Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-65 χρόνια απ’ τον Δεκέμβρη του ’44

dsc02662.JPGΟ Δεκέμβρης του ’44 ήταν η πρώτη μεγάλης έκτασης εκδήλωση του εμφυλίου πολέμου. Με την εμπλοκή των βρετανικών δυνάμεων στο πλευρό της αστικής κυβέρνησης έληξε ο λεγόμενος «Β’ Γύρος» της  εμφύλιας σύγκρουσης.

65 χρόνια μετά, μια πρωτότυπη εκδήλωση την Τρίτη 1 Δεκεμβρίου (7-9 μ.μ.) γίνεται στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Κηφισιάς, στο πλαίσιο ενός προγράμματος νεοελληνικής ιστορίας που επιμελείται ο ιστορικός Βλάσης Αγτζίδης. Στην εκδήλωση θα επιχειρηθεί η ανάλυση των συνθηκών που οδήγησαν στην τρομερή εκείνη σύγκρουση. Την παρουσίαση των τότε συνθηκών θα κάνει ο ερευνητής (και γιατρός) Γιώργος Πολυχρονίδης. Στη συνέχεια  θα καταθέσουν την εμπειρία τους και την άποψή τους, prosfigikadn2mcv.jpgδύο συμμετέχοντες στην τότε σύγκρουση από διαφορετικά στρατόπεδα, ο  Μανώλης Γλέζος, από την πλευρά του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και ο Θεόδωρος Σάρρος, από την πλευρά του ΕΔΕΣ και θα ακολουθήσει συζήτηση.

(Δεκέμβρης του ‘44. Αντιφασιστική διαδήλωση μπροστά στα προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας)

[Το σεμινάριο πραγματοποιείται κάθε δεύτερη Τρίτη (7-9 μ.μ.) στο  Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Κηφισιάς, στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο «Ν. Αντωνόπουλος», στη Βιβλιοθήκη Δήμου Κηφισιάς (Έπαυλη Δροσίνη) Αγ. Θεοδώρων & Κυριακού. ]

ΔείτεΟ ματωμένος Δεκέμβρης του ‘44 και ο βρετανικός παράγων

Δείτε στου Σαραντάκου για την

απόκρουση της απόβασης των Άγγλων στη Μυτιλήνη τα Χριστούγεννα του 1944

appzh3mykzrygft

Advertisements

30/11/2009 - Posted by | -Αντίσταση, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -αντιφασιστικά, φασισμός

243 Σχόλια »

  1. Τα δεκεμβριανά δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα βρόμικο σχέδιο των ύπουλων και βάρβαρων άγγλων σε συνεργασία με τους ντόπιους έλληνες φασίστες και συνεργάτες των κατακτητών γερμανών και ιταλών φασιστών. Στόχος τους ήταν να μπορέσουν να ξεκαθαρίσουν μια και καλή με τους αντιστασιακούς του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ διότι στην πολυψηφία τους ήταν κομουνιστές και έδηξαν μεγάλο πατριωτισμό με το να δημιουργήσουν την αντίσταση κατά των κατακτητών και αγαπήθηκαν από τους έλληνες στην ύπαιθρο και στα αστικά κέντρα.. Αντίθετα οι δεξιοί άλλοι έφυγαν στην μέση ανατολή άλλοι έμεναν ουδέτεροι λίγοι πήραν μέρος στην αντίσταση και αρκετοί φόρεσαν την μπότα του γερμανού πήραν τα γερμανικά όπλα. και οπλιστήκαν με τον τίτλο του αντικομουνισμού και οργίασαν κατά των ελλήνων και κατά της πατρίδας μας. Όλα αυτά βρόμισαν το ήθος της δεξιάς και κατασκεύασαν τα δεκεμβριανά για να εξοντώσουν τους αντιστασιακούς, και όσοι θα γλύτωναν, να τους παρασύρουν στον εμφύλιο πόλεμο. Εκεί ήταν εύκολα να τους δυσφημήσουν κα να τους εξοντώσουν και αυτούς, με τα γνωστά αποτελέσματα τα του εμφυλίου. Από αυτή την βάρβαρη πράξη που μας σκάρωσαν τα αγγλικά πουσταρέλια, κάνης δεν βγήκε κερδισμένος. Το κάγκελο το πλήρωσε ακριβά ο λαός μας αριστεροί και οι δεξιοί. Ο μόνος κερδισμένος από αυτήν την τραγωδία ήταν οι άγγλοι και οι αμερικανοί με το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο που αύξησαν αδρά τα πλούτη τους πατώντας πάνω στο ελληνικό αίμα.

    -Σε καμιά χώρα του κόσμου δεν διώχτηκαν οι απελευθερωτές.-

    Μόνο στην χώρα των παράξενων που λέγετε Ελλάδα συμβαίνουν αυτά. Το ίδιο έργο το είδε ο λαός μας και με τους αγωνιστές του 1821 πολέμησαν εδίωξαν τους Τούρκους, και οι αγωνιστές διώχτηκαν φυλακίστηκαν εξοντώθηκαν.

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 30/11/2009

  2. Έγινε κυβέρνηση εθνικής ενότητας, με πρωθυπουργό τον Γ. Παπανδρέου, αλλά το ζήτημα του γενικού αφοπλισμού των αντάρτικων ομάδων έφερε διχασμό στην κυβέρνηση. Στις 2 Δεκεμβρίου του 1944 έγινε η παραίτηση των υπουργών του ΕΑΜ.
    Στις 3 Δεκεμβρίου το Ε.Α.Μ. διοργάνωσε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην πλατεία Συντάγματος. Η διαδήλωση κατέληξε σε λουτρό αίματος όταν χτυπήθηκε με πυροβολισμούς από ακροβολισμένους αστυνομικούς. Κατά το ΕΑΜ, 28 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 140 τραυματίστηκαν.
    Στις 4 Δεκεμβρίου οργανώθηκε γενική απεργία από το ΕΑΜ, με σύνθημα «Όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα».

    Η πορεία αυτή χτυπήθηκε ξανά με πυροβολισμούς, στους οποίους απάντησαν τμήματα του ΕΛΑΣ που την συνόδευαν.

    Σχόλιο από theo | 30/11/2009

  3. ειστε σχιζοφρενεις ολοι σας. τετοια αρωστημενα πραγματα σας μαθαινουν οι ινστρουχτορες σας??????
    ποιοι απελεθυερωτες? ενοειτε τους εαμοβουλγαρους δολοφονους, τους συνεργατες γερμανων ιταλων αλβανων και βουλγαρων κατακτητων, που δινατε μακεδονια θρακη ηπειρο στους βουλγαρους συντροφους σας, οι οποιοι σας δουλευαν αγρια, προκειμενου να παρετε την εξουσια????
    και ποιοι δεξιοι?
    οι πανιβλακες δεξιοι δεν ειχαν παρει καν χαμπαρι τι εστι μπολσεβικισμος τι εστι κοκκινη πανουκλα.
    εμεις οι ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ τσακισαμε τον κοκκινο φασισμο και λευτερωσαμε την ελλαδα απο τους εαμοβουλγαρους κατακτητες, τον πιο σκληρο βρωμικο και υπουλο κατακτητη που αντιμετωπισε ποτε η ελλαδα στα 5-6.000 χρονια ιστοριας της.

    οποιος δεν εντασσονταν στη δολοφονικη συμμορια του εαμ τον βαφτιζατε φασιστα και συνεργατη των κατακτητων.
    ειναι γνωστες πλεον οι βρωμικες μακιαβελικες μεθοδοι που χρησιμοποιησατε εναντιον του ελληνικου λαου…
    τοση προπαγανδα 35 χρονια τωρα, τοσα δισεκατομυρια απολους τους μπολσεβικους πλουτοκρατες, κοκαλη, βαρδινογιανη, λαμπρακη, τεγοπουλο μποπολα, γερμανο και δεν καταφερατε απολυτως τιποτα.
    ο ελληνικος λαος γνωριζει τωρα τι εστι μπολσεβικισμος….
    ειστε βαρια αρωστοι ολοι σας, εχετε υποστει πλυση εγκεφαλου και ειστε γεματοι μισος εναντιον του ελληνικου λαου, ο οποιος σας ξεφτιλισε το 49 στο γραμο βιτσι.
    να ξερετε οτι και μεις σας μισουμε σταλινικα αποβρασματα, επαγγελματιες ψευτες και διαστρεβλωτες της αληθειας…

    το λαθος βεβαια ηταν των ηλιθιων δεξιων που σας αφησαν ζωντανους μετα το 49, αντι να σας εξοντωσουν ολους, οπως θα κανατε εσεις σε μας τους ελληνες αν επικρατουσατε.
    μονο ενα εκατομυριο το πολυ να ησασταν μαζι με τις οικογενειες σας δεν ησασταν δα και πολλοι…

    δοξα και τιμη στους ηρωες χωροφυλακες του μακρυγιαννη, στους χιτες του γριβα, τους ταγματασφαλιτες του πλαστηρα,τον εδες του ζερβα και την παο του αντων τσαους που κρατησαν την ελλαδα ελληνικη!!!
    κοιτα να δεις ολοι βενιζελικοι ε??????

    Σχόλιο από kafkaslar | 01/12/2009

  4. «Τότε, μια πρωτοβουλία της εαμικής πλευράς έδωσε λαβή για διαπραγματευσεις και οδήγησε τα πράγματα σε μια πορεία, πού φαινόταν ότι κατ’ αρχήν οδηγούσε σε συμφωνία και λύση του αδιεξόδου:
    27-11-44. Το μεσημέρι, ο Τσιριμώκος δένει στον Ζέβγο ένα «σχέδιο» απόφασης του υπουργικού συμβουλίου για τον αφοπλισμό, ώστε να εγκριθεί από την ηγεσία του ΚΚΕ.
    Κατά την πρόταση αυτή , θα εξαιρεθεί από τον αφοπλισμό τόσο η Ορεινή Ταξιαρχία και ο Ιερός Λόχος, όσο και ορισμένα ανταρτικά τμήματα του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ.
    Το σύνολο των αντιεαμικών τμημάτων πού θα διατηρηθεί θα βρίσκεται σε αντιστοιχία δύναμης και εξοπλισμού προς το τμήμα του ΕΛΑΣ πού επίσης θα διατηρηθεί. Το τμήμα θα είναι μικτό (κατ’ άνδρα), με ενότητα και ενιαία Διοίκηση.

    Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, σε σύσκεψη Ζέβγου, Σβώλου και Τσιριμώκου, το ΚΚΕ επιφέρει στο σχέδιο αυτό ορισμένες τροποποιήσεις.
    Το κείμενο διαμορφώθηκε ως εξής: «Θα καταρτισθή μικτόν τμήμα Εθνικού Στρατού, ίνα συνεχίση την συμμετοχήν του εις τον κοινόν συμμαχικόν αγώνα και λάβη επίσης μέρος , εάν απαιτηθή, εις τας περιοχάς Κρήτης και Δωδεκανήσων. Εις το μικτόν τμήμα τούτο του Εθνικού Στρατού, το οποίον θα συμβολίζη επίσης την εθνικήν ενότητα, θα μετάσχουν η υφιστάμενη Ορεινή Ταξιαρχία, ο Ιερός Λόχος και τμήμα του ΕΔΕΣ, καθώς και μία ταξιαρχία του ΕΛΑΣ, έχουσα δύναμιν ίσην προς το άθροισμα των άνω δυνάμεων και με ίσον οπλισμόν»
    Το ίδιο απόγευμα, το τροποποιημένο από το ΚΚΕ σχέδιο υποβάλλεται στον πρωθυπουργό, ο οποίος το αποδέχεται κατ’ αρχήν. Επιφέρει μερικές τροποποιήσεις, πού τις εγκρίνουν οι παριστάμενοι εαμικοί υπουργοί.
    (Ο Παπανδρέου: α) Διαγράφει με μολύβι τη λέξη «μικτόν» στα δύο σημεία πού υπάρχει στο σχέδιο. β) Διαγράφει με μολύβι τις λέξεις: «έχουσαν δύναμιν (η ταξιαρχία του ΕΛΑΣ) ίσην προς το άθροισμα των ως άνω τμημάτων και ίσον οπλισμόν»). Αντ’ αυτού , προτείνει να διατυπωθεί αυτό το συμφωνημένο ζήτημα , όχι στην απόφαση του υπουργικού συμβουλίου, αλλά σε διαταγή του ίδιου του Παπανδρέου, ως υπουργού των Στρατιωτικών. Οι εαμικοί υπουργοί συμφωνούν.
    Πράγματι, καλείται ο υφυπουργός Στρατιωτικών στρατηγός Σαρηγιάννης και ο Παπανδρέου γράφει ο ίδιος και υπογράφει την σχετική εντολή:

    « Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

    Προς το υπουργείον των στρατιωτικών

    Παρακαλούμεν

    1. Όπως η Ταξιαρχία ΕΛΑΣ, η οποία θα σχηματισθή μετά την αποστράτευση των ανταρτικών δυνάμεων εκ τμημάτων αυτού, έχει δύναμιν ίσην προς το άθροισμα των δυνάμεων Ορεινής Ταξιαρχίας, Ιερού Λόχου και ΕΔΕΣ.

    Γ.Παπανδρέου»

    Μετά την έκδοση της εντολής αυτής του πρωθυπουργού, το υπουργείο Στρατιωτικών εκδίδει την σχετική διαταγή που την μονογράφει ο γενικός διευθυντής του υπουργείου στρατηγός Λεωνίδας Σπαής:

    «ΥΠΟΥΡΓΕΙΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ

    ΓΕΝ. ΕΠΙΤ. ΣΤΡΑΤΟΥ

    Διαταγή

    Συγκροτούνται 2 ταξιαρχίαι, εξ ων:

    1. Η πρώτη θ’ αποτελεσθή :

    ¬ Εκ της ΙΙΙ Ορεινής Ταξιαρχίας

    ¬ Ιερού Λόχου

    ¬ Στρατιωτικού τμήματος της στρατ. Οργανώσεως ΕΔΕΣ

    2. Η Δευτέρα Ταξιαρχία, ήτις θα φέρη την ονομασίαν ΕΛΑΣ, θα αποτελεσθή από τμήματα της στρατ. Οργανώσεως ΕΛΑΣ, η δύναμις δε ταύτης θα είναι ίση προς την της πρώτης τοιαύτης ..»

    Το ίδιο βράδυ ο Παπανδρέου, ο Λήπερ και ο Σκόμπυ, συμφωνούν και «συνεορτάζουν» το γεγονός της επίτευξης συμφωνίας.

    Όμως , την νύχτα της 27ης προς την 28η Νοεμβρίου συνεδριάζει το Π.Γ. του ΚΚΕ και εντελώς απρόβλεπτα και απροσδόκητα , σε σχέση με τις θέσεις του μέχρι του απογεύματος της ιδίας ημέρας , αποφασίζει την υπαναχώρηση από τα συμφωνηθέντα, επανερχόμενο στην αρχική πρόταση του αφοπλισμού όλων γενικά των ενόπλων εθελοντικών δυνάμεων, πού ήταν βέβαιο ότι δεν θα γίνει αποδεκτή από τον Παπανδρέου και τον βρετανικό παράγοντα .»

    καί

    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

    ΚΑΜΙΑ ΠΛΕΥΡΑ ΔΕΝ ΣΤΟΧΕΥΕ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ ΣΤΗΝ ΕΝΟΠΛΗ ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ
    ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ
    1. ΕΑΝ ΤΟ ΚΚΕ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΝΟΠΛΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
    .Δεν θα διακήρυττε συνεχώς και σε όλους τους τόνους κατά την διάρκεια της κατοχής , και μετά , με τα επίσημα κείμενα και τις αποφάσεις του ΕΑΜ, ΚΚΕ, πως μετά την απελευθέρωση, επεδίωκε κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, που θα προετοίμαζε και θα διεξήγαγε δημοψήφισμα για την επίλυση του καθεστωτικού ζητήματος , και ελεύθερες εκλογές για συντακτική βουλή
    . Δεν θα συμφωνούσε στον Λίβανο την συμμετοχή του σε κυβέρνηση εθνικής ενότητας.
    .Θα μετέτρεπε την ΠΕΕΑ σε επαναστατική κυβέρνηση.
    .Δεν θα την διέλυε, εν όψει της συμμετοχής του στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας.
    . Δεν θα συμφωνούσε στην Καζέρτα να επιτρέψει την έλευση Αγγλικού στρατού και της Κυβέρνησης στην Ελλάδα.
    . Και ακόμα, αν τα πρώτα τα έκανε για να παραπλανήσει για τις προθέσεις του, ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΕΤΡΕΠΕ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΝ ΑΠΟΒΙΒΑΣΗ ΑΓΓΛΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, πράγμα πού ήταν απολύτως εντός των στρατιωτικών του δυνατοτήτων την συγκεκριμένη στιγμή.
    .Δεν θα προσπαθούσε να αποφύγει την με δική του πρωτοβουλία, την στρατιωτική σύγκρουση με τους Βρετανούς.
    .Θα έφερνε τον ΕΛΑΣ της επαρχίας στη πρωτεύουσα, αντί να τον στείλει να διαλύσει τον ΕΔΕΣ στην Ήπειρο.
    . Το ΚΚΕ, πιθανώς να απεδίωξε την ένοπλη συντριβή των αντιπάλων του και την εγκαθίδρυση ΕΑΜικού καθεστώτος, μετά την 5η Δεκεμβρίου , οπότε και ενεπλάκησαν τα Βρετανικά στρατεύματα στην σύγκρουση με εντολή του Τσόρτσιλ, αλλά, ακόμη και τότε, από τις 5 έως τις 15 Δεκεμβρίου, που υπερίσχυε στρατιωτικά, δεν εξεδίωξε, ενώ θα μπορούσε να το κάνει, τους Βρετανούς και την κυβέρνηση από το κέντρο της Αθήνας.

    2. ΕΑΝ ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ ΗΘΕΛΑΝ ΤΗΝ ΕΝΟΠΛΗ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΟΥ ΕΛΑΣ ΕΞ ΑΡΧΗΣ:
    .Οι Άγγλοι, ήξεραν, ότι σε καμία περίπτωση δεν μπορούσαν να διαλύσουν με στρατιωτική σύγκρουση τον ΕΛΑΣ, διότι ο ΕΛΑΣ κυριαρχούσε στρατιωτικά σε ολόκληρη την Ελλάδα, και θα απαιτούνταν τεράστια στρατιωτική δύναμη για την συντριβή του, πού η Βρετανία τότε δεν διέθετε. Γι αυτό προσπαθούσαν να επιτύχουν την διάλυση του ΕΛΑΣ (πράγμα στο οποίο είχε συμφωνήσει και το ΕΑΜ, ότι θα συνέβαινε μετά την απελευθέρωση), με πολιτική συμφωνία.
    .Δεν θα εμπλέκονταν στις δαιδαλώδεις διαπραγματεύσεις πού αναφέρονται παρακάτω.
    .Δεν θα κινδύνευαν μέχρι τις 15/12 να χάσουν ακόμα και αυτό το τετραγωνικό χιλιόμετρο που ελέω ΕΛΑΣ κρατούσαν στο κέντρο της Αθήνας.
    .Όταν είχαν πια νικήσει στρατιωτικά τον ΕΛΑΣ στην Αττική, δεν θα προσέρχονταν στον συμβιβασμό της Βάρκιζας, αλλά θα προχωρούσαν στην οριστική στρατιωτική συντριβή του.
    .Οι αστικές πολιτικές δυνάμεις δεν διέθεταν σχεδόν καθόλου στρατό, ώστε να ήταν στις προθέσεις τους να συντρίψουν στρατιωτικά τον ΕΛΑΣ. Βασίζονταν για τα πάντα, στους Βρετανούς.

    Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΗΤΑΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ (ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗΣ) ΒΑΘΙΑΣ ΑΜΟΙΒΑΙΑΣ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΩΝ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΤΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΚΑΤΟΧΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ.
    ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ

    ΠΟΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΚΑΝΑΝ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΔΥΣΠΙΣΤΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥ ΚΚΕ/ΕΑΜ, ΣΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΟΦΥΛΑΚΗΣ ΤΗΝ 1Η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΑΣ ΤΗΝ 10Η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ (ΟΠΩΣ ΕΙΧΕ ΣΥΜΦΩΝΗΘΕΙ, ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ)

    . Η απόλυτη άρνηση του ΕΛΑΣ να δεχτεί την ύπαρξη άλλων αντιστασιακών οργανώσεων κατά την κατοχή. Η διάλυση του 5/42 και η εκτέλεση του Ψαρού.
    . Η δαιμονοποίηση του κάθε διαφωνούντος, ως φασίστα και συνεργάτη των Γερανών, η στοχοποίησή του μέσω του Ριζοσπάστη, και η τελική φυσική του εξόντωση από την ΟΠΛΑ.
    . Η στρατιωτική επιχείρηση διάλυσης του ΕΔΕΣ, από τον Οκτώβριο του 1943 έως τον Ιανουάριο του 1944 (Ο λεγόμενος « πρώτος γύρος»)
    . Η στρατιωτική στάση, στα στρατεύματα της Μ. Ανατολής, τον Απρίλιο του 44.
    .Η τρίμηνη καθυστέρηση (από τον Μαίο του 44, έως τον Αύγουστο) στην αποδοχή της συμφωνίας του Λιβάνου , από την ηγεσία του ΚΚΕ.
    . H ιδεολογική αρχή της ένοπλης επαναστατικής κατάληψης της εξουσίας και της εγκατάστασης του μονοκομματικού καθεστώτος της δικτατορίας του προλεταριάτου, που ήταν η επίσημη γραμμή της Κομμουνιστικής διεθνούς, μέχρι το 1935.

    . Η γνώση, πώς στο ΚΚΕ, υπήρχαν οι «σκληροί» , που δεν συμφωνούσαν με την κυρίαρχη συμβιβαστική γραμμή, και πως πίεζαν για την ένοπλη επαναστατική επικράτηση.
    . Οι εκτελέσεις από τον ΕΛΑΣ, ειδικά στην Πελοπόννησο, όχι μόνο των Ταγματασφαλιτών συνεργατών των Γερμανών, αλλά και διαφωνούντων χωρικών ( Μελιγαλάς).
    . Η εξόντωση, από την οργάνωση ΟΠΛΑ, (Οργάνωση προστασίας λαϊκών αγωνιστών) κατά την κατοχή, και ιδίως κατά το καλοκαίρι του 1944, των πάσης φύσεως διαφωνούντων με το ΚΚΕ. (Βασιλικών, κεντρώωv, συνεργατών των Γερμανών, αναρχικών, τροτσκιστών, διαφωνούντων συνδικαλιστικών στελεχών, διαφωνούντων και αποχωρησάντων από το ΕΑΜ και το ΚΚΕ)

    ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΤΟ ΚΚΕ ΝΑ ΔΥΣΠΙΣΤΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΣΤΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ, ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΩΝ ΟΠΛΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΟΦΥΛΑΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΑΣ:
    .Οι προκατοχικές διώξεις, φυλακίσεις, εξορίες και βασανισμοί, των μελών του ΚΚΕ
    .Το βασιλικό πραξικόπημα της 4ης Αυγούστου του 1936, και η μεταξική δικτατορία.
    . Η επιμονή του Βασιλιά να γυρίσει χωρίς δημοψήφισμα στην Ελλάδα, και η υποστήριξη του από τον Τσόρτσιλ, μέχρι και την 25η Δεκεμβρίου 1944
    .Η αποδοχή από τον Αστικό κόσμο των Ταγμάτων ασφαλείας , πού ίδρυσε η Δοσιλογική Κυβέρνηση Ράλλη, και η μυστική ενίσχυσή τους από τους Άγγλους, σαν μελλοντικό ένοπλο ανάχωμα κατά του ΕΛΑΣ. Η διατήρησή τους υπό περιορισμό στο Γουδί, και η τελική αξιοποίησή τους κατά του ΕΛΑΣ.
    .Η επιμονή του Τσόρτσιλ να μην διαλυθεί η Ορεινή Ταξιαρχία, πράγμα που γεννούσε υποψίες για Βασιλικό πραξικόπημα.
    . Η επιμονή του Παπανδρέου να μην μικτοποιηθουν οι μονάδες του Ιερού λόχου, της Ορεινής Ταξιαρχίας, του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ (που θα παρέμεναν, μέχρι την δημιουργία με τακτική στρατολογία , του Στρατού), γεγονός που δημιουργούσε την υπόνοια μελλοντικής χρησιμοποίησης των μη ΕΑΜικών μονάδων για πραξικόπημα.
    .Η ένοπλη αντιμετώπιση της διαδήλωσης της 3ης Δεκεμβρίου από την αστυνομία. Η επανάληψη της αιματοχυσίας την επομένη 4η Δεκεμβρίου.
    .Ο φόβος των εκτελεστών της ΟΠΛΑ, πώς αν παραδώσουν τα όπλα τους, πιθανόν να λογοδοτήσουν στην δικαιοσύνη.

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιωργος | 01/12/2009

  5. Παρότι στην αρχή ενοχλήθηκα διαβάζοντας τον «καυκασιανό βρωμόσκυλο» στη συνέχεια είπα «μπράβο στα παιδιά που μας επέτρεψαν να δούμε και τη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού». Δυστυχώς τέτοια άρωστα μυαλά ευνοούνται στην εποχή μας λόγω της αμάθειας και της ημιμάθειας που κυριαρχεί, της ηλιθιότητας της αριστεράς που δεν καταλαβαίνει τι ανοησίες πράττει και πως ρίχνει νερό στο μύλο του φανατισμού και της ακροδεξιάς και φυσικά τηςν ανάπτυξη πλέον των δύο ανορθολογικών άκρων, απ’ τη μια οι Πυρήνες της Φωτιάς και η νέα ΟΠΛΑ κι απ’ την άλλη οι χρυσαυγίτες και οι μαύροι κύκνοι και όλο το κακό συναπάντημα που από δω και πέρα θα το βλέπουμε συχνότερα.

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 01/12/2009

  6. Ζωνιανίτη ευχαριστούμε για την κατανόηση. Ακριβώς για τους λόγους που αναφέρεις επέτρεψα το άθλιο αυτό κείμενο ενός αμόρφωτου ανώνυμου, να εμφανιστεί.

    Νομίζω ότι είχε ξαναέλθει παλιά λέγοντας αντίστοιχες μπούρδες και ταγματασφαλήτικες ανοησίες και του
    «απαγορεύσαμε την είσοδο».

    Ομέρ ο αντμινίστωρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/12/2009

  7. Γιώργο Πολυχρονίδη γράφεις: «ΚΑΜΙΑ ΠΛΕΥΡΑ ΔΕΝ ΣΤΟΧΕΥΕ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ ΣΤΗΝ ΕΝΟΠΛΗ ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ»

    Λάβε υπόψη σου ένα εντυπωσιακό στοιχείο που δημοσίευσε ο ίδιος ο Πυρομάγλου, υπαρχηγός του Ζέρβα στον ΕΔΕΣ, στο περιοδικό που εξέδιδε υπό τον τίτλο «Ιστορική Επιθεώρηση». Ότι κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων στη Μέση Ανατολή που κατάληξε στη Συμφωνία του Λιβάνου, τον πλησίασε ο Γεώργιος Παπανδρέου από την ελληνική Κυβέρνηση που έδρευε στη Μέση Ανατολή και τον ρώτησε: «Μπορεί ο ΕΔΕΣ να διαλύσει τον ΕΛΑΣ;» Η απάντηση του Πυρομάγλου ηταν «Μα κ. πρόεδρε τώρα βρισκόμαστε σε πόλεμο με τους Γερμανούς οπότε είναι απαράδεκτη κάθε τέτοια σκέψη,αλλά και η ισορροπία δυνάμεων δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο.»

    Τότε ο Παπανδρέου του απάντησε: «Καλά τότε θα βρω άλλο τρόπο να τους διαλύσω». «Ποιός θα είναι αυτός ο τρόπος;» ρώτησε ο Πυρομάγλου. «Οι Βρετανοί» απάντησε ο Γ. Παπανδρέου.

    Η μαρτυρία είναι αδιαμφισβήτητη και προέρχεται από τους κύκλους των «νικητών». Τα συμπεράσματα είναι προφανή!

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/12/2009

  8. Α ρε Ομέρ
    Πάνε οι παλιές καλές ημέρες που εβγαινες με την χατζάρα και όποιον πάρει ο χάρος.Πολύ χαλαρό σε βρίσκω τελευταία…

    Καλημέρα σας κε kafkaslar
    «..εμεις …… λευτερωσαμε την ελλαδα…»Σας αφιερώνω, με πολύ κατανόηση, μια εικόνα ενός εκπαιδευόμενου «λευτερωτή» της Ελλάδας.
    Μόνο που έχω μια δυσκολία να διακρίνω τον εκπαιδευτή….θα πρέπει να το βρείς μόνος σου…

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/12/2009

  9. Καφκαλάρ φαίνετε το καύκαλο το έχεις ανάμεσα από τα σκέλη σου, και μάλλον στην πείσω πλευρά. Ευτυχώς που δεν ήσουν ηλικιωμένος εκείνα τα χρόνια με τους ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑ ΑΛΥΤΕΣ θα είχες αφανίσει κόσμο και κοσμάκη. Το στόμα σου δεν είναι για να το ακούει κάποιος για αυτά που λέει. Το στόμα σου ειναι κατάλληλο για βιολογική τουαλέτα σε πρακτορείο των ΚΤΕΛ. Όσο για τον κ Ζωνιανιτη τη να πω; Θα έπρεπε όλος ο λαός να είχε πάει να σπουδάσει στα πανεπιστήμια, για να έχει το δικαίωμα να λέει την γνώμη του και να γράφει της γνώσεις του. Αλλιώς εμείς οι απλοί άνθρωποι θα πρέπει να κάνουμε την ντουπεκή για να μην ρίξουμε νερό στον μύλο του κάθε φασιστικού αποβράσματος τύπου καφκαλαροχεσιάρη δεν το ήξερα κ Ζονιανιτη. Την επόμενη φορά θα ζητήσω την συμβουλή σου. ευχαριστώ που με άνοιξες τα μάτια. Να είσαι καλα

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 01/12/2009

  10. Κοίτα φίλε μου μπουμπούκια που έχει ο μπαξές του ο φασισμού;
    Το βραβείο Γκέμπελ και Τσαους Αντων θα πρέπει να παραχωρηθεί στον ήρωα του φασισμού κ. fon kafkaslar. Τιμή και δόξα στο kafkaslar και σε όλους τους kafkaslarides του κοσμου.

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 01/12/2009

  11. Μ-Π, οι Αγγλοι και οι αστοί πολιτικοι, θελαν την διάλυση του ΕΛΑΣ, διότι φοβόταν το προφανές:
    Την ένοπλη επαναστατική επικράτηση του ΚΚΕ/ΕΑΜ, μετά την απελευθέρωση.
    Από τη στιγμη που διαπιστώθηκε οτι κατι τετοιο ήταν αδύνατο με στρατιωτικά μεσα, οπως είπε ο Πυρομάγλου στον Παπανδρεου, επέλέγη η πολιτική οδός.
    Η μεταπελευθερωτική διάλυση των ενόπλων εθελοντικών σωμάτων (ανταρτικων και Ελληνικων στρατιωτικων σωμάτων της ΜΑνατολής), ηταν αυτονόητη ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΕΔΙΩΚΑΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ, και δεν ήθελαν, ουτε φασιστοβασιλική δικτατορία, ουτε πραξικοπηματικα επιβεβλημενο με την δυναμη των οπλων ΕΑΜικο καθεστώς.
    Εξ, άλλου, τα κείμενα του ΚΚΕ και του ΕΑΜ κατα την διάρκεια της κατοχής, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΝΕΦΕΡΑΝ ΟΤΙ ΜΕΤΑΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΗΤΑΝ Η Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ.
    η ΛΑΟΚΡΑΤΊΑ, των Κορυσχαδων, ηταν ενα πρόγραμμα προωθημενης σοσιαλδημοκρατίας, και οι δεσμεύσεις του ΕΑΜ για τις ματαπελευθερωτικες εξελίξεις, ησαν για δημοψήφισμα και εκλογες.
    Ολοι συμφωνούσαν για την ανάγκη δημιουργίας στρατού, με τακτική στρατολογηση, και το ΕΑΜ.
    Τό προβληματικό ηταν η αμοιβαία δυσπιστία:
    Το ΕΑΜ, δικεολογημενα είθελε εγγυήσεις ότι μετα τον αφοπλισμό του, δεν θα γινόταν πραξηκόπημα, και οι άλλοι, δικαιολογημένα θελαν εγγυήσεις, οτι δεν θα γινοταν Επανάσταση.
    Απο την στιγμη πού ο ΕΛΑΣ, τηρώντας κατα γραμμα τις συμφωνίες ΛΙβάνου-Καζέρτας, επέτρεψε να έλθει η Κυβέρνηση στην Αθήνα, το κλίμα αποφορτίζεται, και απο κει και περα, σε κλίμα ειρηνικής επιλυσης των προβλημάτων, φαίνεται να μπορούμε να οδηγηθούμε, στην συναινετική λύση για την επιτευξη των ακολουθων στοχων:
    1.Γενικος αφοπλισμος και δημιουργία τακτικου στρατου και εθνοφυλακης, με στελέχη κεκαθαρμενα απο Ταγματασφαλήτες.
    2. Διενέργεια δημοψηφίσματος για τον Βασιλιά, και ελέυθερων εκλογών για συντακτική βουλή.

    Τα προβλήματα δημιουργουνται, αρχικά, οταν, ενω ο Παπανδρεου,εκδίδει άδειες αορίστου χρόνου για τους ανδρες της Ορεινής Ταξιαρχίας, ο Τσωρτσιλ, με τηλεγράφημα του, τού κόβει καθε τετοια διάθεση.
    Ο Παπανδρεου ανακαλει την εντολη χορήγησης αδειων, και οι διαπραγματεύσεις έρχονται σε αδιέξοδο.
    Τότε, με πρωτοβουλία του ΕΑΜ/ΚΚΕ, πού κανει πίσω, προκειμενου να μην οδηγηθούν τα πράγματα σε αδιέξοδο, προτεινεται η λύση του σχολίου 4, και τα κλίμα αποφορρτίζεται.
    Ερχεται, όμως, η αποφαση του ΠΓ του ΚΚΕ, το βραδυ της 27ης πρός 28η Νοεμβρίου (σχόλιο 4), πού κλοτσά την καρδάρα, αναιρωντας τα συμφωνηθέντα (προφανως λογω βαθειας δυσπιστίας, και φόβου οτι πεφτουν σε παγίδα), οποτε, τα πράγματα ξαναοδηγούνται σε αδιέξοδο.

    Οι Αγγλοι, την στιγμη εκέινη τουλάχιστον, δεν επεδίωκαν τό ένοπλο ξεκαθαρισμα λογαριασμών, γιατι απλουστατα ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΩΣ ΕΠΑΡΚΕΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ για να τό επιχειρήσουν.
    Ακομα και μετα τις 11 Δεκεμβριου, που με εισήγηση του Αλεξάντερ, αποσπώνται απο το μετωπο της Ιταλίας, σημαντικες Βρετανικες δυναμεις για να ριχτουν στην Αθληνα, Οι Αλεξάντερ, Μακμιλλαν, Ληπερ. Ηντεν, Σκομπυ, τασσονται υπέρ πολιτικης λύσης του προβλήματος, με την παραιτηση της κυβέρνησης, και την εγκατάσταση αντιβασιλέα Δαμασκηνού και πρωθυπουργού ΠΛαστηρα, λύση που θα εκτόνωνε την αντιπαραθεση.
    . Μονο ο Τσώρτσιλ αντιδρα στην λύση της αντιβασιλείας, και αλλάζει γνωμη τα Χριστούγεννα, αφου πρώτα συνάντησε τον Δαμασκηνο και πείστηκε ότι δεν θα γινόταν όργανο των … Κομμουνιστών.
    Ο Τσώρτσιλ, οταν έλεγε «όχι διαπραγματεύσεις πριν απο την Νίκη», σαν νικη εννοουσε την κυριάρχηση επι του ΕΛΑΣ στην πρωτεύουσα.
    Ηξερε οτι σε καμια περίπτωση δεν μπορουσε να διαλύσει με στρατιωτικά μεσα τον ΕΛΑΣ ανα το Πανελληνιο.
    Ηθελε την Νικη στην Αθηνα σαν διαπραγματευτικο ατου για να πετύχει τον ειρηνικό αφοπλισμό του ΕΛΑΣ.

    Σχόλιο από vripol | 01/12/2009

  12. Για όποιον ενδιαφέρεται καλό είναι να δει την άποψη του Νικολακόπουλου για τον Εμφύλιο στο TVXS
    Κατά την άποψη μου στόχος των Άγγλων ήταν να καθαρίσουν την Αθήνα από τον ΕΛΑΣ για ν αποκτήσουν ένα προγεφύρωμα για την συνέχεια.
    Σ αυτό τους βοήθησε ο Παπανδρέου από την εποχή που ήταν πρωθυπουργός στη Μέση Ανατολή, ( άσχετα τι λέει ο vripol ) και το ΚΚΕ που δεν είχε ξεκάθαρη θέση για το πως θα τους αντιμετωπίσει ακόμα και στην περίοδο της Μ. Ανατολής.

    Σχόλιο από doukas | 01/12/2009

  13. ————————————————————————
    Νομίζω ότι απαντήσεις σ’ όλα τα ερωτήματα που είτε αιωρούνται στην ατμόσφαιρα, είτε κατατίθενται με σαφήνεια, δίνει η επιστολή του Γεωργίου Παπανδρέου, η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 2 Μαρτίου 1948

    Μ-π

    ————————————————————————

    Φίλε κ. Διευθυντά,

    Εις το χθεσινόν άρθρο σας, συνάγοντες «μάθημα» από το πάθημα της Τσεχοσλοβακίας, ενθυμείστε και τον ιδικόν μας Δεκέμβριον. Νομιμοποιείτε τοιουτοτρόπως την παρέμβασίν μου. Αλλά θα επεθύμουν πρώτα να διατυπώσω μερικάς γενικωτέρας απόψεις μου.

    Γράφετε: «Το πάθημα της Τσεχοσλοβακίας πρέπει να μας διδάξει ότι ουδεμία λύσις υπάρχει μεταξύ της σταθεράς και ακάμπτου προσηλώσεως προς την εθνικήν μας ελευθερία από το ένα μέρος και της απολύτου υποδουλώσεώς μας από το άλλο. Οτι ουδεμία δήθεν ιδεολογική υποχώρησις ωφελεί. Με τους Σλάβους δυστυχώς συνεννόησις δεν υπάρχει».

    Είμεθα σύμφωνοι. Και όπως γνωρίζετε είχον ανέκαθεν αυτήν την γνώμην, ακόμη και προ πέντε ετών, όταν τον Ιούλιον του 1943 απέστειλα από την κατεχόμενη Ελλάδα έκθεσιν προς την Ελληνικήν και την Βρετανικήν κυβέρνησιν και έκαμνα προβλέψεις δια το μέλλον, αι οποίαι σήμερον έχουν επαληθεύσει…

    Πράγματι «ουδεμία δήθεν ιδεολογική υποχώρησις ωφελεί». Αλλά χρειάζεται διευκρίνισις: Δεν ωφελεί εάν δι’ αυτής επιδιώκωμεν να «κατευνάσωμεν» τον Κομμουνιστικόν Πανσλαβισμόν και να «συνεννοηθώμεν», όπως μωρώς επηγγέλετο το «Κέντρον».

    Ωφελεί όμως δια να τον νικήσωμεν. Διότι όταν εις την μεγάλην ηθικήν δύναμιν της Ελευθερίας του Εθνους, υπέρ της οποίας παλαίομεν, προσθέσωμεν και την ηθικήν δύναμιν της Ατομικής Ελευθερίας και της Κοινωνικής Ευημερίας, τότε το ιδεώδες μας καθίσταται πλήρες και αντιστοίχως συντελείται πλήρως ο ηθικός αφοπλισμός του Κομμουνισμού.

    Τότε κατακτώμεν ημείς και τας Μάζας και την Νεότητα, αυξάνομεν και τον αριθμόν και τον φανατισμόν του εθνικού μας Μετώπου και φθάνωμεν ασφαλέστερον εις την Νίκην. Αλλά βεβαίως υπό μίαν προϋπόθεσιν: Οτι αι ηθικαί αυταί δυνάμεις θα πρόκειται να συμπληρώσουν τας ενόπλους δυνάμεις του αγώνος και όχι να τας αναπληρώσουν – όπως φαίνεται να συνέβη εις την Τσεχοσλοβακίαν.

    Και ερχόμεθα εις τον ιδικόν μας Δεκέμβριον. Γράφετε: «Ο Υψιστος μας έκαμε δώρον την Επανάστασιν και τα Δεκεμβριανά. Διότι τι θα συνέβαινε αν δεν εγίνοντο; Δια να μη γίνουν ήμεθα τότε εις κάθε υποχώρησιν έτοιμοι. Θα εδίδαμεν εις τους Κομμουνιστάς και ένα και δύο υπουργεία, ακόμα και πέντε. Σιγά – σιγά θα τους παραδίδαμεν – για να μη γίνει Επανάστασις και την Διοίκησιν και τον Στόλον και τον Στρατόν. Θα τους τα εδίδαμεν όλα».

    Η διαφωνία μου είναι απόλυτος. Οχι ότι δεν υπήρξε «δώρον του Υψίστου» ο Δεκέμβρης… Αλλά ότι «θα τους τα εδίναμε όλα…». Διότι συνέβαινεν ακριβώς το αντίθετον: «Τους τα επαίρναμεν όλα…» Και διότι επεμείναμεν, απεφάσισαν την Στάσιν…

    Γνωρίζω ότι υπάρχει ακόμη σύγχυσις, η οποία εμποδίζει την ορθήν εκτίμησιν εκείνης της εποχής. Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι δεν ημπορούν ακόμα να εννοήσουν. Και υπάρχουν άλλοι, οι οποίοι αρνούνται να εννοήσουν. Απαντώ διά τους πρώτους – και επίσης διά την Ιστορίαν – διότι οι άνθρωποι που θα έλθουν θα είναι απροκατάληπτοι και θα θέλουν να εννοήσουν.

    Κατέχομαι από την συνείδησιν ότι χάριν εις την πολιτικήν την οποίαν ηκολούθησα κατά τους κρισιμώτατους εκείνους μήνας, κατά τους οποίους η Μοίρα με είχεν επιφορτίσει με την ευθύνην της Ελλάδος, κατέστη δυνατή η συντριβή της Κομμουνιστικής Τυραννίας η οποία τότε ήτο παντοδύναμος και εδυνάστευε την Ελλάδα. Και πιστεύω ότι η πορεία των γεγονότων – και εις την Ελλάδα και εις την Ευρώπην – επαληθεύει την πρόβλεψιν του μεγάλου Βρετανού ηγέτου, ο οποίος μου ετηλεγράφει τον Ιανουάριον του 1945 ότι «η πολιτική μου θα εύρη την οφειλομένην επιβράβευσίν της εις τας ημέρας που έρχονται».

    Θα επικαλεστώ κείμενα:
    Την 26η Απριλίου 1944, όταν ανέλαβα την Κυβέρνησιν εις το Κάιρο, διεκήρυξα το σύνθημα: «Μία Πατρίς, μία Κυβέρνησις, εις Στρατός».
    Εις το Συνέδριον του Λιβάνου την 17ην Μαΐου 1944, ομιλών ενώπιον και των εκπροσώπων του ΚΚΕ, είπα: «Το κύριον επίμαχον θέμα είναι το στρατιωτικόν, το θέμα της υλικής δυνάμεως. Η ώρα είναι ιστορική και οφείλομεν να ομιλήσωμεν ευκρινώς και απεριφράστως. Εάν το ΕΑΜ έχει την πρόθεσιν να χρησιμοποιήσει την υλικήν του δύναμιν ως όργανον εμφυλίου πολέμου και εξοντώσεως των αντιπάλων του, και αύριον, μετά το πέρας του πολέμου, υπό το ψευδώνυμον της Λαϊκής Δημοκρατίας, ως όργανον δυναμικής επικρατήσεως επί της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού, τότε βεβαίως δεν υπάρχει στάδιον συνεννοήσεως. Το καθήκον μας τότε είναι να συνεγείρωμεν το έθνος και να επικαλεσθώμεν την επικουρίαν όλων των Μ. Συμμάχων μας εις τον διπλούν αγώνα και κατά του εξωτερικού εισβολέως και κατά του εσωτερικού εχθρού. Διότι ο Ελληνικός λαός δεν κάμνει επιλογήν τυράννων. Αρνείται την τυραννίαν…»

    «Εάν όμως το ΕΑΜ έχει λάβει απόφασιν να εγκαταλείψη τους σκοπούς της δυναμικής επικρατήσεως και να αρκεσθή εις τα πολιτικά μέσα της πειθούς και αν κατά συνέπειαν δέχεται την κατάργησιν του ΕΛΑΣ καθώς και των άλλων ανταρτικών σωμάτων και την δημιουργίαν Εθνικού Στρατού, ο οποίος θα ανήκει μόνον εις την Πατρίδα και θα υπακούη εις τας διαταγάς της Κυβερνήσεως, τότε η συμμετοχή και του ΕΑΜ εις την Εθνικήν μας Ενωσιν θα ημπορή να θεωρήται γεγονός».

    Την 6η Ιουλίου1944 απήντησα από το ραδιόφωνον του Καϊρου προς την Επιτροπήν των Βουνών, η οποία είχε ζητήσει επιπροσθέτως τα υπουργεία των Στρατιωτικών και των Εσωτερικών. Και είπα: «Αποδοχή των νέων όρων σημαίνει κατ’ ουσίαν: Στρατός ΕΑΜ. Ελεγχον της Αστυνομίας, της χωροφυλακής, της Διοικήσεως και της Δικαιοσύνης από το ΕΑΜ. Και έμπνευσιν της Παιδείας μας από το ΕΑΜ. Τώρα, πλέον, ημπορεί να γίνει πλήρης εξήγησις. Γνωρίζομεν τι μας ζητούν. Και απέναντι των αιτημάτων των λαμβάνωμεν επίσημον, υπεύθυνον θέσιν: Αρνούμεθα. Μας ζητούν να παραδώσουμε την Ελλάδα. Αρνούμεθα!

    Την 21ην Αυγούστου 1944 συνηντήθην εις την Ρώμην με τον Βρετανόν Πρωθυπουργόν. Και όταν μου έθεσε το ερώτημα, ποια είναι η πολιτική μου, απήντησα: «Εξοπλισμός του Κράτους. Αφοπλισμός του ΕΑΜ».

    Την 8ην Οκτωβρίου 1944 συνηντήθην πάλιν με τον Βρετανόν ηγέτην και τον υπουργόν των εξωτερικών κ. Ηντεν εις την Νεάπολιν της Ιταλίας. Εις το υπόμνημα το οποίον τους επέδωκα, προβλέπω ότι η επικείμενη Απελευθέρωσις θα είναι αναίμακτος και ότι κατόπιν το ΚΚΕ θα επιχειρήσει Στάσιν. Και οι δυο προβλέψεις επαληθεύθησαν. Εγραφα: «… Ελπίζω ότι το Εθνος θα εξέλθη από την δουλείαν ομαλώς και θα συντελεσθή αναιμάκτως η Απελευθέρωσις. Τούτο είναι ουσιώδες αλλά όχι οριστικόν. Το ΚΚΕ διαθέτει σήμερον δυναμικήν υπεροχήν χάρις εις τας οργανώσεις ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.

    Οπως επανειλημμένως είχον την ευκαιρία να εξηγήσω, η Ελλάς αποτελείται σήμερον από μίαν μεγάλην αφοπλισμένην πλειοψηφίαν και αφετέρου από την ένοπλον μειοψηφίαν του ΚΚΕ. Εξάλλου η προσαρμογή του ΚΚΕ εις την Εθνικήν Ενωσιν έχει συντελεσθή υπό την σιωπηράν προϋπόθεσιν της παρουσίας εν Ελλάδι σημαντικών βρετανικών στρατιωτικών δυνάμεων. Εάν διεπιστούτο ότι ο όρος αυτός δεν υφίσταται, υπάρχει φόβος ότι το ΚΚΕ θα θέση εις ενέργειαν, κατά τρόπον συγκεκαλυμμένον ή απροκάλυπτον, την υλικήν του δύναμιν δια να γίνη κύριον της καταστάσεως. Τα ακόλουθα μέτρα είναι απαραίτητα προς αποτελεσματικήν αντιμετώπισιν της κρισίμου ταύτης καταστάσεως: 1) Η άμεσος αποστολή σημαντικών βρετανικών δυνάμεων. 2) Η άμεσος δημιουργία τακτικού Ελληνικού Στρατού και 3) Ο πλήρης εφοδιασμός της Ελλάδος».
    Και την 18ην Οκτωβρίου 1944, εκφωνών τον λόγον της Απελευθερώσεως εις την πλατείαν Συντάγματος, επαναλάμβανον: «Βάσις του Εθνικού μας Στρατού δια το μέλλον θα είναι η τακτική στρατολογία. Θα γίνη συνείδησις και πράξις ότι ο Στρατός δεν βουλεύεται. Βουλεύεται μόνον ο Κυρίαρχος λαός, του οποίου την θέλησιν εκφράζει η Κυβέρνησις, και τας διαταγάς της κυβερνήσεως εκτελεί ο Στρατός… Θα γίνει συνείδησις και πράξις ότι ο Στρατός δεν ημπορεί να ανήκει ούτε εις κόμματα. Ανήκει μόνον εις την πατρίδα και υπακούει μόνον εις τας διαταγάς της Κυβερνήσεως…».

    Και συνεπής προς την σταθεράν επαγγελίαν επηκολούθησε η εφαρμογή…
    Η κυβέρνησις της Εθνικής Ενώσεως ανεσχηματίσθη εν Αθήναις την 23ην Οκτωβρίου. Και μετά δέκα ημέρας, την 3ην Νοεμβρίου 1944, προέβην εις τας ακολούθους ανακοινώσεις:
    «Μετά την συντελεσθείσαν πλήρη Απελευθέρωσιν της Ελλάδος λήγει και η Αντίστασις. Είναι επομένως φυσικόν, ότι επακολουθεί η αποστράτευσις των Ανταρτικών Ομάδων ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ, η οποία ωρίσθη δια την 10ην Δεκεμβρίου.

    Και όταν έφθασεν η ώρα της πραγματοποιήσεως και το ΚΚΕ διεπίστωσεν ότι αι αποφάσεις μου δεν ήσαν απλαί λέξεις, αλλά πράξεις, και ότι, αφοπλιζόμενον, θα μετεβάλλετο πλέον από παντοδύναμος δυνάστης εις μικρόν πολιτικόν κόμμα μειοψηφίας, απετόλμησεν την Στάσιν.

    Τα κείμενα απήντησαν… Αποδεικνύουν ότι όχι μόνον δεν είμεθα διατεθειμένοι «να τα δώσωμεν όλα» – δια να μη γίνει Επανάστασις, αλλά αντιθέτως «να τα πάρωμεν όλα…», έστω και αν επρόκειτο να επακολουθήσει Επανάστασις την οποίαν είχομεν προπαρασκευασθή – με την παρουσίαν των Βρετανών, την άφιξιν της ταξιαρχίας του Ρίμινι, την συγκρότησιν της Εθνοφυλακής και την συγκέντρωσιν των χωροφυλάκων εις Αθήνας – δια ν’ αντιμετωπίσωμεν. Το Σάββατον 2 Δεκεμβρίου παραμονήν της Στάσεως, ετηλεγράφησα εις τον Βασιλέα: «Υπουργοί Ακρας Αριστεράς αρνηθέντες υπογράψουν αποστράτευσιν παρητήθησαν. Παραίτησις σημαίνει δυστυχώς απαρχήν εμφυλίου πολέμου. Με όσην αποφασιστικότητα εξηντλήσαμεν τας προσπαθείας μας δια την αποτροπήν του εμφυλίου πολέμου, με την ίδιαν αποφασιστικότητα θα υπερασπίσωμεν την Ελλάδα εναντίον των εσωτερικών της εχθρών. Εύχομαι εις τον Θεόν η τραγική περίοδος να είναι σύντομος και πλήρης η επιβολή του Νόμου προς πραγματικήν Απελευθέρωσιν του στενάζοντος Ελληνικού Λαού».

    Ολαι αι άλλαι παραχωρήσεις μου προς το ΚΚΕ – αι οποίαι τόσον επεκρίνοντο τότε από ανθρώπους, οι οποίοι δεν είχον εμβαθύνει εις την υφισταμένην πραγματικήν κατάστασιν – ήσαν εντελώς δευτερεύουσαι και άνευ ουσιαστικής αξίας. Επειδή τότε μία ήτο η επείγουσα και υπέρτατη ανάγκη: Να αφοπλισθή το ΚΚΕ, και να εξοπλισθή το Κράτος. Κατόπιν, όλα τα άλλα, αυτομάτως θα επηκολούθουν…
    Και δια τούτο η ημερομηνία της Αποστρατεύσεως – η 10η Δεκεμβρίου – έμενεν αμετακίνητος.

    Οσοι θέλουν να κρίνουν δικαίως εκείνην την εποχήν, οφείλουν να αναπολήσουν την κατάστασιν του Απριλίου 1944, όταν ανέλαβον την Κυβέρνησιν.
    Εις την Ανατολήν, αι ένοπλοι δυνάμεις μας είχον αποσυντεθεί από την Στάσιν. Και εις την Ελλάδα το ΚΚΕ είχε καταστή παντοδύναμον και είχε συγκροτήσει και την Κυβέρνησιν των Βουνών – την ΠΕΕΑ. Και η αγωνία, από την οποία αδιαλείπτως κατειχόμην ήτο: Πως θα καταλύετο; Δύο ήσαν τα στάδια δια να φθάσωμεν εις την Νίκην: Πρώτον, η έλευσις εις τας Αθήνας! Και δεύτερον, ο αφοπλισμός του ΚΚΕ.

    Δια να έλθωμεν εις τας Αθήνας -ως αντίπαλοι του ΚΚΕ- δεν διεθέταμεν, δυστυχώς, ούτε εις το εσωτερικόν, ούτε εις το εξωτερικόν, ελληνικάς δυνάμεις, αριθμητικώς επαρκείς διά να αντιμετωπίσουν τας μυριάδας του ΕΛΑΣ, τακτικού και εφεδρικού, καθώς και την ευρυτάτην συνωμοτικήν οργάνωσιν του ΕΑΜ. Αλλά δεν υπήρχον επίσης τότε ούτε Βρετανικαί δυνάμεις διαθέσιμοι, διότι είχον απορροφηθή από τα τρία ευρωπαϊκά μέτωπα, τα οποία, κατά τους κρισίμους εκείνους μήνας – Σεπτέμβριον και Οκτώβριον 1944- επιέζοντο σφοδρώς από τον Χίτλερ, αποβλέποντα εις τον εξαναγκασμόν χωριστής ειρήνης… Και είχε μάλιστα φθάσει εις τόσον βαθμόν η έλλειψις διαθεσίμων Βρετανικών δυνάμεων, ώστε να αναγκασθώ μίαν ημέραν, εις τον πρεσβευτήν της Μεγ. Βρετανίας, ο οποίος μου ωμίλει περί αποστολής εις την Ελλάδα «εκατοντάδων» ή και «δεκάδων» ανδρών, να δώσω την απάντησιν, ότι «έχω την εντύπωσιν, ότι ομιλώ με αντιπρόσωπον του Λουξεμβούργου…».
    Αλλά και αν ακόμη καθίστατο, μ’ όλα ταύτα, δυνατόν να εξευρίσκοντο δυνάμεις Βρετανικαί, και πάλι θα ήτο τότε πολιτικώς αδύνατος η απόβασις εναντίον του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, λόγω της σφοδράς αντιδράσεως και των Αγγλων εργατικών και του Προέδρου Ρούσβελτ και της Σοβιετικής Ενώσεως. Δια να πεισθώμεν, φθάνει να ενθυμηθώμεν την γενικήν εξέγερσιν, την οποίαν είχε προκαλέσει η Βρεταννική επέμβασις κατά τον Δεκέμβριον και η οποία εκλόνισε την θέσιν του Τσώρτσιλ – και η οποία, εν τούτοις, είχεν επιχειρηθή υπό «απείρως ευμενεστέρας συνθήκας», διότι αι Βρετανικαί δυνάμεις υπεστήριζαν τότε την νόμιμον κυβέρνησιν και ευρίσκοντο εδώ πρεσκεκλημένοι και από τον ΕΛΑΣ, διά την διατήρησιν της τάξεως…

    Ιδού, διατί, μόνον η συμμετοχή του ΚΚΕ εις την Κυβέρνησίν μας ήνοιγε τας πύλας της Ελλάδος. Και δια τούτο την επεδίωξα – και ευτυχώς κατωρθώθη… Καθώς επίσης, μόνον το σύμφωνον της Καζέρτας, όπου ο ΕΛΑΣ, διά του Αρχηγού του, υπέγραψε την υποταγήν του εις το Βρεταννικόν Στρατηγείον και προσεκάλεσε τους Βρεταννούς εις την Ελλάδα, καθιστά Συμμαχικώς εύκολον την παρουσίαν των…
    Αλλά υπάρχει και το δεύτερον στάδιον, ο αφοπλισμός του ΕΛΑΣ. Διότι εφ’ όσον το ΚΚΕ παρέμεινε πάνοπλον, η Ελληνική Κυβέρνησις, καθώς ελέγαμεν τότε, ήτο απλώς «η περικεφαλαία του ΕΑΜικού Κράτους…»

    Αλλά πότε θα έπρεπε ν’ αποφασισθή η αποστράτευσις; Θα έπρεπε ν’ αποφασισθή αμέσως, ή να αναβληθή δι’ αργότερον; Το ζήτημα του χρόνου ήτο κρισιμώτατον. Το ΚΚΕ εζήτει αναβολήν. Και αι γενικώτεραι συνθήκαι την ηυνόουν. Εφόσον εξηκολούθει ο πόλεμος εναντίον του Ναζισμού, ηδύνατο να θεωρηθή παράλογος η άμεσος αποστράτευσις δυνάμεων της Εθνικής Αντιστάσεως. Και δι’ αυτό ουδαμού της Ευρώπης συνέβη…

    Αλλά μου ήτο σαφές, ότι ο χρόνος ειργάζετο υπέρ του ΚΚΕ.
    Και εσωτερικώς, διότι θα εξησφάλιζεν εν τω μεταξύ την πλήρη διάβρωσιν – όπως φαίνεται να συνέβη εις την Τσεχοσλοβακίαν. Και εξωτερικώς, διότι τότε η Σοβιετική Ενωσις ευρίσκετο ακόμη εις την θανάσιμον εμπλοκήν με τον Ναζισμόν και επροφυλάσσετο να διαταράξη τας Συμμαχικάς σχέσεις της. Και δια τούτο ακριβώς παρέστησε, καθ’ όλον τον Δεκέμβριον, τον ουδέτερον – και μάλιστα μέχρι του σημείου να μας αναγγείλη την 30ην Δεκεμβρίου, την αποστολήν πρέσβεως, ενώ ακόμα αι μάχαι εμαίνοντο εις τας Αθήνας…

    Και δια τούτο επέμεινα ανενδότως εις την άμεσον αποστράτευσιν. Και η 10η Δεκεμβρίου έμενεν αμετακίνητος…

    Το συμπέρασμα είναι ότι ο Δεκέμβριος ημπορεί να θεωρηθή «δώρον του υψίστου». Αλλά, δια να υπάρξη ο Δεκέμβριος, έπρεπε προηγουμένως να είχωμεν έλθει εις την Ελλάδα. Και τούτο ήτο δυνατόν μόνο με την συμμετοχήν και του ΚΚΕ εις την κυβέρνησιν, δηλαδή με τον Λίβανον. Και δια να ευρεθούν εδώ οι Βρετανοί, οι οποίοι ήσαν απαραίτητοι δια την Νίκην, έπρεπε προηγουμένως να είχεν υπογραφή το Σύμφωνον της Καζέρτας. Και δια να γίνη η Στάσις – «το δώρον του Υψίστου» – έπρεπε προηγουμένως να επιμείνω εις την άμεσον αποστράτευσιν του ΕΛΑΣ και να θέσω το ΚΚΕ ενώπιον του διλήμματος ή να αποδεχθή ειρηνικώς τον αφοπλισμόν του ή να επιχειρήση την Στάσιν, υπό συνθήκας όμως πλέον, αι οποίαι ωδήγουν εις την συντριβήν του. Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια».

    Μετ’ εξαιρέτου τιμής
    Γ. Παπανδρέου 1/3/48

    [«Καθημερινή» (δημοσιεύτηκε στις 2 Μαρτίου 1948)]

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/12/2009

  14. Αυτή και αν είναι επιστολή.
    Δίκαιο είχε ο Άρης.

    Σχόλιο από doukas | 01/12/2009

  15. »η ΛΑΟΚΡΑΤΊΑ, των Κορυσχαδων….»

    vripola μιας και το ανεφερες

    δεν θυμαμαι αν σου τοπα.. Επισκεφτηκα τις Κορυσχαδες το καλοκαιρι…
    πηγα σεκεινο το Δημοτικό σχολειό οπου εγινε η περιφημη συνελευση..
    Λοιπ΄ν . Τωρα βγαλανε στο φως κατι θαυμασιες τοιχογραφιες
    με τον Ρηγα Φεραιο και ηρωες του 21 που ειχαν ζωγραφισει τα μελη του ΕΑΜ
    ΚΑΙ
    που οι -ΔΗΘΕΝ πατριωτες -του Μοναρχοφασισμου ειχαν ασεβΕστωσει οΠως οι ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ τηνΑγια σοφιά

    ( ΚΑΙ ΚΑΛΆ ΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΚΑΝΑΝ ΟΤΙ ΕΠΕΒΑΛΛΕ Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕ ΤΗΝ ΑΠΕΙΚοΝΙΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
    ΤΟΥς…εδω εθνικοφρονες μπορεις να μυ πεις τι τους πειραζε ηαπικονιση ων ηρωων του 1821;
    μαζί βεβαι με την αλλαγή του ονοματος για καμμια εικοσαρια χρόνια

    Να πας αν δεν εχεις παει… Να το διεις με τα ματια σου .. Να δεις οσο εθνικοφρονες ηταν οι …εθνικοφρονες

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  16. Για την δραση των ταγματασφαλητων

    http://nosferatos.blogspot.com/2009/09/blog-post_1513.html

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  17. Άμα το ήξερα εγκαίρως ενδεχομένως θα πήγαινα, ειλικρινά:-)

    Ένα-δυο αρθράκια σχετικά με το θέμα:

    Γενικά:

    http://erodotos.wordpress.com/istoria-dse/

    Καλή συνέχεια

    Σχόλιο από erodotos | 01/12/2009

  18. • Οι Γερμανοί και οι Ιταλοί, έφυγαν από την πατρίδα μας στα τέλη Σεπτέμβρη με αρχές Οκτώβρη 1944, αφήνοντας πίσω τους ερείπια, στάχτες, φτώχεια, ορφάνια, τάφους, πόνο, και πίκρα.
    Μετά μας ήρθαν οι Άγγλοι και οι Αμερικανοί, «εγγυητές» της ειρήνης και της ελευθερίας. Αυτοί είχαν αλλά στο νου τους. Ανησύχησαν πάρα πολύ για την μεγάλη απήχηση και επιρροή του ΕΑΜ και ΕΛΑΣ στον Ελληνικό λαό, και σκέφτηκαν ότι κάτι πρέπει να κάνουν για να αντιστρέψουν τα πράγματα και να αμαυρώσουν την καλή εικόνα
    που είχε ο λαός μας για αυτές τις οργανώσεις. Όσο ίσχυε η Γερμανική απειλή και ήταν απαραίτητοι οι αγωνιστές να τους πολεμούν, τους χρειάζονταν όλους. Πριν καλά –καλά περάσει ο κίνδυνος αυτοί είχαν κάνει τις επιλογές τους. Ήθελαν να κρατήσουν τους ομοϊδεάτες τους και να αφοπλίσουν, κυριολεκτικά και μεταφορικά αυτούς που δεν θέλανε. Ποιοι ήταν αυτοί που έπρεπε να συντρίψουν; Φυσικά η ηγεσία και τα στελέχη του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ αφού στην πλειοψηφία τους ήταν αριστεροί και οι περισσότεροι κομμουνιστές.
    Με ποιον τρόπο; Ο καλύτερος τρόπος είναι ο εμφύλιος. Έτσι θα μπορούσαν πιο καλά να χειραγωγήσουν την πατρίδα μας, να γίνουν αφέντες στον τόπο μας πατώντας πάνω στον πόνο και στην καταστροφή, και να στείλουν ξανά τους αριστερούς στις φυλακές, να τους συκοφαντήσουν, να οικειοποιηθούν τον Αγώνα τους για Λευτεριά και να τελειώνουν μια και καλή με αυτούς και τις Ιδέες τους για Ελευθερία και Κοινωνική Δικαιοσύνη.
    Οργάνωσαν ένοπλες ομάδες από εγκληματικά στοιχεία, οι οποίοι ήταν συνεργάτες των Γερμανών και Ιταλών, τα ονόμασαν τάγματα ασφάλειας, και εξαπέλυσαν ανελέητο κυνηγητό εναντίων των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης με πάρα πολλές συλλήψεις, βασανιστήρια, δολοφονίες, και βιασμούς γυναικών. Και όλα αυτά τα κακά εναντίον των αγωνιστών της εθνικής αντίστασης, για να τους αναγκάσουν να πάρουν τα όπλα ξανά και να βγουν αντάρτες στα βουνά. Διότι έτσι θα μπορούσαν να τους εξοντώσουν καλύτερα. Και το κατάφεραν. Τους ανάγκασαν και πήραν τα όπλα και βγήκαν στα βουνά, για να σώσουν την ζωή τους. Έτσι, έχοντας στο νου μόνο τα ιμπεριαλιστικά τους σχέδια, δεν δίστασαν να μας σύρουν στον εμφύλιο πόλεμο. Προκάλεσαν έναν αδελφοκτόνο πόλεμο σπέρνοντας την καταστροφή και τον θάνατο σε ολόκληρη την χώρα μας. Χιλιάδες οι νεκροί, χιλιάδες οι τραυματίες, χιλιάδες οι κακοποιημένοι, οι φυλακισμένοι, οι εκπατρισμένοι. Πολλοί ήμασταν θύματα, δεξιοι και αριστεροί. Νικητές και νικημένοι. Κανένας δεν βγήκε κερδισμένος από αυτήν τη ακατανόητη ιστορία.
    Όλοι μας ήμασταν θύματα, άμεσα η έμμεσα. Οι μονοί κερδισμένοι ήταν οι Άγγλοι και οι Αμερικανοί διότι εξασφάλισαν καλά τα συμφέροντα τους πάνω στην πατρίδα μας. Για πολλά χρόνια ακόμα

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 01/12/2009

  19. Μετά τα δραματικά γεγονότα του Δεκέμβρη 1944, και αφού είχε εξαπολυθεί μεγάλο όργιο τρομοκρατίας και συλλήψεων στελεχών του ΕΑΜ ΕΛΑΣ και του ΚΚΕ, ( πάντα με την ευλογία των Άγγλων και του αρχιτέκτονα του εμφυλίου πολέμου τον Βρετανό στρατηγό Σκόμπι, που ενεργούσε με εντολή βέβαια του πρωθυπουργού της χώρας του, Τσόρτσιλ,) ο ΕΛΑΣ παρέδωσε τα όπλα τον Φλεβάρη 1945 μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας. Με αντάλλαγμα, (κατά πως προέβλεπε η συμφωνία της Βάρκιζας,)
    1. Να γίνουν άμεσα δημοκρατικές εκλογές.
    2. Να ελευθερωθούν όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι από τις φυλακές.
    3.Να συμμετάσχουν πρώην αξιωματικοί του ΕΛΑΣ στο νεοσύστατο Ελληνικό στρατό και στην Χωροφυλακή.
    Άντ’ αυτών, οι εκλογές έγιναν κάτω από κλίμα πρωτοφανούς βίας, νοθείας και τρομοκρατίας 13 μήνες μετά, το Μάρτη 1946.
    Στους δεκατρείς μήνες που μεσολάβησαν από τη συμφωνία της Βάρκιζας, Φλεβάρης 1945, μέχρι τις εκλογές του Μάρτη 1946, είχαν συμβεί τα εξής δραματικά γεγονότα..
    Εκτελεστήκαν 1280 αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης..
    Βασανίστηκαν 31.632 αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης..
    Είχαν συλληφθεί και εκτοπιστεί σε διάφορες φυλακές και ξερονήσια 84.931 άτομα, στην πλειοψηφία τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης.
    Πάνω από 150.000 εντάλματα σύλληψης είχαν εκδοθεί σε βάρος άλλων ασύλληπτων αγωνιστών που για να γλιτώσουν τη φυλακή και το εκτελεστικό αποσπάσμα, ξαναβρέθηκαν στα βουνά.
    Είχαν λεηλατηθεί 18.780 κτίρια και 677 εργατο- υπαλληλικά κέντρα.
    Ο ένας στους δέκα Έλληνες βρισκότανε στη φυλακή.
    Εκατοντάδες γυναίκες αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης βιάστηκαν από μοναρχοφασιστικές οργανώσεις που δρούσαν σε όλη την χώρα..

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 01/12/2009

  20. Πάντως σημαντική πτυχή ήσαν και οι όμηροι του ΕΛΑΣ , οι οποίοι και πολλοί απο αυτούς δεν γύρισαν πίσω. Το δε έγκλημά τους είναι ότι ήταν …αστοί.!!!

    Συγκλονιστική έξιστόρησι της ομηρίας καταγράφεται στό 2ο τόμο τής » Σύγχρονης Πολιτικής Ιστορίας τής Ελλάδος» τοϋ Σπ. Β. Μαρκεζίνη, (εκδόσεις Πάπυρος σελίς 70)

    Γράφει Ο Σπ.Μαρκεζίνης:

    «Τό κεφαλαίο της ομηρίας υπήρξε μία άλλη ιδιαίτερα ζοφερή πτυχή τών Δεκεμβριανών. Κάθε ήμερα αρκετοί άπό τούς ομήρους άνδρες καί γυναίκες στήν Αθήνα και την υπόλοιπο Ελλάδα έβρισκαν μαρτυρικό θάνατο. Η ηγεσία τοϋ ΕΛΑΣ μέ τό επιχείρημα ότι ό Τσώρτσιλ εξεβίαζε λύσεις εις βάρος τών δυνάμεων τοϋ ΕΛΑΣ έδήλωνε ότι δέν επρόκειτο νά τούς απελευθερώσει. Ή ανακωχή τής 11ης Ιανουαρίου 1945 θά σημάνει την επιστροφή τών ομήρων. Μέ τόν καιρό θά άποκαλυφθή ότι εκατοντάδες από τούς συλληφθέντας θύματα ενός ανέλεγκτου μίσους δέν επρόκειτο νά επιστρέψουν πότε.»

    Στη συνέχεια παραθέτει ευρεία περίληψι ανέκδοτης μαρτυρίας που γράφτηκε από όμηρο, την γνώστη Αθηναία Αλεξάνδρα Κριεζή, κόρη τον Στέφανου Δραγούμη και αδελφή του Ίωνα Δραγούμη.

    Σχόλιο από akritas | 01/12/2009

  21. Δεν είπαμε ότι το ΚΚΕ τα κάνε όλα τέλεια. Για το θέμα των ομήρων και το ίδιο παραδέχθηκε ότι έκανε λάθος. Οι ενέργειες αυτές δεν εκπορεύονταν από το αρχηγείο του ΕΛΑΣ ( Σαράφης, Άρης ) καθώς κυνήγαγαν τον Ζέρβα ( με εντολή του Σιάντου προφανώς ). Το ΚΚΕ τον Δεκέμβρη δεν ήξερε τι του γίνονταν για αυτό και πραγματοποίηθηκαν τέτοιες ενέργειες από μεσαία κυρίως στελέχη, που είχαν σαν αποτέλεσμα να διαρραγούν οι σχέσεις της Αριστεράς με μεσοαστικά ή και αστικά στρώματα που είχαν παλιότερα δείξει ανοχή ή και υποστήριξη στον αγώνα του ΕΑΜ εναντίον του κατακτητή.

    Σχόλιο από doukas | 01/12/2009

  22. http://el.wikipedia.org/wiki/Τάγματα_Ασφαλείας#.CE.A3.CF.87.CE.AD.CF.83.CE.B5.CE.B9.CF.82_.CE.BC.CE.B5_.CF.84.CE.B9.CF.82_.CE.B4.CF.85.CE.BD.CE.AC.CE.BC.CE.B5.CE.

    α Τάγματα Ασφαλείας συνεργάζονταν στενά με τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής,[34] τόσο ως μάχιμη δύναμη σε επιχειρήσεις όσο και σαν σώμα φύλαξης αιχμαλώτων, υποστηρικτική δύναμη, και ως αποσπάσματα θανάτου. Η συνεργασία τους χαρακτηριζόταν από τους ίδιους τους Γερμανούς σε αναφορές τους ίχαν επίσης συμμετοχή στις γιορτές για τα γενέθλια του Χίτλερ και για την 25η Μαρτίου που διοργάνωσαν οι Γερμως εξαιρετική. Εανοί.[20] Μετά την απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ, στις 20 Ιουλίου 1944, ο Παπαδόγκωνας του έστειλε συγχαρητήριο τηλεγράφημα για τη διάσωσή του. Στο τηλεγράφημα απάντησε ο Χάινριχ Χίμλερ, αρχηγός των SS, ευχαριστώντας εκ μέρους του Φύρερ και υποσχόμενος επιπλέον εξοπλισμό για τα Τάγματα.[35] Η συγκρότηση των στρατιωτικών αυτών σωμάτων αποτέλεσε και αντικείμενο προπαγάνδας για τη ναζιστική πολεμική προσπάθεια. Προβλήθηκαν από το Υπουργείο Προπαγάνδας του Βερολίνου ως τα «σκληροτράχηλα παλικάρια στο πλευρό της Βέρμαχτ».[36]

    Ένα από τα τελευταία πράγματα που έκαναν οι Γερμανοί αποχωρώντας από την Πελοπόννησο, ήταν να αφήσουν στα Τάγματα Ασφαλείας αποθήκες με πυρομαχικά και οπλισμό, για να συνεχίσουν τον πόλεμο εναντίον των κομμουνιστών. Ο Διοικητής των ευζωνικών Ταγμάτων Πλυτζανόπουλος υποστήριξε, καθώς πλησίαζε η απελευθέρωση, ότι οι Γερμανοί έπρεπε να αποχωρήσουν από την Ελλάδα χωρίς προβλήματα, για να αποφευχθεί περαιτέρω αιματοκύλισμα.[37] Τα Τάγματα Ασφαλείας κάλυψαν την αποχώρηση των Γερμανών, εντυπωσιάζοντας τον Σιμάνα με την πίστη και την αγωνιστικότητά τους.[38]Στην Πάτρα, ένας από τους όρους που έθεσε ο διοικητής του εκεί Τάγματος Κουρκουλάκος, προκειμένου να παραδοθεί, ήταν να αφεθούν οι Γερμανοί να αποχωρήσουν ανενόχλητοι.[39]

    Τα Τάγματα Ασφαλείας καταδικάστηκαν ως προδοτικά με διάγγελμα της κυβέρνησης του Καίρου τον Ιανουάριο του 1944, και με κοινή ανακοίνωση των αντιστασιακών οργανώσεων ΕΚΚΑ, ΕΔΕΣ και ΕΑΜ το Φεβρουάριο του ίδιου χρόνου. Στη Συμφωνία της Καζέρτας, που προηγήθηκε της απελευθέρωσης της Ελλάδας, τα Τάγματα Ασφαλείας χαρακτηρίστηκαν όργανα του εχθρού.

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  23. http://nosferatos.blogspot.com/2008/10/blog-post_4919.html

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  24. Η εθνική αντισταση, το ΕΑΜ , η λασπη και ο Θαλής ο Μιλησιος

    http://nosferatos.blogspot.com/2008/10/blog-post_4435.html

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  25. Επιστολή Γ. Παπανδρέου προς την Πρεσβεία του Λονδίνου (Απρίλης 1944), μαρκαρισμένη

    “Απολύτου προτεραιότητος. Απόρρητον”
    “Ευρίσκομαι εις απόγνωσιν. Κατάστασις επιδεινούται ραγαδαίως εις Βαλκανικήν και Ελλάδα και ευρίσκομαι εδώ με εσταυρωμένας τας χείρας. Μου είναι εντελώς ακατανόητος πλήρης εγκατάλειψις Βαλκανικής και Ελλάδος υπό Μεγάλης Βρετανίας. ΕΑΜ καταλαμβάνει βαθμιαίως άπασαν εκκενουμένην Ελλάδα…
    …Μόνη μου ελπίς έχει απομείνει Λονδίνον. Μόνον Βρετανική Κυβέρνησις και ιδίως Πρωθυπουργός Τσώρτσιλ δύναται μεταβάλη κατάστασιν εξευρίσκων και διατάσσων άλλοθεν δυνάμεις ενεργήσουν αμέσως Ελλάδα…”

    Φάκελος 31.1 του 1944, Ιστορικό και Διπλωματικό Αρχείο Υπουργείου Εξωτερικών

    Σχόλιο από theo | 01/12/2009

  26. http://nosferatos.blogspot.com/2009/03/blog-post_6132.html

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  27. Ο αείμνηστος Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου, τροτσικιστής στα νιάτα του με αφοπλιστική ειλικρίνεια μαρτυρεί , στην αυτοβιογραφία του στο βιβλίο «Ή Μεγάλη Περιπέτεια» (Εκδόσεις Κάκτος Σελίς 46.):

    «..Τό ΚΚΕ έβάδιζε πλέον πρός τήν επανάστασιν παρακολουθούμενο μέ μοιρολατρείαν άπό τούς συνοδοιπόρους τού πολιτευόμενους οί οποίοι δέν εύρισκαν μέσα τών καμμίαν δύναμιν αντιστάσεως καί αντιδράσεως εις τήν έπερχόμενην έφιαλτικήν δοκιμασίαν. Έχρειάζετο όμως προτού δώση τόν λόγο εις τούς μπαρουτοκαπνισμένους μαχητές της ΕΛΑΣ όπως έγραφε ό Ζεύγος εις τόν Ριζοσπάστην της 3ης Δεκεμβρίου 1944, μίαν τελευταίαν δοκιμήν, διά νά όξύνη μέχρι τού ανωτάτου σημείου τήν έπαναστατικήν νεύρωσιν τών μαζών του. Καί ενώ μυστικώς άπεφάσιζε τήν κήρυξιν γενικής απεργίας, τήν άνασυγκρότησιν τής Κ.Ε. τού ΕΛΑΣ καί τήν διατήρησιν τής Πολιτοφυλακής, (κατά παράβασιν τών συμφωνιών τής Καζέρτας) ταυτοχρόνως έζήτει τήν Ιην Δεκεμβρίου άδειαν διά τήν συγκρότησιν συλλαλητηρίου τήν Κυριακήν 3 Δεκεμβρίου 1944.
    Ή Κυβέρνησις τήν παρεχώρησε.
    Καί αυτό αποτελεί μέγα σφάλμα, μαρτυρούν όμως μέχρι ποίου σημείου έφθαναν οί ελπίδες της, ότι Ισως τήν τελευταίαν στιγμήν νά έδίσταζε τό ΚΚΕ. Όταν όμως τήν έπομένην έπληροφορήθη τάς έπαναστατικάς αποφάσεις, πού είχε λάβει τό ΚΚΕ, άπηγόρενσε τό συλλαλητήριο….
    Ή άπαγόρενσις ήτο πλέον περιττή.
    Καί χωρίς αυτήν ή κατάστασις θά είχε τήν ‘ίδια έξέλιξιν.
    Διότι τό ΚΚΕ είχε λάβει τήν άπόφασιν τής ένοπλου εξεγέρσεως καί είχε καθορίσει καί τήν στιγμήν τής έξαπολύσεώς της.
    Τό σνλλαλητήριον άπετέλει τόν πρόλογον τής επαναστάσεως καί προωρίζετο από τό ΚΚΕ ώς μία τελετή άραββώνος τον αίματος. Δία τοϋτο οί διαδηλωταί προσήλθαν σ’αντό ένοπλοι καί τό άρχισαν μέ έπίθεσιν κατά τά οικίας τον πρωθνπονργού Γ. Παπανδρέον, όπον έρριψαν χειρομβοβίδας καί έτρανμάτισαν ένα φρονρό άστνφύλακα… Ή έπανάστασις είχεν αρχίσει.. »

    Ενώ ο κομμουνιστής ο Α. Καλλιγάς στο βιβλίο του «Φλεγόμενη πολιτεία. Η Μάχη της Αθήνας», σελίδα 13, είναι έξ ίσου αποκαλυπτικός:

    «Οί εφημεριδοπώλες διαλαλούσαν τά παραρτήματα (τής 1ης Δεκεμβρίον) μέ τήν μοιραίαν διαταγήν (σ.σ διά τήν διάλυσιν τής πολιτοφνλακής) καί τό διάγγελμα (τον στρατηγού Σκόμπν).
    Τώρα πιά δέν απομένει καμμιά ελπίδα.
    Καμμιά ελπίδα;
    Ίσως άν αποχωρούσαν οί έαμικοί.
    Έτρεξα (τήν 1ην Δεκεμβρίον) στά γραφεία τής οργάνωσης. Τά δωμάτια ήσαν άδεια, τά έγγραφα είχαν μεταφερθή καί πολλά έπιπλα. Από τά στελέχη κανείς. Μόνον οί έλασίτες τής φρονράς υπήρχαν στό χτίριο καί μερικοί πολίτες. Χωρίς νά ρωτήσω τίποτα γύρισα πρός τά πίσω. Βγήκα καί τράβηξα γιά τό κόμμα. Μιά ανάλογη έκπληξη μέ περίμενε καί εκεί. Όλα είχαν μετακομιστεί. Τό χτίριο είχε αδειάσει.
    Ρώτησα τόν άνθρωπο τής πόρτας.»Δέ μον λές σύντροφε, μεταφερθήκανε τά γραφεία σας;»
    «Άπό σήμερα» μου απάντησε.
    «Πού ξαναρώτησα μέ αδημονία».
    «Στήν παρανομία σύντροφε», έκανε ζωηρά ό θυρωρός.
    «Δέν κατάλαβες ποιπόν τί γίνεται;»
    Καί τότε κατάλαβα οριστικά καί αναμφισβήτητα τί γινότανε.»

    Αξίζει να σημειωθεί για την πληρέστερη κατανόηση της πραγματικής κατάστασης – κι όχι τής εικονικής – ότι η ανωτέρω συνομιλία η καταγεγγραμμενη στό βιβλίο του Καλιγά γίνεται την 1η Δεκεμβρίου 1944, δηλαδή τρεις ημέρας προ του συλλαλητηρίου.

    Σχόλιο από akritas | 01/12/2009

  28. Θυμααι τον »αειμνηστο» Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου απο τον καιρο της φασιστικής Χουντας … Χουντικος προαγανδιστης δεν ηταν;
    Μαζί με τον Γεωγαλά;(αλλος πρωην..αριστερος καιμετεπειτα Χουντικος ..)

    (και κατι βιβλια Πολιτική αγωγή κλπ που διδασκονταν στα Δημοτικά επι Χουντας
    Μωρε ; Επιστρατευτηκε και ο Θεοφυλακτος τωρα; Και μαλιστα ως πρωην ..»τροτσισκής»; Οχι ως Ξεκαθαρα Χουνταιος; Τοση ενδεια;

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  29. περι Θεοφύλακτου Παπακωνσταντίνου
    ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ: Άγνωστες πτυχές της έκδοσής της

    Όπως αναφέρουμε και στο κεφάλαιο «Η ΖΩΗ ΤΟΥ», ο Θ.Φ.Π. υπέβαλε την παραίτησή του στις 5.4.69 η οποία, μετά από τις επανειλημμένες σχετικές οχλήσεις του προς τον Γ. Παπαδόπουλο έγινε τελικώς δεκτή στις 18.6.69. Μετά την οριστικοποίησή της, του επροτάθησαν διάφορες λύσεις: να γίνει υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου, να αναλάβει ειδικό υπουργείο παρά τω Πρωθυπουργώ, να τεθεί επικεφαλής του «Δημόκριτου», να του ανατεθεί η αρμοδιότητα του Γενικού Επιτρόπου Ελέγχου κλπ. Όπως λέει ο ίδιος στο βιβλίο του «Η Μεγάλη Περιπέτεια», εκδόσεις «Κάκτος», 1987, «Απέρριψα με επιμονή όλας αυτάς τας προτάσεις. Μου ήτο αδύνατον να συνεχίσω υπό τας διαμορφωθείσας συνθήκας το πείραμα της ασκήσεως της εξουσίας , αφού εξεπλήρωσα το διπλούν καθήκον μου της ανακουφίσεως των συναδέλφων μου και της αναλήψεως ευθυνών έπειτα από μακρά θητεία κριτικής των άλλων. Δεν απηρνούμην τίποτα και θα συνέχιζα την προσφορά μου προς τον τόπο υπό άλλη μορφή. Και είχα ήδη επιλέξει τη μορφή αυτή: ήτο η συγγραφή και έκδοσι μιας «Πολιτικής Αγωγής» γενικής χρήσεως, για την ανάγκη της οποίας είχα επανειλημμένως ασχοληθή με άρθρα μου από το 1949 έως το 1965».

    Τελικά, η «Πολιτική Αγωγή» εκδόθηκε το 1970 σε 400.000 αντίτυπα και διανεμήθηκε δωρεάν σε όλους τους εκπαιδευτικούς, τους φοιτητές, τους δημοσίους υπαλλήλους, τους Νομάρχες, την τοπική αυτοδιοίκηση, τον κλήρο, το στρατό, τα σώματα ασφαλείας κλπ. Στο Α’ μέρος αναλύονται τα βασικά φαινόμενα της κοινωνικής συμβίωσης και της πολιτικής ζωής και παρατίθενται ορισμένες θεωρητικές και ιστορικές γνώσεις που είναι απαραίτητες για την κατανόηση της σύγχρονης πραγματικότητας και των προβλημάτων της. Στο Β’ μέρος περιγράφονται οι αρχές και οι βασικοί θεσμοί της δημοκρατίας, εκτίθενται τα επιχειρήματα που τη θεμελιώνουν, αναλύονται τα γνωρίσματα του ολοκληρωτισμού και κρίνεται η θεωρία και η πρακτική του κομμουνισμού βάσει των επιστημονικών δεδομένων της εποχής και της συσσωρευθείσας ιστορικής πείρας. Στο Γ΄ μέρος περιγράφεται η διάρθρωση και η λειτουργία του ελληνικού πολιτεύματος, η δικαστική, οικονομική, θρησκευτική, εκπαιδευτική, κοινωνική κλπ. οργάνωση της χώρας, η συμβολή της στον πολιτισμό, οι κίνδυνοι που διέτρεξε και τα εθνικά ζητήματα. Στο Δ΄ μέρος δίνονται ορισμένα στοιχεία για την οργάνωση του κόσμου και τη θέση της χώρας σ’ αυτόν. Στο Επίμετρο έχουν περιληφθεί διεθνούς σημασίας κείμενα από το 431 π.Χ. που μαρτυρούν την πορεία και τις τάσεις της πολιτισμένης ανθρωπότητας ή την δεσμεύουν σήμερα.

    Η «Πολιτική Αγωγή» αναλύει και υπερασπίζεται με θέρμη τη δημοκρατία και επικρίνει εντόνως τον ολοκληρωτισμό. Αποτελεί συστηματική προσπάθεια έξαρσης του δημοκρατικού τρόπου ζωής και των πλεονεκτημάτων του και διαφώτισης του λαού περί της απειλής του ολοκληρωτισμού.

    Αξίζει να αναφερθεί ότι καιρό πριν την αποχώρηση του Θ.Φ.Π. από το Υπουργείο Παιδείας είχε καταργηθεί η λογοκρισία κατόπιν σχετικών ενεργειών του. Έτσι, το βιβλίο αυτό επικρίθηκε από την εφημερίδα «Ελεύθερος Κόσμος» στις 21.6.70 ως υπερβολικά δημοκρατικό και εξιδανικεύον την Δημοκρατία (!!;). Παρά το γεγονός ότι τα συγγραφικά δικαιώματα από την έκδοσή του (Δρχ. 2 εκ. της εποχής!) δωρίστηκαν στο κράτος, ο συγγραφέας κατηγορήθηκε ότι κέρδισε τεράστια ποσά με δαπάνη του κρατικού προϋπολογισμού…

    πηγη
    http://theofilaktos-papaconstantinou.blogspot.com/2009/03/1970.html

    Ακριτα ….

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  30. και για οσους δεν καταλαβαν η κανουν και επειδή η επαναληψ ειναι μητηρ της μαθησεως

    »Τελικά, η «Πολιτική Αγωγή» εκδόθηκε το 1970 σε 400.000 αντίτυπα και διανεμήθηκε δωρεάν σε όλους τους εκπαιδευτικούς, τους φοιτητές, τους δημοσίους υπαλλήλους, τους Νομάρχες, την τοπική αυτοδιοίκηση, τον κλήρο, το στρατό, τα σώματα ασφαλείας κλπ.»

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  31. » Μερικές δεκαετίες αργότερα και ύστερα από έγγραφη έκκληση της Ε.Σ.Η.Ε.Α. (βλ. αντίστοιχο θέμα), διετέλεσε υφυπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως (1967) και υπουργός Εθνικής Παιδείας (1967-1969), για την επίλυση των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων του ασφαλιστικού ταμείου της. »

    http://theofilaktos-papaconstantinou.blogspot.com/2009/03/1970.html

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  32. Aπιστευτα πραγματα δηλαδή ..
    Περιμενοντας και τον …Γεωργαλά
    να μας πει κι αυτος περι Δεκεμβρη …

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  33. αμ η αλλη η πηγή (σχ 20) ο…Μαρκεζινης;

    Θυμαμαι ενα συνθημα του Πολυτεχνειου 73..(επι πρωθυπουργια Σπθρου ν ενθυμουμαι καλώς )

    »Σπυριδουλα ..Δουλα »

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  34. Δηλαδή Ακριτα ηρθες σε μια συζητηση για τον Δεκεμβρη και επικαλεστηκες τρεις μαρτυριες
    η μια ενος Υπουργου της Χουντας
    και η αλλη ενος Πρωθυπουργου (δοτου) της Χουντας

    για την τριτη δεν ξερω .. Θα δειξει ..

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  35. Νοσφεράτε ο Παπακωνσταντίνου αυτά τα έγραψε το 1952, ενώ η δουλειά του Μαρκεζίνη ως ιστορικού δεν αμφισβητείται από κανέναν πανεπιστημιακό, ακόμα και από αυτούς του αριστερού αναθεωρητισμού.

    Καλό είναι να ακούγεται και η άλλη πλευρά, ειδικά από αυτήν που πολέμησε με το ΕΑΜ, είδε τα χάλια του ΚΚΕ και της σταλινικής της ηγεσίας και τελικά άλλαξε στρατόπεδο.

    Πάντως έχω και άλλους να βάλω όπως τον Σταυρίδη, Ιωαννίδη κλπ.

    Σχόλιο από akritas | 01/12/2009

  36. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

    Την 27.4.1944 κομμουνιστικαί συμμορίαι παρά τους Μο-
    λάους κατόπιν μιας εξ ενέδρας επιθέσεως δολοφόνησαν
    ανάνδρως ένα Γερμανό στρατηγών και 3 συνοδούς του. Πολ-
    λοί Γερμανοί στραττιώται τραυματίσθηκαν.
    Ως αντίποινα θα εκτελεσθούν
    1) Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1.5.1944.
    2) Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών τους οποίους θα
    Συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μό
    λαοι προς την Σπάρτην έξωθεν των χωρίων.
    Υπό την εντύπωσην του κακουργήματος τούτου Έλληνες
    Εθελονταί εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστάς.

    Ο ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    Καθημερινή 30.4.1944

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 01/12/2009

  37. Akrita λες »28.Ο αείμνηστος Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου, τροτσικιστής στα νιάτα του με αφοπλιστική ειλικρίνεια μαρτυρεί »
    και παρακατω λες σχ 36»Καλό είναι να ακούγεται και η άλλη πλευρά, ειδικά από αυτήν που πολέμησε με το ΕΑΜ, είδε τα χάλια του ΚΚΕ και της σταλινικής της ηγεσίας και τελικά άλλαξε στρατόπεδο.

    Ποιά νιατα του

    »Τον Οκτώβριο του 1943 διέφυγε στη Μέση Ανατολή (Κάιρο), επειδή είχε προδοθεί η παράνομη αρθρογραφία του εναντίον των δυνάμεων του Άξονα και ήταν θέμα χρόνου η σύλληψή του από τους Γερμανούς. Εκεί υπηρέτησε στην εξόριστη Ελληνική Κυβέρνηση ως Διευθυντής Τύπου της Ελληνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (1943-44). Μετά την επιστροφή του, υπήρξε για μικρό χρονικό διάστημα Γενικός Διευθυντής Εσωτερικού Τύπου.»

    http://theofilaktos-papaconstantinou.blogspot.com/2009/03/1970.html

    Διευθυντής Τύπου της Ελληνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (1943-44). ηταν ο ανθρωπος .. Πληροφοριες μαζευε .. Δηλαδή θα ανεχοταν η Ιντελλινζεσς Σερβις εναν τροτσκιστή ως Διευθυντή Τύπου της Ελληνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (1943-44

    στην εξόριστη Ελληνική Κυβέρνηση ;

    Γιατί τον χαρακτηρισε καιΤροτσκιστή αντι για χουντικο δεν μπορω να καταλάβω ..
    Τωρα

    απο που κιως που διαλεγεις Δυο Ξεκαθαρα Χουνταιους
    Το Μαρκεζινη Πρωθυπουργο της Χουντας Κι τον Παπακωνσταντινου Υπουργο και Κυριο Προπαγανδιστη με 400.000 βιβλια Χουντικής προαπαγανδας
    και μας λες οτι ηταν και…»και η άλλη πλευρά, ειδικά από αυτήν που πολέμησε με το ΕΑΜ, είδε τα χάλια του ΚΚΕ και της σταλινικής της ηγεσίας και τελικά άλλαξε στρατόπεδο.»

    και ας παρουσιαζει και τον εναν ως αξιοπιστο …
    Αυτο
    μόνο εσυ μπορεις να μας το εξηγησεις…

    σιγά σιγά θα μας επικαλεστεις καιτο Πιστευω » του Παπαδοπουλου » και θα μας το παρουσιασεις καιγια αξιοπιστο

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  38. mumul; εδώ εισαι;

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  39. Καλά βρε Νοσφεράτε,

    μόνο ο μουμούλ σ’ ενδιαφέρει;

    έτσι όπως μας φέρεσαι σε λίγο οι υπόλοιποι θα ζητήσουμε άσυλο στου….. erodotus!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/12/2009

  40. http://nosferatos.blogspot.com/2009/04/blog-post_1506.html

    ΤΣΟΡΤΣΙΛ: «Οι κομμουνιστές είναι ο αντίπαλος» Εξήντα χρόνια από το τέλος του – Οι αιτίες που τον προκάλεσαν, ο ρόλος του ξένου παράγοντα και μια αποκαλυπτική μαρτυρία για την επίθεση στο Λιτόχωρο.

    αποσπασμα:»Αν δεν υπήρχε η ξενική επέμβαση και η τριπλή κατοχή της Ελλάδας (Γερμανία, Ιταλία, Βουλγαρία) πιθανότατα δεν θα μιλούσαμε για ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και Τάγματα Ασφαλείας.
    Οι εσωτερικές αντιθέσεις θα έπαιρναν μιαν άλλη μορφή, αλλά ίσως όχι αυτή που πήραν στη διάρκεια της δεκαετίας του ’40.
    Την περίοδο της Κατοχής το ΕΑΜ, η κύρια αντιστασιακή δύναμη στη χώρα, κέρδισε σημαντική επιρροή σε διάφορους κοινωνικούς χώρους, δυνάμωσε οργανωτικά και πολιτικά, απέκτησε σοβαρή στρατιωτική δύναμη (ΕΛΑΣ) που της επέτρεπε ν’ ατενίζει μ’ αισιοδοξία το μέλλον. Η Αριστερά είχε παλιούς ανοιχτούς λογαριασμούς με τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου του 1936 που είχαν επιβάλει ο βασιλιάς Γεώργιος Β’ και ο Ι. Μεταξάς. Η δικτατορία είχε κινηθεί με ιδιαίτερη μεθοδικότητα για την εξουδετέρωση της Αριστεράς. Είχε φυλακίσει, εξορίσει και βασανίσει πολλούς οπαδούς και μέλη της Αριστεράς και όχι μόνο, ανάμεσά τους και το σύνολο σχεδόν της ηγεσίας του ΚΚΕ.
    Για πρώτη φορά στο ΚΚΕ προσφερόταν η χρυσή ευκαιρία, μετά το τέλος της Κατοχής, να επιβάλει διαφορετικές λύσεις στο ελληνικό πολιτικό πρόβλημα από εκείνες που είχαν επιβληθεί στη χώρα προπολεμικά.
    Ενα σημαντικό τμήμα των νοσταλγών της 4ης Αυγούστου (και όχι μόνο), είτε από ιδεολογική συγγένεια είτε για ν’ αντιμετωπίσει καλύτερα την ανερχόμενη Αριστερά, προσχώρησε και στελέχωσε τα Τάγματα Ασφαλείας που οργανώθηκαν από τους Γερμανούς κατακτητές.
    Ενας μόνιμος αξιωματικός του ελληνικού στρατού, ο Ε. Βαζαίος, που υπηρέτησε την περίοδο της Κατοχής στον ΕΛΑΣ, παρατήρησε ότι «οι πλείστοι των καταταγέντων» στα Τάγματα Ασφαλείας ήταν «ιδεολόγοι που εμίσουν τον κομμουνισμό» αλλά και «πας υπηρετών εις τον ΕΛΑΣ ανεξαρτήτως ιδεολογίας, εμίσει θανασίμως τα Τάγματα Ασφαλείας διότι επίστευεν απολύτως και εθεώρει ειλικρινείς όλας τας προκηρύξεις των Αγγλων και του στρατηγείου Μέσης Ανατολής, αι οποίαι τα απεκάλουν προδοτικά». «Το μίσος επομένως εις τον μοιραίον εμφύλιον πόλεμον ήτο σφοδρόν εκατέρωθεν και δεν υπήρχε οίκτος διά τους περισσοτέρους». 1
    Η διαμάχη και οι συγκρούσεις του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ με τα Τάγματα Ασφαλείας συνεχίστηκαν και μετά την απελευθέρωση. Αξιωματικοί και άντρες των Ταγμάτων Ασφαλείας ήταν καλοδεχούμενοι στον αναδιοργανούμενο κυβερνητικό στρατό ή σε άλλες κυβερνητικές δυνάμεις και υπηρεσίες, ενώ ένα τμήμα των δυνάμεων του ΕΛΑΣ στελέχωσε το νέο αντάρτικο στρατό που άρχισε να δημιουργείται το 1946, με την ονομασία «Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας».
    Ηταν φυσικό η ηγεσία του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ να σκέφτεται και να κάνει σχέδια για το μεταπολεμικό κόσμο. Ομως στη διάρκεια του πολέμου δεν μπορούσε να προχωρήσει πέραν των ορίων που έθετε η Αντιχιτλερική Συμμαχία, που στην ουσία ήταν ένας ιδιαίτερος, διεθνής, προσωρινός, ιστορικός συμβιβασμός. Τι συνέβαινε; Οι δύο μεγάλες αγγλοσαξονικές καπιταλιστικές χώρες, η Αγγλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, είχαν συμμαχήσει με την κομμουνιστική Σοβιετική Ενωση και τους ιδεολογικούς φίλους της ανά τον κόσμο, για να πολεμήσουν από κοινού τον Αξονα. Επρόκειτο στην πραγματικότητα για μια λυκοφιλία, που όμως έπρεπε να διατηρηθεί τουλάχιστον μέχρι το τέλος του πολέμου. Η ηγεσία της Αριστεράς είχε σχέδιο για την κατάληψη της Αθήνας από το 1943, που όμως ατόνησε και δεν τέθηκε ποτέ σε εφαρμογή.
    Η ηγεσία του ΚΚΕ προσπάθησε ν’ ακολουθήσει με συνέπεια την πολιτική εθνικής ενότητας απέναντι στον ξένο κατακτητή, που πρόβαλλε επίσης η Σοβιετική Ενωση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ετίθεντο με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και κοινωνικά αιτήματα για το παρόν και το μέλλον.
    Αλλωστε, το ενωτικό πνεύμα της Αντιχιτλερικής Συμμαχίας -που τα μέλη της είχαν τελείως διαφορετικές ιδεολογικές κατευθύνσεις- θα έπρεπε να εκδηλωθεί και στις επιμέρους κατεχόμενες χώρες.
    Ενα ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός προς αυτή την κατεύθυνση ήταν η διάλυση από τον Στάλιν, τον Μάιο του 1943, της Κομμουνιστικής Διεθνούς, του ανώτατου οργάνου των Κ.Κ. Σε συνέντευξή του προς το βρετανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο «Ρόιτερς», ο Στάλιν τόνισε ότι η πρωτοβουλία του για τη διάλυση του ανώτατου οργάνου των Κομμουνιστικών Κομμάτων στόχευε να συμβάλει αποφασιστικά «στην ενίσχυση της ενότητας του ενιαίου μετώπου των Συμμάχων» στον αγώνα τους εναντίον του φασισμού.
    Με βάση τη γενική ενωτική πολιτική της πολεμικής περιόδου και τις κατά καιρούς σοβιετικές υποδείξεις, μέλη της ΕΑΜικής ηγεσίας εντάχθηκαν στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου.
    Οι Βρετανοί ηγέτες ήλπιζαν ότι μεταπολεμικά θα μπορούσαν να επανεπιβάλουν την παλιά επιρροή τους στα ελληνικά πολιτικά πράγματα και οπωσδήποτε δεν πείθονταν από τις εκδηλώσεις «φιλίας» του ΕΑΜ. Ηθελαν να ξεκαθαρίσουν το δρόμο για την επιστροφή της μοναρχίας στην Ελλάδα και το ΕΑΜικό κίνημα το έβλεπαν ως έναν σοβαρό αντίπαλο, που έπρεπε να εξουδετερωθεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ή τουλάχιστον να μειωθεί σημαντικά η επιρροή του.
    Οπως προκύπτει ανάγλυφα από τα απομνημονεύματα του Τσόρτσιλ, ο Βρετανός πρωθυπουργός περίμενε «οπωσδήποτε» τη σύγκρουση με το ΕΑΜ, που δεν έπρεπε να την αποφύγει υπό τον όρο ότι θα έχει επιλεγεί «προσεχτικά το έδαφος».
    Ο Νίκος Ζαχαριάδης στη σπηλιά των Πρεσπών στο Βίτσι Ομως «η ένοπλη διαμαρτυρία» του ΕΛΑΣ, το Δεκέμβρη του 1944, βρίσκει τους Βρετανούς αρχικά ανέτοιμους. Ο Τσόρτσιλ έχει έκδηλα υποτιμήσει τους αντιπάλους του. Αναγκάζεται ν’ αποσπάσει σημαντικές δυνάμεις από το μέτωπο του πολέμου εναντίον της χιτλερικής Γερμανίας. Στον Βρετανό στρατηγό Ουίλσον, ο Τσόρτσιλ τόνισε εμπιστευτικά ότι «η αποκατάσταση του νόμου και της τάξης στην Αθήνα είναι πιο σημαντική από την κατάληψη της Μπολόνια».2

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  41. E Koιτα ..
    Ο Μουμουλ ειναι και αδελφος ε;

    οταν βλεπω αυτες τις ηδιαστικές προσπαθειες να μας περασουν καποιοι και για τροτσικστες καποιους αειμνηστους υπουργους της Χούντας ειναι φυσικο να στρεφομαι προς το σόι μου….

    (χωρις πλακα βεβαια περιμενα να επεμβεις όταν μας βαζανε εδώ τον Θεοφυλακτο ως δηθεν ..τροτσκιστή και μαρτυρια της αλλης πλευράς .. …..
    Παλιοτερα πριονιζες …;)

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  42. Απο την αλλ Ομερ εισαι και μκρος και μπορει να μην ηξερες αυτο πο ειχανυποστει ολοι της γενιας μας απο κατι Προαγανδιστες της Χουντας σαν τον κυριο Θεοφυλακτο με την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ του που ο Κυριος Ακριτας απο εδώ θελει να μας παρουσιασει και για ..Τροτσκιστή
    (μα καλα γα τοσο Χαζους μας περνανε μερικοι μερικοι; Τοση ξεδιαντροπη προπαγανδα πια; )

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  43. ας διουμε και ενα Δημοσιευμα επι Χουντας του -ΚΑΤΑ αΚΡΙΤΑ – Αειμνηστου Τροτσικστου:

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  44. http://nosferatos.blogspot.com/2009/02/blog-post_9347.html

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  45. ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΈΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΞΙΑ αναθεωρηση της εθνικης μας Αντιστασης

    http://nosferatos.blogspot.com/2008/10/blog-post_8986.html

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 01/12/2009

  46. Και η ιστορική μαρτυρία του Αλέξανδρου Ζαούση από το βιβλίο του «οι δύο όχθες,1939-1945» σελ 661-662, Παπαζήσης, 1987

    Το κλίμα για την αναμέτρηση ήταν πια έτοιμο. Όσες θεωρίες και αν κατασκευάστηκαν τα τελευταία ιδίως χρόνια, ότι η σύγκρουση δεν ήταν αναπόφευκτη, η Ιστορία δεν μπορεί να αλλοιωθεί. Μπορεί και από τις δύο πλευρές να έγιναν έντιμες προσπάθειες την τελευταία στιγμή για την αποφυγή της ρήξεως. Αλλά το κλίμα στις 3 Δεκεμβρίου του ’44 ήταν πρόσφορο.
    Όταν επέστη η στιγμή, η ηγεσία της Αριστεράς δεν μπο¬ρούσε πια να υποχωρήσει. Έχοντας αναμφίβολα συνεισφέρει στην Εθνική Αντίσταση κατά τρόπο εντυπωσιακό, έβλεπε ότι όσο περνούσε ο καιρός έχανε το παιγνίδι της εξουσίας στην Αθήνα. Για την οποία εξουσία είχε, επίσης αναμφίβολα, δικαίωμα συμμετοχής ανάλογο με το τότε σημαντικότατο τμήμα του πληθυσμού που την ακολουθούσε.
    Η Αριστερά είχε από καιρό ετοιμαστεί για την εν ανάγκη βίαιη κατάληψη της εξουσίας. Από την εποχή του Λίβανου μέχρι την Καζέρτα είχε προβεί σε ουσιώδεις υποχωρήσεις πολιτικής κυρίως φύσεως. Η στρατιωτική της όμως ισχύς παρέμενε άθικτη, και ο έλεγχος που ασκούσε στην ύπαιθρο χώρα ήταν σχεδόν απόλυτος. Αλλού με την αυθεντική υποστήριξη του πληθυσμού, αλλού με τη στυγνή τρομοκρατία. Στους κόλπους της ηγεσίας υπήρχαν στελέχη με ακραίες και φιλοπολεμικές απόψεις, που αδημονούσαν να χτυπηθούν με τους Εγγλέζους και την «Αντίδραση». Κλασικό παράδειγμα οι προτάσεις του Άρη στη σύσκεψη των καπετάνιων της Λαμίας και η συνεχής πίεση από μέρους του Μπαρτζιώτα στην Αθήνα. Άλλωστε ο ίδιος ομολογεί, ότι «… οι κομματικές οργανώσεις της Αθήνας -Πειραιά, τις περισσότερες φορές με πρωτοβουλία τους ή σε συνεννόηση με ωρισμένα μέλη του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής άρχισαν στην πράξη (Σ.Σ. η υπογράμμιση είναι του Μπαρτζιώτα) την προετοιμασία τους για τη σύγκρουση 2-3 βδομάδες πριν τη σύ-γκρουση…».
    Υπήρχαν φυσικά και ουκ ολίγα στελέχη, ιδιαίτερα μεταξύ των μη κομμουνιστών που απεύχονταν τη σύγκρουση. Όπως και άλλοι, στα ανώτατα κλιμάκια, σαν τον Ιωαννίδη που σήμερα ρίχνουν τις ευθύνες στους τότε συντρόφους των. Στην πραγματικότητα οι άνθρωποι αυτοί διαστρεβλώνουν την ίδια την ιστορία τους για να εμφανιστούν σήμερα σοφότεροι των άλλων. Και αν ακόμα είχαν αντιρρήσεις για τη σύγκρουση, αυτές αφορούσαν περισσότερο στην επιλογή του τόπου και του χρόνου της συγκρούσεως και όχι στην πλήρη αποφυγή της.
    Από την άλλη όχθη, ο Παπανδρέου και η Κυβέρνηση έμελλαν σχεδόν αμέσως να παίξουν περιορισμένο ρόλο. Διότι οι αμιγώς ελληνικές δυνάμεις, στις οποίες στηρίζονταν, δεν ήταν επαρκείς για ν’ αντιμετωπίσουν τον ΕΛΑΣ. Και στις παραμονές της ρήξεως φάνηκε καθαρά, ότι πρωταγωνιστής θα ήταν ο βρετανικός στρατός και πίσω απ’ αυτόν ο Τσώρτσιλ… Ο Βρετανός Πρωθυπουργός κατηγορήθηκε κατά κόρον, ότι επιδίωξε λυσσαλέα την αναμέτρηση. Αυτό αποτελεί υπερβολή, διότι την εποχή εκείνη με διάφορα μέτωπα ακόμα ανοικτά προς τους Γερμανούς, η εμπλοκή βρετανικών δυνάμεων σ’ ένα πόλεμο εναντίον ανταρτών συμμάχου χώρας, ασφαλώς δεν αποτελούσε μια λύση ελκυστική. Ωστόσο ο Τσώρτσιλ αποδείχθηκε ο πιο αποφασιστικός όλων. Είχε ξεκαθαρίσει στο μυαλό του, ότι η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη και υπό το πνεύμα αυτό οι οδηγίες του προς τον Σκόμπυ χαρακτηρίζονταν από άκρο ρεαλισμό. Οι μόνοι που ήταν αμέτοχοι ήταν οι απλοί πολίτες της Πρωτεύουσας. Και αυτοί βρέθηκαν πρώτοι μέσα σε μια κόλαση πυρός και βίας που δεν είχαν ζήσει ούτε στους χειρότερους εφιάλτες των.
    Τις πρωινές ώρες της Κυριακής 3 Δεκεμβρίου το κλίμα ήταν έτοιμο. Η αφορμή για έναρξη της τραγωδίας ήταν εύκολο να βρεθεί…

    Σχόλιο από akritas | 02/12/2009

  47. Αυτό σου αρέσει Νοσφεράτε;
    Ο Ζαούσης είναι από τους δεξιούς και το βιβλίο του από τα καλύτερα για το εμφύλιο.

    Και μην κολλάς στο εάν ήταν τροτσκιστής ή όχι ο Παπακωνσταντίνου αλλά στο εάν αυτά που έγραψε έγιναν και τεκμηριώνονται από τα γεγονότα. Και σου επαναλαμβάνω ότι το έγραψε το 1952.

    Σχόλιο από akritas | 02/12/2009

  48. »Ονόμασαν τους δοσίλογους «εθνικό στρατό»
    Η μη παράδοση και η απόφαση αντίστασης στον ΕΛΑΣ – ακόμα και όταν οι Γερμανοί τους εγκατέλειψαν – έχει τη δική της εξήγηση, εξήγηση κατά το μάλλον ή ήττον βρετανική.

    Από τον Σεπτέμβριο του 1944 κιόλας, οι Βρετανοί άρχισαν να εφαρμόζουν μία διπλή πολιτική – όπως λέμε διπλά βιβλία.

    Από τη μία, προχώρησαν σε ανοικτή καταγγελία των ένοπλων σωμάτων που δημιούργησαν οι Γερμανοί και ζήτησαν την άμεση παράδοσή τους στις συμμαχικές δυνάμεις – στον ΕΛΑΣ, δηλαδή, που ήταν κυρίαρχος στην ελληνική ύπαιθρο, ενώ συνυπόγραφαν τις αποφάσεις για βίαιη διάλυση των όσων εξακολουθούσαν να αντιστέκονται, θεωρώντας αυτούς τους σχηματισμούς «εχθρικές δυνάμεις». Από την άλλη, όμως, μεριά, οι Βρετανοί αξιωματικοί σύνδεσμοι ξεδίπλωσαν κάθε είδους εφευρετικότητα για να διατηρήσουν αυτούς τους μηχανισμούς όσο το δυνατόν πιο αλώβητους και συγκροτημένους.

    Η κεντρική ιδέα – που εφαρμόστηκε στο μακεδονικό κυρίως χώρο – ήταν η έγκαιρη μετεξέλιξη των δοσιλογικών σωμάτων σε «συμμαχικά» τμήματα. Με άλλα λόγια, όταν οι Γερμανοί θα αποχωρούσαν, τα ένοπλα αυτά σώματα θα «στασίαζαν» κατά των απόντων έτσι και αλλιώς Γερμανών και θα προσχωρούσαν στις συμμαχικές δυνάμεις. Φυσικά, αυτό δε θα γινόταν με τον ΕΛΑΣ, ο οποίος, μάλλον, δε θα ήθελε να παίξει αυτό το παιχνίδι, αλλά με οργανώσεις που την τελευταία στιγμή συγκροτούνταν στο χώρο. Ετσι, λοιπόν, εμφανίστηκαν στην Κεντρική Μακεδονία οργανώσεις του ΕΔΕΣ – ή μάλλον ένα άθροισμα στρατολογημένων «παραγόντων», οι οποίοι ήταν απολύτως πρόθυμοι να υιοθετήσουν τα απολωλότα πρόβατα στην ανοικτή αγκαλιά του ΕΔΕΣ και να τα μεταβαπτίσουν σε αντιστασιακούς, παρέχοντάς τους τις σχετικές περγαμηνές.

    Μάλιστα, οι ίδιοι οι Βρετανοί φρόντισαν, ώστε οι εκπρόσωποι του ΕΔΕΣ να ταξιδέψουν δεξιά και αριστερά υπό την προστασία τους για να γίνουν οι σχετικές συνεννοήσεις.

    Με μαγικό σχεδόν τρόπο, ο ένας μετά τον άλλον, οι στρατιωτικοί σχηματισμοί των δοσίλογων άρχισαν να εμφανίζονται ως τάγματα και συντάγματα του ΕΔΕΣ, ενώ διστακτικά οι Βρετανοί αξιωματικοί έσπευδαν να πληροφορήσουν το επιτελείο του ΕΛΑΣ για τις απροσδόκητες αυτές εξελίξεις.

    Ας σταθούμε για λίγο εδώ, πρώτον, γιατί αυτά τα πράγματα δεν είναι πολύ γνωστά, αφ’ ετέρου, διότι πρέπει να αποτίσουμε φόρο τιμής στη βρετανική πονηρία, ραδιουργία, διπλοπροσωπία και ό,τι άλλο μπορεί να βρει κανείς για να ορίσει ετούτα τα απίστευτα .

    Στις αρχές του Οκτωβρίου, παρά τις απόλυτα καταδικαστικές συμμαχικές διαταγές ως προς την τύχη των στρατιωτικών σχηματισμών της κατοχικής εξουσίας που ήδη έχουν χαρακτηριστεί τμήματα ενός εχθρικού στρατού και ως τέτοια θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από τις συμμαχικές δυνάμεις, οι Βρετανοί άρχισαν την επιχείρηση διάσωσης των δοσίλογων τμημάτων της Βόρειας Ελλάδος.»

    http://erodotos.wordpress.com/2009/12/01/maxi-kilkis/

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 02/12/2009

  49. Μα γιατί το βασανίζεις ωρέ Ακρίτα;

    Το ΚΚΕ μέσω του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ είχε τον έλεγχο όλης της Ελλάδας πλην κάποιων λίγων σημείων. Εάν ήθελε να επιβάλλει την μονοκομματική κομμουνιστική διακυβέρνηση δεν θα έβαζε το κεφάλι τους στο πάγκο του χασάπη στο Λίβανο και την Καζέρτα, αλλά θα έκανε με τους όρους του συμμαχία με τον Τίτο και τους υπόλοιπους Βαλκάνιους. Ούτε θα επέτρεπε να πατήσουν το πόδι τους στην Ελλάδα οι Βρετανοί και η απόλεμη κυβέρνηση του παλαιοκομματισμού που έκανε διακοπές στη Μέση Ανατολή τη στιγμή που στην Ελλάδα υπήρχε η κόλαση της Κατοχής και η έξαρση της Αντίστασης,

    Ακόμα, εάν ήθελε ριζικό πόλεμο με τους Βρετανούς θα είχε μεταφέρει εγκαίρως τον τακτικό ΕΛΑΣ στην Αθήνα και σε 5 μέρες θα είχε και τον έλεγχο του Κολωνακίου και του Συντάγματος. Έτσι κι αλλιώς ήλεγχε όλα τα προάστια, βόρεια, δυτικά, νότια. Και βέβαια θα είχε καταλάβει αναίμακτα τη Θεσσαλονίκη και τα άλλα μεγάλα αστικά κέντρα.

    Μάθετε επί τέλους να βλέπετε και κάποιες πραγματικότητες πέρα από τις φανατικές σας καθηλώσεις.

    Και εσείς που το παίζετε εθνικόφρονες κ.λπ. ανοίξετε τα μάτια σας και δείτε ότι τον Δεκέμβρη του ’44 πολεμούσαν Έλληνες εναντίον Βρετανών.

    Ωραίοι εθνικόφρονες είστε! Με τις λόγχες του Σκόμπι και την καθοδήγηση του Τσόρτσιλ;

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/12/2009

  50. 49.Αυτό σου αρέσει Νοσφεράτε;
    Ο Ζαούσης είναι από τους δεξιούς

    ε ..ναι ..
    Γενικά το εωρώ ποιο εντιμο εκ μεους σουτο να ομολογεις οτι οι μαρτυριες που επικαλεισαι εινι απο την πλευρά της Δεξιας
    παρά να παρουσιαζεις τους πιο ξεκαθαρα Προπαγανδιστες της Χουντας και ΔιευθυντεςΤύπου της Ελληνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (1943-44). ως ..τροτσιστες και οτι δηθεν ηταν

    απο την πλευρα του ΕΑΜ(σχ 36)»Καλό είναι να ακούγεται και η άλλη πλευρά, ειδικά από αυτήν που πολέμησε με το ΕΑΜ, είδε τα χάλια του ΚΚΕ και της σταλινικής της ηγεσίας και τελικά άλλαξε στρατόπεδο.»
    και γεικά να ψαρευεις στα θολά νερα μπας και πιασεις κανενα γοβιο οπως το συνηθιζουν οι Δεξιοι τελευταια

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 02/12/2009

  51. Και συ δάσκαλε Νοσφεράτε παραπέμπεις στον Χερόντοτους; Έναν από τους αυθεντικούς σταλινικούς κληρονόμους του Ιωαννίδη, του Ζαχαριάδη, του Γούσια, του Πεκτασίδη και των υπόλοιπων κάφρων που πήραν στο λαιμό το μεγαλειώδες κίνημα της Εθνικης Αντίστασης και παρέδωσαν τους αγωνιστές ως σφάγια στους ιμπεριαλιστές και στους παλιοκομματικούς. Και που τόλμησε να γράψει ένα κείμενο ενάντια στο Βελουχιώτη και υπέρ των ανεγκέφαλων της καθοδήγησης που τον διέγραψαν από το Κόμμα;

    Θα το βρω και θα σας το φέρω.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/12/2009

  52. αργοτερα στον πολεμο της κορεας οι εθνικοφροονες ταγουδουσν και το σεμνο τραγουδακι:

    » οι φανταροι μας που πηγαν στην κορεα
    πολεμουσαν για ιδανικα
    ιδανικα
    και τους κιτρινους τους πνιξανε στο αιμα
    για να μαθουν τι θα πει ελευτεριά
    ελευτεριά
    για να μαθουν τι θα πει ελευτεριά
    ‘ (δις)

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 02/12/2009

  53. μη μου αρχιζεις τωρα την θεωρια του κοκκινου και μαυρου Φασισμου που προπαγανδιζε ο Θεοφυλακτος ο Προπαγανδιστης της Χουντας και ..τροτσκιστής κατα Ακριτα..
    Στο συγκεκριμμενο εμα Συμφωνω απολύτως με το συγκεκριμμένο Μπλογκ και μαλιστα με το ποστ για την μαχη στο Κλκις εναντια στους Δωσιλογους Ταγματασφαλητες συνεργατες τω Γερμανών που καποτε καποιος γνωστος μας ειχε ονοματισει »εμφυλιο μεταξύ ..»καθυστερημενων » Ποντιων » Χωρις ντροπη΄και τσιπα ..
    Κιαν δεν το θυμασαι το θυμαται σιγουρα ο Μουμυλ αλλά και ο Μ-π

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 02/12/2009

  54. »αυθεντικούς σταλινικούς κληρονόμους του Ιωαννίδη, του Ζαχαριάδη, του Γούσια, του Πεκτασίδη και των υπόλοιπων κάφρων »

    και αλλο καφροι και μησαν τον Φασισμο και σταλινικοι που παντως πολεμησαν τον Φασισμο και βαλαν το κεφαλι τους στον ντορβα κατα την περιοδο της μεγαλειωδους εθνικής αντιστασης

    και αλλο Εξωνημενοι Προδοτες Δωσιλογοι και μετεπειτα »Εθνικοφρονες»

    Δουλοι πρωτα των Γερμανων και μετα των Αγγλων και Αμερικανων που δεν ντραπηκαν να »νικησουν» στον εμφυλιο χαρη στις Βομβες Ναπαλμ των Αφεντικών τους και που σημερα μας το παιζουν και ..Αντιαμερικανοι

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 02/12/2009

  55. Καλά ! Ότι πεις. Φυσικά δεν έχω την άποψη του μαύρου και κόκκινου φασισμού. Κι ας έλεγε ο σύντροφος Τενγκ, «μαύρη γάτα-κόκκινη γάτα, ποντίκια να πιάνει».

    Απλά οι σταλίνες είναι η δικιά μας μαύρη σελίδα και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ.

    Απλώς εγώ έχω μια πιο πλήρη εικόνα και πιο σκληρά κριτήρια. Δηλαδή, όσα γλυκά μάτια και να μου κάνεις ένας ασφαλίτης, εγώ θα συνεχίσω να τον βλέπω ως ασφαλίτη.

    Κι αν δεν με πιστεύεις ρώτα τον Μ-π να σου πει για κάποιους κοινούς γνωστούς και πώς τους φέρθηκαν οι ….(δικοί μας)ασφαλίτες!

    Ομέρ ο αντι-σταλινικός

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/12/2009

  56. Kαλά ρε συ Ομερ .. Δε μου λές;
    Αυτοι … εννοώ τους Δεξιους ‘εθνικοφρονες »θα εχουν το ελευθερο να επικαλουνται Προπαγανδιστες και Υπουργους της χουντας και μαλιστα να ψαρευουν και στα Θολάνερα παρουσιαζοντας τους αι ως ..πρωην αριστερους και Εαμτες και λοιπά αηδιαστικά και συνηθισμενα τεχνασματα

    (η τον Μαρκεζινη ή διαφορους γιατρους …
    κιεμεις δεν εχουμε το Δικαιωμα να επικαλουμαστε ενα κειμενο του καθηγητή Ιστορίας του ΑΠΘ Γιώργου Μαργαρίτη που στο κατω κατω ειναιο Εγκυροτερος Ιστορικός της Εθνικής αντιστασηςκαι του Εμφυλιου ανεξαρτητα απο το αν συμφωνει κανεις πολιτικά μαζί του (και αν δεν με πιστευεις ρωτα και τον ..Μ -Π που παμπολλες φορες τον επκαλεστηκε και σαυτο ο Μπλογκ και αλλου
    Μόνο και μόνο γιατί ετυχε το αρθρο του να βρισκεται σε ενα ..σταλινικό μπλογκ ;
    Ε εκει ετυχε να δημσιευτει τι να κανουμε \αν το εβεπες αλλου θατο δεχοσουνα;
    Αυτά ειναι τα κριτηρια σου ;
    Το που δημοσιευτηκε;
    ε τοτε παρτο στον Ενοικο
    το αναδημοσιευσα

    http://nosfy-myblognosfy.blogspot.com/2009/12/65-erodotos-weblog.html

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 02/12/2009

  57. όχι βρε νοσφεράτε με παρεξήγησες. Δε σχολίασα το κείμενο του Μαργαρίτη που είναι εξαιρετικό αλλά το φέρον σώμα!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/12/2009

  58. αλλά το φέρον σώμα!

    ε το φερον σωμα δεστο απλώς ως»φερον»
    εδώ ο Ακριτας μας παρουσιασε ως αξιοπιστο τον Σπυρετο τον Μαρκεζινη (και τον Υπουργο της Χουντας τον Παπακωνσταντινου )
    θα αμφισβητησουμε τον Μαργαριτη; Τουλαχστον Ως ιστορικος της αντιστασης και του εμφυυλιου ειναι αξεπεραστος .. Και το λέω εγώ που γνωριζει ο Μ- π οτι εχω διαφωνησει στις πολιτικές του θεσεις σημερα ..
    Αλλά φυσικά αλλο η Επιστημη και αλλο οι πολιτικές κρισεις

    Κιεχουμε γεμσει απο γιατρους , οδοντιάτρους μηχανικους Φυσικυς που λένε και γραφουν οτι θελουν ατεκμηριωτα για την Ιστορια
    ας ακουσουμε και εναν Καθηγητη με πολυτομο και εξαιρετικά αξιοπιστο εργο οπου το καθε τι ειναι τεκμηριωμένο δεν βλαπτει ..
    Δε μου λές ; Που ειναι εκεινη αναρτηση σας για τήν μαχη στο λκις που ο ετσι (ο καθ υλην..αρμοδιος ντε..) την ονομασε εμφύλιο μεταξύ ..»καθυστερημένων ποντιων » ;
    τηνψαχνω για να βαλω το λινκ

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 02/12/2009

  59. ας ξαναδιουμε λιγο τι λεει ο Καθηγητης ιστοριας στο Α.π.θ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ

    » κεντρική ιδέα – που εφαρμόστηκε στο μακεδονικό κυρίως χώρο – ήταν η έγκαιρη μετεξέλιξη των δοσιλογικών σωμάτων σε «συμμαχικά» τμήματα. Με άλλα λόγια, όταν οι Γερμανοί θα αποχωρούσαν, τα ένοπλα αυτά σώματα θα «στασίαζαν» κατά των απόντων έτσι και αλλιώς Γερμανών και θα προσχωρούσαν στις συμμαχικές δυνάμεις. Φυσικά, αυτό δε θα γινόταν με τον ΕΛΑΣ, ο οποίος, μάλλον, δε θα ήθελε να παίξει αυτό το παιχνίδι, αλλά με οργανώσεις που την τελευταία στιγμή συγκροτούνταν στο χώρο. Ετσι, λοιπόν, εμφανίστηκαν στην Κεντρική Μακεδονία οργανώσεις του ΕΔΕΣ – ή μάλλον ένα άθροισμα στρατολογημένων «παραγόντων», οι οποίοι ήταν απολύτως πρόθυμοι να υιοθετήσουν τα απολωλότα πρόβατα στην ανοικτή αγκαλιά του ΕΔΕΣ και να τα μεταβαπτίσουν σε αντιστασιακούς, παρέχοντάς τους τις σχετικές περγαμηνές.

    Μάλιστα, οι ίδιοι οι Βρετανοί φρόντισαν, ώστε οι εκπρόσωποι του ΕΔΕΣ να ταξιδέψουν δεξιά και αριστερά υπό την προστασία τους για να γίνουν οι σχετικές συνεννοήσεις.

    Με μαγικό σχεδόν τρόπο, ο ένας μετά τον άλλον, οι στρατιωτικοί σχηματισμοί των δοσίλογων άρχισαν να εμφανίζονται ως τάγματα και συντάγματα του ΕΔΕΣ, ενώ διστακτικά οι Βρετανοί αξιωματικοί έσπευδαν να πληροφορήσουν το επιτελείο του ΕΛΑΣ για τις απροσδόκητες αυτές εξελίξεις.
    »

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 02/12/2009

  60. Για τον Παπακωνσταντίνου υπάρχει blog που έχει έργα του και απόψεις.

    http://theofilaktos-papaconstantinou.blogspot.com/2007/03/blog-post.html

    Γιατί η ισοπέδωση των συγγραφέων που αντιτίθενται στην ιστοριογραφική γραμμή του αριστερού μεταπολιτευτικού αναθεωρητισμού είναι ένα κυρίαρχο σημείο της επιχειρηματολογίας.

    Σχόλιο από akritas | 02/12/2009

  61. Ομέρ δεν βασανίζω τίποτα. Τις απόψεις της δεξιάς πλευράς καταθέτω αλλά και πρώην κομμουνιστών.
    Δεν υπάρχει μόνο ο Μαργαρίτης σε αυτήν την χώρα.

    Σχόλιο από akritas | 02/12/2009

  62. Για τον Γιωργαλά δεν διαβάσαμε τίποτα. Η χούντα του 67 μας τον παρουσίαζε σαν κομμουνιστή. Λέτε οι υποτελείς των αγγλοαμερικανών να μην είχαν την ικανότητα να παρουσιάζουν το άσπρο για μαύρο; Η και το αντίθετο; Στην υποτέλεια ήταν αφελείς. Λέτε να ήταν αφελείς και στην προπαγάνδα; Ε’ όχι μια χαρά τα πήγαιναν. Άλλωστε δεν είχαν κανέναν αντίπαλο να τους χαλάσει τα σχέδια.. Τους μισούς αντιπάλους τους είχαν στη φυλακή, τους άλλους μισούς τους είχαν στο γύψο. Άρα η προπαγάνδα μια χαρά περπατούσε. Από την λήξη του εμφυλίου πολέμου μέχρι την πτώση της χούντας, Έγραφαν ότι τους εξυπηρετούσε. Επόμενο είναι οι μεταπολεμικές γενεές να διαβάζουν τα γραφόμενα τους και όσοι από αυτούς γαλουχήθηκαν με τον αντικομουνισμό αν δεν έχουν το κριτήριο τις αντικειμενικότητας δεν είναι εύκολο να δούναι και του στραβού το δίκαιο.

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 02/12/2009

  63. »’Γιατί η ισοπέδωση των συγγραφέων που αντιτίθενται στην ιστοριογραφική γραμμή του αριστερού μεταπολιτευτικού αναθεωρητισμού είναι ένα κυρίαρχο σημείο της επιχειρηματολογίας.»

    Ti ισοπεδωση ;
    400.οοο βιβλια του Θεοφυλακτου μοιρασε η Χουντα για να κανει την προπαγανδα αλλά και το κομματι του

    ο Υπουργος της

    Αλλά Ακριτα δεν μας λές οτι εδώ μας παρουσιασεςτον Θεοφυλακτο Παπακωνσταντινου και ως Τροτσιστη . Αν αυτο δεν ειναι ψαρεμα σε θολά νερά τοτε τι ειναι;

    Και δε μου λές ;
    το ιδιο ειναι ενας ΧουντικοςΥπουργος που επικαλεισαι για να στηριξει τις αποψεις σου

    με τον καλυτερο ιστορικό της εθνικής αντιστασης και του Εμφυλιου;

    Οταν θα βγαλειςτα απανατα του Παπαδοπουλου και τον παρουσιασεις για ..κομουνιστη καιαποκαλυψουμε το Ψεμμα παλι θα μας την βγαινεις για .. αριστερο μεταπολιτευτικο αναθεωρητισμο;

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 02/12/2009

  64. παντως ειναι ενδεικτικο το οτι η Δεξια Πλευρά δεν εχει κανενα καλυτερο ιστορικο να Παρουσιασει παρά εναν Υπουργο και εναν Δοτο Πρωθυπουργο της ΧΟΥΝΤΑΣ

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 02/12/2009

  65. Αν μιλάμε για προθέσεις ας ξεκινήσουμε από τις ομολογίες του σχ.13……

    «..Το συμπέρασμα είναι ότι ο Δεκέμβριος ημπορεί να θεωρηθή «δώρον του υψίστου». Αλλά, δια να υπάρξη ο Δεκέμβριος, έπρεπε προηγουμένως να είχωμεν έλθει εις την Ελλάδα. Και τούτο ήτο δυνατόν μόνο με την συμμετοχήν και του ΚΚΕ εις την κυβέρνησιν, δηλαδή με τον Λίβανον. Και δια να ευρεθούν εδώ οι Βρετανοί, οι οποίοι ήσαν απαραίτητοι δια την Νίκην, έπρεπε προηγουμένως να είχεν υπογραφή το Σύμφωνον της Καζέρτας. Και δια να γίνη η Στάσις – «το δώρον του Υψίστου» – έπρεπε προηγουμένως να επιμείνω εις την άμεσον αποστράτευσιν του ΕΛΑΣ και να θέσω το ΚΚΕ ενώπιον του διλήμματος ή να αποδεχθή ειρηνικώς τον αφοπλισμόν του ή να επιχειρήση την Στάσιν, υπό συνθήκας όμως πλέον, αι οποίαι ωδήγουν εις την συντριβήν του. Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια«.

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 02/12/2009

  66. Mα είναι τόσο προφανές: Στην Ελλάδα αναπτύχθηκε ένα εντυπωσιακό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ το οποίο τελικά καπελώθηκε από ένα μικρόμυαλο Κόμμα νταβατζήδων, το ΚΚΕ, που παρέδωσε αυτό το μεγαλειώδες κίνημα στο βρετανικό ιμπεριαλισμό. Οι βρετανοί και οι έλληνες παπατζήδες πολιτικοί έκαναν τη δουλειά τους.

    Η κύρια ευθύνη ανήκει στους προδότες. Αυτούς που πρόδωσαν και τον κορυφαίο του Αγώνα, τον Άρη Βελουχιώτη.

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 02/12/2009

  67. παπατζήδες απ’ τη μια (με βρετανικές λόγχες),
    νταβατζήδες απ’ την άλλη; 8)

    Δηλαδής, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/12/2009

  68. Να τι έγραψε ο Κώστας Βάρναλης για τον Άρη:

    «Θρυλικός ο Άρης Βελουχιώτης. Ο πρώτος που άρχισε την Αντίσταση του λαού στα βουνά κι ο τελευταίος που την έκλεισε με τον τραγικό του θάνατο. Η πρώτη ψυχή του αγώνα κι η τελευταία πνοή.

    Λίγοι το καταλάβανε, όπως ο Άρης, πως οι εχθροί της Ελλάδας (ξένοι και ντόπιοι) θα μετατρέπανε τη νίκη του έθνους σε νίκη των εχθρών του. Τιμή και δόξα στο ασύγκριτο παλικάρι. Τιμή και δόξα και στο λαό, που τόνε γέννησε».

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/12/2009

  69. Νοσφεράτε ένας από τους κορυφαίους Γάλλους ιστορικούς Ζαν Ρεβελ στο «ο πειραματισμός του ολοκληρωτισμού» και στην σελίδα 88 έγραψε:

    «Μην συζητάς ποτέ ούτε τα γεγονότα, ούτε τις ιδέες, απλά να φτύνεις στο πρόσωπο»

    Αυτό κάνεις με τον αριστερό και αντικουμουνιστή Παπακωνσταντίνου.

    Σχόλιο από akritas | 02/12/2009

  70. Εντάξει βρε akritas, σταμάτα το δούλεμα μ’ αυτό το «ο αριστερός Παπακωσταντίνου»…

    Ο Παπακωσταντίνου μπορεί να υπήρξε κομμουνιστής στα νιάτα του, στη συνέχεια όμως αποκήρυξε και τον κομμουνισμό και την αριστερά και έγινε ο ιδεολογικός στυλοβάτης μαζί με τον Γεωργαλά, της πλέον τρομοκρατικής Δεξιάς, της Χούντας των Συνταγματαρχών.

    Οι αριστεροί την ίδια εποχή ήταν είτε στα ξερονήσια, είτε απολυμένοι από τη δουλειά τους, είτε σιωπηλοί στο καβούκι τους, είτε στην αντίσταση.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/12/2009

  71. πότε υπήρξ αριστερος ε;
    Ακριτα συνεχιζεις να λές ΨΕΜΜΑΤΑ

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 02/12/2009

  72. O ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 02/12/2009

  73. «Ένα Μονάχα σας Ζητώ. Να Μην ξεχάσετε Ποτέ»
    έγραψε λίγο πριν τον εκτελέσουν ο Ιούλιος Τζούσικ τον Ιούλη του 1944.
    65 χρόνια μετά, σε μια Ευρώπη που οφείλει να μην ξεχνά τα δεινά του φασισμού, σημαντικές εκδηλώσεις (σε συνεργασία της Χάρτας του Ρήγα, και της Νομαρχίας Αθηνών, συγχρηματοδοτούμενες από το Κοινοτικό Πρόγραμμα για την Ευρωπαϊκή Μνήμη) θα πραγματοποιηθούν, από τις 3 έως τις 6 Δεκέμβρη στην Αθήνα, με παράλληλες δράσεις στους Ρογούς Καλαβρύτων, στο Δίστομο στην Καισαριανή και στο Lidice της Τσεχίας. Στις εκδηλώσεις θα παραβρεθούν οι 2 τελευταίες επιζήσασες από το μαρτυρικό Lidice, ώστε να συναντηθούν με Έλληνες επιζώντες, θυμίζοντας την έννοια του Ευρωπαίου (και όχι μόνο) πολίτη και τον κοινό- ενεργητικό- αγώνα κατά του ολοκληρωτισμού.
    Το τετραήμερο θα ξεκινήσει με συνέντευξη τύπου/ημερίδα, στην αίθουσα της ΣΑΕ, Πανεπιστημίου 16, στον 2ο όροφο, την Πέμπτη 3/12/2009 ώρα 11.30 πμ με συμμετοχή αντιστασιακών και πολιτιστικών φορέων από όλη την Ελλάδα. Θα χαιρετίσουν ο Γιάννης Σγουρός, Νομάρχης Αθηνών, ο Μορφωτικός Ακόλουθος της Τσέχικης Πρεσβείας κ. Vladimir Kovacik, και οι Κώστας Γεωργουσόπουλος, Γεωργία Δαλδάκη, Γιώργος Δολιανίτης, Νικόλαος Μαρκάτος, Πάνος Τριγάζης, Diliana Iotova Θα συντονίσει η Ελένη Καρασαββίδου.

    Οι τιμητικές εκδηλώσεις θα συνεχιστούν στους Ρογούς (στις 4/12) και στο Δίστομο (στις 5/12), ενώ τιμητική Ημερίδα θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή, 6/12, με χαιρετισμούς και ομιλίες εκπροσώπων όλων σχεδόν των αντιστασιακών οργανώσεων, καθώς και των Jaha Hanzlikova Marie Supikova (επιζήσασες). Ακόμη των ηρώων της εθνικής αντίστασης, Μανώλη Γλέζου, Γιώργου Φαρσακίδη, και Χρίστος Αλεξίου, καθηγητής Νεοελληνικών Σπουδών Πανεπιστήμιο του Birmingham. Μέλος της ΕΠΟΝ. Ενώ ποίηση θα διαβαστεί από τις Δήμητρα Χατούπη και Ματίνα Καρρά και τον Γιώργο Γεωγλερή. Τέλος οι εκδηλώσεις θα ολοκληρωθούν με κατάθεση στεφάνων στον μαρτυρικό τόπο του Σκοπευτηρίου της Καισαριανής.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/12/2009

  74. Δίγνωμος ; η εσκεμμένα δίγνωμος περί παπατζήδων ο κ ζωνιανίτης; Δεν νομίζω ότι δεν ξέρει την αλήθεια , αν είναι δυνατόν. Η πολίτικη είναι ξεβράκωτη. -Κατά ύμνους Τσόρτσιλ , αλληλούια-

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 02/12/2009

  75. Μουμουλ, ρίξε ακόμα μερικές φωτογραφίες Ελλήνων ρουφιάνων πάει άψογα στης μέρες μας. Μπες στον κόπο, αξίζει

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 02/12/2009

  76. Νοσφεράτε πολλά λες….
    λίγα ξέρεις…..

    Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου
    «Πολιτική Αγωγή»
    (Αθήναι 1970, εκδ. «KABANAS-HELLAS»). Το κλασικό έργο ενός προπολεμικού διανοούμενου της αριστεράς που πέρασε στη φιλελεύθερη αντικομμουνιστική εθνικοφροσύνη για να καταλήξει υπουργός Παιδείας της χούντας. Με κάποιες περικοπές -ιδίως όσον αφορά την ανάλυση του «κομμουνισμού» και της «συνοδοιπορίας»- το βιβλίο κυκλοφόρησε επίσης από τον ΟΕΔΒ, ως διδακτικό εγχειρίδιο της Γ’ και της Στ’ Γυμνασίου.

    Από τον αγαπημένο σου Ιό..

    http://www.iospress.gr/ios2007/ios20070311.htm

    Σχόλιο από akritas | 02/12/2009

  77. Ομέρ δεν είναι δούλεμα είναι πραγματικότητα. Ο Παπακωνσταντίνου είναι από την γενιά των αριστερών που σιχάθηκαν τον κομμουνισμό. Φυσικά και πολλοί το εκμεταλεύτηκαν αυτό. Τώρα για το πως έγινε Υπουργός απλά καταθέτω μία επώνυμη επιστολή στην Καθημερινή για το θέμα αυτό.

    http://www.ekathimerini.gr/4Dcgi/4Dcgi/_w_articles_civ_12_15/04/2008_266507

    Αλλά νομίζω ότι φεύγουμε από το θέμα μας και το οποίο είναι τα γεγονότα του Δεκέμβρη.

    Σχόλιο από akritas | 02/12/2009

  78. «..ενός προπολεμικού διανοούμενου της αριστεράς που πέρασε στη φιλελεύθερη αντικομμουνιστική εθνικοφροσύνη για να καταλήξει υπουργός Παιδείας της χούντας..»

    Αυτήν την παραπομπή για ποιόν την έβαλες akrita?
    Τα κείμενα που παραθέτεις τα έγραψε ο Θ.Π. ως «διαννοούμενος της αριστεράς» ή ως «εθνικόφρων αντικομμουνιστής» ?
    Ας συνεχίσουμε την κουβέντα, μην επιμένεις στο σημείο αυτό δεν έχει νόημα…

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/12/2009

  79. Aκριτα την μια μας λές :

    »63.Ομέρ δεν βασανίζω τίποτα. Τις απόψεις της δεξιάς πλευράς καταθέτω αλλά και πρώην κομμουνιστών.
    Δεν υπάρχει μόνο ο Μαργαρίτης σε αυτήν την χώρα.»
    μετα λές:

    71.Νοσφεράτε ένας από τους κορυφαίους Γάλλους ιστορικούς Ζαν Ρεβελ στο “ο πειραματισμός του ολοκληρωτισμού” και στην σελίδα 88 έγραψε:

    “Μην συζητάς ποτέ ούτε τα γεγονότα, ούτε τις ιδέες, απλά να φτύνεις στο πρόσωπο”

    Αυτό κάνεις με τον αριστερό και αντικουμουνιστή Παπακωνσταντίνου.

    αρα οχι πρωην κομμουνιστων » που λες πιο πάνω..

    Σχόλιο από Nοσφερατος | Δεκεμβρίου 1, 2009
    36.Νοσφεράτε ο Παπακωνσταντίνου αυτά τα έγραψε το 1952, ενώ η δουλειά του Μαρκεζίνη ως ιστορικού δεν αμφισβητείται από κανέναν πανεπιστημιακό, ακόμα και από αυτούς του αριστερού αναθεωρητισμού.

    Καλό είναι να ακούγεται και η άλλη πλευρά, ειδικά από αυτήν που πολέμησε με το ΕΑΜ, είδε τα χάλια του ΚΚΕ και της σταλινικής της ηγεσίας και τελικά άλλαξε στρατόπεδο.

    Πάντως έχω και άλλους να βάλω όπως τον Σταυρίδη, Ιωαννίδη κλπ.

    Σχόλιο από akritas | Δεκεμβρίου 1, 2009

    [Πότε πολεμησε με το ΕΑΜ ο…Θεοφυλακτος; ε;)
    μετα λές

    78.Νοσφεράτε πολλά λες….
    λίγα ξέρεις…..

    Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου
    «Πολιτική Αγωγή»
    (Αθήναι 1970, εκδ. «KABANAS-HELLAS»). Το κλασικό έργο ενός προπολεμικού διανοούμενου της αριστεράς που πέρασε στη φιλελεύθερη αντικομμουνιστική εθνικοφροσύνη για να καταλήξει υπουργός Παιδείας της χούντας. Με κάποιες περικοπές -ιδίως όσον αφορά την ανάλυση του «κομμουνισμού» και της «συνοδοιπορίας»- το βιβλίο κυκλοφόρησε επίσης από τον ΟΕΔΒ, ως διδακτικό εγχειρίδιο της Γ’ και της Στ’ Γυμνασίου.

    Από τον αγαπημένο σου Ιό..

    http://www.iospress.gr/ios2007/ios20070311.htm
    \

    και ενω θα περιμενε κανεις να μας πεις τις ποπολεμικές αποψεις του»διαννοουμενου της αριστερας»
    μας λες

    49.Αυτό σου αρέσει Νοσφεράτε;
    …..Και μην κολλάς στο εάν ήταν τροτσκιστής ή όχι ο Παπακωνσταντίνου αλλά στο εάν αυτά που έγραψε έγιναν και τεκμηριώνονται από τα γεγονότα. Και σου επαναλαμβάνω ότι το έγραψε το 1952.

    Σχόλιο από akritas | Δεκεμβρίου 2, 2009

    ενω πιο πριν μας λες οτι

    28.Ο αείμνηστος Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου, τροτσικιστής στα νιάτα του με αφοπλιστική ειλικρίνεια μαρτυρεί ”

    Και σε ρωτω

    Μας δουλευεις μωρε Ακριτα ; Για χαζους εντελώςμας περνας

    Ερχεσαι εδώ σ ε ενα Αντιφασιτικο αριστερο μπλογκ και επικαλεισαι τις ..»μαρτυριες» δυο Υπουργων και Πρωθυπουργών της χουντας μας τους παρουσιαζις μια για τροτσικιστες μια για κομμουνιστες μια για αρσιτερους αντικομμουνιστες Ολα
    πλην της Αληθειας
    οτι ο μεν ενας ηταν Δοτος πρωθυπουργος της Χουντας τον καιρο πΟΥ ΜΑΤΩΝΕ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
    και ο αλλος ηταν Υπουργος .
    Πότε ;το 67-68 στην πιο μαυρη περιοδο
    οτανη Χουντα Λογοκρινε ακομα και τον Αριστοτελη και κυκλοφορουσαν δια της βιας και επιβολής 400.000 βιβλια του Παπακωνσταντινου

    καιμας κατηγορεις οτι θελουμε και να τον
    σπιλωσουμε απο πάνω
    Προφανώς ειναι το προτυπο σου ε; 😆

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 02/12/2009

  80. Κι ο Μουσολίνι πρώην κομμουνιστής ήταν.
    κι ο Στάλιν πρώην τρόφιμος ιερατικής σχολής

    Το ΝΥΝ μετράει!

    Ομέρ νυν και αεί

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/12/2009

  81. Νοσφεράτε δε έχω πρότυπα διότι πολύ απλά δεν είμαι ιδεολοαγκυλωμένος. Αλίμονο να μιλάω το 2009 με όρους και επεξηγήσεις της δεκαετίας του 50 και 60.

    Για το ήταν ο Παπακωνσταντίνου δεν περιμένει εμένα ή εσένα ή τον «νυν και αει» για να πει τελικά το τι ήταν. Κρίνεται από τα έργα του και τις πράξεις του . Αλλά είπαμε για εσένα όποιος δεν είναι μαζί σου είναι «φασίστας» και δεξιός(με την ακραία εθνικιστική ερμηνεία).

    Σχόλιο από akritas | 02/12/2009

  82. »Για το ήταν ο Παπακωνσταντίνου δεν περιμένει εμένα ή εσένα ή τον “νυν και αει” για να πει τελικά το τι ήταν. Κρίνεται από τα έργα του και τις πράξεις του . Αλλά είπαμε για εσένα όποιος δεν είναι μαζί σου είναι “φασίστας” και δεξιός(με την ακραία εθνικιστική ερμηνεία).

    Σχόλιο από akritas | Δεκεμβρίου 2, 2009 »

    ορεα

    »Κρίνεται από τα έργα του και τις πράξεις του .
    για σενα Ακρίτα

    ενας υπουργος της Φασιστικής χουντας την πιο μαυρη και σκοτεινή περιοδο(1967-68) οπου τα πάντα λογοκρινονταν ετος ααπο την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗτου
    και που το προπαγανδιστικό του βιβλιο το εφαγε στη μαπα μια λοκληρη γενιαπυ της ελαχε να βισκεται στα θρανια κατα την περιοδο της ασιστικής Αμερικανοδουλης χουντας
    Τι ειναι ; Για σενα; αντε ντε .. πε μας

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 02/12/2009

  83. Peace brother…

    Ομερ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/12/2009

  84. Πολύ δεξιοκολημένος ο κ. Ακρίτας. Αλλιώς δεν δικαιολογείται να κουβεντιάζετε τόση ώρα περί όνου σκιάς. Γιατί τέτοιο είναι το ζήτημα.

    Ο Παπακωσταντίνου ήταν ένας αντικομμουνιστής δεξιός που για δικούς του λόγους σιχάθηκε το σταλινικό κομμουνισμό και πήγε στην αντίπερα όχθη. Και άλλοι γραψανε κόντρα στο ΚΚΕ και στην πολιτική τους, χωρίς να συνεργαστούν ούτε με τη Δεξιά ούτε πολύ περισσότερο με τη χούντα.

    Καλά στα λέει ο «νυν και αεί». Τελικά ο μόνος φανατικός εδώ είσαι εσύ Ακρίτα. Ο άλλος που θα μπορούσε να είναι αντίστοιχος εσού, είναι ο «Ηρόδοτος» απ’ τα ΚΝΑΤ, που έκανε τον «νυν και αεί» να βγει από τα ρούχα του.

    Όσο κι ανα δεν το βλέπεις, εδώ μέσα υπάρχει πολύ μεγάλη ποικιλία απόψεων σε σχέση με την τυφλή αντικομμουνιστική έρημο.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 02/12/2009

  85. Λοιπόν για να μην φαινομαι εγω ο εμπαθής..

    Δηλώνω οτι τονκαταλαβανω αυτονα τον Θεοφυλακτο
    Διοτι λεει ο Ακριτας
    σχ 79)

    Τώρα για το πως έγινε Υπουργός απλά καταθέτω μία επώνυμη επιστολή στην Καθημερινή για το θέμα αυτό.

    http://www.ekathimerini.gr/4Dcgi/4Dcgi/_w_articles_civ_12_15/04/2008_266507

    διαβαζω λοιπόν στο λικ

    ‘σας έμεινε η συντομότατη θητεία του ως «υπουργού της χούντας», μια και ο Θ. Φ. Παπακωνσταντίνου έσωσε τον δημοσιογραφικό κλάδο από βέβαιη καταστροφή. Δεν είμαι σε θέση να ξέρω αν γνωρίζετε πως αν και είχε απορρίψει τρεις σχετικές προτάσεις υπουργοποίησής του από το στρατιωτικό καθεστώς, τελικά απεδέχθη την υπουργοποίησή του, λόγω των ισχυρότατων πιέσεων των συναδέλφων σας δημοσιογράφων, με σκοπό την επίλυση των σοβαρότατων οικονομικών τους προβλημάτων. Αυτό το έπραξε εις το ακέραιο με τον Α.Ν. 248/67, ο οποίος βρίσκεται μέχρι σήμερα εν ισχύ και προστατεύεται ως κόρη οφθαλμού από τους δημοσιογράφους. Τρανή απόδειξη αποτελεί η αξιοσημείωτη κινητοποίησή τους ενάντια στην ενοποίηση του υγιέστατου Ταμείου τους με άλλα, κατά τη διάρκεια της εν εξελίξει «ασφαλιστικής μεταρρύθμισης».

    »Οι δημοσιογράφοι οφείλουν πολλά στον Θεοφύλακτο Παπακωνσταντίνου λόγω της επίλυσης των οικονομικών τους προβλημάτων, την ίδρυση του ΕΔΟΕΑΠ και του Ταμείου Υγείας, την εφαρμογή του αγγελιόσημου, την ανάκτηση του πωληθέντος μεγάρου τους κ.ά. Για τις προαναφερθείσες ενέργειές του δεν ζήτησε ποτέ κανένα αντάλλαγμα, αλλά το έπραξε για λόγους συναδελφικής αλληλεγγύης. Η σύντομη θητεία του, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας [24.7.67 έως 5.4.69 (υποβολή παραίτησης, έγινε αποδεκτή στις 18.6.69)], η οποία και του υπεβλήθη μέσω ηθικών πιέσεων από τους συναδέλφους του, δεν μπορεί να αμαυρώνει την υστεροφημία και τη συνεισφορά του.»

    Ετσι εξηγουνται ολα
    Οτι κανε ο κυριος Υπουργός της Χουντας το εκανε για το καλό του κλαδου τ

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 02/12/2009

  86. και ο Παπαδοπουλος για το καλό των συνατγματαρχών καιο Ιωαννδης γιατο καλό των συναδελφων του ΕΣΑΤΖΗΔΩΝ κλπ ΚΛΠ

    και φυσικ΄ά για την Πατρίς Θρησκεια Οικογενεια »
    σχωρεμένοι
    Στιγμαιο το αδικημα
    Ας μην τους απαξιωσουμε βρε αδελφε

    …Αςμην τους στιγματισουμε… Εδώ οι Κομμουνισται συγχωρεθηκαν αυτους που ηταν αξιολογοι Εθνικοφρονες

    δενθα σχωρεσουμε …;

    εξαλλου για να κυκλοφορει το βιβιο του θΕΟΦΥΛΑΚΤΟΥ ΣΕ 400,ΟΟΟ αντιτυπα ενώ Ολα τα αλλα βιβλια πλην του Πιστευω του Παπαδοπουλου ΔΕΝ κυκλοφορουσαν καθολου ή σχεδόν ( ειτε διοτι δεν αξιζαν ειτε λόγω λογοκρισιας ΤΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ;)
    ε δεΝ μπορει

    κατι θα αξιζε και ως διαννοουμενος

    καιμη λαμβανετε υποψη τους μαΘητες εκεΙνης της επχης πυ οταν ακουγαν τιςλεξεις ΠΟΛΙΤΙΚΉ ΑΓΩΓΉ
    εμφανιζαν ξαφνικά μια ταση για ΕΜΕΤΟ.

    Πολύ απλα

    Ηταν τεμπεληδες
    δεν θελαν να διαβασουνε..Γιαυτο αρρωσταιναν ομαδικά στο μαθημα ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 02/12/2009

  87. ———————————————————–
    ΜΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΑΝΑΛΥΣΗ
    ———————————————————–

    ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ 1944: Μια μεθοδευμένη Σφαγή

    Τα γεγονότα το Δεκέμβρη του 1944 αποτελούν την πλέον αιματοβαμμένη στιγμή της μετα-απελευθερωτικής Αθήνας, αν λάβουμε υπ’ όψη το περιορισμένο χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο πραγματοποιήθηκε και την ένταση με την οποία εκδηλώθηκε.

    Κάποιοι τον χαρακτήρισαν «κόκκινο», εμπνευσμένοι, ίσως, από το αίμα που χύθηκε ή για να του δώσουν έντονη κομμουνιστική απόχρωση.

    Άλλοι τον ονομάτισαν «Μεγάλο», θεωρώντας ενδεχομένως πως οι 17.000 νεκροί και τραυματίες μιας σφαγής είναι μεγαλείο. Το ζήτημα που τίθεται είναι: για ποιους;

    Ορισμένοι το είπαν επανάσταση. Ξέχασαν, όμως, πως μια επανάσταση που έχει σκοπό την ανατροπή μιας κατάστασης για την επιβολή μιας άλλης παρόμοιας ή και χειρότερης, δεν σημαίνει τίποτα. Γιατί η επανάσταση είναι μέσο κι όχι σκοπός.

    Και βέβαια ο προσδιορισμός εκείνων των ημερών σαν «Μάχη της Αθήνας», δεν προσφέρει τίποτα το ιδιαίτερο εκτός από μια αναφορά γεωγραφικού και στρατιωτικού χαρακτήρα.

    Μέσα από αυτές ή ανάλογες διατυπώσεις χαρακτηρίζεται ή προσδιορίζεται μια κορύφωση καταστάσεων και συνθηκών, οι οποίες οδήγησαν σε μια σφαγή.

    Όλα όσα έχουν γραφτεί κάτω από το πρίσμα μιας μαρξιστικής, αριστερής, αριστερίστικης ή «ντούρας» καθεστωτικής σκοπιάς, βαρύνονται με την σκοπιμότητα και την προπαγάνδα. Πρόκειται για τις συνηθισμένες περιπτώσεις όπου γράφονται πάρα πολλά για να ειπωθούν πολύ λίγα και για να κρυφτούν τα περισσότερα από αυτά που συνέβησαν.

    Ο υποκειμενισμός και ο καλλιεργημένος φανατισμός, έδωσαν μια εικόνα αποσπασματική και διαστρεβλωμένη. Αλλά η αποσπασματικότητα που προβάλλει ξεχωρισμένα τα γεγονότα της μιας χρονικής περιόδου από άλλα που —μολονότι φαίνονται μακρινά— έχουν ουσιαστική σύνδεση μεταξύ τους, οδηγεί στην χρησιμοποίησή τους σαν εργαλεία σκοπιμοτήτων και πολιτικών χειρισμών ή στην αποσιώπηση.

    Αυτές οι σκόπιμες και αθέλητες (σε ελάχιστες περιπτώσεις) αποσιωπήσεις αφήνουν ανοιχτό το πεδίο για την προσφυγή σε μεταφυσικές αναγωγές («ανεξήγητο», «ακατανόητο», «λάθος») και άλλα παρόμοια.

    Η αλληλουχία γεγονότων και καταστάσεων, χαμένη μέσα στην αποσπασματικότητα, την περιπτωσιολογία, την ιδιοτέλεια, τη σκοπιμότητα και τον υποκειμενισμό, είναι ένα δάσος που επιχειρείται δεκάδες χρόνια τώρα να χαθεί πίσω από μικρούς και κακοφυτεμένους θάμνους.

    Δεν θεωρούμε πως υπάρχει το κλειδί που αλάθητα και απρόσκοπτα ανοίγει τις πόρτες της κοινωνικής ιστορίας, της απόλυτης δηλαδή γνώσης των κοινωνικών αγώνων.

    Μπορούμε όμως να συμβάλλουμε στην κατεύθυνση του ξεκαθαρίσματος κάποιων ουσιαστικών δεδομένων έτσι ώστε να βγουν τα απαραίτητα συμπεράσματα για την ανάπτυξη των κοινωνικών απελευθερωτικών προσπαθειών συλλογικοτήτων και ατόμων. Των προσπαθειών που καταβάλλουν όλοι όσοι θεωρούν πως η άθλια καταπιεστική πραγματικότητα, που έχει επιβληθεί και οφείλεται σε συγκεκριμένους παράγοντες, μπορεί να ανατραπεί με τον εμπλουτισμό των εμπειριών, το ξεκαθάρισμα από τις σκόπιμες και μισαλλόδοξες καταγραφές και την συνεχή και αδιαπραγμάτευτη αντικρατική κοινωνική δράση.

    Οι καταγραφές αυτού του συνταρακτικού συμβάντος κινούνται και ξετυλίγονται κάτω από μια εξουσιαστική και κρατιστική οπτική και λογική. Από τις πλέον «μετριοπαθείς» μέχρι και τις πιο «ακραίες», όλες τους προσπαθούν να περιπλέξουν τα ζητήματα αντί να τα ξεδιαλύνουν. Από τους λυσσαλέους εχθρούς του «αναρχοκομμουνιστοσυμμοριτισμού» μέχρι και τους κάθε απόχρωσης κομμουνιστές (δογματικούς, διαφωνούντες ή μη με το ΚΚΕ), αριστερούς και από τις υποκειμενικές καταγραφές αγωνιζόμενων ανθρώπων, καπεταναίων, πολιτικών κλπ. στήνεται με διάφορους τρόπους ένα τεράστιο δίχτυ μέσα στο οποίο έχει εμπλακεί ο κοινωνικός χώρος και οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι για περισσότερο από εξήντα χρόνια. Ένα δίχτυ από ψέματα και προσπάθειες να αποσεισθούν ή να επιρριφθούν ευθύνες σε πρόσωπα.

    Μέσα απ’ όλες αυτές τις τοποθετήσεις ένα είναι δεδομένο.

    Πως πίσω απ’ όλα αυτά υπάρχει μια πραγματικότητα. Αυτή είναι που οδήγησε σε ασάφεια μέχρι σήμερα. Αυτή είναι που αποδεικνύει πως όλα τα αντιφατικά και πολλές φορές ψεύτικα συμπεράσματα και γεγονότα θέλουν να συγκαλύψουν ένα τεράστιο έγκλημα. Ένα έγκλημα που έγινε με την κοινή δράση όλων των συνασπισμένων ή ανταγωνιστικών δυνάμεων που είχαν σαν στόχο την κατάληψη ή ανακατάληψη της εξουσίας.

    Αυτοί που πίστεψαν στην αριστερά και την απελευθέρωσή τους, εξαπατήθηκαν και σύρθηκαν με δόλο στη σφαγή του Δεκέμβρη, αλλά και μετέπειτα.

    Εκείνοι που μεθόδευσαν αυτή τη σφαγή δεν άφησαν κανένα περιθώριο, καμία πιθανότητα επιτυχίας στους καταπιεσμένους.

    Οι αγωνιζόμενοι για δικαιοσύνη και λευτεριά άνθρωποι ήθελαν και μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα διαφορετικό κόσμο. Άλλωστε, τα τελευταία είκοσι χρόνια είχαν επιδείξει ένα δυναμισμό, που έκανε το κράτος να στήνει απανωτές δικτατορίες για να συγκρατήσει την κοινωνική ορμή. Οι φυλακίσεις, οι εξορίες, οι βασανισμοί και οι εξοντώσεις χιλιάδων ανθρώπων μέσα σε συνθήκες «ειρήνης» και πολέμου δεν τους έκαμψαν.

    Οι κοινωνικοί αγώνες, όταν δρουν αχειραγώγητα, μπορούν να κατορθώσουν πράγματα που δεν είναι ικανός να τα φανταστεί ο ανθρώπινος νους, ιδιαίτερα όσων είναι πλημμυρισμένος από την εξουσιαστική σαβούρα.

    Όμως εδώ είχαμε ένα προμελετημένο έγκλημα εναντίον ολόκληρης της κοινωνίας. Ένα έγκλημα το οποίο εφαρμόστηκε σε δύο φάσεις. Η πρώτη ήταν τα «δεκεμβριανά».

    Είναι αποδειγμένο πως το προμελετημένο σχέδιο καταστροφής για εξουσιαστικούς και μόνο σκοπούς είχε ξεκινήσει από πολύ πιο πριν.

    Τότε που οι ανυπότακτοι —που είχαν ανέβει στα βουνά— εξοντώθηκαν με συστηματικό και δόλιο τρόπο(1), γιατί ήταν επικίνδυνοι για τους εξουσιαστικούς σχεδιασμούς της συνασπισμένης υπό το ΚΚΕ αριστεράς —κι όχι μόνο. Γιατί η ένοπλη αντίσταση ενάντια στις κατοχικές δυνάμεις δεν θα έπρεπε να αρνείται τον κρατισμό, αλλά να τον αντικαθιστά και να τον ενισχύει με αριστερές και κομμουνιστικές φανφάρες.

    Οι ίδιοι που γέμιζαν την «Πηγάδα» στο Μελιγαλά, ήξεραν πολύ καλά τον ποταμό αίματος που θα ακολουθούσε. Στην προκειμένη περίπτωση, μάλιστα, εξαπολύθηκε μια τεράστιας έκτασης εκκαθαριστική επιχείρηση στην Πελοπόννησο εναντίον των ταγμάτων ασφαλείας, όπου ο ΕΛΑΣ υφίσταται τόσες απώλειες, όσες δεν είχε υποστεί σ’ όλη τη διάρκεια της κατοχής. Ανοίχτηκε, έτσι, ένας νέος κύκλος μίσους, αίματος, αλληλοσφαγών, βασανιστηρίων και λεηλασιών και από τις δύο πλευρές. Έναν κύκλο που συντηρούσαν αμφότεροι σ’ όλη τη διάρκεια της κατοχής.

    Πως είναι δυνατόν οι αριστεροί, αφού είχαν παραδώσει τον κοινωνικό χώρο, του οποίου κατείχαν σημαντικό μέρος, στους παραδοσιακούς κρατιστές, μετά να ζητούν να τον πάρουν πίσω; Όταν βάζεις τον αντίπαλο από την πόρτα, δεν ξέρεις ότι θα σε βγάλει από το παράθυρο; Είχαν υπογράψει και εφαρμόσει συμφωνίες παράδοσης στους «αντιπάλους» σε εφαρμογή των συμφωνιών των «Μεγάλων».

    Η τελευταία πράξη αυτής της παράδοσης επιβεβαιώθηκε με τη συμφωνία Στάλιν – Τσώρτσιλ στη Μόσχα, τον Οκτώβριο του 1944.

    Σαν αποτέλεσμα αυτής της συμφωνίας (9 Οκτωβρίου 1944) που αφορούσε τον χώρο των Βαλκανίων και μετά από απαίτηση των Άγγλων μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου του 1944 τα βουλγαρικά στρατεύματα αποσύρθηκαν από τις περιοχές Μακεδονίας και Θράκης. Το ΚΚΕ, σε αντιστάθμισμα, ζήτησε από το Βουλγαρικό Κομμουνιστικό Κόμμα την αποστολή μεγάλης ποσότητας όπλων και πυρομαχικών, για να λάβει αρνητική απάντηση στις 21 του ίδιου μήνα. Το αιτιολογικό ήταν οι κίνδυνοι διεθνών επιπλοκών αλλά και η έλλειψη όπλων.

    Σε σχετική, μάλιστα, εισήγηση του Γκεόργκι Δημητρώφ προς τον Μολότωφ, που κινήθηκε στο ίδιο πνεύμα, αναφερόταν η ανάγκη «ηθικής στήριξης μέσω καταλλήλων δημοσιευμάτων στον Σοβιετικό Τύπο».(2) Αλλά όπως θα δούμε ούτε και αυτό έγινε.

    Εγνώριζαν, λοιπόν, οι αριστεροί και ιδιαίτερο το ΚΚΕ πως δεν υπήρχε καμία περίπτωση να έχουν κάποια βοήθεια από τη Ρωσία ή τα γειτονικά κομμουνιστικά κόμματα. Είναι χαρακτηριστική άλλωστε η απέχθεια των ρώσων συντρόφων για αυτούς που έδειχναν ξεκάθαρα πως δεν θα ανέχονταν εύκολα την εξουσία της αριστεράς και του ΚΚΕ στην περίπτωση που επικρατούσε.

    Ο Λήπερ σε τηλεγράφημά του προς τον Ήντεν αναφέρει στις 22/11 πως ένα «μέλος της ρωσικής αποστολής είπε εμπιστευτικά σ’ ένα βρετανό αξιωματικό στη Μακεδονία ότι, αν και η Ρωσία δεν ενδιαφέρεται για την Ελλάδα, ο ίδιος βρίσκεται σε απορία να καταλάβει ένα πράγμα: πώς μπορούν οι βρετανοί να ανέχονται επί τόσο πολύ καιρό αυτόν τον όχλο».(3)

    Συνεπώς το «Δεκεμβριανό Κίνημα» δεν εξυπηρετούσε τα «συμφέροντα του λαού» όπως ισχυρίζονταν οι αριστεροί. Ούτε καν την απαλλαγή του από τον «μοναρχοφασισμό», αφού η συντριβή αυτής της κοινωνικής δυναμικής, που υπήρχε, άνοιγε διάπλατα τον δρόμο για την επιστροφή του βασιλιά και την ισχυροποίηση του παραδοσιακού κρατισμού. Και ενώ στις διακηρύξεις μιλούσαν για εθνική ανεξαρτησία, άφηναν στην Κάζα να περάσει ανενόχλητο ένα ολόκληρο σύνταγμα Άγγλων που επιτέθηκε στη συνέχεια στις δυνάμεις του ΕΛΑΣ. Όσο για τον ανεφοδιασμό των άγγλων και των κυβερνητικών από τον Πειραιά μέσω της Λ. Συγγρού γινόταν συνεχώς και απρόσκοπτα.

    Όλος αυτός ο κόσμος, λοιπόν, ήταν η καύσιμη ύλη για την εδραίωση των καθεστώτων της Αλβανίας, Γιουγκοσλαβίας και Βουλγαρίας, αλλά και για την συναίνεση και τη σιωπή στην εγκαθίδρυση λαϊκοδημοκρατικών καθεστώτων, εκεί όπου δεν υπήρχαν ξεκάθαρες διευθετήσεις (π.χ. Πολωνία). Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Άλλωστε, ο Λένιν ήταν γνήσιος αδελφός του Νετσάγιεφ. Και οι επίγονοι και συνεχιστές του «έργου» τους, ακόμα χειρότεροι.

    Αυτή, λοιπόν, η δυναμική που υπήρχε στην κοινωνία του ελλαδικού χώρου παραμένει επικίνδυνη για κάθε εξουσιαστή. Γι’ αυτό, ακόμα κι αν την χαλιναγωγήσει σε μεγάλο βαθμό, δεν νοιώθει ικανοποίηση, αν δεν την εξαφανίσει.

    Πώς λοιπόν μεθοδεύτηκε όλα αυτό το σχέδιο σφαγής μπορεί να γίνει αντιληπτό αν κάποιος παρακολουθήσει, έστω και εν συντομία, τη διαδικασία καταστροφής κάθε απελευθερωτικής δυνατότητας, με έναν τρόπο συστηματικό και απάνθρωπο.

    Την ίδια στιγμή που ο Σιάντος αναλαμβάνει αρχιστράτηγος μετά την ανασύσταση της Κ.Ε. του ΕΛΑΣ προετοιμάζοντας τον «κόκκινο Δεκέμβρη», ένα άσκοπο κυνηγητό του Ζέρβα (με 14.000 μάχιμους αντάρτες) ελάμβανε χώραν στην Ήπειρο. Αυτός ήταν ένα εύσχημος λόγος για να αφήσουν έκθετους στις δυνάμεις του καθεστώτος και των αγγλικών στρατευμάτων, όσους μάχονταν στην Αθήνα.

    Κι ενώ η πρόταση του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ στις 6 και 7 Δεκέμβρη ήταν «να κτυπήσει παντού και να εξουδετερώσει τις βρετανικές δυνάμεις που βρισκόντουσαν στην Ελλάδα» η ΚΕ του ΕΛΑΣ έδινε «αυστηρές οδηγίες να μην πυροβολεί κανείς κατά των Άγγλων, αλλά μόνο να αμύνεται».(4)

    Γι’ αυτό, οι γενικές προτάσεις «έξω από το χορό» γίνονταν μόνο για τα μάτια, αφού οι αποφάσεις είχαν σημασία. Κι αυτές παίρνονταν από άλλους και αλλού…

    Έτσι, το 2ο Σύνταγμα της 2ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ υπό τον Δημ. Δημητρίου (Νικηφόρο) αιχμαλωτίζεται στην Φιλοθέη από τους Άγγλους. Προηγούμενα, ο Νικηφόρος στέλνεται στην Κηφισιά για να αφοπλίσει τον σταθμό χωροφυλακής ενώ αν ήταν παρών δεν θα είχε αιχμαλωτιστεί το 2ο Σύνταγμα. Η αιχμαλωσία αποτελούσε μέρος ενός σχεδίου που απέβλεπε στην παράδοση δυνάμεων του ΕΛΑΣ στους Άγγλους.(5)

    Έτσι, θεωρητικά, για τη «Μάχη της Αθήνας» προετοιμάζουν 13.000 μαχητές (οι οποίοι θα μειωθούν και ποιοτικά μετά την αιχμαλωσία και τον αφοπλισμό του 2ου συντάγματος), εναντίον 18.000 καλά εξοπλισμένων αντιπάλων, που τις αμέσως επόμενες μέρες θα αυξηθούν σε 28.000, με τον ερχομό, επί πλέον, 10.000 αγγλικών στρατευμάτων.

    «Μια επίθεση στο Γουδί εναντίον της Ταξιαρχίας του Ρίμινι αποτυγχάνει με μεγάλες απώλειες. Το Σύνταγμα Χωροφυλακής του Μακρυγιάννη βάλλεται, αλλά δεν επιχειρείται η κατάληψή του. Έτσι περνάνε οι μέρες με την αγωνία και την πείνα του πληθυσμού. Η μόνη δραστηριότητα του ΕΛΑΣ στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, αλλά προ πάντων στην Αθήνα ήταν τα γεμάτα λύσσα και κτηνωδία πογκρόμ εναντίων των διεθνιστών επαναστατών, των τροτσκιστών και των αρχειομαρξιστών και άλλων παλιών μελών του ΚΚΕ που είχαν κάποτε διαφωνήσει. Έρευνες στα σπίτια, συλλήψεις και εκτελέσεις, αυτό ήταν το καθημερινό έργο του ΕΛΑΣ.

    Όταν εξαπολύεται η τελική επίθεση του Σκόμπυ από ξηράς, θαλάσσης και αέρος, ο ΕΛΑΣ καταρρέει και τροχάδην εγκαταλείπει την Αθήνα τραβώντας μαζί του χιλιάδες ομήρους και μέσα σ’ αυτούς πολλούς γέρους, γυναίκες, παιδιά και άρρωστους. Πολλοί πεθάνανε από το κρύο του Γενάρη και πολλούς εκτελούσανε στο δρόμο. Η εκκένωση της Αθήνας ήταν τόσο γρήγορη και τόσο κανονική ώστε αναμφισβήτητα ήταν από προηγούμενα μελετημένη και προγραμματισμένη. Και αναμφισβήτητα θα την δέχτηκαν με ανακούφιση. Και τα παιδιά που σκοτώθηκαν ή πιο σωστά δολοφονήθηκαν; Ε, αυτό πολύ λίγη σημασία είχε γι’ αυτούς».(6)

    Τα Χριστούγεννα του 1944 έφτασε στην Αθήνα ο Τσώρτσιλ και κατέλυσε στο Ξενοδοχείο της Μ. Βρεταννίας, όπου βρισκόταν και η σκιώδης κυβέρνηση, καθώς και ο Σκόμπυ με το επιτελείο του. Ένα ουλαμός Ελασιτών κατόρθωσε συρόμενος μέσα στο βούρκο των υπονόμων να φτάσει κάτω από το ξενοδοχείο και να τοποθετήσει έναν τόνο δυναμίτιδα. Αλλά δεν τον πυροδότησαν, με αποτέλεσμα, να ανακαλυφθεί το πρωί της επόμενης. Η ανατίναξη αυτή είναι σίγουρο πως θα άλλαζε την ροή των γεγονότων. Κι έτσι, οι διαφημιστικές κινήσεις και τα «δοσίματα» δεν συναντήθηκαν στο ελάχιστο με το πάθος των ανθρώπων για λευτεριά.

    Ο Τσώρτσιλ, μάλιστα, δεν παραλείπει να επαινέσει τη στάση της Σοβιετικής Ένωσης: «Ο Στάλιν εκράτησε αυστηρά και πιστά την συμφωνία μας του Οκτωβρίου και ούτε η «Πράβντα» ούτε η «Ισβέστια» διατύπωσαν το παραμικρό παράπονο όλες τις εβδομάδες που πολεμούσαμε εναντίον των κομμουνιστών στους δρόμους της Αθήνας».(7)

    «Ο κόκκινος Δεκέμβρης», στην ουσία ήταν η συνέχεια άπειρων εγκλημάτων που προηγήθηκαν από τους αριστερούς.

    «Σκότωναν φτωχές γυναίκες γιατί πλένανε ρούχα ιταλών ή γερμανών στρατιωτών. Θανάσιμο έγκλημα, επαίσχυντη αντιπατριωτική πράξη. Από πόσο πατριωτικό πάθος να φλέγονταν αυτός ο λεβέντης για να σκοτώσει μια μάνα, που έπλενε ρούχα για ένα κομμάτι ψωμί για τα παιδιά της;

    Σκοτώσανε εργάτες γιατί δούλευαν σε γερμανικές επιχειρήσεις. Στους ομαδικούς τάφους που ανοίξανε στο Περιστέρι, μπροστά στην αντιπροσωπεία από τα αγγλικά εργατικά συνδικάτα, όλα τα πτώματα φορούσαν μπαλωμένα κουρέλια και τα χέρια τους ήταν χέρια εργατών…

    …Σκότωσαν γυναίκες γιατί από την πείνα ή για να σώσουν τα παιδιά τους δόθηκαν για μια πανιότα ή για μια κονσέρβα σε ιταλούς ή γερμανούς στρατιώτες».(8)

    Μέχρι τις 25 Δεκέμβρη ο αριθμός των συλληφθέντων από το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ φθάνει τις 8.000 οι οποίοι με την αποχώρησή τους από την Αθήνα ξεπερνούν τις 15.000 όμηρους.

    Το εγκληματικό όργιο στο οποίο αποδύθηκαν οι αριστεροί στις μέρες των Δεκεμβριανών ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Η Κυψέλη, το Περιστέρι, η Ούλεν στο Γαλάτσι, το Μπαρουτάδικο στο Αιγάλεω, το Γ΄ Νεκροταφείο και οι υπόλοιπες συνοικίες περισσότερο ή λιγότερο ή μία από την άλλη, έγιναν οι χώροι όπου κορυφώθηκε η εξουσιαστική κτηνωδία με την αριστερή της εκδοχή. Με κονσερβοκούτια, τσεκούρια και σκεπάρνια εξόντωναν ανυπεράσπιστους ανθρώπους διαγράφοντας το μέλλον που ετοίμαζαν στην περίπτωση που επικρατούσαν. Αυτό το εγκληματικό όργιο έφερε αρνητικά αποτελέσματα για τον ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, αφού ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού άρχισε να απομακρύνεται από τους «απελευθερωτές».

    Η «αναμόρφωση» των ελλαδιτών και η υποταγή τους θα πραγματοποιηθεί δια πυρός και σιδήρου από τις αντιμαχόμενες εξουσιαστικές μερίδες.

    Η συμφωνία της Βάρκιζας εξασφάλισε την αμνήστευση μόνον των στελεχών του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ αλλά άφησε ανοιχτό το έδαφος για τα «εγκλήματα ποινικού δικαίου» με βάση τα οποία θα διώκονταν όλοι οι υπόλοιποι. Ένα άγριο κυνηγητό θα ξεκινήσει από την αντίθετη πλευρά, αυτή τη φορά.

    Οι αγριότητες όχι μόνο δεν σταμάτησαν, αλλά με μεθοδικότητα ετοιμαζόταν η συνέχειά τους από τους μεγάλους τραγωδούς της απέραντης κτηνωδίας…

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/12/2009

  88. Τωρα Ματσουκατες
    ειμαι οτελευταιος που θα συμπαθουσε το αρτηριοσκληρωικό ΚΚΕ \Αλλα μετα απο πεντε χρόνια δεξιας λαμογιας που οδηγησαν την χωρα στην χρεωκοπια και ανυπολοψια με τα σκανδαλα τη ξετσιπωτη ΛΗΣΤΕΙΑ τα δομημενα ομολογα τα Βατοπ-αιδοια κι εχουν το Θρασος οι Δεξιαρες αντι να ΝΤΡΑΠΟΥΝΕ να το παιζουνε και εθνικοφρονες και πατριωτες απο πανου

    θεωρώ παρα πολύαδικη την ταυτιση της ΔΕΞΙΑΣ (και Λαμογιας)
    με το ΚΚΕ οσο δογματικο κι αν ειναι

    ΚΑΙ για δες λιγο στου Ροιδη

    Σε μια εποχή που χαρη στον Καραμανλισμο και στην Απληστη και αδηφαγα ΔΕΞΙΑ
    Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΧΕΙ
    ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ

    ποιανων βουλευτων την ασυλια ζητανε να αρθει και γιατι

    http://roides.wordpress.com/2009/12/02/2dec09/

    Και μη μου πεις οτι ειμαι με το ΚΚΕ …. Θα γελαει ο ..Μουμουλ
    σχαινομαΙ την Υποκρισια ειναι ολο
    και τον ΨΕΥΤΙΚΟ ΔΗΘΕΝ πατριωτισμό»και Εθνολαικισμο

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 02/12/2009

  89. Νοσφεράτε μη γραφεις βιαστικά.

    Έτσι «ριχνεις νερό στο μύλο του Ακρίτα», ο οποίος προσέχει τι γράφει (από πλευράς ορθογραφίας) 8)

    Ομερ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/12/2009

  90. Νόσφυ, διάβασες τι γράφουν οι αναρχικοί για τον Οκτώβρη;

    Τι λες για τους κακούς κομμουνιστές που σκότωναν αθώες πόρνες και καϋμένους συνεργάτες;

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 02/12/2009

  91. Το ΕΑΜ αθέτησε τη συμφωνία που είχε υπογράψει στην Καζέρτα κι η οποία έθετε και τον ΕΛΑΣ υπό τις διαταγές της κυβέρνησης εθνικής ενότητας όπου και το ίδιο συμμετείχε.

    Στο θέμα του αφοπλισμού που ήταν η αφορμή για την αποχώρηση του απο την κυβέρνηση είναι καταγεγραμμένο και τεκμηριωμένο ότι το ΚΚΕ επεδίωξε τη ρήξη. Ο Παπανδρέου είχε ήδη δεχθεί την εαμική πρόταση να μείνουν μόνο η Ορεινή Ταξιαρχία, ο Ιερός Λόχος, ένα τμήμα του ΕΔΕΣ κι ένα τμήμα του ΕΛΑΣ ίσο σε δύναμη όσο τα άλλα 3 μαζί. Αλλά την τελευταία στιγμή το ΕΑΜ υπαναχώρησε και από αυτήν -τη δική του- πρόταση και ζητούσε γενικό αφοπλισμό όλων. Είναι γνωστή και η παραδοχή του Ιωαννίδη ότι είχε παρθεί ήδη από το Νοέμβριο η απόφαση να χτυπηθούν με τους Εγγλέζους.

    Φυσικά το γιατί τα έκανε αυτά καθώς και οι αντιφατικές τακτικές που ακολούθησε κατά τη μάχη της Αθήνας έχουν να κάνουν με τις άνωθεν εντολές που έπαιρνε από τους Ρώσους.
    Ήθελε να προκαλέσει μια μινι αναστάτωση στους Άγγλους αλλα όχι τέτοια που να αμφισβητεί πραγματικά την εξουσία τους, γιατί η μοιρασιά είχε ήδη γίνει στη Μόσχα τον Οκτώβριο του ’44. Ο Στάλιν χρησιμοποίησε απλά τους Έλληνες κομμουνιστές σαν αντιπερισπασμό εναντίον των Άγγλων, στα πλαίσια της ψυχροπολεμικής του πολιτικής που είχε ήδη ξεκινησει.

    Γι’αυτό σκοτώθηκε τόσος κόσμος δηλαδή: για να γίνουν μια υποσημείωση στη σοβιετική προπαγάνδα.

    Σχόλιο από κων/νος | 03/12/2009

  92. Κων/τινε
    Τι στοιχεία-πηγές υπάρχουν για τα γεγονότα τα οποία επικαλείσαι ?

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/12/2009

  93. Κωνσταντίνε
    Ο Ιωαννίδης, είναι άκρως αντιφατικός στίς αφηγήσεις του για τον Δεκέμβρη.
    Στα «απομνημονεύματα» του, ψέγει τον Σιάντο, πού επανασύστησε την ΚΕ του ΕΛΑΣ την 1η Δεκέμβρη και πού ανήγγειλε Γενικη απεργία για την Δευτερα 4 Δεκέμβρη.
    Στο ΠΓ του ΚΚΕ που εγινε μεσουσης της σύγκρουσης, ο Ιωαννίδης, κατηγορούσε τον Σιάντο, οτι παρασύρθηκε απο τις μάζες και οδήγησε στην σύγκρουση
    (Ο Ιωαννιδης ήταν στο Νοσοκομειο, χειρουργημενος απο τον Κόκκαλη κατ άλλους για σκοληκοειδητιδα, και κατ αλλους για άνθρακα στον τράχηλο, που δεδομένου του σακχαρωδους διαβητη του, τον οδήγησε σε σηψαιμία και κόντεψε να πεθάνει)
    Οι Ισχυρισμοι του Ιωαννίδη, καλο είναι να λαμβανονται υπ όψιν, αλλα να μην χρησιμοποιούνται ως αδιάσειστα στοιχεία για την τεκμηρίωση της μιας ή της άλλης άποψης.

    «Φυσικά το γιατί τα έκανε αυτά καθώς και οι αντιφατικές τακτικές που ακολούθησε κατά τη μάχη της Αθήνας έχουν να κάνουν με τις άνωθεν εντολές που έπαιρνε από τους Ρώσους.»
    Κωνσταντίνε, δεν υπάρχουν στοιχεία για κατι τετοιο.
    Αποτελεί εκτίμηση, αλλα δεν αποδεικνύεται.

    Μ-Π
    Ο Παπανδρέου, στην επιστολή του πρός την εφημερίδα, το 1948, αναπλάθει εκ των υστερων την Ιστορία, με βαση τίς μεταγενέστερες γνωσεις για τίς μετεπειτα εξελίξεις, και με σκοπο να προβληθει ως συνεπης Κομμουνιστοφάγος.
    Ως Ιστορικός, ξέρεις καλύτερα απο μενα πως η αναχονευμένη εξιστόρηση που αποσκοπέι στην ιστορική δικαίωση, δεν είναι αντικειμενική πηγή.

    Τα γεγονότα ειναι τα εξης:
    Ο Παπανδρεου , το φθινοπωρο του 1943, προτείνει στον Τσουδερό, αυτο που πηγε να κανει ο Εντυ Μαγιερς τον Αυγουστο, αλλά δεν ηταν έτοιμοι να το δεχτουν ουτε οι Αγγλοι, ουτε ο Τσουδερός, ουτε ο Βασιλιας:
    Κυβέρνηση εθνικής ενότητας, προκειμενου να δεσμευτει το συμμετεχον σ αυτην ΕΑΜ, και να αποδεχτει την διάλυση του ΕΛΑΣ.
    Ο Τσουδερός, κάλεσε στον Λιβανο τις αντιστασιακες οργανωσεις, τον Μάιο του 1944, προκειμενου να προωθηθεί το σχέδιο Παπανδρέου.
    Εφ οσον ο στοχος ήταν η διάλυση του ΕΛΑΣ, τον επεδίωκαν με καθε δυνατο μεσο: Ενοπλο ή πολιτικό.
    Δεν αποδεικνύεται πουθενα, πως την διάλυση του ΕΛΑΣ την επεδίωκε ο Παπανδρεου προκειμενου να επιβληθει στρατιωτικη δικτατορία μετα την απελευθερωση.
    Ο Παπανδρεου, αμεσως μετα την εκτελεση του Ψαρου, και την σταση στα στρατευματα της μεσης Ανατολής, δικαιολογημενα δυσπιστουσε για το κατα ποσον ο ΕΛΑΣ θα αποδεχθει, κατα τις διακηρύξεις του ΕΑΜ, ομαλες δημοκρατικες εξελίξεις μεταπελευθερωτικα.
    Γι αυτο, ο Παπανδρεου ρώτησε τονν Πυρομάγλου, εαν η διάλυση του ΕΛΑΣ, ηταν εφικτη με ένοπλο τροπο.
    Οταν διαπίστωσε, στις 18 Οκτωβριου, πώς ο ΕΛΑΣ υλοποιει τις συμφωνιες, εννοιωσε μεγαλη ανακουφηση, και απο το ημερολογιο των εξελίξεων που α παραθεσω σε έυπεπτες συντοες συνέχειες, παρακατω, φαινεται ότι εργασθηκε για τον ομαλο αφοπλισμο ευσυνείδητα, οπως και ο Ζευγος και ο Σβωλος και ο Τσιριμωκος.
    Ηταν οι κοκκινες γραμμες που έβαζε ο Τσώρτσιλ, που δυναμίτιζαν την προσπάθεια.

    Απο την στιγμη, που φαίνεται πως ο ΕΛΑΣ εφαρμοζει κατα γραμμα τις συμφωνίες

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιωργος | 03/12/2009

  94. Οι επίσημες εξαγγελίες και δεσμεύσεις για τον αφοπλισμό:

    Στη συμφωνία του Λιβάνου, είχε συμφωνηθεί:
    «Η ενοποίησις και πειθάρχησις υπό τας διαταγάς της Κυβερνήσεως όλων των ανταρτικών σωμάτων της ελευθέρας Ελλάδος (μέχρι την απελευθέρωση)»
    Και είχε επίσης διαπιστωθεί:
    «Όλοι δεχόμεθα ότι είναι αδύνατον εις το διηνεκές να αποτελέσει μόνιμον κατάστασιν η ανταρτική σύνθεσις και ότι πρέπει να βαδίσωμεν το ταχύτερον προς την δημιουργίαν του Εθνικού μας Στρατού, ο οποίος θα είναι απηλλαγμένος πάσης επιρροής κομμάτων και οργανώσεων , θα ανήκη μόνον εις την Πατρίδα και θα υπακούη εις τας διαταγάς της Κυβερνήσεως»
    Στό «λόγο της Απελευθερώσεως» ο Γ. Παπανδρέου είχε εξαγγείλει:
    « Εν τη μερίμνη προς αποκατάστασιν του Ελευθέρου Ελληνικού Κράτους η Κυβέρνησις θα επιδιώξη την ανασύνταξιν των ενόπλων δυνάμεων του Έθνους με κριτήρια αποκλειστικώς Εθνικά και Στρατιωτικά, όπως προσδιορίζει το Εθνικόν Συμβόλαιον του Λιβάνου (….) Βάσις του Εθνικού μας Στρατού διά το μέλλον, όπως συνέβαινεν ανέκαθεν εις την Ελλάδα και όπως συμβαίνει εις όλους τους ελευθέρους λαούς, θα είναι η τακτική στρατολογία».
    25-10-1944. Συνάντηση πρωθυπουργού και Γ. Σιάντου : Κατέληξαν σε «σύμπτωση απόψεων» ως προς την ανάγκη διάλυσης των ανταρτικών δυνάμεων.
    26-10-1944. Ο Γ. Παπανδρέου δηλώνει ότι: « αφού η Εθνική Αντίσταση έχει λήξει, παύει να υφίσταται και λόγος υπάρξεως εθελοντικών στρατιωτικών μονάδων». Ετσι, τόσο τα «εθελοντικά σώματα» του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ, όσο και «η εκστρατευτική δύναμις πού είχε σχηματισθεί είς την Μέσην Ανατολή» θα διαλύονταν.
    31-10-1944. Σύσκεψη Σκόμπυ- πρωθυπουργού: Αποφασίζεται αφ’ ενός η υλοποίηση του αφοπλισμού της Πολιτοφυλακής του ΕΑΜ την 1η Δεκεμβρίου και όλων των ανταρτικών δυνάμεων την 10η Δεκεμβρίου και αφ’ ετέρου η άφιξη στην Ελλάδα από την Ιταλία της Τρίτης Ορεινής Ταξιαρχίας, πού προγραμματίσθηκε για την 9η Νοεμβρίου.
    2-11-1944 Από την συνέντευξη του Γ. Σιάντου στον ανταποκριτή της «Νταίηλυ Χέραλντ»: «εφ’ όσον απελευθερωθεί η χώρα και περάσουμε σε ειρήνη, εκλείπει ο λόγος ύπαρξης του ΕΛΑΣ και των άλλων ανταρτικών ομάδων, καθώς και των εθελοντικών σωμάτων της Αιγύπτου».
    5-11-1944 Ο πρωθυπουργός προβαίνει σε δύο σημαντικές ανακοινώσεις:
    1. Ορίζει την 10η Δεκεμβρίου 1944 ως ημερομηνία αποστράτευσης των ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ. Δεν γίνεται λόγος για τον Ιερό Λόχο, και την 3η Ορεινή Ταξιαρχία.
    2. Ορίζεται η 1η Δεκεμβρίου 1944 ως ημερομηνία κατάργησης της Εθνικής Πολιτιφυλακής του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, πού από 5ης Νοεμβρίου «τάσσεται υπό τας διαταγάς της Κυβερνήσεως», και η αντικατάστασή της από «Σώμα Προσωρινής Εθνοφυλακής» (με επιστράτευση της κλάσης 1936), και «μέχρι της οριστικής ανασυντάξεως της Χωροφυλακής». Η απόφαση αυτή, για την κατάργηση της Εθνικής Πολιτοφυλακής του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, έχει ήδη ληφθεί, όπως ρητά αναφέρεται, ως «ομόφωνος απόφασις υφ’ ολοκλήρου της Κυβερνήσεως».
    Πράγματι, καμία επίσημη αντίρρηση δεν υπήρξε, τότε, από πλευράς των υπουργών του ΕΑΜ, ή του ΚΚΕ. Η Αριστερά θα αντιδράσει στην υλοποίηση της κυβερνητικής απόφασης για αφοπλισμό της Πολιτοφυλακής μόνον όταν ξεσπάσει η κρίση, οπότε θα αρνηθεί τον αφοπλισμό της.
    Αναγορευόμενα σημεία εμπλοκής:
    α) Η διατήρηση του ιερού λόχου και της Ορεινής Ταξιαρχίας.
    β) Η ηγεσία του νέου αυτού τακτικού στρατού.

    (συνεχίζεται)

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιωργος | 03/12/2009

  95. Συγνωμη, η τελευταια φραση του σχολίου,95, ολοκληρωνεται ως εξης:

    Απο την στιγμη, που φαίνεται πως ο ΕΛΑΣ εφαρμοζει κατα γραμμα τις συμφωνίες, ο Παπανδρέου φαινεται να καταβάλει προσπάθειες για συμβιβασμο, πάντοτε, όμως, υποτασσόμενος στις κοκκινες γραμμες που του βάζει ο Τσώρτσιλ.

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιωργος | 03/12/2009

  96. 9-11-1944 Ο κατ εξοχήν επιτελικός στρατιωτικός του ΕΛΑΣ, ο Θεόδωρος Μακρίδης, (« Εκτορας»), στέλνει από το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ, στην Λαμία, το ακόλουθο τηλεγράφημα προς το ΠΓ του ΚΚΕ: «το ελληνικό εσωτερικόν πρόβλημα θα λύθή αναγκαστικώς πρίν από το τέλος του πολέμου. Η λύσις θα είναι βιαία και όχι κοινοβουλευτική. Η ελληνική αντίδρασις θα επιχειρήση πραξικόπημα κατά Δεκέμβριον 1944 ή Ιανουάριον 1945. Είναι λίαν ενδεχομένη βρεταννική ένοπλος επέμβασις. Παρά ταύτην όμως, δυνατόν ευνοϊκόν υπέρ ημων αποτέλεσμα, εφ’ όσον αποφευχθώσι τα μέχρι τούδε γενεσιουργά αίτια τακτικής αδυναμίας ΕΛΑΣ».
    17-11-1944 Ο Άρης Βελουχιώτης, συγκαλεί σύσκεψη καπεταναίων, στο ΓΣ του ΕΛΑΣ, στην Λαμία. Ζητά από τους καπετάνιους να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Ζητά να δημιουργήσει ο ΕΛΑΣ τετελεσμένα γεγονότα, με αποφασιστική ενέργεια στην Αθήνα, προκειμένου να προληφθεί «η συνωμοσία των Αγγλων και της αντίδρασης», χωρίς κατ’ ανάγκην να ενημερωθεί το ΠΓ του ΚΚΕ. Η παρέμβαση του Μ. Βαφειάδη για κομματική πειθαρχία, «παγώνει» την πρωτοβουλία και ουσιαστικά την εκμηδενίζει.
    22-11-1944. Ο πρωθυπουργός προχωρά σε μια κοινά αποδεκτή λύση: Μονογράφει σχέδιο συμφωνίας, σύμφωνα με την οποία θα διαλυόταν ουσιαστικά και η Ορεινή Ταξιαρχία με τη χορήγηση άδειας αόριστης διάρκειας στους άνδρες της : «Εις τους άνδρας της Ορεινής Ταξιαρχίας θα παρασχεθούν αόρισται άδειαι δια τας εστίας των».
    23-11-1944. Έντονη και κατηγορηματική αντίδραση από την πλευρά της βρετανικής κυβέρνησης, γνωστοποιείται άμεσα στην Ελληνική κυβέρνηση:
    Τσόρτσιλ, στο από 23-11-1944 τηλεγράφημά του προς τον Ουίλσον: «Δεν θέλω να διαλυθεί ή να εξασθενίσει κατά οποιοδήποτε τρόπο η ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία».
    Κατόπιν τούτου, με εντολή Ήντεν (ΥΠΕΞ), ο Λήπερ (πρέσβης Μ.Βρετανίας ) ανακοινώνει στον Παπανδρέου και στον Σβώλο την αντίθεση των Άγγλων στην χορήγηση απεριόριστης άδειας στους άνδρες της Ορεινής Ταξιαρχίας.
    Μετά την παρέμβαση αυτή , ο Λήπερ πληροφορεί τον Ηντεν στις 26 Νοεμβρίου:
    « Ο Παπανδρέου έδωσε στο στρατηγό Σκόμπυ και σ’ εμένα τη διαβεβαίωση ότι η Ορεινή Ταξιαρχία θα παραμείνει ανέπαφη».
    23-11-1944. Αποκαλύπτεται ότι ο υφυπουργός Στρατιωτικών Λαμπριανίδης, χωρίς την εισήγηση του επιτελείου και χωρίς καν τη γνώση του πρωθυπουργού (πού ήταν και υπουργός Στρατιωτικών), διόρισε στα υπό κατάρτιση Τάγματα Εθνοφυλακής 250 κατώτερους αξιωματικούς, από τους οποίους κανένας δεν ανήκε στον ΕΛΑΣ.
    Πέραν τούτου, από τους 14 διοικητές των ταγμάτων, οι 8 είχαν υπηρετήσει στα Τάγματα Ασφαλείας.
    Βέβαια, το υπουργικό συμβούλιο είχε, στις 22 Νοεμβρίου, δεχθεί ότι μπορούσαν και αυτοί να υπηρετήσουν στην Εθνοφυλακή, αλλά αφού προηγουμένως κριθούν από στρατιωτικό συμβούλιο κατάλληλοι για υπηρεσία, λόγω του ότι υπήρχαν αποδείξεις αναγκαστικής κατάταξης στα Τάγματα Ασφαλείας, εθελουσίας λιποταξίας ή άλλων «ουσιαστικών ελαφρυντικών». Τέτοια όμως δοκιμασία από στρατιωτικό συμβούλιο δεν είχε γίνει.
    Ο Παπανδρέου, αντιδρώντας άμεσα, αφαιρεί αυθημερόν το υφυπουργείο από τον Λαμπριανίδη και διορίζει στη θέση του υφυπουργό τον στρατηγό Πτολεμαίο Σαρηγιάννη, πού κατά την κατοχική περίοδο ήταν επιτελάρχης στην Κεντρική Επιτροπή του ΕΛΑΣ.

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιωργος | 03/12/2009

  97. ομερ σου τοπα οτι εχω προβλημα με το πληκρολογιο στο νεο κομπιουτερ…

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 03/12/2009

  98. sx 92
    ματσουκατες δεν καταλαβ τι εννοεις .. Παντως αν εννοεις την κριτική του Στινα και αλλων για τον τροπο που φερθηκε το ΕΑΜ στις πορνες – ε συμφωνω και επαυξάνω ..
    Αυτο ηταν η ντροπή ..Κιοχι ο τροπος που φερθηκε στους… ταγματασφαλίτες
    Το Εαμ επρεπε να αγκαλιασει και να προστατεψει αυτες τις γυνακες που ουσιαστικά Βιαζοναν απο Γερμανους και αργοτερα εγγλεζους και οχι να διαπομπεψει..
    Αλλά αυτο ειναι εν γενικότερο ζητημα – στιγμα για ολους : ΟΟτροπος που Δεξιοι και αριστεροι φερονατι στα Μονιμα θυματα . Τις γυναικες

    Ψαξτε το Εκπληκτικο ποιημα της Δουτσιου: Η ΠΟΡΝΗ

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 03/12/2009

  99. Νοσφεράτε, η διευκόλυνση των στρατευμάτων κατοχής να επιλύουν ικανοποιητικά τις ανάγκες τους δεν αποτελουσε προδοσία; Και όπως γνωρίζουμε οι βασικές ανάγκες τους ήταν διατροφή, ερωτική ικανοποίηση, ασφάλεια. Οπότε προς τι τα δάκρυα του απόλεμου Στίνα και η δική σου υποστήριξη;

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 03/12/2009

  100. Όχι τους άγγλους

    Το ΕΑΜ απαντά με μια ευχή: «Ευελπιστούμε ότι δεν θα θελήσετε να εφαρμόσετε την διαταγήν ταύτην». Πριν εκπνεύσει ξεκινούν οι επιθέσεις. Τα πρώτα αγγλικά τανκ το απόγευμα της 5 Δεκ χτυπούν ένα οδόφραγμα στη Μάρνης.
    Ακόμη και τώρα, το ΚΚΕ διατάζει καμιά σύγκρουση με τους άγγλους, ακόμη και όταν ξεκινάνε πρώτοι την επίθεση. Για να εξασφαλίσει την εγγύηση ότι θα περάσει αυτή η γραμμή, αναλαμβάνει ο ίδιος ο Σιάντος απόλυτος αρχηγός της ΚΕ του ΕΛΑΣ. Το πρώτο μέτρο του είναι να ξαποστείλει τον Άρη και τον Σαράφη στην Ήπειρο. Επιπλέον, μπλοκάρει τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ στην επαρχία. Διατάζει τον μεγάλο όγκο των δυνάμεων του ΕΛΑΣ να επιτεθούν στους εθνικιστές του Ζέρβα στην Ήπειρο και του Αντών Τσαούς στη Μακεδονία. Στρατιωτικό λάθος; Όχι μόνο. Είναι η πιστή εφαρμογή της αποφυγής κάθε σύγκρουσης με τους άγγλους και την αστική τάξη και της προσπάθειας να «αναγκάσουν» τους άγγλους σε ουδετερότητα.
    Όχι μόνο δεν καλεί τον αξιόμαχο ΕΛΑΣ στην Αθήνα, αλλά τον αποκρίνει και από Θεσσαλονίκη και Βόλο, που βρίσκονταν σοβαρές βρετανικές δυνάμεις. Ανενόχλητοι οι βρετανοί συρρέουν στην Αθήνα. Έχουν καταγραφεί τουλάχιστον τρεις περιπτώσεις που καπετάνιοι του ΕΛΑΣ ζήτησαν να εμποδίσουν τα βρετανικά στρατεύματα να φτάσουν στην Αθήνα και η αυστηρή άρνηση του Σιάντου. «Ο Αμάρμπεης που κατέβαινε στην πρωτεύουσα με ρουμελιώτες αντάρτες βλέπει ένα αγγλικό σύνταγμα να προπορεύεται και ενημερώνει πως θα το αφοπλίσει. Ο Σιάντος το απαγορεύει: -Να το αφήσετε να περάσει. Ο Αμάρμπεης αγαναχτεί: -Αύριο αυτό το σύνταγμα θα μας πολεμάει στην Αθήνα. –Να το αφήσετε να περάσει!». ( 7, σ.499) Ο Σιάντος επιδιώκει να αποφύγει τη σύγκρουση με κάθε τρόπο. Μετά την ήττα θα κατηγορηθεί από τον Ζαχαριάδη, σύμφωνα με τη συνηθισμένη σταλινική πρακτική, ότι ήταν «πράκτορας των άγγλων». Κανένας όμως από ολόκληρη την ηγεσία του ΚΚΕ, ούτε από τη Σοβιετική Ένωση με την οποία είχαν καθημερινή επαφή, αντέδρασε ή έστω αμφισβήτησε τις διαταγές του «πράκτορα των άγγλων».

    Η διαταγή που απαγόρευε τη σύγκρουση με τους βρετανούς θα ανακαλεστεί μια βδομάδα αργότερα. Απλά η ηγεσία του ΚΚΕ αναγνώριζε εκ των υστέρων την πραγματικότητα. Στην Αθήνα οι μάχες (και οι επιθέσεις στους άγγλους) έχουν αρχίσει παρά τις προσπάθειες του ΚΚΕ να τις εμποδίσει. Γιατί τίποτα πια, ούτε οι διαταγές του ΚΚΕ, δεν μπορεί να συγκρατήσει τους ΕΛΑΣίτες αντάρτες και τον λαό της Αθήνας.
    Στις 6 Δεκ οι μάχες φουντώνουν σε όλη την πόλη. Μέσα σε λίγες ώρες, όλη σχεδόν η Αθήνα είναι στον έλεγχο του ΕΛΑΣ, εκτός από το κέντρο. Η αντίδραση έχει περιοριστεί σε έναν κύκλο που ορίζεται από Ομόνοια και Κάνιγκος, Πατησίων μέχρι Πολυτεχνείο, Στουρνάρα, Ακαδημίας, Σόλωνος, Κολωνάκι, Βας. Σοφίας, Αμαλίας, Στήλες Ολυμπίου Διός, αρχή της Συγκρού, Μακρυγιάννη, Μητροπόλεος, Ερμού, Αθηνάς. Σε αυτά τα λίγα τετραγωνικά χλμ και στους δυο λόφους του κέντρου –Λυκαβηττός, Ακρόπολη- που οι Αθηναίοι έχουν βαφτίσει ειρωνικά «Σκομπία», περιορίζεται το αστικό κράτος στην Ελλάδα. Έξω από το κέντρο υπάρχουν κάποιοι θύλακες της αντίδρασης στους οποίους ξεκινάν και οι μάχες: Σημαντικότερος το Γουδί, που στρατωνιζόταν η Ορεινή Ταξιαρχία και οι περισσότεροι από τους ταγματασφαλίτες. Στου Μακρυγιάννη με σημαντική δύναμη χωροφυλακής. Στο Θησείο στα γραφεία της «Χ». Οι φυλακές Αβέρωφ στους Αμπελόκηπους που άγγλοι και χωροφύλακες κρατούσαν τους πιο διάσημους συνεργάτες των ναζί. (στη διάρκεια των μαχών θα τους ελευθερώσουν όλους). Στην Ευελπίδων. Στην πλατεία Βάθης και Αχαρνών που στεγάζονταν ταγματασφαλήτες. Στην Γενική Ασφάλεια, στην Διοίκηση Χωροφυλακής, κ.ά. Παρόμοιες εστίες υπάρχουν και στον Πειραιά, και στην Κηφισιά. Ο κόκκινος Δεκέμβρης έχει αρχίσει.

    Μετά το πρώτο κύμα των σαρωτικών επιθέσεων η ΚΕ του ΕΛΑΣ νομιμοποιεί τις επιθέσεις με μια ανακοίνωση: «Εμπρός για την τελική νίκη. Για το ξερίζωμα του φασισμού. Για την Λαοκρατία». (6, σ.232) Η ορμητική επίθεση του λαού της Αθήνας πανικοβάλει τους αστούς.
    Το απαραβίαστο κέντρο

    Η προοπτική της νίκης όμως φαίνεται πως πανικοβάλει και… το ΚΚΕ. Στις 7 Δεκ συνέρχεται το ΠΓ του ΚΚΕ σε μια ιστορική και θυελλώδης συνεδρίαση. Την στιγμή που οι μάχες λυσσωμανούν, η συνεδρίαση, αναιρεί την προηγούμενη ανακοίνωση του ΕΛΑΣ, καταδικάζει την ένοπλη εξέγερση για την κατάληψη της εξουσίας, και αναστέλλει την έφοδο στο κέντρο της Αθήνας. Η ανακοίνωση δηλώνει: «Ο αγώνας μας είναι καθαρά εσωτερικός. Οι σύμμαχοι άγγλοι πρέπει να μείνουν ουδέτεροι και τους βεβαιώνουμε ότι δεν διατρέχουν κανέναν κίνδυνο». (7 σ 448) Η έφοδος στο κέντρο ματαιώνεται. Το κέντρο είναι το επιτελείο αστών και βρετανών. Είναι τα σύμβολα αλλά και τα πραγματικά στηρίγματα της αστικής τάξης. Είναι η εξουσία. Οι μάχες θα συνεχίζονται σφοδρές, αλλά το κέντρο της Αθήνας θα είναι απαραβίαστο.

    Η αντίδραση όμως δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια. Την ίδια μέρα που το ΚΚΕ ζητούσε από τους άγγλους να μείνουν ουδέτεροι, αυτοί ξεκινάν να βομβαρδίζουν τις λαϊκές συνοικίες της Αθήνας. Οι πρώτες βόμβες πέφτουν στην Καισαριανή. Από την επόμενη μέρα στους βομβαρδισμούς μπαίνει και η αγγλική αεροπορία, και ο στόλος που βρισκόταν στον Φαληρικό Όρμο. Οι βομβαρδισμοί είναι συστηματικοί και σκληροί με στόχο το λαό της Αθήνας. Οι περιοχές που δοκιμάζονται πιο σκληρά είναι ο Πειραιάς, η Δραπετσώνα, η Κοκκινιά, το Περιστέρι, η Καισαριανή και ο Βύρωνας. Οι νεκροί από τις αγγλικές βόμβες υπολογίζονται σε εκατοντάδες, αλλά κανένας ιστορικός μέχρι σήμερα δεν έχει αριθμήσει τους νεκρούς των βομβαρδισμών.

    Σε απάντηση ο ΕΛΑΣ δεν έχει καθόλου βαρύ οπλισμό για να προστατέψει το λαό της Αθήνας. Σε όλη την πρωτεύουσα υπάρχουν 2 πεδινά πυροβόλα, όταν μόνο από τις μάχες του Οκτώβρη στη Μακεδονία είχε κερδίσει 100! Το «Συγκρότημα Μηχανημάτων», ο σχηματισμός βαρύ οπλισμού που συγκρότησε ο Άρης στην Πελοπόννησο και συνέβαλε καθοριστικά στις νίκες του ΕΛΑΣ σε Πύργο, Γαργαλιάνους και Μελιγαλά, βρίσκεται στην αχρηστία στην Μεσσηνία.

    Οι σημαντικότερες μάχες διεξάγονται σε δύο σημεία. Στο Γουδί και στου Μακρυγιάννη. Η σύγκρουση σε αυτά τα δύο σημεία είναι σφοδρή. Οι βρετανοί θα ρίξουν εκεί τα τάνκς και τα θωρακισμένα και προκαλούν μεγάλες απώλειες στους αντάρτες. Σε αυτά τα δύο σημεία καθηλώνεται η έφοδος των ανταρτών μπροστά στα βρετανικά τανκ. Αλλά ούτε να εκκαθαρίσουν το πεδίο της μάχης μπορούν. Σε Γουδί και Μακρυγιάννη οι μάχες θα διαρκέσουν για μέρες.

    Ο ΕΛΑΣ ωστόσο εξαρθρώνει έναν – έναν όλους τους θύλακες της αντίδρασης. Πρώτα καταλαμβάνεται η Διεύθυνση Χωροφυλακής με πολλούς αξιωματικούς. Διαλύει τους χίτες στο Θησείο και τους ταγματασφαλήτες στην πλατεία Βάθης. Η επίθεση στη σχολή Ευελπίδων κρατάει τρεις μέρες πριν πέσει στον ΕΛΑΣ. Ο Σκόμπυ κρατά απεγνωσμένη άμυνα. Ξέρει ότι ο Τσώρτσιλ στέλνει ενισχύσεις και οι εντολές του λένε «Καμία συμφωνία πριν τη νίκη». Η απίστευτη διστακτικότητα του ΚΚΕ του δίνει θάρρος. Η ηγεσία του ΚΚΕ ακόμα και τώρα δεν θέλει την νίκη αλλά πιέζει για συμφωνία. Στις εκκλήσεις των ανταρτών να κατέβουν στην Αθήνα, τους το απαγορεύει. Τα ανακοινωθέντα της Κ.Ε. έχουν σταθερό μοτίβο «Τα επεισόδια στην Αθήνα έχουν τοπικό χαρακτήρα και θα διευθετηθούν».

    Σε μία κλωστή

    Ακόμη κι έτσι όμως τα πράγματα για τους άγγλους και τους αστούς έχουν γίνει πολύ δύσκολα. Στις 9 Δεκ ο Τσώρτσιλ ζητά κατεπειγόντως ενισχύσεις από το ιταλικό μέτωπο. Αλλά δεν φτάνει. Στις 11 Δεκ. ο ίδιος ο βρετανός στρατάρχης Αλεξάντερ φτάνει στην Αθήνα. Τηλεγραφεί: «Η κατάσταση είναι περισσότερο άσχημη απ’ ότι φανταζόμαστε. Οι βρετανικές δυνάμεις ευρίσκονται πολιορκημένες εις το κέντρο της πόλης». (6, σ 212)

    Τις επόμενες μέρες οι μάχες κορυφώνονται. Οι αγγλικές ενισχύσεις κάνουν απόβαση σε Μοσχάτο – Τζιτζιφιές, αλλά καθηλώνονται εκεί από τον ΕΛΑΣ του Πειραιά. Μέχρι τις 13 οι θύλακες της αντίστασης έχουν πέσει σχεδόν όλοι και την ίδια μέρα ο ΕΛΑΣ κυριεύει τα αεροδρόμια Τατοϊου και Ελευσίνας. Ο Σκόμπυ εναποθέτει όλες τις ελπίδες του πια στις ενισχύσεις που περιμένει. Και τότε έρχεται το νέο χτύπημα. Σε επίθεση του ο ΕΛΑΣ στο Μοσχάτο συντρίβει τα στρατεύματα που μόλις είχαν αποβιβαστεί και συλλαμβάνει 120 άγγλους αιχμάλωτους.
    Ο Σκόμπυ καταρρέει. Συζητά με τον Αλεξάντερ να εγκαταλείψουν το κέντρο και να συμπτυχθούν στο αεροδρόμιο περιμένοντας περισσότερες ενισχύσεις. Οι έλληνες καπιταλιστές βλέπουν το τέλος τους. Ο Τσακαλώτος, ο πραγματικός διοικητής των ελληνικών δυνάμεων της δεξιάς περιγράφει τις αγωνιώδεις προσπάθειες να μεταπειστεί ο Σκόμπυ: «Εχρειάσθηκαν διαβήματα της κυβερνήσεως αλλεπάλληλα. Εχρειάσθει προσωπική παρέμβασις του ειδοποιηθέντος βασιλέως προσωπικώς προς τον Τσώρτσιλ. Παρεσχέθησαν υποσχέσεις μεγαλυτέρας ενισχύσεως και ούτω επετεύχθη η αποτροπή της απομακρύνσεως των βρετανικών δυνάμεων από την πόλη των Αθηνών». (6, σ.225) Η μόνη απάντηση σε στρατιωτικό επίπεδο είναι να εντείνουν τον βομβαρδισμό των λαϊκών συνοικιών σε αναμονή των ενισχύσεων. Αλλά, όσο συνεχίζουν να βομβαρδίζουν τις εργατικές συνοικίες με ρουκέτες, τόσο Σιάντος και Ιωαννίδης τους βομβαρδίζουν με προτάσεις ειρήνης. Και ενώ ο Σκόμπυ και η ελληνική δεξιά κρέμεται από μία κλωστή, το ΚΚΕ τείνει για μια ακόμη φορά χέρι βοήθειας. Στέλνει τον Πορφυρογένη για να διαπραγματευτεί ειρήνη με το Σκόμπυ! Όταν η κυβέρνηση απαντάει αρνητικά και στην τελευταία, το ΚΚΕ καλεί σε… “παλλαϊκή διαδήλωση”. Ειρωνεία: λίγες ώρες αργότερα φτάνουν οι αγγλικές ενισχύσεις. Καταφέρνουν να αποβιβαστούν στο Φάληρο. Μέχρι τις 20 Δεκ θα έχουν έρθει τεράστιες δυνάμεις. 4,5 εκατομμύρια λίβρες οπλισμού και υλικού, 2 πλήρεις αγγλικές μεραρχίες και μερικές μονάδες αποικιακού πεζικού. Στις 20, ο στρατός της αντίδρασης περνά σε αντεπίθεση.
    Οι αγγλικές ενισχύσεις

    Οι αγγλική αντεπίθεση ξεκινάει από τα νότια, από το Φάληρο και το Μοσχάτο. Στις 18 Δεκ παίρνουν τον λόφο του Προφ. Ηλία που δεσπόζει στον Πειραιά, δημιουργώντας ασφαλή κάλυψη στην απόβαση των ενισχύσεων.
    Ο ΕΛΑΣ εξακολουθεί να δίνει νικηφόρες μάχες στην υπόλοιπη Αθήνα. Μετά από σκληρές μάχες ημερών καταλαμβάνει τις φυλακές Αβέρωφ και την ίδια μέρα με επίθεση καταλαμβάνει τα κτίρια
    της βρετ. Αεροπορίας στην Κηφισιά πιάνοντας 550 αιχμάλωτους. Είναι φανερό πως κάθε σχηματισμός μάχεται ασυντόνιστα κάνοντας ότι μπορεί. Γιατί δεν υπάρχει καμιά σοβαρή μέριμνα να εμποδιστεί η απόβαση των αγγλικών ενισχύσεων στις νότιες συνοικίες. Στις 19 Δεκ οι άγγλοι μπαίνουν στα πρώτα σπίτια της Καλλιθέας και την επόμενη καταφέρνουν να αποβιβαστούν και στη Δραπετσώνα.
    Ο Χαριτόπουλος περιγράφει μια πολύ χαρακτηριστική σκηνή: «Ο Περικλής, καπετάνιος του 42ο Συντάγματος του ΕΛΑΣ που έχει φτάσει στην Αθήνα κατά το ήμισυ –το άλλο τάγμα είναι ακόμη στην Άμφισσα- παίρνει εντολή να τοποθετήσει ένα τμήμα κατά μήκος της ακτής Σκαραμαγκά, για να αποκρούσει τυχόν αγγλική απόβαση. Η αποστολή είναι επιεικώς αστεία. Τι θα μπορούσαν να κάνουν τα αντάρτικα ντουφέκια αν εμφανίζονταν τα αγγλικά πολεμικά. Καθώς ο Περικλής ορίζει στους άνδρες τις θέσεις τους, ο καπετάνιος του τμήματος Κ. Αμπλιανίτης του λέει σαρκαστικά: -Δεν μας έφερνες και μερικές πινακίδες να γράφουνε «απαγορεύεται αυστηρώς η απόβαση» να τις βάλουμε σε όλη την ακτή;» (7)
    Ακόμη κι έτσι, στη Δραπετσώνα και στο Κερατσίνι η αγγλική απόβαση θα σκοντάψει σε πρωτοφανή αντίσταση. Οι μάχες μέτρο το μέτρο θα κρατήσουν πολλές μέρες. Ο λόφος του Αγ. Γεωργίου που δεσπόζει στο λιμάνι στο Κερατσίνι θα καταληφθεί από τους άγγλους και θα ανακαταληφθεί από τον ΕΛΑΣ 4 φορές σε ένα βράδυ.
    Αντίθετα, στην Καλλιθέα οι άγγλοι κατορθώνουν να σταθεροποιηθούν και σιγά-σιγά να κερδίζουν τις νότιες συνοικίες. Στις 21 Δεκ καταλαμβάνουν όλη την Καλλιθέα και μπαίνουν στη Νέα Σμύρνη. Ο ΕΛΑΣ συμπτύσσεται στη Δάφνη.
    Οι αντάρτες πια δίνεουν τη μάχη από σπίτι σε σπίτι. Απ’ όπου φεύγει ο ΕΛΑΣ αρχίζει η τρομοκρατία των φασιστών. Οι συνοικίες που είχαν γνωρίσει τη φρίκη του βομβαρδισμού, γνωρίζουν τώρα τη λευκή τρομοκρατία. Πολλοί εργάτες εκτελούνται στους δρόμους και εκατοντάδες άλλοι στέλνονται σε στρατόπεδα αιχμαλώτων στη Λιβύη.
    Όσο σταθεροποιούνται οι άγγλοι στις νότιες συνοικίες, οι αποκλεισμένες δυνάμεις της δεξιάς στο κέντρο επιχειρούν ένα άνοιγμα από το Θησείο. Στο Θησείο συνήθιζε το κράτος να δίνει οικόπεδα στους απόστρατους αξιωματικούς του στρατού. Έτσι, με την έναρξη των μαχών η περιοχή αυτή είναι πραγματική σφηκοφωλιά της αντίδρασης. Χτισμένο στο στρατηγικό σημείο του Φιλοπάππου, ελέγχει τις δυτικές γειτονιές της Αθήνας. Οι συγκρούσεις σε Θησείο – Πετράλωνα – Ψυρρή το τελευταίο δεκαήμερο του Δεκέμβρη είναι ίσως οι σφοδρότερες της μάχης της Αθήνας. Από τις 20 Δεκ μέχρι τις 27 που πέφτει στους ταγματασφαλίτες του Ψυρρή, οι αντάρτες δίνουν τη μάχη μέτρο με μέτρο.
    Παρά την ηρωική αντίσταση όμως η πλάστιγγα γέρνει πια με το μέρος της αντίδρασης. Οι εξουθενωμένοι μαχητές του ΕΛΑΣ δεν μπορούν να αντισταθούν στις υπέρμετρες δυνάμεις του αντιπάλου.

    Ο Τσώρτσιλ στην Αθήνα

    Τα γεγονότα της Αθήνας προκαλούν θύελλα αγανάκτησης σε όλο τον κόσμο και ειδικά στη Αγγλία. Σε ολόκληρη τη διάρκεια των μαχών το ΚΚΕ δεν έκανε καμιά απολύτως απεύθυνση στους εργαζόμενους και τους λαούς του υπόλοιπου κόσμου. Αντίθετα, όλες του τις εκκλήσεις –πάντα για ειρήνη- τις απευθύνει στις συμμαχικές κυβερνήσεις. Από την άλλη, ο Στάλιν σκεπάζει τα γεγονότα της Αθήνας με ένα πέπλο σιωπής. Είναι χαρακτηριστικό ότι η «Πράβντα» όσο διάστημα διαρκούσε η σύγκρουση στην Αθήνα δεν έγραψε ούτε μισή γραμμή πάνω στο ζήτημα. Αντίθετα, μεταδίδει για την Αθήνα τις ανταποκρίσεις του BBC! Αφήνει έτσι τον Τσώρτσιλ εντελώς ανενόχλητο να παρουσιάζει τα γεγονότα με όποιο τρόπο του αρέσει. Για να κάνει πιο εύκολη τη συμμετοχή του Στάλιν στη συνομωσία σιωπής, ο Τσώρτσιλ δηλώνει πως υπεύθυνοι για τις συγκρούσεις στην Αθήνα είναι… οι τροτσκιστές. Ακόμη κι έτσι όμως, η παγκόσμια εργατική τάξη πληροφορείται έστω και στρεβλά, τα γεγονότα της Αθήνας. Η κατακραυγή είναι τεράστια. Ο Τσώρτσιλ αντιμετωπίζει σκληρή αντιπολίτευση μέσα στην ίδια την Αγγλία, που φτάνει μέχρι και το βρετανικό κοινοβούλιο.

    Και ενώ ο στρατός της αντίδρασης σταθεροποιεί σιγά-σιγά τις θέσεις του στην Αθήνα, έρχεται ξαφνικά ο Τσώρτσιλ με το επιτελείο του ανήμερα τα Χριστούγεννα σε ρόλο… «μεσολαβητή». Το ταξίδι του έχει τρεις στόχους: Να βοηθήσει στη λύση της πολιτικής εκπροσώπησης της αστικής τάξης και να δρομολογήσει τις παραπέρα κινήσεις της. Να ανασυγκροτήσει τη βρετανική στρατιωτική διοίκηση. Να χρησιμοποιήσει το ταξίδι σαν πολιτικό επιχείρημα στο εξωτερικό και ειδικά στην Αγγλία.

    Στις 25 Δεκ η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της Μεγάλης Βρετανίας βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας και καταλύει στο ομώνυμο ξενοδοχείο στο Σύνταγμα. Ο ΕΛΑΣ, χρησιμοποιώντας το υπόγειο δίκτυο της Αθήνας, έχει παιδεύσει τα θεμέλια του ξενοδοχείου με μια τεράστια ποσότητα εκρηκτικών. Μια διαταγή αρκεί να τινάξει στον αέρα όλη την κλίκα των δολοφόνων. Η διαταγή δεν θα έρθει ποτέ, ούτε κανείς από το κλιμάκιο το υπεύθυνο για την έκρηξη θα τολμήσει να δράσει με δική του πρωτοβουλία. Στην εικόνα αυτή συμβολίζεται ολόκληρη η μάχη του Δεκέμβρη. Το επιτελείο της αντίδρασης συνεδριάζει πάνω σε ένα βουνό εκρηκτικά, τα οποία το ΚΚΕ δεν θα ενεργοποιήσει ποτέ.

    Αντίθετα, αφήνει να εννοηθεί ότι ο Τσώρτσιλ στην Αθήνα ήρθε για συμβιβασμό και του ετοιμάζει υποδοχή ήρωα και βάζει τις καμπάνες των εκκλησιών να χτυπάν χαρμόσυνα! Το ΕΑΜ απευθύνεται στον αρχιδολοφόνο Τσώρτσιλ με μια επιστολή μνημείο δουλοπρέπειας: «Ο ελλήνικός λαός δεν έπαψε ούτε στιγμή να προσβλέπει με ακλόνητη πίστη και βαθειά ευγνωμοσύνη προς τους Μεγάλους Συμμάχους του και ιδίως προς την Μ. Βρετανία.». Εκεί κατηγορεί τον Σκόμπυ για την «παρεξήγηση» και παρακαλεί τον πρωθυπουργό να τον ανακαλέσει στην τάξη: «Πιστεύουμε ότι η εδώ παρουσία σας και το μέγα κύρος σας σαν αρχηγού της Μ. Βρετανίας θα συντελέσουν στην ταχύτερη εξομάλυνση μιας απαράδεκτης κατάστασης». (6, σ. 310)

    Ακόμη κι αν ο Τσώρτσιλ ήταν υποψιασμένος για την ανασφάλεια της ηγεσίας του ΚΚΕ, μένει άναυδος μπροστά σε τέτοια δουλοπρέπεια. Αποφασίζει να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία στο έπακρο για να πετύχει το μέγιστο του συμβιβασμού. Και ενώ οι μάχες εξακολουθούν να μαίνονται, στις 26 καλεί τους αστούς πολιτικούς της Αθήνας σε σύσκεψη. Οι ηγέτες του ΚΚΕ, φυσικά, τρέχουν να ανταποκριθούν στο κάλεσμα και ζητούν… «κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας». Η άλλη πλευρά είναι ανένδοτη. Διάλυση του ΕΛΑΣ και παράδοση των όπλων. Η σύσκεψη, που βεβαίως σκοπός της δεν ήταν ο συμβιβασμός των αστών με το ΕΑΜ, δεν καταφέρνει να φτάσει σε καμιά συμφωνία. Στόχος της είναι να ανασυγκροτήσει την πολιτική ηγεσία, αφού ο Παπανδρέου είχε καταντήσει πλέον μια σκιά. Με την παρουσία της η ηγεσία του ΚΚΕ απλώς ευλογεί και νομιμοποιεί την νεκρανάσταση του αστικού πολιτικού κόσμου της Αθήνας. Σε αυτό της το στόχο η συνδιάσκεψη πετυχαίνει, ορίζοντας αντιβασιλέα τον αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό και αναθέτοντάς του να σχηματίσει νέα κυβέρνηση. Ο Δαμασκηνός έγινε αρχιεπίσκοπος επί κατοχής, όταν ο προκάτοχός του αρνήθηκε να ορκίσει την κυβέρνηση των δοσίλογων, παύτηκε, και ανέλαβε το δύσκολο έργο ο Δαμασκηνός. Ένας πορωμένος αντικομμουνιστής, που ενώ συνεργαζόταν άψογα με τους ναζί κατακτητές, έγκαιρα προσπάθησε και κατάφερε να προσεταιριστεί και τους άγγλους. Η κατρακύλα του ΚΚΕ δεν έχει πάτο. Όχι μόνο ψηφίζει τον Δαμασκηνό για αντιβασιλέα, αλλά πιέζει και για την εκλογή του! Σε αυτόν από εδώ και πέρα θα στέλνει εκκλήσεις προσφωνώντας τον «Μακαριότατε Αντιβασιλέα». Το πολιτικό αδιέξοδο προσωρινά έχει λυθεί. Ο Γεώργιος Παπανδρέου, αφού έκανε το έργο του αιματοκυλώντας το λαό της Αθήνας, παραμερίζεται σαν στημένη λεμονόκουπα. Η Ελλάδα αποκτά ξανά «νόμιμη» κυβέρνηση και μάλιστα με την απόλυτη συμφωνία του ΚΚΕ! Και ενώ οι μάχες στις γειτονιές δεν σταματούν, ο Δαμασκηνός προσπαθεί να σχηματίσει κυβέρνηση «Εθνικής Ενότητας» και το ΚΚΕ πιέζει σε συμμετοχή του σε αυτή!

    Ήδη έχει δρομολογηθεί η λύση του Πλαστήρα. Ο αντιμοναρχικός βενιζελικός στρατηγός σε παλαιότερες εποχές ήταν εξαιρετικά λαοφιλής. Σε όλη τη διάρκεια της κατοχής βρισκόταν στη Γαλλία. Από εκεί τον έφεραν οι άγγλοι να βοηθήσει σε αυτή τη δύσκολη στιγμή. Ο Πλαστήρας ήταν αντιμοναρχικός, αλλά ήταν και βαθειά αντικομμουνιστής. Θα αναλάβει με προθυμία το έργο που άφησε στη μέση ο Παπανδρέου.
    Στις δύο μέρες που διεξάγεται η συνδιάσκεψη, ο αγγλικός στρατός αντεπιτίθεται σε όλα τα μέτωπα και ενισχυμένος με τις νέες δυνάμεις κερδίζει έδαφος. Ο Τσώρτσιλ αναχωρεί μετά τη συνδιάσκεψη απόλυτα ικανοποιημένος. Όταν η ηγεσία του ΚΚΕ του ζητά μια συνάντηση που θα έβαζε τέλος στην «παρεξήγηση», αυτός θα απαντήσει ευγενικά ότι η Ελλάδα έχει νόμιμη κυβέρνηση και με αυτή θα πρέπει να συναντηθούν. Αυτός, αν και θα ήθελε να βοηθήσει, δεν του επιτρέπεται να εμπλακεί στα εσωτερικά μιας ανεξάρτητης χώρας! Τους θυμίζει ότι «Οι Άγγλοι ήρθαν στην Ελλάδα με συγκατάθεση του Ρούσβελτ και του Στάλιν, επίσης δε με πρόσκληση και του ΕΛΑΣ στην Καζέρτα».

    Το τελειωτικό χτύπημα έρχεται από τον Στάλιν. Σε τρεις μέρες οι Σοβιετικοί αναγνωρίζουν την νέα κυβέρνηση και ανακοινώνουν την τοποθέτηση ρώσου πρεσβευτή στην Αθήνα.
    Οι τελευταίες μάχες

    Το τέλος είναι πια προδιαγραμμένο. Ο ΕΛΑΣ και ο λαός της Αθήνας εξακολουθεί να δίνει λυσσασμένες μάχες. Αλλά χωρίς στόχο, χωρίς ηθικό, μπροστά σε έναν πολύ ισχυρό αντίπαλο. Έχουμε πια έναν στρατό που δεν ξέρει γιατί πολεμάει, γιατί σκοτώνεται. Η τυφλή εμπιστοσύνη στην «φωτισμένη καθοδήγηση» του ΚΚΕ αρχίζει να κλονίζεται. Οι φωνές από τα αριστερά πληθαίνουν. Είναι αυτή η ηγεσία που κατόρθωσε να μετατρέψει μια έτοιμη νίκη σε ήττα, που εδώ θα φανεί σκληρή. Η εσωτερική αστυνομία του ΚΚΕ, η ΟΠΛΑ με επικεφαλής τον Μπαρζώτα αναλαμβάνει να καθαρίσει τις αντιρρήσεις από τα αριστερά. Και ενώ στα οδοφράγματα οι μάχες μαίνονται, η ΟΠΛΑ θα στέλνει ειδικά αποσπάσματα να συλλάβει τους διαφωνούντες. Πολλοί εκτελούνται επί τόπου, άλλοι δικάζονται από τα «λαϊκά δικαστήρια» στο Περιστέρι και εκτελούνται, αλλού η ΟΠΛΑ φεύγει άπρακτη, όταν οι υπερασπιστές των οδοφραγμάτων υπερασπίζονται τους διαφωνούντες. Ο Μπαρζώτας μετά τα Δεκεμβριανά θα περηφανεύεται ότι εκτέλεσε 800 τροτσκιστές. Οι περισσότεροι δεν ήταν τροτσκιστές, αλλά απλοί αγωνιστές, μέλη και φίλοι του ΚΚΕ, αγανακτισμένοι από την προδοσία.

    Σε τέτοιες συνθήκες μόνο η ταξική λύσσα συγκρατεί τους μαχητές στα οδοφράγματα. Αλλά δεν φτάνει να αντιμετωπίσει τον κατά πολύ πια ανώτερο εχθρό. Στις 29 Δεκ πέφτει η Καισαριανή. Τα εγγλέζικα τάνκς συμπληρώνουν το έργο του βομβαρδισμού μετατρέποντας τη συνοικία σε ερείπια. Σε δυο μέρες επιχειρεί να σπάσει τον κλοιό και στα βόρεια, με μια επίθεση σε Χολαργό και από Τουρκοβούνια σε Φραγκοκκλησιά και Μαρούσι. Η επίθεση ανακόπτεται, αλλά μόνο προσωρινά.
    Στο κέντρο της πόλης ο ΕΛΑΣ κρατάει ακόμη και αντιστέκεται στους Αμπελόκηπους – Γκύζη, στο Πολυτεχνείο και στο Μεταξουργείο – Κεραμεικό. Ο δρόμος όμως στις νότιες γειτονιές της Αθήνας είναι ανοιχτός για τις βρετανικές ενισχύσεις που φτάνουν κάθε μέρα. Αντίθετα, στα βόρεια, αν και η περιοχή ελέγχεται 100% από τον ΕΛΑΣ, οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ μένουν καθηλωμένες στα όρια της Αττικής. Οι μονάδες που είχαν σκορπιστεί σε όλη την Ελλάδα, έχουν τσακίσει και τον Ζέρβα και τον Αντών Τσαούς από μέρες και κατευθύνονται προς την Αθήνα. Ο ίδιος ο Άρης έχει φτάσει στην Θήβα. Παρά τις επίμονες εκκλήσεις τους Ιωαννίδης και Σιάντος τους απαγορεύουν σταθερά την είσοδο στην πόλη ακόμη και τώρα, την τελευταία στιγμή. Όχι για να καταλάβουν την Αθήνα –αν και αυτό θα μπορούσε να γίνει ακόμη και τώρα- αλλά για να προστατέψουν τους ίδιους τους μαχητές του ΕΛΑΣ και τον αθηναϊκό λαό από την επίθεση της αντίδρασης. Οι καπετάνιοι από την άλλη, χωρίς να έχουν την πραγματική εικόνα των γεγονότων στην Αθήνα (οι διαταγές ακόμη και τώρα ήταν του τύπου «τα επεισόδια είναι τοπικά και θα διευθετηθούν»), αλλά και χωρίς να μπορούν να αμφισβητήσουν συνολικά την προδοτική ηγεσία του ΚΚΕ, δεν παίρνουν καμιά ευθύνη ανεξάρτητης επιθετικής δράσης.

    Στις 2 Γενάρη οι βρετανικές δυνάμεις εισχωρούν στα Τουρκοβούνια προς Γαλάτσι και βρίσκονται στα νώτα των ανταρτών. Μια προσπάθεια του ΕΛΑΣ να κάνει αντιπερισπασμό στην Καισαριανή προσκρούει στα βρετανικά τάνκς. Την επόμενη οι άγγλοι από τα Τουρκοβούνια επιτίθονται στου Γκύζη και στους Αμπελόκηπους, που πλέον έχουν περικυκλωθεί. Οι περισσότεροι αντάρτες καταφέρνουν να διαφύγουν σπάζοντας τον κλοιό με έφοδο, αλλά δεν υπάρχει πια άμυνα να ανακόψει την προέλαση των Βρετανών στις δυτικές συνοικίες. Ρίχνοντας όλα τα τάνκς και τα μηχανοκίνητα σε αυτή την κατεύθυνση, φτάνουν στις 4 Γενάρη μέχρι τον Κηφισό και μάλιστα τον περνούν σε δυο σημεία, στη γέφυρα της Ιεράς προς Αιγάλεω και της Κολοκυνθού προς Περιστέρι.

    Η υποχώρηση

    Το ίδιο βράδυ 4 προς 5 Γενάρη ο ΕΛΑΣ παίρνει διαταγή να εκκενώσει την πρωτεύουσα, αφήνοντας τις λαϊκές δυτικές συνοικίες στο έλεος των φασιστών. Ο υποχωρητικός ελιγμός γίνεται γρήγορα και με επιτυχία. Το μεσημέρι της 5 Γενάρη σχεδόν όλος ο στρατός του ΕΛΑΣ βρίσκεται στα βόρεια και τα δυτικά όρια της Αττικής. Μαζί αποχωρεί και η ηγεσία του ΚΚΕ. Ο Σιάντος από την ΚΕ του ΕΛΑΣ βγάζει την τελευταία ανακοίνωση προς τον λαό της Αθήνας. Η ανακοίνωση της ήττας είναι μνημείο αγυρτείας. Γραμμένη με την «παλιά καλή» μέθοδο του σταλινισμού. Όταν οι προδοσίες της ηγεσίας οδηγούν στη συντριβή έναν αγώνα, έρχονται πάνω στην ήττα να σκεπάσουν την προδοσία τους πίσω από «επαναστατικές» φράσεις. Τόσες μέρες οι ανακοινώσεις του ΚΚΕ έγλειφαν τους άγγλους. Τόσες μέρες λιβάνιζαν την καπιταλιστική νομιμότητα. Απαγόρευαν κάθε επιθετική πρωτοβουλία. Κατηγορούσαν για πράκτορα όποιον διαφωνούσε από τ’ αριστερά. Τώρα, την ώρα ακριβώς που ο ΕΛΑΣ αποχωρεί από την πρωτεύουσα ηττημένος, η ανακοίνωση καλεί το λαό της Αθήνας σε εξέγερση!! «Πολίτες στα όπλα. Ο αγώνας συνεχίζεται με ακόμη μεγαλύτερο πάθος. Η Αθήνα και ο Πειραιάς είναι αδούλωτοι. Η νίκη είναι δική μας». (6)

    Φυσικά, την υποχώρηση και την ήττα δεν την ακολουθεί καμιά εξέγερση. Αλλά ούτε και οι συγκρούσεις τελειώνουν. Οι Βρετανοί, αν και γνωρίζουν ότι πλέον δεν υπάρχει κανένας αντάρτης του ΕΛΑΣ στην πόλη, συνεχίζουν να βομβαρδίζουν τις δυτικές συνοικίες. Ειδικά την ηρωική Κοκκινιά θα την βομβαρδίζουν συνεχώς επί 4 μέρες μετά την αποχώρηση του ΕΛΑΣ, μέχρι που την σώριασαν σε ερείπια.

    Η υποχώρηση των ανταρτών δεν θα σταματήσει στα όρια της Αττικής όπου ήταν συγκεντρωμένος και ετοιμοπόλεμος στρατός των ανταρτών. Σε μια επίδειξη πανικού ο Σιάντος εξαναγκάζει τα εξουθενωμένα τμήματα του ΕΛΑΣ σε μια τρεχάλα στη Ρούμελη. Την δεύτερη μέρα κιόλας της υποχώρησης, ένα μικρό τμήμα του ΕΛΑΣ του Πειραιά παίρνει θέσεις άμυνας στην Κάζα και ανακόπτει την προέλαση των άγγλων. Αμέσως μετά τη μάχη, οργανώνει τα στενά για σταθερή άμυνα σκάβωντας χαρακώματα και ζητά ενισχύσεις. Αντί για ενισχύσεις, έρχεται η διαταγή να εγκαταλείψουν αμέσως τη θέση και να κινηθούν προς Βοιωτία. Το τμήμα συμμορφώνεται και ξεκινά μια πεζοπορία ως τις Πλαταιές και από εκεί, για το γύρο της Ρούμελης, αφού, σύμφωνα πάντα με τις διαταγές, κινήθηκε από Ελικώνα, Δίστομο, Αράχωβα, Άμφισσα, Γραβιά και Κομποτάδες, για να φτάσει τελικά μετά από μια βδομάδα στο Λιανοκλάδι της Λαμίας. Εκεί μαθαίνουν από ένα άλλο αντάρτικο τμήμα πως η εξήγηση για την βιαστική υποχώρηση ήταν πως το τμήμα που ανέλαβε να φυλάει το πέρασμα της Κάζας δεν κατάφερε να αποκρούσει τους άγγλους και τσακίστηκε…

    Κανείς πια δεν καταλαβαίνει τι γίνεται. Βαδίζοντας χωρίς καμιά γραμμή άμυνας, κάτω από την καταδίωξη της βρετανικής αεροπορίας και του στρατού, η συντεταγμένη υποχώρηση γίνεται πορεία πανικού. Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ θα φτάσουν μέχρι την Λαμία. Στις 14 Γενάρη υπογράφεται ανακωχή. Ο ΕΛΑΣ πρέπει να εκκενώσει ολόκληρη την περιοχή νότια της Λαμίας.
    Στη Λαμία είναι συγκεντρωμένες πια οι μεγάλες δυνάμεις του ΕΛΑΣ, και αυτές που πολέμησαν στην Αθήνα, και όσοι μάταια περίμεναν τη διαταγή για κάθοδο. Ένας ισχυρός στρατός που διψά για εκδίκηση. Στο μυαλό όλων η απορία: «πως χάθηκε η πρώτη μάχη;» Και «πότε κατεβαίνουμε στην Αθήνα;» Κανείς δεν μπορεί να χωνέψει τον τρόπο που έχασαν την Αθήνα μέσα από τα χέρια τους. Αλλά το σάστισμα, η μουρμούρα, ακόμη και η οργή, δεν μπορούν να αποτελέσουν από μόνα τους θετική διέξοδο. Ο Άρης ωρύεται και δηλώνει ανοιχτά πως ακόμη και ένας δεκανέας στη διοίκηση της μάχης της Αθήνας θα κατάφερνε να την κερδίσει. Πως μια ηγεσία που κάνει τέτοια «λάθη», πρέπει να στηθεί στο εκτελεστικό απόσπασμα. Αλλά το πρόβλημα της ηγεσίας του ΚΚΕ δεν ήταν στρατιωτικό, ήταν πολιτικό. Η μάχη του Δεκέμβρη δόθηκε πριν αρχίσει, στη συμφωνία του Λιβάνου και της Καζέρτας. Το ΚΚΕ σταθερά επιδίωκε τη συμμαχία με τους έλληνες καπιταλιστές, αντί τη ρήξη μαζί τους. Μέχρι το τέλος έγλυφε τον «Μεγάλο Σύμμαχο», τον αγγλικό ιμπεριαλισμό και τον Τσώρτσιλ.

    Την κρίσιμη στιγμή της κορύφωσης, αντί να διεκδικήσει την εξουσία, προτίμησε να αναστήσει τη διαλυμένη αστική εξουσία και το κράτος των καπιταλιστών στα πόδια τους. Ακόμη και τη στιγμή του ο λαός της Αθήνας έδινε το αίμα του στα οδοφράγματα, οι σταλινική ηγεσία του ΚΚΕ προσπαθούσε να πετύχει συμβιβασμό στα σαλόνια των καπιταλιστών.
    Την κρίσιμη στιγμή λοιπόν μετά το Δεκέμβρη, τη στιγμή που ο ΕΛΑΣ είναι συγκεντρωμένος και ετοιμοπόλεμος στη Λαμία, δεν υπάρχει δύναμη που να μετατρέψει την αγανάκτηση σε επαναστατική δράση. Οι κριτικές στους Σιάντο – Ιωαννίδη, αν και οξείες σταματούν πάντα στο στρατιωτικό πεδίο, δεν επεκτείνονται στη συνολική πολιτική του ταξικού συμβιβασμού της ηγεσίας του ΚΚΕ, δεν μπορούν να αντιτάξουν μια εναλλακτική πολιτική πρόταση απέναντι στην προδοτική πολιτική της ταξικής συνεργασίας. Η οργή μένει βουβή. Ωστόσο, η γενική αίσθηση είναι πως χάθηκε μια μάχη, όχι ο πόλεμος. Στη Λαμία ένα νέο αντάρτικο τραγούδι τραγουδιέται αυθόρμητα: «Μας πήραν την Αθήνα μόνο για έναν μήνα – οι άγγλοι θα νικήσουν όταν οι μαύροι ασπρίσουν».
    Οι σταλινικοί ηγέτες του ΚΚΕ θα φροντίσουν να τους ασπρίσουν. Η κάθοδος του ΕΛΑΣ στην Αθήνα δε θα γίνει ποτέ! Μετά από μερικές μέρες διαπραγματεύσεων, το ΚΚΕ θα σφραγίσει και θα υπογράψει το μνημείο της προδοσίας: 12 του Φλεβάρη στην Βάρκιζα. Αντί της διαταγής για κάθοδο φτάνει η διαταγή για να διαλυθεί ο ΕΛΑΣ και να παραδώσει τα όπλα του. Οι αντάρτες επιστρέφουν ο καθένας στον τόπο του, άοπλοι, σε μια επαρχία που έχουν αρχίσει κιόλας να τρομοκρατούν οι πάνοπλες ακροδεξιές συμμορίες. Το κυνήγι έχει αρχίσει.

    Επίλογος

    Οι σταλινικοί ηγέτες του ΚΚΕ δε θα λογοδοτήσουν ποτέ για την προδοσία. Ο Ιωαννίδης θα προσπαθήσει να ρίξει ευθύνες για την ήττα στους προδομένους αγωνιστές με μια φράση μνημείο προστυχιάς «Είμαστε εκατομμύρια στο ΕΑΜ. Μόνο στο ΚΚΕ 450.000. Ήταν παρά πολύ για να είναι κομμουνιστές. Αν είχαμε 100.000 πραγματικούς αγωνιστές θα είχαμε πάρει την εξουσία.» Ακόμα και σήμερα στέκονται αμήχανοι μπροστά στον Δεκέμβρη. Μιλάνε για «αντιαποικιακό αγώνα κατά των Άγγλων» ή ψελλίζουν μισόλογα για κάποια «λάθη». Αν είναι και αριστοτέχνες να παρουσιάζουν τις ήττες για νίκες, προτιμούν να γυρνάνε την κουβέντα στην «Εθνική Αντίσταση» . Είναι που η προδοσία του Δεκέμβρη-Βάρκιζας είναι τεράστια για να κουκουλωθεί με ψεύτικες δάφνες. Αλλά και οι νικητές αστοί νιώθουν άβολα. Αφού κατασυκοφάντησαν τον Δεκέμβρη, προτιμούν να το ξεχάσουν. Καλύτερα να πανηγυρίζουν για το Γράμμο και το Βίτσι. Είναι γιατί θυμούνται πως για ένα μήνα αυτοί οι ίδιοι δρόμοι και τα κτίρια της Αθήνας είχαν καταληφθεί από τον ένοπλο λαό. Είναι που στις συνοικίες, ακόμα και σήμερα, υπάρχουν σπίτια που ο σοβάς δεν έχει σκεπάσει τις τρύπες από τις σφαίρες. Είναι που ξέρουν πολύ καλά πως, όταν η εξουσία τους κρεμόταν από μια κλωστή, μόνο η τεράστια προδοσία των σταλινικών τους γλίτωσε από το χείλος του γκρεμού.

    Κ.Ρουσίτης

    1. Ντέιβιντ Κλόουζ, Οι ρίζες του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα
    2. Διαλέξεις – Συζητήσεις ΚΚΕ, ΚΔΚΕ, ΚΑΚΕ, από την εισήγηση του Καστρίτη από μέρους του ΚΔΚΕ.
    3. Ντομινίκ Εν, Οι Καπετάνιοι
    4. Π. Ροδάκη, Δεκέμβρης 44
    5. Θ. Κουτσουμπός, Ο πόλεμος των χωρικών και η κοινωνική επανάσταση
    6. Ν. Κεπέσης, Ο Δεκέμβρης του 44
    7. Χαριτόπουλος, Άρης ο αρχηγός των ατάκτων
    8. Οι ανατολικές συνοικίες του Δεκέμβρη του 44, μπροσούρα της 6ης Αχτίδας της ΚΟΑ του 45

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/12/2009

  101. Ματσουκάτες εκτός από την γνωστή κουμμουνιστική θέση για τα δεκεμβριανά υπάρχουν και άλλες όπως των δεξιών(Κανελλόπουλος, Ζαούσης, Μαρκεζίνης κλπ ), αριστερών(με έντονο αντικουμμουνισμό), Βρετανών, κεντρώων (Παπανδρέου) και άλλοι πολλοί. Αυτός που επιζητεί την πραγματικότητα φυσικά και δεν τρώει το γνωστό αναθεωρητικό κουτόχορτο της μεταπολίτευσης ότι υπεύθυνοι για τα γεγονότα ήταν μόνο η…..δεξιά.

    Για αυτό εάν μου επιτρέπεις μπορώ να καταθέτω και από την άλλη όχθη τις απόψεις της. Όπως βλέπεις καταθέτω απόψεις και δεν χτυπάω προσωπικά κάποιον όπως κάνει ο Νοσφεράτος.

    Ένας από τους πιο σοβαρούς μελετητές του εμφυλίου ο Ιατρίδης λέει χαρακτηριστικά:

    Οταν, στη δεκαετία του ΄60, ξεκίνησα να ασχολούμαι σοβαρά με το θέμα των επιδιώξεων και της στρατηγικής του ΚΚΕ σε σχέση με τη μετακατοχική Ελλάδα, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι οι φόβοι της «εθνικόφρονης» παράταξης αλλά και των Βρετανών σχετικά με την επιδίωξη κατάληψης της εξουσίας από τους κομμουνιστές ήταν σε μεγάλο μέρος είτε αβάσιμοι είτε υπερβολικοί, προϊόν αντικομμουνιστικής προκατάληψης και παραπληροφόρησης.

    Χρειάστηκα τελικά κάμποσα χρόνια για να αντιληφθώ πως τα συμπεράσματά μου αυτά για τους στόχους και την τακτική του ΚΚΕ ήταν μόνο εν μέρει ορθά, ενδεχομένως και κάπως αφελή, καθώς μεταγενέστερες δημοσιευμένες μαρτυρίες ηγετικών κομματικών στελεχών, όπως ο Μήτσος Παρτσαλίδης και ο Γιάννης Ιωαννίδης, υποδείκνυαν πως οι φιλοδοξίες και τα σχέδια της κομμουνιστικής ηγεσίας καθ΄ όλη τη διάρκεια της κατοχής ξεπερνούσαν την απελευθέρωση της χώρας και στόχευαν στην κατάληψη της εξουσίας. Και πάλι όμως επρόκειτο για προσωπικές εκτιμήσεις, καταγραμμένες χρόνια μετά τα γεγονότα, πιθανώς ιδιοτελείς κι εγωιστικές, που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαν να υποκαταστήσουν τα πρωτογενή τεκμήρια και να αποτελέσουν τη βάση μιας σοβαρής ιστορικής ερμηνείας.

    http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artid=258424&dt=08/03/2009

    Όταν ο ιστορικός, ο μελετητής ψάχνει για πηγές, δεν είναι ιδεολογικά αγκυλωμένος, συναντάει ανθρώπους από διαφορετικές γενιές και με εντελώς διαφορετικές διαδρομές και ευαισθησίες και τότε ο ένας με τον άλλον πρέπει να ανταλλάσσει απόψεις και επιχειρήματα με νηφαλιότητα, καλή πίστη και διάθεση. Δεν τον χαρακτηρίζει…ψεύτη.

    Σχόλιο από akritas | 03/12/2009

  102. ..έκανα και εγώ το ορθογραφικό μου….

    Σχόλιο από akritas | 03/12/2009

  103. Αν δεν κάνω λάθος Ακρίτα, εσύ πριν αρχίσεις να ψάχνεις ήξερες τι είχε συμβεί και ποιος έφταιγε. Νομίζω ότι ψάχνεις τα στοιχεία θέλοντας να εξυπηρετούν την άποψή σου. Κάνεις ότι κι ο Νοσφεράτος. Αυτό τουλάχιστον βγαίνει από τη συζήτηση.

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 03/12/2009

  104. Μερικές ακόμα μαρτυρίες-απόψεις για τα γεγονότα.

    Τάκης Λαζαρίδης όπου καταδικάσθηκε σε θάνατο μαζί με τον Μπελογιάννη, φυλακίσθηκε 15 χρόνια και έγραψε το ιστορικό βιβλίο «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι»:

    «…Όλοι μας μέλη και στελέχη του ΚΚΕ έχουμε μερίδιο ευθύνης. Γιατί στη δράση τους οι ηγέτες του ΚΚΕ είχαν τη δική μας υποστήριξη και ανοχή χωρίς την οποίαν δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα. Μας εξέφραζαν και μας εκπροσωπούσαν. Είμαστε συνυπεύθυνοι για όλα. Για τα φοβερά εγκλήματα του Στάλιν. Για τις δίκες της Μόσχας και τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Για τις εκτελέσεις μυριάδων ανθρώπων. Για το φοβερό ζυγό που επιβλήθηκε στο μεγάλο ρωσσικό λαό. Και για τον βαρύτερο ακόμη ζυγό που επιβλήθηκε σε τόσες χώρες της ανατολικής και κεντρικής Ευρώπης… Κι είμαστε ειδικότερα συνυπεύθυνοι για τα δεινά που έπληξαν την πατρίδα μας και τόσο σημαντικά καθυστέρησαν την οικονομική και κοινωνική της πρόοδο. Για τον Δεκέμβρη και τον Εμφύλιο. Για το αδικοχαμένο αίμα των συντρόφων μας αλλά και των αντιπάλων μας. Για την Ελένη Γκατζογιάννη και τις άλλες μαρτυρικές μανάδες της Ηπείρου. Και για τις αδιάκοπες όσο ηλίθιες προσπάθειες μας να μετατρέψουμε την πατρίδα μας σε σοβιετικό προτεκτοράτο…»

    Ελευθέριος Σταυρίδης Βουλευτής ΚΚΕ Γενικός Γραμματεύς του ΚΚΕ στο βιβλίο «Τα παρασκήνια του ΚΚΕ» σελίda 552:

    I»… Ο [Δεκέμβριος] ασφαλώς δεν ηδύνατο να είναι [επανάστασις] … άνευ συμμετοχής ενεργού εις αυτήν της εργατικής τάξεως , άνευ συμπαθείας προς αυτήν των αγροτών, άνευ ουδετερότητος πλήρους της μικροαστικής τάξεως. Και είναι βέβαιον ότι ούτε η εργατική τάξις εν τω συνόλω της μετέσχε της [Δεκεμβριανής επιχειρήσεως] ούτε η αγροτική τάξις συνεπάθει την κομμουνιστικήν τοιαύτην επίθεσιν, ως μόνη ανάμνησιν έχουσα τας άρπαγας των προϊόντων της τας αγγαρείας τα εγκλήματα και την επιβολή φορολογιών. Όσον αφορά στην μικροαστικήν τάξιν, αυτή όχι μόνον δεν ήτο ουδετέρα αλλά σαφώς και θετικώς αντίθετος προς την κομμουνιστικήν επίθεσιν…
    …Ο Δεκέμβριος ασφαλώς δεν ήτο ούτε [κοινωνική επανάστασις] ούτε καν ένοπλος στάσις δύναται να χαρακτηρισθή διότι δεν επρόκειτο περί ενόπλου στάσεως τμήματος τινός Λαού ή Στρατού αμφισβητούντος το κύρος μιας νομίμου εξουσίας…»
    Τι ήτο λοιπόν ο Δεκέμβριος;
    Μια απλή συνέχεια της στρατιωτικής προελάσεως του ΕΛΑΣ προς το κέντρο των Αθηνών λόγω της μέθης των μέχρι τότε επιτυχιών και της κομμουνιστοκρατίας των Αθηνών δια των συλλαλητηρίων…
    Αλλά κοινωνικώς ήτο αστήρικτος και βλακώδης!…
    Εάν αντί του Δεκεμβρίου κατέχον τα 7 υπουργεία του, εζήτει και ηξίου απλως εκλογάς… πολύ φοβούμαι ότι το ΚΚΕ ως ΕΑΜ θα ελάμβανε ασφαλώς την πλειοψηφίαν των βουλευτών της χώρας…οπότε, άγνωστον αν η ΕΛΛΑΣ θα απέφευγε τον κίνδυνον να εγκλεισθή εντός του σιδηρού παραπετάσματος.
    Από της απόψεως αυτής ο «Δεκέμβριος» υπήρξεν από εθνικής απόψεως «ευτύχημα». Διότι χάρις εις αυτόν μετεστράφη το λαϊκό ρεύμα κατά του ΚΚΕ και τα θύματα του ‘’Δεκεμβρίου’’ είναι οι Ήρωες και οι Μάρτυρες , που πότισαν με το αίμα των τον δένδρον της ελευθερίας… Το ΚΚΕ προσεπάθησε να εξυμνήση τον ‘’Δεκέμβριον ‘’ του ως ηρωικόν αγώνα του λαού υπό την καθοδήγησιν του. Και ομως το αληθες ειναι οτι ο λαος των Αθηνών έμεινεν αμέτοχος …»

    O Παναγιώτης Κανελλόπουλος στο βιβλίο του «Τα χρόνια του Μεγάλου Πολέμου 1939-1944» στην σελίδα 96 μιλώντας στην συνεδρίαση της 27-12-1944 στην οποία συμμετείχαν και εκπρόσωποι του ΚΚΕ.:

    «…Ο κ. Σιάντος ξεκίνησε από κάτι απαράδεκτον και επιθυμώ να γνωρίζω τι λέγει ο πολιτικός κόσμος της χώρας. Είπεν ότι ο πόλεμος είναι πόλεμος μεταξύ των Βρετανών και του Ελληνικού Λαού. Είναι τάχα, πόλεμος κατά Βρετανών η σύλληψις χιλιάδων γυναικών και παιδιών και η απαγωγή των εις στρατόπεδον των Θηβών και αλλού υπό τρομεράς συνθήκας; Αυτό είναι Γερμανικη μέθοδος. Είναι φασισμός. Έχετε τον λαόν μαζί σας, όπως λέτε κ. Σιάντο. Πως συμβαίνει ώστε χιλιάδες να εισέρχονται και να καταφεύγουν εις την ιδική μας ζώνη… και ουδείς εις την ιδικήν σας; Η ψευδής κυριαρχία σας επί του λαού έληξε. Όταν ήλθα από την Πελοπόννησο αποσιώπησα το γεγονός των χιλιάδων φόνων που είχατε διαπράξει εκεί, καθώς και τις φυλακίσεις. Εσκέφθηκα τότε ότι έπρεπε να απαλλαγείτε από τας παρελθούσας ευθύνας σας και δι’αυτό δεν ωμίλησα. Και θα είμεθα ευτυχείς, εάν είχατε εισέλθει έκτοτε εις τον νόμιμον πολιτικό βίον. Εμφανίζεσθε , κατέχοντες τόσα όπλα και πολεμοφόδια ώστε απορεί κανείς πως δεν τα εξαντλήσατε μαχόμενοι τους Γερμανούς , αφού λέτε ότι επολεμήσατε εναντίον των…»

    O Λεωνίδας Τζεφρώνης, γραμματεύς της ΕΠΟΝ Σπουδάζουσας του ΚΚΕ, μέλος του ΔΣΕ, γνωστός και από την μυθιστορηματική του απόδραση από τις φυλακές των Βούρλων την 17η Ιουλίου 1955 – αφηγείται στο βιβλίο του Στέλιου Κούλογλου, «Μαρτυρίες για τον εμφύλιο και την Ελληνική αριστερά» σελίδες 546,547.:

    «…Δεν προλάβαμε να διώξουμε τους Γερμανούς και φτάσαμε στο Δεκέμβρη. Χωρίς να ξέρουμε στην ουσία τι γινόταν. Ο Δεκέμβρης ξεκίνησε με το μεγάλο συλλαλητήριο στην Αθήνα, μετά την παραίτηση των τεσσάρων πρώτων υπουργών του ΚΚΕ. Ήμουν τότε δεύτερος γραμματέας των φοιτητών. Η εντολή που είχαμε στο συλλαλητήριο αυτό ήταν ότι, οι φοιτητές που ήταν ενταγμένοι στο ΕΛΑΣ, κάπου 30-50 άτομα, έπρεπε να ήσαν ένοπλοι. Και ότι θα έδιναν εντολή οι επικεφαλής τους για το που θα κτυπήσουν τα τανκς, που σημαίνει ότι ήταν αποφασισμένη η σύγκρουση. Διότι δεν κάνεις ένα συλλαλητήριο με ενόπλους όταν δεν θέλεις να γενικευτεί η σύγκρουση…»

    Το βράδυ θα βάλω και την άποψη του Γουντχάουζ όπου είναι και η προσωπική μου άποψη για το θέμα των Δεκεμβριανών.

    Σχόλιο από akritas | 03/12/2009

  105. Ζωνιανίτη αυτό θα το υποστήριζα όταν ήμουν 20 χρονών. Πλέον δεν το υποστηρίζω αυτό. Καταθέτω απόψεις της άλλης «όχθης». Νομίζω ότι είναι καλό να ακούγονται και αυτές γνωρίζοντας την αριστερή τοποθέτηση του υπάρχοντος blog.

    Σχόλιο από akritas | 03/12/2009

  106. …τώρα άρχισα και τα συντακτικά λάθη…
    πάντως δεν φταίει το πληκτρολόγιο

    Σχόλιο από akritas | 03/12/2009

  107. Ζωνιανιτη μιλαμε για εξαθλιωμενα κοριτσια θυματα ουσιαστικά παιδια, κοριτσακια 14-18 χρονών που πολιοντουσαν απο νταβατζηδες γιαμια κονσερβα .. Το ιδιο ειναι με τους ταγματασφαλιτες;
    βεβαια η ενοχοποιηση της πορνης δεν ηταν μόνο χαρακτηριστικό της ελληνικής αντιστασης.. στη Γαλλια μετα την απελευθερωση χυνεβσαν χειροτερα..
    Και δεν εχει να κανει με το πολεμικό ή το απολεμο
    εχει να κανει την συμπονοια και το ηθος ..
    Επαναλαμαβνω Οι Γυναικες τα παιδια και ιδιως οι περιθωριωποιημενοι και οι πορνες ειναι τα ευκολα θυματα …

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 03/12/2009

  108. και μη με ταυτιζεις τωρα και με τον ..Ακριτα .. Ζωνιανιτη …
    μονο και μόνο γιατι αντεδρασα οταν μας παρουσιασε τον Θεοφυλακτο ως κομμουνιστη τροτσκιστη και Εαμιτη και συ εκανες την παπια αφηνοντας με να βγαλω το φίδι απο την τρυπα
    Αντε 😉

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 03/12/2009

  109. Η πολιτική συμμαχία του κ. Αντ. Σαμαρά με τον κ. Μ. Θεοδωράκη ολοκληρώθηκε χθες το βράδυ στην παρουσίαση μιας νέας έκδοσης για τον γνωστό μουσικοσυνθέτη. Ανταποδίδοντας τις θερμές ευχές για την εκλογή του ο αρχηγός της ΝΔ τροποποίησε το πρόγραμμά του και παρέστη στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο βιβλιοπωλείο Π. Κυριακίδη για την επανέκδοση του βιβλίου του κ. Παύλου Πετρίδη με τίτλο «Ο πολιτικός Θεοδωράκης 1940-1996».

    «Ω, τι έκπληξη» αναφώνησε ο Μίκης μόλις μπήκε στην αίθουσα ο κ. Σαμαράς και μετά τον θερμό εναγκαλισμό που είχαν μίλησαν ψιθυριστά οι δυο τους για μερικά λεπτά, ώσπου να τους διακόψει ο κ. Μ.Γλέζος φωνάζοντας: «Σταμάτα, Μίκη, την καθοδήγηση».
    www. tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=302749&dt=03/12/2009

    Σχόλιο από theo | 03/12/2009

  110. κι ομως, μεχρι και καποιες πόρνες, κανανε βιολογικο πολεμο στους Γερμανούς..
    Υπήρξε μια μικρη αντιστασιακή οργανωση στην Αθηνα, με επικεφαλης έναν γιατρό πού οργάνωσε το εξης:
    Σε ενα ελεγχόμενο από τους κατακτητες πορνειο, ερχοταν τακτικα το γερμανικο υγειονομικο, και έλεγχε τις εργαζόμενες γυναίκες.
    Όταν έρχονταν ο Γερμανος γιατρός, εμφανίζονταν οι υγιείς γυναίκες.
    Μόλις έφευγε, αναλάμβαναν υπηρεσία οι άρρωστες, και μετεδιδαν αφροδίσια στους Γερμανούς στρατιώτες.
    Αυτο το συστημα λειτούργησε επί δύο χρόνια, και μόλυνε μεραρχίες γαρμανών.
    Όταν αποκαλύφθηκε το αντιστασιακό αυτό δίκτυο, φυλακίσθηκε ο γιατρός και εκτελέστηκε η γυναίκα του.

    Σχόλιο από vripol | 03/12/2009

  111. Βριπολίδη, δε μας ενημερώνεις για το πώς πήγε η εκδήλωση! Λίγη ενημέρωση μας έκανε ο τεμέτερον ο Μ-π που παρευρέθη και ήταν πολύ ευχαριστημένος. Λεπτομέρειες όμως δε μας είπε.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/12/2009

  112. Η οργάνωση με τις εκδιδόμενες γυναικες, λέγονταν «Ανασταση του Γένους»(ΟΑΓ), και ηταν και γ–ώ τις οργανωσεις.. 🙂
    Ο γιατρός λεγοταν Κωστας Γιαννάτος. «Εδρασε» απο τον Δεκέμβριο του 1941 εως τον Φεβρουάριο τπυ 1943.
    Ο Γιανατος βασανίστηκε, καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλα δεν εκτελέστηκε.
    Εκτελέστηκαν , όμως, η συζυγός του Μαριάννα και ο αδελφός του Δημήτριος.
    Οσο για τις κοπέλλες, ας ειναι λαφρύ το σπέρμα που τις σκεπάζει….

    Ομερ, η εκδήλωση πηγε πολύ καλά.
    Εχει βιντεοσκοπηθεί απο τον Μ-Π, οποτε μπορεις να την απολάυσεις κατ οίκον..

    Σχόλιο από vripol | 03/12/2009

  113. πω πω βριπολα αληθεια ειναι αυτα;
    εχεις βιβλιογραφια;

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 03/12/2009

  114. Βέβαια.
    Φλάισερ, «Στεμμα και Σβαστικα», τομος Β σελ 57

    Επισης Γασπαρινατος «Η κατοχή», τομος πρώτος, σελ298

    Σχόλιο από vripol | 03/12/2009

  115. a ρε βριπολακο
    κατι τετοια γραφεις και στα σχωραω ολα βρε..
    Ξερεις τι σκεφτομαι; Αν ειχαμε δω πολιτισμό της προκοπης αυτο που λές θα γινονταν θαυμασια ταινια η μυθιστορημα ή ξερω γω τι
    Και ποιος ξερει ποσες απειρες αλλες ιστοριες υπαρχουν

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 03/12/2009

  116. εν τωμεταξυ ψαχνοντας δες τι βρηκα

    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=30&ct=19&artid=4548409&enthDate=28112009

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 03/12/2009

  117. ….έτσι την πάγια θέση τους ότι η «κόκκινη» τρομοκρατία επισκίαζε τη «μαύρη» (των κατακτητών και δωσιλόγων)…..

    Πότε το είπαν αυτό Κε Φλαίσερ ;

    Σχόλιο από akritas | 03/12/2009

  118. akrita βλεπω οτι τσιμπησες..

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 03/12/2009

  119. Καθόλου, άλλωστε τον Καλύβα τον αφήνω τελευταίο. Αλήθεια είδες εσύ πουθενά να υποστηρίζει το «νέο ρεύμα» αυτό πoυ λέει ο Φλάισερ;

    Σχόλιο από akritas | 03/12/2009

  120. O Κρις Γουντχάουζ στο «Μήλο της Έριδος» , σελίδα 326 αναφέρει για τα γεγονότα:

    IΣε ένδειξη διαμαρτυρίας, το ΚΚΕ, στο οποίο είχε περάσει τώρα η πρωτοβουλία του ΕΑΜ και της ΠΕΕΑ στο σύνολο τους, ανήγγειλε συλλαλητήριο για την 3η Δεκεμβρίου και γενική απεργία για τις 4 Δεκεμβρίου.
    Η κυβέρνηση στην αρχή επέτρεψε και ύστερα απαγόρευσε το συλλαλητήριο, που έγινε, παρ’ όλα αυτά.
    Ταυτόχρονα, άρχισε η γενική απεργία, είκοσι τέσσερις ώρες πριν από την ώρα για την οποία είχε αναγγελθεί. Εκείνο το πρωί της Κυριακής, 3 Δεκεμβρίου, η επανάσταση είχε ξεσπάσει.
    Όταν τα πλήθη των διαδηλωτών βρέθηκαν αντιμέτωπα με την αστυνομία, στην Πλατεία Συντάγματος, πολλοί αστυνομικοί πυροβόλησαν κατευθείαν πάνω τους, πράγμα που, χωρίς αμφιβολία, ήταν ο σκοπός για τον οποίο τα είχε συγκεντρώσει εκεί το ΚΚΕ.
    Σύμφωνα με μερικές αφηγήσεις, το πλήθος ανταπέδωσε τα πυρά.
    Σύμφωνα με άλλες, πυροβόλησε πρώτο και είχε ήδη ρίξει χειροβομβίδες στα παράθυρα πολιτικών αντιπάλων, πριν φθάσει στην Πλατεία Συντάγματος.
    Η αλήθεια ίσως δεν θα γίνει ποτέ γνωστή, επειδή η Αθήνα ήταν τόσο συνηθισμένη σε αδέσποτα πυρά και σε ανεύθυνες αιματοχυσίες κατά τις τελευταίες εβδομάδες, ώστε είναι δύσκολο να καθορισθεί ιστορικά η στιγμή που αποτέλεσε την έναρξη.
    Το τι όμως έγινε ακριβώς δεν έχει ούτε περισσότερη ούτε λιγότερη σημασία από οποιαδήποτε άλλη φαινομενική αφορμή πολέμου: αν η σύρραξη δεν επερχόταν μ’ αυτόν τον τρόπο, θα επερχόταν με κάποιον άλλο.
    Ο Παπανδρέου, σε ραδιοφωνική ομιλία εκείνη τη νύχτα, επέρριψε την ευθύνη στους κομμουνιστές. Είχε δίκιο, αλλά η Αστυνομία του είχε διευκολύνει το ΚΚΕ, στα μάτια του μεγαλύτερου μέρος του Τύπου και του κόσμου ολόκληρου, να τον φέρει σε μειονεκτική θέση με τη σειρά του.
    Όπως είπε κάποιος ανώτατος αστυνομικός στην Αθήνα, «ήταν χειρότερο από έγκλημα- ήταν ανοησία».
    Ο συνταγματάρχης Γρίβας έριξε τη Χ στη μάχη, χαρίζοντας έτσι ένα ακόμα χαρτί στο ΚΚΕ.
    Και η συμβολική κηδεία των θυμάτων της Κυριακής, πρόσφερε στο ΚΚΕ τη Δευτέρα μια «ρωμαϊκή εορτή», όπως την επιθυμούσε.

    Ο Στάθης Καλύβας στο άρθρο του «Μορφές, διαστάσεις και πρακτικές βίας στον εμφύλιο πόλεμο» από τον συλλογικό τόμο «Ο εμφύλιος πόλεμος, από το Γράμμο στο Βότσι», σελίδες 201-202 αναφέρει:

    IΣτην περίοδο των Δεκεμβριανών, το ΚΚΕ προχωρά σε μαζικές συλλήψεις, και ενίοτε εκκαθαρίσεις, των αντιπάλων του. Σύμφωνα με έναν υπολογισμό, ο αριθμός των ομήρων που συλλαμβάνει στην περιοχή Αθήνας-Πειραιά κυμαίνεται από 15.000 ώς 35.000 άτομα, από τα οποία γύρω στα 4.000 εκτελέστηκαν ή πέθαναν λόγω κακουχιών.
    Την ίδια εποχή κυριολεκτικά οργώνουν ολόκληρη την Ελλάδα φάλαγγες ομήρων, πράγμα που δείχνει τον έντονα συγκεντρωτικό και σχεδιασμένο χαρακτήρα του εγχειρήματος.
    Το γεγονός ότι το ΚΚΕ, μέσα στη δίνη της μάχης της Αθήνας και παρά την αβεβαιότητα της έκβασης της, θα αφιερώσει σημαντικές δυνάμεις στον εντοπισμό, τη σύλληψη, την κράτηση, τη μετακίνηση και την εκτέλεση χιλιάδων αμάχων, συμπεριλαμβανομένων και δεκάδων τροτσκιστών και αρχειομαρξιστών, υπογραμμίζει περισσότερο από κάθετι άλλο το χαρακτήρα της κόκκινης βίας.
    Η σύγκριση της κατοχικής μαύρης και κόκκινης βίας φέρνει στην επιφάνεια σημαντικές ομοιότητες ως προς την πρακτική τους: πρόκειται για έντονα γραφειοκρατικές μορφές βίας.

    Σχόλιο από akritas | 03/12/2009

  121. malista
    κλασσική μεθοδος
    πεταμε πρωτα το
    1)

    Όταν τα πλήθη των διαδηλωτών βρέθηκαν αντιμέτωπα με την αστυνομία, στην Πλατεία Συντάγματος, πολλοί αστυνομικοί πυροβόλησαν κατευθείαν πάνω τους, πράγμα που, χωρίς αμφιβολία, ήταν ο σκοπός για τον οποίο τα είχε συγκεντρώσει εκεί το ΚΚΕ.
    Μετα το δυο
    2)
    Σύμφωνα με μερικές αφηγήσεις, το πλήθος ανταπέδωσε τα πυρά.

    μετα το 3)

    Σύμφωνα με άλλες, πυροβόλησε πρώτο και είχε ήδη ρίξει χειροβομβίδες στα παράθυρα πολιτικών αντιπάλων, πριν φθάσει στην Πλατεία Συντάγματος.

    και τελος το 4)

    Η αλήθεια ίσως δεν θα γίνει ποτέ γνωστή, επειδή η Αθήνα ήταν τόσο συνηθισμένη σε αδέσποτα πυρά και σε ανεύθυνες αιματοχυσίες κατά τις τελευταίες εβδομάδες, ώστε είναι δύσκολο να καθορισθεί ιστορικά η στιγμή που αποτέλεσε την έναρξη.

    Ωστε να μπουρδουκλωθουμε τελειως και να ξεχασουμε το
    1
    ενω αν καποιος του πει Τι ειναι αυτά που λές

    ο Κρις θα απαντησει » Μα τι λέτε ; Εξεταζω ολες τις εκδοχες »
    Μανουλες στην Μαυρη προπαγάνδα

    Ακριτα θα με αναγκασεις να χρησιμοποιησω τον αγαπημενο ΣΟΥ Ιο που πρωτος εσυ χρησιμποιησες σε αυτο το Ποστ
    για τα περι Καλύβα

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 03/12/2009

  122. εδω θα ηθελα να ξεκαθαρισω την δική μου θεση
    Ειμαι ο τΕλευταιος που θα δικαιολογουσε τις σταλινικες μεθοδους του τοτε κκε
    Η την εξοντωση των τροτσικστων
    η αλλες υπαρκτες μεθοδους που χρησιμοποιουσε τοτε το υπο την γεσια του ΚΚΕ Εαμ
    οταν ομως βλεπω
    οτι η κριτική αυτών των …τακτικών
    Γινεται με εξοφθαλμο τροπο
    ειτε για να δικαιολογησει τους Δωσιλογους ταγματασφαλιτες
    ειτε αυτους που νικησανστον εμφυλιο χρησιμοποιωντας ΜΑΚΡΟΝΗΣΟ ΚΑΙ βΟΟΜΒΕς νΑΠΑΛΜ
    (και που ξαφνκά τους επιασε ο ..πόνος για τους …αρχειομαρξιστες)

    δεν Μπορω παρα να πω: ειπε ο ΓΑΙΔΑΡΟς ΤΟΝ ΠΕΤΕΙΝΟ ΚΕΦΑΛΑ

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 03/12/2009

  123. ΤΩΡΑ
    το εξαιρετικο ποιημα Η ΠΟΡΝΗ που σας ελεγα

    http://nosferatos.blogspot.com/2009/05/blog-post_2880.html

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 03/12/2009

  124. Σε ρώτησα κάτι νοσφεράτε. Μπορείς να μου απαντήσεις τελικά που(συγγραφέας, άρθρο, σελίδα, χρονολογία κλπ.) να αναφέρει αυτό που υποστηρίζει ο Φλάισερ.

    Από πότε ο Ιος έγινε αγαπημένος ΜΟΥ;
    Μην σου παίρνω και τους εραστές σου…σρλπ τις πηγές σου.

    Σχόλιο από akritas | 03/12/2009

  125. Μπορείς να μου απαντήσεις τελικά που(συγγραφέας, άρθρο, σελίδα, χρονολογία κλπ.) να αναφέρει αυτό που υποστηρίζει ο Φλάισερ

    OXI…

    »Από πότε ο Ιος έγινε αγαπημένος ΜΟΥ;
    »
    Aπο τοτε που τον ανεφερες ως μοναδική πηγη για να στηριξεις αυτο που πηγες να μας σερβιρεις εδώ περα οτι Δηθεν ο αλλος σου Αγαπημενος ο Θεοφυλακτος ηταν ..Τροτκσιστης, Εαμιτης Κομμουνιστης και Αριστερος
    (ενώ βεβαια ο Ιος ελεγε αλλα)

    οσο για το »Μην σου παίρνω και τους εραστές σου…σρλπ τις πηγές σου.»

    μωρε κααλά καταλαβα to ti paizei 😉 😆

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 03/12/2009

  126. Ματωμένη Κυριακή 3 Δεκέμβρη 1944.

    Τελικά ήταν το χέρι του Αγγελου Εβερτ (διευθυντή της Αστυνομίας) που έδωσε το σύνθημα???

    Σχόλιο από theo | 03/12/2009

  127. Ναί, theo, ο Εβερτ έδωσε το σύμθημα, και το ομολόγησε δημόσια ο ίδιος:

    Συνέντευξη του Άγγελου Έβερτ , διευθυντή της αστυνομίας κατά την σύρραξη, στην «Ακρόπολιν» της 12-12-1958.

    «Όταν το πρώτον απειλητικόν κύμα των διαδηλωτών έφθασε πρό των γραφείων της Αστυνομικής Διευθύνσεως η κατάστασις έφθασεν εις επικίνδυνον , εις κρίσιμον σημείον. Ουδεμία εγγύησις περί των φιλειρηνικών διαθέσεων των διαδηλωτών ήτο δυνατόν να υπάρξη. Αλλωστε είχα σαφείς αποδείξεις ότι το Κομμουνιστικόν Κόμμα ήτο αποφασισμένον πλέον να εξωθήση την κατάστασιν μέχρι ενόπλου συρράξεως. Δεν υπήρχε λοιπόν σκιά ανφιβολίας ότι, εάν εσυνεχίζετο η ανεκτική στάσις των οργάνων της τάξεως, θα υπήρχεν άμεσος κίνδυνος καταλήψεως των νευραλγικών σημείων της πρωτευούσης, τα οποία ευρίσκοντο εις απόστασιν ολίγων μέτρων το εν από το άλλο (Αστυνομική Διεύθυνση, Υπουργείον Εξωταρικών, Υπουργείον Στρατιωτικών, Παλαιά Ανάκτορα). Αυτό ήτο το σχέδιον του ΚΚΕ.Η κατάληψις δηλαδή των σημείων τούτων από ανεύθυνους αόπλους και «ειρηνικούς» διαδηλωτάς. Υπάρχει αμφιβολία ότι το κράτος θα κατελύετο οριστικώς εκείνας τας στιγμάς , αν κατελαμβάνοντο τα σημεία αυτά; Εκείνην την στιγμήν ακριβώς, και βάσει των διαταγών τας οποίας είχον, διέταξα υπευθύνως και εγώ την βιαίαν διάλυσιν των επιτεθέντων διαδηλωτών , οι οποίοι , όπως απεδείχθη και από τον φόνον του αρχιφύλακος, δεν ήσαν καθόλου αόπλοι».

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιωργος | 04/12/2009

  128. »Εκείνην την στιγμήν ακριβώς, και βάσει των διαταγών τας οποίας είχον, διέταξα υπευθύνως και εγώ την βιαίαν διάλυσιν των επιτεθέντων διαδηλωτών ,»

    αρα και συμφωνα με τον Εβερτ
    ολα τα.τουΚρις Γουντχάουζ(σχ 122στο «Μήλο της Έριδος» , σελίδα 326 αναφέρει για τα γεγονότα:
    Σύμφωνα με μερικές αφηγήσεις, το πλήθος ανταπέδωσε τα πυρά.
    Σύμφωνα με άλλες, πυροβόλησε πρώτο και είχε ήδη ρίξει χειροβομβίδες στα παράθυρα πολιτικών αντιπάλων, πριν φθάσει στην Πλατεία Συντάγματος.
    Η αλήθεια ίσως δεν θα γίνει ποτέ γνωστή, »’

    Ειναι φουμαρα και αλλα αντ αλλων

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 04/12/2009

  129. 1. Πέρα από τις αρλούμπες μπορεί να γράψει ο κάθε Γκουντχάουζ, Μαρκεζίνης, Σταυρίδης κλπ νομίζω πως τα γεγονότα είναι αδιάψευστα
    από τη μία οι Αγγλοι με τανκ και αεροπλάνα και οι ταγματασφαλήτες και από την άλλη ο ΕΛΑΣ μόνο της Αθήνας με τα λιανοτούφεκα. Αρα το ποιός επεδίωξε και άρχισε τη σύγκρουση είναι φανερό. Το γιατί ανάλογα με το που στέκεται ο καθένας το ερμηνεύει ή σαν άμυνα του κράτους από τους στασιαστές ή σαν καταστολή από τους αστούς των λαϊκών δυνάμεων που ένοπλες βρέθηκαν στο κατώφλι της εξουσίας.

    2. Οι βενιζελικοί (Γονατάς Παπανδρέου κλπ) έκαναν τη βρώμικη δουλιά για όλη την αστική τάξης της Ελλάδας συνεπώς ο ύμνος του καυκασιανού ……. για χίτες ταγματαλήτες και βενιζελικούς δε μου φαίνεται υπερβολικός

    3. Οιόμηροι που πήρε ο ΕΛΑΣ ήταν μια ασπίδα προστασία τόσο από τα αεροπλάνα των Αγγλων όσο και για τις φυλακίσεις και δολοφονίες εαμιτών πριν και κατά τη διάρκεια του Δεκέμβρη (οιπερισσότεροι στάληκαν στα σύρματα στη Μ.Ανατολή).

    Σχόλιο από Αναυδος | 05/12/2009

  130. O Έβερτ απάντησε στην προσπάθεια του ΚΚΕ να καταλάβει τα κέντρα ελέγχου της Αθήνας, προσπάθεια φυσικά που ήξερε ότι θα υπάρξει αντίδραση εκ μέρους τόσο της Εθνικής κυβέρνησης αλλά και των Άγγλων.
    Μην αλλοιώνουμε τα γεγονότα.
    Το ΚΚΕ ήθελε την εξουσία και απέτυχε στον στρατιωτικό τομέα.

    Σχόλιο από akritas | 05/12/2009

  131. Τα βαθύτερα αίτια που οδήγησαν στα τραγικά «Δεκεμβριανά»

    Η ένοπλη αναμέτρηση που έγινε στις 3 Δεκεμβρίου 1944, ήταν η κορύφωση της αντίθεσης μεταξύ ενός ισχυρού ακροαριστερού κοινωνικού ρεύματος που είχε επωασθεί στα βουνά της Ελλάδας στην Αντίσταση και του αστικού αντικομουνιστικού κόσμου που ήταν ουσιαστικά ο πολιτικός κληρονόμος και συνεχιστής της προπολεμικής Ελλάδας. Το ΕΑΜ μεγενθύνθηκε απότομα ευνοημένο από μια σειρά από παράγοντες, όπως η υλικοτεχνική και οικονομική βοήθεια που έλαβε από τους Άγγλους ως το καλοκαίρι του 1943, τα πατριωτικά συνθήματα που χρησιμοποίησε (υποβαθμίζοντας τα ταξικά) στην επαφή του με τους Έλληνες της υπαίθρου, η εξόντωση η η προσπάθεια εξόντωσης όλων των άλλων Ελληνικών αντιστασιακών οργανώσεων (ΠΑΟ, ΕΚΚΑ, ΕΔΕΣ), η απόκτηση με δόλο των όπλων της ιταλικής μεραρχίας Πινερόλο, αλλά και ο ριζοσπαστικός πολιτικοκοινωνικός λόγος που χρησιμοποίησε σε μια εποχή που η Ελλάδα είχε ερημώσει και διψούσε για ελπίδα και προοπτική.

    Το σκηνικό της ένοπλης αναμέτρησης του Δεκέμβρη είχε στηθεί ήδη από το καλοκαίρι του 1943. Τότε σε μια λάθος εκτίμηση της κατάστασης ο ΕΛΑΣ είχε επιτεθεί με σκληρότητα στον ΕΔΕΣ, διαλύοντας τις μικρές του ομάδες στην Θεσσαλία και στην Στερεά Ελλάδα αλλά και στην ΕΚΚΑ του Ψαρρού την οποία ομοίως την διέλυσε. Σκοπός του ήταν να αναλάβει την εξουσία καθώς θεωρούσε ότι οι Γερμανοί αποχωρούσαν. Όταν όμως οι Γερμανοί τελικά δεν αποχώρησαν από την Ελλάδα αλλά αντίθετα ενίσχυσαν την παρουσία τους και κόπηκε η Αγγλική βοήθεια λόγω του Ελληνικού εμφυλίου, τότε το ΕΑΜ στράφηκε σε πολιτικές λύσεις ιδρύοντας το 1944 στις Κορυσχάδες Ευρυτανίας την ΠΕΕΑ με συμμετοχή σημαντικών πολιτικών προσωπικοτήτων από την ευρύτερη Αριστερά (Σβώλος, Αγγελόπουλος).

    Στην Μέση Ανατολή όπου βρισκόταν η έδρα της Ελληνικής Κυβέρνησης συνέβη μια μεταβολή πολύ σημαντική. Στις 20 Απριλίου 1944 ανέλαβε καθήκοντα Πρωθυπουργού ο Γεώργιος Παπανδρέου, που ερχόταν από την Ελλάδα και γνώριζε απόλυτα την τρέχουσα κατάσταση και την υπεροχή του ΕΑΜ και του ΚΚΕ. Με ένα πραγματιστικό πολιτικό πρόγραμμα κατάφερε να παγιδεύσει τους αντιπροσώπους του ΕΑΜ στην συνδιάσκεψη του Λιβάνου τον Μάιο της ίδιας χρονιάς και να τους εντάξει στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας. Η συμμετοχή του ΕΑΜ στην κυβέρνηση Παπανδρέου το εγκλώβισε σε μια νομιμόφρονα στάση, που σε συνδυασμό με την συμφωνία της Καζέρτας (26η Σεπτεμβρίου 1944) οδήγησε στην αναίμακτη απελευθέρωση της Αθήνας στις 18 Οκτωβρίου 1944 από μικρές Αγγλικές μονάδες υπό τον στρατηγό Σκόμπυ. Η ΙΙΙ ορεινή ταξιαρχία «Ρίμινι» υπό τον Βεντήρη έφτασε στην Αθήνα στις 9 Νοεμβρίου, γνωρίζοντας αποθεωτική υποδοχή από τους Αθηναίους και ενισχύοντας σημαντικά τις ασθενείς μονάδες που είχε στην διάθεση της η κυβέρνηση.

    Το τελευταίο βήμα πριν την πλήρη πολιτική εξομάλυνση στην Ελλάδα ήταν η αποστράτευση των ενόπλων τμημάτων των ανταρτών των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία άνηκε στον ΕΛΑΣ. Το σχέδιο αποστράτευσης είχε συμφωνηθεί ήδη από το Λίβανο και προέβλεπε την ταυτόχρονη αποστράτευση τόσο του ΕΛΑΣ όσο και του ΕΔΕΣ στις 10 Δεκεμβρίου με πρόσκληση τριών κλάσεων από όλη την Ελλάδα και αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων πρόσωπο κοινής εμπιστοσύνης (επιλέχθηκε ο Οθωναίος). Σύμφωνα με την μαρτυρία Παπανδρέου στις 27 Νοεμβρίου τον επισκέφτηκαν οι υπουργοί της κυβέρνησης που αντιπροσώπευαν το ΕΑΜ (Σβώλος, Τσιριμώκος, Ζεύγος) ενεχειρίζοντας το σχετικό έγγραφο της συμφωνίας που περιείχε τους συμφωνηθέντες όρους υπογεγραμμένο.

    Το απόγευμα της 28ης Νοεμβρίου επισκέφτηκε εκ νέου τον Παπανδρέου ο αντιπρόσωπος των αριστερών Ζεύγος, για να του υποβάλλει ένα νέο πολύ σημαντικό όρο στην ήδη επικυρωθείσα συμφωνία, που ήταν η αποστράτευση και της ταξιαρχίας «Ρίμινι», ως μονάδας πιστής στην Κυβέρνηση (αν και αυτή ήταν Εθνικής Ενότητας με συμμετοχή του ΕΑΜ). Να σημειωθεί ότι η αξίωση αυτή είχε και τελεσιγραφικό χαρακτήρα. Ο Παπανδρέου θεώρησε ότι αυτό αποτελούσε ουσιώδη υπαναχώρηση από τα συμφωνηθέντα. Αποφάσισε όμως να κάνει μια ύστατη θυσία (παρά τις αντιρρήσεις άλλων πολιτικών όπως ο Σοφούλης) για να σωθεί η Ελλάδα από τον εμφύλιο. Πρότεινε στο ΕΑΜ να μην αποστρατευθεί μια μονάδα του ΕΛΑΣ ίση με το άθροισμα της ταξιαρχίας «Ρίμινι» και μιας μονάδας του ΕΔΕΣ. Σε αυτή την πολύ λογική συμβιβαστική πρόταση η ηγεσία του ΕΑΜ αμφιταλαντεύτηκε, αλλά τελικώς αρνήθηκε καθώς επικράτησαν οι αδιάλλακτοι στις τάξεις της. Αμέσως παραιτήθηκαν όλοι οι αριστεροί υπουργοί οδηγώντας την Ελλάδα στην δίνη του εμφυλίου. Σε αυτό το καθεστώς έντασης και διαφωνίας, το ΕΑΜ κήρυξε γενική απεργία και συλλαλητήριο για τις 3 Δεκεμβρίου.

    Η ζητούμενη άδεια για το συλλαλητήριο δεν δόθηκε από την Κυβέρνηση, καθώς ο Παπανδρέου είχε πληροφορίες ότι σκοπός του συλλαλητηρίου ήταν η εξέγερση και η αναμέτρηση και όχι η πολιτική έκφραση. Ο «ριζοσπάστης» των ημερών περιείχε εμπρηστικά άρθρα, ενώ το ίδιο επιθετικές ήταν και οι αποφάσεις της πολιτικής επιτροπής του ΕΑΜ που συνεδρίασε. Στις 3 Δεκεμβρίου ένα μεγάλο πλήθος διαδήλωσε υπέρ του ΕΑΜ, κάποιοι αστυνομικοί αφοπλίστηκαν από το πλήθος, κάποιοι άλλοι όμως άνοιξαν πυρ. το αποτέλεσμα ήταν πολλοί νεκροί και η αρχή μιας από της μεγαλύτερες τραγωδίες της σύγχρονης μας Ιστορίας.

    Η βασική μας θέση είναι η εξής. Κακώς δίδεται τόση έμφαση στα τραγικά γεγονότα της 3ης Δεκεμβρίου ως βασική αιτία όσων ακολούθησαν. Είναι λάθος να αποκόπτεται το συλλαλητήριο και να εξετάζεται χωριστά από την άρνηση του ΕΑΜ να συνεργαστεί για την αποστράτευση του ΕΛΑΣ που είχε συμφωνηθεί τουλάχιστον 3 φορές (Λίβανος, Καζέρτα, Αθήνα) από εκπροσώπους του ΕΑΜ. Όταν το ΕΑΜ αποφάσισε να ωθήσει την αναμέτρηση στο πεζοδρόμιο, η αιματηρή κατάληξη ήταν φυσιολογική.

    Ο λόγος για την σκληρή γραμμή του ΕΑΜ στο θέμα του αφοπλισμού του ΕΛΑΣ δεν έχει ακόμη εξιχνιασθεί από την Ιστορία. Τα σχετικά ντοκουμέντα για τις εσωτερικές ζυμώσεις στην οργάνωση αυτή αλλά και στο ΚΚΕ, σιωπούν. Τα επίσημα κείμενα του ΚΚΕ που έχουν δημοσιευτεί δεν διαφωτίζουν καθόλου τα αίτια πίσω από την κρίσιμη υπαναχώρηση του ΕΑΜ. Από τις αιτίες που έχουν προταθεί από διάφορους Ιστορικούς αναφέρουμε αυτές που θεωρούμε πιο πιθανές.

    1. Πολλοί υποστηρίζουν ότι οι ακροαριστεροί περίμεναν περισσότερα στρατεύματα να αποβιβαστούν μαζί με την κυβέρνηση. Όταν είδαν ότι υπερείχαν αριθμητικά, δεν μπορούσαν να αντισταθούν στον πειρασμό της κατάληψης της εξουσίας που είναι βασικός στόχος κάθε μαρξιστικού κόμματος (Woodhouse).

    2. Οι ηγέτες του ΚΚΕ δεν εμπιστεύονταν τους πολιτικούς τους αντιπάλους και είχαν φόβο ότι ο αφοπλισμός τους θα ήταν πολιτικά καταδικαστικός για αυτούς.

    3. Το ΕΑΜ φοβόταν αντεκδικήσεις στην υπόλοιπη Ελλάδα όπου στελέχη της είχαν φερθεί σκληρά και καταπιεστικά

    4. Υπήρχε ένας διάχυτος φόβος στην άκρα αριστερά ότι όταν θα έπαυε η δύναμη του ΕΛΑΣ, οι Βρετανοί θα προσπαθούσαν να επαναφέρουν τον Βασιλιά Γεώργιο χωρίς δημοψήφισμα αψηφώντας την σχετική συμφωνία.

    5. Ο Τίτο απέστειλε μήνυμα στους Έλληνες κομμουνιστές παρακινώντας τους να αντισταθούν στους Άγγλους (Αλεξάντερ)

    Πάντως ο Γιάννης Ιωαννίδης, μεγαλόβαθμο στέλεχος του ΚΚΕ την εποχή εκείνη, δήλωσε μερικά χρόνια μετά: «εμείς (το ΚΚΕ) προχωρούσαμε βάση σχεδίου στην εξεύρεση προσχήματος για να αρχίσει ο πόλεμος». Αυτή είναι και η θέση μας. Όλες οι πηγές που αναφέρουμε στο τέλος συγκλίνουν ακριβώς στο κρίσιμο αυτό συμπέρασμα. Η άκρα αριστερά είχε αποφασίσει να προσπαθήσει να καταλάβει την εξουσία, πριν ακόμη αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις αφοπλισμού με τον Παπανδρέου. Τα αίτια πάντως ακόμη δεν έχουν πλήρως αποσαφηνισθεί…..

    ΠΗΓΕΣ

    Chris Woodhouse, Το μήλο της έριδος, εκδόσεις «εξάντας»
    «Τα επίσημα κείμενα» του ΚΚΕ τόμος πέμπτος
    Γεώργιος Παπανδρέου, Η απελευθέρωση της Ελλάδος, εκδόσεις «το βήμα»
    Γενικό Επιτελείο Στρατού, Η απελευθέρωση της Ελλάδος και τα μετά αυτής γεγονότα, εκδόσεις Γ.Ε.Σ.
    Χάγκεν Φλάισερ, Στέμμα και σβάστιγκα, εκδόσεις Παπαζήση
    Τ. Αλεξάντερ, Η κρίση αποστράτευσης το 1944, από συλλογικό έργο «η Ελλαδα στην δεκαετία 1940-1950» εκδόσεις Θεμέλιο
    Χ. Γκητάκος, Δεκεμβριανά 1944 τα εκατέρωθεν ντοκουμέντα, εκδόσεις «Ιδεοτυπία»
    Συλλογικό έργο, Η μάχη των Αθηνών 1944, εκδόσεις Περισκόπιο

    Ι. Β. Δ.
    http://istorikathemata.blogspot.com/2009/12/blog-post_01.html

    Σχόλιο από akritas | 05/12/2009

  132. «Πάντως ο Γιάννης Ιωαννίδης, μεγαλόβαθμο στέλεχος του ΚΚΕ την εποχή εκείνη, δήλωσε μερικά χρόνια μετά: “εμείς (το ΚΚΕ) προχωρούσαμε βάση σχεδίου στην εξεύρεση προσχήματος για να αρχίσει ο πόλεμος”. Αυτή είναι και η θέση μας. Όλες οι πηγές που αναφέρουμε στο τέλος συγκλίνουν ακριβώς στο κρίσιμο αυτό συμπέρασμα. Η άκρα αριστερά είχε αποφασίσει να προσπαθήσει να καταλάβει την εξουσία, πριν ακόμη αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις αφοπλισμού με τον Παπανδρέου. Τα αίτια πάντως ακόμη δεν έχουν πλήρως αποσαφηνισθεί…..»

    Αγαπητέ Ακρίτα, οι κατα καιρούς δηλώσεις του Ιωαννίδη ειναι αντιφατικές. Υπάρχουν περί του αντιθετου δηλώσεις του.

    Ο ίδιος, στην εν ειδει απομνημονευματων συνέντευξή του, δηλώνει πως όταν έμαθε, εκ των υστέρων, (διοτι ηταν στο Νοσοκομειο και βγηκε στις 2 Δεκέμβρη), πώς ο Σιάντος επανασύστησε την ΚΕ του ΕΛΑΣ την 1η Δεκεμβρη, του επετέθη, λέγοντας πώς αυτο, μαζί με την γενική απέργία της 4ης Δεκεμβρίου, ισοδυναμούσε με κήρυξη εμφυλίου, πως ο Σιαντος παρασύρθηκε απο τα πλήθη, πως με ευθυνη του ενέπλεξε τους Αγγλους κλπ.

    Γενικα, ο Ιωαννίδης προβαίνει σε δικαιωτικες γι αυτον δηλώσεις, αναλογα με τις απαιτήσεις της στιγμης των δηλώσεων

    Γενικα, θα συμφωνούσα με το παραπάνω κείμενο, αν δεν απέκρυπτε την καθοριστική συμβολή του Τσώρτσιλ στην αποτροπή ενεργειών που θα αποφόρτιζαν την ένταση στις κρίσιμες στιγμες, όπου μια διαλακτική σταση θα απέτρεπε την σύγκρουση.

    Κάθε φορά, ο Τσώρτσιλ, εισέβαλε ως ταύρος σε υαλοπωλειο και φούντωνε την κρίση:

    1. Οταν, στα μεσα Νοέμβρη, ο Παπανδρεου εκδίδει άδειες αορίστου διαρκείας για τους άνδρες της Ορεινης Ταξιαρχίας, ερχεται το τηλεγραφημα του Τσώρτσιλ, που απαγορεύει κατι τετοιο, και αναγκαζει τον Παπανδρεου να συζηταει με δεδομενο οτι δεν θα αποστρατευτει η Ορεινη Ταξιαρχία, πράγμα που ρίχνει λάδι στην φωτιά της καχυποψίας του ΕΑΜ ότι ετοιμαζεται πραξικόπημα.

    2. Οταν στίς 5 Δεκέμβρη, όλοι (και ο Ληπερ με τον Σκόμπυ), προσβλέπουν στην παραίτηση του Παπανδρεου, σαν μετρο εκτονωσης της έντασης, και σε κυβέρνηση του Σοφούλη, τοτε το τηλεγραφημα του Τσώρτσιλ στον Λήπερ, αποτρεπει κατι τετοιο (με το γνωστο «αν επιμενει να παραιτηθει,κλειστε τον παπανδρεου σε ενα δωματιο, εν αναγκει να προφασισθει ασθένεια»).

    3. Οταν, μετα την έλευση του Αλεξάντερ και Μακμίλλαν στις 11 Δεκέμβρη 44, όλοι οι Αγγλοι παραγοντες συμφωνούν πως ο διορισμός αντιβασιλέα, θα μπορούσε να ειναι απαρχή εκτονωσης της σύγκρουσης, μόνο ο Τσώρτσιλ (μαζί με τον Παπαδρεου και τον Βασιλιά), αντιδρούν σ αυτην την λύση, μέχρι τις 26 Δεκεμβρίου.

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιωργος | 05/12/2009

  133. «Ο λόγος για την σκληρή γραμμή του ΕΑΜ στο θέμα του αφοπλισμού του ΕΛΑΣ δεν έχει ακόμη εξιχνιασθεί από την Ιστορία. Τα σχετικά ντοκουμέντα για τις εσωτερικές ζυμώσεις στην οργάνωση αυτή αλλά και στο ΚΚΕ, σιωπούν. Τα επίσημα κείμενα του ΚΚΕ που έχουν δημοσιευτεί δεν διαφωτίζουν καθόλου τα αίτια πίσω από την κρίσιμη υπαναχώρηση του ΕΑΜ.»

    Το ΕΑΜ ηταν πολύ διαλακτικο, πάνω στα θεματα του αφοπλισμού, εκτος απο την υπαναχώρησή του, που αποφασίστηκε στο ΠΓ του ΚΚΕ που εγινε το βραδυ της 27ης προς 28η Νοεμβριου 1944.
    Τό αίτιο ειναι προφανές: Η δεύτερη σκεψη, ότι πέφτουν σε παγιδα των Αγγλων και της κυβέρνησης, που σκοπο εχει την πρόκληση πραξικοπήματος, μετα απο την παραδοση των οπλων της Πολιτοφυλακης, την 1η Δεκέμβρη και του ΕΛΑΣ την 10η Δεκέμβρη

    Το ιστορικό των

    1. Αρχικά, συμφωνούν όλοι, στο πολύ λογικό, πως θα αποστρατευτουν ολα τα εθελοντικά ενοπλα σωματα (ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ ορεινη ταξιαρχία, ιερός λοχος).
    2. Παρεμβαίνει ο Τσώρτσιλ, και ο Παπανδρεου ανακαλει την παροχή αδειας αοριστου χρονου στους άνδρες της Ορεινης Ταξιαρχίας. Πυροδοτειται η δικαιολογημενη καχυποψία του ΕΑΜ, πως ετοιμαζεται πραξηκόπημα.
    3. Τό πρωι της 27ης Νοεμβριου, ειναι ο υπουργοι του ΕΑΜ αυτοι που κανουν την συμβιβαστικη υποχώρηση και αποδεχονται την διατηρηση της Ορεινης Ταξιαρχίας, του Ιερου λοχου, και μιας μοναδας του ΕΔΕΣ, αρκει να παραμείνει και μια μοναδα του ΕΛΑΣ, ίση σε δυναμη με ολους τους άλλους.
    Εδώ, η πρόταση των υπουργων του ΕΑΜ, ειναι να ειναι μικτες κατ άνδρα οι νεες μοναδες, ωστε να μην υπάρχει δυνατοτητα αποστολής των μοναδων του ΕΛΑΣ στην Κρητη πχ (οπου υπηρχαν ακομα Γερμανοι), και διατηρησης των Αγγλοφιλων μοναδων στην Αθηνα (φόβος πραξικοπήματος, γαρ).
    Ο Παπανδρεου, σβυνει απο το προτεινομενο σχεδιο αποστρατευσης την λέξη «μεικτες», και οι αντιπρόσωποι του ΕΑΜ, δεχονται κι αυτην την υποχώρηση.

    Δηλαδή, μεχρις εδώ, εχουμε δύο συμβιβαστικες υποχωρήσεις του ΕΛΑΣ απο τους αρχικούς του ορους, και μια του Παπανδρεου,(οταν θα αποστρατευε ουσιαστικα την Ορεινη ταξιαρχία) .

    Εκείνο που ειναι ασύμβατο με τις πρό λιγων ωρων συμβιβαστικές προτασεις, ειναι η υπαναχώρηση του ΠΓ του ΚΚΕ την νύχτα της 27ης Νοεμβριου, που ζητα να αποστρατευτούν οι πάντες.

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιωργος | 05/12/2009

  134. Συγγνωμη: Εννοω «το ιστορικο των διαπραγματευσεων»

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιωργος | 05/12/2009

  135. Κε Πολυχρονίδη το «βάση σχεδίου» που αναφέρει ο Ιωαννίδης υποστηρίζεται και από άλλους μελετητές αλλά και παρόντες των γεγονότων. Κατά την γνώμη μου τόσο ο Γουντχάουζ αλλά και ο Ζαούσης δίνουν την πραγματική διάσταση των Δεκεμβριανών. Η μία όχθη ήταν έτοιμη στρατιωτικά και πολιτικά να καταλάβει την εξουσία χωρίς όμως να υπολογίσει ότι οι Άγγλοι δεν θα το επέτρεπαν αυτό. Και τους Άγγλους τους έβαλε στο παιχνίδι με τον τρόπο του ο Παπανδρέου γνωρίζοντας ίσως και τις εξελίξεις που είχαν δρομολογηθεί από τους μεγάλους στο γεωπολιτικό πεδίο.

    Σχόλιο από akritas | 05/12/2009

  136. Αγαπητε Ακριτα
    Ο Γουντχάουζ, ηταν πολίτης, πρακτορας της Ιντελιντζεντ σέρβις, και δεν ειναι ισως η αξιοπιστοτερη πηγη για τα γεγονότα.
    Αντίθετα, ο Εντυ Μάιερς, που ηταν στρατιωτικός, φαινεται να ηταν πιο ειλικρινής ανθρωπος, και κατεβαλε επιπονες προσπάθειες και για την συγκρότηση του κοινου στρατηγειου ανταρτων, και για την πολιτικη λύση του μεταπελευθερωτικου προβλήματος, αποστελλοντας με δικη του πρωτοβουλία την αντιπροσωπεία των αντιστασιακων στό Κάιρο,τον Αυγουστο του 43.

    Τοτε όμως, δεν ηταν ωριμοι να την αποδεχτουν (την πολιτικη λυση), ουτε η Ελληνικη κυβέρνηση, ουτε ο Βασιλιας, ουτε η Αγγλικη κυβέρνηση. Το αποτελεσμα ηταν να πεσει σε δυσμένεια ο Εντυ Μάιερς, και να αναλάβει ο σκοτεινός Κρίς την βρωμοδουλειά…

    Ισως η πιο πληρης και αντικειμενικη πηγη, ειναι το πεντατομο έργο του Σπυρου Γασπαρινατου «Κατοχή» (τρίτομο) και Δεκεμβριανα και Βαρκιζα (δίτομο), εκδόσεις Ι.Σιδέρη, 1996.

    Ο Γασπαρινατος δεν ειναι αριστερός, ειναι πολύ αντικειμενικος, και παραθετει ολες τις αποψεις. Τον γνωρισα απο τις συχνες παραπομπες σε αυτον, του Γ. Φαρακου, στο έργο του τελευταιου «ΕΑΜ και εξουσία».

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιωργος | 05/12/2009

  137. Pώμη, 21 Aυγούστου 1944. O Γεώργιος Παπανδρέου συναντάται εσπευσμένα με τον Bρετανό πρωθυπουργό Oυίνστον Tσώρτσιλ, με αίτημα την παροχή στρατιωτικής ενίσχυσης εν όψει της αποχώρησης των Γερμανών από την Eλλάδα.

    Σχόλιο από theo | 05/12/2009

  138. Η Συμφωνία της Καζέρτας

    Στις 2 Ιουλίου 1944 η Κεντρική Επιτροπή του ΕΑΜ καταγγέλλει ως διασπαστικη την πολιτική της κυβέρνησης του Καΐρου και διατυπωνει νέες προτάσεις. Με τηλεγράφημα που υπογράφουν ο αντιπρόεδρος της ΠΕΕΑ στρατηγός Μπακιρτζής, ο γραμματέας του ΚΚΕ Σιαντος και ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΑΜ Θανάσης Χατζής ζητούν τη συγκρότηση νέου υπουργικού συμβουλίου με 15 αντί 20 μέλη. Η ΠΕΕΑ απαιτεί να της δοθούν πέντε υπουργεία, ένα υφυπουργείο και ένα υπουργείο για τη «Δημοκρατική Ένωση». Ζητούν το υπουργείο Εσωτερικών, το υφυπουργείο Στρατιωτικών, τα υπουργεία Δικαιοσύνης, Παιδείας, Εργασίας, Γεωργίας, Πρόνοιας. Ταυτόχρονα καταγγέλλουν τον πρωθυπουργό (Παπανδρέου) για ψευδείς δηλώσεις και απαιτούν να επανέλθει ο Ζέρβας στις θέσεις που όριζε η συμφωνία της Πλάκας, να καταγγελθούν δημόσια τα τάγματα ασφάλειας του πρωθυπουργού Ράλλη, κ.α. Ζητούν διευκρίνηση για το ότι ο «σημερινός χαρακτήρ και οργάνωσις του ΕΛΑΣ θα παραμείνει ως έχει μέχρις απελευθερώσεως, πράγμα όπερ εξυπηρετεί την σημερινήν μορφήν του πολέμου και την ανάγκη διατηρήσεως της μαχητικότητος». (σ.σ. ΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΚΚΕ, ΄ο.π., σελ. 406-407).
    Ωστόσο αποδέχεται ότι: «Φυσικά ο ΕΛΑΣ θα ενταχθή αμέσως υπό ενιαίαν Κυβέρνησιν και αρχιστράτηγον και ενοποιηθή μετ’ άλλων αντάρτικων ομάδων». Ως αρχιστράτηγον αποδέχονται τον στρατηγόν Οθωναίο, ενώ ζητούν αποφυγή της θανατικής εκτελέσεως για τη στάση του στρατού της Μέσης Ανατολής.
    Ο Παπανδρέου αρνείται κάθε συμβιβασμό. Η απόφαση έχει παρθεί. Όχι βέβαια από τον ίδιο αλλά από τους βρετανούς.
    Στις 2 Σεπτεμβρίου 1944 οι υπουργοί του ΕΑΜ πετούν προς το Καιρό. Είναι έξι. Ο Σβώλος αναλαμβάνει το Οικονομικών, ο Ζεύγος το Γεωργίας, ο Πορφυρογέννης το Εργασίας, ο Ασκούτσης το Εθνικής Οικονομίας, ο Τσιριμώκος το Δημόσιων Έργων και ο Άγγελος Αγγελόπουλος το υφυπουργείο Οικονομικών.
    Στις 7 Σεπτεμβρίου όλα τα μέλη της κυβέρνησης μαζί με τον Παπανδρέου στέλνονται από τον Τσόρτσιλ στην πόλη Καζέρτα της νότιας Ιταλίας. Ο κύριος λόγος είναι ότι στον Τσόρτσιλ δεν άρεσε το Καιρό με τη μεγάλη αριστεροποιημένη ελληνική παροικία.
    Στην Καζέρτα θα διαδραματιστεί η δεύτερη φάση.
    Στις 26 Σεπτεμβρίου συνέρχεται η σύσκεψη των αντιπροσώπων του Στρατηγείου των Συμμαχικών Δυνάμεων της Μεσογείου, του ΕΛΑΣ με εκπρόσωπο το Στέφανο Σαράφη, του ΕΔΕΣ με αρχηγό το Ζερβά. Παρόντες ήταν οι υπουργοί της κυβέρνησης με επικεφαλής τον Παπανδρέου, ο πρεσβευτής της Βρετανίας Λήπερ, ο βρετανός υπουργός Μέσης Ανατολής Μακ Μίλλαν και ο στρατηγός Σκόμπι, διορισμένος ως αρχιστράτηγος όλων των συμμαχικών δυνάμεων στην Ελλάδα από τον Παπανδρέου, που με τη σειρά του ήταν διορισμένος ως πρωθυπουργός της Ελλάδας από τους βρετανούς. Η σύσκεψη κατέληξε στη «Συμφωνία της Καζέρτας» που υπογράφτηκε από το στρατηγό Ουίλσον, αρχηγό των «Συμμαχικών Δυνάμεων Μέσης Ανατολής», τον Παπανδρέου, το Σαράφη και το Ζέρβα.

    Σχόλιο από theo | 05/12/2009

  139. ΜΙΑ ΑΝΕΛΠΙΣΤΗ ΟΜΟΘΥΜΙΑ, ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ ΤΟΥ 44, ΣΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΗΦΙΣΙΑΣ

    Την Τρίτη 1 Δεκεμβρίου, στις 7μμ, παρουσιάσαμε, στο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Κηφισιάς, στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο «Ν. Αντωνόπουλος», ο Ιστορικός κ. Βλάσσης Αγτζίδης, και ο υποφαινόμενος Ιατρός Γιώργος Πολυχρονίδης, το «καυτό» και αμφιλεγόμενο θέμα: Αναζητώντας τις αιτίες του τραγικού Δεκέμβρη του ’44.

    Η μικρή αίθουσα της βίλας Δροσίνη υπερχείλισε.

    Στους ακροατές διέκρινε κανείς, έντονη την παρουσία της ηλικίας που έζησε τα γεγονότα: Απόστρατοι στρατηγοί, ναύαρχοι, μαχητές του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ , και φυσικά οι μόνιμοι ακροατές των σεμιναρίων.

    Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους και τις εισηγήσεις τους οι αντιστασιακοί Μανώλης Γλέζος (ΕΑΜ) και Θεόδωρος Σάρος (ΕΔΕΣ).

    Ο διοργανωτής των σεμιναρίων, Ιστορικός κ. Βλάσσης Αγτζίδης, κατά την εισαγωγή του, υπογράμμισε πώς ο διχασμός που προϋπήρχε στην Ελληνική κοινωνία (Βασιλικοί-Βενιζελικοί , αυτόχθονες-πρόσφυγες, αστικός κόσμος-κομμουνιστές, δημοκρατικοί- Μεταξικοί), βάραινε καθοριστικά κατά τις εμφύλιες συγκρούσεις 1944-1949.

    Ο υποφαινόμενος, υποστήριξα την άποψή μου, πως η παρουσία της Ελληνικής κοινωνίας στην μεγαλειώδη Εθνική αντίσταση, ήταν ο μεγάλος αστάθμητος παράγοντας που
    αφ ενός φόβιζε την Βρετανική αποικιοκρατία, διότι απειλούσε την δυνατότητα έλεγχου της Ελλάδας μετά την κατοχή,
    αφ ετέρου «αξιοποιήθηκε» από την Κομμουνιστική ηγεσία.

    Η τελευταία, πολιτικά, παρέπαιε μεταξύ:
    των διακηρυγμένων στόχων του ΕΑΜ και του ΚΚΕ για ομαλή μετακατοχική εξέλιξη (διάλυση ενόπλων εθελοντικών σωμάτων, δημοψήφισμα για το πολίτευμα και ελεύθερες εκλογές για συντακτική βουλή)
    και της ένοπλης κατάκτησης της εξουσίας, καθώς όλη η Ελληνική ύπαιθρος ήταν υπό την εξουσία του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ.
    Υποστήριξα πώς καμία πλευρά δεν είχε προγραμματίσει εκ των προτέρων την ένοπλη σύγκρουση την συγκεκριμένη στιγμή, τον Δεκέμβρη.

    Οι Βρετανοί γνώριζαν πως ακόμα κι αν κατατρόπωναν τον ΕΛΑΣ στο Λεκανοπέδιο, ήταν αδύνατον να τον νικήσουν στην υπόλοιπη Ελλάδα.
    Γι αυτό επεδίωκαν την διάλυση του ΕΛΑΣ με πολιτική συμφωνία και δεν είχαν πολλά στρατεύματα στην Αθήνα, στις αρχές του Δεκέμβρη.
    Το δε ΚΚΕ/ΕΑΜ, είχε την εξουσία στα χέρια του, και την παρέδωσε στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, επιτρέποντας την να εγκατασταθεί στην Αθήνα στις 18 Οκτωβρίου, μαζί με τα Βρετανικά στρατεύματα που την συνόδευαν, κατ εφαρμογήν των συμφωνιών Λιβάνου και Καζέρτας. Προφανώς, εάν ήθελε την εξουσία για τον εαυτό του, δεν θα την παρέδιδε.

    Η σύγκρουση υπήρξε αποτέλεσμα
    1. Της δικαιολογημένης αμοιβαίας δυσπιστίας των δύο πλευρών, κατά την διάρκεια των συνομιλιών για την εξεύρεση λύσης στον (συμφωνημένο και από τις δυο πλευρές) αφοπλισμό των εθελοντικών ενόπλων σωμάτων Ελλάδας και Αιγύπτου
    2. Των κόκκινων γραμμών που έβαζε ο Τσόρτσιλ στις συνομιλίες.
    Οι παρεμβάσεις του Τσόρτσιλ, δυναμίτιζαν τις συνομιλίες και καθιστούσαν αναγκαίες τις συνεχείς υποχωρήσεις του ΕΑΜ, που από ένα σημείο και πέρα δεν ήταν διατεθειμένο να κάνει άλλες, αναιρώντας τις διατυπωμένες από πλευράς του συμβιβαστικές προτάσεις και πυροδοτώντας με την σειρά του την σύγκρουση.

    Ο Μανώλης Γλέζος είπε πως η αιτία της σύγκρουσης εντοπίζεται, στο ότι οι Βρετανοί δεν ήσαν διατεθειμένοι να ανεχθούν την ματαπελευθερωτικη ανεξαρτησία της Ελλάδας.
    Πώς το ΚΚΕ υπερέβη τον εαυτό του κατά την Κατοχή, εφαρμόζοντας, στις ελεύθερες περιοχές, ένα καθεστώς πραγματικής αυτοδιοίκησης και λαϊκής δικαιοσύνης.

    Πώς ακόμα και αν μελλοντικά η σταλινική νοοτροπία του κόμματος, προσπαθούσε να αναιρέσει αυτές τις κατακτήσεις, πρώτοι απ ‘όλους θα αντιδρούσαν οι αγωνιστές του ΕΑΜ.

    Ο Θεόδωρος Σάρος, αναφέρθηκε στη στάση των ενόπλων δυνάμεων της μέσης ανατολής, την άνοιξη του 44, που κατεστάλη, διότι υπονόμευε τον συμμαχικό πόλεμο κατά του άξονα και επεσήμανε την κρισιμότητα των μαχών μεταξύ των συμμαχικών στρατευμάτων και των Γερμανών, κατά την στιγμή της Δεκεμβριανής σύγκρουσης.

    Απευθυνόμενος με ευγένεια και σεβασμό προς τον Μανώλη Γλέζο, τον ρώτησε γιατί θα έπρεπε να υποστεί αιχμαλωσία από τον ΕΛΑΣ , ως μέλος του ΕΔΕΣ, και αναφέρθηκε στην προσωπική του περιπέτεια κατά τις εμφύλιες συγκρούσεις ΕΛΑΣ-ΕΔΕΣ.

    Η συζήτηση διεξήχθη σε πολιτισμένο κλίμα, χωρίς να υπάρξει ούτε μία στιγμή έντασης και φανατισμού.

    Ήταν έκδηλη η διάθεση σε όλους τους ομιλητές, ώστε μέσα από την συζήτηση να βγουν συμπεράσματα, προκειμένου να μην ξαναζήσουμε την κατάρα του εμφυλίου πολέμου.

    Η ωριμότητα του κοινού και των αντιστασιακών, διέψευσε τον αρχικό μας φόβο για πιθανή πυροδότηση εντάσεων, και απέδειξε, πως όταν τα τραυματικά γεγονότα των εμφυλίων συγκρούσεων προσεγγίζονται χωρίς φανατισμό και προκατάληψη, αλλά με διάθεση αντικειμενικότητας και αλληλοκατανόησης, τότε η συζήτηση ενώνει και δεν διχάζει.

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 05/12/2009

  140. Για όσους ενδιαφέρονται, το πρόγραμμα των κατοπινών σεμιναρίων για την Νεοελληνική Ιστορία, μέχρι την ολοκλήρωση του δεύτερου κύκλου, τον Μάιο του 2010, είναι το εξής:
    Πρόγραμμα μέχρι το τέλος του 2009

    -15 Δεκεμβρίου : Χριστούγεννα στον Πόντο των Ελλήνων πριν τη Μικρασιατική Καταστροφή
    Εισηγήτρια : Έλσα Γαλανίδου, φιλόλογος-συγγραφέας

    Πρόγραμμα 2010
    -5 Ιανουαρίου : Κωσταντίνος Σβολόπουλος, «Η απόφαση για την επέκταση της ελληνικής κυριαρχίας στη Μικρά Ασία», βιβλιοπαρουσίαση από τη Χαρά Γαλανού και τον Βλάση Αγτζίδη,

    -19 Ιανουαρίου : Γιώργος Καραμπελιάς, συγγραφέας, εκδότης περ. «Άρδην», τίτλος ομιλίας: «Ιδεολογικές τάσεις και αποκλίσεις στο σύγχρονο ελληνισμό»,

    -2 Φεβρουαρίου : Γιώργος Κοντογιώργης, ομ. καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου, «Το ελληνικό κοσμοσύστημα»,

    -16 Φεβρουαρίου : Βλάσης Αγτζίδης, «Μεταξύ Γεωργίου Σκληρού και Ίωνα Δραγούμη. Οι ιδεολογικές διαφορές στην ελληνική διανόηση»,

    -2 Μαρτίου : π. Γεώργιος Μεταλληνός, ομ. καθηγητής πανεπιστημίου Αθηνών: «Απ΄ το γένος στο έθνος»,

    -16 Μαρτίου : Γιώργος Κοντογιώργης, «Ο Ρήγας και το ζήτημα της ελληνικής παλιγγενεσίας»

    -30 Μαρτίου : Λία Βαλάτα-Τσιάμα, φιλόλογος, «Η διαμόρφωση της κηφισιώτικης κοινωνίας»,

    -13 Απριλίου : Βασίλης Πέρρος, συγγραφέας, «Η σύλληψη του Νίκου Ζαχαριάδη (1936): Μια ιστορία πολιτικού θρίλερ στην Κάτω Κηφισιά»,

    -27 Απριλίου : Νεοκλής Σαρρής, κοινωνιολόγος, ομ. καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, «Ο ελληνισμός του Εύξεινου Πόντου, ως στοιχείο κατανόησης της νεοελληνικής ιστορίας»,

    -11 Μαϊου : Λήδα Ιστικοπούλου, δρ. ιστορίας, «Η Κωσταντινούπολη στα χρόνια του Κριμαϊκού Πολέμου (1854-1856)»,

    -25 Μαϊου : Νίκος Ουζούνογλου, καθηγητής ΕΜΠ, πρόεδρος της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών, «Οι Έλληνες της Πόλης μετά την Άλωση»,

    -8 Ιουνίου : Βασίλης Τσενκελίδης, ιστορικός, ερευνητής της ιστορίας των Ελλήνων της ΕΣΣΔ, «Οι Έλληνες της Σοβιετικής Ένωσης και η εμπειρία των σταλινικών διώξεων»

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 05/12/2009

  141. Κ Ακρίτα έχω μερικές απορίες, 1-ουδις λόγος περί των ταγμάτων ασφαλείας για των ρόλο τους των ημερών των γεγονότων του Δεκέμβρη 1944. 2- μας γράφεις ότι έχουν γράψει διάφοροι δεξιοί παράγοντες για τα γεγονότα του Δεκέμβρη καταλογίζοντας την όλη ευθύνη στο ΕΑΜ ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ. Εγώ που διαβάζω τα γραφόμενα σου, ας πω ότι πιστεύω πώς το ΕΑΜ ΕΛΑΣ ΚΚΕ είχαν σκοπό να καταλάβουν την εξουσία δηλαδή αυτήν που είχε σχεδόν σε όλη την Ελλάδα; μέχρι την αποχώρηση των Γερμανών και Ιταλών; Και έχω μερικές ερωτήσεις και απορίες. Κ. Ακρίτα αν είχαν σκοπό την κατάληψη, Γιατί να πάνε στην συμφωνία της Βάρκιζας και να παραδώσει τα όπλα ο ΕΛΑΣ τον Φλεβάρη 1945; και να συνάψουν την ιστορική συμφωνία που προέβλεπε α- να αποφυλακιστούν όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι. Β- οι αξιωματικοί του ΕΛΑΣ να συμμετάσχουν στον νεοσύστατο εθνικό στρατό, και στη χωροφυλακή, γ- να γίνουν άμεσα ελεύθερες και δημοκρατικές εκλογές.; Και αντί αυτού η εκλογές έγιναν 13 μήνες αργότερα των Μάρτη του 1946 που μέχρι τότε είχαν εκτελεστεί 1280 στελέχη του ΕΑΜ ΕΛΑΣ και του ΚΚΕ; Γιατί κ Ακρίτα αντί να αποφυλακιστούν αυτοί που βρισκόταν στη φυλακή μέχρι την συμφωνία της Βάρκιζας, αντίθετα βρέθηκαν να αριθμούν της 84.900; Γιατί να βασανιστούν 31000 καταγραμμένοι χώρια οι άλλοι που δεν καταγράφτηκαν ποτέ; Γιατί είχαν εκδοθεί 150000 εντάλματα συλλήψεις σε στελέχη του ΕΑΜ ΕΛΑΣ και του ΚΚΕ και άλλων αριστερών; Γιατί είχαν επανδρώσει των στρατό και τα σώματα ασφάλειας με τους πρώην συνεργάτες των κατακτητών; Δηλαδή για σένα και για τους διαφόρους ιστορικους με χρώμα μπλε η πράσινο, δεν μπαίνουν καθόλου ερωτηματικά για τον ρόλο των άγγλων; και για όλα τα πιο πάνω; Δεν έμαθες καθόλου ότι για να χτυπήσουμε παλαμάκια χρειάζονται και τα δυο χέρια; Όχι κ. Ακρίτα πέρα από κάθε άποψη ιστορικών και πολιτικών παραγόντων της δεξιάς. Εκείνης της εποχής, υπάρχει η απάντηση. Ντρέπονταν για την στάση τους οι κύριοι της δεξιάς διότι άλλοι συνεργάστηκαν με τον κατακτητή. Άλλοι έφυγαν στην Αίγυπτο. Άλλοι λούφαξαν αδιαφορώντας για την τύχη της πατρίδας μας. Και μόνο αυτοί που κυνηγήθηκαν και συκοφαντήθηκαν από το ιδιώνυμο του Βενιζέλου και μέχρι την δικτατορία του Μεταξά, αυτοί ήταν οι πατριώτες και οι εχθροί του κατακτητή. Δεν μπορούσε να το χωνέψει ο δεξιός παράγων, να βλέπει ήρωες τους πολιτικούς του αντίπαλους . Και να αφήσετε στην άκρη αυτά τα κάλπικα. Πάρτε το θάρρος να δείτε και να πείτε την αλήθεια. Βέβαια αν ρωτήσουμε τους κυρίους Καλύβα, Μαραντζίδη, Καλλιανιώτη και λοιποί, σίγουρα την ίδια άποψη θα έχουν και αυτοί. Αυτό δεν σημαίνει ότι λένε την αλήθεια η, έχουν δίκαιο.

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 05/12/2009

  142. 2. Των κόκκινων γραμμών που έβαζε ο Τσόρτσιλ στις συνομιλίες.
    Οι παρεμβάσεις του Τσόρτσιλ, δυναμίτιζαν τις συνομιλίες και καθιστούσαν αναγκαίες τις συνεχείς υποχωρήσεις του ΕΑΜ, που από ένα σημείο και πέρα δεν ήταν διατεθειμένο να κάνει άλλες, αναιρώντας τις διατυπωμένες από πλευράς του συμβιβαστικές προτάσεις και πυροδοτώντας με την σειρά του την σύγκρουση.

    μα ο…Τσωρτσιλ δεν ηταν η Βρετανικη πλευρα;
    εκτος κι αν ηταν διπλευρη η ..πλευρα

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 06/12/2009

  143. Νοσφερατε- το ξέρεις πάρα πόλη καλα. Και μάλιστα καλύτερα από εμάς τους άλλους ποιοι έχουν την ευθύνη για τα γεγονότα του Δεκέμβρη 1944.
    Δεν ήταν δυνατόν οι αγωνιστές της εθνικής αντίστασης να κάνουν πράξη το- σφάξεμαι Αγάμ να αγιάσω-Έκαναν το καθήκον τους απέναντι στην πατρίδα και αντί για να τους τιμήσουν όρχησαν την εξόντωση τους. Επόμενο ήταν να αντιδράσουν δυναμικά ενάντια στο σχέδιο εξόντωση τους, και να γίνουν και λάθη από την πλευρά του ΕΑΜ ΕΛΑΣ. Βλέπουμε σήμερα οι πολιτικοί μας να κάνουν ένα σορό αδικαιολόγητα λάθη σε καιρό ειρήνης. Πώς είναι δυνατόν εκείνα τα δύσκολα χρόνια που τον άνθρωπο τον είχε καθηλώσει το ηθικό ακόμα και η ψείρες να μην έκαναν λάθη;. Εμείς οι επόμενες γενεές θα πρέπει να δούμε την ηθική πλευρά του θέματος με αντικειμενικά κριτήρια, και όχι με ιδεολογικά. Δηλαδή ήταν σωστή η πράξη τους το να πάρουν τα όπλα και να χτυπήσουν τους κατακτητές; η έπρεπε να αφήσουν την πατρίδα μας στο έλεος του κατακτητή και των συνεργατών τους; Η πλευρά του Τσόρτσιλ ήταν ηθικός παράγων της τραγωδίας. Όσο για την δίπλευρη πλευρά ανάλογα πώς το εκλαμβάνει, η το εννοεί ο καθένας. Για μένα ήταν δίπλευρη, και κάτι παραπάνω . Ο αγγλικός παράγων με τον ντόπιο δασολογικό φασιστικό παράγοντα, συνεργαστήκαν άψογα για την εξόντωση του ΕΑΜ ΕΛΑΣ και των αριστερών. Οι ντόπιοι φασίστες, αναζητούσαν εθνικοηθική λύτρωση για να σταθουν μπροστα στον ελληνικο λαο. Δεν μπορεί λογικά να δικαιολογηθεί η συνεργασία των άγγλων με τους πρώην συνεργάτες του κατακτητή και πρώην αντίπαλοι των άγγλων να γίνουν φίλοι και συνεργάτες και να στραφούν ενάντια στους αντιστασιακούς και μάλιστα στους αριστερούς αντιστασιακούς. Νοσφερατε έχεις ξοδέψει πολύ χρόνο κόπο και μελανή για να δώσεις να καταλάβουν ο κ. Ακρίτας και οι άλλοι. Όχι ότι δεν ξέρουν την αλήθεια, και το ποιοι έχουν δίκαιο, απλά δεν θέλουν να δουν το φως της αλήθειας.. Σκέπτομαι μερικές φόρες και λέω , αν ή οι αντιστασιακοί δεξιοί αυτοί που πολέμησαν τους κατακτητές, και οι αριστεροί να είχαν συνεργαστεί με τους κατακτητές; Οχ τι θα είχε γίνει;;; κάθε μέρα θα είχαμε φανφάρες και εμείς η απόγονοι των αριστερών έπρεπε να βρούμε άλλον πλανήτη να κατοικίσουμε. Δεν θα μας χωρούσε η Γης.

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 06/12/2009

  144. Οντως, ηταν δίπλευρη η πλευρα.
    Σοφούλη πρόωθούσε ο Ληπερ στις 5 Δεκεμβρη, οχι του ειπε ο Τσορτσιλ, Παπανδρεου, εστω και κλειδωμενο σε δωματιο!!
    Αντιβασιλεια προωθουσαν, απο τις 11 Δεκέμβρη ολοι οι αλλοι (Ηντεν, Λήπερ, Σκόμπυ, Μακμίλλαν, Αλεξαντερ), οχι απο καλοσύνη, αλλα, γιατι ψαχναν μια πολιτικη διέξοδο, καθως ειχαν στριμωχτει στην Σκομπία, και ο Σκόμπυ πρότεινε στον Αλεξαντερ να εγκαταλείψουν το κεντρο της Αθηνας, οποτε ο Αλεξαντερ τον έκανε περα (επιχειρησιακα)και ανεθεσε την διοικηση των Βρετανικων δυναμεων στον σταρτηγο Χοξγουορθ.
    Ε, λοιπον, οχι αντιβασιλεα, ελεγε ο Τσώρτσιλ, γιατι φοβόταν μηπως ο Δαμασκηνός γινοταν…φιλοκομμουνιστης δικτάτορας!
    Κυρίως, γι’ αυτό ηρθε τα Χριστούγεννα, στην Αθηνα, για να κανει face control στον Δαμασκηνό..
    Τότε μονον συναίνεσε..
    Καί ξερεις ποιός δεν συναίνεσε (εκτος απο τον Βασιλια)στην λύση της αντιβασιλείας, οταν ολοι οι αλλοι (Αγγλοι, αστοι πολιτική, ΕΑΜ) συναίνεσαν;
    Ο Παπατζης…Καί για να υπονομευσει το ενδεχόμενο αντιβασιλέα (που θα σήμαινε αυτομάτως και νεα κυβερνηση, αρα αποκαθηλωσή του απο τον πρωθυπουργικο θώκο), έστειλε τηλεγραφημα στον ..Βασιλια, ο Θεομπαίχτης, και του έλεγε, πως οι αλλοι θελουν να τον διώξουν, αλλα αυτός όχι…
    Η Γρια αλεπου να ειναι στην πρωθυπουργια, και ας καιγεται η Αθήνα….

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 06/12/2009

  145. «Ο αγγλικός παράγων με τον ντόπιο δασολογικό φασιστικό παράγοντα, συνεργαστήκαν άψογα για την εξόντωση του ΕΑΜ ΕΛΑΣ και των αριστερών. Οι ντόπιοι φασίστες, αναζητούσαν εθνικοηθική λύτρωση για να σταθουν μπροστα στον ελληνικο λαο. Δεν μπορεί λογικά να δικαιολογηθεί η συνεργασία των άγγλων με τους πρώην συνεργάτες του κατακτητή και πρώην αντίπαλοι των άγγλων να γίνουν φίλοι και συνεργάτες και να στραφούν ενάντια στους αντιστασιακούς και μάλιστα στους αριστερούς αντιστασιακούς.»

    Ο υφυπουργος στρατιωτικών την περίοδο του Δεκέμβρη, Λεωνιδας Σπαής, σε συνεντευξή του νομιζω την δεκαετία του 60, ομολογεί, πως αυτός εδωσε εντολή, στις 12 του Δεκέμβρη, να απελευθερωθουν οι ταγματασφαλητες που ηταν υπο περιορισμο στο Γουδί, να εξοπλισθουν, και να συμμετασχουν στην μαχη κατα του ΕΛΑΣ..
    Τό αντικομμουνιστικο πλυντηριο των δοσιλογων, ειναι το μεγαλο άγος της αντιεαμικης πλευρας.
    Τα πράγματα εδώ ειναι πολύ ξεκάθαρα, φιλε Ακρίτα.
    Ξερω ότι κατακεραυνωνεις τον Εθνοαποδομισμό.
    Κομματι αυτου του ιστορικου αναθεωρητισμου, ειναι και η θεωρία, πως ο λαος στην κατοχή δεν έκανε κυρίως Αντισταση, αλλα πως έκανε κυρίως εμφύλιο.
    Ομως, ξερουμε, πως ο λαος μας, στην ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ κατα των Ιταλων φασιστων το 40, σφυρηλάτησε τετοιο αγωνιστικό φρόνημα, που η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στην κατοχή ηλθε αβίαστα, σαν η αυτονόητη συνεχεια του 40.
    Καί καποια ασπόνδυλα, συνεργαστηκαν με τον καταχτητή.
    Και μετα την κατοχή, αυτα τα ασπονδυλα, γινονται καθεστως, και πρωτοστατουν στην φυσική εξοντωση των αντιστασιακών, σε ολη την επικρατεια..
    Τό ανάλογο με το μετακατοχικο πλυντηριο των δοσιλογων, ξέρεις ποιο θα ηταν;
    Ο Νενέκος, υπουργός του Οθωνα
    Ο Εφιάλτης, να σιτίζεται στο Πρυτανείο, ως ευυπόληπτος πολίτης, και ο Λεωνίδας να θεωρείται Σπαρτόμηδος (κατα το Εαμοβούλγαρος)…
    Το καθηκον, των Πατριωτων, ειναι πρόδηλο:
    Να αναδείξουμε το Διαμαντι της κατοχής, την Αντισταση, καθαρίζοντας το απο τις λάσπες των δοσιλογων.
    Και να καυτηριάσουμε τους Νενεκους, που συνεργαστηκαν με τον κατακτητη.
    Η ΟΠΛΑ, οι σφαγες της, και τα λοιπα αποτροπαια των μηχανισμων, που δούλεβαν εξω απο την θεληση και τον έλεγχο της αντιστεκόμενης κοινωνίας, δεν μπορουν να χρεωνονται στην Αντιστασή της.
    Το πραγμα ειναι πολύ απλο , εαν θελουμε να το δουμε:
    Απο την μια, η αντισταση του λαου στον κατακτητή, και απο την αλλη οι συνεργατες και οι δοσίλογοι και οι λογης-λογης μηχανισμοι(ΟΠΛΑ,Βρετανικος στρατος και υπηρεσιες, Θρονος, Κομματαρχες, εξουσία των καπεταναίων και του ΚΚΕ).
    Να μην πέφτουμε θυματα της Δεξιας αλλα και της Κομματικης παραμορφωτικης ιδεολογίας.

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 06/12/2009

  146. Επειδή αναπαράγονται (από τη γνωστή …πηγή) ΚΑΙ σε αυτό το ποστ ανακρίβειες (το λέω …κομψά) για ποστ της καλύβας και επειδή δεν είδα, με μια πρόχειρη ματιά, κανέναν από τους πόντιους (και κατά δήλωσή τους αριστερούς) που συμμετείχαν με δεκάδες σχόλια σ’ εκείνες τις συζητήσεις της καλύβας, να ασχολούνται και πολύ περισσότερο να αποκαθιστιύν τα πράγματα, σας δίνω τα σχετικά λινκ ώστε καθένας να βγάλει τα συμπεράσματά του:

    Ο Ποντιακός Εμφύλιος:
    http://panosz.wordpress.com/2008/10/03/kilkis/
    Οι «καθυστερημένοι» Πόντιοι της Εθνικής Αντίστασης:
    http://panosz.wordpress.com/2008/10/08/civil_war-3/
    Για τη λέξη «καθυστερημένοι» του τίτλου:
    http://panosz.wordpress.com/2008/10/08/civil_war-3/#comment-45635

    Εύχομαι να είναι αυτή η τελευταία φορά που το μπλογκ «π & Α» φιλοξενεί στα σχόλιά του παρόμοιες τερατολογίες εις βάρος του δικού μου μπλογκ – και οι ευάριθμοι πόντιοι (και αριστεροί, λέει) σφυρίζουν αδιάφορα. Αλλά δεν το πιστεύω…

    Σχόλιο από Πάνος | 06/12/2009

  147. Κε Πολυχρονίδη βάλατε πολλά θέματα και θα προσπαθήσω να απαντήσω συνοπτικά.
    Η πολιτική των Άγγλων όντως ήταν πολύπλευρη. Εκτός από αυτές εγώ θα πρόσθετα ότι Άγγλοι ήθελαν να παραδώσουν την Δ. Μακεδονία-Θράκη στους Βούλγαρους όταν ακόμα ήταν υπό κατοχή σε αυτούς. Και κύριως υπεύθυνος για αυτό ήταν ο Άγγλος σύνδεσμος του ΕΑΜ που ψευδέστατα και συκοφαντικά έβγαλε προδότη τον Φωστερίδη.
    Εγώ όμως δεν στέκομαι σε αυτό διότι και ο ΕΑΜ είχε και τις δικές του πολιτικές παλινδρομήσεις όπως η μη εκδίωξη των Βουλγάρων φασιστών του Βουλγαρικού Στρατού από την Βόρεια Ελλάδα, όπου απλά σε μια νύχτα πέταξαν το λιοντάρι και έβαλαν το αστέρι και μου έγιναν «αριστεροί πατριώτες».

    Το δίλημμα ήταν τότε ένα :
    Ή γίνεσαι Σοβιετική επαρχία ή γίνεσαι καπιταλιστική επαρχία.

    Από την μία όχθη ήταν ο ΕΑΜ διαβρωμένο από τους σταλινικούς μηχανισμούς του ΚΚΕ(όπως φάνηκε έπειτα με τον ΔΣΕ) και από την άλλη όχθη οι εθνικόφρονες(δεξιοί, βενιζαλικοί, κεντρώοι με ανύπαρκτη κομματική και στρατιωτική μηχανή.

    Αυτό σε ότι αφορά τους αντιπάλους.

    Σχόλιο από akritas | 06/12/2009

  148. τελικά απο οτι βλεπω η πολιτικήτων Αγγλων από… Διπλευρη εγινε ..πολυπλευρη (σχ 150 του Ακριτα)
    βρε παιδια…

    οταν μιαμε για εκεινη την εποχή και γιαΑγγλους
    μιλαμε για Τσωρτσιλ ή δεν μιλαμε; Ετσι για να καταλ΄βω κιεγώ δηλαδή..
    Τι πολυπλευρη κι κουραφεξαλα ..
    Λεει ο κΠολυχρονιδης σχ 143»Υποστήριξα πώς καμία πλευρά δεν είχε προγραμματίσει εκ των προτέρων την ένοπλη σύγκρουση την συγκεκριμένη στιγμή, τον Δεκέμβρη.»

    και παρακάτω

    »Των κόκκινων γραμμών που έβαζε ο Τσόρτσιλ στις συνομιλίες.
    Οι παρεμβάσεις του Τσόρτσιλ, δυναμίτιζαν τις συνομιλίες και καθιστούσαν αναγκαίες τις συνεχείς υποχωρήσεις του ΕΑΜ, που από ένα σημείο και πέρα δεν ήταν διατεθειμένο να κάνει άλλες, αναιρώντας τις διατυπωμένες από πλευράς του συμβιβαστικές προτάσεις και πυροδοτώντας με την σειρά του την σύγκρουση.»

    και ρωταω Ηταν η δεν ηταν ο Τσωρτσιλ πρωθυπουργος τοτε τςη Αγγλιας;
    ειχε ή δεν ειχε ως πρωθυπουργος ολη την ευθυνη για την Αγγλική πολιτική
    Τι πολυπλευρα πρασινα αλογα μας τσαμπουνατε εδώ περα ;

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 06/12/2009

  149. «Ο Άγγλος σύνδεσμος του ΕΑΜ που ψευδέστατα και συκοφαντικά έβγαλε προδότη τον Φωστερίδη.»
    Αγαπητέ μου Ακριτα, αυτη ειναι πολυ πονεμενη Ιστορία, και δεν ειναι καθολου ετσι.
    Καταγομαι απο την Καβαλα, και εχω μελετησει πολυ τηνσυγκεκριμενη Ιστορία:

    Ο περιβόητος Αγγλος σύνδεσμος Μιλερ, βρίσκεται, πραγματιι στον ΕΛΑΣ, εως τον Δεκέμβρη του 1943.
    Τοτε, οι Αγγλοι, αποφασίζουν και επιλλέγουν τις κατσαπλιάδικες «ανταρτοομαδες», (ο θεος να τις κανει) του κρυπτόμενου στα βουνα (για να αποφύγει την συλληψή του απο την Βουλγαρικη Αστυνομία λογω φονου της γυναικας του) Αντωντσαους, ως στρατιωτικο αντιβαρο στο 26ο συνταγμα του ΕΛΑΣ, που εδρεύει στο Παγγαίο.

    Υπ όψιν, οτι απο τον Οκτωβριο του 1943 έως τον ΦΕβρουάριο του 1944, μαίνεται η σύγκρουση ΕΛΑΣ-ΕΔΕΣ.
    Στην ανατολικη Μακεδονία, δεν υπάρχει ΕΔΕΣ.
    Γι αυτο οι Αγγλοι πονταρουν στο φόφιο αλογο, τον φυγόδικο Αντωντσαους, για αντιπραξη στον ΕΛΑΣ…

    Ακου, τωρα, τι σκαρφίζεται ο Ραδιουργος Μιλερ, για να περασει στον Αντωντσαους, χωρις να τον προλάβει η αντιδραση του ΕΛΑΣ:

    Οργανωνει ρηψη εφοδίων, στην μοναδα του ΕΛΑΣ, υπο τον Αγη, στους πρόποδες του Μενικιου ορους, απο την πλευρα των Σερρων.
    Αυτός, βρισκεται με την μοναδα του ΕΛΑΣ.
    Κοντα στρατοπεδεύει και μοναδα του Αντωντσαους.
    Το αεροπλανο που κανει την ριψη των εφοδίων, αφηνει ενα-ενα τα αλεξίπτωτα, σε μια νοητη γραμμη, που οδηγει απο την πολη των Σερρων, ως τα κρισφυγετα των Ανταρτων.
    Σαν να λεει στους Βουλγάρους «να εκει ειναι»
    Οι Βούλγαροι επιτιθενται, και η μοναα του ΕΛΑΣ εμπλέκεται στην μάχη.
    Πανω στην μαχη, ο Μιλερ, διαφευγει πρός την μοναδα του Αντων τσαους.
    Αφου αφηνουν την μοναδα του ΕΛΑΣ, να βγαλει τα καστανα απο την φωτιά, το βραδυ, η μοναδα του Αντωντσαους με τον ΜΙλερ, επιτιθεται εναντιον της μοναδας του ΕΛΑΣ, που την ΚΑΤΑΣΦΑΖΕΙ στον ύπνο..
    Εκτοτε, ο ταγματαρχης Μιλερ, καθ ολη την κατοχη, ραδιουργει
    κατα του ΕΛΑΣ.
    Μετα την κατοχή, ο ΕΛΑΣ απελευθερωνει την Καβαλα απο τους Βουλγαρους.
    Την Δραμα, την απελευθερωνει ο Αντωντσαους, ο οποιος μαζι με τον Μιλερ, κλινουν συμφωνια με τον στρατηγο Σιρακωφ, για ανενοχλητη αποχώρηση ολων των Βουλγαρων απο την ανατολικη Μεκεδονια (ακομα και των εκτελεστων της Οχρανα), με δικαιωμα να παρουν μαζι τους οτι υλικο θελουν.
    Τοτε, ο Σιρακωφ, ειναι ακομα Βασιλικός..
    Οι Βουλγαροι, που πρόσφατα εχουν περασει με τους συμμαχους, αντι να ξεκουμπιστουν απο την Μακεδονια, στρογγυλοκαθονται, περιμενοντας μηπως τους δοθει η Μακεδονία ως έπαθλο γαι την ..πρόσφατη μετα πίδησή τους στους συμμάχους.
    Ο Σιρακωφ, μεταμορφωνεται σε ΚΟμμουνιστη και κλινει δευτερη συμφωνια, αυτη την φορα με τον ΕΛΑΣ.
    Μεχρι που ερχεται εντολή απο τον Σταλιν, κατοπιν πιέσεων και των συμμάχων, και οι μεταλλαγμενοι σε κομμουνιστες βουλγαροι φασίστες, ξεκουμπιστηκαν απο εκει που ήρθαν..

    Σχόλιο από vripol | 06/12/2009

  150. Σε ότι αφορά τον δωσιλογισμό δύο ήταν οι παράγοντες που κυρίως ευνόησαν την συνεργασία με τους κατακτητές: ο αντικουμμουνισμός και ο ακραίος εθνικισμός. Φυσικά παράγοντας όπως ο οικονομικός όπου για άλλους ερευνητές είναι εξίσου σημαντικός.

    Ο Καλύβας δίνει 7 διαστάσεις του φανομένου:

    -την έκταση του δωσιλογιμού
    -το χρονικό σημείο ανάπτυξης του δωσιλογιμού
    -την γεωγραφική διακύμανση της ένοπλης συνεργασίας
    -την πολτική και κοινωνική σύνθεση του δωσιλογιμσού
    -την μορφή σχέσης ανάμεσα σε εκίνους που προσφέρεουν δυνατότητα συνεργασίας και σε όσους την αποδέχονται
    -τους πολτικούς στόχους του δωσιλογισμού
    -και την μεταπολεμική αντιμετώπιση του σωσιλογιμσού και των δωσιλόγων από τις αντίπαλες παρατάξεις, τόσο κατά την διάρκεια του πολέμου όσο και μεταπολεμικά.

    Για μένα, σαν μακεδόνας, ο δωσίλογος είναι όχι μόνο αυτός που συνεργάστηκε για οποιαδήποτε λόγο με τους Γερμανού Ναζί και Ιταλούς φασίστες αλλά και αυτός που συνεργάστηκε με τους Σλαβομακεδόνες οχρανίτες, κομιτατζίδες, κομμουνιστές(SNOF-NOF) αλλά και τους Βούλγαρους στρατιωτικούς(φασίστες και κομμουνιστές).

    Αυτά για τον δωσιλογισμό.

    Σχόλιο από akritas | 06/12/2009

  151. Ένας -ένας διότι βάζετε πολλά θέματα διότι τα νέα τρέχουν(θέμα Μπακογιάννη).

    Σχόλιο από akritas | 06/12/2009

  152. Νοσφεράτε ο Τσώρτσιλ έδωσε μάχη με τους τεχνοκράτες του Φόρεϊν Όφις για να κρατήσει την Μακεδονία-Θράκη στην Ελλάδα όταν αυτοί ήθελαν να την δώσουν στους Βουλγάρους προκειμένου να τους κρατήσουν στο Δυτικό στρατόπεδο. Ο Λυβάνιος στο «Macedonian Question,Britain and the Southern Balkans,1943-1949» τα γράφει αυτά. Και οι Άγγλοι ήσαν διχασμένοι.

    Σχόλιο από akritas | 06/12/2009

  153. Ο Τσώρτσικ έδωσε επίσης και μάχη την περίοδο 1919-1922 για να εγκαταλείψει η Μεγ. Βρατανία την Ελλα΄δα προς όφελος της εθνικιστικής Τουρκίας.

    Ο Τσώρτσιλ, υπήρξε ο κακός δαίμονας των Ελλήνων. Ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα του ΚΚΕ εκείνης της περιόδου, είναι ότι κατά την επίσκεψή του Τσώρτσιλ στην Αθήνα τον Δεκέμβρη του ’44 δεν ανατίναξε το ξενοδοχείο της Μεγ. Βρετανίας που είχε υπονομεύσει με τόνους εκρηκτικών ο ΕΛΑΣ.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 06/12/2009

  154. Ομέρ, διόρθωσε σε παρακαλώ τα απαράδεκτα λάθη μου όταν διαβάσεις το προηγούμεν σχόλιο.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 06/12/2009

  155. Vripol Ο Φωστερίδης δεν ήταν κανένα ψόφιο άλογο.Η δε συμφωνία που έκλεισε ο Φωστερίδης με μεσάζοντα τον Μίλλερ ήταν ερήμην του Συμμαχικού στρατηγείου. Για αυτό και μετά από αυτό τον γύρισαν πίσω.
    Ο δε Σιράκοφ σαν Βούλγαρος έπιαζε σε δύο ταμπλό: ή θα έδινε τα κατεχόμενα στους Εθνικιστές ή στους Κομμουνιστές ανάλογα με το τι θα γινόταν στην Βουλγαρία. Και εγώ έχω ρίζες(όχι προσφυγικές) από Δράμα και έχω μελετήσει πολύ την ιστορία.

    Σχόλιο από akritas | 06/12/2009

  156. Για μένα, σαν μακεδόνας, ο δωσίλογος είναι όχι μόνο αυτός που συνεργάστηκε για οποιαδήποτε λόγο με τους Γερμανού Ναζί και Ιταλούς φασίστες αλλά και αυτός που συνεργάστηκε με τους Σλαβομακεδόνες οχρανίτες, κομιτατζίδες, κομμουνιστές(SNOF-NOF) αλλά και τους Βούλγαρους στρατιωτικούς(φασίστες και κομμουνιστές).

    Ως Μακεδόνας, συμφωνω απόλυτα.

    Για να μην δοθει η Μακεδονια στους Βουλγαρους, διαδήλωναν στους δρομους της Αθηνας, επι μισο μηνα ,κατω απο τις κανες των Γερμανων, με θυματα, εκατονταδες χιλιαδες κοσμος, τον Ιούλιο και τον Αυγουστο του 1943
    Νατη, η μεγαλειώδης, η ανυπέρβλητη, η τιμημενη ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ του Ελληνικού λαου..

    Σχόλιο από vripol (Γιωργος Πολυχρονιδης) | 06/12/2009

  157. «Ο Τσώρτσιλ, υπήρξε ο κακός δαίμονας των Ελλήνων. Ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα του ΚΚΕ εκείνης της περιόδου, είναι ότι κατά την επίσκεψή του Τσώρτσιλ στην Αθήνα τον Δεκέμβρη του ‘44 δεν ανατίναξε το ξενοδοχείο της Μεγ. Βρετανίας που είχε υπονομεύσει με τόνους εκρηκτικών ο ΕΛΑΣ.»

    Ματσουκατε, δεν θελησε να το κανει, γιατι ακομα μαινονταν ο πόλεμος στην Κεντρικη Ευρώπη, και δεν ηταν ευκολα τα πραγματα..
    Σκεψου να χρεωνόταν και αυτο το ΕΑΜ…
    Απο οτι ειπε προχθες στην Κηφισιά, ο Μανωλης Γλεζος (που συμμετειχε στην μεταφορα των εκκρικτικων), στοχος ηταν να αντιναξουν το επιτελειο της Σκομπίας και οχι τον Τσωρτσιλ.

    Σχόλιο από vripol | 06/12/2009

  158. «Για μένα, σαν μακεδόνας, ο δωσίλογος είναι όχι μόνο αυτός που συνεργάστηκε για οποιαδήποτε λόγο με τους Γερμανού Ναζί και Ιταλούς φασίστες αλλά και αυτός που συνεργάστηκε με τους Σλαβομακεδόνες οχρανίτες, κομιτατζίδες, κομμουνιστές(SNOF-NOF) αλλά και τους Βούλγαρους στρατιωτικούς(φασίστες και κομμουνιστές).»

    Αγαπητε Ακριτα, ως Μακεδόνας, συμφωνω απόλυτα.

    Για να μην δοθει η Μακεδονια στους Βουλγαρους, διαδήλωναν στους δρομους της Αθηνας, επι μισο μηνα ,κατω απο τις κανες των Γερμανων, με θυματα, εκατονταδες χιλιαδες κοσμος, τον Ιούλιο και τον Αυγουστο του 1943
    Νατη, η μεγαλειώδης, η ανυπέρβλητη, η τιμημενη ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ του Ελληνικού λαου..

    Σχόλιο από vripol (Γιωργος Πολυχρονιδης) | 06/12/2009

  159. λεει ο Καλύβας-κατα Ακριτα- δίνει 7 διαστάσεις του φανομένου:

    -την έκταση του δωσιλογιμού
    -το χρονικό σημείο ανάπτυξης του δωσιλογιμού
    -την γεωγραφική διακύμανση της ένοπλης συνεργασίας
    -την πολτική και κοινωνική σύνθεση του δωσιλογιμσού
    -την μορφή σχέσης ανάμεσα σε εκίνους που προσφέρεουν δυνατότητα συνεργασίας και σε όσους την αποδέχονται
    -τους πολτικούς στόχους του δωσιλογισμού..κλπκλπ
    —————————————————

    Κπως ετσι ισως πρεπει να διαχωριστουν και οι συνεργατες της Φασιστικής και προδοτικης Χουντας

    σε εκεινους π.χ που γιναν Υπουργοι και Πρωθυπουργοι και να ερχεται τωρα ο..ακριτας και να μας τους παρουσιαζει ως σημαντικους Ιστορικους

    σε εκεινους που ηταν μελη της Συμβουλευτικής επιτροπής και μας το παιζουν τωρα και τιμητες και ..εθνικοφρονες
    -και να το χαφτουν αμασητο και καποιοι αλλοι –

    και στους χιλιαδες απλους συνεργατες, βασανιστες , ρουφιανους κλπ κλπ κλπ

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 06/12/2009

  160. Βριπολα γιατι δεν λές στου Ακριτα για τον Αντων Τσαους οσα ξερεις;

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 06/12/2009

  161. Εν τελει εδώ μιλαμε για τον Δεκεμβρη και οχι γιαολα..
    Και αν παρατηρήσει κανεις την παραγματική ρη των σχολιων βγαινει αβιαστο το συμπερασμα και Για τους Αγγλυς αι για τον Τσωρτσιλκαι το αν προβοκαριζαν συστηματικα το ΕΑΜ
    και για τον..εΒΕΡΤ και για τους δωσςιλογους..
    Τωρα
    Βριπολα πες μας λιγα λογια μιας και ξερεις και για την εξορια των ελληνων αντιστασιακών στρατιωτων στην Μ Ανατολή απο τους Αγγλους μόνο και μόνο για να καθαρισουν το εδαφος ….

    (τα αναφερει και ο Σ Τσιρκας στην Τριλογια του…)

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 06/12/2009

  162. Δες το σχόλιο 153. Τι άλλο να κανω;
    (Εφαρμοζω την που—-η τακτική : Ρίξε τα χαρτια σου, λιγα-λιγα στο τραπεζι) 🙂

    Σχόλιο από vripol | 06/12/2009

  163. καλώς .Αρκει να τα ριξεις

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 06/12/2009

  164. Στην μεση ανατολή το κακο ξεκιναει απο την συνεχη διαμαχη Μεταξικων-Βασιλικων και Αποτακτων του 35 Βενιζελικων αξιωματικών.
    Καθ, ολη την διαρκεια της εδω κατοχής, γινονται συνεχεις στασεις στον στρατο της μεσης ανατολης, οι πιο πολλες απο ματαξικους και βενιζελικους..
    Παραλληλα, στην Ελληνικη παροικια του Καϊρου, αναπτύσσονται πάμπολλες πολιτικες οργανωσεις, που αναμειγνύονται στα του στρατευματος, και η κατασταση γινεται κουλουβαχατα…
    Ενω οι Ελληνες πολεμιστες, θεωρουνται οι πλεον ενδοξοι, λογω της νικης επι των Ιταλων, σπαταλουν το κεφαλαιο της δοξας με τς αλλεπάλλλες στασεις, σε σημειο που να θεωρουνται αναξιοπιστες πολεμικα..
    Η σταση της ανοιξης του 44 απο την ΣΟΑ και τον δεκανεα Σαλλα (που σκοτωθηκε στην Ικαρια το 1949) ειναι μαζικοτατη.
    Πρωτη φορα συμμετεχουν σε σταση και το ναυτικο με την αεροπορία, σχεδον σύσσωμα.
    Στοχος ηταν η ενταξη υπο μια και εννιαία κυβερνηση, που θα ειχε σαν πυρηνα την ΠΕΕΑ.
    Ομως, η σταση κοστιζει στρατιωτικα:
    Τα πολεμικα πλοια της Ελλαδας, εκτελουσαν κυριως αποστολες προστασιας νηοπομπων.
    Λογω της στασης, βυθιζεται ασυνοδευτο Αμερικανικο μεταγωγικο πλοιο με 6000 στρατιωτες.
    Τοτε, ο Ρουσβελτ πνεει τα μενεα κατα των Ελληνων.
    Την σταση καταστελλει η βραχύβια κυβερνηση Σοφοκλη Βενιζέλου με τους Βρετανους.
    Απο τις 20000 του Ελληνικου στρατου της Μ. Ανατολής, οι 15000 φυλακιζονται σε στρατοπεδα της Μ. Ανατολης και της Ροδεσίας.
    Αυτό που ανασυγκροτειται κατοπιν τουτου, ειναι το φαντασμα του άλλοτε ένδοξου Ελληνικού στρατου, ενα σωμα 4000 ανδρων, η 3η Ορεινη Ταξιαρχία (Ριμινι), και ο Ιερος Λοχος, που ειναι η πλεον εμπειροπολεμη μοναδα, και που μαχεται συνεχως στα νησια και στην ερημο.
    Αυτες οι μοναδες ειναι ιδεολογικα κεκαθαρμενες και συγκροτουνται απο φιλομοναρχικους στρατιωτικους.
    Εκεινη που επιστρεφει στην Αθηνα στις 9-11-1944, ειναι η Ταξιαρχία Ριμινι (χωρις τον βαρυ οπλισμο της, που καταφτανει στο τελος Δεκέμβρη, κατοπιν εορτης).
    Ο Ιερος λόχος δεν συμμετειχε στα Δεκεμβριανα, γιατι εκεινο τον καιρο πολεμουσε στο Αιγαίο.

    Σχόλιο από vripol | 06/12/2009

  165. Από τον Σεπτέμβριο του 1944 κιόλας, οι Βρετανοί άρχισαν να εφαρμόζουν μία διπλή πολιτική – όπως λέμε διπλά βιβλία.

    Από τη μία, προχώρησαν σε ανοικτή καταγγελία των ένοπλων σωμάτων που δημιούργησαν οι Γερμανοί και ζήτησαν την άμεση παράδοσή τους στις συμμαχικές δυνάμεις – στον ΕΛΑΣ, δηλαδή, που ήταν κυρίαρχος στην ελληνική ύπαιθρο, ενώ συνυπόγραφαν τις αποφάσεις για βίαιη διάλυση των όσων εξακολουθούσαν να αντιστέκονται, θεωρώντας αυτούς τους σχηματισμούς «εχθρικές δυνάμεις». Από την άλλη, όμως, μεριά, οι Βρετανοί αξιωματικοί σύνδεσμοι ξεδίπλωσαν κάθε είδους εφευρετικότητα για να διατηρήσουν αυτούς τους μηχανισμούς όσο το δυνατόν πιο αλώβητους και συγκροτημένους.

    Η κεντρική ιδέα – που εφαρμόστηκε στο μακεδονικό κυρίως χώρο – ήταν η έγκαιρη μετεξέλιξη των δοσιλογικών σωμάτων σε «συμμαχικά» τμήματα. Με άλλα λόγια, όταν οι Γερμανοί θα αποχωρούσαν, τα ένοπλα αυτά σώματα θα «στασίαζαν» κατά των απόντων έτσι και αλλιώς Γερμανών και θα προσχωρούσαν στις συμμαχικές δυνάμεις. Φυσικά, αυτό δε θα γινόταν με τον ΕΛΑΣ, ο οποίος, μάλλον, δε θα ήθελε να παίξει αυτό το παιχνίδι, αλλά με οργανώσεις που την τελευταία στιγμή συγκροτούνταν στο χώρο. Ετσι, λοιπόν, εμφανίστηκαν στην Κεντρική Μακεδονία οργανώσεις του ΕΔΕΣ – ή μάλλον ένα άθροισμα στρατολογημένων «παραγόντων», οι οποίοι ήταν απολύτως πρόθυμοι να υιοθετήσουν τα απολωλότα πρόβατα στην ανοικτή αγκαλιά του ΕΔΕΣ και να τα μεταβαπτίσουν σε αντιστασιακούς, παρέχοντάς τους τις σχετικές περγαμηνές.

    Μάλιστα, οι ίδιοι οι Βρετανοί φρόντισαν, ώστε οι εκπρόσωποι του ΕΔΕΣ να ταξιδέψουν δεξιά και αριστερά υπό την προστασία τους για να γίνουν οι σχετικές συνεννοήσεις.

    Με μαγικό σχεδόν τρόπο, ο ένας μετά τον άλλον, οι στρατιωτικοί σχηματισμοί των δοσίλογων άρχισαν να εμφανίζονται ως τάγματα και συντάγματα του ΕΔΕΣ, ενώ διστακτικά οι Βρετανοί αξιωματικοί έσπευδαν να πληροφορήσουν το επιτελείο του ΕΛΑΣ για τις απροσδόκητες αυτές εξελίξεις.

    Ας σταθούμε για λίγο εδώ, πρώτον, γιατί αυτά τα πράγματα δεν είναι πολύ γνωστά, αφ’ ετέρου, διότι πρέπει να αποτίσουμε φόρο τιμής στη βρετανική πονηρία, ραδιουργία, διπλοπροσωπία και ό,τι άλλο μπορεί να βρει κανείς για να ορίσει ετούτα τα απίστευτα .

    Στις αρχές του Οκτωβρίου, παρά τις απόλυτα καταδικαστικές συμμαχικές διαταγές ως προς την τύχη των στρατιωτικών σχηματισμών της κατοχικής εξουσίας που ήδη έχουν χαρακτηριστεί τμήματα ενός εχθρικού στρατού και ως τέτοια θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από τις συμμαχικές δυνάμεις, οι Βρετανοί άρχισαν την επιχείρηση διάσωσης των δοσίλογων τμημάτων της Βόρειας Ελλάδος.
    http://nosfy-myblognosfy.blogspot.com/2009/12/65-erodotos-weblog.html

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 06/12/2009

  166. Ακριβώς.
    Η περίπτωση, λοιπον του Αντωντσαους, ειναι μια αναλογη περιπτωση, με αυτες που λεει ο Νοσφερατος στο σχ. 167, με την εξης ιδιομορφία:
    Επειδή στην Ανατολικη Μακεδονια δεν υπάρχει το εστω και δοσιλογικο Ελληνικο κρατος,ο στρατος του Αντων τσαους, δεν εχει την τυπικη μορφη των ταγματων ασφαλείας.
    Απο αυτην την αποψη, ξεγελα και καποιους αγνους πατριώτες, που ωστοσο χανονται μεσα στο πληθος των χαμηλου επιπεδου τυχοδιωκτων, που ολη τους η φροντιδα ειναι να πιασουν τις Εγγλέζικες λίρες και να μοσχοπουλησουν στην Μαυρη αγορα τα Εγγλέζικα Εφόδια.
    Οι δυναμεις του Αντωντσαους, συγκρούονται ελαχιστα με τους Βουλγαρους, στις σπάνιες φορες που δεν μπορουν να το αποφύγουν.
    Το αγος του Αντωντσαους, ειναι η Εξοντωση της ανατρτοομαδας του ΕΛΑΣ στο Τσαλ-ΝΤαγ (ορη Λεκανης) , την πρωτοχρονια του 1944, και η παρουσιαση των κομενων καφαλιων των ΕΛΑΣιτων στον βουλγαρο προεδρο παρακειμενου χωριου, ενατι 700.000 Λεβα.

    Σχόλιο από vripol | 06/12/2009

  167. Αντιθετα, ο ΕΛΑΣ της Ανατολικης Μακεδονιας, έχει να επιδείξει πάμπολλες συγκρουσεις με τους Βουλγαρους, αλλα οχι ομοιόμορφα:
    Τι εννοώ: Το αρχηγειο του 26ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ στο Παγγαίο, μαχεται δυσανάλογα λιγες φορες, ως πρός την δύναμή του.
    Εκεινη η μοναδα που μαχεται λυσσαλαία, διαρκώς και ηρωικα, ειναι ο λόχος του καπεταν Μαύρου, που εδρεύει στο Κοτζά-Ορμαν, στο δασος που βρισκεται στον καμπο της Χρυσούπολης, δίπλα στον Νεστο ποταμό.
    Η εικονα του καπεταν Μαυρου, θα έπρεπε να κοσμει τους τοίχους των σχολειων, διπλα σ αυτες του Κολοκοτρωνη και Καραϊσκακη, τουλαχιστον στον νομο Καβαλας.
    Συγκλονιστική ειναι η στιγμη, οπου με εβλάβεια παίρνει στα χερια του το κομμενο κεφάλι (απο τους Βουλγαρους), της αγαπημενης του αδελφής, το πλαινει, το περιποιείται, και το θαβει συγκλονισμενος…..
    Ας όψεσαι, καταραμενε εμφύλιε, που έθαψες στην σκονη σου, το νεο 21 της Αντιστασης…

    Σχόλιο από vripol | 06/12/2009

  168. «Ξύπνησα (ποσες ώρες μετα;) απο το κρύο, το φεγγάρι έφεγγε ψηλα στον ουρανό, μεσάνυτα, άκρα ησυχία.Μερικά άγρια πουλιά έσχιζαν κάπου-καπου την ησυχία της νύχτας.
    Σύρθηκα μέχρι το δασωμένο, έκοψα με το μαχαίρι ένα ξύλο για πετερίτσα ή μπαστούνι και πήγα να δώ τι είχε γίνει το πτωμα της αδελφής μου..
    Πάγωσε το αίμα μου απο την εικονα πού αντίκρισα:
    Τα πτώματα των Βουλγάρων έλειπαν, τα ειχαν πάρει μαζί τους. Στο σημειο που σκοτώθηκε η αδελφή μου ήταν 14 πτώματα χωρίς κεφάλια. Τά κεφάλια ήταν πεταγμενα λίγο παραπέρα και βαμμένα με μπογιά.
    Τέσερα κεφάλια ήταν γυναικεία. Οι γυναίκες ήταν πρώην φυλακισμένες, οι Βούλγαροι τις είχαν πάρει μαζί τους στην επιχείρηση ως προφυλακή και τις έσφαξαν με τη λήξη της.
    Βρηκα το κεφαλι της αδερφής μου, το πηρα στα χέρια, φίλησα τα μαλλιά της, λίγι πιό πέρα έσκαψα σε σκληρό χώμα ένα μικρό λάκκο με το μαχαίρι μου, το ξαναφίλησα και το έθαψα»

    Καπετάν Μαύρος (Νικος Β. Χατζηνικολάου)
    ΤΑΡΑΓΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΝΕΣΤΟ
    Κατοχή-Αντίσταση-Εμφύλιος
    Επιμελεια: Σπύρος Ρούλης
    Εκδόσεις Νιραγός
    Θάσος 2008

    Σχόλιο από vripol | 06/12/2009

  169. Η Αριστέα και ο Νικος Χατζηνικολάου (Καπετάν Μαύρος)

    http://vripolidis.blogspot.com/2009/12/blog-post_06.html

    Αυτον να τιμησουμε: Πού έθαψε, εβλαβικά, μετα απο την μάχη, το κεφαλι της αδελφής του.
    ΠΟυ ποτε δεν έκανε περιουσία στηνζωή του..
    Πού οταν γύρισε στην δεκαετία του 80 ατην Ελλάδα, βρηκε τα χωράφια του καταπατημενα, και ξαναπήρε των οματιών του, για να αφήσει το κουφαρι του στα ξένα..
    Αυτος, που έθαψε το κεφαλι της αδελφης του, που σκοτωθηκε για την Ελλάδα..

    Οχι, το αλλο, το γομαρι, που σκοτωσε την γυναίκα του, και έκανε τις λίρες μασούρια, παριστανοντας τον «Αντιστασιακό»..

    Σχόλιο από vripol | 06/12/2009

  170. Όσοι έχουν ιστορικές ανησυχίες μπορούν να πάρουν μέρος στο παρακάτω κουίζ:

    http://panosz.wordpress.com/2009/12/06/civil_war-34/

    υ.γ. Ο νοσφεράτος εξαιρείται 8)

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 07/12/2009

  171. Η αναθεωρητική προσπάθεια καλά κρατεί:

    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=30&ct=19&artid=4549694&enthDate=05122009

    Τι θα έλεγε γι αυτά ο Γ.Πολυχρονίδης;

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 07/12/2009

  172. επι του σχολιου 175 εχω να πω οτι
    οταν η ιστορια επαναλαμβανεται -ελεγε ο Μαρξ- κατανταει φαρσα
    Οταν ομως επαναλαμβανεται απειρακις και εσαει και αυτοι που την επναλαμβανουν οχι μόνο δεν καταλαβαινουν τι λένε αλλα και προσπαθουν επιπλεον να εξευτελισουν σοβαρους ιστορικους αλλιωνοντας τον νοημα των οσων εκεινοι λενε και νομιζοντας οτι δν καταλαβαινουμε Πόσο μα Ποσο ΓΕΛΟΙΟΙ ειναι
    (οι παραχαρακτες και οι συκοφαντες της εθνικής αντιστασης και υπερασπιτες των ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΤΩΝ ΕΝΝΟΩ )

    ειναι

    τοτε
    η ιστορια
    παυει \πια
    να ειναι ΚΑΝ φαρσα
    και
    γινεται απλή θλιβερη επαναληψη

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 07/12/2009

  173. Τον ΣΕπτεμβριο του 43, συνθηκολογει η Ιταλία.
    Τον χωρο που κατελάμβανε στην Ελλάδα, σπέυδουν να τον καταλάβουν οι αντιστασιακες Οργανωσεις.
    Παράλληλα διενεργούνται επιχειρήσεις του Ιερού λοχου στα νησιά.
    Δημιουργειται η εντύπωση πιθανης απόβασης των συμμαχων στην Ελλαδα.

    Ο Ιωαννιδης με τον Γληνο, βλέπουν τον Σοφούλη και τους αστους πολιτικούς, στοχεύοντας σε Κυβέρνηση της αντιστασης στην Ελλάδα, προκειμενου να προλάβουν την επαναφορά του Βασιλιά, διοτι αυτο ηταν το κλιμα που εισέπραξαν οι αντιπρόσωποι της αντίστασης κατα την μεταβαση τους στο Κάιρο , τον Αυγουστο του 1943.
    Ο δε Βασιλιας, στις 4 Ιουλιου 1943, έκανε ενα διάγγελμα, οπου επέμενε να ελθει στην Ελλάδα, μετακατοχικά, να μην γινει δημοψηφισμα, και να αποφασισει η βουλή που θα εκλεγει για το πολιτειακό. Αυτά, ενοσω ολοι οι αστοι πολιτικοι και το ΕΑΜ, συμφωνουσαν σε μετακατοχικο δημοψήφισμα για το πολιτειακο, και σε μη έλευση του βασιλια στην Ελλαδα πριν απο το δημοψήφισμα.
    Η υποστηριξη του Τσωρτσιλ στον Βασιλια, εκανε το ΕΑΜ, δικαιολογημενα καχύποπτο
    Τό ΠΓ του ΚΚΕ, στις 26-9-1943, για να προλάβει το καπέλωμα, κανει έκκληση στα πολιτικα κομματα και σε ολες τις πατριωτικες δυναμεις να συγκροτήσουν » στο συντομότερο χρονικο διαστημα, προσωρινή Δημοκρατικη Κυβερνηση ή κεντρικο πολιτικο όργανο, με κυβερνητικες αρμοδιότητες και εξουσία, που θα εχει έδρα της την Ελέυθρη Ελλαδα». Και «να κληθει και η κυβερνηση του Καΐρου να στειλει υπουργούς στην Κυβερνηση του Λαου».
    Αυτο ηταν το ζόρι του ΕΑΜ, και οχι η Επανασταση

    Σχόλιο από vripol | 07/12/2009

  174. Ματσουκάτες γιατί ρωτάς τον Πολυχρονίδη για αυτά που γράφει ο Στάικος. Αμφισβητείς την έκθεση Μακρίδη, δηλαδή τον Φαράκο που την έβγαλε στην επιφάνεια ;

    Η δημοσίευση της έκθεσης Μακρίδη με το επιχειρησιακό σχέδιο κατάληψης της Αθήνας μετά την αποχώρηση των Γερμανών που συντάχθηκε τον Νοέμβριο του 1943, καθώς και της αναθεωρημένης εκδοχής της του Απριλίου 1944 δεν την αμφισβητεί κανείς μελετητής ή ιστορικός.

    Σχόλιο από akritas | 07/12/2009

  175. Διαβάζω στα νεα:

    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=30&ct=19&artid=4549694&enthDate=05122009

    »Όπως προκύπτει από το βιβλίο του Στέμμα και Σβάστικα (τ. 2, σ. 194), ο κ. Fleischer γνωρίζει- ήδη από το 1996- πως από τις αρχές Αυγούστου του 1943 το ΚΚΕ αρχίζει να προετοιμάζεται για την βίαιη κατάκτηση της εξουσίας και ότι ο στρατιωτικός του εγκέφαλος, ο Έκτωρ Μακρίδης καλείται να συντάξει σχέδιο κατάληψης της πρωτεύουσας, με άξονα το τρίγωνο Μακρυγιάννη- Φιλοπάππου- Θησείο. »

    Και αναρωτιεμαι
    Γιατι καποιοι τρωγονται με το αν» από τις αρχές Αυγούστου του 1943 » το ΚΚΕ » αρχίζει να προετοιμάζεται για την βίαιη κατάκτηση της εξουσίας και ότι ο στρατιωτικός του εγκέφαλος, ο Έκτωρ Μακρίδης καλείται να συντάξει σχέδιο κατάληψης της πρωτεύουσας, με άξονα το τρίγωνο Μακρυγιάννη- Φιλοπάππου- Θησείο.»

    τΟ 1943 ΕΙΧΑΜΕ γΕΡΜΑΝΙΚ΄ΚΑΤΟΧΉ

    ΚΑΙ ΤΗΝ αΘΗΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΕΙΧΑΝ ΟΙ ναζί και οι συνεργατες τους οι Δωσιλογοι

    ετσι δεν ειναι ;
    η μηπως δεν ειναι ετσι και ειχαμε οπως διαδιδουν καποιοι απο τα Μπλογκια ΄Εμφυλιο (που δεν ξεκινα το 46 λλά το43
    και οχι Κατοχή και εθνικη αντισταση με κυρια αντιαστασιακή δυναμη το Εαμ και τον ΕΛΑΣ ..
    Αν λοιπόν ειχαμε Κατοχή το 43 απο τους Γερμανους Και Ιταλους Φασιστες και συνεργατες
    Τι κοπτοντα καποιοι για τα σχεδια του ΚΚΕ το… 43..
    Μηως προτιμουσαν την κατοχή απο τους Ναζι

    και σια ;( Δωσιλογοι , Ταγματασφαλιτες , Γερμανοτσολιαδες καιοιποι προδοτες 😉

    Η ειναι τοσο Γελοιες οι προσπαθειες ακροδεξιας αναθεωρησης της ιστοριας που επιχειρουν αι δεν μπαινουν καν στον κοπο να σκεφτουν επαφιομενοι στους ..καθηγητες του Γέηλ

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 08/12/2009

  176. Γιατί το έργο του Φαράκου απουσιάζει προκλητικά από την πρόσφατη αριστερή βιβλιογραφία;

    Γιατί ο Φαράκος μπόρεσε να καταλήξει σε έγκυρα πορίσματα για τους στόχους και τη στρατηγική του ΚΚΕ στη διάρκεια της κατοχής. Τα στοιχεία που παραθέτει ο Φαράκος επιβεβαιώνουν πλήρως τις καταγραμμένες εκ των υστέρων δηλώσεις του Ιωαννίδη. Και επιβεβαιώνει ότι ενώ η Ελλάδα ήταν υπό κατοχή, το ΚΚΕ προγραμμάτιζε πως θα πάρει την εξουσία. Και αυτό χαλάει τον μύθο αυτής της βιβλιογραφίας.

    Το να κολλάμε ταμπέλες όπως «ακροδεξιός» σε καθηγητές είναι εύκολο.Το να το αποδείξουμε είναι το δύσκολο.

    Σχόλιο από akritas | 08/12/2009

  177. Ακριτα, ο Φαράκος, αυτό που λέει στο δίτομο έργο του «ΕΑΜ και εξουσία» ειναι, οτι στο ΚΚΕ, πάλευαν , δύο γραμμες:
    Η γραμμή της εφαρμογής των κατοχικών δικηρύξεων του ΕΑΜ/ΚΚΕ για κυβέρνηση Εθνικης Ενότητας, δημοκρατικο δημοψήφισμα και ελέυθερες εκλογες για συντακτική βουλή.
    Αυτη ηταν η επίσημη γραμμη του ΕΑΜ και του ΚΚΕ καθ’ ολη την κατοχή.
    Από την άλλη, το «σύνδρομο της εξουσίας», όπως το λεει ο Φαράκος, η γραμμή της κατάληψης της εξουσίας απο τον ΕΛΑΣ.
    Αυτό φαίνεται και στην αποφαση της 10ης ολομέλειας του ΠΓ του ΚΚΕ,τον Γενάρη του 44, που καταδικάζει ως «Αριστερή παρέκλιση» τις απόψεις για ένοπλη καταληψη της εξουσίας, καί στην τρίμηνη καθυστέρηση της επικύρωσης της συμφωνίας του Λιβάνου.
    Αν όπως λές, η στρατηγική του ΚΚΕ ήταν η καταληψη της εξουσίας, πώς δικαιολογείς, οτι την παρέδωσε στους Αγγλους και στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας, στίς 18 Οκτωβρίου 1944, ενω ουσιαστικά την κατειχε σε ολη την επικράτεια;
    Ειναι λάθος να κρίνουμε ιδεολογικά την συμπεριφορά του ΚΚΕ στην κατοχή.
    Τί εννοώ «ιδεολογικά»;
    Πώς «επειδή το ΚΚΕ είχε επαναστατική ιδεολογία, ήθελε να καταλάβει την εξουσία»
    Η πιό σύνθετη πραγματικότητα ειναι η εξής:
    Επειδή η Κομμουνιστική διεθνης υιοθετούσε την Λενινιστική στρατηγική της ένοπλης καταληψης της εξουσίας (μεχρι το 1935, που διακήρυξε την στρατηγικη των Λαϊκων μετώπων, την δημοκρατικη, δηλαδη , στηριξη των αντιφασιστικών αστικων κομμάτων κατα του φασισμου), ηταν ισχυρή, λοιπόν, πρόκληση για τα διαπαιδαγωγημενα με την επαναστατική στρατηγική, στελέχη του ΚΚΕ, να αγνοήσουν την ένοπλη δύναμη που κατείχαν, ως ΕΛΑΣ και να παραδώσουν, μετακατοχικα, ειρηνικά την εξουσία.
    Ομως, απο την άλλη, κατανοώντας η Κομμουνιστική ηγεσία τό ΕΑΜ ως αντικατοχικό μέτωπο και επιδιώκοντας την ευρύτερη δυνατή συμμετοχή σ’ αυτο των πάντων, και όντας αν θελεις συνεπής και με την στρατηγική των δημοκρατικών αντιφασιστικών μετώπων, που υπογραμμίστηκε και με την διάλυση της Κομιντέρν το καλοκαίρι του 1943, διακηρύσσει με απόλυτη σαφήνεια, πώς στοχεύει σε κυβέρνηση Εθνικης Ενότητας για δημοκρατικο δημοψηφισμα και εκλογες.
    Αυτή ήταν η επίσημη γραμμή, και αυτη κυριάρχισε στον Λίβανο, στην Καζέρτα, στην παραδοση της Αθηνας στις 18 Οχτωβρη, συμφωνα με τα συμφωνημενα, στην κυβερνηση εθνικής ενότητας.
    Τό σχέδιο Μακρίδη, δεν συντάχθηκε για την επιβολή κομμουνιστικης δικτατορίας, αλλα για την απελευθέρωση της Αθηνας απο τους κατακτητές, ειτε αυτοι θα ηταν Γεραμανοί, είτε οι Αγγλοι, σε περίπτωση Βασιλικου πραξικοπήματος με τα όπλα των Αγγλων.
    Φίλε Ακριτα, γιατί θεωρούμε, και δίκαια, ως αντιαποικιακό τον αγώνα της ΕΟΚΑ το 55, κατα των Αγγλων και να μην θεωρούμε ως αντιαποικιακή, την ΒΑΣΙΜΗ, καχυποψία του ΚΚΕ/ΕΑΜ, οτι οι Εγγλέζοι επιδιώκουν ένοπλη επιβολή Βασιλικής δικτατορίας;
    Πως να μην το υποπτευονται, οταν ο Βασιλιάς δηλώνει 3-7-1943, αυτα που γραφω στο σχόλιο 177, και ο Τσωρτσιλ στηρίζει τον Βασιλιά, εναντιον της θέλησης των πάντων, μεχρι και την 25η Δεκεμβρίου 1944;

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 08/12/2009

  178. Ακρίτα, η τακική της αποσπασματικής παραθεσης ρήσεων του Ιωαννίδη, δεν βοηθα στην εξαγωγή νηφάλιων συμπερασμάτων, διοτι ο Ιωαννίδης, κατα καιρούς, λέει άλλα.
    Θά διάβασες στον πρωτο τομο του Φαράκου, πώς ο Ιωαννίδης, υποστήριξε, ξεκάθαρα, στην 9η Ολομελεια του ΠΓ του ΚΚΕ μεσα στην κατοχή, την δημοκρατική προοπτική μεχρι και τις μετακατοχικες εκλογες για συντακτική βουλη, «και μετα βλέπουμε», όπως είπε χαρακτηριστικά, με το ολίγον αγοραίο ύφος του.
    Αν κάποιος σταθεί μόνο στην μία ή στην άλλη δήλωση, ειδικα του Ιωαννίδη, βγαζει όποιο συμπέρασμα προεπιλέξει..
    Οπως λέμε στην Ιατρική: » Η στατιστική ειναι μεγάλη πουτ–α. Πάει με όποιον την πληρώσει»..
    Τό ίδιο ισχύει και με τις κατα καιρους δηλώσεις του Ιωαννίδη. 🙂

    Η αλήθεια δεν προσεγγίζεται με μανιχαϊστικες, αντικομμουνιστικές ή φιλοκομμουνιστικές προσεγγίσεις..

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 08/12/2009

  179. Κε Πολυχρονίδη εάν αρχίσουμε να βάζουμε αποφάσεις ολομελειών του ΚΚΕ τότε εύκολα αποδεικνύεται ότι το υπόψη κόμμα μοίραζε εδάφη και αναγνωρίσεις εθνικοτήτων λες και είχε καταλάβει οριστικά την εξουσία. Και μιας και αναφέρατε την 10η ολομέλεια είναι γνωστό ότι μιλούσε για «την αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών», η οποία αρχή είναι το γνωστό Βουλγαρικό όνειρο για την δημιουργία του «ενιαίου Κράτους Μακεδονίας-Θράκης» μέσω αυτής «της αυτοδιάθεσης». Το ΚΚΕ σε κάθε ολομέλεια άλλαζε θέσεις ανάλογα τις περιστάσεις. Ο πραγματικό στόχος βέβαια ήταν ένας:η εξουσία.

    Και μιας και μιλάμε για Ιωαννίδη είναι γνωστή η συμφωνία Πετριτσίου(12-7-1943) για την «δημιουργία αυτόνομης Μακεδονίας». Το ΚΚΕ ουδέποτε μπόρεσε να την διαψεύσει.

    Για Κύπρο δεν μπορώ να απαντήσω διότι δεν το έχω μελετήσει το θέμα.Για τους Άγγλους ισχύει αυτά που είπα: πολύπλευρη πολιτική και κυρίως Τσώρτσιλ εναντίον Φόρεν Οφις. Μιλάμε πάντα για την περίοδο προ Οκτώβρη 1944 και πριν την αποχώρηση των Βουλγάρων από τα κατεχόμενα.

    Σχόλιο από akritas | 08/12/2009

  180. «Ο Σιάντος, έφυγε απο την Αθηνα στις 31 Ιουλιου 1943, για το βουνο, προκειμενου να ρυθμισει το ζήτημα τηα αποστολης αντιπροσωπέιας στο Κάιρο.
    Εκεί πληροφορήθηκε απο τον ιδιο τον Τζήμα ότι είχε υπογραψει-χωρίς εξουσιοδότηση απο την ηγεσία του ΚΚΕ-την αποφαση για το κοινο Πανβαλκανικο Επιτελειο (μεσω του οποιου, ο Τίτο προωθουσε το θεμα του «Μακεδονικου» κράτους και λαού).
    Επισης πληροφορήθηκε τη διαταγή του ΓΣ του ΕΛΑΣ με την οποία θα ενετάσετο (εν καιρώ) ο ΕΛΑΣ στο επιτελειο αυτο.
    Τότε, ο Σιαντος, επετίμησε αυστηρα τον Τζήμα για την αυθαιρεσία του, έδωσε εντολη να ακυρωθεί αμεσως η διαταγή του ΓΣ του ΕΛΑΣ, και συνάντησε τον Γιουγκοσλάβο Τέμπο στην Καστοριά στις 8 Αυγούστου.
    Εγινε εντονη συζήτηση που κατεληξε σε πληρη διαφωνία.
    Το κυριο θεμα διαφορας ηταν το ΜΑκεδονικο ζήτημα.
    Στοχος των Γιουγκοσλάβων ηταν να δημιουργησουν ανεξαρτητη Μακεδονια (ολων των γεωγραφικών τμηματων της, γιουγκοσλαβικου, ελληνικου και βουλγαρικου) μεσα όμως στα πλαίσια της Νεασ(κομμουνιστικης) Γιουγκοσλαβίας, ένα ύπουλο σχέδιο αφελληνισμου του ελληνικου χωρου.
    Οταν το σχέδιο αυτο δεν θα πετύχει, ο Τιτο θα προχωρήσει (Αύγουστος 1944) στην ίδρυση του ομόσπονδου κράτους των Σκοπίων, που θα το ονομάσει «Λαϊκη Δημοκρατια της Μακεδονίας» και θα το ενταξει στη Γιουγκοσλαβικη ΟΜοσπονδία.
    ΤΕλικα ο Σιάντος δήλωσε στον Τέμπο οτι για το ΚΚΕ δεν ισχύει η συμφωνία για τη σύσταση Κοινου Βαλκανικου Επιτελείου, την οποια θεβρεί απραγματοποίητη και πάντως πρόωρη.
    Επίσης, ρητα απέκλεισε οποιαδ’ηποτε διακήρυξη για αυτονόμηση μακεδεονικων εδαφών και δημιουργία μακεδονικου κρατους..
    Ο Τέμπο αναγκάσθηκε , με μεγαλη δυσφορρία να δεχτει τη θεση αυτη του ΚΚΕ»

    Σπύρου Γασπαρινατου
    «Η Κατοχή»
    Τόμος πρώτος, σελ445

    (Ο Γασπαρινατος, δεν ειναι αριστερός, αλλα ειναι ενας πολυ αντικειμενικος και έντιμος ερευνητης)

    Σχόλιο από vripol | 08/12/2009

  181. επι του σχ 181
    αν εννοεις εμενα κυριε

    δεν ειπα ποτε οτι καθηγητες του Γεηλ ειναι ακροδεξιοι

    Αντιθετα λεω πως οι ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΙ που δεν εχουν το θαρρος να υπερασπισουν τις αποψεις τους κρυβονταΙ ποτε πισω απο τον ..Θεοφυλακτο ..(τον προπαγανΔιστη της Χουντας )
    και οταν βλεπουν οτι ουτε αυτο δεν πιανει
    και πισω απο ..καθηγητες του Γεηλ

    Και επιπλεον διαστρεβλωνουν συστηματικά και σκοπιμα οσα λενε οι συνομιλητες τους εκετελώντας κατα Γραμμα την εντολή του Γκαιμπελς »Συκοφαντειτε συκοφαντειτε ολο και κατι θα μεινει ..»

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 08/12/2009

  182. Εγώ δεν μίλησα για Γέιλ..
    και μίλα καλύτερα…

    Σχόλιο από akritas | 08/12/2009

  183. Η έρευνα και οι αντιδράσεις
    Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ της ανανέωσης της έρευνας για τη δεκαετία του ΄40 ίσως φαντάζει σήμερα αναπόφευκτη, μια τομή που ήταν λίγο- πολύ αναμενόμενη. Υπήρξε όμως κάθε άλλο παρά αυτονόητη. Καθώς οι μύθοι της Δεξιάς είχαν ήδη αποδομηθεί από το πρώτο κύμα της επιστημονικής έρευνας το 1970-1990, οι νέες έρευνες αναγκαστικά θα γκρέμιζαν τα είδωλα και μυθεύματα της Αριστεράς, που αν και όρθια ήταν ιδιαίτερα ευάλωτα. Έτσι ορισμένοι πανεπιστημιακοί και δημοσιογράφοι (αλλά και ένα πολιτικό κόμμα, το ΚΚΕ) βίωσαν το γκρέμισμα των ειδώλων ως υπαρξιακή απειλή. Η αντίδραση αυτή οφείλεται στο γεγονός πως η ιστορία της περιόδου αυτής εξακολουθεί να ενεργοποιεί τα νοσταλγικά αντανακλαστικά όσων είδαν στην αντίσταση και στον εμφύλιο την επανάσταση που ονειρεύτηκαν στη διάρκεια, ιδίως στην περίοδο της μεταπολίτευσης. Αναμφίβολα οι νέες έρευνες δεν αφήνουν ανέπαφο και το πολιτικό κεφάλαιο ενός κόμματος που επωφελήθηκε από την αγιοποίηση του παρελθόντος του και την αποσιώπηση των μελανών σελίδων του. Το αποτέλεσμα αυτό είναι όμως αναπόφευκτη συνέπεια της έρευνας και όχι στόχος των ερευνητών.

    Οι ερευνητές βρέθηκαν λοιπόν μπροστά σε ένα κύμα υστερίας και χυδαιότητας. Προφανώς θεωρήθηκε πως η επιχείρηση διασυρμού και απονομιμοποίησης θα τους ανάγκαζε να μη θέτουν ενοχλητικά ερωτήματα και να αποφεύγουν να φέρνουν στο φως ενοχλητικά στοιχεία. Όντας άνθρωποι κατ΄ εξοχήν διαπαιδαγωγημένοι σε ένα κλειστό σύστημα και με ιδιαίτερα φτωχή αντίληψη της διεθνούς επιστημονικής πραγματικότητας, οι «αγανακτισμένοι» αυτοί πανεπιστημιακοί δεν κατόρθωσαν να αντιληφθούν πως η έρευνα ξεπερνάει τα στενά όρια του ελληνικού πανεπιστημίου και τα ακόμη στενότερα των κομμάτων και έτσι δεν ελέγχεται πελατειακά ούτε χειραγωγείται κομματικά. Δεν κατάφεραν, με άλλα λόγια, να αντιληφθούν πως ένα από τα ισχυρότερα κίνητρα της έρευνας είναι απλούστατα η επιστημονική περιέργεια.

    Από την άποψη αυτή, η επιτυχία της δεκαετούς αυτής παρέμβασης ξεπερνά τα όρια της ιστοριογραφίας καθώς αναδεικνύει τη δυνατότητα που ενυπάρχει σε μιαν ανοιχτή κοινωνία να αντιμετωπίζει τους χειρότερους εφιάλτες του παρελθόντος της με τρόπο ώριμο και σοβαρό, παρακάμπτοντας τις αντιδράσεις, όσο έντονες και να είναι αυτές.

    http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=294696&ct=114&dt=18/10/2009

    Σχόλιο από akritas | 08/12/2009

  184. Ο Άγγελος Αγγελόπουλος για τα «Δεκεμβριανά»

    Σε συνέχεια των προηγούμενων αναρτήσεων για τα αίτια που οδήγησαν στα «Δεκεμβριανά», θα παρουσιάσουμε και άλλη μια σημαντική μαρτυρία αυτή του Άγγελου Αγγελόπουλου. Ο Άγγελος Αγγελόπουλος ήταν οικονομολόγος, καθηγητής Πανεπιστημίου και αποτέλεσε μια πολιτική προσωπικότητα που ανέλαβε σημαντικές θέσεις και καθήκοντα στην Ελληνική Πολιτεία. Τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών από το 1975, διετέλεσε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος από το 1974 έως το 1979. Ο Άγγελος Αγγελόπουλος άνηκε πολιτικά στον χώρο της κεντροαριστεράς.

    Η μαρτυρία του για τα γεγονότα των «Δεκεμβριανών» είναι ιδιαίτερα κρίσιμη καθώς κατά την Κατοχή διετέλεσε «υπουργός» Οικονομικών στην Π.Ε.Ε.Α. και υφυπουργός οικονομικών στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Γ. Παπανδρέου αντιπροσωπεύοντας την αριστερή Π.Ε.Ε.Α. Ήταν ανάμεσα στους υπουργούς που παραιτήθηκαν στην κρίση που προήλθε από την άρνηση αποστράτευσης του ΕΛΑΣ. Η μαρτυρία του περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Από την Κατοχή στον Εμφύλιο: η μεγάλη ευθύνη των Συμμάχων» εκδόσεις «Παρουσία».

    Αναφέρει ο Αγγελόπουλος:

    «Σε νέα όμως σύσκεψη το απόγευμα της 27ης Νοεμβρίου 1944, οι Παπανδρέου, Ζεύγος, Σβώλος και Τσιριμώκος μονόγραψαν μια συμφωνία, που προέβλεπε την αποστράτευση ως τις 10 Δεκεμβρίου την αποστράτευση του ΕΛΑΣ, του ΕΔΕΣ και της Χωροφυλακής της Μέσης Ανατολής και την δημιουργία Εθνικού στρατού που θα τον αποτελούσαν αφενός η Γ΄ ορεινή ταξιαρχία, ο Ιερός λόχος και τμήμα του ΕΔΕΣ και αφετέρου μια ταξιαρχία του ΕΛΑΣ ίσης δύναμης και οπλισμού με το άθροισμα των δύο άλλων σχηματισμών. Τη συμφωνία αυτή θα επικύρωνε το υπουργικό συμβούλιο, που θα συνερχόταν την επομένη το απόγευμα.

    Δυστυχώς στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα, το Κ.Κ.Ε. όλως περιέργως αθέτησε τα συμφωνηθέντα και ζήτησε επαναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας. Ακολούθησε ένα διήμερο προσπαθειών εκ μέρους του Σβώλου, του Τσιριμώκου και εμένα και προς τις δύο κατευθύνσεις και κυρίως προς το ΚΚΕ μήπως και μεταπεισθεί. Δυστυχώς όλες οι προσπάθειες απέτυχαν…….Την στάση αυτή που οδήγησε στο ναυάγιο των συνομιλιών μας, μπορούν να εξηγήσουν η αμοιβαία καχυποψία των δύο πλευρών, η αδυναμία συνειδητοποίησης του επικρατούντος διεθνούς κλίματος από όλους και κυρίως η δυσεξήγητη και αντιφατική πολιτική της τότε ηγεσίας του ΚΚΕ που δεν ήταν σε θέση να κατανοήσει τις Διεθνείς εξελίξεις και το πραγματικό συμφέρον της Χώρας.»

    Ο Αγγελόπουλος λοιπόν επιβεβαιώνει την άποψη που εκφράσαμε για την σοβαρότητα της υπαναχώρησης του ΚΚΕ από την συμφωνία αφοπλισμού του ΕΛΑΣ που είχε επιτευχθεί δύο φορές. Η υπαναχώρηση αυτή του ΚΚΕ οδήγησε την Ελλάδα στα αιματηρά «Δεκεμβριανά» και στον θάνατο 17.000 ανθρώπων.

    http://istorikathemata.blogspot.com/2009/12/blog-post_06.html

    Σχόλιο από akritas | 08/12/2009

  185. Γιατί το υπουργός, το βάζεις σε εισαγωγικά;

    Ήταν αληθινός υπουργός στην κυβέρνηση του βουνού!

    Καλό θα ήταν να σέβεσαι τους ιδεολογικούς αντιπάλους σου, ειδικά όταν τους χρησιμοποιείς για να υποστηρίξεις την απαξίωσή τους.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 08/12/2009

  186. Όμοιος ομοίω αεί πελάζει!

    Φοβερό το μπλογκ απ’ όπου αντλείς την επιχειρηματολογία σου ω Ακρίτας!

    Η αντικειμενικότητα στάζει απ’ τα μπατζάκια του.

    Τα δε Δεκεμβριανά τα παρουσιάζει με τελείως ουδέτερο τρόπο:
    «Ως γνωστόν, σήμερα 3 Δεκεμβρίου, συμπληρώνονται 65 χρόνια από τον Κόκκινο Δεκέμβρη τού 1944, όταν οι ανθέλληνες Κομμουνιστές επεχείρησαν να καταλάβουν την Εξουσία και βύθισαν επί 40 ημέρες την Αθήνα στο αίμα…»

    Και αυτοί οι ακροδεξιοί ελληναράδες, λίγο παρακάτω μας εξαπατούν με την πληροφορία ότι: ««Να επαναληφθεί η Δίκη των Εξι» αποφάνθηκε η ολομέλεια του Αρείου Πάγου «

    Η χαρά τους δεν κρύβεται! Όπως λέει και ο λαός μας: «Η πουτάνα και να θέλει να κρυφτεί, η χαρά δεν την αφήνει!».

    Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου δεν έχει ακόμα αποφανθεί. Η συγκεκριμένη απόφαση ήταν μια μεθόδευση σκοτεινών κύκλων σ’ ένα Τμήμα του Αρείου Πάγου που πρωτοσυζήτησε την προσφυγή Πρωτοπαπαδάκη. Όταν εκδοθεί η τελική ετυμηγορία τότε θα δούμε αν θα πανηγυρίσουμε εμείς ή οι εθνοπροδότες οπαδοί της «Μικράς πλην Εντίμου»!!!

    Και λίγο παρακάτω, ο κάτοχος του συγκεκριμένου ιστολογίου, εκφραστής του ακροδεξιού ιστορικού αναθεωρητισμού γράφει:

    «Με ειλικρινή χαρά μάθαμε και δημοσιευσαμε σε παλαιότερη ανάρτηση μας, ότι ο Μιχαήλ Πρωτοπαπαδάκης εγγονός του εκτελεσθέντος τότε Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, προσέφυγε στον Άρειο Πάγο ζητώντας την ακύρωση της απόφασης του στρατοδικείου με το αιτιολογικό της ύπαρξης νέων στοιχείων. Το ποινικό τμήμα του Άρειου Πάγου (3 προς 2) δέχθηκε τους ισχυρισμούς του και παρέπεμψε το θέμα στην Ολομέλεια για την οριστική απόφαση. Ελπίζουμε λοιπόν πολύ σύντομα να αποκατασταθεί και επίσημα η μνήμη των «εξ» και μια έτσι να εξαλειφθεί μια μαυρη κυλίδα της σύγχρονης πολιτικής Ιστορίας της Ελλάδας…»

    Ακρίτας, να προσέχεις τις ύποπτες πηγές!

    Και μιας και τόφερε η κουβέντα εσύ είσαι υπέρ των Εξ;

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 08/12/2009

  187. Ομέρ έβαλα ότι είπε ο Αγγελόπουλος.
    Για τις ιδέες του υπόψη blog να μιλήσεις με τον εκεί διαχειριστή. Άλλωστε εάν θυμάσαι όπως σου έχω πει παλιότερα ελεύθερα μπορείς να πεις την αντίθετη γνώμη σου σε ένα θέμα και οπουδήποτε. Φαντάσου τώρα να έρθει ο φιλήστορ και να μου πει γιατί δεν προστάτεψες με τον μου πεις τι ειπώθηκε από τον Ομέρ για εμένα.
    Σε ότι αφορά την ερώτησή σου για τους 6 δεν μπορώ να σου απαντήσω γιατί δεν γνωρίζω το θέμα διότι δεν έχω ασχοληθεί.

    Σχόλιο από akritas | 08/12/2009

  188. 22-11-1944. Ο πρωθυπουργός προχωρά σε μια κοινά αποδεκτή λύση: Μονογράφει σχέδιο συμφωνίας, σύμφωνα με την οποία θα διαλυόταν ουσιαστικά και η Ορεινή Ταξιαρχία με τη χορήγηση άδειας αόριστης διάρκειας στους άνδρες της : «Εις τους άνδρας της Ορεινής Ταξιαρχίας θα παρασχεθούν αόρισται άδειαι δια τας εστίας των».

    23-11-1944. Έντονη και κατηγορηματική αντίδραση από την πλευρά της βρετανικής κυβέρνησης, γνωστοποιείται άμεσα στην Ελληνική κυβέρνηση:
    Τσόρτσιλ, στο από 23-11-1944 τηλεγράφημά του προς τον Ουίλσον: «Δεν θέλω να διαλυθεί ή να εξασθενίσει κατά οποιοδήποτε τρόπο η ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία».
    Κατόπιν τούτου, με εντολή Ήντεν (ΥΠΕΞ), ο Λήπερ (πρέσβης Μ.Βρετανίας ) ανακοινώνει στον Παπανδρέου και στον Σβώλο την αντίθεση των Άγγλων στην χορήγηση απεριόριστης άδειας στους άνδρες της Ορεινής Ταξιαρχίας.
    Μετά την παρέμβαση αυτή , ο Λήπερ πληροφορεί τον Ηντεν στις 26 Νοεμβρίου:
    « Ο Παπανδρέου έδωσε στο στρατηγό Σκόμπυ και σ’ εμένα τη διαβεβαίωση ότι η Ορεινή Ταξιαρχία θα παραμείνει ανέπαφη».

    23-11-1944. Αποκαλύπτεται ότι ο υφυπουργός Στρατιωτικών Λαμπριανίδης, χωρίς την εισήγηση του επιτελείου και χωρίς καν τη γνώση του πρωθυπουργού (πού ήταν και υπουργός Στρατιωτικών), διόρισε στα υπό κατάρτιση Τάγματα Εθνοφυλακής 250 κατώτερους αξιωματικούς, από τους οποίους κανένας δεν ανήκε στον ΕΛΑΣ.
    Πέραν τούτου, από τους 14 διοικητές των ταγμάτων, οι 8 είχαν υπηρετήσει στα Τάγματα Ασφαλείας.
    Βέβαια, το υπουργικό συμβούλιο είχε, στις 22 Νοεμβρίου, δεχθεί ότι μπορούσαν και αυτοί να υπηρετήσουν στην Εθνοφυλακή, αλλά αφού προηγουμένως κριθούν από στρατιωτικό συμβούλιο κατάλληλοι για υπηρεσία, λόγω του ότι υπήρχαν αποδείξεις αναγκαστικής κατάταξης στα Τάγματα Ασφαλείας, εθελουσίας λιποταξίας ή άλλων «ουσιαστικών ελαφρυντικών». Τέτοια όμως δοκιμασία από στρατιωτικό συμβούλιο δεν είχε γίνει.
    Ο Παπανδρέου, αντιδρώντας άμεσα, αφαιρεί αυθημερόν το υφυπουργείο από τον Λαμπριανίδη και διορίζει στη θέση του υφυπουργό τον στρατηγό Πτολεμαίο Σαρηγιάννη, πού κατά την κατοχική περίοδο ήταν επιτελάρχης στην Κεντρική Επιτροπή του ΕΛΑΣ.
    24-11-1944. Ο Παπανδρέου ειδοποιεί την ηγεσία της Αριστεράς ότι η λύση της παροχής απεριόριστης άδειας στους άνδρες της ταξιαρχίας δεν υφίσταται.
    Ο μεν πρωθυπουργός εξαιρούσε από την αποστράτευση την Ορεινή Ταξιαρχία και τον Ιερό Λόχο, η δε ηγεσία της Αριστεράς αξίωνε την ταυτόχρονη με τον ΕΛΑΣ διάλυσή τους.
    Αρχίζει μια νέα σειρά διαβουλεύσεων για την εξεύρεση αποδεκτής λύσης.
    Συζητήθηκαν, χωρίς να υλοποιηθούν οι ακόλουθες λύσεις:
    α) Η αποστολή και πάλι της Ορεινής Ταξιαρχίας στο μέτωπο της Ιταλίας.
    β) Η ανασυγκρότηση της Ορεινής Ταξιαρχίας με την ένταξη στη δύναμή της 1500 ανδρών του ΕΛΑΣ και 1500 ανδρών του ΕΔΕΣ. Την λύση αυτή απορρίπτουν και το Κόμμα των Φιλελευθέρων και το Λαϊκό Κόμμα, για τον φόβο σύγκρουσης στο εσωτερικό της μονάδας, πού θα οδηγούσε στην διάλυσή της.

    Τέχνασμα του Γ. Παπανδρέου: Προσπαθεί να λύσει το ζήτημα δια της στρατιωτικής οδού:
    Με την Συμφωνία της Καζέρτας οι ανταρτικές δυνάμεις υπήχθησαν στην ελληνική κυβέρνηση, η οποία , στη συνέχεια, τις υπήγαγε υπό την διοίκηση του στρατηγού Σκόμπυ. Με βάση αυτή την αμφισβητούμενη δικαιοδοσία τού Σκόμπυ, ο πρωθυπουργός εφοδιάζει τον Σκόμπυ με επιστολή του, με την οποία τον εξουσιοδοτεί ως υπουργός στρατιωτικών, να εκδώσει τις διαταγές αποστράτευσης του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ.

    23 και 24 -11-1944. Συζητήσεις Σκόμπυ με Σαράφη και Ζέρβα.
    Ο Σαράφης απαντά: Δεν υπάρχει «διάταγμα» δημοσιευμένο στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως για την διάλυση των ενόπλων σχηματισμών της Εθνικής Πολιτοφυλακής και του ΕΛΑΣ, και δήλωσε αναρμόδιος, μεταθέτοντας με την σειρά του το θέμα στο πολιτικό επίπεδο.

    Σχόλιο από vripol | 08/12/2009

  189. Μα Ακρίτας, είναι δυνατον να ασχολείσαι με το μακεδόνικο και τα υπόλοιπα εθνικά θέματα και να μην έχεις άποψη -ούτε και ασχοληθεί- με το κορυφαίο γεγονός της νεοελληνικής ιστορίας που αποτελεί η Μικρασιατική Εκστρατεία και Καταστροφή;;;;;;;;;;

    Για το γεγονός που οδήγησε στη δημιουργία της σύγχρονης Τουρκίας και της σύγχρονης Ελλάδας, διαμόρφωσε τον κόσμο μας, καθόρισε τις σημερινές αντιθέσεις, υπονόμευσε το μέλλον των παιδιών μας κ.λπ. κλ.π.;;;

    Ομέρ ερωτών και απορών

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 08/12/2009

  190. Τότε, μια πρωτοβουλία της εαμικής πλευράς έδωσε λαβή για διαπραγματευσεις και οδήγησε τα πράγματα σε μια πορεία, πού φαινόταν ότι κατ’ αρχήν οδηγούσε σε συμφωνία και λύση του αδιεξόδου:
    27-11-44. Το μεσημέρι, ο Τσιριμώκος δένει στον Ζέβγο ένα «σχέδιο» απόφασης του υπουργικού συμβουλίου για τον αφοπλισμό, ώστε να εγκριθεί από την ηγεσία του ΚΚΕ.
    Κατά την πρόταση αυτή , θα εξαιρεθεί από τον αφοπλισμό τόσο η Ορεινή Ταξιαρχία και ο Ιερός Λόχος, όσο και ορισμένα ανταρτικά τμήματα του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ. Το σύνολο των αντιεαμικών τμημάτων πού θα διατηρηθεί θα βρίσκεται σε αντιστοιχία δύναμης και εξοπλισμού προς το τμήμα του ΕΛΑΣ πού επίσης θα διατηρηθεί. Το τμήμα θα είναι μικτό (κατ’ άνδρα), με ενότητα και ενιαία Διοίκηση.

    Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, σε σύσκεψη Ζέβγου, Σβώλου και Τσιριμώκου, το ΚΚΕ επιφέρει στο σχέδιο αυτό ορισμένες τροποποιήσεις.
    Το κείμενο διαμορφώθηκε ως εξής: «Θα καταρτισθή μικτόν τμήμα Εθνικού Στρατού, ίνα συνεχίση την συμμετοχήν του εις τον κοινόν συμμαχικόν αγώνα και λάβη επίσης μέρος , εάν απαιτηθή, εις τας περιοχάς Κρήτης και Δωδεκανήσων. Εις το μικτόν τμήμα τούτο του Εθνικού Στρατού, το οποίον θα συμβολίζη επίσης την εθνικήν ενότητα, θα μετάσχουν η υφιστάμενη Ορεινή Ταξιαρχία, ο Ιερός Λόχος και τμήμα του ΕΔΕΣ, καθώς και μία ταξιαρχία του ΕΛΑΣ, έχουσα δύναμιν ίσην προς το άθροισμα των άνω δυνάμεων και με ίσον οπλισμόν»

    Το ίδιο απόγευμα, το τροποποιημένο από το ΚΚΕ σχέδιο υποβάλλεται στον πρωθυπουργό, ο οποίος το αποδέχεται κατ’ αρχήν. Επιφέρει μερικές τροποποιήσεις, πού τις εγκρίνουν οι παριστάμενοι εαμικοί υπουργοί. (Ο Παπανδρέου: α) Διαγράφει με μολύβι τη λέξη «μικτόν» στα δύο σημεία πού υπάρχει στο σχέδιο. β) Διαγράφει με μολύβι τις λέξεις: «έχουσαν δύναμιν (η ταξιαρχία του ΕΛΑΣ) ίσην προς το άθροισμα των ως άνω τμημάτων και ίσον οπλισμόν»). Αντ’ αυτού , προτείνει να διατυπωθεί αυτό το συμφωνημένο ζήτημα , όχι στην απόφαση του υπουργικού συμβουλίου, αλλά σε διαταγή του ίδιου του Παπανδρέου, ως υπουργού των Στρατιωτικών. Οι εαμικοί υπουργοί συμφωνούν.

    Πράγματι, καλείται ο υφυπουργός Στρατιωτικών στρατηγός Σαρηγιάννης και ο Παπανδρέου γράφει ο ίδιος και υπογράφει την σχετική εντολή:

    « Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

    Προς το υπουργείον των στρατιωτικών

    Παρακαλούμεν

    1. Όπως η Ταξιαρχία ΕΛΑΣ, η οποία θα σχηματισθή μετά την αποστράτευση των ανταρτικών δυνάμεων εκ τμημάτων αυτού, έχει δύναμιν ίσην προς το άθροισμα των δυνάμεων Ορεινής Ταξιαρχίας, Ιερού Λόχου και ΕΔΕΣ.

    Γ.Παπανδρέου»

    Μετά την έκδοση της εντολής αυτής του πρωθυπουργού, το υπουργείο Στρατιωτικών εκδίδει την σχετική διαταγή που την μονογράφει ο γενικός διευθυντής του υπουργείου στρατηγός Λεωνίδας Σπαής:

    «ΥΠΟΥΡΓΕΙΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ

    ΓΕΝ. ΕΠΙΤ. ΣΤΡΑΤΟΥ

    Διαταγή

    Συγκροτούνται 2 ταξιαρχίαι, εξ ων:

    1. Η πρώτη θ’ αποτελεσθή :

    ¬ Εκ της ΙΙΙ Ορεινής Ταξιαρχίας

    ¬ Ιερού Λόχου

    ¬ Στρατιωτικού τμήματος της στρατ. Οργανώσεως ΕΔΕΣ

    2. Η Δευτέρα Ταξιαρχία, ήτις θα φέρη την ονομασίαν ΕΛΑΣ, θα αποτελεσθή από τμήματα της στρατ. Οργανώσεως ΕΛΑΣ, η δύναμις δε ταύτης θα είναι ίση προς την της πρώτης τοιαύτης ..»

    Το ίδιο βράδυ ο Παπανδρέου, ο Λήπερ και ο Σκόμπυ, συμφωνούν και «συνεορτάζουν» το γεγονός της επίτευξης συμφωνίας.

    Όμως , την νύχτα της 27ης προς την 28η Νοεμβρίου συνεδριάζει το Π.Γ. του ΚΚΕ και εντελώς απρόβλεπτα και απροσδόκητα , σε σχέση με τις θέσεις του μέχρι του απογεύματος της ιδίας ημέρας , αποφασίζει την υπαναχώρηση από τα συμφωνηθέντα, επανερχόμενο στην αρχική πρόταση του αφοπλισμού όλων γενικά των ενόπλων εθελοντικών δυνάμεων, πού ήταν βέβαιο ότι δεν θα γίνει αποδεκτή από τον Παπανδρέου και τον βρετανικό παράγοντα .

    28-11-1944.
    Ο Παπανδρέου δημοσιεύει ένα «τελικό σχέδιο» της συμφωνίας που είχε επέλθει το απόγευμα της 27ης Νοεμβρίου, πού σε ορισμένα σημεία πράγματι αποτελεί τροποποίηση-και μερική παραβίαση-όσων είχαν συμφωνηθεί.
    Το κείμενο διαμορφώθηκε ως εξής: «Προς συνέχισιν της συμμετοχής της Ελλάδος εις τον κοινόν συμμαχικόν αγώναμέχρι της οργανώσεως του τακτικού μας στρατού, εκτός της Ορεινής Ταξιαρχίας και του Ιερού Λόχου, θα σχηματισθούν επίσης εκ των δυνάμεων της Εθνικής Αντιστάσεως μία ταξιαρχία του ΕΛΑΣ και ανάλογος μονάς του ΕΔΕΣ».

    Η κριτική του ΚΚΕ δεν εστιάστηκε τόσο στην αριθμητική υπεροχή των εκτός ΕΛΑΣ μονάδων, όσο στο ότι οι μονάδες θα ήταν ανεξάρτητες και όχι μικτές, και τόνιζαν το ενδεχόμενο να σταλεί ο ΕΛΑΣ εκτός Αθηνών και να παραμείνουν στην Αθήνα οι άλλες μονάδες.

    Το ΚΚΕ, προέβαλε το ενδεχόμενο στρατιωτικού πραξικοπήματος πού θα ανέστειλε τις ομαλές εξελίξεις που συμφωνήθηκαν.

    Ο Ζέβγος, το απόγευμα, επισκέπτεται τον Παπανδρέου και σε κατάσταση εκνευρισμού και αμηχανίας, του δηλώνει ότι το ΚΚΕ αξιώνει πλέον τον αφοπλισμό όλων εν γένει των μονάδων, δηλαδή της Ορεινής Ταξιαρχίας, το Ιερού Λόχου του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ.

    Σχόλιο από vripol | 08/12/2009

  191. Σε συνέχεια του σχόλιου 183 υπενθυμίζω ότι το ΚΚΕ στην 8η ολομέλεια ήταν ξεκάθαρο τι πολίτευμα ήθελε :

    το ΚΚΕ θεωρεί μοναδικό κατάλληλο πολίτευμα για τη μεταπολεμική αναδημιουργία της Ελλάδοας την Λαική Δημοκρατία(ΚΚΕ, επίσημα κείμενα, 1981, σσσ5 ,192)

    Άρα οποιαδήποτε κουβέντα για «κυβέρνηση εθνικής ενότητας» κλπ ήταν λόγια του αέρα.

    Σχόλιο από akritas | 08/12/2009

  192. Ομέρ δεν είμαι εδώ για να το παίξω ιστορικός και ξερόλας όπως κάνουν κάποιοι. Αυτό που έχω μελετήσει και μπορώ να πω την άποψη μου αφορά την νεώτερη ιστορία της Μακεδονίας όπου φυσικά μέρος αυτής ήταν και ενδοτική πολιτική του ΚΚΕ.
    Ακόμα και σε αυτό όμως και εάν υπάρχει κάποιο επιμέρους ζήτημα αν δεν το έχω μελετήσει καλά δεν θα πω την άποψη μου.

    Σχόλιο από akritas | 08/12/2009

  193. Ρε συ akrita

    Για να μην κάνουμε δίκη προθέσεων (άλλωστε αγνοώ αυτές των εγγλέζων που εκείνη την στιγμή είχαν το μαχαίρι και το καρπούζι) λύσε μου μια απορία:
    Αν ισχύουν αυτά που με λεπτομέρεια μας παραθέτει ο αγαπητός vripol τι πιο δίκαιο και σωστό από το:
    εκείνη την κρίσιμη στιγμή να σχηματιστεί μικτός ,με ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες δηλ, Εθνικός Στρατός
    ή σε περίπτωση που κάποιοι εξέφρασαν επιφυλλάξεις για το «μικτό», καθ’ ότι «μα Έλληνες είναι αυτοί θα φαγωθούν μεταξύ τους», να διαλυθούν ΟΛΑ μα ΟΛΑ τα ένοπλα τμήματα.
    Τι πιο δίκαιο και σωστό ?
    Απλά και ξεκάθαρα.
    Η απάντηση σε αυτό κρίνει και τις προθέσεις που είχε ο καθένας…

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 08/12/2009

  194. Εθνικός Στρατός με όλους τους Έλληνες.

    Σχόλιο από akritas | 08/12/2009

  195. Όμορφα

    Κοίταξε το σχ. 194 του vripol, δες ποιός δεν θέλησε τον ενιαίο εθνικό στρατό και βγάλε τα συμπεράσματά σου.

    Απλό είναι..

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 08/12/2009

  196. Είναι γνωστό ποιος έσπασε την συμφωνία. Άλλοι δεν το έχουν καταλάβει ακόμα.

    Σχόλιο από akritas | 09/12/2009

  197. Ακριτα βλεπω οτι δεν το βαζεις κατω …Βρε τα επιχειρηματα σου καταριφθηαν ολα μεχρι το τελευταιο βρε τα ειδωλα σου ( Μαρκεζινης , Θεοφυλακτος κλπ ) απεδειχθηκαν τζουφια εσύ εκει ..
    Ε ειναι κιαυτο μια μεθοδος …

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 09/12/2009

  198. Ακρίτα

    Ποιός δεν θέλησε αυτό που εσύ στο σχόλιό σου νο 198 παραδέχεσαι ως δίκαιο και σωστό ?

    Δηλ. τον ενιαίο εθνικό στρατό ?
    ελληνικά μιλάμε…

    mumul

    ΥΣ. αν είναι να μιλήσουμε για λάθη , αστοχίες , υπαναχωρήσεις κλπ της ηγεσίας του ΚΚΕ και του ΕΑΜ εκείνη την εποχή κανένα πρόβλημα.
    Να μιλήσουμε.Πέντε θα πεις εσύ , δέκα θα πω εγώ.
    Αλλά να λύσουμε το βασικό.
    Ποιός δεν ήθελε ενιαίο εθνικό στρατό.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 09/12/2009

  199. »199.Εθνικός Στρατός με όλους τους Έλληνες.

    Σχόλιο από akritas | Δεκεμβρίου 8, 2009 »

    ε μαλλον εννοει τους Εθνικοφρονες » Ελληνες
    και οχι τα »μιασματα »Εαμοβουλγαρους »κλπ

    Εξαλλου και το ινδαλμα του ο Θεοφυλακτος αυτους εννΟουσε .. Το θυμαμαι απο την »ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ»

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 09/12/2009

  200. Το ΚΚΕ

    Σχόλιο από akritas | 09/12/2009

  201. Akritas, αν η κατάληψη της εξουσίας ήταν ο βασικός στόχος του ΚKE, να είσαι σίγουρος ότι αυτό θα γινόταν με την ελάχιστη προσπάθεια.

    Όλες οι κινήσεις του εκείνη την εποχή συνηγορούν στο ότι ότι ήθελε την υλοποίηση των συνθηκών που είχαν υπογραφεί.

    Η ανάδειξη ως σημαντικών στοιχείων κάποιων μεταγενέστερων υποσημειώσεων ή σκέψεων κάποιων στελεχών ή ακόμα και η (εύλογη) επί χάρτου ύπαρξη σχεδίου κατάληψης της εξουσίας (απ’ τη μεγαλύτερη πολιτική και στρατιωτική δύναμη που υπήρχε τότε στην Ελλάδα), συσκοτίζει και δεν βοηθά την προσπάθεια νηφάλιας και αντικειμενικής προσέγγισης εκείνης της περιόδου. .

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 09/12/2009

  202. Akritas
    Σε θεωρώ σοβαρό συζητητή , δεν ξέρω όμως αν ο τρόπος σου στις τελευταίες απαντήσεις σου συνηγορεί προς αυτή μου την άποψη.

    Τέλος πάντων μεταφέρω εδώ από το σχ.194 την τελική θέση του ΚΚΕ:
    «Θα καταρτισθή μικτόν τμήμα Εθνικού Στρατού, ίνα συνεχίση την συμμετοχήν του εις τον κοινόν συμμαχικόν αγώνα και λάβη επίσης μέρος , εάν απαιτηθή, εις τας περιοχάς Κρήτης και Δωδεκανήσων. Εις το μικτόν τμήμα τούτο του Εθνικού Στρατού, το οποίον θα συμβολίζη επίσης την εθνικήν ενότητα, θα μετάσχουν η υφιστάμενη Ορεινή Ταξιαρχία, ο Ιερός Λόχος και τμήμα του ΕΔΕΣ, καθώς και μία ταξιαρχία του ΕΛΑΣ, έχουσα δύναμιν ίσην προς το άθροισμα των άνω δυνάμεων και με ίσον οπλισμόν»
    Αυτή ήταν η τελική πρόταση του ΚΚΕ , το σωστό και το δίκιο που εσύ παραδέχθηκες πιο πάνω, και «κάποιοι» δεν την δέχτηκαν….
    Τα υπόλοιπα είναι για κατανάλωση….

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 09/12/2009

  203. Α…έγινα ασόβαρος ή τείνω προς αυτό επειδή πιστεύω ότι υπεύθυνος για την ασυμφωνία ήταν το ΚΚΕ. Δηλαδή mumul ή μαζί μας ή εναντίον μας είναι η λογική σου ή τείνει προς αυτό.

    Για να δούμε λοιπόν τι μαρτυρεί η άλλη όχθη και:

    ΥΠΑΝΑΧΩΡΗΣΙΣ

    ΑΠΡΟΟΠΤΩΣ, την Τρίτην 28 Νοεμβρίου 1944, το απόγευμα, ο κομμουνιστής υπουργός Ζεύγος επεσκέφθη μόνος τον Πρόεδρον της Κυβερνήσεως εις την οικίαν του. Ετέλει υπό το κράτος μεγάλης νευρικότητος. Εδήλωσεν εις τον Πρόεδρον της Κυβερνήσεως ότι το Κομμουνιστικόν Κόμμα δεν αποδέχεται πλέον την Συμφωνίαν, την οποίαν αυτός ο ίδιος είχε εγχειρίσει την προηγουμένην, και ότι θέτει νέους όρους προς αποδοχήν μεταξύ των οποίων την ταυτόχρονον διάλυσιν της Ορεινής Ταξιαρχίας και του Ιερού Λόχου, την άμεσον καθιέρωσιν συνοπτικής διαδικασίας διά τους δοσιλόγους, την υποχρεωτικήν έκδοσιν των δικαστικών αποφάσεων προς της 10ης Δεκεμβρίου κτλ. Ο Πρωθυπουργός, κατάπληκτος, του εδήλωσεν ότι πρόκειται περί πλήρους υπαναχωρήσεως και ότι η Κυβέρνησις δεν δύναται ν’ αποδεχθή τους νέους όρους, αλλά εμμένει εις την γενομένην Συμφωνίαν. Ο Ζεύγος τότε, εις κατάστασιν εξάψεως, έσπευσε να φύγη, χωρίς καν να απο-χαιρετήση. Ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως απεκόμισε την σαφή εντύπωσιν, καθώς ανεκοίνωσεν έπειτα εις το Υπουργικόν Συμ-βούλιον, ότι ο Ζεύγος είχε αποσταλεί με την εντολήν να επιφέρη οπωσδήποτε την ρήξιν.

    Σχετικώς, ο Πρωθυπουργός προέβη την 29ην Νοεμβρίου εις τας ακολούθους δηλώσεις:

    «Η Συμφωνία με το Κ.Κ.Ε. και την Εαμικήν παράταξιν έχει κλειστεί και έχει γίνει δεκτή και απύ όλους ανεξαιρέτως τους υπουργούς των συνεργαζομένων εν τη Κυβερνήσει κομμάτων. Δεν απομένει τώρα παρά να ερωτηθή το Κ.Κ.Ε. αν είναι διατεθειμένον να υπογράψη την Συμφωνίαν, την οποίαν αυτό το ίδιον έχει προτείνει»,

    Εν συνεχεία, εις τας εφημερίδας της Πέμπτης 30 Νοεμβρίου 1944 εδημοσιεύθησαν αι ακόλουθοι δηλώσεις του Προέδρου της Κυβερνήσεως:
    «Αι προθεσμίαι της αποστρατεύσεως της Εαμικής Πολι-τοφυλακής και της αναλήψεως των καθηκόντων της Εθνοφυλακής, καθώς και της αποστρατεύσεως των ανταρτικών σωμάτων είναι αμετακίνητοι.
    Θέλω να ελπίζω ότι το Κ.Κ.Ε. δεν θα θελήσει να ωθήση την Χώραν εις εμφύλιον πόλεμον, διότι το προσκαλούμεν να υπογράψη το ιδικόν του κείμενον».

    ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

    ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΜΕΝ κατωτέρω, εν αντιπαραβολή, τα δύο κείμενα: Α) Το αρχικόν, της 27ης Νοεμβρίου, το οποίον, κατόπιν μακρών διαπραγματεύσεων, επρότειναν οι υπουργοί της Άκρας Αριστεράς και απεδέχθη ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως και Β) Το κείμενον της υπαναχωρήσεως το περιέχον τους νέους όρους, το οποίον ο υπουργός Ζεύγος, απαρνούμενος το κείμενον της προτεραίας, επέδωκε την 28ην Νοεμβρίου εις τον Πρωθυπουργόν υπό τύπον τελεσιγράφου.

    Και τα δύο αντιπαραβαλλόμενα κείμενα παραλαμβάνομεν από την «Λευκήν Βίβλον του Κ.Κ.Ε.», της 1ης Φεβρουαρίου 1945, όπου δημοσιεύονται υπ’ αριθ. 31 και 33. Επομένως, η ακρίβεια αυτών δεν δύναται να τεθή υπό αμφισβήτησιν.

    Α. (Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ)

    1.Την ΙΟην Δεκεμβρίου 1944 θα αποστρατευθούν αι δυνά¬μεις Εθνικής Αντιστάσεως ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ, καθώς και οι στρατιωτικοί σχηματισμοί οι ευρισκόμενοι εις την Μέ-σην Ανατολήν.
    2. Θα καταρτισθεί τμήμα Εθνικού Στρατού, ίνα συνέχιση συμβολικώς την συμμετοχήν του εις τον κοινόν Συμμαχικόν αγώνα και λάβη επίσης μέρος, αν απαιτηθή, εις τας περιοχάς Κρήτης και Δωδεκανήσων. Εις το τμήμα τούτο του Εθνικού Στρατού, το οποίον θα συμβολίζει επίσης την Εθνικήν Ενότητα, θα μετάσχουν η υφισταμένη Ορεινή Ταξιαρχία, ο Ιερός Λόχος και τμήμα του ΕΔΕΣ, καθώς και μία Ταξιαρχία του ΕΛΑΣ έχουσα δύναμιν ίσην προς το άθροισμα των άνω δυνάμεων και ίσον οπλισμόν
    …………………………………………
    3. Θα επιταχυνθεί η εφαρμογή των κυρώσεων, ώστε (εντός του μηνός) ν’ αρχίσουν αμέσως λειτουργού¬ντα τα Ειδικά Δικαστήρια.

    Β. (Η ΥΠΑΝΑΧΩΡΗΣΗ)
    1. Την ΙΟην Δεκεμβρίου θα αποστρατευθούν αι δυνάμεις της Εθν. Αντιστάσεως ΕΛΑΣ, ΕΛΑΝ, ΕΔΕΣ, Ορεινή Ταξιαρχία, Ιερός Λόχος, καθώς και οι στρατιωτικοί οι ευρισκόμενοι εις Μέσην Ανατολήν, συμπεριλαμβανομένων και των τμημάτων Χωροφυλακής Μ. Ανατολής …
    12. Θα επιταχυνθεί η εφαρμογή του νόμου των κυρώ¬σεων, ώστε μέχρι της 10ης Δεκεμβρίου να έχουν εκ¬δοθεί αι αποφάσεις των κυριωτέρων αρχηγών της Εθνοπροδοσίας.

    Αθήναι, Νοέμβριος 1944

    ΔΙΑΣΠΑΣΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

    ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ της Πέμπτης 30ής Νοεμβρίου 1944 ο υπουρ¬γός των Οικονομικών Αλ. Σβώλος επεσκέφθη εις την οικίαν του τον Πρόεδρον της Κυβερνήσεως Γ. Παπανδρέου. Η συνομιλία υπήρξε μακρά και διεξήχθη υπό το κράτος βαθείας συγκινήσεως ενώπιον της επερχόμενης τραγικής εσωτερικής κρίσεως. Ο Αλ. Σβώλος εξεμυστηρεύθη την εντύπωσίν του, ότι η μεταβολή της αποφάσεως του Κομμουνιστικού Κόμματος υπήρξεν απότομος και οφείλεται εις εξωτερικάς υποδείξεις. Και προσέθεσεν ότι δεν δύναται να ασκήση επ’ αυτού καμμίαν αποφασιστικήν επιρροήν. Ο Γ. Παπανδρέου τού απηύθυνε τότε θερμήν έκκλησιν να παραμείνη εις την Κυβέρνησιν και να μην ακόλουθηση εις την παραίτησιν τους υπουργούς του Κομμουνιστικού Κόμματος. «Η Ελλάς, του είπε, δεν είναι ιδιωτική μου υπόθεσις, εί¬ναι κοινή Πατρίδα. Μείνε να την υπερασπίσωμεν μαζί από την απόπειραν του κομμουνιστικού πραξικοπήματος».
    Ο Αλ. Σβώλος απήντησεν ότι η ιδική του θέσις είναι δυσχερής, λόγω των δεσμών του, ενώ η θέσις του Προέδρου της Κυβερνήσεως ήτο ευχερεστέρα.

    Σχόλιο από akritas | 09/12/2009

  204. Άλλα λόγια ναγαπιόμαστε akritas…

    Μίλησα για τον τρόπο που απαντάς και όχι για την ουσία.
    Για τελευταία φορά (δεν έχει νόημα πια και παραπάνω..)

    Σε ρώτησα στο σχ.202 :
    «Ποιός δεν θέλησε αυτό που εσύ στο σχόλιό σου νο 198 παραδέχεσαι ως δίκαιο και σωστό ?

    Δηλ. τον ενιαίο εθνικό στρατό ?»

    και μου απαντάς στο σχ.204 » Το ΚΚΕ»

    Έ, τι να σου από κει και πέρα…

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 09/12/2009

  205. Δεν το κατάλαβα αυτό με «το τρόπο μου» ;
    Ρουφιάνο, ψεύτη και Γκαίμπελς με αποκάλεσε συγχολιαστής και δεν απάντησα.
    Φερνω ιστορικά στοιχεία και αρχίζει ο οχετός δυσφήμησης αυτών που τα έγραψαν κλπ

    Αλλού να κοιτάξεις…

    Για τελευταία φορά…..

    Ο vripol έγραψε την δικιά του άποψη για τα γεγονότα. Εγώ προτιμώ της άλλης όχθης διότι οι μαρτυρίες δείχνουν ότι το ΚΚΕ έκανε πίσω.

    Σχόλιο από akritas | 09/12/2009

  206. Το απόκομα της εφημερίδας το διάβασες ?

    Αν ναι, συγκρινε το με την απάντησή σου…

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 09/12/2009

  207. »Ρουφιάνο, ψεύτη και Γκαίμπελς με αποκάλεσε συγχολιαστής και δεν απάντησα’

    Δεν εννοεις εμενα φανταζομαι ..Ποτε δεν σε αποκαλεσα »Ρουφιανο».

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 09/12/2009

  208. επισηςδεν σε αποκαλεσα Ψευτη και Γκαιμπελς
    ειπα απλώς οτι ΄λές συστηματικά ψεμματα παρουσιαζοντας π.χ του χουνττικο υπουργο Θεοφυλακτο ποτε ως τροτσικστή ποτε ως εαμμιτη ποτε ως αριστερο κλπ (ενώ ητνα υπουργος της Χουντας) ακολουθωντας την μεθοδο του »Συκοφαντειτε »(την αριστερα εν προκειμενω) του Γκαιμπελς ..
    Αυτο μας ελειπε να σε αποκαλέσω και ..Γκαιμπελς
    ή ψευτη ..(επειδη ετυχε να μας αραδιασεις εδώ μερικές ψεματουρες )
    Στην πραγματικ΄η σου ζωή μπορει να εισαι μια χαρα ….

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 09/12/2009

  209. Τζάμπα καταναλώνετε φαιά ουσία για να πειστεί ο κάθε δεξιοαναθρεμμένος για το σωστό. Δεν γίνεται τίποτα. Οι νικητές του εμφυλίου πολέμου είχαν 3,5 δεκαετίες ελεύθερες μπροστα τους, για να παραχαράξουν την ιστορία και να πουν στις επόμενες γενεές ότι το μαύρο είναι άσπρο. Όσο εσείς προχωράτε το θέμα άλλο τόσο ξεσκεπάζεται ο ρόλος του συν πρωταγωνιστή του Σκόμπι για τα Δεκεμβριανά ο Γ Παπανδρέου. Εδώ προσπαθούν σήμερα να παραχαράξουν την ιστορία με τους διάφορους τσονταρισμένους ιστορικους τύπου Καλλιανιώτη Μαραντζιδη Καλύβα και λοιποί. Είναι αυτό που λένε στον τόπο μας –και τα βαριά στον γάιδαρο, και τα λαφριά στον γόμαρο– Εγώ έδωσα το στίγμα στο σχ 1 εκεί τα λέει όλα Και δεν τους φταίει ούτε ο Νοσφερατος, ούτε ο βριπολ, ούτε ο Μουμουλ, ούτε ο Ομερ, και οι αλλοι και τάχα τους βρίζουν κ.λ.π..- Όποια δεν θέλει να ζυμώσει όλη μέρα κοσκινίζει-

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 11/12/2009

  210. Ξέρετε γιατί είναι αριστερό παραμύθι ότι υπεύθυνοι για τα Δεκεμβριανά ήταν οι Άγγλοι-Εθνικόφρονες ;

    Διότι ο Σκόμπι ή οι Εθνικόφρονες μόνο ηλίθιοι δεν θα ήταν να ξεκινούσαν πόλεμο όταν είχαν στην διάθεσή τους ολιγάριθμα βρετανικά στρατεύματα, την «Ταξιαρχία του Ρίμινι», τόν «Ιερό λόχο» του Τσιγάντε, την οργάνωση «Χ» του συνταγματάρχου Γρίβα (του μετέπειτα ήρωα της ΕΟΚΑ στην Κύπρο), πρώην ταγματασφαλίτες και διαλυμένα Σώματα Ασφαλείας(Αστυνομία Πόλεων και Χωροφυλακή).
    Στις 20 Δεκεμβρίου ο Σκόμπι ξεκίνησε την δικιά του επιθεση διότι 2 εβδομάδες χρειάστηκαν για να έρθουν οι ενισχύσεις. Γιατί δεν έπεσε η Αθήνα σε αυτό το διάστημα των 2 εβδομάδων ;
    Πως να πέσει αφού ο ΕΛΑΣ κυνηγούσε τον Ζέρβα, το Φωστερίδη και τους Αθηναίους εθνικόφρονες.

    Καλό είναι όταν βάζουμε πηγές να τις βάζουμε ολόκληρες καθώς και την προέλευση της(συγγραφέας,βιβλίο, εφημερίδα, σελίδα, έτος κλπ). Αποσπάσματα δείχνουν ότι κάτι θέλουμε να κρύψουμε.

    Σχόλιο από akritas | 11/12/2009

  211. κανεις δεν ισχυριστηκε τουλαχιστον εδώ περαμεσα οτι ο ΕΛΑΣ το ΚΚΕ εκεινη τη περιοδο δεν εκανε εγκλημτικά λαθη ΄’η και προδοσιες ..
    οΜΩς ΤΑ εγΚληματικά λαθη και την προδοσια τα εκανε εις βαρος του Λαου του .. της παραταξης του που εκεινη την περιοδο συνεπιπτε με τον Λαό της ΕΛΛΑΔΑΣ που αντισταθηκε..Με ολο τον λαο (περαν των Δωσιλογων ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΗΤΩΝ ….)

    Εγκληματικό λαθος για παραδειγα ή και προδοσια ηταν η αποκυρηξη του Αρη Βελουχιωτη οταν τον κυνηγουσαν οι ταγματασφαλητες κυνηγοι κεφαλών του Μοναρχοφασισμου..
    Ομως τι ειδους προδοσια ηταν;

    Ηταν προδοσια και εκληματικο Λαθος σε εντελώς Αντιθετη κατευθυνση απο αυτήν που επιχειρουν να αποδωσουν σημερα στο ΚΚΕ οι κρυφοι και φανεροι Ακροδεξιοι ….

    Οταν π.χ

    ο Ζαχαριαδης κατηγορουσε τον Αρη για »Κατσαπλια» επειδή ο Αρης Βελουιωτης δεν μασησε και ξεκινησε μονος του την δευτερη αντισταση στην Ελλαδα που παραδοθηκε ξανά στον Δωσιλογο ταγματασφαλητισμό

    Τι αλλο αποδεικνυει

    παρά το οτι το ΚΚΕ δεν ηθελε -δέν τολμησε η ειχε αυταπατες για το Παιχνιδι των ΑΓγλων και των εδώ Δουλοπρεπών -να ερθει εγκαιρα σε συγρουση , να αντισταθει στην χρησιμοποιηση των εγκληματιων του Δωσιλογισμου απο τα τσιρακια των Εγγλέζων;

    Χαρακτηριστικό της Κρυφής ή φανερης ακροδεξιας προπαγανδας

    ειναι οτι παρουσιαζουν το μαυρο για ασπρο και οτι δεν δισταζουν να χρησιμοποιησουν ακομα και αριστερές εξομολογησεις για τα λάθη του ΚΚΕ
    π.χ τα του Φαρακου
    (αλλες σωστες αλλες οχι)

    για να μας πεισουν δια της Γκαιμπελιστικής επαναληψης και της Ναζιστικής μισης αληθειας ανακατεμμενης με τα σιχαμερα φασιστικά τους ψεμματα

    και διαστρεβλωμε΄νης αλήθειας

    οτι π.χ
    ο ΕΜΦΥΛΙος ΤΑΧΑ ΜΟΥ ΑΡΧΙΣΕ ΤΟ ..43 ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ 46
    και αρα (εδω το Φασιστικό κουτοΠονηρο κρυφο μηνυμα) δεν υπηρξε αντισταση αλλά εμφυλιος
    και οι ταγματασφα΄τες οι καυμένοι(η καποιοι τους παρουσιαζουνε και ως … θυματα)

    κανανε αντισταση κατά των… αριστερών το ..43 και..44

    και αλλες τετοιες βρωμιαρικες αλχημειες της κακιας ωρας που εχουν περασει μονο στους Χαζους και στους Βαμμενους ακροδεξιους ή ιδεολογικους ή πραγματικους απογονους του Δωσιλογισμου

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 11/12/2009

  212. «..Καλό είναι όταν βάζουμε πηγές να τις βάζουμε ολόκληρες καθώς και την προέλευση της(συγγραφέας,βιβλίο, εφημερίδα, σελίδα, έτος κλπ). Αποσπάσματα δείχνουν ότι κάτι θέλουμε να κρύψουμε..»

    Ναι καλά…
    όταν δεν μας βολεύουν τα στοιχεία σε αυτό που έχουμε παραδεχθεί ως σωστό και δίκιο αλλά αρνουμαστε να το ομολογήσουμε το γυρνάμε στο…τσάμικο

    Που θα μου πεις ότι κάτι θέλω να κρύψω…
    Εφημερίδα και στοιχείο της δικιάς σου όχθης που προτιμάς, αγαπητέ akritas:
    «Ελευθερία» 1 Δεκέμβρη 1944…

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 12/12/2009

  213. Ρε συ mumul μας δουλεύεις ;
    Ποιος έκανε την κολοτούμπα;
    Οι ΕΑΜίτες δεν συμφώνησαν για
    δύο ισόποσες στρατιωτικές δύναμεις ( με την διατήρηση τής ταξιαρχίας Ρίμινι, Ιερού Λόχου κλπ) και μετά κάνει την κολοτούμπα και ζητάει πλήρη αποστρατικοποίηση ;
    Η δεύτερη άποψη επίσης είναι ανόητη διότι μιλάει για ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ δυνάμεων…….
    άλλο ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ και άλλο ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ των υπαρχόντων δυνάμεων.

    Και ναι καλό είναι να δείχνεις τις πηγές σου και όχι να μου πετάς ένα απόσπασμα από κάπου, κάποιον και από τούδε. Διότι η Ελευθερία στο συγκεκριμένο περιγράφει πλήρως την κολοτούμπα του ΚΚΕ και πόσο το ΕΑΜ ήταν υπόδουλο σε αυτό.

    Σχόλιο από akritas | 12/12/2009

  214. αν θυμουμαι καλώς ηΕλευθερια τοτε εγραφε και κατι αλλο .. Χμμ Πρεπει να ψαξω παλι στου σαρανταμήλακοκκινου

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 12/12/2009

  215. Αγαπητέ Ακρίτα, η αρχικη κολοτούμπα γινεται απο τον Παπανδρεου, με την υποδειξη του Τσώρτσιλ:
    Ενω, στο πνευμα των συμφωνιων Λιβάνου και Καζέρτας, ο Παπανδρεου, αρχικα, ουσιαστικά δινει εντολή αποστράτευσης της Ορεινης Ταξιαρχίας, ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ ΤΣΟΡΤΣΙΛ ΓΙΑ ΜΗ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΤΗΣ, και ο Παπανδρεου πειθαρχεί.
    Αυτη του η ενεργεια, ρίχνει λάδι στην φωτιά.
    Δεδομενου, οτι δεν έχει δοθει καμια ένδειξη απο τον Βασιλια και τους Αγγλους οτι θα δεχθουν δημοψήφισμα για το Πολιτειακό, δεν νομίζεις πώς ειναι φυσικο να σκεφτει κανεις, πως οι Αγγλοι σκόπευαν να φερουν πραξικοπηματικα τον Βασιλια με τις λόγχες της Ορεινης Ταξιαρχίας;
    Τι κανει ο Τσώρτσιλ για να διασκεδάσει αυτον τον φόβο, αν πράγματι επιθυμει την ειρηνική εξέλιξη;
    Θεωρείς, πώς οι παρεμβάσεις του, συντεινουν στην αποτροπή συγκρουσης και στην εμπεδωση κλιματος εμπιστοσύνης για την ευόδωση των διαπραγματεύσεων;
    Εσύ, έτσι κανεις, όταν θελεις να τα βρείς με κάποιον;
    Του βαζεις όρους, που ξερεις ότι δεν μπορει να αποδεχτει, και όταν κανει μια υποχώρηση, του ζητας κι άλλα;
    Τι συμπέρασμα βγαζεις απο τις ενέργειες τού Τσόρτσιλ;
    Ξέχνα πώς απεναντι στους Αγγλους βρίσκονται κομμουνιστες.
    Σκέψου πως υπάρχουν Ελληνες, που θελουν να ειναι ανεξάρτητοι, και να μην ειναι προσάρτημα μιας αποικιακης δύναμης, της Βρετανίας.
    Δηλαδή, εδω, οι καταφορα αποικιακές και εξευτελιστικές παρεμβασεις του Τσώρτσιλ, που δυσκολεύουν τις διαπραγματεύσεις για την αποστρατευση, ειναι καλές, επειδη απέναντι του εχει κακους Κομμουνιστες, και στην Κύπρο το 55, η Βρετανική Πολιτική ειναι κακή, επειδή εχει απεναντι του τούς καλούς αντικομμουνιστες;
    Δεν μπορει να ειμαστε αντιαποικιοκρατες πατριώτες αλα καρτ.
    Εγώ πιστευω, πως η αντιαποικιακή ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ηταν καλη και το 44, και το 55.
    Ειλικρινά, ενω θαυμαζω την πατριωτική σου δουλεια για την Μακεδονία, εκπλήττομαι απο την προκαταληψή σου, που δεν σου επιτρεπει να δεις το στοιχειώδες:
    Πώς ο αποικιοκρατης Τσώρτσιλ, δυναμιτιζει τις συνομιλίες και οδηγει στην σύγκρουση, μη αναγνωρίζοντας στις Ελληνικες πολιτικες δυναμεις το δικαίωμα να οδηγηθούν μονες τους, σε εναν συμβιβασμο.
    Με τη σταση σου, βγαζεις λάδι την αποικιοκρατία, και νομιμοποιείς τις παρεμβασεις της..
    Δεν συνειδητοποιείς, πώς έτσι πλήττεις την αξιοπιστία σου, και την τοσο σημαντικη δουλειά σου για το Μακεδονικό;
    Εγω στεναχωριάμαι για την στενομιαλια που επιδεικνύεις εδώ, λογω προκατάληψης…
    Ναί, στις 27-28 Νοεμβρίου, η κολοτούμπα του ΚΚΕ, δεν οφέλησε.
    Αλλά, ισοδυναμει, περίπου, με την αντιδραση μιας βιαζόμενης γυναίκας, για να αποφύγει τον βιαστη της, την στιγμη που εκανε υποχωρήσεις προκειμενου να αποφύγει τον βιασμο, με αντιθετο αποτελεσμα.
    Η γρατζουνιά στο πρόσωπο του βιαστή, οπωσδήποτε προκαλεί το εξουσιαστικο του μενος, αλλα, ειναι ίδια η ευθύνη του ενός και του άλλου;

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 12/12/2009

  216. Καί μην νομιζεις, οτι τα λεω αυτα για να βγαλω λάδι το ΚΚΕ, την ΟΠΛΑ, και τις υποχωρήσεις του στο Μακεδονικό..
    Το ξαναπα και πιό πανω: Οι ενέργειες των μηχανισμων, δεν μπορούν να χρεώνονται στην αντισταση του λαού στους εισβολέις: Αρχικά Ιταλούς, μετα Γερμανούς και Βουλγάρους και έπειτα αποικιοκρατες Βρετανούς..

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 12/12/2009

  217. Οι ενέργειες των μηχανισμων, δεν μπορούν να χρεώνονται στην αντισταση του λαού στους εισβολέις: Αρχικά Ιταλούς,(ΦΑΣΙΣΤΕΣ) μετα Γερμανούς(ΝΑΖΙ) και Βουλγάρους (ΦΑΣΙΣΤΕΣ)και έπειτα αποικιοκρατες Βρετανούς..

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 12/12/2009

  218. «..Ρε συ mumul μας δουλεύεις ;
    Ποιος έκανε την κολοτούμπα..»

    Προς παρόν κολοτούμπες κάνεις μόνον εσύ akritas.

    Ξαναδές τα σχ. 197,198 ,208 κλπ
    Να μην τα ξαναγράφω , επουγαλέφτα…

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 12/12/2009

  219. Κε Πολυχρονίδη όταν μιλάμε για τα Δεκεμβριανά μιλάμε για την κρίσιμη περίοδο 27-11 έως 3-12 όπου η πρώτη φάση είναι των πολιτικών διαβουλεύσεων και η 2η φάση η έναρξη των εχθροπραξιών. Εγώ εκεί επικεντρώνομαι και όχι στην περίοδο προ αυτής που πραγματικά έχει τις ευθύνες του ο Παπανδρέου. Και επιτέλους είπατε ότι το ΚΚΕ έκανε την κολοτούμπα και όχι ο Παπανδρέου. Όταν φτάνεις στην τελική συμφωνία (με τις όποιες «κολοτούμπες» Παπανδρέου) και ξαφνικά όταν όλα είναι έτοιμα τα αλλάζεις αν μη άλλο δείχνεις ότι δεν θέλεις την συμφωνία. Όταν ο Σβώλος βγαίνει και λέει αυτά που λέει για το ΚΚΕ πρέπει να βάλουν σε σκέψεις αυτούς που υπερασπίζουν τόσο πολύ το ΚΚΕ.

    Για τους Άγγλους τα έχω πει και είναι κουραστικό να τα ξαναλέμε. Οι τεχνοκράτες του Φόρεν Όφις ήθελαν να δώσουν την Αν Μακεδονία και Θράκη στην Βουλγαρία. Αυτό τα λέει όλα. Ο Τσώρτσιλ ήταν αντίθετος. Δεν βγάζω κανέναν λάδι και είμαι ξεκάθαρος σε αυτό.

    Σε ότι αφορά το ΚΚΕ θα μου επιτρέψεις να πω ανοιχτά και ξεκάθαρα ότι είναι ένα ακραίο φασιστικών αντιλήψεων ολοκληρωτικό κόμμα το οποίο έβαλε σε εθνικές περιπέτειες την πατρίδα και ειδικά την Μακεδονία. Ακόμα και σήμερα έχει σαν πρότυπο τον Στάλιν, έναν στυγνό δικτάτορα που τον έχει καταδικάσει η ανθρωπότητα και ειδικά οι λαοί της πρώην ΕΣΣΔ.

    Πόσο ποιο κρυστάλλινος να γίνω;

    Σχόλιο από akritas | 12/12/2009

  220. Εθνική Αντίσταση: Ταγματάρχης Δημήτρης Αλευρομάγειρος

    http://vripolidis.blogspot.com/2009/12/1974.html

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 12/12/2009

  221. Ακριτα λες»Σε ότι αφορά το ΚΚΕ θα μου επιτρέψεις να πω ανοιχτά και ξεκάθαρα ότι είναι ένα ακραίο φασιστικών αντιλήψεων ολοκληρωτικό κόμμα ….»

    Αντε καλά το ακραιο ..Το ..Φασιστικών αντιληψεων ομως γιατί; Δεν ηταν αυτο που πολεμησε τον Φασισμό ; Ποιοι ηταν ;
    οΙ αΚΡοΔΕΞΙΟΙ ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΗΤΕς ;

    Εκτοςαν διευρυνεις τοσο την εννοια του Φασισμου ωστε να περιλαμβανει κι τους αντιφασιστες κομμοννιστες …
    Τοτε ομως θα φταναμε στο παραλογο συπερασα
    οτι
    π.χ Οι Ακροδεξιοι Δωσιλογοι ταγματασφαλήτες προδοτες που ηταν αντικομμουνιστες οπως και οι Φασιστες και οι Ναζί ηταν ταυτοχρονα και αντι φασιστες καθοτι αντικομμουνιστες

    Η Οτι οι Αροδεξιοι Χουντικοι Φασιστες προδοτες (της Κυπρου καιτου ελληνικου συνταγματος) που οπως γνωριζουμε ολοι ηταν φανατικοι Αντικομμουνιστες ηταν ταυτοχρονα ως αντι -κομμουνιστες και αντι -φασιστες
    Δεν πιανουν αυτά εδώ Ακριτα πολύ απλά διοτι απευθυνεσαι σε νοημονες ανθρωπους
    γιατί φοβασαι να πεις κομμουνιστικό ; .. Γιατί δεν παραδεχεσαι τον κλασσικο αντικομμουνισμό της ακροδεξιας ;

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 12/12/2009

  222. Συμφωνώντας με το Νοσφεράτο και με το δεδομένο ότι την ουσιαστική κριτική που έχουμε ασκήσει εμείς στο ΚΚΕ δεν την έχει ασκήσει κανένας, σου λέω Άκρίτας ότι τις μεγαλύτερες εθνικές προδοσίες τις διέπραξε η Δεξιά της Μικράς πλην Εντίμου Ελλάδος, που τόσο πολύ άκριτα υπερασπίζεις σε δυό καθοριστικές περιπτώσεις: στη Μικρά Ασία (1920-1922) και στην Κύπρο (1974).

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 13/12/2009

  223. Οι χουντικοί ξέρατε ποιον έστειλαν σε εξορία επειδή ήταν ύποπτος για κουμμουνισμό;
    Τον Συνταγματάρχη Περικλή Παπαθανασίου,διοικητής των ΛΟΚ επί εμφυλίου.

    Να το ξαναπώ : βγάλτε τις ιδεολογικές αγκυλώσεις και κοιτάξτε παραπέρα. Λέτε τους δεξιούς συντηρητικούς ως προς τις αντιλήψεις τους αλλά μάλλον εσείς είστε. Τουλάχιστον σαν αριστεροί αποκυρήξτε τους ακροαριστερούς όπως είναι το ΚΚΕ.

    Ομέρ καμιά δεξιά δεν υπερασπίστηκα και ούτε προτίθεμαι να το κάνω. Τα άκρα όμως θα τα χτυπάω όπως μπορώ.

    Σχόλιο από akritas | 13/12/2009

  224. εγώ παντως μια ζωή κανω κριτική στο ΚΚΕ λλά οχι ως ..ακροαριστερο .. Ισα ισα ως συντηρητικό
    (εχουμε φτασει στο σηε ως και ο Καρατζφερης να μας πασαρει την θεωρια των ακρων και του »κοκκινου και μαυρου» φασισμου

    (που βεβααια πρωτος πηγε να πλασαρει και ο ..Θεοφυλακτος ..
    χουντικος υπουργος ..)

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 13/12/2009

  225. ΠΑΡΕΜΠΙΠΤΟΝΤΩς ΑΚΡΙΤΑ ΔΕς ΤΙ ΛΕΕΙΓΙΑ ΤΟΝ ΣΑΜΑΡΑ ΚΑΙ ΜΗΤΣΟΤΑΚΙΟ Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟς ΟΛΩΝ ΜΑΣ ΙΟΣ

    http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=13/12/2009&s=ios-kyriakhs

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 13/12/2009

  226. Και εδώ υπάρχει πολύ υλικό:

    http://panosz.wordpress.com/2009/12/18/civil_war-37/

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 19/12/2009

  227. Η Ιστορία ως τυμβωρυχία
    ΣΤΑΘΗΣ Ν. ΚΑΛΥΒΑΣ | Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

    …..Προφανώς, θεωρεί ότι ορισμένα ιστορικά τεκμήρια θα ήταν καλύτερο να παραμένουν «θαμμένα», μια θέση που τον οδηγεί στην απόλυτη ταύτιση με το ΚΚΕ, το οποίο ως γνωστόν απαγορεύει την πρόσβαση των ερευνητών στο αρχείο του.

    Η αντίληψη αυτή, σε συνδυασμό με αντίστοιχες που ξέσπασαν όταν δημοσιεύθηκε το ημερολόγιο Βλαντά, δείχνει ότι δυστυχώς στην Ελλάδα ευδοκιμεί ένα είδος ιστορικών που ρέπουν προς την επιλεκτική χρήση των ιστορικών τεκμηρίων…..

    http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=305833&ct=114&dt=20/12/2009

    Σχόλιο από akritas | 21/12/2009

  228. Γράφει επίσης:
    «Με άλλα λόγια, είναι τελείως προφανές ότι οι πολιτικές συγκρούσεις στην ορεινή Ελλάδα του 1943-44, που θα κορυφωθούν στη μάχη της Αθήνας τον Δεκέμβριο του 1944, καθόλου δεν αναιρούν τον αντιφασιστικό χαρακτήρα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά συνυπάρχουν με αυτόν.»

    Συνδέει τηνπροσπάθεια του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ για την επικράτηση επί των αντιπάλων του ΕΔΕΣ. ΕΚΚΑ κ.λπ. με το Δεκέμβρη του ’44, ενώ έχει ήδη αποδειχθεί ότι τον Δεκέμβρη ο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ δεν ήθελε επικράτηση στην Αθήνα και στην υπόλοιπη Ελλάδα αλλά εφαρμογή των συνθηκών για μια ομαλή δημοκρατική μετεξέλιξη.

    Όπερ σημαίνει ότι ο Καλύβας αυθαιρετεί και λειτουργεί με τον τρόπο που κατηγορεί τους αντιπάλους του.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/12/2009

  229. Ομέρ για πολιτικές συγκρούσεις γράφει,
    κατά την γνώμη το ΚΚΕ εννοεί,
    ή ακροαριστερά(και σωστά) όπως έλεγαν οι κεντρο-δεξιοί της εποχής.

    Σχόλιο από akritas | 21/12/2009

  230. Kακώς θεωρείτε ότι ο όρος «πολιτικές συγκρούσεις» σημαίνει μόνο ιδεολογικές διαφωνίες και όχι ένοπλες εμπλοκές. Σαφώς εμπεριέχει και το στοιχείο της βίαιης αντιπαράθεσης, οπότε στη συγκεκριμένη διαφωνία η πλάστιγγα γέρνει υπέρ του «Ομέρ».

    Σχόλιο από Ζ | 21/12/2009

  231. ξεκίνησαν ως πολιτικές (ιδεολογικές όπως είπες), σταδιακά κλιμακώθηκαν με την κόκκινη και μαύρη βία και κορυφώθηκαν το Δεκέμβρη του 44.
    Τα αυτονόητα λέει ο Καλύβας.

    Σχόλιο από akritas | 21/12/2009

  232. Χωρίς να θέλω να γίνει και πάλι η συζήτηση που έγινε πιο πριν και αλλού στο μπλογκ αυτό, και χωρίς να επιζητώ την απάντηση του κ. Ακρίτα, δεν μπορώ να δεχθώ ότι υπάρχει εξίσωση της «κόκκινης βίας» με τη «μαύρη βία» την εποχή που η Ελλάδα βρισκόταν υπό ναζιστικό ζυγό και οι κατακτητές την είχαν μοιράσει σε τρία κόμμάτια. Είναι τουλάχιστον άτοπο να κατατίθεται τέτοιος ισχυρισμός.

    Η βία των κατακτητών και των συνεργατών τους ήταν η ύψιστη βία που ασκήθηκε εντός της κατοχικής περιόδου. Τα υπόλοιπα ήταν κατακριτέες μεν, αλλά δευτερεύουσες εκφάνσεις των προπολεμικών πολιτικών αντιθέσεων και των φυσικών επιδιώξεων κάθε πολιτικού σχηματισμού να επικρατήσει επί των αντιπάλων του.

    Όσο δεν γίνεται αποδεκτή η διαφοροποίηση αυτή, τόσο ο διάλογος θα εξελίσσεται σε αδιέξοδο.

    Σχόλιο από Ζ | 21/12/2009

  233. κατα την διαρκεια της Επαναστασης του 21 εγιναν τουλαχιστον δυο εμφυλιες συγκρουσεις..
    αυτό δεν αναιρει το μεγαλειο της δευτερης μετά την Γαλλική φιλελευθερης δημοκρατικής επαναστασης στην Ευρώπη

    Αντιστοιχα οι »εμφυλιες» συγκρουσεις τα λαθη και η »κοκκινη» βια ΔΕΝ μπρουν να αναιρεσουν το μεγαλειο της Ελληνικής Εθνικής αντιστασης -με κυριο κορμό το ΕΑΜ -της μαζί με την Γιουγκοσλαβικη (και αν εξαιρεσουμε ην Σοβιετική ) μεγαλύτερης της Ευρωπης

    Οσο και να το θελουν να την αμαυρωσουν τα Αμερικανάκια του Γέηλ και οι εδώ δηθεν εθνικοφρονες οπαδοι τους …(που κατα τα αλλα τα ..βαζουν και… με τους Αμερικάνους)

    Σχόλιο από Ο Φασισμός δεν θα περάσει | 21/12/2009

  234. Γράφοντας Συνθήματα

    του Δημήτρη Ψαθά

    Κάθε πρωί η Αθήνα που ξυπνά βλέπει τους τοίχους της γραμμένους. Συνθήματα του αγώνα για την αντίσταση στους Γερμανούς, Ιταλούς και τους ύπουλους Βουλγάρους. Δεν υπάρχει τοίχος, μάντρα, πλατεία, πεζοδρόμιο, ερείπιο, πολυκατοικία απ’ τις πιο απόμακρες γειτονιές ως το κέντρο της Αθήνας που να μην προβάλλει κάθε πρωινό τα ολόφρεσκα γράμματά του σαν πρόκληση στη βία του κατακτητή: «Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΑΔΟΥΛΩΤΗ. ΕΑΜ» Κι αλλού: «ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΚΑΤΑΧΤΗΤΕΣ ΜΑΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ Τ’ ΑΠΕΙΡΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ. ΕΑΜ» Κι αλλού: «ΧΑΙΡΕ Ω ΧΑΙΡΕ ΛΕΥΤΕΡΙΑ. ΕΑΜ» Κι αλλού: «ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΠΥΚΝΩΣΤΕ ΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΓΕΝΝΑΙΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ. ΕΑΜ» Κι αλλού: «ΖΗΤΩ Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΑΔΑ. ΕΑΜ»

    Στέκεται ο Γερμανός κι αφρίζει:

    – Βας ις ντας;

    – Ξέρω γω;

    – Ποίος γράφει;

    – Η Μαρία.

    – Βας ις Μαρία;

    Γελάει ο Γαβριάς. Κι ο Γερμανός λυσσά. Πολλές φορές ξυλοφορτώνει άγρια κανέναν πιτσιρίκο. Αλλά το αποτέλεσμα είναι χειρότερο. Όσο αυξάνουν την τρομοκρατία οι Γερμανοί κι οι Ιταλιάνοι τόσο μαχητικοί γίνονται οι τοίχοι κι είναι η γλώσσα τους ένα βουβό ουρλιαχτό που τους παρακολουθά ολούθε. Ποιον να βρούνε; Ποιον να πιάσουν; Παιδιά είναι τις περισσότερες φορές αυτά που μεταφέρουν τη γλώσσα του έθνους στους τοίχους της Αθήνας κι η φαντασία τους είναι ανεξάντλητη στα κόλπα του καμουφλαρίσματος.

    Καντάδα. Αγόρια και κορίτσια κι η απαραίτητη κιθάρα τους στέναζε. Σταματημένη η συντροφιά εκεί στη γωνιά του δρόμου τραγουδούσε:

    Κορίτσι πο ’χει λαιμόν ωραίον

    έχει τον φόβον μη φιληθεί

    σταυρόν ποτέ της να μη κρεμάσει

    εις τον λαιμόν της πριν πανδρευτεί…

    Ύστερα, είπαν άλλο. Κι ύστερα…

    – Εντάξει, Απόλλων;

    – Εντάξει, παιδιά.

    – Φεύγουμε.

    Αλλά ο γείτονάς μου που είχε γοητευτεί καθώς παρακολουθούσε απ’ το παράθυρό του την πανάρχαια καντάδα που του θύμιζε ποιος ξέρει ποιους ειδυλλιακούς καιρούς, παρακάλεσε τις σκιές που μόλις διακρινόνταν μέσα στο σκοτάδι:

    – Παιδιά, με το μπαρδόν, δηλαδή, συγχαρητήρια για τις φωνές σας. Δε λέτε όμως και κανένα τραγουδάκι ακόμα; Έχω τόσο καιρό ν’ ακούσω καντάδα. Θα με υποχρεώσετε, δηλαδή, πάρα πολύ να πείτε και το «κοριτσάκι»

    – Τελειώσαμε, μπάρμπα.

    – Ένα μονάχα!

    – Αυτό θα το δεις αύριο. Τα καλύτερα τραγούδια μας δεν τα λέμε, πατριώτη. Τα γράφουμε. Ζήτω η Ελλάδα.

    Γνώρισα τη φωνή. Ή μάλλον μου φάνηκε πως τη γνώρισα. Ήταν η ίδια που άκουγα κάθε πρωί και κάθε μεσημέρι στο τέρμα που φώναζε μ’ ένα τρόπο κεφάτο και καμπανιστό «τσιγάρα του μπακάλη». Τι ήθελε να πει ο πιτσιρίκος. Απορούσε ο γείτονάς μου, απορούσα κι εγώ. Το πρωί ωστόσο είδαμε την εξήγηση της σιβυλλικής κουβέντας του τσιγαρά. Το τραγούδι που δεν είπαν τα παιδιά, ήταν γραμμένο με μεγάλα γράμματα: «ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΕΣ. ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥ ΟΥΝΝΟΥΣ ΠΟΥ ΒΡΟΜΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΕΑΜ»

    Μια ακόμα επιγραφή. Από τα τελευταία κόλπα τους είναι η καντάδα. Οι καλλίφωνοι τραγουδάνε. Οι καλλιγράφοι γράφουν. Είχα, λοιπόν, υποψιαστεί τον πιτσιρίκο μου που πούλαγε τσιγάρα κι ήμουν σίγουρος πως ήταν κι αυτός απ’ τα παιδιά που παίζουν κορώνα – γράμματα τη ζωή τους στους δρόμους της Αθήνας. Ένας τζαναμπέτης ήταν. Στο μούτρο του φακίδες. Λιγνός. Φορούσε ένα πουκάμισο μπαλωμένο κι ένα πανταλονάκι πάνω απ’ τα γόνατα. Το ένα μάτι του μισόκλειστο. Καβγατζής. Είχε μια φωνή διαπεραστική κι όση ώρα καθόσουν κοντά του μπορούσε να σε τρελάνει. Τα πόδια του λιπόσαρκα. Πάντα ξυπόλητος. Και πάντα πουλούσε ακριβότερα απ’ τους άλλους.

    – Πέντε στο φράγκο;

    – Πέντε, κύριος.

    – Οι άλλοι πουλάνε έξι.

    – Να πάρεις απ’ τους άλλους!

    – Θα σε πάω στην αστυνομία.

    – Γιατί, ρε κύριος.

    – Γιατί γράφεις στους τοίχους. Είσαι επονίτης.

    Σήκωσε τα μάτια του – μισόκλειστο το ένα – κι ήταν χάρμα να βλέπεις την αγανάκτηση που τον είχε πλημμυρίσει. Καθώς με κοιτούσε απ’ την κορφή ίσαμε τα νύχια σκεφτόταν σίγουρα: «Γκεσταπίτης είναι ο μπαγάσας, τον καθαρίζεις να ησυχάσεις;» Αλλά γρήγορα άλλαξε ύφος κι άρχισε να τσιρίζει:

    – Τα πέντε του μπακάλη ένα φράγκο. Πέντε τσιγάρα ένα φράγκο! Εδώ ο γνήσιος μπακάλης.

    Επέμεινα.

    – Σε είδα χθες το βράδυ.

    – Στον τοίχο;

    Άρχισε να γελά:

    – Κάτι άλλο θα ’κανα, βρε βλάμη. Δεν έβαζες τα γυαλιά σου να δεις καλύτερα, ρε μαργιόλη! Ο κύριος με είδε στον τοίχο και λέει πως έκανα καλλιγραφία. Για κορόιδο μ’ έχεις, ρε κουμπάρε; Μια φορά τσιγάρο παραπανιστό δε μου τσιμπάς και στρίβε!

    Αυτό ήταν. Μου πήρε τον αέρα ο αφιλότιμος και κάθε φορά που περνούσα προσπαθούσε να με ρεζιλέψει. Σιγανά του είχα μιλήσει εγώ, ετσίριζε εκείνος:

    – Έρχεται ο μηχανικός!

    – Πού ’ν’ τος, ρε!

    – Νάτος. Βρήκε τη μηχανή πως γράφω, λέει, στους τοίχους, για να μου τσιμπήσει τα τσιγάρα. Μπράβο, ρε Έλληνα! Έχει άλλους έξυπνους σαν και σένα η μάνα σου;

    Εγίναμε σχεδόν εχθροί. Είχα πεισθεί απόλυτα πως ένας μικρός τόσο κακός και τόσο παραδόπιστος που για ένα τσιγάρο παραπανιστό δημιουργούσε τόση φασαρία, ήταν αδύνατο να ριψοκινδυνεύσει τη ζωή του σε δουλειές που δεν πληρώνονται με όλη την καπνοπαραγωγή του κόσμου. Άλλαζα δρόμο για ν’ αποφεύγω τους σαρκασμούς του. Κι ένα πρωί βγαίνοντας νωρίς από το σπίτι μου βρέθηκα μπροστά σε θέαμα απροσδόκητο. Πεσμένος στο δρόμο ήταν ο πιτσιρίκος μου, τρύπιος από σφαίρες. Λίμνη το αίμα γύρω του. Στο χέρι του κρατούσε ακόμα σφιχτά το κουβαδάκι με την μπογιά. Λίγο παραπέρα μισογραμμένη η επιγραφή «ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡ…»

    Φτωχέ μου, πιτσιρίκο!

    Δεν είχε προλάβει να συμπληρώσει τη λέξη ΛΕΥΤΕΡΙΑ. Την απόσωσε με το ίδιο του το αίμα. Αυτός που χαλούσε τον κόσμο για ένα μονάχα τσιγάρο…

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 30/12/2009

  235. […] -65 χρόνια απ’ τον Δεκέμβρη του ‘44 […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010

  236. syntrofoi και συναγωνιστες,πολυ ωραιοσ και ενημερωτικοσ ο διαλογοσ αυτοσ.Εμας τουσ αριστερους μας ενδιαφερουν τα εγκληματα και οι προδοσιες του τιμημενου κκε και της αριστερας αφου ανηκουμε σε αυτη και οσοι εχουνε περασει απο το κομμα και τους εχει ακουμπησει αυτη η εμπειρια καταλαβαινουν οτι και εμεις οι ιδιοι θα μπορουσαμε τοτε και τωρα να κανουμε τα ιδια και χειροτερα εγκληματα.Για την επαρρατη δεξιά,δε με ενδιαφερει και ουτε θα ζητησω συγνώμη απο τα εγκληματα και την προδοσια της.Αυτο ας το κανουν οι δεξιοι.
    Επι χρονια και εγώ διαβαζα το ριζοσπαστη αλλα και πιο μετα και απορουσα πώς εγιναν αυτα τα λαθη του δεκεμβριου του 44 ή του εμφυλιου.Τελικα μόλις φετος καταλαβα το γιατι και πώς.Η απαντηση σε ολες τις αποριες γιατι εκανε αυτο ο σιαντος και ο ιωαννιδησ γιατι το αλλο τη δινει ο συντροφος λαζαριδησ στο βιβλιο του συντροφοι ευτυχώς ηττηθήκαμε.Ηταν η γραμμη απο το σταλιν που εφτανε καθε μερα μεσω των ασυρματων τους οποιους φυλλαγε αργοτερα και ο λαζαριδης και καταδικαστηκε σε θανατο με το μπελογιαννη.Και επισης και απο το συντροφο Ποπόφ ο οποιος θα ειχε και αυτοσ τους δικους του ασυρματους.Ρωταει ενας συναγωνιστής πιο πανω.Γιατί υπαναχωρησε το τιμημενπο κκε απο τη συμφωνια και απαιτησε τον πληρη αφοπλισμο όλων των δυναμεων.Απαντες διερωτώνται τοσα χρονια γιατι ενώ είχε την εξουσια πήγε και υπεγραψε το Λιβανο και την καζερτα.Ηταν γραμμη απο το σταλιν ρε συναγωνιστες .Τον ήλιο αυτό που φωτιζε με τη σοφια του τους γαλαξιες και τα συμπαντα.Οσταλιν ήταν ο θεος των κομμουνιστων στην ελλαδα και αλλου.Ο ζωντανος θεός που εδινε τις εντολες απο την αλλη πλευρα του ασυρματου ή μεσω των σοβιετικών πρεσβευτων μεσω του ποποφ.Τι συμφερον ειχε ο λαμπρος αυτός ήλιος του κομμουνιστικου συμπαντος για τη δεκεμβριανή αιματοχυσια?Η τεραστια αυτη θυσια του ελληνικου λαου ο οποιος τι ήταν και ειναι στην τελική?Ηταν η βιδιτσα στα γραναζια της σταλινικής-κομμουνιστικής αυτοκρατορίας. [το ίδιο ειμαστε και εμεις ολοι στα ματια των σταλινικων δολοφονων.Βιδιτσες ανυπαρκτοι,αμελητεοι που δεν εχει σημασια εαν η κομματική νομενκλατουρα μασ θυσιασει προκειμενου αυτη να θριαμβευσει και πανω στα πτωματα όλων μας και ολης της ανθρωποτητας]Το αιμα που χυθηκε αδικα στην αθηνα με εντολή του παμμεγιστου πανσοφου πανκαλου πατερουλη χυθηκε διοτι ο ακαταμαχητος φωτεινος ήλιος του κομμουνισμου και των γκουλαγκ ήθελε να χτυπήσει τους αγγλους να τους καθυστερησει για να μην μπουνε πρωτοι στο βερολινο.Να τιμωρησει τουσ αγγλους που αφησαν τους γερμανους να φυγουν ατουφεκιστοι για να πανε με ολες τους τις δυναμεις να χτυπησουν τον ανυπέρβλητο ακαταμαχητο ακουραστο και ανικητο κοκκινο στρατο.Ηδη ο εξυπνοτατος ο πανσοφοτατοσ και αθανατος πατερουλης ειχε παραχωρησει τη γραικια στους αγγλους με τη συμφωνια τησ μοσχασ,αλλα εμπηγε αυτο το μαχαιρι στους αγγλους.

    Σχόλιο από karampas | 21/01/2010

  237. Ευχαριστούμε κύριε k,, arampas μας τα είπες άψογα σα μαύρος -αραμπάς – Λίγο καθυστερημένα, αλά μιαααα χαρά. Αν σε πάρει χαμπάρι ο Πατακος θα σε παρασημοφορήσει με το πουλί,,, της 21 Απρίλιου.. Άντε για νανάκια τώρα.

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 21/01/2010

  238. ρε συ κατσε καλα εχεισ πλακα,εαν θελεισ να υπερασπισεις το τιμημενο κκε πηγαινε να οργανωθεις στο κομμα για να παρεις μια μυρουδια περι τινος προκειται.Εαν εισαι απλος ψηφοφορος δεν προκειται ποτε να καταλαβεις.Πρεπει να βαψεις τα χερια σου με αιμα οπως ο καλφας και ο συντροφος πεχτασιδης στο μπουλκες και οπως ολοι μας αναλογικα στα ταξικα εγκληματα στα οποια λαβαμε μερος εναντια στο ανταγωνιστικο κινημα και την εργατια υπακουοντας στη γραμμη του κομματος.Στην τελικη ο πατακοσ πριν μερικα χρονια προτεινε απο τηλεορασεως ψηφο στα μικρα κομματα ακομα κσι στην αλεκα.Τι να λεμα

    Σχόλιο από karampas | 22/01/2010

  239. Ρε συ k,arga,, arampas ποιος σου είπε ότι εγώ θέλω να υποστηρίξω το κκε; εγώ είμαι με τον πατακο τον Παπαδόπουλο εφτά χρόνια σκοτώναμε ότι δημοκρατικό κινιόνταν Εγώ είμαι με τον φασισμό του Μεταξά που δολοφόνησε χιλιάδες δημοκράτες στα μπουντρούμια των στρατοπέδων και στα ξερονήσια. Εγώ είμαι, με τους συνεργάτες των γερμανών παοτζηδες, τσαους αντωνηδες, σουρληδες, χιττες, . Είμαι. με τους άγγλους που κατάστρεψαν την Ελλάδα μας και που δεν δίστασαν να στήσουν τον εμφύλιο πόλεμο, Εγώ είμαι με το φασιστικό παρακράτος 1949-1974 που έχουν εξοντώσει χιλιάδες κοσμο στα διάφορα ξερονήσια Εγώ είμαι με τους αμερικανούς φονιάδες των λαών που έπαιξαν και παίζουν τα πιο βρόμικα παιχνίδια στην Κύπρο και στη Ελλάδα μας. Και δεν μου λες, με το χέρι στην καρδιά, έτσι; Μήπως ήσαν και εσύ εκεί; Κάπου πρεπει να σε πείρε το μάτι μου. Άκου πριν ήμουν με την ΔΝ δηλαδή για να καταλάβεις με αυτούς που έκαψαν την Ελλάδα, που την λήστεψαν και τέλος την χρεοκόπησαν και πήγανε για εξομολόγηση στο αποπαίδι μωρέέέ, Τώρα είμαι με τον καρατζαφερη και δεν πάω πουθενά εδώ θα μείνω. Μπας και είσαι και εσύ εκεί; Για να σε γνωρίσω γράψε μια πινακίδα –Ο ΓΚΕΜΠΕΚΣ Ο ΝΕΟΤΕΡΟΣ- και να την κρεμάσεις στο λαιμό σου για να σε γνωρίσω, και να σε σφίξω το χέρι από κοντά. Και μην ανακατεύεσαι μια τους κουκουέδες του κκε. δεν ανήκεις εκεί, διότι είσαι έξυπνος άνθρωπος. Σου είπα να πας για νανάκια αλλά δεν με άκουσες τι να σε κάνω; Γεια σου παλικάρι karampas.

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 23/01/2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: