τις ανάγκες που καθορίζει και παράγει αυτό το οικονομικό σύστημα, το οποίο απορρίπτει η ίδια η πράξη της λεηλασίας. Ωστόσο, οι αμεερικανοί
    μαύροι παίρνουν αυτήν την αφθονία κατά λέξη, την αγγίζουν άμεσα και δεν την κυνηγούν αόριστα στον αγώνα δρόμου της αλλοτριωμένης εργασίας και των όλο και περισσότερο ανικανοποίητων κοινωνικών αναγκών. Γι’ αυτό και οι αληθινές ανθρώπινες ανάγκες εκδηλώνονται κιόλας μέσα στη γιορτή, στο παιχνίδι, στο καταστροφικό πότλατς. Ο άνθρωπος που καταστρέφει εμπορεύματα δείχνει την ανωτερότητα του ανθρώπου απέναντι στα εμπορεύματα. Δεν θα μένει πια σκλάβος των αυθαίρετων μορφών που παραμορφωμένα αντανακλούν τις πραγματικές ανάγκες του. Οι φλόγες του Γουάτς καταβρόχθισαν το σύστημα της κατανάλωσης. Τα μεγάλα ψυγεία που κλάπηκαν από ανθρώπους που στο σπίτι τους δεν έχουν ρεύμα ή τους το έχουν κόψει, είναι η καλύτερη εικόνα του ψέματος της αφθονίας που έγινε αλήθεια μέσα στο παιχνίδι. Οι άνθρωποι μπορούν ν’ ασκήσουν κριτική και να μεταμορφώσουν το εμπόρευμα, όποια συγκεκριμένη μορφή κι αν έχει αυτό, μόλις πάψουν να το αγοράζουν. Μόνον όταν το πληρώνουν με χρήμα μόνο τότε το σέβονται σαν θαυμαστό φετίχ, σαν σύμβολο που φανερώνει μια θέση μέσα στον κόσμο της επιβίωσης.
    Η λεηλασία είναι η φυσική απάντηση στη μη φυσική και απάνθρωπη κοινωνία της αφθονίας του εμπορεύματος. Γκρεμίζοντας προς στιγμή το εμπόρευμα ως εμπόρευμα, αποκαλύπτει αυτό που σε τελική ανάλυση το εμπόρευμα συνεπάγεται: το στρατό, την αστυνομία και τ’ άλλα ειδικευμένα αποσπάσματα που μέσα στο Κράτος κατέχουν το μονοπώλιο της ένοπλης βίας.

    Τί είναι ο αστυνομικός: Είναι ο ενεργός υπηρέτης του εμπορεύματος, ο άνθρωπος που έχει ολοκληρωτικά υποταχτεί στο εμπόρευμα και η δουλειά του οποίου είναι να εξασφαλίζει ότι το τάδε προϊόν της ανθρώπινης εργασίας παραμένει εμπόρευμα, με τη μαγική ιδιότητα να αγοράζεται, αντί να αποτελεί απλά ένα ψυγείο ή ένα τουφέκι – ένα παθητικό κι άψυχο πράγμα που υποτάσσεται σ’ οποιονδήποτε το χρησιμοποιεί. Απορρίπτοντας την ταπείνωση της υποταγής του ανθρώπου στον αστυνομικό, οι μαύροι απορρίπτουν την ταπείνωση της υποταγής του ανθρώπου στα εμπορεύματα. Η νεολαία του Γουάτς, που δεν είχε μέλλον με όρους αγοράς, άδραξε μία άλλη ποιότητα του παρόντος και η ποιότητα αυτή υπήρξε αναμφισβήτητη και ακαταμάχητη σε τέτοιο σημείο ώστε συμπαρέσυρε όλο τον πληθυσμό, γυναίκες, παιδιά, μέχρι και κοινωνιολόγους που βρίσκονταν εκεί. Μια νεαρή μαύρη κοινωνιολόγος αυτής της συνοικίας, η Μπόμπι Χόλλον, δήλωνε τον Οκτώβριο στην Herald Tribune: «Παλιά οι άνθρωποι ντρέπονταν να πουν πως είναι απ’ το Γουάτς, το λέγανε μέσα από τα δόντια τους. Τώρα το λένε με περηφάνια. Αγόρια που πάντα τριγύριζαν με πουκάμισα ανοιχτά ως τη μέση και θα σε λιάνιζαν στο πι και φι, εμφανίζονταν εδώ κάθε πρωί στις επτά και οργάνωναν τη διανομή του φαγητού. Φυσικά δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες, τα τρόφιμα τα είχαν κλέψει…Όλη αυτή η χριστιανική φλυαρία χρησιμοποιήθηκε ενάντια στους μαύρους χρόνια ολόκληρα. Αυτοί οι άνθρωποι θα μπορούσαν να κλέβουν για δέκα χρόνια, χωρίς να πάρουν πίσω ούτε τα μισά από τα λεφτά που τους έχουν κλέψει αυτά τα μαγαζιά, τόσα χρόνια τώρα…Εγώ δεν είμαι παρά μια μικρούλα μαύρη».

    Η Μπόμπι Χόλλον που πήρε όρκο να μην ξεπλύνει ποτέ το αίμα που πότισε τα παπούτσια της μέσα στις συμπλοκές, λέει ότι «τώρα όλος ο κόσμος κοιτάζει το Γουάτς».

    Πώς οι άνθρωποι φτιάχνουν την ιστορία κάτω από συνθήκες σχεδιασμένες να τους αποτρέπουν από το να επέμβουν σ’ αυτή. Οι μαύροι του Λος Άντζελες είναι οι πιο καλοπληρωμένοι μαύροι στις ΗΠΑ αλλά και οι περισσότερο διαχωρισμένοι από τον υπέρμετρο πλούτο που υπάρχει στην Καλιφόρνια. Το Χόλλυγουντ, ο πόλος του παγκόσμιου θεάματος, βρίσκεται ακριβώς δίπλα τους. Τους υπόσχονται ότι αν κάνουν υπομονή θα φτάσουν την αμερικάνικη ευμάρεια. Μα εκείνοι βλέπουν πως αυτή η ευμάρεια δεν είναι μια σταθερή κατάσταση αλλά μια σκάλα χωρίς τέλος. Όσο ανεβαίνουν τόσο απομακρύνονται από την κορυφή, μιας και βρίσκονται σε μειονεκτική θέση από το ξεκίνημα κιόλας, επειδή είναι λιγότερο ειδικευμένοι (και συνεπώς οι περισσότεροι μέσα στους άνεργους και τέλος γιατί η ιεραρχία που τους συνθλίβει δεν είναι μόνον η ιεραρχία της οικονομικής-αγοραστικής δύναμης: είναι μια εγγενής κατωτερότητα που τους επιβάλλουν σ’ όλες τις όψεις της καθημερινής ζωής τα ήθη και οι προκαταλήψεις μιας κοινωνίας στην οποία κάθε ανθρώπινη δύναμη ευθυγραμμίζεται με την αγοραστική δύναμη. Εφόσον η αμερικάνικη κοινωνία μισεί και θεωρεί εγκληματικό τον ανθρώπινο πλούτο των μαύρων, ο χρηματικός πλούτος δεν μπορεί να τους κάνει απόλυτα αποδεκτούς μέσα στην αμερικάνικη αλλοτριωμένη κοινωνία: ο ατομικός πλούτος θα κάνει τον μαύρο το πολύ-πολύ έναν πλούσιο νέγρο, γιατί οι μαύροι στο σύνολο τους πρέπει ν’ αντιπροσωπεύουν τη φτώχια μιας κοινωνίας ιεραρχημένου πλούτου. Όλοι οι παρατηρητές άκουσαν αυτήν την κραυγή που ζητούσε την παγκόσμια αναγνώριση του ξεσηκωμού: «Είναι η επανάσταση των μαύρων και θέλουμε να το μάθει όλος ο κόσμος!»

    Ελευθερία τώρα, αυτό είναι το σύνθημα όλων των επαναστάσεων της ιστορίας. Όμως για πρώτη φορά το πρόβλημα δεν είναι το ξεπέρασμα της σπάνης, αλλά η κυριαρχία πάνω στην υλική αφθονία, σύμφωνα με νέες αρχές. Η κυριαρχία πάνω στην αφθονία δεν είναι απλά η αλλαγή του τρόπου διανομής, αλλά ο συνολικός επαναπροσδιορισμός της. Αυτό είναι το πρώτο βήμα ενός τεράστιου αγώνα, που αγκαλιάζει τα πάντα.
    Οι μαύροι δεν είναι μόνοι στον αγώνα τους: μια καινούργια προλεταριακή συνείδηση (η συνείδηση ότι δεν διαφεντεύεις σε τίποτα τη δραστηριότητα σου, τη ζωή σου αρχίζει να αναπτύσσεται στην Αμερική, σε στρώματα που αρνιούνται το σύγχρονο καπιταλισμό και που εξαιτίας αυτής της άρνησης μοιάζουν στους μαύρους. Η πρώτη φάση του αγώνα των μαύρων ήταν σημάδι μιας πιο γενικευμένης αμφισβήτησης που τώρα εξαπλώνεται. Το
    Δεκέμβριο του 1964, οι φοιτητές του Μπέρκλεϋ, κουρασμένοι από τη συμμετοχή τους στο κίνημα για τα δικαιώματα του πολίτη, έκαναν μία απεργία που αμφισβητούσε τη λειτουργία αυτού του «Πολυπανεπιστήμιου» της Καλιφόρνια και μέέσω
    αυτού ολόκληρη την οργάνωση της αμερικάνικης κοινωνίας και τον παθητικό ρόλο στον όποιο τους προορίζει. Αμέσως, το θέαμα απάντησε προβάλλοντας τη νεολαία να επιδίδεται σε οργιά με ποτά, ναρκωτικά και να διαλύει τη σεξουαλική ηθική, αυτά για τα οποία κατηγορήθηκαν και οι μαύροι. Αυτή η γενιά φοιτητών εφηύρε μια νέα μορφή αγώνα ενάντια στο κυυρίαρχο
    θέαμα, το teach, -in μια μορφή που ξαναχρησιμοποιήθηκε στη Μεγάλη Βρετανία στις 20 Οκτωβρίου, στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου με αφορμή την κρίση της Ροδεσίας. Πρωτόγονη ασφααλώς
    και ατελής, αυτή η μορφή είναι η στιγμή εκείνη που οι άνθρωποι αρνιούνται να περιορίσουν τη συζήτηση των προβλημάτων τους σε ακαδημαϊκά όρια ή καθορισμένες χρονικές περιόδους και προσπαθούν να εξερευνήσουν τα ζητήματα μέχρι τις τελικές τους συνέπειες, οδηγούμενοι έτσι στην πρακτική δραστηριότητα. Τον Οκτώβριο, δεκάδες χιιλιάδων
    διαδήλωναν στους δρόμους της Νέας Υόρκης και του Μπέρκλεϋ
    ενάντια στον πόλεμο στο Βιετνάμ, ενώνοντας τις φωνές τους με τις φωνές των εξεγερμένων του Γουάτς: «Έξω απο τη συνοικία μας και το Βιετνάμ!». Οι λευκοί που ριζοσπαστικοποιούνται ξεπέρασαν τα όρια της νομιμότητας: δίνουν «μαθήματα» για να μάθουν να εξαπατούν τις στρατιωτικές επιτροπές κατάταξης ( LeMonde 19/10/65), καίνε τις κάρτες στρατεύσεώς τους μπροστά στις κάμερες της τηλεόρασης. Μέσα στην κοινωνία της αφθονίας εκφράζεται η απέχθεια γι’ αυτήν την αφθονία και την τιμή της. Το θέαμα αμαυρώνεται από την αυτόνομη δραστηριότητα ενός προηγμένου στρώματος που αρνείται τις άξιες του. Το κλασικό προλεταριάτο, στο μέτρο ακριβώς που κατόρθωσαν προσωρινά να το ενσωματώσουν στο καπιταλιστικό σύστημα, δεν είχε ενσωματώσει τους μαύρους (μέχρι το 1959 πολλά συνδικάτα του Λος Άντζελες δε δέχονταν μαύρους).

    Τώρα λοιπόν οι μαύροι είναι το σημείο συνάντησης όλων όσων αρνούνται τη λογική αυτής της ενσωμάτωσης
    στον καπιταλισμό, με την οποία ισοδυναμεί η υπόσχεση της φυλετικής ενσωμάτωσης. Η υλική άνεση δεν θα είναι ποτέ αρκετά άνετη για όσους αναζητούν αυτό που δεν υπάρχει στην αγορά, αυτό ακριβώς που η αγορά εξολοθρεύει. Το επίπεδο στο όποιο έχει φτάσει η τεχνολογία των πιο προνομιούχων γίνεται μια προσβολή που μπορεί πολύ πιο εύκολα να γίνει κατανοητή και να μισηθεί από τη θεμελιώδη προσβολή: αυτή της πραγμοποίησης.

    Η εξέγερση του Λος Άντζελες είναι η πρώτη
    στην ιστορία που αναζήτησε τα δίκαια της στην έλλειψη κλιματισμένου αέρα κατά τη διάρκεια ενός κύματος καύσωνα.Οι μαύροι έχουν στην Αμερική το δικό τους θέαμα, τον Τύπο τους, τα περιοδικά τους και τους μαύρους αστέρες τους. Αλλά το απορρίπτουν με αηδία ως απάτη και έκφραση της ταπείνωσης τους, γιατί βλέπουν πως είναι το θέαμα μιας μειονότητας, απλό πααράρτημα
    ενός γενικού θεάματος. Αναγνωρίζουν ότι αυτό το θέαμα της επιθυμητής κατανάλωσης που προορίζεται γι’ αυτούς δεν είναι παρά μια αποικία του θεάματος των λευκών. Έτσι, βλέπουν πιο γρήγορα το ψέμα ολόκληρου του οικονομικοπολιτιστικού θεάματος. Θέέλοντας να συμμετάσχουν πραγματικά κι ευθύς αμέσως στην αφθονία -που αποτελεί επίσημη αξία κάθε αμερικάνου- ζητούν την ισότιμη πραγμάτωση του θεάματος της καθημερινής ζωής στην Αμερική, ζητούν να δοκιμαστούν στην πράξη οι μισοουράνιες-μισογήινες αξίες αυτού του θεάματος. Αλλά η ουσία αυτού του θεάματος είναι να μην πραγματώνεται άμεσα ή ισότιμα ούτε και για τους λευκούς. (Οι μαύροι χρησιμεύουν απλώς σαν τέλεια θεαματική εγγύηση: η απειλή του να ξεπέσει κανείς στην αθλιότητα τον σπρώχνει στον αγώνα δρόμου). Απαιτώντας να πάρουν κατά γράμμα το καπιταλιστικό θέαμα, οι μαύροι απορρίπτουν κιόλας το ίδιο το θέαμα. Το θέαμα είναι ένα ναρκωτικό για σκλάβους. Δεν πρέπει να το παίρνουν κατά γράμμα αλλά να το ακολουθούν με μια απειροελάχιστη καθυστέρηση (χωρίς αυτήν την καθυστέρηση ο φενακισμός έρχεται στην επιφάνεια).

    Πράγματι, σήμερα στις ΗΠΑ οι λευκοί είναι οι σκλάβοι του εμπορεύματος και οι μαύροι οι αρνητές του. Οι μαύροι θέλουν περισσότερα απο τους λευκούς – να ποια είναι η καρδιά ενός προβλήματος που θα παραμείνει άλυτο, αν δεν λυθεί με τη διάλυση αυτής της λευκής κοινωνίας. Οι λευκοί που θέλουν να βγουν από τη δικιά τους σκλαβιά, οφείλουν πρώτα πρώτα να ταχθούν με το μέρος της εξέγερσης των μαύρων, όχι από φυλετική αλληλεγγύη αλλά σε μια συνάντηση καθολικής άρνησης του εμπορεύματος και του Κράτους. Η οικονομική και ψυχολογική απόσταση των μαύρων από τους λευκούς τους επιτρέπει να δουν τι είναι ο λευκός
    καταναλωτής – και η δίκαια περιφρόνηση που τρέφουν για τον λευκό
    γίνεται περιφρόνηση για κάθε παθητικό καταναλωτή.

    Όσοι λευκοί απορρίπτουν αυτόν το ρόλο δεν έχουν ελπίδες παρά μόνον αν ενοποιούν
    όλο και περισσότερο τον αγώνα τους με τον αγώνα των μαύρων, βρίσκοντας μόνοι τους και υποστηρίζοντας μέχρι τα άκρα τις ουσιώδεις συνέπειες αυτού τού αγώνα. Αν κατά τη ριζοσπαστικοποίηση του αγώνα μια τέτοια συνάντηση δεν επιτευχθεί, θ’ ενισχυθούν οι μαύρες εθνικιστικές τάσεις που θα καταδίκαζαν την κάθε πλευρά σε μια ανώφελη σύγκρουση μεταξύ εθνοτήτων, χαρακτηριστική της παλιάς κοινωνίας. Το άλλο πιθανό αποτέλεσμα της σημερινής κατάστασης είναι η αμοιβαία σφαγή, όταν η παραίτηση δεν αποτελεί πια επιλογή.Οι προσπάθειες για δημιουργία ενός μαύρου εθνικισμού (φιλοαφρικάνικου ή αυτονομιστικού) είναι όνειρα που δεν απαντάνε στην πραγματική καταπίεση. Οι αμερικάνοι μαύροι δεν έχουν πατρίδα. Στην Αμερική βρίσκονται στην πατρίδα τους, αλλοτριωμένοι όσο κι οι άλλοι αμερικάνοι με τη διαφορά ότι αυτοί έχουν επίγνωση της κατάστασης τους. Γι’ αυτό δεν είναι το καθυστερημένο αλλά το πιο προηγμένο κομμάτι της αμερικάνικης κοινωνίας. Είναι η εξελισσόμενη άρνηση, «η κακή πλευρά που φτιάχνει την ιστορία προκαλώντας αγώνες» (Η αθλιότητα της Φιλοσοφίας). Η Αφρική δεν έχει κανένα ειδικό μονοπώλιο σ’ αυτό. Οι αμερικάνοι μαύροι είναι προϊόν της σύγχρονης βιομηχανίας, όπως η ηλεκτρονική, η διαφήμιση ή το κύκλοτρο. Φέρουν τις αντιφάσεις της. Είναι οι άνθρωποι που ο θεαματικός παράδεισος πρέπει ταυτόχρονα να ενσωματώσει και ν’ απορρίψει. Γι’ αυτό ο ανταγωνισμός ανάμεσα
    στο θέαμα και την ανθρώπινη δραστηριότητα γίνεται ολοφάνερος
    σ’ αυτούς. Το θέαμα είναι καθολικό, όπως και το εμπόρευμα. Επειδή όμως ο κόσμος του εμπορεύματος θεμελιώνεται σε μια ταξική σύγκρουση, το εμπόρευμα είναι ιεραρχικό. Το εμπόρευμα -άρα και το θέαμα που μορφώνει τον κόσμο του εμπορεύματος- είναι υποχρεωμένο να είναι ταυτόχρονα καθολικό και ιεραρχικό. Το αποτέλεσμα
    είναι μία καθολική ιεράρχηση. Επειδή όμως αυτή η ιεράρχηση
    πρέπει να παραμένει ανομολόγητη, μεταφράζεται σε ανομολόγητες
    (εξαιτίας του παραλογισμού τους) και ιεραρχικές αξίες μέσα σ’ έναν κόσμο παράλογης εκλογίκευσης. Αυτή ακριβώς η ιεράρχηση δημιουργεί παντού ρατσισμούς: πρόσφατα, η Αγγλία του Εργατικού κόμματος περιόρισε τη μετανάστευση των έγχρωμων, ενώ οι προηγμένες βιομηχανικές χώρες της Ευρώπης ξαναγίνονται ρατσιστικές, εισάγοντας το υποπρολεταριάτο τους από τις μεσογειακές χώρες (κι έτσι εκμεταλλεύονται
    στο έδαφός τους εκείνους που άλλοτε εκμεταλλεύονταν στις αποικίες τους). Ούτε η Ρωσία έπαψε να είναι αντισημιτική, εφόσον
    δεν έπαψε να είναι μια ιεραρχική κοινωνία στην όποια η εργασία πρέπει να αγοράζεται και να πουλιέται σαν εμπόρευμα. Το εμπόρευμα συνεχώς επεκτείνει την κυριαρχία του και δημιουργεί νέες μορφές ιεραρχίας – είτε ανάμεσα στον ηγέτη του εργατικού κόμματος και τους εργάτες, είτε μεταξύ των ιδιοκτητών δύο τεχνητά διακρινόμενων μοντέλων αυτοκινήτων.

    Να ποιο είναι το προπατορικό αμάρτημα του εμπορευματικού
    ορθολογισμού, η αρρώστια της αστικής λογικής από την όποια πάσχει και η γραφειοκρατία. Αλλά από τη στιγμή που αρχίζει η πρακτική της άρνησης, ο σκανδαλώδης παραλογισμός ορισμένων ιεραρχιών και το γεγονός ότι όλη η δύναμη του κόσμου του εμπορεύματος τείνει τυφλά και αυτόματα στην υπεράσπιση τους, μας οδηγεί να δούμε τον παραλογισμό κάθε ιεραρχίας.Ο ορθολογικός κόσμος που γεννήθηκε από τη βιομηχανική επανάσταση
    έφερε την ορθολογική απελευθέρωση των ατόμων από τα τοπικά
    και εθνικά τους όρια και τα ένωσε σε παγκόσμια κλίμακα. Ο παραλογισμός
    του βρίσκεται στο ότι τα ξαναχώρισε, ακολουθώντας μια κρυμμένη λογική που εκφράζεται με τρελές ιδέες και παράλογες αξίες. Το ξένο περικυκλώνει από παντού τον άνθρωπο, που αποξενώθηκε από τον κόσμο του. Ο βάρβαρος δεν βρίσκεται πια στην άκρη της γης αλλά εδώ, είναι ο άνθρωπος που έγινε βάρβαρος εξαιτίας της υποοχρεωτικής
    συμμετοχής του στο παγκόσμιο σύστημα της ιεραρχικής κατανάλωσης. Ο ανθρωπισμός που καλύπτει όλη αυτήν τη βαρβαρότητα είναι το αντίθετο
    του άνθρωπου, η άρνηση της δραστηριότητας του και της επιθυμίας
    του. Είναι ο ανθρωπισμός του εμπορεύματος, η εύνοια που δείχνει το εμπόρευμα προς τον άνθρωπο από τον όποιο τρέφεται όπως το παράσιτο. Όσοι υποβιβάζουν τους ανθρώπους σε αντικείμενα πιστεύουν ότι τα αντικείμενα έχουν όλες τις ανθρώπινες ιδιότητες. Γι’ αυτούς, οι πραγματικές ανθρώπινες εκδηλώσεις εμφανίζονται ως ασυνείδητη «ζωώδης συμπεριφορά»: «Βάλθηκαν να συμπεριφέρονται σαν μία ομάδα πιθήκων σε ζωολογικό κήπο», είπε ο Γουίλιαμ Πάρκερ, αρχηγός του ανθρωπισμού
    του Λος Άντζελες.Όταν οι αρχές της Καλιφόρνια κήρυξαν «κατάσταση εξέγερσης
    », οι ασφαλιστικές εταιρίες υπενθύμισαν ότι δεν καλύπτουν αυτού του είδους τους κινδύνους – δεν καλύπτουν τίποτα πέρα από την επιβίωση. Στο σύνολο τους, οι αμερικάνοι μαύροι επιτρέπεται να επιβιώνουν στις περισσότερες περιπτώσεις – τουλάχιστον αν κάθονται ήσυχοι.

    Άλλωστε ο καπιταλισμός έγινε αρκετά συγκεντρωτικός και προστατεύεται αρκετά από το Κράτος ώστε να δίνει «βοήθεια» στους πιο φτωχούς. Αλλά και μόνον από το γεγονός ότι μέσα στην αύξηση της κοινωνικά οργανωμένης επιβίωσης βρίσκονται τελευταίίοι,
    οι μαύροι θέτουν προβλήματα ζωής. Αυτό που πραγματικά απαιτούν δεν είναι να επιβιώσουν αλλά να ζήσουν. Οι μαύροι δεν έχουν ν’ ασφαλίσουν τίποτα δικό τους. Αυτο που τους μένει είναι να καταστρέψουν όλες τις μέχρι τώρα γνωστές μορφές ιδιωτικής ασφάλειας και ασφάλισης. Οι μαύροι εμφανίζονται
    ως αυτό που πραγματικά είναι: οι αδιάλλακτοι εχθροί όχι βέβαια της μεγάλης πλειοψηφίας των αμερικανών, αλλά του αλλοτριωμένου
    τρόπου ζωής ολόκληρης της σύγχρονης κοινωνίας. Η πιο προηγμένη βιομηχανική χώρα μας δείχνει το δρόμο που θα διανυθεί παντού αν το σύστημα δεν ανατραπεί.Μερικοί από τους εξτρεμιστές του μαύρου εθνικισμού, για να αποοδείξουν
    ότι το ελάχιστο που μπορούν να δεχτούν είναι ένα ξέχωρο έθνος, προβάλλουν το επιχείρημα ότι ακόμα κι αν η αμερικάνικη κοινωνία τους αναγνωρίσει κάποτε μία πλήρη πολιτική και οικονοομική
    ισότητα, ποτέ δεν θα δεχτεί -στο επίπεδο του ατόμου- το γάμο ανάμεσα σε λευκούς και μαύρους. Γι’ αυτό το λόγο αυτή η αμερικάνικη κοινωνία πρέπει να εξαφανιστεί από την Αμερική κι από παντού. Το τέλος κάθε φυλετικής προκατάληψης, όπως και το τέλος τόσων άλλων προκαταλήψεων που επιβάλλουν απαγορεύσεις στη σεξουαλική ελευθερία, μπορεί να βρίσκεται μόνο πέρα από τον ίδιο το «γάμο», πέρα από την αστική οικογένεια, που παραπαίει μεταξύ των αμερικάνων μαύρων – αστική οικογένεια που κυριαρχεί τόσο στη Ρωσία όσο και στις ΗΠΑ, ως πρότυπο ιεραρχικής σχέσης και σταθερότητας της κληροδότησης της εξουσίας (χρήμα ή κοινωνικο-γραφειοκρατικό αξίωμα). Συχνά τώρα τελευταία λέγεται ότι η αμερικάνικη νεολαία -που έπειτα από τριάντα χρόνια σιωπής ξεπροβάλλει ξανά ως δύναμη αμφισβήτησης-
    βρήκε στην εξέγερση των μαύρων τον ισπανικό της εμφύλιο. Αλλά αύτη τη φορά οι αμερικάνικες «ταξιαρχίες Λίνκολν» πρέπει να κατανοήσουν όλο το νόημα του αγώνα στον όποιο ρίχνονται
    και να υποστηρίξουν απόλυτα τον καθολικό χαρακτήρα του. Τα «έκτροπα» του Γουάτς δεν είναι πολιτικό λάθος μέσα στην εξέγερση των μαύρων,
    περισσότερο απ’ ότι ήταν η ένοπλη αντίσταση του POUM τοΜάιοτου1937στηΒαρκελώνηπροδοσίατουπολέμουενάντιαστονΦράνκο.Μία το Μάιο του 1937 στη Βαρκελώνη προδοσία του πολέμου
    ενάντια στον Φράνκο. εξέγερση ενάντια στο θέαμα -ακόμα κι αν εκδηλώνεται μόνο στην περιοχή
    του Γουάτς- αμφισβητεί τα πάντα επειδή είναι μια διαμαρτυρία του ανθρώπου ενάντια στην απάνθρωπη ζωή, μια διαμαρτυρία των πραγματικών ατόμων ενάντια στο διαχωρισμό τους από μια κοινότητα που θα μπορούσε να ικανοποιήσει την αληθινή ανθρώπινη και κοινωνική τους φύση και να ξεπεράσει το θέαμα.

    Καταστασιακή Διεθνής

    Δεκέμβριος 1965

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 10/01/2009

  183. «Δυστυχώς, ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίσαμε τα γεγονότα βανδαλισμών και ακραίων συμπεριφορών στην Αθήνα, που ακολούθησαν τον φόνο του Αλέξανδρου, δεν ήταν κατά τη γνώμη μου όσο καταγγελτικός θα έπρεπε. Αν και διαφωνώ με τις απόψεις πως δήθεν ο ΣΥΡΙΖΑ “χαϊδεύει τα αυτιά των κουκουλοφόρων”, ωστόσο πρέπει να σημειώσω πως η πλήρης διαφωνία μας με τέτοια φαινόμενα βίας δεν καταγράφηκε ούτε τόσο καθαρά ούτε τόσο καταγγελτικά όσο θα περίμενε κανείς από τη σύγχρονη δημοκρατική Αριστερά».

    «Οι αθλιότητες στο κέντρο της Αθήνας, οι φωτιές, τα σπασμένα και λεηλατημένα μαγαζιά, τα καμένα αυτοκίνητα, το πλιάτσικο (που επιχειρήθηκε να αποδοθεί στους δύστυχους μετανάστες) δεν οδηγούν παρά στην ακόμη μεγαλύτερη συντηρητικοποίηση της κοινωνίας, στην ακόμη μεγαλύτερη ένταση της κρατικής καταστολής». Από την Ανανεωτική Πτέρυγα πληθαίνουν τον τελευταίο καιρό οι συζητήσεις και η απογοήτευση για τον «ασαφή πολιτικό λόγο» του Συνασπισμού, παραπέμποντας ευθέως στους κ. Αλαβάνο και Τσίπρα. Ο κ. Φώτης Κουβέλης θα επιμείνει στα τελευταία γεγονότα: «Δεν μπορεί σε καμία περίπτωση μια σύγχρονη Αριστερά να μη διευκρινίζει πλήρως τη θέση της απέναντι στη βία. Οι εκδηλώσεις βίας είναι ενέργειες κατάτμησης και κατακερματισμού της κοινωνίας. Και γι’ αυτό χρειάζεται ένα σαφές “Οχι” στη στρατηγική κλιμάκωσης της βίας. Ούτε καν στην “κλιμάκωση” δεν σταθήκαμε όσο έπρεπε αντίθετοι και καταγγελτικοί».

    Ο κ. Κουβέλης θα σημειώσει επίσης, με αφορμή τις πορείες διαμαρτυρίας που οργανώθηκαν από τον ΣΥΝ, πως οφείλουμε «όχι μόνο να διαδηλώνουμε, αλλά και με πολιτικά μέτρα να απομονώνουμε όλους αυτούς που καίνε, καταστρέφουν και λεηλατούν. Αυτοί δεν είναι “λαϊκοί αγωνιστές με λαθεμένες μεθόδους και μορφές πάλης” όπως ακούστηκε. Αυτοί είναι υπονομευτές και της Αριστεράς και της Δημοκρατίας».

    Αναφερόμενος στη δολοφονική επίθεση εναντίον του 21χρονου αστυνομικού των ΜΑΤ στα Εξάρχεια και την επίσης σύμφωνα με ορισμένους «χλιαρή» αντίδραση του ΣΥΝ, ο κ. Κουβέλης προτιμά απλώς να υπενθυμίσει πως «εγώ -συγχωρήστε μου τη χρήση του α΄ ενικού- αμέσως, μαζί με τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Τάσο Κουράκη, επισκεφθήκαμε τον Ευαγγελισμό και στις σχετικές δηλώσεις δηλώσαμε απερίφραστα πως όχι μόνον είναι ευλόγως και απερίφραστα καταδικαστέα η τρομοκρατική πράξη, αλλά και πως τέτοιες ενέργειες συνιστούν (και) ιδεολογικές ακυρώσεις κάθε δημοκρατικού κινήματος».

    Σχόλιο από Κουβέλης | 11/01/2009

  184. Από Πόντος και αριστερά γίνατε πόντος και αναρχία. Καθόλου ταυτόσημες έννοιες νομίζω, άλλωστε οι πόντιοι ήταν πάντα σκεπτόμενοι και νοήμονες πολίτες.

    Στον πολιτισμένο κόσμο είναι αναγκαίο το κράτος και η τάξη, κάντε μας λοιπόν την χάρη και ξεκουμπιστείτε από αυτήν την χώρα που τόσο μισείτε.

    Η Σομαλία και η Νιγηρία είναι τα μόνα κράτη που θα ταίριαζαν απόλυτα στην ιδιοσυγκρασία σας, γιατί πλέον τα κουμουνιστικα κράτη έγιναν μπανανία των ΗΠΑ.

    Σχόλιο από politis | 27/01/2009

  185. @politis
    όπααα…. 🙂
    O μεγαλύτερος προβοκάτορας της ελληνικής μπλογκόσφαιρας, ο politis-gr ξαναχτυπά!

    ο “αντικειμενικός”, “υποψιασμένος”, “έγκυρος” politis-gr ξαναχτυπά! Με αφορμή το γνωστό βίντεο όπου η Διαμαντοπούλου προβλέπει ταραχές τύπου Παρισιού, μας λέει ότι ό,τι συνέβη στην Αθήνα είναι υποκινούμενο. “Οργανωμένο σχέδιο” σαν τις πυρκαγιές.
    Ό,τι διαβάσετε από εδώ και κάτω αποτελεί την πλήρη αποκάλυψη ενός blog που θεωρείται και έχει πλασαριστεί (και από τον Τύπο), ως ένα από τα πλέον έγκυρα, αντικειμενικά, ανεξάρτητα κτλ. κτλ. blogs. Πιο συγκεκριμένα, θα δείτε τους τρόπους που χρησιμοποίησε για να προωηθηθεί και τη σχέση που έχει με τη νεολαία της ΝΔ ο, κατά τα άλλα, ασκών κριτική σε όλους Politis-gr.

    Ακούστε τώρα πως κατάφερε ο Politis-gr τη γρήγορη προώθηση και την επισκεψιμότητα που έχει πλέον το blog του: Είχε ανοίξει 12 άλλα blogs με δεύτερο username, που όλα έκαναν link μόνο στο Politis-gr!
    Δείτε πως ο Politis-gr συνδέεται με τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και πως επεχείρησε και πέτυχε την προώθηση του blog του μέσα από τα forum της (φωτογραφίες γιατί ίσως διαγραφούν):
    -η συνέχεια στο κάτω μέρος του ακόλουθου ποστ -scroll down:

    http://anything-but-nd.blogspot.com/2008/06/politis-gr-exposed-blogging.html

    Σχόλιο από enas filos | 27/01/2009

  186. Κρίμα ωρέ politi
    Πάνω που σκιάχτηκαμε και πήγαμε να βγάλουμε διαβατήρια για να σου κάνουμε την χάρη
    ήρθε ο από μηχανής θεός omadeonas και μας πληροφόρησε για τα χαϊρια σου……ώστε έτσι έ !!

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 27/01/2009

  187. Ο σύντροφος politis εθελοτυφλεί όταν αναφέρεται σε κράτη όπως η Σομαλία και η Νιγηρία, ως μπανανίες των ΗΠΑ. Πρέπει κάποιος να του υπενθυμίσει ότι υπάρχουν τέτοια κράτη και στη Μεσόγειο. Δεν θα ήθελα να φωτογραφίσω κάποιο, απλά θα πώ, ότι ένα από αυτά έχει πολλά νησιά, νησάκια και βραχονησίδες, μπόλικες αμερικανικές βάσεις στην επικράτειά του, αμερικανοθρεμένους σοσιαλιστές στο κοινοβούλιό του, πράκτορες της CIA παντού κτλ. κτλ.
    Γεια σου ρε πολίτη, ευτυχώς που υπάρχεις κι εσύ κι έχουμε και με κάτι να γελάσουμε.

    Σχόλιο από Δημήτρης | 27/01/2009

  188. Tην έχουμε βάψει βρε παιδιά! Ούτε ο politis, ούτε ο Κωστόπουλος, ούτε και πολλοί άλλοι συμπεριλαμβανομένων και αρκετών τ’εμέτερων μας θέλουν. Με χαρά τους θα μας φώναζαν να τους «κάνουμε λοιπόν την χάρη και να ξεκουμπιστούμε από αυτήν την χώρα…» Σνίιιιφ!

    Ευτυχώς ακόμα μας ανέχονται ο Δημήτρης, ο Ματσουκάτες, η Παρτιζάνα, ο Ντόκτορ, ο Νοσφεράτος, ο Ζωνιανίτης, ο Τάσος, ο Βριπολίδης και κάποιοι άλλοι ελάχιστοι…

    Ομέρ ο Σομαλός (αερο)πειρατής

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 27/01/2009

  189. Είναι κι άλλοι ..πολλοί..Ομέρ μην αυτοπεριορίζεσαι…σου πήρε τα μυαλά ο Κωστόπουλος μπρέ ?

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 27/01/2009

  190. «Μεγάλη εποχή, σπαταλημένη», ο στίχος του Μπρεχτ παραμένει επίκαιρος

    Του Πετρου Μαρκαρη*

    Διάβαζα στην «Καθημερινή» της 11ης Ιανουαρίου 2009 την αλληλογραφία των Θεοτοκά-Σεφέρη-Καραγάτση για το Κυπριακό και σκεφτόμουν νοσταλγικά πόσο διαφορετικό ήταν το ύφος και το επίπεδο της συζήτησης, ακόμα και σε μια τόσο δύσκολη εποχή, όπως το 1954.

    Και δεν το λέω μόνο για τους τρεις «ευπρεπείς αστούς» συγγραφείς, όπως τους αποκαλούσαν τότε οι «στρατευμένοι» Αριστεροί. Και η πολεμική ανάμεσα στους «αστούς» και στους «στρατευμένους» είχε το ίδιο υψηλό επίπεδο ύφους και ευπρέπειας. Αρκεί να διαβάσει κανείς τη διαμάχη ανάμεσα στην «Επιθεώρηση Τέχνης» και τις «Εποχές», για να καταλάβει σε ποιο επίπεδο διεξαγόταν η σύγκρουση.

    Αυτές τις σκέψεις τις έκανα, με αφορμή δύο κείμενα που είχα διαβάσει νωρίτερα, στα τέλη του περασμένου έτους, τα «Αντικάλαντα» στην Αυγή της 24ης Δεκεμβρίου 2008, και το διήγημα του Κ. Γρηγοριάδη «Το λάθος τηλεφώνημα ενός φονιά» στον Ριζοσπάστη της 28ης Δεκεμβρίου 2008.

    Η διαφορά ανάμεσα στα κείμενα πολεμικής του τότε και του σήμερα εκφράζει στην ουσία την απόσταση στο επίπεδο σκέψης, λόγου και ύφους που χωρίζει τη σημερινή Αριστερά από την προχουντική. Είναι το ίδιο, όπως αν συγκρίνεις το πρόσφατο κίνημα των νέων με το κίνημα της νεολαίας στη διάρκεια των «Ιουλιανών».

    Η νεολαία του 1965 είχε ηγεσία, είχε πολιτικούς στόχους και στρατηγική. Συνεπώς, αποτελεί ένα μέτρο για το σήμερα που θα ’πρεπε να το θυμόμαστε, όταν χειροκροτάμε.

    Το ίδιο και στον γραπτό λόγο. Δεν μπορείς να μιλήσεις για έναν φονιά, όπως κάνει ο Κ. Γρηγοριάδης, χωρίς να έχεις ως μέτρο (και το λέω εκ πείρας) τους στίχους του Ελύτη: «Αξιον εστί το χέρι που επιστρέφει / από φόνο φριχτόν και τώρα ξέρει / ποιος αλήθεια ο κόσμος που υπερέχει / ποιο το “νυν” και πιο το “αιέν” του κόσμου». Γιατί μπορεί ο Κορκονέας να ανήκει στο «λεπιδοπτέρων το νέφος το κινούμενο», αλλά ο κ. Γρηγοριάδης δεν ανήκει σίγουρα με το κείμενο του στο «μυστηρίων το φως το περιιπτάμενο».

    Ετσι και τα «Αντικάλαντα».

    Αν ο στιχουργός Κώστας Παπαγιάννης είχε ανατρέξει στα φύλλα της Αυγής, θα διαπίστωνε ότι ο Τάσος Βουρνάς είχε καταξιώσει τον λίβελλο ως λογοτεχνικό είδος και θα τον είχε για μέτρο.

    Οταν κοιτάω το τότε και το σήμερα, το κάποτε και το τώρα, μοιραία μου έρχεται στο νου ο τίτλος ενός ποιήματος του Μπρεχτ: «Μεγάλη Εποχή, Σπαταλημένη».

    * Ο Πέτρος Μάρκαρης είναι συγγραφέας.

    Πηγή: Εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

    Σχόλιο από comcom | 27/01/2009

  191. Mολις τωρα διαβασα το »ΕΞΕΓΕΡΣΗ Η΄ «ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ»
    του Γιώργου Καραμπελιά σε παραπανω σχολιο..Εντυπωσιακό μέν αλλά

    μου φαινεται ομως τουλαχιστον αξιοπροσεκτο το οτι απουσιαζει
    σχεδόν εντελώς η αναφορά στην »αφορμή» η αιτια της »εξεγερσης » ή οτι αλλο ηταν
    Δηλαδή
    η δολοφονια του Αλέξη , συνπεια μιας απιστευτης συμπεριφοράς και εκτροχιασμου της αστυνομιας που τήν ειδαμε ήδη απο τον καιρό των »Πραιτόρων » του Πολυδωρα …

    Η ακολουθη αναλγησια και κυνισμός και κοροιδια απο την μερια των Υπουργουν της Νου Δου (δηθεν »παραιτησεις»
    Κουγιας , προσπαθεια συγκαλυψης κλπ )

    Οι τονοι ληγμενων Χημικών , ξυλοδαρμοι , προβοκατορες κλπ ..

    Και συνολικά η απιστευτη αναλγησια και ξεπεσμός μιας Κυβερνησης που ξεκινησε »σεμνα και ταπεινά » και εθνολαικιστικα » και κατεληξε σε εναν πρωτοφανή στα Χρονικά της νεωτερης ελληνικής κοινωνιας Ξεπεσμένο αρχοντοχωριατικο Κυνισμό .. Δειχνοντας ετσι οτι ο κουφιος »Δεξιος εθνολαικισμός» ειναι η μεταμφιεση του χειροτερου δυνατου »εθνο-μηδενισμου » δηλαδή η αποθεωση του Τιποτα και τηςΒαρβαρης Ωμότητας ..Τα Δοντια της εξουσιας» που ελεγε και ο Ε Κανέτι

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 27/01/2009

  192. Προσπαθεί όμως ο Καραμπελιάς να δώσει το περίγραμμα αυτού που ονομάζει «καθολική κρίση μιας παρασιτικής κοινωνίας» και να αναλύσει αξιοπρεπώς τα γεγονότα του Δεκέμβρη μέσα από τη ματιά ενός παλιού αριστερού που παραμένει ακόμα στο κίνημα και δεν έχει απορροφηθεί από το σύστημα. Αυτή η διαπίστωση δεν αναιρεί το γεγονός ότι μπορεί να υπάρχουν πολλές διαφωνίες και κριτικές στην προσέγγισή του. Όμως θέτει μια καλή βάση για συζήτηση.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 28/01/2009

  193. Ματσουκατες συμφωνω με το» μέσα από τη ματιά ενός παλιού αριστερού που παραμένει ακόμα στο κίνημα και δεν έχει απορροφηθεί από το σύστημα. Αυτή η διαπίστωση δεν αναιρεί το γεγονός ότι μπορεί να υπάρχουν πολλές διαφωνίες και κριτικές στην προσέγγισή του. Όμως θέτει μια καλή βάση για συζήτηση.»

    Και αυτή (η παραπάνω ειναι η δική μου κριτική : Δηλαδή ενω κανει μια σχετικά καλή αναλυση σε βαθος -με την οποια δυσκολα θα μπορουσε να διαφωνησει κανεις
    αφήνει στο εντελώς απυροβλητο την Δεξια που στο κατω κατω μας κυβερνά εδώ και πεντε χρονια και εχει καταφερει να επιδεινωσει την κατασταση σε απιστευτο βαθμό και να αποχαλινωσει τα σωματα ασφαλειας , να διαλυσει καθε αισθηση σεβασμου της νομιμοτητας και του Κρατους Δικαιου…
    (διαβαζοντας τον ασιθανεται κανεις οτι ακομα μας κυβερνά το Πασοκ και οι..»εθνομηδενιστες»
    – Το δευτερο σημειο της δικής μου κριτικής
    εχει να κανει με τον ορο Δεξιος εθνολαικισμός = δηθεν αγαπη για την πατριδα στην ουσια ομως λαικισμός του αισχίστου είδους

    Εθνομηδενισμός στο επακρο …(ορα Ψωμιαδης και οχι μονο )
    δηλαδή κατ’ εμέ η αιτια του σημερινου πρωτοφανους κυνισμου και παρακμής προερχεται κυριως απο αυτόν τον Ψευδοπατριωτισμό της δεκαρας και οχι τόσο απο τους »εκσυγχρονιστες » που ητανε ευαγγελιο της περασμενης δεκαετιας …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 28/01/2009

  194. Νομίζω ότι είναι αυτονόητο ότι ο Καραμπελιάς είναι αντιδεξιός για να το επαναλαμβάνει. ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Δεν ανήκω στο καραμπελιακό μπλοκ, γιατί σήμερα εύκολα σε τοποθετούν. Απλώς προσπαθώ να διαβάζω.

    Αυτοί που οδήγησαν στην εξαθλίωση ποιοί είναι;
    -Σίγουρα οι ψευδοπατριώτες που πουλούσαν φύκια για μεταξωτές κορδέλες, παρόλο που σε κατραγκιόζηδες τύπου Ψωμιάδη δύσκολα θα πρόβαλα τέτοιες ευθύνες και
    -κυρίως οι εκσυγρονιστές, οι οποίοι έβαλαν τις βάσεις για την ολοκλήρωση της διαδικασίας που θέλει οικονομικά, πολιτικά και ιδεολογικά της Ελλάδα απόφυση των μεγάλων κρατών της Δύσης και αυτού που ονομάζουμε ιμπεριαλισμός.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 28/01/2009

  195. Με τον ίδιο τίτλο «Ποιοι είναι οι κουκουλοφόροι;» βγαίνει σήμερα ο ΙΟΣ στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία.
    Δείτε το :

    http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=74895076,82400356,88194532

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/03/2009

  196. Για να δείτε ότι δεν έχουμε ταμπού να προβάλλουμε τα καλά τους και να αντιδρούμε στα αντιδραστικά τους.

    Και για το δεξιό αναθεωρητισμό (ο ηπιότερος δυνατός χαρακτηρισμός) που εκφράζει ο Τ. Κωστόπουλος σε σχέση με τους Πόντιους να περιμένετε συνέχεια.

    Ο λαός δεν ξεχνά
    τους μ@λ@κες τους κρεμά
    (ηθικώς βέβαια, βέβαια) !!!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/03/2009

  197. ομερ το ξερουμε οτι αν δεν την πεις θα σκασεις…

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 01/03/2009

  198. Παντως παιδια επεσε στα χερια μου αυτό το …περιοδικό του Δικτυου 21 ντε ..
    Ξερετε πως ονομάζει τα Γεγονότα του Δεκεμβρη;
    Πορτοκαλί επανασταση …
    Μαλιστα Κυριοι..Πορτοκαλί επανασταση… (προφανώς για να ριξουν τον ..επαναστατη Καραμανλή..
    (Κατι βεβαια μου θυμιζει αυτό αλλά τι; Τι; )

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 01/03/2009

  199. κυρίως οι εκσυγρονιστές, οι οποίοι έβαλαν τις βάσεις για την ολοκλήρωση της διαδικασίας που θέλει οικονομικά, πολιτικά και ιδεολογικά της Ελλάδα απόφυση των μεγάλων κρατών της Δύσης και αυτού που ονομάζουμε ιμπεριαλισμός.

    Ματουκατες οταν οι Οθωμανοι ηταν προ των πυλών της πόλης πολλοι βυζαντινοι νομιζαν ακομα οτι ο κυριος εχθρος ησαν οι ..Φραγκοι
    (οχι οτι δεν ησαν ..αλλά ειχαν περασει 200 χρονια και βαλε απο το 1204)

    ετσι πολλοι απο (εμας-εσας) νομιζουν ακομα οτι κυβερνά το Πασοκ
    η αριστερα ,
    η ..Ν. Δ
    ακομα και το ιδιο το Πασοκ …

    (πως τα καταφερνει η πιο επικινδυνα αχρηστη κυβερνηση (απο τον καιρό του θανατου του Καποδιστρια τουλαχιστον ) να την βγαζει διαρκώς στο απυροβλητο ενας θεός ξερει…

    (εχω μια θεωρια…νομιζω οτι μετα απο καμμια δεκαρια χρονια
    οταν θα μας κυβερνά το Πασοκ θα βριζουμε ολοι την ΝΔ(πουέβαλε τις βάσεις για την ολοκλήρωση της διαδικασίας που θέλει οικονομικά, πολιτικά και ιδεολογικά της Ελλάδα απόφυση των μεγάλων κρατών της Δύσης και αυτού που ονομάζουμε ιμπεριαλισμός.)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 01/03/2009

  200. «..ομερ το ξερουμε οτι αν δεν την πεις θα σκασεις…»

    Σχώρα τον Νοσφεράτε
    Του σκίστηκε και ο αετός σήμερα…..

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/03/2009

  201. Ομέρ νομίζω ότι υπερέβαλες και πάλι λιγάκι. Όχι ότι έχεις άδικο, ούτε ότι η σημασία της παρέμβασης Κωστόπουλου είναι μικρή, αλλά το σύνθημα είναι λιγάκι υπερβολικό. Εγώ θα έγραφα: «Ο λαός δεν ξεχνά τους μ@λ@κες/τους γ@μ@» 😉

    όμως πέρα απ’ την πλάκα γράφεις κάτι πολύ σημαντικό. Κατατάσσεις την ιστορική ερμηνεία του Κωστόπουλου στην δεξιά αναθεωρητική ιστοριογραφία. Απλό στη σύλληψη αλλά θα μπορούσε να αποδειχτεί εξαιρετικά ευφυές. Πρέπει όμως να τεκμηριωθεί καλά εφόσον ξεπερνά πολύ τα περιωρισμένα όρια της ελλαδικής ιστορικής εμπειρίας.

    Επίσης θα πρέπει να απαντήσεις/ουμε και σ’ ένα άλλο ερώτημα: Ο Κωστόπουλος για τους Πόντιους είναι ίσος ή χειρότερος και επικινδυνότερος από την ακροδεξιά; Τη Χρυσή Αυγή να πούμε!

    Το τελευταίο σου το βάζω ως τεστ και θα επανέλθω λέγοντας την άποψή μου.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 02/03/2009

  202. παντως ο Κωστοπουλος και ο Ιος ειχε την πιο ξεκαθαρη συμβολή και παρεμαβαση γιανα διαλυθουν οι Μυθοι της Δεξιας και των συν αυτώ (αυτών που διαδιδουν οτι εγινε τον Δεκεμβρη Πορτοκαλί επανασταση γιανα ριξουν τον ..Καραμανλή που ειναι περιπου κομμουνιστης επειδή ταχει καλά με τον Πουτιν …και περι κουκουλοφορων κλπ )

    Επισης εγραψε και εκεινο το βιβλιο που αποκαλύπτει τον ρόλο του Ταγματασφαλιτισμου στην οικοδομηση της Σημερινής Δεξιας ..
    Ολα αυτά αποτελουν Δεξια αναθεωρητική ιστοριογραφια; Λίγο Οργουελ μου θυμιζει (η αλήθεια ειναι Ψεμμα κλπ )

    Στην Δεξια αναθεωρτητική προσπαθεια εντασσονται αντιθετα οι Δεξιοι και »Αριστεροι»’ που Εξωραιζουν τον ρόλο των Ταγματασφαλιτών και των Χιτών προσπαθουν να αποδομήσουν τον Μ Γλέζο με Ναζιστικά επιχειρηματα , Δεν λενε κουβεντα για το Νεο βιβλιο της Ιστοριας Γ Λυκειου (Σβωλοπουλου κ. α ) το Κατ ‘ αναθεση στο ιδρυμα Καραμανλή εξωραιζουν τον Ρόλοτου Τσαους Αντων , παρουσιαζουν την εθνική αντισταση ως εμφυλιο κλπ κλπ ..Με μοναδικό στοχο στο Να εξωραισουν τον Καραμανλή και την χειροτερη Κυβερνηση που πέρασε ποτε απο τον Τόπο απο τον καιρό του Σελίμ του Γ’

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 02/03/2009

  203. Νοσφεράτε, συμφωνώ με όλα όσα λες. Αλλά η παρέμβαση Κωστόπουλου στη «σύγκρουση» Ποντίων με το τουρκικό Βαθύ Κράτος προς όφελος του δεύτερου, εύκολα μπορεί να ερμηνευθεί σα Δεξιός Αναθεωρητισμός. Λαμβάνοντας ως δεδομένο πάντα ότι ο τουρκικός εθνικισμός είναι Δεξιά και όχι Αριστερά και Επανάσταση, ελέω συμμαχίας Ατατούρκ-Λένιν, όπως φοβάμαι ότι τον θεωρεί ο Κωστόπουλος.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 02/03/2009

  204. «..χειροτερη Κυβερνηση που πέρασε ποτε απο τον Τόπο απο τον καιρό του Σελίμ του Γ’..»

    Νοσφεράτε κατάληξε επιτέλους..
    Από τον καιρό του Καποδίστρια ή από τον καιρό του Σελίμ του Γ’ ?
    Αν και θα έλεγα πιο σωστή προσέγγιση είναι » από τον καιρό του Μιθριδάτη ΣΤ’ του Ευπάτορος»
    Δοθείσης ευκαιρίας σου λέω ότι «γεννηθητο το θέλημά σου». Έχω την αίσθηση ότι μέρες μετράει η από Σελίμ του Γ’ χειρότερη..
    Έχει την σημασία του το πως και το τι θα προκύψει μετά..

    Σχετικά με τον Κωστόπουλο, δεν παρατήρησα να αμφισβητεί κανείς αυτά που στο σχ. 202 αναφέρεις.
    Υπάρχει όμως θέμα με την στάση του απέναντι στα ποντιακά-μικρασιατικά. Και αυτό ενοχλεί ιδιαίτερα..

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/03/2009

  205. απο τον καιρό των Κομνηνών αντε… 😉

    (οσο για την σταση του Κωστοπουλου στα ποντιακά ..ε εχω δει και πολύ πολύ χειροτερα..
    Εξαλλου πολύ πιο επικινδυνοι περι των ποντιακών ειναι καποιοι που παρστάνουν τους »φίλους» των ποντιων …

    παντως .. Οταν μιλάμε σημερα στην Ελλάδα για Δεξιο και Ακροδεξιο αναθεωρητισμό εννοουμε ολους αυτές τους Τυπους (και στα Μπλογκια )

    που πανε να βγαλουν Λαδι τους Ταγματασφαλιτες λεγοντας οτι το Εαμ φαιει που γινανε Δωσιλογοι
    και δεν τους αφησαν να συνεργαστουνε ησυσχα ησυχα με τους Ναζήδες και να καρφωνουν και να Χαφιεδιζουν τους Αγωνιστές φορώντας Κουκουλες ( και να αντιστρεφουν σημερα την Αληθεια ονομαζοντυας κουκουλοφορους συλλήβδην τους Αριστερους (ή τους ψευδωνυμους Μπλογκερς ιδιως οταν αυτοι υπερασπιζονται την αλήθεια και δεν ειναι παπαγαλάκια της Δεξιας )

    οταν αυτοι(ή μαλλον οι ιδεολογικοι τους Πατερες ηταν οι κουκουλοφοροι σπιουνοι των Γερμανων Ναζήδων )

    ( καπως οπως ελεγε ο Καιν για τον Αβελ : Ο Αβελ φταιει που με αναγκασε να τον σκοτωσω …)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 02/03/2009

  206. και ας μην ξεχνάμε οτι την αποκαλυψη των χυδαιων τεχνασματων του Δεξιου αναθεωρητισμου της Ιστοριας και των απολογητών του Δωσιλογου ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΙΣΜΟΥ (» ο εμφυλιος ξεκινά απο το’ 43, η ανατισαση δεν ηταν πάρά μια διαμάχη μεταξύ »καθυστερεμενων» φατριων , »Ποντιων » κλπ )
    την οφείλουμε στον ΙΟ
    ο οποιος αποκαλυψε και τον Διεθνή συντπονισμου αυτής της Προσπαθειας δεξιας αναθεωρησης
    βλ :

    http://nosferatos.blogspot.com/2008/10/blog-post_3565.html

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 02/03/2009

  207. Προς εμπλουτισμό του παρόντος , να και μερικοί άλλοι κουκουλοφόροι….

    http://allotriosi.wordpress.com/2009/01/13/limenergates/

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/03/2009

  208. Πληροφόρηση και Αντιπληροφόρηση: Χειραγώγηση και Δημόσιος Λόγος

    «Ένα φάντασμα πλανήθηκε πάνω από την Ελλάδα του Δεκέμβρη 2008. Το φάντασμα των οργισμένων και απογοητευμένων πολιτών. Όλες οι δυνάμεις της γέρικης Ελλάδας ενωθήκαν σε μια ιερή μεν, φαντασιακή δε, συμμαχία να το κυνηγήσουν, ο Πρετεντέρης και ο Τράγκας, τα Κόμματα του Κοινοβουλίου, η ΓΣΕΕ, ο Γιανναράς κι η «επίσημη διανόηση», η ΕΛΑΣ και τα ΜΑΤ».

    Παραδοσιακή παραπληροφόρηση και εκμοντερνισμένη λογοκρισία

    Η πληροφόρηση αναφορικά με τα γεγονότα του Δεκέμβρη, που προκλήθηκαν μετά το θάνατο του Γρηγορόπουλου, θα μπορούσε να είναι η καλύτερη case study σε μια προσπάθεια υποστήριξης της θέσης ότι η αυτή αποτελεί μια μορφή επικοινωνιακής πολιτικής ενός νεόδμητου ελληνικού συστήματος διαπαιδαγώγησης- χειραγώγησης των μαζών, που περιλαμβάνει το σύνολο σχεδόν του σκελετού των ΜΜΕ. Σε αυτό το σύστημα, αστέρες της TV, μεγαλοδημοσιογράφοι, διανοούμενοι- πανεπιστημιακοί και μη, πολιτικοί, καταστηματάρχες, αστυνομικοί, αποτέλεσαν ταυτόχρονα τους κύριους φορείς μαζικής πληροφόρησης.
    Τα media έχτισαν τα θεμέλια μιας εκμοντερνισμένης λογοκρισίας, η οποία δεν βασίστηκε τόσο στις κλασικές νόρμες του censorship, με την χειροπιαστή εφαρμογή της τακτικής «περνάει-κόβεται», αλλά σε κάτι πολύ πιο επικίνδυνο, στη θέσμιση συγκεκριμένων αξόνων «δημοκρατικού διαλόγου», στους οποίους οποιεσδήποτε παρεκκλίσεις νοηματοδοτούνταν ως κατακριτέες.

    Πέρα όμως από την μοντέρνα μορφή λογοκρισίας που ασκήθηκε, μισές αλήθειες και συκοφαντίες συμπλήρωναν ένα μενού παραπληροφόρησης. Κανείς δε μας ενημέρωσε διεξοδικά για το ρόλο της Χρυσής Αυγής στην απώθηση των «ταραξιών» στην Πάτρα και αν δημοκρατικοί πολίτες θεωρούνται νεοναζί- δολοφόνοι, τότε πρέπει να επανεξετάσουμε το ζήτημα των δημοκρατικών αξιών της χώρας μας. Οι τελευταίες περιχαρακώθηκαν ακόμη και στο παράδειγμα της Λάρισας και του δημάρχου της, με πρωτοβουλία του οποίου έγινε η περιφρούρηση του κέντρου της πόλης από τους «κακούς» αντιεξουσιαστές, δια ροπάλου, επίσης με «δημοκρατικές διαδικασίες». Ακόμη, ενώ το γεγονός ότι κάποιοι θυμήθηκαν την Κούνεβα μετά από 1,5 μήνα από την επίθεση την οποία δέχτηκε, συμπληρώνει to κυρίαρχο σχήμα φιλτραρισμένης και ετεροχρονισμένης πληροφόρησης. Τέτοιου είδους παραδείγματα δυστυχώς ήταν πάρα πολλά.

    Δημόσια χειραγώγηση

    Όταν από τις πρώτες μέρες των αναταραχών τα ξένα πρακτορεία είχαν εκθέσει ξεκάθαρα τους λόγους για τους οποίους ξεσηκώθηκε ο κόσμος, είτε συμμετέχοντας σε μια απλή ειρηνική διαδήλωση, είτε ακολουθώντας πιο ακραίες πρακτικές, τα ελληνικά ΜΜΕ, αρκέστηκαν να καταδικάζουν τους κουκουλοφόρους και τις ζημιές στα καταστήματα. Το πήραν πίσω βέβαια όταν μαθητές σχολείων άρχισαν να πετάνε πέτρες σε αστυνομικά τμήματα και να δέχονται δακρυγόνα. Τότε μόνο άρχισαν να αποδέχονται ότι η βία δεν αποτελεί προνόμιο κάποιων, κατά τη γνώμη τους, περιθωριακών.
    Ένα πολύ απλό παράδειγμα μαζικής χειραγώγησης αποτελεί και το γεγονός ότι τα κανάλια καθόρισαν το πότε θα κατέβουν οι καταναλωτές στο κέντρο για τις αγορές των Χριστουγέννων και πότε όχι. Άμεσες και έμμεσες δηλώσεις τύπου «μείνετε σπίτι σήμερα», ή «η αστυνομία φοβάται για την πρόκληση τυχόν επεισοδίων», θεωρητικά από τη μία μας θύμισαν λογύδρια της επταετίας, ενώ πρακτικά το μόνο που κατάφεραν ήταν το άδειασμα των κεντρικών αγορών τις ημέρες των εορτών, με αποτέλεσμα να οδηγηθούν οι πολίτες- καταναλωτές προς τα εκτός κέντρου εμπορικά καταστήματα. Με τη φροντίδα των ΜΜΕ, η καταιγίδα άρχισε σιγά σιγά να κοπάζει, και πλέον ήταν οι ίδιοι αυτοί οι φορείς ενημέρωσης, οι οποίοι, ενώ στην αρχή απέτρεπαν τους πολίτες να επισκεφτούν το κέντρο της Αθήνας, δημιουργώντας έτσι πρόβλημα και στους καταστηματάρχες, τώρα ήταν αυτοί οι οποίοι άρχισαν να ανακαλούν τον κόσμο να επιστρέψει άφοβα στο Σύνταγμα. Αυτή η αντιφατική στάση δεν χειραγώγησε μόνο τις συνειδήσεις των απλών πολιτών, αλλά και τις τύχες των ίδιων των καταστηματαρχών. Και αφήνουμε ξεκάθαρα να εννοηθεί, ότι οι τελευταίοι υπήρξαν αδιαμφισβήτητα πολύ περισσότερο θύματα των εγχώριων ΜΜΕ, παρά της δράσης «κουκουλοφόρων- ταραξιών».

    Ο ρόλος των Κομμάτων

    Η ουσία του προβληματισμού μας, αναφορικά με τη χειραγώγηση των πολιτών, δεν έγκειται μόνο στις κατευθυντήριες γραμμές των ΜΜΕ, αλλά και στη διαχείριση της κρίσης από την πολιτική εξουσία και τα κόμματα. Το ζήτημα εδώ δεν είναι ποιος πρωτοστάτησε πρωτοβουλιακά στην επιχείρηση «επαναφοράς της τάξης», τα ΜΜΕ ή τα κόμματα, αλλά ο τρόπος με τον οποίο γαλουχήθηκαν οι πολίτες με την ιδέα της συντήρησης.
    Για το δίδυμο ΠΑΣΟΚ – ΝΔ κρίνω ότι είναι περιττό να ειπωθεί το οτιδήποτε, από τη στιγμή που ήταν πασίδηλα οι ίδιες τους πολιτικές- τα άμεσα και έμμεσα αίτια αυτής της κοινωνικής έκρηξης. Το λιγότερο που θα μπορούσαμε να αναφέρουμε είναι ότι ο Λόγος τους διαμορφώνονταν άμεσα από την ανάγκη τους να διατηρηθεί η κομματική τους βάση και πάνω σε αυτό καθορίστηκε και η ιδεολογικοπολιτική τους στάση απέναντι στα γεγονότα. Το ΛΑΟΣ, τοποθετήθηκε για το γεγονότα με χαρακτηριστικές υπερσυντηρητικές απόψεις, κι αυτό με τη σειρά του, με γνώμονα την εκμετάλλευση της κρίσης για ψηφοθηρικούς σκοπούς.
    Το κομμάτι της κοινοβουλευτικής αριστεράς αποτέλεσε και το πιο ενδιαφέρον στη διαχείριση της εξέγερσης. Τα ύποπτα κέντρα του εξωτερικού που, χρησιμοποιώντας ή κατασκευάζοντας την κρίση, «θέλουν να ρίξουν την κυβέρνηση», ποτέ δεν έγιναν γνωστά, και εάν από το ΚΚΕ διέρρευσε αυτή η πληροφορία, το τελευταίο είχε χρέος να τα κατονομάσει, όπως και τους πυρήνες που λειτουργούν στα πλαίσια του αντιεξουσιαστικού χώρου καθ’ εντολή μυστικών υπηρεσιών και ασφάλειας. Η Α. Παπαρήγα δε μας εξήγησε επίσης με ποιον τρόπο ο ΣΥΡΙΖΑ «χαϊδεύει τα αυτιά» των υποτιθέμενων κουκουλοφόρων και το σημαντικότερο δεν μας κατέδειξε ποιοι είναι αυτοί. Από τη στιγμή που δεν έπραξε έτσι, αποκτούμε αυτόματα το δικαίωμα να θεωρήσουμε όλα αυτά τα σενάρια το λιγότερο ως συνωμοσιολογικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη, έδειξε μια ουσιαστική αδυναμία, αυτή της άνευ όρων στήριξης όλων αυτών που διαδήλωσαν την οργή τους είτε φορούσαν κουκούλες είτε όχι. Ίσως και να μην έχει συνειδητοποιήσει ότι οφείλει να υπεραμυνθεί της ριζοσπαστικότητας την οποία επικαλείται, έστω κι αν αυτή ξεφεύγει εκτός κοινοβουλευτικών πλαισίων και αγγίζει πολλές φορές την ανομία. Η κοινοβουλευτική αριστερά, ενώ είχε την ευκαιρία που ήθελε για να οργανώσει και να επαναστατικοποίησει τον κόσμο υπέπεσε στο σφάλμα μιας ανούσιας επικοινωνιακής πολιτικής, που καθορίστηκε από τα ΜΜΕ και η οποία οδήγησε με τη σειρά της σε μια άκαιρη ψηφοθηρία.
    Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο: Παρά το γεγονός ότι ο κόσμος μπορεί να περίμενε κάτι διαφορετικό, οι απόψεις των κομμάτων του ελληνικού κοινοβουλίου, έτσι όπως τις χειρίστηκαν τα ΜΜΕ, είχε ως αποτέλεσμα την επαναφορά του κόσμου στην καθημερινή ρουτίνα, στην καταναλωτική αποχαύνωση, στο ψευδο-εορταστικό κλίμα των Χριστουγέννων και στην άνευ όρων φίμωση του ουσιαστικού Λόγου του.
    Την προβολή αυτού του «αγανακτισμένου Λόγου» ήρθε να καλύψει η Αντιπληροφόρηση.

    Η Αντιπληροφόρηση ως «εναλλακτική» πληροφόρηση

    Αν εξαιρέσουμε από την υπόθεσή μας τα πιο συντηρητικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, κοινωνικές ομάδες, όπως νεολαία, μαθητές και φοιτητές, μετανάστες, απογοητευμένοι άνεργοι, αναρχικοί και αντιεξουσιαστές, άνθρωποι που ήθελαν να μοιραστούν την πολιτική τους μοναξιά, γύρισαν την πλάτη στα επίσημα media, στρεφόμενοι προς την Αντιπληροφόρηση ή με πιο απλά λόγια στην εναλλακτική πληροφόρηση. O κόσμος μπορεί να ήταν ετερόκλητος, αλλά είχε συγκεκριμένους προβληματισμούς και μοιραζόταν τον κοινό φόβο για ένα δυσοίωνο μέλλον.
    Σε αντίθεση με τα κυρίαρχα ΜΜΕ, η Αντιπληροφόρηση λειτούργησε σαν πομπός της φωνής αγανακτισμένων πολιτών, όσων βίωσαν τα γεγονότα όχι από τον καναπέ τους, αλλά από το δρόμο και την άμεση συμμετοχή. Ο Γρηγορόπουλος, η Κούνεβα, ο τραυματισμός του μαθητή στο Περιστέρι έδωσαν κατά κάποιο τρόπο αφορμή στον κόσμο να ασχοληθεί με θέματα πιο άμεσα από τον ανασχηματισμό, όπως οι αυθαίρετες συλλήψεις πολιτών, η ουσία του τρομονόμου, η κρατική καταστολή, τα ελλείμματα στην απονομή της δικαιοσύνης. Μέσω της Αντιπληροφόρησης, ο απλός κόσμος ενημερώθηκε για τις ουσιαστικές αιτίες των αδιεξόδων στα οποία είχε φτάσει.

    Παραδείγματα εστιών Αντιπληροφόρησης αποτέλεσαν ραδιοφωνικοί σταθμοί, όπως ο 1431 στα μεσαία, κι ο 98 στα FM, καθώς και άλλοι πειρατικοί και μη σταθμοί σε όλη την επικράτεια, οι οποίοι συνέλλεγαν κάθε είδους πληροφορία σχετικά με δράσεις, πορείες, διαδηλώσεις, συλλήψεις, όχι μόνο από την Ελλάδα, αλλά και από το εξωτερικό. «Το πρόβλημα βέβαια είναι ο έλεγχος της εγκυρότητας των πληροφοριών που καταφθάνουν καθημερινά», μας εκμυστηρεύτηκε ο Π., με τον οποίο μιλήσαμε κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας στον 1431.
    Αναφορικά με το διαδίκτυο, τα πράγματα ήταν πολύ απλούστερα, καθότι ο κάθε πολίτης, η οποιαδήποτε συλλογικότητα μπορούσε να κατασκευάσει το δικό της ιστοχώρο χωρίς κόστος και να χτίσει ένα μικρό κέντρο αντιπληροφόρησης, πλάι στα μεγάλα (βλ. indymedia Athens). Ειδήσεις της τελευταίας στιγμής, ανεπίσημες πληροφορίες προσέθεταν στα site αντιπληροφόρησης μια συμπληρωματική λειτουργικότητα, αυτή του πόλου άμεσης επικοινωνίας πολίτη προς πολίτη. Επίσης, μαθητικά blogs, αλλά και blogs των καταλήψεων (βλ. blog κατάληψης Πολυτεχνείου Αθηνών, blog κατάληψης σχολής Θεάτρου στη Θεσσαλονίκη), ή προσπάθειες πιο εξατομικευμένες, και παρεμβάσεις μέσω hacking, πολλαπλασιάστηκαν μέσα σε λίγες μέρες.

    Εντούτοις, ο σημαντικότερος πόλος αντιπληροφόρησης κατά τη γνώμη μας, ο οποίος μπορούσε να έχει γενικότερη απήχηση (και είχε σε ένα βαθμό), δεν ήταν παρά αυτός της διοργάνωσης ανοιχτών λαϊκών συνελεύσεων στα πλαίσια καταλήψεων δημόσιων ή και ιδιωτικών χώρων (διαδικασίες που συνεχίζονται μέχρι και σήμερα). Η πληθώρα των καταλήψεων σε πολλές ελληνικές πόλεις κατέστησε την ανοιχτή συνέλευση ως θεσμικό της όργανο, από το οποίο λαμβάνονταν αποφάσεις, προς υλοποίηση, με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Μέσω των συνελεύσεων, οι πληροφορίες άρχισαν να διασταυρώνονται καλύτερα, κάτι το οποίο κατέστησε την ενημέρωση πιο έγκυρη, εξαιτίας και του γεγονότος ότι πολίτες και συλλογικότητες, έρχονταν σε άμεση πλέον επικοινωνία. Η συλλογή και σύνθεση πληροφοριών χτίζανε ένα κομμάτι της Αντιπληροφόρησης της επόμενης μέρας. Άνθρωποι όλων των ηλικιών, αλλά περισσότερο νέα παιδιά, εργαζόμενοι, φοιτητές, έρχονταν σε άμεση επαφή με την εναλλακτική πληροφόρηση, αποφάσιζαν με βάση αυτή, αποκτώντας πλέον καινούρια κίνητρα για να επαναδραστηριοποηθούν στην κοινωνία, διεκδικώντας όλα αυτά που ένιωθαν ότι τους ανήκουν.
    Μέσω της Αντιπληροφόρησης καθοριζόταν φυσικά και τη συμμετοχή των απλών πολιτών σε δράσεις και κινητοποιήσεις. Αυτή, σε συνδυασμό με τον απλό λαϊκό αυθορμητισμό έφεραν ουσιαστικά αποτελέσματα, τα οποία δεν ήταν και ιδιαίτερα αναμενόμενα, αν αναλογιστούμε τη γενικότερη απάθεια που χαρακτηρίζει τον Έλληνα τα τελευταία χρόνια.

    Φορείς Αντιπληροφόρησης: αυτόνομοι και συλλογικότητες

    Ένα ερώτημα που γεννιέται αυθόρμητα αφορά το ποιοι βρίσκονταν (και βρίσκονται) πίσω από την οργάνωση της Αντιπληροφόρησης. Μαθητικοί σύλλογοι σίγουρα βοήθησαν ως bloggers, διάφοροι αριστεροί και αυτόνομοι βοήθησαν στον συντονισμό της πληροφόρησης, απλοί πολίτες συνέβαλλαν με κάθε δυνατό μέσο στη συλλογή πληροφοριών. Εντούτοις, ο σημαντικότερος φορέας στην παραγωγή μέσων και κέντρων Αντιπληροφόρησης ήταν και είναι μέχρι και σήμερα ο αντιεξουσιαστικός χώρος, παρά το γεγονός ότι στις ανοιχτές λαϊκές συνελεύσεις και στις πορείες εκείνων των ημερών, η συγκεκριμένη πολιτική ταυτότητα ουσιαστικά αυτοαναιρούνταν ηθελημένα ή μη, μέσα από τις ίδιες τις δράσεις και τις συμμετοχικές δομές, δίνοντας τη θέση της σε μη- ιδεολογικοποιημένα λεκτικά σχήματα όπως «απλοί πολίτες», «εξεγερμένοι» κτλ. Οι πολιτικές τους προτάσεις και οι δράσεις τους όχι μόνο δεν προβλήθηκαν από τα ΜΜΕ, αλλά μεταφράστηκαν σε συγκρούσεις, βία και επεισόδια. Το γεγονός ότι, κατά τα λεγόμενα κάποιων εξ’ αυτών, ΜΑΤατζήδες πραγματοποίησαν πλιάτσικο σε επώνυμη εταιρία κινητής τηλεφωνίας στη Θεσσαλονίκη κι ότι λίγο αργότερα, υπάλληλοι του δήμου «καθάρισαν» την περιοχή, δεν θα μπορούσε ποτέ να συζητηθεί ουσιαστικά από τα ΜΜΕ και να αναζητηθούν οι αιτίες του, ενώ ακόμη κι αν προβάλλονταν τελικά, θα ακούγονταν μόνο λαϊκίστικες κραυγές με μοναδικό αυτοσκοπό την τηλεθέαση.

    Αυτό που πέτυχε σε ένα βαθμό η Αντιπληροφόρηση και ο αντιεξουσιαστικός χώρος ήταν να καταφέρει να ξεσηκώσει τους πολίτες, θεωρητικά ανένταχτους και πρακτικά αγανακτισμένος, στη συνείδηση των οποίων το δίπολο έπαυε πλέον να είναι ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ ή ΣΥΡΙΖΑ, και έδινε την θέση του σε διπολικά σχήματα τύπου: κοινοβουλευτικές λύσεις ή αυτοοργάνωση και μαζική, ανεξάρτητη πρωτοβουλία; Ο Π., εργαζόμενος και ανένταχτος αντεξουσιαστής, με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα, μας είπε: «και τα 5 κόμματα του Κοινοβουλίου δεν επιδιώκουν τίποτα παραπάνω από ένα κομμάτι από την πίτα της εξουσίας, παρόλα αυτά ο κόσμος δεν τους σιχάθηκε ακόμη τόσο πολύ»…

    Αντί-επίλογος

    Παρά την αρνητική επιρροή των μέσων μαζικής χειραγώγησης στους πολίτες, ο Δεκέμβρης του 2008 αποτέλεσε ένα τρανταχτό παράδειγμα ότι τα επαναστατικά ένστικτα δεν έχουν εξαλειφθεί από ένα κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού κι ότι η νεολαία δεν έχει πέσει σε χειμερία νάρκη και σε αυτό έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο η Αντιπληροφόρηση. Η εμπειρία του Δεκέμβρη ήταν απόλυτα εποικοδομητική και διδακτική για όλους. Εντούτοις, εκτός του Σαρκοζί, που φάνηκε λίγο θορυβημένος, κάποιοι δεν πτοήθηκαν: η κυβέρνηση και τα κόμματα συνέχισαν να παλεύουν για την εξουσία. Τα ΜΜΕ συνέχισαν και συνεχίζουν να παραδίδουν μαθήματα παραπληροφόρησης. Η «διανόηση» των μεγάλων εκδοτικών οίκων συζητά ακόμα για τα γεγονότα σε πολυτελή καφέ. Οι καταστηματάρχες «έκλαψαν» για τις περιουσίες τους, αλλά πολύ περισσότερο οι ασφαλιστικές εταιρίες για τις δικές τους. Οι τζαμάδες το καλοκαίρι θα κάνουν διακοπές στη Τζαμάικα. Κι εμείς; Στις επάλξεις ή στην ασφάλεια του καναπέ; Όλα ήταν ένα στοίχημα…


    Καταϊφτσής Δημήτρης

    Ποντίκι – Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009

    Σχόλιο από Δημήτρης | 17/03/2009

  209. Καλά οι Ανθρωποι αυτοι Δεν… παιζονται…

    ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΕ ΚΑΙ ΨΩΜΙΑΔΗ ΕΣΕΙΣ ΒΑΖΕΤΕ αυτή την φορά φωτιά στο περίπτερο της 74χρονης Χαρίκλειας Ανανιάδου..

    Στου Νοσφεράτου

    στου Στράτου Κερσανίδη

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 19/03/2009

  210. Προσπαθώ να καταλάβω το πνεύμα των νεαρών που ονομάζουν Σύστημα μια οποιαδήποτε βιτρίνα, ένα αυτοκίνητο, και του επιτίθενται με μια βαριοπούλα κι ένα μπουκάλι βενζίνη. Μπορώ να αντιληφθώ τις αναγωγές, τους συμβολισμούς, πώς η βιτρίνα της οδού Σκουφά και το Audi συμπυκνώνουν την πλουτοκρατία και την αδικία· αδροί συμβολισμοί, αλλά αναλόγως αδρούς συμβολισμούς χρησιμοποιεί και η κοινωνία του θεάματος για να σαγηνεύσει και να εκμαυλίσει· μερικές ώρες τηλεθέασης σε μεσημεριανάδικα και εσπερινά παράθυρα αρκούν. Αυτή η αναλογία επί του συμβολικού και της ρητορικής, μας δείχνει ωστόσο το Σύστημα και τους Εχθρούς του επίσης ανάλογους· αντιστρόφως ανάλογους, ίσως, αλλά δομικά ανάλογους. Κατοπτρικούς, θα έλεγα. Το κυρίαρχο θέαμα κατασκευάζει χαύνους υπηκόους με τον φενακισμό, με το μόλις διακρινόμενο ψέμα, με την αντιστροφή του κόσμου, με την καλλιέργεια του φθόνου· δρα κυρίως συμβολικά, αποικίζει το φαντασιακό. Ο εχθρός του κυρίαρχου τού επιτίθεται αντιστρέφοντας και εντείνοντας τη ροή της βίας· παράγοντας βία επίσης συμβολική: η τσακισμένη βιτρίνα δεν αλλάζει τις σχέσεις εξουσίας, δεν μεταβάλλει τη διανομή του πλούτου, σπείρει όμως την ανασφάλεια, διαχέει αόριστο φόβο, θαμπώνει τα περιγράμματα. Ποιος είναι το Σύστημα; Ο καταστηματάρχης; Ο καφετζής; Συμβολίζουν την εξουσία ή το κεφάλαιο, όπως τα συμβολίζουν φερ΄ ειπείν οι τράπεζες ή τα κρατικά κτίρια; Οχι. Συμβολίζουν ενδεχομένως την κατανάλωση. Μα και ο κάθε σφυροκόπος σε κάποιο καφενείο καταθέτει τον οβολό του, καταναλωτής είναι και αυτός, σε εγχρήματη οικονομία κινείται.

    Σκέφτομαι λοιπόν ότι οι καταδρομικές επιχειρήσεις μικροομάδων, εναντίον συμβολικών στόχων, όπως τα μαγαζιά εν γένει ή ένας πανεπιστημιακός δάσκαλος, είναι τόσο αυθαίρετες κατά τη σύλληψή τους και θεαματικές κατά την εκτέλεσή τους, όσο και το Σύστημα που πολεμούν. Οπως περίπου έγραψε ο συνταγματολόγος Νίκος Αλιβιζάτος στο τελευταίο τεύχος της Νέας Εστίας, το βίαιο ξέσπασμα των διαδηλώσεων του Δεκεμβρίου μια δημοκρατική κοινωνία οφείλει και μπορεί να το ανεχθεί και να το αναχωνέψει, να το στοχαστεί και να προχωρήσει. Σε τελευταία ανάλυση, εκείνες τις μέρες, και τις μέρες που προηγήθηκαν, ζούσαμε μια παρατεταμένη απονομιμοποίηση του κράτους, με τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα και τον φόνο του 15χρονου. Αλλά η βία μεμονωμένων ολιγάριθμων ομάδων που στήνουν τη δική τους βεντέτα με το Σύστημα, τροφοδοτώντας το θέαμα της βίας, είναι άλλη ιστορία. Διότι εντέλει παράγουν εικόνες προορισμένες να καταναλωθούν, εικόνες προορισμένες να παράγουν αντισυσπείρωση και αντίδραση, εικόνες που δεν προσφέρουν ούτε δέος ούτε κάθαρση ούτε στοχασμό.

    Αυτό το θέαμα της βίας κατάγεται από έναν μηδενισμό νετσαγεφικό, αποκαλυπτικό και χιλιαστικό, από ένα φανατικό όραμα καταστροφής του Κακού με οποιοδήποτε τίμημα, με κάθε θυσία. Ο μηδενιστής απαντά στον ζόφο με ζόφο, απλώνει τον ζόφο παντού, τον βαθαίνει, τον εντείνει· δεν κάνει διακρίσεις και διαφορισμούς, όλα είναι Σύστημα, για όλα είναι Εχθρός. Μόνο ο επαναστάτης κατέχει την αλήθεια, μόνο αυτός βλέπει τον Καλό Θεό, όλα τα υπόλοιπα είναι έργα του Μοχθηρού Θεού, έργα κακότητας, άξια μόνο για καταστροφή. Ο πυρήνας αυτού του εγωτιστικού μηδενισμού είναι θρησκευτικός, παλαιοδιαθηκικός· είναι παρόμοιος με ό,τι κινεί τον απεγνωσμένο Σαμψών εναντίον των αμαρτωλών, είναι παρόμοιος με τον καταστροφικό μεσσιανισμό του Ιησού του Ναυή που εξαφανίζει την αμαρτωλή Ιεριχώ. Ο,τι δεν είναι σαν εμάς, ό,τι δεν χωράει στο όραμα, καταστρέφεται. Με κάθε τίμημα.
    Ο σαγηνευμένος από τον μηδενισμό νέος, αρνούμενος τον Κακό Θεό, χάνει την πίστη και σε οτιδήποτε Καλό, χάνει το Καλό ως δυνατότητα, δύσκολο μεν αλλά δυνατό. Χάνει την πίστη του στη ζωή· αποστρέφει το πρόσωπό του από την χαοτική δυνατότητα της ζωής, και βουλιάζει στη βεβαιότητα της καταστροφής.

    Από τη δίκαιη οργή, από τη οδυνηρή διαπίστωση της αδικίας και της διαφθοράς, μέχρι την ισοπέδωση των Γομμόρων που δεν περιέχουν ούτε έναν ενάρετο, η απόσταση είναι τεράστια. Σε αυτή την απόσταση, από το βιβλικό Κακό έως το υστερονεωτερικό σήμερα, σε αυτό τον χώρο, αναπτύσσεται κουτσά-στραβά η πολιτική κοινωνία, η δημοκρατία, η συγκατοίκηση με τον άλλο, η γόνιμη αμφιβολία, η διαλεκτική.

    Αυτός ο χώρος είναι δύσκολος στη συντήρησή του, απαιτεί ενέργεια, σκέψη, καλλιέργεια σχέσεων, αμοιβαία προσφορά αισθημάτων, υπέρβαση της μνησικακίας και του φθόνου, υπόσκαψη της Μίας Απόλυτης και Τρομακτικής Αλήθειας· είναι το δύσβατο πεδίο της ανθρωπινότητας, της συμπόνιας, της ενσυναίσθησης, της αλληλοπεριχώρησης. Είναι το δύσκολο πεδίο της αγάπης.
    Απέναντι στο ζόφο του μηδενισμού, κάποτε ερεθιστικού μα συχνότερα τρομακτικού και ολέθριου, απέναντι στον τόσο χαρακτηριστικά ευρωπαίκό μηδενισμό που σφραγίζει τα πνεύματα από τους Ρώσους του 19ου αιώνα και τον Νίτσε έως ποικίλες εκδιπλώσεις του φαντασιακού στον 20ό αιώνα, τι θα αντιπαραβάλλαμε;

    http://vlemma.wordpress.com/2009/03/22/nihilismo/

    Σχόλιο από Ζαχαριάδης | 22/03/2009

  211. Η έπαρση του «αριστερού» μικροαστισμού

    Στις δεκαετίες του 1960 και 1970 ζήσαμε την εκρηκτική έξαρση του ριζοσπαστισμού της μικροαστικής νεολαίας. Αυτή η μικροαστική επαναστατικότητα, σαν χείμαρρος κατέκλυσε όλο τον κόσμο. Αλλά χωρίς επαναστατική διέξοδο, έμεινε απλώς «επαναστατικότητα», μια ανταρσία αστικού μποεμισμού και άρνησης, μια μποέμικη ανταρσία ολοκληρωτικού μηδενισμού. Έτσι, σαν χείμαρρος, επίσης, χύθηκε μέσα στις κοίτες της παγκοσμιοποίησης και του πλανητικού ιμπεριαλισμού.

    Η μικροαστική επαναστατικότητα δεν είναι Επανάσταση. Είναι η έπαρση της απόρριψης και της καταστροφής και όχι η δημιουργική έξαρση της οικοδόμησης. Η Επανάσταση είναι πίστη σε αξίες και πρακτική οικοδόμησης ενός άλλου κόσμου. Η μικροαστικές επάρσεις δεν κατανοούν τους διαδοχικούς ρυθμούς μιας Επανάστασης και τους νόμους της ιστορίας, ούτε πειθαρχούν σε συστήματα αξιών και οικοδόμησης, απλώς μεθούν και εκστασιάζονται από την ηχώ των επαναστατικών φράσεων και του άναρχου μηδενισμού.

    Γι’ αυτό, όλο αυτό το παλιρροϊκό διεθνές κύμα των ριζοσπαστικών εκρήξεων της νεολαίας στις δεκαετίες που αναφέραμε υιοθετήθηκε, με το αζημίωτο, από τους διεθνείς μηχανισμούς του κεφαλαίου και αποτέλεσε την «πρώτη ύλη» των «νέων ιδεών» του αυτοκρατορικού ιμπεριαλισμού.

    Οι «ήρωες» της μικροαστικής επαναστατικότητας έγιναν οι σύγχρονοι πολιτικοί και ακαδημαϊκοί ταγοί, αγιοποιήθηκαν με το φωτοστέφανο του «αριστερού» επαναστάτη, πέρασαν στα σχολικά και πανεπιστημιακά εγχειρίδια και σε όλες τις δομές της καπιταλιστικής εξουσίας. Απέκτησαν τη μεγαλύτερη ανταλλακτική αξία στο χρηματιστήριο των ιμπεριαλιστικών αξιών και «νέων ιδεών».

    Πράγματι η έπαρση του «αριστερού» μικροαστισμού προμήθευσε όλα τα «υλικά» του πλανητικού ολοκληρωτισμού και της νεοαταξικής ισοπέδωσης: Τη μηδενιστική απόρριψη του παρελθόντος, την καταστροφή των παραδόσεων, την αποδόμηση των αξιών, την άρνηση της ιστορικής διαλεκτικής.

    Πάνω σε αυτή την μικροαστική «αριστερή» έπαρση εκκολάφτηκαν οι νέες «θεωρίες» της χρηματιστηριακής πολυπολιτισμικότητας, του αντιεθνικισμού και του αντιρατσισμού, της κατεδάφισης των εθνών, των πολιτισμών της Ιστορίας κ.λπ

    Και ο χείμαρρος αυτής της μικροαστικής ανταρσίας έβγαλε και τους «ηγέτες» που κυβερνούν σήμερα σε όλα τα επίπεδα. Ιδιαίτερα ο μικροαστικός «αριστερίστικος» ριζοσπαστισμός, ήταν η αιχμή του δόρατος, αυτής της θυελλώδους επαναστατικότητας, γι’ αυτό και σήμερα αυτός ο «αριστερισμός» της έπαρσης έχει μπολιάσει όλες τις δομές του καθεστώτος. Δεν είναι τυχαίο ότι οι «αριστεριστές», στο σύνολό τους σχεδόν, κοσμούν το καθεστωτικό σκηνικό: καλοθρεμμένοι «αριστεροί» ήρωες που απολαμβάνουν τα αγαθά και τις επιδοτήσεις του συστήματος που δήθεν πολεμούν.

    Αν μελετήσει κανείς την ιστορία και την κατάληξη όλων αυτών των ριζοσπαστικών κινημάτων της «αριστερής» έπαρσης θα διαπιστώσει όχι μόνο την ενσωμάτωσή τους, αλλά και τον κυρίαρχο ρόλο που παίζουν, σήμερα, στα πολιτικά και ιδεολογικά μας πράγματα, αυτές οι γενιές των «αριστερών» μικροαστών ριζοσπαστών.

    Η Ελλάδα αποτελεί κραυγαλέο παράδειγμα. Η επαναστατημένη γενιά του Πολυτεχνείου αποτελεί την κυρίαρχη ιδεολογική και πολιτική κάστα του καθεστώτος. Οι δε «αριστεριστές» τα μαντρόσκυλα των «νέων ιδεών», οι ιδεολογικοί ροπαλοφόροι των αυτοκρατορικών, ιμπεριαλιστικών στρατηγικών και το πολιτικό υπόστρωμα των κουκουλοφόρικων προβοκατσιών. Και τα υποπροϊόντα αυτού του «αριστερισμού» είναι συνωστισμένα στον ΣΥΡΙΖΑ…

    Ο μηδενισμός αυτής της «αριστερής» έπαρσης δεν μπορούσε να μην κατεδαφίσει και την αριστερή, αγωνιστική κληρονομιά, καθώς και την επαναστατική σκέψη. Δεν άφησε τίποτε όρθιο. Καταστρέφει για να καταστρέφει. Δημιουργεί καμένη γη, έτσι ώστε να είναι αδύνατον να ανθίσει κάτι και να έρθει στο φως κάτι το καινούργιο. Το καινούργιο ξεπηδάει πάντα από την ιστορική συνέχεια και παράδοση, από τη διαλεκτική της καταστροφής με τη δημιουργία. Ο μηδενισμός αυτής της μεταλλαγμένης και καθεστωτικής αριστεράς επαληθεύει στο απόλυτο τον Γκράμσι: «Πολλοί δήθεν καταστροφείς δεν είναι τίποτε άλλο από «εκτελεστές αποτυχημένων εκτρώσεων», υποκείμενοι στον ποινικό κώδικα της ιστορίας».

    Ο Τρότσκι περιγράφει πιο παραστατικά αυτή την έπαρση της μικροαστικής επαναστατικότητας:
    «Στην υπερβολική φουτουριστική απόρριψη του παρελθόντος δεν κρύβεται καμιά επαναστατικό-προλεταριακή άποψη, αλλά ο μηδενισμός της μποεμαρίας. Εμείς οι μαρξιστές ζούμε με τις παραδόσεις και δεν παύουμε με αυτό να είμαστε επαναστάτες…»

    Και στηλιτεύει όλους αυτούς του αμείλικτους πολέμιους του «αστικού πνεύματος» και των παραδόσεων: «Αυτοί οι λογοτεχνοεπαναστάτες, αυτοί οι καταστροφείς των παραδόσεων ξαναβρήκανε τους ακαδημαϊκούς δρόμους».

    Αν εξετάσει κανείς τη νεότερη ιστορία μας θα διαπιστώσει ότι αυτοί που μένουν πραγματικά Αριστεροί είναι αυτοί που έχουν βγει μέσα από τους πραγματικούς εργατικούς και λαϊκούς αγώνες. Είναι αυτοί που έχουν γαλουγηθεί με τις αγωνιστικές παραδόσεις του εργατικού και λαϊκού κινήματος, τις παραδόσεις του λαού και την κουλτούρα του. Και σήμερα είναι αυτοί που έχουν τη δύναμη να στέκονται πάνω από τις πρόσκαιρες αμμοξέρες, να πιστεύουν σε αξίες, να κατανοούν το σημερινό χάος και να αναδεικνύουν τα πραγματικά προβλήματα.

    Σχόλιο από Ροβεσπιέρος | 06/04/2009

  212. Μεταφέρω μια σκέψη του Νοσφεράτου για την :

    «Η Γυμνη αλήθεια για τους Κουκουλοφόρους»

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/04/2009

  213. Ενδιαφέρον το κείμενο που ανήρτησες Ροβεσπιέρε, και πάνω σε αυτό θα επιθυμούσα να κάνω μια σύντομη παρέμβαση.

    Μικροαστική επανάσταση είναι οποιαδήποτε επανάσταση παράγεται από τους κόλπους της μικροαστικής τάξης. Εκτός κι αν εδώ τούτη η έννοια αποβάλλει τον «ταξικό» της χαρακτήρα και χρησιμοποιείται ειρωνικά για να χαρακτηρίσει εξεγέρσεις όπως αυτή του Γαλλικού Μάη, του δικού μας Δεκέμβρη κτλ. Γιατί δεν γνωρίζω καμιά επανάσταση – εξέγερση να έχει γεννηθεί στα σπλάχνα των λεγόμενων «μικροαστών». Επίσης ειρωνικό είναι να μιλάμε για μικροαστική νεολαία, κι αν καταλαβαίνω καλά μιλάμε για την επαναστατικότητα των χίπηδων που τη διαδέχτηκε αυτή των πανκ. Ούτε οι μεν, ούτε οι δε όμως αποτέλεσαν κομμάτι μικροαστικό της νεολαίας. Το αντίθετο μάλιστα, απέρριψαν τον μικροαστικό τρόπο ζωής, επέλεξαν κοινοβιακές μορφές διαβίωσης, ανέπτυξαν πρωτοβουλίες αυτό-οργάνωσης, ήρθαν σε ανοιχτή σύγκρουση με τα ήθη και τις πρακτικές όχι μόνο της αστικού κράτους αλλά και της επίσημης αριστεράς της εποχής. Γι’ αυτό φυσικά και έμειναν στο περιθώριο της κοινωνίας τότε και της ιστορίας σήμερα.
    Ακόμη, το γεγονός ότι δύναται αυτοί οι «μικροαστοί» να μεθούν και να εκστασιάζονται με τη φρασεολογία του νιχιλιστικού αναρχισμού ή του μηδενισμού δεν είναι κάτι αρνητικό.

    Εξάλλου, ποια αριστερή / αναρχική / κομμουνιστική ιδεολογία δεν χρησιμοποίησε φρασεολογία «ουτοπικού» περιεχομένου; Το ότι ένα κομμάτι αυτών που μεθούσαν κάποτε με άλλοτε «αναρχικά» συνθήματα αγιοποιήθηκε ή μεταπήδησε στα σαλόνια της πολιτικής ελίτ και της εξουσίας δε δίνει σε κανέναν το δικαίωμα να χαρακτηρίζει αρνητικά την πορεία του συνόλου των αυτόνομων επαναστατών- εξεγερμένων (παύω να τους αποκαλώ μικροαστούς). Θέλετε μήπως να αναφέρουμε πόσοι συνδικαλιστές και «πραγματικοί επαναστάτες» των μεγάλων ελληνικών κομμάτων της αριστεράς εξασφαλίζουν ωραίες θεσούλες είτε στην πολιτική ολιγαρχία, είτε στους μηχανισμούς τους, είτε στο δημόσιο όπως πράττουν και τα κομματόσκυλα της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ; Ή μήπως θέλετε να αναφερθούμε σε άλλα ΚΚ της Ευρώπης; Οπότε καλύτερα να αφήσουμε στην άκρη αυτούς τους φολκλόρ λαϊκισμούς, τους οποίους αναπαράγουν συνέχεια τα ευρωπαϊκά ΚΚ και δη το ελληνικό. Και μιας και γελοιωδώς αναφέρεται η παραπάνω δημοσίευση στη γενιά του Πολυτεχνείου, να θυμίσουμε ότι δεν ήταν μόνο ο Λαλιώτης, ο Μπίστης και η Δαμανάκη (μέλος του ΚΚΕ) στο Πολυτεχνείο αλλά και παιδιά που έχασαν τη ζωή τους αγωνιζόμενα. Θα μπορούσαμε να καταδικάσουμε ανθρώπους που δεν έζησαν, ότι αν ζούσαν θα αποτελούσαν κομμάτι της πολιτικής ελίτ;

    Το να μιλάμε σήμερα για αριστερισμό και μικροαστικές επαναστάσεις δεν είναι μόνο ηλίθιο, αλλά και επικίνδυνο. Αν οι μισοί βαφτίζουν τους άλλους μισούς ρεφορμιστές και μικροαστούς, και σύσσωμους όλους μας δουλεύουν οι αστοί, δεν καταφέρνουμε τίποτα. Όλοι έχουν να προσφέρουν κάτι στο λαϊκό κίνημα, είτε είναι εργάτες είτε όχι. Οι αποκλεισμοί και οι αφορισμοί πρέπει να εξαλειφθούν το συντομότερο δυνατό.
    Και σε αντιδιαστολή με αυτά που είπε ο Γκράμσι και ο ήρωας της Κροστάνδης Λ. Τρότσκι, όπως και οι περισσότεροι έχουν επικαλεστεί το «μονοπώλιο» της εργατικής τάξης σε μια επαναστατική διαδικασία, έχω να παραθέσω κάτι διαφορετικό, δια στόματος Jean Baudrillard: «Μια σκιά στοιχειώνει την επαναστατική φαντασία: το φάντασμα της παραγωγής».

    Τα συμπεράσματα δικά σας.

    Σχόλιο από Δημήτρης | 07/04/2009

  214. Ποιοι καλλιεργούν στη νεολαία το «ένστικτο του θανάτου»

    Το μέσο ανθρώπινο μυαλό, συνηθισμένο να βλέπει τα πράγματα κατά ένα τρόπο στατικό και στην απομόνωσή τους, δεν μπορεί να συλλάβει τη διαλεκτική σχέση που υπάρχει ανάμεσα στο αίτιο και στο αποτέλεσμα. Τείνοντας προς τη συνεχή απλοποίηση, ικανοποιείται από τις εξηγήσεις που προσαρμόζονται περισσότερο στη διανοητική οκνηρία, χωρίς να ενδιαφέρεται για το βάθος των πραγμάτων. Αρκείται μηχανικά να επαναλαμβάνει ό,τι κατά το πρώτο επιφανειακό αντίκρισμα απεκόμισε.

    Το θέμα της βίας και ιδιαίτερα στις ειδικές εκφάνσεις της, αυτές της βίας στα σχολεία, δεν μπορεί να εξεταστεί σε βάθος, αν πρώτα δεν συλλάβουμε τους πρωτογενείας παράγοντες που γεννούν και αναπαράγουν τη βία.

    Φυσικά μια τέτοια γενική κοινωνική τοποθέτηση δεν είναι επαρκής. Είναι απαραίτητο να υπολογίσουμε και πολλούς άλλους δευτερογενείς παράγοντες. Ωστόσο, χωρίς το αφετηριακό σημείο, κάθε ανάλυση θα είναι μετέωρη, ασύνδετη και αποσπασματική.

    Ας συνοψίσουμε, συνεπώς, τη γενική διαλεκτική της βίας.

    Η διαλεκτική της βίας

    Καταρχήν η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο είναι η πιο βαθιά και ολοκληρωμένη μορφή βίας. Η μήτρα που γεννάει το μίσος. Όλη η ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού είναι ένα ολοζώντανο παράδειγμα. Στη σύγχρονη εποχή η αστυνομική, κρατική, πολιτική, ιδεολογική, ψυχολογική και ηθική βία που εξασκείται για να διατηρείται αυτή η καπιταλιστική εκμετάλλευση, δεν αποτελεί παρά την προέκταση αυτής της θεμελιακής κοινωνικής βίας. Και όσο θα απλώνεται και θα βαθαίνει αυτή η καπιταλιστική βία, τόσο και πιο πολλές αντιδράσεις νόμιμης άμυνας θα προκαλεί: είτε τυφλές μαζικές εκρήξεις είτε συνειδητές πολιτικές κινήσεις και εξεγέρσεις.

    Σημείωση: Εδώ διαχωρίζουμε τις «τυφλές μαζικές εκρήξεις» από τις κουκουλοφόρικες ή άλλες κατευθυνόμενες πράξεις βίας.

    Η άγρια επιθετικότητα που εκτονώνεται στις μαζικές υστερίες είναι προϊόν της ωμής βίας και καταπίεσης που βρίσκονται με τη λεπτή τους μορφή στους πειθαρχικούς μηχανισμούς εξουσίας και στις ιεραρχίες της κοινωνίας. Η εξουσία είναι αυτή που παράγει, αναπαράγει και συσσωρεύει την επιθετικότητα και το μίσος. Τα εκκρίματα του «πολιτισμού» της αγοράς, δηλαδή η βία και βαρβαρότητα, είναι αυτά που παράγουν το άγχος, την ανασφάλεια, την επιθετικότητα και το μίσος. Και τη βία που δέχεται κανείς από τα πάνω τη μεταβιβάζει προς τα κάτω, σύμφωνα με τον απλό μηχανισμό «μετατόπισης του αντικειμένου». Η βία που προέρχεται από τα πάνω γεννάει μίσος, που εκτονώνεται προς τα κάτω και γεννάει και εκεί μίσος.

    Στην ψυχική οικονομία του ατόμου βλέπουμε να επιδρά η ίδια «δέσμευση», όπως δεσμεύουν μέσα στην καπιταλιστική οικονομία οι σχέσεις παραγωγής τις παραγωγικές δυνάμεις. Όπως, σύμφωνα με τον Μαρξ, οι κοινωνικές παραγωγικές δυνάμεις κάτω από την πίεση των σχέσεων παραγωγής μπορούν να μεταμορφωθούν σε δυνάμεις καταστροφής, το ίδιο καταστροφικές γίνονται και οι ατομικές ενστικτώδεις δυνάμεις κάτω από την πίεση των ποικίλων μορφών βίας της καπιταλιστικής εξουσίας.

    Σήμερα η συμπιεσμένη ενέργεια των πολλαπλά καταπιεσμένων νέων, μέσα σε ένα κόσμο δίχως οράματα, ΑΞΙΕΣ και Πίστη, δεν βρίσκει καμιά συνειδητή διέξοδο. Έτσι μένει ΜΟΝΟ στις ενστικτώδεις ψυχικές ορίζουσες, γίνεται καταστροφική και αυτοκαταστροφική.

    Αυτή την ενέργεια, μια και η «αριστερά» είναι ενσωματωμένη, αξιοποιεί το σύστημα και για τα ποικίλα πολιτικά του παιχνίδια και την κατασυκοφάντηση της αμφισβήτησης.

    Πρέπει να κατανοούμε αυτή τη διαλεκτική και να μη μένουμε στα συμπτώματα, στην «αλητεία» ή στις «συμμορίες» και έτσι να πετάμε μαζί με τις σαπουνάδες, έξω από τη σκάφη, και το παιδί…

    Πρέπει να κατανοήσουμε αυτή τη διαλεκτική για να μπορέσουμε να διακρίνουμε και καθαρά την αξιοποίηση και οργάνωση, από τους μηχανισμούς εξουσίας, της αθλιότητας και της βίας που δημιουργεί η ίδια καπιταλιστική βαρβαρότητα.

    Και ο σημερινός νεοταξικός φασισμός συνίσταται ακριβώς σε αυτό. Δηλαδή, στην οργάνωση και καθοδήγηση ψυχωτικών «ταγμάτων τρομοκρατίας», από την αθλιότητα της νεολαίας και την «κοπριά» που δημιουργεί ο ίδιος.

    Χάσαμε το όνειρο

    ΚΕΡΔΙΣΑΜΕ σε πράγματα και χάσαμε σε όνειρο. Δεν καθόμαστε πια ξαπλωμένοι κάτω από ένα δέντρο χαζεύοντας ξέγνοιαστοι τον ουρανό, αλλά στροβιλιζόμαστε μέσα στη δύνη μιας παγερής, αυτοματοποιημένης πραγματικότητας, αδυνατώντας να αποτινάξουμε το ενοχλητικό αίσθημα της ζωώδους εργατικότητας. Σε αυτή τη ζωώδη εργατικότητα εκπαιδεύει τη μαθητική νεολαία σήμερα το σύστημα. Μια «εκπαίδευση» που εισάγει στην παιδική ψυχή, με τον πλέον βάναυσο τρόπο, το δαίμονα της τυποποιημένης, αυτοματοποιημένης, παγερής και αφυδατωμένης γνώσης.

    Η ΑΧΑΛΙΝΩΤΗ αυτή «κομπιουτεροποίηση» της γνωστικής διαδικασίας είναι η μήτρα του πνεύματος εκείνου, από το οποίο αναδύθηκαν τα βομβαρδιστικά και όλων των ειδών τα δηλητήρια. Είναι η πηγή μιας κακής διάνοιας που, ναι μεν καθιστά τον άνθρωπο ικανό να υποτάσσει και να καταστρέφει τη γη, πλην όμως ταυτόχρονα σκλάβο των πραγμάτων και της μηχανής. Αυτό το μοχθηρό εκαπιδευρτικό σύστημα της ζωώδους εργατικότητας ένα και μόνο στόχο έχει: Να καθυποτάξει τη νεανικότητα και να τη μετατρέψει σε γρανάζι της εξουσίας της αγοράς.

    Αυτή είναι η βασική συνιστώσα της αγοραίας εκπαίδευσης, της υποταγμένης ολοκληρωτικά στις ανάγκες των πολυεθνικών και του κέρδους.

    Για να επιτευχθεί αυτή η πολυεθνική «εκπαιδευτική» στρατηγική πρέπει να αποσαθρωθούν τα κοινωνικά οράματα, οι ηθικές αξίες και η Πίστη σε ιδανικά. Πρέπει με δύο λόγια να καταστραφούν και να ισοπεδωθούν κυριολεκτικά οι πνευματικοί και ηθικοί αξιακοί αρμοί της κοινωνικής συνοχής.

    Αυτή είναι η σύγχρονη στρατηγική του κεφαλαίου, της Νέας Τάξης: Η διάλυση των κοινωνιών.

    Νεολαία χωρίς όραμα, χωρίς αξίες και χωρίς πίστη

    Κάθε Πολιτισμός, κάθε κοινωνική μορφή ιδιαίτερα, για να υπάρξει και να συντηρηθεί πρέπει πριν απ’ όλα να δημιουργήσει τα ενισχυτικά του ενστίκτου στηρίγματα. Δεν υπάρχει κοινωνία που να μην ζήτησε να ανταποκριθεί σε αυτή την υπαρξιακή απαίτηση οργανώνοντας το πνευματικό της εποικοδόμημα. Με τη φιλοσοφία, την τέχνη και τη θρησκεία της προσπάθησε να δημιουργήσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την απρόσκοπτη ανέλιξη της ζωής. Πρόκειται για τις λεγόμενες ηθικές αξίες, που αποτελούν τα θεμέλια κάθε πολιτισμού και παράλληλα έναν τρόπο δικαίωσής του. Η ακλόνητη βάση τους δίνει το μέτρο της ισορροπίας, της σταθερότητας και της κοινωνικής συνοχής.

    Βεβαίως οι πολιτισμοί δεν είναι αιώνιοι. Αφού διαγράψουν την τροχιά της ακμής τους υποχρεώνονται να παραχωρήσουν τη θέση τους σε νέες μορφές κοινωνικής και πολιτισμικής οργάνωσης ΑΝΩΤΕΡΕΣ, μορφές ωστόσο που αναπτύσσονται μέσα στους ίδιος τους κόλπους της υπάρχουσας κοινωνικής και πολιτισμικής δομής.

    Και το σπουδαιότερο: Αυτές οι νέες μορφές αποτελούν το προϊόν των λαϊκών αγώνων, αγώνων που στηρίζονται στις ηθικές κατακτήσεις. Δεν τις γκρεμίζουν μηδενιστικά. Αποκαθιστούν το αυθεντικό περιεχόμενό τους, τις γονιμοποιούν, τις συνθέτουν και μεταπλάθουν σε νέες ζωντανές αξίες. Δεν μπορεί να δημιουργηθεί ΤΙΠΟΤΑ το καινούργιο με τον αφορισμό και τη μηδενιστική άρνηση της παράδοσης και των αξιών της. Και αυτό είναι υπόθεση της λαϊκής κίνησης και ΟΧΙ διαταγμάτων των εξουσιών ή απαιτήσεων των περιθωριακών…

    Μια τέτοια, όμως, επαναστατική κοινωνική διαδικασία ΠΡΟΫΠΟΘΕΤΕΙ ΟΡΑΜΑ και ΠΙΣΤΗ σε ΙΔΑΝΙΚΑ.

    Σήμερα, η Νέα Εποχή προωθεί άλλες «αξίες»: Την καταστροφή κάθε κατάκτησης της ανθρωπότητας, την αποδόμηση κάθε συστήματος αξιών, την ολοκληρωτική ΑΡΝΗΣΗ κάθε Οράματος και Πίστης.

    Αυτό που σπέρνουν μέσα στη νεολαία είναι μαζί με το άγχος και την ανασφάλεια και την ΑΡΝΗΣΗ των πάντων. Η άρνηση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας δεν μεταβάλλεται σε Πίστη για ένα άλλο κόσμο. Η «αριστερά» φρόντισε γι’ αυτό!!!

    Το μόνο μετερίζι ηθικών αξιών και κοινωνικής συνοχής που απόμεινε είναι η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Γι’ αυτό τόσο λυσσαλέα την κτυπούν…

    Αλλά αυτό το θεμελιακό «στοιχείο» συνοχής, αξιών και Αντίστασης στη Νέα Τάξη στερείται πολιτικού οράματος. Αυτό είναι ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ!!!

    Μέσα, λοιπόν, σε αυτό το νεοταξικό πλαίσιο της βαρβαρότητας και της γενικής σήψης η νεολαία δεν έχει στηρίγματα. Η σημερινή φρίκη αναπτύσσει την ανάλογη πνιγηρή ατμόσφαιρα. Οι τάσεις που κυριαρχούν σε όλες τις πολιτικές και πνευματικές εκδηλώσεις είναι τάσεις προς το θάνατο, τάσεις παρακμής χωρίς ιστορικό προηγούμενο. Για τη νεολαία δεν υπάρχει καμία διέξοδος. Εξαθλιωμένη ψυχικά και πνευματικά, τσαλαπατημένη και ακρωτηριασμένη, δίχως οράματα, αξίες, ιδανικά και χωρίς να πιστεύει σε τίποτα στρέφεται προς το θάνατο, την καταστροφή και αυτοκαταστροφή. Αυτό που κυριαρχεί είναι ο ακρωτηριασμένος εγωκεντρισμός…

    Σημείωση: στην υπόθεση του νεαρού από το Καζακστάν πρέπει να συνυπολογίσουμε και τις συνθήκες από γεγονός του ξεριζωμού από την πατρίδα του. Ο ίδιος ο ξεριζωμός, κάτω από συνθήκες ανώμαλες και δραματικής ανασφάλειας, σε μια μικρή ηλικία, είναι μια κατάρρευση κάθε αξίας και κάθε στηρίγματος ενισχυτικού του ενστίκτου. Η γενική αποσύνθεση και διάλυση των ηθικών αξιών, σε τέτοιες περιπτώσεις γιγαντώνονται και παίρνουν πιο δραματική και βίαιη μορφή…

    Η κρίση δεν είναι αδιέξοδη

    Η κρίση της εποχής, βεβαίως, δεν είναι αδιέξοδη. Αρκεί να συνειδητοποιήσουμε ότι η διέξοδος βρίσκεται στον συλλογικό αγώνα για το μετασχηματισμό της κοινωνίας και ΟΧΙ στην ΑΡΝΗΣΗ και την περιφρόνηση της ζωής. Που σημαίνει ΑΓΩΝΑΣ για να διαφυλάξουμε τη σύνδεση του Πολιτισμού μας που επιχειρούν να διακόψουν αυτοί που απεργάζονται το τέλος μας.

    Τα στηρίγματα αυτού του αγώνα είναι η πολύτιμη κληρονομιά μας, οι ηθικές αξίες της και η Πίστη σε ένα Όραμα. Αλλά πρώτα απ’ όλα είναι η Πίστη στον αγώνα. Και μόνο το γεγονός της αγωνιστικής πάλης κλείνει μέσα μας ζωντανή την ελπίδα, δυναμώνει αντί να αδυνατίζει την αυτοπεποίθηση και μας απομακρύνει από το μυστικισμό: Από το να ζητάμε, στη φαντασία μας, τη σωτηρία από άλλους.

    Η πίστη στο συλλογικό αγώνα και τις ηθικές αξίες δημιουργούν το όραμα, το οποίο θα είναι στηριγμένο στην πραγματικότητα της αγωνιστικής πρακτικής. Ένα τέτοιο όραμα δεν καταλήγει στην ΑΡΝΗΣΗ, αλλά στην διεύρυνση της ζωής, δεν συντρίβει ούτε αποστειρώνει τον άνθρωπο, αλλά τον πλουτίζει και τον ολοκληρώνει, εξαφανίζοντας τη «μοναξιά θανάτου» του εγωκεντρικού ατόμου.

    Η εποχή μας αναζητά όσο ποτέ άλλοτε το συλλογικό «είναι» και τη συλλογική επαναστατική δράση.

    http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=20325#20325

    Σχόλιο από Ροβεσπιέρος | 22/04/2009

  215. Μίκης: Οι καθοδηγητές των κουκουλοφόρων είναι προβοκάτορες

    ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΗΝ ΑΝΝΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΕΑ

    (Τύπος της Κυριακής, 22 Νοεμβρίου 2009)

    Μερικές επισημάνσεις της συνέντευξης:

    1). Ο «μπάτσος» είναι το εύκολο θύμα του αχαλίνωτου λαϊκισμού, για να εκτονώσει και κυρίως για να στρέψει την προσοχή μας μακριά από τους πραγματικούς ενόχους και βιαστές των συμφερόντων του λαού μας. Ψάξτε αλλού, εάν θέλετε πραγματικά να διορθώσετε τα κακώς κείμενα.

    2). Το να τα βάλεις με τους πραγματικά ισχυρούς, θέλει κότσια και το τίμημα που θα πληρώσεις θα είναι ακριβό.

    3). Ο λαός και νεολαία μοιάζουμε με ανοχύρωτη πόλη, που την λεηλατούν οι ισχυροί ανενόχλητοι, καθώς οι φυσικοί μας προστάτες, δηλαδή οι θεσμοί, το Σύνταγμα, η Βουλή, τα κόμματα και ο πνευματικός κόσμος έχουν στην ουσία αχρηστευθεί από την διαπλοκή και τα ΜΜΕ που βρίσκονται στην υπηρεσία των ισχυρών και των ξένων συμμάχων τους.

    4). Δεν επιτρέπω σε κανένα να φτύνει επάνω στο όνομα και τη ζωή μου. Και μάλιστα σε μερικά παλιόπαιδα δειλά και απρόσωπα, που δεν έχουν το θάρρος να αναλάβουν την ευθύνη των λόγων και των πράξεών τους υπογράφοντας με το όνομά τους, για να ξέρει και ο λαός ποιος είναι ποιος και ποιος κρίνει ποιον. Και αυτό όπως γνωρίζετε, δεν το κάνω μόνο για μένα αλλά και για όσους γίνονται θύματα κακόβουλων ισχυρισμών.

    5). Το ΚΚΕ είναι πανταχού παρόν. Μέσα σ’ αυτό οι αδικημένοι και οργισμένοι διδάσκονται την πολιτική πάλη και τους κοινωνικούς αγώνες, που μέσα στις σημερινές συνθήκες είναι το μοναδικό όπλο άμυνας και ελπίδας.

    Η Συνέντευξη

    ΕΡ. Σας θυμάμαι, έφηβη, να είστε ωραίος ως Έλλην, επικεφαλής των Λαμπράκηδων. Και τότε διεκδικούσατε με σκληρούς αγώνες. Και τότε ξηλώνονταν πεζοδρόμια. Τι έχει αλλάξει από τότε;

    Μ.Θ. Δεν συμφωνώ. Όπως επανειλημμένα έχω τονίσει, η Νεολαία Λαμπράκη ήταν μια πολιτική νεολαία με αρχές και ιδανικά. Ποτέ δεν έγινε το παραμικρό στις άπειρες συγκεντρώσεις που κάναμε τότε και που ελέγχαμε απόλυτα, ώστε κανείς να μην μπορέσει να τις αμαυρώσει με πράξεις που δεν μας εξέφραζαν.

    Με ρωτάτε τι άλλαξε από τότε. Πολλά. Πρώτα απ’ όλα ο κόσμος, η υφήλιος, η Ευρώπη. Σαν αντανάκλαση των ΗΠΑ, που από χώρα της τζαζ, του χορού, της ξεγνοιασιάς και της ελευθερίας, μεταβλήθηκε σε μια γιγαντιαία και πολεμοχαρή δύναμη δηλητηριάζοντας με τα δόγματα της βίας και της παγκόσμιας επικράτησης -κυρίως με τον φόβο- τον ίδιο τον αμερικανικό λαό και στη συνέχεια τους δορυφόρους της και ανάμεσά τους την Ελλάδα.

    ΕΡ. Εν τω μεταξύ όμως, κατέρρευσε η Σοβιετική Ένωση.

    Μ.Θ. Αυτό είναι το δεύτερο μεγάλο κακό, ότι δηλαδή μαζί με την εξαφάνιση του ανατολικού κόσμου -με επί κεφαλής την Σοβιετική Ένωση- κατέρρευσαν τα ιδανικά του Σοσιαλισμού, δηλαδή το όραμα όλων των καταπιεσμένων για μια διαφορετική ζωή έξω από τα δεσμά του Νόμου της Ζούγκλας, που είναι το πραγματικό όνομα και η πραγματική φύση της Ελεύθερης Αγοράς. Της ελεύθερης για ποιους; Για όλους αυτούς τους μεγαλοκαρχαρίες, που ευθύνονται για τη σημερινή οικονομική κρίση που την πληρώνουν οι ανήμποροι ψηφοφόροι της κάθε τέσσερα χρόνια εκλογής, δηλ. αυτό που αποτελεί το βασικό γνώρισμα, για το οποίο υπερηφανεύεται ο λεγόμενος Ελεύθερος Κόσμος. Έτσι οι λαοί, πιασμένοι στη δαγκάνα (από τη μια πλευρά ο φόβος, από την άλλη το αδιέξοδο) βιώνουν μια από τις πιο σκοτεινές και δύσκολες περιόδους μέσα στην ανθρώπινη ιστορία.

    ΕΡ. Όμως έχουμε περάσει πολλές περιόδους δύσκολες. Δεν είναι η πρώτη φορά

    Μ.Θ. Φυσικά. Και από τον κανόνα αυτόν δεν μπορούσαν να εξαιρεθούν η ελληνική κοινωνία και τα ελληνικά νιάτα, που τη θέση τους την κάνει ακόμα πιο δύσκολη το γεγονός ότι έχουν μια ολόκληρη ιστορία πίσω τους, αφού ο λαός αυτός ξεχώρισε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με το θάρρος και την προσφορά του σε θυσίες για μεγάλα ιδανικά όπως η Ελευθερία, ο Πατριωτισμός, η Δημοκρατία, ο Πολιτισμός και η Κοινωνική Δικαιοσύνη. Έναν αγώνα που κράτησε από το 1940 έως το 1974 (Κατοχή, Αντίσταση, Εμφύλιος, Δημοκρατικοί αγώνες, Χούντα και πάλι Αντίσταση) και όπου μπροστάρηδες ήταν οι νέοι και οι νέες της Ελλάδας.

    ΕΡ. Έχετε ταλαιπωρηθεί αφάνταστα από την Αστυνομία. Σήμερα η Αστυνομία γίνεται στόχος τυφλής βίας και οι άντρες της λένε: « Είμαστε κι εμείς παιδιά του λαού».Εσείς πώς την βλέπετε;

    Μ.Θ. Δεν μπορεί να υπάρξει σύγκριση του χτες με το σήμερα. Ειδικά σε συνθήκες εμφύλιας σύρραξης, που την ακολούθησε ένα σκληρό αστυνομικό καθεστώς που αντιμετώπιζε σαν εχθρούς τους μισούς Έλληνες. Το αίμα που χύθηκε κι από τις δύο πλευρές ήταν φυσικό να μας φανατίσει όλους και να μας χωρίσει σε αντίπαλα στρατόπεδα με μοναδική «ιδεολογία» το μίσος και την απαξίωση του ενός από τον άλλον.

    ΕΡ. Η δικτατορία της επταετίας δεν έπαιξε σημαντικό ρόλο για συμφιλίωση;

    Μ.Θ. Ούτε συζήτηση. Σας θυμίζω ότι η Χούντα που μεσολάβησε, μας έβαλε όλους στο ίδιο τσουβάλι και κατάφερε τελικά να μας συμφιλιώσει… μέσα στις φυλακές και τις κοινές δοκιμασίες.

    Εμείς λ.χ. στις φυλακές Αβέρωφ έτυχε να έχουμε στο ίδιο κελί και μάλιστα να κοιμούνται σε διπλανά κρεβάτια τους δύο στρατηγούς, τον εθνικιστή και τον κομμουνιστή, που διηύθυναν ο καθένας απ’ την πλευρά του την μεγάλη μάχη της Φλώρινας με τους χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες. Και η συμφιλίωση αυτή έδειξε με τον καλλίτερο τρόπο, ότι η διαίρεση του λαού μας δεν ήταν φυσιολογική αλλά μας επιβλήθηκε από σκοτεινές δυνάμεις. Τουλάχιστον αυτή είναι η άποψή μου, που σχηματίστηκε μέσα στη φωτιά των γεγονότων, που τα έζησα και τα γνώρισα προσωπικά και που είδα την ίδια τη ζωή να την επιβεβαιώνει.

    ΕΡ. Νομίζω ότι και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου βοήθησε στη συμφιλίωση.

    Μ.Θ. Ναι, αυτή η διαίρεση, η διεθνής διαίρεση αυτή τη φορά ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Σοβ. Ένωση, που περνούσε μέσα σε πολλές χώρες -και τη δική μας- και χώριζε τους λαούς στα δύο, εξέλιπε ύστερα από την κατάρρευση της Σοβ. Ένωσης αναγκάζοντας τους λαούς να αντιμετωπίζουν όσο γίνεται πιο ενωμένοι την μοναδική Υπερδύναμη και τα … καπρίτσια της. Όταν ήρθε λοιπόν η ώρα του τέλους της Χούντας, μαζί του είχαμε και το τέλος μιας ολόκληρης εποχής, μαζί με όλα τα θλιβερά της σύμβολα: θρόνος, καταπίεση, στρατοκρατία, φόβος, αστυνομοκρατία.

    Για ποιο λόγο λοιπόν και ποιος έχει συμφέρον να ξύνει παλιές πληγές και να νεκρανασταίνει παλιούς εφιάλτες κι έτσι να δηλητηριάζει τη ζωή μας και ιδιαίτερα τις ευαίσθητες ψυχές των παιδιών μας;

    ΕΡ. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν προσπάθησε να αναμορφώσει και την Αστυνομία;

    Μ.Θ. Ας τους κάνω το χατήρι να παραδεχθώ ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν θέλησε ή δεν μπόρεσε να αναμορφώσει την Αστυνομία. Όμως δεν ακολούθησαν είκοσι χρόνια διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ; Τι έγινε λοιπόν; Άφησαν κι αυτοί άθικτους τους βρυκόλακες του θλιβερού παρελθόντος; Δηλαδή τους αστυνομικούς της εποχής του Εμφυλίου και της αστυνομοκρατίας που ακολούθησε; Άρα και το αριστερό ΠΑΣΟΚ είναι συνένοχο; Όλα αυτά είναι γελοιότητες. Βέβαια μέσα σε ένα Σώμα που βρίσκεται καθημερινά πρόσωπο με πρόσωπο με το έγκλημα, την παραβατικότητα και πολλές φορές τον ίδιο τον θάνατο, είναι ίσως αναπόφευκτο να υπάρχουν κάποιοι -ελάχιστες εξαιρέσεις, θέλω να πιστεύω- που συμπεριφέρονται σκληρά και βεβαίως απολύτως ανεπίτρεπτα. Όμως εγώ δεν συνήθισα να λέω ψέματα, έστω και αν ο αχαλίνωτος λαϊκισμός βρήκε εύκολο θύμα τον «μπάτσο» για να εκτονώσει και κυρίως για να στρέψει την προσοχή μας μακριά από τους πραγματικούς ενόχους και βιαστές των συμφερόντων του λαού μας. Ψάξτε αλλού, εάν θέλετε πραγματικά να διορθώσετε τα κακώς κείμενα.

    ΕΡ. Κάποιος, δηλαδή, πρέπει κάποτε να αποφασίσει να τα βάλει με τους ισχυρούς

    Μ.Θ. Το να τα βάλεις με τους πραγματικά ισχυρούς, θέλει κότσια και το τίμημα που θα πληρώσεις θα είναι ακριβό. Γι’ αυτό καλλίτερα να χτυπάμε το σαμάρι παρά το μουλάρι -ίσως γιατί στο βάθος το θαυμάζουμε και θέλουμε να του μοιάσουμε. Μέσα σε μια ανήμπορη κοινωνία, όπως η δική μας, η υποκρισία τείνει να γίνει κυρίαρχη ιδεολογία, έτσι που να μπορεί να πει κανείς ότι είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

    ΕΡ. Όσα φρικτά είδαμε να γίνονται στην Αθήνα από τους κουκουλοφόρους τον περασμένο Δεκέμβρη-που προσπάθησε να δικαιολογήσει η αριστερά- εσείς πώς τα αντιμετωπίσατε; Γιατί τόση συσσωρευμένη οργή σε μια μερίδα νέων;

    Μ.Θ. Στην καλλίτερη περίπτωση αυτοί που σπάνε τις βιτρίνες και καίνε μαγαζιά, τράπεζες και αστυνομικούς, πιστεύουν ότι έτσι θα καταλύσουν το Σύστημα και το Κράτος, χωρίς όμως να ξέρουν τι θα κάνουν μετά. Όμως στην ουσία ο σκληρός πυρήνας που καθοδηγεί αυτές τις πράξεις, είναι προβοκάτορες που θα ήταν δύσκολο να αναλύσει κανείς μέσα σε μια συνέντευξη σε τι Θεό πιστεύουν και με ποια πλοκάμια έχουν διασυνδέσεις. Έτσι ή αλλοιώς πάντως πιστεύω ότι είναι ελάχιστοι.

    ΕΡ. Μπορώ και να συμφωνήσω μαζί σας γι’ αυτούς. Αλλά όλοι οι άλλοι;

    Μ.Θ. Όσο για την οργή των πολλών άλλων, πιστεύω ότι είναι κατευθυνόμενη, γιατί δεν είναι δυνατόν ένας μορφωμένος νέος να μην γνωρίζει ότι η αληθινή οργή που νοιώθει θα πρέπει να στραφεί με οργανωμένες ενέργειες εκεί που βρίσκεται η ρίζα του Κακού. Δηλαδή στην ασυδοσία της ελληνικής οικονομικής ολιγαρχίας, που κατάφερε χάρη στην κυριαρχία της στα ΜΜΕ που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη, να τυλίξει στα πλοκάμια της το πολιτικό μας σύστημα και να το κάνει σε ανεπίτρεπτο βαθμό υποχείριό της.

    Έτσι λαός και νεολαία μοιάζουμε με ανοχύρωτη πόλη, που την λεηλατούν οι ισχυροί ανενόχλητοι, καθώς οι φυσικοί μας προστάτες, δηλαδή οι θεσμοί, το Σύνταγμα, η Βουλή, τα κόμματα και ο πνευματικός κόσμος έχουν στην ουσία αχρηστευθεί από την διαπλοκή και τα ΜΜΕ που βρίσκονται στην υπηρεσία των ισχυρών και των ξένων συμμάχων τους.

    ΕΡ. Θα μπορούσατε να καταμερίσετε τις ευθύνες;

    Μ.Θ. Δυστυχώς σ’ αυτή την ουσιαστική ομηρία στην οποία είναι καταδικασμένος ο ελληνικός λαός, συνέτειναν και τα δύο κόμματα εξουσίας και το 80% των Ελλήνων ψηφοφόρων, που είναι ουσιαστικά κι αυτοί συνένοχοι, χωρίς να έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα ότι βάζουν οι ίδιοι τη θηλιά στο λαιμό τους. Η οργή των παιδιών αυτών επομένως θα πρέπει να αφορά και τον μπαμπά που ψήφισε διαπλοκή, δηλαδή την υποβάθμιση των κυριοτέρων ερεισμάτων πάνω στα οποία στηρίζεται η ανάπτυξη και η πρόοδος ενός λαού. Δηλαδή της Υγείας, της Παιδείας και του Πολιτισμού σε συνδυασμό με την έλλειψη της φτώχιας, της ανεργίας, της υπανάπτυξης και του σκοταδισμού.

    ΕΡ. Τι σας εξόργισε πιο πολύ και γράψατε αυτό το συγκλονιστικό γράμμα στους λεγόμενους «πυρήνες»;

    Μ.Θ. Δεν επιτρέπω σε κανένα να φτύνει επάνω στο όνομα και τη ζωή μου. Και μάλιστα σε μερικά παλιόπαιδα δειλά και απρόσωπα, που δεν έχουν το θάρρος να αναλάβουν την ευθύνη των λόγων και των πράξεών τους υπογράφοντας με το όνομά τους, για να ξέρει και ο λαός ποιος είναι ποιος και ποιος κρίνει ποιον. Και αυτό όπως γνωρίζετε, δεν το κάνω μόνο για μένα αλλά και για όσους γίνονται θύματα κακόβουλων ισχυρισμών. Όπως στην περίπτωση Οτσαλάν, που και εκεί με εξόργισε το γεγονός ότι κατηγορούσαν μπροστά στην διεθνή κοινή γνώμη τον πρωθυπουργό και τον υπουργό εξωτερικών της χώρας, ότι είναι δήθεν πράκτορες ξένων μυστικών υπηρεσιών. Δηλαδή και εκεί λάσπη και δηλητήριο εναντίον δύο από τους κύριους θεσμικούς εκπροσώπους του λαού μας.

    Όλα αυτά είναι σημάδια σήψης και παρακμής και πρέπει να αντιμετωπίζονται άμεσα και αποφασιστικά, σαν το αυγό του φιδιού…

    ΕΡ. Με το πολιτικό ένστικτο που έχετε θα βλέπατε να κρύβονται πίσω από τους τρομοκράτες και εξωγενείς παράγοντες;

    Μ.Θ. Εάν η τρομοκρατία ξεκινούσε μέσα από την κοινωνία ως αντίδραση για όσα υφίσταται σήμερα, θα έπρεπε λογικά να στελεχωθεί από τους νέους που είναι και τα μεγαλύτερα θύματα. Τους νέους άνεργους, αγρότες, εργάτες, υπαλλήλους που ζουν κυριολεκτικά με ένα κομμάτι ψωμί έχοντας απέναντί τους την προκλητική ευμάρεια των νεόπλουτων και των λογής-λογής παράσιτων, που κολυμπούν στον πλούτο και την προκλητική επίδειξη.

    ΕΡ. Το ΚΚΕ, για παράδειγμα, δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα;

    Μ.Θ. Πράγματι το ΚΚΕ είναι πανταχού παρόν. Μέσα σ’ αυτό οι αδικημένοι και οργισμένοι διδάσκονται την πολιτική πάλη και τους κοινωνικούς αγώνες, που μέσα στις σημερινές συνθήκες είναι το μοναδικό όπλο άμυνας και ελπίδας. Επομένως από ποια κοινωνικά στρώματα προέρχονται οι σημερινοί τρομοκράτες; Ποια είναι τα κίνητρά τους, η ιδεολογία τους, οι στόχοι και η προοπτική που διανοίγουν με τις πράξεις τους; Έτσι αναγκαστικά καταλήγουμε σε ψυχολογικές αιτίες και προσωπικά αδιέξοδα, που όμως λόγω των μέσων που χρησιμοποιούν, δηλαδή τις ένοπλες ενέργειες, δεν μπορούν να μείνουν έξω από το ενδιαφέρον των λογής-λογής μυστικών υπηρεσιών (κυρίως ξένων), που έχουν όπως φαίνεται συμφέρον να εμφανίζεται ο τόπος μας με ένα πρόσωπο που δεν του αξίζει, μιας κι αυτές οι σκόρπιες ενέργειες μεγιστοποιούνται από ορισμένα ΜΜΕ είτε λόγω ακροαματικότητας είτε λόγω πονηρών συμφερόντων, πράγμα που δεν θα ήθελα ειλικρινά να πιστέψω, γιατί εγγίζει τα όρια της εθνικής προδοσίας.

    ΕΡ. Μπορεί λοιπόν η νέα κυβέρνηση να ανοίξει ένα νέο δρόμο ανάμεσα σε διαπλεκόμενα, συντεχνίες και λοιπές πληγές;

    Μ.Θ. Το ΠΑΣΟΚ και ο Γιώργος Παπανδρέου βγήκαν παντοδύναμοι από τις τελευταίες εκλογές. Επί πλέον είναι μόνοι χωρίς ουσιαστική αντιπολίτευση λόγω της κατάστασης στην οποία βρέθηκε η Νέα Δημοκρατία. Θα μπορούσαν λοιπόν αν το ήθελαν να απαλλάξουν τη χώρα από δύο πληγές του Φαραώ, που ευθύνονται στον μεγαλύτερο βαθμό για την κακοδαιμονία της χώρας μας: Τις συντεχνίες και τα διαπλεκόμενα.

    Φυσικά οι πρώτες είναι δημιούργημα δικό τους, όμως πιστεύω ότι τελικά η εργατική και υπαλληλική «αριστοκρατία» έχει ουσιαστικά χάσει το πράσινο χρώμα της και τώρα είναι … κατάμαυρη. Δηλαδή εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι τα προσωπικά τους συμφέροντα και μονάχα αυτά. Κι αν ο Γιώργος τολμήσει να τα θίξει, θα τους βρει απέναντί του περισσότερο άγριους απ’ ό.τι ήταν με τον Καραμανλή. Όμως εάν τώρα που είναι παντοδύναμος δεν τολμήσει, η χώρα θα χάσει μια μεγάλη ευκαιρία όπως και ο ίδιος, γιατί θα έχει ξεχάσει ότι το όνομά του συνδέεται με έναν Άγιο, που σκοτώνει τον Δράκο.

    ΕΡ. Και τα διαπλεκόμενα που σας ρώτησα;

    Μ.Θ. Όσο για τα διαπλεκόμενα, που ρωτάτε, νομίζω ότι είναι πια καιρός η τηλεόρασή μας στο σύνολό της να γίνει εθνική -όπως άλλωστε είναι εθνικές και οι συχνότητες που αν δεν κάνω λάθος τις εκμεταλλεύονται παρανόμως- και όχι υποχείριο ιδιωτικών συμφερόντων. Να ένα ακόμα τριτοκοσμικό φαινόμενο που μας προσβάλλει. Ο Λαός μας θα πρέπει να έχει αντικειμενική και ουσιαστική πληροφόρηση και σωστή διαπαιδαγώγηση και γι’ αυτό είναι υπεύθυνοι όλοι οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι του λαού και πάνω απ’ όλους η κυβέρνηση.

    Έτσι εάν δεν θεραπευθούν τώρα αμέσως αυτές οι δυο βαθειές πληγές, όσα μέτρα κι αν παρθούν, θα εκμηδενιστούν γρήγορα από τα οργανωμένα συμφέροντα, που αντιμετωπίζουν την προκοπή του λαού μας σαν εμπόδιο στη δική τους βουλιμία, απληστία και έλλειψη κάθε αίσθησης εθνικού συμφέροντος.

    ΕΡ. Η χώρα αντιμετωπίζεται από τους εταίρους μας στη ΕΕ ως τριτοκοσμική. Σαν να μην έχουμε θέση ή σαν να μας χαρίστηκε η θέση ανάμεσά τους. Ποια θα έπρεπε να είναι η απάντηση μας;

    Μ.Θ. Το συμπέρασμα αυτό με οδηγεί στο ερώτημά σας, γιατί η ΕΕ μας αντιμετωπίζει σαν τριτοκοσμική χώρα. Μα γιατί πίσω από τη βιτρίνα, τι άλλο καταντήσαμε να γίνουμε παρά μια τριτοκοσμική χώρας Μήπως δεν έχουμε όλα τα κύρια χαρακτηριστικά της; Ξεκινώντας από το ήθος και φτάνοντας στην γενικευμένη απάτη σε όλα τα επίπεδα και όλους τους κλάδους.

    Σχόλιο από ξεκουκούλωτος | 24/11/2009

  216. Από την μαθητική πορεία στα Χανιά σήμερα 7/12/2009
    Όλα τα παιδιά μαζί….

    Σχόλιο από τα παιδιά.. | 08/12/2009

  217. πολύ ενδιαφερον αυτο το Βιντεο…

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 08/12/2009

  218. Δηλώνω κατηγορηματικά ότι το πλήρωμα και η διοίκηση του υποβρυχίου Κόκκινος Οκτώβρης δεν συμμετείχαν στις χθεσινές λεηλασίες.

    Είτε από υπέρμετρη βλακεία είτε από μακακία είτε ήταν προμελετημένο είτε μας προέκυψε… τα αποτελέσματα ήταν συγκεκριμένα.

    Τρεις εργαζόμενοι δολοφονήθηκαν και δεν γυρίζουν πίσω…

    Μια πολυπληθής συγκέντρωση «θάφτηκε» από τα μέσα ενημέρωσης που έστρεψαν αριστοτεχνικά τα φώτα τους στο γεγονός.

    Φύγαμε από το κουστούμι του ΔουΝουΤου που ράβουν για πάρτη μας και περί άλλων τυρβάζουμε…

    Ναι χρεοκοπήσαμε πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά και όπως αλλιώς θέλετε…
    Μένει να συνειδητοποιήσουμε ότι το greek party έλαβε τέλος, γιατί κακά τα ψέμματα όλοι κάπως βολευόμασταν με αυτή την κατάσταση κυνηγώντας το greek dream του δημοσίου και δαιμονοποιώντας κάθε τι ιδιωτικό, κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα.

    Δεν μπορούμε να έχουμε έσοδα 100 και να ξοδεύουμε 130. Δεν έχει λογική και δεν θέλω να συντηρώ ένα σπάταλο κράτος.

    Κατά την αφελή και ταπεινή μου γνώμη αυτό που προέχει στην παρούσα φάση είναι να σώσουμε την πατρίδα σε μια παρτίδα με σημαδεμένη τράπουλα.

    Όχι μοιρολατρικά στη λογική να σώσουμε ότι σώζεται…
    Όχι με επικοινωνιακή και μικροπολιτική διαχείριση των πραγμάτων…
    Όχι με αυτόκλητους σωτήρες και δήθεν τεχνοκράτες…

    Σχόλιο από Κόκκινος Οκτώβρης | 06/05/2010

  219. ———————————–
    ΕΜΕΙΣ ΛΕΜΕ: ΜΠΡΑΒΟ ΕΦΗΒΕ !!!
    ————————————

    Μια μελανή κηλίδα στην ιστορία του αγώνα ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΟΥ ΒΙΟΤΙΚΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ είναι η σημερινή μέρα… Τρεις άνθρωποι πέθαναν από ασφυξία όταν πυρπολήθηκε η τράπεζα Marfin της Σταδίου από κουκουλοφόρους. Ένας ”διαδηλωτής” πέταξε ένα μπουκάλι με βενζίνη μέσα στην τράπεζα και ακολούθησαν άλλοι κουκουλοφόροι που πέταξαν πλήθος μολότοφ. Το αποτέλεσμα ήταν η τράπεζα να καεί ολοσχερώς και ορισμένοι εργαζόμενοι να αποκλειστούν μέσα. Όσοι πρόλαβαν να απεγκλωβιστούν την έβγαλαν καθαρή με αναπνευστικά προβλήματα και σπασμένα μέλη, αφού πηδούσαν από μεγάλο ύψος (μπαλκόνια) για να αποφύγουν τις φλόγες και το καπνό. Οι τρεις, όμως, εργαζόμενοι πέθαναν καθώς δεν πρόλαβαν.

    Τα άτομα αυτά που πέταξαν τη βενζίνη και τις μολότοφ είναι κατά τη γνώμη μου είτε ανόητοι πανίβλακες αναρχικοί, είτε προβοκάτορες που δρουν κάτω από τα νήματα του παρακράτους. Οι πρώτοι είναι ψευτo-αναρχικοί και αμαυρώνουν την συγκεκριμένη ιδεολογία με τις ενέργειες τους και πρέπει να μάθουν να μην χρησιμοποιούν τις μολότοφ για πλάκα, ούτε να τις κάνουν μόδα. Για τους δεύτερους είναι περιττό να μιλήσω, γνωρίζουμε εδώ και χρόνια τα λαμόγια αυτά και τις απάνθρωπες πράξεις τους…

    Αυτό το τραγικό συμβάν θα στιγματίζει για πάντα όμως τον αναρχικό χώρο. Οι συνέπειες είναι ποικίλες δηλαδή:

    1. Οι αναρχικοί μένουν εκτός της πορείας δηλαδή δρουν μόνοι τους σαν το ΠΑΜΕ ένα πράμα.

    2. Η εντολή από τα ανώτατα κλιμάκια της αστυνομίας για την χρήση οποιονδήποτε όπλων για την καταστολή των “κακοποιών” στοιχείων στις πορείες είναι σχεδόν σίγουρη. Αυτά μπορεί , “τυχαία” πάντα, να χτυπούν και διαδηλωτές μέσα στις πορείες.

    Αυτό, όντως, το γεγονός είναι σίγουρο πως θα μας επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό…

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/05/2010

  220. Μάρφιν:Πρωτουργός ηθικός αυτουργός

    Πρωτουργός, βεβαίως, για τις δολοφονίες τραπεζοϋπαλλήλων της οδού «Σταδίου», είναι η τράπεζα Μάρφιν. Το διοικητικό συμβούλιό της. Ναι! Μήπως οι μεγαλοπόνηροι διευθυντές της Μάρφιν αγνοούσαν ότι το υποκατάστημά τους είχε υποστεί, παλαιότερα, επίθεση; Μήπως οι μικροπόνηροι σύμβουλοι του μεγαλοπονήρου διευθυντηρίου της Μάρφιν, αγνοούσαν ότι μπροστά από το υποκατάστημά τους διέρχονται όλες οι διαδηλώσεις των Αθηνών; Και τι είναι μια τράπεζα; Νηπιαγωγείο ή νοσοκομείο, ώστε να αισθάνεται η τράπεζα ασφαλής; H Mάρφιν δεν έβλεπε, επί ενάμιση χρόνο, πώς καταφέρονταν παντοιοτρόπως τα εξαγριωμένα κοροΐδα στις ΗΠΑ, στην Αγγλία και παντού, εναντίον του ληστοπλουτοκρατικού εσμού των υποθηκοφάγων, των πανωτοκοκλεπτών και των λοιπών τραπεζιτών ληστών, αυτουργών της κλεψιάς;
    Συμπέρασμα 1°
    Η Μάρφιν πρέπει να διωχθεί για πρωτουργόν ηθικήν αυτουργίαν. Ενώ εγνώριζε την θέση του υποκαταστήματός της και το μένος των θυμάτων της εναντίον του τραπεζικού κλεπτοσυστήματος, η Μάρφιν, λόγω απληστίας και πλουτοκρατικής αλαζονείας, δεν έκλεισε, προληπτικώς, το υποκατάστημά της. Υπάρχει αμείλικτη η «αιτιώδης συνάφεια» ανάμεσα στο αποτέλεσμα -οι δολοφονημένοι υπάλληλοί της – και στην εναρκτήρια αιτία: δεν κλείνω το υποκατάστημα… Αν η Μάρφιν είχε κλείσει το μαγαζί της, της Σταδίου, τα θύματά της θα ζούσαν σήμερα; Μάρφιν, ναι ή ου ;
    Συμπέρασμα 2°
    Η Μάρφιν βαρύνεται με προδήλως βαρείαν «εγκληματικήν αμέλειαν», η οποία ποινικώς ισούται με «ενδεχόμενον δόλον». Η Μάρφιν εγνώριζε πλήρως και την εκτεθειμένη θέση του μαγαζιού της και την ελεεινή φήμη του τραπεζικού κλεπτοσυστήματος παγκοσμίως. Άρα, η Μάρφιν εγνώριζε, μετά λόγου γνώσεως, ότι οι υπάλληλοί της κινδυνεύουν. Κι όμως, εν επιγνώσει του κινδύνου ζωής που διέτρεχαν οι υπάλληλοί της, η Μάρφιν τούς άφησε να δολοφονηθούν.
    Συμπέρασμα 3°
    Η ελληνική δικαιοσύνη πρέπει, πάραυτα, να διατάξη την προφυλάκιση του διευθυντηρίου της Μάρφιν και να ασκήση δίωξη εναντίον του, γι’ ανθρωποκτονία και ηθικήν αυτουργίαν. Κάθε ολιγωρία της δικαιοσύνης συνιστά και εν ταυτώ εγκληματικήν πράξιν, λόγω παραλείψεως καθήκοντος. Η Μάρφιν είναι ο πρωτουργός ηθικός αυτουργός των φόνων.

    Κώστας Γ. Ζουράρις

    Σχόλιο από Ζουράρις | 07/05/2010

  221. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΔΗΝ: Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

    Από τον Δεκέμβριο του 2008, ο χώρος μας δεν κουράστηκε να επισημαίνει τα πραγματικά, βαθιά αδιέξοδα που σφραγίζουν τις τάσεις της μηδενιστικής αντίδρασης που επεδίωκαν την ολοκληρωτική κυριαρχία στις διαδηλώσεις και στους χώρους αμφισβήτησης της ελληνικής κοινωνίας.

    Και τρέμαμε κυριολεκτικά για την τροπή που θα μπορούσαν να πάρουν αυτά τα αδιέξοδα. Το είχαμε επισημάνει τον Δεκέμβριο του 2008, εισπράττοντας πολλές ύβρεις και πολλές επικρίσεις Και όμως, σήμερα, τα επεισόδια που εξαπέλυσαν οι υστερικοί γόνοι νεοελλήνων μικροαστών κατέληξαν, με τη δολοφονία τριών εργαζόμενων της Μαρφίν Μπανκ, να υπονομεύσουν τις μαζικότατες αντιδράσεις της ελληνικής κοινωνίας ενάντια στα λαοκτόνα μέτρα που επιβάλουν οι δυνάμεις κατοχής του Βερολίνου και της Ουάσιγκτον και εφαρμόζει με ζήλο η κυβέρνηση-μαριονέτα. Δεν αποτελούν μόνο το καλύτερο δυνατό δώρο προς την κυβέρνηση, αλλά και στις κατοχικές δυνάμεις, προκειμένου να κάμψουν την αντίσταση του ελληνικού λαού.

    Δίνουν την καλύτερη αφορμή στους μεγάλους κερδοσκόπους, και τις δυνάμεις από την Ευρώπη και την Αμερική –που θέλουν να τελειώνουν μια για πάντα την Ελλάδα (από την Γκόλντμαν Ζακς, μέχρι την Άγκελα Μέρκελ), και να την οδηγήσουν σε ολοκληρωτική πτώχευση και κατάρρευση–, να χρησιμοποιήσουν και το επικοινωνιακό χαρτί μιας «χώρας βανδάλων, κανιβάλων, δολοφόνων», το οποίο ήδη παρουσιάζεται σε όλα τα μεγάλα διεθνή μέσα της Οργουελιανής Νέας Τάξης Πραγμάτων.

    Το δίδαγμα είναι τραγικό. Μια ολόκληρη κοινωνία, άφησε μερικά υστερικά μικροαστικά μηδενικά να συκοφαντήσουν κάθε εξέγερση και αντίσταση και να την υποκαταστήσουν με την ασχήμια που κουβαλούν και την όποια παρουσιάζουν ως «κίνημα». Και γι αυτό ευθύνονται πολλοί: Και πρώτα απ’ όλα μια σάπια και χωρίς όραμα κοινωνία. Αυτό όμως δεν μπορεί να βγάζει λάδι κόμματα και παρατάξεις: Aπό το ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευση που σιγοντάριζε την ανάπτυξη τέτοιων φαινομένων, προκειμένου να κάνει πόλεμο φθοράς στην κυβέρνηση της ΝΔ, τον ΣΥΡΙΖΑ που νόμιζε ότι θα μεταφράσει τις σπασμένες βιτρίνες σε έδρες στο κοινοβούλιο, καθώς και τα θλιβερά υπολείμματα της κάποτε εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, και τους παχυλά αμειβόμενους κονδυλοφόρους και παπαγαλάκια εφημερίδων και τηλεοράσεων· όλους εκείνους που πίστευαν πως μπορούν να «χρησιμοποιήσουν» για λογαριασμό τους αυτό το άλογο και ανορθολογικό στοιχείο.

    Αυτό όμως σήμερα εξελίσσεται –ως παραμορφωτική εικόνα της κοινωνίας μέσα από την οποία ξεπήδησε– σε τέρας, εγκληματώντας εναντίον του ίδιου του λαού στ’ όνομα του οποίου υποτίθεται ότι δρα. Και η ιστορία θα γράψει ότι με τη δική τους συμβολή, θέριεψε η κατοχή και η κατάρρευση της χώρας μας. Κατάφεραν να επιτύχουν την μεγαλύτερη προβοκάτσια της μεταπολιτευτικής περιόδου. Έστω ή ακόμα χειρότερα αν πρόκειται για αυτοπροβοκάρισμα.

    Ο αγώνας θα είναι μακροχρόνιος. Οι κηδεμόνες και οι κατακτητές από Δύση και Ανατολή έρχονται στην πατρίδα μας, για να μείνουν. Ταυτόχρονα ως κοινωνία έχουμε πιάσει πάτο. Εμείς το Άρδην και η Ρήξη, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε στο πλευρό της άλλης Ελλάδας, του μαχόμενου αντιστασιακού ελληνισμού, προσπαθώντας να μπολιάσουμε ξανά με ελπίδα και όραμα για εθνική απελευθέρωση, κοινωνική χειραφέτηση, οικολογία και κοινοτισμό, τις πραγματικές ανατρεπτικές διαθέσεις του ελληνικού λαού.. Θα συνεχίσουμε να παλεύουμε ώστε ο θάνατος των τριών αδικοχαμένων νέων να μη μεταβληθεί σε όπλο στα χέρια της Κυβέρνησης και των κατοχικών δυνάμεων, προσφέροντας μια εναλλακτική πρόταση αλλαγής της κοινωνίας στη νεολαία που επιθυμεί να δώσει αυθεντικό περιεχόμενο στην εξέγερσή της

    Περιοδικό Άρδην –Εφημερίδα Ρήξη

    Τετάρτη 6 Μαΐου, 18:00

    Σχόλιο από Άρδην | 07/05/2010

  222. dog eat dog

    Kαθώς σφίγγουν τα πράγματα για τη θέση του ελληνικού καπιταλισμού στην παγκόσμια ιεραρχία, ξεφεύγουν και τα, ας τα πούμε έτσι, “μυστικά” της υπόθεσης. Θα έχετε ίσως βαρεθεί να το διαβάζετε σ’ αυτές τις σελίδες, αλλά δεν φταίμε εμείς: ο “παράξενος ελκυστής” στο χάος της κρίσης α λα ελληνικά είναι ο ρόλος του ντόπιου χρηματοπιστωτισμού (ήτοι των τραπεζών και των ασφαλιστικών) τόσο στην “ανάπτυξη” των καιρών που πέρασαν, όσο και στην τωρινή φάση.
    Φώναζαν οι σάλπιγγες της δημαγωγίας ότι “σε γερμανικά χέρια βρίσκονται 70 δισ. ελληνικών κρατικών ομολόγων” και “σε γαλλικά χέρια βρίσκονται 50 δισ.” – για να παραστήσουν ότι το χοντρό πρόβλημα απ’ το γκρέμισμα του ελληνικού θαύματος το έχουν στο Bερολίνο και στο Παρίσι, οπότε τους συμφέρει να σώσουν τους έλληνες… Aμ δε! Φυσικά και έχουν πρόβλημα εκεί, που μπορεί να είναι μεγαλύτερο στην ισπανική διάστασή του ή στην ιταλική παρά στην ελληνική ή την πορτογαλική. Aλλά το χοντρό πρόβλημα απ’ την ελληνική εκδοχή της κρατικοποίησης του χρέους με ταυτόχρονη υποτίμηση του ελληνικού κεφάλαιου το έχουν … (and the looser is:) οι ντόπιες τράπεζες! Oι οποίες έχουν στα θησαυροφυλακιά τους 40 δισ. ομολόγων του ελληνικού κράτους.
    Προσέξτε το παρακάτω γράφημα. Δημοσιεύτηκε στην “καθημερινή” στις 29/4/2010. Έκλαμψη ειλικρίνειας; Kάτι άλλο; Πάντως αυτά τα κυκλάκια δεν αντιστοιχούν καθόλου στα προπαγανδιστικά ψέμματα εδώ και μήνες, αντίθετα δικαιώνουν την γνώμη μας εδώ και μήνες.

    Tελικά οι μεγαλύτεροι δανειστές του ελληνικού κράτους είναι εντός ελλάδας! Tα 42 δισ. στα συρτάρια των ελληνικών τραπεζών, τα 29 δισ. που (σε άγνωστο ποσοστό) βρίσκονται στα ασφαλιστικά ταμεία καθώς και το άγνωστο ποσό που έχουν οι ασφαλιστικής είναι πολύ μεγαλύτερο βαρίδι απ’ ότι αν βρίσκονταν σε γαλλικά ή γερμανικά συρτάρια, επειδή απλά οι ελληνικές τράπεζες και ασφαλιστικές έχουν συνολικά πολύ μικρότερο κύκλο εργασιών, δηλαδή πολύ μικρότερα συρτάρια.
    Παρ’ όλα αυτά οι έλληνες τραπεζίτες και οι μετοχοί τους έκαναν όσο καλύτερα μπορούσαν την epic έξοδό τους απ’ τα σύνορα, και για κάποιον καιρό είχαν ανέβει στο ψηλότερο κλαρί που μπορούσαν να βρουν, κοκορευόμενες για τις βαλκανικές τους επιτυχίες. Oι παλιοί θα το θυμούνται: η ζώνη της δραχμής (στα βαλκάνια) ήταν το light αλλά πολύ πιο “οικολογικό” σχέδιο που αντικατέστησε το μαρσάρισμα των τανκς όταν, στα μέσα των ‘90s, έγινε σαφές ότι η Oυάσιγκτον αποφάσισε να παγώσει προς όφελός της τις βαλκανικές ανακατατάξεις. Tο “ζώνη της δραχμής” σήμαινε απλά ότι νότια του Δούναβη το “σκληρό νόμισμα” θα ήταν το ελληνικό· πράγμα που έφερνε πολλά και διάφορα, αλλά κυρίως υποκαταστήματα ελληνικών τραπεζών για να μεσολαβούνται αυτά τα πολλά και διάφορα. Kόμικ φάση· το αποφασιστικό βήμα το έκαναν οι γίγαντες Σημίτης και Παπαντωνίου βάζοντας με παγαποντιές την δραχμή στο ευρώ. Oι χρυσοί αδριάντες σ’ αυτούς τους δύο πατριώτες (με την καπιταλιστική έννοια της λέξης, που άλλωστε είναι και η μοναδική έννοια που μπορεί να έχει) δεν στήθηκαν στο Σύνταγμα, και κατά τα φαινόμενα δεν θα στηθούν· αλλά η ελληνική ένταξη στο ευρώ ήταν δέκα κλίκ μεγαλύτερης σημασίας απ’ την ένταξη στην εοκ (αν και, φυσικά, η εοκ ήταν πρώτη στη σειρά). Ήταν η έστω και με κόλπα υιοθέτηση ενός αληθινά “σκληρού νομίσματος” που απ’ την μια επιδείνωσε σε βάρος των προλετάριων τους όρους της “εθνικής συσσώρευσης”· και απ’ την άλλη απογείωσε την “διεθνή συσσώρευση” των ελληνικών αφεντικών – με δεδομένο, φυσικά, το μεγεθός τους. Tο κόλπο bank του ελληνικού καπιταλισμού είχε συλληφθεί βέβαια νωρίτερα· αλλά ήταν το ευρώ (σε σχέση με τα “εθνικά νομίσματα” των βαλκανικών κρατών) που το εδραίωσε.
    Aκόμα και σήμερα (πόση νοσταλγία άραγε να προκαλεί στους τραπεζίτες το “ακόμα και σήμερα”;!) η στάνταρ κερδοφορία της εθνικής τράπεζας έρχεται απ’ την θυγατρική της στην τουρκία· κράτα Eρντογάν!! Aλλά πέρα απ’ αυτό, το χάος. Που σημαίνει ότι η σφικτή συμμαχία κράτους και τραπεζών στην παρούσα φάση έχει πολλά κοινά με την στάση του Xίτλερ στη μάχη στο Στάλινγκραντ: ενώ από ένα σημείο και μετά ήταν σαφές ότι ο γερμανικός στρατός την χάνει, και ενώ οι στρατηγοί του παρακαλούσαν για μια αναδίπλωση, αυτός επέμενε μέχρι τέλους· με αποτέλεσμα αντί για οπισθοχώρηση, να υποστεί συντριβή. Tο όνειρο και η πραγματικότητα της “ελληνικής ζώνης” έχει τελειώσει, όπως τέλειωσαν τα όμοια όνειρα των μείζονων χρηματοπιστωτικών δυνάμεων, του είδους ηπα ή αγγλία· κι όπως κάνουν (με άλλους συσχετισμούς) οι μητέρες του είδους Oυάσιγκτον και Λονδίνο, έτσι και η Aθήνα προσπαθεί να σώσει με κάθε κόστος (δικό μας), μέσω του κρατικού χρέους που πρέπει να πληρώνουμε ενόσω αυτό αυξάνεται για να κρατήσει ζωντανές τις ντόπιες τράπεζες, το διπλό status: και ισχυρό νόμισμα (ευρώ), και “γερές τράπεζες” – δηλαδή οπωσδήποτε τις βαλκανικές θυγατρικές τους.
    Γίνεται; Δεν γίνεται! Mαζί με την (στοχευμένη, επ’ αυτού δεν υπάρχει καμία αμφιβολία!) “υποβάθμιση” των ελληνικών κρατικών ομολόγων συμβαίνει και η υποβάθμιση των ελληνικών τραπεζών, μαζί και των δικών τους ομολόγων! Junk + junk = junk στο τετράγωνο. H έξοδος κινδύνου είναι γνωστή· στην πραγματικότητα ήταν γνωστή απ’ την ημέρα της εισόδου: έξω απ’ το ευρώ (και μαζί μερικά πράγματα ακόμα για να σωθούν οι τράπεζες: ας πούμε ότι αγοράζει το ένα τρίτο τους η εθνική, το δεύτερο τρίτο τους η αγροτική μαζί με το ταχυδρομικό ταμιευτήριο, και το υπόλοιπο … κανάς Λαυρεντιάδης!)
    Kαι πάλι εμείς θα πληρώσουμε φυσικά, αυτό είναι δεδομένο. Xωρίς συγκροτημένο ταξικό ανταγωνισμό, στο ύψος της εποχής, θα πληρώνουμε. Tί; Tσάμπα μαλάκες είμαστε;

    http://www.sarajevomag.gr/entipa/teuhos_40/i40_p12_dog.html

    Σχόλιο από στεφανος | 08/05/2010

  223. Να και μια καλη συνεντευξη για την περιπτωση στασης πληρωμων.
    Δειτε τη ολη γιατι ειναι περιπου στη μεση.
    http://aformi.wordpress.com/

    Σχόλιο από στεφανος | 13/05/2010

  224. me ocena.info ti egeine,kseri kapios na mou pei.anameno

    Σχόλιο από zournatsidis alexandros | 21/05/2010

  225. Πολύ σημαντική παλιοτερη συζητηση . Αληθινο ντοκουμεντο αποψεων και τασεων ..

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 29/08/2010

  226. […] -Ποιοί είναι οι κουκουλοφόροι; […]

    Πίνγκμπακ από Αναρχικοί_VS_ΚΚΕ « Πόντος και Αριστερά | 23/10/2011


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: