Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Χώρα περιορισμένης κυριαρχίας

Χώρα περιορισμένης κυριαρχίας 

Της Γιάννας Γιαννουλοπούλου *

Ένα από τα σταθερά χαρακτηριστικά του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού από την εποχή της κρατικής συγκρότησής του είναι ο αντιφατικός τρόπος με τον οποίο οι άρχουσες τάξεις και οι πολιτικές τους ελίτ διαχειρίζονταν τα θέματα της εθνικής ανεξαρτησίας και των σχέσεων με τις ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις κάθε εποχής. Η αντιφατικότητα έγκειται στο ότι οι ελληνικές άρχουσες τάξεις συνδυάζουν μια ουσιαστικά υποχωρητική έως ενδοτική στάση έναντι των ισχυρών κρατών με μια «πατριωτική» ρητορική για εσωτερική κατανάλωση. Δεν είναι σπάνια τα ιστορικά παραδείγματα γι’ αυτό: από το αγγλόφιλο και το ρωσόφιλο κόμμα των πρώτων χρόνων της ανεξάρτητης ζωής του ελληνικού κράτους έως την εθνικοφροσύνη που επέδειξαν μετά την Κατοχή οι δοσίλογοι και οι συνεργάτες των Γερμανών…

Για να έρθουμε στη μεταμοντέρνα εποχή μας, ο ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη, μολονότι πολιτικός απόγονος των διαφόρων Τσολάκογλου, δε διστάζει να αναφέρεται στην Εθνική Αντίσταση και να απαιτεί τις γερμανικές αποζημιώσεις.

Από την εφημερίδα «Δρόμος της αριστεράς»  

Αυτή η υποκριτική στάση γίνεται ορατή με δραματικό συχνά τρόπο σήμερα, σε μια στιγμή που η ελληνική κοινωνία δέχεται τη χειρότερη νεοφιλελεύθερη επίθεση των τελευταίων 50 χρόνων. Οι πολιτικοί μας ηγέτες έχουν αποδεχτεί ότι η κυριαρχία στην επικράτειά τους είναι περιορισμένη και ότι οι ίδιοι αποτελούν απλώς τα εκτελεστικά όργανα μιας πολιτικής που αποφασίζεται στις Βρυξέλλες και επιβάλλεται με το Σύμφωνο Σταθερότητας.

Έτσι, πρωτοφανώς για πρωθυπουργό ανεξάρτητου κράτους, ο πρωθυπουργός δηλώνει: «αφαιρέθηκε ένα κομμάτι της κυριαρχίας μας έτσι όπως χειριστήκαμε τα οικονομικά μας θέματα» (Σύνοδος Κορυφής, Βρυξέλλες, 11/2/2010). Όταν δε ερωτάται ο πρωθυπουργός μετά τη συνάντησή του με τη Μέρκελ για το πώς θα μπορούσε να βοηθήσει η πώληση νησιών στην αποπληρωμή των ελληνικών χρεών, απαντά ευγενικά και μειλίχια ότι εμείς οι Έλληνες αγαπάμε τα νησιά μας και δε θα θέλαμε να τα χάσουμε! Αντιθέτως μπορούμε να τα μετατρέψουμε σε νησίδες πράσινης ανάπτυξης!

Στη μάταιη προσπάθεια των υπουργών να πείσουν για την αναγκαιότητα των νέων μέτρων ακούγεται και το εξής εξωφρενικό επιχείρημα: εάν δε λαμβάναμε αυτά τα μέτρα, θα τα επέβαλλε το Ecofin χωρίς τη συμμετοχή Έλληνα υπουργού!

Πόσο διαφορετική είναι αυτή η πολιτική στάση από εκείνη που επιδεικνύουν οι τοπικοί άρχοντες στις αποικιοκρατούμενες χώρες ή επεδείκνυαν οι κοτζαμπάσηδες επί οθωμανικής αυτοκρατορίας;

Είναι εξάλλου γνωστό ότι η Αριστερά στη χώρα μας κατάφερε να πρωταγωνιστήσει στις εξελίξεις όταν συνέδεσε τα αιτήματα της κοινωνικής χειραφέτησης με εκείνα της εθνικής απελευθέρωσης, την εποχή του ΕΑΜ. Στην κρίσιμη συγκυρία που ζούμε θα καταφέρει να κάνει κάτι ανάλογο ή θα παγιδευτεί στις αντιφάσεις της πολιτικής των κυρίαρχων ελίτ μιας ημι-αποικίας;

* Η Γιάννα Γιαννουλοπούλου είναι γλωσσολόγος
στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
——————————————————————————-
Ανανέωση 23-3-2010
Από το Μανιτάρι του Βουνού
Η Γαλλογερμανική ύαινα πιέζει για στρατιωτικές βοήθειες
ΕΕ των τραπεζών, των αυτοκινητοβιομηαχανιών, κλπ, έχουμε και την ΕΕ των στρατιωτικών βιομηχανιών. Η ΕΕ είναι  μια λυκοσυμμορία μέσα στην οποία έχουμε εγκλωβιστεί. Η δήθεν δημοσιονομική εξυγίανση είναι προπέτασμα καπνού. Θέλουν με τα δανεικά να αγοράσουμε από τη Γαλλία: «…Η γαλλική κυβέρνηση ασκεί πιέσεις για την πώληση στην Ελλάδα έξι φρεγατών, 15 ελικοπτέρων και έως και 40 μαχητικών αεροσκαφών τύπου Rafale…». Και από τη Γερμανία:

«…από τη γερμανική κυβέρνηση σχετικά με την παραλαβή και αποπληρωμή του υποβρυχίου «Παπανικολής» που έχει κατασκευαστεί από την ThyssenKrupp (η οποία μετά τη σχετική διευθέτηση μεταβίβασε το 75% των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά στην Αbu Dhabi Μar)…».

Αυτή είναι η εξυγίανση που θέλουν… Κατόπιν αφού εμείς υποταγμένοι πτωχεύσουμε στ’ αλήθεια θα τους παραχωρήσουμε τα βουνά και τα νησιά μας με ελάχιστο ενοίκιο για .. 100 χρόνια να βάλλουν πάρκα ανεμογεννητριών για το δικό τους ρεύμα φυσικά. Και εμείς θα το … αγοράζουμε. Και να πληρώσουμε οι μισθωτοί πάνω από 15% από το μισθό των παιδιών μας, οι άνεργοι την τσάμπ[α .. απασχόλησή τους, τα γηρατιά τα βάσανά τους… και οι κατέχοντες θα απολαμβάνουν τα … δίκαια βάρη, αφού βάζουν τα θύματα της ληστείας τους να πληρώσουν τις βιτρίνες του καταστήματος που έσπασαν από τα δικά τους πιστόλια…

Βρε ουσττττττττττττττττττττ

16/03/2010 - Posted by | -Δρόμος εφημερίδα, -Διάφορα, -Ιδεολογικά, -Περί οικονομίας, -Πολιτική

22 σχόλια »

  1. Το πολύ θετικό είναι ότι ένα τέτοιο άρθρο δημοσιοποιείται σε αριστερή εφημερίδα. Είναι μια καλή αρχή.

    Σχόλιο από SELEKOS | 16/03/2010

  2. «Επί πλέον στην Πολιτική, Πνευματική, Ηθική, Δημόσια ζωή της χώρας παρατηρείται το εξής παράδοξο, παράξενο, ανώμαλο, που αναδεικνύεται από την μεγάλη απόφαση του Σουηδικού Κοινοβουλίου. Ενώ στην Σουηδία (και όχι μόνον) για τα ζητήματα της αναγνώρισης των πρώτων γενοκτονιών του 20ου αιώνα πρωταγωνιστούν οι δυνάμεις της αριστεράς, της οικολογίας, των πρασίνων στην Ελλάδα αυτές οι ομάδες και ειδικά ορισμένοι από αυτούς είναι όχι μόνο αδιάφοροι ή ουδέτεροι αλλά Εχθρικοί. Ταυτίζονται με μια ιδεολογία θανάτου τον Κεμαλισμό παρά με τους Λαούς. Αυτές οι δυνάμεις όμως και τα πρόσωπα αντιμετωπίζουν την περιφρόνηση των Λαών και της ιστορίας.»

    http://polis-agora.blogspot.com/2010/03/blog-post_12.html

    Σχόλιο από vripol | 16/03/2010

  3. Παλι επαμφοτεριζουσες ανοησιες μας προτεινεις βριπολα
    ελεος επι τελους και η τρελα καποιων δημοσια σιτιζομενων παρακεντεδων εχει τα ορια της.

    ολια τα ψωλια εμεις θα σκωνομαι;

    Σχόλιο από kiamul | 17/03/2010

  4. Το ΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι οδεύει σε μια απολυταρχική διακυβέρνηση. Δεν δικαιολογείται αλλιώς η απαξίωσή τους για την πλειοψηφία της Νομαρχιακής τους της Θεσσαλονίκης, οι οποίοι άνθρωποι είπαν τα αυτονόητα.

    Αυτονόητα βέβαια εάν το ΠΑΣΟΚ δεν ήταν ένας αυταρχικός νεοφιλελεύθρος σχηματισμός και εάν δεν υπήρχαν τα κοράκια του Λάος που έχουν ενοχοποιήσει κάθε διαφεριτική άποψη.

    ΑΠΟΦΑΣΗ Ν.Ε Α΄ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΠΑΣΟΚ

    Η Ελληνική ιθαγένεια δεν αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα κανενός πλην των Ελλήνων. Η απονομή ιθαγένειας δεν είναι η λύση για την διασφάλιση των δικαιωμάτων των μεταναστών. Η ψήφος των αλλοδαπών στις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης, πλήττει την εθνική μας κυριαρχία Απαιτούμε άμεσο έλεγχο και καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης, διότι αλλοιώνει τον χαρακτήρα της Ελλάδας ως Έθνους-Κράτους.

    Η Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Α’ Θεσσαλονίκης, συμβάλλει στο διάλογο του κόμματός μας , για το δίκαιο της ιθαγένειας, με τις παρακάτω θέσεις , στις οποίες κατέληξε με απόφασή της:

    1.Άμεση παροχή Ελληνικής ιθαγένειας σε όλους τους ομογενείς, χωρίς άλλες προϋποθέσεις πλην της Ελληνικής καταγωγής και συνείδησης. Διευκόλυνση των ομογενών με μείωση της γραφειοκρατίας. Επιθυμητή η δήλωση του ομογενούς στην χώρα προέλευσης ότι είναι Ελληνικής καταγωγής, εκτός αν κάτι τέτοιο τον θέτει σε κίνδυνο.

    2. Θεμελίωση του δικαιώματος αίτησης για ιθαγένεια σε αλλογενείς αλλοδαπούς, μετά την πάροδο τουλάχιστον 10 ετών μόνιμης, νόμιμης και συνεχούς διαμονής στην χώρα.

    3. Τα κριτήρια απονομής της ιθαγένειας πρέπει να είναι:

    α. Επαρκής γνώση της Ελληνικής γλώσσας, και Ιστορίας.

    β. Πλήρης ενσωμάτωση στην Ελληνική κοινωνία, έμπρακτη απόδειξη ενδιαφέροντος και φιλοπατρίας για την Ελλάδα.

    γ. Στήριξη των θέσεων της Ελλάδος στα εθνικά θέματα.

    δ. Ασφαλισμένη εργασία καθ’ όλο το διάστημα της παραμονής του στην χώρα, μη λήψη οποιασδήποτε κρατικής βοήθειας-επιδομάτων, κατά την διάρκεια της 10ετούς παραμονής, για πάνω από 1,5 χρόνο.

    ε. Μη τελεσίδικη ποινική καταδίκη για πλημμέλημα τα τελευταία 5 χρόνια, ή για κακούργημα οποτεδήποτε. Σε περίπτωση εκκρεμούς ποινικής δίωξης κατά του αιτούντα αλλοδαπού, αναστολή (πάγωμα) , της αιτήσεως απονομής ιθαγένειας, έως την τελεσιδικία.

    στ. Διατήρηση του ισχύοντος «ius sanguinis», ως κανόνα, δηλαδή απονομή της ιθαγένειας, στους απογόνους των Ελλήνων το γένος, με τη γέννηση. Η γέννηση αλλοδαπού στην Ελλάδα και η μόνιμη διαμονή του έως την ενηλικίωσή του να μην οδηγεί στην απονομή ιθαγένειας αυτοδικαίως, αλλά να συνεκτιμάται μαζί με τα άλλα στοιχεία.

    ζ. Παρακολούθηση της 9ετούς υποχρεωτικής εκπαίδευσης σε δημόσιο ελληνικό σχολείο.

    4. Η ιθαγένεια θα πρέπει να απονέμεται σε αλλογενείς αλλοδαπούς, με φειδώ, και κατ’ εξαίρεση, δεν θα πρέπει να οδηγεί σε αλλοίωση του χαρακτήρα του Έθνους-Κράτους, ούτε να δύναται να δημιουργήσει στο μέλλον έγερση μειονοτικών ζητημάτων, ιδιαίτερα από όμορες, ή ισλαμικές χώρες.

    5. Η απονομή ιθαγένειας αφορά τον σκληρό πυρήνα της κρατικής υπόστασης, και το κράτος πρέπει να διατηρήσει το δικαίωμα και την διακριτική ευχέρεια να την απονέμει κατά την κρίση του.

    6. Η ψήφος των αλλοδαπών στις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης, εκτός του ότι έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το Σύνταγμα, πλήττει την εθνική μας κυριαρχία, διότι παραχωρείται το δικαίωμα ψήφου, σε πολίτες τρίτων χωρών, οι οποίοι οφείλουν πίστη στα Συντάγματα των χωρών προέλευσης, και υπάρχει ο κίνδυνος εξυπηρέτησης ξένων συμφερόντων από ημεδαπές αρχές (lobbying), ειδικά σε παραμεθόριες περιοχές. Η παραχώρηση δικαιώματος ψήφου στους πολίτες της Ε.Ε., είναι περίπτωση μη συγκρίσιμη με την υπό συζήτηση διότι εδώ δεν υπάρχει ο κανόνας της τήρησης της αρχής της αμοιβαιότητας.

    7. Απαιτούμε άμεσο έλεγχο και καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης, διότι διαρρηγνύει τον κοινωνικό ιστό, επιτείνει τα ήδη μεγάλα προβλήματα ανεργίας, και εγκληματικότητας, και αλλοιώνει τον χαρακτήρα της Ελλάδας ως Έθνους-Κράτους, δεδομένου και του δημογραφικού προβλήματος. Στο παραπάνω θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της και η Ε.Ε. για την φύλαξη των νοτίων συνόρων της. Τυχόν διευκόλυνση της απονομής της Ιθαγένειας θα οδηγήσει σε μαζικότερη εισροή λαθρομεταναστών, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τα συμφέροντα και τα δίκαια του ελληνικού λαού.

    8. Η Ελληνική ιθαγένεια δεν αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα κανενός πλην των Ελλήνων, και η απονομή της είναι στην διακριτική ευχέρεια του Ελληνικού κράτους, μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος και του εθνικού συμφέροντος, και έτσι θα πρέπει να παραμείνει. Θα πρέπει να διασφαλιστούν τα νόμιμα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των μεταναστών, όπως και των Ελλήνων, τα οποία καταστρατηγούνται το ίδιο από την αυθαιρεσία του κεφαλαίου. Το Ελλαδικό κράτος θα πρέπει να εξασφαλίσει το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών.

    9. Η απονομή ιθαγένειας δεν είναι η λύση για την διασφάλιση των δικαιωμάτων των μεταναστών. Σκοπός της ιθαγένειας είναι να ορίσει το Ελληνικό έθνος, και η χρήση της για να καλύψει το έλλειμμα της πολιτείας στην προστασία άλλων δικαιωμάτων, συνιστά κατάχρηση αυτής, που μπορεί να οδηγήσει σε αντίθετα αποτελέσματα, και σε ουσιαστική ακύρωση του αρχικού σκοπού της ιθαγένειας. Καλούμε την κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να τροποποιήσει άμεσα την σχετική πρόταση νόμου, να πράξει κάθε τι δυνατόν για την καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης, και να απονείμει άμεσα την ιθαγένεια σε όλους τους Έλληνες ομογενείς.

    ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

    ΠΑ.ΣΟ.Κ. Α’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

    Σχόλιο από Ματσουκάτης | 18/03/2010

  5. το ΠΑΣΟΚ όντως οδεύει προς μια απολυταρχική κυβέρνηση όμως αυτά που λένε οι σύντροφοι της α’ Θεσσαλονίκης δεν είναι όλα και τόσο αυτονόητα…

    άλλωστε εάν εφαρμόζονταν τα «κριτήρια» απονομής ιθαγένειας δεν ξέρω πόσοι εξ «ημών» θα την εδικαιούντο.

    θα είχε δε ενδιαφέρον να εκφράσουν δημόσια την άποψή τους για το έθνος-κράτος με βάση τα λεγόμενα του παρόντος άρθρου….
    είδομεν…οι καιροί είναι ενδιαφέροντες…

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 18/03/2010

  6. Η Ελλάδα χρειάζεται όχι 20 αλλά 180 δισ. ευρώ»

    Η τελευταία και πιο μεγάλη «φούσκα» αυτή του ελληνικού χρέους, λέει ο τέως «γκουρού» του ΔΝΤ

    Του Γιώργου Ι. Μαύρου

    Η Ελλάδα χρειάζεται γενναία χρηματοδότηση -ή οποία θα πρέπει να κινηθεί στα επίπεδα των 180 κι όχι των 20 δισ. ευρώ- από τους Ευρωπαίους εταίρους της για να μειώσει επειγόντως το χρέος της αλλιώς βαδίζει ολοταχώς προς την καταστροφή, προειδοποιεί ο Σάιμον Τζόνσον, τέως επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και νυν καθηγητής στο περίφημο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ).

    Σε άρθρο του που υπογράφουν από κοινού με τον επίσης επιφανή οικονομολόγο, Πήτερ Μπουν, στο «μπλογκ» των New York Times, Economix, ο κ. Τζόνσον υποστηρίζει ότι το χρέος της Ελλάδας αποτελεί την απόλυτη «φούσκα» και καταγγέλλει την πολιτική ελίτ της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και την ηγεσία του ΔΝΤ ότι αντιμετωπίζουν το πρόβλημα με εγκληματική ανευθυνότητα και με βασική προτεραιότητα το «ξελάσπωμα» των μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών.

    Οι δυο «γκουρού» τονίζουν ότι το βάρος που έχει να σηκώσει η Ελλάδα στους ώμους της δεν έχει προηγούμενο. Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγουν με βάση τα παρακάτω δεδομένα:
    Ως το τέλος του 2011 το χρέος της χώρας θα έχει ανέλθει περίπου στο 150% του ΑΕΠ.
    Σχεδόν το 80% αυτού του χρέους είναι στα χέρια ξένων, εκ των οποίων ένα μεγάλο ποσοστό είναι κάτοικοι της Γαλλίας και της Γερμανίας.
    Για κάθε 1 ποσοστιαία μονάδα αύξησης στο επιτόκιο δανεισμού της Ελλάδας, η χώρα θα πρέπει να πληρώνει στους ξένους πιστωτές της 1,2% του ΑΕΠ της.

    Υπό αυτό το πρίσμα διερωτούνται: Τι θα γίνει αν το επιτόκιο δανεισμού της Ελλάδας φτάσει το 10%, ένα μέτριο ποσοστό για τη χώρα με την χειρότερη αναλογία εξωτερικού χρέους/ΑΕΠ στον κόσμο; Σε αυτήν την περίπτωση, λένε, η Ελλάδα θα πρέπει να πληρώνει ετησίως στους πιστωτές της 12% του ΑΕΠ της, από τη στιγμή που θα επαναχρηματοδοτεί το σημερινό της χρέος δανειζόμενη με αυτά τα νέα επιτόκια (σχεδόν το ήμισυ του ελληνικού χρέους θα πρέπει να επαναχρηματοδοτηθεί με ένα επιτόκια μέσα σε 3 χρόνια).

    Αυτό τονίζουν οι κ. Τζόνσον και Μπουν, είναι όχι μόνο αδύνατο αλλά και ανήκουστο για οποιαδήποτε μεγάλη περίοδο στην ιστορία: Οι αποζημιώσεις της Γερμανίας μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο αντιστοιχούσαν μόλις στο 2,4% του ΑΕΠ της την περίοδο 1925-32, και τα χρόνια μετά το 1982, οι καθαρές πληρωμές για το χρέος της Λατινικής Αμερικής αντιστοιχούσαν στο 3,5% του ΑΕΠ της περιοχής.

    Υπό αυτό το πρίσμα, το χρέος της Ελλάδας δεν είναι διατηρήσιμο ακόμα και μετά τη λήψη των πρόσφατων μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής. Ως εκ τούτου, λένε, η Ελλάδα οδεύει προς πτώχευση αν δεν λάβει πολύ μεγαλύτερη βοήθεια από την Ευρώπη ή ακόμα πιο δραστικά οικονομικά μέτρα. Πιθανότατα, εκτιμούν, θα χρειαστεί να λάβει και τα δυο.

    Σε αυτό το πλαίσιο οι δυο «γκουρού» καταγγέλλουν τις ηγεσίες Γαλλίας, Γερμανίας και ΔΝΤ για παραπλανητικές δηλώσεις αναφορικά με το χρέος της Ελλάδας.

    Παρίσι και Βερολίνο, λένε, αντί να δράσουν άμεσα για να αποφευχθεί το «ναυάγιο» της Ελλάδας, ενθαρρύνουν συνταξιοδοτικά ταμεία και ιδιώτες επενδυτές να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα, παρόλο που ξέρουν ότι τα τελευταία έχουν προοπτική ανάλογη με μιας απάτης τύπου «πυραμίδας».

    Ένας επενδυτής μπορεί να φύγει σήμερα από τα ελληνικά ομόλογα, μόνο αν έρθουν νέοι αγοραστές. Στην καλύτερη περίπτωση, τονίζουν οι κ.κ. Τζόνσον και Μπουν, οι νέοι αγοραστές απλώς αναβάλουν κατάρρευση. Στη χειρότερη, ενθαρρύνουν κακο-πληροφορημένους επενδυτές (π.χ. συνταξιοδοτικά ταμεία, ιδιώτες) να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα την ώρα που πιο «έξυπνοι» επενδυτές (π.χ. μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες) δράττονται της ευκαιρίας για να φύγουν από αυτά.

    Ως εκ τούτου, ενώ οι ηγέτες της Γαλλίας και της Γερμανίας διαφημίζουν τον πόλεμο κατά της κερδοσκοπίας στην ουσία τον ενθαρρύνουν. Ποια θα ήταν όμως μια υπεύθυνη στάση από πλευράς των Ευρωπαίων εταίρων της Ελλάδας; Οι κ.κ. Τζόνσον και Μπουν εκτιμούν ότι υπάρχουν δυο εξίσου δύσκολοι δρόμοι:
    Πρώτ’ απ’ όλα Έλληνες και Ευρωπαίοι πρέπει να αποφασίσουν αν θέλουν να διατηρήσουν το ευρώ στην Ελλάδα ή όχι.
    Αν θέλουν, τότε η Αθήνα πρέπει να καταστρώσει επειγόντως ένα ρεαλιστικό σχέδιο για την αποπληρωμή του χρέους της. Κανένα τέτοιο σχέδιο όμως δεν θα είναι αξιόπιστο τα πρώτα χρόνια εφαρμογής του, γι’ αυτό οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να χρηματοδοτήσουν την Ελλάδα πλήρως. Αυτό δεν συνεπάγεται δάνειο 20 δισ. ευρώ αλλά 180 δισ. ευρώ για όλη αυτήν την περίοδο.
    Αν δεν θέλουν να κρατήσουν το ευρώ, πρέπει άμεσα να καταστρώσουν σχέδιο για την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Οι Βορειοευρωπαίοι θα χρειαστεί να διασώσουν τις τράπεζές τους, διότι το ελληνικό χρέος θα χάσει μεγάλο μέρος της αξίας του: η επιστροφή στη δραχμή θα επιτρέψει στην Αθήνα να πληρώσει τυπώνοντας νέο χρήμα.

    Αυτή, καταλήγουν οι κ.κ. Τζόνσον και Μπουν, θα είναι μια εξαιρετικά οδυνηρή προσαρμογή. Όσο όμως το χρέος της Ελλάδας μεγαλώνει, τόσο πιο ελκυστική θα γίνεται αυτή η επιλογή, ως «η λιγότερο οδυνηρή» από όλες?

    http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12338&subid=2&pubid=26301177

    Σχόλιο από Ματσουκάτης | 18/03/2010

  7. Όταν μιλάμε για κράτος και κυριαρχία σύφωνα με την γεωπολιτική τότε αυτή την ονομάζουμε Εθνική Κυριαρχία.Για να έχεις «Εθνική Ανεξαρτησία» πρέπει να έχεις και «Εθνική Στρατηγική»…
    στην Ελλάδα έχουμε «Κομματική Στρατηγική» με συνέπεια «Μειωμένη Ανεξαρτησία» ή «Μειωμένη ΕΘνική Κυριαρχία».
    Η Εθνική Στρατηγική απαρτίζεται από τρεις συστατικές στρατηγικές :

    -την Πολιτική Στρατηγική η οποία έχει εφαρμογή τόσο σε διεθνή όσο και εσωτερικά θέματα
    – την Οικονομική Στρατηγική
    -την Στρατιωτική Στρατηγική.

    Κάθε μία από τις επί μέρους αυτές Στρατηγικές πέραν των συστατικών στοιχείων επηρεάζει αμέσως ή εμμέσως και την εθνική ασφάλεια.

    Οι βασικοί παράγοντες που διαμορφώνουν την Εθνική Στρατηγική είναι :
    -τα Εθνικά Συμφέροντα
    -οι Εθνικοί Αντικειμενικοί Σκοποί
    -ο Περιβάλλων χώρος (δηλαδή η γεωστρατηγική θέση της χώρας και το επιχειρησιακό περιβάλλον)
    -η Ασφάλεια που περιλαμβάνει και την Απειλή
    -οι Διεθνείς Σχέσεις/Συμμαχίες και η Εθνική Ισχύς που αποτελεί το σύνολο των δυνατοτήτων του Έθνους με κύρια συνιστώσα τις Ένοπλες Δυνάμεις

    Όταν λοιπόν η πολιτική σου στρατηγική έχει σαν στόχο μόνο την κομματική σου επιβίωση τότε το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό.Η εθνική στρατηγική δεν είναι ούτε «δεξιά», ούτε αριστερή», ούτε εθνικιστική, ούτε διεθνιστική. Είναι τα πάντα, ανάλογα με τις επιταγές της συγκεκριμένης κατάστασης.
    Η χώρα μας και η εκάστοτε πολιτική της ηγεσία ερμηνεύει τη συγκεκριμένη κατάσταση με βάση τις κομματικές προτιμήσεις, αντί να προσαρμόζει τις προτιμήσεις στην κατά το δυνατόν ψυχρή ερμηνεία της συγκεκριμένης κατάστασης.
    Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι σήμερα οικονομικό, το πρόβλημα είναι πνευματικό, ιδεολογικό, πολιτισμικό και φυσικά πολιτικό. Τις τελευταίες δεκαετίες φαίνεται ότι στο εσωτερικό της χώρας, και σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής και οικονομικής ζωής, έχει κυριαρχήσει μια αριστερόστροφη στερεοτυπική σκέψη, με ροπή προς το λαϊκισμό, που συνθλίβει κάθε προσπάθεια ανάπτυξης και εξέλιξης στη χώρα.
    Για αυτό χρεωκοπήσαμε οικονομικά και εθνικά.
    Το να λες ότι φταίει το ΛΑΟΣ του 5% δείχνει αριστερόστροφη στερεοτυπική σκέψη και λαϊκισμός.

    Σχόλιο από akritas | 18/03/2010

  8. Το πρόβλημα σήμερα δεν είναι πνευματικό αλλά είναι τελείως οικονομικό. Όπως ισχυρίζεται ο Γ.Μαύρος: «Η Ελλάδα χρειάζεται όχι 20 αλλά 180 δισ. ευρώ»

    Φυσικά υπάρχει και μέγιστο πνευματικό πρόβλημα. Το να μάθουμε να συνυπάρχουμε:

    -οι απόγονοι των κομμουνιστών με τους απόγονους των δωσίλογων,

    -οι απόγονοι ων Μικρασιατών προσφύγων με τους απόγονους των φιλομοναρχικών Έξι (συνεργατών στην πραγματικότητα του Κεμάλ),

    -οι νεοπρόσφυγες από την πρώην ΕΣΣΔ με τον Καρατζαφέρη και τον Καραμανλή που τους αποκάλεσαν το 2001 «ελληνοποιημένους Τσετσένους και Αμπχάζιους».

    Ακρίτα μου, δύσκολα βλέπω να μπορούμε να αποκτήσουμε πνευματική συμφωνία και ενότητα.

    Σχόλιο από Ματσουκάτης | 18/03/2010

  9. Θα συμφωνήσω με τον Ματσουκάτε

    Το πρόβλημα σήμερα είναι απολύτως οικονομικό-πολιτικο
    Και βέβαια η όποια συζήτηση για τα αίτια ή τις όποιες απαντήσεις δεν μπορεί παρά να γίνει με απολύτως μετρήσιμα μεγέθη.
    Όχι με αόριστες σχεδόν μεταφυσικές έννοιες όπως πχ «..αριστερόστροφη στερεοτυπική σκέψη..»…

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 18/03/2010

  10. Πού πήγαν τα λεφτά;

    Tου Αλεξη Παπαχελα

    Καθημερινά τα λαϊκά πρωινά προγράμματα της τηλεόρασής μας θέτουν το εύλογο ερώτημα «πού πήγαν τα λεφτά;». Δυστυχώς, μια εύλογη απάντηση θα ήταν «σε όλους», με πολλές βεβαίως διαβαθμίσεις και διαφοροποιήσεις.

    Ας ξεκινήσουμε κατ’ αρχήν με τα λεφτά που πήγαν σε αυτούς που έκλεψαν, έτσι απλά. Οι άνθρωποι που κρύβονται πίσω από τις παραγγελίες πανάκριβων χόβερκραφτ για το ναυτικό τα οποία ουδέποτε λειτούργησαν, ανεξήγητα μεγάλου αριθμού τανκς τα οποία ποτέ δεν απέκτησαν τα πυρομαχικά που συνήδαν με τις προδιαγραφές τους, αεροσκαφών έγκαιρης προειδοποίησης τα οποία «βλέπουν» μόνο από τη μία πλευρά, πρωτότυπων υποβρυχίων που υποτίθεται ότι θα ήταν αόρατα αλλά τελικώς δεν ήταν κ. λπ. κ. λπ., είναι υπεύθυνοι για την απώλεια τεράστιων ποσών που εγκλώβισαν την Ελλάδα στον φαύλο κύκλο του χρέους. Δυστυχώς, σταθήκαμε ως κοινωνία, πολιτικό σύστημα και δημοσιογράφοι ανίκανοι να ανακαλύψουμε τις πρακτικές λεπτομέρειες αυτών των μεγάλων σκανδάλων.

    Τα λεφτά πήγαν επίσης σε ένα σύστημα διαπλοκής το οποίο θεωρήθηκε απαραίτητο για την ανάπτυξη της χώρας. Θέριεψε και υπαγόρευε τους όρους κάθε σύμβασης με την απειλή ενός χοντρού εκβιασμού. Και εκεί πήγαν πολλά λεφτά. Και δεν μιλάμε μόνο για την υψηλή διαπλοκή. Μιλάμε για τους συγγενείς και φίλους μας σε πολεοδομίες, εφορίες, δημοτικές υπηρεσίες κ. λπ. κ. λπ. οι οποίοι έφτιαξαν εξοχικά και αγόρασαν τζιπ εκβιάζοντας κάθε επιχειρηματία που ήθελε να κάνει μια μικρή ή μεγάλη επένδυση.

    Πολλά όμως είναι και τα λεφτά που πήγαν σε μεγάλα τμήματα του ελληνικού λαού. Ας θυμηθούμε τι πήραν στο χέρι οι αγρότες από την προηγούμενη κυβέρνηση μεσούσης της διεθνούς κρίσης και με τρεις μόνο ημέρες κινητοποιήσεων. Οι χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι που προστέθηκαν στο μισθολόγιο τα τελευταία χρόνια δίνουν και αυτοί μια απάντηση στο «πού πήγαν τα χρήματα;», όπως και το τρομακτικό φαινόμενο κακοδιαχείρισης και διαφθοράς στους 1.800 «αναπτυξιακούς» φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης. Τα λεφτά πήγαν ακόμη σε μερίδα των επιχειρηματιών του φαρμάκου, οι οποίοι οργάνωσαν ένα εξαιρετικά ισχυρό λόμπι που ανέβασε χωρίς να καταλάβει κανείς πώς και γιατί τις δαπάνες της δημόσιας υγείας, προφανώς με το αζημίωτο για πολιτικούς και «μάνατζερ» του κρίσιμου αυτού τομέα.

    Τα λεφτά πήγαν παντού λοιπόν, γιατί είχαμε αποφασίσει ότι θα συνεχίσουμε το πάρτι με δανεικά χωρίς να μας νοιάζει το αύριο. Κάπου είχαμε υποσυνείδητα πιστέψει και εμείς πως «λεφτά υπάρχουν διεθνώς», από τη μια γιατί οι κουτόφραγκοι μας επιδοτούσαν χωρίς να δίνουμε λογαριασμό και από την άλλη γιατί μπορούσαμε και δανειζόμασταν χωρίς τέλος. Τα ψέματα έχουν όμως τελειώσει τώρα. Οι ξένοι μάς πήραν χαμπάρι και οι δανειστές μάς ζητάνε πιο ακριβά επιτόκια, γιατί όποιος και αν βάλει τα νούμερα κάτω αντιλαμβάνεται πως ακόμη και με ετήσιο πλεόνασμα και 5% ανάπτυξη τον χρόνο, το χρέος των 320 δισ. ευρώ δεν βγαίνει πέρα.

    «Και τώρα τι γίνεται;» θα ρωτήσετε. Ο μόνος τρόπος να επιβιώσουμε είναι να φτωχύνουμε όλοι, να επιβληθούν μέτρα σοκ ως προς τον περιορισμό του Δημοσίου και τα διαρθρωτικά μέτρα, να ανοίξουν οι ευκαιρίες για επενδύσεις και να λειτουργήσει το περίφημο παραδοσιακό ελληνικό ένστικτο επιβίωσης. Εδώ υπάρχουν δύο μεγάλα προβλήματα. Το πρώτο είναι το κατά πόσον το πολιτικό προσωπικό σήμερα μπορεί να αντέξει μια τέτοια ατζέντα και ένα τόσο μεγάλο βάρος. Το δεύτερο είναι πως τα μεγάλα θύματα αυτής της περιπέτειας θα είναι αυτοί που δεν έκλεψαν, αυτοί που δεν βολεύτηκαν, αυτοί που δεν προστατεύονται από καμία μονιμότητα και εκείνοι που έκαναν το λάθος να δουλεύουν σκληρά, να πληρώνουν φόρους και να παίρνουν ρίσκα στη ζωή τους. Τα μεγαλύτερα όμως θύματα θα είναι οι αδύναμοι της ελληνικής κοινωνίας, που δεν έχουν κανέναν «νταβατζή» με τη μορφή πολιτικού, συνδικαλιστή ή άλλου ισχυρού παράγοντα να τους φροντίζει.

    Hμερομηνία δημοσίευσης: 21-03-10

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 21/03/2010

  11. Δύο ενδιαφέροντα άρθρα-«σεντόνια» από το ιστολόγιο «Τηλέπλαγκτοι πλάναι» με πρόταση για εναλλακτική λύση στο τέλος..

    Μέρος 1ο
    Η χρηματοδεσποτεία των Banksters. H υποτέλεια των εγχώριων πολιτικών επιστατών και τα «αριστερά» υποστηρίγματα ( Ι )

    Μέρος 2ο
    Η χρηματοδεσποτεία των Banksters. Το ελληνικό αδιέξοδο και η εναλλακτική λύση ( Ι Ι )
    ————–

    Η χρηματοδεσποτεία των Banksters. H υποτέλεια των εγχώριων πολιτικών επιστατών και τα «αριστερά» υποστηρίγματα ( Ι )

    Μέρος 1ο

    Ο καλπάζων συγκλονισμός της ευρωενωσιακής εσωτερικής περιφέρειας (με πρόσφατη εκδήλωση του στην Ελλάδα) ευνοείται από το αμμώδες οικονομικό της έδαφος, το οποίο οφείλεται:
    1.Στο τρόπο ένταξης και ενσωμάτωσης της στον άνισο διεθνή καταμερισμό εργασίας και στη διεθνοποιημένη αγορά μέσω της Ε.Ε., της ΟΝΕ κλπ.
    2.Στη συνακόλουθη παρασιτική διαμόρφωση του αναπτυξιακού προτύπου που υιοθετήθηκε.
    3.Στη δομική κρίση του παγκόσμιου συστήματος που τείνει να μορφοποιηθεί ειδικότερα σε κρίση γενικής υπερχρέωσης.
    4.Στη σαρωτική επέλαση των χρηματαγορών και του «πάρτα-όλα» παιχνιδιού της οικουμενικής χρηματιστικής ολιγαρχίας.
    5.Στην απόλυτη εξάρτηση και υποτέλεια των εγχώριων πολιτικών και κυβερνητικών ελίτ.

    Το πλανητικό χρηματοδεσποτικό σύστημα

    Ζούμε στην εποχή που ο νεκροζώντανος καπιταλισμός γέννησε και διέπεται ολοκληρωτικά από την χρηματοδεσποτική του τελείωση που είναι ταυτόχρονα και η υπέρβασή του. Έχοντας προηγουμένως γίνει η πλανητική σιδερένια γέφυρα για να μετακομίσει η «ουράνια κόλαση» πάνω στο σώμα της Γαίας. Η «κόλαση» εγκαταστάθηκε λοιπόν εδώ και καμιά εξ αποκαλύψεως θρησκευτική μεταφυσική δεν διαθέτει τέτοια «χαρισματική» ισχύ ώστε τούτο να το συγκαλύψει. Στα μέσα της δεκαετίας του 2010 το 14% της ανθρωπότητας σε Β.Αμερική, Δ.Ευρώπη, Ιαπωνία, Αυστραλία και Ν.Ζηλανδία κατέχει το 73% του παγκόσμιου εισοδήματος ενώ για το 86% της ανθρωπότητας απομένει το 27% αυτού του εισοδήματος. Το 1960 το μέσο εισόδημα του πλουσιότερου 20% του παγκόσμιου πληθυσμού ήταν 30 φορές μεγαλύτερο από το αντίστοιχο εισόδημα του φτωχότερου 20% της ανθρωπότητας, το 1990 ήταν 60 φορές και το 2000 πάνω από 75 φορές μεγαλύτερο. Το 2% των ολιγαρχών της γης κατέχει πάνω από το 50% του παγκόσμιου πλούτου (της αξίας υλικής και άυλης περιουσίας μείον χρέη) ενώ το 50% της ανθρωπότητας μοιράζεται το 1% του παγκόσμιου πλούτου (Πηγή: Παγκόσμιο Ίδρυμα για την Ανάπτυξη και την Οικονομική Έρευνα (WIDER), του ΟΗΕ). Για την ανθρώπινη επιβίωση, η κρίσιμη βιο-δυνατότητα του πλανήτη ορίζεται περίπου σε 2,1 παγκόσμια εκτάρια (gha) ανά κάτοικο. Για τα 6,3 δις. της ανθρωπότητας είναι συνολικά 13,23 δις. gha. Αλλά στα μέσα της δεκαετίας του ΄90 ήδη η μέση παγκόσμια κατανάλωση των βιοτικών πόρων είναι 2,7 gha. Και το βασικότερο, ο μέσος όρος για ΗΠΑ, Δ.Ευρώπη, Ιαπωνία έφθασε να είναι τετραπλάσιος του μέσου όρου για ολόκληρη την ανθρωπότητα [1]. Ο ιμπεριαλισμός λοιπόν καταστρέφει τον πλανήτη. Ό Βορράς ληστεύει την βιο-δυνατότητα των λαών του Νότου. Αυτό είναι μια μορφή διεθνούς γενοκτονίας.

    Η ανθρωπότητα βιώνει της σπασμούς της θυελλώδους μετάβασης προς ένα νέο τρόπο εκμεταλλευτικής οργάνωσης της συλλογικής και προσωπικής ζωής. Είμαστε στις απαρχές της πρώτης φάσης αυτής της ανάδυσης όμως ήδη γίνονται ορατά ορισμένα από τα αποτρόπαια γνωρίσματα της. Χαρακτηριστικά που υποδηλώνουν, όχι απλώς κάποια μορφή είτε μετανεωτερικού «υπεριμπεριαλισμού», είτε «ολιγοπωλιακού καπιταλισμού», είτε «ολοκληρωτικού καπιταλισμού» κλπ, αλλά τον ριζικό μετασχηματισμό και αντικατάσταση του ίδιου του Καπιταλιστικού Τρόπου Παραγωγής και του ιστορικού του φορέα, της Αστικής Τάξης. Πρόκειται για το καινοφανές Πλανητικό Χρηματοδεσποτικό Σύστημα που συγκροτείται πάνω στις βάσεις του άνισου διεθνούς καταμερισμού εργασίας και των ανοικτών αγορών όπου οι χρηματικές (χρηματοπιστωτικές, νομισματικές, χρηματιστηριακές) εξειδικευμένες αγορές έχουν την πρωτοκαθεδρία. Αυτό έγινε ιστορικά εφικτό λόγω μιας υπερπολύπλοκης αλληλουχίας τελεστών όπου ανάμεσα τους σημαντική επίδραση ενείχαν η «τρίτη τεχνολογική επανάσταση» (ειδικά η πληροφορικοποίηση) και η κυριάρχηση της συμβολικής οικονομίας. Οι προϋποθέσεις της εξέλιξης προς την αυτονομημένη παραγωγή χρήματος από το χρήμα ήτοι του χρηματοπιστωτικού εμπορεύματος και των παραγώγων χρηματοοικονομικών προϊόντων του συσσωρεύτηκαν με τρόπο ταχύρυθμο το τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα στο πλαίσιο της αλληλενεργού δυναμικής τριάδας: 1) νεοφιλελευθεροποίηση 2) οικουμενικοποίηση 3) χρηματιστικοποίηση.

    -Η νεοφιλελευθεροποίηση: Η μετάβαση μετά το 1975 από την προηγούμενη διαδικασία λειτουργικής ρύθμισης του συστήματος – που ονομάστηκε «φορντισμός», «κεϋνσιανισμός», «κρατισμός» – στην επόμενη ειδική λειτουργική προσαρμογή, το νεοφιλελευθερισμό, ήταν υποχρεωτική καθώς το μεταπολεμικό πρότυπο καπιταλιστικής συσσώρευσης έφθασε στο τέλος του και το καινούργιο πρότυπο που ξεπρόβαλε σιγά-σιγά προϋπόθετε την οικουμενικευμένη, απελευθερωμένη αγορά και την εξάλειψη οιασδήποτε μορφής κοινωνικού ή δημοσίου ελέγχου πάνω σ΄ αυτήν. Εν μέσω δομικής κρίσης, ο ολιγοπωλιακός καπιταλισμός υπό συνθήκες αναδιάρθρωσης, αποκέντρωσης και υπερεθνοποίησης του αλλά και απαλλαγμένος πλέον με την πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» ξαπόστειλε οριστικά στο «σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας» την κρατικιστική σοσιαλδημοκρατική συναίνεση η οποία στηριζόταν στις δομές της πλήρους απασχόλησης, της «μικτής οικονομίας» (συνύπαρξη κρατικών και ιδιωτικών εταιριών), της δημόσιας κοινωνικής πρόνοιας καθώς επίσης και στη τριμερή συνεργασία κράτους, κεφαλαίου, συνδικάτων. Η νεοφιλελεύθερη συναίνεση, στην οποία εκτός της δεξιάς προσχώρησαν ταχύτατα οι διανοούμενοι και τα κόμματα της σοσιαλδημοκρατίας, αναδιάταξε την ίδια την μορφή του κράτους όπου πλέον όφειλε να γίνεται ο αποτελεσματικός οδοστρωτήρας για τις αγορές και ο πιστός τοποτηρητής λακές της οικουμενικής χρηματοδεσποτικής ολιγαρχίας. Υπό αυτά τα δεδομένα η νεοφιλευθεροποίηση έγινε ταυτόσημη με:
    α. Το παγκόσμιο laissez faire και την υπονόμευση κάθε δυνατότητας ουσιαστικού κυβερνητικού-κρατικού οικονομικού προγραμματισμού σε μακροοικονομικό επίπεδο.
    β. Την κατάργηση κάθε προστατευτισμού και την ελευθέρωση της παγκόσμιας αγοράς υλικών και άυλων εμπορευμάτων.
    γ. Την κατάργηση όλων των ρυθμιστικών ελεγκτικών μηχανισμών στις παγκόσμιες αγορές του χρήματος και των κεφαλαίων (της τραπεζικής πίστης, των νομισμάτων και των χρηματιστηριακών μετοχών).
    δ. Την κατάργηση της πλήρους απασχόλησης. Την πλήρη ελευθέρωση και την ελαστικοποίηση της παγκόσμιας αγοράς εργασίας.
    ε. Την ιδιωτικοποίηση των πάντων σε όφελος της ιδιωτικής συσσώρευσης και των ιδιωτικών ολιγοπωλίων. Αρχής γενομένης με την αποκρατικοποίηση των κατασυκοφαντημένων «κρατικών μονοπωλίων», την άρση του δημόσιου ελέγχου σε στρατηγικούς τομείς της τοπικής οικονομίας με το πρόσχημα της οικονομικής «σταθερότητας» και της απόδοσης στην «κοινωνία πολιτών» επιχειρηματικών λειτουργιών που υποτίθεται «κακώς» ασκούσε το «διεφθαρμένο κράτος».
    στ. Την αναδιαμόρφωση των κρατικών προϋπολογισμών τόσο στην πλευρά των φορολογικών εσόδων όσο και στην πλευρά των δημοσιονομικών δαπανών με μοναδικό γνώμονα την εντεινόμενη ανισοκατανομή του εισοδήματος υπέρ των ομάδων της οικουμενικής και εγχώριας ολιγαρχίας.
    ζ. Την επιβράχυνση έως την κατάργηση της δημόσιας πρόνοιας και την επέκταση της ιδιωτικής συσσώρευσης σε τομείς που προηγουμένως ανήκαν στην δημόσια σφαίρα (εκπαίδευση, υγεία, συνταξιοδότηση κ.ο.κ.).

    -Η οικουμενικοποίηση: Ο καπιταλισμός και στα τρία του στάδια εξέλιξης (εμποροκρατικό, βιομηχανικό, μονοπωλιακό) δεν ήταν μόνο «εθνικός» αλλά ήταν επίσης ως ένα βαθμό πάντοτε και «διεθνοποιημένος». με την πόλωση μεταξύ κυρίαρχων κέντρων και κυριαρχούμενων κοινωνικών σχηματισμών της περιφέρειας να συνιστά ένα από τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του. Η νέα εποχή της οικουμενικοποίησης διαφέρει σημαντικά καθώς:
    α. Έχουμε μετάβαση από το προηγούμενο σύστημα των δικτυωμένων «εθνικών» (βασικά μητροπολιτικών) καπιταλισμών και μια πολύπλοκη υπαγωγή τους σε ένα εντελώς νέο οικουμενικό, αυτορυθμιζόμενο και κυριαρχικό σύστημα αγοράς. Αυτό έχοντας εξαρθρώσει τα προηγούμενα δίκτυα των «εθνικών αγορών» τα έχει ανασυνδέσει και εντάξει πλήρως στο εξελισσόμενο πλανητικό μετακαπιταλιστικό πλέγμα παραγωγής και διακίνησης των υλικών, συμβολικών και χρηματοπιστωτικών εμπορευμάτων υπό τη θεσμική υποστήριξη μιας σειράς υπερεθνικών οργανισμών.
    β. Κατά συνέπεια ο έλεγχος του πλανήτη έπαψε να αποτελεί (όπως στο παρελθόν) το επίδικο των οξύτατων ενδοαστικών «εθνικιστικών» συγκρούσεων (συχνά εμπολέμων) στο επίπεδο των κεντρικών κοινωνικών σχηματισμών. Στη θέση των ιστορικών «εθνικών» αστικών τάξεων έχουμε την βαθμιαία μορφοποίηση της πλανητικής χρηματοδεσποτικής ολιγαρχίας η οποία έχει τον απόλυτο έλεγχο των παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών, κεφαλαιουχικών, βιοτικών και φυσικών πόρων.
    γ. Έτσι οι λεγόμενες ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις είναι υπαρκτές αλλά εντελώς δευτερεύουσες, παρά τα αντίθετα υποστηριζόμενα ακόμα και από πρόσωπα και ομάδες της αντιιμπεριαλιστικής, ριζοσπαστικής αριστεράς, ενώ η ενδοϊμπεριαλιστική ενότητα είναι το πρωτεύον στοιχείο του νέου συστήματος.
    δ. Η υψηλή στρατηγική της χρηματοδεσποτικής ολιγαρχίας περιέλαβε την σημαντική ελάττωση του παραγωγικού κεφαλαίου. Η προσφορά χρήματος, η τραπεζική πίστη σταμάτησε πλέον να χρηματοδοτεί κυρίως την «παραγωγική οικονομία» και παροχετεύτηκε προς την «χρηματιστική αυτοπαραγωγή», τη χρηματιστικοποιημένη «συμβολική οικονομία».
    ε. Η σύγχρονη διεθνοποίηση κυριολεκτικά καταβροχθίζει το παγκόσμιο εργασιακό πλεόνασμα, τόσο στο Βορρά όσο και κυρίως στο Νότο. Η διεθνής αποταμίευση πλεονάσματος είναι σήμερα γύρω στο 1 /4 του παγκόσμιου ΑΕΠ. Ενώ όμως ο Βορράς κατέχει πάνω από το 73%, του παγκόσμιου εισοδήματος, στην αποταμίευση συμμετέχει μόνο κατά 42%. Αντίθετα ο Νότος διαθέτοντας κάτω του 27% αυτού του εισοδήματος συνεισφέρει κατά 58% στην παγκόσμια αποταμίευση (πηγή: ΔΝΤ). Το αποταμιευτικό έλλειμμα είναι ιδιαίτερα εμφανέστατο στις ΗΠΑ που εξαρτώνται σημαντικά από τα αποταμιευτικά πλεονάσματα της Κίνας κ.α. ασιατικών χωρών.
    στ. Η οικουμενικοποίηση είναι σύμφυτη με την στρατικοποίηση της, τους διαδοχικούς πολέμους της Νέας Τάξης και τον κεντρικό «προγραμματισμό του χάους» για την αρπαγή του πλεονάσματος και τον έλεγχο των πόρων όλων των ηπείρων, από την χρηματοδεσποτική ολιγαρχία.

    -Η χρηματιστικοποίηση: Το Σύστημα του Πλανητικού Χρηματοδεσποτισμού στη δυναμική του κίνηση επικάθεται, υπάγει και συναρθρώνει σε μια πολύπλοκη δυναμική ενότητα τον ιστορικό καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής – και τις όψιμες μορφές του, τον ολιγοπωλιακό καπιταλισμό του Βορρά και τον απολυταρχικό, μονοκομματικό κρατικό καπιταλισμό της Κίνας και ως ένα βαθμό τον πολυκομματικό κρατικό καπιταλισμό της Ρωσίας – καθώς και τις ανατασσόμενες νεο-δουλοκτητικές και νεο-δουλοπαροικιακές μορφές. Στα πλαίσια αυτής της πραγματικότητας, με τη στρατηγική συνδρομή υπερεθνικών θεσμικών οργάνων (Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Παγκόσμια Τράπεζα, Ομοσπονδιακή Κεντρική Τράπεζα (FED) των ΗΠΑ, Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, ΠΟΕ, NAFTA, Ε.Ε. κ..α.), εξουσιάζεται η πλανητική οικονομία και διαμορφώνεται ο νέος άνισος διεθνής καταμερισμός της εργασίας με κύριες αλληλεξαρτώμενες όψεις: α) σε επίπεδο κυριαρχίας, τη χρηματιστική ιεραρχία και την ιεραρχία των κρατών, β) σε επίπεδο λειτουργίας, τη χρηματιστικοποίηση και το κύκλωμα του χρέους………………………….
    …………………………………………………..

    Μέρος 2ο

    ……………………………
    Υπάρχει εναλλακτική λύση;

    Υπάρχει εναλλακτική λύση;

    Η καινούργια περίοδος εκτάκτου ανάγκης και οικονομικής κατοχής που διέρχεται ο λαός της χώρας ορίζει την αναγκαιότητα και την δυνατότητα οικοδόμησης ενός ευρύτατου Λαϊκού Απελευθερωτικού Κινήματος αντίστασης και ελευθέρωσης σε αντιχρηματοδεσποτική, αντιολιγαρχική, αντισυστημική κατεύθυνση το οποίο οφείλουν να συνδιοργανώσουν και να συγκλίνουν όλα τα αγωνιζόμενα λαϊκο-πατριωτικά, ριζοσπαστικά και αντισυστημικά ρεύματα, διατηρώντας ταυτόχρονα την αυτονομία τους και ορίζοντας τις ειδικότερες υπαρκτές ιδεολογικοπολιτικές διαφορές τους ως σοβαρές αλλά δευτερεύουσες μπροστά στην κρισιμότητα των καιρών καθώς και ίσως ως ένα βαθμό επιλύσιμες στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας.

    Τα κυρίαρχα μέτωπα αγώνα ορίζονται από ένα κυρίαρχο προαπαιτούμενο και τρεις κύριες επιλογές ανάταξης της χώρας:

    Το κυρίαρχο προαπαιτούμενο είναι η μαζική ριζοσπαστική αντικατοχική-αντικυβερνητική λαϊκή κινητοποίηση ικανή να οδηγήσει στην απομάκρυνση της επικίνδυνης για την ελληνική κοινωνία πασοκικής κυβέρνησης, διαμορφώνοντας προϋποθέσεις για μια αντιιμπεριαλιστική εθνικολαϊκή διακυβέρνηση σωτηρίας. Η σημερινή κυβέρνηση εκτός του ότι έχει χάσει τη κοινωνική συναίνεση δεν έχει καμιά απολύτως νομιμότητα καθώς υπέκλεψε την εκλογική ψήφο με ψευδείς υποσχέσεις («υπάρχουν τα λεφτά») και πρόγραμμα διαφορετικής πολιτικής από τη σημερινή.

    Οι τρεις κύριες επιλογές αφορούν:

    1.-Αποχώρηση από την ΟΝΕ. Ο διεκδικητικός μεταρρυθμιστικός αγώνας εντός της ΕΕ / ΟΝΕ (ενάντια στο «Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης», έκτακτη φορολόγηση όλων των χρηματοικονομικών συναλλαγών, απαγόρευση των Credit Default Swaps, ουσιαστική φορολόγηση επί του τζίρου των πολυεθνικών μεγαεταιριών, ουσιαστική συμμετοχή της Ε.Ε στις εξοπλιστικές δαπάνες της χώρας και στο κόστος προστασίας των συνόρων της Ελλάδας κλπ) είναι χρήσιμος μεν, οριακότατος δε. Η εξοντωτική συγκυρία επιζητεί την υπέρβαση του περιορισμένου ενδοευρωενωσιακού διεκδικητικού αγώνα διότι η Ελλάδα κινδυνεύει να συνθλιφτεί και να καταστραφεί ολοκληρωτικά από την χρηματοδεσποτική προσταγή και το τωρινό καθεστώς υποτέλειας και κατοχής. Η οποιαδήποτε μορφής «χρηματοδοτική στήριξη» είτε στα πλαίσια της ΕΕ / ΟΝΕ είτε του Δ.Ν.Τ. θα αφορούσε αποκλειστικά την εξασφάλιση των τοκοχρεολυτικών αξιώσεων των τοκογλύφων πιστωτών μας και ουδόλως την υποβοήθηση της εξυγίανσης της ελληνικής οικονομίας καθώς και την υπέρβαση του κλεπτοκρατικού, παρασιτικού, υπερχρεωστικού μοντέλου. Στο τέλος μπορεί ενδεχομένως είτε να εξαναγκαστεί σε έξοδο από ΟΝΕ από το ίδιο το γερμανοκρατούμενο διευθυντήριο των Βρυξελλών είτε να διαλυθεί μέσα από τις αντιφάσεις της αυτή η ίδια η ΟΝΕ. Για την αναγκαία λοιπόν ανάταξη της ελληνικής οικονομίας σε αυτοδύναμη κατεύθυνση βασική προϋπόθεση είναι η αποχώρηση από την Ευρωζώνη και επαναφορά της Δραχμής ως εθνικού νομίσματος και τούτο είναι πολύ προτιμότερο να επιβληθεί από την μαζική ριζοσπαστικοποίηση και την καθολική κινητοποίηση του ελληνικού λαού. Στη συνέχεια απαιτείται λήψη άμεσων μέτρων όπως:
    α.-Αναγκαία υποτίμηση της δραχμής με θετικές συνέπειες στο πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, στις εξαγωγές, και το τουρισμό.
    β.-Αυστηροί έλεγχοι στη κίνηση των κεφαλαίων (αποφυγή διαφυγής) συναλλαγματικοί και εξωτερικοί εμπορικοί έλεγχοι..
    γ.-Υψηλή φορολόγηση στις εισαγωγές ειδών πολυτελείας
    δ.-Αποτελεσματικοί έλεγχοι τιμών ειδικά στα είδη ευρείας λαϊκής κατανάλωσης

    2.-Αναδιαπραγμάτευση του χρέους και εσωτερική αυτοχρηματοδότηση. Προτού η χώρα καταληστευτεί ολοκληρωτικά από τη χρηματοδεσποτική ολιγαρχία θα πρέπει να αναλάβει τη στρατηγική πρωτοβουλία και να διεκδικήσει την αναδιαπραγμάτευση του χρέους της κάτω από την απειλή της διακοπής πληρωμών. Σκοπός η μετατροπή του δημοσίου χρέους σε μακροπρόθεσμο και η διασύνδεση της πληρωμής των τοκοχρεολυσίων με ένα σταθερό ποσοστό του ΑΕΠ (κάτω του 10%). Επιπλέον άμεσα μέτρα οικονομικής πολιτικής:
    α.-Επίτευξη επαρκούς ρευστότητας μέσω της αυτοχρηματοδοτικής αυτοβοήθειας σε συνδυασμό με μυστική διαδικασία αναζήτησης χαμηλότοκης εξωτερικής χρηματοδότησης (private placement). Ένας καλός μηχανισμός που εξασφαλίζει αναγκαίους πόρους και υποσκάπτει την ισχύ της υπερεθνικής χρηματοδεσποτείας και της εγχώριας τραπεζιτικής εκβιαστικής επιρροής, είναι οι εκδόσεις ελληνικών («εθνικών» ή «λαϊκών») ομολόγων. Έτσι η χώρα θα στηριζόταν στις δικές της (σημαντικές) δυνάμεις ώστε να αναχρηματοδοτήσει σε μεγάλο βαθμό το δημόσιο χρέος της και οι έλληνες πολίτες θα ήταν αυτοί που θα επωφελούταν από την κάρπωση των τόκων αντί οι ξένοι τοκογλύφοι. Ως προς τις απώλειες κερδών που θα υποστούν οι τράπεζες λόγω της διαφυγής καταθέσεων για τα ομόλογα είναι δευτερεύον σε σύγκριση με το πρωταρχικό ζήτημα το να ξεφύγει η χώρα από το να αποτελεί (με γερμανική-ευρωενωσιακή συνδρομή) την εύκολη «λεία» των διεθνών χρηματαγορών.
    β.-Προσφυγή για τις γερμανικές αποζημιώσεις και κατοχικά δάνεια που εντόκως φθάνουν σήμερα τα 70 δισ. ευρώ. Το ποσό αυτό, που δεν περιλαμβάνει τις διεκδικούμενες αποζημιώσεις προς τα χιλιάδες θύματα της γερμανικής θηριωδίας, αφορά: γ1. τις πολεμικές επανορθώσεις, για τις καταστροφές που υπέστη η χώρα, ύψους 7,4 δις. δολ. (αγοραστικής αξίας 1938), όπως καθόρισε η Διεθνή Διάσκεψη του Παρισιού το 1946 και γ2. την εξόφληση του κατοχικού δανείου, ύψους καθορισμένου (από τους ίδιους τους Γερμανούς) 3,5 δις. δολ. (αγοραστικής αξίας 1944).

    3-Συγκρότηση μιας νέας παραγωγικής δημοκρατικής κοινωνικής συμμαχίας ώστε να τεθούν οι βάσεις της αυτοδύναμης οικονομικής ανάπτυξης σε αντιχρηματοδεσποτική, αντιολιγαρχική, αντιπαρασιτική κατεύθυνση. Θεμελιώδεις προϋποθέσεις προς αυτή τη προσπάθεια θα είναι:
    α.-Η αντικλεπτοκρατική δημοσιονομική πολιτική: α1.στα έσοδα (ισχυρή φορολόγηση ιδιωτικών ολιγοπωλιακών μεγαεταιριών και οφσόρ εταιρειών.-Ισχυρή προοδευτική φορολόγηση όλης της μεγάλη ακίνητης και κινητής περιουσίας-δραστική αντιμετώπιση παραοικονομίας / παραεμπορίου / λαθρεμπορίου / φοροδιαφυγής/εισφοροδιαφυγής-κατάργηση τραπεζικού απόρρητου-γενικό πόθεν έσχες) και α2. στα έξοδα (κατάργηση κρατικής επιχορήγησης των κομμάτων και των ΜΚΟ-μείωση αριθμού βουλευτών στους 200-κατάργηση των χαριστικών παροχών στις ελίτ και του κλεπτοκρατικού συστήματος επιδοτήσεων/ δημοσίων προμηθειών-αναδιοργάνωση δημοσίων υπηρεσιών και οργανισμών).
    β.-Η ριζική αντιμετώπιση του λαθρομεταναστευτικού ζητήματος με γνώμονα την εξασφάλιση πλήρους απασχόλησης των Ελλήνων εργαζομένων και τη υπεράσπιση της εθνικής ύπαρξης του ελληνισμού.
    γ.-Η άμεση εθνικοποίηση-κρατικοποίηση των τραπεζών.
    δ.-Η κοινωνικοποίηση μεσοπρόθεσμα των ολιγοπωλίων και των μεγάλων επιχειρήσεων με στρατηγική σημασία στην αυτοδύναμη, ισόρροπη ανάπτυξη της χώρας.
    ε.-Η τεχνικοοικονομική-παραγωγική ανασυγκρότηση του γεωργικού, βιομηχανικού-βιοτεχνικού τομέα και ο αντιπαρασιτικός δυναμισμός εμπορίου και υπηρεσιών.
    στ-Η προτεραιότητα στις εισροές επενδύσεων που εξυπηρετούν την παραγωγική και τεχνολογική οικονομική μας βάση αντί των παρασιτικών στο τομέα εμπορίου-υπηρεσιών που προωθούν ΕΕ/ΟΝΕ.
    ζ.-Η προγραμματισμένη διεύρυνση των εξωτερικών αγορών πέρα από τη μονομερή προσκόλληση στην ευρωενωσιακή. Βαλκάνια, Ρωσία, Υπερκαυκασία, Ιράν, Αραβικός κόσμος κλπ είναι ζωτικές περιοχές όπου η Ελλάδα διαθέτει δεσμούς και σημαντικές πολιτισμικές και γεωστρατηγικές ευκαιρίες και δυνατότητας.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 24/03/2010

  12. η απόλυτη αλήθεια για το πώς φθάσαμε στην κρίση και το τι
    πρέπει να γίνη

    *Όλη η διαδικασία που διαμόρφωσε την σημερινή κατάσταση
    στην Ελλάδα, από τον **Alex** **Jones** **σε χθεσινή του νέα
    συνέντευξη στην δημοσιογράφο **Helen** **Skopis** **.
    Πρόκειται για μια από τις πιο ουσιαστικές και κατατοπιστικές
    περιγραφές που έχουν γίνει ποτέ για το μεγάλο αυτό θέμα,
    όπου όχι μόνον αναλύονται ξεκάθαρα τα αίτια της κρίσης,
    αλλά και το τι οφείλουμε να πράξουμε για να σώσουμε την χώρα,
    πριν είναι τελείως αργά. Κανείς δεν πρέπει να χάση αυτό το **video** :

    1) http://www.youtube.com/watch?v=bUNhtPAtMBg&feature=player_embedded

    2) http://www.youtube.com/watch?v=fzNBleP9C9U*

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/03/2010

  13. για να περάσετε ευχάριστα το υπόλοιπον της μέρας

    http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2010/03/alex-jones.html

    Σχόλιο από tam-tam | 25/03/2010

  14. Για τον «Πόντο…»
    Επιτέλους, να και ένας σκεπτόμενος έλληνας που είπε τα πράγματα με το αληθινό όνομά τους. Βεβαίως και υπάρχει λύση, και μάλιστα με τις δικές μας δυνάμεις. Εξάλλου όταν και όποτε χρειάστηκε αυτός ο τόπος και ο λαός του να στηθούν στα πόδια τους, το έκαναν με τις δικές τους δυνάμεις και όχι με «προστάτες»-νταβατζήδες. Κόμματα, κομματάρχες και πολιτικοί-νταβάδες είναι μόνον για να τρώνε τις σάρκες μας και τίποτε άλλο. Θυμηθείτε και την τεράστια, ασύλληπτη, καταστροφική φούσκα της ολυμπιάδας, ποιοί χαιρόντουσαν όταν ετοιμαζόταν και ποιοί ηδονίζονταν με το μεγαλείο της… Αποτέλεσμα 10 δις ευρώ πεταμένα την ποδιά της Γιάννας και των λαμόγιων της.
    Μας έγινε μάθημα όμως;

    Σχόλιο από δρακουμέλ | 26/03/2010

  15. στοδευτερο βιντεακι λεει» ειναι ενα σχεδιο να μπουν στις βιομηχανικές χωρες και να πεισουν τον κοσμο να δεχτει το συστημα κοινωνικής προνοιας κλπ κλπ

    Καλά βρε Ποντιοι και αριστεροι .. Εδω στο μπλογκ αυτο εχουμε γραψει τοσα και τοσα για τα καμουφλάζ της παγκοσμιας Ακροδεξιας που κλεβει αριστερη φρασεολογια για την προπαγανδα της … Αυτονα τον τυπο που τον βρηκατε; Αυτα που λεει παλι τα Πρωτοκολλα θυμιζουνε ; Καλά ..τοσο;

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 26/03/2010

  16. Νατοποίηση του Αιγαίου

    Ή

    κυβέρνηση δωσίλογων

    Ο ραγιαδισμός με το δωσιλογισμό δεν είναι ταυτόσημε έννοιες, αλλά πάνε μαζί: Όταν είσαι «ραγιάς» γίνεσαι εύκολα δούλος-εξάρτημα του «Αφεντικού», συνακόλουθα «δωσίλογος»!!!

    Στην κυβέρνηση Παπανδρέου μάλλον προηγείται ο δωσιλογισμός του ραγιαδισμού: η πολιτική του ραγιαδισμού ξεκινάει από την εξαρτημένη δουλεία της στα ξένα κέντρα αποφάσεων και ιδιαίτερα τα αυτοκρατορικά κέντρα των ΗΠΑ.

    «ΟΡΑΜΑ ΜΑΣ είναι να γίνει το Αιγαίο θάλασσα ειρήνης»!

    Αυτή την εντυπωσιακή (!) δήλωση έκανε, σε τουρκικά ΜΜΕ, ο υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας!!!

    Την ίδια ώρα ο ΝΑΤΟϊκός διοικητής του Αεροπορικού Στρατηγείου της Σμύρνης, ανακήρύσσε ολόκληρο το Αιγαίο ουδέτερη (γκρίζα) ζώνη!!!

    Δηλαδή το «Αιγαίο θάλασσα ειρήνης» με το ΝΑΤΟ κυρίαρχο στο Αιγαίο και το οποίο (ΝΑΤΟ), με τη γνωστή στραταρχική αυθάδειά του, να χαρακτηρίζει το Αιγαίο γκρίζα ζώνη!!!

    Αν αυτό δεν είναι δωσιλογισμός τότε οι έννοιες πλέον έχουν χάσει κάθε σημασία, έχουν αποδομηθεί και αποσαθρωθεί τελείως. Η υποτέλεια και ο δωσιλογισμός έχουν ανακηρυχθεί σε «αρετές»: σε «οράματα ειρήνης»!!!

    Και το ΝΑΤΟ από «σφαγέας» των λαών, από «σπορά» του τρόμου και του πολέμου σε «όραμα ειρήνης»!!!

    Όταν βεβαίως είσαι τραγικά υποτελής γίνεσαι και δραματικά ηλίθιος. Είναι δυνατόν να απευθύνεται κανείς στον ελληνικό λαό, λέγοντας ότι το «όραμα ειρήνης» στο Αιγαίο είναι το ΝΑΤΟ;

    Και ακόμα χειρότερα: Να αποδέχεσαι, την ίδια ώρα, να συζητήσεις με την Τουρκία όλες τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο!!!

    Η συζήτηση για την οριοθέτηση της ελληνοτουρκικής υφαλοκρηπίδας, από τη στιγμή που η Αγκυρα επιμένει πως υπάρχουν νησιά, νησίδες και βράχοι στο Αιγαίο με αδιευκρίνιστη κυριαρχία, προϋποθέτει συμφωνία των δύο χωρών για το καθεστώς των αμφισβητούμενων από την Τουρκία περιοχών, δηλαδή των συνόρων.

    Το γεγονός αυτό υπογράμμισε με ένταση ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών στη συνέντευξή του.

    Η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας «είναι μόνο μία από τις εκκρεμείς διαφορές στο Αιγαίο και η διευθέτησή της, από νομικής σκοπιάς, διασυνδέεται σε μεγάλο βαθμό με άλλες διαφορές», είπε ο Τούρκος υπουργός.

    Αν συνδυάσουμε τα «οράματα ειρήνης» της ηγεσίας του υπουργείου Εξωτερικών, τη ΝΑΤΟποίηση του Αιγαίου και τις συζητήσεις για τη «επίλυση» των τουρκικών «απαιτήσεων» τότε εύκολα καταλήγουμε σε τούτο: Η κυβέρνηση αυτή ήρθε να εκτελέσει μέχρι κεραίας τις προσταγές των αμερικάνων ιμπεριαλιστών.

    Είναι μια κυβέρνηση δωσίλογων

    Σχόλιο από Rovespieros | 09/04/2010

  17. Από τη δικτατορία της χούντας στη δικτατορία του ΔΝΤ!!!

    Πατρίδα. Προδομένη πατρίδα. Ποιος να το πίστευε. Να
    κάθομαι τώρα να γράφω πατριωτικά ποιήματα.

    Μέσα από βαθιά καρφωμένα παράθυρα ακούγονται οι φωνές

    των ζωντανών.

    Οι νεκροί ξυπνούν. Φορούν τα παπούτσια. Ανεβαίνουν

    Με φαρδειές κυλιόμενες κλίμακες κλαίγοντας σιωπηλά.

    Δακρυσμένα σκαρφαλώνουν στους στύλους. Ξεβιδώνουν

    τις λάμπες.

    Μαγάλα κομμάτια δόξας αιωρούνται στο σκοτάδι

    Νάσος Βαγενάς
    (αριστερός)

    Ο κύκλος προδοσιών αυτής της χώρας δεν έχει τέλος.

    Το σπειροειδές ελατήριο της Ελλάδας ανακυκλώνει τους εφιάλτες: Από τον εφιάλτη της στρατιωτικής δικτατορίας της 21ης Απριλίου φτάσαμε στον εφιάλτη της πλανητικής δικτατορίας του ΔΝΤ…

    Αυτό αποτελεί τη μεγαλύτερη περιφρόνηση και προσβολή όλων αυτών που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για ένα καλύτερο αύριο.

    Θυσιάστηκαν ζωές για να γκρεμίσουν τη δικτατορία και να φέρουν έναν άλλο κόσμο και καταλήξαμε στη σημερινή διαστροφή της δικτατορίας του ΔΝΤ: Στην πλέον απαίσια και μοχθηρή μορφή δικτατορίας!!!

    Η ιστορία παίζει οδυνηρά παιχνίδια και είναι και «εκδικητική».

    Δεν επαναλαμβάνεται μόνο ως φάρσα, αλλά ως πολλαπλή τραγωδία.

    Όταν μέσα στους «ιστορικούς κύκλους» υπάρχουν πολλές επαναλήψεις φάρσας, τότε έρχονται οι εφιάλτες.

    Ζήσαμε πολλές φάρσες: Τη σοσιαλδημοκρατική φάρσα και τις οβιδικές μεταλλάξεις και ενσωματώσεις της σταλινογενούς αριστεράς.

    Έτσι φτάσαμε μετά τη δικτατορία της 21ης Απριλίου στη δικτατορία του ΔΝΤ: Σε ένα ακόμα χειρότερο δικτατορικό εφιάλτη!!!

    Τι διαβολική σύμπτωση!!! Απρίλιο μήνα και ίδιες μέρες…

    Θα παραθέσουμε ένα κείμενό μας που περιέγραφε το σημερινό εφιάλτη.

    Γραμμένο τον Απρίλιο του 2006, ΡΕΣΑΛΤΟ-6

    Η Χούντα του 1967 και ο σύγχρονος φασισμός.

    Τότε φυλάκιζαν τους αγωνιστές!

    Σήμερα φυλακίζουν και δολοφονούν τη σκέψη.

    Γράφει Ο Θύμιος Παπανικολάου

    Η δικτατορία είναι μια συνήθεια του αίσχους:

    Μια μηχανή που σε καθιστά κωφάλαλο,

    Ανίκανο να ακούσεις, ανήμπορο να μιλήσεις

    Και τυφλό σε ό,τι είναι απαγορευμένο να κοιτάξεις.

    Εντουάρντο Γκαλεάνο

    Κάθε δικτατορία είναι μια «μηχανή», που πρώτα απ΄ όλα καταδιώκει και βασανίζει τους νέους. Καθεστώς στείρο, όπως είναι, μισεί θανάσιμα καθετί που μεγαλώνει και κινείται. Πολλαπλασιάζει μόνο τις φυλακές και τα νεκροταφεία. Δεν μπορεί να παράγει τίποτε άλλο από κρατούμενους, πτώματα, ρουφιάνους και εξόριστους. Το να είσαι νέος και μάλιστα πολιτικοποιημένος νέος, για τη δικτατορία είναι έγκλημα.

    Οι αφηγήσεις για τη δικτατορία της 21ης Απριλίου είναι «αφηγήσεις» καπηλείας, ηρωποίησης, πολιτικής εξαργύρωσης, «αφηγήσεις» νάρκωσης και λήθης. Και αυτή η πρόσφατη ιστορία μας έχει δοθεί μασκαρεμένη και αφυδατωμένη από τα πολιτικά της μηνύματα. Αυτή η «ιστορία» σε σχέση με την αληθινή ιστορία, είναι όπως ο εφιάλτης σε σχέση με τα βιώματα της πραγματικής ζωής. Η αλήθεια και η μυθολογία διαπλέκονται και τη θέση των πολιτικών αιτημάτων και μηνυμάτων έχει πάρει το ωχρό πρόσωπο εκείνων που επιδιώκουν όχι μόνο να σβήσουν τις αγωνιστικές μνήμες, αλλά και να επιβάλλουν τον ολοκληρωτισμό του αυτοκρατορικού λόγου.

    Εξατμίζουν την ιστορική ουσία, δαιμονοποιούν κάποιες εξωτερικές όψεις της δικτατορίας και τις έννοιες με αρνητική συναισθηματική φόρτιση για να επικαλύψουν και να εξωραΐσουν το ιστορικό παρόν.

    Αυτό το μικρό κείμενο δεν αποπειράται την αποκατάσταση της ιστορίας. Δεν είναι ιστορικό κείμενο. Απλώς θέλει να επισημάνει ότι ο σημερινός κυρίαρχος πολιτικός λόγος είναι ένας ταριχευμένος πολιτικός λόγος που αφού έχει μετατρέψει την ιστορία της χούντας σε μούμια Αιγυπτιακή τη χρησιμοποιεί για να επικαλύψει το σύγχρονο εφιάλτη: Το μακάβριο ολοκληρωτισμό της πλανητικής αυτοκρατορίας.

    Ο σύγχρονος σκοταδισμός

    Η χούντα της 21ης Απριλίου μπροστά στην πλανητική χούντα που ζούμε σήμερα φαντάζει σαν αποκριάτικος καίσαρας. Η δικτατορία της 21ης Απριλίου φυλάκιζε τους αγωνιστές και τους αντιπάλους της. Η σημερινή δικτατορία του πλανητικού κράτους υπερβαίνει αυτά τα όρια, είναι χωρίς όρια. Φυλακίζει και δολοφονεί ανθρώπους και ιδέες, αποδομεί την Ιστορία, ακρωτηριάζει συνειδήσεις, ανατρέπει τους μηχανισμούς τη σκέψης: Επιβάλει την ενιαία σκέψη και την ενιαία ταυτότητα. Οι συνταγματάρχες δεν μπορούσαν να εξοντώσουν τις ιδέες και την ελπίδα. Σήμερα έχουν τελειοποιηθεί τα βασανιστήρια της επιβολής της σιωπής και της καλλιέργειας του τρόμου, έχει αναχθεί σε επιστήμη η τεχνική εξόντωσης των ανθρώπων, των ιδεών και της ελπίδας.

    Η Νέα Tάξη χρειάζεται ανθρώπους που να αισθάνονται ελεύθεροι και ανεξάρτητοι, μη υποκείμενοι σε καμιά εξουσία ή αρχή ή συνείδηση, ωστόσο πρόθυμους να δέχονται διαταγές, να κάνουν ό,τι απαιτούν από αυτούς, να εφαρμόζουν καλά στην κοινωνική μηχανή, χωρίς τριβή, ανθρώπους που να μπορούν να καθοδηγούνται χωρίς εξωτερική βία, να ποδηγετούνται χωρίς ηγέτες, να παρακινούνται χωρίς σκοπό. Σήμερα θέλουν πλάσματα με στενό, μίζερο μυαλό, ταπεινά περιχαρακωμένο στην απληστία και στην ατομική αναρρίχηση. Θέλουν πλάσματα άβουλα, χειραγωγήσιμα, πειθαρχημένα, γρανάζια της κοινωνικής μηχανής: Ο σκοταδισμός στην πιο ακραία, μοχθηρή και εφιαλτική του μορφή.

    Τα ιδεώδη της Νέας Εποχής

    Το ιδεώδες της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας μας είναι η υπνωτική αρμονία, η μηχανοποίηση της σκέψης, ο λήθαργος του υποκειμένου. Γι αυτό οι μηχανισμοί της πλανητικής Χούντας στοχεύουν:

    * Στην αποδόμηση της ιστορίας, της συλλογικής συνείδησης και των αγωνιστικών παραδόσεων. Κατακερματίζουν τον «παλαιό» κοινωνικό ιστό, με πρόσχημα την ενημέρωση και τον προβληματισμό. Κατακερματίζουν τον «παλαιό» ψυχοπνευματικό ιστό με πρόσχημα την ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης. Εξουδετερώνουν τον «παλαιό» άνθρωπο και εξαφανίζουν την εμπειρία και τις κατακτήσεις αιώνων, παρεμβαίνοντας, δήθεν επανορθωτικά, σε κάθε τομέα της ζωής του. Λανσάρουν υποβολιμαία τα νέα ιδεολογήματα που εκλαμβάνουν ως κατάκτηση τη σήψη των ιδεολογιών. Θεωρούν «προχωρημένο» και «προοδευτικό» να αισθάνεσαι «πολίτης της γης», να αποκολλάσαι οικειοθελώς από την Ιστορία, να δέχεσαι αδιαμαρτύρητα κάθε μεταβολή στα ταξικά, εθνικά, ψυχοπνευματικά, προσωπικά και σεξουαλικά δεδομένα, να ζεις σε ένα ατέλειωτο συμβατικό παρόν, χωρίς παρελθόν και μέλλον…

    *Στην παράλυση της σκέψης και της βούλησης. Υποσκάπτουν τη λογική αποδομώντας κάθε αυτονόητο και κάθε κοινωνικό κριτήριο. Η «νέα λογική» θεωρεί κάθε άποψη εξ ίσου έγκυρη, γιατί ο καθένας είναι φορέας της δικής του αλήθειας. Καταργούν στην πράξη τη λογική, όταν υποβιβάζουν σύνθετες έννοιες στο επίπεδο των αγοραίων απλουστευτικών εξισώσεων. Καταστρέφουν τη σκέψη με τις σούπες των κοινοτοπιών και την ασυδοσία της «ατομικής άποψης». Παραλύουν τη λογική διαμέσου της τυπικής και της «δημοκρατικής» τήρησης ίσων αποστάσεων μεταξύ δικαίου και αδίκου, θύματος και θύτη, καταπιεσμένων και καταπιεστών, βίας και αντι-βίας, καλού και κακού κλπ. Καταστρέφουν, τέλος, κάθε κοινωνικό, ταξικό, πνευματικό, ηθικό, εθνικό, θρησκευτικό έρεισμα του ανθρώπου με το δογματικό πλουραλισμό: Η σχετικοποίηση του απόλυτου και η απολυτικοποίηση του σχετικού.

    * Στην κατασκευή πραγμάτων και ανθρώπων χωρίς σύνορα, χωρίς όρια, χωρίς περιορισμούς: «ανοικτά σύνορα», πολύ-πολιτισμικός πολτός, ανοχή χωρίς όρια, πάθη και ένστικτα χωρίς όρια, δηλαδή άνθρωποι χωρίς αναστολές, χωρίς δισταγμούς, χωρίς ενοχές, νοσηρά ατομικιστές, εν δυνάμει απατεώνες και που θα είναι περήφανοι για το ρεαλισμό τους και τον κυνισμό τους…

    Με δύο λόγια η σύγχρονη δικτατορία της Νέας Τάξεις έχει ως έμβλημά της το μίσος για τη σκέψη και τη βούληση και στοχεύει στην κατασκευή ανθρώπων δειλών, μοιραίων και άβουλων οι οποίοι θα ανέχονται τα πάντα και θα παρακολουθούν, δίχως να το αντιλαμβάνονται, την αποσάθρωση και αποτέφρωση του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος.

    Ο αόρατος πόλεμος

    Με τη Χούντα των συνταγματαρχών είχαμε να κάνουμε με συμβατικό πόλεμο. Αυτή μας δίωκε, μας φυλάκιζε, μας βασάνιζε, αλλά διατηρούσαμε πλήρη διαύγεια του πνεύματός μας, είχαμε επίγνωση της ήττα μας. Γνωρίζαμε δηλαδή ότι η εξωτερική ελευθερία μας είχε αλωθεί, αλλά η ελευθερία της σκέψης και της βούλησής μας, συνακόλουθα και της δράσης μας παρέμενε αλώβητη. Συνεπώς η υποδούλωσή μας ήταν προσωρινή.

    Με τη σημερινή Χούντα της Νέας Τάξης ο πόλεμος είναι αόρατος, δραματικά πιο επικίνδυνος και καταστροφικός από ένα συμβατικό πόλεμο. Σήμερα ο εχθρός ( η πλανητική Χούντα) στρέφεται επιπλέον και κατά της λογικής, για να την απορυθμίσει, στρέφεται και κατά της βούλησης, για να την αλώσει. Η Νέα Χούντα εξοντώνει δηλαδή και τη σκέψη και τη βούληση, με τα παραπλανητικά δολώματα της «ελευθερίας χωρίς όρια, χωρίς σύνορα, χωρίς περιορισμούς». Γεννά ηττημένους χωρίς διαύγεια πνεύματος, ώστε να έχουν επίγνωση της ήττας τους, ηττημένους υπερήφανους για την ήττα τους… Ας μην υπερτιμούμε και δαιμονοποιούμε, συνεπώς, τη βαρβαρότητα των «συμβατικών» δικτατορικών καθεστώτων, επικαλύπτοντας και αποκρύπτοντας ή εξωραΐζοντας τον εφιάλτη του σύγχρονου φασισμού της Νέας Τάξης: Αυτό που κάνει η ηττημένη και καλοαναθρεμμένη «αριστερά»…

    Σχόλιο από Ροβεσπιέρος | 19/04/2010

  18. Οι υποκριτικοί θρήνοι των πολύχρωμων «αριστερών» πολυτελείας

    Τ’ ομολογώ: καμιά

    Ελπίδα δεν έχω.

    Οι τυφλοί μιλάνε για διέξοδο. Εγώ

    Βλέπω. Όταν εξαντληθούν τα λάθη

    Αντικρύ μας θα κάθεται

    Σαν τελευταίος σύντροφος το μηδέν.

    Μπέρτολτ Μρεχτ

    Πολλοί δεν ήταν τυφλοί. Έβλεπαν εδώ και πολλά χρόνια. Έβλεπαν τη νέα αποικιοκρατική κατοχή, αλλά οι τυφλοί ήταν πλήθος και το χειρότερο: «Χρήσιμοι ηλίθιοι» που άκουγαν τους ποικίλους δήμιους και τα πολύχρωμα, επιδοτούμενα φερέφωνα των νέων τρομοκρατικών ιδεολογημάτων: Του «αντιεθνικισμού», του «αντιρατσισμού», της «πολυπολιτισμικότητας» κ.λπ…

    ΣΗΜΕΡΑ, διαπιστώνουν ότι «αντικρύ μας κάθεται σαν τελευταίος σύντροφος το μηδέν»: Με την αυθάδη, στραταρχική στολή του ΔΝΤ…

    Ο Μπρεχτ έγραψε ένα λάθος στίχο: Δεν ήταν τα «λάθη» που εξαντλήθηκαν». Ήταν οι προδοσίες που εξαντλήθηκαν…

    Ήταν οι προδοσίες όλων αυτών των πολύχρωμων «συντρόφων» της «αριστεράς» που ωρύονται, σήμερα, για τη νέα ΚΑΤΟΧΗ μας από το ΔΝΤ.

    Διαπίστωσαν την τελευταία σελίδα της ΚΑΤΟΧΗΣ. Το βιβλίο της κατοχής που έγραψαν οι ίδιοι, συνεχίζουν να μη θέλουν να το διαβάσουν. Κόβουν την τελευταία σελίδα, την ανεξαρτοποιούν από το υπόλοιπο βιβλίο, τη φετιχοποιούν και αναθεματίζουν το μεγάλο κακό που μας βρήκε.

    Μάλιστα ο μέγας δημαγωγός της «αριστερής» βοναπαρτιστικής καρικατούρας, ο Αλέκος Αλαβάνος, ωρύεται εναντίον του Γιωργάκη και ζητά να του απαγορευτεί η έξοδος από τη χώρα!!!

    Με τέτοιες εμπρηστικές κροτίδες επιχειρεί ο άμοιρος να επανέλθει στην πολιτική σκηνή, να επικαλύψει τα δικά του πολιτικά εγκλήματα και να αναπαλαιωθεί…

    Πολλοί θα αναζητήσουν την κολυμπήθρα του Σιλωάμ στο ναυάγιο της απάτης του ΠΑΣΟΚ και στο θλιβερό υπάλληλο των ΗΠΑ: Γιώργο Παπανδρέου…

    Καμώνονται όλοι αυτοί, οι ωρυόμενοι σήμερα, ότι δεν γνώριζαν τι εστί ΠΑΣΟΚ και Γιωργάκης.

    Μήπως πάλι, οι Αλαβάνοι και ΣΙΑ δεν ήταν αυτοί που επεδίωκαν την «οικοδόμηση συμμαχιών» με τους δεδηλωμένους καταστροφείς και δολοφόνους της ελληνικής κοινωνίας;

    Μήπως όλοι αυτοί δεν ήταν που έβαλαν την πλάτη για να ανοίξει ο δρόμος στους κυβερνητικούς δωσίλογους για να διαπράξουν τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά της ελληνικής κοινωνίας;

    Δωσίλογοι οι ίδιοι σε όλα τα μεγάλα προβλήματα της εποχής μας, έκαναν τα πάντα για να διαλύσουν την ελληνική κοινωνία και τους συνεκτικούς αγωνιστικούς της ιστούς, ευλόγησαν τον εποικισμό και την εφιαλτική κατοχή της χώρας μας από τις στρατιές των εισαγόμενων δούλων και ΤΩΡΑ ωρύονται για τον «εκτελεστή» της τελευταίας πράξης!!!

    ΤΩΡΑ επιχειρούν να επικαλύψουν και να αποκρύψουν τις δικές τους προδοσίες πίσω από το άθλιο και θλιβερό ενεργούμενο του πλανητικού ιμπεριαλισμού: Τον Πρωθυπουργό της κατοχής.

    Μόνο που αυτός ο Πρωθυπουργός δεν δούλεψε μόνος του γι’ αυτή την αποικιοκρατική κατοχή. Δούλεψε όλο το σύστημα γι’ αυτό, όλα τα κόμματα, με ιδεολογικές εμπροσθοφυλακές τα «αριστερά» χρώματα της ίριδας.

    Η τελευταία σελίδα ενός βιβλίου είναι ο επίλογος του δράματος.

    Η τραγωδία υπάρχει σε όλες τις σελίδες. Και μέσα σε αυτές τις σελίδες, πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξαν και αυτοί που ουρλιάζουν εναντίον του επιλόγου.

    Και αυτοί οι φωνακλάδες υποκριτές είναι αυτοί της ενσωματωμένης και επιδοτούμενης «αριστεράς» σε όλες τις αποχρώσεις: Ο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ στην πρωτοπορία, το ΚΚΕ και τα επιδοτούμενα κλιμάκια…

    Η αποικιοκρατική κατοχή από το ΔΝΤ αποτελεί την τελευταία πράξη του δράματος, την πολιτική επικύρωση της κατοχής μας.

    Οι διαδικασίες της κατοχής μας έχουν βάθος χρόνου. Ξεκινούν από την αποδοχή και την ευλογία της ιμπεριαλιστικής εισαγωγής των αλλοδαπών στρατιών.

    Η εισβολή των λαθραίων ξένων, ο εποικισμός και η κατοχή της Ελλάδας από αυτούς, προηγήθηκαν της σημερινής ληξιαρχικής πράξης.

    Η αλλοδαπή κατοχή που προηγήθηκε είναι αυτή που ισοπέδωσε πρώτα τα πάντα, διαλύοντας κάθε ιστό και άρθρωση αντίστασης της ελληνικής κοινωνίας, ρίχνοντάς την έτσι εντελώς ανίσχυρη στους δήμιούς της.

    Χρειάστηκε πρώτα να αποσαθρωθούν και να αποτεφρωθούν όλες οι κοινωνικές, πολιτικές και οργανωτικές μυώνες της ελληνικής κοινωνίας για να γίνει δυνατή η πολιτική επικύρωση της κατοχής μας από το ΔΝΤ.

    Το εργαλείο αυτής της ολοκληρωτικής πολτοποίησης και αποτέφρωσης της ελληνικής κοινωνίας, των εργατικών και λαϊκών ιστών και της κοινωνικής συνείδησης, ήταν και είναι η εισβολή και η κατοχή μας από τα κοινωνικά και πολιτικά καθυστερημένα στίφη των αλλοδαπών, με όλα τα συνακόλουθα και ποικίλα νοσήματα…

    Η «αριστερά» αγωνίστηκε γι’ αυτό το έγκλημα και το καθαγίασε.

    Η «αριστερά» υπέγραψε όλα τα επεισόδια της κατοχής μας και αποτέλεσε τον ιδεολογικό τρομοκράτη και πολιτικό μπράβο της αλλοδαπής κατοχής μας…

    ΤΩΡΑ το παίζει «μωρή παρθένα» και ωρύεται, με θρηνώδη αναθέματα, εναντίον της τελευταίας πράξης του δράματος: Τη δικτατορία του ΔΝΤ…

    Υπέταξε την ελληνική κοινωνία στην αλλοδαπή κατοχή, εξόρυξε τα μάτια της, το πνεύμα της και την ψυχή της και τώρα κλαίει με υποκριτικούς λυγμούς και οδυρμούς…

    ΑΙΔΩΣ ΑΧΡΕΙΟΙ…

    Δεν διαφέρει σε τίποτα από το Γιώργο Παπανδρέου.

    Απλώς, όλοι αυτοί οι «αριστεροί πολυτελείας» έχουν την πολυτέλεια να παίζουν ακόμα, να είναι οι έμμεσοι και όχι οι άμεσοι εκτελεστές, να μην είναι κυβέρνηση…

    Σχόλιο από Rovespieros | 27/04/2010

  19. Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

    Παρασκευή, 30 Απρίλιος 2010 22:52

    Οι τεράστιες ευθύνες της ΕΕ για την Ελλάδα, ο «διπλός απολυταρχισμός» που επιχειρείται να επιβληθεί, καθώς επίσης «μερικές» προβλέψεις των κινδύνων, από τους οποίους απειλείται η Δημοκρατία και η χώρα μας.

    Όπως αναφέραμε σε προηγούμενο κείμενο (άρθρο μας: ΤΟ ΡΕΚΒΙΕΜ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ: Ο καταμερισμός των ευθυνών της συνθηκολόγησης στους Έλληνες Πολίτες, στους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, στις κυβερνήσεις, στους κερδοσκόπους και στην ΕΕ 25/4/2010), το «παιχνίδι» των κερδοσκόπων, οι οποίοι «στοχοποίησαν» πρώτη τη χώρα μας (άρθρο μας: ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΟΜΒΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ: Η επίθεση των κερδοσκόπων στο «σύστημα», η τεράστια απειλή που «ελλοχεύει» για τον πλανήτη, καθώς επίσης η πιθανότητα να εξέλθει η χώρα μας από τη μεγαλύτερη κρίση της Ιστορίας της, χωρίς να υποχρεωθεί σε συμβιβασμό 28/4/2010 ), θα μπορούσε να είχε «αίσιο» τέλος για την Ελλάδα – εάν είχε την εμπιστοσύνη της Ενωμένης Ευρώπης και τη «στήριξη» της (για τις δικές μας ευθύνες, αυτές των Ελλήνων Πολιτών και των Κυβερνήσεων τους δηλαδή, οι οποίες είναι «μακράν» οι μεγαλύτερες, αναφερθήκαμε εκτενώς στο κείμενο μας)

    Συγκεκριμένα, η ΕΕ είχε (και έχει) τη δυνατότητα να αγοράσει άμεσα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, αυξάνοντας έτσι τις τιμές τους και μειώνοντας τα ασφάλιστρα τους. Στην περίπτωση αυτή, οι κερδοσκόποι θα ήταν αναγκασμένοι να αγοράσουν τα ομόλογα που πούλησαν ανοιχτά, για να τα επιστρέψουν στους κατόχους τους – γεγονός που θα λειτουργούσε επί πλέον αυξητικά στις τιμές τους. Παράλληλα, η αύξηση των τιμών και η αλληλέγγυα στάση της ΕΕ απέναντι στην Ελλάδα, θα μείωνε τις τιμές των ασφαλίστρων κινδύνου (CDS) – με αποτέλεσμα να χάσουν διπλά οι κερδοσκόποι, οδηγούμενοι οι ίδιοι στη χρεοκοπία.

    Η δυνατότητα αυτή δεν είναι θεωρητική, αφού έχει συμβεί στην περίπτωση της επίθεσης των «Hedge funds» στο Χονγκ Κονγκ. Οι κερδοσκόποι τότε είχαν «πουλήσει» ανοιχτά μετοχές του εκεί χρηματιστηρίου, αγοράζοντας δολάρια – με την προοπτική της αναγκαστικής υποτίμησης του νομίσματος εκ μέρους της κυβέρνησης, η οποία θα είχε σαν επί πλέον αποτέλεσμα την πτώση των τιμών των μετοχών. Όμως, η κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ επενέβη ενεργητικά, αγοράζοντας μετοχές και διατηρώντας σταθερή την ισοτιμία του νομίσματος – με αποτέλεσμα να χάσουν τεράστια ποσά οι κερδοσκόποι, πολλοί από τους οποίους χρεοκόπησαν.

    Σήμερα διαβάζουμε στον Τύπο τα παρακάτω:

    «Οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι ενδεχομένως να χρειασθεί να διαθέσουν μέχρι και 600 δισ. Ευρώ, σε οικονομική βοήθεια ή να προχωρήσουν σε αγορές κρατικών ομολόγων, εάν πράγματι είναι αποφασισμένοι να αποτρέψουν την εξάπλωση της δημοσιονομικής κρίσης στο σύνολο της Ευρωζώνης», εκτιμούν οικονομολόγοι της JP Morgan και της Royal Bank of Scotland.

    Οι οικονομολόγοι θεωρούν ότι πρέπει να γίνει προετοιμασία για «εφεδρικά» και ταυτόχρονα δραστικά νέα μέτρα. «Τα νέα μέτρα θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν εγγυήσεις από τις κυβερνήσεις για την έκδοση ομολόγων, την ΕΚΤ να καταργεί τους όρους για τα στοιχεία ενεργητικού που γίνονται δεκτά ως εγγυήσεις στις δημοπρασίες χρηματοδότησης ή την επαναφορά του απεριόριστου δανεισμού προς τις τράπεζες», εκτιμούν οι οικονομολόγοι.

    Ομόλογα και μετοχές στις αγορές ανά την Ευρώπη «βούλιαξαν» αυτή την εβδομάδα, καθώς η κυβέρνηση της καγκελαρίου Merkel «καθυστέρησε» την έγκριση του πακέτου οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα, ενώ η Standard & Poor’s υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας (η Γερμανία καθυστέρησε, η ΕΚΤ καθυστέρησε, η Κυβέρνηση μας καθυστέρησε – όλοι μαζί δηλαδή έκαναν τεράστια σφάλματα και μας έφεραν προ τετελεσμένων γεγονότων, έτσι ώστε να μην έχουμε χρόνο στη διάθεση μας για να αντιδράσουμε. Θεωρίες συνομωσίας;)

    «Ίσως είναι ώρα να σκεφθούμε για ύστατα μέτρα που θα μπορούσαν να ληφθούν για την αντιμετώπιση αυτής της δημοσιονομικής κρίσης», εκτιμά ο David Maki, οικονομολόγος της JP Morgan.

    «Ίσως να έχει έλθει πλέον η ώρα για την Ευρωζώνη να προχωρήσει σε πιο δραστικά μέτρα, έτσι ώστε να αποτρέψει τον κίνδυνο η δημοσιονομική κρίση να εξελιχθεί σε καθολική χρηματοοικονομική κρίση, που θα ωθήσει και πάλι τη ζώνη του Ευρώ σε οικονομική ύφεση», συμπληρώνει ο κύριος Maki.

    Σύμφωνα με τον ίδιο, μια συμφωνία για οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα, ίσως να μην είναι αρκετή να δώσει ένα τέλος στην κρίση που «μαίνεται» στις ευρωπαϊκές αγορές και οι κυβερνήσεις ενδεχομένως να πρέπει να έχουν έτοιμο ένα εφεδρικό σχέδιο για την Ευρωζώνη στο σύνολό της (άρθρο μας: Η ΕΥΡΩΠΗ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ: Η μαζική επίθεση των κερδοσκόπων στην Ελλάδα, οι δέκα μεγαλύτεροι πιστωτές της, καθώς επίσης αναφορές στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, στην Ιρλανδία, στην Ιταλία, στη Γερμανία και στη Γαλλία 4/3/2010). Ο κ. Maki υπολογίζει ότι, με βάση το χειρότερο σενάριο – δηλαδή οικονομικής στήριξης Ελλάδας, Ισπανίας, Πορτογαλίας και Ιρλανδίας – το ύψος του συνολικού πακέτου στήριξης ενδεχομένως να προϋποθέτει κεφάλαια, ισοδύναμα με το 8% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος των υπολοίπων χωρών, το οποίο ισοδυναμεί με περίπου 600 δις ευρώ.

    «Η ΕΚΤ ίσως να χρειασθεί να αναλάβει κάποιο ρόλο, παρόλο που οι «ρίζες» της κρίσης είναι δημοσιονομικές», εκτιμούν οικονομολόγοι της Citigroup. «Η ΕΚΤ ίσως να αρχίσει να δέχεται ως εγγύηση όλα τα κρατικά χρεόγραφα, ανεξαρτήτως αξιολόγησης και να επαναφέρει την πολιτική απεριόριστου δανεισμού για χρονική περίοδο μέχρι ενός έτους, ώστε να στηρίξει τις τράπεζες της περιοχής», αναφέρει οικονομολόγος της Royal Bank of Scotland.

    ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΗΣ ΕΕ

    Η ευθύνη λοιπόν της ΕΕ, πολύ περισσότερο της Ευρωζώνης, είναι πέραν πάσης αμφιβολίας, αφού φαίνεται ότι μας εγκατέλειψε στην τύχη μας, χωρίς καθόλου να ενδιαφερθεί για όλους εμάς τους Έλληνες Πολίτες – οι οποίοι «ονειρευόμαστε» μία Ευρώπη των Πολιτών της. Άλλωστε, ένας από τους βασικότερους λόγους της κερδοσκοπικής επίθεσης που δεχθήκαμε, ήταν το γνωστό μας «The game is over», όπως επίσης η πρόσφατη «σπουδή» της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας, υπό το γερμανό διευθυντή της, να ανακοινώσει την αυξητική «διόρθωση» του ελλείμματος μας το 2009 – ταυτόχρονα σχεδόν με τη διπλή υποτίμηση της πιστοληπτικής μας ικανότητας από την Moody’s, την οποία ακολούθησε «κατά πόδας» η S&P.

    Ειδικά όσον αφορά τη Γερμανία, η «δήθεν» καθυστέρηση της οποίας οδήγησε τη χώρα μας στη «διπλή δικτατορία»,

    (α) αυτήν του αιμοβόρου χρηματοπιστωτικού κερδοσκοπικού κεφαλαίου, η οποία «εκφράζεται» μέσω του ΔΝΤ (άρθρο μας: ΣΚΑΚΙ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ: Τα όπλα «αιχμής» της αμερικανικής υπερδύναμης, η «επέλαση» στην Ευρώπη, το «ημερολόγιο» της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, τα «παιχνίδια εξουσίας», το «εξιλαστήριο θύμα», ο ύπατος αρμοστής και τα συμπεράσματα 21/4/2010), καθώς επίσης

    (β) αυτήν του Γερμανικού Ολοκληρωτισμού ( άρθρο μας: PAX GERMANICA: Η φτώχεια μίας Δημοκρατίας είναι πολύ καλύτερη από την υλική ευημερία η οποία, καθώς ισχυρίζονται, συνυπάρχει με τον Ολοκληρωτισμό, όπως ακριβώς η ελευθερία είναι καλύτερη από τη δουλεία (Δημόκριτος) 6/3/2010 ),

    είχαμε αναφέρει ότι: “Εάν θα είμαστε αναγκασμένοι να επιλέξουμε «μεταξύ δύο κακών το καλύτερο», το ΔΝΤ δηλαδή ή τη γερμανική ηγεμονία, θα επιλέγαμε χωρίς δεύτερη σκέψη το ΔΝΤ. Οι ευθύνες αυτής της χώρας για τη σημερινή μας θέση, όπως και για την πιθανή κατάρρευση της Ευρωζώνης, είναι τεράστιες – ενώ επικεντρώνονται κυρίως στην απίστευτη αλαζονεία της, η οποία αποδεικνύεται σήμερα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

    Η καγκελάριος της Γερμανίας είναι αυτή που «εμβολίζει» ολοκάθαρα τις προσπάθειες των υπολοίπων «εταίρων» μας για την παροχή του συμφωνηθέντος «πακέτου σωτηρίας» (αν και δεν χρειαζόμαστε κανένα «πακέτο», όχι μόνο γιατί δεν συμφωνεί το 70% των Ελλήνων, αλλά επειδή το μόνο που χρειαζόμαστε είναι η στήριξη των ομολόγων του δημοσίου από την ΕΕ) ισχυριζόμενη (κατά την πάγια τακτική του καθεστώτος της χώρας της) «απαγορεύσεις» του συντάγματος, καθώς επίσης αντιρρήσεις εκ μέρους των Γερμανών πολιτών – παρά το ότι έχει προηγηθεί από την ίδια την κυβέρνηση της μία απίστευτη, συλλογική «πλύση εγκεφάλου», με στόχο την εχθρική τοποθέτηση της γερμανικής κοινωνίας απέναντι στην Ελλάδα (άρθρο μας: Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΑΣΘΕΝΗΣ: Χωρίς να θέλουμε να «αποποιηθούμε» τις τεράστιες ευθύνες όλων μας για την υπερχρέωση της Ελλάδας, έχουμε την άποψη ότι τα λάθη μας δεν νομιμοποιούν τις αρρωστημένες «τευτονικές» επιθέσεις, τις οποίες δεχόμαστε πλέον καθημερινά. 5/3/2010).

    Περαιτέρω, έχουμε αναφέρει σε πολλά κείμενα μας, τα οποία έχουν επιβεβαιωθεί τόσο από Γερμανούς, όσο και από Ευρωπαίους ή Αμερικανούς «ειδήμονες», την ύπουλη «εκμετάλλευση» της Ευρωζώνης, εκ μέρους της Γερμανίας, με στόχο την αποκόμιση οικονομικών πλεονεκτημάτων, χωρίς την παροχή των παραμικρών ανταλλαγμάτων (άρθρο μας: ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ: Η Γερμανία είναι μέρος του προβλήματος της Ελλάδας, ενώ θα είναι η κύρια υπεύθυνη στην περίπτωση που τυχόν καταρρεύσει, κάτω από την πίεση της κρίσης, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το κοινό νόμισμα 16/1/2010).

    Προφανώς λοιπόν είμαστε αντίθετοι στις προσπάθειες αυτής της χώρας να υποδουλώσει τους «εταίρους» της, δημιουργώντας μία περιοχή χωρίς σύνορα (Ευρασία), υπό τη δική της ηγεμονία – ουσιαστικά δηλαδή την εκπλήρωση του «ναζιστικού ονείρου», χωρίς τη χρήση στρατιωτικών μέσων. Αν και φαίνεται λοιπόν ότι οι «βλέψεις» της αυτές έχουν γίνει πλέον κατανοητές, τόσο από την ΕΕ, όσο και από τις Η.Π.Α., θεωρούμε ότι αποτελούν τεράστια απειλή για τον υπόλοιπο πλανήτη – πόσο μάλλον για τη Δημοκρατία, η οποία καλείται ουσιαστικά να αντιπαρατεθεί ακόμη μία φορά με τον Ολοκληρωτισμό.

    Κατ’ επέκταση, είμαστε της άποψης ότι είναι αδύνατον να εκπληρωθεί ποτέ το Ευρωπαϊκό όνειρο (άρθρο μας: ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟ: Το ευρωπαϊκό όνειρο της αιώνιας ειρήνης, η αδυναμία επίτευξης μίας ομοσπονδιακής ένωσης, η ερμηνεία της γερμανικής οικονομικής υπεροχής, οι υποχρεώσεις του ενεργού πολίτη και οι άμεσες προτεραιότητες της Ελλάδας. 7/4/2010), με τη σημερινή Γερμανία της Ανατολικογερμανίδας κυρίας Merkel εντός του. Γνωρίζοντας δε ότι η Γερμανία, πριν από την ένωση της, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τη σημερινή, «θλιβόμαστε» περισσότερο παρά επικρίνουμε το «κατάντημα» της.

    Συμπερασματικά λοιπόν, πόσο μάλλον όταν ο «γκεμπελικός» Τύπος της χώρας προτείνει με θράσος την «εθελουσία αποχώρηση» της Ελλάδας από την Ευρωζώνη,

    ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΜΑΣ

    Περαιτέρω, αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουμε ρεαλιστικά την πραγματικότητα, σύμφωνα με την οποία η κυβέρνηση μας «συνθηκολόγησε» (όχι οι Πολίτες), χωρίς να δώσει την παραμικρή μάχη (πως θα αντιδρούσαν αλήθεια οι Έλληνες το 1940, εάν αντί του «ΟΧΙ» ο τότε Πρωθυπουργός συμφωνούσε με την εισβολή του εχθρού – πόσο μάλλον πριν ακόμη πλησιάσει στα σύνορα;), θεωρούμε ότι οφείλουμε να είμαστε προετοιμασμένοι για κάθε ενδεχόμενο.

    (α) Ένα από τα ενδεχόμενα είναι χωρίς καμία αμφιβολία η απομάκρυνση της κυβέρνησης, αφού πιθανολογούμε ότι, πολύ δύσκολα θα μπορέσει να αιτιολογήσει σους Έλληνες Πολίτες τόσο τα σφάλματα, όσο και, κυρίως, τη συμπεριφορά της (συνθηκολόγηση). Η «διάδοχος» όμως κατάσταση δεν είναι καθόλου εύκολο να προβλεφθεί, αφού αρκετές πολιτικές δυνάμεις της χώρας «συμμετείχαν» έμμεσα στη «παράδοση». Επομένως, πιθανότατα θα βρεθούμε αντιμέτωποι με συνθήκες «ακυβερνησίας», με όλα όσα δεινά κάτι τέτοιο συνεπάγεται.

    (β) Ένα επόμενο είναι ο «αποπληθωρισμός» – μία τεράστια ασθένεια, την οποία οι ξένες δυνάμεις που διοικούν πλέον τη χώρα «απολυταρχικά», προσπαθούν να μας την παρουσιάσουν σαν «φάρμακο» (άρθρο μας: Αποπληθωρισμός: Το πλέον τρομακτικό σενάριο της οικονομικής κρίσης, στο οποίο βρισκόμαστε πιο κοντά από ποτέ, με καλύτερη δυνατή ενδεχόμενη επένδυση τη διατήρηση των χρημάτων σε μετρητά 27/2/2009). Φυσικά, στις σημερινές συνθήκες που «προγραμματίζονται», ο αποπληθωρισμός θα προέλθει από τη μείωση των αμοιβών των εργαζομένων, καθώς επίσης από την ανεργία (προβλέπεται να ξεπεράσει το 20%) – γεγονότα που θα συμβάλλουν στην τεράστια μείωση της ζήτησης, η οποία με τη σειρά της θα περιορίσει το ΑΕΠ, αυξάνοντας τη σχέση του δημοσίου χρέους προς αυτό, ενώ θα μηδενίσει τις νέες επενδύσεις, «υποτιμώντας» τις ήδη υπάρχουσες.

    Σε τελική ανάλυση, η χώρα μας θα οδηγηθεί σε έναν καθοδικό σπειροειδή κύκλο χωρίς επιστροφή (άρθρο μας: Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ : Η «πιστωτική παγίδα» είναι μία βαριά οικονομική ασθένεια, η οποία εμφανίζεται όταν μία υφιστάμενη κρίση ρευστότητας, προερχόμενη συνήθως από μία ευρύτερη οικονομική κρίση, δεν μπορεί να θεραπευτεί βραχυπρόθεσμα 10/7/2009), από τον οποίο πολύ δύσκολα θα ξεφύγει. Φυσικά η μείωση όλων των αξιών είναι δεδομένη, ειδικά αυτή των ακινήτων, η οποία θα εντείνει ακόμη περισσότερο την κρίση – με κίνδυνο να οδηγηθεί η χώρα τελικά στη πτώχευση, παρά τα όσα μέχρι τότε θα αναγκασθούν να υποστούν οι πολίτες της.

    (γ) Ένα τρίτο ενδεχόμενο θα είναι η «μετάλλαξη» μας σε προτεκτοράτο (άρθρο μας: Σύγχρονες αποικίες μέσω οικονομικών κατακτήσεων: Ο αφανής εθνικός κίνδυνος από την υπερχρέωση του ιδιωτικού & δημόσιου τομέα της χώρας μας 8/3/2009), αφού ο δανεισμός μας όχι μόνο δεν θα αποπληρωθεί, αλλά θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο, σαν αποτέλεσμα της λεηλασίας του εθνικού πλούτου μας (δημόσιου και ιδιωτικού), από τους εισβολείς.

    (δ) Επομένως, το τέταρτο ενδεχόμενο είναι η λεηλασία της χώρας με διάφορες μεθόδους αφού, όπως έχουμε ήδη αναφέρει,

    “Το ΔΝΤ, έχοντας ουσιαστικά σαν στόχο την εξόφληση των δανειστών της «υπό κατάληψη» χώρας, περιορίζει τα μέγιστα τις δαπάνες, αυξάνει τη φορολογία (κυρίως των χαμηλών εισοδηματικών τάξεων) και «εκποιεί» δημόσιο πλούτο – έτσι ώστε, αφενός μεν να μην «διογκώνεται» το χρέος από τα ελλείμματα, αφετέρου δε να αποπληρώνεται, τόσο από τη φορολόγηση, όσο και από την πώληση των παγίων του δημοσίου. Όπως είναι κατανοητό, τόσο η μία μέθοδος, όσο και η άλλη, έχουν σαν αποτέλεσμα την ύφεση – άρα τη μείωση του ΑΕΠ. Με δεδομένο τώρα ότι η μείωση του ΑΕΠ αυξάνει το χρέος ως προς το ΑΕΠ, η χώρα εισέρχεται σε ένα ανατροφοδοτούμενο καθοδικό ρεύμα, με άγνωστη κατεύθυνση”

    ΕΠΙΛΟΓΟΣ

    Τα σημερινά, πρώτα μέτρα που ανακοινώθηκαν από την πολιτική ηγεσία της χώρας μας (της Γερμανίας/ΔΝΤ καλύτερα, αφού δεν έχουμε ουσιαστικά ελεύθερη κυβέρνηση – ενώ βέβαια δεν ψηφίσαμε ούτε την κυρία Merkel, ούτε τον κ. S.Kahn), αποδεικνύουν χωρίς καμία αμφιβολία τη θέση μας. Άλλωστε, η διεθνής επιβράβευση των μέτρων της «κυβέρνησης» μας ακολούθησε σχεδόν αμέσως μετά: υποβαθμίσθηκαν «ξαφνικά» εννέα μαζί τράπεζες μας από την Moody’s. Ολοκληρώνοντας, αναφέρουμε ακόμη μία φορά την περιγραφή του ΔΝΤ (άρθρο μας: ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΟΙ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ: Το κυριαρχικό δόγμα του αμερικανικού μονοπωλιακού καπιταλισμού, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ΔΝΤ, οι κρυφές «παγίδες» του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου και οι κίνδυνοι για την Ελλάδα 14/3/2010), από το γνωστό καναδό οικονομολόγο:

    “Όταν μία αντιπροσωπεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου «επισκέπτεται» μία χώρα, θέτοντας σαν προϋπόθεση για την εκχώρηση δανείων τον περιορισμό των κοινωνικών και λοιπών δαπανών, η διαφορά δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλη, σε σχέση με τη φυσική καταστροφή που θα προκαλούσε ένας βομβαρδισμός εκ μέρους του ΝΑΤΟ. Το ΔΝΤ απαιτεί το κλείσιμο νοσοκομείων, σχολείων και βιομηχανιών, με ένα πολύ χαμηλότερο κόστος «εισβολής» για τη Δύναμη που εκπροσωπεί, από αυτό που θα είχε ο ανελέητος βομβαρδισμός των νοσοκομείων, των σχολείων και των βιομηχανιών – όπως στο παράδειγμα της Γιουγκοσλαβίας. Το αποτέλεσμα όμως, για τη χώρα «υποδοχής» του, είναι σχετικά το ίδιο: Η απόλυτη καταστροφή της” (M.Chossudovsky).

    Επίσης, συμπληρώνουμε ορισμένα γεγονότα, τα οποία έχουμε αναφέρει στο παρελθόν (άρθρο μας: Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΣ: Οι αιτίες που οδήγησαν τη χώρα στην «παρακμή», η είσοδος του ΔΝΤ, η εφαρμογή του «διαρθρωτικού» προγράμματος του συνδίκου, τα αποτελέσματα του, καθώς επίσης τα διδάγματα για την Ευρώπη και την Ελλάδα 9/4/2010 ):

    “Στην περίπου οκταετή «θητεία» μίας κυβέρνησης (1994-2002), αποτελούμενης χωρίς καμία αμφιβολία από τα ικανότερα άτομα της προικισμένης με τεράστιο ορυκτό και λοιπό πλούτο χώρας, εκποιήθηκε σχεδόν το σύνολο των κερδοφόρων, δημοσίων επιχειρήσεων της. Μοναδική εξαίρεση η εθνική εταιρεία Petrobras, η οποία παρέμεινε στην ιδιοκτησία του κράτους, χάρη στις τεράστιες «αμυντικές» προσπάθειες των εργαζομένων της. Η πολιτική ηγεσία της χώρας, αιτιολόγησε ως εξής τις ιδιωτικοποιήσεις των δημοσίων επιχειρήσεων: «Οι κρατικές εταιρείες μας είναι υγιείς και εξαιρετικά κερδοφόρες. Θα χρησιμοποιήσουμε τα έσοδα από την πώληση τους, για να ελαφρύνουμε τα βάρη του λαού της Βραζιλίας, οδηγώντας τον στην ανάπτυξη».

    Το αποτέλεσμα ήταν να πουληθούν πράγματι όλες οι δημόσιες επιχειρήσεις, σε σχετικά συμφέρουσες τιμές για το κράτος. Όμως, τα δισεκατομμύρια δολάρια που εισπράχθηκαν, χάθηκαν στην κυριολεξία στον αέρα. Όπως υποθέτουν οι ειδικοί, ένα μέρος από αυτά χρησιμοποιήθηκε πράγματι για να καλύψει τα «παραδοσιακά» ελλείμματα του προϋπολογισμού. Ένα άλλο μεγάλο μέρος όμως, κατευθύνθηκε στο εξωτερικό – στους ιδιωτικούς λογαριασμούς υπουργών, δικαστών, στρατιωτικών, υψηλόβαθμων δημοσίων λειτουργών και τραπεζιτών (άρθρο μας: ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑ Α.Ε. : Οι ιδιαιτερότητες της γερμανικής οργάνωσης «Διεθνής Διαφάνεια», η ιστορία της, η φιλοσοφία που την διέπει, η χρηματοδότηση, οι στόχοι, οι μέθοδοι λειτουργίας, τα συμπεράσματα και η απειλή μιας «τευτονικής ευρωένωσης» 7/4/2010)”

    Τέλος, σε σχέση με την εισβολή του ΔΝΤ για πρώτη φορά σε μία ανεπτυγμένη Οικονομία, οφείλουμε να επαναλάβουμε τις μεθόδους, οι οποίες πιθανότατα θα χρησιμοποιηθούν, έτσι ώστε να «ελαχιστοποιηθούν», όσο το δυνατόν, οι υγιείς κοινωνικές αντιδράσεις:

    “Αντίθετα τώρα, στις οικονομίες που αναπτύσσονταν πλέον, υιοθετώντας συνήθως δημοκρατικά πολιτεύματα (πόσο μάλλον στις ανεπτυγμένες οικονομίες), η εφαρμογή των «ΔΝΤ-προγραμμάτων» απαιτούσε αυξημένες γνώσεις Πολιτικής, καθώς επίσης εξαιρετικά εκλεπτυσμένες μεθόδους. Για παράδειγμα, δημόσιες σχέσεις (καταχωρήσεις στις εφημερίδες, «θετικά» άρθρα από επιφανείς δημοσιογράφους, «ευμενείς» αναλύσεις από οικονομολόγους «υποχρεώσεις» των Πολιτών μέσω «διαγγελμάτων» της στρατευμένης πολιτικής κλπ) με στόχο την ωραιοποίηση της εισβολής, λεπτές πολιτικές διαπραγματεύσεις με έναν μεγάλο αριθμό «ιθυνόντων», θετική αντιμετώπιση εκ μέρους της «τοπικής» ελίτ και των Πολιτών κοκ”.

    ……….. ενώ συνεχίζει να «διακωμωδεί» με απίστευτη θρασύτητα τον Ελληνικό Πολιτισμό, τοποθετώντας μία τούρκικη σημαία στην Ακρόπολη, οι ευθύνες της Γερμανίας για την προσφυγή μας στο ΔΝΤ είναι τεράστιες – ενώ δεν είναι δυνατόν να υπάρξει ποτέ μία πραγματικά ενωμένη Ευρώπη, εάν δεν «αποστασιοποιηθεί» εντελώς από τη Γερμανία. Φυσικά κάτι τέτοιο θα την οδηγούσε ακόμη μία φορά στην απομόνωση, με δυσοίωνες συνέπειες τόσο για τους Πολίτες της (οι οποίοι ήδη υποφέρουν τα πάνδεινα από τη σημερινή τους Εξουσία), όσο και για τον υπόλοιπο κόσμο”.

    αποδώ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/05/2010

  20. Όποιος έχει υπόμονή θα ακούσει εδώ ποιός έφτιαξε την κρίση και γιατί :
    http://ellinikesaxies.blogspot.com/2010/05/way-usa-think-tanks-and-intelligence_9580.html

    Σχόλιο από Σιδηρούντιος | 19/05/2010

  21. ΛΑΒΡΟΣ Ο ΝΟΜΠΕΛΙΣΤΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
    Γκρας Με τις πολιτικές της Μέρκελ η Ελλάδα δεν θα ορθοποδήσει
    Δριμεία κριτική στις πολιτικές της λιτότητας και τις οικονομικές επιλογές της Αγκελας Μέρκελ άσκησε ο Γερμανός νομπελίστας λογοτέχνης Γκίντερ Γκρας.

    «Θεωρώ ότι είναι ντροπή και βήμα προς τα πίσω, όταν μία χώρα σαν τη Γερμανία αναγκάζει άλλες υπερχρεωμένες χώρες σε αυστηρή λιτότητα», λέει ο Γκρας στο γερμανικό δίκτυο Phoenix, σε συνέντευξη η οποία θα μεταδοθεί την Κυριακή.

    «Πρόκειται για λιτότητα μέχρι τελικής πτώσεως για χώρες όπως η Ελλάδα. Δεν πρόκειται να σταθούν ποτέ στα πόδια τους», προσθέτει ο 85χρονος συγγραφέας.
    Ο Γερμανός συγγραφέας στρέφει μάλιστα τα βέλη και κατά της χώρας του, λέγοντας ότι η Γερμανία χαρακτηρίζεται από διαφθορά που διαβρώνει από τραπεζικούς οργανισμούς μέχρι μεγιστάνες του αθλητισμού.
    «Δεν υπάρχει λόγος για μία τέτοια στάση, όπως αυτή που υποδεικνύει η κυρία Μέρκελ. Μας δημιουργεί εχθρούς. Με μία έξυπνη πολιτική, όπως αυτή που εφάρμοσε ο Βίλυ Μπραντ σε δύσκολους καιρούς, θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί», συμπληρώνει ο συγγραφέας.
    ==============================
    ΕΘΝΟΣ
    ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΡΜΑΝΟ ΦΙΛΟΣΟΦΟ Γ. ΧΑΜΠΕΡΜΑΣ
    Η γερμανική ηγεμονία καταστρέφει την ΕΕ
    Αυτό που οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες… ψελλίζουν τόσον καιρό και που η Ουάσιγκτον προσπαθεί να πει με οικονομικούς όρους, ακούστηκε με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο από το στόμα ενός Γερμανού, και δη ενός από τους σημαντικότερους πολιτικούς διανοητές της Ευρώπης, του φιλοσόφου Γιούργκεν Χάμπερμας: ότι δηλαδή η γερμανική ηγεμονία αυτήν τη στιγμή στην Ευρωπαϊκή Ενωση όχι μόνο «ξυπνά φαντάσματα της Ιστορίας», αλλά ότι απειλεί να «οδηγήσει σε καταστροφή».

    Ο Γερμανός φιλόσοφος Γ. Χάμπερμας υπενθύμισε ότι ο ενθουσιασμός που έτρεφε παραδοσιακά η Γερμανία για την ΕΕ δεν είναι κάτι τυχαίο, αλλά πηγάζει από τις προσπάθειες που κατέβαλε μετά τη ναζιστική περίοδο για να αποκαταστήσει την εικόνα της διεθνώς
    Κατηγόρησε, δε, ευθέως τη γερμανική κυβέρνηση ότι έχει ως μοναδικό γνώμονα την εθνική οπτική γωνία της, γεγονός που θα οδηγήσει στην επιδείνωση της ανισορροπίας στους κόλπους της Ευρωζώνης.
    Μιλώντας στο Πανεπιστήμιο της Λουβέν στο Βέλγιο, ο Χάμπερμας αναφέρθηκε για πρώτη φορά στην ευρωπαϊκή κρίση και επέκρινε τους χειρισμούς του Βερολίνου ζητώντας να αναθεωρήσει την επιμονή του στη δημοσιονομική πειθαρχία, τη συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας, και να στραφεί σε μια πολιτική αλληλεγγύης, με τις ευθύνες να αναλαμβάνονται από κοινού από το σύνολο της Ευρωζώνης με την έκδοση του ευρωομολόγου.
    «Ο ηγετικός ρόλος που έλαχε σήμερα στη Γερμανία δεν ξυπνά απλώς τα φαντάσματα της Ιστορίας, αλλά μας βάζει σε πειρασμό να ακολουθήσουμε μια μονομερή, εθνική πορεία ή ακόμη και να υποκύψουμε στη φαντασίωση ισχύος μιας γερμανικής Ευρώπης», είπε ο Χάμπερμας, θίγοντας ένα ζήτημα που είναι φλέγον αυτήν τη στιγμή στη Γηραιά Ηπειρο. «Εμείς οι Γερμανοί οφείλουμε να έχουμε διδαχθεί από τις καταστροφές του πρώτου μισού του 20ού αιώνα ότι η οριστική αποφυγή του διλήμματος ενός ημι-ηγεμονικού στάτους, το οποίο σπανίως μπορεί να διατηρηθεί χωρίς να διολισθήσει σε συγκρούσεις, είναι προς το εθνικό μας συμφέρον».
    Ταυτόχρονα, ο Γερμανός φιλόσοφος απευθύνθηκε στους Γερμανούς και τους υπενθύμισε τι ακριβώς σημαίνει για εκείνους η Ευρώπη. Υπενθύμισε ότι ο ενθουσιασμός που έτρεφε παραδοσιακά η Γερμανία για την ΕΕ δεν είναι κάτι τυχαίο, αλλά πηγάζει από τις προσπάθειες που κατέβαλε μετά τη ναζιστική περίοδο για να αποκαταστήσει την εικόνα της διεθνώς. Τις προσπάθειες να συμφιλιωθεί με τη Γαλλία, την ενοποίηση της Ευρώπης, την οποία ενθάρρυναν οι ΗΠΑ μέχρι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
    «Για πρώτη φορά ο γερμανικός λαός έχει τη δυνατότητα να αναπτύξει μια φιλελεύθερη αυτοσυνείδηση», είπε ο Χάμπερμας, που πρόσθεσε όμως ότι η «συγκεκριμένη επώδυνη μεταμόρφωση της πολιτικής νοοτροπίας δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη», συμπληρώνοντας ότι «η Γερμανία δεν έχει απλώς συμφέρον, αλλά ηθική ευθύνη να ακολουθήσει μια πολιτική αλληλεγγύης».
    Για τον 83χρονο καθηγητή Κοινωνιολογίας και Φιλοσοφίας, το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια -που βλέπουμε την πολιτική να τρέχει ασθμαίνουσα πίσω από τις αγορές- δεν είναι χωρίς συνέπειες και μάλιστα αποτελεί ίσως τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την Ευρώπη.
    «Η αναβολή της δημοκρατίας είναι πολύ επικίνδυνη κίνηση», είπε ο Χάμπερμας και κάλεσε τους Ευρωπαίους σε «μια προσπάθεια συνεργασίας μέσα από μια κοινή πολιτική προοπτική, με στόχο την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα στο σύνολο της Ευρωζώνης».
    Ακόμη περιέγραψε πολύ απλά το έλλειμμα δημοκρατίας στην ΕΕ, λέγοντας ότι η απάντηση στην κρίση στηρίχτηκε «σε μια τεχνοκρατία χωρίς δημοκρατικές ρίζες», που έφερε την Ευρώπη στο δίλημμα μεταξύ «της αναγκαίας οικονομικής πολιτικής για τη διάσωση του ευρώ από τη μια και των πολιτικών βημάτων για ενοποίηση από την άλλη».
    Ζήτησε ακόμη να μετατραπεί η ΕΕ σε «υπερεθνική δημοκρατία» και η Ευρωζώνη «σε πλήρως λειτουργική ένωση».
    Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ
    Από τους κορυφαίους εν ζωή διανοητές
    Ο Γιούργκεν Χάμπερμας είναι από τους λαμπρότερους εν ζωή διανοητές, που συνέβαλε πολύ με τις καίριες παρεμβάσεις του στη διαμόρφωση της Γερμανίας τα τελευταία 50 χρόνια. Αν και φοίτησε και δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης, ο Χάμπερμας αποστασιοποιήθηκε από τη λεγόμενη «παραδοσιακή Σχολή της Φρανκφούρτης» και συντάχθηκε με τη νεομαρξιστική «πτέρυγά» της.
    Παραδέχτηκε ότι ο Διαφωτισμός είναι ένα ανεκπλήρωτο πρόταγμα, ωστόσο επιχειρηματολόγησε υπέρ της διόρθωσης και της συμπλήρωσής του και κατά της απόρριψής του. Ακόμη, κατάφερε να «παντρέψει» τη γερμανική φιλοσοφική σκέψη του Καντ, του Σέλινγκ, του Χέγκελ με τη μαρξιστική παράδοση, τις κοινωνιολογικές θεωρίες του Μαξ Βέμπερ, την εξελικτική ψυχολογία του Πιαζέ και τον αμερικανικό πραγματισμό.
    Στοχασμοί
    Οι πολιτικοί του στοχασμοί έχουν ως επίκεντρο την αισιοδοξία του ότι το μέλλον θα φέρει μία νέου είδους «κοινότητα» που μεταβαίνει από το κράτος-έθνος σε ένα άλλο, που βασίζεται σε ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις νομικά κατοχυρωμένων πολιτών. Αυτή η «διαλογική θεωρία της δημοκρατίας» προϋποθέτει μια πολιτική κοινότητα που θα μπορεί συλλογικά να επιβάλει την πολιτική της βούληση και να την εφαρμόσει ως πολιτική στο επίπεδο του «νομοθετικού συστήματος».
    Η κοινωνική του θεωρία προωθεί τους στόχους για την απελευθέρωση του ανθρώπου, ενώ διατηρεί ένα αποκλειστικά οικουμενικό ηθικό πλαίσιο. Αυτό το πλαίσιο βασίζεται στο επιχείρημα που αποκαλείται οικουμενικός πραγματισμός – ότι δηλαδή όλες οι πράξεις λόγου ενέχουν τον σκοπό της αμοιβαίας κατανόησης και ότι τα ανθρώπινα όντα κατέχουν αυτήν την επικοινωνιακή ικανότητα να επιτυγχάνεται αυτού του είδους η κατανόηση.
    Ο πατέρας του ήταν οπαδός των ναζί, και μεγάλωσε σε πολύ αυστηρό προτεσταντικό περίγυρο.
    ΜΑΡΙΑ ΑΔΑΜΙΔΟΥ
    ==================================
    Greeks Strike Against Austerity as World Observes Labor Day

    Murad Sezer/Reuters
    Riot police officers walked through tear gas on Wednesday in Istanbul, where people gathered for a rally despite an official ban. More Photos »
    By NIKI KITSANTONIS and ALAN COWELL The NY Times
    Published: May 1, 2013ATHENS: AS WORKERS AROUND THE WORLD OBSERVED THE INTERNATIONAL LABOR DAY HOLIDAY WITH DEMONSTRATIONS AND RALLIES, THOUSANDS OF GREEKS WALKED OFF THEIR JOBS ON WEDNESDAY IN THE SECOND GENERAL STRIKE AGAINST GOVERNMENT AUSTERITY MEASURES THIS YEAR, SHUTTING DOWN TAX OFFICES, LEAVING STATE HOSPITALS TO OPERATE WITH EMERGENCY EMPLOYEES AND DISRUPTING PUBLIC TRANSPORTATION.

    The Greek protest came as workers in Asia, including Bangladeshis infuriated by the lethal collapse of a garment factory, demonstrated in cities including the capitals of Cambodia, Indonesia and the Philippines. In Istanbul, riot police officers sprayed throngs of people with water and tear gas as they gathered for a rally, defying an official ban.

    Labor unions in Spain called for rallies in more than 80 cities, news reports said, while protests were also scheduled in Portugal. In France, the bitterly divided labor movement called for hundreds of demonstrations across the country, with rival union confederations holding separate marches.

    But, initial reports said, most protests went off quietly, including those in Athens.

    On the streets of Paris, the far-right National Front, led by Marine Le Pen, held its annual May 1 march through the city center, seeking to draw support from disaffected voters at a time when French growth has faltered, unemployment is at record levels and the Socialist government is caught between demands from the right for greater cuts in public spending and complaints from the left that it is not socialist enough.

    Ms. Le Pen’s supporters waved French red, white and blue flags outside the Palais Garnier opera house in central Paris. She said the country was “sinking in an absurd policy of endless austerity.”

    Inveighing against the influence of big business, the European Union in general and Germany in particular, she ascribed French woes to “always saying yes to Brussels; to Berlin, of course; and in all circumstances to the magnates of high finance.” The crowd seemed smaller than it was a year ago, when the country was seized with election fever. Since then, however, many Europeans have sensed a deepening malaise with no prospect of a rapid return to a sense of well-being.

    Such are Europe’s woes that the newly elected Pope Francis urged business and political leaders on Wednesday to do more to create jobs.

    “And here I think of the difficulties that, in various countries, today afflict the world of work and businesses,” he told tens of thousands of people gathered for his weekly general audience in St. Peter’s Square in Vatican City.

    “I think of how many, and not just young people, are unemployed, many times due to a purely economic conception of society, which seeks selfish profit, beyond the parameters of social justice,” the pope said. “I wish to extend an invitation to solidarity to everyone, and I would like to encourage those in public office to make every effort to give new impetus to employment.”

    The nationwide walkout in Greece was called by the country’s two main labor unions, which represent two and a half million workers and have led resistance to three years of economic overhauls that have cut salaries and pensions while increasing taxes.

    With public anger giving way to resignation after a seemingly inexorable cycle of belt tightening in exchange for foreign rescue loans, the unions called for mass participation in the strike to protest “a catastrophic austerity drive” that has driven unemployment above 27 percent — the highest rate in the European Union — and to slightly less than 60 percent among those younger than 25.

    The unions’ appeal failed to draw a large crowd, however, with about 10,000 Greeks taking to the streets of the capital, according to police estimates, for a demonstration that was both peaceful and one of the smallest in recent months. “There were no problems,” a police spokesman said as roads reopened to traffic and municipal garbage trucks swept discarded protest leaflets and coffee cups.

    Although the strike brought much of Greek daily life to a halt on Wednesday, public transit services were running on a limited basis to allow Greeks to join rallies. In Athens, as in other major cities, police units were out in force to guard against violence that has marred demonstrations near the Parliament building in the past.

    Ferries remained in ports and trains in depots, but flights operated normally because air traffic controllers did not join the strike.

    The strike came just a few days after officials in the euro zone approved the release of 2.8 billion euros, or $3.7 billion, in rescue financing for Greece after Parliament ratified a new raft of economic reforms, including a politically contentious decision to lay off 15,000 civil servants by the end of next year.

    The financing had been due in March but was delayed after talks between the government and officials of Greece’s troika of foreign lenders — the European Commission, the European Central Bank and the International Monetary Fund — broke down over the troika’s demands for the civil service cuts.

    The country’s governing coalition, which has come under strain as it pushes its painful austerity agenda, must now enforce agreed-upon measures, laying off 2,000 civil servants by the end of June and pushing forward a stalled project to privatize state assets. It faces strong opposition by its main political rival, the leftist party Syriza, which wants Greece to renege on its loan agreement with the troika and is neck and neck in opinion polls with the conservative New Democracy, the head of the shaky three-party coalition.

    The European Union and the International Monetary Fund have extended to Greece two foreign bailouts worth $317 billion over the past three years, meting out the aid in installments in exchange for austerity measures and overhauls.

    Niki Kitsantonis reported from Athens, and Alan Cowell from Paris. Elisabetta Povoledo contributed reporting from Rome.
    This article has been revised to reflect the following correction:

    Correction: May 1, 2013

    Σχόλιο από Κιτσ | 02/05/2013


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: