Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Η ελληνιζάτσια…..

Με την υπερβολή που διακρίνει τον νεοελληνικό μας χώρο, η προσπάθεια αντικατάστασης των ξένων όρων που εισβάλλουν στην ελληνική γλώσσα με ελληνικούς, καταγγέλεται πολλές φορές ως «εθνικισμός»…. [κινδυνεύοντας κι αυτός ο όρος, από την υπερβολική χρήση να πάψει να σημαίνει αυτό το οποίο γνωρίζουμε].

Όμως στις εποχές της πλήρους κυριαρχίας του κομμουνιστικού πολιτιστικού  μοντέλου η προσπάθεια αυτή θεωριόταν επιβεβλημένη  για να αποτραπεί η επικυριαρχία της κυρίαρχης γλώσσας επί των μικρών και αδύναμων πολιτισμών και γλωσσών.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση αναπτύχθηκε η… “ελληνιζάτσια”, την οποία  κήρυξαν οι διανοούμενοι κομμουνιστές Μαριουπολίτες, τις δεκαετίες ‘20 και ‘30, για να εξοβελίσουν από τη μαριουπολίτικη διάλεκτο τους ρωσισμούς (αλλά και τους ταταρισμούς) που εμπεριείχε.

Σε μια συζήτηση στους Σαραντάκου, ο τεμέτερον ο «Μ-π» έγραψε τα παρακάτω, που τα θεωρήσαμε αρκετά ενδιαφέροντα ώστε να αποτελέσουν το αντικέιμενο μιας ιδιαίτερης ανάρτησης:

» Το βασικό τους επιχείρημα ήταν ότι για να υλοποιηθεί η σοβιετική εθνική πολιτική (“εθνικό στη φόρμα και σοσιαλιστικό στο περιεχόμενο”) θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ο πολιτιστικός ιμπεριαλισμός του μεγαλορωσικού σοβινισμού…

Η ομάδα αυτή ήταν συσπειρωμένη γύρω από τον ελληνικό εκδοτικό οίκο Κολεχτιβιστής” (Κολεχτιβιςτις) που εξέδιδε και την ομώνυμη εφημερίδα. Ιδιαίτερο ρόλο είχε ο Αμφικτύων Δημητρίου, πρόσφυγας του ‘22 απ’ τα Πριγκηπονήσια, που χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο “Μαρμαρινός”.

Σημαντική προσωπικότητα του μαριουπολίτικου χώρου ήταν ο μεγάλος Έλληνας ποιητής Γιώργος Κοστοπράφ, ο μόνος απ’ τους Έλληνες ποιητές του Μεσοπολέμου που βγήκε από τα όρια της κοινότητας και έγινε ευρύτερα αποδεκτός.

Με τη ομάδα του “Κολεχτιβιςτι” συνεργάστηκε επίσης και ο Κύπριος Πλουτής Σέρβας, ο οποίος αργότερα θα αναλάβει Γ.Γ. του ΑΚΕΛ. (σ.τ. Π&Α: και ποτέ δεν θα μιλήσει για την εμπειρία του στην ΕΣΣΔ, ούτε για τους συντρόφους του του «Κολεχτιβιςτι» και την τραγική τους μοίρα)….

Και αυτή η ομάδα (του «Κολεχτιβιστή» στη Μαριούπολη, όπως και του «Κόκκινου Καπνά» στον Καύκασο και του «Κομμουνιστή» στη Νότια Ρωσία) εξοντώθηκε μέχρις ενός στις σταλινικές διώξεις του 1937-1938.

ΔΕΙΤΕ:

Όταν οι Έλληνες κομμουνιστές πήραν την εξουσία-2

Η EΦΗΜΕΡΙΔΑ  ΚΑΙ  Ο  ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ  ΟΙΚΟΣ  “ΚΟΛΕΧΤΙΒΙΣΤΙΣ”

Advertisements

26/04/2010 - Posted by | -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Λαογραφία, -Σοβιετικός Μεσοπόλεμος

2 Σχόλια »

  1. […] -� ���������ù�&.. � �̽Ŀ� ��� �y�ĵl -� ���������ù�&.. � �̽Ŀ� ��� �y�ĵl. […]

    Πίνγκμπακ από -� ���������ù�&.. � �̽Ŀ� ��� �y�ĵl « Karampas's Blog | 26/04/2010

  2. Για μένα αυτό που θα πρέπει να κρατήσουμε ως Πόντιοι και Αριστεροί είναι ότι η πιο πρωτοποριακή ορθογραφία που έχει γνωρίσει η ελληνική κοινή μαζί με τις διαλέκτους της, συμφωνήθηκε και εφαρμόστηκε στην Μαύρη Θάλασσα. Δηλαδή ότι ήταν Πόντιοι και Αριστεροί αυτοί που εφάρμοσαν την ορθογραφία αυτή, μια ορθογραφία πιο κοντά στην φωνητική πραγματικότητα της γλώσσας παρά στην ιστορική.

    Το συγκεκριμένο θέμα ήταν και είναι ταμπού στους ελληνόγλωσσους, γιατί απομακρύνει την γραπτή πραγματικότητα της γλώσσας από τους προγόνους της, δηλαδή την αρχαία και (κυριότερα) την ελληνιστική κοινή. Ακόμα και οι εν Ελλάδι δημοτικιστές δεν προχώρησαν σε κάτι τέτοιο.

    Θα παραπέμψω και στο βιβλίο «Ι ΓΡΑΜΑΤΙΚΙ ΤΙ ΡΟΜΕΙΚΥ ΤΙ ΠΟΝΤΕΙΚΥ ΤΙ ΓΛΟΣΑΣ», που επανεκδόθηκε στον Οίκο Αδελφών Κυριακίδη με τον τίτλο «Η ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ»

    Την δημοτική μας την παρουσιάζει το βιβλίο ως «γλοςαν ζοντανον, αλομος ζοντανον οχι για τεμετερον τι μαζαν, επιδι ςατο τι γλοςαν εκαλατζεβαν κε καλατζεβνε, οχι τα εργαζομενα ρομεικα μαζας τι Σοβ. Συνδεζμυ, αλα ι κατομεριτ ι ελινες αφκα ςιν Ελαδαν»

    Πιστεύω ότι αυτές οι θέσεις ποτέ δεν έπαψαν να είναι επίκαιρες.

    Η ιδέα του Έθνους-Κράτους στην ελληνική της πραγμάτωση, ανέκαθεν εχθρευόταν τις διαλέκτους. Τις έβλεπε ως ένα μέσο κατάργησης της εθνικής ενότητας. Ακόμη μνημονεύονται τα χτυπήματα του δασκάλου με το χάρακα στα διαλεκτόφωνα παιδιά μέχρι να μάθουν να μιλούν «Σωστά Ελληνικά».

    Μία θέση στην οποία έχω καταλήξει τα τελευταία χρόνια, πείτε την προκλητική ή υπερβολική, είναι ότι η ποντιακή γενοκτονία ολοκληρώθηκε στην Ελλάδα. Γενοκτονία είναι η θανάτωση ενός γένους.
    Και δεν επιτελείται μόνο με τη δύναμη των μαχαιριών, αλλά και με την εξόντωση της πολιτισμικής ιδιαιτερότητας ενός λαού.

    Ο ποντιακός πολιτισμός είχε ζήσει και αναπτυχθεί αιώνες ολόκληρους φτιάχνοντας τους δικούς του κώδικες, γλωσσικούς, ενδυματολογικούς και άλλους. Το ίδιο συμβαίνει και με τους κρητικούς βέβαια, που το κράτος τους θυμάται κάθε φορά που θέλει να δείξει σε εθιμοτυπικές συγκεντρώσεις την «ελληνική λεβεντιά», αλλά στο σχολείο «θάβει» την γλωσσική πολυμορφία που κληρονομήθηκε από τις προηγούμενες γενιές, και αποκόπτει την περιοχή από τα κλασικά έργα του αναγεννησιακού της παρελθόντος.

    Η κατάσταση λες θα πρέπει να είναι λίγο διαφορετική στην Κύπρο, που οι πολιτικές συγκυρίες την έφεραν να αποτελεί ξεχωριστό κράτος: ούτε καν όμως.

    Το εκπαιδευτικό σύστημα του κυπριακού κράτους εμμένει στην διδασκαλία της κοινής ΚΑΙ ΜΟΝΟ, σε αντίθεση με την καθημερινή ομιλία που γίνεται σε διάλεκτο.

    Όσο για το ερώτημα που τέθηκε για «κάθαρση» της γλώσσας από ξένα στοιχεία, το θεωρώ δευτερεύον, εθνικισμός μπορεί να μην είναι, αλλά είναι σίγουρα ανέφικτο από τη στιγμή που κάθε γλώσσα (ακόμη και η αρχαία ελληνική που κάποιοι μεταφυσικά θεωρούν «μήτρα των γλωσσών») είναι διάσπαρτη από ξένες λέξεις, ρίζες κλπ.

    Σχόλιο από Πλάνητας | 28/04/2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: