Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Η αποκαλυπτική ιστορία των Εθνικών Δανείων

του Θωμά Παπακωνσταντίνου*

Ένα «ταξίδι» από το 1824 μέχρι τις μέρες μας

Τι είναι το δημόσιο χρέος; «Είναι το μόνο κομμάτι του εθνικού πλούτου που ανήκει σε όλο το λαό». Το δημόσιο χρέος είναι δημιούργημα των εμπόρων-τραπεζιτών των κρατών της Σικελίας, της Γένοβας και της Βενετίας κατά τα τέλη του Μεσαίωνα. Όταν τα κράτη αυτά παρήκμασαν, δάνεισαν πολλά χρήματα στην Ισπανία κατά τον 16ο αιώνα. Κατόπιν από το 17ο αιώνα δάνεισαν την Ολλανδία, και από τις αρχές ως τα μέσα του 18ου αιώνα η Ολλανδία δάνεισε πολλά χρήματα στην Αγγλία και αυτή στη συνέχεια δάνεισε στην Αμερική. Στην Ελλάδα το σύστημα του δημόσιου χρέους έχει τις ρίζες του στην επανάσταση του 1821.

Από την εφημερίδα «Δρόμος» 

Το Α΄ δάνειο της ανεξαρτησίας το 1824

Όταν οι Έλληνες επαναστάτησαν στα 1821 η αγγλική πολιτική ήταν εχθρική ως προς την επανάσταση. Οι Άγγλοι επέμεναν στο δόγμα της ακεραιότητας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στην ανακοπή της επιρροής της Ρωσίας στα Βαλκάνια. Στα 1823 η Αγγλία με υπουργό Εξωτερικών τον Γεώργιο Κάνινγκ έκανε στροφή στην εξωτερική της πολιτική. Ο Κάνινγκ πίστευε ότι τα απελευθερωτικά κινήματα τα οποία θα επιτύγχαναν να συγκροτήσουν νέα κράτη θα είχαν την ανάγκη να αναπτύξουν τη βιομηχανία, τον εμπορικό στόλο και τα οικονομικά μέσα.

Αυτά τα διέθετε ήδη η Αγγλία και κατ’ επέκταση οι νέες χώρες θα προσέτρεχαν σ’ αυτή για να τα αποκτήσουν και ταυτόχρονα θα γίνονταν και προτεκτοράτα της. Στις 25 Μαΐου του 1823 η Αγγλία αναγνώρισε ότι η επαναστατημένη Ελλάδα και η Οθωμανική Αυτοκρατορία βρίσκονται σε «εμπόλεμη κατάσταση». Τον ίδιο μήνα ορίστηκε η επιτροπή που θα διαπραγματευόταν το δάνειο και η οποία αποτελούνταν από τους Ιωάννη Ορλάνδο, γαμπρό του Γεώργιου Κουντουριώτη, Ανδρέα Λουριώτη, έμπιστο του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, και τον Ιωάννη Ζαΐμη, εκπρόσωπο των Μωραϊτών. Ο Μπάουριγκ πήρε την επιτροπή και την πήγε κατευθείαν στον τραπεζιτικό οίκο Λόγκμαν και Ο’ Μπράιαν και έκλεισε αμέσως το πρώτο δάνειο των Ελλήνων στις 15 Φεβρουαρίου του 1824. Το δάνειο αυτό είχε ονομαστική αξία 800.000 λίρες στερλίνες αλλά έκλεισε στο άρτιο του 59% όταν άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής είχαν δανειστεί με τιμές που έφταναν από το 70% ως το 85%. Έτσι η Ελλάδα έπρεπε να εισπράξει 472.000 λίρες στερλίνες. Η εκκαθάριση του δανείου αυτού ήταν εντελώς ληστρική και έγινε ως εξής:

α) Οι τραπεζίτες παρακράτησαν χρεολύσια δύο ετών ήτοι 96.000 λίρες. β) Επίσης παρακράτησαν για προμήθεια και ασφάλιστρα 25.746 λίρες. γ) Οι Ράλλης και Ρικάρδος έλαβαν προμήθειες για τη σύναψη του δεύτερου δανείου 26.576 λίρες. δ) Για την επιτροπή των Ελλήνων, τον λόρδο Βύρωνα και για διάφορα άλλα έξοδα διατέθηκαν 14.889 λίρες. ε) Αγοράστηκαν πολεμοφόδια για την Ελλάδα 10.063 λίρες. στ) Η ελληνική κυβέρνηση εισέπραξε σε μετρητά μόνο 298.726 λίρες.

Στις 24 Ιουλίου του 1824 το Εκτελεστικό Σώμα εισηγήθηκε στο Βουλευτικό τη σύναψη ενός δεύτερου δανείου από την Αγγλία για τις ανάγκες του αγώνα. Στις 17 Δεκεμβρίου του 1824 ο Διευθυντής της Δυτικής Ελλάδας Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, αφού προηγούμενα με εισήγησή του το στρατοδικείο καταδίκασε τον Καραϊσκάκη ως προδότη της πατρίδας, συγκάλεσε μια συνέλευση των καπεταναίων στο Αιτωλικό. Τότε ο Μέγα Πάνος ρώτησε τον Μαυροκορδάτο πού ξόδεψε τα χρήματα του πρώτου δανείου καθώς και τις εισπράξεις από τις προσόδους της Δυτικής Στερεάς Ελλάδας. Ο τελευταίος απάντησε με την εξής αοριστία: «Τα εξώδευσα δια τας ανάγκας της Πατρίδος».

Το Β΄ δάνειο της ανεξαρτησίας το 1825

Στα 1825 ανακλήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση ο Ι. Ζαΐμης και στη θέση του στάλθηκε ο Γ. Σπανιολάκης. Στις 7 Φεβρουαρίου του 1825 η επιτροπή της ελληνικής κυβέρνησης στο Λονδίνο έκλεισε συμφωνία με τον τραπεζιτικό οίκο των Ρικάρδων για τη χορήγηση εκ μέρους τους στην Ελλάδα ενός δεύτερου δανείου. Η ονομαστική αξία του δανείου αυτού ήταν 2.000.000 λίρες στερλίνες αλλά έκλεισε στο άρτιο του 55,5%, ήτοι θα παίρναμε 1.110.000 λίρες. Η εκκαθάριση του δανείου αυτού ήταν ακόμη πιο ληστρική από το πρώτο δάνειο και έχει ως εξής: α) Οι τραπεζίτες παρακράτησαν για τοκοχρεολύσια δύο ετών και για προμήθεια έκδοσης του δανείου 284.000 λίρες. β) Έγιναν παραγγελίες για ναυπήγηση δύο φρεγατών στην Αμερική 155.000 λίρες. γ) Επίσης για παραγγελίες 6 ατμόπλοιων στο Λονδίνο 160.000 λίρες. δ) Για εξαγορά ομολογιών του πρώτου και του δεύτερου δανείου 212.207 λίρες. ε) Για αγορά στρατιωτικών εφοδίων 83.679 λίρες. στ) Η ελληνική κυβέρνηση εισέπραξε σε μετρητά μόνο 216.114 λίρες. Οι επίτροποι Ι. Ορλάνδος και Α. Λουριώτης για τις επί μέρους καταχρήσεις των δύο δανείων καταδικάστηκαν από το Ελεγκτικό Συνέδριο το 1834 ως χρεώστες για το ποσό των 28.768 λιρών.

Μετά τα δάνεια της ανεξαρτησίας, κατά την καποδιστριακή περίοδο, η μεν Ρωσία χορήγησε στον κυβερνήτη 1.100.000 χρυσά φράγκα, ο δε φιλέλληνας Εϋνάρδος στα 1829 χορήγησε 700.000 χρυσά φράγκα.

Τα οθωνικά και βαυαρικά δάνεια

Όταν οι τρεις Προστάτιδες Δυνάμεις Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία με τη διακήρυξη του Συνεδρίου του Λονδίνου στα 1823 επέβαλαν το θεσμό της βασιλείας στην Ελλάδα, χορήγησαν και ένα δάνειο στο Όθωνα για να στεριώσει η εξουσία του. Το δάνειο αυτό κλείστηκε από τον τραπεζιτικό οίκο των Ρότσιλντ στο Παρίσι, είχε ονομαστική αξία 60.000.000 χρυσά φράγκα και κλείστηκε στο άρτιο του 94%. Οι τρεις Προστάτιδες Δυνάμεις εγγυήθηκαν για το ποσό των 57.239.040 χρυσών φράγκων. Το δάνειο αυτό λόγω της ληστρικότητας που επέδειξαν οι ξένοι κεφαλαιούχοι και της κατασπατάλησής του από τους Βαυαρούς ονομάστηκε από το λαό «βασιλοφάγον άμα και βασιλοποιόν». Το δάνειο εκκαθαρίστηκε ως εξής: α) Οι τραπεζίτες Ρότσιλντ παρακράτησαν για τόκους, προμήθειες, έξοδα δανείου και εξόφληση των πρώτων ομολογιών 29.239.040 χρυσά φράγκα. β) Για έξοδα του Όθωνα, της Αντιβασιλείας και του Βαυαρικού στρατού 14.167.282 χρυσά φράγκα. γ) Η Οθωμανική Αυτοκρατορία έλαβε για την εξαγορά της Φθιώτιδας και της Εύβοιας 11.222.598 χρυσά φράγκα. δ) Η Ρωσία πήρε για τα καποδιστριακά δάνεια 1.215.949 χρυσά φράγκα. ε) Για τη Γαλλία, τον τραπεζίτη Εϋνάρδο και τα πρώτα δάνεια της ανεξαρτησίας καταβλήθηκαν 924.491 χρυσά φράγκα. στ) Η Ελλάδα δυστυχώς εισέπραξε μόνο 469.680 χρυσά φράγκα. Στα 1835 και στα 1836 ο πατέρας του βασιλιά Όθωνα Λουδοβίκος θέλοντας να δείξει «το προς το ελληνικόν έθνος και την ελληνικήν μοναρχίαν διηνεκές αυτού ενδιαφέρον» χορήγησε στον Όθωνα τρία δάνεια ύψους 2.917.711 χρυσών φράγκων.

Α’ Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος (ΔΟΕ) 1857

Με αφορμή την πρόθεση του τσάρου Νικόλαου Α΄ της Ρωσίας να θέσει υπό την προστασία του τους Αγίους Τόπους, η Τουρκία τον Οκτώβριο του 1853 κήρυξε τον πόλεμο κατά της Ρωσίας. Στο πλευρό της Τουρκίας εισήλθαν η Αγγλία και η Γαλλία και ο πόλεμος γενικεύτηκε. Στην Ελλάδα κατά τις αρχές του 1854 με την ενθάρρυνση του βασιλιά Όθωνα και της Αμαλίας στρατιωτικά σώματα μπήκαν στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία και επαναστάτησαν κατά των Τούρκων.

Τότε οι πρεσβευτές της Αγγλίας και της Γαλλίας στην Αθήνα έστειλαν τελεσίγραφο στην κυβέρνηση να ανακαλέσει τα στρατιωτικά σώματα από την Ήπειρο και τη Θεσσαλία. Παράλληλα ο αγγλογαλλικός στόλος προχώρησε πρώτα στο θαλάσσιο αποκλεισμό των ακτών της Ελλάδας και στις 13 Μαΐου του 1851 κατέλαβε τον Πειραιά υπό τη διοίκηση του Μ. Τινάν.

Τότε ο βασιλιάς Όθωνας αναγκάστηκε να υποχωρήσει και αντικατέστησε τον πρωθυπουργό Α. Κριεζή με τον Α. Μαυροκορδάτο. Τη νέα κυβέρνηση ο λαός ονόμασε «Υπουργείο της Κατοχής». Τα κατοχικά στρατεύματα επέβαλα λογοκρισία στον αντιπολιτευόμενο Τύπο, κατέστρεψαν τα πιεστήρια της εφημερίδας Αιώνας, συνέλαβαν τον ιστορικό και δημοσιογράφο Ι. Φιλήμονα καθώς και τον αρχισυντάκτη της εφημερίδας Ελπίδας Κ. Λεβίδη, και έκαναν συχνές στρατιωτικές παρελάσεις στους δρόμους της Αθήνας για να κάμψουν το φρόνημα του λαού. Κατά δυστυχή συγκυρία γάλλοι στρατιώτες ήταν φορείς της χολέρας και τη μετέδωσαν στο λαό και 3.000 Αθηναίοι πέθαναν την εποχή εκείνη. Στις 15 Φεβρουαρίου του 1857 μετά από διαβήματα της Ρωσίας τα αγγλογαλλικά στρατεύματα αποχώρησαν από την Αθήνα και τον Πειραιά. Στις 18 Φεβρουαρίου του 1857 έφτασε στην Αθήνα η Επιτροπή των Προστάτιδων Δυνάμεων η οποία αποτελούταν από τους Οριές, Μοντερό και Οζέροφ, έργο της οποίας ήταν να διερευνήσει τις δυνατότητες που είχε η Ελλάδα να ξεπληρώσει τα δάνεια του Όθωνα.

Η Επιτροπή παρέμεινε στην Αθήνα δύο χρόνια μέχρι το 1859 και συνέταξε μια γενική έκθεση η οποία δημοσιεύτηκε στο Λονδίνο στα 1860. Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να ξεπληρώσει τα δάνεια του Όθωνα δίνοντας στις Προστάτιδες Δυνάμεις κάθε χρόνο 900.000 χρυσά φράγκα. Η ελληνική κυβέρνηση αποδέχτηκε το συμβιβασμό.

Τα δάνεια της περιόδου από το 1863 μέχρι την πτώχευση του 1893

Στα 1862 εκθρονίστηκε ο Όθωνας και στα 1864 ενθρονίστηκε ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ Γλύξμπουργκ. Από το 1862 μέχρι το 1877 οι κυβερνήσεις της Ελλάδας κατέφυγαν μόνο στον εσωτερικό δανεισμό. Στα 1878 η Ελλάδα ήρθε σε συμφωνία με τους ξένους ομολογιούχους για τα δάνεια της ανεξαρτησίας και συμβιβάστηκε στο ποσό ύψους 1.200.000 λιρών με επιτόκιο 5% και διάρκεια αποπληρωμής τα 33 χρόνια. Από το 1879 μέχρι το 1893 η Ελλάδα συνήψε από το εξωτερικό δάνεια που ανέρχονταν στο ονομαστικό ποσό των 584.739.000 χρυσών φράγκων ενώ εισέπραξε μόνο 382.122.000 χρυσά φράγκα. Το εσωτερικό δημόσιο χρέος σύμφωνα με τον άγγλο οικονομολόγο Ε. Λο στα 1893 ανερχόταν στο ποσό των 151.716.133 δραχμών. Η διάθεση ιδιαίτερα των εξωτερικών δανείων έγινε ως εξής: α) Για τοκοχρεολύσια διατέθηκαν 258.000.000 χρυσά φράγκα ήτοι 67,52%. β) Για πολεμικές δαπάνες 70.000.000 χρυσά φράγκα ήτοι 18,32%. γ) Για έργα οικονομικής ανάπτυξης μόνο 51.000.000 χρυσά φράγκα ήτοι 13,35% και δ) Για διάφορες δαπάνες 3.122.000 χρυσά φράγκα ήτοι 0,81%. Επειδή τα εξωτερικά δάνεια δεν πήγαν στις παραγωγικές δομές της χώρας για να αυξήσουν μακροπρόθεσμα το εθνικό εισόδημα και δαπανήθηκαν στα τοκοχρεολύσια και στις στρατιωτικές δαπάνες, γι’ αυτό, σε συνδυασμό με την πτώση των εξαγωγών της σταφίδας, στα 1893 ο Χ. Τρικούπης κήρυξε την Ελλάδα σε χρεοκοπία.

Β΄ Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος (ΔΟΕ) 1898

Στα 1897 ξέσπασε ένας ακόμη ελληνοτουρκικός πόλεμος κατά τον οποίο η Τουρκία κατέκτησε προσωρινά και πάλι τη Θεσσαλία. Οι Προστάτιδες Δυνάμεις εκβίαζαν τότε την Ελλάδα ότι θα έπρεπε να δεχτεί τον οικονομικό έλεγχο για να αποχωρήσουν οι Τούρκοι από τη Θεσσαλία. Η ελληνική κυβέρνηση αποδέχτηκε τον εκβιασμό και συμφώνησε σε συνθήκη ειρήνης με τους Τούρκους με τον όρο να αποζημιωθεί η Τουρκία με 93.936.000 χρυσά φράγκα. Τον Οκτώβριο του 1897 έφτασαν στην Αθήνα έξι αντιπρόσωποι των Μεγάλων Δυνάμεων και των τραπεζιτών για να ελέγξουν την ελληνική οικονομία. Στις 21 Φεβρουαρίου του 1898 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε το νόμο ΒΦΙΘ΄ που επέβαλε τον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο. Οι ξένοι ελεγκτές έλαβαν μια χορηγία 150.000 χρυσά φράγκα για πέντε έτη και είχαν πλήρη εποπτεία σ’ όλες τις υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών. Ποιο ήταν το δημόσιο χρέος την εποχή αυτή; Το μεν εξωτερικό χρέος περιλαμβανομένων των τόκων ανερχόταν στο ποσό των 592.077.500 χρυσών φράγκων, το δε εσωτερικό χρέος στο ποσό των 173.069.157 δραχμών. Ο διακανονισμός που έγινε τότε μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και της ΔΟΕ περιλάμβανε ότι το ονομαστικό κεφάλαιο των δανείων θα παρέμεινε όπως είχε και μόνο οι τόκοι θα μειώνονταν κατά 57%. Για την πληρωμή των εξωτερικών δανείων η ελληνική κυβέρνηση διέθεσε τα ακαθάριστα έσοδα από τα μονοπώλια αλατιού, πετρελαίου, σπίρτων, παιγνιόχαρτων, τσιγαρόχαρτων και σμυρίδας Νάξου, από τα δικαιώματα επί του καπνού, από τα τέλη χαρτοσήμου και από τους εισαγωγικούς δασμούς του τελωνείου του Πειραιά.

Όλα αυτά τα έσοδα ανέρχονταν στο ποσό των 39.600.000 δραχμών το χρόνο.  Τα δάνεια που συνήψε η Ελλάδα από την εποχή του αγώνα της ανεξαρτησίας μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα είχαν δυσμενείς επιπτώσεις στη χώρα.

Η Ελλάδα εισέπραξε μόνο το 65% των δανείων ενώ το υπόλοιπο 35% το κατέβαλε σε προμήθειες και έξοδα στους τραπεζίτες. Από τα δάνεια αυτά μόνο το 6% κατευθύνθηκε για παραγωγικούς σκοπούς ενώ τα υπόλοιπα χρησιμοποιήθηκαν για να καλύψουν τα ελλείμματα των προϋπολογισμών και τις στρατιωτικές δαπάνες. Και τέλος, το σημαντικότερο, η Ελλάδα με τα δάνεια αυτά έχασε την εθνική της ανεξαρτησία.

 

Δάνεια της περιόδου 1898-1939

Κατά την περίοδο από το 1898 μέχρι το 1932 η Ελλάδα λόγω των αποζημιώσεων που κατέβαλλε στην Τουρκία, των πολεμικών δαπανών των βαλκανικών πολέμων και της Μικρασιατικής Καταστροφής αναγκάστηκε να συνάψει από το εξωτερικό δάνεια ύψους 1,735 δισ. χρυσών φράγκων. Λόγω δε της κρίσης του 1929 η κυβέρνηση του Ε. Βενιζέλου στα 1932 σταμάτησε να πληρώνει τα τοκοχρεολύσια του δημόσιου χρέους. Συνοψίζοντας, την περίοδο 1821-1939 η Ελλάδα συνήψε δάνεια ύψους 2,200 δισ. χρυσών φράγκων, κατέβαλε στους δανειστές της 2,383 δισ. χρυσά φράγκα και χρωστούσε και πάλι 1,963 δισ. χρυσά φράγκα.

Το κατοχικό δάνειο του 1942

Όταν οι Γερμανοί και οι Ιταλοί κατέλαβαν την Ελλάδα εκτός από τις ανθρώπινες και τις υλικές καταστροφές που προξένησαν (πολεμικές αποζημιώσεις ύψους 10,4 δισ. δολαρίων), στα 1942 με τη Συμφωνία της Ρώμης άρπαξαν από την Τράπεζα της Ελλάδας δάνεια συνολικού ύψους 45 εκατομμυρίων χρυσών λιρών. Οι λίρες αυτές αντιστοιχούσαν σε 4,050 δισ. δολάρια εκ των οποίων τα 3,5 δισ. δολάρια αντιστοιχούσαν στη Γερμανία. Σύμφωνα με υπολογισμούς του καθηγητή Άγγελου Αγγελόπουλου το ποσό αυτό με ένα επιτόκιο σταθερό της τάξης του 3% το χρόνο ανερχόταν στα 1993 στα 13 δισ. δολάρια.

Επεκτείνοντας την εκτίμηση αυτή του Αγγελόπουλου στα 2010 το δάνειο αυτό ανέρχεται στο ποσό των 17,6 δισ. δολαρίων.

Στα 1947 οι Ιταλοί κατέβαλαν ως επανορθώσεις στην Ελλάδα 105 εκατομμύρια δολάρια ενώ οι Γερμανοί στα 1961 κατέβαλαν μόνο 115 εκατομμύρια μάρκα σε ελληνικές μειονοτικές ομάδες. Και μέχρι σήμερα αρνούνται πεισματικά να καταβάλουν το οφειλόμενο δάνειο χρησιμοποιώντας διάφορα νομικά επιχειρήματα.

Μεταπολεμική περίοδος 1950-2010

Μεταξύ των ετών 1946 και 1966 οι ελληνικές κυβερνήσεις σύναψαν δάνεια ύψους 551.400.000 εκατομμυρίων δολαρίων και στο διάστημα μεταξύ των ετών 1962-1967 το προπολεμικό εξωτερικό χρέος διακανονίστηκε με τους δανειστές μας. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας τα δάνεια που συνομολογήθηκαν ήταν μόνο εσωτερικά. Στα 1974 με τη Μεταπολίτευση το δημόσιο χρέος (κεντρικής κυβέρνησης) ανερχόταν στο 22,5% του ΑΕΠ.

Όταν το ΠΑΣΟΚ ήρθε στην κυβέρνηση το δημόσιο χρέος ήταν στο 26,4% του ΑΕΠ, όταν αποχώρησε στα 1988 έφτασε στο 53,4%. Στα 1989 η συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας-Συνασπισμού από το 55,9% το πήγε στο 64,9%. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας το ανέβασε από 64,9% στο 99,4% του ΑΕΠ. Από το 1994 ως το 2004 επί κυβέρνησης και πάλι ΠΑΣΟΚ το δημόσιο χρέος με διακυμάνσεις έφτασε στο 98,6% του ΑΕΠ.

Και από το 2004 μέχρι το 2009 επί κυβέρνησης και πάλι της Νέας Δημοκρατίας το δημόσιο χρέος εκτινάχτηκε στο 113,4% του ΑΕΠ. Από το 2000 ως το 2009 η Ελλάδα κατέβαλε στους δανειστές της 300 δισ. ευρώ σε τοκοχρεολύσια και το 2010 χρωστάει πάλι 300 δισ. ευρώ.

 

* Ο Θωμάς Παπακωνσταντίνου είναι οικονομολόγος – ιστορικός

Advertisements

02/05/2010 - Posted by | -Διάφορα, -Ιστορικά, -Πολιτική

33 Σχόλια »

  1. Εξέγερση εδώ και τώρα,ή αυτοί ή εμείς – Διαδώστε το:

    Από την Τετάρτη κατάληψη του κέντρου της Αθήνας και όλων των μεγάλων πόλεων

    http://www.facebook.com/home.php?#!/group.php?gid=110417278999703

    Σχόλιο από guest | 02/05/2010

  2. κι ένα διαχρονικό (ξεχασμένο) τραγουδάκι

    Σχόλιο από haridimos | 02/05/2010

  3. Ο ΝΕΟΣ ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

    Παρασκευή, 30 Απρίλιος 2010 22:50

    Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) δεν είναι μπαμπούλας. Είναι εργαλείο διάσωσης των οικονομιών που εξαθλιώθηκαν με ευθύνη των κυβερνήσεών τους. Και με την σύμπραξη βέβαια του συνόλου των παραγόντων του δημοσίου βίου τους. Το ΔΝΤ δεν είναι μηχανισμός καταστροφής κρατών κι εξανδραποδισμού των πληθυσμών τους. Μια εικόνα που έντεχνα προωθεί η προπαγάνδα της Αριστεράς αλλά και η συμπλεγματική άγνοια της λεγόμενης λαικής δεξιάς. Δεν είναι βέβαια και ίδρυμα διαμοίρασης δωρεάν παροχών. Γιατί δεν διαχειρίζεται χρήματα «αδίστακτων» ιδιωτών. Μέτοχοί του είναι κράτη με εκλογείς, φορολογούμενους και αντιπροσωπευτικές κυβερνήσεις. Που έχουν συμβάλει στο κεφάλαιο του Ταμείου. Και δεν ανέχονται οι πόροι που έχουν καταβάλει να σκορπισθούν στους πέντε ανέμους.

    Γι αυτό και το ΔΝΤ επιβάλλει όρους συμπεριφοράς για τα χρήματα που δίνει. Διότι δεν έχει κανένα περιθώριο να τα χάσει. Κάποιοι εν Ελλάδι «διαμαρτυρόμενοι» έχουν μάθει στην λογική του «άλλοι δουλεύουν για μας». Aλλοι δηλ. εξοικονομούν τους πόρους που εμείς ξοδεύουμε. Για δεκαετίες ελληνικές κυβερνήσεις έθισαν την κοινωνία σε συνεχείς παροχές. Κάτω από την λογική της αναδιανομής των εισοδημάτων. Και με έμβλημα κάποια αφηρημένη έννοια κοινωνικής ευαισθησίας. Με μια μικρή όμως λεπτομέρεια. Το εισόδημα που αναδιανεμόταν ήταν ανύπαρκτο. Οι κυβερνήσεις μοίραζαν δανεικά. Που για κάποιες κοινωνικές ομάδες λογίζονταν σχεδόν αμέσως σαν κεκτημένα. Εξαλλοι συνδικαλιστές και μπαρουτοκαπνισμένοι μαρξιστές απολάμβαναν εισοδήματα που προέρχονταν από τα δανεικά που μας παρείχαν οι μισητοί διεθνείς τραπεζίτες κι’ οι ξορκισμένοι «κερδοσκόποι».

    Ας αναλογισθεί κάποιος πόσα χρήματα έχει εισπράξει το ΚΚΕ λ.χ. σαν κρατική επιχορήγηση από ένα προυπολογισμό όμως μόνιμα ελλειμματικό. Μοιράσθηκαν λοιπόν προφανώς πόροι από δανεικά. Από τα θησαυροφυλάκια των ξένων τραπεζών. Και χτίσαμε έτσι μιά κοινωνία αρνητικά επικοινωνούντων δοχείων. Χρήμα άφθονο κυκλοφορούσε. Καλλιεργώντας μια ψευδαίσθηση ευημερίας. Σε ένα γυάλινο κόσμο υπερ-ανάπτυξης. Δίχως οικονομική βάση και δίχως υποδομές. Τα δανεικά ανακυκλώνονταν σε μια κοινωνία σε αφιονισμό κατανάλωσης. Ετσι, άξαφνα ο πλουτισμός χτύπησε την πόρτα λογής ανύποπτων μέχρι τότε κοινωνικών στρωμάτων. Αρκούσε κάποιος «να πιάσει την καλή». Δίχως την μεσολάβηση χρόνων σκληρής δουλειάς παρκαδόροι έγιναν μεγαλοβιομήχανοι, δημοσιογραφίσκοι μεγαλοεκδότες, παιδιά της πιάτσας βαθύπλουτοι επιχειρηματίες. Χτεσινοί γιδοβοσκοί μετατράπηκαν σε αξιοσέβαστους επενδυτές και κορίτσια της κάποτε διπλανής αυλής σε σούπερ μοντέλες με αμφιλεγόμενα έσοδα.

    Η σεμνότητα εξαφανίσθηκε ενώ η ηθική της επίπονης δουλειάς εξοντώθηκε πριν καν δημιουργηθεί. Η επιδειξιομανία έγινε πρώτη κοινωνική αξία. Σημασία δεν είχε τι έχεις. Αλλά τι φαίνεται πως έχεις. Κι όλα αυτά σε ένα πλαίσιο εκκωφαντικής απουσίας εθνικής αστικής τάξης. Κοινωνικά στρώματα δηλ. που θα ηγούντο της κοινωνίας δίνοντας παράδειγμα κοινωνικής εγκράτειας και μετριοφροσύνης. Δεν μπορώ να λησμονήσω την στάση της εύπορης κατά βάση τότε οικογένειάς μου απέναντι στις παιδικές μου επιθυμίες και ανάγκες. Εφ όσον οι φίλοι μου, απλά παιδιά από γειτονιές του Πειραιά, δεν μπορούσαν να έχουν ακριβά παιχνίδια – όπως λ.χ, τότε, δερμάτινη μπάλα ποδοσφαίρου – δεν επρόκειτο να αποκτήσω ούτε εγώ. Για να μην προκαλώ. Τέτοιες αντιλήψεις αποτελούν πιά σήμερα περίπου μουσειακό είδος.

    Η χλιδή, ο πλούτος, η ευημερία – σχεδόν όλα αποκτημένα μέσω δανεικού χρήματος από το εξωτερικό – επιδεικνύονται ανερυθρίαστα. Σαν επίτευγμα κοινωνικής κινητικότητας. Δίχως έγνοια για το πώς ο πλουτισμός αυτός έχει επιτευχθεί. Μια ματιά στα βόρεια προάστια αρκεί. Οι περισσότερες εντυπωσιακές βίλες – με την εξαίρεση των ανθρώπων του εφοπλισμού – έχουν προέλθει από δουλειές με το κράτος. Εργολαβίες και προμήθειες με πελάτη το δημόσιο, και έμμεσο χρηματοδότη βέβαια το ξένο τραπεζικό κεφάλαιο, κυριάρχησαν στην καινούργια οικονομικά Ελλάδα.

    Το πάρτυ βέβαια τώρα τελειώνει. Η χώρα οφείλει να αποβάλει το λίπος του δήθεν πλουτισμού. Και να δουλέψει σοβαρά. Με στήριγμα τον εαυτό της μονάχα. Το πρόβλημα βέβαια δεν είναι το ΔΝΤ. Αλλά η δική μας απερισκεψία. Που μας οδήγησε στα σημερινά τραγικά αδιέξοδα. Καταγγέλλαμε κάθε φωνή περίσκεψης που προειδοποιούσε για τα μελλοντικά προβλήματα. Σαν ανευαίσθητη δήθεν η νεοφιλελεύθερη. Τώρα δυστυχώς ο λογαριασμός έφθασε. Και θα τον πληρώσουμε όλοι. Δεν υπάρχουν λοιπόν μπαμπούλες. Υπάρχει μοναχά συλλογική ευθύνη για το χάλι στο οποίο οδηγήθηκε η χώρα.

    Σχόλιο από Βρε μπας κι είναι αλλοιώς; | 02/05/2010

  4. oi ellinikes kuverniseis e8isan ton kosmo se paroxes? ego giati ap otan 8umamai ton euato mou zitan ap ton kosmo litotita (kai eimai 43)? ti paralirima einai auto? pou zeis agapite? sto eksoteriko?

    Σχόλιο από anastasia | 03/05/2010

  5. «..Υπάρχει μοναχά συλλογική ευθύνη για το χάλι στο οποίο οδηγήθηκε η χώρα…»

    Γιατί ρε φίλε υπάρχει «συλλογική ευθύνη» , μαζί τα φάγαμε ?

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/05/2010

  6. Ε καλά δεν θυμασαι τοτες επι Καραμανλαρου και αντωναρου και Ρουσοοπουλα τι σκ…ά τρωγαμε; Τωρα πρτεπει να ..πλερωσουμε … Δεν γινεται να τρως σκα..α τζαμπα σε αυτον το ντουνια .

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 03/05/2010

  7. Κατοχη

    Από την Παρασκευή το μεσημέρι η χώρα είναι και επισήμως υπό ξένη κατοχή. Δηλαδή, δεν αποφασίζει η κυβέρνησή της για τη διαχείριση της μοίρας των πολιτών, αλλά ξένες κυβερνήσεις και -το χειρότερο- ανεξέλεγκτοι οικονομικοί οργανισμοί. Κι αυτό δεν είναι σχήμα λόγου.

    Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που είναι πλέον οι επίσημοι δανειστές, διά των αντιπροσώπων τους ελεγκτών, όχι μόνο ελέγχουν κάθε μήνα την πορεία των πεπραγμένων σε όλες τις οικονομικές δραστηριότητες (σε όλα τα υπουργεία, που άπτονται της οικονομίας και της εργασίας) της χώρας, αλλά υποδεικνύουν (και όχι προτείνουν) την πολιτική που πρέπει να ακολουθήσει η κυβέρνηση-μαριονέτα για να επιτευχθεί το οικονομικό αποτέλεσμα που απαιτούν εκείνες (οι χώρες και οι επενδυτές) και όχι η κυβέρνηση.

    Γιατί έφτασε η χώρα σ’ αυτό το σημείο να την κυβερνάνε ξένοι; Γιατί οι ντόπιοι αποδείχτηκαν ανίκανοι να κυβερνήσουν τους εαυτούς τους. Αυτή είναι η αλήθεια έξω από ωραιοποιήσεις και ανεύθυνες υπεκφυγές.

    Οι ντόπιοι, στην πλειοψηφία τους, διεφθαρμένοι από τις κυβερνήσεις τους, αλλά επιρρεπείς και οι ίδιοι στην ευκολία, την επιπολαιότητα και την ανευθυνότητα (κριτήρια με τα οποία και επιλέγουν τις κυβερνήσεις τους) έμαθαν να ζουν κλέβοντας ο ένας τον άλλον στο ζύγι, ανεβάζοντας έτσι σε ύψη δυσθεώρητα το κόστος ζωής, έμαθαν να αποκτούν χρωστώντας, χωρίς να έχουν την ορατή δυνατότητα εξόφλησης -παρά μόνο ελπίδες- έμαθαν να επιδιώκουν απολαβές χωρίς αντίστοιχη προσφορά, αδιαφορώντας για τη διαχείριση του χρήματος των ίδιων και των συμπολιτών τους.

    Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι ο λαός αυτής της χώρας έχει πέσει θύμα απατεώνων και ανεύθυνων πολιτικών. Αλλά, και ο ίδιος, σε ένα μεγάλο ποσοστό, τους επέλεγε με γνώμονα τη βολή του και όχι την προκοπή του. Με γνώμονα το τώρα και όχι το αύριο. Με γνώμονα την ευκολία και όχι την κοινή λογική και τη σοβαρότητα. Γι’ αυτό άλλωστε αυτός ο λαός έχει αυτούς τους πολιτικούς. Αν είχε άλλη νοοτροπία, αυτούς θα τους είχε γιαουρτώσει.

    Θα πει κανείς ότι οι πολιτικοί φτιάχνουν τα σχολεία που παιδεύουν τις γενιές. Λάθος. Ηδη από τη δεκαετία του ’80 οι Σύλλογοι Γονέων τρομοκρατούν την παιδεία στα σχολεία, θεοποιώντας μέσω των βλασταριών τους την ύπαρξή τους. Ηδη από τα σπίτια τους.

    Κι αυτό είναι ένα μικρό αλλά όχι αμελητέο παράδειγμα για να συνειδητοποιήσει κανείς το μερίδιο ευθύνης που έχει καθένας για τη σημερινή κατοχή.

    Η κατοχή, που ξεκίνησε από του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, πρόκειται να στρωθεί με φτώχεια και αδικία, για την οποία φυσικά δεν θα ευθύνεται η κυβέρνηση Κουίσλινγκ, αλλά η προηγούμενη! Λες και η σημερινή δεν είναι προηγούμενη.

    Αν θέλει κανείς να χαϊδέψει τ’ αφτιά του λαού, κι αν θέλει έναν λαό κατευθυνόμενο, ανεύθυνο και μειωμένης αντίληψης, μπορεί να δικαιολογήσει τη στάση του και να ρίξει στο πυρ το εξώτερο τους κακούς πολιτικούς, που είναι μίσθαρνα όργανα και συνεργάτες του πλούτου, ο οποίος δεν έχει ούτε συμμετοχή στα κοινά βάρη, ούτε συμμετοχή στις επιπτώσεις. Ζει δωροδοκώντας, με την επωδό ότι προσφέρει θέσεις εργασίας! Τις οποίες και στερεί, όποτε δεν τον συμφέρει.

    Από προχθές η χώρα είναι επισήμως υπό κατοχή. Και είναι επικίνδυνο αυτό και για την ήδη ανύπαρκτη εξωτερική της πολιτική, όπου χάνει θέσεις και στο Κυπρικό, και στο Αιγαίο, και στη Θράκη, και στη Β. Ηπειρο και στο Μακεδονικό και στην επέκταση της συμμετοχής της στις Ζώνες Οικονομικής Συνεργασίας στη Μεσόγειο, τη Μαύρη Θάλασσα και την Τυρηνική.

    Η Ελλάδα έπιασε πάτο. Και από αύριο, σιγά σιγά θα αρχίσει να αισθάνεται στο πετσί της την οπισθοδρόμηση στην ποιότητα της ζωής της. Αν αυτό το με κλανιές βάφαμε αυγά μπορεί να ονομαστεί ποιότητα. Αν η χαζοχαρουμενιά μπορεί να ονομαστεί ποιότητα. Αν το λάδωμα, η απατεωνιά, η γαϊδουριά και η αυθαιρεσία μπορεί να ονομαστεί ποιότητα.

    Υπάρχουν Ελληνες, που ζουν επί χρόνια σε καθεστώς κατοχής. Κατοχή απ’ όλη αυτή τη λέρα, που κυβερνάει και συγκυβερνά σιγοντάροντας σ’ αυτή τη χώρα. Ελληνες και ξένοι και μετανάστες, που ασφυκτιούν στις συνθήκες φτηνού κατσαπλιάδικου. Και οι οποίοι θα πληρώσουν πάλι το τίμημα του κατσαπλιαδισμού, αυτή τη φορά μαζί με το λούμπεν της μικροαστικής τάξης, που συγκυβερνά, σιγοντάροντας το σύστημα διακυβέρνησης.

    Και λοιπόν; Τι να κάνουμε; Τι μπορούμε να κάνουμε τώρα, σ’ αυτό το σημείο που φτάσαμε; Να δούμε τους εαυτούς μας κατάφατσα, στον καθρέφτη. Μπορεί να μοιάζει λίγο σ’ αυτούς που δεν μπορούν να δουν, ότι αυτή είναι η μήτρα που γεννάει το αύριο.

    Αν τον αντέχεις τον καθρέφτη.

    http://o-kairos.blogspot.com/

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/05/2010

  8. Σώθηκε η Ελλάδα ή…οι πιστωτές της;

    «Στο τέλος της θητείας μου, η Ελλάδα δεν θα είναι χρεοκοπημένη. Θα είναι αναγεννημένη», ανέφερε χθες ο Πρωθυπουργός στη δραματική ομιλία του ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου, αλλά ήδη αυτή η αισιόδοξη πρόβλεψη αμφισβητείται: το «πακέτο» -ρεκόρ από την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ είναι βέβαιο ότι θα σώσει τους πιστωτές της χώρας, αλλά απολύτως αβέβαιο αν θα αποτρέψει την ελληνική χρεοκοπία λίγα χρόνια αργότερα.

    Με τα 110-120 δις. ευρώ του διεθνούς χρηματοδοτικού «πακέτου», ποσό σχεδόν διπλάσιο από το προηγούμενο ρεκόρ διεθνούς διάσωσης (58 δις. ευρώ για την Νότια Κορέα), οι ευρωπαϊκές, κυρίως, τράπεζες, που δάνειζαν την Ελλάδα αφειδώς τα προηγούμενα χρόνια δεν θα υποστούν το κόστος της απερισκεψίας τους, αφού τα περισσότερα ομόλογα που κρατούν και λήγουν την προσεχή τριετία θα πληρωθούν στο ακέραιο από το διεθνή μηχανισμό, μέσω του οποίου χονδρικά το 1/3 του ελληνικού χρέους θα περάσει στα κράτη της Ευρωζώνης και στο ΔΝΤ.

    Όσοι ασκούσαν εδώ και χρόνια την ίδια κριτική στο Ταμείο, ότι δηλαδή παρεμβαίνει για να διασώζει τα πανίσχυρα ιδιωτικά τραπεζικά συμφέροντα και όχι τις χρεοκοπημένες χώρες, πιθανότατα θα δικαιωθούν στην κριτική τους: το διεθνές χρηματοοικονομικό σύστημα παίρνει μια παράταση τριών ετών και αρκετές δεκάδες δισεκατομμύρια για να διαχειρισθεί χωρίς τεράστιο κόστος την κατάρρευση μιας χώρας, που αποδείχθηκε ότι κακώς δανειζόταν τα τελευταία χρόνια, πριν την κρίση που άρχισε το 2009, με αποδόσεις πολύ κοντά στις αντίστοιχες των γερμανικών ομολόγων.

    Όμως, το μεγάλο ζητούμενο για τους Έλληνες, δηλαδή η οριστική αποφυγή της χρεοκοπίας, δεν φαίνεται ότι διασφαλίζεται με το «πακέτο» φόρων και περικοπών – σοκ που ανακοίνωσε χθες ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, παρότι αυτό έχει πρωτοφανές βάθος και εύρος: σε 30 δις. ευρώ υπολογίζεται η εξοικονόμηση που θα επιτευχθεί στη διάρκεια εφαρμογής του προγράμματος περικοπής μισθών στο Δημόσιο και αύξησης των έμμεσων φόρων.

    Η δυναμική αυτών των μέτρων είναι τόσο έντονα υφεσιακή, που μόνο αν γίνει κάποιο θαύμα ιστορικών διαστάσεων και ξαφνικά οι επενδυτές από τα πέρατα της… οικουμένης ανακαλύψουν την Ελλάδα ως επενδυτικό προορισμό, θα μπορούσε να αποφευχθεί μια πρωτοφανής κατάρρευση του ελληνικού ακαθάριστου προϊόντος. Είναι χαρακτηριστικό, ότι με ένα «μετριοπαθή» πολλαπλασιαστή 2-3, το ποσό των περικοπών θα αφαιρέσει τα επόμενα χρόνια 60-90 δις. ευρώ από την τελική δαπάνη στην ελληνική οικονομία, δηλαδή ένα ποσό που αντιστοιχεί σε 25-38% του ΑΕΠ!

    Με αυτούς τους υπολογισμούς, μοιάζουν με… κατασκευές στην άμμο, που θα σαρωθούν αναπόφευκτα από τα κύματα της ύφεσης, οι υπολογισμοί του Γ. Παπακωνσταντίνου για μείωση του ΑΕΠ μόνο 4% φέτος, 2,6% το 2011 και οριακή αύξηση 1,1% το 2012. Δυστυχώς, σε αυτούς ακριβώς τους αβάσιμους υπολογισμούς έχει βασισθεί η παραδοχή που γίνεται, ότι στη λήξη του προγράμματος σταθεροποίησης, το 2014, το δημόσιο χρέος θα έχει σταθεροποιηθεί στο εξόχως υψηλό ποσοστό 150% του ΑΕΠ, για να αρχίσει να υποχωρεί, ενώ το έλλειμμα θα έχει μειωθεί κάτω από το 3%.

    Αναλυτές υπενθυμίζουν, ότι και για το 2010 η αρχική πρόβλεψη της ελληνικής κυβέρνησης έκανε λόγο για μείωση του ΑΕΠ κατά 0,3% και αποδείχθηκε ανεδαφική και εκτιμούν ότι το ίδιο θα συμβεί και με αυτές τις προβλέψεις. «Υπάρχει μια πολύ ρεαλιστική προοπτική, ότι στο τέλος του προγράμματος, ή και νωρίτερα, η Ελλάδα θα έχει να διαχειρισθεί και πάλι ένα μη βιώσιμο εθνικό χρέος και θα υποχρεωθεί να προχωρήσει σε επαναδιαπραγμάτευση (σ.σ.: βλ. χρεοκοπία «ήπιας» μορφής), επειδή θα έχει μια πολύ, πολύ βαθιά ύφεση στο μεταξύ», τονίζει στο “Bloomberg” ο Μπάρι Άιχενγκριν, καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας, όπου δίδασκε και ο Ανδρέας Παπανδρέου…

    Υπεραπόδοση στο ΧΑ

    Πάντως, τις επόμενες ημέρες αναμένεται ράλι ανακούφισης στο Χρηματιστήριο, με αιχμή κυρίως τις κεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών, οι οποίες είναι και ο μεγαλύτερος κερδισμένος από το «πακέτο», όχι μόνο γιατί εξαλείφεται ο άμεσος κίνδυνος απωλειών από το χαρτοφυλάκιο ομολόγων 40 δις. ευρώ που έχουν, αλλά και επειδή ο κ. Παπακωνσταντίνου μερίμνησε, σε συνεργασία με το ΔΝΤ, για τη δημιουργία ειδικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, που θα αναλάβει να καλύψει με διεθνείς χρηματοδοτήσεις τις τεράστιες «τρύπες» στους ισολογισμούς των ελληνικών τραπεζών.

    Άλλωστε, τα χρηματιστήρια είθισται να υπεραποδίδουν όταν παρεμβαίνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, έστω και αν αρκετά συχνά ότι αρχίζει με… ράλι, τελειώνει με πόνο (βλ. την περίπτωση της Αργεντινής, που εφάρμοσε πιστά όλες τις υποδείξεις του Ταμείου, πριν χρεοκοπήσει).

    Η Κύκλος ΑΧΕΠΕΥ εξέτασε την υπεραπόδοση/υποαπόδοση των χρηματιστηρίων των έξι ευρωπαϊκών χωρών (Ουγγαρία, Λετονία, Ρουμανία, Ισλανδία, Σερβία, Ουκρανία) από τότε που προσέφυγαν στο ΔΝΤ. Η απόδοση αυτή υπολογίστηκε όχι με βάση τη μέση τιμή, αλλά την διάμεσο, ώστε να μην επηρεάζουν το δείγμα οι ακραίες τιμές. Επίσης δεν υπολογίστηκαν άλλοι παράγοντες (νομισματικοί, κλπ.), γνωρίζοντας ότι χώρες με δικό τους νόμισμα έχουν διολίσθηση/υποτίμηση έναντι ισχυρών νομισμάτων διαχρονικά, όπως σημείωνε στη σχετική της ανάλυση η Κύκλος

    Σχόλιο από Βρε μπας κι είναι αλλοιώς; | 03/05/2010

  9. Το ανέκδοτο που κυκλοφορεί στα ξένα Blogs σε βάρος της Ελλάδας !!!

    -Εάν περάσεις τα σύνορα της Βόρειας Κορέας παράνομα, τιμωρείσαι με 12 χρόνια σκληρής εργασίας

    -Εάν περάσεις τα Ιρανικά σύνορα παράνομα, τίθεσαι υπό κράτηση επ αόριστο

    -Εάν διασχίσεις τα Αφγανικά σύνορα παράνομα, έχεις αρπάξει ένα πυροβολισμό

    -Εάν διασχίσεις τα Σαουδαράβικα σύνορα παράνομα, θα φυλακιστείς

    -Εάν περάσεις τα Αμερικάνικα σύνορα παράνομα, θα κυνηγηθείτε από την αστυνομία

    -Εάν διασχίσεις τα Κινέζικα σύνορα παράνομα, δεν θα ξανακουστείτε ..

    -Εάν διασχίσεις τα σύνορα της Βενεζουέλας παράνομα, θα θεωρηθείς κατάσκοπος και η μοίρα σου θα αλλάξει για πάντα

    -Εάν περάσεις τα Κουβανικά σύνορα παράνομα, θα ριχτείς στις πολιτικές φυλακές μέχρι την αποσύνθεση.

    -Εάν περάσεις τα Ελληνικά σύνορα παράνομα, εξασφαλίζεις:

    Εργασία

    Αδεια οδήγησης

    Κάρτα κοινωνικής ασφάλισης

    Ευημερία

    Κουπόνια φαγητού

    Πιστωτικές κάρτες

    Επιδοτούμενο μίσθωμα ή δάνειο για να αγοράσεις σπίτι

    Δωρεάν εκπαίδευση

    Δωρεάν Υγειονομική περίθλαψη

    Ένα ελαφρύ πέρασμα από τη φυλακή

    Και σε πολλές περιπτώσεις μπορείς ακόμα και να ψηφίσεις!

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 03/05/2010

  10. Και η λύση τότε ποιά είναι;
    Να κάνουμε την Ελλάδα φρούριο και τους πολίτες μας συνοριοφύλακες;

    Σχόλιο από Πλάνητας | 03/05/2010

  11. αριστεροπατριωτοπαιδα μην ανησυχειτε – Οι Μεταναστες θα φυγουν και θαρθει η καρδια σας στον τοπο της.. Κανεις δεν προκειται να μεινει τωρα που ηρθε το Ταμειο και κανει Ταμειο ειις βαρος μας επειή μας ΡΗΜΑΞΑΝ οι Καραμανλο ΡουσσοπουλοΕφαιραιμοπαπαδαριοΣαμαραδες Εθνολαικιστες πατριδοκαπηλοι ληστες ..
    Αλλο ειναι το προβλημα τωρα
    Το πως Εμεις θα φυγουμε απο την χωρα .. Και που θα πάμε.. ..Μεταναστες … Ποιος θα μας δεχτει ετσι που βγαλαμε και το ονομα απο το Λησταριο που ανεχτηκαμε ως τωρα ..

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 03/05/2010

  12. Καλά μην κάνετε έτσι! Ούτε τα διεθνή αστεία μπορείτε να αντέξετε;

    Φυσικά το Ελληνικό Πρόβλημα το δημιούργησαν οι ΠαπανδρεοΚαραμανλοΡουσοπουλοΛαλιωτηΕφραιμοπαπαδαριοΤσοχατζοπουλοΜητσοτακοΣαμαράδες και λίγο πριν οι χουντικοί που ξεπούλησαν την Κύπρο.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 03/05/2010

  13. Όταν το ΔΝΤ «εργάστηκε» για την Αργεντινή το 2001, εξαφανίστηκε η μεσαία τάξη.
    Το 60% του πληθυσμού πέρασαν στην απόλυτη φτώχεια.
    Οι χώρα κατάντησε να έχει δεκαπέντε εκατομμύρια (15.000.000) φτωχούς και εκατό χιλιάδες (100.000) πλούσιους.

    Ας μην φτάσουμε σε αυτό το σημείο!!!
    Ας αμυνθούμε από τώρα.

    Δείτε το
    http://kanali.wordpress.com/2010/05/04/crisis_argentina_2001_video/

    Σχόλιο από kanali | 04/05/2010

  14. Η ειρωνία του Πάμπλο Νερούδα
    Ο νέος Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας

    Της Ανθίππης Φιαμού

    Ο αξιότιμος κ. Πρωθυπουργός, ανακοινώνοντας τα μέτρα που μας πήραν (για την κάσα) είπε ότι είναι πατριωτικό καθήκον μας να υποταχθούμε.

    Κι επειδή τώρα ήρθε το ΔΝΤ για να επιβάλει νέα ήθη και κανόνες στη ζωή μας, πιστεύουμε ότι, στα πλαίσια του «νέου πατριωτισμού», εκτός από τον «Καλλικράτη», ο οποίος θα χωρίσει και θα μοιράσει την Ελλάδα σαν οικόπεδο στους πλησιαστές, θα αλλάξει και ο Εθνικός μας Ύμνος.
    Ο παλιός δεν είναι πια της μόδας. Είναι εθνικιστικός, έχει ανατριχιαστικές εικόνες βίας, όπως επισήμαναν οι αξιότιμοι κ.κ. βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και τέλος πάντων ανήκει στο χώρο του παλιού πατριωτισμού, αυτού που είναι καρφί στο μάτι των κυβερνητών μας και των υπερπόντιων προστατών τους. Επιπλέον, περιέχει ενοχλητικές λέξεις όπως Ελευθερία, ιερά κόκαλα των Ελλήνων κι άλλα παρόμοια. Επιτέλους, τι θα πουν οι φίλοι μας και συνέταιροι Τούρκοι;

    Ιδού λοιπόν ο νέος Εθνικός Ύμνος ο οποίος συμβαδίζει άψογα και με την έλευση του ΔΝΤ στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας.

    Η UNITED FRUIT Co

    Όταν ήχησαν οι σάλπιγγες,

    όλα είχαν ετοιμαστεί πάνω στη γη,
    κι ό Ιεχωβά μοίρασε τον κόσμο σε Coca-Cola Inc.,
    Άνακόντα, Ford Motors και σ άλλες μονάδες.
    Η Εταιρία Φρούτων Inc. κράτησε γι αυτήν το πιο ζουμερό:
    το κεντρικό παράλιο της γης μου,
    τη γλυκιά μέση της Αμερικής.

    Της ξαναβάφτισε τα χώματα της, «Δημοκρατίες της Μπανάνας»,
    και πάνω στους ξεχασμένους νεκρούς,
    πάνω στους ταραγμένους ήρωες
    πού καταχτήσανε το μεγαλείο,
    τη λευτεριά και τις σημαίες,
    ίδρυσε την «’Όπερα Μπούφα» της:
    αλλοτρίωσε τις λεύτερες θελήσεις,
    πρόσφερε καισαρικά στέμματα,
    εξαπόλυσε τον φθόνο, κουβάλησε τη διχτατορία «της Μύγας»,
    μύγα Τρουχίγιο, μύγα Τάτσος,
    μύγα Καρρίας, μύγα Μαρτίνες, μύγα Ουβίκο,
    μύγες ποτισμένες με αίμα ταπεινό και μαρμελάδα,
    μύγες μπεκρούδες πού βουίζουνε,
    πάνω στα ομαδικά λαϊκά νεκροταφεία,
    μύγες τσίρκου, σοφές μύγες ειδικευμένες στην τυραννία.

    Μέσα στις αιμόχαρες μύγες ξεμπαρκάρει ή «Φρούτων»,
    ξεχειλίζοντας με καφέ και φρούτα τα καράβια της
    πού ξεγλιστράνε σαν νταβάδες με θησαυρούς
    απ’ τά στραγγαλισμένα μας χώματα
    Και την ίδια ώρα. απ’ τις ζαχαρωτές αβύσσους των λιμανιών,
    οι Ίνδιοι γκρεμίζονταν και θάβονταν μέσα στην πάχνη του πρωινού:
    κυλάει ένα κορμί, ένα πράμα χωρίς όνομα, ένα νούμερο πεσμένο,
    ένα κλαδί νεκρή οπώρα, λειωμένη στα σαπιστήρια.

    Σοβαρά τώρα.

    Το ποίημα είναι Από το Κάντο Χενεράλ του Πάμπλο Νερούδα. Και για όσους δεν ξέρουν ποια είναι Φρουτέρα ορίστε:

    Ωστόσο, σε μια σειρά χώρες της Κεντρικής Αμερικής ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ επέβαλλε απ’ ευθείας ντόπιους τυρράνους ως δικτάτορες και την ίδια στιγμή, μισητές εταιρείες όπως η Coca-Cola και η United Fruit Company λεηλατούσαν ξεδιάντροπα τις οικονομίες τους. Οπως σχολίασε κι ο Τσε: «…οι χώρες αυτές δεν ήταν πραγματικά έθνη, αλλά ιδιωτικά φέουδα». Κι αυτά συνέβαιναν μόλις 50 χρόνια αφότου ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ δημιούργησε το κράτος του Παναμά, που διοικούσε σαν να ήταν χτήμα του, για να έχει τον έλεγχο της διώρυγας που είχε φτιάξει για να εξυπηρετεί τους εμπορικούς και στρατηγικούς του στόχους. Η Νικαράγουα κυβερνιόταν για 30 χρόνια από ένα διεφθαρμένο δικτάτορα, τον Σομόζα. Το Σαλβαδόρ κυβερνήθηκε από μια σειρά δικτατόρων, που σαν κύριο στόχο τους είχαν να υπερασπίσουν τα συμφέροντα των ιδιοκτητών φυτειών καφέ και οι Ονδούρες έπαιζαν ουσιαστικά το ρόλο της ιδιωτικής φυτείας της United Fruit Company.

    Η United Fruit Company ήταν το σύμβολο της εκμετάλλευσης της ηπείρου από τον ιμπεριαλισμό. Ο αγαπημένος ποιητής του Τσε, ο Πάμπλο Νερούδα, έγραψε μερικούς ειρωνικούς στίχους με τίτλο «La United Fruit CO«, εκφράζοντας έτσι τα αισθήματα των Λατινοαμερικανών για την ιμπεριαλιστική κυριαρχία.

    Για όποιον θέλει να ακούσει το ποίημα μελοποιημένο από τον Μίκη ιδού η διεύθυνση:


    Σχόλιο από Ροβεσπιέρος | 04/05/2010

  15. Πάντως Ματσουκάτε
    το παραπανω κείμενο κυκλοφορεί από κάτι περίεργα περιοδικά και οργανώσεις πχ «Ενοριακή ευλογία»…σε σχολεία.

    Ίσως να μην είναι ένα «αθώο» ανέκδοτο που μας ήρθε από το εξωτερικό αλλά μια εγχώρια παραγωγή…

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 04/05/2010

  16. και αυτό καλό είναι

    ΕΞΑΝΤΑΣ – ΤΟ ΤΑΝΓΚΟ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ (ΧΡΕOΚΟΠΙΑ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ)

    http://kanali.wordpress.com/2010/05/04/crisis_argentina_exantas/

    Σχόλιο από kanali | 04/05/2010

  17. Ακόμα και οι αναρχικοί αυτού του γελοίου κράτους είναι εξίσου άθλιοι με τους απατεώνες της βουλής.

    Δολοφόνησαν τρείς αθώους πολίτες και ένα έμβρυο, με την ίδια μαγκιά που μετέτρεπαν σε ντόνατς την τελευταία τρύπα του κρατικού ζουρνά και έκαψαν το κτίριο όπου φυλάσσονταν τα αρχεία των φοροφυγάδων.

    Έξελεντ!!

    Σχόλιο από mr K. | 05/05/2010

  18. Η αστυνομοκρατία έρχεται, οι φιλελεύθερες (όχι μόνο οικονομικά) πεταλούδες θα την καλωσορίσουν (αφού σχεδόν ανοιχτά υποστήριξαν μια δημοκρατική χούντα), και το σύνταγμα -που είναι άλλωστε φτιαγμένο στα μέτρα τους- θα το χρησιμοποιούν ως εξής προς όσους διαφωνούν μαζί τους: «αλήθεια, σέβεστε το σύνταγμα;»

    Σχόλιο από Γιάννης | 06/05/2010

  19. > Το παρακράτος του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας
    >
    > Απάντηση στο: Τις πταίει!, νούμερο 2
    >
    >
    >
    > Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού,
    > Αθήνα 30.4.2010
    >
    >
    >
    > Σε προηγούμενο άρθρο μου με τον ανωτέρω τίτλο ανέλυσα εν συντομία τα αίτια
    > της κρίσης,[1] όπου επισήμανα ούτε λίγο ούτε πολύ ότι οι κύριοι υπαίτιοι
    > για
    > τη σημερινή κρίση και την κατοχή από το ΔΝΤ είναι τα δύο κόμματα εξουσίας
    > κατά κύριο λόγο, αλλά όχι μόνο.
    >
    > Τώρα θέλουμε να εξηγήσουμε διεξοδικότερα το φαινόμενο αυτό.
    >
    >
    >
    > Η κύρια αιτία για την υπερχρέωση της χώρας και την παρακμιακή της πορεία,
    > που καταγράφεται από τη μεταπολίτευση, αλλά κυρίως – για να ακριβολογούμε
    > από το 1981 κι’ εντεύθεν – συνίσταται στο καταναλωτικό μοντέλο που
    > εφάρμοσαν
    > τα κόμματα αυτά και στο οποίο συνέπραξαν και τα εκάστοτε κόμματα της
    > αντιπολίτευσης, δηλαδή όλες οι πολιτικές, συνδικαλιστικές και πνευματικές
    > δυνάμεις της Ελλάδας. Το καταναλωτικό όμως αυτό μοντέλο προϋπέθετε για να
    > εφαρμοστεί τον εκμαυλισμό των συνειδήσεων, δηλαδή την πλήρη διαφθορά και
    > την
    > καταρράκωση και οποιουδήποτε συστήματος κοινωνικών, πολιτικών και ηθικών
    > αξιών της κοινωνίας, με τελικό στόχο την καταναλωτική αποκτήνωση της.
    >
    >
    >
    > Η Ελλάδα είναι σύμφωνα με πιστοποιημένα στοιχεία από την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση
    > η
    > πιο διεφθαρμένη χώρα της Ευρώπης και φυσικά πολύ πέραν αυτής. Η κατάρρευσή
    > της ταυτίζεται με την κατάρρευση των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού.
    > Μάλιστα πολλοί περιπαικτικά θεωρούν την Ελλάδα της μεταπολίτευσης ως το
    > τελευταίο κράτος του υπαρκτού σοσιαλισμού, λόγω των ιδίων ή παρεμφερών
    > φαινομένων εκείνου του συστήματος και αυτού που εφάρμοσε κυρίως το ΠΑΣΟΚ,
    > με
    > τον άκρατο κρατισμό και παρακρατισμό:(μια κρατικοδίαιτη γραφειοκρατική
    > κάστα
    > με τις παραφυάδες της. Ένα κράτος, αν μπορούμε να μιλάμε για κράτος και
    > όχι
    > για φέουδο, που έγινε παρακράτος της δυναστείας και της ρεμούλας των
    > κομματικών γραφειοκρατιών ηγεσιών και της κάστας των κρατικοδίαιτων
    > σοσιαλφιλελεύθερων πολιτών, με μόνη ιδεολογία τον αδίστακτο ατομικό
    > πλουτισμό σε βάρος του κοινωνικού συνόλου.
    >
    >
    >
    > Αυτό πρακτικά σημαίνει την προϊούσα διάλυση της κοινωνικής συνοχής και της
    > μετατροπής των Ελλήνων πολιτών σε εξατομικευμένα, εγωιστικά καταναλωτικά
    > προϊόντα της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης.
    >
    >
    >
    > Το ερώτημα που ανακύπτει πάλι είναι: Τις πταίει.
    >
    > Το ερώτημα αυτό επιμερίζεται σε μερικά άλλα ερωτήματα, όπως: Υπάρχει
    > συλλογική ευθύνη της κοινωνίας και αν ναι, πως ιεραρχείται αυτή; Δηλαδή,
    > για
    > να το κάνουμε πιο λιανά: Φταίμε όλοι, φταίνε μερικοί, φταίνε τα κόμματα,
    > φταίνε τα συνδικάτα, φταίνε τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, φταίει η πνευματική
    > μας ηγεσία, φταίνε τα ΜΜΕ; Η απάντηση δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε απλή,
    > γιατί, αν φταίμε όλοι, τότε όλοι πρέπει να πληρώσουμε και όλοι να «βάλουμε
    > πλάτη», όπως λέγεται από επίσημα κυβερνητικά χείλη και τον πρωθυπουργό
    > Γιώργο Παπανδρέου, που ζητά τώρα και κοινωνική συναίνεση, για να βγούμε
    > από
    > την κρίση, υποτίθεται.
    >
    >
    >
    > Η άποψή μου είναι ότι υπάρχει συλλογική ευθύνη, με την έννοια ότι άλλοι
    > εφάρμοσαν τη συγκεκριμένη πολιτική και εισέπραξαν απ’ αυτή την πολιτική,
    > άλλοι συνέπραξαν και συμμετείχαν αναλογικά στο φαγοπότι, ενώ άλλοι δεν
    > συνέπραξαν και δεν επωφελήθηκαν από την καταλήστευση του δημόσιου πλούτου,
    > του ιδρώτα του φορολογούμενου πολίτη, αλλά δεν έπραξαν τα δέοντα για να
    > αποτρέψουν αυτήν την εξέλιξη, είτε από ανικανότητα είτε από αφέλεια, είτε
    > από κακώς εννοούμενο συμφέρον, είτε γιατί πίστεψαν στις υποτιθέμενες
    > καλές
    > προθέσεις τους, λόγω πλύσης εγκεφάλου από τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ.
    >
    >
    >
    > Από ακριτομυθίες μαθαίνουμε ότι οι ελεγκτές του ΔΝΤ και της ΕΚΤ έμειναν
    > κατάπληκτοι και δεν μπορούσαν να πιστέψουν τα μάτια τους για το μέγεθος
    > της
    > διαφθοράς και της ρεμούλας του κρατικού μηχανισμού, που αποτελεί θαύμα πως
    > δεν είχε καταρρεύσει νωρίτερα. Φαίνεται πως η παραοικονομία, που το
    > διατηρούσε να επιπλέει αρχίζει κι’ αυτή να εξαντλείται.
    >
    >
    >
    > Όμως για να ερμηνεύσουμε τα αίτια της κρίσης δεν επαρκεί να αναφερθούμε
    > στα
    > φαινόμενα, αλλά να εισχωρήσουμε στις βαθύτερες αιτίες και να
    > προσωποποιήσουμε τις ευθύνες στους κατ’ εξοχήν υπεύθυνους: Ποιοι είναι
    > αυτοί
    > άραγε;
    >
    >
    >
    > Η απάντηση η δική μου: Ο πρώτος διδάξας είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου, για να
    > ακολουθήσει μετά ο Μητσοτάκης, ο Σημίτης, ο Κ. Καραμανλής και τέλος ο
    > Γιώργος Παπανδρέου, που θα βάλει την ταφόπλακα.
    >
    >
    >
    > Γιατί όμως ο Ανδρέας Παπανδρέου;
    >
    > Απλούστατα, γιατί από αυτόν και εξαιτίας της πολιτικής του μπήκαν τα
    > θεμέλια
    > για την όλη αρνητική εξέλιξη σε όλους τους τομείς της πολιτικής,
    > οικονομικής, κοινωνικής και πολιτισμικής ζωής του τόπου.
    >
    > Αυτός δρομολόγησε την παρακμιακή πορεία της Ελλάδας, την οποία υφιστάμεθα
    > σήμερα.
    >
    > Αυτός είναι που θεμελίωσε το καταναλωτικό μοντέλο, που αποτέλεσε την
    > απαρχή
    > της μετέπειτα κακοδαιμονίας. Ένα καταναλωτικό μοντέλο που βασίστηκε στη
    > σπατάλη του δημόσιου χρήματος, στον παρασιτισμό και τον δανεισμό και όχι
    > στην παραγωγή και την ανάπτυξη. Ένα μοντέλο που από τα πριν ήταν
    > καταδικασμένο, να αποτύχει, όταν θα είχαν εξαντληθεί πια τα περιθώρια της
    > φορολόγησης και του υπερδανεισμού, για να καλύψει τις παροχές στους
    > ημετέρους, τους διαπλεκόμενους, τους έχοντες και κατέχοντες, τις οποίες
    > καλούνται να πληρώσουν οι επόμενες γενιές, αν ποτέ στο μέλλον μπορούν να
    > ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο.[2]
    >
    > Οι άλλοι απλώς ακολούθησαν το παράδειγμά του και έγιναν βασιλικότεροι του
    > βασιλέως.
    >
    >
    >
    > Αυτός είναι που εφάρμοσε πρώτος την αναξιοκρατία, απομακρύνοντας όλα τα
    > αξιόλογα και έντιμα στελέχη και δημιουργώντας την αυλή των καιροσκόπων,
    > απατεώνων και λωποδυτών. Αυτούς ήθελε δίπλα του και αυτούς επέλεξε.
    > Υπάρχουν
    > βέβαια πάντοτε και οι εξαιρέσεις.
    >
    >
    >
    > Είναι αυτός που διέλυσε την παιδεία, τον φοιτητικό και εργατικό
    > συνδικαλισμό
    > και αφομοίωσε την Αριστερά στο σύστημα, στο στρεβλό αυτό καπιταλιστικό
    > σύστημα, βάζοντας στο περιθώριο όσους αντιστέκονταν.
    >
    >
    >
    > Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια, που την απωθούν στο ασυνείδητο όσοι
    > ευνοήθηκαν. Αν υπάρχουν εξαιρέσεις, αυτές επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
    >
    > Αυτός είναι που εκμαύλισε όλο τον λεγόμενο προοδευτικό και αριστερό χώρο,
    > διορίζοντας τον σε θέσεις και αξιώματα.[3]
    >
    > Αυτός είναι που πανέξυπνα χρησιμοποίησε την αριστερή διανόηση για να σώσει
    > το αστικό σύστημα, γιατί η δεξιά διανόηση είχε χρεοκοπήσει.
    >
    > Αυτός είναι και ο λόγος που ελάχιστοι τολμούν να του ασκήσουν κριτική,
    > γιατί
    > σχεδόν όλοι έχουν συμπράξει μαζί του και έχουν και την σχετική ευθύνη.
    >
    >
    >
    > Θέλουν να τον χρησιμοποιούν μάλιστα ως άλλοθι, με την έννοια ότι όλοι οι
    > άλλοι φταίνε εκτός από τον ίδιο, ενώ αυτός είναι ο κύριος υπεύθυνος, για
    > όλες τις μετέπειτα εξελίξεις έως σήμερα.
    >
    >
    >
    > Όσο το είδωλο του Ανδρέα Παπανδρέου και της δυναστείας Παπανδρέου δεν
    > ξηλώνεται από το βάθρο του, όπως αναλογικά έγινε με τα αγάλματα του των
    > καθεστωτικών ηγετών στα καταρρεύσαντα κομμουνιστικά κράτη, δεν πρόκειται
    > αυτός ο τόπος να δει θεού πρόσωπο, όπως λέει και ο λαός.[4]
    >
    >
    >
    > Και όταν μιλάμε για είδωλα εννοούμε ότι πρέπει να αποκαθηλωθεί όλο το
    > σύστημα του εκμαυλισμού της ελληνικής κοινωνίας, με την οποία την
    > διαμόρφωσε. Η δημιουργία της νοοτροπίας της καταναλωτικής αποκτήνωσης που
    > δημιούργησε, (βλ. σκυλάδικα κ.λπ) εξαχρείωσαν τα ήθη (είπαμε ένα δωράκι,
    > αλλά όχι πεντακόσιες χιλιάδες), απάλειψαν από τον τόπο κάθε δημιουργική
    > προσπάθεια για ένα καλύτερο μέλλον.
    >
    >
    >
    > Η παρακμή ήταν προδιαγεγραμμένη και ο κατήφορος ασταμάτητος. Δεν είναι
    > μόνο
    > τα οικονομικά στοιχεία του χρέους που μας προσφέρουν ένα δείγμα της
    > επερχόμενης καταστροφής. Ήταν η απαξίωση και ο εκφυλισμός όλων των αξιών,
    > πάνω στις οποίες εδράζεται οποιαδήποτε υγιής κοινωνία.
    >
    >
    >
    > Στην Ελλάδα, για να το πούμε υπερβολικά και ας φαίνεται αντιφατικό, δεν
    > φταίει το καπιταλιστικό σύστημα, για να μη μιλούμε για σοσιαλισμούς και
    > πράσινα άλογα, φταίει το γεγονός ότι δε λειτούργησε αυτό το σύστημα, για
    > να
    > μιλάμε και για κάτι πάρα πέρα.΄Αν δούλευε ο καπιταλισμός, έστω και κατά
    > προσέγγιση προς τις σκανδιναβικές χώρες, τότε ασφαλώς και δεν θα είχαμε
    > όλα
    > αυτά τα αρνητικά φαινόμενα. Δεν θα είχαμε σοσιαλισμό. Όμως δεν θα
    > καταλήγαμε
    > στο ΔΝΤ και στα δεινά που μας επιφυλάσσει.
    >
    >
    >
    > Αντιθέτως θα είχαμε δημιουργήσει έναν παράδεισο, που θα τον ζήλευαν οι πιο
    > προηγμένες καπιταλιστικές χώρες. Αυτός ο ευλογημένος από τη φύση τόπος που
    >λέγεται Ελλάδα, θα αποτελούσε υπόδειγμα, αν δεν είχε όλους αυτούς που την
    > οδήγησαν στον γκρεμό.
    >
    >
    >
    > Η κύρια αιτία λοιπόν εν κατακλείδι οφείλεται στους ανάξιούς της ηγέτες,
    > κατά
    > κύριο λόγο. Από κει και πέρα ο καθένας έχει τις ευθύνες του, είτε γιατί
    > συνέβαλε μαζί τους στην παρακμιακή πορεία από ιδιοτέλεια, είτε γιατί δεν
    > τους εμπόδισε, γιατί σε ένα δημοκρατικό καθεστώς, όπως και να είναι αυτό,
    > υπάρχει πάντοτε εναλλακτική λύση. Από τα πράγματα είναι πια φανερό ότι
    > κανένας δεν ήταν άξιος να διαμορφώσει και εφαρμόσει αυτήν την εναλλακτική
    > λύση.
    >
    >
    >
    > Μια πολιτική και οικονομική ολιγαρχία οδήγησε την Ελλάδα στην καταστροφή,
    > ώστε τώρα να αποζητούμε τους «βαρβάρους» για να μας βάλουν σε τάξη.
    >
    > Τα δύο τρίτα του ελληνικού λαού που εντάχτηκαν και πήραν μέρος στη
    > λεηλασία
    > του κράτους από το παρακράτος του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας ζουν και
    > βασιλεύουν. Τώρα ξεκινάει η πορεία να δημιουργηθεί η κοινωνία του ενός
    > τρίτου, γιατί με την οικονομική κρίση και την παράδοσή μας στο ΔΝΤ αρχίζει
    > να σπάει η ραχοκοκαλιά της μεσαίας τάξης και να τρίζουν τα θεμέλια και
    > άλλων
    > κοινωνικών ομάδων. Ούτως ή άλλως ήταν στο σχέδιο. Βέβαια εκείνοι που
    > πλήρωναν πάντοτε θα πληρώσουν και τώρα πάλι τα σπασμένα.
    >
    > Εν κατακλείδι το δικομματικό παρακράτος του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας
    > απομύζησε εναλλάξ τον ελληνικό λαό, και αφού τον καταλήστεψε τον παρέδωσε
    > στο ΔΝΤ για τα περαιτέρω. Να μην υπάρξει μόνο καταστροφή στα εθνικά
    > θέματα!
    >
    > Αναστροφή αυτής της πορείας μπορεί να αρχίσει και έχει ελπίδες μόνο με την
    > κατάργηση της δυναστείας Παπανδρέου.[5]
    >
    >
    >
    >
    >
    >
    >
    > [1] Ήδη δύο δυναστείες βρίσκονται στο λυκόφως της πολιτικής, Απομένει η
    > τελευταία δυναστεία, που ολοκληρώνει το δράμα. Η κάθαρση θα αρχίσει μετά
    > τη
    > συντριβή της από το πολιτικό προσκήνιο.
    >
    >
    >
    >
    >
    >
    >
    >
    > _____
    >
    >
    > _____
    >
    > [1] Βλ. το άρθρο στο ιστολόγιό μου: http://www.damonpontos.gr
    >
    > [2] Ο Ανδρέας Παπανδρέου παρέλαβε το δημόσιο χρέος στο 29,7% τους ΑΕΠ και
    > το
    > πήγε στα τέλη του 1989 στο 69,7%. Παρ’ όλο τον πακτωλό των χρημάτων τότε
    > από
    > την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση υπεδιπλασίασε το δημόσιο χρέος για να το ρίχνει στην
    > κατανάλωση και να εξαγοράζει ψήφους από τους υπηκόους του. Όλοι τους στη
    > συνέχεια και με το δικό του παράδειγμα ξεπούλησαν την Ελλάδα στα
    > εξωθεσμικά
    > κέντρα εντός και εκτός Ελλάδας.
    >
    > [3] Βλ. άρθρο μου στο ιστολόγιό μου και στο περιοδικό Άρδην, τεύχος 78,
    > Δεκέμβριος -Φεβρουάριος 2010 με τίτλο: «Οι συμβιβασμένοι και
    > προσεταιρισμένοι»
    >
    > [4] Βλ. άρθρο του καθηγητού Τζέιμς Πέτρας, συμβούλου του Ανδρέα Παπανδρέου
    > 1981 84 με τίτλο:
    >
    > «Η κατάρα των τριών Παπανδρέου» στο ιστολόγιό μου: www
    > .damonpontos.gr καθώς και μια σειρά
    > σχετικών
    > αναλύσεων και μελετών, για όποιον θέλει πραγματικά να μάθει την αλήθεια.
    >
    > [5] Ήδη δύο δυναστείες βρίσκονται στο λυκόφως της πολιτικής, Απομένει η
    > τελευταία δυναστεία, που ολοκληρώνει το δράμα. Η κάθαρση θα αρχίσει μετά
    > τη
    > συντριβή της από το πολιτικό προσκήνιο.
    >

    Σχόλιο από Δάμων | 06/05/2010

  20. ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΤΗΣ ΘΑΝΑΤΩΣΗΣ

    Όσοι -μάλλον ελάχιστοι- επιμένουν ακόμη να αντιλαμβάνονται τον μαρξισμό ως εργαλείο ανάλυσης και σκέψης, βάζω με το νου μου, πως μάλλον θα θέτουν ανάλογα με τα παρακάτω ερωτήματα: Οφείλονται πράγματι οι συνεχείς παλινδρομήσεις της καγκελαρίου Μέρκελ -σε σχέση με τη συμμετοχή της Γερμανίας στον Ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης – στην προεκλογική της διάθεση να αποφύγει το όποιο πολιτικό κόστος θα συνεπαγόταν μια τέτοια πολιτική; Οφείλονται μήπως, στην προσπάθεια της να μην δυσαρεστήσει τους κυβερνητικούς εταίρους της του κόμματος των Φιλελευθέρων; Και ύστερα, η με δραματικούς τόνους κινητοποίηση των γερμανικών ΜΜΕ ενάντια στην πιθανότητα παροχής βοήθειας, απηχεί πράγματι την γερμανική κοινή γνώμη ή μήπως μάλλον την καθοδηγεί ; Άλλο τόσο η ακατάσχετη «διάρροια» δαιμονοποίησης του ελληνικού προβλήματος, αντανακλά πράγματι μια κάποια γερμανική «ζηλοτυπία» που αγγίζει τα όρια της ψυχανάλυσης ή πρόκειται για καθοδηγούμενο σχέδιο των Μέσων του διεθνούς καπιταλισμού; Ή μήπως τελικά κι εγώ δίχως τη θέληση μου ξαναγράφτηκα στην ΚΝΕ και το αλτσχάιμερ δεν με βοηθάει να το θυμηθώ;

    Με τα ερωτήματα να χάσκουν -ας πούμε αναπάντητα-, με τα spreads των 10ετών ομολόγων της χώρας να τα «χιλιάζουν» στα 189α γενέθλια από την Ελληνική Επανάσταση, η παγκόσμια κοινότητα παρακολουθεί με αγωνία τους κ.κ. Στρος Kάν και Τρισέ να επιχειρούν να πείσουν το Γερμανικό Κοινοβούλιο να συνδράμει στον ευρωπαϊκό μηχανισμό. Ρε παιδιά πλάκα μας κάνετε;

    Στην αφελή αυτή ερώτηση, η πρόσφατη Ιστορία επιδεικνύει προκλητικά τη γλώσσα της, θέτοντας νέα ευκολοαπάντητα ερωτήματα. Η Γερμανία δεν ήταν αυτή που μετασχημάτισε την πρώην ανατολική Ευρώπη σε ζωτικό της χώρο, υπό τις ευλογίες του ΝΑΤΟ και των Αμερικανών; Η VOLKSWAGEN δεν αγόρασε τη SCODA εξασφαλίζοντας πρόσβαση στα φτηνά τσέχικα μεροκάματα επεκτείνοντας ταυτόχρονα την τιμολογιακή γκάμα των αυτοκινήτων που παράγει; Η Γερμανία δεν διέλυσε την Γιουγκοσλαβία –πάλι υπό τις ευλογίες του ΝΑΤΟ και των Αμερικανών-μετατρέποντας την Κροατία -και όχι μόνο- σε προτεκτοράτο της; Η Γερμανία δεν εξόντωσε τη Σερβία παρά τις «παράπλευρες απώλειες» του ΝΑΤΟ και των Αμερικανών; Η Γερμανία δεν ήταν και είναι σταθερά στην ομάδα των “προθύμων” συνοδοιπόρων της Ουάσιγκτον στις «αραβικές περιπέτειες» της πλανηταρχίας; Μήπως εν τέλει τα γερμανικά πλεονάσματα δεν είναι κατά βάσιν τα ελλείμματα των υπόλοιπων χωρών της ευρωζώνης; Άλλωστε υπάρχει κάποιος σοβαρός μελετητής που διαφωνεί με το γεωστρατηγικό αξίωμα ότι ακηδεμόνευτη από τον ατλαντισμό Ε.Ε., δεν γίνεται χωρίς τη Ρωσία; Σε όσους επιφυλάσσουν το ερώτημα για τη δήθεν ανεξάρτητη στάση της Γερμανίας στο Βουκουρέστι και την αντίθεση της στο θέμα της Ουκρανίας, η απάντηση είναι ότι απλά η Γερμανία έπραξε το σώφρων που έτσι κι αλλιώς θα έπρεπε να πράξει η απερχόμενη διοίκηση Bush αν δεν ήθελε να ανοίξει τις πύλες του φρενοκομείου.

    Ένα επιπρόσθετο στοιχείο. Η προσεκτική παρατήρηση της ανόδου των spreads οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι περιβόητες «αγορές» δεν ανταποκρίνονται ούτε κατ’ ελάχιστον στα λογικά αναμενόμενα. Δηλαδή λαμβάνει σκληρά μέτρα η ελληνική κυβέρνηση τα spreads ανεβαίνουν. Αποφασίζεται ο μηχανισμός στήριξης και πάλι τα spreads ανεβαίνουν. Αποσαφηνίζονται οι λεπτομέρειες του μηχανισμού στήριξης και πάλι τα spreads ανεβαίνουν και όλο σε πιο υψηλά ιστορικά. Κάνουν δηλώσεις υποστηρικτικές οι αξιωματούχοι και πάλι τα spreads ανεβαίνουν. Ετοιμάζεται η τρόικα να λάβει τα πλέον σκληρά μέτρα, ράλι τα spreads. Kαι μέσα σ’ όλα, ξαφνικά, η θεωρία του ντόμινο με αρχή την Πορτογαλία και επόμενο βήμα την Ισπανία. Και το ερώτημα. Γιατί οι «αγορές» δεν ανταποκρίνονται; Είναι τελικά σε τέτοια κατάσταση πανικού οι «αγορές» ή μήπως επενδύουν σε κάτι που γνωρίζουν; Σε κάτι που για την ακρίβεια επιδιώκουν σε συνεργασία με τις πολιτικές ελίτ που τις εκπροσωπούν!

    ναι αι; Εοκρπανληρά μέτρα και πΝΑΤΩΣΗΣΆρα τελικά, τι επιπλέον επιθυμεί στ’ αλήθεια η ενωμένη Γερμανία, πάντα υπό τις ευλογίες των υπεραντλαντικών συμμάχων της;

    Η Γερμανία επιθυμεί να «βγάλει τα πόδια της πολύ έξω από το πάπλωμα της», εκτείνοντας την επικυριαρχία της και στο χώρο του ευρωπαϊκού νότου. Η ώρα των PIIGS που βαυκαλίστηκαν με την ευρωπαϊκή ισοτιμία, έχει έρθει. Ή θα μετασχηματιστούν από χώρες σε θολό γεωγραφικό χώρο υπακούοντας στα κελεύσματα του γερμανικού οικονομικού ιμπεριαλισμού -πάντα υπό τις ευλογίες των ΗΠΑ- ή θα βυθιστούν μέσα στη χαώδη φτώχεια της υπερχρέωσης. Καμία σύγκρουση μεταξύ ευρώ και δολαρίου, μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ. Μια τέτοια περίπτωση αν είχε έστω και ψήγματα αλήθειας θα έπρεπε να εκδηλώνεται και σε άλλα γεωστρατηγικά πεδία εκτός του χρηματοοικονομικού. Η εποχή Ομπάμα και η διεθνής χρηματοοικονομική κρίση έδωσε την ευκαιρία στον Γερμανικό ηγεμονισμό να επανέλθει δριμύτερος με την ατλαντική εξουσιοδότηση στο χέρι και όπλο του το ισχυρό ευρώ που εξαντλεί περαιτέρω την ανταγωνιστικότητα του ευρωπαϊκού Νότου. Αυτόν τον ηγεμονισμό αντανακλούν τα γερμανικά και λοιπά κατευθυνόμενα ΜΜΕ. Αυτήν την επικυριαρχία υποδηλώνουν οι “τσιριμώνιες» της κ. Μέρκελ και τίποτα περισσότερο. Γι αυτούς τους λόγους η παρέμβαση του αμερικανοκίνητου Δ.Ν.Τ. στα της ευρωζώνης όχι μόνο δεν ανησύχησε τη Γερμανική κυριαρχία αλλά ήταν και ζητούμενο, όσο ακριβώς ζητούμενο των Γερμανών ήταν και οι βομβαρδισμοί των αμερικανοκίνητων αεροσκαφών στη Σερβία.

    Με την έννοια αυτή, αν η Γερμανία θα συμμετάσχει τελικά στον ευρωπαϊκό μηχανισμό μικρή σημασία έχει. Αν τα πράγματα δυσκολέψουν για τους Γερμανούς, οι φίλοι Αμερικανοί θα αναλάβουν να κάνουν τη βρώμικη δουλειά. Αν αυτό σημαίνει άσκηση υψηλής πίεσης ή ακόμη και έξοδο των PIIGS από την ευρωζώνη, πτώχευση, επαναδιαπραγμάτευση του χρέους τους ή ότι άλλο, ένα είναι βέβαιο. Τα περί ντόμινο είναι τρίχες κατσαρές αφού οι «διεθνείς» κερδοσκόποι δεν είναι καθόλου διεθνείς. Οι κερδοσκόποι είναι κατά βάσιν αμερικανογερμανικά funds σε απόλυτη διασύνδεση με τις κυρίαρχες πολιτικοοικονομικές ελίτ των χωρών τους. Γι’ αυτό ακριβώς και το στημένο ντόμινο θα πάει μέχρι τέλους βάζοντας στο λούκι της επαιτείας όλο τον ευρωπαϊκό νότο.νο ντ στημομικυρμανικΤο παιχνίδι είναι αμερικανογερμανικό και αφορά στην ανάθεση ελέγχου συνολικά της Ευρώπης στον γερμανικό βραχίωνα. Με μια μικρή εξαίρεση. Ίσως να απαιτηθεί η γεωστρατηγική εκχώρηση των Βαλκανίων –άρα και της Ελλάδας- στην επικυριαρχία του νέου περιφερειακού αρμόδιου. Της Τουρκίας. Άλλωστε οι σχέσεις των δύο χωρών είναι εδραιωμένες σε μεγάλο ιστορικό βάθος, ενώ ο νεοθωμανός Dr Νταβούτογλου νοιώθει και αυτός «το πάπλωμα να περισσεύει κατά πολύ στα πόδια του».

    Εδώ ακριβώς αρχίζουν και τα πολύ δύσκολα για το ελλαδικό κρατίδιο. Και δυστυχώς το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι η ανελέητη εφαρμογή των μέτρων εξαθλίωσης που θα απαιτήσει η μερκελομηχανή του ΔΝΤ. Δεν είναι καν η συρρίκνωση του έτσι κι αλλιώς κατ’ εξοχήν παρασιτικού Δημόσιου Τομέα, ούτε η λεηλασία του εθνικού αλλά και ιδιωτικού πλούτου που θα πωλείται εντός ολίγου μπιτ παρά. Δεν είναι καν τα πέτρινα χρόνια που περιμένουν το λαό μας. Στο κάτω-κάτω η παράδοση του τόπου διανοίγει και την πιθανότητα μέσα από το επώδυνο να ανιχνεύσουμε ξανά τη χαμένη ιδιοπροσωπία μας. Το πλέον ζόρικο όλων είναι η μάλλον τελεσίδικη άρση κάθε δυνατότητας να εξασφαλιστεί μια αυτόκεντρη οικονομική ανάπτυξη και η συνεπαγόμενη εθνική ανεξαρτησία. Ας φανταστεί απλά κάποιος τη στάση του τρίπολου των επιτηρητών ΗΠΑ-Γερμανία-Τουρκία στο ενδεχόμενο προώθησης του περιώνυμου αγωγού Μπουργκάς Αλεξανδρούπολη. Ας φανταστεί κάποιος το ενδεχόμενο προώθησης των ελληνοκινεζικών εμπορικών σχέσεων ή τις πιθανότητες μερικής έστω απεξάρτησης των εξοπλιστικών προγραμμάτων από το δυτικό ημισφαίριο. Ας φανταστεί κάποιος τις δυνατότητες της όποιας σθεναρής ελληνικής στάσης απέναντι στις Σκοπιανές ή Τουρκικές απαιτήσεις!

    Εν ολίγοις η μερκελομηχανή του ΔΝΤ δεν μας ζητά να περιορίσουμε τον καταναλωτικό ορυμαγδό της μεταπολίτευσης, δεν μας ζητά απλά να φτωχύνουμε. Μας ζητούν να μην επαναδιαπραγματευτούμε το χρέος σήμερα που 300 δις, χωρίς κανείς να εγγυάται ότι δεν μας οδηγήσουν εκεί αφού πρώτα μας έχουν δανείσει άλλα 100 δις, έχοντας οικονομήσει εκείνοι νέους πακτωλούς ενώ εμείς θα έχουμε απολέσει και τα τελευταία ψήγματα ανεξαρτησίας. Μας ζητούν εθελουσίως να αυτοκτονήσουμε υπό την απειλή ότι θα μας εξοντώσουν οικονομικά. Μας ζητούν να αυτοκτονήσουμε για να μη μας σκοτώσουν. Και εδώ έρχεται με αφοπλιστική επικαιρότητα ο γνώμονας Λόγος-απάντηση του κυρ Γιώργη Καραϊσκάκη στον Τούρκο μπέη πριν τη μάχη της Αράχοβας, στο αίτημα να παραδοθεί. «Δεν παραδίνομαι. Αν με σκοτώσετε στ’ αρχ…..μου, αλλά αν ζήσω θα σας γαμ….» Αν αποφασίζαμε οικειοθελώς την πτωχεία μας, θα διατηρούσαμε τουλάχιστον την ελευθερία μας ως αφετηρία μιας νέας ανάπτυξης. Αλλά υφίσταται προς τούτο διαθέσιμος λαός ;

    ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗΣ

    29/4/2010

    Σχόλιο από Xris | 06/05/2010

  21. ΝΑ Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΝ ΜΠΕΤΙΤ ΣΤΟ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
    [ΑΠΌ ΤΟΥ ΣΑΡΑΝΤΑΚΟΥ]

    Κύριε πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι προφανές οτι για 4 μήνες υπεκφεύγαμε, είναι προφανές ότι κάναμε λάθος, είναι προφανές ότι με τις υπεκφυγές βοηθήσαμε τις αγορές και τους κερδοσκόπους. Και αυτοί που είναι έντιμοι στο Συμβούλιο να το ομολογήσουν, φταίμε, εμείς φταίμε. Η Μέρκελ, ο Σαρκοζί, όπως και να τους λένε, κι ό,τι κι αν κάνουν στη ζωή τους, ήξεραν, όλοι το διάβαζαν στις εφημερίδες, έπρεπε να βοηθήσουμε την Ελλάδα αμέσως.Αυτό είναι το πρώτο που θέλω να πω…………..

    Το δεύτερο. Θα ήθελα να καταλάβουμε κάτι : αυτό που πρέπει να κάνει η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι σχεδόν αδύνατον. Ζητάω από το Ecofin, από τούς αρχηγούς των κρατών να σκεφτούν ότι οι ίδιοι στις χώρες τους είναι ανίκανοι να κάνουν τέτοιες μεταρρυθμίσεις. Πόσον καιρό χρειάζεται η Γαλλία για να μεταρρυθμίσει τις συντάξεις; Πόσον καιρό χρειάζεται η Γερμανία; Και τώρα ζητάμε στον Παπανδρέου σε τρεις μήνες, “άλλαξε τα όλα!”…………

    Είστε τελείως τρελοί! Και η απόδειξη είναι αυτό που συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα. Δεν δίνουμε στην Ελλάδα, στον κ. Παπανδρέου το χρόνο να βρει μια συναίνεση στην χώρα. Δεν υπάρχει ταύτιση του πολίτη με το κράτος στην Ελλάδα εκεί ισχύει ο καθένας για τον εαυτό του. Μπορεί να μη μας αρέσει αυτό, άλλα η ευθύνη είναι κοινή, φταίνε δεκάδες χρόνια πρακτικών διαφθοράς των πολιτικών. Αλλά χρειάζεται να δημιουργηθεί μια συναίνεση, κι αυτό δεν δημιουργείται με διατάγματα………..

    Και θα δείτε στην Ισπανία η στην Πορτογαλία όταν αρχίσουν τα προβλήματα τι θα γίνει. Ο κύριος Μπαρόζο κάτι ξέρει, έτσι έχασε τις εκλογές. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι χρειάζεται να είμαστε υπεύθυνοι και να μην ζητάμε το αδύνατο. Κάποτε ακούγαμε I want my money back [από την Θάτσερ εννοεί]. Τώρα ακούμε από τις κυβερνήσεις, I want to make money on the back of the [sic] Greece. Γιατί έτσι είναι, όταν δανειζόμαστε με 1,5% και δανείζουμε με 5% και 6% αυτό κάνουμε, βγάζουμε λεφτά στη πλάτη της Ελλάδας. Είναι απαράδεκτο!……..

    Κι έπειτα, η Ευρώπη πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες. Ο Γκι Φερχόφσταντ είχε δίκιο όταν μίλησε για ένα Ευρωπαϊκό νομισματικό ταμείο, ένα επενδυτικό ταμείο αλληλεγγύης για ευρωπαϊκό δανεισμό.Κι αν πρέπει ν’ αλλάξουμε τις συνθήκες εδώ, συνάδελφοι, εδώ στο κοινοβούλιο μπορούμε να το κάνουμε.Εδώ στο κοινοβούλιο μπορούμε, χωρίς να περιμένουμε το Συμβούλιο, είναι ανίκανοι ν’ αποφασίσουν. Ας πάρουμε πρωτοβουλία, να αλλάξουμε τις συνθήκες και ας φτιάξουμε ένα ευρωπαϊκό νομισματικό ταμείο για να αντισταθούμε στους κερδοσκόπους. Μπορούμε να το κάνουμε yes we can, let’s do it……..

    Τώρα θέλω να πω και κάτι άλλο για τη διαχείριση αυτού που συμβαίνει στην Ελλάδα . Ζητάω από την Κομισιόν να εμπλέξει σ΄ αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, την Διεύθυνση Απασχόλησης της Επιτροπής , στην διαχείριση της υπόθεσης, για να μετρήσουμε αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα.Και να ζητηθεί από το ΔΝΤ να φέρει και τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας στην διαχείριση της κρίσης. Γιατί πρόκειται για ανθρώπους, υπάρχουν θέματα εργασίας, είναι εργαζόμενοι. Και δεν μπορεί μόνο το χρήμα να αποφασίζει. Η διεύθυνση απασχόλησης της Κομισιόν ή ο διεθνής οργανισμός εργασίας θα ήταν μια διορθωτική δύναμη απέναντι στην τρέλα αυτών που αποφασίζουν με βάση μόνο τα δημοσιονομικά………

    Και ένα τελευταίο σημείο. Υπάρχει μια δυνατότητα να βοηθήσουμε τον ελληνικό προϋπολογισμό. Απλή : ας πάρει η Ευρωπαϊκή Ένωση μια πρωτοβουλία για τον αφοπλισμό στην περιοχή. Mια πολιτική πρωτοβουλία Ελλάδας Τουρκίας για τον αφοπλισμό, για να αποσυρθούν τα τουρκικά στρατεύματα στην βόρεια Κύπρο. Λέω ένα πράγμα. Είμαστε υποκριτές.Τούς τελευταίους μήνες η Γαλλία πούλησε στην Ελλάδα 6 φρεγάτες για δυόμισι δισεκατομμύρια, ελικόπτερα για 400 εκ, και Ραφάλ, προς 100 εκατομμύρια το ένα. Δυστυχώς οι κατάσκοποί μου δεν ήξεραν να μου πουν πόσα ακριβώς, αν θα είναι 20 ή 30 Ραφάλ. Σχεδόν 3 δισεκατομμύρια. Η Γερμανία πούλησε 6 υποβρύχια για τα επόμενα χρόνια προς ένα δις ευρώ.Είμαστε πέρα για πέρα υποκριτές.Τούς δίνουμε χρήματα για ν’ αγοράζουν τα όπλα μας…….

    Ζητάω από την Κομισιόν να υποβάλει έκθεση εδώ στο Κοινοβούλιο για τις πωλήσεις ευρωπαϊκών όπλων στην Ελλάδα και την Τουρκία τα τελευταία χρόνια. Να υπάρξει διαφάνεια τουλάχιστον, να μάθουμε. Αν είμαστε σοβαροί, να εγγυηθούμε στους Έλληνες τα σύνορα τους. Έχουν 100 χιλιάδες στρατό ίσως παραπάνω, και η Γερμανία έχει 200 χιλιάδες.Είναι παρανοϊκό μια χώρα 11 εκατομμυρίων έχει 100 χιλιάδες στρατό. Αυτό να ζητήσουμε από την Ελλάδα. Είναι πιο αποτελεσματικό από το να κόβουμε τούς μισθούς κάποιου που βγάζει 1000 ευρώ. Αυτό ζητάω από την Κομισιόν. Να είμαστε στοιχειωδώς δίκαιοι.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/05/2010

  22. ΔΝΤ
    Προς:

    Εχω πάει και ελέγξει σχεδόν 30 χώρες. Αυτά που βλέπω εδώ δεν τα είδα πουθενά!»

    Πολ Τόμσον, Δανός Επικεφαλής Επιθεωρητής ΔΝΤ

    Αυτά τα λόγια βγήκαν από το στόμα του δανού Πώλ Τόμσεν ο οποίος είναι και επικεφαλής του κλιμακίου των ελεγκτών ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ που βρίσκονται αυτές τις μέρες στην χώρα μας.

    Σύμφωνα με το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, οι απαντήσεις των ελλήνων αξιωματούχων στις ερωτήσεις των ελεγκτών άφηναν τους τελευταίους άφωνους!

    Για παράδειγμα:

    Πριμ παραγωγικότητας

    «Εδώ βλέπουμε ένα κονδύλι για πριμ παραγωγικότητας σε δημοσίους υπαλλήλους. Γιατί το πληρώσατε αφού οι στόχοι της αύξησης της παραγωγικότητας, δεν επετεύχθησαν;», ρώτησαν.

    Η απάντηση:

    «Ξέρετε, δεν είναι ακριβώς έτσι, διότι η προσπάθεια που κατεβλήθη για την επιτυχία του στόχου ήταν πραγματικά αξιοσημείωτη…»

    Πόσοι απασχολούνται στο δημόσιο;

    Η απάντηση:

    «Τι ακριβώς εννοείτε; Γιατί εχουμε διάφορες κατηγορίες, και διαφορετικές συμβάσεις εργασίας».

    Ελεγκτες: «Εμείς απλώς θέλουμε τον αριθμό.»

    Ελληνες αξιωματούχοι: «Για τον συνολικό αριθμό δεν είαμστε έτοιμοι. Θα μαζέψουμε τα στοιχεία και σε επόμενη συνάντηση θα σας ενημερώσουμε!»

    Πόσους διεφθαρμένους υπαλλήλους έχετε πιάσει;

    «Ξέρετε αυτά τα πράγματα άπτονται της ανεξάρτητης δικαιοσύνης, οι δε διαδικασίες είναι χρονοβόρες και δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε επακριβώς την εξέλιξη της κάθε υπόθεσης…»

    Σ.Σ : Ο Πωλ Τόμσον έχει ελέγξει χώρες όπως η Κολομβία, η Ουκρανία καθώς και αφρικανικές

    Την πρώτη μέρα τους έβγαλαν για μεσημεριανό (lunch) ο κ.Υπουργός και ο κ.Υφυπουργός, σε παρακείμενο εστιατόριο και παρήγγειλαν και πλήρωσαν φαγητά αξίας 750ευρώ (!) δηλαδή 150ευρώ το άτομο.

    Ζήτησαν (ο Υπουργός) να προστεθούν και 50ευρώ μπουρμπουάρ για τον σερβιτόρο και να σταλεί ο λογαριασμός στο Υπουργείο.

    Από την επόμενη μέρα οι 3 ελεγκτές του ΔΝΤ αρνήθηκαν να πάνε για φαί με τον υπουργό και πήγαν μόνοι τους.

    40ευρώ και οι τρεις!

    Σχόλιο από mr. K | 06/05/2010

  23. «Επιτέλους» !

    Αυτό αναφώνησε ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δημ. Δασκαλόπουλος, μετά το πρόσφατο διάγγελμα του πρωθυπουργού. Ενθουσιάστηκε από τη σκληρότητα των μέτρων που εξαγγέλθηκαν. Τώρα που μπήκαμε σε επιτήρηση θα πλέει σε πελάγη ευτυχίας. Τον περασμένο Οκτώβριο βρέθηκε σε μια έκθεση στο Λονδίνο κι αγόρασε ένα πίνακα 1,5 εκατ. $. Όσα θα βγάλει ένας εκπαιδευτικός δουλεύοντας 60 χρόνια ή ένας εμποροϋπάλληλος δουλεύοντας 80 χρόνια ! Είναι να μη χαίρεται με τη σκληρή λιτότητα (των εργαζομένων) και με την επιτήρηση ;

    Στην ελληνική κοινωνία υπάρχει συσσωρευμένος τεράστιος πλούτος κι εμείς πρέπει πάλι να πληρώσουμε για χρέη που ποτέ δεν δημιουργήσαμε. Τα ταμεία είναι άδεια αλλά και οι τσέπες μας επίσης. Ποιοι έχουν τέλος πάντων τα λεφτά ;

    Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα :

    * Τα τελευταία 12 χρόνια το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 60%. Αφού το δικό μας εισόδημα (των εργαζομένων) δεν αυξήθηκε καθόλου, ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΟΛΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ;
    * 30.000 ελληνικές οικογένειες διαθέτουν στα τμήματα private banking των τραπεζών περίπου 50 δις $ ενώ άλλα 40 δις $ έχουν καταθέσει Έλληνες πολίτες στο εξωτερικό.
    * Μόνο οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες είχαν κέρδη : 11,8 δις $ το 2009, 10 δις $ το 2008 και 11,3 δις $ το 2007.
    Η Εθνική Τράπεζα την τελευταία πενταετία είχε κέρδη 6,3 δις .
    Το 2009 η ΔΕΗ πραγματοποίησε κέρδη 1,1 δις $, ενώ προέβλεπε ο προϋπολογισμός της 531 εκ. $.

    * Ελληνικές επιχειρήσεις (υπολογίζονται 4.000) έχουν επενδύσει σχεδόν 20 δις $ στο εξωτερικό, από τα οποία τα 16 δις $ στα Βαλκάνια.

    * Την τετραετία 2004 – 2008 χαρίστηκαν πάνω από 9 δις $ σε περίπου 50.000 επιχειρήσεις (τα 5,1 δις $ από τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των κερδών από 35% σε 25% και 3,5 δις $ από τις δυο ρυθμίσεις περαίωσης ανέλεγκτων χρήσεων).

    * Υπάρχουν 10.000 υπεράκτιες (off-shore) εταιρείες ελληνικών συμφερόντων που διακινούν γύρω στα 500 δις $ και το δημόσιο χάνει ετησίως από φόρους 6-10 δις $.

    * Κάθε χρόνο οι καταναλωτές πληρώνουν και οι επιχειρήσεις εισπράττουν, αλλά δεν αποδίδουν περί τα 6 με 6,5 δις $ από ΦΠΑ.

    * Η εισφοροδιαφυγή φτάνει τα 8 δις $ ετησίως (από ποιους , τους μισθωτούς, που καλούνται να πληρώσουν «το μάρμαρο» ;).

    * Πάνω από 5.000 επιχειρήσεις οφείλουν 31 δις $ στο δημόσιο και άγνωστο ποσό από μη καταβληθείσες εργοδοτικές εισφορές (πρόκειται για τα ένσημα των εργαζομένων) στο ΙΚΑ και τα άλλα ταμεία.

    * Οι έλληνες εφοπλιστές αγόρασαν το 2009 -χρονιά κρίσης- 164 μεταχειρισμένα πλοία διαθέτοντας 3,16 δις $. Μικρό ποσό για τους εφοπλιστές. Ο ελληνικός εφοπλισμός ελέγχει σχεδόν το 20% του παγκόσμιου στόλου και το 40,9% της κοινοτικής ναυτιλίας. Αν και αποτελεί παγκόσμια δύναμη στηρίζεται σημαντικά από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Η Εθνική Τράπεζα τους έχει δανείσει 3,5 δις $, η Πειραιώς 2 δις $ κι ακολουθούν οι υπόλοιπες. Με τις δικές μας, τις λαϊκές αποταμιεύσεις – καταθέσεις οι τράπεζες χρηματοδοτούν το «θαύμα» της ελληνικής ναυτιλίας (να μην μιλήσουμε για το πώς ένα υγιές ταμείο όπως το ΝΑΤ βούλιαξε, χρηματοδοτώντας με μορφή δανείου την ύψωση της Ελληνικής σημαίας στα πλοία Ελλήνων εφοπλιστών -από τον Κων. Καραμανλή κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης- και φυσικά οι εφοπλιστές δεν έχουν επιστρέψει δεκάρα ως τώρα από τα χρωστούμενα και σε ένδειξη ευγνωμοσύνης και πατριωτικής συνείδησης αφελλήνισαν τα πλοία τους από Έλληνες ναυτικούς με αποτέλεσμα το ΝΑΤ να βουλιάξει σχεδόν οριστικά).

    * Κι επειδή είμαστε παραδοσιακά ναυτική χώρα δεν θα μπορούσε να υστερούμε και σε κότερα, θαλαμηγούς, κλπ.
    Ο Θόδ. και Γιάννα Αγγελοπούλου πούλησαν τη θαλαμηγό τους -που ήταν η καλύτερη στη χώρα- κι αγόρασαν ένα υπερσύγχρονο mega yacht μήκους 85,6 μέτρων κι αξίας 150 εκατομ. $.
    Ο εφοπλιστής Προκοπίου έχει παραγγείλει θαλαμηγό 106 μέτρων αξίας πάνω από 100 εκατ.$.
    Ο Π. Δράγνης έχει κότερο 82 μέτρα.
    Έχει γραφτεί ότι η θαλαμηγός του Μελισσανίδη κοστίζει 65 εκ. $, του Κούστα 60 εκ.$ , του Βαφειά το ίδιο, κι ακολουθούν άλλοι με ακριβότερα κι άλλοι με φθηνότερα κότερα, όπως Κοπελούζος, Πατέρας, Τσάκος, Αλαφούζος, Κωστόπουλος, Ρέστης, Βασιλάκης, Κοντομηνάς, Μαρινόπουλος, κλπ.
    Ο Σπ. Λάτσης νοικιάζει την 117 μέτρων «Τurama», σε μη έχοντες κότερο επιχειρηματίες, αντί 90.000 $ τη μέρα !

    * Μη νομίσετε ότι υστερούμε και στον αέρα. Διακόσια είκοσι ιδιωτικά αεροπλάνα είναι καταγεγραμμένα στα ελληνικά νηολόγια (χώρια όσα είναι σε νηολόγια του εξωτερικού).
    Η Μαρ. Λάτση έχει 3 ιδιωτικά τζετ (Boeing 757, Boeing 737 και Gulfstream IV).
    Ο Βγενόπουλος 2 (Cesna και Falcon 900).
    Ο M. Κυριακού ένα και καλό αξίας 50 εκ $ .
    Ο Ρέστης ένα των 47 εκ., ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Τσακίρης, ο Μαρινάκης, ο Θοδ. κι η Γ. Αγγελοπούλου, και πολλοί άλλοι.
    Τα έξοδα συντήρησης ενός τέτοιου αεροσκάφους φτάνουν το χρόνο 1 με 1,5 εκατ. $ !

    * Ο Λ. Λαυρεντιάδης ξόδεψε το Δεκέμβρη 70 εκ. $ κι αγόρασε το 31,3% της Proton Bank αφού πρωτύτερα είχε δώσει 36 εκ. $ για το 50% του γηπέδου Καραϊσκάκη και άλλα 86 εκ. $ για να επαναγοράσει τη «Νεοχημική», από την πολυεθνική Carlyle. Έδωσε και κάτι «ψιλά» για ν’ αποκτήσει μερτικό σε κάποια από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ της χώρας (13,53% στον Πήγασο, που ελέγχει ΜEGA και Έθνος, 9,62% στην Ελευθεροτυπία, κι ελέγχει Flash 9.61, Espresso, City Press, Αthens News, Σφήνα, Ισοτιμία, κλπ).

    * Ο Β. Ρέστης αγόρασε το πιο αναγνωρίσιμο τουριστικό αξιοθέατο του Μαυροβουνίου, το νησάκι του Αγ. Στεφάνου, ξοδεύοντας 30 εκ. $ και σχεδιάζει να επενδύσει 50 εκ. $ χτίζοντας βίλες σε αυτό.

    * Έρευνα του Hotels.com (καλοκαίρι 2009) έδειξε πως η ακριβότερη σουίτα στον κόσμο νοικιάζεται 50.000 $ και είναι του Grand Resort στο Λαγονήσι Αττικής !

    * Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΟΤ, από το Μάρτη του 2005 ως τον Οκτώβρη του 2009, είχαν υπαχθεί στον αναπτυξιακό νόμο (Ν. 3290/04) 1.790 επενδύσεις ξενοδόχων προϋπολογισμού 5,7 δις $ και επιδοτήθηκαν με 2,5 δις $. Δηλαδή το 44% ήταν από δικά μας λεφτά.
    Τζάμπα επενδυτές μιας και τα υπόλοιπα είναι κρατική επιχορήγηση (τα δικά μας λεφτά από τους φόρους) και δανεικά από τις δικές μας καταθέσεις στις τράπεζες.

    * Πάνω που πήγαν να μας πείσουν πως «δεν υπάρχει σάλιο» και λίγο μετά την ανακοίνωση της επιτήρησης, πληροφορηθήκαμε ότι αγοράζουμε 6 γαλλικές φρεγάτες κόστους 2,5 δις $, για να υπερασπίζουν τα «εθνικά μας δίκαια» ανοιχτά της Σομαλίας και στον Περσικό κόλπο.

    * Δεν αναφέρομαι καθόλου στις μίζες και στα σκάνδαλα (Siemens, Βατοπαίδι, δομημένα ομόλογα, διαγραφή προστίμου 5,5 δις $ της «Ακρόπολης Χρηματιστηριακή», κλπ), γιατί είναι γνωστά.
    ?λλωστε έχει επιληφθεί κι η ελληνική «δικαιοσύνη».

    * Ούτε στα 28 δις $ που τέθηκαν στη διάθεση των τραπεζών και τώρα τα χρησιμοποιούν για να δανείσουν το κράτος σαν κοινοί τοκογλύφοι.

    Μήπως παρατηρήσατε ότι το ποσόν του κρατικού ελλείμματος (περίπου 500 δις $) είναι ισόποσο με τα ανακοινωμένα υπερκέρδη των τραπεζών τα τελευταία χρόνια ; Μήπως πρόκειται για τα ίδια λεφτά ;
    Μπορεί να ζούμε όλοι στην ίδια χώρα ,αλλά μας κατάντησαν να είμαστε δυο διαφορετικές χώρες, δυο διαφορετικοί και αντίθετοι κόσμοι.

    Οι κυβερνήσεις και τα κόμματα μας σπρώχνουν σε δυο κόσμους μέσα στην ίδια χώρα.

    Από τη μια ο κόσμος μας:

    Ανεργία, απολύσεις, τρομοκρατία κι εξευτελισμοί στους χώρους δουλειάς, υπερεργασία χωρίς αμοιβή, ανασφάλιστη εργασία, μερική απασχόληση, προσωρινή απασχόληση, μισθοί των 700 $ για τους νέους, συντάξεις των 400 $ για τους γέροντες μια και η σύνταξη θα δίνεται στα 67, δάνεια και κάρτες, φροντιστήρια των παιδιών, η βενζίνη στα 1,40 $, οι μισθοί που κόβονται, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, η απειλή κλεισίματος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων λόγω του εξοντωτικού ανταγωνισμού ή η πώλησή τους σε εξευτελιστική τιμή για να καλυφθούν τα υψηλότοκα δάνεια από τις τράπεζες (όπου οδηγήθηκαν ή θα οδηγηθούν από τον φαύλο κύκλο -μείωση μισθών, ανεργία, μείωση αγοραστικής δύναμης, μείωση πωλήσεων, δανεισμός και κλείσιμο των μικρών επιχειρήσεων), ο φόβος κι η αγωνία για το αύριο.

    Κι απ’ την άλλη ο κόσμος τους :

    Τραπεζίτες, βιομήχανοι κι εφοπλιστές, επενδυτές, golden boys, πολυτελείς επαύλεις, ιδιωτικά τζετ, θαλαμηγοί, χειροποίητες Bentley και θηριώδη Hummer, διαμάντια και τσάντες Luis Vitton και Hermes, η Μύκονος, το Κολωνάκι και η Εκάλη, σαλέ και σούσι μπαρ, χαριτωμένοι μόδιστροι και «καλλιτεχνάδες διανοούμενοι λινάτσες», όπως λένε κι οι Active Member.

    Ένας κόσμος σπατάλης, χλιδής, σαπίλας και παρακμής.

    Τελικά λεφτά υπάρχουν αλλά όχι για μας. Είναι δικά μας αλλά δεν είναι για μας.
    Εμείς τα «γεννήσαμε» αλλά δε μας ανήκουν.

    Φταίμε όμως κι εμείς γιατί όπως λέει κι η παροιμία : «Εαν δεν εγονάτιζε η καμήλα δεν την εφορτώνανε».

    ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ, ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΕΙΣΤΕ, ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΕΙΣΤΕ.
    ΔΡΑΣΤΕ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΤΕ.
    ΙΣΩΣ ΑΥΡΙΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ.

    Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΜΑΣ.

    Σχόλιο από Αντιγόνη | 11/05/2010

  24. Το ανέκδοτο της κρίσης!!!

    http://kanali.wordpress.com/2010/05/11/theanecdoteofcrisis/

    Σχόλιο από kanali | 11/05/2010

  25. Η Ελληνική οικονομική κρίση έχει τις ρίζες στις …ΗΠΑ..!
    Πέμπτη, 13 Μάιος 2010 01:05

    Πώς έφτασε η Ελλάδα σ’ αυτό το σημείο; Οι Αμερικανοί αναρωτιούνται πως το χρέος μιας τόσο μικρής χώρας έχει τέτοια επίδραση στις αγορές. Υπάρχουν πολλές προφανείς απαντήσεις. Οι Έλληνες πολιτικοί αφέθηκαν στην Ευρωπαική Ένωση όταν υιοθέτησαν το ευρώ και μετά ήρθε η κατάρρευση. Υπάρχει και μια άλλη εξήγηση. Η Ελλάδα δεν έφτασε σ’ αυτό το σημείο από μόνη της. Οι ΗΠΑ ευθύνονται εξίσου με κάποιο τρόπο. Στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ο Στάλιν έλεγχε όλη την ανατολική Ευρώπη. Η Αγγλία και οι ΗΠΑ έκαναν τα πάντα για να μην εξαπλωθεί στην υπόλοιπη Ευρώπη και η πολιτική των ΗΠΑ ήταν « οτιδήποτε άλλο εκτός από τον Σοβιετικό κουμουνισμό…για την δυτική Ευρώπη!»

    Η οργάνωση της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού και η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών λειτούργησαν πέρα από τη δυτική Ευρώπη, ενάντια στους Σοβιετικούς. Οι ενέργειες της CIA ήταν αμφισβητούμενες και κατά περιόδους τραγικές. Στην Ελλάδα στα τέλη δεκαετίας του ’60 και στις αρχές της δεκαετίας του ’70, μια δολοφονική στρατιωτική χούντα έπληξε την Ελλάδα με την υποστήριξη του λευκού οίκου.

    Η δυτική Ευρώπη, και ειδικά η Ελλάδα, εξαναγκάστηκε σε αντάλλαγματα για να αποφύγει τον κομμουνισμό. Το σχέδιο Marshall έφερε τα χρήματα για την κατασκεύη

    οδοποιίας, πολεμικών τζετ, όλα έρευσαν προς στην Αθήνα. Επίσης και τα πολιτικά κόμματα των άλλων ευρωπαϊκών χωρών πήραν την Αμερικανική υποστήριξη αλλά μερικές φορές οι «σύμβουλοι» πήγαν να υποστηρίξουν τις συντηρητικές οδηγημένες κυβερνήσεις.

    Σε τελευταία ανάλυση, ποιοι ήταν οι Αμερικάνοι τότε για να παρεισφρύσουν στις νέες δημοκρατικές κυβερνήσεις; Το μόνο που ένοιαζε τις ΗΠΑ ήταν ότι δεν θα χρειαζόταν να ανφέρονται στην Μόσχα. Έαν ο σοσιαλισμός στην δυτική Ευρώπη ήταν απαραίτητος για να νικηθεί ο ψυχρός πόλεμος οι Αμερικανοί δεν είχαν πρόβλημα.

    Η συνέπειες από την «συμφωνία» ήταν ιδιαίτερα καταστροφικές για την Ελλάδα την δεκαετία του 80’. Ο Ανδρέας Παπανδρέου φαινόταν «τρομακτικός και ασταμάτητος» στα μάτια των ΗΠΑ.

    Ήταν μέρος μιας δυναστείας — ο πατέρας του είχε καθοδηγήσει επίσης την Ελλάδα. Ο Ανδρέας Παπανδρέου λειτούργησε σαν μια καινούρια αρχή μετά από την χούντα. Είχε σπουδάσει οικονομικά στο πανεπιστήμιο της Μινεσότας, στο Χάρβαρντ, και στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια.

    Το πανελλήνιο σοσιαλιστικό Κίνημα, το ΠΑΣΟΚ, ήταν μαρξιστικής ιδεολογίας. Ο Παπανδρέου αύξησε τις εντάσεις πέρα από τη Κύπρο… κάνοντας και φιλικές χειρονομίες προς τη Μόσχα. Βέβαια το σημαντικό επίτευγμα του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν ότι η Ελλάδα παρέμεινε στο ΝΑΤΟ επιτρέποντας σε Αμερικανικές βάσεις να παραμείνουν στο Ελληνικό και στην Κρήτη. Η ανακούφιση των ΗΠΑ ήταν τόσο μεγάλη όπου παράβλεψαν τις πολιτικές του πεποιθήσεις και την οικονομική διαχείρηση της Ελλάδας. Ετσι και αλλίως πόσο κακός μπορεί να είναι ένας οικονομολόγος από το Harvard;

    Τελικά ήταν όντως «κακός». Ο Παπανδρέου πήρε έδαφος από την ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία. Έκανε μια επέκταση της κυβέρνησης τόσο ξαφνική που οι κρατικές δαπάνες αυξήθηκαν σε 50 % του ΑΕΠ το 1990 από 30 %του ΑΕΠ το 1980. Δανείστηκε τόσο πολύ στην εποχή του, από το 1981 ως το 1993, όπου το κυβερνητικό χρέος ήταν κατά μέσο όρο 111 % του ΑΕΠ, στο τέλος της δεκαετίας του ’70. Στα χρόνια του Παπανδρέου το χρέος αυξήθηκε, το ΑΕΠ επιβραδύνθηκε, και ο δείκτης ανεργίας τετραπλασιάστηκε. Ούτε οι μεταρρυθμίσεις στη εποχή μετά -Παπανδρέου δεν μπόρεσαν να ανατρέψουν τη ζημιά…!

    Το ίδιο περίπου συνέβη και με την Ιταλία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ο λευκός οίκος ώθησε επίσης έναν συνασπισμό των χριστιανοδημοκρατών και των σοσιαλιστών και πάλι, η ιδέα ήταν να υπερφαλλαγκιστεί η Μόσχα.

    Όπως ο μελετητής Michael Ledeen αναφέρει, ο σύμβουλος του Λευκού Οίκου, Arthur Schlesinger οδήγησε για αυτό που ήταν γνωστό ως «άνοιγμα στην αριστερά.» «Μια προοδευτική διοίκηση στην Ουάσιγκτον δεν πρέπει να είναι στη θέση της αποθάρρυνσης των προοδευτικών πολιτικών στη Ρώμη,» έγραφε ο Schlesinger.

    Το μέγεθος των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων σχετικά με τις ευρωπαϊκές οικονομίες συνέχισε να αυξάνεται.

    Η μεγάλη αλλαγή ήταν αναπόφευκτη, και ίσως, και απαραίτητη. Μετά το 1989, οι παλαιοί πολεμιστές του ψυχρού πολέμου υποστήριξαν πώς όσο και οδυνηρό και αν ήταν η σοσιαλιστική δημοκρατία στη δυτική Ευρώπη πλήρωνε ακριβά το τίμημα. Η κεφαλαιοκρατία είχε κερδίσει. Τότε η «νίκη» δεν φαίνόταν τόσο πλήρης. Ίσως είναι καιρός να επανεξετάσουμε την σοσιαλιστική δημοκρατική πλεύρα της Ευρώπης. Η σοσιαλιστική δημοκρατία σταθεροποίησε τον κόσμο μιά φορά. Αλλά οι συνέπειές της τον αποσταθεροποιούν τώρα.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 13/05/2010

  26. ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

    Τρεις μήνες περίπου πριν από τη ημέρα διεξαγωγής των βουλευτικών εκλογών στην Ελλάδα, στην κεντρική τράπεζα των Ηνωμένων Πολιτειών (Fed) πραγματοποιείτο μια μεγάλη σύσκεψη στην οποία συμμετείχαν εκτός από οικονομικούς παράγοντες, Αμερικανοί πολιτικοί και εμπειρογνώμονες από το State Department. Το κυρίως θέμα της ατζέντας ήταν οι μακροπρόθεσμες τοποθετήσεις της Fed σε ομόλογα ύστερα από την κρίση των ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων (sub-prime) στις ΗΠΑ, σε σχέση με την συμπεριφορά της Κίνας σε ομολογιακές τοποθετήσεις, κυρίως στις επενδύσεις της τελευταίας στα δεκαετή αμερικανικά κρατικά ομόλογα.

    Η συζήτηση αυτή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν είναι δυνατόν η αμερικανική πλευρά να εξαρτάται αποκλειστικά από τις διαθέσεις της Κίνας και την πρόθεσή της να αγοράζει αμερικανικά κρατικά ομόλογα και κινητές αξίες σε δολάρια, με τον πακτωλό συναλλάγματος που διαθέτει εξαιτίας του εμπορικού της πλεονάσματος, για να κρατήσει χαμηλά το γουάν σε σχέση με το δολάριο. Αν οι Κινέζοι διέκοπταν την εξαγορά του αμερικανικού χρέους, τότε μεταξύ άλλων θα εκτινάσσονταν τα αμερικανικά επιτόκια και θα βούλιαζε η αμερικανική οικονομία με κίνδυνο να υπάρξει ένα ανεπανάληπτο κραχ. Η λύση για να αντιμετωπισθεί αυτός ο κίνδυνος θα ήταν να αγοράσει η Fed τα αδιάθετα αμερικανικά ομόλογα σε αυτή την περίπτωση, αλλά τούτο θα προκαλούσε πληθωρισμό και θα ανέτρεπε εντελώς το μοντέλο ανάπτυξης της αμερικανικής κυβέρνησης.

    Η συζήτηση αυτή κατέληξε ότι ή θα συνεχίσει η οικονομική πολιτική των ΗΠΑ να σέρνεται πίσω από την Κίνα με κίνδυνο απώλειας της αμερικανικής ηγεμονίας, ή θα αναζητηθούν συμμαχίες στην Ευρώπη για να πιεστεί το Πεκίνο να ανατιμήσει το νόμισμά του δίχως να αποσυρθεί από την αγορά αμερικανικών χαρτιών και ακινήτων. Στη συζήτηση αυτή ένα μέλος της διοίκησης, γερμανικής καταγωγής, βεβαίωσε την ομήγυρη ότι οι Γερμανοί δεν είναι συνεργάσιμοι, καθώς είναι πολύ ενοχλημένοι από τους προηγούμενους αμερικανικούς χειρισμούς στην υπόθεση των τοξικών χρηματοπιστωτικών προϊόντων που διοχετεύθηκαν έντεχνα στην ευρωπαϊκή αγορά από τις ΗΠΑ, με αποτέλεσμα να πληγεί όχι μόνον η γερμανική οικονομία, άλλα σε διαφορετικό βαθμό όλες οι χώρες της ΕΕ.

    Τότε αποφασίστηκε να εκβιαστεί η γερμανική κυβέρνηση, ώστε σύντομα η ΕΕ να περάσει σε μια μορφή οικονομικής διακυβέρνησης, που θα εξανάγκαζε τις γερμανικές κυβερνήσεις να συνεργαστούν με τις ΗΠΑ ώστε να υπάρξουν συντονισμένες πιέσεις προς το Πεκίνο, είτε προς την κατεύθυνση της ανατίμησης του γουάν, είτε μέσω του περιορισμού των εισαγωγών στην ΕΕ. Το τελευταίο θα υποχρέωνε την κυβέρνηση της PRC να στρέψει την παραγωγή της στην εσωτερική της αγορά, να αυξηθεί η κατανάλωση, να αυξηθούν οι τιμές και να περάσει η Κίνα στο δυτικό σύστημα, με αποτέλεσμα στο τέλος να ανατιμήσει το νόμισμα της και να χάσει τα ανταγωνιστικά της πλεονεκτήματα σε ολόκληρο τον κόσμο.

    Μέχρι τότε τόσο οι Γερμανοί, όσο και οι Γάλλοι προτιμούσαν να διατηρούν αυτόνομες σχέσεις με την Κίνα και προς το παρόν δεν είχαν πρόβλημα με τη χαμηλή ισοτιμία του γουάν, ίσα-ίσα την έβλεπαν θετικά στη συγκυρία, στο βαθμό που πίεζε την αμερικανική αγορά σε μη ανταγωνιστικά με τις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες προϊόντα.

    Τότε αποφασίστηκε να εξαναγκαστούν οι Γερμανοί να αλλάξουν μυαλά, μέσω του πιο αδύνατου κρίκου της ευρωζώνης: την Ελλάδα. Τότε ήταν που ήρθαν σε επαφή με Έλληνες πολιτικούς (ελάχιστους αλλά και από τα δύο κόμματα, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) και δυο – τρεις άλλους παράγοντες, ώστε η Ελλάδα να κάνει εκλογές αμέσως, να αναλάβει ο Γιώργος Παπανδρέου και τότε να ξεκινήσει το παιχνίδι με αμερικανικούς οίκους που είχαν συνεργασθεί με προηγούμενες κυβερνήσεις και ξέρανε πρόσωπα και πράγματα και θα μπορούσαν να δυναμιτίσουν τα ελληνικά ομόλογα με αποτέλεσμα να πληγεί σοβαρά η ευρωζώνη και φυσικά η Γερμανία (πολιτικά, οικονομικά και γεωπολιτικά).

    Σε εκείνη τη φάση στο παιχνίδι μπαίνουν και οι Ρώσοι που θα έβλεπαν θετικά μια economic governance στην ΕΕ, ώστε να πάψουν να διαπραγματεύονται με επιμέρους κράτη για τα ενεργειακά. Η Μέρκελ ενημερώνεται από σημαντικό παράγοντα της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας για τις προθέσεις των Αμερικανών και ζητεί χρόνο για να δει τι θα κάνει. Χρόνος δεν της δίνεται, καθώς ο Έλληνας πρωθυπουργός παίρνει φόρα και δυναμιτίζει το σύστημα με δηλώσεις που νομιμοποιούν τους περίφημους οίκους αξιολόγησης να δημιουργήσουν συνθήκες κερδοσκοπίας με τα ελληνικά ομόλογα.

    Η Μέρκελ υποχωρεί, συνεννοείται με τον Ομπάμα έχοντας στο πλευρό της και τον Σαρκοζί, αλλά ζητεί χρόνο για να προχωρήσει σε πολιτικές κινήσεις με κατεύθυνση την δημιουργία θεσμών οικονομικής διακυβέρνησης σε ολόκληρη την ΕΕ και όχι αποκλειστικά στην Ευρωζώνη. Τότε ο κ. Παπανδρέου καλείται στον Λευκό Οίκο, αλλά πριν πάει εκεί τον φωνάζουν Μέρκελ και Σαρκοζί και του περιγράφουν πλήρως το σενάριο με τον «μηχανισμό», στον οποίο προηγουμένως είχαν καταλήξει Ομπάμα-Μέρκελ-Σαρκοζί.

    Η Ελλάδα σώζεται από τυπική πτώχευση, ενώ η κυβέρνησή της διακηρύττει την ουσιαστική πτώχευση της χώρας για επικοινωνιακούς, θεσμικούς και πολιτικούς λόγους, προσφέροντας νομιμοποίηση στις αποφάσεις και εντός της χώρας (πακέτο μέτρων) και εκτός.

    To ΔNT και άλλοι παράγοντες, όπως οι: Standard and Poor’s, Goldman Sacshs, Financial Times, Economist κλπ. συνεχίζουν όμως να πιέζουν την Γερμανία – κυρίως μέσω Ελλάδος, αλλά διεγείροντας επίσης τον ευαίσθητο δημοσιονομικά ευρωπαϊκό νότο – να προχωρήσει σε θεσμικές αλλαγές και να σκληρύνει την τακτική της προς την Κίνα, επηρεάζοντας προς αυτή τη κατεύθυνση και όσες άλλες χώρες μπορεί στην ΕΕ.

    Παράλληλα η πίεση αυτή διαμορφώνει προϋποθέσεις πολιτικής νομιμοποίησης για τη Μέρκελ, τόσο στη Γερμανία, όσο και ευρύτερα στην ΕΕ, για να ληφθούν σύντομα αποφάσεις προς την κατεύθυνση της οικονομικής διακυβέρνησης με την ταχύτατη εκπόνηση μιας νέας Συνθήκης που ήδη προετοιμάζεται στο Βερολίνο.

    Μέχρι να προχωρήσουν, όμως, τα πράγματα, η κρίση στην Ευρώπη θα εξελίσσεται ακόμη πιεστικότερα, ώστε και οι αποφάσεις να επιταχυνθούν και να καμφθούν οι επί μέρους κοινωνικές αντιδράσεις σε πολλές χώρες που πλήττονται αμέσως, όπως είναι η Ελλάδα, ή σε άλλες που δεν έχουν συνηθίσει την ιδέα να εγκαταλείψουν μέρος της εθνικής κυριαρχίας τους και να ενταχθούν σε μια απόλυτη διακυβέρνηση οικονομικού χαρακτήρα, η οποία δεν μπορεί παρά να οδηγήσει και στην ολοκλήρωση της πολιτικής ένωσης της Ευρώπης.

    Από την Ελλάδα, λοιπόν, αγαπητοί φίλοι, όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο, ξεκινούν δραματικά γεγονότα που θα θεμελιώσουν μία νέα ένωση ομοσπονδιακού χαρακτήρα στην Ευρώπη. Και όλα αυτά επειδή οι Αμερικανοί αισθάνονται πλέον να απειλούνται από την Κίνα.

    Αυτά είναι τα γεγονότα που έχω πληροφορηθεί και εξιστορώ. Δεν πρόκειται να τα κρίνω στο πλαίσιο αυτού του σημειώματος, ούτε να μιλήσω για πρόσωπα και να προβώ σε εικοτολογία ώστε να συμβάλω στην παραγωγή συνωμοσιολογικών σεναρίων.

    Αυτά είναι έξω από την κουλτούρα μου. Δεν θα αποφύγω, όμως, να πω ότι αν και είμαι απ’ αυτούς που εδώ και πάρα πολλά χρόνια οραματίστηκαν και δούλεψαν για την πολιτική ένωση της Ευρώπης, δεν είμαι καθόλου σύμφωνος με τον τρόπο που αυτό πραγματοποιείται σήμερα. Δυστυχώς όσοι λέγαμε ότι ή θα υπάρξει μια δημοκρατική Ευρώπη, ή δεν θα υπάρξει καθόλου, φαίνεται ότι τουλάχιστον σε αυτή την φάση της ΕΕ, κάναμε λάθος. Εγώ, όμως, συνεχίζω να πιστεύω ότι οι ευρωπαϊκές κοινωνίες πρέπει να πάρουν την τύχη στα χέρια τους και γι’ αυτό θεώρησα καθήκον μου να σας μεταφέρω τις παραπάνω πληροφορίες των οποίων έγινα κοινωνός.

    Εύχομαι σ’ όλους σας
    Καλό Καλοκαίρι

    Σχόλιο από στεφανος | 18/05/2010

  27. http://grbloopers.blogspot.com/2010/05/blog-post_05.html

    Ποιος ειναι αυτος ο Γιαννακοπουλος ρε παιδια;
    Κατα τυχη τον βρηκα αλλα βιογραφικο πουθενα!

    Σχόλιο από στεφανος | 18/05/2010

  28. Γεια σου μαλάκα, του Γιώργου Πήττα

    Σε μία χώρα στην οποία ο «μαλάκας» είναι το συνώνυμο του «φίλε», σε μία χώρα όπου η λέξη αυτή συναντάται ίσαμε 8 φορές σε πρόταση 40 λέξεων (με άρθρα ονόματα κλπ) δεν θα περίμενε κανείς κάτι ιδιαίτερα διαφορετικό από το να γίνονται ανάρπαστα τα «έργα» των κυριών Ντούβλη και Τζούλιας.

    «Ρε μαλάκα, είδα τον Βαγγέλη προχτές…τι μαλάκας ρε μαλάκα κι αυτός! Ψήφισε ΠΑΣΟΚ ο μαλάκας γιατί ήτανε κοψοχέρης Νεοδημοκράτης και τώρα θέλει να ο μαλάκας να κόψει και το άλλο χέρι, ούτε μαλακία δεν θα τραβάει ο μαλάκας ρε μαλάκα».

    Ο αγωνιζόμενος λαός με τις ευλογίες των κατ’ επανάληψη ψηφισμένων από τον ίδιο Κυβερνήσεών του, έκανε τα αμέτρητα εκατομμύρια των Κοινοτικών Επιδοτήσεων και των Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης «εισόδημα» και όχι μεσομακροπρόθεσμες επενδύσεις εκσυγχρονισμού της παραγωγής.

    Το διαβόητο πάρτι των τελευταίων 20-25 χρόνων δυστυχώς δεν αφορούσε ελάχιστους ή έστω λίγους. Αφορούσε σχεδόν τους πάντες. Αφορούσε χιλιάδες επί χιλιάδων ανθρώπων που καταχρεώθηκαν ασμένως με εορτοδάνεια, διακοποδάνεια, καταφορτωμένες πιστωτικές κάρτες.

    Με την πολιτική ηγεσία να βολεύεται αισχρά από αυτή την κατάσταση και να μην παρεμβαίνει, με τις τράπεζες να δανείζουν το ήδη δανεικό χρήμα, με ελάχιστους να ψελλίζουν κάποια λόγια αντίθεσης σε όλη αυτή την παρανοϊκή κατάσταση. Την επόμενη στιγμή, αυτοί οι ελάχιστοι ήσαν οι «γραφικοί».

    «Άντε Γιάννη πάρε ρε μαλάκα την Παναγιώτα απόψε να βγούμε παρέα. Έχει ανοίξει μαλάκα ένα τσιπουράδικο στου Ψειρή άλλο πράγμα σου λέω όχι μαλακίες. Καλό κρασί , έχει μαλάκα κάτι ποικιλιακά σπέσιαλ μικρές παραγωγές. Νταξ’;»

    Α! Τα λαμόγια φταίνε, το ξέχασα…! Τα άτιμα τα λαμόγια που μέχρι προχθές ήταν περίπου εθνικοί ήρωες, αφού κατάφερναν και «τους τα έπαιρναν»…Όποιος «τους τα πάρει» είναι μάγκας, είναι σούπερ, είναι «έτσι» και γιουβέτσι.
    Στο μεταξύ, πριν η λέξη «λαμόγιο» μεταλλαχθεί και ταυτιστεί με το έγκλημα την αρπαγή και την κατάχρηση, είχε προλάβει να αποκτήσει σχεδόν μια κάποια αίγλη.

    «Τον θυμάσαι ρε τον Κωστή;»

    «Ποιόν ρε μαλάκα τον Κωστή που τα είχε με τη Σούλα; Ε τι έγινε;»

    «Κονόμησε κανονικά-έκανε μια ιστορία ο μαλάκας με τον Περιφερειάρχη Τάδε, κάτι λεφτά ευρωπαϊκά για δρόμους γιοφύρια και τα λοιπά, φτιάξανε τα κόστη οι δικοί σου ρε μαλάκα μία, το ξανακάνανε δύο και τρεις και φτιαχτήκανε κανονικά ρε μαλάκα σου λέω. Πρώτο λαμόγιο ο Κωστάκης»

    «Σωστόςςςςς ο νέοςςςς… Άμα μπορείς να τους τα πάρεις, μη λυπάσαι τίποτα. Όρμα στο μέλι και ρούφα, αλλιώς θα προλάβει άλλος…»

    Ελλάδα, εποχή «άνθησης» του Χρηματιστηρίου.

    Δεν υπάρχει σχεδόν ούτε ένας Έλληνας που να μην έχει κάποιον φίλο που εκείνη την περίοδο να μην «έπαιξε».

    Δεν υπάρχει σχεδόν ούτε ένας Έλληνας, που να μην ήξερε κάποιον που ξαφνικά βρέθηκε να ασχολείται με «χρηματιστηριακές υποθέσεις» να ανοίγει σχετικό γραφείο ή να παλεύει να βρει τον τρόπο να χωθεί στη «μπίζνα».

    Κάπου στα τέλη της δεκαετίας του 90, καλοκαίρι, βρίσκομαι για άλλη μια φορά στο Κουφονήσι, αναζητώντας την ηρεμία που είχα βρει εκεί κάποια χρόνια πριν. Στο μια σταλιά νησάκι μαζί με το χρηματιστήριο ανθεί και ένα νέο είδος μεταλλαγμένων νεοελλήνων. Πλαστικές σαγιονάρες με άσπρα σορτσάκια και κοιλίτσες που εξέχουν από το ριγέ ναυτικό μπλουζάκι, κυκλοφορούν στου «Φοίνικα» με το κινητό κολλημένο στο αυτί, το μάτι γουρλωμένο και το λεξιλόγιο εκτός από το μαλάκα έχει αποκτήσει άλλες τρεις σημαδιακές λέξεις : Πόσο, Πούλα, Αγόρασε.

    Λησμόνησα και τα αλήστου μνήμης limit up & down. Τελικά, οι φίλοι μου και εγώ, αντί να χαζεύουμε τη θάλασσα μπροστά μας, κοιτάζαμε εμβρόντητοι αυτό το λεφούσι το άξεστο και το κτηνώδες. Όχι, δεν ήταν λαμόγια με BMWή Mercedes, οικογενειάρχες άνθρωποι ήταν με 1400 κυβικά νορμάλ αυτοκινήτου. Με βλέμμα αλλήθωρο, μόνιμα ιδρωμένοι από την αγωνία, που ήσαν περήφανοι γιατί επιτέλους η Ελλάδα μπορεί να τους κάνει όλους γιάπηδες. Θυμάμαι μία κυρία καμιά 40αριά χρονών κουλτουριάρα του τύπου «θεά η Μελίνα» που αφού κάποιο βράδυ έφερε δέκα στροφές σε ένα ζεϊμπέκικο (τρόπος του λέγειν) στη συνέχεια κάθισε στο τραπέζι και επαναλάμβανε διαρκώς, «πόσο καλά είμαστε». Ούζο, Μελίνα, χρηματιστήριο, μαύρο χρήμα, καλά είμαστε.

    Στις οθόνες των τηλεοράσεων, ο εθνικός εκμαυλιστής της εποχής, ο κος Παπαντωνίου με χαμόγελο Colgate και ύφος χιλίων καρδιναλίων προέτρεπε ευθέως τους Έλληνες να παίξουν στο χρηματιστήριο. Προφανώς έτσι εννοούσε την επί το λαϊκότερο ανακατανομή του εισοδήματος. Αυτός, ο έχων έναν μόνιμο παρατρεχάμενο για να του ανοίγει τις πόρτες, να του κρατάει την τσάντα και να πατάει τα κουμπιά του ασανσέρ.

    «Μαλάκα σου είπα ρε; Εισάγεται όπου να’ ναι η Altex ξέρεις, δουλεύει εκεί ο Μπάμπης και είναι καλό κονέ. Ναι ρε μαλάκα σου λέω, θα βγάλουμε λεφτά. Δεν έχεις;;; Πούλα ρε, πούλα το αμάξι, πούλα , δεν έχεις κάνα χωράφι; Σου μιλάω για πολλά λεφτά ρε μαλάκα…»

    Και κάποιοι, βγάλανε απίστευτα λεφτά. Επειδή είχαν διάφορα κονέ, επειδή το σύστημα έκανε διάχυση πληροφοριών σε φίλους και γνωστούς. Και πάλι επαναλαμβάνω. Αυτοί οι κάποιοι, δεν ήταν ούτε μεγαλόσχημοι, ούτε τραπεζίτες, ούτε τίποτα το ιδιαίτερο. Ήταν κανονικοί άνθρωποι, μικρομεσαίοι. Άλλοι καταστράφηκαν. Άλλοι άρπαξαν λεφτά και τα έκαψαν σε ελάχιστο χρόνο γιατί βέβαια δεν ήξεραν πώς να τα διαχειριστούν.

    Και η Ελλάδα, συνέχιζε να ζει κανονικά στον μύθο της, στο αρρωστημένο σκηνικό μιας χώρας όπου χειμώνα καλοκαίρι, μετά τα μεσάνυχτα κυκλοφορούν χιλιάδες αυτοκίνητα, που τα στέκια είναι πατείς με πατώ σε στις 3 το ξημέρωμα, ενώ την επόμενη μέρα όλοι αυτοί «δουλεύουν».

    Γιατί;

    Γιατί δεν είμαστε εμείς ρε (μαλάκα) Γερμανοί και εγγλέζοι «ξενερουά» να κοιμόμαστε με τις κότες! Τι ξέρουν ρε αυτοί από ζωή; Έχεις δει ρε πως είναι, σαν αρνάκια γάλακτος, έρχονται στο παράδεισο να καταλάβουν λίγο τι σημαίνει να ζεις…’Έτσι δεν είναι ρε ; (μαλάκα!)

    Και κάπου εκεί μαζί με το εθνικό μας σλόγκαν «Ζήσε το μύθο σου» -ειλικρινές βέβαια, δε λέω, τον μύθο μας ζήσαμε τόσα χρόνια, προέκυψε και εκείνο το σιχαμένο «αξιακό» κατεβατό με τους διαβόητους 100 λόγους για τους οποίους γουστάρουμε να είμαστε Έλληνες…

    Όπου, στον εκατοστό λόγο διαβάζει κανείς:

    «Γιατί το σύνθημα Ελευθερία ή Θάνατος ήταν ελληνικό.»
    Βέβαια, ήταν και γαλλικό, και σκωτσέζικο και ιρλανδικό και αμερικάνικο αλλά αυτό ασφαλώς δεν αφορά τον περιούσιο λαό μας.
    Στον ογδοηκοστό ένατο λόγο, βλέπει κανείς την έπαρση και την απόλυτη παράνοια όλων όσων κατέγραφα παραπάνω:

    «Γιατί η Ελλάδα είναι η πιο φτωχή χώρα με τους πιο πλούσιους κατοίκους»

    Και ο εβδομηκοστός τρίτος, συνομιλεί ευθέως με τον προηγούμενο:
    « Γιατί δεν πάμε για ύπνο με τις κότες αλλά το ξημερώνουμε διασκεδάζοντας»

    Ακόμα λίγα δείγματα του «γιατί γουστάρουμε που είμαστε Έλληνες»

    Γιατί στην Ελλάδα κάθε νύχτα τελειώνει το επόμενο πρωί.

    Γιατί «λουλουδοπόλεμος» δεν υπάρχει σε καμιά άλλη χώρα.

    Γιατί στην Ελλάδα όλοι βρίζουμε το Δημόσιο και ταυτόχρονα σκοτωνόμαστε για μια θέση εκεί.

    Γιατί έχουμε δεν έχουμε λεφτά, ένα μπουζουκάκι θα το πάμε .

    Γιατί ο Σωκράτης, ο Αριστοτέλης και ο Περικλής ήταν Έλληνες. (αυτοί, σίγουρα ήταν…Από όσο ξέρω πάντως στα μπουζουκάκια δεν τρέχανε…)

    Γιατί αλλάζουμε κινητό κάθε χρόνο, αυτοκίνητο κάθε τρία χρόνια και ερωτικό σύντροφο κάθε τρεις και λίγο

    Γιατί είμαστε οι μόνοι που ξεκινάμε το μεσημέρι για καφεδάκι και καταλήγουμε να πίνουμε ούζο μέχρι πρωίας.

    Η λίστα της «περηφάνιας» είναι τεράστια. 100 τόσοι λόγοι, απύθμενης και αβυσσαλέας άγνοιας, κομπορρημοσύνης, κουφιοκέφαλης έπαρσης και θεωρητικοποίησης όλων των ελαττωμάτων μας, όλως αυτών που έχουν προκύψει από τη μηδενική μας συστηματική και κοινωνική παιδεία.

    Και αν αυτή η «περήφανη» λίστα αφορούσε κάποιους λίγους ή τίποτα μαύρα εθνίκια δεν θα με ενδιέφερε. Μερικές δεκάδες χιλιάδες είναι τα μέλη της στο Facebook. Κυκλοφορεί ασμένως με κάθε τρόπο στα email. Πάνω από όλα όμως, την είδαμε, τη ζήσαμε, τη νιώσαμε στο πετσί μας σαν σκεπτικό και αντίληψη σε ολόκληρη σχεδόν την κοινωνική διαστρωμάτωση του τόπου.

    Ακριβώς αυτή ήταν η φαντασιακή Ελλάδα των προηγούμενων χρόνων. Στην οποία συμμετείχε με όποιο τρόπο μπορούσε η συντριπτική πλειοψηφία. Την οποία πλειοψηφία έσπρωξε εκεί η πολιτική ηγεσία γιατί τη βόλευε και την εξυπηρετούσε.
    Υπάρχουν δύο δρόμοι εδώ.

    Είτε αυτός που λέει –όπως διατείνονται ορισμένοι- πως υπάρχει και συλλογική ευθύνη, είτε ο άλλος που λέει πως για όλα φταίνε κάποιοι «λίγοι».

    Μόνο που ο δεύτερος αφαιρεί μεν τη συλλογική ευθύνη αλλά αναδεικνύει τη συλλογική ηλιθιότητα. Και μιας που μιλάμε για την Ελλάδα, γράψτε αντί για ηλιθιότητα τη λέξη «μαλακία».
    Η οποία Ελλάδα τώρα, στην εποχή του ΔΝΤ (Δημοκρατία Ντούβλη Τζούλιας) θα αναδείξει την πορνογραφία ως «εναλλακτική βιομηχανία».
    Ή μήπως τα DVD των εν λόγω επίδοξων πορνοστάρ δεν έγιναν ανάρπαστα;

    Η μαλακία, πάει σύννεφο. Αυτή βέβαια, συνήθως δεν είναι συλλογικής ευθύνης.

    Το κακό, είναι πως όσο το έθνος μαλακίζεται, η υπαρκτή κρίση του Καπιταλισμού συνεχίζεται. Και θα βρει τον τρόπο να ορθοποδήσει ερήμην του κάθε μαλάκα

    Από ‘δω

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 22/05/2010

  29. Έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ προφητεύει ο «κύριος Bundesbank»
    Βαρυσήμαντη συνέντευξη Πελ στο Der Spiegel για την Ελλάδα και την Ευρωζώνη
    Σε βαρυσήμαντη συνέντευξη που έδωσε στο γερμανικό περιοδικό “Spiegel”, το αφεντικό της Γερμανικής Τράπεζας Καρλ Όττο Πελ προφητεύει ακόμη χειρότερες ημέρες για το κοινό νόμισμα, αλλά και έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη!

    Κι αυτό, την ώρα που το ευρώ καταρρέει στα χαμηλότερα επίπεδα από τον Απρίλιο του 2006 και η γερμανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς εσπευσμένα επιβάλλει νέες απαγορεύσεις στο short selling μετοχών και στα «γυμνά» CDS,

    Τι είπε –μεταξύ άλλων– ο Πελ: » Υπάρχει κίνδυνος το ευρώ να γίνει ασθενές νόμισμα. Τα θεμέλια του ευρώ μετακινήθηκαν, όταν αποφασίσθηκε από τις κυβερνήσεις να μετατρέψουν τη νομισματική ένωση σε μια ένωση μεταβιβαστικών πληρωμών (σ.σ.: εννοεί από τα ισχυρότερα κράτη στα ασθενέστερα, με το «πακέτο» των 750 δισ. ευρώ). Παραβιάζονται όλοι οι κανόνες… Αντίθετα με όλες τις δεσμεύσεις της και παρά τη ρητή απαγόρευση στο καταστατικό της, η ΕΚΤ έχει εμπλακεί στη χρηματοδότηση των κρατών. Προφανώς, όλα αυτά θα έχουν επιπτώσεις (σ.σ.: στην ισοτιμία του ευρώ).

    Πιο κάτω, ο Γερμανός τραπεζίτης λέει: «Το ευρώ έχει ήδη βυθισθεί και αυτή η τάση θα μπορούσε να συνεχισθεί, διότι έχουμε εγγυηθεί μια μακρά σειρά αδύναμων νομισμάτων, που ποτέ δε θα έπρεπε να έχουν ενταχθεί στην Ευρωζώνη.

    » Δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση –δηλώνει ο Πελ– να έχουμε επιτρέψει την είσοδο της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ… Θα περίμενα από την Κομισιόν και την ΕΚΤ να έχουν παρέμβει νωρίτερα (σ.σ.: για το ελληνικό πρόβλημα). Έπρεπε να είχαν καταλάβει ότι μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα, χωρίς βιομηχανική βάση, δε θα μπορούσε ποτέ να πληρώσει τα 350 δισ. ευρώ του χρέους της».

    Σχόλιο από Β | 23/05/2010

  30. Τη γιαγιά και τα μάτια σας
    Αυτοάμυνα στο ΔΝΤ!!!

    http://kanali.wordpress.com/2010/05/29/grandmam_crisis/

    Σχόλιο από efhbos | 30/05/2010

  31. ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ

    >> Μια φορά και έναν καιρό σε ένα χωριό, ένας άντρας ο Χάρης ανακοίνωσε στους χωρικούς ότι θα αγόραζε μαϊμούδες προς 10 δολάρια τη μία.
    >>
    >> Ξέροντας οι χωρικοί ότι υπήρχαν πολλές μαϊμούδες γύρω στο δάσος …
    >> πήγαν και τις έπιασαν.
    >>
    >> Ο Χάρης αγόρασε χιλιάδες προς 10 δολάρια τη μία όπως είπε
    >>
    >> Το εμπόρευμα όμως λιγόστευε και οι χωρικοί σταμάτησαν να κυνηγάνε μαϊμούδες
    >> Ο Χάρης ανακοινώνει ξανά ότι θα αγόραζε μαϊμούδες για 20 δολάρια τη μία.
    >>
    >> Οι χωρικοί έτρεξαν και έπιασαν και άλλες μαϊμούδες.
    >>
    >> Σύντομα όμως οι μαϊμούδες λιγόστεψαν κι άλλο, οι χωρικοί επέστρεψαν στα κτήματά τους.
    >>
    >> Ο Χάρης ανακοινώνει πάλι ότι επειδή δεν υπάρχουν πλέον πολλές μαϊμούδες θα αγόραζε τη μία προς 25 δολάρια.
    >>
    >> Οι χωρικοί πιάνουν και τις λίγες που έμειναν. Ο Χάρης τούς λέει καταλαβαίνω ότι δεν υπάρχουν πλέον παρά ελάχιστες μαϊμούδες γι’ αυτό και εγώ θα σας δώσω 50 δολάρια τη μία. Αλλά επειδή πρέπει να φύγω για την πόλη για δουλειές θα αναλάβει την αγοροπωλησία ο βοηθός μου.
    >>
    >> Ο βοηθός φωνάζει τους χωρικούς και τους λέει:
    >>
    >> Κοιτάξτε τι έκανε ο Χάρης. Γέμισε ένα στάβλο γεμάτο με μαϊμούδες, θα σας τις πουλήσω εγώ για 35 δολάρια τη μία και όταν γυρίσει ο Χάρης τού τις πουλάτε εσείς για 50 δολάρια τη μία.
    >>
    >> Οι χωρικοί στριμώχτηκαν μάζεψαν όλες τις οικονομίες τους και αγόρασαν όλες τις μαϊμούδες.
    >>
    >> Δεν ξαναείδαν ούτε τον βοηθό ούτε τον Χάρη.
    >>
    >> Καλώς ήλθατε στην .. Wall Street ..!!..

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 11/06/2010

  32. Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 23/11/2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: