Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Τι συμβαίνει με το μεσαίο δάχτυλο της Αφροδίτης;

Χαμός ενέσκηψε στην Ελλάδα… Το μεσαίο δάχτυλο της Αφροδίτης έκανε το θαύμα του και ένωσε όλους τους Έλληνες. Πατριώτες κι αντιπατριώτες, εθνοαποδομιστές και εθνοκεντρικοί μαζί  με τίμιους και με  λαμόγια ένοιωσαν να υφίστανται τον απόλυτο εξευτελισμό από τους άθλιους γερμαναράδες. Για άλλη μια φορά, μετά το χρηματιστήριο, τους  Ολυμπιακούς Αγώνες, τη μεγάλη Ιδέα των Σημίτη και Τσουκάτου, τους κουμπάρους του Καραμανλή οι Έλληνες ένοιωσαν να ενώνονται και πάλι….  Που όμως να βρίσκεται η αλήθεια;

Ας δούμε τι γράφουν κάποιοι που ξέρουν καλύτερα γερμανικά από μας:

«Σάλος έχει ξεσπάσει για το εξώφυλλο του περιοδικού Φόκους, με την Αφροδίτη της Μήλου που έχει υψωμένο το μεσαίο δάχτυλο. Κι αν στη μπλογκόσφαιρα είδα, πέρα από τις συνήθεις υστερίες, και κάμποσο ήρεμο και ψύχραιμο σχολιασμό (π.χ. στου Ροΐδη ή στου Καλτσόβρακου), δεν μπορώ να πω το ίδιο για τις δηλώσεις του Προέδρου της Βουλής, ο οποίος έκανε διάβημα στον Γερμανό πρέσβη (!) κάτι που σε μένα προσωπικά θυμίζει μάλλον την αντίδραση αξιωματούχου ισλαμικής χώρας όταν βλέπει γελοιογραφία του Μωάμεθ σε ευρωπαϊκό έντυπο.

Φυσικά, το αποκορύφωμα των δηλώσεων Πετσάλνικου είναι το απόσπασμα για το ποιος έχει πιο μεγάλα τα πολιτιστικά επιτεύγματα:

 

Αυτή η μικρή Ελλάδα των 11 εκατομμυρίων, με τις αδυναμίες της, τα λάθη μας, τα προηγούμενα 40 χρόνια για παράδειγμα τιμήθηκαν 2 συμπατριώτες με το βραβείο Νόμπελ. Μήπως αυτά τα 40 χρόνια, η τεράστια Γερμανία των 85 εκατομμυρίων γέννησε κανένα καινούριο Μπετόβεν και δεν το γνωρίζουμε;


Εδώ, ο ψείρας εαυτός μου θα είχε να παρατηρήσει ότι τα χρόνια δεν είναι 40 αλλά 46 (ο Σεφέρης πήρε Νόμπελ το 1963) και ότι, αν τα Νόμπελ Λογοτεχνίας είναι το μέτρο, τότε οι Γερμανοί, στο ίδιο διάστημα έχουν πάρει τουλάχιστον 2 κι εκείνοι, και μάλλον τρία ή τριάμισι: Χάινριχ Μπελ το 1972, Γκίντερ Γκρας το 1999, Χέρτα Μίλερ πέρσι (στα γερμανικά έγραψε και γερμανίδα είναι πια), για να μη μετρήσω και τη γερμανοεβραία Νέλι Ζαξ που πήρε μισό βραβείο το 1966 (είχε γεννηθεί στη Γερμανία, έγραφε στα γερμανικά αλλά είχε φύγει από το 1940 στη Σουηδία). Αν το πάρουμε κατά κεφαλήν, βέβαια, περισσότερα Νόμπελ λογοτεχνίας αναλογούν στην Ελλάδα, τότε όμως η Ισλανδία με τον Χάλντορ Λάξνες μας περνάει (δεν μετράω τους Σουηδούς γιατί παίζουν εντός έδρας).

Όμως δεν θέλω να σταθώ τόσο πολύ σ’ αυτό, όσο στο άρθρο του περιοδικού Φόκους. Εγώ το διάβασα το άρθρο και δεν συμφωνώ ότι είναι ανθελληνικό, ότι είναι δυσφημιστικό και άλλα τέτοια. Φυσικά, έχει γενικεύσεις, έχει και ανακρίβειες, αλλά συνολικά χαρακτηρίζεται από χιούμορ, παρατηρητικότητα, καλή γνώση της Ελλάδας και  συμπάθεια προς τους Έλληνες….

Η συνέχεια στου Σαραντάκου

———————————————————————————————————————

Το εξώφυλλο προέρχεται από την εύανδρο Πιερία. Συνοδεύεται από την παρακάτω επιστολή προς τον αρχισυντάκτη του περιοδικού:

Αξιότιμε κύριε Helmut Markwort, αρχισυντάκτη του περιοδικού Focus

Το εξώφυλλο του περιοδικού σας (αριστερά) είναι κακόγουστο και χυδαίο. Ανησυχείτε για τα «φράγκα» σας και αυτό δεν σας εμποδίζει να προσβάλλετε την ιστορία και τον πολιτισμό της χώρας μας.

Πολιτισμός κ. Markwort είναι το εξώφυλλο του περιοδικού της ομάδας μας (δεξιά). Πολιτισμός είναι ο Σάτυρος του Αρχαιολογικού Μουσείο Αθηνών. Ελπίζουμε να τον γνωρίζετε.

Η σημερινή έκδοση του περιοδικού μας και η παρουσία του Σατύρου είναι αφιερωμένη σε εσάς, στους συνεργάτες σας και στο έγκυρο περιοδικό σας!

Ας σταθούμε όμως στα «φράγκα» γιατί, από όλα όσα γράφετε, αυτά και μόνο φαίνεται να σας ενδιαφέρουν.

Λέμε λοιπόν: ας πληρώσει η Γερμανία τις αποζημιώσεις για τα εγκλήματα που έγιναν στην Ελλάδα στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, ας επιστρέψει το χρυσό που υφάρπαξε από τη χώρα μου και τότε θα δούμε ποιος χρωστάει ποιόν! Όσο για τους απατεώνες, σας συμβουλεύουμε να τους ψάξετε στις φυλακές του Μονάχου. Απάτη δεν γίνεται μόνο με έναν. Χρειάζονται τουλάχιστον δύο! Το όνομα SIEMENS, das «Flaggschiff» Deutschlands και οι δωροδοκίες, σας θυμίζουν τίποτα;

Η πρέπει να φρεσκάρουμε τη μνήμη σας για τα υποβρύχια designed in Germany που «μπατάρουν» στου Σκαραμαγκά και τα τανκ που δεν δέχεται να «ψωνίσει» η Ελλάδα από τη χώρα σας; Η μήπως δεν γνωρίζατε πως η Γερμανία έχει μεταβληθεί τα τελευταία χρόνια στο μεγαλύτερο προμηθευτή οπλικών συστημάτων της Ελλάδας και πιέζει ασφυκτικά με κάθε τρόπο τη χώρα μου να αγοράσει το Eurofighter;

Δε φταίτε όμως εσείς. Φταίει ο Έλληνας πολίτης που ανέχεται προσβολές σαν τη δική σας αλλά και την ανεπάρκεια των πολιτικών, που κακώς επέλεξε να τον κυβερνούν!

Φιλικά

Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας

http://kanali.wordpress.com/2010/02/25/otoposmoupieria/

————————————————————————————————————————–

Μ’ αφορμή τη συζήτηση αυτή, η φίλη μας η Ζέτα μας έστειλε το παρακάτω ανέκδοτο:

Ο Billy πήγε στο Τέξας και αγόρασε από ένα αγρότη ένα γάιδαρο έναντι του ποσού των $100.00. Ο αγρότης συμφώνησε να του τον παραδώσει την επόμενη μέρα.

Την επόμενη μέρα ο αγρότης του είπε, ‘Συγνώμη αλλά έχω άσχημα νέα, ο γάιδαρος ψόφησε.»
Ο Billy απάντησε, «Τότε δώσε μου τα λεφτά μου πίσω.’
Ο αγρότης είπε, ‘δεν μπορώ να το κάνω γιατί τα έχω ήδη ξοδέψει….
Ο Billy είπε, ‘Εντάξει, τότε δώσε μου τον νεκρό γάιδαρο.’

Ο αγρότης ρώτησε, ‘Τι θα τον κάνεις?’
και ο Billy απάντησε, «θα τον βγάλω σε λοτταρία.’

Ο αγρότης του απάντησε με μια δόση ειρωνείας, ‘Αποκλείεται να βγάλεις σε λοταρία τον ψόφιο γάιδαρο.’
και ο Billy απάντησε ‘φυσικά και μπορώ, απλά δεν θα πω σε κανένα ότι είναι ψόφιος.’

Ένα μήνα αργότερα ο αγρότης βρέθηκε ξανά με τον Billy και ρώτησε. ‘ Τι έγινε με τον ψόφιο γάιδαρο?’

Ο Billy είπε, ‘Τον έβγαλα σε λοταρία. Πούλησα 500 εισιτήρια προς δύο δολάρια το ένα και έτσι κέρδισα $898.00′

Ο αγρότης ρώτησε, ‘Καλά κανένας δεν παραπονέθηκε?’ και ο Billy απάντησε, ‘ Μόνο ο τύπος που τον κέρδισε, και για να μην φωνάζει του έδωσα πίσω τα δύο του δολάρια.’

Ο Billy τώρα εργάζεται για την Goldman Sachs.

Μαχητές του μεσαίου χώρου

Του ΝΙΚΟΛΑ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗ
«Ρε συ, αυτοί οι Γότθοι δεν είχαν γλώσσα». Σχόλιο εκφωνητή σε ραδιοφωνικό σταθμό της Θεσσαλονίκης.
Ξαναπιάνω το νήμα προηγούμενου κειμένου για το φαινόμενο μιας νέας πολιτισμικής Δεξιάς. Επαναλαμβάνω την υπόθεση: όσο λοιπόν γιγαντώνεται η αίσθηση ότι «χάνουμε τον έλεγχο» στον σκληρό πυρήνα της πολιτικής μας ύπαρξης και των βιοτικών μας σχεδίων τόσο πιο ευάλωτοι γινόμαστε σε διάφορες εκδοχές «πολιτισμικού πολέμου».
Σε μια τέτοια περίπτωση νομίζω ότι πρέπει να εντάξουμε και τον εθνικισμό του αφρού που εμφανίζεται κατά διαστήματα ως υποκατάστατο κάποιου αντιστασιακού φρονήματος, μαγική αναπλήρωση των μαχών που έπρεπε να δοθούν και φυσικά δεν δόθηκαν. Ας δούμε για παράδειγμα την περισσή αγανάκτηση που προκάλεσε η κυνική και εξυπνακίστικη πρόκληση κάποιων συντακτών του «Focus».
Σε μια χώρα στην οποία μεγάλο κομμάτι της ηλεκτρονικής και έντυπης δημοσιότητας ακολουθεί το φωτεινό μονοπάτι της εφημερίδας «Espresso», τον συνδυασμό δηλαδή επαρχιακού life style και ξιπασμένης εθνικοφροσύνης, η εθνική μας αγανάκτηση σημαδεύτηκε από μια ομόλογη ανοησία: ένα κράμα πολιτισμικής αλαζονείας, βάναυσου ισοπεδωτισμού και άσχετου με την περίσταση αντι-ναζισμού.

Τα τελευταία χρόνια αντίστοιχης κοπής κράματα και υβρίδια φτιάχνουν μια δημόσια γνώμη που ισχυρίζεται ότι στρέφεται «κατά της νέας τάξης πραγμάτων». Υπάρχει μια πλευρά της δημοκρατίας της γνώμης που πιστεύει στα σοβαρά ότι εκφράζει την ψυχή του απλού Ελληνα απέναντι στην προδοσία των ελίτ, σε μια παρακμιακή ιθύνουσα τάξη πολιτικών και διανοουμένων. Περιέργως όμως για «κίνημα αντίστασης», η γλώσσα και οι εμμονές του συγκεκριμένου νεφελώματος συγκινούν μεγάλο κομμάτι των πολιτών νέου τύπου, των ανθρώπων του περίφημου μεσαίου χώρου. Αυτοί οι πολίτες είναι πάνω από όλα ρεαλιστές στο πεδίο της οικονομίας και της πολιτικής. Πρώτη και βασική τους έγνοια είναι η σταθερότητα, η κοινωνική γαλήνη, η εγκατάλειψη των κοινωνικών συγκρούσεων και διαιρέσεων. Είναι οι πρώτοι που θα αισθανθούν ανακούφιση από το τέλος των απεργιών, των αντικοινωνικών, όπως λέγεται, διαδηλώσεων, των αναχρονιστικών περισπασμών στη λειτουργία της καθημερινότητας. Συγχρόνως όμως, φέρονται πανέτοιμοι να δώσουν φανταστικές μάχες κατά της αλλοτριωμένης παγκοσμιοποίησης, που την αντιλαμβάνονται όπως περίπου μια μασονική στοά, το εβραϊκό λόμπι ή τους Ιλουμινάτι και τους Ροδόσταυρους. Μπορούν έτσι να είναι ενδοτικοί νοικοκυραίοι στην οικονομία και την πολιτική αλλά εξεγερμένοι και ονειροπότες στον «πολιτισμό». Γι’ αυτό και σπεύδουν να απλουστεύσουν μια σύνθετη πραγματικότητα για να δουν σε αυτήν τον πόλεμο των Γερμανών κατά της Ελλάδας, τον φθόνο και την εκδικητικότητα του Δυτικοευρωπαίου για τον ξεχωριστό τρόπο ζωής και τις αξίες του Ελληνα. Προσφεύγουν έτσι σε μια μυθολογία απολύτως συμμετρική με αυτή που καλλιεργεί το «υπερμοντέρνο» τμήμα των ελίτ: αν οι υπερμοντέρνοι εξιδανικεύουν πάντα μια έλλογη, ικανή να λύνει προβλήματα, ευπρεπισμένη και κόσμια Δύση, οι άλλοι εθελοτυφλούν ως προς τα κρυμμένα χαρίσματα και τις μύχιες ποιότητες του ελληνικού τρόπου.

Οι υπερμοντέρνοι παραβλέπουν τις παθολογίες της Δύσης και τις νοσηρές όψεις του διεθνικού εμπορευματικού-τεχνοκρατικού πολιτισμού. Και την ίδια στιγμή το «αντιστασιακό» κομμάτι του μεσαίου χώρου απολαμβάνει μια εξίσου ιδεολογική, με την αρνητική έννοια του όρου, ελληνικότητα.

Η καρικατούρα αυτής της διαμάχης αναβιώνει συχνά αντιθέσεις κωμικές: την αντιπαράθεση του ψυχρού Βορρά με το εγκάρδιο βαλκανο-μεσόγειο tempo, την αντίθεση της γκρίζας ευρω-γραφειοκρατίας με το χρώμα του ελληνικού βιώματος, την αντιδιαστολή του κερδώου ατομικισμού με την καθ’ ημάς αίσθηση της «παλλόμενης» κοινότητας. Φυσικά τέτοιου είδους αντιπαραθέσεις δεν έχουν καμία σχέση με την υπαρκτή Ελλάδα, την κοινωνία και τα ενίοτε άγρια ήθη της. Οι οπαδοί της καρικατούρας ανακατεύουν απλώς τα υλικά της υποκειμενικής τους πατριδογνωσίας υποθέτοντας, τελείως αυθαίρετα, ότι απηχεί και το αυθεντικό πνεύμα του λαού και του έθνους. Και βεβαίως η κοινωνική βάση αυτού του ρεύματος πάει πολύ μακρύτερα από τους επίσημους εκφραστές του: βυθίζεται καθημερινά στον άκρατο αυτοθαυμασμό και στον πιο ακατέργαστο ρατσισμό.
Το δυστύχημα με αυτές τις περιοδικές εθνικιστικές εκστάσεις είναι ότι απωθούν την κριτική αμφιβολία και το πνεύμα της ερώτησης. Κατέχονται από τη βεβαιότητα ότι η ουσία του κακού στον κόσμο, αν όχι η καρδιά της νέας τάξης πραγμάτων, είναι μια Θάλεια Δραγώνα, μια Ρεπούση, το τάδε αναγνωστικό, η δείνα δήλωση κάποιου «αποδομιστή». Πάνω σε τέτοια αστεία παραδείγματα στήνουν χορούς επιλεκτικού μίσους, ενώ συγχρόνως είναι μια χαρά συμφιλιωμένοι με τις μικρές και μεγάλες απάτες της έσω Ελλάδας.

Υπάρχει, ωστόσο, έδαφος γόνιμο για την ισχυροποίηση μιας τέτοιας στάσης. Το έχω αναφέρει πολλές φορές: είναι εκείνος ο άλλος κομφορμισμός έτσι όπως εκφράζεται από τη λιτανεία της προσαρμογής και το κόμμα της πενιχρής «ορθολογικότητας». Μιλώ γι’ αυτό το κόμμα της λογικής που εμφανίζεται χρόνια τώρα ως ο πιο φανατικός εταίρος της κηδεμονικής εξουσίας της οικονομίας. Πιστεύω ότι αυτή η εκδοχή μιας δογματικής ορθολογικότητας ευνοεί την αποσκίρτηση των ταυτοτήτων, τη θεαματική απογείωση των θεωριών συνωμοσίας, τη φυγή προς τον πολιτισμικό εθνικισμό και τη θαλπωρή που παρέχει αυτός στον μελαγχολικό μεσοαστό.

Είμαστε λοιπόν καταδικασμένοι να ζούμε αυτό το διαρκές σφυροκόπημα της ελληνικής ιδεολογίας; Από μια άποψη αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Και υπάρχουν πολλές αιτίες γι’ αυτό που η συζήτησή τους υπερβαίνει τα όρια ενός μικρού σημειώματος. Το μόνο που θα ήθελα, προκαταβολικά, να πω είναι ότι ο ιδεολογικός εξωτισμός μιας «χαρούμενης πολυπολιτισμικότητας» δεν συνιστά απάντηση. Ο εθνικός καταστροφισμός δεν αναχαιτίζεται με κάποιο είδος θετικής σκέψης σε αριστερο-φιλελεύθερη συσκευασία. Θα επανέλθω όμως, γιατί το θέμα το απαιτεί. *
Το αλιεύσαμε από τον εξαιρετικό Νοσφεράτο:
http://nosferatos.blogspot.com/2010/03/blog-post_617.html
———————————————————————
Δευτέρα, 01 Μαρτίου 2010

Πίσω από το εξώφυλλο του focus


Λίγο πριν τη κατοχή των γερμανών διευθυντής του αρχαιολογικού μουσείου Αθηνών (του γνωστού επί της Πατησίων) ήταν ο αείμνηστος αρχαιολόγος Χρ. Καρούζος.

Ο ίδιος και η συζυγός του αρχαιολόγος Σέμνη, ήταν μέλη του γερμανικού αρχαιολογικού ινστιτούτου, του ινστιτούτου που ήταν από τα πρώτα που ιδρύθηκαν εντός των ορίων του νεοσύστατου ελληνικού κράτους.

Ο ίδιος ηγήθηκε ενός προγράμματος του ελληνικού τότε κράτους απόκρυψης των σπουδαιοτέρων εκθεμάτων του Εθνικού αρχαιολογικού Μουσείου με στόχο να μη τα βρουν ποτέ οι κατακτητές.Και το κατάφερε!Το ίδιο συνέβη και σε πολλά άλα μέρη της Ελλάδος.Για παράδειγμα και στην Ακρόπολη σπουδαία εκθέματα φυλάχθηκαν εντός των σπηλαίων του βράχου και σφραγίστηκαν. Παρ΄όλα αυτά οι Γερμανοί πήραν πολλά και τα μετέφεραν στο Βερολίνο.

Τι να πει κανείς για τους Γερμανούς;

Οτι δεν έχουν οργανωμένα τα καλύτερα Μουσεία στο κόσμο;από τους καλύτερους εξειδικευμένους επιστήμονες;με καλή συντήρηση και προστασία;

Ομως δεν είναι όλα ασπρο -μαύρο. Δεν είναι καλά καμωμένα εκεί στα Ευρώπας!

Στα μουσεία τους οι Γερμανοί έχουν τα γλυπτά του αετώματος της Αφαίας Αθηνάς από την Αίγινα στο Μόναχο, το ναό της Περγάμου (αφού πριόνισαν τον ανάγλυφο διάκοσμο για να τον μεταφέρουν)και άλλα μνημεία ολόκληρα από τη Μ. Ασία, από την Αίγυπτο και πολλά-πολλά άλλα από πολλές άλλες χωρες – αποικίες τους την Αίγυπτο.

Αυτό δε σημαίνει ότι ο λαός τους δεν έχει πολιτισμό ή δεν έχει να παρουσιάσει υψίστης αξίας δημιουργήματα.

Μετά τους Γερμανούς είναι και οι γνωστοί για τα μάρμαρα του Παρθενώνα Αγγλοι, οι Γάλλοι,κ.αλ.Όλοι για το καλό μας και για το καλό των αρχαίων. Ως αποικιοκράτες δρούσαν πριν από μας για μας, γιατί εμείς είμασταν «άξεστοι», «απολίτιστοι» κλπ…

Και τώρα μ΄αυτή την εικόνα στο focus (αλλά περισσότερο με την παρεμβατική πολιτική τους) δρουν ξανά ως αποικιοκράτες υπενθυμίζοντας μας με την εικόνα της Αφροδίτης της Μήλου -και αυτή βρίσκεται στο Λούβρο) ότι πάλι αυτοί έχουν όπως παλιά τον πρώτο λόγο, ότι αυτοί είναι τα αφεντικά (μας;) Κι αυτό έχει σημασία!

Και για να κλείσω όπως άρχισα:

Το 1941 ο αείμνηστος Καρούζος με τη συζυγό του αρχαιολόγοι και οι δύο υπέβαλλαν την παραίτησή τους από μέλη του γερμανικού εν Αθήναις αρχαιολογικού ινστιτούτου. Με θάρρος βάζοντας σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή τους, αυτοί που λάτρευαν την γερμανική οργάνωση της αρχαιολογικής επιστήμης αντέδρασαν πήγαν κόντρα στο ρεύμα αποβάλλοντας την όποια ραγιάδικη συνμπεριφορά.

Επίμετρο

Σε καμία περίπτωση δεν αποδίδω τα ίδια σε λαό και εξουσία του γερμανικού κρατους.

Η λαγνεία μετατρέπει τους ανθρώπους σε αόματους πόσο περισσότερο η ευρωλαγνεία.

Σε καμία περίπτωση δεν ταυτίζομαι με τον «πατριωτισμό» του Αδώνιδος και του Καρατζαφέρη. Βρωμίζουν τα λόγια τους τα υψηλά δημιουργήματα.

Είναι για γέλια η όποια προσπάθεια απόκρυψης των μέτρων πίσω από το εξώφυλλο του focus!

http://eforeiaarxaiotiton.blogspot.com/2010/03/focus.html

Advertisements

26/02/2010 - Posted by | -Διάφορα, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός

48 Σχόλια »

  1. πράγματι όλοι ενώθηκαν. λες και είναι διαπλεκόμενοι οι απλοί άνθρωποι (και οι δεξιοί κ οι πασοκοι) κι έφαγαν εκατομμύρια ευρώ, και πρέπει να πληρώσουν όλοι το ίδιο (δηλαδή οι πολλοί).

    Σχόλιο από Γιάννης | 26/02/2010

  2. Oloi ftaime. Emeis psifizame Tsohatzopoulo, Lalioti, Simiti, Bokoyianni, Karamanli. Emeis anextikame ti xounta. Kai tora irthe o logariasmos

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 26/02/2010

  3. Συνήθεις ελληνικές υπερβολές. Όσο για τη Μακεδονία, δυστυχώς ο Τύπος της πόλης μας έχει αναλάβει εργολαβικά την υπεράσπιση του Έθνους. Δε θυμόσατε τι έγινε τότε με τον Μπαμπινιώτη;

    Σχόλιο από kersanidis | 26/02/2010

  4. ΑΥΤΟΙ ΤΟΛΜΟΥΝ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ;

    Οι απόγονοι αυτών που εξόντωσαν μια γενιά στην πείνα του ʼ41, στα σκοπευτήρια και τα μπλόκα, στα καμένα χωριά, αυτοί που λεηλάτησαν για τρία χρόνια την χώρα μας. Αυτοί που έχτισαν την οικονομία τους με τον ιδρώτα των πατεράδων μας στα χυτήρια και τις φάμπρικες τους. Αυτοί που μας πουλάν υποβρύχια που γέρνουν, τανκς που ραγίζουν, C4I που δεν δουλεύουν, κι όταν διαμαρτυρόμαστε κλείνουν τα Ναυπηγεία Ελευσίνας και πετούν χιλιάδες εργαζόμενους στο δρόμο. Αυτοί μας αποκαλούν διεφθαρμένους όταν πίσω από κάθε σκάνδαλο (όπως αυτό της ΖΙΜΕΝΣ) θα βρεις μια γερμανική φίρμα, πίσω από κάθε αποικιακή σύμβαση (αεροδρόμια, διόδια κ.λπ.) κάποιο γερμανικό όνομα θα παίζει, όταν στις γερμανικές αλυσίδες λιανικής οι τιμές είναι διπλάσιες απʼ ότι για τα ίδια προϊόντα στη Γερμανία.

    Το περιοδικό Άρδην και η εφημερίδα Ρήξη πραγματοποιούν παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τη Γερμανική Πρεσβεία (Καραολή & Δημητρίου 3, πίσω από τη βρετανική πρεσβεία), την Παρασκευή 27/02/10, στις 6:30 μ.μ. ως ελάχιστη απάντηση στο κύμα της συκοφαντίας που έχουν εξαπολύσει τα αφεντικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

    · ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΗΔΕΜΟΝΕΥΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΥΡΩΚΡΑΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΥΣ

    · ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

    · ΝΑ ΔΙΑΔΗΛΩΣΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

    http://www.ardin.gr

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/02/2010

  5. Το εκπληκτικό βεβαια ειναι οτι οι περισσοτεροι απο αυτους που εξαγριωθηκαν με το Δαχτυλο καιαρχισαν να θυμουνται την παλληκαρια τους
    δεν εξαγριωθηκαν με τα Νεα μετρα
    δεν απηργησαν
    Δεν συμμετειχαν στις διαδηλώσεις στις 24 ..2..
    αλλά μειναν στα ..δαχτυλα και στο ποσο μεγαλη την εχουν(με )

    Θα μου πεις ..εσενα δε σε πειραξε το Δαχτυλο; ..

    Παιδια . στήν χαζομαρα και στη Βλακεια απαντας αναλογα . αλλα δεν ειναι σοβαρά αυτά ..Θελω να πώ ναι να απαντησουμε ..Αλλα να μην γινουμε και της πλακας επειδή οι Γερμαναραδες σπανε πλακα

    μερικες απαντησεις μου στις προκλησεις των Κωλο-δαχτυλων

    http://nosferatos.blogspot.com/2010/02/blog-post_9087.html

    http://nosferatos.blogspot.com/2010/02/blog-post_808.html

    Και αν ειναι να απαντησουμε σοβαρά να απαντησουμε στα Σοβαρά θεματα που ειναι το στριμωγμα της κοινωνιας και των ελληνων εργαζζομενων προς αραδειγματισμ΄και των Υπολοιπων ευρωπαιων εργαζομενων ..και των Γερμανών ..
    Αυτή την στιγμή διαλεγουν τον Ελληνα εργαζομενο και οχι τους Λαμογιοκρατουντες ως θυμα προς παραδειγματισμό των μισθωτων της ευρωπης … Εκει ειναι το ζουμί.

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 26/02/2010

  6. Μόνο όμως που ξέρουμε όλοι τι έγινε στις Ευρωπαικές χώρες και στους πολίτες που τόλμησαν να θίξουν τον Μωάμεθ ή την μουσουλμανική θρησκεία…

    Σχόλιο από akritas | 26/02/2010

  7. »6.Μόνο όμως που ξέρουμε όλοι τι έγινε στις Ευρωπαικές χώρες και στους πολίτες που τόλμησαν να θίξουν τον Μωάμεθ ή την μουσουλμανική θρησκεία…»
    Κατσε βρε Ακριτα να σε καταλάβω ..Τι εννοεις ; Να γινουμε και μεις Ταλιμπαν ;
    Και αν ειναινα γινουμε να γινουμε για ενα Δαχτυλο η να να ενωθουμε οσο γινεται με τους εργαζομενους τους μισθωτους τα εκατομμυρια των ανεργων και των φτωχων της Ευρωπης για να ανατρεψουμε αυτή τη συμμμορια των Δεξιων Νεοφιλελευθερων τυπων σαν την Μερκελ τον Σαρκοζί τον Μπερλουσκοναρο που χρησιμοποιει την ελληνική κοινωνια ως παραδειγμα του τι περιμενει τους εργαζομενους αν τολμησουν να σηκωσουν κεφαλι
    Οταν το Δαχτυλο δειγ=χνει το δεγγαρι – εν προκειμενω τη Νεοφιλελευεθρη δεξια επιθεση εναντια στα Κοινωνικά κεκτημένα και τον κοσμο της εργασιας
    εμεις δεν πρεπει σαν ΗΛΙΘΙΟΙ να κοιταμε το Δαχτυλο
    ΑΛΛΆ το φεγγαρι….

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 27/02/2010

  8. Εν τω μεταξύ να μη ξεχανμε οτι Χιτλερικοι δεν ειναι μονο στη Γερμανια

    http://manosbee.blogspot.com/2010/02/blog-post_7322.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2FoZPq+%28busy+bee%29

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 27/02/2010

  9. ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΓΕΡΜΑΝΟΙ
    ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ ΜΠΛΟΓΚ ΤΟΥ ΕΝΕΚΕΝ

    http://enekenperiodiko.blogspot.com/2010/02/die-linke.html

    Εμείς, πολιτικοί παράγοντες μέλη του Κόμματος Die Linke, που ασχολούμαστε με τα ευρωπαϊκά και οικονομικά θέματα στη Γερμανική Ομοσπονδιακή Βουλή εκφράζουμε, με αφορμή τη γενική απεργία στην Ελλάδα, την ολόπλευρη αλληλεγγύη μας στους απεργούς.
    Εκφράζουμε τον αποτροπιασμό μας για την άνευ προηγουμένου εκστρατεία που έχει ενορχηστρωθεί με στόχο την Ελλάδα. Η δύσκολη θέση της χώρας γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης για την ενεργοποίηση προκαταλήψεων. Οι πολίτες της Ελλάδας, γυναίκες και άνδρες, κατασυκοφαντούνται, κατηγορούνται ότι είναι “κατά συρροή ψεύτες και ότι συστηματικά παραποιούν τα στατιστικά στοιχειά”, ότι συνεχώς κατεργάζονται “ύπουλες πολίτικες”.
    Οι Έλληνες δήθεν ζουν σ’ έναν “παράδεισο” απ’ τον οποίο “επειγόντως πρέπει να απαλλαγούμε “. Στο στόχαστρο όμως των νεοφιλελεύθερων μέσωνενημέρωσης και πολιτικών παραγόντων δεν βρίσκεται μόνον η Ελλάδα.
    Προσβάλουν με τον χαρακτηρισμό ” PIGS ” (γουρούνια ) και την Πορτογαλία, Ιταλία και Ισπανία. Αυτή η εκστρατεία έρχεται σε αντίθεση με βασικές αρχές της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Πολίτικοι παράγοντες και δημοσιογράφοι, που κατά τα άλλα δεν κουράζονται να επικαλούνται την “όλο και στενότερη Ευρωπαϊκή Ένωση” απευθύνονται στα χαμηλότερα ανθρωπινά ένστικτα καταστρέφοντας την αμοιβαία εμπιστοσύνη που αποτελεί την προϋπόθεση για την ειρηνική συμβίωση των ευρωπαϊκών λαών. Πάντα στην κρίση το κεφάλαιο αναζητά αποδιοπομπαίους τράγους που να εισπράττουν την οργή όλων εκείνων στην Ευρώπη που απειλούνται από κοινωνική περιθωριοποίηση. Με τον τρόπο αυτό επιδιώκουν να αποπροσανατολίσουν και να εξουδετερώσουν την κριτική στον καπιταλισμού .
    Γνωρίζουμε τη δύσκολη θέση της Ελλάδας. Το νέο έλλειμμα για το 2009 που έχει φτάσει στο 12,7 % ασφαλώς είναι μεγάλο. Το ίδιο όμως ισχύει και για άλλες χώρες όπως π.χ. για τη Μ. Βρετανία 12 % η για την Ισπανία με 10%.
    Ανάλογοι αριθμοί σημειώθηκαν όμως το 2009 και στη Ιαπωνία και στις ΗΠΑ. Παντού οι αμύθητες χρηματικές δωρεές για τις τράπεζες, τα έκτακτα μετρά και οι οφειλές στη καταβολή των φόρων άνοιξαν τεράστιες μαύρες τρύπες στους κρατικούς προϋπολογισμούς .
    Αποτελεί ύπουλη πράξη και αποτυχία της πολίτικης το γεγονός ότι ακριβώς εκείνες οι τράπεζες και εκείνοι οι κερδοσκόποι που μόλις χτες σώθηκαν από την βέβαιη χρεοκοπία χάρη στα κρατικά κονδύλια σήμερα θέτουν εκ νέου
    ολόκληρες χώρες κάτω από την πίεση των υπέρογκων τόκων και έχουν και πάλι τη δυνατότητα να κερδοσκοπούν ασύστολα σε βάρος των χορών αυτών.
    Η αλληλεγγύη με την Ελλάδα και με τα άλλα θύματα τέτοιων μηχανορραφιών επιτάσσει να τεθεί τέρμα σ’ αυτούς που κερδοσκοπούν από την κρίση.
    Με μεγάλη ανησυχία παρατηρούμε ότι η περιπλοκή κατάσταση στην Ελλάδα αξιοποιείται από τις χρηματιστηριακές αγορές, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή
    και από τις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις στις πρωτεύουσες των χωρών μελών της Ε.Ε για να επιβάλουν την κοινωνική κατεδάφιση. Θεωρούν αναγκαίο να κάμψουν αποφασιστικά την αγωνιστικότητα του ελληνικού εργατικού κινήματος ώστε να επιβάλουν μείωση μισθών και ανύψωση των ορίων
    συνταξιοδότησης. Επιδιώκεται να επιβληθούν στους έλληνες και στις ελληνίδες εργαζόμενους οι λεγόμενες μεταρρυθμίσεις που εμείς δεν είχαμε καταφέρει να εμποδίσουμε στη χώρα μας.
    Ταυτόχρονα διαπιστώνουμε όμως ότι κάνεις δεν αναφέρεται στις τεράστιες οικονομικές ανισορροπίες στην Ευρωζώνη. Η αλήθεια είναι ότι δεν αντιμετωπίζει μόνον η Ελλάδα τέτοιες δυσκολίες. Και η Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία και Ιταλία παλεύουν με ελλείμματα πάνω του μέσου όρου. Από την άλλη πλευρά οι χώρες του Ευρωπαϊκού πυρήνα και ειδικότερα
    η Γερμανία που είναι για πολλά χρόνια ο πρωταθλητής των εξαγωγών συγκεντρώνουν ένα τεράστιο πλεόνασμα. Οι ανισορροπίες πρέπει να εξαφανιστούν. Είναι ανάγκη να εκπονηθεί μια συντονισμένη ευρωπαϊκή πολίτικη μακράς πνοής.
    Οι χώρες με πλεόνασμα πρέπει να ενισχύσουν αποφασιστικά τη ζήτηση της εσωτερικής αγοράς και οι εργοδότες να παραιτηθούν από την επιθετική στρατηγική για τις εξαγωγές.
    Καταδικάζουμε την απόρριψη τέτοιων διεκδικήσεων από τη γερμανική κυβέρνηση. Η κυβέρνηση παίρνει το ρίσκο να θρυμματιστεί η Ευρωζώνη συνέπεια των αυξημένων πιέσεων.
    Εκφράζοντας την υποστήριξη μας στο ελληνικό εργατικό κίνημα κρατάμε ζωντανές τις παραδόσεις της σοσιαλιστικής αλληλεγγύης.
    Ξέρουμε ότι η πάλη των ελλήνων εργαζομένων για μια αξιοπρεπή και ανθρώπινη ζωή είναι και δική μας πάλη.
    Μόνον όταν οι εργαζόμενοι στις διαφορές ευρωπαϊκές χώρες καταφέρουν να μην έρχονται σε αντιπαράθεση μεταξύ τους, μόνον τότε μπορεί να υπάρξει μια στροφή προς μια άλλη, καλύτερη Ευρώπη.
    Την έκκληση υπογραφούν οι ακόλουθοι βουλευτές του κόμματος Die Linke στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στην Ομοσπονδιακή Βουλή
    *Ευρωβουλευτές*

    Λοταρ Μπισκι, Ευρωβουλευτής ΝΤΙ ΛΙΚΕ, Πρόεδρος κοινοβουλευτικής ομάδας
    Κορνελια Ερνστ, Ευρωβουλευτής
    Τομας Χεντελ, Ευρωβουλευτής
    Γιουργκεν Κλιουτε,Ευρωβουλευτής
    Σαμπινε Λοζιγκ, Ευρωβουλευτής
    Χελμουτ Σολτς, Ευρωβουλευτής
    Σαμπινε Βιλς, Ευρωβουλευτής
    Γκαμπριελε Τσιμερ, Ευρωβουλευτής
    *Βουλευτές της Ομοσπονδιακής Βουλής*

    Εβα Μπουλιγκ Σροτερ , βουλευτής
    Χαρλαντ Κοχ, βουλευτής
    Ραλφ Λνκερτ, βουλευτής
    Ουλλα Λετζερ, βουλευτής, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος για την διεθνή πολιτική και την παγκοσμιοποίηση
    Δρ. Ντιτερ Ντιμ, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος για ζητήματα ευρωπαϊκής
    πολιτικής
    Αντρεϊ Χουνκο, βουλευτής
    Τομας Νοντ, βουλευτής
    Ριχαρντ Πιτερλε, βουλευτής
    Μιχαελ Σλεχτ, βουλευτής
    Δρ. Χερμπερτ Σουι, βουλευτής
    Σαμπινε Στοουμπερ, βουλευτής
    Αλεξαντερ Ουλριχ, βουλευτής
    Σαχρα Βαγγενκνεχτ, βουλευτής, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος για την οικονομική πολιτική

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 27/02/2010

  10. Η λέξη «Betrüger» που φιγουράρει στο εξώφυλλο του focus σημαίνει «ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ«.
    Μόλις έδωσα το κλειδί για να μεταφράσετε στον τίτλο στο εξώφυλλο.
    Αυτό για όσους προσπαθούν να πουν οτι το άρθρο είναι φιλελληνικό, ότι δεν το καταλάβαμε καλά, δεν ήταν καλή η μετάφραση και άλλα ανόητα.

    @2 Ζωνιανίτη μάθε να γράφεις σωστά greeklish 😆

    Σχόλιο από kanali | 27/02/2010

  11. ε ριξτε μια ματια και εδώ για να δειτε Γιατί δεν διεκδικουμε Τις πολεμικές αποζημιμιωσεις ..

    http://newiq.blogspot.com/2010/02/blog-post_26.html

    10.Η λέξη “Betrüger” που φιγουράρει στο εξώφυλλο του focus σημαίνει “ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ“.
    Καναλιωτη απο την αλλη θυμισου οτι Πολύ χειροτερα λεγαμε εμεις σε καθε Διαδηλωση για την ομαδα των ΚαραμαλοΡουσοπουλοΒουλγαρηδωνΓαικουματο και τα ρεστα που μας κυβερνουσαν μεχρι να ξεκουμπιστουν ..

    Βεβαια οι Γερμαναρδες βρηκαν ευκαιρια να μας στιγματισουν ολους ..Αλλά κι εμεις δεν Αντιλαμβανομασταν -ιδιως μετα τις φωτιες και τα τριχιλαρα και δεκαχιλιαρα και χαντρες και καθρεφτακια με τι Πραμα ειχαμε μπλεξει;
    Τελος πάντω ..Ριξε μια ματια στο Λίνκ και θα καταλάβεις πολλά …

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 27/02/2010

  12. Το εξώφυλλο αναφέρει ότι είμαστε οι απατεώνες της ευρω-οικογένειας. Και εννοεί προφανώς το ελληνικό κράτος κι όχι τον κάθε Έλληνα πολίτη. Υπάρχει νοήμων άνθρωπος που ασχολείται ορισμένα χρόνια με το πολιτικό γίγνεσθαι που να πιστεύει ότι…ΔΕΝ είμαστε απατεώνες;

    Και για να μην παρερμηνευτώ: δεν είμαι ανθέλληνας, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση φανατικά αντικρατιστής γι’ αυτό και δεν τα φορτώνω στους Γερμανούς, ούτε θυμάμαι τις αποζημιώσεις όποτε μου κ*********.
    Εν τω μεταξύ, απ’ όσα διαβάζω και ακούω μπορούμε να μιλάμε πλέον για ένα επικίνδυνο κάλεσμα για εθνική ενότητα, στο οποίο τάσσεται ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας από ακροδεξιούς μέχρι αριστερούς.
    Εθνική είναι η ενότητα των καθυστερημένων. Κι από δαύτους έχουμε σ’αυτή τη χώρα… μπόλικους. Αριστερούς (δυστυχώς) και δεξιούς.

    Σχόλιο από Δημήτρης | 27/02/2010

  13. Από την εφημερίδα «δρόμος της αριστεράς» 27-2-10

    Δήλωση του Αλ. Αλαβάνου

    Ψυχολογική εκτόνωση η αντιπαράθεση με τους Γερμανούς.
    Η μάχη ενάντια στο σύμφωνο σταθερότητας.

    «Η επί δεκαετίες επιμονή του Μανώλη Γλέζου και της Επιτροπής για τις γερμανικές αποζημιώσεις είναι ιστορικά και ηθικά πλήρως δικαιωμένη. Αξίζει κάθε υποστήριξης μέχρι το τέλος.

    Η διαμόρφωση, όμως, με έμπνευση Πάγκαλου και κοινοβουλευτική εκπροσώπηση Καρατζαφέρη, μιας συναινετικής, από δεξιά μέχρι αριστερά, απάντησης στα τελεσίγραφα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με κεντρικό θέμα μια αντιπαράθεση ελληνικού και γερμανικού λαού, είναι απλώς αποπροσανατολιστικό κόλπο, ψυχολογική εκτόνωση, άσφαιρο πρόσχημα.

    Σήμερα η κεντρική μάχη της αριστεράς είναι ενάντια στο Σύμφωνο Σταθερότητας, ενάντια στα τελεσίγραφα Μπαρόζο, Μέρκελ και Σαρκοζί για τον 14ο μισθό και τη σύνταξη στα 70, πολιτικές που εφαρμόζει πειθήνια ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υποστηρίζει διακαώς ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ»

    Σχόλιο από Δρόμος.. | 27/02/2010

  14. Όχι Νοσφεράτε και φυσικά δεν θέλω να γίνουμε Ταλιμπάν,
    αλλά τους Ελληνοταλιμπάν γλωσσοφύλακες του διαδικτύου που μισούν ότι είναι Έλληνες απλά σχολιάζω.
    Κοινώς την υποκρισία…

    Σχόλιο από akritas | 27/02/2010

  15. Γερμανικό Video

    .

    Σχόλιο από theo | 28/02/2010

  16. Πολιτισμικό σοκ της Ελλάδας”

    Αρθρογράφος Κ. Boetig από το Focus on line.

    Η μετάφραση από τα γερμανικά του άρθρου, έχει ως εξής:

    “Η Ε.Ε. ζητάει από την Ελλάδα όχι μόνο μια σκληρή οικονομική πολιτική αλλά απαιτεί και αλλαγή της νοοτροπίας. Οι ρίζες όμως της διαφορετικότητας είναι βαθιές και δεν θα αλλάξει τίποτα πέραν μιας αισθητικής εξωτερικής επέμβασης. Μπορούμε να καταλάβουμε τους Έλληνες;

    Οι Έλληνες δεν γνωρίζουν προβλήματα προσαρμoγής. Έχουν κατακλείσει τον κόσμο ψήνοντας και τηγανίζοντας γύρω τους, και παίζοντας σε ρόλο κομπάρσου σε κάποια μικρά εργάκια. Σε αυτόν τον συμπαθητικό μικρό λαό που φαίνεται να χορεύει συνεχώς τον Ζορμπά και να γλεντάει, δεν εκπλήσσεται ο γνωστής των πραγμάτων καθόλου με όσα γίνονται.

    Πώς και να εκπλήσσεται εξάλλου με έναν λαό που ανακατεύει ρετσίνι με κρασί, τυλίγει ρύζι με χορταρικά σε αμπελόφυλλα, παίρνει το ευρωπαϊκό κύπελλο σχεδόν χωρίς κανένα γκολ, αλλά γνώριζε πριν 2.500 χρόνια ότι η ύλη αποτελείται από άτομα και η γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο;

    Οι Έλληνες ένιωθαν πάντα σαν τους γονείς του πολιτισμού και δεν δίσταζαν όμως να περνούν με τα λεφτά των παιδιών τους. Σήμερα αυτό το κράτος μπαίνει στο γηροκομείο και δέχεται κηδεμόνα να το επιβλέπει.

    Αλλά φυσικά αυτό δεν απασχολεί καθόλου τον Έλληνα πολίτη. Αυτός πότε δεν περίμενε κάτι από τον υπουργό του, πέρα από την ανταλλαγή της ψήφου του με την άδεια να κτίσει το αυθαίρετο του.

    Δεν βαριέσαι σου λέει το ελληνικό κράτος θα επιβιώσει και χωρίς δική του κυβέρνηση. Εξάλλου γιατί να αλλάξει κάποιος όταν είναι τόσο τέλειος όσο ο Έλληνας.;

    Γλώσσα και γραφή

    Οι Έλληνες είναι μοναδικοί! Μόνο αυτοί γράφουν ελληνικά. Το να ξεφορτωθούν επιτέλους την 2500 χρονών παλαιά γραφή ούτε που το σκέφτηκαν πότε. Εξάλλου το ελληνικό αλφάβητο ήταν υπεύθυνο για τη δημιουργία της λατινικής και κυριλλικής γραφής. Στο πέρασμα των χρόνων δεν άλλαξε ιδιαίτερα πάρα μόνο στην έννοια των λέξεων. Φυσικά στα σχολεία είναι κύριο μάθημα και διδάσκεται από την πρώτη Γυμνασίου. Είναι σαν να μαθαίναμε εμείς τα αρχαία γερμανικά η τα γοτθικά.

    Έχουν φροντίσει όμως να διευκολύνουν τους ξένους τουρίστες τους με πινακίδες που αναγράφουν τις τοποθεσίες με λατινικά γράμματα, αν και σε μια απόσταση μερικών μέτρων θα δεις την ίδια ονομασία με τρεις διαφορετικούς τρόπους γραμμένη. Agia, Aghia, Αyia.

    Οι κανόνες υπάρχουν για να τους παραβιάζουν. Στα μικρά όσο και στα μεγάλα.

    Εγωισμός και αίσθηση του “εμείς”. Ο ένας εναντίον του αλλού, αλλά όλοι μαζί εναντίον του εχθρού.

    Ο καθένας προσπαθεί στους δρόμους είτε με αυτοκίνητο είναι είτε με μηχανάκι, να κόψει την προτεραιότητα του αλλού.

    “Ο ένας εναντίον του άλλου και όλοι μαζί ενάντια στον πεζό φυσικά”, είναι ο σκοπός.

    Για να δοθεί μια λύση μπαίνει στη μέση ο τροχονόμος να ρυθμίσει την κίνηση. Και ξάφνου όλοι οι οδηγοί μαζί συμφωνούν και συνεργάζονται σε έναν εκκωφαντικό θόρυβο κορναρίσματος που τελικά οδηγεί τον τροχονόμο στη φυγή.

    Με ελεύθερο το πεδίο λοιπόν πάλι οι οδηγοί επιδίδονται στο εγωιστικό τους έργο.

    Μεταξύ τους βασικά οι Έλληνες μισούνται.

    Δεν είναι τυχαίο που στον ελληνικό εμφύλιο του 1944-1949 σκοτώθηκαν περισσότεροι Έλληνες απ’ ότι στον δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο.

    Τον εισβολέα όμως τον αντιμετωπίζουν όλοι μαζί. Είτε Αριστεροί είναι είτε Δεξιοί.

    Η μεγαλύτερη φιλοφρόνηση που μπορείς να αποσπάσεις από Έλληνα είναι το “είσαι δικός μας”.

    Με την πλάτη γυρισμένη.

    Υπάρχουν άνθρωποι και Έλληνες.

    Μέχρι και πριν 30 χρόνια οι Έλληνες μετρούσαν έξι ηπείρους. Τις γνωστές πέντε που ξέρουμε όλοι και την …Ελλάδα. Για μερικούς μάλιστα υπήρχαν και τεσσάρων ειδών ζωντανά πλάσματα. Τα φυτά, τα ζώα, οι άνθρωποι και οι Έλληνες.

    Την ΕΟΚ την περνούσαν κάποιοι για συνεργασία του διαόλου με τον Πάπα που σκοπό είχαν να καταδυναστεύσουν και να μυήσουν τους χριστιανούς ορθόδοξους σε ρωμαϊκές αιρέσεις.

    Έτσι μάλιστα δεν υποδουλώθηκαν ούτε στους Τούρκους. Η “Ισταμπουλ” ονομάζεται ακόμη επισήμως Κωνσταντινούπολη και η κιτρινόμαυρη σημαία της βυζαντινής αυτοκρατορίας κυματίζει ακόμη σε εκκλησίες και μοναστήρια.

    Ακριβώς και πάντα δίπλα της έχει τη γαλανόλευκη ελληνική, του μόλις κατά το 1829 απελευθερωμένου ελληνικού κράτους.

    Ωστόσο οι Έλληνες ως χριστιανοί δίνουν ονόματα αρχαιοελληνικά στα παιδιά τους χωρίς ενδοιασμούς. Έτσι έρχεται σε αντίθεση η μεγαλοπρέπεια της ελληνικής αρχαιότητας με τη σημερινή τους εικόνα.

    Η παρέα μετράει. Όμως είναι παρέα της μιας στιγμής

    Οι περισσότεροι Έλληνες είναι πολύ της παρέας. Δεν τους αρέσει να τρώνε μόνοι τους ή δυο -δυο. Θέλουν μεγάλες παρέες και ο ένας φέρνει και τον άλλο μαζί του.

    Οπότε βλέπεις συχνά μεγάλες παρέες στα τραπέζια τους. Η πίστα στο χορό μονοπωλείται και θεωρούν αγένεια να μπεις μαζί τους στο συρτάκι ή στο χασάπικο.

    Και το πουρμπουάρ στην ορχήστρα πάει για την ατομική του ευχαρίστηση σε δική του παραγγελία.

    Τρώνε διαφορετικά, και τσακώνονται ψεύτικα για το λογαριασμό. Οι Έλληνες παραγγέλνουν όλοι μαζί στο τραπέζι και όχι ο καθένας το πιάτο του. Το κρασί ρέει άφθονο στα ποτήρια και πάντα πρέπει να φροντίζουν να υπάρχει ανεφοδιασμός.

    Δεν αδειάζει κάνεις το πιάτο του, γιατί αυτό θα σήμαινε πως το φαγητό έπεσε λίγο και ίσως δεν θα χόρτασαν όλοι.

    Όταν έρχεται ο λογαριασμός όλοι προθυμοποιούνται δήθεν να πληρώσουν ενώ ξέρουν πολύ καλά ποιανού η σειρά είναι. Όσο για το πουρμπουάρ, τους είναι πιο βολικό να αφήνουν τα ψιλά στο τραπέζι, αντί να στρογγυλοποιήσουν το ποσό λεκτικά στο σερβιτόρο.

    Ο Θεός βοηθός: Καινούργιοι άγιοι για καινούρια προβλήματα

    Το 97% των Ελλήνων είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. Οι εικόνες των αγίων τους κρέμονται όπου μπορεί κανείς να φανταστεί.

    Έχουν ρόλο υπουργού και γενικού γραμματέα του Θεού και κρέμονται εκτός από τις εκκλησίες και στις ταβέρνες στα σπίτια, στα σούπερ μάρκετ δίπλα στο ταμείο.

    Όποιος έχει προβλήματα απευθύνεται σε αυτούς και μάλιστα κατευθείαν στους ειδικούς. Στον Άγιο Νικόλαο (οι ναυτικοί) ή στην Άγια Παρασκευή (όσοι έχουν προβλήματα οράσεως). Όταν βέβαια εμφανιστεί καμιά καινούρια ασθένεια, τότε βαφτίζουμε κάποιον καινούριο Άγιο όπως το 1959 τον Άγιο Ραφαήλ για τους καρκινοπαθείς.

    Μόνο που για τους πολιτικούς τους δεν βρέθηκε ακόμη κανένας.

    Χωρίς χρόνο και χώρο

    Οι Έλληνες ζουν μέσα σε ανοιχτό όριο του αιωνίου χρόνου. Ο χρόνος δεν έχει αρχή και δεν έχει τέλος… Το “τώρα” σπάνια το συναντάς και η λέξη “αύριο” είναι πολύ συχνή. Όμως τα λεωφορεία και τα τρένα πρέπει να κρατήσουν ένα ωράριο και αυτό δεν είναι πάντα εύκολο.

    Όσο για τους δρόμους που έχουν ονομασίες, αυτές τις γνωρίζει μόνο ο ταχυδρόμος γιατί σχεδόν πότε δεν βλέπεις τις πινακίδες στη θέση τους.

    Μια προφορική κοινωνία

    Ο Έλληνας πολύ εύκολα θα ρωτήσει να μάθει το δρόμο παρά θα χρησιμοποιήσει το χάρτη. Δεν ξέρει ούτε να τον διαβάζει και έτσι γέλασε πολύς κόσμος όταν ένας νταλικέρης ερχόμενος από τη Βενετία έκανε τον κύκλο της Ελβετίας για να φτάσει στη Νυρεμβέργη. Είχε σημειώσει στο χάρτη που αγόρασε για πρώτη φορά στη ζωή του τη διαδρομή που του φάνταζε πιο ωραία.

    Συνάδελφοι του εξήγησαν ότι θα ερχόταν πολύ πιο σύντομα μέσα από τη σήραγγα του Brenner. Πέταξε το χάρτη του και από δω και στο εξής λέει θα ρωτάει.

    Με τα τυπωμένα γράμματα φαίνεται δεν τα πηγαίνουν γενικώς καλά οι Έλληνες. Έτσι και τα ωράρια των μουσείων στις ηλεκτρονικές σελίδες του υπουργείου Πολιτισμού ποτέ δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

    Πνεύμα δημιουργικό: I have inspiration

    Πολλοί Έλληνες είναι πνεύματα δημιουργικά και αυτό όχι μόνο στο να παραποιούν στατιστικά στοιχεία.

    Έτσι και ο Κρητικός Γιώργος Πετράκης που έχει το δικό του μουσείο που μας ξεναγεί από την εποχή των πρώτων ανθρώπων έως την εφεύρεση του τροχού έως και την προσγείωση στη σελήνη.

    Το ίδιο και ο Κώστας Κοτσανάς από το Κατάκολο που λειτουργεί έκθεση με τίτλο την τεχνολογία από το πρώτο ρομπότ έως και το ξυπνητήρι.

    Όσο για τη ζωγράφο στα νότια της Κρήτης, που διατηρεί και πλυντήριο ρούχων, αυτή έχει την έκθεσή της ανάμεσα στα πλυντήρια και συχνά μια ταμπελίτσα στην πόρτα που γράφει: ”I have inspiration. Come back tomorrow”

    Οι Έλληνες στις διακοπές τους

    Οι Έλληνες προτιμούν να κάνουν διακοπές με παρέες και στην πατρίδα τους. Το καλοκαίρι στη θάλασσα και το χειμώνα στα βουνά.

    Όπως επίσης και στα αρκετά χιονοδρομικά κέντρα που υπάρχουν.

    Τα καταλύματα τους κάθε άλλο πάρα ταπεινά χαρακτηρίζονται και έχουν συνήθως το τζάκι τους και το τζακούζι τους.

    Οι παραγγελίες στο φαγητό γίνονται προφορικά και τα γκαρσόνια γνωρίζουν πολύ καλά πως εδώ έχουν να κάνουν με ντόπιους και όχι με τουρίστες.

    Βλέπετε οι Ελληνίδες μαμάδες μπορούν να κρίνουν το καλό φαγητό.

    Πολλά από αυτά τα καταλύματα φτιάχτηκαν με χορηγήσεις της Ε.Ε. και έχουν πάρει τέτοια μορφή ώστε αργότερα να μπορούν να τροποποιηθούν σε κατοικίες για τα παιδιά τους”.

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 01/03/2010

  17. http://el.sae.gr/?id=18910

    ΣΑΕ Newsletter

    Επιστολή διαμαρτυρίας της ΟΕΚ Γερμανίας προς την σύνταξη του γερμανικού περιοδικού Focus

    Επιστολή διαμαρτυρίας, σε έντονο ύφος, προς την σύνταξη του γερμανικού περιοδικού Focus απέστειλε σήμερα η Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων (ΟΕΚ) Γερμανίας, με αφορμή δύο υβριστικά για τον Ελληνισμό άρθρα και συνέντευξη που ως γνωστόν το περιοδικό φιλοξενεί στο τελευταίο του τεύχος.

    Την επιστολή υπογράφουν ο Πρόεδρος της ΟΕΚ Γερμανίας, Ταμίας του ΣΑΕ, κ. Κωνσταντίνος Δημητρίου και ο Γενικός Γραμματέας της ΟΕΚ, κ. Μανώλης Ανέστης.

    Στην επιστολή αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι οι Έλληνες μετανάστες της Γερμανίας που ξέρουν τι θα πεί δουλειά, δεν συμφωνούν με συνταξιοδότηση ύστερα από 15 χρόνια εργασίας, απορρίπτουν το φακελάκι, επικρίνουν νεποτισμό, φοροδιαφυγή, υπερχρέωση της χώρας, δημιουργικές στατιστικές και χαιρετίζουν το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις της Γερμανίας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών έδωσαν πολιτική στήριξη στην Ελλάδα, αλλά και ότι η ΕΕ θα επιτηρήσει την εφαρμογή του προγράμματος σταθερότητας και ανάπτυξης που αποφάσισε η ελληνική κυβέρνηση.

    Στη συζήτηση όμως, υπογραμμίζει η ΟΕΚ, θα έπρεπε να μπουν και άλλα θέματα, όπως ο εκμαυλισμός του ελληνικού πολιτικού συστήματος από πολυεθνικές -χαιρετίσματα από τη Siemens-, η κατάσταση ασφάλειας της Ελλάδας που την κάνει να θεωρεί αναγκαία οικονομικά εξουθενωτικούς εξοπλισμούς αλλά και τα σχετικά συμφέροντα των πωλητριών χωρών και πολλά άλλα που οδήγησαν στη σημερινή δημοσιονομική κατάσταση της χώρας.

    Σε συζήτηση, συνεχίζει η επιστολή, θα πρέπει να τεθούν και απόψεις όπως εκείνη του προέδρου του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών της γερμανικής οικονομίας Ifo που φιλοξενεί το περιοδικό με συνέντευξη στην ίδια έκδοσή του, ο οποίος αντί της αποπομπής της Ελλάδος από την Ευρωζώνη ή την υπαγωγή της στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εμφανίζεται να προτιμά την απόσυρση της Γερμανίας από το Ευρώ με επαναφορά του γερμανικού Μάρκου και να μιλά για «χρησιμότητα» μιάς «κάποιας υποτιμήσεως του Ευρώ», ώστε η γερμανικές εξαγωγές «να πάρουν πάλι επάνω τους».

    Αυτό θα ήταν το αντικειμενικό επίπεδο μιας ειλικρινούς συζητήσεως σε επίπεδο ευρωπαϊκής κοινής γνώμης. Αντ’ αυτού, επιρρίπτει η ΟΕΚ στη σύνταξη του Focus, το περιοδικό προτίμησε να διασύρει ολόκληρο τον Ελληνικό Λαό, προσβάλλοντας κατά τρόπο ασεβή την παγκόσμια πολιτιστική του κληρονομιά και διαδίδοντας ασύστολα ψεύδη σχετικά με τις επιδόσεις της διανόησης και του πολιτισμού του. Ελαφρά τη καρδία, συνεχίζει η ΟΕΚ επί λέξει προς τους συντάκτες, βγάζετε τον Αριστοτέλη σκάρτο, εξαίρετε την καταστροφή αρχαίων ελληνικών αγαλμάτων από τους Βυζαντινούς, χύνετε κροκοδείλια δάκρυα για την πτώση της Εσπερίας στους Οθωμανούς, καταγράφετε το χρονικό των σφαγών εις βάρος του Ελληνικού Έθνους ως τα σήμερα, επιστρατεύετε τον Φάλμεράγιερ -αλήθεια ήταν από τότε γνωστή η μέτρηση της περιμέτρου του κρανίου ως μεθόδου προσδιορισμού της φυλετικής ταυτότητας;- κι όλα αυτά μόνο και μόνο για να αποδείξετε ότι το πραγματικό Ελληνικό Έθνος έχει προ πολλού εξαφανισθεί και με την γνωστή μανία παραχαρακτών της ιστορίας να αυτοανακηρυχθείτε κήνσορες και τοποτηρητές του Ελληνικού Πολιτισμού. Τους δε αναγνώστες σας θέλετε να πείσετε ότι το σημερινό Ελληνικό Έθνος συνιστούν απατεώνες, οι οποίοι καμία απολύτως σχέση δεν έχουν με τους ενδόξους προγόνους των. Αυτό όχι μόνο δίκαιο και αληθινό δεν είναι, είναι ρατσιστικό!

    Εκείνο, βέβαια, που λείπει από την απαρίθμηση που κάνουν οι καθαρόαιμοι συντάκτες του περιοδικού, διαπιστώνει η ΟΕΚ σε καυστικό τόνο, είναι -για να αναφερθούν τρία μόνο σημεία- η ένδοξη συμμετοχή των σταυροφόρων στην κατάλυση του Βυζαντίου, η συμβολή της αυτοκρατορικής Γερμανίας στις εθνοκαθάρσεις που διεξήγαγαν οι Τούρκοι εις βάρος των Αρμενίων και των Ελλήνων της Μικρασίας, τέλος οι κλοπές ελληνικών αρχαιοτήτων από τους ναζί καθώς και οι ηρωικές τους πράξεις κατά του Ελληνικού Λαού και της Οικονομίας του – το κατοχικό δάνειο ύψους δισεκατομμυρίων -αν εξαιρέσει κανείς δύο δόσεις που κατέβαλαν ήδη τότε οι ναζί- παραμένει μέχρι σήμερα ανεξόφλητο. Τόση χολή εναντίον ενός ολόκληρου λαού, τέτοια φτηνή όσο και επικίνδυνη δημαγωγία μόνο σε δημοσιογραφία φυλής υπερανθρώπων παραπέμπει, η οποία στοχεύει στην αύξηση του τιράζ του προϊόντος της. Μόνο που οι αντιδράσεις στην απρέπειά σας δεν θα αργήσουν να έλθουν. Κι αυτό είναι το λυπηρό. Eμείς, καταλήγει η επιστολή, μαζί με τους λογικούς στη χώρα αυτή, τους οποίους σείς με τα άρθρα σας κάνατε να ντρέπονται, θα μαζέψουμε τα συντρίμμια που αφήσατε πίσω σας, και θα αποτοξινώσουμε τις σχέσεις των δύο λαών από το δηλητήριο που σείς χύσατε…

    Ακολουθεί το κείμενο της επιστολής της ΟΕΚ Γερμανίας προς της σύνταξη του γερμανικού περιοδικού Focus:

    Bonn, 26.02.2010

    An Focus
    Chefredaktion
    z. Hd. Herrn Helmut Markwort
    München

    Betr.: Ihre Beiträge im Heft 08/10 zu Griechenland

    Sehr geehrte Damen und Herren!

    Gerade wir, die Auslandsgriechen, die zu arbeiten verstehen, die alle bei Null angefangen haben, sind die letzten, die Berentung nach 15 Beitragsjahren, Fakelaki und Vetternwirtschaft gutheißen würden. Gemeinsam mit Ihnen und dem ganzen arbeitenden griechischen Volk verurteilen wir auf das Schärfste Steuerhinterziehung, Überschuldung, schöpferische Statistiken u.ä.m. Wir begrüßen die versprochene politische Unterstützung seitens der deutschen und anderer europäischer Regierungen, aber auch die Tatsache, dass die EU mit Argus-Augen die Umsetzung der Maßnahmen überwachen will, die die griechische Regierung beschlossen hat. In diese Diskussion gehörten allerdings auch Politikerkauf -Siemens lässt grüßen- Rüstungskäufe und vieles andere mehr, was zur heutigen Situation der griechischen Staatsfinanzen geführt hat. In diese Diskussion gehörten auch Ansichten, wie die, die Sie zu Wort kommen lassen von einer Rückkehr zur DM und von der „Nützlichkeit“ einer „gewissen Abwertung des Euro“, damit die deutsche Exportwirtschaft „wieder in Schwung kommt“.

    Das wäre die sachliche Ebene für einen ehrlichen Diskurs in einer europäischen Öffentlichkeit, auf die Sie sich aber in Ihren Artikeln zu Griechenland gar nicht erst begeben. Stattdessen ziehen Sie es vor, über das ganze griechische Volk und sein kulturelles Welterbe zu freveln und es zu diffamieren, ja zu erniedrigen, indem Sie Lügengeschichten über das vermeintliche Fehlen von intellektuellen und kulturellen Leistungen der Griechen in der Neuzeit verbreiten.

    Sie erklären Aristoteles kurzerhand zur Niete, heben die Zerstörung von antiken griechischen Skulpturen durch Byzanz hervor, vergießen heiße Krokodilstränen über den Untergang des Abendlandes durch die Osmanen, führen eine Chronik der Massakrierungen des griechischen Volkes bis zum heutigen Tage vor und rekrutieren Fallmerayer -als hätte es schon damals Schädelmessungen gegeben-, nur um zu belegen, dass das eigentliche griechische Volk ausgerottet ist und um sich in altbekannter Geschichtsklittermanie als Censor und Statthalter der griechischen Kultur zu erheben. Ihren Lesern wollen Sie weiß machen, dass die heutige griechische Nation nur noch aus Betrügern besteht und mit ihren ruhmreichen Vorfahren nichts gemein hat. Das ist nicht nur nicht fair, das ist rassistisch!

    Vermisst wird allerdings bei dieser Aufzählung durch Ihre reinrassigen Autoren, um nur drei Punkte zu nennen, der rühmliche Beitrag der Kreuzfahrer zum Niedergang von Byzanz, die Beteiligung Kaiser-Deutschlands an den ethnischen Säuberungen gegen Armenier und Griechen in Kleinasien durch die Türken, schließlich die Kunstraubzüge der Nazis sowie ihre Heldentaten gegen das griechische Volk und seine Wirtschaft – der milliardenschwere Kriegskredit bleibt heute noch -bis auf zwei Rückzahlungsraten- ungetilgt.

    Nein, soviel Galle gegen ein ganzes Volk, solch billiger wie gefährlicher Populismus erinnert nur an Herrenmenschen-Journalismus. Das Schielen auf die Auflagenstärke ist kein Rechtfertigungsgrund. Der grobe Keil allerdings auf den groben Klotz, den sie gesetzt haben, wird leider kommen. Das ist das eigentlich Traurige. Und wir werden zusammen mit den vielen Vernünftigen in diesem Lande, die Sie mit diesen Artikeln beschämt haben, die sprichwörtlichen Scherben aufzulesen haben, um das Verhältnis zwischen unseren beiden Völkern wieder zu entgiften…

    Wir bitten höfflich um Veröffentlichung des vollständigen Textes.

    Mit freundlichen Grüssen

    Kostas Dimitriou
    Vorsitzender

    Manolis Anestis
    Schriftführer

    ——–

    Το δελτίο τύπου σε μορφή PDF μπορείτε να τα κατευάσετε εδώ:

    ΣΑΕ Προεδρείο – Επιστολή διαμαρτυρίας της ΟΕΚ Γερμανίας προς την σύνταξη του γερμανικού περιοδικού Focus / 26.02.2010

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 01/03/2010

  18. Ανοιχτή επιστολή προς τους Έλληνες πολίτες, με τίτλο «Αγαπητοί μας Έλληνες» δημοσιεύεται στο τελευταίο τεύχος του γερμανικού εβδομαδιαίου περιοδικού Stern.

    Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά στον υπέρτιτλο: «Μετά τις τράπεζες θα πρέπει τώρα οι Γερμανοί να σώσουν και την Ελλάδα. Πρώτα έκαναν αλχημείες οι Έλληνες στο ευρώ και τώρα, αντί να κάνουν οικονομίες, απεργούν».

    Σύμφωνα με τον συντάκτη της επιστολής, Walter Wüllenweber:

    «Από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που εμείς έχουμε συνεισφέρει όσο κανείς άλλος στο κοινό ταμείο, δηλαδή γύρω στα 200 δις €, ενώ εσείς έχετε, αντίθετα, εισπράξει κατά κεφαλήν όσα κανείς άλλος, δηλαδή σχεδόν 100 δις €. Ουδέποτε λαός βοήθησε μέχρι τώρα με τη θέλησή του σε τέτοιο βαθμό και για τόσο μακρύ διάστημα άλλον λαό. Είσαστε, κυριολεκτικά οι πιο ακριβοί μας φίλοι.

    Το ζήτημα πάντως είναι ότι τελικά δεν εξαπατάτε μόνο τον εαυτό σας αλλά και εμάς. Στην ουσία ουδέποτε φανήκατε αντάξιοι του ευρώ μια και παρά την εισαγωγή του, δεν καταφέρατε μέχρι τώρα να εκπληρώσετε τα κριτήρια σταθερότητας. Στην ΕΕ είσαστε ο λαός που ξοδεύει τα μεγαλύτερα ποσά σε καταναλωτικά αγαθά. Θα θέλαμε ο πρωθυπουργός σας Γ. Παπανδρέου να προχωρήσει στο πρόγραμμά του, όμως προφανώς αυτό δεν το θέλετε εσείς αφού συνεχίζετε απτόητοι να απεργείτε. Μη μας λέτε, λοιπόν, ότι μόνο οι πολιτικοί ευθύνονται για την καταστροφή.

    Εσείς έχετε εφεύρει τη Δημοκρατία κι ως εκ τούτου θα πρέπει να γνωρίζετε ότι ο λαός είναι αυτός που κυβερνά κι, επομένως, έχει και την ευθύνη. Κανείς δεν σας αναγκάζει να φοροδιαφεύγετε, να χρηματίζεστε, να αντιδράτε σε κάθε συνετή πολιτική και να εκλέγετε διεφθαρμένους πολιτικούς. Σε τελευταία ανάλυση, οι πολιτικοί είναι λαϊκιστές και κάνουν ότι τους πει ο λαός. Θα μας πείτε, βεβαίως, ότι και εμείς οι Γερμανοί δεν είμαστε πολύ καλύτεροι, όπως θέλουν κάποιοι να πιστεύουν. Κι έχετε δίκιο.

    Οι Έλληνες είναι εκείνοι που μας είχαν δείξει τον δρόμο της Δημοκρατίας και της Φιλοσοφίας, καθώς και τις πρώτες γνώσεις Εθνικής Οικονομίας. Τώρα μας δείχνετε και πάλι τον δρόμο. Μόνο που αυτή τη φορά είναι λάθος δρόμος. Κι από το σημείο που εσείς έχετε τώρα φτάσει, δεν πάει παραπέρα».

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 01/03/2010

  19. Η Ελλάδα σε ρόλο Ιφιγένειας

    Όπως έχουμε υπογραμμίσει η Ελλάδα είναι ο αδύνατος κρίκος μέσα στην παγκόσμια ιμπεριαλιστική αλυσίδα, αλλά και μέσα στην Ε.Ε.

    Αυτό συντελεί στο να γίνεται ο μεγάλος καρπαζο-εισπράκτορας στον διεθνή ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό: να τρώει καρπαζιές από όλους τους διεθνείς μηχανισμούς και της Ευρώπης και της Αμερικής.

    Η αιχμή αυτού του οικονομικού πολέμου είναι το Ευρώ. Το Ευρώ βάλλεται και το τέλος του έρχεται σύντομα. Η μεγάλη καπιταλιστική κρίση υπονομεύει καταλυτικά το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα το οποίο δεν οδήγησε σε μια πολιτική ενότητα, ένα ενιαίο ευρωπαϊκό κράτος.

    Η Ελλάδα αποτελεί το θύμα της χρεοκοπίας του Ευρώ και της θυσίας στο βωμό του ενδοϊμπεριαλιστικού πολέμου: Τον αδύνατο κρίκο.

    Και αποτελεί τον αδύνατο κρίκο όχι για τις κατηγορίες που της προσάπτουν τα διεθνή ιμπεριαλιστικά κέντρα: ότι είναι δήθεν «σπάταλη», με μεγάλα ελλείμματα και «διεφθαρμένη». Δεν είναι ο ελληνικός καπιταλισμός περισσότερο διεφθαρμένος από το γερμανικό, το βρετανικό ή το γαλλικό. Απείρως μεγαλύτερη και θεσμική είναι η διαφθορά των ισχυρών Ευρωπαίων.

    Ο άλλος μύθος είναι ότι η Ελλάδα αποτελεί το στόχο των κερδοσκόπων.

    Διπλός μύθος:

    Πρώτος μύθος: Οι «κερδοσκόποι» είναι το ίδιο το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, τα όργανά του (Τράπεζες) και τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη. Μέσα στον ιμπεριαλισμό και ιδιαίτερα στη σημερινή υπερεθνική του μορφή ηγεμονεύει το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, δηλαδή το κερδοσκοπικό, συνακόλουθα και οι ισχυρές ιμπεριαλιστικές υπερδυνάμεις που «κερδοσκοπούν» σε βάρος των καπιταλιστικών δορυφόρων και των λαών.

    Γι’ αυτό όταν άρχισε η κρίση χρηματοδοτήθηκαν από τα ιμπεριαλιστικά κράτη και τους δορυφόρους, τα χρηματοπιστωτικά κεφάλαια, δηλαδή οι «κερδοσκόποι»!!!

    Δεύτερος μύθος: Οι «κερδοσκόποι», δηλαδή το χρηματιστηριακό κεφάλαιο(ηγεμονικό) δεν κτύπησαν την Ελλάδα, αλλά το νόμισμα εκείνο που υποσχόταν και «προμήθευε», σε διεθνή εμβέλεια, τα υπερκέρδη. Και το νόμισμα αυτό ήταν το Ευρώ!!!

    Η Ελλάδα απλώς θυσιάζεται, σαν την Ιφιγένεια, στο Ευρώ, στο νόμισμα που την ξεζούμισε και την καταπόντισε…

    Όλα τα μεγάλα και συσσωρευμένα δεινά της Ελλάδας οφείλονται στην ένταξή της και την υποταγή της στους άκαμπτους νομισματικούς κανόνες των χρηματοπιστωτικών οργάνων του ιμπεριαλισμού: Στην υποταγή της στην ΟΝΕ, δηλαδή στην Κομισιόν και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

    Δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες: Είναι η Ε.Ε., συνακόλουθα και οι ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της Ευρώπης οι ΥΠΕΥΘΥΝΕΣ για το κατάντημα της Ελλάδας.

    Μέσα από τη ληστρική εκμετάλλευση και το «άρμεγμα» των αδύνατων καπιταλιστικών ευρωπαϊκών δορυφόρων, ισχυροποιήθηκαν οι ισχυροί ιμπεριαλισμοί της Ευρώπης.

    ΣΗΜΕΡΑ, μέσα στην οξύτατη κρίση του διεθνούς καπιταλιστικού συστήματος, «κλαδεύονται» τα «ξερά κλαδιά», οι αδύνατοι για να ισχυροποιηθούν οι δυνατοί.

    Και αυτό το «κλάδεμα» γίνεται πιο βίαιο από τον ιμπεριαλιστικό, «πολεμικό» ανταγωνισμό των ισχυρών. Στο βωμό της ενδοϊμπεριαλιστικής «σύγκρουσης» θυσιάζονται τα πιόνια.

    Και όσο καταρρέει το Ευρώ, τόσο και θα χαστουκίζεται η Ελλάδα (αύριο και άλλες αδύνατες χώρες) για να ισχυροποιούνται τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη στον ανταγωνισμό τους με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.

    Ταυτόχρονα, θα εντείνονται οι πιέσεις και οι εκβιασμοί κατά των αδύνατων από τα χρηματοπιστωτικά όργανα και τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη: Του γερμανο-γαλλικού άξονα και των ΗΠΑ, του Ε.Κ.Τ. και του Δ.Ν.Τ. : Από τη Σκύλλα των Ευρωπαϊκών ληστών στη Χάρυβδη της αμερικανικής κακουργίας…

    Αυτόν τον ιμπεριαλιστικό διαγκωνισμό ζούμε σήμερα.

    Ομπάμα και Μέρκελ «σφάζονται» στην ποδιά του Γιωργάκη: Για το …καλό μας!!!

    Οι ελεγκτές της Ε.Ε. παρελαύνουν για να μας …σώσουν και αυτοί!!!

    Το ίδιο και οι Τραπεζίτες της Ευρώπης και το Δ.Ν.Τ.!!!

    Ένας εσωτερικός, ιμπεριαλιστικός πόλεμος για να σωθεί το …θύμα!!!

    Απλώς να θυσιαστεί, σαν την Ιφιγένεια, στο βωμό των χρηματοπιστωτών της Ευρώπης ή του Δ.Ν.Τ.: Δηλαδή στο βωμό των «κερδοσκόπων» που όλοι δήθεν πολεμούν!!!

    Ταυτόχρονα οργιάζουν τα παζάρια και ανοίγουν τα εθνικά ζητήματα με ταχύτητα…

    Και η ελληνική κυβέρνηση, όπως και οι πολύχρωμες πολιτικές μαριονέτες, καθώς και άλλοι «ιμάντες», με «πατριωτικές» κορώνες και κραυγές, μαλώνουν για το ποια λαιμητόμος θα μας καρατομήσει τελειωτικά…

    Σχόλιο από Ροβεσπιέρος | 01/03/2010

  20. Η Αφροδίτη του Βερολίνου…

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/03/2010

  21. αλλά τους Ελληνοταλιμπάν γλωσσοφύλακες του διαδικτύου που μισούν ότι είναι Έλληνες απλά σχολιάζω.
    Κοινώς την υποκρισία…

    Comment από akritas | Φεβρουαρίου 27, 2010
    Μαλιστα
    Ακριτα δεν υπάρχει μεγαλύτερο δειγμα υποκρισιας απο το γεγονός οτι τατελευταια χρόνια ενω γινονταν σκανδαλα και θαματα ..απο του Ζαχοπουλου , τις υοκλοπές τα Βατοπαιδοια , τα τριχλιαρα και την κατακαμένη Ελλάδα ,τους κουμπαρους και τα σοδομημένα τα ομολογα που ρημαξαν τα ταμεια μας
    Ο μόνος που πηγε Φυλακή ως προφυλακιμένη ηταν …η Τσεκου

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 01/03/2010

  22. Πηγή:

    http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=23470#23470

    Γιώργος Παπανδρέου: Το ανέκδοτο της δεκαετίας!

    Σε εποχές παροξυσμού της καθεστωτικής βλακείας, όπως είναι φυσικό, ακούς και τα γλοιωδέστερα, αλλά και γελοιωδέστερα πράγματα.

    Τα όσα ακούμε και όσα διαβάζουμε καθημερινά από τους «παραγωγούς» και τους «μεταπράτες» της βλακείας (ΜΜΕ) σου φέρνουν παραζάλη. Είναι απίστευτη η αποχαλίνωση του γελοίου και της φαυλοηλιθιότητας.

    Φυσικά, κανείς δεν αμφέβαλε, ότι το ανέκδοτο της δεκαετίας, αν όχι του 21ου αιώνα, θα το ξεστόμιζε ο πρωθυπουργός της Ελλάδας.

    Ο «ξένος» με την Ελλάδα εγκέφαλός του, σε συνδυασμό με την καχεκτική «πολιτική του διάνοια» και τον παροξυσμό της «πολιτικής» του ταραχής τον οδηγούσε στην εκστόμιση πολλών ανεκδότων το τελευταίο διάστημα. Όχι μόνο λεκτικών, όπως «το μηδέν εις το πηλήκιο» κ.λπ., αλλά πολιτικών ανεκδότων: «θα απολέσουμε την εθνική μας κυριαρχία», «η διαφθορά της Ελλάδας ευθύνεται για την κρίση» και πολλά άλλα παρόμοια της «τρομοκρατικής συνταγής» των ΗΠΑ…

    Ωστόσο, σήμερα ξεπέρασε κάθε προηγούμενο και «κέντησε» στο στημόνι της βλακείας, το ανέκδοτο της δεκαετία, ίσως και του 21ου αιώνα.

    Μας είπε λοιπόν ότι τον σταματούν στο δρόμο οι άνθρωποι του μόχθου και του λένε ότι για να σωθεί η πατρίδα θυσιάζουν και το μισθό τους!!!

    Και με μελοδραματικό ύφος, ο πρωθυπουργός μας, εξήρε το μεγαλείο του «ελληνικού πατριωτισμού»!!!

    Γιατί είναι το ανέκδοτο της δεκαετία, ίσως και του 21ου αιώνα:

    Πρώτον: Έχει περπατήσει ποτέ στο δρόμο ο Γιωργάκης και μάλιστα στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου; Ιδιαίτερα αυτό τον καιρό κυκλοφορεί στους διαδρόμους του θεάματος, των Γραφείων των γραφειοκρατών της Ε.Ε., των μηχανισμών των ΗΠΑ, των επιχειρηματιών και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Εκεί συνάντησε τούς ανθρώπους του μόχθου;;;

    Δεύτερον: οι απόκληροι και οι άνθρωποι του μόχθου, αυτόν τον καιρό, κατεβαίνουν στους δρόμους ΜΑΖΙΚΑ και διαμαρτύρονται για τα εξοντωτικά κυβερνητικά μέτρα, ακόμα και οι ξεπουλημενένες συνδικαλιστικές ηγεσίες του κόμματός του. Γιατί δεν κατέβηκε στο δρόμο που διαδήλωναν οι άνθρωποι του μόχθου να κάνει «ζωντανό ρεπορτάζ» και να μη μας αραδιάζει παραμύθια για μωρά παιδιά;;;

    Τρίτον: Ο ΓΑΠ, κρίνει το «πολιτικό δαιμόνιο» τού πιο πολιτικοποιημένου λαού του κόσμου (του ελληνικού) με τον πήχη της δικής του πολιτικής αναπηρίας και της αλαζονικής βλακείας του αμερικανικού κατεστημένου;

    Είναι δυνατόν να πουλάει «πατριωτισμό» αυτός στον ελληνικό λαό και να ταυτίζει το «ελληνικό πατριωτικό μεγαλείο» με τη θηριώδη βλακεία;

    Γιατί, ο άνθρωπος του μόχθου δεν έχει ΠΟΤΕ «δωρίζει» το μισθό του στην «πατρίδα» των κερδών και των δυναστών του, σε εκείνους που τον ξεζουμίζουν και του πίνουν το αίμα για να διαφυλάξουν και να αυξήσουν τα κέρδη τους, αλλά και να διαλύσουν παντελώς την πατρίδα του και την εθνική του υπόσταση.

    Τέτοια προσβλητικά περιφρονητική αντίληψη έχει ο Παπανδρέου για τον Έλληνα εργαζόμενο: Τον θεωρεί ολοκληρωτικά ηλίθιο!!!

    Τέταρτον: ο κύκλος της γλοιώδους γελοιότητας κλείνει με το να επικαλείται τον «πατριωτισμό» ο Παπανδρέου. Ποιος, ο Παπανδρέου που κυνηγάει αλύπητα και κάθε «εθνική μυρουδιά»!!!

    Εδώ παραδίδει την Ελλάδα στα υπερεθνικά κέντρα εξουσίας, συστηματικά και επιθετικά, διαλύσει κάθε ιστό εθνικής υπόστασης, επικυρώνει πολιτικά την αλλοδαπή κατοχή της ελληνικής κοινωνίας και την ισλαμοποίησή της, θεσμοθετεί την κατασκευή εχθρικών μειονοτήτων για τον τεμαχισμό της Ελλάδας και πολλά άλλα, ΚΑΙ παρόλα αυτά τα εφιαλτικά έχει το απύθμενο και αβυσσαλέο θράσος να επικαλείται τον πατριωτισμό των Ελλήνων για τη διάλυση της πατρίδας.

    ΑΝ όλα αυτά δεν αποτελούν το πλέον βλακώδες και εφιαλτικό ανέκδοτο της δεκαετίας, ίσως και του 21ου αιώνα, ΤΟΤΕ, πράγματι, οι λέξεις έχουν χάσει κάθε σημασία…

    Υ.Γ. Και ένθερμος υποστηρικτής του «πατριώτη» ΓΑΠ, μας προέκυψε και ο «υπερπατριώτης» Καρατζαφέρης!!!

    Τα ανέκδοτα και το γελοίο έχουν και τους κλόουν..

    Σχόλιο από Ροβεσπιέρος | 02/03/2010

  23. Πάντως και οι Γερμανοί όπως και όλος ο υπόλοιπος πλανήτης θεωρούν ότι είμαστε η συνέχεια των αρχαίων Ελλήνων. Για αυτό και στο Focus χρησιμοποίησαν την θεά Αφροδίτη σε άρθρο τους για την Ελλάδα. Σε αντίθεση με την εθνομηδενιστική κουλτούρα που έχει διεισδύσει στον πανεπιστημιακό χώρο και υποστηρίζει ότι είμαστε κάτι άλλο εκτός από «Έλληνες». Το κακό είναι ότι αυτό (ανάμεσα τους και εγώ) δεν εκτιμήσαμε δεόντως αυτή την πλευρά του Γερμανικού δημοσιεύματος.

    Σχόλιο από akritas | 02/03/2010

  24. «..Πάντως και οι Γερμανοί όπως και όλος ο υπόλοιπος πλανήτης θεωρούν ότι είμαστε η συνέχεια των αρχαίων Ελλήνων..»

    Πήγαινε στο σχ. 15 που κρέμμασε ο theo να δεις τι σε θεωρούν οι Γερμανοί….

    Και βέβαια για όλα αυτά που σε(μας) κάνουν (και) οι γερμανοί(όχι ο λαός βέβαια) αυτόν τον καιρό…κιχ…

    Όπως και όλοι οι «πατριώτες» και «υπερπατριώτες» …κιχ…
    «Πονάς ωρέ Μανούσο ? Πονάν ωρέ Σήφη τα παλληκάρια …» ένα πράμα
    Την ουρά στα σκέλια.
    Κατά τα άλλα ο πακιστανός που καθαρίζει τα τζαμια στο φανάρι φταίει…

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 02/03/2010

  25. 23.Πάντως και οι Γερμανοί όπως και όλος ο υπόλοιπος πλανήτης θεωρούν ότι είμαστε η συνέχεια των αρχαίων Ελλήνων.»

    E ναι …
    Οταν εγινε η Κατοχή οι Γερμανοι Ναζήδες περιμαν να βρουν εδώ ελληνες που να μοιάζουν με τον Ερμή του Πραξιτέλη ..
    Απογοητευτηκαν γρηγορα .. Και αρχισαν να ..καθαριζουν …
    ————-
    Η πΛακα ειναι οτι και οι Αρχαιοι Δεν μοιαζαν με τον Ερμή του Πραξιτελη
    τουλαχιστον περισσοτερο απο οσο εμεις με τον ..Σακη Ρουβά ….

    —–

    Τελος παντων .. αφου δεν εχουμε ψωμια (που ταφαγαν ολα Καραμανλήδες και Σημιτιοι )
    ας φαμε παντεσπανι ..

    ……….

    Βρε! Συνέλθετε μωρε…. Το παρτυ τελειωσε ..Εχουμε επιθεση στο ιδιο μας το Ψωμί
    και απο εξω – απο τους ιδιους τυπους που μεχρι περυσι τα δεχονταν μια χαρά τα Γκρηκ Στατιστικς και τωρα τα θυμηθηκαν και πανε να μας βαλουνε κι ενοχές επειδή πινουμε εναν καφέ και δεν ειμεστε σαν τους Αφρικανους αλλά λιγο καλύτερα

    και απο μέσα ..Απο αυτους που μεχρι τον Οκτωβρη ειχανε ΡΗΜΑΞΕΡΙ τον τοπο και τωρα κανουνε τον Ψοφιο κοριο
    και απο τους Αλλους που Δηθεν αναγκαστηκαν να παρουν μέτρα ενω γελαν κατω απο τα μουστακια τους
    Συνελθετε μπας και σωσουμε οτι μπορει να σωθει ..
    ……………………..

    Εν τω μεταξύ ο Δημος Θεσσαλονικης -αυτός με το ..Δημαρχιακόν Μεγαρον που παραμένει κλειστό και την πριεργη τρυπα στα Ταμεια υψους 25 εκ ευρώ ..εν καιρώ αγριας επιθεσης- θυμηθηκε να στησει αγαλμα τριων μέτρων στον Κ Καρμανλή τον θειο στην πλατεια Αριστοτελους ..ετσι για να μη ξεχναμε τα Φρυδια του ..

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 02/03/2010

  26. Ιδού και ένα εξαιρετικό της «πεντανόστιμης»

    Με αφορμη της κυνικής
    την αγρια εξαγγελία
    μουρθε κι εμενα η εμπνευση
    να βαλω αγγελία

    Ζητείται δούλος και ραγιάς
    ετοιμος για θυσίες
    να αρει ολα τα κακά
    κι ολες τις αμαρτίες

    Να κανει ολες τις δουλειές
    ναναι σωστο γαιδούρι
    να δεχεται το φτυσιμο
    του αφεντικού ,στη μούρη

    Να μη ζητα ουτε νερό
    ουτε ψωμι και χρήμα
    να σκύβει πάντα χαμηλά
    ως που να μπει στο μνήμα

    Αυτος ειναι ελληναρας
    του εθνους το καμάρι
    να τρωει στη μουρη τα σκατά
    και να ζητάει και χάρη
    γι αυτο θα πάρει σύντομα
    βραβείο ενα @…αρι

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 02/03/2010

  27. Ακου Γαιδαράκο

    ————–

    Απο καιρό σου μαθαμε να παιζεις με τις λέξεις
    Τωρα το παρτυ τελειωσε ,δεν εχει πιά διαλέξεις
    Τωρα Κουραγιο σου ζητουν ο ενας και ο Αλλος
    και Τωρα μπαινει ο Δαχτυλος που ειναι ο πιο Μεγάλος

    Κι εχουνε εξαφανιστει και ταλλα τα Γαιδουρια
    Δεν εχεις υποζυγια για να φωνάζεις Γιουργια
    Μοναχος σου θα φορτωθεις το Αχθος των Δανειων
    Κι αντι για δακρυα οταν κλαις θα βγαινει μονο Πυον…
    —————————————

    Εστι λοιπόν .. Ανηπορος να δωσεις εναν Κλωτσο
    Φαινεται Γαιδαράκο μου οτι σε πιασαν Κώτσο …

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 02/03/2010

  28. Δώρο Πάσχα……………. μειον 50%
    Δώρο Χριστουγέννων…. μείον 50%
    Επίδομα αδείας………… μείον 50%

    λένε οι φήμες γαϊδουράκο

    έχουμε πόλεμο μην το γελάς γαϊδουράκο
    πάρε το παλαμάρι σου και στους δρόμους
    αλλιώς σκάβεις μόνος σου τον λάκκο

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/03/2010

  29. Γιώργος Παπανδρέου: Το ανέκδοτο της δεκαετίας!

    Σε εποχές παροξυσμού της καθεστωτικής βλακείας, όπως είναι φυσικό, ακούς και τα γλοιωδέστερα, αλλά και γελοιωδέστερα πράγματα.

    Τα όσα ακούμε και όσα διαβάζουμε καθημερινά από τους «παραγωγούς» και τους «μεταπράτες» της βλακείας (ΜΜΕ) σου φέρνουν παραζάλη. Είναι απίστευτη η αποχαλίνωση του γελοίου και της φαυλοηλιθιότητας.

    Φυσικά, κανείς δεν αμφέβαλε, ότι το ανέκδοτο της δεκαετίας, αν όχι του 21ου αιώνα, θα το ξεστόμιζε ο πρωθυπουργός της Ελλάδας.

    Ο «ξένος» με την Ελλάδα εγκέφαλός του, σε συνδυασμό με την καχεκτική «πολιτική του διάνοια» και τον παροξυσμό της «πολιτικής» του ταραχής τον οδηγούσε στην εκστόμιση πολλών ανεκδότων το τελευταίο διάστημα. Όχι μόνο λεκτικών, όπως «το μηδέν εις το πηλήκιο» κ.λπ., αλλά πολιτικών ανεκδότων: «θα απολέσουμε την εθνική μας κυριαρχία», «η διαφθορά της Ελλάδας ευθύνεται για την κρίση» και πολλά άλλα παρόμοια της «τρομοκρατικής συνταγής» των ΗΠΑ…

    Ωστόσο, σήμερα ξεπέρασε κάθε προηγούμενο και «κέντησε» στο στημόνι της βλακείας, το ανέκδοτο της δεκαετία, ίσως και του 21ου αιώνα.

    Μας είπε λοιπόν ότι τον σταματούν στο δρόμο οι άνθρωποι του μόχθου και του λένε ότι για να σωθεί η πατρίδα θυσιάζουν και το μισθό τους!!!

    Και με μελοδραματικό ύφος, ο πρωθυπουργός μας, εξήρε το μεγαλείο του «ελληνικού πατριωτισμού»!!!

    Γιατί είναι το ανέκδοτο της δεκαετία, ίσως και του 21ου αιώνα:

    Πρώτον: Έχει περπατήσει ποτέ στο δρόμο ο Γιωργάκης και μάλιστα στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου; Ιδιαίτερα αυτό τον καιρό κυκλοφορεί στους διαδρόμους του θεάματος, των Γραφείων των γραφειοκρατών της Ε.Ε., των μηχανισμών των ΗΠΑ, των επιχειρηματιών και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Εκεί συνάντησε τούς ανθρώπους του μόχθου;;;

    Δεύτερον: οι απόκληροι και οι άνθρωποι του μόχθου, αυτόν τον καιρό, κατεβαίνουν στους δρόμους ΜΑΖΙΚΑ και διαμαρτύρονται για τα εξοντωτικά κυβερνητικά μέτρα, ακόμα και οι ξεπουλημενένες συνδικαλιστικές ηγεσίες του κόμματός του. Γιατί δεν κατέβηκε στο δρόμο που διαδήλωναν οι άνθρωποι του μόχθου να κάνει «ζωντανό ρεπορτάζ» και να μη μας αραδιάζει παραμύθια για μωρά παιδιά;;;

    Τρίτον: Ο ΓΑΠ, κρίνει το «πολιτικό δαιμόνιο» τού πιο πολιτικοποιημένου λαού του κόσμου (του ελληνικού) με τον πήχη της δικής του πολιτικής αναπηρίας και της αλαζονικής βλακείας του αμερικανικού κατεστημένου;

    Είναι δυνατόν να πουλάει «πατριωτισμό» αυτός στον ελληνικό λαό και να ταυτίζει το «ελληνικό πατριωτικό μεγαλείο» με τη θηριώδη βλακεία;

    Γιατί, ο άνθρωπος του μόχθου δεν έχει ΠΟΤΕ «δωρίζει» το μισθό του στην «πατρίδα» των κερδών και των δυναστών του, σε εκείνους που τον ξεζουμίζουν και του πίνουν το αίμα για να διαφυλάξουν και να αυξήσουν τα κέρδη τους, αλλά και να διαλύσουν παντελώς την πατρίδα του και την εθνική του υπόσταση.

    Τέτοια προσβλητικά περιφρονητική αντίληψη έχει ο Παπανδρέου για τον Έλληνα εργαζόμενο: Τον θεωρεί ολοκληρωτικά ηλίθιο!!!

    Τέταρτον: ο κύκλος της γλοιώδους γελοιότητας κλείνει με το να επικαλείται τον «πατριωτισμό» ο Παπανδρέου. Ποιος, ο Παπανδρέου που κυνηγάει αλύπητα και κάθε «εθνική μυρουδιά»!!!

    Εδώ παραδίδει την Ελλάδα στα υπερεθνικά κέντρα εξουσίας, συστηματικά και επιθετικά, διαλύσει κάθε ιστό εθνικής υπόστασης, επικυρώνει πολιτικά την αλλοδαπή κατοχή της ελληνικής κοινωνίας και την ισλαμοποίησή της, θεσμοθετεί την κατασκευή εχθρικών μειονοτήτων για τον τεμαχισμό της Ελλάδας και πολλά άλλα, ΚΑΙ παρόλα αυτά τα εφιαλτικά έχει το απύθμενο και αβυσσαλέο θράσος να επικαλείται τον πατριωτισμό των Ελλήνων για τη διάλυση της πατρίδας.

    ΑΝ όλα αυτά δεν αποτελούν το πλέον βλακώδες και εφιαλτικό ανέκδοτο της δεκαετίας, ίσως και του 21ου αιώνα, ΤΟΤΕ, πράγματι, οι λέξεις έχουν χάσει κάθε σημασία…

    Υ.Γ. Και ένθερμος υποστηρικτής του «πατριώτη» ΓΑΠ, μας προέκυψε και ο «υπερπατριώτης» Καρατζαφέρης!!!

    Τα ανέκδοτα και το γελοίο έχουν και τους κλόουν..

    Σχόλιο από Ροβεσπιέρος | 03/03/2010

  30. http://www.sarajevomag.gr/entipa/teuhos_38/i38_p10_dept.html

    Σχόλιο από στεφανος | 03/03/2010

  31. Στο περιθώριο (για το πάπλωμα) των γεγονότων αυτών των ημερών γίνεται και μια κουβέντα σχετικά με το που θα πρέπει να στραφουν οι στόχοι του κινήματος, των αγώνων των εργαζομένων. Είναι οι «ξένοι» που επιβάλουν όλα αυτά τα εξοντωτικά μέτρα σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας ? Είναι δουλειά μονον του Παπανδρέου, του Παπακωνσταντίνου με την συναίνεση Σαμαρά-Καρατζαφέρη? Είναι και τα δύο, και σε τι αναλογία?

    Το σίγουρο είναι ότι έγινε προσπάθεια να δημιουργηθεί (ειδικά τώρα με τις πολεμικές αποζημιώσεις) ένα «εθνικό μέτωπο» ενάντια στους γερμανούς, γενικώς και αορίστως,(βλέπε Παγκαλο, Καρατζαφέρη που αποπειράθηκαν να ψελλίσουν μια δυο κουβέντες-ο Σαμαράς συνεχίζει τις γαργάρες…) αλλά όταν η συζήτηση ερχόταν στο ποιός πληρώνει το μάρμαρο αυτή η προσπάθεια κατέρευσε.

    Από την άλλη υπάρχουν απόψεις που τοποθετούν το πρόβλημα αυστηρά και μόνον στο εσωτερικό της χώρας φτάνοντας στο σημείο να μιλούν ενάντια στο πρόγραμμα της ελληνικής κυβέρνησης αφήνοντας απ έξω το «σύμφωνο σταθερότητας» της ΕΕ ως εάν να μην έχουν «κάποια» συμμετοχή οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών στην επιβολή αυτών των ληστρικών για τα λαϊκά εισοδήματα μέτρων.
    Έτσι για να στηριχθoύν αυτές οι απόψεις φτάνουν στο σημείο να υποστηρίζουν τα κάτωθι, που το βρήκα στο λινκ που μας έδωσε ο αγαπητός στέφανος:

    «..Yποψιαζόμαστε κατά συνέπεια ότι απ’ την άποψη της εθνοκρατικής έδρασης των δανειστών του ελληνικού κράτους, πιθανόν οι μεγαλύτεροι να βρίσκονται εδώ!
    Kάπου εδώ γύρω. Στην Aθήνα..»

    Βέβαια το συμπέρασμα αυτό καταρίπτεται με μια απλή διαίρεση από τα στοιχεία που το ίδιο το μπλοκ παραθέτει.
    Χρέος σε ελληνικές τράπεζες 46,9 ΔΙΑ συνολικό χρέος 229,3 = 20,45% .Δηλαδή το 79,55% του χρέους βρίσκεται στο εξωτερικό και όχι «κάπου εδώ γύρω».

    Τα ίδια συμπεράσματα σχετικά με την κατανομή του χρέους υπάρχουν και σε άρθρο του Κώστα Μελά * στο περιοδικό «Monthly review» :

    «.. Επίσης θα πρέπει να σημειωθεί ότι το 70% του δημόσιου χρέους της Ελλάδας διακρατείται από ξένους, ενώ το υπόλοιπο 30% υπολογίζεται ότι διακρατείται από εγχώριους επενδυτές..»
    ————–
    * Ο Κώστας Μελάς διδάκτορας (Ph.D) του τμήματος Αστικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου με ειδίκευση στα Διεθνή Νομισματικά.

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/03/2010

  32. αφησα το παρακάτω σχόλιο στον «σαραντακο» το οποίο διεγράφη:

    Το Άρθρο είναι για τα μπάζα.

    Και δεν νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να του κάνουμε ανάλυση. Μια φτηνιάρικη κλαψιάρικη φάτσα πάνω σ ενα κακεντρεχές, κίτρινο υπόβαθρο. Οι λαοί αλλάζουν, το ίδιο και οι Γερμανοί (αν και μου φαίνεται πως όχι)
    Αν ο συγγραφέας ήταν άλλης εθνικότητας , θα έλεγα – με μεγαλύτερη άνεση – ότι είναι η αναβίωση των ναζιστικών (ναζι =εθνικισμός με την φυλετική έννοια) διακρίσεων.

    Έχουμε τα χάλια μας, σ αυτό δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Αλλά μήπως δεν έβαλαν το χεράκι τους οι Γερμανοί του χτές και του σήμερα; Μήπως οι ίδιοι δεν έχουν εξωτερικό χρέος μεγαλύτερο της Ελλάδας. Μήπως οι κανόνες εμπορίου, όπως εχουν επιβληθεί απο την Ε.Ε. καθ υπαγόρευση των υπερατλαντικών μας φίλων και εταίρων δεν έσπρωξαν την χώρα μας σε δανεισμό; Μήπως οι τράπεζες, που σήμερα διψάνε για αίμα (7% επιτόκια δανεισμού) δεν μας δάνειζαν για ν αγοράζουμε τα γερμανικά αυτοκίνητα; Μήπως δεν μας κατασκεύασαν αυτοί οι τέλειοι κατασκευαστές πλυντηρίων και μιζών υποβρύχια που γέρνουν;

    Μήπως …………..

    Ολα καλά και άγια, αλλά να μας βρίζουν χυδαία και το απολαμβάνουμε????!!!!

    Ελεος πια!

    Ασε αυτά τα “δεν έχουμε ποιητές, ζωγράφους, μουσικούς, συγγραφείς”
    Ο καθένας να πρόσθετε και έναν θα βγαίναμε μπόλικοι!
    Να μαρτυρίσω μερικούς;
    Εμείς όντως δεν έχουμε κλασική μουσική παιδεία, αλλα έχουμε την φωνή του αιώνα!
    Δεν έχουμε βιομηχανία και ούτε σοβαρή πολυτεχνική σχολή, αλλά έχουμε έναν Καραθεοδωρή.
    Δεν έχουμε τεράστια παιδεία στην μανιρίστικη ζωγραφική, αλλά στην λαϊκή, ωστόσο έχουμε ένα Θεοτοκόπουλο.
    Δεν είχαμε ούτε έχουμε κονδύλια για την υγεία, αλλα έχουμε έναν Παπανικολάου.
    Δεν έχουμε μεγάλους ποιητές ή συγγραφείς, αλλά έχουμε έναν Σεφέρη, έναν Κάλβο, έναν Παλαμά, έναν Ελύτη, έναν Σολωμό, εναν Καζαντζάκη, έναν Παπαδιαμάντη.
    (Τώρα, κάποιος θα μου πεί και με το δίκιο του, και που τους έχουμε τους διαβάζουμε; ή τους είχαμε αποδεχτεί: ΕΔΩ ΘΑ ΠΩ ΟΤΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΝΟΗΣΗ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΕΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ.)

    Αυτοί, χώρα με 10-πλάσιο (;) πληθυσμό απο μας, τι έχουν μετά τον Καρλ Μαρξ και τον Καρλ Μάϊ;
    Οσο για την PISA, εδώ καγχάζουμε!!!! Οταν πρωτοεκδόθηκαν οι μελέτες οι Γερμανοί ήταν πολύ κοντά μας. Τωρα συμμορφώθηκαν γιατι θίχτηκε το γόητρό τους. Καλά έκαναν!! Εμείς, γιατι να το κάνουμε; Μήπως έχουμε τη μεγάλη Βιομηχανία για να υποστηρίξουμε;;;;;

    Να ναι καλά οι άνθρωποι να κάνουν καλά λουκάνικα, αυτοκίνητα, και μηχανήματα. Εμείς ας κάνουμε μια καλή ουμανιστική παιδεία, μπορεί αυτη να μας σώσει!!!

    Τέλος, και όχι τελευταία:

    Εύχομαι αυτός ο εξεφτελισμός που γίνεται με στόχο τα υψηλότερα επιτόκια και γιατι όχι ΚΑΙ την στροφή της κοινής γνώμης ενάντιον μας σε κανέναν επικείμενο πόλεμο που θα μας μπουμπουνίσουν οι γείτονες, να μας αφιπνίσει σαν λαό.

    Σχόλιο από ange-ta | 04/03/2010

  33. ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΤΩΝ ΓΡΑΙΚΩΝ

    Όταν στον 15ο αιώνα, η ευρωπαϊκή βιβλιογραφία πλημμύρισε από εκατοντάδες έργα, όλα με τον ίδιο μονότονο τίλτο «Contra Errores Graecoroum», «Ενάντια στις Πλάνες των Γραικών», φαντάζομαι πως κανείς από τους παπούδες μας της εποχής δεν θα μπορούσε να προβλέψει, την επανάληψη της συγγραφικής λογοδιάρροιας των πολιτισμένων της Εσπερίας, κάπου 500 χρόνια αργότερα.

    Βάζω με τον νού μου, πως ελάχιστοι συνέλληνες γνωρίζουν αυτό που όριζε τότε ως πλάνη η ευρωπαϊκή επιστημοσύνη κι ίσως, οι περισσότεροι, να αγνοούν το ίδιο το γεγονός, αλλά και τη συνάρτηση του με τις δραματικές ιστορικές συνέπειες που προηγήθηκαν,αλλά και ακολούθησαν.

    Όριζαν ως πλάνη, οι «ευρωπαίοι» της εποχής, την ελληνική εμμονή στον κατʼ αλήθεια βίο. Στην προτεραιότητα της αληθινής ύπαρξης, απέναντι στην χρησιμοθηρική αντίληψη των δικών τους κοινωνιών.

    Όριζαν ως πλάνη, οι «ευρωπαίοι» της εποχής, την προτεραιότητα της ανθρωπιάς, έναντι της αντικειμενικοποιημένης και απολυτοποιημένης αλήθειας. Την προτεραιότητα της επιστήμης, έναντι της τεχνικής. Του ανθρώπου, έναντι των αριθμών. Της κοινωνίας, έναντι της οικονομίας. Της αλήθειας, έναντι της χρησιμότητας. Την ίδια τη ζωή, έναντι της αποτελεσματικότητας. Όριζαν εν τέλει ως πλάνη, εκείνη τη βάση κοινωνικής θεμελίωσης που επαφίεται στην αληθινή ζωή. Εκείνη τη βάση, που εμμένει «απερίσκεπτα» να θεωρεί ότι κοινωνία είναι η υπαρκτική συνάντηση με τον απέναντι Άλλο, η μετοχή στο Κοινόν, και όχι απλά η ορθολογική τακτοποίηση συγκρουόμενων συμφερόντων. Ως εκ τούτου, άλλο κοινωνία και άλλο societas-society (εταιρεία).

    Αναντίρρητα, στις συνέπειες μιας τέτοιας ιεράρχισης κοινωνικών προτεραιοτήτων, ενός τέτοιου τρόπου του βίου, δηλαδή πολιτισμού, πρέπει να αναζητηθεί και η δυσχερής συχνά κοινωνική λειτουργικότητα, αλλά και η μισερή οικονομική αποτελεσματικότητα. Δυστυχώς ή ίσως ευτυχώς, η εμμονή στην αριστοτελική προσέγγιση που θεωρεί ότι «το να ζητάει κανείς παντού το χρήσιμο και το αναγκαίο, δεν αρμόζει σε ανθρώπους ελεύθερους και μεγαλόψυχους», διαμορφώνει ένα ανθρωπολογικό πρότυπο ελεύθερου μεν ανθρώπου, αλλά ενδεχομένως φτωχού. Αντίθετα, η υποταγή σε μια εργαλειακή κοινωνική λειτουργικότητα, μπορεί να εξασφαλίζει υψηλό κατά κεφαλήν εισόδημα, υποθηκεύει όμως την ίδια την αλήθεια της ύπαρξης και σε δεύτερο χρόνο, και αυτήν την κατάκτηση της καταναλωτικής ευδαιμονίας. Ο γερμανικός ολοκληρωτισμός του 2ου παγκόσμιου πολέμου, αλλά και κάθε ολοκληρωτισμός, σ’ αυτήν ακριβώς τη στρέβλωση του αριστοτελικού cogito οικοδομείται, απʼ αυτήν την υπαρκτική στρέβλωση νοσεί και από την ίδια ασθένεια εξαντλείται. Η εκχώρηση ουσιωδών υπαρκτικών χαρακτηριστικών, χάριν μιας χρηστικής και αποδοτικής ευδαιμονίας, μπορεί να επιτυγχάνει για λίγο ή πολύ, είναι όμως καταδικασμένη, αργά ή γρήγορα, στην εκ των έσω κατάρρευση της. Το τραγικό όμως ειναι ότι, ανεξαρτήτως βαθμού επιτυχίας, προϋποθέτει την άρνηση της βιωματικής αναζήτησης της αλήθειας της ύπαρξης. Η αλήθεια, η κάθε αλήθεια, είναι μία και μοναδική, συχνά αυτή που ορίζει η κάθε αυθεντία και είναι εκεί για να την ασπαστεί ο άνθρωπος ή όχι. Η υπαρκτική περιπέτεια του μοναδικού και ανεπανάληπτου ανθρώπινου προσώπου, αφορά τους μυθιστοριογράφους, τον κινηματογράφο και αραιά και πού, τις επαναστατικές γυμναστικές των κοινωνιών.

    Αυτήν λοιπόν, την «υπαρκτική πλάνη» καταγγέλλει και σήμερα στο πρόσωπο της νεοελληνικής κοινωνίας, ο γερμανικός εργαλειακός ορθολογισμός. Πίσω από το ανάθεμα του στερεότυπου κατά της ελληνικής «τεμπελιάς», υποκρύπτεται η αγωνία του γερμανού ανθρώπου για πραγματική δημιουργική και όχι καταναγκαστική εργασία. Πίσω από το στερεότυπο κατά της «ελληνικής απατεωνιάς», υποκρύπτεται η συμπλεγματική αντιζηλία για την επιτευχθείσα καταναλωτική ευδαιμονία, χωρίς την ψυχική εκχώρηση της ίδιας της ελευθερίας της ύπαρξης. Πίσω από το στερότυπο κατά του ελληνικού ηδονιστικού ερωτισμού, υποκρύπτεται η εμπάθεια για την ερωτική πληρότητα μιας αληθινής ζωής. Η ελληνική αλήθεια, η αλήθεια του τρόπου μας, αυτού που επι χιλιετίες διεκδίκησε μεταξύ των άλλων και χαρακτηριστικά οικουμενικής εμβέλειας, η δυνατότητα να διεκδικούμε το χρήσιμο χωρίς να είμαστε όμως διατεθειμένοι να πουλήσουμε και την ψυχή μας στον διάολο γιʼ αυτό, ναι, αυτή η αλήθεια του λαού μας καταγγέλεται εδώ και πεντακόσια χρόνια ως πλάνη. Κι όσο καταγγέλεται, όσο διασύρεται στα σκλαβοπάζαρα των ευρωπαΙκών συνειδήσεων, όσο διάφοροι σημίτιδες και λογής-λογής εκσυγχρονιστάδες επιχειρούν να πείσουν τον λαό για την πλάνη του, όσο κι αν του τάζουν ευρωπαϊκά χαϊμαλιά και ηλεκτρονικά ρολόγια, τόσο «μένει και μαγιά», κατά πως το ορίζει και ο Μακρυγιάννης.

    Η απανθρωπιά αιώνες τώρα συμπλεγματικά καταγγέλει την ανθρωπιά για την πλάνη της. Μα φαίνεται, δεν υπάρχει πια κανείς «τρελός» να αντιτάξει πως, όχι, η εργασία δεν απελευθερώνει, ούτε ειναι το κλειδί του παραδείσου, κατά το ναζιστικό-προτεσταντικό μότο. Αμαρτία, είναι η ξαστοχιά απʼ την αλήθεια της ύπαρξης και όχι η παραβίαση ενός κανόνα. Η ελευθερία δεν ζυγιάζεται με κριτήριο την μεγιστοποίηση της καταναλωτικής τρυφής, αλλά με την ελαχιστοποίηση της υποταγής στις ανάγκες. Ο άνθρωπος, δεν είναι μια αφηρημένη στατιστική μονάδα, ένα ακοινώνητο μοναχικό άτομο, αλλά ένα πρόσωπο που γεννιέται στα μάτια του απέναντι Άλλου, σε σχέση με τον αντικρυνό ξένο. Ο έρωτας, δεν είναι μια υγρή ανταλλαγή ηδονών, αλλά οικειοθελής αυτοπαραίτηση χάριν του αγαπημένου προσώπου. Και όχι τελευταίο, ο Θεός, δεν είναι ο τιμωρός καλός ή κακός πατερούλης, αλλά μανικός εραστής του ανθρώπου. Άρα, και η κοινωνία, δεν ειναι μια σύμβαση ακοινώνητων υπάρξεων γεμάτη νόμους και διατάξεις, αλλά μια ερωτική αλληλοπεριχώρηση ανθρώπινων προσώπων.

    Αυτή, η ανθρώπινη κοινωνία, που συναντά κανείς μέχρι και σήμερα στα ξεχασμένα χωριά της ελληνικής υπαίθρου, αυτή η προτεραιότητα της υπαρκτικής ελευθερίας απέναντι στη δουλεία της χρησιμοθηρίας, ό,τι στη βιωματική εμπειρία σχεδόν όλων μας εκφράστηκε έστω μια στιγμή, με την εντιμότητα της απόρριψη των «περσικών δώρων», αυτό το ελληνικό «κάτι», συστατικό στοιχείο του Τόπο-Τρόπου μας, αυτό σήμερα λοιδωρείται και χλευάζεται ως πλάνη. Αυτό απειλείται με την συνήθη ιστορικά «πληρωμή». Πουλήστε τους στους Τούρκους. Έτσι προτρέπει στην «έξοδο» του το σαρκαστικό βίντεο του κρατικού γερμανικού καναλιού. Ίδια, απαράλλαχτα, όπως και τότε. Πεντακόσια χρόνια πριν. Αφού λεηλάτησαν και αφαίμαξαν κάθε ικμάδα του τόπου, όπως στην πρώτη για την ανθρωπότητα αποικιοκρατία του 1204, τον δαιμονοποίησαν, για να τον παραδώσουν στη συνέχεια, δίχως αιδώ, στην τουρκική βαρβαρότητα. Ένα προς τρία ήταν οι φόροι που εισέπραττε ο ρωμιός αυτοκράτορας του Βυζαντίου, σε σχέση με την Βενετία.

    Έτσι και σήμερα. Κατά 5 δις ευρώ, είναι ελλειμματικό το εμπορικό ισοζύγιο με τη Γερμανία. Χώρια η λεηλασία της κατοχής με τις πάνω από 100 δις ευρώ μη καταβληθείσες αποζημιώσεις. 22 δις ευρώ είναι το ετήσιο εμπορικό έλλειμμα της χώρας με την Ε.Ε.

    Η χώρα οδηγημένη στην χρεωκοπία, με την ελευθερία του έθνους υποθηκευμένη, όχι από τις σπατάλες ή την τεμπελιά του λαού, αλλά από την διαφθορά των κυρίαρχων ελιτ που διαφήμιζαν την ευρωπαϊκή αποτελεσματικότητα. Από την απανθρωπιά αυτών, που διακήρρυταν τον εκσυγχρονισμό και την ανασυγκρότηση του κράτους. Απʼ αυτούς, που πιθήκιζαν και καμώνονταν τους ευρωπαίους στο Κολωνάκι και στη Μύκονο. Απʼ αυτούς, που διατυμπάνιζαν την ισχυρή Ελλάδα των Ολυμπιακών αγώνων και του πληρωμένου εθελοντισμού. Αυτούς, που εξώθησαν μια ολόκληρη κοινωνία στον παρασιτισμό των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και των διακοποδανείων.

    Και τώρα, όλοι ετούτοι τι θα απογίνουν; Θα διοριστούν καθηγητάδες στα πανεπιστήμια της Δύσης ή μήπως θα γίνουν εκπρόσωποι των funds και σύμβουλοι των Βρυξελλών και των οίκων αξιολογήσεων; Οι πρώην κυβερνώντες, οι μισθωμένοι κονδυλοφόροι τους, οι πανεπιστημιακοί της αριστεράς των προγραμμάτων, οι καλοπληρωμένοι σύμβουλοι, οι αυλοκόλακες των υπουργών, οι προμηθευτές και μεταπράττες των εταιρειών της εσπερίας, οι διασκεδάστριες των μεσημβρινών εκπομπών, τι θʼ απογίνουν όλοι ετούτοι;

    Θα «πέσει» άραγε κανείς εκεί στην Πύλη του Ρωμανού, υπερασπιζόμενος τον Τρόπο μας ή θα σκεφτούν όλοι πως είναι πιο χρήσιμο να «την κάνουν» με ελαφρά πηδηματάκια; Ή μήπως θα «Μηδίσουν»;

    «Ήταν καλό παιδί ο Παλαιολόγος, θα μπορούσε να γίνει καθηγητής στην Φλωρεντία, να απολαμβάνει το πρωϊνό του στον εξώστη… ήταν μορφωμένο παιδί ο Παλαιολόγος…κιʼ αυτός έμεινε και σκοτώθηκε», θα γράψει ο αξέχαστος Χρήστος Βακαλόπουλος. Σκοτώθηκε για μια πλάνη των Γραικών, μια γελοιότητα. Πως η αλήθεια της ύπαρξης, λέει, ζυγιάζει πιότερο απ΄ την καλοπέραση της. Έτσι, κι ο Παλαιολόγος ζήτησε βοήθεια από τη Δύση, κι ο Παλαιολόγος προσπάθησε να εξευμενίσει το Σουλτάνο, κι ο Παλαιολόγος δεν στρίμωξε τους Δυνατούς να επιστρέψουν τα κλεμμένα. Μα, στο τέλος, ο Παλαιολόγος δεν έγινε καθηγητής στην Φλωρεντία. Έτσι φτάσαμε ως το σήμερα. Επειδή ο Παλαιολόγος ΔΕΝ έγινε καθηγητής στη Φλωρεντία.

    Υπάρχει άραγε ανάμεσα μας κάποιος που στην κρίσιμη στιγμή να μην δεχτεί τη θέση εκεί, στον φλωρεντιανό εξώστη; Αν ναι, η ελληνικότητα θα σύρει πάλι το γιγάντιο βήμα της στον κοσμικό χρόνο…Αν όχι…

    Αντώνης Ανδρουλιδάκης

    02/03/10

    Σχόλιο από Αρδην | 08/03/2010

  34. οι προστάτες του έθνους επί των επάλξεων!

    H άσεμνη χειρονομία ενός αγάλματος και η κατηγορία για “απατεώνες στην ευρωοικογένεια”, προερχόμενη από ένα δεξιό γερμανικό περιοδικό είναι κάτι που οι έλληνες δεν το σηκώνουν! Γιατί οι έλληνες ΔEN είναι απατεώνες, και η Aφροδίτη της Mήλου ΔEN ήταν τόσο “απελευθερωμένη” σεξουαλικά ώστε να κάνει άσεμνες χειρονομίες (προς τους ευρωπαίους…)
    Aλλά τί να κάνει ο αγανακτισμένος έλλην; Nα αγοράσει όλα τα τεύχη και να τα κάψει στο Σύνταγμα; Eίναι φτωχός. Nα κάνει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση; Eίναι μάγκας και δεν γουστάρει δικαστήρια. Θέλει να καθαρίσει μόνος του. Oπότε αρχίζει αυτά που ξέρει. Tα μπινελίκια.
    Kαι τα εθνικά υπερήφανα μπινελίκια έλκουν την μονοτονία τους “από τότε που αυτοί τρώγανε βαλανίδια”! Ωστόσο όταν το πολιτικό προσωπικό του ελληνικού κράτους αναλαμβάνει να πουλήσει νταϊλίκι, απλά κάνει εξωτερική πολιτική (για λογαριασμό των ντόπιων αφεντικών).
    Έχουμε και λέμε (τα σημειώνουμε για να μείνουν αποτυπωμένα μεταξύ μας): ο πρόεδρος του ελληνικού κυνοβουλίου “κάνει διάβημα διαμαρτυρίας” στον γερμανό πρέσβη στην Aθήνα… Tου έδωσε άραγε κάποιο τελεσίγραφο να παραδοθούν οι γερμανοί πριν τους γαζώσουμε; Nα αρματωθούμε ή είναι νωρίς ακόμα;
    Bγήκε μετά ο πασόκος Πετσάλνικος και έδωσε και το θεωρητικό περίγραμμα: “Eμείς τα τελευταία 40 χρόνια πήραμε δύο νόμπελ λογοτεχνίας κι έχουμε στον τομέα της δημιουργίας πολλά πρόσωπα με διεθνή ακτινοβολία, όπως ο Xατζηδάκις, ο Θεοδωράκης και άλλοι. Aυτοί, μια χώρα 85 εκατομυρίων τί έχουν να επιδείξουν; Mπας και βγάλαν κανένα νέο Mπετόβεν και δεν τον πήραμε χαμπάρι;” Mπα, είναι άχρηστοι και ανίκανοι κυρ πρόεδρε. Mήπως όμως να αρχίσουμε στις κλωτσιές εκείνον τον παλιοπροπονητή της εθνικής που μας έχουν στείλει για να καταλάβουν ότι δεν αστειευόμαστε με τους απολίτιστους;
    O δεξιός βουλευτής Παναγιωτόπουλος και ο δεξιός δήμαρχος Kακλαμάνης θυμήθηκαν τον β παγκόσμιο. “Aν η ευρώπη σήμερα είναι ελεύθερη και δημοκρατική είναι γιατί εκατοντάδες χιλιάδες έλληνες έδωσαν την δική τους μάχη…” είπε ο πρώτος, ρίχνοντας προφανώς μπηχτές προς αμερικάνους και ρώσους, να μην τολμήσουν να ξανα-ανακατευτούν με την ευρώπη στον τωρινό δ παγκόσμιο, γιατί θα καθαρίσουμε πάλι μόνοι μας. O φασίστας Kαρατζαφέρης, πρώην ευρωβουλευτής (σιτιζόμενος, τουτέστιν, και απ’ το Bερολίνο) που έχει δυνατότερο χιούμορ απ’ το focus αλλά της ίδιας ποιότητας, είπε ότι θα ψωνίσει κάρτες με πρίαπους απ’ τα περίπτερα της Oμόνοιας και θα τις ταχυδρομήσει αρμοδίως προς γερμανία μεριά. Ίσως τους γράψει και τον εθνικό ύμνο των ελλήνων, αυτόν με την “βαριά” και τον “τσολιά”.
    Πιο προχωρημένος και, νομίζουμε, μέσα στο πνεύμα της εποχής ήταν ωστόσο ο κυνοβουλευτικός εκπρόσωπος του πασοκ, πρώην δημοσιογράφος, πρώην υπουργός παιδείας Eυθυμίου: “η γερμανία…” είπε “… αντί να δείχνει έτσι το δάκτυλο της Aφροδίτης της Mήλου, πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι έχει καθίσει η ίδια πάνω στο δάκτυλο”. Aυτή πρέπει να είναι και η επίσημη γραμμή τόσο του κόμματός του όσο και των αφεντικών στην ελλάδα. Ότι η γερμανία την “έχει γαμήσει” τώρα (χάρη στην ελλάδα φυσικά), και ότι ίσως (“ίσως” λέμε) βρίσκεται στα τελευταία της.
    Xωρίς αμφιβολία η ετοιμότητα και ο συντονισμός των δηλώσεων, εκτός από εθνική ενότητα, δείχνουν ότι πράγματι οι παλιογερμανοί δεν έχουν μέλλον εδώ. Aς ετοιμαζόμαστε λοιπόν για την επόμενη φάση: τον Tσώρτσιλ και την αγγλική κατοχή! Kαι βλέπουμε…

    Απο http://www.sarajevomag.gr/entipa/teuhos_38/i38_p11_finger.html

    Μονο και μονο γιατι αυτη η συσσωμη αντιδραση μας βαζει ολους
    στο ιδιο τσουβαλι.Αφεντικα,εκπροσωπους των αφεντικων,μικροαστους,εργατες και δεν ξερω γω τι αλλο.
    Να προτεινω και ενα ρεφορμιστικο στοχο για το κινημα.
    ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ 30% του ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΙΣ
    ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ.ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ!!!

    Σχόλιο από στεφανος | 18/03/2010

  35. χμμ ..το σίγουρο είναι ότι με αφορμή το καλοδάχτυλο βρήκαν την ευκαιρία διάφοροι εμπνευσμένοι εν εθνική επάρση να εκφράσουν τα «πατριωτικά» τους αισθήματα και…έτερον ουδέν.

    όμως το καλοδάχτυλο όχι του φοκους αλλά το πραγματικό υφισταται.
    κάποιοι ίσως εχουν αρχίσει και το νοιώθουν.
    ίσως δεν είναι μόνον εξωτερικός ο Δάκτυλος…ναι
    μην φτάσουμε όμως στο «γερμανοί στρατιώτες αδέρφια μας»…μέσα στην κατοχή….

    στέφανε
    συμφωνώ με τον ρεφορμιστικό σου στόχο
    όμως οι ελληνικές τραπεζες κατέχουν το 20% περιπου του δημόσιου χρέους, και έτσι μόνο 6% γλυτώνουμε .
    θα πρέπει να θέσουμε έναν επίσης ρεφορμιστικό στόχο για παραγραφή του 30% του χρέους που βρίσκεται στο εξωτερικό..

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 18/03/2010

  36. Εν τω μεταξύ ο Δημος Θεσσαλονικης -αυτός με το ..Δημαρχιακόν Μεγαρον που παραμένει κλειστό και την πριεργη τρυπα στα Ταμεια υψους 25 εκ ευρώ ..εν καιρώ αγριας επιθεσης- θυμηθηκε να στησει αγαλμα τριων μέτρων στον Κ Καρμανλή τον θειο στην πλατεια Αριστοτελους ..ετσι για να μη ξεχναμε τα Φρυδια του ..

    Comment από Νοσφερατος | Μαρτίου 2, 2010

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 18/03/2010

  37. έχουμε καμιά πληροφορία για το πως θα είναι το μεσαίο του δάχτυλο ?

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 19/03/2010

  38. θα ειναι μετον κλασσικο ελληνικό λεβεντικο τροπο δηλάδή προς τα κατω και ευκινητο
    και οχι με την Ερμασμιακή προφορά του Φόκους και των Κωλο Γερμαναραδων του Φοκους (προς τα πάνω)

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 19/03/2010

  39. ενα βιβλιο που θελω να συζητησδω

    http://nosferatos.blogspot.com/2010/03/blog-post_8219.html

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 19/03/2010

  40. Η σημερινή επιθετικότητα πολλών Γερμανών κατά των Ελλήνων συνδέεται με την παλιά καλή ναζιστική παράδοση. Θα ήθελαν να έχουν ακόμη και την Ακρόπολη»

    Σκληρή κριτική ασκεί ο αρθρογράφος Christian Semler στο κλίμα επιθετικότητας κατά των Ελλήνων που καλλιεργείται τον τελευταίο καιρό στη Γερμανία, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων τα εξής:

    Πριν από λίγους μήνες, οι Έλληνες βρίσκονταν πολύ ψηλά στην κλίμακα της εκτίμησής μας, περίπου στο ίδιο ύψος με τους Ιταλούς. Υπήρχαν ελάχιστα στερεότυπα, κι αυτά ήταν μάλλον θετικά. … Ξαφνικά όμως κατέρρευσε η ιδανική εικόνα μας για τους Έλληνες κι εκείνοι κατρακύλησαν στον πάτο της ιεραρχίας της αξιολόγησής μας. …

    Πιστεύαμε ότι οι αντιλήψεις για άλλους λαούς ήταν προϊόν μιας μακράς διαδικασίας και ότι θα παρέμεναν ανθεκτικά στη συλλογική συνείδηση. Όμως, η περίπτωση των Ελλήνων μας διδάσκει σε ποια έκταση και με ποια ταχύτητα δημιουργούνται κυρίως αρνητικά στερεότυπα.

    Αυτό που μόλις βιώσαμε ήταν μια εστιασμένη και πολύ επιτυχημένη δράση κατευθυνόμενη από τα ΜΜΕ, με στόχο τη δημιουργία και την εδραίωση προκαταλήψεων.

    Πρώτα μια σύντομη εισαγωγή από διανοουμένους, καθοδηγούμενη από ‘ειδικούς’ όπως ο οικονομολόγος Werner Sinn, μετά ο μαζικός βομβαρδισμός από το Focus και τη Bild, τέλος οι δημοσκοπήσεις, των οποίων τα αποτελέσματα μας επιβεβαιώνουν ότι, καταδικάζοντας τους Έλληνες, βρισκόμαστε από την πλευρά της πλειοψηφίας.

    Η μηχανή για την παραγωγή αρνητικών στερεοτύπων τέθηκε σε λειτουργία στη Γερμανία, όταν εμφανίστηκε στον ορίζοντα το απειλητικό σενάριο, ότι δηλ. εμείς οι Γερμανοί που εργαζόμαστε και κοπιάζουμε, πρέπει να πληρώσουμε για τα χρέη άλλων. …

    Η δύσκολη κατάσταση που αντιμετώπιζε και αντιμετωπίζει η Ελλάδα, υπάρχει και σε πολλές άλλες χώρες της Ευρωζώνης. Όμως η Ελλάδα είναι πιο τρωτή.

    Ο φόβος έγινε ανάδοχος της προκατάληψης και η επιθετικότητα στράφηκε, ως συνήθως, κατά του πιο αδύναμου. Η προκατάληψη απαιτεί την ισοπέδωση του εχθρού. Παλαιότερα, ήταν ‘ο Ρώσος’, τώρα στην εφ. Bild είναι ‘οι χρεοκοπημένοι Έλληνες’.

    ‘Οι Έλληνες’ απεργούν, γιατί αυτό είναι στη φύση τους. Όπως δεν έχουν επίσης καμία διάθεση να ολοκληρώσουν έναν κανονικό εργασιακό βίο. Απόδειξη γι’ αυτό – όπως ισχυρίζεται ο Sinn στο Focus – είναι ότι οι Έλληνες μπορούν μετά από μόλις 15 χρόνια εργασίας, να λάβουν σύνταξη που ανέρχεται στο 110% του εισοδήματός τους. Ένα ξεδιάντροπο ψέμα, όπως απέδειξε ο Niels Kadritzke στην εφ. taz (1.3.2010).

    Αυτή η κατάσταση των ‘Ελλήνων’ δεν προέκυψε εν μια νυκτί. Η ψυχολογική προκατάληψη κατά ενός λαού απαιτεί ένα ιστορικό υπόβαθρο, εξ’ ου και ο σχετικός τίτλος στο Focus: ‘2.000 χρόνια παρακμής’.

    Επίσης, το Focus δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να επικαλεστεί ως μάρτυρα τον J.P. Fallmerayer, ρατσιστή λόγιο του 19ου αιώνα, ο οποίος έγραφε ότι ‘ούτε μια σταγόνα του αρχαίου ηρωικού αίματος δεν ρέει καθαρή στις φλέβες των σημερινών Νεοελλήνων’.

    Αναθερμάνθηκε επίσης ένα ξεχασμένο στερεότυπο του 19ου αιώνα περί υποτιθέμενης χιλιετούς ιστορίας παρακμής της βυζαντινής αυτοκρατορίας και περί ασυμβίβαστου της δυτικής χριστιανικής κληρονομιάς με τη σκοτεινή, κατά της ελευθερίας του ατόμου στρεφόμενης αυτοκρατορίας της ορθοδοξίας. Οι Έλληνες δεν αξίζουν το ιστορικό τους παρελθόν, κάτι που εξάλλου πίστευε και ο Hitler, ο οποίος διεκήρυττε ότι οι Γερμανοί ήταν οι πραγματικοί Έλληνες. Εξ’ ου και η εφ. Bild πρότεινε επίσης την πώληση της Ακρόπολης των Αθηνών στους Γερμανούς.

    Αυτό που κάνει τόσο απεχθή την παραγωγή στερεοτύπων κατά των Ελλήνων τις τελευταίες εβδομάδες και καθιστά επικίνδυνες τις συνέπειές της είναι η υπεροψία, με την οποία υλοποιείται.

    Εντάσσεται σ’ ένα κλίμα που υποδαυλίζεται από την πολιτική δεξιά, όπου ελάχιστα γίνεται λόγος για αλληλεγγύη και πολύ περισσότερο για εθνική αυτο-αντίληψη.

    Πηγή: http://www.taz.de

    Πηγή: http://tvxs.gr/news/έγραψαν-είπαν/η-γερμανική-επιθετικότητα-κατά-της-ελλάδας-θυμίζει-ναζί-του-christian-semler

    Σχόλιο από R | 12/04/2010

  41. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΣΧΌΛΙΟ R
    http://nosferatos.blogspot.com/2010/04/blog-post_5435.html

    νΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΑΦΟΡΆ ΚΑΙ ΣΤΟ πΟΣΤ μεταμορφωσεις της ταυυτοτητας
    ιδιως το

    »Πιστεύαμε ότι οι αντιλήψεις για άλλους λαούς ήταν προϊόν μιας μακράς διαδικασίας και ότι θα παρέμεναν ανθεκτικά στη συλλογική συνείδηση. Όμως, η περίπτωση των Ελλήνων μας διδάσκει σε ποια έκταση και με ποια ταχύτητα δημιουργούνται κυρίως αρνητικά στερεότυπα.

    Αυτό που μόλις βιώσαμε ήταν μια εστιασμένη και πολύ επιτυχημένη δράση κατευθυνόμενη από τα ΜΜΕ, με στόχο τη δημιουργία και την εδραίωση προκαταλήψεων.

    Πρώτα μια σύντομη εισαγωγή από διανοουμένους, καθοδηγούμενη από ‘ειδικούς’ όπως ο οικονομολόγος Werner Sinn, μετά ο μαζικός βομβαρδισμός από το Focus και τη Bild, τέλος οι δημοσκοπήσεις, των οποίων τα αποτελέσματα μας επιβεβαιώνουν ότι, καταδικάζοντας τους Έλληνες, βρισκόμαστε από την πλευρά της πλειοψηφίας.»

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 12/04/2010

  42. Ελληνικά χρέη, Γερμανικά πάντσερ, Ευρωπαϊκή Δικτατορία και Οικονομία βασισμένη στο Φακελάκι
    Του Winfried Wolf, Lunapark 21

    Δευ 06/09/2010, tvxsteam

    Τον Ιανουάριο, ο Υπουργός Εξωτερικών Γκουίντο Βεστερβέλε τόνιζε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Καθημερινή: «Έχουμε πλήρη εμπιστοσύνη ότι η ελληνική κυβέρνηση θα καταπολεμήσει δυναμικά τις δομικές αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας».
    Όταν τον Φεβρουάριο ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της Ελλάδας Θεόδωρος Πάγκαλος παρέπεμψε στα ναζιστικά εγκλήματα στην Ελλάδα κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τις ακόμα εκκρεμούσες γερμανικές αποζημιώσεις, υπήρξε οξεία αντίδραση από την Καγκελαρία στο Βερολίνο. Η ελληνική κρίση και οι γερμανικές αποζημιώσεις «δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους», ανέφεραν. Σύντομα, το περιοδικό «Focus» κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο τίτλο:«Ελλάδα – Απατεώνες στην Ευρω-οικογένεια – θα μας φέρει πίσω η Ελλάδα τα λεφτά μας;» Το εξώφυλλο του περιοδικού κοσμούσε ένα φωτομοντάζ, το οποίο έδειχνε το ελληνικό άγαλμα της Αφροδίτης της Μήλου, να σηκώνει το μεσαίο δάκτυλο προς τον αναγνώστη.
    Τον Απρίλιο, τέλος, το «Spiegel» έκανε το πορτρέτο της δήθεν τυπικής αθηναϊκής οικογένειας της Ανθούλας και του Γιάννη Παπαδάκη, οι οποίοι είχαν ολοκληρωτικά εξοικειωθεί με την ελληνική οικονομία του «φακελακίου» –την οικονομία του λαδώματος– αλλά έδειχναν κατανόηση ότι αυτό «δεν πρέπει να συνεχιστεί». Το ρεπορτάζ συμμορφώνεται απνευστί στη γενικότερη καμπάνια της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, την οποία η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ συνοψίζει πάντα με την πρόταση: «Και τώρα η Ελλάδα πρέπει να κάνει τα μαθήματα της!»

    Τέσσερις μήνες, τέσσερα θέματα, τέσσερις διαπιστώσεις: η Ελλάδα, πρώτον, έχει δομικές αδυναμίες. Δεύτερον, δεν υπάρχουν γερμανικά χρέη προς την Ελλάδα και ούτε επιτρέπεται να αναφέρεται το θέμα των αποζημιώσεων σε σύνδεση με την σύγχρονη κρίση στην Ελλάδα. Τρίτον, ο πραγματικός κατηγορούμενος είναι το ελληνικό κράτος, το οποίο θέτει σε κίνδυνο το κοινό «μας» νόμισμα. Τέταρτον, η χώρα πρέπει από εδώ και πέρα, για άλλη μια φορά, να επιστρέψει στο θρανίο και πριν από όλα να βρει έντιμες, ειλικρινείς οικονομικές αξίες.

    Από πολλές απόψεις παραποιείται έτσι η αλήθεια. Στην πραγματικότητα, οι δομικές αδυναμίες της Ελλάδας είναι σε σημαντικό βαθμό ένα προϊόν της ιστορίας που έχει καθοριστεί από τις ευρωπαϊκές μεγάλες δυνάμεις. Σε αυτή συγκαταλέγονται και οι καταστροφές που προξενήθηκαν από τη γερμανική Βέρμαχτ και τα SS και οι μη καταβληθείσες αποζημιώσεις. Η σύγχρονη ελληνική κρίση έθεσε σε κίνδυνο το Ευρώ – αλλά ήταν πρώτα το ίδιο το κοινό νόμισμα, το οποίο επέφερε την κρίση στην Ελλάδα. Το σημερινό ευρωπαϊκό σχέδιο για την διευθέτηση της ελληνικής κρίσης έχει στόχο, πρωτίστως, ότι η Ελλάδα (η οποία έχει πάρει σαφώς πολύ ακριβά ευρωπαϊκά δάνεια) κατ’ αρχήν να παραμείνει ικανή να πληρώνει τα χρέη της, έτσι ώστε να μπορεί μεταξύ άλλων να συνεχίζει να αγοράζει και να αποπληρώνει γερμανικά εξαγώγιμα αγαθά και γερμανικούς και γαλλικούς εξοπλισμούς. Τέλος η οικονομία του λαδώματος δεν πρόκειται για αποκλειστικό ελληνικό είδος. Πολλάκις, για παραπάνω από έναν αιώνα, αποτελεί είδος εξαγωγής των κορυφαίων ευρωπαϊκών χωρών, των τραπεζών και των εταιριών τους προς την Ελλάδα. Για το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της οικονομίας που βασίζεται στο φακελάκι, ευθύνεται η Siemens.

    Δομικές αδυναμίες
    Αναμφίβολα, η Ελλάδα έχει δομικές αδυναμίες – όπως όλες οι χώρες που ανήκουν στην ομάδα με τον υποτιμητικό χαρακτηρισμόPIGS: η Πορτογαλία, η Ιταλία, η Ελλάδα και η Ισπανία. Ωστόσο, όπως στην περίπτωση των δομικών αδυναμιών των νέων γερμανικών κρατιδίων, υπάρχουν συγκεκριμένες αιτίες για τις αδυναμίες αυτές.
    Οι αδυναμίες προκαλούνται εν μέρει από εσωτερικούς και εν μέρει από εξωτερικούς παράγοντες. Οι δομικές αδυναμίες των δύο ιβηρικών χωρών έχουν να κάνουν με τον φασισμό, που κυριαρχούσε εκεί για σχεδόν μισό αιώνα και υποστηριζόταν από τις δυτικές δημοκρατίες και από το ΝΑΤΟ. (Στην περίπτωση της Πορτογαλίας, ο φασισμός συμπληρώνεται από την αποικιοκρατική ιστορία μέχρι το 1973). Στην Ιταλία, παίζουν σημαντικό ρόλο η ιστορική ανισορροπία μεταξύ Βορρά και Νότου και οι διεφθαρμένες δομές της μαφίας στη Νότια Ιταλία και Σικελία. Επίσης, οι νότιες χώρες της ΕΕ έχουν στο σύνολό τους δομικές αδυναμίες, οι οποίες οφείλονται στην εσωτερική ευρωπαϊκή αγορά και στην καθιέρωση του ευρώ, που άρχισαν να «χτίζονται» στη δυτική Ευρώπη από το τέλος του 1950 με την ΕΟΚ/ΕΚ/ΕΕ. Μέσω αυτής της διαδικασίας –με την αποδόμηση των εμπορικών φραγμών και των προστατευτικών δασμών και με τα βήματα για τη διεύρυνση της ΕΕ–οι οικονομικά παραγωγικότερες και πιο εύρωστες οικονομίες, με πρώτη από όλες τη Δυτική Γερμανία, μπόρεσαν να κυριαρχήσουν στην καπιταλιστική Ευρώπη. Οι βιομηχανίες των πιο αδύναμων χωρών έχαναν σταθερά έδαφος. Από την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος, αυτές οι νότιες χώρες βρίσκονται σε μεγάλο βαθμό κάτω από την επίθεση της εξαγωγικής βιομηχανίας των οικονομικά ευρωστότερων χωρών, προ πάντων της Γερμανίας. Με το ευρώ χάσανε το επιτυχημένο εδώ και μισό αιώνα εργαλείο της νομισματικής υποτίμησης.

    Στην Ελλάδα, πέρα από αυτό, οι δομικές αδυναμίες είναι ουσιαστικά το αποτέλεσμα ξένης κυριαρχίας και ελέγχου για ενάμιση αιώνα. Ο βασιλικός οίκος, κατά την ίδρυση του ελληνικού κράτους το 1830, τοποθετήθηκε στην Ελλάδα από τη Γερμανία […] Η Ελλάδα καταλήφθηκε επανειλημμένα από ξένα στρατεύματα […] Αυτή η χώρα από την στιγμή της ίδρυσης της, βρίσκεται σε ισχυρή εξάρτηση από τα κράτη που κυριαρχούν στην Ευρώπη και, από το 1945 μέχρι το 1975, σε εξάρτηση από τις ΗΠΑ. Περίπου για τέσσερις δεκαετίες, η χώρα τελούσε υπό στρατιωτική κυριαρχία, βρισκόταν είτε σε εξωτερικό είτε σε εμφύλιο πόλεμο, και κάτω από φανερή ή κεκαλυμμένη δικτατορία (δικτατορία Μεταξά, το αυταρχικό καθεστώς μετά τον πόλεμο, δικτατορία των Συνταγματαρχών).

    Κρατική Πτώχευση Ι και II
    Από την ίδρυση του κράτους το 1830, η Ελλάδα ήταν σε μεγάλο βαθμό οικονομικά εξαρτημένη από τις πιο εύρωστες οικονομικά ευρωπαϊκές χώρες. Αμέσως μετά την επίτευξη της επίσημης ανεξαρτησίας, οι Βρετανοί χορήγησαν δάνεια στο νέο κράτος. Τακτικά επαναλαμβανόμενες εξεγέρσεις, επαναστάσεις, κατοχή, στρατιωτικές περιπέτειες και η πολιτική των μεγαλοϊδιοκτητών, του στρατού και της αυλής άφησαν το κρατικό χρέος να φουσκώνει και να καταλήξει το 1893 σε μια πρώτη κρατική πτώχευση. Η βαθιά οικονομική κρίση οδήγησε τους πολίτες σε μαζική έξοδο: στα χρόνια 1890-1914 μετανάστευσε το ένα έκτο του ελληνικού πληθυσμού, κυρίως προς τις ΗΠΑ και την Αίγυπτο.
    Η τότε δομή των χρεών διαβάζεται σε μεγάλο βαθμό όπως η σημερινή δομή του ελληνικού χρέους: «Από τα 770 εκατομμύρια χρυσά φράγκα, που ήταν απαραίτητα ως δάνεια, έτσι ώστε το ελληνικό κράτος να παραμείνει ζωντανό, μόνο 6% θα δίνονταν για επενδύσεις στον παραγωγικό τομέα, ενώ τα υπόλοιπα θα δίνονταν για στρατιωτικά έξοδα, στρατιωτικές αποζημιώσεις και για κάλυψη του μόνιμου ελλείμματος του προϋπολογισμού».
    Για το κράτος-παρία Ελλάδα πριν από 110, πριν από 90 και πριν από 80 χρόνια υπήρχε μια δοκιμασμένη «λύση», για να ξεφύγει φαινομενικά από την κρίση. Αυτή περιελάμβανε, ότι η χώρα κατά κάποιο τρόπο κατ’ εντολή των πιστωτριών τραπεζών θα έμπαινε σε στρατιωτικές περιπέτειες. Το 1897 η Ελλάδα έκανε μια εκστρατεία ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία οδήγησε σε στρατιωτική καταστροφή και σε διεθνή έλεγχο των οικονομικών του ελληνικού κράτους. Το 1919 οι Έλληνες στρατιώτες χρησιμοποιήθηκαν σαν αστυνόμοι της Αντάντ ενάντια στη νεαρή ρωσική επανάσταση στην Ουκρανία. Στα 1920-1922 ο ελληνικός στρατός έκανε εκστρατεία ενάντια στην νεαρή αστική τουρκική επανάσταση. Αυτή έληξε με την Μικρασιατική Καταστροφή: 1,2 εκατομμύρια Ελληνίδες και Έλληνες εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη σημερινή Τουρκία και να εγκατασταθούν –κυρίως– στην Ελλάδα.

    Το 1932 προέκυψε –σαν όψιμο αποτέλεσμα αυτών των εκστρατειών και σαν επακόλουθο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης– η δεύτερη κρατική πτώχευση. Η Ελλάδα έλαβε νέα δάνεια μόνο με υπέρογκα επιτόκια και με την προτίμηση των Βρετανών επενδυτών. Το μοντέλο των υπέρογκων τόκων είναι, παρεμπιπτόντως, και το μοντέλο του Απρίλη 2010. Αυτό που έχει αλλάξει μόνο είναι η προέλευση των πιστωτών: σήμερα είναι κυρίως Γάλλοι, Ελβετοί και Γερμανοί πιστωτές, εκείνοι που έχουν στα βιβλία τους τα ελληνικά εξωτερικά χρέη.

    Εγκλήματα πολέμου και αποζημιώσεις
    Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα, τα SS και η Βέρμαχτ διέπραξαν βαρύτατα εγκλήματα πολέμου. Ο συνολικός αριθμός των θυμάτων από τον άμαχο πληθυσμό εκτιμήθηκε γύρω στις 160.000. Ανάμεσα τους, 60.000 Έλληνες Εβραίοι, οι οποίοι απελάθηκαν και δολοφονήθηκαν. Επίσης, πέθαναν 300.000 άνθρωποι από την πείνα και το κρύο, γιατί οι Γερμανοί κατακτητές επέταξαν τις σοδειές. Χίλια επτακόσια χωριά και 400.000 σπίτια καταστράφηκαν και 1,2 εκατομμύρια Ελληνίδες και Έλληνες έμειναν άστεγοι. 
Το 1946 υπολογίστηκε το ύψος των αποζημιώσεων που δικαιούται η Ελλάδα από τις νικητήριες δυνάμεις στα επτά εκατομμύρια δολάρια. Με σημερινές αξίες, αυτό είναι πάνω από 50 εκατομμύρια ευρώ –χωρίς τους απαραίτητους τόκους.
    Η συμφωνία του Λονδίνου για τα χρέη το 1953 κατέληξε ότι οι αποζημιώσεις θα μπορούσαν να δοθούν με ένα ειρηνευτικό συμβόλαιο μετά από την γερμανική επανένωση. Το 1959, το πρώην «πολεμικό διοικητικό συμβούλιο» της Θεσσαλονίκης συνέλαβε και καταδίκασε τον Μαξ Μέρτεν, ως υπεύθυνο για την απέλαση και εξολόθρευση των Εβραίων αυτής της πόλης. Τότε, υπήρχε ο κίνδυνος να υπογραφεί κάποια συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας και μέσω αυτής να γίνει μία de facto αναγνώριση του καθεστώτος της Ανατολικής Γερμανίας από την Αθήνα. Για να εμποδιστεί αυτό και για να απελευθερωθεί ο Μέρτεν, η Βόννη το 1961 παρείχε μια «πληρωμή επανόρθωσης», ύψους 115 εκατομμυρίων μάρκων. Η Αθήνα έστειλε τον Μέρτεν στη Δυτική Γερμανία, όπου –με την συμφωνία της κυβέρνησης της Βόννης– θα δικαζόταν ενώπιον γερμανικού δικαστηρίου, αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ.

    Για την κυβέρνηση της Βόννης, η συμφωνία του 1961 ήταν μια επικερδής επιχείρηση. Από εδώ και πέρα μπορούσε να ισχυριστεί ότι το θέμα των αποζημιώσεων έχει «κλείσει». Ωστόσο, ούτε ο χαρακτήρας της συμφωνίας ούτε το ύψος της πληρωμής δικαιολογούν μία τέτοια ερμηνεία.
    Με την επανένωση του 1990, το θέμα των αποζημιώσεων τέθηκε ξανά στη δημόσια ημερήσια διάταξη. Οι εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις και οι ελληνικοί σύνδεσμοι των θυμάτων πρόβαλαν εκ νέου τις απαιτήσεις τους. Ακόμα η ελληνική δικαιοσύνη έκρινε δίκαιες αυτές τις απαιτήσεις. Ήταν τότε που η ελληνική κυβέρνηση (σε μεγάλο βαθμό εξαρτώμενη από τη γερμανική εύνοια) άρχισε να επεμβαίνει κάθε φορά την τελευταία στιγμή και να αποτρέπει μία –ήδη εγκεκριμένη από το ανώτατο ελληνικό δικαστήριο–δήμευση γερμανικής περιουσίας στην Αθήνα, με την οποία θα δηλωνόταν η αξίωση για αποζημιώσεις. […]

    Με απάτη στην Ευρωζώνη;

    Στην αρχή του εγχειρήματος του Ενιαίου Νομίσματος υπήρχαν από την πλευρά της γερμανικής κυβέρνησης δύο στόχοι: από τη μια θα έπρεπε ο χώρος στον οποίο θα ισχύει το κοινό νόμισμα να είναι κατά προτίμηση μεγάλος. Με αυτό τον τρόπο θα δημιουργούνταν μια σίγουρη μεγάλη αγορά για τις γερμανικές εξαγωγές, όπου με την καθιέρωση αυτού του κοινού νομίσματος σε όλες τις χώρες της ζώνης του ευρώ, δεν υπάρχει πια η δυνατότητα της νομισματικής υποτίμησης. Από την άλλη πλευρά υποχρεούνται όλα τα μέλη της ζώνης να ακολουθήσουν μια αυστηρή οικονομική πολιτική – αν χρειαστεί και στην πλάτη των πληθυσμών τους. Από εκεί προέρχονται τα «κριτήρια του Μάαστριχτ», με τα οποία το ετήσιο έλλειμμα δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το τρία τοις εκατό του ΑΕΠ και τα συνολικά δημόσια χρέη το 60% του ΑΕΠ. Στην πραγματικότητα και τα δύο κριτήρια καταπατήθηκαν από την αρχή – και όχι μόνο από την Ελλάδα. Για παράδειγμα το δημόσιο χρέος της Ιταλίας ή του Βελγίου ήταν ήδη από την εισαγωγή του ευρώ περίπου 100% – παρόμοιο με το ελληνικό.
    […] Το διάστημα 1979-1993 η δραχμή υποτιμήθηκε γύρω στο 86%. Αυτό σημαίνει ότι οι τιμές για τα γερμανικά εξαγώγιμα προϊόντα σχεδόν διπλασιάστηκαν. Από την εισαγωγή του ευρώ δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί πια αυτό το μέσο, όπως και για τις άλλες οικονομικά αδύναμες χώρες της Ευρωζώνης. Η ικανότητα ανταγωνισμού της Ελλάδας μειώθηκε δραστικά. Αυτό επιδεινώθηκε όταν η κυβέρνηση του Βερολίνου – με την υποστήριξη των γερμανικών συνδικαλιστικών ηγεσιών – προώθησε μία πολιτική «παγώματος των μισθών» στο εσωτερικό, συνοδευόμενη με μία επιθετική πολιτική προώθησης των εξαγωγών.
    […] Όταν μπήκε η Ελλάδα στην ΕΕ (τότε ακόμα Ευρωπαϊκή Κοινότητα), εξάγονταν παραπάνω προϊόντα και υπηρεσίες από ό,τι εισάγονταν. Από το μέσο της δεκαετίας του ’90 ο προϋπολογισμός είναι ελλειμματικός. Το 2009 το έλλειμμα έφτασε το 10% του ελληνικού ΑΕΠ. […]
    Το πολλές φορές υποσχόμενο ειδύλλιο μίας περισσότερο ή λιγότερο αρμονικής «ευρω-οικογένειας» έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την πραγματικότητα. Αντίθετα, η ευρω-οικογένεια είναι ένα κλαμπ πανίσχυρων οικογενειακών αρχηγών, με μία σαδομαζοχιστική καγκελάριο στην κορυφή, οι οποίοι εκμεταλλεύονται τους σχετικά αδύναμους από τα «οικογενειακά μέλη» και σαν αποτέλεσμα αναπτύσσουν τη συνεχώς αυξανόμενη εξάρτηση των μικρότερων χωρών μελών στην δικιά τους βάση δύναμης. Σε αυτή την οικογένεια η κακοποίηση είναι δομικά προαπαιτούμενη.
    «Αθηναϊκές ασκήσεις για το σπίτι» ή «Η τρίτη κρατική πτώχευση σε δόσεις»
    Όταν η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ απαίτησε από την Ελλάδα να κάνει τώρα «τις ασκήσεις της», αυτό σημαίνει πολύ συγκεκριμένα μία ευρεία κοινωνική αποψίλωση: Απαιτούμενα, εκτεταμένα και ήδη εφαρμοζόμενα είναι η αύξηση των συνταξιοδοτικών ορίων ηλικίας, η μεγάλη αύξηση του ΦΠΑ, η μείωση του αριθμού των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα, καθώς και ένα εκτεταμένο πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης της μέχρι τώρα δημόσιας ιδιοκτησίας.
    Έτσι θα επιδεινωθεί η ελληνική κρίση εν μέσω της παγκόσμιας κρίσης, το έλλειμμα θα φτάσει στα ύψη και το χρέος θα μεγαλώσει.
    Από τις αρχές του 2010 επιταχύνεται στην Ελλάδα η μείωση του ΑΕΠ. Ο κίνδυνος μίας – τώρα τρίτης – κρατικής πτώχευσης είναι ρεαλιστικός, ακόμα και όταν, το 2010, εισρεύσουν τα συμφωνηθέντα εντός της ΕΕ 45 εκατομμύρια ευρώ και τα δάνεια του ΔΝΤ, και όταν στα επόμενα δύο χρόνια –όπως έχει ήδη συμφωνηθεί εντός της ΕΕ– έρθουν παρόμοια νέα δάνεια. Οι τόκοι των νέων δανείων είναι ομολογουμένως υψηλοί. Οι πιστώτριες χώρες και τράπεζες θέλουν έτσι να πετύχουν να παραμείνει η Ελλάδα μία αγορά για τις εξαγωγές τους. Θέλουν να βγάλουν κέρδος από τα δάνεια και με αυτόν τον τρόπο να ενισχύσουν την ελληνική εξάρτηση.
[…]
    Έτσι, η Αθήνα λαμβάνει εκ νέου χαρακτήρα ημιαποικίας, σαν αυτές που υπήρχαν σε παλαιότερους καιρούς, και σαν αυτή που υπάρχει ήδη στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Αυτό, στο πλαίσιο των νέων δανείων της ΕΕ και του ΔΝΤ, είναι ένα είδος οικονομικού πραξικοπήματος μέσω της ΕΕ. 
Κατά τα άλλα, η στάση των κυρίαρχων κρατών της ΕΕ προς την Ελλάδα χρησιμεύει και ως παράδειγμα ενάντια στον λαό των δικών τους χωρών. Ο τυπικά αριστερός, Έλληνας αρχηγός της κυβέρνησης, πρέπει να εξαναγκαστεί, να επιβάλλει στο λαό του ένα μάθημα σοκ και δέους. Αλλιώς απειλείται με νέα δικτατορία. Ο επικεφαλής οικονομικών θεμάτων στη Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ, Νικολάους Πάιπερ, δήλωσε τα εξής (με σαφή αναφορά στην τελευταία δημοκρατική κυβέρνηση πριν από τη δικτατορία του ναζιστικού κόμματος): «[Η κατάσταση] μπορεί να περιγραφεί με μια ιστορική αναλογία (…) Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Γεώργιος Παπανδρέου βρίσκεται σε παρόμοια θέση με τον Χάινριχ Μπρούνινγκ, τον τελευταίο λίγο-πολύ δημοκρατικά εκλεγμένο καγκελάριο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Στη συλλογική σκέψη των Γερμανών, ο Μπρούνινγκ έχει μείνει ως ο πολιτικός, του οποίου η πολιτική, με τα δραστικά μέτρα περικοπών, επιδείνωσε την παγκόσμια οικονομική κρίση και διευκόλυνε την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία […]».

    Έξοδα εξοπλισμών

    Στο πλαίσιο της τόσο έντονης συζήτησης σχετικά με το ελληνικό πρόγραμμα λιτότητας υπάρχει ένας τομέας που δεν εμφανίζεται: τα ελληνικά έξοδα εξοπλισμών. Το αντίθετο: πρόκειται για μια παλιά μορφή εξάρτησης, η οποία έχει ενταθεί με τη νέα κρίση.
 Τη δεκαετία του ’90 ξεκίνησε μια νέα φάση εξοπλιστικού ανταγωνισμού ανάμεσα στις δύο χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, την Ελλάδα και την Τουρκία. Στο χρονικό διάστημα από το 1990 μέχρι το 2008, η Ελλάδα αγόρασε πολεμικό υλικό περίπου 75 εκατομμυρίων ευρώ. Οι εξοπλιστικές αγορές της Τουρκίας φτάνουν το διπλάσιο ποσό.

    Η διαμάχη δεν οφείλεται μόνο στην πολεμική ιστορία των δύο χωρών. Είναι επίσης επίκαιρα πραγματική: το 1974 τουρκικά στρατεύματα κατέλαβαν τη Βόρεια Κύπρο και παραμένουν έως σήμερα ως δύναμη κατοχής. Τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη κυκλοφορούν τακτικά πάνω από ελληνικά νησιά κοντά στις τουρκικές ακτές. Το τουρκικό ναυτικό περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό αποβατικών σκαφών, τα οποία έχουν στρατιωτικο-τεχνικό νόημα μόνο σε περίπτωση απόβασης σε ελληνικά νησιά.
    Το ΝΑΤΟ, στο οποίο είναι μέλη οι δύο χώρες, και η ΕΕ, στην οποία είναι μέλος η Ελλάδα και με την οποία συνδέεται η Τουρκία, δεν έχουν πάρει κανένα μόνιμο μέτρο για να διευθετήσουν αυτή τη σύγκρουση.

    Ο λόγος είναι προφανής: Από αυτή τη σύγκρουση επωφελούνται οι σημαντικότερες δυνάμεις στην ΕΕ, πρώτα από όλες η Γερμανία και η Γαλλία. Σύμφωνα με την τελευταία αναφορά του SIPRI (Διεθνές Ερευνητικό Ινστιτούτο της Στοκχόλμης για την Παγκόσμια Ειρήνη) η Τουρκία είναι πρώτη στις εισαγωγές εξοπλισμού από την Γερμανία με 15,2%. Ακολουθεί η Ελλάδα με 12,9%.
    Το 2009 το ποσοστό του ΑΕΠ για τα ελληνικά έξοδα εξοπλισμών ήταν 4,3%. Αυτό είναι σχεδόν το διπλάσιο του αντίστοιχου γερμανικού. Ακόμα πιο χτυπητή περίπτωση είναι η αγορά καινούριων όπλων. Ενώ ο ελληνικός πληθυσμός είναι το 0,2% του παγκόσμιου πληθυσμού, το ποσοστό της ελληνικής συμμετοχής στην παγκόσμια αγορά όπλων είναι το εικοσαπλάσιο (4% ή 3,2 εκατομμύρια ευρώ). Η Αθήνα παίρνει το μεγαλύτερο μέρος των όπλων της από τη Γερμανία και τη Γαλλία. […]
    Στις αρχές του 2010, όταν ο Γερμανός υπουργός εξωτερικών Βεστερβέλε βρέθηκε στην Αθήνα για επίσημη επίσκεψη, προώθησε ένα μεγάλο συμβόλαιο για αγορά από την Αθήνα πολεμικών αεροσκαφών Eurofighter. Πρόκειται για τη συμφωνημένη αγορά 60 πολεμικών αεροσκαφών, αξίας περίπου 5 εκατομμυρίων ευρώ.
    Όλα τα τωρινά μέτρα λιτότητας της ελληνικής κυβέρνησης εξοικονομούν για το 2010 4,8 εκατομμύρια ευρώ. Μόνο για την αγορά νέων εξοπλισμών, η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση στην Αθήνα θα δώσει για το τρέχον έτος 2,8 εκατομμύρια. Δηλαδή, οι νέες αγορές όπλων αντιστοιχούν σχεδόν στο 60% της υποτιθέμενης εξοικονόμησης, η οποία σχεδιάζεται στον κοινωνικό τομέα.

    Κεντρικό ρόλο στη βιομηχανία εξοπλισμών παίζει το συγκρότημα επιχειρήσεων της Siemens. Η Siemens AG είναι ο προμηθευτής της τεχνολογίας κυψελών καυσίμων στα υποβρύχια της HDW-Werft, που έχουν παραδοθεί στην Αθήνα. Η Siemens έχει ακόμα το 49% της κατασκευάστριας των πάντσερ KMW. Ο «σοσιαλιστής» Έλληνας αναπληρωτής υπουργός εθνικής άμυνας, Πάνος Μπεγλίτης, ανακοίνωσε το Μάρτιο του 2010: «Θα ανταποκριθούμε σε όλα τα εξοπλιστικά συμβόλαια, που έκλεισε η προηγούμενη κυβέρνηση». […]
    Οικονομία βασισμένη στο «φακελάκι»

    […] Πράγματι ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας του ελληνικού κράτους διαμορφώθηκε από τη διαφθορά: οι πραγματικά κυρίαρχοι – οι πιστώτριες τράπεζες από τη Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία και τη Γερμανία, οι βιομηχανίες όπλων, που εξοπλίζουν την Ελλάδα και πάρα πολλές επιχειρήσεις πληρώνουν εδώ και δεκαετίες στους συνεταίρους τους στην Ελλάδα τεράστια ποσά που προορίζονται για «λάδωμα», για να επιτύχουν με αυτόν τον τρόπο τα δάνεια και τα μεγάλα συμβόλαια.
    Το παράδειγμα της Siemens είναι εδώ προεξέχον: πρόκειται για γενικευμένη πρακτική, όπως έχει δείξει και η περίπτωση με το συγκρότημα της MAN και η θυγατρική της Ferrostahl. […]

    Η οικονομία που βασίζεται στο «φακελάκι» λειτουργεί παρεμπιπτόντως και προς την αντίθετη κατεύθυνση. Μετά την πτώση της χούντας έγινε δυνατό να τεκμηριωθεί λεπτομερώς, ότι στα χρόνια από το 1967 μέχρι το 1974 πολλά άρθρα, φιλικά προς τη χούντα στις δυτικογερμανικές εφημερίδες όπως στη Welt, στη Stuttgarter Nachrichten, στη Nürnberger Zeitung και στο περιοδικό Report, είχαν πληρωθεί με «φακελάκι». Προέρχονταν από τη χούντα: οι αποδείξεις δημοσιοποιήθηκαν στα μέσα της δεκαετίας του ’70 – μετά την πτώση της χούντας. […]

    Εναλλακτικές

    Το –επίσης εισαγόμενο και επιβαλλόμενο– πρόγραμμα περικοπών δεν πρόκειται να δώσει τέλος μεσοπρόθεσμα στην ελληνική κρίση. Αυτή θα επιδεινωθεί περαιτέρω. Τα νέα δάνεια θα μεγαλώσουν την εξάρτηση της Ελλάδας, ιδιαίτερα αφού το επιτόκιο του 5% είναι υψηλό και αφού αυτά τα δάνεια είναι συνδεδεμένα στην πραγματικότητα με ένα είδος καταναγκαστικού καθεστώτος, μέσω της ΕΕ και του ΔΝΤ. Μία ελληνική κρατική πτώχευση με αυτούς τους όρους απλώς αναβάλλεται. 
Μία αποτελεσματική πολιτική για την εξουδετέρωση της κρίσης στην Ελλάδα, για την οποία η ΕΕ φέρει μεγάλη ευθύνη, πρέπει να έχει τα ακόλουθα τέσσερα στοιχεία:

    Πρώτον: Απαραίτητη είναι μια συνεπής ειρηνευτική πολιτική:
    καμιά αγορά καινούριων όπλων, μαζική μείωση των γενικών εξόδων εξοπλισμού και μια γενικευμένη ειρηνευτική πολιτική προς την Τουρκία, συμπεριλαμβανομένης μίας λύσης του Κυπριακού. Παράλληλα πρέπει να σταματήσουν οι εξοπλιστικές προμήθειες προς την Τουρκία.

    Δεύτερον: Απαραίτητη είναι μια ριζική φορολόγηση μόνο των περιουσιών και των υψηλών εισοδημάτων.

    Τρίτον: Τα ελληνικά χρέη πρέπει να μειωθούν δραστικά και να αναδιαρθρωθούν. Εδώ πρέπει να γίνει μια σωστή περικοπή των χρεών, γιατί, στην αντίθετη περίπτωση μιας άτακτης περικοπής, θα έχει δραστικές επιπτώσεις για όλη την Ευρώπη. Μία ελληνική κρατική χρεοκοπία θα ήταν το επόμενο στάδιο της παγκόσμιας κρίσης, η οποία θα ήταν απλά το προστάδιο για ακόμα μεγάλες χρεοκοπίες κρατών – όπως στην Πορτογαλία, την Ισπανία και προπάντων την Μεγάλη Βρετανία. Οι κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις μίας τέτοιας εξάπλωσης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης δεν έχουν καν εκτιμηθεί.

    Τέταρτο: Το γερμανικό πολεμικό χρέος πρέπει να πληρωθεί. Η Γερμανία πρέπει να ομολογήσει τα εγκλήματα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και να αποδεχτεί τα εξ αυτών χρέη. Αυτό περιλαμβάνει και την αποπληρωμή των αποζημιώσεων από τη Γερμανία, αν χρειαστεί, με τη σύμπραξη της Αυστρίας και της Ιταλίας.

    Πηγή: lunapark21.net
    Η μετάφραση από τα γερμανικά έγινε από το μέλος του μεταφραστικού project του Tvxs, Ανθή Κ..

    Πηγή: http://tvxs.gr/news/έγραψαν-είπαν/ελληνικά-χρέη-γερμανικά-πάντσερ-ευρωπαϊκή-δικτατορία-και-οικονομία-βασισμένη-στο-

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 07/09/2010

  43. Αγαπημένοι Ιρλανδοί και κακοί Έλληνες, της Deutsche Welle

    Γιατί ορισμένα γερμανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης αντιμετωπίζουν με το γάντι τους Ιρλανδούς, αλλά με το μαστίγιο τους Έλληνες, αν και οι δύο λαοί υπέπεσαν στο ίδιο δημοσιονομικό ολίσθημα; «Για αγαπημένους Ιρλανδούς και κακούς Έλληνες», τιτλοφορείται άρθρο της εφημερίδας Tageszeitung. Αφορμή η διαφορετική συμπεριφορά των γερμανικών μέσων ενημέρωσης απέναντι σε Έλληνες και Ιρλανδούς μετά την ένταξη των δύο χωρών στο μηχανισμό στήριξης.

    Επισημαίνει λοιπόν η γερμανική εφημερίδα: «Όταν η Ελλάδα βρέθηκε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης απάντησαν με επιθέσεις ειρωνείας και μίσους: ‘Γιατί δεν πουλάτε τα νησιά σας χρεοκοπημένοι’, τους συμβούλευαν έμμεσα. ‘Πως περνάνε οι Έλληνες με τα δισεκατομμύριά μας’, ρωτούσαν με ειρωνεία. Μια άλλη εφημερίδα ρωτούσε: ‘Ποιός άφησε τους Έλληνες να μπουν στο Ευρώ;’ Η εφημερίδα Bild τάσσονταν μάλιστα υπέρ της επιστροφής της Ελλάδας στη δραχμή.

    Εντελώς διαφορετική η εικόνα με την Ιρλανδία: Η ίδια εφημερίδα τιτλοφορούσε σχετικό άρθρο της: ‘H Ευρώπη τρέμει για το μέλλον της Ιρλανδίας’ και έκανε λόγο για ‘ιρλανδική τραγωδία’ επισημαίνοντας: ‘Οι ουρές των ανθρώπων που πεινούν στο Δουβλίνο είναι τόσο μεγάλες που συχνά δεν χωράνε σ’ ένα δρόμο’».

    «Για ποιο λόγο η διαφορετική αντιμετώπιση; Μήπως επειδή οι Έλληνες δεν αποδέχονται μοιρολατρικά αυτά που συμβαίνουν και κατεβαίνουν στο δρόμο, ενώ την ίδια στιγμή οι Ιρλανδοί ντρέπονται γιατί απλώνουν το χέρι; Τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης δείχνουν υπερβολική κατανόηση για τους Ιρλανδούς, οι οποίοι μετά από αιώνες φτώχειας έβγαλαν χρήματα και έκαναν επί μια 15ετία πάρτι σπατάλης». «Το γερμανικό βλέμμα συμπόνιας ίσως να οφείλεται στο βιβλίο του Γερμανού νομπελίστα συγγραφέα Heinrich Böll ‘Ιρλανδικά Ημερολόγια’, στο οποίο οι Ιρλανδοί περιγράφονται λίγο ως παράξενοι, αλλά σίγουρα αξιαγάπητοι.

    Ίσως πάλι η κατανόηση των Γερμανών να σχετίζεται με την μεταπολεμική εποχή, όταν οι Γερμανοί ήταν ευπρόσδεκτοι στην Ιρλανδία, προφανώς με το λανθασμένο σκεπτικό ότι όποιος πολέμησε τη Βρετανία δεν μπορεί να είναι και τόσο κακός. Ας μην ξεχνάμε ότι μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο καμία χώρα δεν ήθελε να παίξει εναντίον της Εθνικής Γερμανίας εκτός από τους Ιρλανδούς. Ίσως οι επόμενες ημέρες με τις προετοιμαζόμενες διαδηλώσεις των Ιρλανδών κατά των μέτρων λιτότητας να αλλάξουν λίγο αυτά που πιστεύουν τα γερμανικά μέσα για τους Ιρλανδούς.

    Πάντως οι αναγνώστες της εφημερίδας Bild είναι πιο σκληροί με τους Ιρλανδούς από ότι το έντυπο που διαβάζουν. Το 81% των ερωτηθέντων απάντησε ότι οι Ιρλανδοί ζούσαν πάνω από τις οικονομικές τους δυνατότητες και ότι θα πρέπει τώρα να βγάλουν μόνοι τους τα κάστανα από τη φωτιά».

    Πηγή: http://www.tvxs.gr/news/%CE%AD%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%88%CE%B1%CE%BD-%CE%B5%CE%AF%CF%80%CE%B1%CE%BD/%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CF%80%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CE%B9-%CE%B9%CF%81%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CE%BF%CE%AF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%AF-%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-deutche-welle

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 29/11/2010

  44. Οι απόψεις του Ευγένιου Τριβιζά (καθηγητή εγκληματολογίας στην Μ. Βρεττανία και συγγραφέα παιδικών βιβλίων) για τον όρο PIGS:

    O χαρακτηρισμός των Ελλήνων ως απατεώνων, προδοτών και άλλων τινών δεν είναι παρά μία ακόμα περίπτωση του κοινωνιολογικού φαινομένου της επικλήσεως αρνητικών εθνικών στερεοτύπων σε περιπτώσεις κρίσεων. Αντί να κρίνονται και να κατακρίνονται αποφάσεις ή ενέργειες συγκεκριμένων ατόμων, στιγματίζεται συλλήβδην έναs ολόκληρoς λαός. Το πιο επικίνδυνο στερεότυπο είναι η αμφισβήτηση της ανθρώπινης φύσης φυλών και εθνών.

    Το αρκτικόλεξο «ΡΙGS»(*) (ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ), το οποίο χρησιμοποιούν Δυτικοευρωπαίοι και Αγγλοσάξονες επενδυτές και σχολιαστές, ως συνοπτικό τρόπο αναφοράς στους λαούς της Νότιας Ευρώπης και τις οικονομίες τους, δεν είναι μόνο μια κακόγουστη προσβολή. Είναι μια σύγχρονη εκδοχή του ιστορικού φαινομένου της αμφισβήτησης της ανθρώπινης φύσης του συνανθρώπου, της διαδικασίας κατά την οποία μέλη μιας εθνικής ομάδας υποβιβάζουν τα μέλη μιας άλλης στο επίπεδο των ζώων, μεταδίδοντας έμμεσα το μήνυμα ότι είναι άξια να τύχουν παρόμοια με αυτά μεταχείρισης.

    Αν και ορισμένα έντυπα, όπως οι «Financial Τimes», και τράπεζες, όπως η Βarclays, κατόπιν καταγγελιών, όπως εκείνη του Πορτογάλου υπουργού Οικονομικών, απαγόρευσαν τη χρήση του, ο όρος κινδυνεύει να καθιερωθεί. Όσοι εξακολουθούν να τον χρησιμοποιούν δεν αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα μιας τέτοιας πρακτικής. Λησμονούν ότι παρόμοιες μειωτικές εκφράσεις είχαν χρησιμοποιηθεί συστηματικά κατά το παρελθόν για να απευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη, να αναστείλουν τυχόν ενδοιασμούς, να απενεργοποιήσουν τη συναισθηματική ταύτιση και να διευκολύνουν διωγμούς, σφαγές, ακόμα και γενοκτονίες.

    Της γενοκτονίας της Ρουάντας για παράδειγμα είχε προηγηθεί μια κυβερνητικά συντονισμένη εκστρατεία λεκτικής «αποκτήνωσης» των θυμάτων και κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Πόλεμου η ιαπωνική προπαγάνδα είχε χρησιμοποιήσει την ίδια μέθοδο εναντίον των Αμερικανών. Η πιο ακραία, βέβαια περίπτωση, ήταν εκείνη του Τρίτου Ράιχ. Ένα από τα σκευάσματα που χρησιμοποιήθηκαν για τη γενοκτονία των Εβραίων στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, ήταν το παρασιτοκτόνο Ζyclon Β. Πολύ πριν, όμως, οι κρατούμενοι εξοντωθούν με παρασιτοκτόνα, είχε προηγηθεί η απομείωση της ανθρώπινης φύσης τους από τον ναζιστικό μηχανισμό προπαγάνδας.

    Εκφράσεις όπως «αρουραίοι», «μολυσματικά ζωύφια» είχαν χρησιμοποιηθεί συστηματικά για τον χαρακτηρισμό τους. Και φυσικά όταν εκλαμβάνεις τους αντιπάλους σου όχι ως ανθρώπους αλλά ως κτήνη ή παράσιτα, δεν έχεις και πολλούς ενδοιασμούς για να τους εξοντώσεις προκειμένου να ανακυκλώσεις τις τρίχες ή το λίπος τους. Η λεκτική «αποκτηνωτική» βία αποτελεί συχνά τον προθάλαμο πραγματικής και όχι μόνο στη διεθνή σκηνή.

    Σε έρευνά μου για τα εγκλήματα του όχλου είχα κάνει διάκριση μεταξύ δύο κατηγοριών υβριστικών εκφράσεων, εκείνων οι οποίοι αρνούνται τον ανδρισμό του αντιπάλου και εκείνων οι οποίοι αρνούνται την ανθρώπινη φύση του και είχα διαπιστώσει ότι η πρώτη ανοίγει τον δρόμο σε ριτουαλιστική και η δεύτερη σε πραγματική βία. Οι τραγικές συνέπειες της λεκτικής «αποκτήνωσης» είναι ο λόγος για τον οποίο οι ανθρωπολόγοι Μontagu και Μatson θεωρούν ότι οι διαδικασίες άρνησης της ανθρώπινης υπόστασης συνανθρώπων είναι «ο πέμπτος καβαλάρης της Αποκαλύψεως» . Θα ήταν υπερβολικό, βέβαια, να ισχυριστεί κανείς ότι οι χρήστες του όρου «ΡΙGS» προετοιμάζουν το έδαφος για την οικονομική κατακρεούργηση των άσωτων «γουρουνιών» του Νότου.

    Είναι όμως απορίας άξιο το ότι πολιτισμένοι άνθρωποι φτάνουν στο σημείο να διαδίδουν μειωτικές εκφράσεις που τόσα δεινά έχουν προκαλέσει κατά το παρελθόν. Όταν δεν αντιμετωπίζουμε τους άλλους ως άτομα, αλλά ως εκπροσώπους στερεοτύπων, όταν μία εθνότητα θεωρείται ότι ενσαρκώνει το έντιμο και το ηθικό και ο αντίπαλος το δόλιο και το ανήθικο, τότε ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για κάθε λογής βαρβαρότητα. Ούτε οι Νότιοι είναι «γουρούνια», ούτε οι Έλληνες είναι εκ γενετής απατεώνες, ούτε οι Γερμανοί επιρρεπείς σε γενοκτονίες.

    Το καλό και το κακό ενυπάρχει στον καθένα και το δεύτερο μπορεί εύκολα να πυροδοτηθεί από λεκτικές κοινωνικές διαδράσεις. Ας ελπίσουμε ότι ο «πέμπτος καβαλάρης της Αποκαλύψεως», προτού συνεχίσει τη νέα του επέλαση, θα σκοντάψει στους βράχους της λογικής και της κοινής μας ανθρωπιάς.

    Ευγένιος Τριβιζάς

    *) (σημείωση διαβιβαστή) Portugal – Italy – Greece – Spain

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 18/12/2010

  45. «Διώξτε την Ελλάδα και βάλτε την Τουρκία στην Ε.Ε.»

    Με αυτή του την πρόταση, ο διευθυντής του Focus Uli Dönch έρχεται να προσφέρει τη λύση που θα βγάλει την Ευρώπη από την οικονομική κρίση.

    Στο editorial του Focus ο Uli Dönch θέτει το ερώτημα μέσα από τον τίτλο «η Ελλάδα έξω και η Τουρκία μέσα;». «Αντί να είμαστε όμηροι της Ελλάδας, ας γίνουμε συνεταίροι της Τουρκίας» γράφει ο Uli Dönch και συνεχίζει αναφερόμενος στην «αφερεγγυότητα» της Ελλάδας, στην τρόικα που επιχειρεί να ελέγξει τα δημοσιονομικά μας και απειλεί να μη μας καταβάλει την 6η δόση του δανείου. «Μια προβληματική κατάσταση αφήνει τη ζώνη του ευρώ και αντικαθίσταται από μια ραγδαία αναπτυσσόμενη χώρα» γράφει ο διευθυντής του Focus. Διερωτάται μάλιστα πόσο ρεαλιστικό μπορεί να είναι κάτι τέτοιο, αποκαλώντας την Ελλάδα «άσωτη» σχετικά με τα δημοσιονομικά προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει.

    http://news247.gr/ellada/diwkste_thn_ellada_kai_valte_thn_toyrkia_sthn_e_e.1379893.html

    ————————————————————————————————————————————

    Sehr geehrte deutsche Abgeordnete des Europäischen Parlaments,

    «Nur in Griechenland könnte so eine Antwort gegeben.werden….»

    Der große deutsche Schriftsteller Erhart Kestner machte das folgende Geständnis. «Im Jahr 1952 besuchte ich zum ersten Mal seit dem Krieg, Athen. Als man in der deutschen Botschaft hörte, dass ich die Absicht hatte nach Kreta zu fahren, riet man mir, da es noch zu früh war und die Wunden der deutschen Besatzung noch nicht verheilt waren, mich als Schweizer auszugeben. Aber ich kannte die Kreter. Vom ersten Augenblick an, erzählte ich dass ich Deutscher bin. Und es ist mir nichts schlimmes erwidert, ganz im Gegenteil , wo immer ich auch war, erlebte ich wieder, die legendäre kretische Gastfreundschaft.

    «Eines Abends, als die Sonne unterging, näherte ich mich dem deutschen Friedhof. Er war verlassen, nur die letzten Sonnenstrahlen hielten ihm Gesellschaft. Aber ich irrte mich. Es gab eine lebendige Seele, eine Frau in schwarzer Kleidung. Erstaunt betrachtete ich wie sie Kerzen auf den Gräber der deutschen Kriegstoten anzündete und methodisch von Grab zu Grab ging. Ich näherte mich und fragte sie. Sind Sie von hier?Ja ,Herr. Und warum tun Sie das? Diese Menschen töteten die Kreter. » Und Kestner schreibt. » So eine Antwort könnte nur in Griechenland gegeben werden.

    Die Frau antwortete:

    «Mein Junge, deinem Akzent nach bist Du ein Fremder und du wirst nicht wissen, was hier passiert ist 1941 bis 44. Mein Mann wurde in der Schlacht um Kreta getötet und ich bin mit meinem einzigen Sohn verblieben. Er wurde von den Deutschen im Jahr 1943 als Geisel mitgenommen und starb in einem Konzentrationslager in Sachsenhausen. Ich weiß nicht, wo mein Kind begraben ist. Aber ich weiß, dass all diese Gefallenen hier, Kinder einer bestimmten Mutter waren, wie ich. Und ich zünde eine Kerze in ihren Gedenken, weil die Mütter nicht hierher kommen können. Sicher, zündet eine andere Mutter eine Kerze im Gedenken an meinen Sohn..

    Der Deutsche hat richtig geschrieben, dass «Nur in Griechenland könnte so eine Antwort gegeben werden..» Wir sagen. Ja, in Griechenland, dem erschöpften und von allen ungerecht behandelten Griechenland.

    Sokrates ARISTOTELOUS
    Retter Famagusta

    The Greek text

    «Μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να δοθεί…»

    Ο μεγάλος Γερμανός συγγραφέας Έρχαρτ Κέστνερ έκανε την εξής εξομολόγηση. «Στα 1952 πήγα για πρώτη φορά μετά το πόλεμο, στην Αθήνα. Η γερμανική πρεσβεία, όταν άκουσε πως είχα πρόθεση να πάω στη Κρήτη, μου συνέστησε, επειδή ήταν πολύ νωρίς ακόμα και οι πληγές από τη γερμανική κατοχή ανεπούλωτες, να λέω πως είμαι Ελβετός. Αλλά εγώ τους ήξερα τους Κρήτες. Από την πρώτη στιγμή είπα πως ήμουν Γερμανός και όχι μόνο δεν κακόπαθα, αλλά ξανάζησα παντού όπου πέρασα τη θρυλική κρητική φιλοξενία.

    «Ένα σούρουπο, καθώς ο ήλιος βασίλευε, πλησίασα το γερμανικό νεκροταφείο, έρημο με μόνο σύντροφο τις τελευταίες ηλιαχτίδες. Έκανα όμως λάθος. Υπήρχε εκεί και μια ζωντανή ψυχή, ήταν μια μαυροφορεμένη γυναίκα. Με μεγάλη μου έκπληξη την είδα ν’ ανάβει κεριά στους τάφους των Γερμανών νεκρών του πολέμου και να πηγαίνει μεθοδικά από μνήμα σε μνήμα. Την πλησίασα και τη ρώτησα. Είστε από εδώ; Μάλιστα. Και τότε γιατί το κάνετε αυτό; Οι άνθρωποι αυτοί σκότωσαν τους Κρητικούς». Και γράφει ο Κέστνερ. «Η απάντηση, μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να δοθεί». Απαντά η γυναίκα.

    «Παιδί μου, από τη προφορά σου φαίνεσαι ξένος και δεν θα γνωρίζεις τι συνέβη εδώ στα 41 με 44. Ο άντρας μου σκοτώθηκε στη μάχη της Κρήτης κι έμεινα με το μονάκριβο γιο μου. Μου τον πήραν οι Γερμανοί όμηρο στα 1943 και πέθανε σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως, στο Σαξενχάουζεν. Δεν ξέρω πού είναι θαμμένο το παιδί μου. Ξέρω όμως πως όλα τούτα ήταν τα παιδιά μιας κάποιας μάνας, σαν κι εμένα. Και ανάβω στη μνήμη τους, επειδή οι μάνες τους δεν μπορούν να ‘ρθουν εδώ κάτω. Σίγουρα μια άλλη μάνα θα ανάβει το καντήλι στη μνήμη του γιού μου»…

    Σωστά έγραψε ο Γερμανός, ότι «Μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να δοθεί η απάντηση αυτή». Λέμε εμείς. Ναι, στην Ελλάδα την ταλαιπορημένη και απ’ όλους αδικημένη.

    ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

    Σωτήρα Αμμοχώστο

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 23/09/2011

  46. Deutsche Statistics !!! H πραγματική αιτία του κακού

    Δεν υπήρξε, δεν υπάρχει και ούτε θα υπάρξει ποτέ ο όρος Greek Statistics! O πραγματικός εφευρέτης του όρου είναι κάτοικος … Γερμανίας!

    Εντάξει με τα Greek statistcs! Έχουμε καταλάβει το μέγεθος του τεράστιου παιχνιδιού που έστησαν οι διεθνείς κερδοσκόποι στις πλάτες της χώρας μας.

    Σήμερα όμως, ένα δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Handelsblatt αποκαλύπτει αυτό που απεγνωσμένα διακηρύττουμε εδώ και πολλά χρόνια. Ότι, ο πρώτος διδάξας στην Ευρώπη, για το πώς να κρύβει κάποιος το χρέος του, είναι η Γερμανία. Από εκεί έμαθε η Κυβέρνηση Σημίτη, τα «μονοπάτια» που οδηγούσαν σε αλλοιώσεις αριθμών και στατιστικών.

    Ακολούθησαν πιστά βέβαια, όλες οι υπόλοιπες Ελληνικές Κυβερνήσεις.

    Σύμφωνα με την Handelsblatt , τουλάχιστον 5 τρισεκατομμύρια μεγαλύτερο από αυτό που δείχνουν οι επίσημες στατιστικές είναι το γερμανικό χρέος και ο γνωστός καθηγητής οικονομικών Bernd Raffelhueschen, αποκαλύπτει ότι δεν έχουν υπολογιστεί σημαντικά ποσά για κοινωνική ασφάλιση και συνταξιοδοτικά ταμεία, κάτι που εκτινάσσει το δημόσιο χρέος.

    Ακριβώς δηλαδή, ότι κατηγορούν όλοι την Ελλαδίτσα των 350 δις χρέους.

    Το δίκτυο Βloomberg αναφέρει ότι τα επίσημα στοιχεία κάνουν λόγο για δημόσιο χρέος ύψους 2 τρισ. ευρώ, όμως ο Raffelhueschen αποκαλύπτει ότι δεν υπολογίζονται 5 τρισ. ευρώ για υποχρεώσεις της κοινωνικής ασφάλισης και των συνταξιοδοτικών ταμείων!

    Η αποκάλυψη «σκάει» σαν βόμβα, καθώς η Γερμανία και η κυβέρνηση Μέρκελ θεωρούνται από πολλούς η μεγαλύτερη αιτία για τις καθυστερημένες αποφάσεις και την αδυναμία εξόδου της ευρωζώνης από την κρίση χρέους.

    Φυσικά στη Γερμανία ούτε λόγος για τα Deutsche Statistics που αν μη τι άλλο, αποτελούν τον θεμέλιο λίθο της χάραξης των European Statistics!

    Και το χειρότερο είναι ότι στη χώρα μας, κάποιοι εξακολουθούν να μιλάνε για Greek Statistics ενώ στην ουσία πρόκειται για μια καθαρά γερμανική πατέντα, της οποίας όμως στη χώρα μας, είχε την αποκλειστική … αντιπροσωπεία η Αμερικανική Goldman Sachs!

    Αποτελεί έναν εξόχως γελοίο όσο και στρουθοκαμηλικό αστικό μύθο, η θεωρία των Greek Statistics. Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο που να δικαιολογεί την ύπαρξη του όρου αυτού. Ενας όρος που εφευρέθηκε από τις Βιομηχανικές χώρες της Ευρώπης με σκοπό να ακολουθήσουν την δήθεν αναπτυξιακή τους πορεία. Η Ελλάδα, ως φτωχός συγγενής του Νότου, αντέγραψε ακριβώς αυτή τη μέθοδο .

    Αυτό άλλωστε έγραφαν και οι AegeanTimes στις 21 Σεπτεμβρίου (σε άρθρο το Σάββα Παπαδόπουλου), με τίτλο Greek Statistics και περιεχόμενο που γελοιοποιούσε αυτό τον όρο και την φωτό του πρώην πρωθυπουργού Κ.Καραμανλή να απορεί με τις … εξισώσεις!

    Ο όρος Greek statistics, στην πραγματική οικονομία, είναι στην ουσία κενός περιεχομένου, που όμως βολεύει τις τεράστιες οικονομικές ατασθαλίες της Γερμανίας στην Ευρώπη.

    Συνεπώς, από σήμερα δεν πρέπει σε καμία περίπτωση, Ελληνας δημοσιογράφος να χρησιμοποιεί αυτό τον όρο και να αντικατασταθεί με τον πραγματικό.

    Deutsche Statistics !!!
    Dr. Δημήτρης Ζώης
    Λέκτορας
    Πανεπιστήμιο Πατρών
    Τμήμα Μηχανολόγων & Αεροναυπηγών Μηχανικών

    Σχόλιο από Deutsche Statistics | 26/09/2011

  47. Συνέντευξη του Albrecht Ritschl, Wirtschaftshistoriker (καθηγητή Ιστορίας της Οικονομίας) στο περιοδικό Spiegel:

    Spiegel: Κύριε Ritschl, η Γερμανία συζητάει αυτόν τον καιρό για περαιτέρω οικονομική βοήθεια για την Ελλάδα σαν υπεράνω όλων ηθικολόγος. Η κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία σύμφωνα με τη ρήση : ¨λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε¨. Είναι δίκαιη αυτή η συμπεριφορά?

    Ritschl: Όχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη.

    Spiegel: Μάλλον δεν το βλέπουν έτσι οι περισσότεροι Γερμανοί.

    Ritschl: Μπορεί, αλλά η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και τη θέση της ως Διδασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον 1ο αλλά και τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό δεν το θυμάται όμως κανείς.

    Spiegel: Τί ακριβώς συνέβη τότε;
    Ritschl: Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι 1929 αποκλειστικά με δανεικά, τα δε χρήματα για τις αποζημιώσεις του 1ου Παγκοσμίου πολέμου τα δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Αυτή η ¨δανειακή Πυραμίδα¨ κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ ήταν τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία ήταν καταστροφικές.

    Spiegel: Το ίδιο και μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο;

    Ritschl: Η Αμερική τότε φρόντισε να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση.. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση των Γερμανιών (ανατολικής και δυτικής). Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία, ήταν στην ουσία η οικονομική βάση του γερμανικού μεταπολεμικού θαύματος. Αλλά παράλληλα, τα θύματα της γερμανικής κατοχής ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν των δικαιωμάτων τους για αποζημίωση, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες.

    Spiegel: Στη σημερινή κρίση παίρνει η Ελλάδα από Ευρώπη και ΔΝΤ 110 δις και συζητιέται ένα πρόσθετο πακέτο, που θα είναι εξ ίσου μεγάλο. Πρόκειται δηλαδή για πολλά χρήματα. Πόσο μεγάλες ήταν οι γερμανικές χρεοκοπίες;

    Ritschl: Αναλογικά με την οικονομική επιφάνεια που είχαν ο ιΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του 30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Συγκριτικά λοιπόν, τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά.

    Spiegel: Αν υποθέταμε οτι υπήρχε μια παγκόσμια λίστα για βασιλιάδες της χρεοκοπίας, ποιά θα ήταν η θέση της Γερμανίας;

    Ritschl: Αυτοκρατορική. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας.

    Spiegel: Ούτε η Ελλάδα δεν μπορεί να μας ανταγωνιστεί;

    Ritschl: Όχι, η Ελλάδα παίζει ένα δευτερεύοντα ρόλο. Υπάρχει βέβαια το πρόβλημα του κινδύνου της μετάδοσης της κρίσης στις γνωστές ευρωπαϊκές χώρες.

    Spiegel: Η ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας θεωρείται ως h ενσάρκωση της σταθερότητας. Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;

    Ritschl: Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τον τελευταίο αιώνα τουλάχιστο τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη
    δεκαετία του 30, ανακουφίστηκε η Γερμάνια από τις ΗΠΑ με μια μείωση χρεών, ή αλλιώς ένα «Haircut», που ισοδυναμεί με ένα μεγαλόπρεπο Afro-Look που μετατρέπεται σε φαλάκρα. Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της, ενώ οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να ορθοποδήσουν από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.

    Spiegel: Πώς είπατε;

    Ritschl: Βεβαίως! Ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των Γερμανίων θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμάνια όμως δεν πλήρωσε αποζημιώσεις μετά το 1990 (εκτός πολύ λίγων) ούτε τα αναγκαστικά δάνεια, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα.

    Spiegel: Σε αντίθεση με το 1953, συζητείται επί του παρόντος η διάσωση της Ελλάδας, λιγότερο μέσω μιας μείωσης των χρεών και
    περισσότερο μέσω μιας παράτασης του χρόνου πληρωμής των κρατικών ομολόγων, δηλαδή μιας ήπιας αναπροσαρμογής των χρεών. Μπορούμε εδώ να μιλάμε για επαπειλούμενη χρεοκοπία;

    Ritschl: Οπωσδήποτε. Ακόμη κι αν ένα κράτος δεν είναι εκατό τα εκατό ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεοκοπία. Ακριβώς όπως στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του 50. Είναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη. Και όποιος δεν το μπορεί είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένος. Τώρα θα έπρεπε να καθοριστεί, ποιά χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν. Δηλαδή θα πρέπει να βρούμε ποιός θα πληρώσει το μάρμαρο.

    Spiegel: Το κράτος που πληρώνει τα περισσότερα είναι η Γερμανία.

    Ritschl: Μάλλον κάπως έτσι θα πρέπει να γίνει. Αλλά ήμασταν στο παρελθόν πολύ ανέμελοι. Η βιομηχανική μας παραγωγή κέρδισε πολλά από τις υπέρογκες εξαγωγές. Οι αντιελληνικές θέσεις που προβάλλονται από τα ΜΜΕ εδώ είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Το οικονομικό μας θαύμα πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε
    να πληρώσουμε αποζημιώσεις.

    Spiegel: Η Γερμανία δηλαδή θα έπρεπε να είναι πιο συγκρατημένη;

    Ritschl: Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους -το δεύτερο τον διεξήγαγε ως πόλεμο αφανισμού και εξολόθρευσης- και στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν του δικαιώματος τους εν μέρει ή και καθολικά για αποζημιώσεις. Το οτι η Γερμανία πραγματοποίησε το θαύμα της πάνω στις πλάτες άλλων Ευρωπαίων δεν το έχουν ξεχάσει οι Έλληνες.

    Spiegel: Τί εννοείτε;

    Ritschl: Οι Έλληνες ξέρουν τα εχθρικά άρθρα στα γερμανικά ΜΜΕ πολύ καλά. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πολύ πιο
    επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις, αρχίζοντας από την Ελλάδα, και αν η Γερμανία ποτέ αναγκαστεί να πληρώσει, θα μας «πάρουν ακόμη και τα σώβρακα». Θα έπρεπε αντίθετα να είμαστε ευγνώμονες, να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς εδώ παίξουμε το παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, κάποτε κάποιοι θα μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς..

    Spiegel: Τουλάχιστον στο τέλος μερικές ηπιότερες σκέψεις: Αν μπορούσαμε να μάθουμε κάτι από τις εξελίξεις, ποια λύση θα ήταν η καλύτερη για την Ελλάδα και τη Γερμανία;

    Ritschl: Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια το δείχνουν: Το λογικότερο είναι τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους. Αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις τράπεζες, γι’ αυτό θα ήταν αναγκαίο ένα πρόγραμμα βοήθειας. Μπορεί αυτή η λύση να είναι ακριβή για τη Γερμανία, αλλά έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να πληρώσουμε. Κι έτσι θα είχε και η Ελλάδα μια ευκαιρία για μια νέα αρχή.

    Albrecht Ritsch, Wirtschaftshistoriker (καθηγητής «Ιστορίας της Οικονομίας)
    SPIEGEL Μετάφραση: Πάρις Μπαρμπάτσαλος.
    ΚΑΙ ΕΔΩ ΤΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ…http://www.spiegel.de/wirtschaft/soziales/0,1518,769052,00.html

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 16/10/2011


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: