Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Θεοδωράκης-Δραγώνα, κοινός αγώνας;

Η επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη προς τη Θάλεια Δραγώνα, θεωρήθηκε ως η καλύτερη κριτική της «πατριωτικής Αριστεράς» προς τις προσπάθειες των «μεταμοντέρνων»  να παρέμβουν στις κοινωνικές διαδικασίες, κατασκευάζοντας από τα πάνω μια νέα ταυτότητα.

Η επιστολή αναπαρήχθη από πολλούς και δοξάστηκε από περισσότερους, ακόμα κι απ’ τους παλιούς δεσμοφύλακες και βασανιστές του Μίκη…. Υπάρχει όμως ένα σκοτεινό σημείο στην επιστολή που αφορά εμάς, τους απογόνους των προσφύγων του ’22 και επανέρχεται διαρκώς για να μας θυμίζει ότι στην κυρίαρχη ιδεολογία της Μικράς πλην εντίμου Ελλάδος υπάρχουμε έως σήμερα κάτι ώς «αναγκαίον κακό». Μας θυμίζει επίσης ότι το ιδεολόγημα που ιστορικά εκφράστηκε μ’ εκείνο το άθλιο βασιλο-κομμουνιστικό προεκλογικό (Νοέμβρης του ’20) σύνθημα «Σφυρί δρεπάνι/ ελιά στεφάνι«, ενυπάρχει στο συλλογικό υποσυνείδητο των Νεοελληνων δεξιων και αριστερών, είτε αυτοί είναι φιλομεταξικοί και φασίστες, είτε οπαδοί του «Ιού», της Ρεπούση  και της Δραγώνα, είτε «πατριώτες αριστεροί»…. Παρότι στο συγκεκριμένο σημείο, η  Δραγώνα μας φαίνεται θετικότερη του Μίκη!

Το ζήτημα αυτό το εντόπισε ο Γιώργος Πολυχρονίδης και απέστειλε μια προσωπική επιστολή προς τον Μίκη Θεοδωράκη που δημοσιεύουμε στη  συνέχεια:

«Ανοιχτή (και κατ ιδίαν) επιστολή στον Μίκη Θεοδωράκη

Αγαπητέ μου Μίκη.

Λέγομαι Γιώργος Πολυχρονίδης, είμαι 47 ετών, γιατρός παθολόγος στην Ροδόπολη Αττικής, Ποντιακής καταγωγής, απο την Καβάλα.

Σας στέλνω σύνδεσμο για το μπλόγκ μου “Ου παντός πλείν ες πόντον

Θά ήθελα, ταπεινά, να δηλώσω μία μικρή ένσταση, στήν πατριωτική σας απάντηση, στην κυρία Θάλεια Δραγώνα.

Θεωρώ, πώς η Μικρασιατική εκστρατεία, ήταν η τελευταία πράξη της Επανάστασης του 1821.

Ήταν τόσο ιμπεριαλιστική, όσο ιμπεριαλιστικοί ήταν και οι πόλεμοι του 12-13: Ενσωμάτωναν στό Ελληνικό κράτος-έθνος περιοχές κατά κύριο λόγο κατοικούμενες απο Έλληνες.

Αν δεν ήταν η Ιωνία Ελληνική (οι Τούρκοι μας λέν Γιουνάν, δηλαδή Ίωνες), τότε πια περιοχή ήταν;

Με την συνθήκη των Σεβρών, δεν διαμελίζονταν τό Τουρκικό κράτος-Έθνος, η σημερινή Τουρκία, αλλά η Οθωμανική Αυτοκρατορία, ενα καταπιεστικό των μη μουσουλμάνων, στρατογραφειοκρατικό καθεστώς.

Ενα ξεπερασμένο πολιτικό και κοινωνικό μόρφωμα, για το οποίο η Ρόζα Λουξεμπουργκ, έλεγε, πώς το καλύτερο που θα μπορούσε να τού συμβεί ήταν να διαλυθεί και να παραχωρήσει την θέση του στα νέα προοδευτικά Εθνη-Κράτη.

Τά αστικά στρώματα αυτού του κράτους, ηταν οι Χριστιανοί (Ελληνες και Αρμένιοι) και οι Εβραίοι.

Οι Χριστιανοί, υπέστησαν γενοκτονία, απο το 1914-1922, αρχικά απο τους νεότουρκους και μετα απο τον Κεμάλ.

Με τις λεηλατημένες περιουσίες αυτών, προσπάθησε ο Κεμάλ να στήσει την κρατοεξαρτώμενη και στρατοεξαρτώμενη Τουρκική αστική τάξη…

Ο Κεμάλ δεν εκπροσωπούσε καμιά ντόπια Τουρκική αστική τάξη, γιατί τέτοια δεν υπήρχε..Η ντόπια αστική τάξη, ήταν οι Χριστιανοί πού εξόντωνε και οι Εβραίοι.

Η συνθήκη των Σεβρών, έδινε το μεγαλύτερο κομμάτι της Ανατολίας, στο υπό δημιουργίαν Τουρκικό Εθνος-κράτος.

Τα εδάφη που δόθηκαν στην Ελλάδα, ηταν πολύ λιγότερα απο το 20% που αντιστοιχούσαν στα 2000000 Ελληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ηταν γύρω στο 6%.

Ως έλληνες της Μικρας Ασίας, είχαμε εδαφικό δικαίωμα επι της καταρρέουσας Οθωμανικής αυτοκρατορίας, τουλάχιστον, ανάλογο με το πληθυσμιακό μας ποσοστό επι του συνόλου των κατοίκων της.

Αρα, ήμασταν και αδικημένοι…

Η αντίληψη περί “Ιμπεριαλιστικής Μικρασιατικής Εκστρατείας”, θεωρώ ότι προσβάλλει την μνήμη των συγγενών μου, Μικρασιατών Ποντίων, που άφησαν τα κόκκαλά τους στα τάγματα Εργασίας και στίς πορείες θανάτου.

Μας ρωτήσατε εμάς, που περιμέναμε πώς και πώς την Ελλάδα να μας γλυτώσει απο την συνέχιση της γενοκτονίας του 1914-1918, αν θέλαμε ή όχι τον Ελληνικό Στρατό στην Μ.Ασία;

Εμείς, όχι μόνον δεν θεωρούμε την Μικρασιατική εκστρατεία “Ιμπεριαλιστική”, αλλα επιθυμούσαμε να αποβιβαστεί Ελληνικός στρατός και στον Πόντο, να ενωθεί με το Ποντιακό αντάρτικο, (αντάρτικο σωτηρίας, που κουβαλούσε μαζί του γυναικόπαιδα) για ΝΑ ΣΩΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΊΑΣ ΠΟΥ ΥΠΟΣΤΗΚΑΜΕ, ΤΗΝ ΚΕΜΑΛΙΚΉ ΤΟΥ 1919-1922.

Αλλά, η Γιακωβίνικη “φωτισμένη” αριστερή «πρωτοπορία» του ΣΕΚΕ/ΚΚΕ, ούτε μας ρώτησε ποτέ τι θέλαμε, ουτε νοιαζόταν για το αν θα μας σφάξουν ή όχι οι Τούρκοι.

Οργάνωσε μαζί με τους Λαϊκούς, το “μεγαλειώδες” συλλαλητήριο, πρίν απο τις εκλογες του 1920, με το περίφημο σύνθημα “σφυρί-δρεπάνι, ελιά-στεφάνι”

Αφού συνέβαλε, κατά τις δυνάμεις της, στην ήττα του Ελληνικού Στρατού, έπειτα, επένδυσε κομματικά, επανω στην δυστυχία των προσφύγων, στο πτώμα, δηλαδή, 3000 χρόνων Ελληνικού Μικρασιατικού Πολιτισμού.

Μέ αγάπη και σεβασμό, αλλα και με απογοήτευση

Πολυχρονίδης Γιώργος

———————————————————————————————————————-

Γιά την ακρίβεια, ο Μίκης χαρακτηρίζει την Μικρασιατική εκστρατεία τυχοδιωκτική:

“…….Ήμαστε πάντοτε ανοιχτοί κατά το παράδειγμα του Ρήγα Φεραίου, που ενώ σάλπιζε την επανάσταση των Ελλήνων, οραματιζόταν την μεγάλη οικογένεια των Βαλκανικών λαών. Το ίδιο που κάναμε κι εμείς στην Εθνική Αντίσταση, που αγωνιζόμαστε όχι μόνο για την δική μας ελευθερία αλλά και για την «πανανθρώπινη τη λευτεριά». Και μη μου πείτε ότι επηρεάστηκαν από την ρομαντική άποψη περί έθνους οι φουστανελάδες αγράμματοι ως επί το πλείστον Έλληνες επαναστάτες, όταν το Σύνταγμα της Επιδαύρου στα 1822 διακήρυσσε την ανασύσταση του ελληνικού έθνους αποτελώντας παράλληλα το δημοκρατικότερο Σύνταγμα όλων των εποχών, μιας και είχαν ανοιχτά τα μυαλά τους στις επιρροές της Γαλλικής και της Αμερικανικής ακόμα επανάστασης. Για να ετεροπροσδιοριστούμε θα πρέπει να είμαστε ανίκανοι να αυτοπροσδιοριζόμαστε κάθε στιγμή (ακόμα και σήμερα), ενώ η εθνική μας ταυτότητα υπήρξε και είναι τόσο ισχυρή, ώστε να μην έχουμε ούτε να θέλουμε να έχουμε εχθρούς, για να είμαστε αυτοί που είμαστε. Άλλωστε η βασική εξωτερική μας πολιτική ως τώρα υπήρξε και είναι αμυντική με εξαίρεση την τυχοδιωκτική εκστρατεία στην Τουρκία, που μας κόστισε τόσο ακριβά…..” (Ο χρωματισμός δικός μου Γ.Π.)»

———————————————————————————————————————————————

Δείτε:

-”Λάος” : το ακροδεξιό δεκανίκι της κ. Δραγώνα

———————————————————————————————————————————————

 

Στη συζήτηση που ακολούθησε στου Πάνου, όταν δημοσιεύτηκε στα σχόλια, ο τεμέτερον ο «Μ-π» παρατήρησε:

«Ένα ενδιαφέρον σχόλιο για την επιστολή Βριπολίδη μας κατατέθηκε από το μπλογκ “40 μήλα κόκκινα”, συνοδευόμενο από ένα άρθρο του “Ριζοσπάστη” του 1918 που μιλά για την “….ανάγκην να απευθυνθώμεν προς τα (σ.τ.σ προοδευτικά) στοιχεία ταυτα, να διαφωτίσωμεν αυτά περί της θέσεως του Ελληνσμού εν Τουρκία και των διωγμών των οποίων είναι συνεχώς θύμα, και των δικαίων τα οποία ως συμπαγής εθνότης έχει…”

[Η στάση της Αριστεράς και οι διάφορες εκδοχές του ελληνικού κομ. κινήματος εκείνη την εποχή είναι ένα ενδιαφέρον και άγνωστο στις λεπτομέρειές του ζήτημα. Την πλέον ντεφετιστική (δηλαδή εκτός πραγματικότητας και ιστορικής στιγμής) εκδοχή του, τη συζήτήσαμε στο:
«H Λούξεμπουργκ, ο Πόντος και το εθνικό ζήτημα» https://pontosandaristera.wordpress.com/2008/05/13/13-5-2007/ ]

Το σχόλιο όμως των “40Μήλων”για την Επιστολή Βριπολίδη είναι το εξής:

Πέρα από τα θεματα που η απάντηση του Θεοδωράκη θέτει στην προσωπική κατά τα άλλα επίθεση του ο “αριστεροπατριώτης” Θεοδωράκης ταυτίζεται απολύτως με την “εθνοαποδομίστρια” Δραγώνα στα ….”Μικρασιατικά”.

Κατ’ επέκταση ο Θεοδωράκης στα “μικρασιατικά” ταυτίζεται με τον Κωστόπουλο και με ένα υπολογήσιμο κομμάτι της αριστεράς.

 
Αξιοσημείωτη για τα “μικρασιατικά” είναι η μούγκα των εθνολαικιστών και διάφορων δεξιο-”πατριωτών” αυτών που έκαναν σημαία την επιστολή-απάντηση του Θεοδωράκη . Όπως μούγκα και στο ζήτημα της Δίκης των Εξ που τρέχει αυτήν την περίοδο. Εκεί έχουν λερωμένη την φωλιά τους…”

……………………………………….

Για το ζήτημα των πληθυσμών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία λίγο πριν τη διάλυσή της, ο Θάνος Βερέμης που αναφέρει ο Βριπόλ και δε φημίζεται καθόλου για τη φιλομικρασιατική του στάση -είναι ακριβώς το αντίθετο – δίνει τους εξής αριθμούς για το 1919:

2.450.000 Έλληνες στη Μικρά Ασία (Ιωνία, Πόντο, Καππαδοκία, Βιθυνία, Πισιδία κ.ά.), Ανατολική Θράκη και Κωσταντινούπολη

8.000.000 Τούρκοι (εννοώντας άπαντες τους μουσουλμάνους, δηλαδή μαζί με Κούρδους, Λαζούς, Κιρκάσιους, κ.λπ)

1.500.000 Αρμένιοι, Βούλγαροι και Εβραίοι.

Ακριβώς γράφει: “… Στην ανατολική Θράκη, στην Κωνσταντινούπολη, στα παράλια και στην ενδοχώρα της Τουρκίας κατοικούσαν το 1919 2.450.000 Ελλήνων έναντι 8.000.000 Τούρκων και 1.500.000 περίπου Αρμενίων, Εβραίων και Βουλγάρων. …” ( http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100045_20/05/2007_227677 )

 

Advertisements

20/01/2010 - Posted by | -προσφυγιά, -Ιδεολογικά, -Νεοελληνικά, -Περί έθνους, -Συζητήσεις, -Mειονότητες στην Τουρκία, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, Μικρά Ασία

110 Σχόλια »

  1. Μ-π,

    για μια ακόμα φορά διαπιστώνουμε την εκρηκτικότητα της Ιστορίας ή – πιο σωστά – των αναγνώσεων της Ιστορίας.

    Η θέση του ΜΘ για τα Μικρασιατικά μη σου κάνει εντύπωση: ήταν η θέση με την οποία διαπαιδαγωγήθηκε η Αριστερά της εποχής του. Οι πιο “προχωρημένοι” (πχ ο Άρης Βελουχιώτης) θεωρούσαν ιμπεριαλιστική κατάκτηση και την ενσωμάτωση της Μακεδονίας – μια θεωρία που αναβιώνει δειλά δειλά στις μέρες μας.

    Οι ιστορικές κρίσεις του Μίκη, στο σύνολό τους, σηκώνουν πολύ συζήτηση. Και είναι πολύ φυσικό, γιατί αφορούν μια Ιστορία που γράφτηκε με μόνιμο υπόστρωμα τον εθνικό, πολιτικό και ιδεολογικό διχασμό. Ακόμα και οι τοπικιστικές / εθνοφυλετικές ιδιομορφίες (ως προς την πρόσληψη της Ιστορίας), που αναβιώνουν και σήμερα, δυσκολεύουν τον ψύχραιμο αναστοχασμό: καθένας επιλέγει μια ερμηνεία που “δικαιώνει” τη δική του αφήγηση.

    Πάντως καλό είναι να θυμόμαστε ότι όπως μέσα από τη διάλυση Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, τον 12ο αιώνα, η πολιτική αναγκαιότητα οδήγησε στην ανάδυση του νέου ελληνισμού (δηλ. πληθυσμοί με κοινά χαρακτηριστικά αυτοπροσδιορίστηκαν για πρώτη φορά ως Έλληνες) έτσι η πολιτική αναγκαιότητα, καθώς διαλυόταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία, “ανάγκασε” συμπαγείς πληθυσμούς με κοινά χαρακτηριστικά να αυτοπροσδιοριστούν ως Τούρκοι και να υπερασπιστούν τα συνεπαγόμενα δίκαιά τους – δηλαδή την κατοχή ολόκληρης της Μικράς Ασίας. Και το πέτυχαν, στα 1922.

    (η θεωρία ότι τους Τούρκους τους δημιούργησε ο Κεμάλ “αποπάνω” θυμίζει την εθνογένεση της …Ρεπούση)

    Σε αυτές τις συνθήκες, όταν μια αυτοκρατορία διαλύεται και (αρκετά) νέα ή παλαιότερα έθνη μπαίνουν δυναμικά στο προσκήνιο, διεκδικώντας για λογαριασμό τους τον ΙΔΙΟ χώρο, το να ψάχνει κανείς το “δίκαιο” και το “άδικο”, το “σωστό” και το “λάθος” είναι σα να ψάχνει ψύλλους στα άχερα. Άσε που είναι απολύτως αδύνατον για όλους εμάς τους σύγχρονους Ελλαδίτες, με τις τόσο διαφορετικές καταγωγές (και μόνο κοινό τον ίδιο ζωτικό μύθο), να συμφωνήσουμε στο περιεχόμενο αυτών των εννοιών – ακόμα κι αν ανακαλύψουμε τους εν λόγω ψύλλους στον αχυρώνα της Ιστορίας.

    Με τα παραπάνω θέλω να πω ότι όσο υποκειμενικός είναι στα “Μικρασιατικά” του ο Μίκης, άλλο τόσο είναι και ο αγαπητός Βριπολίδης. Για την ακρίβεια, αμφότεροι “παίζουν” σε μιαν άκρη του πίνακα, αγνοώντας τη συνολική εικόνα.

    Δεν θα υποδείξω εγώ, βέβαια, σε κανέναν τι πρέπει να πιστεύει και τι όχι. Απλά, μια και αναφέρθηκε, δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό να πω κι εγώ δυο κουβέντες.

    Σχόλιο από Πάνος | 20/01/2010

  2. Για διευκόλυνση των αναγνωστών του Π & Α, η συζήτηση επί της επιστολής Vripol αρχίζει από εδώ:

    http://panosz.wordpress.com/2010/01/13/mikis-10/#comment-75618

    Σχόλιο από Πάνος | 20/01/2010

  3. παντως περαν τουτου εμενα η απαντηση του Μικη σε οσα τον ρωταει η Δραγωνα μου φαινεται του τυπου: ΄΄Τι κανεις Γιαννη; Κουκιά σπερνω ΄΄

    Σχόλιο από μικης''τι κανεις γιαννη΄΄ | 20/01/2010

  4. »Να όμως που τόσο εγώ όσο και οι γενιές των παππούδων μου αλλά και των συμμαχητών και συνοδοιπόρων μου στους δρόμους των εθνικών αγώνων και στις προσπάθειες για τη δημιουργία μιας ελληνικής τέχνης διαπνεόμεθα σε κάθε μας βήμα και προσπάθεια από αυτές ακριβώς τις ιδέες που καταγγέλλετε ως ξεπερασμένες και ευτελή ως φαίνεται προϊόντα μιας ξεπερασμένης πια ρομαντικής αντίληψης.»λεει ο Μίκης..

    ..και θα ειχε το δικαιωμα να τα λεει καταγγελοντας τηνκ Δραγωνα αν πραγματικά η κ Δραγωνα καυηγγειλε »ακριβώς τις ιδέες ως ξεπερασμένες και ευτελή ως φαίνεται προϊόντα μιας ξεπερασμένης πια ρομαντικής αντίληψης.»

    Ελα ομως που αυτά που λεει ο Μικης τα λεει ως απαντηση στο απλό ερωτημα της κ. Δραγωνα »εχετε διαβασει το βιβλιο ππου καταγγελετε κ Μικη»;

    Τι να πει κανεις …

    Ενταξει και ο Μπετοβεν ηταν Μουσικικος ,,, Παρα πολύ μεγαλος μουσικός.. και απο οτι΄λένε πολύ κακός χαρκτηρας ..Εξαιρετικά αυστηρος : Στα μουσι΄κά .Και με πολύ μεγαλη και απολύτως δικαιολογημένη Υπερηφανεια ..σε οτι αφορουσε την ΜΟΥΣΙΚΗ
    αλλά Δεν πιστευω να ειχε αυτου του ειδους την υπερηφανεια

    επι παντος επιστητου χωρις να εχει διαβασει.

    ομως

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 20/01/2010

  5. Δειτε εδώ την επιστολή της κ Δραγώνα δειτε και τηνν απαντηση του Μικη στηννεπιστολή της και αν βρειτε σχεση η ειρμό στην απαντηση του Μικη..γραψτε μου (καμμια επιστολή)

    Η επιστολή της κ. Δραγώνα:

    2 Ιανουαρίου 2010

    Αγαπητέ Μίκη Θεοδωράκη,

    Κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες στο διαδίκτυο επιστολή σας προς τον Στέφανο Ληναίο με πολύ απαξιωτικά σχόλια για το πρόσωπό μου και παραθέματα από το δημοσιευμένο έργο μου που είναι όλα παντελώς ψευδή και κατασκευασμένα.

    Σας ενημερώνω ότι δεν είμαι ιστορικός και δεν γράφω ιστορικά βιβλία. Λόγος σαν «Η ελληνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από το 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού. Κοντολογίς κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχθήκαμε για να κονομήσουμε (!!!) πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων», δεν βρίσκεται πουθενά στο δημοσιευμένο έργο μου και δεν χαρακτηρίζει την πανεπιστημιακή και κοινοβουλευτική μου πορεία. Τέτοιου είδους κατασκευάσματα είναι μιας συκοφαντικής εκστρατείας εναντίον μου.

    Είμαι κοινωνική ψυχολόγος, ερευνώ και γράφω πάνω στις κοινωνικές ταυτότητες έχω δώσει μεγάλο μέρος της ζωής μου για την υπεράσπιση των αρχών της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης σε αυτόν τόπο.

    Σας στέλνω μέρος των δημοσιεύσεων μου για να κρίνετε εάν όσα παρατίθενται στις εφημερίδες και στο διαδίκτυο ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Εάν διαπιστώσετε ότι είναι κατασκευασμένες φράσεις, σας παρακαλώ πολύ να βρείτε μια ευκαιρία να το δηλώσετε.

    Σας γράφω επειδή θαυμάζω την αστείρευτη δημιουργικότητά σας και τους αγώνες σας για τη δημοκρατία και είμαι σίγουρη ότι η αναζήτηση της αλήθειας και η προάσπιση των δημοκρατικών αρχών έχει πρώτιστη σημασία για σας.

    Με εκτίμηση

    Θάλεια Δραγώνα

    Σας επισυνάπτω και 2 πρόσφατες συνεντεύξεις μου όπου θα βρείτε και όλα τα παραποιημένα παραθέματα

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 20/01/2010

  6. Ο κ.Θεοδωράκης είναι ο μεγαλύτερος μουσικός που ανέδειξε αυτή η χώρα και έχει γράψει τραγούδια-διαμάντια.
    Η γνώμη όμως του κ.Θεοδωράκη για ιστορικά θέματα δεν είναι επιστημονική ούτε καν επιστημονικοφανής. Αν συνυπολογίσουμε και το προχωρημένο της ηλικίας, τότε το ακαταλόγιστο είναι κοντά…
    Ο κ. Θεοδωράκης αποδεικνύει συνεχώς ότι δεν ξέρει ιστορία και χρησιμοποιεί τεχνηέντως τη αναγνωρισιμότητά του για να αποφανθεί για θέματα που τον ξεπερνούν και κυρίως δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την ιδιότητά του (μουσικός).

    Σχόλιο από doctor | 20/01/2010

  7. Έχουν και κάτι ακόμα κοινό αυτοί οι δύο. Δεν είναι ιστορικοί! Η Δραγώνα το ξεκαθαρίζει τονίζοντας ότι είναι κοινωνική ψυχολόγος. Δηλαδή μας λέει ότι στα ιστορικά της συμπεράσμα να μην την παίρνουμε και πολύ στα σοβαρά.

    Ο Θεοδωράκης απ’ την άλλη υπερασπίζει τη δικιά του ταυτότητα, που είναι η ταυτότητα που διαμορφώθηκε από την εθνικοαπελευθερωτική παράδοση της Αριστεράς και δεν είναι καθόλου αμελητέα.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 20/01/2010

  8. Ρε παιδιά, απορώ πώς πέσατε όλοι θύματα μιας απλής συνωνυμίας και τσάμπα ανεβάζετε σχόλια και ζορίζετε το μυαλό σας.

    Δεν είναι ο δικός μας Μίκης αυτός που έστειλε την επιστολή στη Δραγώνα.

    Δεν είναι ο Μίκης της αντίστασης, του αγώνα, της αριστεράς.

    Συνωνυμία είναι με έναν άλλο Μίκη Θεοδωράκη, που έκανε και υπουργός στην κυβέρνηση του Μητσοτάκη!!

    Σχόλιο από Asarcikli | 20/01/2010

  9. Σωστή η παρατήρηση του Asarcikli

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 20/01/2010

  10. Ματσουκατες

    » ηΔραγώνα το ξεκαθαρίζει τονίζοντας ότι είναι κοινωνική ψυχολόγος. Δηλαδή μας λέει ότι στα ιστορικά της συμπεράσμα να μην την παίρνουμε και πολύ στα σοβαρά. »

    ΟΧΙ
    μας λεει απλώς οτι ΔΕΝ βγαζειιστορικά συμπεράσματα

    »Σας ενημερώνω ότι δεν είμαι ιστορικός και δεν γράφω ιστορικά βιβλία. »

    »Λόγος σαν «Η ελληνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από το 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού. Κοντολογίς κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχθήκαμε για να κονομήσουμε (!!!) πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων», δεν βρίσκεται πουθενά στο δημοσιευμένο έργο μου »

    Αυτά λεει η Δραγωνα
    Τα αλλα ειναι »κατασκευασματα » αυτων που της επιτιθενται …

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 20/01/2010

  11. Παντως εγώ συνεχιζω να εχω μια δυσκολια στο να πω ακριβώς αυτο που σκεφτομαι για αυτηνα την καταντια

    Ακριβώς γιατι η γενια μας εχει ζυμωθει με τα τραγουδια του Μικη.Εχει μπει στο πετσι μας πως να το κανουμε

    Θα πώ μονο οτι ειχα πει και τοτε με τα του Νανου ..

    Λυπαμαι. Λυπαμαι πολύ . Θλιβομαι
    και ξανα διαπιστωνω οτι συνηθως οι πολύ πολύ μεγαλοι περιστοιχιζονται απο πολύ πολύ Μικρούς

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 20/01/2010

  12. Οι Κατσιμιχαίοι το ξαναείπαν – πολύ όμορφα:

    Σχόλιο από Πάνος | 20/01/2010

  13. Νοσφεράτε, φαίνεται ότι έχεις χάσει την ψυχραιμία σου και έχεις ακυρώσει το κριτικό σου πνεύμα. Η Δραγώνα λέει σαφέστατα ότι δεν βγάζει ιστορικά συμπεράσματα εφόσον δεν γρα΄φει ιστορικά βιβλία γιατί είναι κοινωνική ψυχολόγος. Όπότε, εάν στα προηγούμενα βιβλία της υπάρχουν ιστορικά συμπεράσμα, είναι άτοπα και αυθαιρεσίες, από τη στιγμή που το δηλώνει σαφέστατα η ίδια.

    Εφόσον αμφισβητείτε ότι ο Θεοδωράκης διάβασε το βιβλίο, δεν καταλαβάινω με ποιό δικαίωμα θέλετε να τον μειώσετε, δείτε μια ανάλυση ενός άλλου που ανήκει στον ιδιο ιδεολογικό χώρο και δραστηριοποιείται πολιτικά στο Σύριζα:

    Η αποδόμηση του ΄Εθνους από Θάλεια Δραγώνα, ΄Αννα Φραγκουδάκη και όλους τους ομοϊδεάτες

    Του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού
    Αθήνα, 19.1.2009

    Εισαγωγικά

    Βρισκόμαστε εδώ και πολλά χρόνια (από την εποχή κυρίως του Σημίτη και ακόμη πιο πριν), όπου διαμορφώνεται στον ελλαδικό χώρο και όχι μόνο ( η επίδραση από το εξωτερικό είναι ασφαλώς ισχυρή), μια αφύσικη συμπαράταξης ανάμεσα στους εκσυγχρονιστές και αναθεωρητές της ιστορίας της δεξιάς με τους εκσυγχρονιστές και αναθεωρητές της ιστορίας από την αριστερά, (για τους δικούς τους ιδεολογικούς λόγους). Στόχος αυτής της αφύσικης συμπαράταξης (μπορεί όμως να είναι με βάση μιαν επιστημονική ανάλυση και φυσιολογική) είναι η ιδεολογική τρομοκρατία της άλλης άποψης, που θυμίζει άλλες εποχές

    Η μελέτη των βιβλίων και τα συμπεράσματα από την έρευνα μας

    Η Θάλεια Δραγώνα και η Άννα Φραγκουδάκη, επιμελήθηκαν την συλλογική έρευνα που εκτίθεται στο βιβλίο; Τι είν’ η πατρίδα μας; Εθνοκεντρισμός στην εκπαίδευση.

    ΄Ηδη από τον τίτλο συμπεραίνει ο αναγνώστης ότι το καταληκτικό συμπέρασμα των ερευνητών, που βασίζεται σε συνεντεύξεις και ερωτηματολόγια σε έναν κατά την άποψή τους αντιπροσωπευτικό αριθμό εκπαιδευτικών και στην ανάλυση του περιεχομένου των σχολικών βιβλίων της ιστορίας, της Γεωγραφίας και της Γλώσσας της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, είναι ο εθνοκεντρισμός.

    Για να πιστοποιήσουν εκ προοιμίου ότι η έρευνά τους είναι πέρα από οποιαδήποτε αμφισβήτηση, ότι είναι οι κάτοχοι της μοναδικής αλήθειας απέναντι στους σκοταδιστές, χρησιμοποιούν αντί προλόγου την περίπτωση του Γαλιλαίου από ένα θεατρικό έργο του Μπρεχτ: Η ζωή του Γαλιλαίου. Με την παράθεση μιας σκηνής από το έργο αυτό θέλουν να δείξουν ότι όσοι θα αμφισβητήσουν τα συμπεράσματα της έρευνάς τους είναι άνθρωποι σκοταδιστές, άνθρωποι της Ιεράς εξέτασης, στη μοντέρνα εκδοχή «ακροδεξιοί, αντιδραστικοί ρατσιστές κ.λπ. για να καλλιεργήσουν στην τρυφερή ψυχή της νεολαίας – και όχι μόνο – ενοχές με συνέπεια την ηττοπάθεια και την τελική υποταγή στα ποικίλα ιμπεριαλιστικά κέντρα εντός και εκτός Ελλάδας;

    Η επιλογή μελέτης του σχολείου έγινε γιατί, σύμφωνα με τους επιμελητές, το σχολείο είναι «ο κατ’ εξοχήν κοινωνικός θεσμός μέσα από τον οποίο μαζί με την μετάδοση γνώσεων καλλιεργείται και αναπαράγεται η εθνική ταυτότητα των νέων γενεών. Στα σύγχρονα έθνη – κράτη το σχολείο εξασφαλίζει τη συγκρότηση, την εδραίωση και την αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας».

    Εκ προοιμίου θέλουμε να τονίσουμε κι’ εμείς, ότι το συμπέρασμα που καταλήξαμε μετά από εμπεριστατωμένη και λεπτομερή μελέτη του ανωτέρω βιβλίου και του βιβλίου που επιμελήθηκαν η κ. Θάλεια Δραγώνα και ο κ. Φαρούκ Μπιρτέκ, τούρκος καθηγητής, με τίτλο Ελλάδα και Τουρκία. Πολίτης και έθνος –κράτος, στόχο έχει να απαξιώσει και στη συνέχεια να απαλείψει την καλλιέργεια και αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας των νέων γενεών. Και αυτήν την πολιτική προωθεί το ΠΑΣΟΚ με «σοσιαλιστικό» πρόσημο και ο πρόεδρός του Γιώργος Παπανδρέου.

    Αυτός είναι εξάλλου και ο εμφανής στόχος κατάργησης της «εθνικής» παιδείας. Το λέει ξεκάθαρα η απόφαση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που φέρει φυσικά και την κύρια ευθύνη αποεθνοποίησης του κράτους. Η κ. Θάλεια Δραγώνα και ΄Αννα Φραγκουδάκη με τους ομοϊδεάτες τους είναι απλώς τα «επιστημονικά» εκτελεστικά όργανα.

    Στη διδασκαλία διαμόρφωσης της εθνικής ταυτότητας «συμβάλλουν οι τελετές, τα σύμβολα, οι εθνικές επέτειοι, οι συμβολικές χρονολογίες» , εξηγεί η κ. Δράγωνα πολύ σωστά.΄Ετσι ερμηνεύεται λοιπόν και η μανία που διακατέχει ορισμένους για την ελληνική σημαία. Συμβολικά με το να καιν η να ποδοπατούν την ελληνική σημαία είναι σαν να ποδοπατούν την εθνική ταυτότητα, την ελληνική ιστορία, τους αγώνες του ελληνικού λαού για ελευθερία και δημοκρατία, για τα «πανανθρώπινα ιδανικά, όπως ήταν το σύνθημα του ΕΑΜ.

    Σε αντίθεση με τα χαρακτηριστικά της εθνικής ταυτότητας, υποτιμώνται, κατά την κ. Θάλεια Δραγώνα «οι αξίες, τα πιστεύω, οι αρχές των ‘άλλων’ ομάδων αναγκαστικά, αλλά και επικίνδυνα». Είναι απορίας άξιο πως ο αυτοσεβασμός στην εθνική ταυτότητα έχει όλες αυτές τις αρνητικές παρενέργειες απέναντι στους άλλους είναι κάτι ανεξήγητο. Γιατί το ένα οδηγεί «αναγκαστικά» στην επικινδυνότητα και συνεπώς στην ξενοφοβία και τον εθνικισμό κατ’ επέκταση, απέναντι στον «άλλον» είναι σαφώς μια αυθαίρετη αφαίρεση της κ. Θάλειας Δραγώνα, κατά το έτσι αποφασίζομεν και έτσι είναι.
    Παραθέτει για του λόγου το αληθές και μια σειρά από ιστορικούς, όπως π.χ. ο Αντώνης Λιάκος, η Κουλούρη, ο Κωστόπουλος, ο Λιθοξόου και άλλοι, εθνομηδενιστές.

    Σ’ αυτό το πνεύμα αναλύονται «οι σύγχρονες θεωρήσεις για την ιστορικότητα του έθνους, σύμφωνα με τις οποίες το έθνος δεν συνιστά μια πρωταρχική, φυσική και σταθερή οντότητα – όπως ήθελε η ρομαντική αντίληψη του 19ου αιώνα, την οποία εξακολουθούν να αναπαράγουν οι εθνικές ιδεολογίες -, αλλά είναι ιστορικό φαινόμενο, με συγκεκριμένα μεταβαλλόμενα χαρακτηριστικά, ενώ ο εθνικός ‘εαυτός’ ορίζεται σε κάθε περίπτωση μέσα από την αντίθεση μα και τη διαφορά του από τους διάφορους εθνικούς ‘άλλους’» .

    Και στην παράθεση αυτών των επιχειρημάτων υπάρχει απόλυτη αυθαιρεσία, η οποία καθορίζεται από την ιδεολογική στάση ορισμένων «επιστημόνων», μερικούς από τους οποίους παραθέσαμε και των οποίων η άποψη για την απαξία κάθε εθνικού είναι γνωστή στο πανελλήνιο. Δηλαδή ένα άτομο που έχει την ταυτότητά του αποτελεί κίνδυνο για τους «άλλους». Τότε πρέπει να καταργήσουμε τις ταυτότητες. Βέβαια πρέπει να αντιτείνουμε ότι, όταν φτάσουμε σε κάποια αταξική κοινωνία, τότε δεν χρειάζεται κανένας ταυτότητα. Το πρώτο συμπέρασμα που εξάγεται από αυτές τις θέσεις είναι ότι η σχολική εθνική διαπαιδαγώγηση είναι λάθος, για να μην πούμε αναχρονισμός.

    Την ίδια αντιεπιστημονική αυθαιρεσία με δογματικό τρόπο εκφράζει και μια άλλη άποψη στο βιβλίο που λέει ότι «Η αξιολόγηση του ελληνικού και των άλλων εθνών με βάση την ευρωκεντρική επιστημονική παράδοση του 19ου αιώνα, τελικά αποδίδει στον ‘ελληνισμό’ πολιτισμική υπεροχή, με αιτιολόγηση την ικανότητα ‘διατήρησής’ του, χωρίς να υφίσταται επιδράσεις, και έτσι διαμορφώνεται μια αμυντική διάσταση της εθνικής ταυτότητας».

    Πως εξάγει η κ. Θάλεια Δραγώνα το συμπέρασμα ότι ο ελληνισμός δεν αποδέχεται επιδράσεις και αν αποδεχτούμε την «αμυντική διάσταση» (ο Σβωρόνος θα μιλούσε για «αντίσταση»), δεν υπάρχουν οι κίνδυνοι στο γειτονικό μας περιβάλλον αντικειμενικά;

    Αποτελεί φαντασίωση των «εθνικιστών και υπερπατριωτών» η διαπίστωση ότι ο ελληνισμός (Κύπρος, Αιγαίο, Θράκη, Μακεδονία και αύριο και ΄Ηπειρος και μεθαύριο Κρήτη και παραμεθαύριο Κέρκυρα κ.λπ) απειλείται από τον τουρκικό επεκτατισμό και τον σκοπιανό αλυτρωτισμό και από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που τους συμπαραστέκονται και τους υποστηρίζουν; Μήπως, κατά την κοινωνική ψυχολόγο κ. Θάλεια Δραγώνα , έχουν πάθει οι ΄Ελληνες παράκρουση και ψύχωση, σύμφωνα με την «κοινωνιοψυχολογική ερμηνεία του εθνοκεντρισμού»;

    όλα αυτά τα φαινόμενα έχουν και τις «πολιτικές συνέπειες της ανιστορικής παρουσίασης του ελληνικού έθνους», όπως ισχυρίζεται και η συνάδελφος της κ. Δραγώνα κ. ΄Αννα Φραγκουδάκη, η οποία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «η εθνική διαπαιδαγώγηση από το σχολείο παράγει μια αντιφατική αξιολόγηση του ελληνικού έθνους και πολιτισμού, που οδηγεί σε μια εθνική ταυτότητα ανασφαλή, σε κατάσταση κατωτερότητας και αδυναμίας και σε κίνδυνο αλλοίωσης και εξαφάνισης»,

    Ασφαλώς δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι τα σχολικά βιβλία είναι τέλεια και δεν θέλουν αλλαγή προς το καλύτερο. Πάντοτε υπάρχει το καλύτερο. Από κει και πέρα όμως, να διαπιστώνει φαινόμενα που είτε δεν υπάρχουν είτε, εάν υπάρχουν, οφείλονται σε πραγματικά αίτια, αποτελεί διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας. ΄Ετσι αποφαίνεται με ειρωνεία: Δε φαίνεται «ακόμη η ώρα για να αποκτήσει η Κλειώ – που παραμένει παραγνωρισμένη από το ελληνικό κοινό – μια στέρεη και αυτόνομη παρουσία στη χώρα που επικαλείται την καταγωγή της» , όπως ισχυρίζεται η κ. ΄Εφη Αβδελά.

    Η υποτίμηση της εθνικής ταυτότητας διατρέχει ως μίτος όλη την αξιολόγηση του Νεοέλληνα, ως ενός κομπλεξικού και φοβικού υποκειμένου, με συναισθήματα ανωτερότητας προς τους γείτονες (ανατολίτες και βαλκάνιους) και κατωτερότητας προς τους Βορειοευρωπαίους, με υπερεκτίμηση του «εαυτού» και υποεκτίμηση του «άλλου», όταν πρόκειται για θεωρούμενους κατώτερους πολιτισμούς, όπως εκτιμάται ο ΄Ελληνας εκπαιδευτικός στην κοινωνιοψυχολογική του ψυχοσύνθεση, κατά τις κ. Δραγώνα και Φραγκουδάκη και συνεργατών στην έρευνα.

    Μερικά παραδείγματα που αναφέρουν είναι χαρακτηριστικά: «Μην ξεχνάτε ότι και η Ευρώπη τρέφει μεγάλο σεβασμό στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, συνεχιστές του οποίου είμαστε εμείς σήμερα…». Και ένα άλλο παράδειγμα που αναφέρει η κ. Δραγώνα για την, όπως λέει «τη γνωστή ρήση πολιτικού προσώπου, που φαίνεται άγγιξε μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού: ‘…όσο για τον πολιτισμό μας, όταν αυτοί τρώγανε βελανίδια, εμείς φτιάχναμε παρθενώνες’» Μια τέτοια στάση δεν είναι δυνατόν παρά να υποδηλώνει, κατά κ. Δραγώνα, φαινόμενα αμφιθυμίας και τελικά ρατσισμού και εθνικισμού. Και συνεχίζει: «Ωστόσο η ρατσιστική στάση δεν είναι μονοσήμαντη. Η αμφιθυμία αποτελεί διάχυτο χαρακτηριστικό του λόγου του επιθετικά απορριπτικού των ‘άλλων’».

    Σχετικά με το έθνος παραθέτει διάφορους μοντέρνους συγγραφείς, όπως τον Β. ΄Αντερσον, περί της φαντασιακής κοινότητας και στηρίζει τη δημιουργία του έθνους στη γνωστή θεωρία ότι τα περί έθνους είναι φαντασιακές κατασκευές του κράτους και συνεπώς, όταν εκλείψει το κράτος, θα εκλείψει και το έθνος, μιας και η δημιουργία του έθνους αποτελεί κατασκευή του κράτους.

    Γράφει σχετικά: «Ο λόγος περί έθνους, στηριγμένος στις υλικές μορφές που αναπαράγονται με τη συστηματική φροντίδα και την τυπική ευθύνη του κράτους για να στηρίξουν την ερμηνεία του κόσμου που καλλιεργεί, συγκροτεί ‘εθνικά’ υποκείμενα»

    Αυτά τα ελληνικά εθνικά υποκείμενα, κατά Δραγώνα πάντοτε, μεταθέτουν «τον άξονα ορισμού της ελληνικότητας από το χώρο στο χρόνο και αντιστρόφως, όπως εφαρμόζεται στις συζητήσεις περί του απανταχού ελληνισμού, της ελληνικότητας της Μακεδονίας ή της κατάταξης της Ελλάδας στην Ευρώπη».

    Με την έρευνά τους αποδεικνύεται περίτρανα «η επιβεβαίωση των εθνοκεντρικών, ξενοφοβικών στερεοτύπων, που εν πολλοίς αναπαράγονται από τα ίδια σχολικά εγχειρίδια».

    Στην έρευνα όλοι οι εκπαιδευτικοί με τους οποίους έλαβε χώρα η συνέντευξη ισχυρίζονταν (98%) ότι δεν τρέφουν ρατσιστικά αισθήματα. ΄Ετσι αναγκάζεται (και πιστεύω παρά τη θέλησή της) να παραδεχτεί και να υποχωρήσει στο εξής, χωρίς να αναιρεί ουσιαστικά την άποψή της: «Η γενική πεποίθηση ωστόσο ότι οι ΄Ελληνες δεν είναι ρατσιστές είναι ενδιαφέρον κοινωνικό φαινόμενο, που χρειάζεται μελέτη και εμβάθυνση». Βασικά αναγκάζεται να το ομολογήσει, ενώ θα επιθυμούσε μάλλον το αντίθετο, δηλαδή να επιβεβαιωθεί στις υποθέσεις της. Οπωσδήποτε όμως υπάρχουν τα ξενοφοβικά στοιχεία.

    Συνήθως γίνεται ταύτιση ή επιχειρείται συνάφεια της ξενοφοβίας με τον ρατσισμό. Ο ΄Ελληνας κλειδαμπαρώνεται τώρα κυριολεκτικά εξαιτίας της ανασφάλειας και επικινδυνότητας που προέκυψε κυρίως με την ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών (και ασφαλώς και το ίδιο κάνει και η ίδια η κ. Θάλεια Δραγώνα και η κ. ΄Αννα Φραγκουδάκη. ΄Ομως οι ίδιες θα επεφύλαξαν για τον εαυτό τους τον χαρακτηρισμό του μη ρατσιστή)

    Αυτό επιβεβαιώνει για ακόμη μια φορά τις συνέπειες της, όπως γράφει, «ανιστορικής παρουσίασης του ελληνικού έθνους». Τονίζει σχετικά: «Το σημαντικότερο συμπέρασμα των ερευνητικών δεδομένων που παρουσιάζονται στο δεύτερο μέρος αυτού του βιβλίου είναι ότι το σχολείο καλλιεργεί την ξενοφοβία και την εύθραυστη και ανασφαλή εθνική ταυτότητα. Στον εκπαιδευτικό θεσμό εμφανίζεται κυρίαρχη μια αντίληψη για τον πατριωτισμό, που παρουσιάζει το ελληνικό έθνος απολύτως ομοιογενές, με πολιτισμικές ιδιότητες ίδιες και αναλλοίωτες από την πιο μακρινή αρχαιότητα και μη υποκείμενες σε επιδράσεις κι ακόμη σαν έθνος πολιτισμικά ανώτερο εξαιτίας της ευγενούς καταγωγής του από την αρχαιότητα, η οποία κατέχει στη Δυτική Ευρώπη και τον πολιτισμό της θέση αξίας παγκόσμιας.

    Εν συνεχεία εξηγεί το φαινόμενο: «Αυτή η αντίληψη για τον πατριωτισμό ανήκει στον 19ο αιώνα» . Απ’ όλη αυτή την τοποθέτηση προκύπτει για την κ. ΄Αννα Φραγκουδάκη αβίαστα η αντίληψη: «΄Ετσι η δυσκολία προσαρμογής στις νέες συνθήκες της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης και της καινούργιας πραγματικότητας των μεταναστών και προσφύγων συνδυάζεται με μια παραδοσιακή ξενοφοβία, που είναι ταυτόχρονα και αίτιο και αποτέλεσμα ενός λόγου για το έθνος με περιεχόμενο τους μύθους και τις αντιφάσεις ενός παρωχημένου εθνικισμού».

    Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς στις παράλογες, ανιστόρητες και αυθαίρετες και πραγματικά αντιεπιστημονικές, αλλά συγχρόνως και «ρατσιστικές» ερμηνείες της κ. ΄Αννας Φραγκουδάκη; Πρώτα απ’ όλα θα ήταν παράλογος ο οποιοσδήποτε, αν ισχυριζόταν ότι δεν υπήρχαν επιδράσεις, θετικές ή αρνητικές δεν έχει σημασία. Δεύτερο από πού βγαίνει το συμπέρασμα ότι ο πατριωτισμός ανήκει στον 19ο αιώνα; Τρίτον γιατί το έθνος σώνει και καλά πρέπει να εγκλωβιστεί στις κατασκευές της κ. Φραγκουδάκη, για τους μύθους και τις αντιφάσεις ενός παρωχημένου εθνικισμού; Δηλαδή εθνική συνείδηση, εθνική μνήμη, μια κάποια έστω συνέχεια από την αρχαιότητα είναι απαράδεκτη, ως ανιστόρητη;

    Ανιστόρητος είναι φυσικά και ο μύθος για την ομοιογένεια , γιατί, όπως γράφει ή ίδια στο βιβλίο «Ο μύθος της ομοιογένειας είναι εύκολο να καταπολεμηθεί ιστορικά» Μιλάει στη συνέχεια για «εθνικές ιδεολογίες και κυρίως ότι «η ομοιογένεια ως μέγιστη εθνική αξία παράγει ξενοφοβία και αυτή με τη σειρά της καλλιεργεί αυταρχικές τάσεις». Για να μη παράγει λοιπόν ξενοφοβικές και αυταρχικές τάσεις, θα πρέπει να δημιουργήσουμε μια πολυπολιτισμική κοινωνία, η οποία αν προκύψει, θα μας απαλλάξει αυτομάτως από τα αρνητικά αυτά φαινόμενα.

    Αναφέρεται κατόπιν σε ένα άλλο προσθετικό της μυθοπλασίας των σχολικών βιβλίων για την υπερτίμηση από τη μια και την υποτίμηση από την άλλη της εθνικής ταυτότητας, δηλαδή για μια ανώμαλη, παθογενή ψυχολογική και πνευματική κατάσταση του ΄Ελληνα. Γι’ αυτό ισχυρίζεται στη συνέχεια ότι «στο όνομα του πατριωτισμού καλλιεργούν μια εθνική ταυτότητα ανασφαλή, σε κατάσταση κατωτερότητας και αδυναμίας και σε κίνδυνο αλλοίωσης και εξαφάνισης».

    Και μιας που αναφέρεται η κ. Φραγκουδάκη στον αυταρχισμό, ας παραθέσουμε τις απόψεις της στο βιβλίο: Ο αυταρχισμός είναι λογικό αποτέλεσμα της συντηρητικής φιλοσοφίας (hampden ß Turner 1970, 259. Η έννοια του αυταρχισμού είναι συνδεδεμένη με την κλασική μελέτη του Αντόρνο και των συνεργατών του (Adorno κ.ά. 1950) και διατηρεί υψηλούς δείκτες συσχέτισης με τις έννοιες του συντηρητισμού, του εθνοκεντρισμού και του εθνικισμού» Τι αποδειχτικά στοιχεία βγαίνουν από αυτή την τοποθέτηση; Απλούστατα: Αφού η παιδεία μας είναι εθνοκεντρική είναι ταυτόχρονα και αυταρχική και συντηρητική. Με μια πολυπολιτισμική παιδεία, που καταργεί τον εθνοκεντρισμό, δεν θα είχαμε τέτοιο πρόβλημα! Είναι το λογικό συμπέρασμα.

    Το ερωτηματολόγιο στο οποίο βασίστηκε η μελέτη της κ. Δραγώνα και Φραγκουδάκη «δομήθηκε γύρω από τις βασικές θεματικές της έρευνας: εθνικός ‘εαυτός’ σε σχέση με τον εθνικό ‘άλλο’, που υπήρξε και το κύριο αντικείμενο της μελέτης, ‘ελληνική παιδεία’ σε σχέση με την ‘ευρωπαϊκή’ και την ‘πολυπολιτισμική’ εκπαίδευση, που αποτελεί το συγκεκριμένο πεδίο στο οποίο εκτυλίσσεται η έρευνα, και ‘ελληνικότητα’ σε σχέση με την ‘Ενωμένη Ευρώπη’, που αποτελεί την ιστορική εξειδίκευση του θέματος».

    Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου αναλύονται από τους επιμελητές του βιβλίου τα γενικά συμπεράσματα της έρευνας, από τα οποία σταχυολογούμε ορισμένα, που ενέχουν βέβαια, για να το ομολογήσουμε και το στοιχείο της μη ολοκληρωμένης προσέγγισης του βιβλίου, που όμως θα αποκάλυπτε αλήθειες που επιβεβαιώνουν τα μερικά συμπεράσματά μας.

    Ομιλούν οι συγγραφείς του βιβλίου για «στερεότυπα» των εκπαιδευτικών, όπως το «στερεότυπο» της ανωτερότητας/κατωτερότητας, που αποτελεί βασικό αίτιο της ξενοφοβικής τοποθέτησης μιας ομάδας εκπαιδευτικών, που οδηγεί με τη σειρά του στην τάση απομονωτισμού, που ο συνδυασμός όλων αυτών οδηγούν στο αίσθημα ανωτερότητας της «ελληνικής κουλτούρας» και εν κατακλείδι όλα τα ανωτέρω και πολλά άλλα οδηγούν στον πλήρη αποκλεισμό των Τούρκων από την Ευρώπη.

    Μια σημαντική αποκάλυψη της έρευνας κατά τους συγγραφείς του βιβλίου, είναι το φαινόμενο του ετεροπροσδιορισμού, ο οποίος «έμμεσα αποκαλύπτει μια ελλειμματική εικόνα της σύγχρονης Ελλάδας, η οποία αναζητεί τα τεκμήρια της αξίας της στο παρελθόν. Η αρχαιότητα συνεπώς λειτουργεί ως αντιφατική υπέρτατη αναφορά, η άρρητη σύγκριση με την οποία παράγει τη μειονεκτικότητα του παρόντος, ενώ η ρητή επίκλησή της θεμελιώνει την υπεροχή του. Η γενικευμένη λοιπόν θεώρηση του ‘ελληνικού πολιτισμού’ ως αχρονικού μορφώματος αποκλείει τη διάκριση ιστορικών ιδιαιτεροτήτων και διαφορών και μέσα από το σχήμα της αναλλοίωτης διατήρησης προβάλλει στο παρόν αλλά και στο μέλλον την αίγλη του παρελθόντος, καλύπτοντας μια άρρητη υποτίμηση της νεολληνικής πραγματικότητας».

    Από πού βγαίνει το συμπέρασμα αλήθεια ότι η «γενικευμένη θεώρηση του ελληνικού πολιτισμού» αποκλείει τη διάκριση ιστορικών ιδιαιτεροτήτων και ότι αυτό συνεπάγεται την υποτίμηση της νεοελληνικής πραγματικότητας; Είναι πέρα πάσης αποδείξεως η διαπίστωση ότι ο Νεοέλληνας παρά τη βαριά σκλαβιά κάτω από τον οθωμανικό ζυγό, άποψη την οποία, όπως φαίνεται διάχυτη στο έργο των συγγραφέων, δεν γίνεται αποδεκτή, παρήγαγε λαμπρό έργο, το οποίο οι συγγραφείς και οι ομοϊδεάτες τους όχι μόνο θέλουν να το ευτελίσουν, αλλά και να το αμαυρώσουν και στη συνέχεια να το υποτιμήσουν, για να μας πείσουν ότι η παγκοσμιοποιημένη πολυπολιτισμικότητα αποτελεί ανώτερο ανθρωπιστικό αγαθό, γιατί απαλείφει τα κομπλεξικά και ξενοφοβικά χαρακτηριστικά του Νεοέλληνα απέναντι στους «ξένους».

    Φυσικά μέσα στον ορυμαγδό των αρνητικών στοιχείων που έχουν δευτερεύουσα σημασία αναδεικνύονται στην έρευνα και ορισμένες θετικές επισημάνσεις όπως η επισήμανση ότι «στα δύο βιβλία ιστορίας ναρκοθετείται έμμεσα η ιστορικότητα από την απουσία της κοινωνικής διάστασης των γεγονότων και φαινομένων…Δηλαδή από τις σελίδες ειδικά της ελληνικής ιστορίας απουσιάζει η επιστημονική οπτική περί κοινωνικών ομάδων και τάξεων καθώς και κάθε κοινωνική διαφοροποίηση».

    Αυτό το συμπέρασμα είναι σε μεγάλο βαθμό αλήθεια, για όποιον έχει μελετήσει τα βιβλία της υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Από την άλλη η θεώρηση από τους συγγραφείς του βιβλίου ότι αποτελεί υποτίμηση η διαπίστωση ότι οι Οθωμανοί έχουν απειλήσει την πολιτισμική εθνική ιδιαιτερότητα και ομοιογένεια και την φυσική και πολιτισμική ύπαρξη του ελληνισμού, αποτελεί εθελοτυφλία στα κραυγαλέα ιστορικά γεγονότα, που μόνο με σκοπιμότητα έχουν να κάνουν.

    Τέλος η διαρκής και θα’ λεγα με κάποια υπερβολή, λυσσώδης καταγγελία των συγγραφέων και κυρίως της κ. Θάλειας Δραγώνα και της κ. ΄Αννας Φραγκουδάκη ενάντια στη στάση του Νεοέλληνα απέναντι σ’ αυτό που λέμε βαριά κληρονομιά, αποτελεί αναίρεση κάθε αντικειμενικής ιστορικής και ερευνητικής προσπάθειας και αναδεικνύει μια ορισμένη σκοπιμότητα, αυτή δηλαδή της στρατηγικής της παγκοσμιοποίηση και της νέας τάξης, που θέλει να μεταβάλλει ακόμη και τα έθνη που έχουν συμπαγή εθνική ταυτότητα σε παγκοσμιοποιημένη συνειδησιακή σούπα.

    Τους συγγραφείς τους ενοχλεί ότι από τους εκπαιδευτικούς ο «αρχαίος ελληνικός πολιτισμός παρουσιάζεται ως θεμελιώδης αναφορά του εθνικού εαυτού με αξία μοναδική και ανεπανάληπτη, αλλά ταυτόχρονα και ως κοιτίδα του σύγχρονου πολιτισμού στους τομείς της επιστήμης, της τέχνης, των ιδεών. Τονίζεται η καθολικότητα ιδεών, όπως η δημοκρατία και το ολυμπιακό ιδεώδες, ενώ παράλληλα προβάλλεται η απαράμιλλη αξία και η παγκόσμια αναγνώριση της αρχαίας ελληνικής τέχνης. Φωτογραφίες αρχαίων γλυπτών συμπληρώνουν ή αντικαθιστούν το λόγο των κειμένων αφού ‘τα’ αριστουργήματα μιλάνε μόνα τους»

    Γιατί άραγε, δεν αναρωτούνται οι συγγραφείς οι Νέο-Οθωμανοί του κυρίου Νταβούτογλου προσπαθούν να οικειοποιηθούν και να παρουσιάσουν όλα τα ελληνορωμαϊκά (και βυζαντινά ακόμη, όσα δεν μπόρεσαν να αφανίσουν) πολιτισμικά αγαθά και μνημεία ως τούρκικη κληρονομιά;

    Δεν βάζει σε προβληματισμό αυτό το γεγονός ή το αγνοούν; Ας εκτιμήσουν τουλάχιστον και ας προβάλλουν αυτό που κάνουν οι Νέο – Οθωμανοί Τούρκοι ως δική τους κληρονομιά, για να φανεί ότι αυτή η αποκαλούμενη τουρκική κληρονομιά για την οποία είναι υπερήφανοι ο Τούρκοι είναι η ελληνορωμαϊκή και βυζαντινή κληρονομιά!

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 20/01/2010

  14. Δεν θέλω να το πιστέψω, και δεν μου είναι εύκολο να αμφισβητήσω έναν άνθρωπο τόσο αγωνιστή για την λαϊκή ανεξαρτησία και την δημοκρατία, σαν τον Μίκη Θεοδωράκη, για κάποια λάθη του.

    Θυμάμαι το 1965 εργαζόμουν στον Πειραιά στης οικοδομές, και της 6 Ιανουαρίου ημέρα των φώτων μάθαμε ότι ο Μίκης θα κατέβαινε στο λιμάνι του Πειραιά να παραβρεθεί στον αγιασμό τον Θεοφανιων. Πήραμε το τραμ από τα Ταμπούρια και κατεβήκαμε στο λιμάνι ήμασταν 10 παιδιά από την Αιανή. Ο Μίκης, πρεπει να ήταν βουλευτής της ΕΔΑ αν θυμάμαι καλα. Η αστυνομία πόλεως είχε κανει φράγμα να εμποδίσει την έλευση του Μίκη και των μελών που τον ακολουθούσε. Τότες ξεπροβάλαμε από τα στενά πάνω από 200 άτομα, σπάσαμε το φράγμα της αστυνομίας, και πέρασε ο Μίκης με τους συνόδους του.

    Εμείς τραγουδούσαμε τα τραγούδια του Μίκη ασταμάτητα, και αισθανόμασταν σαν γίγαντες μπροστα στο αστυνομοκρατούμενο καθεστώς.. Ήταν η πρώτη φορά που είχα δει τον Μίκη από κοντά. Τον Μίκη τον έφαγε πατώντας πάνω στην κρητική του ευαισθησία, ο παμπόνηρος και αποστατικούργος κρητικός Μητσοτάκης. Τον παραχώρησε υπουργείο άνευ χαρτοφυλακίου. Δηλαδή τον έκανε παπά δίχως γένια και ράσα.

    εγώ θέλω να πιστεύω και το επιμένω ότι τον Μίκη να τον αγαπάμε και να τον σεβόμαστε για τους αγώνες του και για τα τραγούδια του που ήταν το λάβαρο μας στους αγώνες μας, στους αγώνες όλων των αριστερών

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 20/01/2010

  15. Δηλαδή από όλη την επιστολή Θεοδωράκη επικεντρωθήκατε μόνο στο απόσπασμα που αναφέρει για εσάς και αποφασίσατε να κάνετε ανάρτηση για αυτό το θέμα ;

    Δηλαδή δεν σας ενδιαφέρει που τοποθετήθηκε σε καίριο πόστο ένα άτομο με ακραίες μετανεωτερικές απόψεις, άνευ βασικού πτυχίου και το κυριώτερο συνεργάζεται με Τούρκους που ούτε καν παραδέχονται ότι έγινε εθνοκάθαρση στους Αρμενίου6ς πόσους μάλλον δε γενοκτονία(εκπομπή Τσίμα);

    Καταρχήν η πρώτη αντίφαση στα λεγόμενα της είναι αυτό που λέει ότι δεν είναι ιστορικός αλλά η κριτική όμως είναι πάνω σε σχολικά ιστορικά βιβλία.

    Σχόλιο από akritas | 20/01/2010

  16. «Ο Μίκης Θεοδωράκης είναι ο μεγαλύτερος μουσικός που ανέδειξε αυτή η χώρα…»???? Επιτρέψατε μου να αμφιβάλω γι αυτή την άποψη!!! Χωρίς κανένα δέος και για να τηρούμε κάποιο μέτρο, θα έλεγα πως ούτε ο μεγαλύτερος, ούτε ο καλύτερος μουσικός είναι… μπούμε να ισχυριστούμε πως έγραψε και πατάτες…. Θα έλεγα όμως ότι είναι ένας αξιόλογος μουσικός και θα συμφωνήσω πως έγραψε καλά τραγούδια που εκφράσανε την ζωή τα πάθη του κόσμου της αριστεράς και όχι μόνο… Αλλά αυτό δεν είναι το θέμα της συζήτησης.
    Από την άλλη μεριά δεν χρειάζεται να είναι ούτε Μίκης Θ. ο μεγαλύτερος μουσικός αλλά ούτε και καλύτερος ιστορικός αναλυτής, για να εκφράσει την άποψη του. Άλλωστε έχουμε δει πως μεταχειρίζονται την Ιστορία και όσοι την «κατέχουνε καλά». Όσο αντικειμενικός να θέλει να είναι κάποιος, θα την εκφράζει πάντα με υποκειμενικό τρόπο και λίγο ως πολύ θα προβάλει πάνω της, την όποια ιδεολογία του…. κλπ
    Συνεπώς το πρόβλημα είναι να αναγνωρίσουμε την ανθρώπινη αδυναμία που συνεπάγεται να κάνουμε λάθη και επομένως και ο Κ. Μίκης Θ. έκανε και θα κάνει λάθη. Όμως όταν ένα λάθος γίνεται τόσο φανερό, όταν σου το επισημαίνουνε τόσο καθαρά, τότε δεν έχεις παρά να το αναγνωρίσεις. Αν δεν το κάνεις τότε θα υποστείς τις επικρίσεις και την χλεύη.
    Θα συμφωνήσω με το Νωσφεράτο στο ότι Η κ. Δραγώνα τραβά το χαλί κάτω από τα πόδια του κ. Μίκη Θ. επισημαίνοντας του πως ποτέ δεν ισχυρίστηκε αυτά που της καταγγέλλονται, ότι δηλαδή: «….Η ελληνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από το 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού. Κοντολογίς κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχθήκαμε για να κονομήσουμε (!!!) πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων», δεν βρίσκεται πουθενά στο δημοσιευμένο έργο μου και δεν χαρακτηρίζει την πανεπιστημιακή και κοινοβουλευτική μου πορεία. Τέτοιου είδους κατασκευάσματα είναι μιας συκοφαντικής εκστρατείας εναντίον μου.» (και τον αδειάζει κανονικά όταν του ζητά ευγενικά) «Εάν διαπιστώσετε ότι είναι κατασκευασμένες φράσεις, σας παρακαλώ πολύ να βρείτε μια ευκαιρία να το δηλώσετε.»
    Περιμένουμε λοιπόν από τον κ. Μίκη… να κάνει κάποιες δηλώσεις με βάση τα νέα δεδομένα!! Αλλιώς….. άσε καλύτερα να μην πω ….

    Σχόλιο από dinisis | 20/01/2010

  17. akritas

    «Για εμάς» και για την ιστορική εμπειρία των «μεταφυτευμένων ρωμιών της Ανατολής» (κατα την πρότινος ευφυή έκφραση ενός ευτυχισμένου) η συγκεκριμένη φράση αποτελεί κομβικό σημείο.
    Από όποιον και εάν διατυπώνεται αυτή η άποψη.
    «..είτε αυτοί είναι φιλομεταξικοί και φασίστες, είτε οπαδοί του “Ιού”, της Ρεπούση και της Δραγώνα, είτε “πατριώτες αριστεροί”…. Παρότι στο συγκεκριμένο σημείο, η Δραγώνα μας φαίνεται θετικότερη του Μίκη!..»
    Τις αποψεις μας για όλους τους παραπάνω εύκολα μπορείς να τις ανακαλύψεις στο ιστολόγιο.

    Κομβικό σημείο επίσης αποτελεί για εμάς και η «.. μούγκα και στο ζήτημα της Δίκης των Εξ που τρέχει αυτήν την περίοδο..» .
    Έτσι είναι akrita. Ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στ αλεύρι ?

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 20/01/2010

  18. mumul ούτε κρύφτηκα και ούτε τσιγκουνεύτηκα σε κανένα αλέυρι. Έχω πει επανελλειμένως και εδώ αλλά και στο blog μου ότι θέματα που δεν έχω μελετησει δεν θα εκφέρω γνώμη. Και ένα από αυτά είναι και η Μικρασιατική καταστροφή.

    Όσο για τα λοιπά καλή είναι η κριτική φτάνει να είναι όμως εποικοδομητική. Άλλωστε όπως είναι γνωστό στις επιστήμες η εποικοδομητική προσέγγιση για τη διδασκαλία εννοιών και ανάπτυξη των θεμάτων στηρίζεται στη θεωρία της εποικοδόμησης της γνώσης.

    Σχόλιο από akritas | 20/01/2010

  19. http://politikokafeneio.com/Forum/viewtopic.php?p=164690

    Σχόλιο από theo | 20/01/2010

  20. . http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=513943

    Σχόλιο από theo | 20/01/2010

  21. Δεν διάβασα το συγκεκριμένο βιβλίο, όμως από την «ανάλυση» και τα αποσπάσματα που επέλεξε να επικρίνει ο κ. Δαμιανός Βασιλειάδης, αλλά και από (και κυρίως από αυτήν) την προσωπική μας εμπειρία, (γιατί όλοι μας μέσα σε αυτήν την Ελληνική κοινωνία ζούμε), προκύπτει, ότι είναι πράγματι αντιφατική η νεοελληνική ταυτότητα (και από μια άποψη, μερικές από αυτές τις αντιφάσεις μπορούνε να συνυπάρχουνε, αλλά δεν θα μπορέσουνε να συντεθούνε ποτέ, έτσι θα παρατείνουνε επί μακρόν τον διχασμό και τη στασιμότητα την Ελληνικής κοινωνίας / και για να μην παρεξηγηθεί αυτό που λέω, τηρούμενων των αναλογιών, το ίδιο θαρρώ συμβαίνει και στους Τούρκους στους Σκοπιανούς κλπ)
    Επομένως, αν οι αντιφάσεις της νέο ελληνικής ταυτότητας είναι πραγματικές, τότε κάνεις δεν υποτιμά την νεοελληνική ταυτότητα, όταν τις επισημαίνει!!.
    Αντιθέτως θα έλεγα, ότι η όποια επισήμανση των αντιθέσεων, αυτής της ταυτότητας, βάζει επί τάπητος το θεμα της αξιολόγησης τους, και κυρίως το αίτημα της συγκρότησης των στοιχείων που την συνθέτουνε, με μια ποιο ορθολογική διαχείριση ….
    Έτσι ως δρώντα υποκείμενα της ιστορίας, δεν έχουμε να κάνουμε μοναχά, με «τον ζωτικό μας μύθο», αλλά και με το παρόν και το μέλλον, δηλαδή, μέσα από ποιο σύστημα αντιλήψεων, θέλουμε και μπορούμε, να λύσουμε αυτές τις αντιφάσεις. Και πως αυτές οι λύσεις, θα μας οδηγήσουνε σε ένα ανώτερο κοινωνικό επίπεδο, τις ανθρώπινες σχέσεις είτε αυτό το επίπεδο αφορά τις τοπικές κοινωνίες και τα αιτούμενα τους, είτε το κράτος… το έθνος…. τα έθνη….
    Πάντως, τα ως τώρα συστήματα εξουσίας, βολεύονται μέσα από τον ιδεολογικό αχταρμά, των εθνικών χαρακτηριστικών και ταυτοτήτων χρησιμοποιούνε ότι οξύνει την «διαφορά» και ότι οδηγεί στην άρνηση του /των άλλων ……
    Συνεπώς η ταυτότητα μας, σε αντιδιαστολή με αυτόν το ιδεολογικό κομφούζιο, θα πρέπει να αποτελεί μέθοδο, (όχι ιδεολογία) για την λύση των προβλημάτων.
    Με λιγα λογια δεν με πειθει η κατα τησ κ. Δραγωνα επιχειρηματολογία!!!

    Σχόλιο από dinisis | 21/01/2010

  22. akrita
    Το σχόλιό μου δεν αποτελεί προσωπική αιχμή για σένα
    Δεν θα μπορούσε να αποτελoύσε..

    Αναφέρεται όμως σε όλους αυτούς που με την πρώτη ευκαιρία (τωρα τι πρώτη είναι αυτή 12 χρονια μετά…) ουρλιάζουν άναρθρα διεκδικώντας για τον εαυτό τους και μόνον τον υπαρασπιστή της πατρίδας.
    Πατρίδα …ειναι πολλά πράγματα akrita..
    δεν ειναι μόνον το τι λες για ένα μπαγιατικο βιβλίο

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/01/2010

  23. Κύριε Διονύσιε,

    θα μπορούσατε να μας αναφέρατε μερικές «πατάτες» του Θεοδωράκη;

    Σχόλιο από Πάνος Χατζηδάκης | 21/01/2010

  24. »Νοσφεράτε, φαίνεται ότι έχεις χάσει την ψυχραιμία σου και έχεις ακυρώσει το κριτικό σου πνεύμα. Η Δραγώνα λέει σαφέστατα ότι δεν βγάζει ιστορικά συμπεράσματα εφόσον δεν γρα΄φει ιστορικά βιβλία γιατί είναι κοινωνική ψυχολόγος. Όπότε, εάν στα προηγούμενα βιβλία της υπάρχουν ιστορικά συμπεράσμα, είναι άτοπα και αυθαιρεσίες, από τη στιγμή που το δηλώνει σαφέστατα η ίδια.»

    Ματσουκατες…
    Δεν εχω χασει καμμια Ψυχραιμια ..Διαβασα δυο επιστολές
    η Πρωτη της Δραγωνα ..Ουσιαστικά λεει στον Θοδωρακη(ο οποιος προηγουμενως – πεφτοντας στην παγιδα που ειχαν στησει οι αισχροι πλαστογραφοι του Βιβλιου της κ Δραγωνα »τι ειναι η πατριδα μας – στην οποια ειχε πεσει και ο Ακριτας αλλά ο Ακριτας ειχε την Αξιοπρπεια να το παραδεχτει και να ζητησει συγνωμμη κατι που ολοι θαυμασαμε

    »Κυριε Μικη-του λεει στην επιστολή της η Δραγώνα – το διαβασατε το βιβλιο μου και λετε αυτά τα πραγματα;»
    και ο Θοδωράκης λεει απαντωντας ΑΛΛΑ αντ Αλλων

    Αυτο ειδα εγω και καθενας που εχει στοιχειωδη λογική
    αν θες να τις δεις και τις δυο μαζί τις επιστολές
    πανε στο Μπλογκ η Καλυβα του Πανου του Ζερβα

    ΚΑΘΕ ΑΠΡΟΚΑΤΑΛΗΠΤΟς ΑΝΘΡΩΠΟς με στοιχειωδη κριτική ικανοτητα θα κατεληγε στο ιδιο ακριβώς συμπερασμα
    Ο Θοδωράκης Δεν απανταει σε αυτο το απλο ερωτημα..»

    Αυτά που λεει ΑΠΛΑ Δεν ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ .

    Μαλλον εσύ εχεις χασει την κριτική σου ικανοτητα και την Ψυχραιμια σου Ματσουκατες

    Αλλά και πως να μην την χασεις οταν αποδεικνυεται Ατρανταχτα και ολοι πια το εχουν μαθει οτι η αισχρη εκστρατεια συκοφαντιας κατα της κυριας Δραγώνα στηριζεται σε μια ακομα πιο αισχρή καιΠληρη διαστρεβλωση των γραπτων της
    (μονο ο Ακριτας το παραδεχτηκε ΔΗΜΟΣΙΑ οτι υπηρξε συστηματική διαστρεβλωση αλλά και αποκαλυψε την παραξενη πηγη της Διαστρεβλωσης

    και μόνο για αυτό αξιζει τα συγχαρητηρια ολων μας ανεξαρτητως των διαφορών μας στις θεσεις του .)

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 21/01/2010

  25. και για οσους δεν εχουν δει την Λεξη προς λέξη αποκαλυψη του μεγεθους της συκοφαντιαςτης λασπης και των ΨΕΥΤΙΩΝ εις βαρος της κ. Δραγώνα απο τους ακροδεξιους εθνολαικιστικους κυκλους :

    http://nosferatos.blogspot.com/2010/01/blog-post_4116.html

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 21/01/2010

  26. Τωρα τον Θοδωρακη ..Συνεχιζω να τον σεβομαι και ν’αγαπω τα τραγουδια του :

    http://nosferatos.blogspot.com/2010/01/blog-post_9072.html

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 21/01/2010

  27. Φίλοι, κάνετε σπουδαία εργασία και μου δίνετε ελπίδα, σας το έχω ξαναπεί.
    Ο σοφός Πολυχρονίδης έκανε κάτι άριστο και σωστό. Βρήκε το μεγάλο λάθος στον Μίκη και του το είπε. Ο Μίκης έχει κάνει και άλλα λάθη στην μελέτη της Ελληνικής ιστορία, και μάλιστα σημαντικά. Έκανε και άλλα λάθη στην πολιτική. Είναι όμως ένα εθνικό μας σύμβολο. Είναι ένας άνθρωπος που έβαλε την Ρωμιοσύνη μέσα στην καρδιά του, και ταυτίστηκε με αυτήν. Με τους στίχους του και την μουσική του ο Μίκης μας στήριξε όλους και θα μας στηρίζει. Εμείς, παλικαράδες που ποτέ δεν βρεθήκαμε με ένα πιστόλι στον κρόταφο, λέμε εύκολα τις μεγάλες κουβέντες μας εναντίον όλων, και ας είναι και γέροι που πάνω στα κορμιά τους κάποτε έβγαλε το άχτι του ο κάθε αρρωστημένος βασανιστής. Τόπος που δεν αναδεικνύει και δεν σέβεται τους γέρους του, και μάλιστα τους ήρωες γέρους, δεν έχει μέλλον. Του αξίζει λοιπόν περισσότερος σεβασμός του Μίκη, όπως και κάθε ανθρώπου που πάλεψε για ιδανικά και αξίες, αριστερού και δεξιού.
    Με επιστολές σαν του Πολυχρονίδη, αύριο ο Μίκης μπορεί να βγει να πει καλύτερα. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος μας, όχι το θάψιμο ενός ανθρώπου που ειλικρινής του πόθος ήταν πάντα η ανάσταση του γένους μας.
    Το κλίμα ενότητας και ομοψυχίας είναι αυτό που θα μας ξαναγεννήσει. Αυτό το κλίμα πρέπει να χτίζουμε όλοι.

    Σχόλιο από Γ. Σιδηρούντιος | 21/01/2010

  28. Παιδιά, με όλο το σεβασμό, αλλά την άποψη του κυρίου Πολυχρονίδη τη θεωρώ οπισθοδρομική. Κανένας επεκτατικός πόλεμος δεν μπορεί να δικαιoλoγηθεί με βάση το πρόσχημα ανάκτησης «χαμένων» εδαφών. Με ποιο κριτήριο θα κρίνουμε σε ποιον ανήκουν δικαιωματικά τα οποιαδήποτε εδάφη? Με αυτόν της «πρωτοκατοίκησης»?

    Υπάρχουνε τουλάχιστον 3 προβλήματα με μία τέτοια θέση.

    1) Με τις τεράστιες προσμίξεις ανά τους αιώνες, ποιος είναι τελικά απόγονος τίνος, και τι σημαίνει στην τελική έθνος? (Ναι, μπορεί να διαφωνώ σε πολλά με την εριστική κα Δραγώνα, αλλά η ερώτηση έχει τεράστια βάση)

    2) Και τι δικαίωμα αποκτούν οι απόγονοι των πρώτων εποίκων στην τάδε γη? Έχουνε κάνει αιώνιο συμβόλαιο με τη μάνα γη? Ας είμαστε σοβαροί.

    3) Και στο κάτω της γραφής, από που κι ως που τα Ελληνικά φύλα ήταν τα πρώτα που κατοίκισαν τη μικρά Ασία. Μπορεί να ήταν από τα πρώτα αλλά σίγουρα όχι τα πρώτα (βλ. Χάλυβες, Χιττίτες κτλ).

    Κανένας πόλεμος δεν είναι ποτέ και για κανένα λόγο δίκαιος! Μπορεί να είναι αναγκαίος, άχρηστος, στρατηγικά σωστός ή λαθος, ευκαιριακός κτλ, αλλά ΠΟΤΕ δίκαιος! Ούτε και δικαιολογείται από κανένα διεθνές δίκαιο (άγραφο ή έγγραφο). Η δικαιοσύνη είναι απόλυτα υποκειμενική έννοια και καθορίζεται πάντοτε από τα χέρια των ισχυροτέρων!

    Κάθε μορφής εκστρατεία έχει ως μόνη της βάση την εξυπηρέτηση των συμφερόντων συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων (εθνών, οικονομικών, πολιτικών κτλ) και άρα κατ’ επέκταση στοχεύει στο να βλάψει όλες τις αντιτιθέμενες δυνάμεις. Ας μην χρυσώνουμε λοιπόν το χάπι για να νοιώσουμε καλύτερα ως έθνος που αδικήθηκε από τους «κακούς» Τούρκους. Τουλάχιστον, εμείς οι Έλληνες θα έπρεπε να προσέχουμε πολύ πριν μιλήσουμε. Ως έθνος δεν έχουμε μόνο προσφέρει σ’ αυτόν τον πλανήτη, αλλά τον έχουμε βλάψει σε πάρα πολλά επίπεδα (βλέπε εξάπλωση του σκοταδιστικού χριστιανισμού).

    Οπότε η μόνη ουσιαστική απορία που έχει δικαίωμα ένα κράτος να εκφράσει, είναι αν και εφόσον ένας τέτοιος πόλεμος έχει ελπίδα να κερδιθεί. Κάθε περαιτέρω προσπάθεια εξιέρωσης και εξαγνισμού του, είναι απλά υποκριτική!

    Σχόλιο από Duncan | 21/01/2010

  29. Duncan

    Χωρίς να θέλω να συνηγορήσω υπέρ του Βριπολίδη, αυθορμήτως μου έρχεται στο νου να αντιστρέψω όλα σου τα επιχειρήματα και να σου πω ότι περισσότερο οπισθοδρομική είναι η άποψη που κυριάρχησε στην Ελλάδα και παραμένει σε κάποιους κύκλους ιδιαίτερα ισχυρή και βασίζεται πάνω στην παραγνώριση του πραγματικού ζητήματος.

    Χωρίς να ταχθώ υπέρ του δικαίου των Ελλήνων να επαναστατήσουν το 1821 ή να ενσωματώσουν τη Θεσσαλία κάπου στα τέλη του 19ου αιώνα ή να συμμετέχουν στην παμβαλκανική αντιοθωμανική προσπάθεια με τους Βαλκανικούς πολέμους, αναρωτιέμαι γιατί εσύ είσαι εξαρχής ΚΑΤΑ αυτής της ιστορικής διαδικασίας.

    Όσον αφορά τα Μικρασιατικά, επειδή δεν μπορούμε απ’ τη μια να λέμε «καλά έκαναν στο Μοριά το 1821» κι απ’ την άλλη να θυμώνουμε που οι Σμυρνιοί και οι Πόντιοι ήθελαν κι αυτοί τη λευτεριά τους, θα σου πρότεινα πριν αποφανθείς τελεσιδίκως να ρίξεις μια ματιά στις παρακάτω αναρτήσεις. Κι αυτό επειδή η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη και εκτός από τα κράτη υπάρχουν και λαοί:

    https://pontosandaristera.wordpress.com/2007/05/29/18-5-2007/

    https://pontosandaristera.wordpress.com/2008/05/13/13-5-2007/

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/01/2010

  30. Νοσφεράτε αυτό που είπα ήταν ότι προιόν διαστρέβλωσης είναι τα «γνωστά» αποσπάσματα που κυκλοφορούν στο δυαδίκτυο. Σε ότι αφορά την επιστολή -απάντηση προς Δραγώνα- Θεοδωράκη σαφώς και τα αποσπάσματα που καυτηριάζει είναι από το βιβλίο «τι είναι η πατρίδα μας». Όπως έχω πει πολλές φορές οι εθνομηδενιστές μας λανσάρουν έννοιες του εξωτερικού όπως π.χ. η πατρίδα, όπου για αυτούς πατρίδα δεν είναι ο συνειδησιακός χώρος της εθνικής ταυτότητας αλλά ο τεχνοκρατικός(συνταγματική-κρατική κλπ). Ακόμα και η εθνική ταυτότητα για αυτούς είναι αυτή που υπάρχει στα πλαίσια του έθνους-κράτους και όχι του έθνους.Π.χ.»Ethnic and national identity in Greek immigration policy» των Τρινταφυλλίδου και Βέικου.

    Σχόλιο από akritas | 21/01/2010

  31. H αντίληψη περί συνταγματικού κρατικού πατριωτισμού, που έρχεται να νατικαταστήσει τον πατριωτισμό που προέρχεται από την εθνική συνείδηση είναι βαθύτατα εγωιστική και αντιδραστική. Με βάση αυτά που γνωρίζω και εσείς γνωσρίζετε καλύτερα, με τα κριτήρια αυτά ολόκληρος ο ελληνισμός του εξωτερικού πετιέται εκτός του μοντάλου που προωθούν τα κυκλώματα αυτά. Δηλαδή ο εκτοπισμένος Έλληνας στο Καζαχστάν θα είναι πλέον Καζάχος ενώ ο Αφγανός που τυχαία βρέθηκε στην Ελλάδα γιατί ήταν πέρασμα και εγκλωβίστηκε εδώ, μετά από 5 χρόνια θα είναι Έλληνας.

    Αυτή είναι μια διεστραμμένη αντίληψη που δεν θα περάσει γιατί ο λαός θα αντιδράσει. Γι αυτό και προβάλουν την ακροδεξιά ώστε να ταυτίσουν κάθε κριτική με τους άθλιους του ΛΑΟΣ που εκμεταλλέυονται κι αυτοί απ’ την πλευρά τους το ζήτημα αυτό.

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 21/01/2010

  32. Ομέρ

    Κατ’ αρχήν να σε ευχαριστήσω για την απάντηση και τις παραπομπές.

    Κατά δεύτερον, να σε ενημερώσω ότι η γενοκτονία των Ποντίων είναι ένα θέμα το οποίο ως μεγαλωμένος στην Ελλάδα γνωρίζω αρκετά καλά και σε καμία περίπτωση δεν το παραγνωρίζω.

    Παρόλα αυτά, θεωρώ ότι η συνεχής ακαδημαϊκή (και όχι μόνο) αναζωπύρωση του, μόνο να βλάψει μπορεί την ανθρωπότητα. Η ιδέα μου είναι απλή. Κάθε πόλεμος, εκστρατεία, γενοκτονία έχει πάντοτε από πίσω του κάποια ιδιοτελή (και μόνο τέτοια) συμφέροντα. Από κει και πέρα ως δράση, θα προκαλέσει μια αντίδραση η οποία κι αυτή με τη σειρά της θα προκαλέσει μία νέα κι εκείνη μία ακόμα κι ο κατάλογος δεν τελειώνει ποτέ… Κι αν κάποιος προσπαθήσει να ξετυλίξει το νήμα και να βρει τους πραγματικούς φταίχτες (όπως έχω κάνει προσωπικά άπειρες φορές) είναι σίγουρο πως στο τέλος θα χαθεί. Κι ο λόγος είναι απλός: Σε μία διαμάχη που φτάνει περίπου τη μιάμιση χιλιετία οι ευθύνες είναι μοιραία μοιρασμένες!

    Πώς λοιπόν να ορίσεις έννοια δικαίου σ’ ένα τέτοιο εθνοκοινωνικοπολιτικό χάος? Είναι φύσει αδύνατο. Επιπλέον, με το να προπαγανδίζεις υπέρ του τάχα «δίκαιου» σου αγώνα, το μόνο που καταφέρνεις είναι να ρίχνεις λάδι στη φωτιά και να διαιωνίζεις αυτό το καταστροφικό μίσος που υπάρχει τόσα χρόνια μεταξύ αυτών των κρατών. Ενός μίσους που παρεπιμπτώντος όλο και περισσότεροι Έλληνες και Τούρκοι έχουνε αρχίσει να αντιλαμβάνονται τη ματαιότητα. Γι’ αυτό και θεωρώ ότι η σύγχρονη (ιδανική) στάση θα έπρεπε να ήταν η παύση των απανταχού εχθροπραξιών. Αυτό, με βάση το δίκαιο της ανθρωπότητας. Τώρα με βάση το ελληνικό συμφέρον, ο καθένας μπορεί να πει το οτιδήποτε. Αλλά εγώ δεν παίρνω το μέρος κανενός.

    Όλα αυτά, για να σου απαντήσω γιατί είμαι ΚΑΤΑ της συγκεκριμένης ιστορικής διαδικασίας. (Ειρήσθω εν παρόδω, να κάνω μία σημείωση: Είμαι εντελώς κατά της ύπαρξης κρατικών συνόρων επειδή θεωρώ ότι οι χώρες (όπως και οι θρησκείες) διαχωρίζουν τους ανθρώπους. Για μένα, η προάσπιση των συμφερόντων μίας συγκεκριμένης χώρας/λαού/έθνους συμαίνει αυτόματα μεροληψία κατά όλων των υπολοίπων. Κι αυτό σημαίνει ότι (η προάσπιση) χάνει αυτόματα το δικαίωμα να αυτό-χαρακτηρίζεται δίκαιη.)

    Έρχομαι τώρα σε κάτι άλλο που είπες:

    Όσον αφορά τα Μικρασιατικά, επειδή δεν μπορούμε απ’ τη μια να λέμε “καλά έκαναν στο Μοριά το 1821″

    Ποτέ δεν είπα κάτι τέτοιο! Ο Θοδωράκης το είπε! Τονίζω ότι για μένα άνθρωποι όπως ο Κολοκοτρώνης δεν ήταν παρά ευκαιριακοί οπλαρχηγοί που τους μετέτρεψε σε ήρωες η ούτως ή αλλως αναπόφευκτη ιστορία. Επίσης, η επανάσταση του ’21 δεν είναι «δίκαιος» πόλεμος. Δεν υπάρχει δίκαιος πόλεμος. Η επανάσταση του ’21 ήταν απλά το φυσικό επακόλουθο της παρακμής της πάλαι ποτε παντοδύναμης Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ήταν απλά θέμα χρόνου. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο!

    Σχόλιο από Duncan | 21/01/2010

  33. Ο «εθνικός προβοκάτορας»

    Ο Καρατζαφέρης, είναι γνωστό πλέον και στις πέτρες, αποτελεί το προνομιακό «εμπόρευμα» των ΜΜΕ. Με συχνότητα σκανδαλώδη, αυτός ο κλόουν της πολιτικής, παρελαύνει από όλες τις πασαρέλες της «ενημέρωσης»…

    Είναι ο «εθνικός προβοκάτορας» που περιφέρεται για να βρωμίζει κάθε πολιτική ιδέα και να δολοφονεί και τη σκέψη και το ήθος…

    Δεν θα μπορούσε, λοιπόν, ο άλλος «εθνικός προβοκάτορας» της δημοσιογραφίας, που υποδύεται τον «Ρομπέν των δασών» να μην μιλήσει με το «σύντροφο» πολιτικό για τα «καυτά» θέματα της επικαιρότητας;;;

    Στο ραδιόφωνο του «Αντένα», λοιπόν, («εθνική» και αυτή μήτρα της απάτης του χρήματος), οι δύο «εθνικοί προβοκάτορες», τηλεφωνικώς, «ανέλυαν» βαθυστόχαστα (!) τα περί ιθαγένειας.

    Και ρωτάει ο Μάκης τον πολιτικό κλόουν το τι θέλει να πετύχει με το δημοψήφισμα.

    Ερώτηση «στημένη» για Καρατζαφερικές «διευκρινήσεις» γιατί κάποιοι αφελείς οπαδοί έχουν πάρει σοβαρά τα πυροτεχνήματα του αρχηγού…

    Και απαντά ο πολιτικός σαλτιμπάγκος: «Σκοπός μου είναι δια μέσου του δημοψηφίσματος να εκφράσει τη γνώμη του ο Ελληνικός λαός…»

    Και συνέχισε: «Δεν σκοπεύω να βγάλω το λαό στο δρόμο με πορείες και συγκεντρώσεις απλά ένα μήνυμα θέλω να στείλω στην Κυβέρνηση…»

    Απλώς, δηλαδή να εκφράσει τη γνώμη του (για τα μάτια) ο ελληνικός λαός!!!

    Ο Ελληνικός λαός έχει εκφράσει τη γνώμη του: Πάνω από 80% είναι εναντίον της παροχής της ιθαγένειας!!!

    Να γιατί δεν σκοπεύει να κατεβάσει στο δρόμο το λαό. Δεν τον απασχολεί το ζήτημα, απλώς το εμπορεύεται δημαγωγικά, θέλοντας δήθεν να πιέσει την κυβέρνηση: Εδώ κάνει κηρύγματα ηθικής στους διευθυντές των οίκων ανοχής…

    Κούφια λόγια ενός αγύρτη που δεν πιστεύει σε τίποτα και εμπορεύεται την καταστροφή της Ελλάδας με εκλογικά τρικ τσαρλατανισμού και ακραίου τυχοδιωκτισμού.

    Εδώ η Ελλάδα καταστρέφεται και ο Καρατζαφέρης, απλώς, για να «πιέσει» την κυβέρνηση, θέτει το άσφαιρο τέχνασμα: έτσι για τα μάτια, να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός αν αποδέχεται το θάνατό του!!!

    Ικανοποιημένος ο έτερος «εθνικός προβοκάτορας», προχωράει παρακάτω.

    Τον ρωτάει αν θα συμβάλει (ο Καρατζαφέρης) στην προσπάθεια του Πασόκ ώστε να βγει η χώρα μας από την κρίση.

    Καρατζαφέρης: «Το Πασόκ δεν μπορεί από μόνο του να μας βγάλει από την κρίση ακόμα και αν επιστρατεύσει τα μεγάλα μυαλά του Σημίτη και του Αλέκου Παπαδόπουλου»!!!

    Το Σημίτη ζητάει ο Καρατζαφέρης!!!

    Χωρίς σχόλια…

    Δεν έμεινε μόνο εκεί.

    Ακολούθως έπλεξε το εγκώμιο του Παπακωνσαντίνου: «φρέσκο αίμα, κάνει ό,τι μπορεί και δίνει μάχη στις Βρυξέλλες για το καλό της χώράς μας»!!!

    Χωρίς σχόλια!!!

    Και τελείωσε: «Πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι»!!!

    Συναίνεση ζητάει ο Καρατζαφέρης (όπως το αφεντικό του ο Μητσοτάκης) για να σωθεί το σύστημα του μεγάλου κεφαλαίου και των τραπεζιτών, αυτός ο «άσπονδος εχθρός» του!!!

    Και φυσικά να συμμετάσχει και αυτός σε μια κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας»!!!

    Τέτοια πολιτική απάτη, ελεεινότητα, εμετικό τυχοδιωκτισμό και μοχθηρό αμοραλισμό δεν έχει ξαναζήσει η Ελλάδα…

    _________________
    Φωτιά και τσεκούρι όχι μόνο στους
    προσκυνημένους, αλλά και στους
    πράκτορες και προβοκάτορες.

    Σχόλιο από Karatzafyrer | 21/01/2010

  34. Δεν ήθελα να θίξω ούτε τα βιώματα, ούτε την αισθητική κανενός αν το παίρνεις έτσι σου ζητώ συγγνώμη αλλά θαρρώ πως έχω το δικαίωμα όπως ο καθένας να έχω και εγώ κάποιες απόψεις όπως να μην θεωρώ τον Μίκη σαν έναν από τους μεγαλύτερους αλλά σαν ένα από τους αξιόλογους,
    Το θέμα που τέθηκε είναι, αν κρίνεται (κάλος ή κακός) η στάση του, στο συγκεκριμένο ζήτημα. Ως προς αυτό θα ξαναπώ πως δεν με πείθει η κατά της κυρίας Δραγώνα επιχειρηματολογία ούτε του Μίκη ούτε των άλλων… και δεν κρίνεται για το λάθος του, όλοι κάνουμε λάθη, αλλά για την μη αναγνώριση του!!!

    Και ρε φιλέ Ducan…. κάπως ανάποδα το πιάνεις το πράγμα, ένταξη ο πόλεμος είναι αποτέλεσμα των ιδιοτελών συμφερόντων, αλλά η αντίσταση που οδηγεί στον πόλεμο δεν είναι το ίδιο πράγμα, επομένως εγώ δεν μπορώ να είμαι γενικά κατά του πολέμου, αλλά είμαι κατά της εκμετάλλευσης και αυτό σημαίνει πόλεμο, (κατ αρχήν κοινωνικό πόλεμο….) ενάντια στην εκμετάλλευση την υποδούλωση κλπ

    Σχόλιο από dinisis | 21/01/2010

  35. @ Duncan. Να πουμε κάτι για την προταση σας…
    Πώς Ελλάδα και Τουρκία θα έπρεπε να ενώσουνε τα σύνορα τους αύριο!
    http://palaskostas.wordpress.com/
    .

    Σχόλιο από theo | 21/01/2010

  36. Φίλε Διονύση,

    Οι έννοιες «αντίσταση», «εκμετάλλευση»,»αδικία» είναι υποκειμενικές και η κάθε πλευρά τις χρωματίζει διαφορετικά. Αυτό που εσύ θα ονομάσεις πχ. ιερή αντίσταση προς εδάφη που σου ανήκουνε δικαιωματικά, ο άλλος μπορεί να το ονομάσει παράλογη κατάληψη γης που ανήκει σ’ αυτόν. Και μπορεί να το πιστεύετε και οι δύο ακράδαντα. Ποιος έχει δίκιο τότε? Και δεν είναι μεμονωμένο το περιστατικό για να είναι απλή η απάντηση (που ακόμα και τότε δηλαδή θα υπήρχε εξαιρετική δυσκολία)… Για μένα λοιπόν κανείς δεν έχει δίκιο γιατί αυτή η ερώτηση στερείται νοήματος.

    Και φυσικά δεν αντιτίθεμαι (ακαδημαϊκά) στην όποια προσπάθεια του οποιουδήποτε ανθρώπου να υπερασπιστεί το έθνος/χώρα/λαό του. Απλώς, δεν δέχομαι την επίκληση του διεθνούς δικαίου όταν το κάνει. Δεν είναι ότι έχεις δίκιο που παλεύεις για την πατρίδα σου. Επιλέγεις να πάρεις το μέρος της συγκεκριμένης πατρίδας (μοιραία εις βάρος των άλλων) επειδή το θέλεις (έχεις γεννηθεί εκεί, σε πείσανε κτλ.)

    Αυτό ακριβώς λέω από την αρχή. Δεν δέχομαι τον όρο του δίκαιου αγώνα γιατί η υπεράσπιση του εκάστοτε έθνους είναι βαθύτατα υποκειμενική και μεροληπτική έννοια. Άλλωστε η ίδια η φύση δεν λειτουργεί με κανόνες «δικαίου». Εμείς ποιον πάμε να κοροϊδέψουμε?

    Σχόλιο από Duncan | 21/01/2010

  37. @ Theo: Ευχαριστώ για την παραπομπή. (αν και το χιουμοριστικό ύφος της πρότασης μας, δεν συνάδει ακριβώς με αυτό του παρόντος διαλόγου)

    Παρόλα αυτά, μιας και το έθιξες, θέλω να τονίσω ότι εδώ στην Αμερική που σπουδάζω, έχω έρθει σε επαφή με πολλούς ανοιχτόμυαλους νέους ανθρώπους της γειτονικής χώρας, που σέβονται ιδιαίτερα την Ελλάδα και έχουνε αφήσει το μίσος να αναπαύεται στο μόνο μέρος που έχει πραγματικά θέση: Το παρελθόν!

    Ευχαριστώ και πάλι,

    Duncan

    Σχόλιο από Duncan | 21/01/2010

  38. Φίλε Δουνκαν, πράγματι η φύση δεν λειτουργεί με κανόνες δικαίου. Οι Τούρκοι γνωρίζουν ότι είναι ξένοι στην περιοχή, και ότι μόνο με την βία μπορούν να παραμείνουν. Κάποιος πρέπει να διαβάσει για να μάθει ότι γενοκτονίες κάνουν εδώ και αιώνες για να επιβληθούν, μάλιστα πολλές γενοκτονίες από τον 11ο μέχρι τον 16ο. Πρωταθλητές Δούνκαν μου στην σφαγή. Το Τούρκος είναι βρισιά σε καμιά τριανταριά γλώσσες. Μόνη λύση είναι η μάχη για να επιβιώσουμε. Εάν οι Τουρκία δεν πάψει να υπάρχει, αν οι Τούρκοι δεν πάψουν να λέγονται Τούρκοι, δεν θα έχουμε ησυχία ποτέ, ούτε εμείς, ούτε η περιοχή. Μιλάω διαχρονικά, όχι για το σήμερα. Δες το αύριο, το Ισλάμ θα μας διαλύσει. Και μη μου πεις για δημοκρατία και πολιτισμό στο Ισλάμ.

    Σχόλιο από Manthos | 21/01/2010

  39. Manthos

    και συ πρέπει να διαβάσεις αυτά που πρότεινα στον Duncan (και δεν τα έχει διαβάσει εως τώρα 8) )

    https://pontosandaristera.wordpress.com/2007/05/29/18-5-2007/

    https://pontosandaristera.wordpress.com/2008/05/13/13-5-2007/

    Η προσέγγιση των γεγονότων στη Μικρά Ασία από μας, δε γίνεται στη βάση μιας ρεβάνς για το τι έγινε τον 11ο αιώνα, αλλά γιατην πραγματική κατάσταση που υπήρχε με ζωντανούς ανθρώπους την εποχή της κατάρρευσης της ισλαμικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

    Εάν μπερδέψεις αυτές τις δύο φάσεις έχασες τη δυνατότητα αντικειμενικής παρακολούθησης της ιστορίας.

    Κανένας λαός δεν παραμένει για πάντα βάρβαρος και κατακτητής. Όπως κι αν ξεκίνησε την «καριέρα» του στην ιστορία, δηλαδή:
    -είτε σαν ινδοευρωπαίοι εισβολείς στη Χερσόνησο του Αίμου κάπου τη 2η χιλιετηρίδα π.Χ.,
    -είτε σαν Έλληνες εισβολείς στη Μέση Ανατολή τον 2ο π.χ. αιώνα (δικαίως ξεσικώθηκαν κατά των εισβολέων οι ντόπιοι υπό τους Μακαβαίους),
    -είτε σαν Σλάβοι εισβολείς (Σέρβοι, Βούλγαροι κ.ά.) τον 5ο μ.χ. αιώνα στα Βαλκάνια,
    -είτε σαν Άραβες στη Βόρεια Αφρική τον 6ο μ.χ.,
    -είτε σαν Τουρκομάνοι (που σήμερα οι απόγονοι των παλιών κατακτημένων απ’ τους Τουρκομάνους αυτούς εισβολείς αυτοαποκαλούνται Τούρκοι) στον ελληνικό κόσμο τον 11ο μ.χ.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/01/2010

  40. Να τους δώσεις την Ιστορία της σφαγής της Χίου Δουνκαν μου. Αν είναι άνθρωποι εύθικτοι θα αυτοκτονήσουν.

    Σχόλιο από Manthos | 21/01/2010

  41. Αχ φίλε Μάνθο,

    Τι όμορφα που ακούγονται οι αόριστες γενικεύσεις. Λες και δεν υπάρχουνε άνθρωποι των γραμμάτων στη γειτονική χώρα. Δεν είναι γι’ αυτά οι Τουρκία. Όλοι οι Τούρκοι γεννήθηκαν με μοναδικό σκοπό της ζωής τους να μας σφαγιάσουνε. Γιατί το DNA τους είναι κατώτερο από το δικό μας. Κι όλοι είναι ακυβέρνητα θύματα του Σουνιτικού Ισλάμ. (Και φυσικά οι κατά κόρον αγράμματοι χωριάτες που ευθύνονται για όλες τις γενοκτονίες είναι η ουσία του Τουρκικού κράτους)

    Αλλά από την άλλη το καταλαβαίνω. Τέτοιες υπεραπλουστεύσεις χωράνε πιο εύκολα σ’ ένα εκ φύσεως περιορισμένο ανθρώπινο κεφάλι.

    Σχόλιο από Duncan | 21/01/2010

  42. Όμηρέ μου θα τα διαβάσω αυτά που λές. Είσαι σοφός και πρέπι να σε ακούω. Μακάρι να γίνει και η μετάλξη στην Τουρκία. Αν δεν αλλάξουν όνομα και ταυτότητα δεν βλέπω άσπρη μέρα.

    Σχόλιο από Manthos | 21/01/2010

  43. Duncan

    προσπαθούμε να συζητήσουμε. Γι αυτό προϋπόθεση είναι -όσο κι αν διαφωνούμε- να μην προσβάλλουμε κανένα. Εκτός βεβαια εάν αυτά που λέει είναι τόσο εκτός της πραγματικότητας και προσβλητικά που δεν μπορούμε να περιορίσουμε το θυμικό μας.

    Μια και ζεις στην Αμερική νομίζω ότι θα σου ήταν χρήσιμο και το κείμενο που έχουμε αναρτήσει για το ισλάμ

    https://pontosandaristera.wordpress.com/2007/01/02/islam/

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/01/2010

  44. ¨οταν το κεφάλι είναι κομμένο, δεν χωράει τίποτα μέσα του. Εμένα μου το έκοψαν φίλε μου. Να βρουν οι Τούρκοι μέσα τους πολιτισμό και να αλλάξουν ταυρότητα. Είναι σαν να μου λες ο Ναζιστής να μου έρθει και να μου πει: γειά σου. Λεγόμουν και λέγομε Ναζί. Τώρα όμως έγινα άνθρωπος.

    Σχόλιο από Manthos | 21/01/2010

  45. Ομέρ,

    «και δεν τα έχει διαβάσει εως τώρα»

    Αυτό το εκ λαμβάνω ως μομφή για κάτι (τι ακριβώς?) μιας και σ’ ευχαρίστησα για τις παραπομπές σου (που σημαίνει ότι τις διάβασα).

    Όπως και να ‘χει, μάλλον είμαι ανεπιθύμιτος εδώ οπότε δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να χαλάσουμε περαιτέρω τις καρδιές μας.

    Καλό απόγευμα λοιπόν σε όλους, από LA 😉

    Duncan

    Σχόλιο από Duncan | 21/01/2010

  46. Καθόλου δεν είσαι ανεπιθύμητος.

    Δεν είδες το χαμογελαστό προσωπάκι δίπλα στο αυθαίρετο συμπερασμά μου;

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/01/2010

  47. Ομέρ

    To κείμενο για το Ισλάμ επίσης το έχω διαβάσει (από εκεί ήθρα σ’ αυτό post)

    Όσο για το κείμενο του Μάνθου η απάντηση είναι: «Ναι το θεωρώ προσβλητικό γιατί γνωρίζω πάρα πολλούς αξιόλογους Τούρκους. Και θίγομαι εκ μέρους τους.» Αυτό με όλο το σεβασμό προς το πρόσωπο σου.

    Εκφράσεις όπως:

    Εάν οι Τουρκία δεν πάψει να υπάρχει, αν οι Τούρκοι δεν πάψουν να λέγονται Τούρκοι, δεν θα έχουμε ησυχία ποτέ, ούτε εμείς, ούτε η περιοχή. Μιλάω διαχρονικά, όχι για το σήμερα. Δες το αύριο, το Ισλάμ θα μας διαλύσει. Και μη μου πεις για δημοκρατία και πολιτισμό στο Ισλάμ.

    Είναι απαράδεκτες για μένα.

    Σχόλιο από Duncan | 21/01/2010

  48. Δουνκαν, εγώ ήμουν χειρότερος απο σένα. Κάποτε πίστευα ότι και οι αριθμοί είναι Αραβικοί. Ένας Ινδός μου άνοιξε τα μάτια. Ο Ομπάμα όμως δεν άνοιξε την ουικιπιδια να δει ότι είναι ινδικοί, και πήγε στο Κάϊρο να πει τι ωραία τους έφτιαξε το Ισλάμ. Μετά διάβασα και το Κοράνιο. Εκεί είναι που είδα το φως μου.

    Σχόλιο από Manthos | 21/01/2010

  49. Αναγνωρίζω ότι υπάρχουν αξιόλογοι και καλοί και άριστοι άνθρωποι που λέγοντε Τούρκοι, αλλά θεωρώ υποχρέωση όλων να τους δώσουμε άλλο όνομα.

    Σχόλιο από Manthos | 21/01/2010

  50. Αυτή ας πούμε ειναι μια ενδιαφέρουσα άποψη. Την καταλαβαίνω και την σέβομαι απολύτως (το αν συμφωνώ είναι άσχετο και είμαστε ήδη εκτός θέματος).

    Χαίρομαι που επανήλθε το επίπεδο της συζήτησης.

    Δεν υπάρχει λόγος να τρωγόμαστε και μεταξύ μας.

    Σχόλιο από Duncan | 21/01/2010

  51. Κάνε ένα φίλο σου Τούρκο που είναι άνθρωπος να αλλάξει όνομα και θα αγιάσεις. Εγώ σε θέλω φίλο. Είσαι και στην ξενιτιά, όπως εγώ. Ναι υπάρχουν Τούρκοι που βλέπουν μακριά, και θέλουν να μάθουν την ιστορία τους.

    Σχόλιο από Manthos | 21/01/2010

  52. Αυτό είναι κάπως αδύνατο για μένα γιατί μετά από χρόνια προσπαθειών και μεγάλου φανατισμού σε όλα τα επίπεδα (που μ’ έφεραν τελικά κι εδώ που είμαι σήμερα) έχω πάψει να βλέπω εθνικές, πολιτικές, θρησκευτικές και φυλετικές ετικέτες στους ανθρώπους. (Παράλληλα έπαψα να βάζω και τέτοιες στον εαυτό μου)

    Οπότε για μένα ο κάθε νέος άνθρωπος που συμπαθώ δε χρειάζεται ν’ αλλάξει κάτι από πάνω του. Ή θα τον συμπαθήσω έτσι όπως είναι ή θα πάμε κι οι δυό παρακάτω… 😉

    Κι εγώ πάντως σας θέλω όλους φίλους.

    Σχόλιο από Duncan | 21/01/2010

  53. Είδα ένα ντοκιμαντέρ τις προάλλες και έπαθα σοκ. Κάθε πρωί σε όλα τα Τουρκικά σχολεία, κάνουν κάτι σαν προσευχή. Βάζουν τα παιδάκια και φωνάζουν: Είμαι Τούρκος, είμαι Τούρκος!

    Σχόλιο από Manthos | 21/01/2010

  54. «..Δεν είναι ότι έχεις δίκιο που παλεύεις για την πατρίδα σου. Επιλέγεις να πάρεις το μέρος της συγκεκριμένης πατρίδας (μοιραία εις βάρος των άλλων) επειδή το θέλεις (έχεις γεννηθεί εκεί, σε πείσανε κτλ.)..»

    Για μισο λεπτό ρε παιδιά να καταλάβω τι παίζει.
    Δηλ. αγαπητέ Duncan εννοείς ότι κακώς πολέμησαν στην Αλβανία ενάντια στην φασιστική Ιταλία, ή έλαβαν μέρος στην εθνική αντισταση ενάντια στην τριπλή κατοχή ?
    Επειδή αυτή η αντισταση ήταν «μοιραία εις βάρος των άλλων» και επειδή «τους πείσανε».

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 21/01/2010

  55. Και εγώ διεθνιστής είμαι. Έβγαλα και από την λέξη Έλληνας την εθνική σημασία, και της έδωσα την έννοια του πολιτισμένου ανθρώπου. Τι έκανα τίτλο τιμής, και Έλληνες πλέον ονομάζω ανθρώπους του πολιτισμού, ανεξάρτητα καταγωγής. Και ο Τούρκος ο σωστός για μένα Έλληνας είναι.

    Σχόλιο από Manthos | 21/01/2010

  56. Βρε Μάνθο, άστο. Αφού βλέπεις ότι η προσέγγισή σου είναι άτοπη.

    Δηλαδή τον Ορχάν Παμούκ ή τον Ναζίμ Χικμέτ πώς θα τους ονομάσουμε;

    Αυτό που λες για τον ακραίο εθνικισμό στην Τουρκία, υπεύθυνη είναι η σκληρή εξουσία που προσπαθησε με τη βία και το φασισμό να μετατρέψει τον πολυεθνικό μουσουλμανικό οθωμανικό κόσμο σε εθνικά Τούρκο.

    Ελπίζω ότι αυτό το μοντέλο κάποια στιγμή θα καταρρεύσει.

    Πάντως η ιστορία διαμορφώνει νέες οντότητες και μορφές. Δεν μπορείς να πας 9 αιώνες πίσω.

    Το ζήτημα είναι να βρούμε κοινή γλώσσα με το λαό της άλλης πλευράς του Αιγαίου με τον οποίο μας συνδέουν πάρα πολλά. Σίγουρα αυτό δεν μπορεί να γίνει εύκολα όσο εχουν αυτή τη δομή και έναν στρατό ανεξέλεγκτο που αύριο μπορεί εύκολα να κάνει πραξικόπημα.

    Όσον αφορά εμάς, το μόνο που θέλουμε είναι να γίνει ότι έγινε με τη Γαλλία και τη Γερμανία. Δηλαδή από μια επόμενη δημοκρατική κυβέρνηση να ειπωθεί ένα απλό συγγνώμη για τις γενοκτονίες που συνέβησαν από τους στρατοκράτες εθνικιστές.

    Αυτό είναι όλο κι όλο.

    Από κει και πέρα, οι λαοί θα βρουν τους δικούς τους τρόπους επικοινωνίας.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/01/2010

  57. Όχι ρε sarantamilakokkina με παρεξήγησες.

    Δεν είπα ποτέ κακώς για οτιδήποτε. Είναι δικαίωμα του καθενός να περασπίζεται όποια χώρα θέλει. Απλά είπα ότι δεν υπάρχει δίκαιος πόλεμος. Γιατί ακόμη πχ και η πλανημενη (κατ’ εμέ και κατά πολλους) φασιστική Ιταλία πίστευε από τη δική της τη μεριά ότι κάνει δίκαιο πόλεμο. Άσχετο αν διαφωνεί μαζί της το 95% του σημερινού πληθυσμού συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου.

    Κι αν είδες το είπα και παραπάνω: κάπιοι πόλεμοι είναι εξ ορισμου αναgκαίοι. Απλά δεν είναι ποτέ δίκαιοι γιατί σε κάθε τέτοιους η ανθρωπότητα στρέφεται στην ουσία προς τον ίδιο της τον εαυτό! 😉

    Σχόλιο από Duncan | 21/01/2010

  58. Για να ψάχνεις ποντιακά σαιτσ παει να πει ότι νοιάζεσε για πολλά. Ντανκαν, να ξαναέχεσε. Υπάρχουν πολλά καλά σαιτς. Πρέπει να φύγω. Με το μαλακό μεταξύ μας, και θα βγάλουμε όλοι άκρη. Έχουμε όλοι τα δίκια μας, και πρέπει να ακούμε ο ένας τον άλλο. Πρέπει να φύγω τωρα παιδιά.

    Σχόλιο από Manthos | 21/01/2010

  59. Ο Ντάνκαν είναι σωστός σε πολλά. Ο άνθρωπος ψάχνει, όπως εμείς. Οι Έλληνες που βγαίνουν έξω βλέπουν πολλά και πρέπει να ακούμε με υπομονή. Γειά σας παιδιά, είστε δυνατή παρέα όλοι. Θα ξαναέρθω.

    Σχόλιο από Manthos | 21/01/2010

  60. «..Όχι ρε sarantamilakokkina με παρεξήγησες. ..
    … Απλά είπα ότι δεν υπάρχει δίκαιος πόλεμος…»

    Δεν έχω καμιά διάθεση να σε παρεξηγήσω Duncan

    Απλά αναρωτιέμαι και ακριβώς προσπαθώ να καταλάβω

    Η εθνική αντίσταση ήταν δίκαιος πόλεμος ή όχι?

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 21/01/2010

  61. Εις το επανιδείν Μάνθο!

    Και Ομέρ

    Το ζήτημα είναι να βρούμε κοινή γλώσσα με το λαό της άλλης πλευράς του Αιγαίου με τον οποίο μας συνδέουν πάρα πολλά. Σίγουρα αυτό δεν μπορεί να γίνει εύκολα όσο εχουν αυτή τη δομή και έναν στρατό ανεξέλεγκτο που αύριο μπορεί εύκολα να κάνει πραξικόπημα.

    Πανέμορφα ειπωμένο! 😉

    Εκεί ακριβώς το πάω! Το είπες πανέμορφα. Ο πραγματικός εχθρός είναι ο – όπου και να βρίσκεται – θερμοκέφαλος στρατός (και ότι άλλο έχει ανεβάσει θερμοκρασία εκεί ψηλά τέλως πάντων), και όχι ο λαός που (συνήθως) έχει αγνές προθέσεις.

    Σχόλιο από Duncan | 21/01/2010

  62. @ sarantamilakokkina (Το ξέρω ότι δεν έχει πρόθεση να παρεξηγήσεις)

    Η εθνική αντίσταση ήταν δίκαιος πόλεμος ή όχι?

    Από ποιανού την οπτική γωνία?

    Από την ελληνική μεριά και το υπόλοιπο 95% του πλανήτη ΝΑΙ.

    Από την μεριά των Ιταλών, Γερμανών, Γιαπωνέζων και των άλλων δυνάμεων του άξονα, ΟΧΙ.

    Από τη μεριά της ανθρωπότητας, πάλι ΟΧΙ γιατί στρέφεται ενάντια τον εαυτό της. (Ο φασισμός είναι κάτι σαν ένα αυτοάνοσο νόσημα. Σε κάνει να επιτίθεσαι στο ίδιο σου το σώμα ενώ στην πραγματικότητα ο εχθρός είναι ο «ιός» που σου δημιουργεί την ψευδαίσθηση της ασθένειας! Οπότε αυτός είναι που θα πρέπει να εξοντωθεί, και μάλιστα όσο είναι ακόμα νωρίς – με εκπαίδευση, καλλιέργεια, διεύρυνση οριζόντων κτλ. Τώρα σε προχωρημένα στάδια εκεί πλέον δεν έχεις άλλη επιλογή. Και τότε είναι που λέω ότι ο πόλεμος γίνεται αναγκαίο κακό).

    Σχόλιο από Duncan | 21/01/2010

  63. «από ποιανού οπτική γωνία?»

    Από την δικιά σου οπτική γωνία.

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 21/01/2010

  64. Ακαδημαϊκά και φιλοσοφικά, εγώ είμαι με το μέρος της ανθρωπότητας οπότε η απάντηση είναι όχι.

    Αλλά είμαι σίγουρος ότι αν είχα ζήσει και γω στον δεύτερο παγκόσμιο θα πήγαινα να πολεμήσω με τους υπόλοιπους γιατί απεχθάνομαι οτιδήποτε φασιστικό. Παρόλα αυτά, μοιραία, η ψυχή μου θα μαύριζε από την κατάντια του ανθρώπινου γένους.

    Κοινώς, είναι αυτό που είπα και παραπάνω: Έναν τέτοιο πόλεμο τον θεωρώ αναγκαίο, όχι δίκαιο.

    (Μέρος του επιχειρήματος μου πάντως, είναι ότι σε θέματα που αφορούν το δίκαιο της ανθρωπότητας δεν έχει σημασία η δική μου οπτική, ή του οποιουδήποτε άλλου ξεχωριστά γιατί παραείναι υποκειμενικές)

    Σχόλιο από Duncan | 21/01/2010

  65. «..Ακαδημαϊκά και φιλοσοφικά, εγώ είμαι με το μέρος της ανθρωπότητας οπότε η απάντηση είναι όχι…»

    OK Duncan
    Ευχαριστώ για την διευκρίνηση…

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 21/01/2010

  66. Αριστεροπόντιε, σε σχέση με το άρθρο του κ. Πολυχρονίδη, έχω μερικές ενστάσεις.

    Πρώτον, θα ήθελα μια κάπως αξιόπιστη πρωτογενή πηγή που να λέει πότε έγινε το περίφημο αυτό συλλαλητήριο στο οποίο ακούστηκε το περίφημο σύνθημα «σφυρί δρεπάνι ελιά στεφάνι». Πάντως τον Νοέμβριο του 1920 δεν έγινε, διότι οι εκλογές έγιναν την 1η Νοεμβρίου.

    Δεύτερον, σε σχέση με τη Μικρασία, ο κ. Πολυχρονίδης ναι μεν παραθέτει πληθυσμιακά δεδομένα, αλλά δεν απαντάει στη βασική ένσταση, ότι πουθενά δεν υπήρχε συμπαγής ελληνικός πληθυσμός, ότι ακόμα και στα μέρη που ήταν πολλοί οι Έλληνες δεν έφταναν το 50%. Ο Βενιζέλος, λένε κάποιοι, ξεγέλασε τους δυτικούς ότι υπάρχει συμπαγής ελληνικός πληθυσμός, και έλπιζε ότι, φέρνοντας έλληνες από αλλού και διώχνοντας Τούρκους θα κατάφερνε να φτιάξει πλειοψηφία για το δημοψήφισμα που πρόβλεπε η Συνθήκη των Σεβρών.

    Διότι, κι αυτό δεν το ξέρουν όλοι, το βιλαέτι της Σμύρνης δεν δόθηκε στην Ελλάδα για πάντα, αλλά για πέντε χρόνια και μετά θα γινόταν δημοψήφισμα. Όπως είχε αυτονομηθεί το Σάαρ για 15 νομίζω χρόνια και μετά γύρισε στη Γερμανία.

    Σχόλιο από sarant | 21/01/2010

  67. Φίλε Ducan
    Υποκειμενικά είναι όλα επομένως άσε τους αφέντες να έχουνε υποκειμενικά δίκιο και τους εργαζόμενους να έχουνε κι αυτοί δίκιο. Και από την μία ιδιοτέλεια και απο την άλλη ιδιοτέλεια, οπότε ισοπαλία?
    Ωραίος ακαδημαϊσμός και Φιλοσοφία
    εγώ εθεσα το ζητημα του κοινωνικού πολέμου καιπως είμαι κατά της εκμετάλλευσης και συ κατέφυγες σε αοριστολογίες για να δικαιολόγησης την άποψη σου/μας κατά του πολέμου. Έτσιγενικά και αφηρημενα, κανεις δεν έθεσε κανένας το θέμα, δηλαδή αν είμαστε υπέρ η κατά του πολέμου.
    Φίλε Ducan είμαστε κατά του πολέμου και γουστάρουμε (όπως και εσύ φαντάζομαι) να περνάμε καλά με φίλους και με όλους τους ανθρώπους…. Και θέλουμε να τα βρούμε με τους αδερφούς Τούρκους που μας ενώνουνε τόσα πολλά….
    Αλλά προς το παρόν, υπάρχει από άκρη σε άκρη σε ολόκληρο τον πλανήτη, ένα τεράστιο μέτωπο κοινωνικών συγκρούσεων, αυτός είναι Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ, που παίρνει διάφορες μορφές, είτε πρόκειται για διαμαρτυρίες, είτε για απεργίες, είτε με την μορφή φυλετικών διαφορών, είτε με την μορφή ιδεολογικών και θρησκευτικών διαφορών (μιας και οι θρησκείες, όπως και οι ιδεολογίες, αποτελούνε καλό εργαλείο για την ανάπτυξη εχθρότητας) κλπ.
    Επομένως το ζητούμενο είναι να κατανοήσουμε τους μηχανισμούς που οδηγούνε εκεί, στον πόλεμο. Και έτσι να δημιουργήσουμε μηχανισμούς αποτροπής αυτών των μηχανισμών, Αυτό σημαίνει και η αναγνώριση της Γενοκτονίας.
    Νομίζω λοιπόν πως αποφεύγεις την ουσία… έτσι θα σου ξαναπώ πως, είμαι κατά της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο:
    Γατί νομίζω πως, υπάρχει αντικειμενικά εκμετάλλευση!! ή δεν υπάρχει?
    Έπειτα, αφού νομίζω πως υπάρχει εκμετάλλευση (που σαφώς και υπάρχει) δεν μπορώ να την ανεχθώ και θέλω να πολεμήσω, για να σταματήσει….
    Συνεπώς, εκεί βρίσκετε το ζητούμενο για να φτάσουμε στην «εκπαίδευση την καλλιέργεια και τους ανοιχτούς ορίζοντες ….» εδώ είναι ένας πραγματικός πόλεμος, που μπορεί να φτάνει και ως τις κάνες των όπλων….. δυστυχώς!!!
    Άλλο πράγμα λοιπόν, το «αναγκαίο κακό» που είναι ο πόλεμος ενάντια στους πολέμους των αφεντάδων.
    Και είναι εντελώς άλλο πράγμα, ο με ιδιοτέλεια πόλεμος, που γίνεται από τους αφεντάδες και φυσικά ο ένας θέλει να φάει τον άλλο. Η εξουσία καταπίνει εξουσίες, κατά το: «ο καπιταλισμός καταπίνει καπιταλισμούς και ο ιμπεριαλισμός καταπίνει ιμπεριαλισμούς…» Και όπως έλεγε η Πόντια γιαγιά μου:«ταβίζνε τα κομέσσα πληρών’ νε τα φορφάκας» (μαλώνουν τα βουβάλια και την πληρώνουνε τα βατράχια?
    Δεν μπορούμε μετά από τόσο ζόρι, να μιλάμε μονάχα για τον φασισμό που απλώς αποτελεί την ποιο ακραία έκφανση όλων αυτών των χιλιάδων παραλλαγών και μετώπων πολέμου!
    Μου είναι «ακατανόητα» αυτά που λες, περί υποκειμενισμού όλων των πλευρών, όποτε δεν υπάρχει κανένα δίκαιο κλπ
    Και όσοι αρπάζουνε τον κοινωνικό πλούτο, είναι μεν ιδιοτελείς όμως και δίκιο έχουνε, άλλα υποκειμενικά!
    Και όσοι ζητάμε να μοιραστεί αυτός ο κοινωνικός πλούτος είναι και αυτοί ιδιοτελείς και έχουνε επίσης «υποκειμενικά δίκιο» και αν βέβαια πολεμήσουνε γι αυτό το υποκειμενικό τους δίκαιο, μπορεί να κάνουνε και λάθος…
    Στο τέλος μονάχα και μετά από επιμονή των άλλων συνομιλητών κάπως τα μπαλώσαμε…

    Τελικά τι λες δεν πρέπει να τίθεται το θέμα να αναγνωριστεί από το Τουρκικό Κράτος, το «υποκειμενικό» δίκιο τον σφαγμένων Ποντίων Εβραίων Αρμενίων ….? Αυτό δεν είναι ένα αίτημα ενάντια στις σφαγές και τις γενοκτονίες γενικά….? Καιδεν είναι μια καταδίκη ενάντια σε όσοους σφαγείς
    «υποκειμενικά» θεωρούνε, πως από την μεριά τους έχουνε δίκιο?
    Αυτό δεν είναι και ενα κριτήριο αξιολόγησης για τους αξιόλογους φίλους μας από την Τουρκία? Για τους οποίους εσύ θίγεσαι?

    Υ. Γ.
    Η φύση και δίκαια είναι και νομούς έχει αυτό αντιλήφθηκανε οι πρόγονοι (δεν λέω,μας) και από εκεί βγήκε και η αντίληψη περί νόμων –κανόνων κλπ, όταν λοιπόν η θέσπιση των κανόνων του δικαίου (και του διεθνούς), αντιβαίνει την λογική του κατά φύσην…. τότε έχουμε και όλες τις παρενέργειες, της νεμέσεως της…

    Σχόλιο από Dionisis | 21/01/2010

  68. Ν.Σ.

    Ο όρος «βασιλο-κομμουνιστική συμμαχία» έχει περισσότερο συμβολικό χαρακτήρα, εφόσον υπήρχε μια κοινή αντιπολεμική διάθεση, την οποία η κάθε πλευρά είχε για δικούς της λόγους. Χαρακτηριστικό γεγονός αυτής της «βασιλο-κομμουνιστικής» συνάντησης υπήρξε μια κομμουνιστική προεκλογική συγκέντρωση, στο πλαίσιο της οποίας ακούστηκε το σύνθημα «σφυρί δρεπάνι/ ελιά στεφάνι», όπως είχε δημοσιευτεί σε ανταπόκριση εφημερίδας.
    Για την προεκλογική αυτή συγκέντρωση που έγινε από το ΣΕ(Κ)ΚΕ στην Αθήνα, ο Κορδάτος μας ενημερώνει ότι έλαβαν μέρος 50.000 διαδηλωτές: «Δεν ήταν όμως κομμουνιστές όλοι. Ήταν αντιβενιζελικοί. Φοβόταν να οργανώσουν δική τους διαδήλωση και πήραν μέρος στην κομμουνιστική. Γι αυτό ξελαρυγγιάζονταν φωνάζοντας: Κάτω ο Βενιζέλος, Κάτω ο πόλεμος».

    Μας πληροφορεί επίσης ότι «Μερικές κυρίες απ’ τα μπαλκόνια των ξενοδοχείων της Παλτείας Συντάγματος
    έραιναν με άνθη» τους διαδηλωτές και ήταν γελαστές και χαρούμενες. Φώναζαν μάλιστα «μπραβο παιδιά. Σφυρί δρεπάνι». Φυσικά ήταν φανατικές βασιλικές. »
    Μας πληροφορεί επίσης ότι την εκδήλωση του ΣΕ(Κ)ΚΕ παρακολούθησαν τα παλιοτόμαρα του μοναρχισμού Γ. Βλάχος, Κρανιωτάκης και μας ενημερώνει ο Κορδάτος ότι: «Ήταν κα αυτοί χαρούμενοι και δυό τρεις φορές χειροκρότησαν το ρήτορα Ευ. Παπαναστασίου».

    Σαφώς το ποιά ήταν η πολιτική της Αριστεράς εκείνη την περίοδο δεν μπορείς να το καθορίσεις εύκολα, χωρίς να καθορίσεις σε ποιά Αριστερά αναφερόμαστε. Γιατί εκτός από τα διάφορα ρεύματα της τότε παλαιοελλαδικής Αριστεράς, υπήρχε και η ελλην. κομμουνιστική Αριστερά στην άλλη πλευρά του Αιγαίου, τον Καύκασο και στις ρωσικές περιοχές της οποίας τις θέσεις και τις προσεγγίσεις αγνοούμε πλήρως και εμείς διερευνούμε σήμερα.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/01/2010

  69. Μ-π, αυτά πράγματι τα γράφει ο Κορδάτος, αλλά όχι το σύνθημα «σφυρί δρεπάνι ελιά στεφάνι». Όμως, ήταν προεκλογική συγκέντρωση του ΣΕΚΕ, στην οποία απρόσκλητοι προσήλθαν και οι βασιλικοί.

    Αν το ΣΕΚΕ ήθελε, θα είχε επίσημα συνεργαστεί με μία από τις δύο μεγάλες παρατάξεις, Βενιζέλο ή Ηνωμένη Αντιπολίτευση, και οι δύο του το πρότειναν.

    Ωστόσο, δεν σου κρύβω ότι στην προσυνεδριακή συζήτηση για το συνέδριο του ΣΕΚΕ το 1921 (που… δεν έγινε τελικά διότι αναβλήθηκε λόγω επιστράτευσης κτλ.) ο Κορδάτος είχε όντως επικρίνει τον Ριζοσπάστη (που δεν ήταν επίσημο όργανο του ΣΕΚΕ, παρέμπ) ότι δεν κράτησε ίσες αποστάσεις από βενιζελικούς και βασιλικούς και ότι περισσότερο επέκρινε την κυβέρνηση Βενιζέλου. Ο Πετσόπουλος είχε απαντήσει ότι αυτό ήταν φυσικό διότι η τυραννία ήταν βενιζελική -ο δύστυχος είχε ρέψει στις φυλακές.

    Σχόλιο από sarant | 21/01/2010

  70. Ζωνιανίτη (33)
    «H αντίληψη περί συνταγματικού κρατικού πατριωτισμού, που έρχεται να νατικαταστήσει τον πατριωτισμό που προέρχεται από την εθνική συνείδηση είναι βαθύτατα εγωιστική και αντιδραστική. «

    δεν είναι εγωιστική, είναι ιδεολογική και αφελής. φαντάζονται ότι με τον πολιτικό πατριωτισμό θα εκλείψουν τα μίση και οι εθνικισμοί που ο εθνοτικός πατριωτισμός προκαλεί. χώρια που τέτοιοι διαχωρισμοί δεν υπάρχουν, σε καθαρή μορφή, στην πράξη, τι θα έλεγαν για τον αμερικανικό εθνικισμό;

    επειδή οι αμερικανοί είναι πολίτες των ηπα (πολιτικός πατριωτισμός), μήπως γι’ αυτό είναι λιγότερο εθνικιστές και σωβινιστές απ’ ό,τι λ.χ. οι έλληνες (εθνοτικός πατριωτισμός); ή συμβαίνει κάτι διαφορετικό με τους γάλλους;

    επειδή προέχει η έννοια του πολίτη δεν σημαίνει καθόλου ότι εκλείπει ο εθνικισμός. άλλωστε αυτό επιβεβαιώνεται κι από την άποψη ότι τα κράτη δημιούργησαν το έθνος και τον εθνικισμό. αν έτσι κι αλλιώς ο αφγανός, έλληνας, ιταλός, ιρλανδός κοκ αμερικάνος πολίτης των ηπα γίνεται (φανατικός) υπερασπιστής των ηπα, τότε η ιδεολογική σκοπιμότητα της αντικατάστασης (εθνοτικός-πολιτικός πατριωτισμός) που προτείνεται δεν θα πετύχει τίποτε.

    Σχόλιο από Γιάννης | 21/01/2010

  71. Ν.Σ.

    Το σύνθημα αυτό βρέθηκε σε ανταπόκριση εφημερίδας της εποχής εκείνης. Θέλει ένα ξαναψάξιμο για να εντοπιστεί και πάλι η πηγή. Εμμένω πάντως στην άποψη περί της πολυπλοκότητας και της πολυμορφίας που είχε τότε το ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα. Ενώ στα «Επισημα Κείμενα» δεν υπάρχει καμιά αναφορά ότι στη Μικρά Ασία εκτός από τα «αγγλογαλλικά ιμπεριαλιστικά συμφέροντα» υπάρχουν και ελληνικοί πληθυσμοί που απειλούνται από τον τουρκικό εθνικισμό, τις μέρες της κατάρρευσης του Μετώπου ζητά ο «Ριζοσπάστης» την αποστολή στρατευμάτων στη Μικρά Ασία για να προστατευτούν οι πληθυσμοί από τους κεμαλικούς εθνικιστές, για τους οποίους σε άλλα άρθρα είχε αποφανθεί εξαιρετικά αρνητικά. Αντιθέτως ο Μπερναρόγια επιχαίρει στα απομνημονεύματά του για την ήττα και θεωρεί ότι η πολιτική του ΚΚΕ και των Κομμουνιστικών Πυρήνων (του Πουλιόπουλου) επέφεραν την ήττα στο Μέτωπο. Απ’ την άλλη πλευρά, οι Πόντιοι μπολσεβίκοι στη Ρωσία ονειρεύονται την απελευθέρωση της Κωσταντινούπολης και της Τραπεζούντας ως απόρροια της κομμουνιστικής επανάστασης, ενώ οι Κωσταντινουπολίτες σοσιαλιστές εκφράζονται με τον Ν. Γιαννιό.

    Για δε τη Δίκη των Εξ ο «Ριζοσπάστης» είναι από τους πλέον ένθερμους οπαδούς της καταδίκης τους σε θάνατο.

    Είναι μια ενδιαφέρουσα εποχή με μεγάλη ποικιλία και αντιφατικότητα, που ακόμα δεν την έχουμε αναπλάσει στην ολότητά της.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 22/01/2010

  72. AKΡΙΤΑ ΛΈς

    32.Νοσφεράτε αυτό που είπα ήταν ότι προιόν διαστρέβλωσης είναι τα “γνωστά” αποσπάσματα που κυκλοφορούν στο δυαδίκτυο. Σε ότι αφορά την επιστολή -απάντηση προς Δραγώνα- Θεοδωράκη σαφώς και τα αποσπάσματα που καυτηριάζει είναι από το βιβλίο “τι είναι η πατρίδα μας”.

    δΗΛΑΔΉ; ποια αποσπασματα απο υο βιβλιο της Δραγωνα καυτηριαζει ο Θοδωρακης; Εγώ δεν ειδα κανανεαν αποσπασμα στην επιστολη απαντηση Θοδωρακη…
    πες μας .

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 22/01/2010

  73. Ο Ριζοσπάστης της εποχής 1920-21 έχει κάμποσες ανταποκρίσεις από/για Πόντιους.
    Πρόχειρα, 7.2.21, 7.3.21, 21.3.21, 28.3.21, 9.12.21

    Σχόλιο από sarant | 22/01/2010

  74. Φίλε Διονύση,

    Αυτό δεν είναι και ενα κριτήριο αξιολόγησης για τους αξιόλογους φίλους μας από την Τουρκία?

    Είναι για αυτούς που ευθύνονται για τις Γενοκτονίες. Όχι για εκείνους τους απογόνους που διαφωνούνε ή δεν έχουνε άποψη λόγω ελλειπούς διερεύνησης του ζητήματος. (Και σε πληροφορώ ότι υπάρχουνε πάμπολλοι τέτοιοι…)

    Για να μην μακρυγορούμε, ένα από τα πολλά προβλήματα έγκειται στο ότι οι περισσότεροι (άν όχι όλοι) οι άιτιοι της Γενοκτονίας στην οποία αναφέρεσαι (αλλά και αυτής των Αρμενίων) δεν είναι πια εν ζωή. Οπότε ακόμα και να γίνει η εν λόγω παραδοχή θα γίνει από τους λάθους ανθρώπους.

    Επίσης, αυτό που παρατηρώ με λύπη μου είναι ότι η αναμάσηση τέτοιων αδιαμφισβήτητα σοβαρών και λεπτών ζητημάτων γιγαντώνει το μίσος ακόμα και ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν έχουνε τίποτα απολύτως να χωρίσουνε μεταξύ τους. Για παράδειγμα, ακόμα κι εδώ στην Αμερική παρατηρώ Αμερικανό-Αρμένηδες πρώτης και δεύτερης γενιάς να επιτίθενται σε φοιτητικές συγκεντρώσεις Τούρκων συνομηλίκων τους. Κι αυτοί φυσικά οι απόγονοι των σφαγιασθέντων, αυτήν τη (παράλογη για μένα) λογική του «δικαίου» έχουν στο μυαλό τους. Και δυστυχώς, όταν κάποιος χρησιμοποιεί μια τόσο βαριά λέξη, εχθροποιεί αυτόματα και χωρίς εξαιρέσεις ολόκληρο το απέναντι έθνος.

    Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ανοιχτόμυαλοι σαν κι εσένα και τον Ομέρ για να μπορούνε πχ να αντιληφθούν που βρίσκεται η ρίζα του προβλήματος. (Και να χρησιμοποιούνε την ιστορία ως πιεστικό μέσο πολιτικής αναγνώρισης της Γενοκτονίας) Γι’ αυτό και χρειάζεται τεράστια προσοχή στο πώς μεταχειριζόμαστε την ιστορία μας. Ειδικά, όταν το κύριο μέλημα μας δεν είναι το έθνος αλλά η ανθρωπότητα.

    Από εκεί ακριβώς ξεκίνησε και το πρώτο σχόλιο μου στην ανάρτηση του κυρίου Πολυχρονίδη.

    Σχόλιο από Duncan | 22/01/2010

  75. Dunkan,

    Για εμάς, τους απόγονους των προσφύγων που ξεριζώθηκαν από την πατρίδα τους, η ΠΟΛΙΤΙΚΗ αναγνώριση της Γενοκτονίας έρχεται δεύτερη. Αναγκαία μεν, αλλά δεύτερη.
    Κι αυτό γιατί οι πολιτικές θέσεις των κρατών λαμβάνονται και αναιρούνται συνεχώς, αλλά και γιατί επί της ουσίας δε λένε τίποτα στους άμεσα ενδιαφερόμενους.
    Και τι έγινε δηλαδή που όλοι σχεδόν έχουν καταδικάσει την τουρκική εισβολή στην Κύπρο; Όλοι κάνουν μπίζνες στα κατεχόμενα και βεβαίως διατηρούν ως προνομιακό συνομιλητή την Τουρκία.
    Να το πω αλλιώς: Οκ η Γερμανία δέχθηκε τις ευθύνες της για το έγκλημα κατά των Εβραίων. Κι όμως σήμερα υπάρχουν χιλιάδες νεοναζί και αντισημίτες στη Γερμανία. Μπορεί να συνομιλήσει μ’ αυτούς κάποιος Εβραίος;

    Οπότε και καταλήγω, διότι αυτή η φαινομενική αφέλεια (δηλαδή, για να μην παρεξηγηθείς, δε σε θεωρώ καθόλου αφελή, παρά τον τρόπο που υποστηρίζεις τις κοσμοπολίτικες θέσεις σου)μπορεί να οδηγήσει κι άλλους σε τέτοια μονοπάτια, οι Τούρκοι συνομήλικοι των Αμερικανοεβραίων συμφοιτητών τους θα πρέπει να συνομιλήσουν μαζί τους και να πάρουν θέση για τα όσα έκαναν οι παπούδες τους.
    Η αμερικανική επιπολαιότητα ανάγνωσης της ιστορίας μπορεί να ωφελεί το νεοδημιουργηθέν έθνος τους, αλλά κάποιοι από τους νέους Αμερικανούς που έχουν ρίζες εθνών με μακραίωνη παρουσία και ιστορική πορεία στον παγκόσμιο χάρτη και πολιτισμό, δε μπορούν να αγνοούν το παρελθόν τους. Ευτυχώς.

    Εγώ, φίλε εξ Εσπερίας, αν ήμουν εγγονός Χίτη, Ταγματασφαλίτη, Χουντικού Εσατζή, προδότη κουκουλοφόρου, θα έλεγα σήμερα στα εγγόνια των αντιστασιακών (συντηρητικών κι αριστερών) οτι ο παππούς μου έκανε λάθος, έκανε εγκλήματα, δεν τον διαγράφω ως παππού αλλά έχει καταδικαστεί στη συνείδησή μου για τη στάση του.
    Μπορεί το αίμα νερό να μη γίνεται, αυτό όμως δε με εμποδίζει να απορρίπτω τα λάθη των συγγενών -προγόνων μου, ώστε να μπορώ να προχωρήσω μπροστά χωρίς να κουβαλάω κι εγώ στην πλάτη μου το όνειδος.

    Ας το κάνουν οι Τούρκοι φοιτητές, ας ανοίξουν τα μάτια τους κι ας αποδείξουν εμπράκτως οτι δε συμμερίζονται τα εγκλήματα του έθνους τους κατά των δικών μας εθνών. Και μετά ας ζητήσουν το λόγο από τους Αρμένιους ή Πόντιους ή Άραβες συμφοιτητές τους.
    Διότι φίλε μου, όσο το αίμα κυλάει χωρίς δικαίωση, εκδίκηση ζητάει.
    Εκτός κι αν υπάρξει συνειδητή συγνώμη από τη μεριά του θύτη. Συγνώμη κρατική, συγνώμη συνολική, αλλά και συγνώμη ατομική.
    Δεν είναι τόσο δύσκολο. Ένα απλό yanlis oldu χρειάζεται εκ μέρους τους και μετά ξαναμιλάμε.

    Σχόλιο από Asarcikli | 22/01/2010

  76. «Αμερικανοαρμένων συμφοιτητών τους» εννοούσα. Yanlis oldu!

    Σχόλιο από Asarcikli | 22/01/2010

  77. Λες πως αυτοί που κάνανε τα εγκλήματα δεν είναι στην ζωή όποτε κι αν γίνει η παραδοχή τους, θα γίνει από λάθος ανθρώπους, τι μας λες βρε Ducan
    Δηλαδή δεν υπάρχει Τουρκικό κράτος? Και αυτό το κράτος δεν έχει συνεχεία? Και δεν γνωρίζει της ιστορία του?
    Το θελα αγαπητέ Ducan είναι ότι η ιθύνουσα τάξη στην Τουρκία γνωρίζει πολύ καλά τα πάντα, το γεγονός ότι δεν αναγνωρίζει τίποτα είναι γιατί συνεχίζει αυτήν την πολιτική εξόντωσης και καταπίεσης των μειονοτήτων. Υπάρχουνε ακόμη Έλληνες στην Τουρκία Αρμένιοι Κούρδοι …. Και θα γνωρίζεις πως όλοι αυτοί θέλουνε να είναι ελεύθεροι να αυτό-προσδιορίζονται.
    Και μας λες πως δεν γνωρίζουνε οι Τούρκοι φοιτητές και ο κοσμάκης?
    Και μιλάς για τους Αρμένιους που επιτίθενται στους Τούρκους φοιτητές?
    Εγώ γνωρίζω πως υπάρχουνε και εκείνοι οι Τούρκοι που αγωνίζονται με κόστος μεγάλο φυλακίσεις βασανιστήρια φυσική εξόντωση για να ανατρέψουνε την μισαλλόδοξη πολιτική του τουρκικού κατεστημένου για να ηρεμίσει η περιοχή.

    Επόμενος μην κλείνεις τα μάτια σου και μην κάνεις τέτοιου είδους ψευτο-πασιφιστική προπαγάνδα με «επιχειρήματα» του όλοι αδέρφια είμαστε γιατί έτσι ενώ νομίζεις πως είσαι με την Ανθρωπότητα είσαι με την Αλογοτητα!!!!

    Σχόλιο από Dionisis | 22/01/2010

  78. φίλε Asarcikl,

    Δεν νομίζω ότι διαφωνούμε κάπου. Έχω γνωρίσει δεκάδες Τούρκους που είναι αντίθετοι με όλες τις Γενοκτονίες. (Γι’ αυτούς που δεν παίρνουνε θέση έχω μόνο να πω το εξής: Χίλιες φορές να μην εκφράσεις γνώμη όταν δεν γνωρίζεις, παρά η θέση σου να είναι ελλειπής και λανθασμένη. Φυσικά, καλύτερο απ’ όλα να γνωρίζεις, but we re only humans :-D)

    Τώρα, για την επίσημη θέση της Τουρκικής κυβέρνησης, και οι δύο γνωρίζουμε πολύ καλά πώς κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με πολιτική ήττα γι’ αυτήν. Συνεπώς, είναι σχεδόν αδύνατο να συμβεί κάτι τέτοιο. (Μακάρι πάντως. Μία τέτοια κίνηση θα αποτελούσε ένα καλό προστάδιο προσσέγγισης των δύο χωρών.)

    Με εκτίμηση,

    Duncan

    ΥΓ.: Μετά το πόστ του theo βγήκα(με) μοιραία εκτός θέματος. Οπότε δεν θα ξαναποστάρω εδώ. Σας ευχαριστώ όλους για τις κόσμιες ανταλλαγές απόψεων.

    Σχόλιο από Duncan | 22/01/2010

  79. Βασικά το πρόβλημα είναι…
    ότι ο Ελληνας είναι μαλάκας.
    Γεγονός εμπεριστατωμένο. ΔΙΕΘΝΩΣ. Ρωτήστε όποιον ξένο θέλετε. ή… απαντήστε του εσείς, όταν σας ρωτήσει τη συνήθη ερώτηση «Where are you from?»: MΗ του πείτε Γκρης. Πείτε απλώς «malakas land». Είναι ΣΙΓΟΥΡΟ ότι θα καταλάβει. Πολίτες διαφορετικών χωρών υπάρχουν πολλοί. Ο malakas όμως είναι ένας.

    ΤΙ σπατάλησε τόσες εκατοντάδες σελίδες η Δραγώνα για να του το πει, λίγο πιο… αποδεκτά? Σάμπως η ίδια δεν λέει ΚΑΙ αρκετές μαλακίες?

    Ορίστε π.χ. μια άλλη άποψη, αλλά μία από τα ίδια
    «Δεν υπάρχει δίκαιος πόλεμος» (λέμε τώρα)…
    Αααα… ΠΩΣ δεν υπάρχει, ΥΠΑΡΧΕΙ. Π.χ. ο ειρηνισμός του μαλάκα, ο οποίος είναι ΜΟΝΟ για κλωτσιές και καρπαζιές.

    «Τι έκανες στον πόλεμο μπαμπά» (ρωτάει ένας μικρός μαλάκας τον πιο μεγάλο μαλάκα τον μπαμπάκα του).
    «Στον πόλεμο? Εγώ? Τίποτε παιδάκι μου, ήμουνα… κατά».

    Ε, ΣΚΑΤΑ ρε μπαμπά. Γαμώ τον ειρηνισμό σου μέσα. ΟΥΤΕ πλέη στέησον δεν έπαιζες εσύ, ειρηνιστή μαλάκα, έ μαλάκα….

    (ελπίζω να βοήθησα κάαααπως)

    Σχόλιο από omadeon | 23/01/2010

  80. Παρεξηγήθηκε λοιπόν ο βριπολίδης επειδή ο Μίκης είπε πως η Μικρασιατική εκστρατεία ήταν «τυχοδιωκτική»…
    (και πολύ σωστά λέει ο Ακρίτας μετά… -εν ολίγοις- καλά ρε παιδιά, από ΟΟΟΟΛΑΑΑ όσα είπε ο Μίκης, ΑΥΤΟ ΜΟΝΟ σας ένοιαξε)?

    Εγώ δεν πείσθηκα πάντως περί του αντιθέτου. Δηλαδή ΜΗΠΩΣ συγχέουμε την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ Μικρασιατική Εκστρατεία, με εκείνη που ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΧΕ γίνει για υπεράσπιση των Πόντιων και λοιπών Ελλήνων? Εξάλλου Σμύρνη και Πόντος είναι σε αντίθετα σημεία του χάρτη, όχι σε διπλανά…

    Τώρα…
    κάποιος που θεωρώ ΠΟΛΥ σωστό άτομο και αντικειμενικό στις κρίσεις του, ούτε τρελλαμένο δογματικό αντι-εθνικιστή ούτε και το αντίθετο, ο «Δύστροπη Πραγματικότητα» στην Καλύβα, δήλωσε πως διάβασε τις επίμαχες ΣΕΛΙΔΕΣ του βιβλίου της Δραγώνα, όχι όλο το βιβλίο αλλά ολόκληρες σελίδες (που μετά συζητήθηκαν) και πέρα από ψιλοπράματα δεν βρήκε τίποτε μεμπτό, τίποτε επιλήψιμο ή προδοτικό ή εθνικά επιζήμιο. ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΤΟΥ, αν και εξακολουθώ να πιστεύω ότι έκανε ΚΑΙ λάθη. Είναι αναπόφευκτο να έκανε και λάθη, άλλωστε, αν λάβουμε υπ’ όψη το γεγονός ότι σε άλλο της βιβλίο (που συνέγραψε μαζί με Τούρκο ερευνητή) έβαλε τη λέξη «κατοχή» σε εισαγωγικά, στη φράση «Οθωμανική κατοχή». Τα έχω πει και στην Καλύβα αυτά. Εν πάσει περιπτώσει… ΟΡΙΣΜΕΝΑ που είδαμε πως έγραψε η Δραγώνα (ΚΑΙ εδώ) δεν μου φαίνονται λάθος. Οσα της καταλογίζει ο Βασιλειάδης είναι εν μέρει σωστά και εν μέρει λάθος, νομίζω. Γενικά το βασικό λάθος της Δραγώνα είναι ότι (ενώ είναι κοινωνική ψυχολόγος) εκφέρει κρίσεις και απόψεις πάνω στην Ιστορία που ξεφεύγουν από το αντικείμενο της έρευνάς της. Πάνω στο ίδιο το θέμα της όμως, δεν λέει κάτι επιλήψιμο, ούτε καν καινούργιο. Να το πω με δικά μου λόγια: Ο Ελληνας είμαι μαλάκας. Κομπλεξικός μαλάκας που τρέφεται με φαντασιώσεις ενός ένδοξου μακρινού παρελθόντος επειδή ΞΕΡΕΙ πως μειονεκτεί.
    Και γι’ αυτό…. ντρέπεται στα club, να βάλει τη μουσική που προτιμά, την ΗΛΙΘΙΑ αυτή μουσική που αρχίζει πολύ αργά, όταν οι… σκυλάδες παίξουν τους εθνικούς τους ύμνους.
    Χαμένοι είναι σε ένα ρόλο που παίζουν όλη την ημέρα και το βράδι… σταματάνε. Ολη την ημέρα, ΠΑΡΙΣΤΑΝΟΥΝ τον Ελληνα πατριώτη, αλλά κατά βάθος είναι δούλοι και σκυλάδες, δηλαδή Οθωμανοί ραγιάδες.

    Σχόλιο από omadeon | 23/01/2010

  81. ΗΡΘΑ . ωΧ ΤΙ ΒΛΕΠΩ; ΦΕΥΓΩΩΩΩΩΩ

    Σχόλιο από luciferidis | 23/01/2010

  82. @Ομέρ, ψάχνω κάτι παλιά σχόλια όπου είχες κάνει μια οξεία κριτική στη Φραγκουδάκη, παραθέτοντας εκτενή αποσπάσματα κειμένων της, κι εκείνο που είχα εξάγει σαν συμπέρασμα είναι ότι η ΙΔΙΑ πάσχει από… εθνοκεντρισμό, διότι αδυνατεί να κριτικάρει τον εθνοκεντρισμό… εθνοκεντρικά.
    ΑΠΟΔΕΥΓΕΤΕ ΤΙΣ ΑΠΟΜΙΜΗΣΕΙΣ. Ο αντι-εθνοκεντρισμός της μου φάνηκε, πολύ απλά… ΙΜΙΤΑΣΙΟΝ. Ορίστε ΤΙ λέει η Βίκυ για τον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ εθνοκεντρισμό:
    http://en.wikipedia.org/wiki/Ethnocentrism

    Τώρα…
    Η τάση να δημιουργηθεί (εκ του μηδενός) ένας καινούργιος «Ευρωπαϊκός πατριωτισμός» και ταυτόχρονα να υποβαθμιστούν στα σχολικά βιβλία οι παλιές αιματηρές συγκρούσεις, είναι κάτι που αποτελεί «κατευθυντήρια γραμμή» στο έργο της Δραγώνα και της Φραγκουδάκη. Αν και δεν διάβασα το βιβλίο ΑΚΟΜΗ (χεχε) διάβασα ΑΡΚΕΤΑ pdf papers των 2 ερευνητριών, και θάλεγα πως η Φραγκουδάκη σε ορισμένα που έγραψε με ενόχλησε ΠΙΟ ΠΟΛΥ από τη Δραγώνα, διότι επιδίδεται μετά μανίας στην ΤΕΧΝΗΤΗ αυτή τάση για κατασκευή ενός ΤΕΧΝΗΤΟΥ ευρωπαϊκού πατριωτισμού (κατ’ εντολήν της Ε.Ε.)
    Το δεύτερο λάθος που εντόπισα ήταν η τάση να γίνει αυτό με έναν τρόπο που… δεν θίγει ΟΥΤΕ την Τουρκία, η οποία (ως γνωστόν) ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ στην Ε.Ε. αλλά… εν όψει της επιθυμίας κάποιων να μπεί στο μέλλον, αντιμετωπίζεται όπως περίπου αντιμετωπίζουν οι σημερινοί Γάλλοι τη… Γερμανική ιστορία.
    Η ζυγαριά του ιστορικού φταιξίματος, στην περίπτωση της Τουρκίας, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ το κάνουμε, ΔΕΝ μπορεί ποτέ να ισορροπήσει, όσο κι αν το επιθυμούν οι κ.κ. Δραγώνα και Φραγκουδάκη. Βαφτίζοντας το κρέας ψάρι δεν το κάνει νηστήσιμο. Βαφτίζοντας την Οθωμανική κατοχή κάτι άλλο (π.χ. «κατοχή» σε εισαγωγικά) ΔΕΝ την απαλύνει. ΕΚΕΙ λάθεψαν, κι αν υπήρχε μια ΥΓΙΗΣ κριτική θα υπήρχε και αντίλογος, οπότε αυτά τα λάθη θα διορθώνονταν. Ομως, εν προκειμένω, κανένας σοβαρός αντίλογος δεν υπάρχει, ενώ η «κλίκα» της κ. Δραγώνα (δεν την ονομάζω «συμμορία» όπως ο Μίκης, αλλά «κλ[ικα») φαίνεται πως επικράτησε τώρα στην κυβέρνηση της χώρας.
    Αύριο όμως… μπορεί να αντιστραφεί αυτό! Μπορεί π.χ. οι άαααλλες κλίκες, του «Αντίβαρου», του Σταλίδη, του Αρδην και Ρήξη, του Κωνσταντίνου Ρωμανού (καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και ομιλητή σε συγκεντρώσεις του ΛΑΟΣ), του Κολοβού (στις Ελληνικές Γραμμές) και άλλων πολλών… μπορεί λοιπόν αυτές οι ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ κλίκες, να επικρατήσουν μια κρύα μέρα, και… ΤΟΤΕ θα δείτε ΤΙ εστί βερύκοκο, ΤΙ εστί εθνικισμός.

    Σχόλιο από omadeon | 23/01/2010

  83. σόρυ,
    «αδυνατεί να κριτικάρει τον εθνοκεντρισμό… ΜΗ εθνοκεντρικά» (ήθελα να πω για τη Φραγκουδάκη)

    Σχόλιο από omadeon | 23/01/2010

  84. Ομαντεόν παιδίμου,

    τι συμβαίνε πάλι; Γιατί τέτοια απαισιοδοξία, μπινελίκι, αυτοκριτική μαζί με εξόντωση των πάντων. Το «άκου ελληνάκο» μου θυμίζει …

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 23/01/2010

  85. Ομέρ,
    η απαισιοδοξία και η αισιοδοξία είναι… εκφάνσεις μιας διαλεκτικής με στόχο την καλυτέρευση.
    χεχε
    Ομως εν προκειμένω, με ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΑΝ ΠΟΛΛΑ και… σχεδόν όλοι. Βλέπω φανατισμό και πόλωση.
    Και ΜΗ-ανεκτικότητα από πολλούς, σε αντίθετες απόψεις.

    ΣΙΓΑ τα καταστήματα Δραγώνα και… Κατράντζος Σπορ.
    Θέλουν να τα κάψουν όπως το Μινιόν. ΤΙΠΟΤΕ δεν βγαίνει από αυτό! 🙂

    Σχόλιο από omadeon | 23/01/2010

  86. @Luciferidis
    ΗΡΘΑ. ωΧ ΤΙ ΒΛΕΠΩ; ΦΕΥΓΩΩΩΩΩΩ

    Ε, μια που φεύγεις, πάρε μαζί σου κι αυτό (το ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ):
    http://lawsofform.wordpress.com/2010/01/22/mf-logic-zizek-and-lacan/
    χαχαχα

    Σχόλιο από omadeon | 23/01/2010

  87. @ Omadeon

    Ειρηνιστής είσαι και φαίνεσαι. Η ειρήνη είναι για τους ηλίθιους. (Η φύση είναι διαμορφωμένη πάνω στην σύγκρουση και την αλλαγή). Αλλά η προσπάθεια της τάχα εξειδανίκευσης και δικαίωσης των εκ φύσης υποκειμενικών πολέμων σου, είναι για τους ακομα πιο ηλίθιους.

    Και γω λοιπόν πολεμάω καθημερινά με χιλιάδες εσωτερικά και εξωτερικά τέρατα, αλλά τουλάχιστον παραδέχομαι ότι το κάνω για τα συμφέροντα μου. Όχι για το διεθνές δίκαιο.

    Αυτά λοιπόν που ήξερες, τρέχα να τα πεις αλλού, γιατί οι δήθεν αυτοαναφορικού τύπου λογικές του παραλόγου, σε μένα δεν περνάνε!

    Σχόλιο από Duncan | 23/01/2010

  88. αχ βρε duncan ναξερες που πας και μπλεκεις αχ!

    Ομαντεον ευχαριστώ…το ειδα και θυμηθηκα τα παλιά..οτι πρεπει για κανενα ποιηματάκι
    σαν το
    »με ολα αυτά του Μπροντιγιαρ τα μέσα και τα εξω »
    μου φαινεται-Ομαντεον-σε λίγο θα τα παιξω»

    Σχόλιο από luciferidis | 23/01/2010

  89. Φίλε Luciferidi(s),

    Ίσως…

    Πάντως μέχρι στιγμής το διασκεδάζω αφάνταστα! 😀

    Το πώς μερικοί άνθρωποι αντιδρούν σε ορισμένες φιλοσοφικές προεκτάσεις (που δεν κατανοούν και παρερμηνεύουν) είναι άξιο κοινωνικής μελέτης. (Και δώσε μου τέτοια και πάρε μου την ψυχή…)

    A ρε Ελλάδα μου ‘χεις λείψει! 🙂

    Σχόλιο από Duncan | 23/01/2010

  90. φιλε… H ελλαδα ειναι πολύ ωραια ομως απο μακρυά ..Ειναι διασκεδαστικές ολες αυτέςοι …
    Αν ησουνα για κανενα χρόνο εδώ περα ΜΕΣΑ (ιδιως απο τοτε που μας πλακωσε η εθνορατσοΚιστοφασιστοκεντροακροΑΡΙΚΑΡΑΔΕΞΙΑ
    και θα σουλεγα εγώ αν σου ειχε λειψει..

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 23/01/2010

  91. Φίλε Νοσφεράτε,

    Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο μαζί σου! 😉

    Μπορεί να μου χει λείψει, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι έχω ψηθεί και να γυρίσω…

    Σχόλιο από Duncan | 23/01/2010

  92. Εν τω μεταξύ διαβαστε αυτά τα Ωραια στου Ν. Σ που ισχυουν οχι μόνο για τον Θοδωρακη αλλά και για οποιον πρωην ηπουνομιζειοτιειναι και αριστεροςκαιπουλεειασυναρτησιες και οταν του πεις »μα τι καραεθνορατσιστοκιτςλαικιστικες ασυναρτησιες ειναι αυτές »; αρχιζει και τσιριζει »με ειπες ακροδεξιο»; και αλλα τετοια ενώ δεν τον ειπες καν ακροδεξιο αλλά απλώς οτι λεει απιστευτες ιες.:

    http://sarantakos.wordpress.com/2010/01/23/mikisxaris/#comment-21299

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 23/01/2010

  93. Για να βάλουμε σε τάξη ορισμένα πράματα, γιατί the masturbation goes cloud (hehe)…

    @Duncan είπες
    Ειρηνιστής είσαι και φαίνεσαι. Η ειρήνη είναι για τους ηλίθιους. (Η φύση είναι διαμορφωμένη πάνω στην σύγκρουση και την αλλαγή). Αλλά η προσπάθεια της τάχα εξειδανίκευσης και δικαίωσης των εκ φύσης υποκειμενικών πολέμων σου, είναι για τους ακομα πιο ηλίθιους.

    ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ. Η ειρήνη είναι για τους ΕΞΥΠΝΟΥΣ. Τα ζώα πάντα θέλουν πόλεμο, αλλά και τα βώδια που θα παράδιδαν αμαχητί την Ελλάδα και την Ευρώπη στους ναζί, χειρότερα ζώα ειναι.

    Τις προβολές του μυαλού σου, μάζεψέ τες και μη μου τις εξαπολύεις. Το «σου» είναι ΔΙΚΟ ΣΟΥ, κι η «εξιδανίκευση» ΟΛΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ (που θες και… ομοσπονδία Τουρκίας – Ελλάδας. Με ρώτησες εμένα αν… αντέχουν τ’ αυτιά μου στα κωλο-τσιφτετέλια? χαχαχα)

    Και γω λοιπόν πολεμάω καθημερινά με χιλιάδες εσωτερικά και εξωτερικά τέρατα, αλλά τουλάχιστον παραδέχομαι ότι το κάνω για τα συμφέροντα μου. Όχι για το διεθνές δίκαιο.

    Κι εγώ για το συμφέρον μου το κάνω. Διότι οι παράλογοι δογματισμοί (π.χ. σαν τους δικούς σου) μου χαλάνε το κέφι.

    Αυτά λοιπόν που ήξερες, τρέχα να τα πεις αλλού, γιατί οι δήθεν αυτοαναφορικού τύπου λογικές του παραλόγου, σε μένα δεν περνάνε!

    ΚΑΛΑ ΚΡΑΣΙΑ, που βγάζεις και γλώσσα καθώς… πουλάς πάγο σε… Εσκιμώους.

    ΑΛΛΟ ένα παγωτό παρακαλώ, στείλτε το με delivery στο ιγκλού μου.

    Σχόλιο από omadeon | 24/01/2010

  94. Το τσιφτετέλι είναι Ελληνικό ή τέλος πάντων είναι ένα είδος που υπάρχει στην περιοχή μας πολύ πριν εμφανισθούνε οι Τούρκοι.
    Και γιατί σε χαλάει το τσιφτετέλι? μια χαρά χορός είναι, όταν μάλιστα τον χορεύουνε με χάρη!!!
    Πάντως τον παρεξήγησες τον Duncan γιατί και αυτός ισχυρίζεται πως ο πόλεμος είναι για τους άλλους. «Τα ζώα (που) θέλουνε πάντα πόλεμο».
    Βεβαία όταν ο πόλεμος του χτυπήσει την πόρτα, θα σου πει πως, εγώ θα αποφασίσω τότε τι θα κάνω, προς το παρόν έχω υποχρέωση να είμαι ενάντια στον πόλεμο.. Άλλωστε κάπου εδώ μέσα διάβασα που έγραφε ότι αν ζούσε εκείνη την εποχή, θα πολεμούσε αναγκαστικά εναντία στους ναζί.
    Και γιατί δηλαδή είναι κακό να αποτελέσουμε ομοσπονδία? Μια χαρά θα ήτανε, αλλά πολύ πριν από αυτό, πρέπει βρε Duncan να συζητάμε και να απαιτούμε την καταδίκη της μισαλλοδοξίας, όπως είναι και η αναγνώριση της Γενοκτονίας…..

    Σχόλιο από Dionisis | 24/01/2010

  95. Έλα ρε omadeon! Πάμε λίγο γερά! 🙂

    Μέρες την περίμενα αυτήν την απάντηση! (Όχι τίποτε άλλο, να διαξιφιστούμε και λίγο να γoυστάρουμε).

    Η ειρήνη είναι για τους ΕΞΥΠΝΟΥΣ

    Η φύση σου δηλαδή που παλεύει καθημερινά με τα στοιχειά του Χρόνου είναι ηλίθια? Ok!

    Η ειρωνική πολεμική σου απέναντι στις διαφορετικές απόψεις είναι κι αυτή ηλίθια? Ό,τι πείς!

    Με ρώτησες εμένα αν… αντέχουν τ’ αυτιά μου στα κωλο-τσιφτετέλια?

    Χαχαχαχαχαχα! Έδωσες ρέστα εδώ! Αν και νομίζω απάντησες μόνος σου: (Με το: «Η άποψη ΣΟΥ είναι ΔΙΚΗ ΣΟΥ και δεκάρα δε δίνω να στη ρωτήσω!»)

    πουλάς πάγο σε… Εσκιμώους.

    Τον οποίο απ’ ότι βλέπω με χαρά αγοράζουνε. Για να μην ξεχνάμε δηλαδή, και ποιος έκανε την αρχική παραγγελία! 😀

    Είσαι ωραίος πάντως! (δεν ειρωνεύομαι). Μας διασκεδάζεις όλους! 😉

    Φίλε Διονύση,

    Έννοια σου, η καταδίκη της μισαλλοδοξίας είναι στην «to do» λίστα μου. Τις τελευταίες μέρες έχω συνομιλήσει με αρκετούς Τούρκους περί του θέματος, και οι περισσότεροι απ’ αυτούς έχουνε συμφωνήσει κατά των εγκλημάτων της Τουρκικής κυβέρνησης (βλ. Κούρδους, Πόντιους, Αρμένιους), με τον ίδιο τρόπο που καταδικάζω και γω ορισμένα εγκλήματα της Ελληνικής. Και για κάποιους, αυτό μπορεί να φανεί μικρό και ν’ αρχίσουν να ειρωνεύονται πάλι, αλλά για μένα είναι ένα ακόμη βήμα προς τη βελτίωση των διεθνών σχέσεων (τόσο των δικών μου, όσο και των υπολοίπων) 😉

    Σχόλιο από Duncan | 25/01/2010

  96. Πηγή:

    http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=21076#21076

    —————————————————

    12-7-2009

    Το «οχυρό» Μίκης αλώθηκε

    ΟΙ αετοί πετάνε πολύ ψηλά, αλλά, κάποτε και πολύ χαμηλά.

    Ο Μίκης επιβεβαιώνει τις πτήσεις των αετών. Η ιστορία του χαρακτηρίζεται από υψηλότατες πτήσεις, αλλά και δραματικές πτώσεις.

    ……………………………………………………………………………………………………………………………………

    Αυτό το «οχυρό», το οποίο αποτελούσε το «όνειδος» για το κατεστημένο, αλλά σημείο αναφοράς όλων των αυθεντικών και αναλλοίωτων αγωνιστών της Αριστεράς, έπρεπε να κατεδαφιστεί.

    Ο πολυεδρικός κλοιός γύρω από το Μίκη έπρεπε να σφίξει. Έπρεπε να συστρατευθούν και να κινητοποιηθούν Θεοί και Δαίμονες, «φίλοι» και οικογενειακά περιβάλλοντα, τα τρωτά του χαρακτήρα του και η διανοητική αδράνεια της ηλικία του, ώστε το «οχυρό» Μίκης να «πέσει».

    Έπρεπε να μπουν σε εντατική και ασφυκτική κίνηση όλοι οι πολυπλόκαμοι, ιδεολογικοί και πνευματικοί μηχανισμοί του κατεστημένου (από τις ποικίλες εξαρτήσεις μέχρι τις κολακείες και τα «βραβεία») και όλες οι συναισθηματικές εξαρτήσεις (οικογενειακές και των μεταλλαγμένων «φίλων»), ώστε ο Μίκης να αναιρέσει τις αναλαμπές του και τις αντικαθεστωτικές πτήσεις του και να εξευτελιστεί συντασσόμενος με όλους αυτούς που πολεμούσε τελευταίως, με όλους αυτούς που τον χλεύαζαν και χαρακτήριζαν και τον ίδιο «εθνικιστή» κ.λπ…

    Και το πέτυχαν. Το «οχυρό» Μίκης αλώθηκε. Το «σύμβολο» Μίκης εξευτελίστηκε. Και ο ίδιος έγραψε την πιο μελανή σελίδα τις ιστορίας του.

    Γιατί είναι εξευτελισμός να συντάσσεσαι και να υπογράφεις από κοινού με αυτούς που σε χλεύαζαν και σε χαρακτήριζαν «εθνικιστή».

    Είναι αυτογελοιοποίηση να συντάσσεσαι με όλους αυτούς που εσύ κατακεραύνωνες. Με αυτούς που ευλογούσαν το ΝΑΤΟϊκό όλεθρο της Γιουγκοσλαβίας, με αυτούς που σε όλα, μα όλα, τα μεγάλα διεθνή και εθνικά ζητήματα ήταν στη όχθη των διεθνών ιμπεριαλιστών. Με αυτούς που θέλουν να κατεδαφίσουν και να ισοπεδώσουν την ιστορία μας, τις επαναστατικές παραδόσεις μας, τις κατακτήσεις του λαού μας, τον Πολιτισμό μας, τα ιστορικά καλλιτεχνικά μας επιτεύγματα και εσένα τον ίδιο, ως μοναδικό δημιουργό και εκφραστή αυτών των επιτευγμάτων…

    Είναι αυτοκτονία και διασυρμός να ενώνεις τη φωνή σου με τους επαγγελματίες «αντιρατσιστές», που άκουγαν Μίκη και έβγαζαν σπυράκια, να νομιμοποιείς όλα τα ιδεολογήματα των πολυεθνικών, των χρηματιστηριακών μαφιών (τύπου Σόρος) και του πλανητικού ιμπεριαλισμού.

    Είναι «εσχάτη προδοσία» να αποδέχεσαι να γίνεις έρμαιο των πλέον βάρβαρων και μολυσματικών εστιών των νταβατζήδικων πολιτικών παιχνιδιών και των επιδοτούμενων λακέδων του αμερικανισμού και της νεοταξικής προπαγάνδας.

    Είναι έσχατος εξευτελισμός να αναιρείς το «δαιμόνιο» της σκέψης του και όλα αυτά που κατά καιρούς, και ιδιαίτερα στα τελευταία χρόνια της ιμπεριαλιστικής μοχθηρίας, έχεις με τόλμη υποστηρίξει.

    Το «οχυρό» Μίκης αλώθηκε. Μετά τη βράβευσή του από το αμερικανικό κολλέγιο και τους ύμνους στον αμερικανισμό ήρθε η τελευταία πράξη του δράματος: Ο Μίκης ετέθη επικεφαλής στο μαύρο Μέτωπο των επαγγελματιών «αντιρατσιστών», στο Μέτωπο του αντιρατσισμού των διεθνών χρηματιστηριακών μαφιών, των επιδοτούμενων λακέδων και υβριστών του.

    Ο Μίκης προσχώρησε σε αυτούς που έφτυνε!

    Συντάχθηκε ανοικτά με τους νεκρούς της Ιστορίας, με τη μεταλλαγμένη «αριστερά», με όλους αυτούς που καλύπτουν την προδοσία τους με ηχηρές φράσεις περί «φασισμού» και «ρατσισμού».

    ……………………………………………….

    Σχόλιο από X | 25/01/2010


  97. A, έεετσι.
    Τέτοιες… μαρθα-βουρτση-στικές ΜΠΟΥΡΔΕΣ έγραφε το Ρεσάλτο το 2006, για να φέρει το Μίκη στο… φιλότιμο (και στα νερά του).

    ΤΩΡΑ εξηγούνται όλα… :mrgreen: !

    Σχόλιο από omadeon | 25/01/2010

  98. Ετσι και μάθει ο Μίκης ΤΙ ναζιστές προωθούσε το Ρεσάλτο κάποτε, μπορεί και να συνέλθει. π.χ.
    http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=1824
    (Αριστείδης Ανδρόνικος=Ελλην εθνικοσοσιαλιστής)

    Σχόλιο από omadeon | 25/01/2010

  99. EΥΤΕΡΠΗ
    27-1-10.
    Είναι αξιοσημείωτο, τελικά! Μου φαίνεται πως το κύριο σημείο αναφοράς μας ως Εθνικής Ιδέας είναι η διαφωνία και η διαρκής ασυνεννοησία .Πολλές φορές αγωνιζόμαστε και πιστεύουμε τα ίδια εντελώς πράγματα… ίσως με κάποια μικρή αποκλίνουσα διαφορά και σκοτωνόμαστε μόνο και μόνο για το θεαθήναι! Εύκολα λοιπόν προσπαθούν κάποιοι να παρασύρουν τους άλλους σε ένα λαβύρινθο πολυδαίδαλων απόψεων από αμφιβολίες μέχρι να χάσουν το δρόμο τους εντελώς. Ο Θεοδωράκης δεν απαξίωσε την Μικρασιατική καταστροφή. Έγραψε μια φράση: Και βεβαίως κόστισε, σε αίμα και ανθρώπινες ψυχές. Το ίδιο στηρίζουν και οι Μικρασιάτες προκειμένου να μην αναθεωρηθεί η Δίκη των Έξη. Αλλά μετά από τόσα αμέτρητα σχόλια και αναλύσεις από κάθε πολιτική ή α-πολιτική πλευρά, ας βρει ο καθένας τη δική του άκρη στο μίτο της Αριάδνης του.(Εάν έχει, βεβαίως μια Αριάδνη στη διάθεσή του).

    Σχόλιο από ΕΥΤΕΡΠΗ | 27/01/2010

  100. […] Η κοινωνία πρέπει να νοιώσει δυνατή και αυτάρκης και να αναπτύξει μηχανισμούς αυτόνομης δράσης. Με τον τρόπο, η ίδια η κοινωνία παρεμβαίνει στη διαμόρφωση της συλλογικής ταυτότητας και ευνοεί την διατήρηση της πραγματική ιστορική μνήμη της κοινωνίας μας, παρακάμπτοντας τις διαδικασίες αλλοτρίωσης και κατασκευής μιας ψευδούς συνείδησης, όπως σε μεγάλο βαθμό γίνεται  μέσα από τους επίσημους  καθεστωτικούς εκπαιδευτικούς και ιδεολογικούς μηχανι…. […]

    Πίνγκμπακ από Απ’ τον Άγ. Στέφανο της Πόλης στον Αγ. Στέφανο Αττικής « Πόντος και Αριστερά | 27/01/2010

  101. ΟΙ «ΓΚΟΥΡΟΥ» ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

    ‘’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’

    Γράφει: Ο Στέφανος Ληναίος

    ————————–

    Οι επιστολές που έχω λάβει από το Μίκη Θεοδωράκη έχουν πολύ μεγάλη ιστορία. Η ουσιαστική πηγή τους ήταν πάντα οι αγώνες της γενιάς μας, στα δίσεκτα χρόνια της κατοχής και του εμφύλιου, για μια ελεύθερη και δημοκρατική πατρίδα…Από την ίδρυση των Λαμπράκηδων το ΄63 μέχρι την «Κατάσταση Πολιορκίας» που λάβαμε στο Λονδίνο το ‘68. Και από την ίδρυση της Επιτροπής Ελληνοτουρκικής φιλίας το 1987 & την Αντιπολεμική Συμμαχία το 2003, μέχρι την τελευταία Έκκληση Εθνικής Συνείδησης, πρόσφατα.

    Και όλες οι επιστολές μιλούσαν, ταυτόχρονα και για την ΑΜΟΙΒΑΙΑ φιλία των λαών μας, κόντρα σε κάποιες ξένες και ντόπιες δυνάμεις που ο κύριος στόχος τους είταν (και είναι..), η ΔΙΑΙΩΝΙΣΗ του μίσους ανάμεσά μας. Κόντρα και σε κάποιους γνωστούς κύκλους που, χρόνια τώρα, Kατασκευάζουν και προβάλλουν συστηματικά, κάποια «πατριωτικά» σκιάχτρα, για να βαφτίζουν τους πάντες «ακρο-ρατσιστές»…

    Είναι οι ίδιοι που (οι περισσότεροι..) στήριξαν με τις υπογραφές τους το διαβόητο,αμερικανόπνευστο, «Σχέδιο Ανάν» (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 09/04/2004). Που στήριξαν τη διάλυση των Βαλκανίων. Που αποκάλεσαν τον αντιαμερικανισμό μας «νέο χόμπυ των Ελλήνων».

    Και ηθελημένα αγνοούν την ξένη απειλή:

    (ΒΗΜΑ-29.6.2007,στην πρώτη σελίδα: «Η κυβέρνηση πρέπει να προσέξει τις στενές σχέσεις της με τον κ. Πούτιν, διότι οι μεγάλες δυνάμεις ξέρουν να εκδικούνται παντοιοτρόπως».)

    Οι ίδιοι που σιωπούν προκλητικά στις γενοκτονίες στο Ιράκ, Αφγανιστάν, Παλαιστίνη, Λίβανο, Πακιστάν…

    Είναι οι ίδιοι που, τάχα, ξεχνούν ότι είμαστε οι πρώτοι, από το 1987, που με άξιους Τούρκους διανοούμενους, ξεκινήσαμε ένα μάταιο αγώνα για την ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ μείωση των εξοπλισμών και την αναθεώρηση πολλών σχολικών βιβλίων, με την εξάλειψη κάποιων ΑΚΡΑΙΩΝ ΘΕΣΕΩΝ και όχι, βέβαια, την ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ της ιστορίας των λαών μας. Μακριά από κάθε κυβερνητική ανάμιξη και από κάθε επιδότηση κάποιων εκμαυλιστών «Προστατών».

    Αποτέλεσμα: Η δυσφήμιση αυτής της προσπάθειας, από τις ηγεσίες και των δυό χωρών, ( υπακούοντας, επιπόλαια ή συνειδητά, στους ΙΔΙΟΥΣ «προστάτες»…), η διάλυση της Επιτροπής, η δολοφονία του Αζίζ Νεσίν και η εξορία του Γιασάρ Κεμάλ.

    Οι θέσεις μας ήταν γνωστές και παραμένουν οι ίδιες. Με σημαντικές υπογραφές:

    ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ:«Αν είχαμε τα μυαλά τα δικά σας,και εξετάζαμε το «επιστημονικώς ορθόν», θα τα βρίσκαμε μια χαρά με τους Γερμανούς που εξ άλλου το μόνο που ζητούσαν από μας ήταν να τους παραχωρήσουμε την άδεια χρήσης των λιμανιών και των αεροδρομίων μας»!!!

    ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ: «Όσο εξαλείφονται και τα ελάχιστα ίχνη (ψυχολογικής έστω, συναισθηματικής) ελληνικότητας, όσο «εκσυγχρονίζονται» τα σχολειά και ο δημόσιος λόγος από την ακκιζόμενη ψυχανωμαλία των «αποδομιστών» και εθνομηδενιστών, τόσο πιο ασυγκράτητοι γινόμαστε σε χυδαιότητα συμπεριφοράς, σε κτηνώδη ιδιοτέλεια».

    ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ: Αρνούμαι τα κοινωνικά μοντέλα που τα παράγουν οι επενδύσεις και όχι οι επαναστάσεις.

    ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ – ΝΕΑ – 1996:

    «Οι γραφικοί και, ωστόσο επικίνδυνοι, «οικουμενιστές» προτείνουν έναν ελληνισμό, (με μικρό έψιλον..), απαλλαγμένο από γεωγραφικά, βιολογικά, εθνικά και (άκουσον, άκουσον!) γλωσσικά χαρακτηριστικά. Τώρα για ποια προβολή, ποιου ελληνισμού, και ποιας λογοτεχνίας κοπτόμαστε όταν απουσιάζει η γλώσσα, μόνο ένας πανεπιστημιακός μεροκαματιάρης Αμερικανικού Ιδρύματος θα μας το διδάξει».

    ΝΙΚΟΣ ΙΓΓΛΕΣΗΣ:

    «Η προσπάθεια διάλυσης των εθνικών κρατών, κυρίως στην Ευρώπη, και η μετατροπή τους σε πολυφυλετικές – πολυπολιτισμικές κοινωνίες στοχεύουν στη δημιουργία κακέκτυπων της αμερικανικής κοινωνίας, όπου το μόνο συνδετικό στοιχείο των ανθρώπων είναι το δολάριο και στην Ευρώπη θα είναι το ευρώ».

    Και τώρα οι δικές τους θέσεις:(Όπως ΑΚΡΙΒΩΣ τις εκθέτουν):

    ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗΣ: «Δεν έχει τόση σημασία η ονομασία των Σκοπίων όσο η οικονομική μας ανάπτυξη στα Βαλκάνια..»

    ΘΑΛΕΙΑ ΔΡΑΓΩΝΑ: «Η εθνική ταυτότητα που καλλιεργείται είναι μια ψευδαισθητική ταυτότητα».

    ΑΝΝΑ ΦΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ:

    «Δεν είμαστε «φυλετικά» καθαρός λαός οι Έλληνες, γιατί τέτοιος λαός δεν υπάρχει.

    ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΟΥ:«Ουρά» του Καρατζαφέρη, ο Μίκης»!!

    ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΡΗΣ:«…βρέθηκαν όλοι μαζί ως το λαιμό στο βούρκο μιας στημένης φάρσας, για να μην πω μιας μεγάλης απάτης… Ασχετοσύνη συκοφαντία…Γνωστή μέθοδος Γκαίμπελς..»

    (Και το αποκορύφωμα του γενετήσιου «οικουμενισμού»)

    (ΛΕΝΑ ΚΙΤΣΟΠΟΥΛΟΥ -«Κοντέϊνερ» ‘Ελευθεροτυπία’-7/12/09.)

    «Οι Έλληνες μοιάζουν μεταξύ τους, επειδή ακόμα δεν μάθανε να ανακατεύονται με άλλες φυλές. Είναι ακόμα ρατσιστές και θέλουν να διαιωνιστεί η δική τους φάτσα, ο δικός τους κώλος, κι ας είναι δυο επί δυο, δεν έχει σκεφτεί ποτέ ο Έλληνας πατέρας μακάρι την κόρη μου να τη γα…. ένας ωραίος μαύρος, να βγει το εγγονάκι του ωραίο.» Όοοχι. Στ’αρχ…του..Προτιμά να διαιωνίσει την φάτσα του.»

    Και τώρα ας βάλουμε όλα τα πιο πάνω, δίπλα στις πρόσφατες, σούπερ εθνικές, δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών και θεωρητικού, «οικουμενιστή», κ. Νταβούτογλου:

    «Πιστεύουμε στην ιστορία από την οποία προερχόμαστε. Εμείς ενστερνιζόμαστε την ταυτότητά μας με όλα τα στοιχεία που την αποτελούν και τη δομούν»…»Η Τουρκία αντιπροσωπεύει την εμπειρία της ανθρωπότητας».. «Εμείς τους εκπροσωπούμε όλους. Γιατί ο αρχαίος πλούτος που έχουμε μας κάνει να συναντιόμαστε με όλους τους πολιτισμούς της Ανατολής, έχουμε πάρει κάτι από όλες αυτές τις κουλτούρες, ταυτόχρονα όμως, με την έννοια της πολιτικής κουλτούρας, βρισκόμαστε στο κέντρο της Δύσης…« Καμιά χώρα στον κόσμο δεν έχει την ιδιαιτερότητα της Τουρκίας να αντιπροσωπεύει την εμπειρία της ανθρωπότητας. Για το λόγο αυτό το νέο όραμα που θέλουμε να εγκαθιδρύσουμε στη Μέση Ανατολή βρίσκει απήχηση σε κάθε γωνιά του κόσμου.»!!!!

    Και ας αναρωτηθούμε, όλοι τώρα. Θ’αφήσουμε αναπάντητες όλες αυτές τις υπερφίαλες θέσεις αυτού του κυρίου; Στις άγριες μέρες που ζούμε, οι άνθρωποι, των Επιστημών, των Τεχνών και των Γραμμάτων, δεν έχουν το δικαίωμα και την υποχρέωση, αλλά και την απόλυτη ελευθερία να τολμούν και να προβάλλουν και τις δικές τους θέσεις; Ακόμη και να κονταροχτυπηθούν,ο ένας απέναντι στον άλλο;

    Ταυτόχρονα όμως, κάποιοι, πρέπει να κάνουν και την αυτοκριτική τους.. Όπως την έκανε, πριν από πολύ καιρό και ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς:

    ΚΩΝΣΤ.ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ-(BHMA,10/10/1997).

    «…Είναι αναμφισβήτητο γεγονός πια, ότι σε όλο το δυτικό κόσμο η μεγάλη μάζα των διανοουμένων είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό εξαρτημένη από το κεφάλαιο ή από την εξουσία. Οι μηχανισμοί είναι γνωστότατοι.

    Η εύνοια, η συμμετοχή σε » ερευνητικά προγράμματα «που συνδέονται με την παραγωγή, η παροχή υπηρεσιών με την τυπική ιδιότητα του συμβούλου, του τεχνοκράτη, του εμπειρογνώμονα ή ακόμα και του…..γκουρού, κατέστησαν τη διανόηση «επάγγελμα»…»

    Μήπως, τελικά, χωρίς να θέλουν κάποιοι να το παραδεχθούν, έχουν γίνει (με το αζημίωτο βέβαια), επαγγελματίες «γκουρού» της εξουσίας;;

    Σχόλιο από Ροβεσπιέρος | 08/02/2010

  102. ============================

    ΠΡΟΜΗΝΥΜΑ ΜΕΓΑΛΩΝ ΣΥΜΦΟΡΩΝ

    ΔΗΛΩΣΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

    Με τον κοινό νου που διαθέτω, δεν μπορώ να εξηγήσω και ακόμα περισσότερο να δικαιολογήσω την ταχύτητα με την οποία κατρακύλησε η χώρα μας από τα επίπεδα του 2009 σε τέτοιο σημείο, ώστε με το ΔΝΤ να απολέσουμε ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας και να τεθούμε σε καθεστώς κηδεμονίας.

    Και είναι περίεργο ότι κανείς έως τώρα δεν ασχολήθηκε με το πιο απλό, δηλαδή την οικονομική μας διαδρομή με αριθμούς και στοιχεία από τότε έως τώρα, ώστε να καταλάβουμε κι εμείς οι αδαείς τους πραγματικούς λόγους αυτής της πρωτοφανούς και ιλιγγιώδους εξελίξεως, που έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της εθνικής μας αυτοτέλειας και μαζί της την διεθνή ταπείνωση.

    Ακούω για το χρέος των 360 δισεκατομμυρίων, όμως συγχρόνως βλέπω ότι τα ίδια και μεγαλύτερα χρέη έχουν πολλές άλλες χώρες. Άρα δεν μπορεί να είναι αυτή η βασική αιτία της κακοδαιμονίας. Επίσης με προβληματίζει το στοιχείο της υπερβολής στα διεθνή χτυπήματα με στόχο την χώρα μας, μαζί με ένα τόσο καλά εναρμονισμένο συντονισμό εναντίον μιας ασήμαντης οικονομικά χώρας, που καταντά ύποπτος. Έτσι οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι κάποιοι μας ντρόπιασαν και μας φόβισαν, για να μας οδηγήσουν στο ΔΝΤ, που αποτελεί βασικό παράγοντα της επεκτατικής πολιτικής των ΗΠΑ και όλα τα άλλα περί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης ήταν στάχτη στα μάτια μας, για να μη φανεί ότι πρόκειται για μια καθαρά αμερικανική πρωτοβουλία, για να μας ρίξει σε μια εν πολλοίς τεχνητή οικονομική κρίση, ώστε να φοβηθεί ο λαός μας, να φτωχύνει, να χάσει πολύτιμες κατακτήσεις και τέλος να γονατίσει, έχοντας δεχθεί να τον κυβερνούν ξένοι. Όμως γιατί; Για να εξυπηρετηθούν ποια σχέδια και ποιοι στόχοι;

    Παρ’ ό,τι υπήρξα και παραμένω οπαδός της ελληνοτουρκικής φιλίας, εν τούτοις πρέπει να πω ότι με φοβίζει αυτή η αιφνίδια σύσφιξη των κυβερνητικών σχέσεων, οι επαφές υπουργών και άλλων παραγόντων, οι επισκέψεις στην Κύπρο και η έλευση του Ερντογκάν. Υποψιάζομαι ότι πίσω απ’ αυτά κρύβεται η αμερικανική πολιτική με τα ύποπτα σχέδιά της, που αφορούν τον γεωγραφικό μας χώρο, την ύπαρξη υποθαλάσσιων κοιτασμάτων, το καθεστώς της Κύπρου, το Αιγαίο, τους βόρειους γείτονές μας και την αλαζονική στάση της Τουρκίας, με μόνο εμπόδιο την καχυποψία και την εναντίωση του ελληνικού λαού.

    Όλοι γύρω μας, ποιος λίγο ποιος πολύ, είναι δεμένοι στο άρμα των ΗΠΑ. Η μόνη παραφωνία εμείς, που από την επιβολή της Χούντας και την απώλεια του 40% της Κύπρου ως τους εναγκαλισμούς με τα Σκόπια και τους υπερεθνικιστές Αλβανούς, δεχόμαστε συνεχώς χτυπήματα δίχως να βάλουμε μυαλό.

    Θα έπρεπε λοιπόν να καταργηθούμε ως λαός και αυτό ακριβώς γίνεται σήμερα. Καλώ τους οικονομολόγους, πολιτικούς, αναλυτές να με διαψεύσουν. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει άλλη λογικοφανής εξήγηση παρά το γεγονός ότι υπήρξε μια διεθνής συνωμοσία, στην οποία συμμετείχαν και οι Ευρωπαίοι φιλοαμερικανοί τύπου Μέρκελ, η ευρωπαϊκή Τράπεζα, ο διεθνής αντιδραστικός τύπος, που όλοι μαζί συνωμότησαν για το «μεγάλο κόλπο» της υποβάθμισης ενός ελεύθερου Λαού σε υποτελή. Τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ να δώσω καμμία άλλη εξήγηση. Παραδέχομαι όμως ότι δεν διαθέτω ειδικές γνώσεις αλλά μιλώ βασισμένος στον κοινό νου. Ίσως και πολλοί άλλοι να σκέφτονται όπως εγώ κι αυτό ίσως το δούμε στις μέρες που θα ‘ρθουν.

    Πάντως θα ήθελα να προετοιμάσω την κοινή γνώμη και να τονίσω ότι εάν η ανάλυσή μου είναι ορθή, τότε η οικονομική κρίση (που όπως είπα μας επεβλήθη) δεν είναι παρά μόνο το πρώτο πικρό ποτήρι στο λουκούλειο γεύμα που θα ακολουθήσει και που αυτή τη φορά θα αφορά ζωτικά και κρίσιμα εθνικά μας θέματα, που δεν θα ήθελα ούτε να φανταστώ πού θα μας οδηγήσουν.

    Μακάρι να έχω άδικο.

    Αθήνα, 27.4.2010

    Μίκης Θεοδωράκης

    Σχόλιο από Rovespieros | 28/04/2010

  103. Απάντηση στην επιστολή του Μίκη

    Αγαπητέ μου Μίκη,

    Με όλο τον σεβασμό που τρέφω στο πρόσωπό σου, διάβασα την επιστολή – παρέμβασή σου για όλα όσα γίνονται στη χώρα μας.

    Συμφωνούμε στο ότι η όλη κατάσταση είναι «στριμόκωλη» και ότι όλα δείχνουν την «επέμβαση» των ΗΠΑ, όχι όμως στην Ελλάδα, όπως λες, αλλά στην Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία καταρρέει -αυτή είναι ο στόχος των ΗΠΑ- που αφού δεν μπορεί να ανταγωνιστεί την Κίνα, εφορμά και διεκδικεί την αγορά της Ευρώπης, με τη γνωστή εδώ και χρόνια τακτική πολέμου και κατάληψης ολόκληρων χωρών:

    Ο «αεροπορικός βομβαρδισμός» των αγορών και των διάφορων οίκων αξιολόγησης και λίγο μετά οι χερσαίες δυνάμεις», το ΔΝΤ. Η αρχή γίνεται με τους πιο αδύναμους κρίκους, τώρα η Ελλάδα, σε λίγο η Πορτογαλία, σειρά έχει μάλλον η Αγγλία. Προηγήθηκε το πείραμα της Ιρλανδίας και τελειοποιήθηκε με την περίπτωση της Ισλανδίας (κάτι σαν δοκιμή όπλων και αντιδράσεων).

    Και ξέρεις, αγαπητέ μου Μίκη, όλες οι παραπάνω χώρες καμιά σχέση δεν έχουν με την Τουρκία και τον επεκτατισμό της. Αν θα την βάλουν στον χορό αργότερα -εφ’ όσον καταρρεύσει η Ε.Ε.- ή αν η ίδια η Τουρκία εκμεταλλευτεί τη συγκυρία, αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο, που, ναι, να το δούμε και να προετοιμαστούμε…

    Όλα αυτά σου τα γράφω επειδή κάνεις focus σε συνωμοσιολογίες που απέχουν πάρα πολύ από το πρόβλημα και δίνουν ψωμάκι στους Καρατζαφέρηδες και τω συν αυτώ βαρεμένων Ελληναράδων με απρόβλεπτες συνέπειες και πολύ πιο επικίνδυνες για τη χώρα μας που τόσο αγαπάς και νοιάζεσαι.

    Εν κατακλείδι, ο πόλεμος που ζούμε είναι η οικονομική επικράτηση της άρχουσας τάξης στην Ευρώπη και ταυτόχρονα η εκ βάθρων εκθεμελίωση των εργασιακών σχέσεων και κοινωνικών παροχών.

    Αυτός είναι ο πόλεμος, προς το παρόν, και θα πρέπει να τον σταματήσουμε τώρα, μαζί με όλους τους εργαζόμενους της Ευρώπης, βάζοντας και ταυτόχρονα τα θεμέλια για μια άλλη Ευρώπη, που δεν θα είναι έρμαιο των αγορών και των «ατλαντικών συμμάχων».

    Προέχει η ενότητα των αριστερών δυνάμεων στη δράση και την αντίσταση, στη χώρα μας, ώστε να δώσει μια ελπίδα στον κόσμο ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. Και θα περίμενα από σένα, αγαπητέ μου Μίκη, ένα τέτοιο προσκλητήριο.

    Με τιμή,

    Στ. Παπαματθαίου

    απ’ τον άνεμο

    Σχόλιο από Θεοδωράκης; | 30/04/2010

  104. Ο καημένος ο Μίκης… Πάντα πολιτικά άστοχος, πάντα αυτο-εκτιθέμενος σε καφενειακού τύπου αναλύσεις που μόνο το γέλιο προκαλούν. Δεν είναι το προχωρημένο της ηλικίας, πάντοτε ο Μίκης προέβαινε σε τέτοιου είδους μανιφέστα πολιτικής ρηχότητας (θυμάστε το Καραμανλής η τάνκς)…

    Και φυσικά οι απανταχού φαντασιόπληκτοι ελληναράδες περιφέρουν ως λάφυρο τη δήλωση του «αριστερού» Μίκη, προς επίρρωσιν των ιδεοληψιών τους…

    Σχόλιο από doctor | 30/04/2010

  105. Από την άλλη όμως, τι εμπιστοσύνη να έχεις στις πολιτικές μαφίες που μας κυβερνάν. Για τα συμφέροντά τους θα μπορούσαν να ξεπουλήσουν και την ίδια την πατρίδα τους. Η εμπειρία της Κύπρου είναι αποκαλυπτική. Αφού πρώτα έπαιξαν το αμερικανικό χαρτί με το πραξικόπημα ως καλοί πράκτορες στην χουντική τους μορφή, με την κοινοβουλευτική τους αρνήθηκαν να ζητήσουν την αποκατάσταση της ομαλότητας με την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, απεμπόλησαν τα δικαιώματα που είχε η Ελλάδα ως εγγυήτρια δύναμη και όλη τους η προσπάθεια ήταν να πείσουν τους Κύπριους να δεχτούν ως οριστικά τα αποτελέσματα μιας εισβολής.

    Ποιός μας εγγυάται ότι αύριο δεν θα ξεπουλήσουν και την υφαλοκριπίδα και το Αιγαίο μόνο και μόνο γιατί έτσι θέλουν τα αφεντικά τους.

    Για να δούμε τι έχουν ήδη αποφασίσει να συζητήσουν με τον Ερντογάν που έρχεται μεθαύριο;

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 30/04/2010

  106. ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΑΙΡ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ. ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΕΘΟΔΟΙ ΥΠΟΒΟΗΘΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΚΤΟΥΡΚΙΣΜΟΥ
    Κοινοποίηση

    33

    Στις 11.05.11 προβλήθηκε στην Κομοτηνή, στον κινηματογράφο ODEON, το ντοκυμανταίρ «Πρόσθεση, όχι αφαίρεση, πολλαπλασιασμός, όχι διαίρεση» του Προγράμματος Φραγκουδάκη.

    Ήταν μια προβολή που είχε επίσημο χαρακτήρα μιας και ήταν παρούσες οι Φραγκουδάκη και Δραγώνα. Το παρόν και το «κλίμα» έδωσαν με την παρουσία τους ο μεταφραστής του Τούρκου προξένου καθώς και εκπρόσωποι του Συλλόγου Δασκάλων Ε.Π.Α.Θ., οι οποίοι αν και πομακικής καταγωγής (Κέχρος, Χλόη κτλ), έχουν προσχωρήσει πλήρως στους μηχανισμούς του τουρκικού εθνικισμού. Επίσης, με το καλημέρα διαβάστηκε από την Φραγκουδάκη χαιρετισμός του βουλευτή ΠΑΣΟΚ Αμέτ Χατζηοσμάν ο οποίος μιλούσε για κατάθεση νομοσχεδίου σύμφωνα με το οποίο καταργείται η Ε.Π.Α.Θ. Με το που διάβασε το συγκεκριμένο απόσπασμα η Φραγκουδάκη, ακούστηκαν ενθουσιώδη χειροκροτήματα από τους επισήμους (μουσουλμάνους και … χριστιανούς!).

    Στη συνέχεια, προβλήθηκε το ντοκυμανταίρ στο οποίο διαπιστώνει κανείς τους άξονες του Προγράμματος που κλίνουν απροκάλυπτα προς την τουρκική πλευρά συμφερόντων.

    1. Το κυρίαρχο στοιχείο για το Πρόγραμμα είναι η διγλωσσία: ελληνικά και τουρκικά. Τα παιδιά θεωρούνται τουρκόφωνα ανεξαρτήτως καταγωγής. Όλες οι δραστηριότητες που υποστηρίζουν την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας έχουν στήριξη από την τουρκική γλώσσα. Η πομακική γλώσσα παρουσιάζεται στο ντοκυμανταίρ ως …φολκλόρ, ως κάτι το …γραφικό. Ενώ η ρωμανί αγνοείται προκλητικά.

    2. Ιδιαίτερο βάρος έχει δοθεί στα ΚΕΣΠΕΜ. Εκεί έγιναν σεμινάρια ξένων γλωσσών για τους εκπαιδευτικούς που θα συμμετείχαν στο Πρόγραμμα (βλ. και άρθρο στο φ. 48), με σκοπό οι εκπαιδευτικοί να γνωρίζουν την μητρική γλώσσα των παιδιών. Η μόνη γλώσσα που διδάχθηκε μέχρι σήμερα είναι ΜΟΝΟ τα τουρκικά. Ούτε λόγος για τα πομακικά ή την ρωμανί.

    3. Επιμορφωτικά παιχνίδια: τα μουσουλμανάκια στα πλαίσια του Προγράμματος έπαιζαν επιμορφωτικά παιχνίδια στους υπολογιστές με κυρίαρχες γλώσσες τα τουρκικά και τα ελληνικά.

    4. Κινητές μονάδες του ΚΕΣΠΕΜ: Οι καθηγήτριες που πήγαν με τα βανάκια στα ορεινά Πομακοχώρια συνοδεύονταν από οδηγούς, οι οποίοι έπαιζαν και το ρόλο «διαμεσολαβητών» μεταξύ των εκπαιδευτικών και των παιδιών. Αυτοί οι οδηγοί και διαμεσολαβητές ήταν εκτουρκισμένοι Πομάκοι. Με έκπληξη είδαμε οδηγούς από την τουρκόφωνη Οργάνη ή άτομα με σπουδές στην Τουρκία να ανεβαίνουν στα Πομακοχώρια και να συνεννοούνται στα τουρκικά με τα παιδιά. Πού να τολμήσουν τα καημένα Πομακόπουλα να εκφραστούν στα πομακικά; Ο φόβος του Τούρκου παραμονεύει.

    5. Νηπιαγωγεία (δημόσια): εκτός από την νηπιαγωγό που συνεννοείται με τα παιδιά στα ελληνικά, επιλέχθηκαν και μουσουλμάνες νηπιαγωγοί που μιλούσαν με τα παιδιά στα τουρκικά. Δεν είδαμε στο ντοκυμανταίρ καμία νηπιαγωγό να μιλάει στα πομακικά ή στην ρωμανί. Άλλωστε, είναι γνωστή η πρόθεση της Δραγώνα από τη θέση που είχε παλιά ως Γραμματέας Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης να μετατρέψει τα δημόσια νηπιαγωγεία σε δίγλωσσα (δηλαδή σε μειονοτικά)! Και καθόλου τυχαίο όπως γράψαμε και στο φ.50 ότι πλέον και τουρκόφωνοι νηπιαγωγοί αναλαμβάνουν μόνοι τους δημόσιο νηπιαγωγείο (όπως έγινε π.χ. φέτος με την Άνω Βυρσίνη)!

    Χαρακτηριστικό του κλίματος φιλοτουρκισμού του ντοκυμανταίρ και του Προγράμματος ήταν και η απαράδεκτη παρουσία σε αυτό του γιατρού Ιμπράμ Ονσούνογλου (!) ο οποίος δήλωσε ότι είναι …Τούρκος. Παντελώς άσχετη η παρουσία του με την εκπαίδευση, αλλά σχετική με τον τουρκισμό, που όπως φαίνεται έλκει ως χρυσοφόρος μαγνήτης το δίδυμο Φραγκο-Δραγώνα. Δεν είδαμε να φιλοξενείται όμως ούτε ένας μουσουλμάνος που να δήλωνε Πομάκος ή Ρωμ.

    Αν όλα αυτά συνδυαστούν με το ότι στα δημοτικά και στα γυμνάσια – λύκεια έχουν δοθεί λεξικά τουρκικής γλώσσας και ότι σε εγχειρίδια που χρησιμοποιούν οι εκπαιδευτικοί υπάρχουν ως ύλη τουρκικά ποιήματα, συμπληρώνεται το παζλ και πέφτουν οι μάσκες.

    (τεύχος 53, Μάιος 2011)

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 17/06/2011

  107. Σχόλιο από Ματσουκάτες | 04/12/2011


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: