Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-21η Απριλίου: ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

104.jpgefimeides-nea.jpg24__594_x_386_.jpg

100_1673_.jpg

Δείτε: Ο Γιάννης Χαλκίδης και το θράσος των χουντικών

 Δείτε επίσης κάποιες ενδιαφέρουσες μαρτυρίες μικρών μαθητών από τη μέρα που κηρύχθηκε η δικτατορία .

Καθώς και… 21η Απριλίου 1967

 1974 Επίσημη τουρκική κρατική αφίσα για την εισβολή στην Κύπρο. Το μεγαλύτερο κατόρθωμα-έγκλημα  της  ελληνικης χούντας υπήρξε το πραξικόπημα εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας, που οδήγησε -με την ανοχή των συνταγματαρχών- στην τουρκική εισβολή .

———————————————————–

«Φως στην αποφράδα ημέρα του πραξικοπήματος εναντίον του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο το καλοκαίρι του 1974 αναμένεται να ρίξουν τα απόρρητα έγγραφα που κρατούνται ως επτασφράγιστο μυστικό στα αρχεία του Γενικού Επιτελείου της Εθνικής Φρουράς (ΓΕΕΦ), που τότε ελεγχόταν απόλυτα από τη χούντα των Αθηνών. Η Βουλή της Κύπρου παρέλαβε χθες από το ΓΕΕΦ 30.000 απόρρητα έγγραφα που αφορούν την περίοδο 1967-1974 και ως αντάλλαγμα παρέδωσε στο κυπριακό υπουργείο Αμυνας 300 φωτογραφίες της Εθνικής Φρουράς της ίδιας περιόδου.

 Η κυπριακή Βουλή συνεχίζει τις καταθέσεις για τα αιματηρά γεγονότα του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής και ως τώρα έχουν καταθέσει όλοι σχεδόν αυτοί που διετέλεσαν πρόεδροι της Δημοκρατίας, βουλευτές, στρατιωτικοί και αστυνομικοί, ενώ ζητήθηκε και η συνδρομή της Βουλής των Ελλήνων.

 Τα 30.000 έγγραφα της Εθνοφρουράς παραδόθηκαν και τα επεξεργάζεται μια ομάδα φοιτητών και πανεπιστημιακών του Πανεπιστημίου της Κύπρου, υπό την επίβλεψη της διακομματικής Επιτροπής Εξωτερικών και Αμυνας. Η μελέτη του αρχείου του ΓΕΕΦ αναμένεται να ολοκληρωθεί το καλοκαίρι, ενώ από τον Σεπτέμβριο θα αρχίσει η μελέτη του αρχείου της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) που επίσης αφορά την περίοδο 1967-1974.»

 Από [ΕΔΩ]

 

Πρώτη δημοσίευση  Απρίλιος 2007.

Advertisements

20/04/2010 - Posted by | -Πολιτική, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός

51 Σχόλια »

  1. 21η Απριλίου

    H κρατούσα πολιτειακή ή ιδεολογική συγκυρία προσδίδει, πολλές φορές , στην επέτειο έναν λαμπρό, όσο και πρόσκαιρο, συμβολισμό ενώ, ταυτόχρονα, ρίχνει τη σκιά της στη “διαφορετικότητα” εκείνην που αντανακλάται από την αυθεντική ιστορική αλληλουχία. Iδιαίτερα στις μέρες μας, όπου, σ’ ένα μεγάλο μέρος της γηραιάς μας ηπείρου, ο σημειωτικός κώδικας της κρατικής ιδεολογίας επαναπροσδιορίζεται ραγδαία, καταργώντας σύμβολα και επετείους, σήμερα ιδιαίτερα ίσως η διαφορετική διάσταση μιας επετείου δεν μας είναι τόσο δυσδιάκριτη.

    Kοντολογίς: στη σημερινή συγκυρία, 40 χρόνια μετά την «εθνοσωτήρια επανάσταση«, η 21η Aπριλίου – μια συνηθισμένη για το μέσο συμπολίτη μας μέρα – προβάλλει, για’κείνους που αναδιφούν στις δέλτους της Iστορίας, με όλον τον αυθεντικό συμβολισμό της. Έναν συμβολισμό διπλό και ιδιαίτερα επίκαιρο στις μέρες μας.

    H 21η Aπριλίου θεωρείται, πρώτον, συμβατικά ως η μέρα εκείνη, που ένας ολόκληρος λαός έσπασε τα δεσμά της δουλείας και απέκτησε τη λευτεριά του. Eίναι, κατά την εβραϊκή παράδοση, η ημέρα της Eξόδου από την Aίγυπτο: » …έτσι, τα τέκνα του Iσραήλ ελευθερώθηκαν από τον ζυγό της καταπίεσης κατά την 15η μέρα του μήνα Nissan του έτους 2448 από κτίσεως κόσμου. Tη μέρα εκείνην 600.000 άνδρες άνω των 20 ετών με τις γυναίκες και τα παιδιά αλλά και με τα κοπάδια των ζώων τους, άφησαν πίσω τους τα σύνορα της Aιγύπτου ως ένας απελευθερωμένος λαός…»

    Eπέτειος, στην οποία ρίχνει βαρειά στις μέρες μας τη σκιά της η τραγική αναλογία, με τον πολύπλαγκτο λαό της Παλαιστίνης να στενάζει κάτω από τον «αιγυπτιακό ζυγό», όμηρος κάτω από τους σημερινούς ηγέτες των τέκνων του Iσραήλ…
    Tην 21η Aπριλίου, για να αναφερθούμε στην άλλη διάσταση της επετείου, εορτάζει η Aιώνια Πόλη τα γενέθλιά της. Eίναι η μέρα (η οποία τοποθετείται χρονικά από τον Mάρκο Tερέντιο Varro, εγκυκλοπαιδιστή του 1ου π.X. αιώνα, στο έτος 753 π.X.) που ο ήρωας του Bιργιλίου, ο Aινείας, διωγμένος από την πατρίδα του, την πορθημένη Tροία, θα βρεί, μετά τη δική του μακρά οδύσσεια, το τελικό του καταφύγιο στο Λάτιο και θα ιδρύσει εκεί τη δική του πόλη, τη Pώμη. Tην κοσμοκράτειρα, που , για τους επόμενους δέκα αιώνες θα αποτελέσει το κέντρο της κραταιάς αυτοκρατορίας.

    Nα αναλογίζονται άραγε οι σημερινοί πλανητάρχες τη μοίρα που επεφύλαξε τελικά η Iστορία στην Aιώνια Πόλη του Aινεία; Eδώ θ’αναγκαστούμε, παρ’όλη την αισιοδοξία του ακαδημαϊκού διδασκάλου, να ξαναθυμίσουμε τη ρήση ενός γερμανού ποιητή του 18ου αιώνα, του Jean Paul: » H Iστορία δεν διδάσκει παρά μόνον τους λίγους εκείνους ερευνητές που την θεραπεύουν. Λίγότερο απ’όλους διδάσκει η Iστορία τους ισχυρούς της γής…»

    Φαίδων Μαλιγκούδης

    Σχόλιο από νεκρόφιλος κομμουνιστής | 21/04/2007

  2. ¨Νεκρόφιλε…» μας τρόμαξες. Δεν αλλάζεις το ψευδώνυμό σου!

    Τέλος πάντων…
    για την 21η υπάρχουν αφιερώματα:

    http://afmarx.wordpress.com/2007/04/21/pontiki/#more-517

    http://yperoptix.blogspot.com/

    http://malingoudis.blogspot.com/

    http://roides.wordpress.com/2007/04/21/21sta/

    http://rodiat7.blogspot.com/2007/04/blog-post_21.html

    http://lidasweblog.wordpress.com/2007/04/21/xounta-kai-parallagi/

    http://panosz.wordpress.com/

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/04/2007

  3. Μη φοβάστε το νεκρόφιλο – εμείς στην καλύβα τον έχουμε κιόλας συνηθίσει! 🙂

    Σχόλιο από Πάνος | 21/04/2007

  4. Ένα σπιρτόξυλο για πέννα
    Αίμα στο πάτωμα χυμένο για μελάνι
    Το ξεχασμένο περιτύλιγμα της γάζας για χαρτί
    Μα τι να γράψω;

    Τη Διεύθυνσή μου μονάχα ίσως προφτάσω
    Παράξενο και πήζει το μελάνι
    Μέσ’ από φυλακή σας γράφω στην Ελλάδα

    Αλέκου Παναγούλη
    (Στρατιωτικές Φυλακές Μπογιατίου, 5 Ιουνίου 1971 – Μετά ξυλοδαρμό)

    ——————-
    Από τη «Νεφελόεσσα»

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 08/05/2007

  5. ΧΑΪΝΤΣ ΡΙΧΤΕΡ
    » Η λύση στο Κυπριακό θα είναι δυστυχώς το σημερινό status quo»

    ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
    «Δεν υπάρχει μία και μοναδική ιστορική αλήθεια». Τάδε έφη ο Χάιντς Ρίχτερ. Ο διαπρεπής γερμανός ιστορικός, το όνομα του οποίου είναι συνυφασμένο με τη μελέτη της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, επισκέφθηκε αυτές τις ημέρες την Αθήνα όπου και παρουσίασε τον πρώτο τόμο του τελευταίου βιβλίου του με τίτλο «Ιστορία της Κύπρου». Μιλώντας αποκλειστικά στο «Βήμα της Κυριακής» ο κ. Ρίχτερ αποκάλυψε πώς γεννήθηκε το ενδιαφέρον του για την Ελλάδα και την Κύπρο, κρίσιμες πτυχές της ιστορίας του κυπριακού προβλήματος, ενώ δεν δίστασε να επισημάνει την αδράνεια της χώρας μας στο να παρουσιάσει σωστά την ιστορία της και να βελτιώσει τη διεθνή εικόνα της.

    ——————————————————————————–

    Ο Χάιντς Ρίχτερ (δεξιά) με τον συντάκτη του «Βήματος»

    ——————————————————————————–

    – Πώς αφυπνίστηκε το ενδιαφέρον σας για την Ελλάδα;

    «Το… σωτήριον έτος ήταν το 1958. Ημουν 19 ετών και έψαχνα τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου. Στο Λύκειο είχα διδαχθεί για την αρχαία Ελλάδα και γνώριζα αρκετά καλά την αρχαία ελληνική ιστορία. Οπότε σκέφτηκα γιατί να μην πάω στην Ελλάδα. Για το ταξίδι χρησιμοποίησα μοτοσικλέτα. Καθώς βρισκόμουν κάπου στη Βόρεια Ελλάδα, όμως, η μοτοσικλέτα χάλασε. Δεν είχα άλλη λύση από το να αρχίσω να περπατάω. Και τότε είδα πρώτη φορά εκείνα τα όμορφα χωριά, κατεστραμμένα πρώτα από τους Γερμανούς και στη συνέχεια από τους κομμουνιστές και τους εθνικιστές. Ενδιαφέρθηκα να μάθω περισσότερα για αυτή τη χώρα. Τελικά έφθασα στην Αθήνα με τα πόδια. Αλλά ως τότε είχα ήδη γίνει φιλέλληνας. Αφού ολοκλήρωσα τις σπουδές μου, το 1967 έλαβα υποτροφία, όσο γελοίο και αν ακούγεται αυτό, από τη χούντα του Παπαδόπουλου. Ισως ήταν το μόνο καλό πράγμα που έκανε. Ηρθα λοιπόν στην Ελλάδα ως διδακτορικός φοιτητής. Δεν πήγαινα στο πανεπιστήμιο, απλώς έκανα έρευνα. Στη συνέχεια γύρισα στη Γερμανία όπου και έγραψα τη διατριβή μου».

    – Με την Κύπρο πότε αρχίσατε να ασχολείστε;

    «Πριν από 26 χρόνια. Ελαβα ξαφνικά ένα τηλεφώνημα από μία αίθουσα τέχνης στην Κολονία. Μού ζήτησαν να μιλήσω στα εγκαίνια έκθεσης κυπριακής τέχνης. Ανάμεσα σε εκείνους που παρέστησαν στην ομιλία μου ήταν και ένας πρώην δήμαρχος της Λευκωσίας, ο Λέλος Δημητριάδης. Αυτός πρότεινε στην κυβέρνησή του να με καλέσουν στην Κύπρο. Αρχισαν να με καλούν κάθε χρόνο. Εγώ τους ζητούσα να μου δείχνουν διαφορετικές πτυχές τής ζωής κάθε φορά, από τη γεωργία ως το νομικό σύστημα. Αρχισα λοιπόν να γράφω άρθρα για την Κύπρο».

    – Ποια ήταν η αντίδραση των συναδέλφων σας όταν αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την Ελλάδα;

    «Το πρόβλημα των Γερμανών είναι ότι ασχολούνται με την αρχαία Ελλάδα. Αυτό που λείπει είναι ένα αυθεντικό ενδιαφέρον για τη σύγχρονη Ελλάδα και την Κύπρο. Την περασμένη δεκαετία αποφάσισα μαζί με έναν γερμανό συνάδελφό μου να διοργανώσουμε εκδρομή στην Ελλάδα στην οποία συμμετείχαν ιστορικοί που ενδιαφέρονταν για τις αρχαιότητες αλλά και επιστήμονες με ερευνητικό αντικείμενο τη σύγχρονη ιστορία. Ετσι γεννήθηκε και η επιστημονική επιθεώρηση Θέτις με άρθρα για την Ελλάδα, τα οποία αφορούν τόσο αρχαιολόγους όσο και πολιτικούς επιστήμονες. Η επιτυχία ήταν τεράστια».

    – Σας έχει βοηθήσει καθόλου το ελληνικό κράτος;

    «Η βοήθεια είναι ανύπαρκτη. Επιχειρήσαμε μαζί με κάποιους συναδέλφους να δημιουργήσουμε έδρα ελληνικών σπουδών στη Γερμανία, αλλά εξαιτίας κάποιων τραγικών λαθών από έλληνες διπλωμάτες η προσπάθεια απέτυχε. Μετά την αποχώρησή μου, κανείς δεν διδάσκει πλέον ελληνική ή κυπριακή ιστορία. Την ίδια στιγμή υπάρχει ινστιτούτο τουρκικών σπουδών στην Εσση, ενώ οι τουρκικές σπουδές διδάσκονται σε τουλάχιστον 10 πανεπιστήμια».

    – Ας περάσουμε στο βιβλίο για την ιστορία της Κύπρου. Εχετε γράψει εξαντλητικά για τον ρόλο των Βρετανών στη νήσο. Ποια είναι τα βασικά σημεία αυτού του ρόλου;

    «Ο ρόλος αυτός δεν περιορίζεται στην Κύπρο. Είναι ξεκάθαρος και στην Ελλάδα. Για να τον κατανοήσει κανείς πρέπει να ακολουθήσει με το δάχτυλό του τη «γραμμή ζωής» τής βρετανικής αυτοκρατορίας που συνέδεε το Γιβραλτάρ, τη Μάλτα, την Ελλάδα, την Κύπρο, την Αίγυπτο, το Αντεν και κατέληγε στις Ινδίες. Και η βασική μέριμνα του Λονδίνου ήταν η προστασία της απέναντι στη Ρωσία. Σε αυτό το πλαίσιο, το Λονδίνο ήθελε να αποσπάσει την Κύπρο από τον σουλτάνο. Οταν άρχισε ο απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ οι Βρετανοί χρησιμοποίησαν την αγαπημένη τους τακτική τού «διαίρει και βασίλευε», στηριζόμενη σε δύο άξονες: διαίρει τους Κυπρίους και διαίρει τις μητέρες-πατρίδες. Οταν ήρθε η ανεξαρτησία, οι Βρετανοί ένιψαν τας χείρας τους και παρέδωσαν το πρόβλημα στον ΟΗΕ και στους Αμερικανούς».

    – Πολλοί χαρακτηρίζουν την κυπριακή ιστορία ως αλυσίδα «χαμένων ευκαιριών». Είναι πράγματι έτσι;

    «Νομίζω πως ναι. Οι χαμένες ευκαιρίες εκκινούν ήδη από την εποχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και την πρόταση της Βρετανίας για παραχώρηση της Κύπρου στην Ελλάδα, με αντάλλαγμα την παραχώρηση του Αργοστολίου ως ναυτικής βάσεως. Ωστόσο, οι Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου ήταν καθοριστικές. Η Ελλάδα και η Τουρκία ήθελαν να ξεφορτωθούν το πρόβλημα. Και όταν ο Καραμανλής επέβαλε τη συμφωνία στον Μακάριο, εκείνος κατάλαβε ότι είχε να διαλέξει ανάμεσα σε δύο λύσεις: ανεξαρτησία ή διπλή ένωση. Στην ίδια αλυσίδα χαμένων ευκαιριών ανήκει και το Σχέδιο Αναν. Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που επέλεξα να μη γράψω τίποτε για αυτό. Αυτή τη στιγμή είμαι πάρα πολύ απαισιόδοξος. Η λύση θα είναι – δυστυχώς – το σημερινό status quo».

    – Εκανε μεγάλα λάθη ο Μακάριος;

    «Αναμφισβήτητα, ναι. Ο Μακάριος γνώριζε ότι οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι ήθελαν ένωση με τη μητέρα-πατρίδα. Αρχισε να ελίσσεται, αλλά γρήγορα κατάλαβε τους περιορισμούς τού Συντάγματος του 1960. Το Σύνταγμα της ανεξάρτητης Κύπρου κατέρρευσε επειδή δεν υπήρχαν Κύπριοι να το στηρίξουν. Δεν υπήρχε κυπριακή εθνική ταυτότητα. Ο Μακάριος δεν τόλμησε ποτέ να το ομολογήσει στους Ελληνοκυπρίους. Τούτο ήταν το πρώτο λάθος. Το δεύτερο ήταν ότι δεν κατανόησε ότι οι Τουρκοκύπριοι δεν θα αποδέχονταν ποτέ καθεστώς μειοψηφίας. Μπορεί αριθμητικά να υπήρχε σχέση πλειοψηφίας και μειοψηφίας μεταξύ Ελληνοκυπρίων – Τουρκοκυπρίων, αλλά από ψυχολογικής πλευράς, όταν είσαι κυρίαρχος του νησιού επί σχεδόν 300 χρόνια το λιγότερο που μπορείς να αποδεχθείς είναι καθεστώς συνεταιρισμού. Οσον αφορά τα 13 σημεία για την τροποποίηση του Συντάγματος, το τρίτο λάθος του, στο σημείο αυτό παρεξήγησε τις βρετανικές προθέσεις».

    – Κατά τη διάρκεια της ομιλία σας στην παρουσίαση του βιβλίου αναφερθήκατε στο τι ακριβώς γνώριζε η CIA για τη χούντα των συνταγματαρχών και τη σχέση της με την προδοσία της Κύπρου. Θα μπορούσατε να αναλύσετε λίγο περισσότερο το σημείο αυτό;

    «Το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών εκδίδει σειρά τόμων υπό τον γενικό τίτλο «Διεθνείς Σχέσεις των ΗΠΑ». Σε αυτά αναφέρονται γεγονότα που έλαβαν χώρα πριν από 30 χρόνια. Οσον αφορά όμως τους δύο τόμους, οι οποίοι καλύπτουν τα γεγονότα σε Ελλάδα, Κύπρο και Τουρκία από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 ως το 1968 – 1969, η έκδοσή τους είχε εμποδιστεί από τη CIA. Ωστόσο, ο πρώτος τόμος αφέθηκε να διαρρεύσει στο Internet. Επιχείρησαν να εμποδίσουν τη διαρροή τού δεύτερου τόμου που αφορά την απριλιανή χούντα, αλλά όταν πληροφορήθηκαν ότι και εκείνος θα έχει την ίδια τύχη τον δημοσίευσαν. Οπως προκύπτει οι Αμερικανοί γνώριζαν τα πάντα – και εννοώ τα πάντα – για τη χούντα ήδη από το 1964. Και όχι μόνο αυτό αλλά γνώριζαν λεπτομερώς και για τη συνωμοσία στην Κύπρο. Αλλά σιώπησαν».

    Ο ρόλος της Ιστορίας
    – Τι ακριβώς είναι η Ιστορία; Και πώς πρέπει να την προσεγγίζει κανείς;

    «Αυτό που πρέπει να ενδιαφέρει όλους όσοι ασχολούνται με την Ιστορία είναι να είναι όσο πιο αντικειμενικοί μπορούν. Καθόσον με αφορά, παρουσιάζω τα ιστορικά γεγονότα και κατόπιν προσπαθώ να τα ερμηνεύσω. Αυτό που έχει πραγματικά μεγάλη σημασία είναι να παρουσιάσω τα γεγονότα με τέτοιο τρόπο ώστε όποιος τα διαβάσει να έχει τη δυνατότητα να καταλήξει σε συμπεράσματα που ίσως να είναι διαφορετικά από τα δικά μου. Και φυσικά, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ένα πράγμα. Δεν υπάρχει μία και μοναδική ιστορική αλήθεια. Αυτή αποτελεί το άθροισμα όλων των αληθινών ιστοριών».

    – Εδώ και μήνες σοβεί στην Ελλάδα τεράστια διαμάχη γύρω από σχολικό βιβλίο Ιστορίας, το οποίο για ορισμένους παραχαράσσει ιστορικά γεγονότα, ενώ για άλλους συνιστά νέα προσέγγιση. Πόσο σημαντική είναι η σωστή και νηφάλια διδασκαλία της Ιστορίας στα σχολεία;

    «Δυστυχώς τα προβλήματα με την Ιστορία αρχίζουν από το σχολείο. Το μυστικό τής μεταπολεμικής ειρήνης στην Ευρώπη βρίσκεται στον τρόπο αντιμετώπισης της Ιστορίας. Δεν αρκεί να κρύβει κανείς τους σκελετούς τού παρελθόντος στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Πρέπει να μπορεί και να τους αντιμετωπίζει. Δείτε τι έκαναν η Γερμανία και η Γαλλία».

    – Αναρωτιέται πάντως κανείς αν μπορεί να συμβεί κάτι ανάλογο ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία όταν σοβούν σοβαρά πολιτικά προβλήματα μεταξύ τους…

    «Οσο και αν ακούγεται παράδοξο το Σχέδιο Αναν είχε ενδιαφέρουσα πρόταση στο σημείο αυτό. Οι συγγραφείς του είπαν: «Φέρτε έναν ιστορικό από κάθε πλευρά και μαζί με αυτούς έναν ουδέτερο». Ο τελευταίος θα σταματούσε όποιον από τους άλλους δύο επιχειρούσε να περάσει προπαγανδιστικές θέσεις στα σχολικά βιβλία. Ισως να είναι μία λύση».

    Ο Χάιντς Α. Ρίχτερ γεννήθηκε το 1939 στην πόλη Heilbronn της Γερμανίας. Διετέλεσε καθηγητής τής ελληνικής και κυπριακής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Mannheim, όπου σήμερα είναι ομότιμος καθηγητής. Εχει δημοσιεύσει μεγάλο αριθμό μελετών για την ιστορία της Ελλάδος και της Κύπρου. Το 2000 τιμήθηκε από την Ελληνική Δημοκρατία με τον Χρυσό Σταυρό τού Τάγματος του Φοίνικα.

    Στην ελληνική γλώσσα κυκλοφορούν τα εξής βιβλία του:

    * Δύο επαναστάσεις και αντεπαναστάσεις στην Ελλάδα 1936 – 1946, Εξάντας, 1977 (πρόκειται για τη διδακτορική διατριβή του).

    * Η επέμβαση των Αγγλων στην Ελλάδα: από τη Βάρκιζα στον εμφύλιο πόλεμο, Εστία, 1997.

    * Η ιταλογερμανική επίθεση εναντίον της Ελλάδος, Αύγουστος 1939 – Ιούνιος 1941, Γκοβόστης, 1998.

    Το βιβλίο Ιστορία της Κύπρου, Τόμος Α’ (1878 – 1949) είναι το πρώτο μιας σειράς που εξετάζει την ιστορία του νησιού από τότε που περιήλθε στη Βρετανία ως και το 1977. Ο δεύτερος και ο τρίτος τόμος της Ιστορίας της Κύπρου, οι οποίοι θα εκδοθούν σύντομα στην ελληνική γλώσσα, εξετάζουν τα γεγονότα των περιόδων 1950 – 1959 και 1960 – 1965 αντιστοίχως. Αυτή την περίοδο ο συγγραφέας ασχολείται με την ολοκλήρωση του τέταρτου τόμου, ο οποίος θα καλύπτει την κρίσιμη περίοδο της ελληνικής δικτατορίας και του πραξικοπήματος στην Κύπρο. Καταληκτήριο έτος της έρευνας είναι το 1977, οπότε και υπεγράφη η Ενδιάμεση Συμφωνία Μακαρίου – Ντενκτάς.

    Το ΒΗΜΑ, 03/06/2007

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/06/2007

  6. http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,dt=15.04.2007,id=79640148

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 20/04/2008

  7. Στις φυλακές του Γεντί Κουλέ
    Τραγούδια της εξορίας

    ΑΓΝΩΣΤΑ τραγούδια, που γράφτηκαν και τραγουδήθηκαν από πολιτικούς κρατούμενους στη διάρκεια της δικτατορίας, θα ακουστούν για πρώτη φορά στις 21 Απριλίου σε ειδική εκδήλωση με τίτλο «Αντιλαλούν οι φυλακές» που διοργανώνει ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων-Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ) 1967 – ’74 στις φυλακές του Γεντί Κουλέ (Επταπύργιο) της Θεσσαλονίκης με αφορμή τη συμπλήρωση 41 χρόνων από την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών.

    Πρόκειται για τρία ρεμπέτικα τραγούδια, από τα συνολικά 16, γραμμένα από κρατούμενους στα στρατόπεδα Λακκί και Παρθένι της Λέρου, τα οποία, μαζί με άλλα, γέμιζαν τις υποτυπώδεις «ψυχαγωγικές» εκδηλώσεις που διεξάγονταν στους τόπους εξορίας, όταν το επέτρεπαν οι αρχές ασφαλείας των στρατοπέδων.

    Οι τίτλοι των τραγουδιών είναι: «Σφύριξε η σφυρίχτρα made in USA», «Ο Νικολός» και «Επίκειται». Τα τραγούδια υπάρχουν σε CD, που είναι πιστό αντίγραφο της παράνομης ηχογράφησης στο στρατόπεδο της Λέρου με φορητό μαγνητόφωνο, και ερμηνεύονται από τους τότε πολιτικούς κρατούμενους Μήτσο Στολίδη, Νίκο Δαμίγο και Χρήστο Λουρετζή.

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 21/04/2008

  8. http://tpmmuckraker.talkingpointsmemo.com/2008/02/mccain_bush_should_veto_antito.php
    (O υποψήφιος πρόεδρος ΜακΚαίην προέτρεψε τον Μπους να θέσει ΒΕΤΟ κατά της απαγόρευσης των…. βασανιστηρίων από το Κογκρέσσο)

    Ο Πρόεδρος Μπους είναι ο ΠΡΩΤΟΣ πρόεδρος (και ΠΡΩΤΟΣ ηγέτης δυτικής χώρας) που έκανε χρήση βέτο για να σταματήσει απαγόρευση βασανιστηρίων.

    Επιπλέον, το βέτο το έθετε ενώ ΔΗΘΕΝ «δεν επρόκειτο για βασανιστήρια αλλά για βελτιωμένες τεχνικές ανάκρισης»
    ενώ πιο πρόσφατες ειδήσεις και στοιχεία έδειξαν Σε ΟΛΟΥΣ ότι ΟΜΟΛΟΓΗΣΕ πως διέταξε ο ΙΔΙΟΣ βασανιστήρια όπως ο Τεχνητός Πνιγμός.

    Θα γίνει ποστ αργότερα στο μπλογκ μου για το θέμα (φτου…)
    με την ευκαιρία της 21ης Απριλίου, απλώς σας έδωσα ερέθισμα μπας και κάνετε κάτι αντίστοιχο περί βασανιστηρίων

    Καλή μέσα σε όλους και… ποτέ ξανά 21ο-απριλιά.

    Σχόλιο από omadeon | 21/04/2008

  9. Τελικά το είπε ή όχι ?

    From a Henry Kissinger’s speach in Washington, September 1974

    «The Greek people are anarchic and difficult to tame. For this reason we must strike deep into their cultural roots: Perhaps then we can force them to conform. I mean, of course, to strike at their language, their religion, their cultural and historical reserves, so that we can neutralize their ability to develop, to distinguish themselves, or to prevail; thereby removing them as an obstacle to our strategically vital plans in the Balkans, the Mediterranean, and the Middle East»

    Οι Έλληνες είναι αναρχικοί και δύσκολα κουμαντάρονται. Γι’ αυτόν τον λόγο πρέπει να χτυπήσουμε βαθιά μέσα στις πολιτισμικές τους ρίζες: έτσι ίσως καταφέρουμε να τους αναγκάσουμε να συμβιβαστούν. Εννοώ βέβαια να χτυπήσουμε την γλώσσα τους, την θρησκεία τους, τα πολιτισμικά και ιστορικά τους αποθέματα, έτσι ώστε να ουδετεροποιήσουμε την δυνατότητα τους να αναπτύσσονται, να αυτοπροσδιορίζονται, ή να νικούν. Έτσι θα τους παραμερίσουμε ως εμπόδια στα ζωτικά στρατηγικά σχέδια μας στα Βαλκάνια, την Μεσόγειο, και την Μέση Ανατολή

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/04/2008

  10. Bre Μουμουλ
    Το ξερεις παρα πολύ καλά οτι αυτή η δηθεν ειδηση που αναπαραγεται απο» διαφορους» ειναι

    απολυτως κατασκευασμενη

    για να δειξει ακριβώς οτι η »ανυποταχτη -ποια » Ελλας » ειναι στοχος καποιων Εβραικών κεντρων συνομωσιας

    Και φυσικά καταλαβαινουμε ολοι (ποια Βρωμερα κεντρα, ποιοι χουντικοι προπαγανδιστες )ποιοι κατασκευασαν αυτή την δηθεν ειδηση …

    Το εχουμε συζητησει κι εδώ δεν θυμαμαι που…αν ψαξεις θα το βρεις )

    Γιατί αναπαραγεις κιεσύ αυτήν την Βρωμερη φασιστική προπαγανδα των γνωστών ερπετών ;

    Εχουμε χιλιους λόγους να θυμομαστε με απεχθεια την Πολιτική Κισσιγκερ )(και Αγγλοσαξωνα) Νιξον καΙ ΗΠΑ που
    στηριξαν τοτε ακριβώς τα φασιστοειδή της Χουντας του »
    Ελλας Ελληνων Χριστιανων »

    μαζί με τον Ιερωνυμο κλπ

    αλλά δεν θα ριχνουμε νερό και στο μυλο των ναζι- Φασιστοειδών

    …..

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 21/04/2008

  11. ΓΙΑΤΙ ΜΠΑΜΠΑ;

    21.4.1967
    Φυτέψαμε από βραδίς με τον αδερφό μου μια ερικιά στον κήπο, κι όταν νωρίς-νωρίς μας διώξανε απ’ το σχολείο λέγοντας να μη πάμε τ’ απόγευμα, η φράση «Έγινε επανάσταση, δεν θα ‘χουμε σχολείο» ακούγονταν σαν γλυκειά μουσική στο δρόμο για το ξαναντάμωμα με το μικρό δεντράκι. Ύστερα όμως πιάσανε το θείο μου και μαζί με πολλούς άλλους τους είχαν στο γήπεδο…περίεργα παιχνίδια, δε χώραγαν στο νού μου. Περνά λίγος καιρός. Κατευοδώνουμε την θεία μου στο πλοίο για τον Πειραιά. Κίνηση και συγκίνηση, κι η θλιβερή απορία:

    – Γιατί μπαμπά αυτοί οι άνθρωποι που ανεβαίνουν τις σκάλες είναι δεμένοι με χειροπέδες;
    – Σσσσ…(χαμηλόφωνα) τους πάνε στην εξορία.

    Και περνούν τα χρόνια μες στη σιωπή και την ταπείνωση. Οι γονείς να μιλούν σιγανά και με υπονοούμενα μπροστά μας, κι ακόμα κλαίω εκείνο το ολοστρόγγυλο δεκάρικο με τον βασιλιά Παύλο επάνω, για το τάμα της χούντας, «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών». Κι ο γείτονας λοχαγός να περνά κόντρα στο μονόδρομο της αγοράς, αγέρωχος, ποιός να τολμήσει του πεί κάτι… Ο Μιχάλης ήρθε από την εξορία κάποια στιγμή αλλά κανείς δεν τολμούσε να τον κουμπαριάσει, τελικά οι γονείς μου το τόλμησαν…

    Aπό
    http://www.protovoulia.net/arthra/ki_olo_giortazoyme.htm

    Σχόλιο από Γνώριζε ... ΤΟ ΣΥΝΕΧΕΣ ΠΩΣ ΚΟΠΤΕΤΑΙ ΩΣ ΤΟ ΚΟΠΤΟΝ ΣΥΝΕΧΕΙ | 21/04/2008

  12. Σε σχέση με τη «δήλωση» Κίσινγκερ, δείτε κιεδώ:
    http://www.sarantakos.com/language/kissinger.html

    Ας αποφασίσουν πάντως οι πλασιέδες της δήλωσης, πότε την είπε. Το 1974, το 1973 ή το 1994 που λέει η Κανέλλη;

    Σχόλιο από Νίκος Σαραντάκος | 21/04/2008

  13. μπραβο Ν . Σ

    (επιτελους εχουμε κατι συμμαζεμένο για να δειχνουμε καθ φορά που αντικρίζουμε αυτή τή περιβοητη »δηλωση
    Παντως μην εχουμε αυταπάτες ..Παρα τις διαψευσεις η δηθεν» δηλωση ‘ θα συνεχισει να αναπαραγεται απο τα διαφορα εθνικοφρονα – αντισημιτικα παπαγαλάκια ,

    οπως ακριβώς και »τα περιβοητα »Πρωτοκολλα »* που κατασκευασε η Τσαρική Οχράνα ..οπως το περιβοητο πλαστο χαρτονομισμα με τον λευκο Πυργο και απειρα αλλα Γκαιμπελικα ..

    *Ν.Σ Για τα »πρωτόκολλα» εχεις τιποτα ετοιμο;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 21/04/2008

  14. Είναι σίγουρο ότι δεν υπάρχει η ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ πηγή που να στοιχειοθετεί την «Δήλωση Κίσινγκερ».

    Το εντυπωσιακό είναι ότι σήμερα η ψευδο-δήλωση αναπαράγεται κατά κόρον από την πάλαι ποτέ αμερικανόδουλη ακροδεξιά. Είναι και αυτή μια ιδιότυπη κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τα άπειρα εγκλήματα που διέπραξε εις βάρος του ελληνικού λαού.

    Μ-π

    —————————-

    Νοσφεράτε,

    για τα «Πρωτόκολλα» έχουμε έτοιμο -υπό δημοσίευση- ποστ.

    Το σλαβομακεδονικό νόμισμα με τον Λευκό Πύργο δεν ήταν πλαστό, απλώς δεν ήταν νόμισμα! Ήταν ένα σουβενίρ για τουρίστες που εξέδωσε ιδιώτης στα Σκόπια. Σίγουρα η σημασία ήταν πολύ μικρότερη απ’ ότι δόθηκε στην Ελλάδα.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/04/2008

  15. Ο Αλέξανδρος Παναγούλης, στην φυλακή, γράφει ποιήματα χρησιμοποιώντας σπιρτόξυλα για φτερό και το αίμα του για μελάνι και γράφει σε κομμάτια χαρτιού:

    ΘΕΛΩ

    Θέλω να προσευχηθώ
    με την ίδια δύναμη που θέλω να βλαστημήσω
    Θέλω να τιμωρήσω
    με την ίδια δύναμη που θέλω να συγχωρήσω
    Θέλω να προσφέρω
    με την ίδια δύναμη πού ’θελα στο ξεκίνημα
    Θέλω να νικήσω
    αφού δεν μπορώ να νικηθώ

    Και εύχεται για την ανατολή που έρχεται:
    «Μα δες εκείνο το λουλούδι
    για κείνο που μαραίνεται σου λέω.
    Να το ποτίσεις».

    doctor

    Σχόλιο από doctor | 21/04/2008

  16. »Το σλαβομακεδονικό νόμισμα με τον Λευκό Πύργο δεν ήταν πλαστό, απλώς δεν ήταν νόμισμα! Ήταν ένα σουβενίρ για τουρίστες που εξέδωσε ιδιώτης στα Σκόπια. Σίγουρα η σημασία ήταν πολύ μικρότερη απ’ ότι δόθηκε στην Ελλάδα»
    ε ναι…αυτό εννουσα
    παντως στηριγμενο σε αυτό …που εγινε αρχες του 90 …
    Στο οτι δηλαδή ενας ιδιωτης εβγαλε ενα Ψευτονομισμα διαφημιστικό
    γραφτηκαν και ξαναγραφονται μεχρι σημερα ακόμη και ημιεπισημα ββλια παρακαλώ (χρηματοδοτουμενα )
    Καπου στις Μεταμορφώσειςτης ταυτοτητας το αναφερουμε …

    Και ποιος ξερει πόσες αλλες αναπαραγώμενες μπαρουφες κυκλοφορουν στηριγμένες σε πλαστες ή κατασκευασμένες ειδήσεις…

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 21/04/2008

  17. Για να δουμε πως προετοιμαστηκε η Χουντα εκεί στα σκοτεινά χρονια του ’60….
    απο την Ελευθεροτυπία σημερα
    http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=82247456,89736352,2837856,24787040

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 21/04/2008

  18. «Ο Ελλην εφοπλιστής κ. Ιωάννης Λάτσης απέστειλε την ακόλουθον επιστολήν προς τον Διοικητήν της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος κ. Ιωάννην Παρασκευόπουλον

    «Κύριε Πρόεδρε,

    Ελαβον την επιστολήν σας της 16ης Οκτωβρίου 1967, της οποίας το περιεχόμενον μετά προσοχής διεξήλθον.

    Είμαι πολύ ευτυχής που μία προσωπικότητα του υμετέρου κύρους και ήθους διαπιστώνει και βεβαιοί το πνεύμα περισυλλογής και φειδούς που ακολουθείται από τον εντιμότατον υπουργόν Συντονισμού κ. Ν. Μακαρέζον, διότι συμπίπτει και εγώ προσωπικώς να έχω σχηματίσει την αυτήν πεποίθησιν αφ’ ής το πρώτον είχον την τιμήν να τον συναντήσω.

    Το θέμα της οικονομικής αναπτύξεως και προόδου της Χώρας μας δεν αφορά μόνον ούτε τον εντιμότατον υπουργόν Συντονισμού, ούτε υμάς.

    Αφορά καθολικώς όλον τον Ελληνικόν Λαόν και ειδικώτερον αυτούς που αφ’ ενός μεν αντιλαμβάνονται τη σημασία του, αφ’ ετέρου δε δύνανται να βοηθήσουν.

    Η δική μας επιχείρησις, πρώτη πάντοτε εις τα εθνικά προσκλητήρια, θα συμμετάσχει και τη φοράν αυτήν εις το εν λόγω δάνειον με ποσόν 300.000 δολαρίων, ολόκληρον εις συνάλλαγμα. Εκ του ποσού τούτου το ήμισυ θα καλυφθή υπό της μητρός επιχειρήσεως Αθηνών, το δε υπόλοιπον ήμισυ από τας εν τω κόσμω αδελφάς εταιρείας.

    Διατελώ

    με αγάπην και εκτίμησιν

    ΓΙΑΝΝΗΣ Σ. ΛΑΤΣΗΣ»

    Η χούντα διοργάνωσε και τον έρανο για το «τάμα του έθνους». Συγκεντρώθηκαν τεράστια ποσά, αλλά το «τάμα» δεν έγινε. Τι απέγιναν τα ποσά που συγκεντρώθηκαν με τον έρανο; Ποτέ δεν ειπώθηκε κάτι το σχετικό. Ο έρανος αυτός έμοιαζε με τον έρανο που έκανε ο δικτάτορας Μεταξάς για ενίσχυση της αεροπορίας με αεροπλάνα και του στόλου, αλλά στον πόλεμο του 1940, ούτε αεροπλάνα υπήρχαν, ούτε στόλος ενισχυμένος.

    Αυτά ήταν μερικά από τα «έργα και ημέρες» της απριλιανής δικτατορίας, που ωφέλησε τα μέγιστα τους Αμερικανούς και το μεγάλο κεφάλαιο, βασανίζοντας το λαό. Αλλά κάποιοι της έδωσαν ουσιαστικά άφεση. Η επιβολή της και τα εφτά χρόνια ύπαρξης και δράσης της είναι αρκετά για να συμβάλουν στην ενίσχυση της αντιιμπεριαλιστικής αντιμονοπωλιακής πάλης του λαού μας ως την οριστική ανατροπή της πολιτικής που υπηρετεί τα συμφέροντα της ολιγαρχίας και της εξουσίας της.

    Ρ 2000

    Σχόλιο από MZ | 21/04/2008

  19. Του Βαγγέλη ΚΑΡΑΜΑΝΩΛΑΚΗ

    Μέρες του Απρίλη, και η σκέψη συναντιέται ξανά με τις εικόνες της επτάχρονης χούντας. Όχι εκείνες των άθλιων δικτατόρων (*), μα τις άλλες, των φοιτητών στους δρόμους, στις ταράτσες, στα κάγκελα. Δεν είναι μόνο που ο νους ζητά ό,τι του δίνει κουράγιο κι απαντοχή~ ίσως είναι που, καθώς τα χρόνια περνούν, μένουν στη συλλογική μνήμη πιο ισχυρές οι εικόνες της εξέγερσης από εκείνες της τρομοκρατίας ή της γελοιότητας. Και δεν είναι μόνο η μνήμη. Πληθαίνουν συνεχώς οι σελίδες -μαρτυρίες χρονικά, μελέτες–, για τις σπουδαστικές κινητοποιήσεις και τον αντιδικτατορικό αγώνα, την ώρα που οι αναλύσεις για την πολιτική του καθεστώτος, τις συνέχειες και όχι τις ρήξεις σπανίζουν.
    Κι όμως, παρά την πληθώρα των σελίδων τα ερωτήματα παραμένουν ανοικτά. Τι ήταν αυτό που τελικά δημιούργησε το φοιτητικό κίνημα της περιόδου 1971-1973; Ποιοι ήταν εκείνοι οι έφηβοι μαθητές του 1967 που τέσσερα- πέντε χρόνια αργότερα συγκρούστηκαν ανοιχτά με το καθεστώς; Ποια ήταν τα κοινά χαρακτηριστικά τους και πώς προέκυψαν; Έφηβοι που η ενηλικίωσή τους συνέπεσε με την ελεγχόμενη «φιλελευθεροποίηση» του καθεστώτος, που περιπλανήθηκαν στην πληθώρα των εκδόσεων η οποία συνόδευσε την άρση της προληπτικής λογοκρισίας. Μοιράστηκαν καινούργιες μουσικές και προβολές σε κινηματογραφικές αίθουσες, ρούχα και συμπεριφορές, ένα νέο λεξιλόγιο, τον φόβο του Σπουδαστικού της Ασφάλειας. Αγάπησαν τον Τσε Γκεβάρα, θρήνησαν για την ανατροπή του Αλλιέντε, καρδιοχτύπησαν για τις φοιτητικές εξεγέρσεις στον κόσμο. Δεν αναφέρομαι στα δεκάδες γνωστά στελέχη που αποτέλεσαν την περίφημη γενιά του Πολυτεχνείου στο δημόσιο βίο, αλλά σε όλους εκείνους που γέμισαν αμφιθέατρα και πανεπιστημιακές αυλές για να προχωρήσουν έπειτα τη ζωή τους, αφήνοντας σε κάποιο συρτάρι τα έγγραφα της Ασφάλειας ή τις φωτογραφίες από το Στρατό.
    Όπως συμβαίνει κάθε φορά που τα γεγονότα μνημειοποιούνται στη συλλογική μνήμη, πολλά από τα χαρακτηριστικά και τους προβληματισμούς αυτού του κινήματος απονευρώθηκαν, κάποτε ξεχάστηκαν ή δαιμονοποιήθηκαν στο πλαίσιο μιας πάγκοινης αποδοχής. Η σχέση με την Αριστερά –μια αριστερά που σε διεθνές αλλά και σε ελληνικό επίπεδο εκτεινόταν για πρώτη φορά τόσο μαζικά πέρα από κομματικές ορθοδοξίες, έφτιαχνε καινούργια σύμβολα και μεθόδους πάλης–, υποβαθμίστηκε, κάποτε και από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές της, σε μια συζήτηση αναφορικά με το πόσοι ήταν ανένταχτοι και πόσοι κομματικά οργανωμένοι. Η γενιά, ένα μεθοδολογικό εργαλείο με τα θετικά και αρνητικά πρόσημά του, αναδείχθηκε σε μείζονα έννοια, επικαθόρισε τις σχέσεις με τους προηγούμενους, οι οποίοι δυο-τρία χρόνια πριν, με τους δικούς τους όρους, έκαναν τον αγώνα τους, απελπιστικά λίγοι ανάμεσα στην αδιαφορία ή την ανοχή των πολλών. Συναντήθηκαν μεταξύ τους, στις μικρές αντιδικτατορικές ομάδες αλλά και στους δρόμους, στους τοπικούς συλλόγους, στις φοιτητικές συνελεύσεις, ίσως και στα προαύλια των φυλακών. Πόσο επηρεάστηκαν από αυτή τη συνάντηση, πόσο βοηθήθηκαν οι νεότεροι να καθορίσουν τις δικές τους συντεταγμένες; Πόσο βάρυνε η παράδοση του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος στη διαμόρφωση χαρακτηριστικών του κινήματος, όπως λ.χ. ο αντιαμερικανισμός. Τι σήμαινε η διάσπαση του 1968 για τους προσανατολισμούς του;
    Σαράντα ένα χρόνια μετά την επιβολή του πραξικοπήματος και σαράντα μετά τον Μάη του ’68, η συστηματική μελέτη των ημερών εκείνων αποτελεί ακόμη αιτούμενο. Όχι μόνο ιστορικό, αλλά και πολιτικό. Η κατανόηση της συγκρότησης ενός αντιδικτατορικού, δημοκρατικού, αντιμπεριαλιστικού, αριστερού στην ουσία του φοιτητικού κινήματος θα επιτρέψει να απομακρυνθούμε από φιλάρεσκες αναλύσεις μιας συσσωμάτωσης νέων που πορεύεται στο χρόνο –από την Επανάσταση του 1821 έως τις ημέρες μας– εξ ορισμού προοδευτική, με μόνο κατά καιρούς αποκλίσεις. Γιατί το αυτονόητο, τα όσα έγιναν χθες, ακόμη και όταν ήμασταν αγέννητοι, δεν μπορούν να αφορούν και το σήμερα. Γιατί η ιστορία δεν είναι, δεν θα έπρεπε να είναι, για να παραφράσω τον ποιητή, ο καλύτερος τοίχος για να κρύψουμε τα πρόσωπα μας, αλλά ένας από τους τρόπους για να μιλήσουμε και να κατανοήσουμε.

    * «Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του / ο Παμφύλιος Αρδιαίος ο πανάθλιος Τύραννος»: Γ. Σεφέρης, «Επί ασπαλάθων».

    http://www.avgi.gr/cgi-bin/hwebpressrem.exe?-V=hpress_int&-A=487378&-P

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 21/04/2008

  20. Δεν εχω καποιο στοιχειο για τη «δηλωση Κισινγκερ». Σιγουρα εχει σουξέ στο μεσο Ελληνα (αντισημιτη, τζαμπα πατριωτη και συνωμοσιολογο) εξ ου και η διάδοσή της. Το ότι ομως η δηλωση εξυπηρετεί καποιες ψυχοπαθολογικες ανάγκες και οτι πιθανοτατα ειναι πλαστή, δεν σημαίνει αυτόματα οτι το περιεχόμενο της είναι ψευδές: Το «να χτυπήσουμε την γλώσσα τους, την θρησκεία τους, τα πολιτισμικά και ιστορικά τους αποθέματα» γινεται σε καθημερινή βαση και εναντιον ολων των λαων.

    Σχόλιο από Herr K. | 22/04/2008

  21. ισσορροπημένη άποψη του σχολίου 21 (Herr K).
    Στην πραγματικότητα όμως… γίνεται αυτό; ή μήπως όχι;

    1) Τη γλώσσα δεν τη χτυπάει κανείς, ίσα-ίσα επιτροπές διάσωσης σπάνιων γλωσσών συστήνονται παντού στον κόσμο. Απλώς επικρατεί η Αγγλική, κι αυτό έχει πρακτικούς λόγους, σχεδόν ποτε κακούς (π.χ. η Microsoft ενθαρρύνει τη χρήση τοπικών γλωσσών παντού και κερδίζει κιόλας από αυτό).
    2) Με τη θρησκεία δεν ασχολείται ιδιαίτερα κανείς, πλην του… προέδρου Μπους και των φονταμενταλιστών της δύσης (χειρότερων μερικές φορές από των αντίστοιχων του Ισλάμ). Εν προκειμένω, το μόνο που χτυπάει τη θρησκεία είναι η δική της ανεπάρκειανα λύσει τα σημερινά προβλήματα και η ανάδυση κινημάτων αθέων (εγώ είμαι πανθεϊστής και αγνωστικιστής).
    3) Τα πολιτισμικά και ιστορικά αποθέματα διασώζονται και καταγράφονται στις δεξαμενές γνώσης του Διαδικτύου, ολοένα και πιο πολύ.

    Αυτή η στρατηγική της ΔΗΘΕΝ δήλωσης είχε νόημα σε προηγούμενες εποχές, χωρίς διαδίκτυο. Ξέρω έναν τουλάχιστον επαρχιώτη μεγαλομεσίτη, που (παραμένοντας ακραιφνής δεξιός) έχει πάντα στο πορτοφόλι του ένα απόκομμα εφημερίδας με τη δήλωση Κίσσιγκερ, και το βγάζει από το πορτοφόλι για να κάνει κουβέντα στα καφενεία. Και δεν βλέπει αντίφαση με τη δική του άποψη κατά των… παπάδων (που επίσης καταδικάζει).

    Σχόλιο από omadeon | 22/04/2008

  22. Ομαδεον καλημερα
    1. Αυτο για τις τοπικες γλωσσες ειναι σωστο. Το κινητρο ομως γι αυτην την πολιτικη – και το αποτελεσμα – ειναι η αποδυναμωση των εθνικων γλωσσων καθε κρατους

    2. Η θρησκεια δεν ειναι ενοχλητικη, συμφωνω. Οταν ομως δεν περιοριζεται σ ενα φολκορ αλλα εκφραζει κοινωνικα κινηματα (θεολογια απλευθερωσης στη Λατ.Αμερικη) ή εθνικά (Σερβια, Ελλάδα) γινεται ενοχλητική

    3. Και παλι εχεις δικιο για την καταγραφη πολιστικων αποθεματων. Η καταγραφη ομως μαλλον αποδεικνυει τη μουσειοποιηση τους και οχι τη ζωτικοτητα τους. Απο μια μη αριστερη πηγη ειχα διαβασει – με εκπληξη – οτι οι αμερικανικες μυατικες υπηρεσιες επι χρονια χρηματοδοτουσαν την αφηρημενη τεχνη ως αντιβαρο στην παραστατική τεχνη (κυριως στο ρεαλισμο) η οποια εθεωρειτο περιπου αντικαθεστωτικη!

    Σχόλιο από Herr K. | 22/04/2008

  23. Herr K. ενδιαφέρουσες απόψεις, ιδιαίτερα το τελευταίο που είπες στο νούμερο 3. ΚΟΥΦΑΘΗΚΑ κι εγώ… καμμιά πηγή, τίποτε;
    🙂

    Νομίζω πάντως ότι το κλειδί για την κατανόηση τέτοιου είδους φαινομένων είναι (1) να κατανοούμε τη μεγαλομανία και την υπερβολή μέσα στα μυαλά ορισμένων ισχυρών (που σχεδιάζουν τέτοιου είδους πολιτικές), καθώς και το ότι συχνά πέφτουν έξω, και (2) να κατανοούμε την πολλαπλότητα των αντιμαχόμενων δυνάμεων και παραμέτρων.

    Για τη μουσειοποίηση του πολιτισμού και της ζωής γενικότερα έχουν μιλήσει πολλοί φιλόσοφοι (Γκυ Ντεμπώ, Μπωντριγιάρ, και ο αγαπημένος του δικού μας Νοσφεράτου ο Μπάουμαν, εμμέσως).

    Από κει και πέρα, μαντεύω πως συμφωνείς στο να ξεπεράσουμε τον συνομωσιολογικό τρόπο σκέψης, ο οποίος συγχέει τα μιμίδια (memes) με φαινόμενα κεντρικού σχεδιασμού ιδεολογικών θεμάτων (από μυστικές υπηρεσίες, κόμματα και ηγέτες). Κι αυτό γιατί, στην εποχή της Κοινωνίας του Θεάματος, τον πιο σπουδαίο ρόλο στη διαμόρφωση της Συνείδησης παίζουν τα μιμίδια και τα μηνύματα, οι λανθάνουσες ιδεολογίες στα μυαλά των ανθρώπων, κ.ο.κ. πολύ περισσότερο από όσα «σχεδιάζονται κεντρικά» από κάποιους (τα οποία πολύ συχνά πέφτουν και τραγικά εκτός θέματος).

    Σχόλιο από omadeon | 22/04/2008

  24. »οτι οι αμερικανικες μυατικες υπηρεσιες επι χρονια χρηματοδοτουσαν την αφηρημενη τεχνη ως αντιβαρο στην παραστατική τεχνη »
    Oxi γενικά την αφηρημενη τεχνη … Χρησμοποιουσαν μια πολύ συγκεκριμμενη εκδοχη του Αφηρημενου Αμερικανικου εξπρεσσιονισμου εναντιον αλλων μορφων μοντερνας τεχνης …
    (τωρα η πηγή …θυμαμαι καποια αρθρα στον »Πολιτη » καποτε ..(αντε βρες τα)

    … Οσο για τα αλλα παλι μαλλον διαφωνουμε ..Η σημερινή αναζωπυρωση της θρησκειας π.χ Δεν ειναι παρα αποτελεσμα της Αμερικανινης αναβιωσης …
    Δεν υφισταται πραγματική συγκρουση μεταξύ παγκοσμιοποιησης και θρησκειων ..Ισα ισα η (αμερικανο) καπιταλιστική παγκοσμιοποιηση προκαλεσε την ανα-βιωση οπως και τους συγχρονους εθνικισμους – που προσπαθουν να κατακτησουν ηνα διατηρησουν μια θεση στον νεο Παγκοσμιο καταμερισμό ρολων και ισχυος και αγοράς…

    (βλ στις μεταμορφωσεις της ταυτοτητας τρεχα γυρευε ποιο σχολιο )

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 22/04/2008

  25. »Σήμερα έχει αλλάξει ο τρόπος προσδιορισμού των ταυτοτήτων;
    -H παγκοσμιοποίηση έχει διαστάσεις οικονομικές, τεχνολογικές και ταυτότητας. Μην φανταζόμαστε λοιπόν την παγκοσμιοποίηση μόνο σαν μια διαδικασία ενοποίησης, η παγκοσμιοποίηση είναι μια διαδικασία αποένταξης, αποδιάρθρωσης, επανένταξης και αναδιάρθρωσης. Καταστρέφει αλλά και ξαναδομεί. Και σε αυτήν την αποδιάρθρωση της ιεράρχησης των ταυτοτήτων, συχνά δημιουργούνται κίνδυνοι μέσα στην πληθώρα των εναλλακτικών life styles. Έτσι πολλοί που νοιώθουν μπλεγμένοι από αυτά, επιλέγουν την ενεργητική κατασκευασμένη άρνηση της αμφιβολίας. Καθώς ζούνε σε διαρκή διλήμματα και διχασμούς, πολλοί λένε εκ των υστέρων -δηλαδή περίπου υστερικά- «είμαι Έλληνας». Αυτό σημαίνει ότι γαντζώνονται από την εθνική τους ταυτότητα, σαν ένα είδος αγκυροβολίου. Αυτό το λένε και σε άλλες ταυτότητές τους, όπως στις πολιτικές. Μπορούνε να πούνε ότι ανήκουν σε ένα κόμμα αλλά όχι όπως τη δεκαετία του ΄30, τώρα το κάνουν φυλετικά. Μπαίνουν δηλαδή σε μια φυλή και μια κοινότητα με ένα τρόπο φονταμενταλιστικό, για να μείνουν εκεί και να αποκτήσουν ένα είδος οντολογικής ασφάλειας…..»

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 22/04/2008

  26. * Σιγουρα η συνωμοσιολογια ειναι ευκολη λυση αμα βαριεται κανεις να σκεφτεται – και βολικη γιατι αποδιδεις ολα τα κακά κάπου κι εσύ δεν έχεις πλεον ευθυνη. Το θεμα δεν ειναι αν υπάρχει ή όχι ένα ιδεολογικο κέντρο απο το οποιο να εκπορευονται ολα (προφανως είναι αδυνατο να υπαρξει), η πολιτικη όμως αυτη υπαρχει και τ αποτελεσματα της τα βλεπω γυρω μου

    * Οντως ο αφηρημενος εξπρεσιονισμός ήταν – ισως το ειδα σε καμία προ-Παπαχελά Καθημερινη.

    * Τωρα για την παγκοσμιοποιηση, σιγουρα ειναι εποχη αναδιαρθρωσης, μηπως ομως αυτη η ανασφάλεια που γεννιεται δεν οφειλεται σε ενα φοβο απέναντι στο καινουργιο, αλλα και στην αποδιαρθρωση του κοινωνικου κρατους;

    Σχόλιο από Herr K. | 22/04/2008

  27. Ο Μπαουμαν εχει γραψει και για την απορρυθμιση του Κοινωνικου κρατους

    Η εργασια και οι Νεοπτωχοι Αθηνα 2002
    γα παγκοσμιοποιηση βλ

    http://www.e-shop.gr/show_bks.phtml?id=BKS.0742004

    http://the.greekbooks.net/bookvan/disp/dis_book.php?id=165123

    βλε επισης και ΟΥΛΡΙΧ ΜΠΕΚ

    ΟΥΛΡΙΧ ΜΠΕΚ
    Ελευθερία ή καπιταλισμός Συζητήσεις με τον Γιοχάνες Βιλμς
    http://www.enet.gr/online/online_issues?pid=51&dt=17/03/2006&id=53425416

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 22/04/2008

  28. βλ επίσης και
    http://www.re-public.gr/?p=194
    René Cuperus- Οι παγίδες της πολυπολιτισμικότητας

    οπου υπαρχεισχετική αρθρογραφια

    ‣ Adam Chmielewski – Η παγκόσμια πρόκληση για ισονομία

    ‣ Richard Sandbrook – Δημιουργώντας τη σοσιαλδημοκρατία στον Παγκόσμιο Νότο

    ‣ Luke Martell – Παγκοσμιοποίηση, σοσιαλδημοκρατία και κοσμοπολιτισμός

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 22/04/2008

  29. «…Η επαναλαμβανόμενη επέτειος της 21ης πρώτης Απριλίου θα είχε σημασία μόνον αν ήταν να μας θυμίζει ότι η νοσηρή επανάληψη των ίδιων σφαλμάτων οδηγεί πάντα σε καταστροφή, έστω και αν αυτή δεν έχει το πρόσωπο της χούντας…»

    Aπό:
    http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=97682704

    Σχόλιο από Γνώριζε ... ΤΟ ΣΥΝΕΧΕΣ ΠΩΣ ΚΟΠΤΕΤΑΙ ΩΣ ΤΟ ΚΟΠΤΟΝ ΣΥΝΕΧΕΙ | 23/04/2008

  30. Ασχετο: στο λινκ που δινεις, εχει τον τιτλο της χρονιας:

    Αυτόπτης στο ατύχημα
    «Είδα τον Γιώργο να πέφτει με το κεφάλι»

    Σχόλιο από Herr K. | 23/04/2008

  31. @HerrK.

    H εβδομάδα των παθών… έχει τα εκάστοτε συμφραζόμενα της, το άνωθεν λίνκ ψάχνει για κανένα «παθόντα και μαθέντα». Άκουσες τίποτα; Περαστικά…

    Σχόλιο από Γνώριζε ... ΤΟ ΣΥΝΕΧΕΣ ΠΩΣ ΚΟΠΤΕΤΑΙ ΩΣ ΤΟ ΚΟΠΤΟΝ ΣΥΝΕΧΕΙ | 23/04/2008

  32. Καλησπέρα, ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ έχει το θέμα των «νόμιμων» βασανιστηρίων:

    http://emptywheel.firedoglake.com/2008/04/24/cia-and-bushco-have-a-rather-large-criminal-obstruction-problem-the-torture-tapes-come-home-to-roost/

    Σχόλιο από omadeon | 24/04/2008

  33. Υ.Γ. Και για όσους έχασαν επεισόδια (που αποσιωπήθηκαν στα Ελληνικά και άλλα ΜΜΕ)
    http://emptywheel.firedoglake.com/timeline-collection/torture-tape-timeline/

    Σχόλιο από omadeon | 24/04/2008

  34. Προδομένη 190 Μοίρα Αντιαρματικού Πυροβολικού!

    Στ΄ αχνάρια της σύγχρονης Κυπριακής Ιστορίας…

    Τιμής ένεκεν στους νεκρούς και ζώντες πυροβολητές της

    Του Ντίνου Α. Ευθυμίου*
    Είναι στιγμές που τα δρώμενα των ανθρώπων μιας κοινωνίας σου επιβάλλουν να καταθέσεις «χθες», το χρέος που για χρόνια απέφευγες να καταβάλεις. Χρέος, πρώτιστα, οφειλόμενο προς τους πεσόντες και ζώντες αδελφούς μας, το οποίο η σιωπή 34 χρόνων το κατέστησε δυσβάστακτο με τους πολύχρονους ανατοκισμούς. Παρά το μέγεθος του, αυτό θα εξοφληθεί εις το ακέραιο.

    Σήμερα ο υποφαινόμενος, τότε πυροβολητής της 190 Μοίρας Αντιαρματικού Πυροβολικού (ΜΑΤΠ) με έδρα το μοναστήρι της Αχειροποιήτου στον τουρκοκατεχόμενο μέχρι σήμερα Καραβά, σπάει την πολύχρονη σιωπή που κυριολεκτικά καταπλακώνει τους πυροβολητές αυτής της τόσο σημαντικής μονάδας. Αυτή η σιωπή άφησε το προσωπικό της μονάδας εκτεθειμένο σε έμμεσες αναφορές τρίτων που ξαναπληγώνουν τον ήδη πληγωμένο πατριωτισμό του.

    Πιστεύω, πως οι όποιες τοποθετήσεις εκφράστηκαν από όποιους τρίτους, συνιστούν μερική αντίληψη της τότε κατάστασης και δεν παύουν να αντανακλούν την γνώση που μπορεί να έχουν άνθρωποι που ήταν «απέξω» από την 190 ΜΑΤΠ.

    Η 190 ΜΑΤΠ υποσκάφτηκε νωρίς

    Η 190 ΜΑΤΠ ήταν μια μοίρα συγκροτούμενη από 18 αντιαρματικά πυροβόλα 6 λιβρών, ευθυτενούς τροχιάς. Στα αντιαρματικά αυτά του Β΄ παγκοσμίου πολέμου αγγλικής κατασκευής και ελληνικής προελεύσεως, ευφυώς ανετέθην η αποστολή απόκρουσης των αποβατικών κυρίως σκαφών του επίδοξου εισβολέα, επειδή α) το βεληνεκές τους από 1500 μέτρα δραστικό μέχρι και 2.5 χιλιόμετρα ωφέλιμο μπορούσε να πλήξει τον εχθρό από μεγάλη απόσταση με ευθυτενούς τροχιάς βολές ακριβείας,

    β) χρησιμοποιούνταν βλήματα εκρηκτικά και διατρητικά, χαρακτηριστικό απαραίτητο για πλήγματα τόσο στο ωφέλιμο, όσο και στο δραστικό βεληνεκές,

    γ) καμία θωράκιση ακόμη και του πιο σύγχρονου για την τότε εποχή άρματος μάχης δεν μπορούσε να πει όχι στην υψηλή διατρητικότητα των βλημάτων του.

    Συνεπώς, τα πυροβόλα αυτά μπορούσαν να επιφέρουν ευρείας κλίμακας θανατηφόρα πλήγματα στις αποβατικές δυνάμεις του εχθρού, εξαναγκάζοντας τον σε ματαίωση της ενέργειας του. Ούτε όλος ο τουρκικός αποβατικός στόλος δεν αρκούσε για να μπορέσει ο τουρκικός στρατός να πατήσει το πόδι του στην Μεγαλόνησο, υπό την προϋπόθεση, πως οι μονάδες της Ε.Φ θα υλοποιούσαν τους αμυντικούς σχεδιασμούς.

    δ) Επιπλέον, τα εξάλιβρα θα τάσσονταν σε πυροβολεία κατασκευασμένα από μπετόν πάχους ενός μέτρου, ελάχιστα εκ των οποίων επιζούσαν τον Ιούλη του 1974 από τις δολοφονικές ενέργειες ενός πνεύματος χαλαρότητας και διάλυσης, το οποίο ήταν συνέπεια μιας αιματηρής αδελφοκτόνου σύγκρουσης, που με τη σειρά της καθήλωσε σε μηδενικά επίπεδα την αμυντική ετοιμότητα των Ελλήνων της Κύπρου.

    ε) Το προσωπικό της 190 ΜΑΤΠ ήταν στην πλειοψηφία του από την επαρχία της Κερύνειας, στοιχείο που προσέδιδε άμεσα σθεναρή βιωματική αντίληψη του «περί βωμών και εστιών». Δεδομένο, που το βίωσα τόσο μέσα από το δικό μου εαυτό, όσο και μέσα από τους άλλους πυροβολητές. Λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα ζούσαν οι μανάδες, οι πατεράδες μας, τα ανήλικα αδέλφια μας κλπ.

    Μπροστά σ’ αυτά τα πλεονεκτήματα θα πρέπει να απαριθμηθούν και τα μειονεκτήματα της μονάδας μέσα στις τότε συνθήκες της προδοσίας:

    α) Ο διοικητής της μονάδας, εμπειροπόλεμος και με ισχυρούς δεσμούς με τους κατοίκους των κωμοπόλεων Λαπήθου και Καραβά από την εποχή της υπηρεσίας του στην Ελληνική Μεραρχία Κύπρου αντικατεστάθην μερικούς μήνες πριν την εισβολή από ένα ταγματάρχη που ουδέποτε διοίκησε μονάδα, αλλά η μέχρι τότε υπηρεσία του ήταν αδιαλείπτως εντός των γραφείων του Ελληνικού Στρατού. Ήταν άτομο χωρίς ηγετικές ικανότητες, μη αποφασιστικό, με συνέπεια να είναι απόλυτα προσηλωμένο στην ιεραρχία, σε αντίθεση με τον προηγούμενο διοικητή της μονάδας. Η περίπτωση θυμίζει Μικρασιατική καταστροφή, γνώση, της οποίας φαίνεται πως είχαν οι προδότες του τότε Ελλαδικού επιτελείου.

    β) Η 190 ΜΑΤΠ ήταν μια μονάδα χωρίς καν στοιχειώδη αντιαεροπορική κάλυψη. Η Μοίρα διέθετε δύο αντιαεροπορικά πολυβόλα των 50 χιλιοστών, εκ των οποίων το ένα ήταν κυριολεκτικά άχρηστο, επειδή μετά από βολή μερικών βλημάτων πάθαινε εμπλοκή, λόγω χαλασμένου κλείστρου το οποίο μπλοκάριζε.

    Επιπλέον, η 195 Μοίρα αντιαεροπορικού πυροβολικού με ηλεκτροκινούμενα στον κάθετο και οριζόντιο άξονα τετράκαννα πολυβόλα 50 χιλιοστών και αντιαεροπορικά πυροβόλα 40 χιλιοστών και με έδρα επίσης το μοναστήρι της Αχειροποίητου είχε μεταφερθεί το 1970 (;) στο δάσος της Αθαλάσσας στην Λευκωσία (προφανώς για να προσβάλει τα κυβερνητικά κτήρια στις 15 Ιουλίου). Αποστολή της 195 Μοίρας ήταν η αντιαεροπορική κάλυψη των τεσσάρων μονάδων πυροβολικού και των άλλων τμημάτων της Ε.Φ που είχαν έδρα τους την επαρχία Κερύνειας.

    γ) Το εθνοπροδοτικό πραξικόπημα είχε κατακομματιάσει τις δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς. Παραλίγο 4 πυροβόλα της 190 ΜΑΤΠ να τα έβρισκε η τουρκική εισβολή στον Ασώματο Λεμεσού, όπου εκεί προοριζόταν να γίνει η σφαγή των εκ Πάφου Ελλήνων αντιστασιακών, που έρχονταν με λεωφορεία στη Λευκωσία. Εδώ, είναι αναγκαίο να αναφερθεί, ότι ακόμη 4 πυροβόλα της μονάδας ήσαν άχρηστα, επειδή τα ρυμουλκά φορτηγά ήσαν για παλιοσίδερα.

    δ) Ακόμη και αν πυροβολαρχία/ίες της μοίρας έπαιρναν έγκαιρα θέσεις στο χώρο εκδήλωσης της απόβασης, το προσωπικό τους θα εξαρθρωνόταν δεδομένου, ότι αυτές δεν θα υποστηρίζονταν από δυνάμεις πεζικού.

    Παρά ταύτα…

    Εκείνο το πρωϊ βιώσαμε βαθιά μέσα μας, πως μας είχαν γραμμένους… Και φαντάρους και τον Κυπριακό Ελληνισμό και ολόκληρη την Ελλάδα γιατί απέδειξαν οι προδότες έμπρακτα πως, ποσώς δεν τους ένοιαζε για το ποια θα ήταν η γεωπολιτική και η γεωστρατηγική θέση της, μετά την απώλεια της Κύπρου.

    Σήμερα, εμείς οι ζώντες βλέπουμε ποια είναι η Ελλάς, στην Κύπρο, στο Αιγαίο, στη Θράκη, στην Μακεδονία και στην Ήπειρο. Και βιώνουμε ολόκληρος ο Ελληνισμός αυτόν τον εθνικό εξανδραποδισμό από μια αλαζονική έκτοτε και επεκτατικά ακόρεστη Τουρκία. Ένα επεκτατισμό, που μεθοδικά, σταθερά και συστηματικά διεκδικεί χωρίς οι δημοκρατικές πλέον, Ελλάδα και Κύπρος, να μπορούν να προβάλουν επαρκή αντίσταση, γιατί όλα διαλύονται από εκλεγμένες πια δημοκρατικές «ηγεσίες».

    Στις 3 το πρωί εμφανίσθηκε ο τουρκικός στόλος και μετά από 90 ολόκληρα λεπτά διετάχθησαν οι πυροβολαρχίες της μοίρας να πάνε στους χώρους ευθύνης τους, όπως προέβλεπαν οι αμυντικοί σχεδιασμοί! Οι Α΄ και Β΄ πυροβολαρχίες πρόλαβαν να κοτσάρουν πυροβόλα, να φορτώσουν δεκάδες κιβώτια βλημάτων (σε χρόνο πι – φι) και να εξέλθουν του στρατοπέδου, κινούμενες από τον Καραβά ανατολικά προς Κερύνεια, προλαβαίνοντας να είναι εκτός στρατοπέδου, όταν αυτό βομβαρδιζόταν στις 5.20 το πρωί.

    Η Β΄ πυροβολαρχία είχε ως χώρο ευθύνης της τις ακτές, όπου εκδηλώθηκε η τουρκική απόβαση (ουσιαστικά αποβίβαση), η δε Γ΄ είχε ευθύνη στον ανατολικά της Κερύνειας χώρο. Τέσσερα πυροβόλα αυτών των πυροβολαρχιών ήσαν μη διαθέσιμα, λόγω ανήκεστης βλάβης των οχημάτων – ρυμουλκών!

    Παρά το γεγονός της τουρκικής αποβατικής ενέργειας στο χώρο της Β΄ πυροβολαρχίας, αυτή κινήθηκε με 4 αντί με 6 πυροβόλα, όπως επίσης και η Γ΄ πυροβολαρχία. Αφού, τα πράγματα ήσαν οφθαλμοφανή θα μπορούσαν οι δυο πυροβολαρχίες να ενισχυθούν με πυροβόλα της Α΄ πυροβολαρχίας.

    Η κορυφή της φάλαγγας έφτασε σχεδόν στο Πικρό Νερό που δεσπόζει της παραλίας στο Πέντε Μίλι, όπου εκδηλώθηκε ήδη η απόβαση, ενώ το τέλος της φάλαγγας βρισκόταν στην περιοχή του 6 Μίλι. Στην ουσία, η φάλαγγα αφέθηκε από τους Τούρκους να εισχωρήσει ολόκληρη μέσα στην ενέδρα, την οποία έστησαν οι αποβιβασθέντες από το βράδυ της Παρασκευής Τούρκοι πεζοναύτες στον κύριο δρόμο Λαπήθου – Κερύνειας.

    Αρχικά, η φάλαγγα βομβαρδίστηκε ανηλεώς από την τουρκική αεροπορία και στην συνέχεια ανέλαβαν οι πεζοναύτες την προσπάθεια αποδεκατισμού της. Αποτέλεσμα: οι έφεδροι Ανδρέας Διάκος και Χαράλαμπος Μαραθεύτης, αμφότεροι από την Βασίλεια αγνοούμενοι. Τέσσερα πυροβόλα με τα ρυμουλκά τους οχήματα έπεσαν στα χέρια του εχθρού.

    Ηρωική θυσία Γεώργιου Θ. Χατζηνικολή και άλλων

    Ο αρχηγός στοιχείου (πυροβόλου) λοχίας Γεώργιος Θεοδώρου Χατζηνικολή προπορευόταν της φάλαγγας των πυροβόλων. Όταν άρχισε ο βομβαρδισμός ήταν ήδη στο Πικρό Νερό, όπου μπόρεσε να προβεί σε ταχεία τάξη του πυροβόλου και να προβεί σε μερικές βολές εναντίον σκαφών του εχθρού μέχρι της στιγμής που το προσωπικό του πυροβόλου αδρανοποιήθηκε από παρέμβαση Τούρκων πεζοναυτών. Αποτέλεσμα, 4 μέχρι σήμερα αγνοούμενοι: Λοχίας Γεώργιος Θ. Χατζηνικολής από Λάπηθο, Κυριάκου Μάμας από Περιστερώνα Μόρφου, Παπαπαναγή Ηλίας από Άγιο Παύλο Λευκωσίας και Πασχάλη Παναγιώτης από την Σωτήρα Αμμοχώστου. Αιχμάλωτος ο Παπαγιώργη Πέτρος από τον Σύσκληπο Κερύνειας, επειδή είχε κόλλες στην τζέπη και οδηγήθηκε για ανάκριση.

    Την ίδια τύχη είχε και η Γ΄ πυροβολαρχία, η μόνη που κινήθηκε δυτικά του επιχειρούμενου από τους Τούρκους προγεφυρώματος. Βομβαρδίστηκε ανηλεώς. Πυροβόλο της πρόλαβε και τάχθηκε ταχέως (πρόχειρη εκτάκτου ανάγκης τάξη) στην τοποθεσία Αϊρκώτισσα Λαπήθου και έβαλε κατά αντιτορπιλικού σκάφους του εχθρού το οποίο εβλήθη στην γέφυρα και άλλα σημεία του, με αποτέλεσμα να αποχωρήσει αμέσως από την περιοχή.

    Λέγεται, πως επρόκειτο για το καμάρι του τουρκικού στόλου Κονταντεπέ, το οποίο βομβαρδίσθηκε από τουρκικά αεροσκάφη ανοικτά της Πάφου και βυθίσθηκε ενώ επέστρεφε στη Μερσίνα, επειδή είχαν ήδη καταστραφεί οι επικοινωνίες του από τις βολές του πυροβόλου της 190 ΜΑΤΠ.

    Τελικά, το πυροβόλο προσεβλήθην από το βαριά τραυματισμένο τουρκικό αντιτορπιλικό, με συνέπεια την καταστροφή του και τον θάνατο του Λάμπρου Βάσου από το Καϊμακλί και του έφεδρου Τάκη Ιωάννου από την Λάπηθο. Σοβαρά τραυματίσθηκε ο σκοπευτής του πυροβόλου Αλέξανδρος Ιγνατίου από την Αμμόχωστο.

    Ακόμη ένα πυροβόλο της Γ΄ πυροβολαρχίας από τη θέση της Ακτής Κανάρη στη Λάπηθο, έβαλε ανενόχλητο κατά του τουρκικού αποβατικού στόλου, ο οποίος μετά και τον βαρύ τραυματισμό του Κονταντεπέ αποχώρησε εκτός ακτίνας βολής των πυροβόλων.

    Συμπέρασμα

    Από το δίχτυ της προδοσίας που αριστοτεχνικά εστήθην σε βάρος της Κύπρου και ολόκληρης της Ελλάδας, δεν μπορούσε να απουσιάζει μια στρατηγικής και αποφασιστικής σημασίας μονάδα πυροβολικού. Το δίχτυ άρχισε να υφαίνεται από τις 21 Απριλίου 1967 και στο οποίο από τότε άρχισε η 190 ΜΑΤΠ να εγκλωβίζεται, αλλά και όλη η αμυντική δυνατότητα στην επαρχία Κερύνειας.

    Συνεπώς, το συνολικό πλαίσιο που διαμόρφωσε η διαχρονική προδοσία και όχι μονάχα η στιγμιαία κορύφωση της, υπέσκαψε καθοριστικά και ακύρωνε το ρόλο και την αποστολή της 190 ΜΑΤΠ. Αυτά για την πρώτη φάση ενός σικέ πολέμου.

    Θα ήταν αγνωμοσύνη προς τον τότε νεαρό υπολοχαγό και υποδιοικητή της μονάδας Σωτήρη Παπαδόπουλο,** αν δεν αναφερόταν πως χάριν στην δική του σθεναρή δράση, η μονάδα πέτυχε αυτά τα πενιχρά ουσιώδη αποτελέσματα σε βάρος του προαιώνιου εχθρού ημών των Ελλήνων.

    * Ο Ντίνος Α. Ευθυμίου υπηρέτησε την θητεία του στην 190 ΜΑΤΠ την περίοδο 1973 – 75, με τον βαθμό του υπαξιωματικού.

    ** Ο Σωτήρης Παπαδόπουλος είναι σήμερα υποστράτηγος ε.α και διετέλεσε αρχηγός Πυροβολικού την διετία 1999 -2001, επί αρχηγίας του οποίου για πρώτη φορά από το 1974 υπήρξε μεγάλης έκτασης ποσοτική και ποιοτική πρόοδος στο Πυροβολικό μας.

    http://makelio.blogspot.com/2009/01/190.html

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 07/01/2009

  35. Athens, December 20, 1966.
    /1/Source: Department of State, Athens Post Files: Lot 71 A 2420, POL 15 GOVT. Secret; No Foreign Dissem/Controlled Dissem.
    COUNTRY
    Greece
    SUBJECT
    Leadership of rightist Greek military conspiratorial group
    DATE OF INFO
    13 December 1966
    PLACE & DATE ACQ
    [less than 1 line of source text not declassified]/15 December 66
    SOURCE
    [1-1/2 lines of source text not declassified] Information on this group has been fairly reliable.
    1. The leadership of the rightist military conspiratorial group met secretly on 13 December 1966 at the home of one of its members, Lieutenant Colonel Ioannis Ladas. This leadership, now loosely referred to as the «Revolutionary Council,» is composed of the following military officers–/2/ /3/
    /2/Field Comment–[document number not declassified] reported the continued concern over the political situation of the rightist Greek military conspiratorial group, which has been in existence since late 1963. One of the group’s leaders, Lieutenant Colonel Georgios Papadopoulos, stated on 22 November that if the political situation continues to deteriorate at the present rate, drastic action, i.e., dictatorship, will be needed. [Footnote in the source text. The document is dated December 13. (Central Intelligence Agency, History Staff Files)]
    /3/Field Comment–All of the persons named in para 1 were previously reported by the same source [document number not declassified]/7 March 1966/ as being members of the conspiratorial group. However, the leadership grouping was not referred to as a «Revolutionary Council» at that time. Concerning the unidentified General officer referred to in the same paragraph, source reported [document number not declassified]/October 1964/ that a Brigadier General Stamatios Skliros was a member of the group.
    A. Lieutenant Colonel Georgios Papadopoulos
    B. Lieutenant Colonel Ioannis Ladas
    C. Lieutenant Colonel Dimitrios Stamatelopoulos
    D. Lieutenant Colonel Dimitrios Ioannidis
    E. Lieutenant Colonel Ioannis Lekkas
    F. Lieutenant Colonel Mihail Roufogalis
    G. Lieutenant Colonel Ioannis Mexis
    H. One or two other officers unknown to source, one of whom is either a Brigadier or Major General, but whose name source did not know./4/
    /4/Field Comment–All of the persons named in para 1 were previously reported by the same source [document number not declassified]/7 March 1966/ as being members of the conspiratorial group. However, the leadership grouping was not referred to as a «Revolutionary Council» at that time. Concerning the unidentified General officer referred to in the same paragraph, source reported [document number not declassified]/October 1964/ that a Brigadier General Stamatios Skliros was a member of the group. [Footnote in the source text. The first document is printed as Document 225; the second has not been found.]
    2. The group discussed the current political situation, but did not make a decision concerning the establishment of a dictatorship. The merits of selecting a single leader for the group was also discussed but it was finally decided to leave the direction of the group in the hands of the Council as a whole for the time being. The group’s members also stated that they would continue their efforts to remove or isolate leftist and other unreliable persons from the Greek Army.
    3. Roufogalis is suspected by some members of the group of reporting on its activities to the Deputy Chief of the Greek Central Intelligence Service /KYP/, Brigadier General Emmanouil Zacharakis, because the latter was responsible for the recent assignment of Roufogalis to a senior position within KYP.

    Σχόλιο από theo | 21/04/2009

  36. Αντιγράφω από την ΡΕΣΠΕΝΤΖΑ:

    -Αλέκος Παναγούλης, ένας Πραγματικός Ήρωας
    http://respentza.blogspot.com/2009/04/blog-post_21.html

    -Ο ….επαναστάτης …του κώλου!
    http://respentza.blogspot.com/2009/04/blog-post_9301.html

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/04/2009

  37. 259. Minutes of Meeting of the 303 Committee/1/
    Washington, March 8, 1967.
    /1/Source: Johnson Library, National Security File, Intelligence File, Greek Coup, 1967. Secret; Eyes Only.
    [Here follows discussion of unrelated topics.]
    4. Covert Political Action re May 1967 Greek National Elections.
    a. Mr. Rostow and Ambassador Kohler indicated they had definite reservations but were anxious to hear the arguments. Mr. Vance had earlier registered reservations.
    b. [1 line of source text not declassified] the major arguments for a U.S. role in the elections were contained in Ambassador Talbot’s cable (Athens 3805) dated 11 February 1967./2/
    /2/Document 255.
    c. [1-1/2 lines of source text not declassified] whereas the U.S. participation could not guarantee the winner it certainly would have an impact. [less than 1 line of source text not declassified] Andreas Papandreou had been observed for a sufficient period to realistically place him in a camp definitely hostile to U.S. interests. Andreas Papandreou was driving very hard while other candidates were, at best, lethargic.
    d. Mr. Rostow wondered if we weren’t approaching this type of 1967 election on a momentum started in the fifties. We had assets, techniques and money, and we could perform almost by rote. Was the threat that great? Ambassador Kohler felt that the papers had not made the election issues entirely clear. Was it not possible that we were attributing more potential to Andreas than he deserved?
    e. At this point, Mr. Rostow was called to a meeting with the Secretaries of State and Defense, and it was agreed to resume discussion of the proposal on Monday, 13 March 1967, at 1600./3/
    /3/See Document 261.

    Σχόλιο από theo | 21/04/2009

  38. Ποιοι ήθελαν το 1967 εκτροπή και όχι εκλογές

    Του ΒΙΚΤΩΡΑ ΝΕΤΑ

    Παραμένει έως σήμερα, που συμπληρώνονται 42 χρόνια από την 21η Απριλίου 1967, ανοιχτό το ερώτημα: Γιατί ο πολιτικός κόσμος της χώρας δεν κατάφερε να προστατεύσει τη δημοκρατία και να αποτρέψει τη δικτατορία των συνταγματαρχών;

    Είχα θέσει το ερώτημα στον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, τελευταίο αρχηγό της ΕΡΕ και πρωθυπουργό της κυβέρνησης που ανέτρεψε η χούντα. Μου απάντησε με ειλικρίνεια: «Εγώ επέμενα να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές το ταχύτερο δυνατό. Σ’ αυτήν τη θέση, όμως, ήμουν τραγικά μόνος. Κανείς στο κόμμα δεν ήθελε τις εκλογές. Αλλωστε δεν ήλεγχα το κόμμα. Κορυφαία στελέχη πηγαινοέρχονταν στο Παρίσι και συζητούσαν με τον Κων. Καραμανλή».

    Τα όσα μου είπε τον Νοέμβριο του 1973 ο Παναγ. Κανελλόπουλος επιβεβαιώθηκαν αργότερα από κείμενα που περιέχονται στο «Αρχείο» του Κων. Καραμανλή, το οποίο κυκλοφόρησε το 1994 προσφέροντας σημαντικά στοιχεία στην Ιστορία. Υπάρχουν όμως και πολλά που δεν δημοσιεύτηκαν στο «Αρχείο», όπως δεν είδαν το φως της δημοσιότητας και στοιχεία από τους φακέλους των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών. Εγιναν προσπάθειες από ερευνητές και δημοσιογράφους για να αποκαλυφθεί με στοιχεία ο βαθμός συμμετοχής των αμερικανικών υπηρεσιών στην επιβολή της δικτατορίας, οι οποίες και απέδωσαν. Συστηματικό αγώνα έκανε ο δημοσιογράφος Ηλίας Δημητρακόπουλος, ο οποίος τον Σεπτέμβριο του 1967 διέφυγε από την Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στην Ουάσιγκτον, όπου από την προηγούμενη δημοσιογραφική δουλειά του ανέπτυξε φιλίες και είχε σημαντικές πηγές πληροφοριών.

    Ανακάλυψε ο Δημητρακόπουλος ότι τον Φεβρουάριο του 1967 ο Κων. Καραμανλής συναντήθηκε στη Νέα Υόρκη με τον απόστρατο πτέραρχο Λόρις Νόρσταντ, με τον οποίο συζήτησε την ιδέα στρατιωτικής λύσης στην Ελλάδα. Σε συνέντευξή του στον Θ. Γεωργακόπουλο για το περιοδικό «Esquire» (Φεβρουάριος 2003) ο Δημητρακόπουλος είπε: ο Καραμανλής «συνάντησε τον Λόρις Νόρσταντ, ο οποίος επί 7 χρόνια ήταν αρχιστράτηγος των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη. Ο Καραμανλής τού πρότεινε να εισηγηθεί μια στρατιωτική λύση του ελληνικού προβλήματος, υπό την ηγεσία του ίδιου. Αυτή η πρόταση είχε πολλές συνέπειες, γιατί αφαίρεσε από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ τον τελευταίο ηθικό ενδοιασμό που μπορεί να είχε για χούντα στην Ελλάδα. Ο ίδιος ο Καραμανλής, ο αρχηγός της ελληνικής Δεξιάς, τους έλεγε να κάνουν δικτατορία».

    Αναφέρεται στο «Αρχείο» (τόμος 6ος, σελ. 257 και επόμ.) ότι ο Κων. Καραμανλής, επιστρέφοντας από ιδιωτικό ταξίδι στις Μπαχάμες, παρέμεινε για μία εβδομάδα στη Νέα Υόρκη (25 Φεβρ. – 4 Μαρτίου 1967), όπου «και είχε σειρά συναντήσεων με προσωπικότητες του πολιτικού και του επιχειρηματικού κόσμου. Ειδικότερα συναντήθηκε με τον κυβερνήτη της Πολιτείας της Νέας Υόρκης Νέλσον Ροκφέλερ, τον πτέραρχο Νόρσταντ, παρεκάθησε σε γεύμα το οποίο δόθηκε προς τιμήν του από τον διακεκριμένο δημοσιογράφο Σάυρους Σουλτσμπέργκερ και παραβρέθηκε σε δεξίωση του γενικού προξένου της Ελλάδος Γ. Γκαβά (…)». Δεν αναφέρεται στο σημείωμα τι συζήτησε στη Νέα Υόρκη. Στις προηγούμενες, όμως, και στις επόμενες σελίδες του «Αρχείου» δημοσιεύονται επιστολές που αντήλλαξαν ο Κων. Τσάτσος με τον Κων. Καραμανλή, όπου καθαρά γίνεται λόγος το 1966 και στις αρχές του 1967 για λύση δικτατορίας.

    Σε μακρά επιστολή του προς τον Κων. Τσάτσο, ο Κων. Καραμανλής έγραψε στις 10 Μαΐου 1966: «Χωρίς να σχολιάσω τα όσα απερίγραπτα συνέβησαν από τριετίας εις τον τόπον μας και τα οποία αποτελούν σαφή συμπτώματα εθνικής κρίσεως, θα συνεβούλευα εις γενικάς γραμμάς: Να σχηματισθεί κυβέρνησις από ικανά και κατάλληλα διά την περίπτωσιν πρόσωπα, η οποία να εξουσιοδοτηθεί από την Βουλήν ή, της Βουλής αρνουμένης, από τον βασιλέα, όπως ασκούσα εκτάκτους εξουσίας και εντός ευλόγου χρόνου: 1) Προβεί εις τολμηράν αναθεώρησιν του Συντάγματος (…)». Στη συνέχεια απαριθμούσε τι έπρεπε να κάνει αυτή η κυβέρνηση, πριν οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές.

    Απαντώντας στην επιστολή αυτή ο Κων. Τσάτσος σημείωνε («Αρχείο», τόμος 6ος, σελ. 219 και επόμ.): «Πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσουμε μερικά πράγματα: Πρώτον, για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, εισηγούμεθα -(λέω …»γούμεθα», διότι ασπάζομαι -μαζί με μυριάδες άλλους- ανεπιφύλακτα τις σκέψεις σου). Εισηγούμεθα, λοιπόν, παρεκτροπήν από το πολίτευμα και μίαν προσωρινήν δικτατορίαν -ίσως ενός έτους. Προς αυτήν την κατεύθυνσιν πρέπει να δουλευθεί από εκείνους που θα επωμιστούν την παρεκτροπήν και θα την κυρώσουν δι’ ενός δημοψηφίσματος. Δικτατορίες χωρίς ονοματισμένο δικτάτορα δεν κουβεντιάζονται».

    Στην απάντησή του (στις 26 Οκτωβρίου 1966) ο Κων. Καραμανλής αναφέρει: «Φοβούμαι ότι εις το σημείον που έφτασαν τα πράγματα, δεν αποκλείεται να οδηγηθείτε, χωρίς να το θέλετε, σε κάποιο είδος παρεκτροπής (…). Εχει δημιουργηθεί κρίσις νομιμότητος, εφ’ όσον καλώς ή κακώς πιστεύεται, ότι η επικράτησις ωρισμένης πολιτικής παρατάξεως (σ.σ. εννοούσε την Ενωση Κέντρου του Γ. Παπανδρέου) θα έχει ως αποτέλεσμα την ανατροπήν των πάντων. Υπό τας συνθήκας όμως αυτάς, όπως το λέγει η λογική και το διδάσκει η Ιστορία, ομαλή δημοκρατική εξέλιξις αποκλείεται. Γιατί είναι φυσικόν ν’ αντιδράσουν, πριν παραδοθούν, και το καθεστώς και εκείνοι οι οποίοι πιστεύουν ότι απειλούνται. Τούτου δοθέντος, θα πρέπει η εκτροπή αυτή να προληφθεί. Ή, αν επιχειρηθεί, να χειραγωγηθεί, τόσον από απόψεως διαδικασίας, όσον και από απόψεως σκοπών, για να μην αποβεί συμφορά στον τόπον. Θα πρέπει, δηλαδή να είναι σχετικώς νομιμότυπος, κάπως ελεγχομένη και να έχει ως σκοπόν την ανασύνταξιν της δημοκρατίας που, για πολλούς λόγους, είναι επισφαλής στον τόπον μας». Και για το ενδεχόμενο επανόδου του, σημείωνε: «Η πείρα μου με έπεισε ότι δεν είναι δυνατόν να κυβερνηθεί δημοκρατικά ο τόπος μας, αν δεν γίνουν βαθειές αλλαγές στην εθνική μας ζωή. Αν γυρίσω χωρίς αυτές ή θα φύγω και πάλι ή θα καταλήξω σε δικτατορία».

    Το θέμα της εκτροπής το έθεσε ο Κων. Καραμανλής και στον Δημ. Μπίτσιο, διευθυντή του Πολιτικού Γραφείου του βασιλιά Κωνσταντίνου, ο οποίος τον επισκέφθηκε στο Παρίσι στα μέσα Αυγούστου του 1966. Διεμήνυσε στον Κωνσταντίνο ο Καραμανλής, ότι αν υπάρξουν εγγυήσεις ότι ο Παπανδρέου θα πολιτευθεί νομιμοφρόνως μετά τας εκλογάς «να προχωρήσετε προς εκλογάς», αλλά «εάν τούτο αποκλείεται, τότε θα πρέπει να αντιμετωπισθεί ίσως η λύσις της εκτροπής». Ο Κων. Καραμανλής, ωστόσο, απέκρουσε πρόταση του Κωνσταντίνου να επιστρέψει στην Ελλάδα και να αναλάβει πολιτικές πρωτοβουλίες, δηλαδή την ευθύνη εκτροπής. Σε ερώτηση του Δ. Μπίτσιου, ο οποίος τον επισκέφθηκε και πάλι στις 10 Μαρτίου 1967, ποιος «θα ηδύνατο να αναλάβει μίαν τοιαύτην αποστολήν», απάντησε: «Προχείρως θα μπορούσα να υποδείξω τον συνδυασμόν Μαρκεζίνης – Τσακαλώτος, εφ’ όσον θα μας έπειθαν ότι είναι ικανοί να φέρουν εις πέρας παρομοίαν αποστολήν».

    Εμεινε μετά την αποστασία του 1965, που ανέτρεψε την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, απροστάτευτη η Δημοκρατία. Το Παλάτι, ο Κων. Καραμανλής, ο κύριος κορμός της Δεξιάς -με εξαίρεση τον Παναγ. Κανελλόπουλο- η Ουάσιγκτον, το παρακράτος, δεν ήθελαν προσφυγή σε εκλογές, αλλά λύση δικτατορίας. Τον βασιλιά με τους στρατηγούς τον πρόλαβαν οι συνταγματάρχες. Αυτή είναι η αλήθεια και είναι γνωστή. Δεν έχει, λοιπόν, νόημα να μένουν κλειστά τα αρχεία των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, αλλά και οι φάκελοι της αποστασίας και της δικτατορίας.

    Ελευθεροτυπία, Τρίτη 21 Απριλίου 2009
    vicnet@enet.g

    Σχόλιο από Zωνιανίτης | 22/04/2009

  39. Σε αυτή τη χώρα του άκρατου λαϊκισμού υπάρχει δυστυχώς μια μερίδα που αναπολεί την χούντα. Και μέρος αυτής της μερίδας είναι νέα παιδιά που δεν ξέρουν καν τι είναι η χούντα.
    Ας μην ξεχνάμε ότι ο φασισμός είναι ο ένοπλος λαϊκισμός…

    doc

    Σχόλιο από doctor | 22/04/2009

  40. doc-mou

    είναι τραγικό να βλέπεις 18χρονα παιδιά να υποστηρίζουν τη χούντα και απ’ την άλλη να βλέπεις συνομήλικούς τους να εκθειάζουν τα σταλινικά εγκλήματα.

    Πώς λέγεται αυτή η ανάγκη λατρείας της βίας; Και ποιοί φταίνε γι αυτή την κατάντια; Μόνο ο Σταλινινόδοτος και η Χρυσή Αυγή;

    Ομέρ ο βια-στικός

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 22/04/2009

  41. έτσι Πόντος και Αριστερά, δε πρέπει να ξεχνάμε.

    O Robert Paxton στο βιβλίο του «Η ανατομία του φασισμού» στο ερώτημα του αν ο φασισμός σήμερα είναι ακόμα εφικτός απαντάει καταφατικά αν και βέβαια τονίζει οτι «δε χρειάζεται να μοιάζει ακριβώς στον κλασικό φασισμό όσον αφορά τα εξωτερικά του σημάδια και σύμβολα» και συνεχίζει, «Αν θεωρήσουμε την αναβίωση ενός σύγχρονου φασισμού σαν εμφάνιση κάποιου λειτουργικού ισοδύναμου και όχι σαν ένα πιστό αντίγραφο, τότε είναι δυνατή η επανεμφάνιση του φασισμού».

    Η επιστροφή των βρυκολάκων

    Σχόλιο από nikosm | 22/04/2009

  42. Πολλοί φταίνε Ομέρ και κυρίως το εκπαιδευτικό σύστημα που δεν διδάσκει στα παιδιά τίποτα άλλο παρά ημερομηνίες…

    Εδώ το επίσημο ελληνικό κράτος (μέσω της ελληνικής δικαιοσύνης) έφτασε σε σημείο να ισχυριστεί ότι οι Αρβανίτες και οι Βλάχοι είναι απλώς ανύπαρκτοι, προσβάλλοντας την μνήμη των νεκρών μας που τόσα έδωσαν για αυτή τη χώρα:
    http://dimitrisdoctor2.blogspot.com/2009/04/blog-post.html

    doctor

    Σχόλιο από doctor | 22/04/2009

  43. Ποιος μπορεί να θυμηθει την μεγαλη κυρά της χούντας
    Δέσποινα Παπαδοπούλου
    Ένα ωραίο τραγουδι εκείνης της εποχής

    Τρέξτε δέστε ρε παιδια
    να θαυμάστε την κυρά,
    που στα γήπεδα φωνάζει
    και τους παίχτες αγκαλιάζει (όπος τον Δομάζο)

    Έξω απ’τό παραθυρό της
    στεκεταί ένας στρατιώτης
    μην την δεί καμιά άλλη
    και χαθει το ρουφογάλη.

    Για τον Παπαδόπουλου

    Κυρά γιώργενα
    ο Γιώργος που το πάει
    για που το’βαλε
    και για που το τραβάει

    Ο Γιώργος ειναι πονηρός
    απο της εντεκα και μπρός
    κυκλοφοράει σαν αστακός
    τρέμει λέει
    να μην τον σφάξει ο λαός

    Ο Παπαδόπουλος έριξε
    τους Πατακό και Μακαρέζο
    τους εμείωσε το παίζω,
    και απο ρόλο υπουργικό,
    τους έδωσε ρόλο διακοσμειτικό.

    Θά μας το πληρώσεις Γιώργο,
    δεν σε σώνει η ΕΣΑ
    οταν κάναμε τον ντού μας
    είπαμε μισά, μισά,

    Αυτα τα τραγουδουσαμε στης κανατάδες μας εκείνη την εποχή
    Οι χουντικοί, δεν μπορουσαν να τα καταλάβουν.
    Τόση νοημοσύνη είχανε

    Σχόλιο από κάτσε καλάααααα | 22/04/2009

  44. ΟΙ ΠΡΩΤΕΡΓΑΤΕΣ

    Αντιστράτηγος (ΤΘ) Γρηγόριος Σπαντιδάκης
    Αντιστράτηγος Γεώργιος Ζωιτάκης
    Αντιστράτηγος (ΠΒ) Οδυσσεύς Αγγελής
    Ταξίαρχος (ΤΘ) Στυλιανός Παττακός
    Ταξίαρχος (ΠΒ) Αλέξανδρος Χατζηπέτρος
    Ταξίαρχος Σκαρμαλιωράκης
    Συνταγματάρχης (ΠΒ) Γεώργιος Παπαδόπουλος
    Συνταγματάρχης (ΠΖ) Ιωάννης Λαδάς
    Συνταγματάρχης (ΠΖ) Πέτρος Κωτσέλης
    Συνταγματάρχης (ΠΒ) Νικόλαος Μακαρέζος
    Συνταγματάρχης (ΠΖ) Νικόλαος Γκαντώνας
    Συνταγματάρχης (ΤΘ) Κωνσταντίνος Καρύδας
    Συνταγματάρχης (ΠΒ) Οδυσσεύς Τσιλιόπουλος
    Συνταγματάρχης Δημήτριος Παπαποστόλου
    Συνταγματάρχης Γεώργιος Κωνσταντόπουλος
    Πλοίαρχος Λαγωνίκας
    Αντισυνταγματάρχης (ΠΖ) Κωνσταντίνος Ασλανίδης
    Αντισυνταγματάρχης (ΠΖ) Αντώνιος Λέκκας
    Αντισυνταγματάρχης (ΠΖ) Νικόλαος Ντερτιλής
    Αντισυνταγματάρχης (ΠΖ) Αντώνιος Μέξης
    Αντισυνταγματάρχης (ΠΖ) Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος
    Αντισυνταγματάρχης (ΠΒ) Μιχαήλ Ρουφογάλης
    Αντισυνταγματάρχης (ΠΖ) Δημήτριος Σταματελόπουλος
    Αντισυνταγματάρχης (ΠΖ) Δημήτριος Ιωαννίδης
    Αντισυνταγματάρχης (ΔΒ) Στέφανος Καραμπέρης
    Αντισυνταγματάρχης (ΠΒ) Μιχαήλ Μπαλόπουλος
    Αντισυνταγματάρχης Ανδρέας Γαλατσάνος
    Αντισυνταγματάρχης (ΤΘ) Στυλιανός Ηλιάδης
    Ταγματάρχης (ΠΖ) Γεώργιος Κωνσταντόπουλος
    Ταγματάρχης (ΠΖ) Θεόδωρος Θεοφιλογιαννάκος
    Επισμηναγός Ιωάννης Παλαιολόγος
    Λοχαγός (ΠΒ) Ευάγγελος Τσάκας

    Σχόλιο από theo | 23/04/2009

  45. Ομέρ νομίζω οτι το video εδώ ( http://blip.tv/file/2030661/ ) είναι απαραίτητο για το άρθρο.

    – και συ λαέ βασανισμένε μην ξεχνάς τον φασισμό –

    Σχόλιο από aris53m | 24/04/2009

  46. Καλημέρα, καταθέτω για μελέτη ένα ΠΟΛΥ σπέσιαλ blog

    http://nbf.rossia3.ru/
    AYTO είναι «όλα τα λεφτά με… τόκο».

    Εθνικοσοσιαλιστές μπολσεβίκοι.

    Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ!!!!

    Σχόλιο από omadeon | 26/04/2009

  47. Και το καθ’ημάς εξής
    http://www.mavroskrinos.blogspot.com/

    Σχόλιο από omadeon | 26/04/2009

  48. Δήλωση Σεφέρη 28 Μαρτίου 1969

    Κλείνουν δυὸ χρόνια ποὺ μᾶς ἔχει ἐπιβληθεῖ ἕνα καθεστὼς ὁλωσδιόλου ἀντίθετο μὲ τὰ ἰδεώδη γιὰ τὰ ὁποῖα πολέμησε ὁ κόσμος μας καὶ τόσο περίλαμπρα ὁ λαός μας στὸν τελευταῖο παγκόσμιο πόλεμο. Εἶναι μία κατάσταση ὑποχρεωτικῆς νάρκης, ὅπου ὅσες πνευματικὲς ἀξίες κατορθώσαμε νὰ κρατήσουμε ζωντανές, μὲ πόνους καὶ μὲ κόπους, πᾶνε κι αὐτὲς νὰ καταποντιστοῦν μέσα στὰ ἑλώδη στεκούμενα νερά. Δὲ θὰ μοῦ ἦταν δύσκολο νὰ καταλάβω πῶς τέτοιες ζημιὲς δὲ λογαριάζουν πάρα πολὺ γιὰ ὁρισμένους ἀνθρώπους.

    Δυστυχῶς δὲν πρόκειται μόνον γι᾿ αὐτὸ τὸν κίνδυνο. Ὅλοι πιὰ τὸ διδάχτηκαν καὶ τὸ ξέρουν πὼς στὶς δικτατορικὲς καταστάσεις ἡ ἀρχὴ μπορεῖ νὰ μοιάζει εὔκολη, ὅμως ἡ τραγωδία περιμένει ἀναπότρεπτη στὸ τέλος. Τὸ δράμα αὐτοῦ τοῦ τέλους μᾶς βασανίζει, συνειδητὰ ἢ ἀσυνείδητα, ὅπως στοὺς παμπάλαιους χοροὺς τοῦ Αἰσχύλου. Ὅσο μένει ἡ ἀνωμαλία, τόσο προχωρεῖ τὸ κακό.

    Εἶμαι ἕνας ἄνθρωπος χωρὶς κανένα ἀπολύτως πολιτικὸ δεσμὸ καί, μπορῶ νὰ τὸ πῶ, μιλῶ χωρὶς φόβο καὶ χωρὶς πάθος. Βλέπω μπροστά μου τὸν γκρεμὸ ὅπου μᾶς ὁδηγεῖ ἡ καταπίεση ποὺ κάλυψε τὸν τόπο. Αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία πρέπει νὰ σταματήσει. Εἶναι ἐθνικὴ ἐπιταγή.

    Τώρα ξαναγυρίζω στὴ σιωπή μου. Παρακαλῶ τὸ Θεὸ νὰ μὴ μὲ φέρει ἄλλη φορὰ σὲ παρόμοια ἀνάγκη νὰ ξαναμιλήσω».

    Σχόλιο από V.T. | 03/04/2013

  49. […] -21η Απριλίου: ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ […]

    Πίνγκμπακ από -Χουντική πρόκληση από τον ‘Εθνικό Κήρυκα” « Πόντος και Αριστερά | 21/04/2013


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: