Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Μήπως τελικά μια χρεοκοπία θα μας σώσει;

Πολλά λέγονται και γράφονται τις τελευταίες ημέρες εντός και εκτός της χώρας μας για την πιθανή χρεοκοπία της. Κανείς δεν είναι σε θέση να προβλέψει τι πραγματικά θα συμβεί αλλά μήπως τελικά μια χρεοκοπία θα ήταν μια πολύ καλή λύση για την Ελλάδα…..

 Σύμφωνα με την οικονομική θεωρία ένα χρέος είναι  αδιατήρητο  όταν το επιτόκιο εξυπηρέτησης υπερβαίνει το ρυθμό αυξήσεως του εισοδήματος.  Όταν ο ρυθμός αυξήσεως των τόκων υπερβαίνει τον ρυθμό ανάπτυξης της εθνικής οικονομίας τότε υπάρχει σημαντικό πρόβλημα.

Στη χώρα μας ο ρυθμός ανάπτυξης του εθνικού εισοδήματος το 2009 ήταν αρνητικός περίπου στο μείον 2% ενώ το επιτόκιο εξυπηρετήσεως του δημόσιου χρέους ήταν περίπου στο 5%. Ταυτόχρονα το ελληνικό κράτος τρέχει με ένα έλλειμμα 10% του Α.Ε.Π.  δηλαδή 25 δις ευρώ. Το έλλειμμα αυτό είναι προφανές ότι δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί κάτι που γνωρίζουν τόσο η ελληνική κυβέρνηση όσο και οι ξένοι δανειστές. Αμφότεροι μάλλον  παίζουν το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι ελπίζοντας ότι η Ευρώπη θα σώσει τελικά την Ελλάδα με τη διαδικασία του bail out.  Σύντομα λοιπόν είναι πολύ πιθανό η χώρα να αντιμετωπίσει πρόβλημα ρευστότητας όσα ομόλογα και αν καταφέρει να εκδώσει το δημόσιο ειδικά εάν οι τράπεζες δεν τα επανεξοφλήσουν στην ΕΚΤ στα τέλη του έτους.

Καθαρά σε μια υπόθεση εργασίας ας δούμε τι θα συνέβαινε εάν η Ελλάδα κηρύξει στάση πληρωμών. Αρχικά θα γλιτώσουμε 57 δις ευρώ που δεν θα πληρώσουμε με άμεση συνέπεια όμως ότι ο εξωτερικός δανεισμός θα ανασταλεί επ’αόριστον.  Αμέσως μετά οι δανειστές μας  θα κληθούν για την επαναδιαπραγμάτευση συνολικού μας χρέους συνολικού ύψους 310 δισεκατομμυρίων ευρώ και αν ζητήσουμε τη βοήθεια του γνωστού Αιγύπτιου διαπραγματευτή είναι πιθανόν να μπορέσουμε να πληρώσουμε μόνο το 10% του χρέους μας δηλαδή 31 δις ευρώ ποσό που ελληνική οικονομία μπορεί να εξοφλήσει εντός πενταετίας.

Το πλήρες κείμενο εδώ.

Επίσης δείτε: Moody’s : Αργός θάνατος για Ελλάδα και Πορτογαλία

Advertisements

21/02/2010 - Posted by | -Περί οικονομίας

14 Σχόλια »

  1. «Αϊ Δημήτρης παοκτζής, τ’εμόν ο πολιούχον, τον ΠΑΟΚ θέλ’ πρωταθλητήν, τον ΠΑΟΚ κυπελλούχον»!!!

    Συγνώμη πουλόπα μ’ που γράφω αδαπές αλλά επαλαλώθα με αείκον τρανόν νίκην. Να ζήσει ο ΠΑΟΚ και ο πόντος!!!

    Σχόλιο από doctor | 21/02/2010

  2. Επί του θέματος τώρα, για άλλη μια φορά, ως είθισται από καταβολής κράτους, θα την βγάλουμε με δανεικά. Μεγάλε Ραφαηλίδη…

    Σχόλιο από doctor | 21/02/2010

  3. Αυτήν, την τεχνογνωσία,της χρεοκοπίας, την γνωρίζουμε απο τον καιρό τού Τρικούπη..Τήν έχουμε ξαναδουλέψει..Βαρύ το χάπι, αλλά δεν σε σκοτώνει πάντα..
    Τήν άλλην, την τεχνογνωσία του ΔΝΤ, πού θέλει να μας μάθει ο ευήθης, να μη δώσει ο Θεός να την γνωρίσουμε..
    Οσοι την γνώρισαν, δεν ξαναγύρισαν..

    Σχόλιο από vripolidis | 21/02/2010

  4. Η Ελλάδα στο Κέντρο της Γης.

    Άρθρο του Αλ. Αλαβάνου στην εφημερίδα «Δρόμος»

    Το μεγάλο όνειρο των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 τελικά έγινε πραγματικότητα. Να είναι συνεχώς η Ελλάδα αντικείμενο συζήτησης σε όλο τον κόσμο. Από τη New York Times μέχρι το Αljazeera. Το όνειρο, όμως, ως εφιάλτης. Στα διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης για να εικονογραφήσουν το ελληνικό δράμα και την επερχόμενη τραγική του κατάληξη ανασύρονται πρόσωπα και καταστάσεις από την αρχαιοελληνική μυθολογία. Ίσως όντως μοιάζει με δράμα. Που υπερβαίνει όμως τα όρια της Ελλάδας. Και είναι εν εξελίξει.

    Πράξη Πρώτη, ο Δούρειος Ίππος: Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση. Πάνω στα στεγαστικά δάνεια των αμερικανών φτωχών οικοδομήθηκε ένα τερατόμορφο, γιγαντιαίο πλασματικό σύστημα τίτλων, τα «τοξικά χαρτιά». Η «φούσκα» έσκασε το 2007. Όλος ο «καλός κόσμος» των τραπεζών είχε μπει στο βρωμερό κόλπο. Οι κυβερνήσεις της Δύσης παραβιάζουν το «Πάτερ Ημών» τους. Επιστρατεύουν το κράτος, δίνουν ασύλληπτες οικονομικές ενισχύσεις στις μεγάλες τράπεζες. Όταν η κρίση περνάει στην αμερικάνική αυτοκινητοβιομηχανία, και σε όλο τον παραγωγικό ιστό Αμερικής και Ευρώπης, ακολουθούν μια πολιτική μηδενικών σχεδόν επιτοκίων. Έτσι φτάνουν σε μια ασταθή ισορροπία. Τους διαφεύγει όμως μια ασήμαντη λεπτομέρεια. Δεν παίρνουν κανένα ουσιαστικό μέτρο απέναντι στις αιτίες της κρίσης, τις τυχοδιωκτικές κερδοσκοπικές πρακτικές. Όπως το short selling, η πρακτική να δανείζονται τίτλους, να τους πωλούν, να επιτίθενται για να καταρρεύσει η τιμή τους, να τους ξαναγοράζουν, να τους επιστρέφουν και να εξασφαλίζουν αστραπιαία τεράστια υπερκέρδη.

    Πράξη Δεύτερη, οι Λαιστρυγόνες: Τα hedge funds, κεφάλαια υψηλού ρίσκου και γρήγορων αποδόσεων, στρέφονται τώρα στα δημόσια ομόλογα. Μπαίνουν στην αγοραπωλησία των Credit Default Swaps, ενός είδους περίπλοκων ασφαλειών υπερδανεισμένων οργανισμών. Πρόκειται για μια από τις πιο διεστραμμένες λειτουργίες του σύγχρονου καπιταλισμού. Οι επενδυτές δεν έχουν καμία σχέση με το ασφαλιζόμενο προϊόν και όσο πιο επισφαλής γίνεται ο ασφαλιζόμενος, τόσο μεγαλύτερα τα κέρδη τους. Είναι σα να έχω επενδύσει στο αυτοκίνητο του γείτονά μου, να έχω μεγάλα κέρδη αν καταστραφεί, δεν μένει παρά να του βάλω τη νύχτα φωτιά. Η πρακτική της κερδοσκοπίας σε ασφάλειες ήταν απαγορευμένη 100 χρόνια πριν τον Μαρξ μέχρι το 1990, οπότε εμφανίσθηκε ως νέα τεχνολογία. Η Financial Times υπολογίζει ότι μέχρι 80 δις $ έχουν τοποθετηθεί στο short selling ασφαλειών του ελληνικού χρέους. Αυτές είναι οι περιβόητες «αγορές» που μας λένε με θρησκευτική ευλάβεια στα βραδινά δελτία ειδήσεων. Aυτές δημιουργούν το κατάλληλο περιβάλλον για τα δυσθεώρητα τραπεζικά «spread».

    Πράξη Τρίτη, ο Κερδώος Ερμής: Μέσω της κερδοσκοπίας στα ασφάλιστρα των ομολόγων, ανοίγει ένας μεγαλύτερος χώρος δράσης, αυτός των νομισματικών ισοτιμιών. Το ευρώ προσφέρεται, λόγω της μεγαλύτερης κρίσης και των εσωτερικών αντιφάσεων των «16», σε σύγκριση με το δολάριο ή το γεν. 40 χιλιάδες συμβόλαια που ποντάρουν στην πτώση του ευρώ υπολογίσθηκαν την πρώτη εβδομάδα του Φλεβάρη. Τα συμβόλαια των hedge funds γίνονται σε συνθήκες πλήρους αδιαφάνειας σε σχέση με περιεχόμενο, ποσά και συμμετέχοντες. Πάνω από τα μισά πραγματοποιούνται στο Λονδίνο. Το ευρώ, μέχρι τώρα η ανερχόμενη νομισματική δύναμη παγκοσμίως έχει φθάσει το χαμηλότερο σημείο του απέναντι στο δολάριο μέσα στο εννεάμηνο. Τα ελληνικά ομόλογα είναι θέατρο σκιών μπροστά στο μεγάλο έργο, το μέλλον της Ευρωζώνης.

    Πράξη Τέταρτη, ο Κρέων: Για να ξεκινήσει το πάρτι Τραπεζών και κεφαλαίων ενάντια σε κρατικά ομόλογα χρειάζονταν ο DJ. Τον ρόλο αυτό τον έπαιξε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Όταν κατέρρεαν οι ιδιωτικές Τράπεζες η Ε.Κ.Τ. χαλάρωσε τις προϋποθέσεις για τα ομόλογα, έστω και μειωμένης αξιοπιστίας, που δέχονταν ως ενέχυρο για να δανείσει. Μόλις οι Τράπεζες συνέρχονται, αλλά η χρηματοπιστωτική κρίση μεταφέρεται ως δημοσιονομική στις ευρωπαϊκές χώρες ανακοινώνει ξαφνικά ότι μέχρι τέλος του 2010 θα επιστρέψει στο καθεστώς των αυστηρών κριτηρίων. Κρατικά ομόλογα, υποβαθμισμένα από τους Οίκους Αξιολόγησης, όπως της Ελλάδας, κινδυνεύουν να χάσουν την αξία τους ως ενέχυρα. Ο στρατηγός Τρισέ, ο σωτήρας του ευρωπαϊκού τραπεζικού κεφαλαίου, δίνει το σύνθημα «Επίθεση!» ενάντια στα ομόλογα, την οικονομία και την κοινωνία της χώρας μας.

    Πράξη Πέμπτη, η Ιφιγένεια: Σε τελευταία έκθεσή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου σχετικά με τους δημοσιονομικούς περιορισμούς για την επόμενη δεκαετία στη χειρότερη θέση βρίσκεται η Ιαπωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο, που πρέπει να περιορίσουν το έλλειμμά τους κατά 13% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος, μετά η Ιρλανδία, η Ισπανία , η Ελλάδα με 9% κι αμέσως μετά οι ΗΠΑ με 8,8%. Γιατί η μπίλια σταματάει στο GR; Ασφαλώς η Ελλάδα έχει τον πιο αρνητικό συνδυασμό ελλείμματος και χρέους μαζί. Όμως η Ισπανία έχει 20% ανεργία και στην Ιταλία η διαφθορά είναι εγκατεστημένη μέσα στο πρωθυπουργικό γραφείο. Η Ελλάδα συνδυάζει με μοναδικό τρόπο την ιδιότητα του «αδύναμου κρίκου» και στην οικονομία και στην πολιτική. Δύο εναλλασσόμενα κυβερνητικά κόμματα, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, εκτεθειμένα για τους φανερούς και κρυφούς δανεισμούς, καταγγέλλουν το ένα τις λογιστικές αλχημείες του άλλου διεθνώς. Δημιουργούν το εύφορο κλίμα για να ανθίσει η κερδοσκοπία και να περιβληθεί μάλιστα με ηθική νομιμοποίηση.

    Πράξη Έκτη, η Κόπρος του Αυγεία: Στην Αϊτή έγινε σεισμός, 150 χιλιάδες νεκροί, τρείς μέρες στα πρωτοσέλιδα. Στην Ελλάδα, όχι. Επί βδομάδες, μήνες πρώτη είδηση σε τηλεοράσεις και τύπο. Από την έκβαση του διεστραμμένου πειράματος στο ταλαίπωρο σώμα της πατρίδας μας κρίνεται ολόκληρη η ευρωπαϊκή και παγκόσμια μετακρισιακή νέα τάξη. Αν θα λειτουργήσει το φαινόμενο της «μόλυνσης» και του ντόμινο, από τη Πορτογαλία μέχρι τις Η.Π.Α. Αν η Ευρωζώνη παραμείνει μόνο Νομισματική Ένωση ή εξελιχθεί και σε Πολιτική Ένωση. Αν το ευρώ θα παραμείνει διεθνές αποθεματικό ή θα γυρίσουμε στη μονοκρατορία του δολαρίου. Αν η «Paulson Hedge Fund ενάντια στο ευρώ» το 2010 θα έχει την επιτυχία του «Soros ενάντια στη Βρετανία» του 1976. Η Ελλάδα έχει βρεθεί, χάρη στην εγκληματική ανικανότητα του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου της, στο σεισμικό επίκεντρο των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων. Πάνω στην πλάτη των εργαζομένων μας αυτές τις μέρες λύνουν τους λογαριασμούς τους οι πειρατές, οι ακρίδες, οι ιερείς, οι γραφειοκράτες μισθοφόροι, οι θησαυροφύλακες του παγκόσμιου νεοφιλελευθερισμού.

    Πράξη Τελική και Μελλοντική, οι Ευμενίδες: Η μοίρα της Ελλάδας θεωρείται προδιαγραμμένη. Μείωση του ελλείμματος κατά 10% του ΑΕΠ οδηγεί σε μείωση του ΑΕΠ κατά 15%. Πάγωμα της οικονομίας, κατεδάφιση του Κοινωνικού Κράτους. Στην Ελλάδα διαμορφώνεται το πρώτο δοκιμαστικό κράτος του Μatrix. H μάχη είναι εξαιρετικά δύσκολη, αλλά οφείλει να κερδηθεί. Είναι ελληνική, ευρωπαϊκή και διεθνής. Το πολιτικό κατεστημένο της χώρας, ένοχο για την κατάπτωση και τον διασυρμό, έχει χρεοκοπήσει. Ήδη το έχει αντικαταστήσει το ECOFIN, που αποφασίζει για την Ελλάδα χωρίς καν τη συμμετοχή της κυβέρνησης της. Μόνο η μαζική ενεργοποίηση της κοινωνίας μπορεί να αλλάξει τον ρου. Έννοιες όπως «Νέα Κοινωνική Πλειοψηφία», «Μέτωπο Αλληλεγγύης», «Δημοψήφισμα για την εφαρμογή του Σύμφωνου Σταθερότητας», «Τοπικές Επιτροπές» εφόσον φυτρώσουν μέσα στην κοινωνία, μπορούν να οδηγήσουν σε μια μεγάλη νίκη. Μια αριστερά, οριστικά έξω από την πεπατημένη και τους μηχανισμούς, εμπνευσμένη και ρηξικέλευθη, απελευθερωμένη και δημοκρατικά συγκροτημένη, μπορεί να εκλύσει μια αφάνταστη κοινωνική ενέργεια, ένα «εργατικό Δεκέμβρη». Για την Ελλάδα. Για την Ευρώπη. Για τον κόσμο.

    Στο τέλος -τέλος η αριστερά μπορεί να ακούσει τα λόγια της Αθηνάς προς τις Ευμενίδες, από την τραγωδία του Αισχύλου : «Πάντα να γλυτώνεις, συντρέχοντας, το γένος των ανθρώπων. Μα για τους άνομους σκληρή να γίνεις.»

    Σχόλιο από Δρόμος.. | 22/02/2010

  5. Δεν ξερω αν χρειαζεται μια χρεωκοπία ή σταση πληρωμών η κατι τετοιο
    εκεινο που ξερω Οπωσδηποτε εναι οτι η Κοινωνια διψα πάνω απο ολα για ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
    (αλλά τι λεω; Τι Δικαιοσυνη; ..εΔΩ ΠΆΝΕ ΝΑ ΜΑς ΑΝΑΨΗΛΑΦηΣΟΥΝΕ την Δικη των Εξη)

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 22/02/2010

  6. ΤΟ ΧΡΕΟΣ, ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΥ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 22/02/2010

  7. http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=114&artId=316473&dt=21/02/2010

    Στάση πληρωμών τώρα
    ΤΟΥ ΣΠ. ΜΑΡΚΕΤΟΥ | Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2010

    Ο ι πρόσφατες δραματικές εξελίξεις δημιουργούν νέο πολιτικό σκηνικό και δίνουν μια πρόγευση των καταστάσεων που θα ζήσουμε τα ερχόμενα χρόνια. Ολοι αναρωτιόμαστε πώς θα αντιμετωπιστεί άμεσα η δημοσιονομική κρίση και πώς θα βγούμε μεσοπρόθεσμα από την πολύ ευρύτερη οικονομική κρίση που ήδη κλονίζει την Ευρωπαϊκή Ενωση. Θεωρώ αδύνατο να γίνουν αυτά στο πλαίσιο μιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Πριν από καιρό είχα υποστηρίξει ότι πρέπει να κηρυχθεί στάση πληρωμών του δημόσιου χρέους (ξεπέρασαν τα 41 δισ. ευρώ το 2009) και να γίνει αναδιαπραγμάτευσή του. Ειδάλλως θα χρειαζόταν «να περικοπούν όλες οι κοινωνικές δαπάνες και να μπει φιτίλι στη δημοκρατία και την κοινωνική συνοχή για να πληρωθούν κατά προτεραιότητα οι δανειστές».

    Θυσίες χωρίς ορίζοντα
    Οι εξελίξεις που μεσολάβησαν, δυστυχώς, επικυρώνουν αυτή την εκτίμηση. Απλώς το δημόσιο χρέος βάρυνε στο μεταξύ με άλλα 40 δισ. ευρώ, τα οποία φυσικά δεν έγιναν μισθοί και συντάξεις. Γλίστρησαν και πάλι προς τους ισχυρούς. Ο πλούτος κλείνεται στα θησαυροφυλάκια τραπεζών και μεγάλων επιχειρήσεων, ενώ τα νοικοκυριά ρίχνονται στη φτώχεια. Κάθε νεογέννητο βρίσκεται φορτωμένο με 30.000 ευρώ δημόσιο χρέος, που δεν δαπανήθηκε για χάρη του, και καλείται να δουλεύει ισόβια για να το ξεπληρώσει.

    Τα επόμενα χρόνια οι οικονομικές θυσίες θα είναι αναπόφευκτες. Το ζήτημα είναι αν θα μοιραστούν και δίκαια. Θα μας κάνουν δουλοπάροικους των τραπεζιτών ή θα συνοδευτούν από θεσμικές αλλαγές ικανές να αντιστρέψουν την κοινωνική πόλωση; Μάχη αβέβαιης έκβασης, που δεν αφορά μόνο την Ελλάδα.

    Βασική πολιτική πραγματικότητα είναι ότι ο ελληνικός λαός είδε το κράτος να δίνει δεκάδες δισ. για να σώσει τις τράπεζες, ψήφισε την κυβέρνηση επειδή πληροφορήθηκε ότι «λεφτά υπάρχουν», και όμως καλείται τώρα σε θυσίες χωρίς ημερομηνία λήξης. Σε αυτές τις συνθήκες αποτελεί πράξη ύψιστης πολιτικής ανευθυνότητας να δοκιμαστούν ακόμη περισσότερο οι αντοχές του. Η αναδιανομή του εθνικού προϊόντος υπέρ των πλουσίων, που ζητούν οι θεσμικά ισχυροί γκουρού του νεοφιλελευθερισμού, θα εξαερώσει τη νομιμοποίηση της κυβέρνησης, ενώ υπονομεύει, παράλληλα, την πραγματική οικονομία και την ίδια τη δημοκρατία. Λύση επομένως ηθικά, πολιτικά και οικονομικά απαράδεκτη.

    Καν΄ το όπως ο Βενιζέλος
    Η ιστορία μάς δίνει ένα διδακτικό παράδειγμα. Το 1932, με τον ελληνικό λαό πολύ πιο αμόρφωτο και ανοργάνωτο- και λιγότερο απαιτητικό από σήμερα- ο χαρισματικός πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, που είχε πρόσφατα επανεκλεγεί σαρώνοντας τους αντιπάλους του, εξανέμισε τη δημοτικότητά του αφαιμάσσοντας την οικονομία στη λεγόμενη Μάχη της Δραχμής. Οταν τελικά κήρυξε στάση πληρωμών, έπειτα από μερικούς μήνες αντίστασης δηλαδή, ήταν πια αργά. Το κόμμα του είχε διαλυθεί, η δημοκρατία εκτροχιαστεί, με τελικούς ωφελημένους τους Γλύξμπουργκ και τον Μεταξά. Η ειρωνεία είναι ότι, στη συνέχεια, σταθεροποιήθηκαν οι ακροδεξιές κυβερνήσεις ακριβώς επειδή η ελληνική οικονομία, διαψεύδοντας τους τότε γκουρού των αγορών, σημείωσε πρωτοφανείς ρυθμούς ανόδου. Η πτώχευση ξαναζωντάνεψε την αγορά, μεταφέροντας πόρους από τα θησαυροφυλάκια των τρα πεζών στην πραγματική οικονομία, από το εξωτερικό στο εσωτερικό. Μια ιστορία που την περιγράφει ωραία ο Μαρκ Μαζάουερ.

    Είναι σήμερα εφικτό αυτό που έκανε τότε ο Βενιζέλος; Ναι, είναι. Παραπάνω από 40 «πτωχεύσεις» σημειώθηκαν παγκόσμια μετά το 1970, και γενικά ωφέλησαν τις χειμαζόμενες οικονομίες. Η Ρωσία και η Αργεντινή σε τέτοιες «χρεοκοπίες» στήριξαν την υγιή οικονομική τους μεγέθυνση, με εξαιρετικούς ρυθμούς, τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με τη σχετική βιβλιογραφία οι κίνδυνοι είναι, στη δική μας περίπτωση, μάλλον θεωρητικοί. Κυρίως ο πρόσκαιρος αποκλεισμός από τις διεθνείς χρηματαγορές, οι οποίες ωστόσο έτσι κι αλλιώς δεν μας δανείζουν, πλέον, με λογικούς όρους.

    Η «πτώχευση» και το ευρώ
    Είναι συμβατή η «πτώχευση» όμως με την παραμονή στο ευρώ; Ναι, είναι. Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης περιορίζει τα επιτρεπόμενα ελλείμματα, αλλά αφήνει τις εθνικές κυβερνήσεις να βρουν μόνες τους το πώς θα ισοσκελίσουν τον προϋπολογισμό. Η Αθήνα αποφασίζει αν θα ρίξει το έλλειμμα κλείνοντας νοσοκομεία και σχολεία (προϋπολογισμός 2010 για την Παιδεία:

    7,6 δισ. ευρώ· Υγεία και Πρόνοια: 6 δισ. ευρώ) ή αναστέλλοντας τις πληρωμές στους τραπεζίτες (προϋπολογισμός 2010 για τοκοχρεολύσια: 45 δισ. ευρώ). Δεν είναι γραμμένο πουθενά στο Σύνταγμα ότι οι υποχρεώσεις του κράτους προς τους πιστωτές υπερτερούν έναντι των ευθυνών του προς τους πολίτες. Το ποιος παίρνει τι, ψηφίζεται κάθε χρόνο εξαρχής από την εθνική αντιπροσωπεία. Είναι θέμα πολιτικής απόφασης, της Αθήνας και όχι της Φραγκφούρτης ή των Βρυξελλών, αν ο προϋπολογισμός θα σώσει το κοινωνικό κράτος ή τις τράπεζες.

    Συμφέρει άραγε τους ισχυρούς της ΕΕ να μας διώξουν από το ευρώ; Κάτι τέτοιο δεν μπορούν να το κάνουν αν ισοσκελίσουμε τον προϋπολογισμό, έστω και μη πληρώνοντας τους τραπεζίτες και φορολογώντας τους πλούσιους. Ούτε θα τις συνέφερε. Θα υπονόμευαν έτσι την ισχύ και τη βιωσιμότητα του ευρώ, δίχως να αντιμετωπίσουν τις κερδοσκοπικές επιθέσεις των τραπεζών, οι οποίες αμέσως μετά θα στόχευαν την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία, το Βέλγιο και ακόμη και τη Γαλλία- χώρες όλες τους με συνολικές δανειακές ανάγκες επαχθέστερες των δικών μας.

    Θαπατέρο και Παπανδρέου
    Κηρύσσοντας, τώρα, στάση πληρωμών διατηρούμε εμείς τον έλεγχο της οικονομίας, προφυλάσσουμε το στοιχειώδες κοινωνικό κράτος και σώζουμε την, ατελή έστω, δημοκρατία. Σκεφτείτε μόνο τις συνέπειες αν εκχωρήσουμε στη Φραγκφούρτη τα ηνία μιας βυθισμένης σε κρίση οικονομίας, αποσταθεροποιώντας στο μεταξύ και το πολιτικό μας σύστημα, μόνο και μόνο για να ακούσουμε του χρόνου ότι η ΕΕ δεν έχει άλλα περιθώρια στήριξής μας.

    Ορθά ο Θαπατέρο ανέθεσε στην αντικατασκοπία να βρει ποιοι κερδοσκοπούν ενάντια στη χώρα του. Το λιγότερο λοιπόν που πρέπει να δηλώσει ο δικός μας πρωθυπουργός, σε όσους μάς εκβιάζουν, είναι το πολιτικά έντιμο και δημοκρατικά απαραίτητο. Δηλαδή ότι εκλέχτηκε με πρόγραμμα αντίθετο, επομένως αν συνεχιστούν οι πιέσεις θα προκηρύξει νέες εκλογές, ώστε ο ελληνικός λαός να αποφασίσει με μάτια ανοιχτά. Σε αυτή την περίπτωση, υποπτεύομαι, οι λεονταρισμοί θα μειωθούν εντυπωσιακά. Γιατί η συνέχισή τους τότε, επαπειλεί αναγκαστική στάση πληρωμών μέσα σε εβδομάδες, και σύντομα ξήλωμα του ευρώ. Πράγμα που λίγες αγορές, κερδοσκόποι, τραπεζίτες θα ριψοκινδύνευαν.

    Ο κ. Σπύρος Μαρκέτος είναι επίκουρος καθηγητής Ιστορίας στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκη

    Σχόλιο από Γιάννα | 22/02/2010

  8. ΠΕΣΤΑ DOCTOR ΠΕΣΤΑ! Μέχρι και κορυφή μας βλέπω!

    Σχόλιο από Πλάνητας | 22/02/2010

  9. Αγαπητή Γιάννα Τι καινούργιο μας λες μέσα από το άρθρο του καθηγητή κ. Μαρκετου ;Ότι δηλαδή φταίει η κακή διαχείριση των δημοσιονομικών μας ,και η λύση είναι η στάση πληρωμών. και θα πρέπει να βάλουμε την ΕΥΠ να ψάχνει ποιοι κερδοσκοπούν σε βάρος της Ελλάδας , Έλεος ρε παιδιά ας είμαστε λίγο σοβαροί, και κάθε τυχάρπαστο που κατέχει τον οποιοδήποτε τίτλο ,θα τον κοτσάρουμε άδω μέσα ,σαν αυθεντία. το ερώτημα λοιπόν δεν θα πρέπει να είναι ούτε βέβαια όπως ανόητα γράφει ο τίτλος της ανάρτηση αυτής, δηλαδή τι υπάρχει περίπτωση οι χρεωκοπίες να μας σώσουν! Νομίζω λοιπόν ότι το ερώτημα που πλανιέται πάνω από ολόκληρο τον κόσμο και συνεπώς και την Ελλάδα ! είναι ο διαφορετικός τρόπος οργάνωσης της κοινωνίας , και πως θα προχωρήσουμε μέχρι εκεί ,τον καπιταλισμό τον ζούμε είναι διαρκείς επαναλαμβανόμενες κρίσεις ,που είναι και συστατικό στοιχειό του. Ιδου πεδίον δόξης λαμπρό σύντροφοι συναμφότερα επαμφοτερίζοντες .

    Σχόλιο από kiamul | 23/02/2010

  10. ΤΙ ΧΡΕΩΚΟΠΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΑ ΑΛΟΓΑ ΜΟΥ ΛΕΤΕ!
    ΔΕΣΤΕ ΠΩΣ ΣΤΗΘΗΚΕ ΤΟ ΓΚΡΟΣΟ ΚΟΛΠΟ

    ΠΩΣ ΜΑΣ ΠΟΥΛΗΣΑΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΓΟΡΑΣΑΝ

    Του Γιώργου Δελαστίκ
    από το «εθνος»

    Ανατριχιαστικός είναι ο μηχανισμός με τον οποίον συγκεκριμένοι τραπεζικοί κολοσσοί κερδοσκόπησαν εναντίον της χώρας μας, με αποτέλεσμα αυτοί μεν να κερδίσουν ποσά ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, η Ελλάδα δε να τεθεί υπό ξένη οικονομική κηδεμονία.
    Αξίζει να τον περιγράψουμε σε αδρές γραμμές. Το αποφασιστικό εργαλείο στο παιχνίδι που παίχτηκε εναντίον της Ελλάδας είναι ένα εντελώς πρόσφατο χρηματοπιστωτικό προϊόν που ονομάζεται CDS (από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων credit default swaps).
    Πρόκειται για ασφάλιση κατά της περίπτωσης μη αποπληρωμής ενός χρέους. Μια τράπεζα π.χ. που αγοράζει ομόλογα ενός κράτους ασφαλίζει το ποσό που έδωσε σε μια άλλη τράπεζα, η οποία είναι υποχρεωμένη να της δώσει αυτή τα λεφτά της, αν το κράτος χρεοκοπήσει και βρεθεί σε αδυναμία να εξοφλήσει τα ομόλογά του όταν λήξουν ή να πληρώσει ενδιαμέσως τους τόκους.
    Εννοείται ότι όσο πιο επισφαλής είναι η οικονομική κατάσταση μιας χώρας τόσο υψηλότερα ασφάλιστρα θα απαιτήσει η τράπεζα που ασφαλίζει το χρέος.
    Το στοιχείο που σοκάρει είναι ότι τρεις και μόνο τραπεζικοί κολοσσοί, η γερμανική Ντόιτσε Μπανκ και οι αμερικανικές Γκόλντμαν Ζαξ και Τζ.Π. Μόργκαν ελέγχουν το 75% (!) της παγκόσμιας αγοράς των CDS.
    Πάμε τώρα στην περίπτωση της Ελλάδας. Περί τα μέσα Γενάρη, περίπου δέκα ημέρες πριν η χώρα μας αναζητήσει αγοραστές για το πενταετές ομόλογό της, η Ντόιτσε Μπανκ δημοσιοποιεί μια έκθεση-φωτιά για την ελληνική οικονομία, όπου αναφέρει πως πάμε χάλια και δεν αποκλείεται κατάρρευση.
    Αμέσως μετά κινητοποιείται το τμήμα της CDS της Ντόιτσε Μπανκ. Ζητάει πολύ υψηλότερα ασφάλιστρα για το ελληνικό χρέος, αφού υποτίθεται ότι η χώρα μας βρίσκεται σε επικίνδυνη κατάσταση, όπως λέει το τμήμα μελετών της… ίδιας τράπεζας!
    Αφού το επιτόκιο των CDS για την Ελλάδα ανεβαίνει, περνάει αμέσως το μήνυμα παγκοσμίως στο χρηματοπιστωτικό σύστημα: τα διεθνή ΜΜΕ που δρουν ως «παπαγαλάκια» των κερδοσκόπων ουρλιάζουν ότι η ελληνική οικονομία παραπαίει, η ανενημέρωτη κοινή γνώμη τρομοκρατείται και οι επαΐοντες καταλαβαίνουν ότι στοχοποιήθηκε η Ελλάδα και οδεύει προς οικονομικό «γδάρσιμο».
    Εν συνεχεία η ίδια η Ντόιτσε Μπανκ μαζί με την Γκόλντμαν Ζαξ αναλαμβάνουν να… πουλήσουν τα ελληνικά ομόλογα! Να τα προωθήσουν στους υποψήφιους αγοραστές! Ναι, αυτοί ακριβώς που συμμετείχαν ενεργά στην οργάνωση του κλίματος καταρράκωσης της ελληνικής οικονομίας για να διευκολυνθούν οι κερδοσκοπικές επιθέσεις!
    Δεν πρόκειται περί κακόγουστου αστείου. Μιλάμε εντελώς σοβαρά. Η ελληνική κυβέρνηση, όπως και πάμπολλες άλλες κυβερνήσεις, υποχρεώνεται αντικειμενικά να προστρέξει στις τράπεζες που ελέγχουν την αγορά CDS, παρ’ όλο που υπονομεύουν την Ελλάδα. Τους πληρώνει ουσιαστικά «προστασία», με τη χυδαία έννοια του όρου, ελπίζοντας να τις εξευμενίσει ώστε να τη βοηθήσουν να δανειστεί με ανεκτά επιτόκια.
    Η Ντόιτσε Μπανκ λοιπόν ως ανάδοχος τράπεζα μαζί με τη Γκόλντμαν Ζαξ και άλλες, που παίζουν πολύ δευτερεύοντα ρόλο, καθορίζουν ουσιαστικά το επιτόκιο με το οποίο θα διαθέσει τα ομόλογά της η κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία στην πραγματικότητα δεν έχει περιθώρια να μη συμμορφωθεί στις υποδείξεις τους.
    Εννοείται ότι η Ντόιτσε Μπανκ και η Γκόλντμαν Ζαξ έχουν ενημερώσει τους πελάτες τους, οι οποίοι τρέχουν σαν τρελοί να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα με επιτόκιο 6,2%, γιατί φυσικά οι τράπεζες αυτές γνωρίζουν εκ των ένδον πως έχει στηθεί το παραμύθι της δήθεν επαπειλούμενης χρεοκοπίας.
    Η Ντόιτσε Μπανκ και η Γκόλντμαν Ζαξ εισπράττουν παχυλές προμήθειες εκατομμυρίων ευρώ από τους πελάτες τους, ενώ αγοράζουν και οι ίδιες μεγάλες ποσότητες χρυσοφόρων ελληνικών ομολόγων.
    Τώρα ετοιμάζουν τον επόμενο γύρο ελληνικού δανεισμού, στήνοντας σκηνικό για ακόμη μεγαλύτερα κέρδη φυσικά…».

    Σχόλιο από kiamul | 23/02/2010

  11. επτα[καυτα] ερωτήματα του Αλέκου Αλαβάνου προς την κυβερνηση

    ( από την pentanostimi )

    ΕΠΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΟΜΟΛΟΓΑ

    Ο Αλέκος Αλαβάνος μιλώντας στην εκδήλωση που διοργάνωσε η Πρωτοβουλία για την Αριστερή Ανασύνθεση, με θέμα : “Αριστερή προγραμματική ή δομική αντιπολίτευση; Ανιχνεύοντας ομοιότητες και διαφορές», μεταξύ άλλων, ανέφερε :
    Το Σύμφωνο Σταθερότητας οδηγεί την οικονομία της χώρας με επικίνδυνες ταχύτητες σε κατάρρευση και το Κοινωνικό Κράτος σε αποδόμηση; Γι’ αυτό η ακύρωση του στην πράξη πρέπει να αποτελέσει το κέντρο της πάλης των ελλήνων εργαζομένων με την εξασφάλιση της αλληλεγγύης όλου του ευρωπαϊκού εργατικού κινήματος.
    Όμως, ακόμα και μέσα στη λογική της κυβέρνησης Παπανδρέου, να κινηθεί πειθήνια μέσα στα πλαίσια του Συμφώνου Σταθερότητας, υπάρχουν σοβαρότατα ερωτήματα για την άνευ όρων παράδοση των ελληνικών ομολόγων στη βορά των επενδυτικών Τραπεζών και των κερδοσκοπικών κεφαλαίων. Κλειδί εδώ είναι η σχέση με την Goldman Sachs και μέσω αυτής με την κερδοσκοπία. Και η μη διερεύνηση άλλων επιλογών για να εξασφαλίσουν πολύ μικρότερα επιτόκια και να αποφευχθεί η ακραία κρίση αξιοπιστίας για την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας. Δύο πιθανότητες υπάρχουν.
    Από τη μια η κυβέρνηση προχώρησε κατευθείαν και συνειδητά στη φάκα για την οικονομία της χώρας. Και από την άλλη συνέβαλε σε ένα στημένο παιχνίδι χρεοκοπίας της Ελλάδας ώστε να δικαιολογηθεί όλη αυτή η επίθεση ενάντια στις κοινωνικές κατακτήσεις.
    Η κυβέρνηση οφείλει να δώσει απαντήσεις στα παρακάτω επτά ερωτήματα :

    1 Γιατί ανέθεσε την πώληση των ομολόγων του περασμένου μήνα στην Goldman Sachs, που είναι γνωστή για τις σχέσεις της με τα hedge funds, σύμφωνα με ανακοίνωση και της ίδιας της Eurostat, που κερδοσκοπούν σε βάρος της χώρας μας και τις παράνομες πρακτικές της για τη συγκάλυψη του χρέους;
    2 Υπήρξε συνάντηση του Gary Cohn, κεντρικού στελέχους της Goldman, με τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, και μάλιστα δύο φορές; Για ποιόν σκοπό;
    3 Με ποια κρατικά στελέχη συναντήθηκαν πριν λίγες βδομάδες οι εκπρόσωποι του Paulson Hedge Fund, ενός από τα πιο επιθετικά funds ενάντια στα ελληνικά ομόλογα και το ευρώ, που ήρθαν στην Αθήνα συνοδευόμενοι από στελέχη της Goldman Sachs;
    4 Γιατί νέος επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους ανέλαβε ο κ. Χριστοδούλου, ο οποίος είναι πρώην στέλεχος της Goldman Sachs σε θέματα Παγκοσμίων Αγορών και Παραγώγων;
    5 Η προμήθεια των 85 εκατομμυρίων ευρώ που πήρε η Goldman Sachs για την τελευταία έκδοση των ομολόγων είναι εξασφαλισμένο ότι δεν χρησιμοποιήθηκε για την εξαγορά υψηλόβαθμων κρατικών στελεχών του οικονομικού τομέα; Μπορεί να το εγγυηθεί αυτό η κυβέρνηση;
    6 Γιατί η κυβέρνηση ακολουθεί τη διαδικασία «Auction» με συντονιστή την Goldman Sachs και τις 21 τράπεζες που αυτή συνεργάζεται και δεν επιδιώκει την διαδικασία «Private Placement» με αναζήτηση κεφαλαίων με επιτόκια συγκρινόμενα με τα γερμανικά, χωρίς τα τεράστια spread;
    7 Γιατί η κυβέρνηση για την προώθηση των ομολόγων δεν χρησιμοποιεί αμιγώς Κρατικές Τράπεζες της Ελλάδας ώστε να εξασφαλιστεί απέναντι στην κερδοσκοπία ιδιωτικών τραπεζών και funds;

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 23/02/2010

  12. Ο αρθογράφος προφανώς δεν μπορεί να αντιληφθεί τι σημαίνει στάση πληρωμών μισθών/συντάξεων σε μια χώρα όπου ο εργαζόμενος ήδη χρωστάει το 50% των μελλοντικών του εισοδημάτων στις τράπεζες.
    Αργεντινή, Ρωσία, Τουρκία κλπ είναι διαφορετικές περιπτώσεις διότι οι εργαζόμενοι τους ναι μεν δεν πληρωνόντουσαν για καποιους μήνες αλλά δεν χρωστούσαν όμως τα μαλιοκέφαλα τους στις τράπεζες τους.

    Η χρεοκοπία έχει ήδη ξεκινήσει με την μη επιδότηση των χρεοκοπημένων ταμείων ασφάλισης (υγείας, σύνταξης, πρόνοιας) των συνταξιούχων δημοσίου και ιδωτικού τομέα.

    Σχόλιο από akritas | 23/02/2010

  13. Keep up the good work .

    Σχόλιο από Steven Scullion | 12/03/2012


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: