Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-ΚΚΕ και Λάος χωρίς «Ψυχή Βαθειά»

Αμφιβολίες ΚΚΕ για την «Ψυχή βαθιά» του Βούλγαρη

Χοντραίνει το παιχνίδι το ΚΚΕ εναντίον της ταινίας του Παντελή Βούλγαρη «Ψυχή βαθιά», που ως γνωστόν ασχολείται με το θέμα του εμφυλίου πολέμου, εστιάζοντας στις ανθρώπινες περιπέτειες, μακριά από πολιτικές και κομματικές αναλύσεις.

Η συμφιλιωτική ματιά του σκηνοθέτη ήταν αναμενόμενο ότι θα ενοχλήσει τα δύο άκρα. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης του ΛΑΟΣ έφερε πριν από καιρό το θέμα στη Βουλή καταγγέλλοντας το κράτος (βλέπε Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου) που χρηματοδοτεί ταινία για τον εμφύλιο. Τώρα ήρθε η σειρά του ΚΚΕ.

Στην Κοζάνη (προφανώς με εντολή από τα κεντρικά) μοιράστηκε κείμενο εναντίον της ταινίας με τίτλο: «»Ψυχή βαθιά» στον «πόλεμο» που συνεχίζεται…». Δημοσιεύθηκε στον «Ριζοσπάστη» της Τρίτης 20/10/2009 και υπογράφεται από την Ελένη Μηλιαρονικολάκη, μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ και υπεύθυνη του Πολιτιστικού Τμήματος της Κ.Ε. Μοιράστηκε το βράδυ της Πέμπτης διακριτικά μεν, αλλά εμφανώς, έξω από το σινεμά της πόλης που παίζει την «Ψυχή βαθιά». Προφανώς το ΚΚΕ θέλει να θωρακίσει τους θεατές απέναντι στην επικίνδυνη ταινία του Παντελή Βούλγαρη, ο οποίος, όπως κατηγορηματικά γραφει η κ. Μηλιαρονικολάκη, «προσθέτει και τη δική του φωνή στα κηρύγματα της λαϊκής υποταγής και συμμόρφωσης». Με την αντίδραση, λοιπόν, ο αμετανόητα αριστερός σκηνοθέτης.

Αυτό που κυρίως ενοχλεί το ΚΚΕ είναι ότι η ταινία «υποβάλλει στο θεατή με συγκινησιακούς και συναισθηματικούς προπαντός όρους την ιδέα της «εθνικής ομοψυχίας» και την ανάγκη για «κατάργηση των διαχωριστικών γραμμών»». Και το ότι δεν δείχνει «ποια δύναμη όπλιζε τους αντάρτες με τέτοιον αφάνταστο ηρωισμό και αυτοθυσία». Δεν το δείχνει με τον τρόπο, φυσικά, που θα ‘θελε το ΚΚΕ αν είχε γράψει το σενάριο. Δηλαδή, απουσιάζει από την ταινία η κατεύθυνση «ότι οι αγωνιστές του Δημοκρατικού Στρατού έγραψαν αυτήν την τρίχρονη εποποΐα ψυχωμένοι από τη δύναμη της επαναστατικής τους ιδεολογίας, από το ιδανικό ενός καινούργιου κόσμου, μιας ανώτερης ανθρώπινης κοινωνίας χωρίς πολέμους, στερήσεις και εκμετάλλευση».

Ο Παντελής Βούλγαρης, λοιπόν, όχι μόνο δεν ταυτίστηκε με τη γραμμή του ΚΚΕ, αλλά, επιπλέον, πάντα κατά την κ. Μηλιαρονικολάκη, όπως οι περισσότεροι από τους μεγάλους δημιουργούς μας, έχασε τη «Βαθιά ψυχή» του, δηλαδή, την «επαναστατική ψυχή». Υπάρχει όμως ελπίδα. Και η προκήρυξη του ΚΚΕ την υπογραμμίζει. Γιατί μπορεί ο Δημοκρατικός Στρατός να ηττήθηκε το 1949 «επειδή δεν ήταν έγκαιρα έτοιμος για να νικήσει», αλλά «η λαϊκή πάλη με καινούργιους μαχητές και μαχήτριες συνεχίζει την πορεία της, βέβαιη πως θα ‘ρθει εκείνη η ώρα που η Ιστορία θα δικαιώσει τα ιδανικά, τους σκοπούς και τη θυσία των αγωνιστών του Δημοκρατικού Στρατού».

Β.ΓΕΩΡΓ

DSC05129_6

ΕΛΛΑΔΑ-2009-142′

Σκηνοθεσία: Παντελής Βούλγαρης

Ηθοποιοί: Βικτώρια Χαραλαμπίδου, Βαγγέλης Μουρίκης, Γιώργος Συμεωνίδης. Γιώργος Αγγέλκος. Xρήστος Καρτέρης και ο Θανάσης Βέγγος

1949, τρίτη χρονιά του Εμφυλίου Πολέμου. Στα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας σε μεγάλες και μικρές μάχες, μέρα και νύχτα, το αίμα κυλάει ποτάμι. Δύο αδέρφια, ο Ανέστης 17 χρονών (Χρήστος Καρτέρης) και ο Βλάσης 14 (Γιώργος Αγγέλκος), βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα. Ο πατέρας τους νεκρός από νάρκη, η μάνα τους σε στρατόπεδο αμάχων. Τσοπανόπουλα που γνωρίζουν καλά τα υψώματα, τα δάση, τα ποτάμια και τα περάσματα, τα δύο παιδιά χρησιμοποιούνται ως οδηγοί, ο Ανέστης από τον ανθυπολοχαγό Τριαντάφυλλο του Εθνικού Στρατού (Γιώργος Συμεωνίδης) και ο Βλάσης από τον Καπετάν Ντούλα του Δημοκρατικού Στρατού (Βαγγέλης Μουρίκης). Μοιραία βρίσκονται με όπλο στο χέρι σε ομάδες που πολεμούν απέναντι και βάλλουν η μία εναντίον της άλλης. Στις τοποθεσίες Ψωριάρικα, Χαλασμένα Χωράφια, Μέγα Πλάι ζουν τη φωτιά του πολέμου, τις μάχες ανταρτών και φαντάρων σώμα με σώμα, τα πρόχειρα νοσοκομεία με σακατεμένους και ετοιμοθάνατους, την παράλογη καθημερινότητα του θανάτου, της βίας, της σύγχυσης, του πάθους, του τρόμου. Χουχλιάζοντας συνθηματικά σαν πουλιά καταφέρνουν να συναντηθούν κρυφά τρεις φορές. Την τελευταία, ενώ οι Αμερικάνικες βόμβες Ναπάλμ καίνε ανθρώπους και δάση, ο μεγάλος προσπαθεί να πάρει τον μικρό αδερφό μαζί του. Ο Βλάσης όμως έχει γίνει πια πολυβολητής, αποκαλείται συναγωνιστής Φλόγας και έχει τιμηθεί με το παράσημο του Γράμμου.

EXTRA!

Στην ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ ο ανθυπολοχαγός, ο καπετάνιος, η πολυβολήτρια Γιαννούλα (Βικτώρια Χαραλαμπίδου), ο διαφωτιστής (Βασίλης Νανάκης), η 15χρόνη αντάρτισσα Φούλα (Άννα Παρτσάνη), ο δεκανέας Καλαματιανός (Ιούλιος Τζιάτας), ο στρατηγός (Μάριος Ποντίκας), ο ταγματάρχης (Κώστας Κλεφτόγιαννης), ο Βαν Φλητ (Μίλτος Πολυβίου), ο Τζων Λούϊς (Ian Robertson), η μάνα στο στρατόπεδο (Αργυρώ Αποστολίδου) και ο 80χρονος παππούς του νεκρού στρατιώτη (Θανάσης Βέγγος) γράφουν σελίδες στο κεφάλαιο της μοίρας και της ιστορίας των δύο παιδιών αλλά και της ιστορίας του τόπου.

Στην ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ ο Ανέστης και ο Βλάσης μέσα από τα περάσματα του θανάτου, τα δασωμένα του φόβου και τα υψώματα του ηρωισμού γίνονται σήμερα, 60 χρόνια μετά, και δικοί μας οδηγοί μνήμης και ώριμου στοχασμού για την τριετία που αφάνισε χιλιάδες νέους και σημάδεψε βαριά την χώρα.

Η ταινία γυρίστηκε στην Δυτική Μακεδονία, στον Νομό Καστοριάς το φθινόπωρο του 2008 Απόσκεπος, Λίμνη Αρρένες, Βίτσι, Βυσσινιά, Γράμμος, Ύψωμα Καζάνι, Κορέστεια, Κρανιώνας, Λιθιά, Μάνκοβιτς, Μαύροβο, Μαυρόκαμπος, Νεστόριο, Οξυά, Πολυκάρπη, Πολυκέρασο, Σιδηροχώρι, Τοιχιό, Χαλάρα, Ύψωμα Χάρος

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

Σε ποιον θάνατο πήγες.
Περνούσε αεράκι από εκεί;
– Μάρκος Μέσκος –

Στα πεδία των μαχών των Βαλκανικών πολέμων χάθηκαν 12.000 έλληνες στρατιώτες, στη Μικρασιάτικη εκστρατεία 37.000, στην Ιταλογερμανική επίθεση 15.000 και στον Εμφύλιο 70.000, στρατιώτες και αντάρτες.

Σε κάθε πόλεμο σκληραίνουν οι άνθρωποι, τα πρόσωπα σκοτεινιάζουν. Στον Εμφύλιο η διάσταση είναι πιο δραματική γιατί καμία εξήγηση δεν πείθει απόλυτα, δεν παρηγορεί. Η εμφύλια αναμέτρηση είναι η πιο τραγική εκδοχή πολέμου.

Αφήνει για χρόνια ανοιχτές πληγές.

Ο λαός και ο τόπος πληρώνουν πανάκριβο λογαριασμό.

Καμία πλευρά δεν μπορεί να είναι υπερήφανη, δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι όλα ήταν καλά καμωμένα. Από νέος ήθελα να κάνω μια ταινία γι’ αυτό το δύσκολο και οδυνηρό κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας μας.

Την έκανα στα 68 μου.

Για τη συγγραφή του σεναρίου ανέβηκα πολλές φορές σε όλα τα χωριά και τις βουνοκορφές του Γράμμου και του Βιτσίου, όπου διαδραματίζεται η ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ. Απαιτήθηκε πολύχρονη έρευνα σε επίσημα ντοκουμέντα, επιστημονικές μελέτες, γραπτές και προφορικές μαρτυρίες, που συχνά απέδιδαν απροσδόκητα αποτελέσματα, αφορμές για στοχασμό και αναστοχασμό πάνω στα γεγονότα. <

Δεν είμαι πολιτικός, ούτε ιστορικός, είμαι καλλιτέχνης και στην ταινία καταθέτω αυτό που μου αναλογεί, αυτό πού μέσα μου, επιμένει να με συγκλονίζει.

Τη μοίρα των απλών ανθρώπων, των από κάτω, των λησμονημένων θυμάτων.

Κινηματογράφησα μια κόλαση που διαδραματίστηκε στον παράδεισο, την ασύλληπτης ομορφιάς φύση της Δυτικής Μακεδονίας.

Εστίασα στα πρόσωπα και τις ιστορίες των ταπεινών, ανταρτών, στρατιωτικών και χωρικών της περιοχής.

Ιστορίες μεγάλης σκληράδας και μεγάλης ανθρωπιάς.

Ήρωες μου δύο αδέρφια, βοσκόπουλα, 17 και 14 χρονών. Η τύχη τους, τύχη των τότε καιρών.

Πολυβόλα, αμερικάνικες βόμβες Ναπάλμ, παράσημα ηρώων, στρατοδικεία.

Η ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ θα βγει στις αίθουσες τον Οκτώβρη του 2009, 60 χρόνια μετά τη λήξη του Εμφυλίου.

Γιατί σήμερα πια μια τέτοια ταινία;

Γιατί όταν η ιστορία φεύγει από τα αρχεία με τις διαταγές και τους αριθμούς, και «γράφεται» πάνω σε ζωντανά πρόσωπα και κορμιά μιλάει διαχρονικά, θυμίζει, προβληματίζει. Γιατί η τέχνη αντλεί από την ανθρώπινη περιπέτεια.

Με ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ λοιπόν για τα παρακάτω της ζωής και του σινεμά.

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΕΡΣΑΝΙΔΗΣ – Η ΕΠΟΧΗ

ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ

Ποιος νίκησε τελικά;

«Στα πεδία των μαχών των Βαλκανικών πολέμων χάθηκαν 12.000 έλληνες στρατιώτες, στη Μικρασιάτικη εκστρατεία 37.000, στην Ιταλογερμανική επίθεση 15.000 και στον Εμφύλιο 70.000, στρατιώτες και αντάρτες», σημειώνει ο Παντελής Βούλγαρης για τη νέα του ταινία, «Ψυχή βαθιά».
Το 1949, στα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας, δύο αδέρφια, ο Ανέστης 17 χρονών και ο Βλάσης 14, βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα. Ο πατέρας τους νεκρός από νάρκη, η μάνα τους σε στρατόπεδο αμάχων. Τσοπανόπουλα που γνωρίζουν καλά τα υψώματα, τα δάση, τα ποτάμια και τα περάσματα, τα δύο παιδιά χρησιμοποιούνται ως οδηγοί, ο Ανέστης από τον ανθυπολοχαγό Τριαντάφυλλο του Εθνικού Στρατού και ο Βλάσης από τον Καπετάν Ντούλα του Δημοκρατικού Στρατού. Μοιραία βρίσκονται με όπλο στο χέρι σε ομάδες που πολεμούν απέναντι και βάλλουν η μία εναντίον της άλλης. Ζουν τη φωτιά του πολέμου, τις μάχες ανταρτών και φαντάρων σώμα με σώμα, τα πρόχειρα νοσοκομεία με σακατεμένους και ετοιμοθάνατους, την παράλογη καθημερινότητα του θανάτου, της βίας, της σύγχυσης, του πάθους, του τρόμου. Χουχλιάζοντας συνθηματικά σαν πουλιά καταφέρνουν να συναντηθούν κρυφά τρεις φορές. Την τελευταία, ενώ οι Αμερικάνικες βόμβες Ναπάλμ καίνε ανθρώπους και δάση, ο μεγάλος προσπαθεί να πάρει τον μικρό αδερφό μαζί του. Ο Βλάσης όμως έχει γίνει πια πολυβολητής, αποκαλείται συναγωνιστής Φλόγας και έχει τιμηθεί με το παράσημο του Γράμμου.
Ο Παντελής Βούλγαρης σκηνοθετεί μια ιστορία από τον Εμφύλιο. Μια τραγική ιστορία από τις τόσες που μάτωσαν τις ψυχές των ανθρώπων εκείνα τα δύσκολα χρόνια. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης προσεγγίζει το θέμα του από τη σκοπιά της εθνικής συμφιλίωσης, και πολύ καλά κάνει. Μόνο που στο ερώτημα «ποιος νίκησε, τελικά;», η απάντησή του παραμένει μετέωρη. Εδώ ενίσταμαι, επειδή σαφώς υπήρξε νικητής και ήταν η παράταξη της δεξιάς. Και η νίκη της δεν ήταν στιγμιαία αλλά διήρκησε και πολλά χρόνια μετά, με τους ηττημένους να πληρώνουν με εκτελέσεις, φυλακές, εξορίες, βασανιστήρια, πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων κλπ. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε και ο Βούλγαρης του «Χάπι Ντέι» και των «Πέτρινων χρόνων», ακόμη περισσότερο.
Ένα φιλόδοξο εγχείρημα που δεν φτάνει τις προσδοκίες μας. Η ταινία είναι άνιση, έχει μερικές συγκλονιστικές στιγμές αλλά και πολλές που δημιουργούν αμηχανία στο θεατή. Ξεχωρίζουν οι ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών (Γιώργος Αγγέλκας, Χρήστος Καρτέρης), η συγκλονιστική –αν και ολιγόλεπτη- εμφάνιση του Θανάση Βέγγου, η ερμηνεία του Βαγγέλη Μουρίκη και η εξαιρετική μουσική του Γιάννη Αγγελάκα.

 

ΚΩΣΤΑΣ ΤΕΡΖΗΣ-ΑΥΓΗ

Σε έρευνα της κοινής γνώμης που δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή» τον περασμένο Φεβρουάριο, το 55% δηλώνει πως κατά τη γνώμη του η «ιδεολογική διαίρεση» του Εμφυλίου παραμένει ισχυρή και σήμερα. Εξήντα ακριβώς χρόνια μετά τη λήξη του, ο «ανθρωποκεντρικός» Παντελής Βούλγαρης γύρισε μια ταινία μυθοπλασίας για την τελευταία περίοδο του Εμφυλίου, ταινία που ήδη φαίνεται να έχει διχάσει, τη στιγμή μάλιστα που κηρύσσει τη «λήξη» της σύγκρουσης, τη συμφιλίωση.

Στη «δυσκολία» μου να την προσεγγίσω, θα επικαλεστώ μια φράση που είχε πει ο Φίλιππος Ηλιού μιλώντας για το βιβλίο του Άγγελου Ελεφάντη «Μας πήραν την Αθήνα»: «Είναι μεγάλος ο πειρασμός για τον αριστερό να προσεγγίσει την ιστορία του με όρους πολιτικούς, αποδοχής ή απόρριψης, που εμπλέκουν το ορθό και το λάθος και τείνουν να καταλήξουν στην αυτοδικαίωση». Έστω κι αν το «Ψυχή βαθιά» δεν είναι ιστορικό κείμενο αλλά μυθοπλαστική μεταγραφή ιστορικών δεδομένων.

Ο Βούλγαρης στηρίζει την αφήγησή του σε δύο νεαρούς ήρωες, δυο αδέρφια, χωριατόπαιδα, που η «μοίρα» ρίχνει τον έναν στη μεριά του κυβερνητικού στρατού και τον άλλον στην απέναντι πλευρά. Όχι μόνο η ηλικία αλλά και τα πρόσωπα των αγοριών (τα οποία ο φακός του Βούλγαρη καδράρει συστηματικά) υποδηλώνουν την «αθωότητα», θεμελιώδη αντίθεση στο σφαγείο της εμφύλιας σύγκρουσης. Ο σκηνοθέτης θέτει εξ αρχής τα δύο στρατόπεδα σε κατάσταση «ισοτιμίας». Όχι απόλυτης. Άλλωστε, ενδεικτικά, ο τίτλος είναι παρμένος από το σύνθημα των ανταρτών… Όμως, σαφώς, η οπτική του σκηνοθέτη δεν είναι με κάποια από τις δύο πλευρές αλλά ταυτίζεται με εκείνη της μάνας Ζαχαρούλας ή του τραγικού παππού που έχασε τον εγγονό του (Θανάσης Βέγγος), δύο χαρακτήρες που καλούνται να συνενώσουν τα διεστώτα…
Η ταινία συναπαρτίζεται από «επεισόδια» παρμένα από αυθεντικά περιστατικά της περιόδου -άλλωστε στο δελτίο τύπου που μοίρασε η εταιρεία παραγωγής επισυνάπτεται «βιβλιογραφία» για την περίοδο του Εμφυλίου, πάνω στην οποία στηρίχτηκε η έρευνα και το σενάριο της ταινίας. Και ενώ από τις προσωπικές μου μελέτες χρόνων για την περίοδο η βιβλιογραφία αυτή κρίνεται αρκούντως ικανοποιητική, από την άλλη με ξενίζει το γεγονός ότι μια ταινία μυθοπλασίας μοιάζει να διεκδικεί τη δικαίωσή της στο χώρο της ιστοριογραφίας.

Επιπλέον, δεν μου είναι εύκολο να αποδεχτώ τη λογική του action στις σκηνές μάχης, στις οποίες ο σκηνοθέτης φαίνεται να αποδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα. Θέλει άραγε να μας πει, «δείτε τι σφαγείο ήταν ο εμφύλιος»; Και αν αυτός ήταν ο στόχος του, ήταν όντως αυτή η καλύτερη επιλογή που είχε; Εάν η οπτική είναι αντιπολεμική, συνάδει με την απόδοση ιδιάζουσας βαρύτητας στις σκηνές μάχης; Αισθάνθηκα στη διάρκεια της προβολής πως «πρέπει» να πειστώ ότι ο ανθρωποκεντρικός Βούλγαρης ξέρει να γυρίζει και πολεμικές σκηνές… Και δεν έχει ίσως νόημα να επικαλεστώ στον κλασικό αντιπολεμικό «Ουρανό» του Τάκη Κανελλόπουλου, ή την πιο πρόσφατη «Λεπτή κόκκινη γραμμή» του Τέρενς Μάλικ, όπου ο ρεαλισμός της μάχης υπεραναπληρώνεται από την έντονη εσωτερική ζωή των ηρώων…
Αλλά εφόσον γινόμαστε μάρτυρες της αγριότητας της σύγκρουσης, στο «Ψυχή βαθιά», τίθεται αυτομάτως το ερώτημα: Γιατί πολεμούν οι χαρακτήρες μέσα σε αυτή την ταινία; Ποιο είναι το ενδοφιλμικό διακύβευμα; Οι της μίας πλευράς αγωνίζονται, όπως υπονοείται με έμμεσες αναφορές, για μια «λαοκρατία», με φωτεινό ορόσημο τον πατερούλη των ημερών εκείνων Στάλιν, και όντως σκιαγραφείται ένα κλίμα συντροφικότητας, σπαργανώματα, ίσως, μιας «άλλης» κοινωνίας …

Από την άλλη πλευρά όμως για τι αγωνίζονται; Εξωφιλμικά (ιστορικά) η απάντηση είναι προφανής, «για την εξουσία, για την κυριαρχία». Ενδοφιλμικά η απάντηση μοιάζει να είναι «πολεμούν γιατί τους εξαναγκάζουν οι Αμερικανοί» -ναι, φοβάμαι πως ένας νέος θεατής εύκολα θα διολισθήσει σε αυτό το συμπέρασμα. Δεν υπάρχει ούτε ένας ιδεολόγος από τη «μοναρχοφασιστική» πλευρά -ακόμα και οι στρατοδίκες εμφανίζονται να κάνουν μια δουλειά «διεκπεραίωσης»… Δεν υπήρχαν σκληροπυρηνικοί ιδεολόγοι σε αυτή την πλευρά; Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι όχι μόνο υπήρχαν αλλά συγκροτούσαν ένα πανίσχυρο ιδεολογικό ρεύμα – στη μελέτη ενός συντηρητικού ιστορικού για εκείνη την περίοδο περιλαμβάνεται η κρίσιμη παρατήρηση πως ακριβώς σε εκείνα τα χρόνια γεννιέται η έννοια της εθνικοφροσύνης, και ο όρος «εθνικόφρων» τότε αποκτά τη σημασία με την οποία κυριάρχησε για δεκαετίες στην πολιτική προπαίδεια.
Είδα την ταινία δύο φορές προκειμένου να βεβαιωθώ για την αρχική μου αίσθηση: Ο Βούλγαρης γύρισε μια ταινία για έναν εμφύλιο, τον πιο άθλιο, τον πιο ανελέητο απ` όλους τους πολέμους, χωρίς «κακούς»! Εκτός αν «κακοί» είναι μόνο οι ξένοι, και η αθωότητα των βασικών του ηρώων σφραγίζει τελικά ολόκληρο το έθνος των Ελλήνων, που ακόμη και εξήντα χρόνια μετά πορεύεται χωρίς συναίσθηση της ιστορικής ευθύνης…
Ο Μαρκ Φερό έχει δείξει προ πολλού ότι περίφημες ιστορικές ταινίες, όπως π.χ. ο «Αλέξανδρος Νιέφσκι», του 1938, μέσα από την οποία το σοβιετικό καθεστώς καλούσε σε εθνική συσπείρωση ενόψει της ναζιστικής απειλής, μας μιλούν περισσότερο για την ιστορική στιγμή κατά την οποία παράγονται και όχι για αυτή στην οποία αναφέρονται: «Διηθούν το παρελθόν μέσα από την επιλογή των θεμάτων, τις αισθητικές προτιμήσεις της εποχής τους, τις αναγκαιότητες της παραγωγής (…), τα ασυναίσθητα ολισθήματα του δημιουργού. Εδώ έγκειται η αληθινή ιστορική πραγματικότητα των ταινιών αυτών και όχι στο πώς αναπαριστούν το παρελθόν». Αναρωτιέμαι τι ακριβώς μας λέει η ταινία του Βούλγαρη για τη σημερινή ελληνική κοινωνία, αλλά επ` αυτού θα συνεχίσουμε στο φύλλο της Κυριακής.

Παναγιώτη Φραντζή – “ΠΡΙΝ” :

Ο Παντελής Βούλγαρης  με την καινούργια του ταινία βυθίζεται χωρίς πυξίδα στην κόλαση της εμφύλιας σύρραξης του ’46-49. Γιατί πολέμησαν εκείνοι οι στρατοί; Και άραγε ποιος νίκησε; Η ιστορία απαντά με επιστημονική μέθοδο, η τέχνη έχει το δικό της τρόπο να πλάθει τα ερωτήματα. Μεγάλη, συγκινητική ταινία, αναμφίβολα, με πολλά παράθυρα για συζήτηση και διαφωνία.   

«Ψυχή βαθιά» και μετέωρη ματιά 

Ένας ουρανός  συννεφιασμένος, γρήγορη κίνηση, βγαίνουν γράμματα: οι Έλληνες νεκροί στα πεδία των μαχών του εικοστού αιώνα. Νικητής ο εμφύλιος πόλεμος με εβδομήντα χιλιάδες χαμένες ζωές εκατέρωθεν. Το πρώτο πλάνο της νέας ταινίας του Παντελή Βούλγαρη με τα φορεμένα στοιχεία δεν ρωτάει απλώς «γιατί»· θέτει το πλαίσιο. Από τη μια ο ουρανός, ανεξάντλητος, γεμάτος χρόνο και θάνατο και μνήμη. Από την άλλη η ανάγκη επαναπατρισμού της μνήμης, σε χώρο ελληνικό, στενότερο δηλαδή του ορίζοντα μιας ιστορικής εποχής – ανείπωτης βαρβαρότητας και ατομικής απόγνωσης αλλά και μεγάλων επαναστάσεων και συλλογικής ανάτασης.  

Ο Βούλγαρης  χάνει από την οπτική του την ιστορική αυτή σύγκρουση, ρέπει προς εξιδανίκευση για το εθνικό στρατόπεδο και ταλαντεύεται πολύ για το πώς θα παρουσιάσει τους μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού. Θαυμάζει την αυταπάρνηση και τον ηρωισμό τους, περιγελά την αφέλεια, ζυγίζει την αποκοτιά και τις διαψεύσεις τους, υποκλίνεται στην πίστη και τη θυσία τους. Ενώ οι αντάρτες στο έργο πολεμάνε μέσα σε ένα πυκνό σύννεφο άγνοιας και τόλμης, οι αξιωματικοί του κυβερνητικού στρατού εμφανίζονται συνεσταλμένοι και αμήχανοι, σαν να παίζουν με τη γνώση του μέλλοντος και το σπαθί της ιστορίας πάνω απ’ τα κεφάλια τους – πολύ ενδιαφέρον ως σκηνοθετικό εύρημα, αλλά εντελώς ακατάλληλο για όποιον αναζητά ιστορικές συνάψεις.  

Το σενάριο δανείζεται την αφηγηματική του γραμμή από το «Τραγούδι του νεκρού αδερφού», με μια μάνα να χάνει τα ίχνη των δυο αγοριών της, το ένα να ακολουθεί τους κυβερνητικούς και τ’ άλλο να μάχεται με τους αντάρτες. Αλλά δεν εκπέμπει συμφιλίωση όπως η παράσταση με τη σπουδαία μουσική του Μίκη Θεοδωράκη στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Συντριβή εκπέμπει, της λαϊκής ψυχής, για την ήττα της Αριστεράς. Αυτό μας το δίνει με ορισμένες εξαιρετικές λήψεις, αλλά και μέσα από τη σχέση των δύο παιδιών. Ο Ανέστης, ο μεγαλύτερος, που χαίρει της ασφάλειας του κυβερνητικού στρατού, έχει απολογητική και ενοχική στάση για τη μοίρα του μικρού Βλάση – θυμίζοντας πολύ ένα άλλο τραγούδι του Θεοδωράκη σε στίχους Μιχάλη Κατσαρού, το Αυτούς που βλέπεις: «τον πιο μικρό … τον πιο αγαπημένο, αυτόν μονάχα εγώ προσμένω…»  

Η ταινία γέρνει σαφώς προς τη μεριά των ηττημένων. Των ανθρώπων του μόχθου που έχασαν τα πάντα, ή έδωσαν τα πάντα σε μια χαμένη μάχη. Προδομένοι από τις ηγεσίες τους, άλλοι πολεμώντας στο λάθος στρατόπεδο. Οι στίχοι του Μάρκου Μέσκου που σχολιάζουν την αρχή – «Σε ποιον θάνατο πήγες. Περνούσε αεράκι από εκεί;» – και το φινάλε εκφράζουν ένα λεπταίσθητο υπαρξιακό κατευόδιο της λαϊκής ψυχής που αφήνει το πεδίο της μάχης. Ωστόσο ιδεολογικά το έργο ισορροπεί ανάμεσα στην «αθώωση» την ελληνικής άρχουσας τάξης, και την αναγνώριση του ηθικού αναστήματος των αριστερών. Για να γίνει το πρώτο υπερπροβάλλονται οι – υπαρκτές – μετριοπαθείς τάσεις στο στρατόπεδο των κυβερνητικών. Οι αξιωματικοί του Εθνικού στρατού εμφανίζονται αυστηροί μα και ευαίσθητοι, ανθρώπινοι και συγκαταβατικοί. Ακόμα και ο αρχιστράτηγος φαίνεται απρόθυμος αλλά αναγκασμένος να εκτελέσει τις διαταγές των Αμερικανών για την ολοκληρωτική συντριβή των ανταρτών. Οι ξένοι επωμίζονται αποκλειστικά το ρόλο του κακού και αυτό είναι το πιο χτυπητό ατόπημα του σεναρίου. Ως προς το δεύτερο είναι χαρακτηριστική η σκηνή της ανταλλαγής αποθαρρυντικών πειραγμάτων σε μια ανάπαυλα, με τον τηλεβόα της πολυβολήτριας αντάρτισσας Γιαννούλας (μια αλλιώτικη Βικτώρια Χαραλαμπίδου) από ψηλά να «νικάει» τις χυδαίες ανταπαντήσεις του ανθυπολοχαγού Τριαντάφυλλου, καλώντας τους αδερφούς στρατιώτες να αυτομολήσουν. Και κυρίως η σκηνή που τη ρωτάει ο μικρός Βλάσης «Τι έκανες συναγωνίστρια πριν γίνεις συναγωνίστρια;» για να του απαντήσει «Ράφτρα ήμουνα, κι όταν τελειώσουμε από δω πάλι ράφτρα θα είμαι». Από την άλλη μεριά δείχνει με εξαιρετικό τρόπο πώς οι στρατιώτες του Εθνικού στρατού υπηρετούν με μηδενικό ηθικό απλώς μια θητεία, χωρίς να συνεπαίρνονται από καμιά ιδεολογία.  

Εικαστικά το φιλμ αγγίζει την τελειότητα, με απίστευτα ρεαλιστικά πλάνα μαχών και πολεμικών προετοιμασιών, καθώς και παρένθετες λυρικές καταγραφές. Το τοπίο της ορεινής Καστοριάς επιβλητικό και πένθιμο, ιδανικά αποτυπωμένο στο φακό, ζωντανεύει με πιστότητα τις στιγμές εκείνες. Σημειώνουμε χαρακτηριστικά: τη σκηνή της συνάντησης των δύο αδελφών στο πατρικό σπίτι στο εγκαταλειμμένο χωριό, με το φθαρμένο φως των χρυσογαλάζιων τόνων· το κυνηγητό των μικρών ανταρτόπουλων στο δάσος στο ατόφιο χρώμα του πρωινού πριν αρχίσουν να σκάνε οι βόμβες ναπάλμ στην κορυφογραμμή, το σμίξιμο των αντιπάλων στα χιόνια και η μοιρασιά του φαγητού στο αντίσκηνο.  

Είπαμε ότι  είναι μια μεγάλη ταινία, μπροστά  σε μια μεγάλη δυσκολία. Τελικά εμπόδιο  για την αισθητική της ολοκλήρωση είναι ότι κοιτάει τους αντάρτες μέσα από τον παραμορφωτικό φακό της ήττας. Και όσο μιλάμε για συμπάθεια προς τους χαμένους, τόσο μπορεί να ξεχνάμε την αναγκαιότητα να είχαν νικήσει. Και τότε η συμπάθεια μικραίνει τον επαναστατικό σκοπό και το υποκείμενό του. Μένει όμως στο τέλος αυτή η γλυκύτητα των τεράστιων, μικρών ηρώων, που βρέθηκαν χωρίς να το καταλάβουν σε τέτοια καθήκοντα. Όπως τα υπέροχης φρεσκάδας νεανικά πρόσωπα (παιδιά από τα γύρω χωριά που μαζεύτηκαν στο κάστινγκ και ήθελαν όλα να παίξουν τους αντάρτες) που ψήθηκαν στο ρόλο τους ως υπερασπιστές της αιώνιας νεότητας της επανάστασης – είναι κάτι περισσότερο από ερμηνεία το τρομερό παίξιμό τους – και μας χαμογελούν φορώντας το δίκοχο του ΔΣΕ… 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΑΝΙΚΑΣ – ΤΑ ΝΕΑ

Μέσα στο ίδιο επταήμερο η διπλή όψη του ελληνικού κινηματογράφου. Με το Νέο ο Λάνθιμος. Με το Παλιό ο Παντελής Βούλγαρης. Το λένε «Ψυχή βαθιά», αλλά πάσχει και από ιστορική άγνοια βαθιά!

Σκληρό. Έτσι το είδα. Έτσι το επεξεργάστηκα. Έτσι κατέληξα. Και ο αδελφός μου να ήταν τα ίδια θα έγραφα εδώ. Ο Βούλγαρης, λοιπόν. Ο σκηνοθέτης των προσωπικών, μικρών ιστοριών. Όπου το έκανε αυτό – από το «Προξενιό της Άννας» μέχρι τα «Πέτρινα χρόνια»- έπιανε επιδόσεις με συγκίνηση βαθιά. Όπου καταπιανόταν με την Ιστορία και το πλήθος των μεγάλων παραγωγώναπό τον «Βενιζέλο» μέχρι τις «Νύφες»- κατέληγε να υπογράφει καλλιγραφημένες χαλκομανίες.

Το γκρέμισμα διπλό. Και η μικρή ιστορία δεν είναι άξονας και ολοκληρωμένη δραματουργία. Και η μεγάλη, η αληθινή Ιστορία, είναι επεξεργασμένη με υποκειμενική, επιπόλαιη ερμηνεία και αισθητική μυωπία. Στη θέση του θα έβλεπα και θα αφομοίωνα κάθε καρέ από την κορυφαία στιγμή του Κεν Λόουτς «Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι». Πάνωκάτω ίδια περίπου ιστορία. Όμως εκ της συγκρίσεως βυθίζεται του Βούλγαρη η ταινία.

Ενός λάθους μύρια έπονται. Επειδή λοιπόν περιγράφει τις τελευταίες ημέρες του Εμφυλίου στον Γράμμο του 1949. Όχι, δεν είναι αληθινό πως οι αντίπαλες δυνάμεις ήταν περίπου ισοδύναμες. Ο Εθνικός είχε πάρει φαλάγγι τον Δημοκρατικό Στρατό. Ήταν ζήτημα ημερών. Η θανατίλα των Desperados κομμουνιστών θα έπρεπε να ήταν χαραγμένη στο κούτελο των ανταρτών. Όχι, δεν είναι δυνατόν να είσαι κυκλωμένος μέχρι τ΄ αυτιά κι εσύ να τραγουδάς δυνατά, με άκρατο ενθουσιασμό. Θα σε έκαναν κιμά. Όχι, οι αξιωματικοί του Εθνικού Στρατού δεν έδωσαν δείγματα συναισθηματικά. Αποκεφάλιζαν και περιέφεραν τα κεφάλια στα χωριά. Έλεος. Διαβάστε οποιαδήποτε μαρτυρία. Άγγλων, Αμερικανών και Ελλήνων παρατηρητών. Όχι, δεν είναι αληθινό πως ο Εμφύλιος τελείωσε επειδή οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές έριξαν για πρώτη φορά βόμβες Ναπάλμ. Τις έριξαν στην Μπανανία, αλλά το τέλος του Εμφυλίου ήταν μια προαναγγελθείσα τραγωδία. Όχι, για την παροιμιώδη ελληνική κακοδαιμονία δεν φταίνε οι Ρώσοι και οι Αμερικανοί. Αγαπητέ δεν φταίει ο διαιτητής, αλλά η δική μας η κεφαλή!

Και τέλος- το χειρότερο και πλέον ανιστόρητο όλων των λαθών- ο εύκολος συναισθηματισμός. Θέλουμε δεν θέλουμε, ο Εμφύλιος είναι δυστυχώς μια αναγκαστική ιστορική διαδικασία που έχει συμβεί και συμβαίνει σε κάθε γωνιά της Γης. Από την επανάσταση στην Αμερική και τη Γαλλία μέχρι Ισπανία. Παντού. Έτσι προς τα μπρος ή προς τα πίσω προχωράει η Ιστορία βουτηγμένη σε ωκεανούς αίματος. Δεν μας αρέσει, αλλά έτσι συμβαίνει. Μία η αιτία.

Μπορεί όλοι να μιλάμε ελληνικά, αλλά τα συμφέροντα εντελώς ξένα και εχθρικά. Στοιχειώδες αγαπητέ Ουάτσον. «Έλληνας τουφεκάει Έλληνα» (εκ βαθέων και συγκινητικά προφέρει ο Θανάσης Βέγγος τα λόγια αυτά). Επειδή δύο οι Ελλάδες, όπως δύο οι κόσμοι που συγκρούονται από την ημέρα που ο Άνθρωπος ήρθε στη Γη.

Τα λάθη προσέγγισης καταλήγουν σε λάθη σκηνοθετικής διαχείρισης. Το πρώτο μέρος μοιάζει με ρεπεράζ (περάσματα) από διαφορετικές ταινίες. Από τη μια, η ιστορία δύο αδελφών σε δύο στρατόπεδα διαφορετικά. Από την άλλη, ατελείωτες περιγραφές με γαλονάδες να συνεδριάζουν σαν από σκηνές του Τζέιμς Πάρις και από μάχες μέσα σ΄ ένα τοπίο θολό, έτσι για να δικαιολογηθεί η μεγάλη παραγωγή. Άφθονος χρόνος, άφθονη φλυαρία, άφθονος χαμένος κόπος χωρίς αισθητική αξία. Όπου ο φακός περιορίζεται στο δράμα το προσωπικό, απογειώνεται το υλικό. Όπου το μαζικό και το ιστορικό, γκρεμίζεται η ταινία ολοσχερώς. Κρίμα. Γιατί ήταν μεγάλη ευκαιρία. Και γιατί οι περισσότερες φάτσες από το καστ των νέων παιδιών είναι χάρμα οφθαλμών. Και γιατί η φωτογραφία του Σίμου Σαρκετζή δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις καλύτερες ξένες παραγωγές. Και γιατί το μουσικό μοτίβο του Γιάννη Αγγελάκα μοιάζει με πειραγμένο μοιρολόι. Με έναν λόγο, μία η απορία. Αφού είναι κάτοχος του μυστικού να σκηνοθετεί χαμηλόφωνα και υπαρξιακά, τι στο καλό το ήθελε και μπερδεύτηκε με όλα αυτά τα γαλόνια, τις μάχες και τις Ναπάλμ;

«Ψυχή βαθιά»

Ο Εμφύλιος στον Γράμμο του 1949 Δύο αδέλφια σε στρατόπεδα διαφορετικά Φλύαρο, επίπεδο και ρηχό

ΒΑΘΜΟΙ= 4 (μακάρι να πέφτω έξω)

ΝΙΝΟΣ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗΣ-ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

**   Ο Εμφύλιος μέσα από τη σύγκρουση δύο αδερφών που μάχονται σε αντίπαλα στρατόπεδα, σε μια με εντυπωσιακά στημένες σκηνές μαχών ταινία, που όμως αντιμετωπίζει επιφανειακά το θέμα των σχέσεων και της συμφιλίωσης .

Ο Παντελής Βούλγαρης, ένας από τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες του νεότερου ελληνικού κινηματογράφου, που έκανε την εμφάνισή του στη δεκαετία του ‘70, δείχνει να μοιράζει τη σκηνοθεσία του ανάμεσα σε δύο είδη: τις πολύ προσωπικές, κατά κάποιο τρόπο «ταινίες δωματίου» («Το προξενιό της Αννας», «Ησυχες μέρες του Αυγούστου», «Ολα είναι δρόμος») και τις επικές ταινίες («Ελευθέριος Βενιζέλος», «Τα πέτρινα χρόνια», «Νύφες»), ενώ, ενδιάμεσα, μας πρόσφερε μια ξεχωριστή, στιλιζαρισμένη ταινία, όπως το αδικημένο αλλά ιδιαίτερα ενδιαφέρον «Happy Day».

Στον επικό κινηματογράφο εντάσσεται και η τωρινή ταινία του «Ψυχή βαθιά», με τον 68χρονο Βούλγαρη να στρέφεται στον εμφύλιο πόλεμο, για να φτιάξει μια ταινία συμφιλίωσης των δύο πλευρών, της Αριστεράς και της Δεξιάς, που στοίχισε στο έθνος 70.000 νεκρούς, αριθμό δηλαδή μεγαλύτερο από το συνολικό αριθμό των νεκρών σε τρεις άλλους πολέμους (Βαλκανικούς, Μικρασία και Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο). Κι αυτό όχι μέσα από την επίσημη Ιστορία αλλά μέσα από «τη μοίρα των απλών ανθρώπων, των από κάτω, των λησμονημένων θυμάτων», όπως ανέφερε ο ίδιος. Η ιστορία, τοποθετημένη στα 1949, τρίτη χρονιά του Εμφυλίου, επικεντρώνεται στη σχέση ανάμεσα σε δύο αδέρφια τσοπανόπουλα, τον 17χρονο Ανέστη (Χρήστος Καρτέρης) και τον 14χρονο Βλάση (Γιώργο Αγγέλκο), που ο πατέρας τους σκοτώθηκε από νάρκη, ενώ η μάνα τους βρίσκεται σε στρατόπεδο αμάχων. Τα δύο παιδιά βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα και χρησιμοποιούνται αρχικά ως οδηγοί, ο Ανέστης του Εθνικού Στρατού και ο Βλάσης του Δημοκρατικού, με τον Βλάση να γίνεται στη συνέχεια πολυβολητής και να παίρνει το όνομα Φλόγας.

Ο Βούλγαρης είναι αναμφισβήτητα εξαίρετος σκηνοθέτης, πράγμα που φαίνεται ιδιαίτερα στο πρώτο μέρος της ταινίας με τις αρκετά εντυπωσιακές για τα ελληνικά δεδομένα (ας μου επιτραπεί εδώ να πω ότι με τα ξένα δεδομένα δεν είναι πάντα στο ίδιο επίπεδο) σκηνές των μαχών. Από ένα όμως σημείο και μετά οι μάχες επαναλαμβάνονται χωρίς να προσθέτουν τίποτα στην πλοκή, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κουράσουν τον θεατή. Αντίθετα, το δεύτερο μέρος, από κινηματογραφικής τουλάχιστον πλευράς, είναι πολύ πιο ενδιαφέρον: με τη σχέση που παρακολουθούμε ανάμεσα στα δύο αδέρφια, με τον Ανέστη να προσπαθεί να προφυλάξει όσο μπορεί τον μικρότερο αδερφό του, αλλά και τη σχέση του Ανέστη με έναν ταξίαρχο του Εθνικού Στρατού. Σκηνές που ο Βούλγαρης στήνει με φροντίδα, προσπαθώντας να δώσει την ανθρώπινη (ορισμένες φορές με κάποιο μελοδραματισμό) πλευρά των χαρακτήρων του.

Το μεγάλο όμως πρόβλημα είναι αλλού. Στην προσπάθεια συμφιλίωσης που αποπειράται ο σκηνοθέτης. Η συμφιλίωση δεν είναι κάτι που παρουσιάζεται στις στιγμές εκείνες όπου κυριαρχούν τα πάθη και τα μίση αλλά γίνεται αφού και οι δύο πλευρές αποδεχτούν την αλήθεια και αναγνωρίσουν τα λάθη και τα όποια εγκλήματά τους -και σήμερα όλοι γνωρίζουμε πως υπήρχαν και λάθη και εγκλήματα και από τις δύο πλευρές. Το να θέλεις να δώσεις την ανθρώπινη πλευρά των χαρακτήρων δεν σημαίνει ότι αποκλείεις και τις αδυναμίες τους: το μίσος, η εκδίκηση και τα διάφορα άλλα ελαττώματα είναι αναπόσπαστο τμήμα του ανθρώπινου χαρακτήρα. Το να παρουσιάζεις τους μαχόμενους να αντιμετωπίζουν τον Εμφύλιο σαν κάτι που τους προξενούσε λύπη αλλά ήταν υποχρεωμένοι να το κάνουν δεν είναι συμφιλίωση αλλά παραποίηση της Ιστορίας. Γιατί η ταινία παρουσιάζει πως αυτοί που πήραν μέρος στον Εμφύλιο ήταν υποχρεωμένοι να το κάνουν είτε από τους Αμερικανούς και το Παλάτι, που ήθελαν να εξοντώσουν τον «εσωτερικό εχθρό» (ο Ελληνας στρατηγός παρουσιάζεται να υπακούει κάπως λυπημένος τον Αμερικανό εκπρόσωπο που τον αναγκάζει να προχωρήσει στην πλήρη εξόντωση του «εχθρού»), και όχι γιατί πίστευαν -και οι περισσότεροι πίστευαν με φανατισμό- στις ιδεολογίες τους, που συχνά δεν τους άφηναν περιθώριο για λογική και ανθρωπισμό. Αντίθετα, οι σκηνές απαλύνουν τη βία και την ωμότητα σε βάρος της αυθεντικότητας. Δυστυχώς, η συμφιλίωση δεν γίνεται με τέτοιο τρόπο. Ο Βούλγαρης μπορεί, κατά τα άλλα, να είναι πολύ καλός κινηματογραφιστής, ο Εμφύλιος όμως περιμένει ακόμη τον σκηνοθέτη του.

ΑΝΤΑ ΔΑΛΙΑΚΑ-ΕΘΝΟΣ

Το 1949, την τρίτη χρονιά του Εμφυλίου Πολέμου, στα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας, δύο αδέλφια, ο 17χρονος Ανέστης και ο 14χρονος Βλάσης, τσοπανόπουλα, των οποίων οι δρόμοι χώρισαν χωρίς να το επιλέξουν τα ίδια, πολεμούν ο πρώτος για λογαριασμό του Εθνικού Στρατού, υπό τον ανθυπολοχαγό Τριαντάφυλλο, και ο δεύτερος για λογαριασμό των ανταρτών, υπό τον καπετάν Ντούλα. Μοιραία θα βρεθούν να πολεμούν απέναντι σε μάχες, ενώ ο Ανέστης προσπαθεί να προστατέψει με κάθε τρόπο τον μικρό αδελφό του…

Η πιο πολυαναμενόμενη ελληνική ταινία του 2009, φέρνει στη μεγάλη οθόνη το κεφάλαιο του ελληνικού Εμφυλίου μέσα από το πρίσμα της απλής ιστορίας δύο νεαρών αδελφών που χωρίζονται χωρίς να το θέλουν και πολεμούν χωρίς να ξέρουν πραγματικά γιατί.

Πάνω σε αυτή τη συνθήκη ξετυλίγεται η «Ψυχή βαθιά», σημαντικό πόνημα για τον Παντελή Βούλγαρη, που εδώ και χρόνια ήθελε να καταθέσει την προσωπική του ματιά πάνω σ’ αυτό το μαύρο κεφάλαιο της ελληνικής Ιστορίας, το οποίο μπορεί να καίει ακόμα τους παλιότερους με τα φριχτά του εγκλήματα και την ιδεολογική του αντιπαράθεση, αλλά για την πλειονότητα των νεότερων δεν είναι παρά ένα κομμάτι του παρελθόντος που έχει ξεπεραστεί.

Η ταινία όμως δεν ψάχνει τίποτα γύρω από την πολιτική όξυνση, δεν παίρνει θέσεις, δεν κρίνει τις δύο πλευρές, δεν δίνει καμία πληροφορία ως προς τα αίτια του πολέμου και τα παρασκηνιακά του κυκλώματα.

Δεν ασχολείται μάλιστα και πολύ με τους γύρω από τα δύο αδέλφια χαρακτήρες, παρά τους κοιτά σαν σύνολο – σαν παραπλανημένα πιόνια της ιμπεριαλιστικής ατζέντας των Αμερικανών, χωρίς αληθινή υπόσταση πέραν αυτής της καρικατούρας. Ετσι ξετυλίγεται σαν μια οποιαδήποτε άλλη πολεμική περιπέτεια με μελοδραματικά χαρακτηριστικά και χολιγουντιανή δυναμική, με μάχες στημένες στα πρότυπα της «Διάσωσης του στρατιώτη Ράιαν» (εντυπωσιακός ο χειρισμός της κάμερας και το στακάτο μοντάζ, ειδικά στις σεκάνς της πρώτης μάχης) και έναν εκτός κάδρου ποιητικό μονόλογο της μάνας των δύο αδελφών.

Αψογη και η φωτογραφία του Σίμου Σαρκετζή, που αναδεικνύει την ομορφιά και την αγριάδα του τοπίου, αλλά η αλήθεια είναι ότι το τεχνικό μέρος της παραγωγής δεν θα ικανοποιήσει την ανάγκη ενός θεατή που έχει άγνοια γύρω από το ζήτημα να πάρει έστω και μια μυρωδιά από τι ήταν τελικά εκείνος ο ελληνικός Εμφύλιος.

Δεν ψάξαμε για μαθήματα Ιστορίας, αλλά για πέντε – δέκα πράγματα που θα μας έβαζαν στην ουσία του ζητήματος, πέραν του κατάδηλου αντιπολεμικού μηνύματος.

ΜΑΡΙΑ ΚΑΤΣΟΥΝΑΚΗ-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

***   Και μόνο για τη στιγμή της αναπάντεχης συνάντησης, στο χιονισμένο τοπίο, μέσα σε ένα αντίσκηνο, εν σιωπή, ομάδας ανταρτών με φαντάρους, θα άξιζε ίσως να έχει γυριστεί η «Ψυχή Βαθιά» του Παντελή Βούλγαρη. Στα λίγα λεπτά που διαρκεί, πυκνώνει μέσα από βλέμματα και χειρονομίες, με το φόβο να υποβόσκει και την καχυποψία να κυριαρχεί, ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν είναι ακριβώς εχθροί αλλά ασφαλώς ούτε φίλοι, μια αλήθεια. Και οι δυο πλευρές είναι πρόσωπα του ίδιου δράματος, του εμφύλιου πολέμου, «της ντροπής», όπως λέει ο παππούς (Θανάσης Βέγγος) που αναζητάει τη σορό του εγγονού του.

Από την έναρξη της ταινίας, οι προθέσεις γίνονται σαφείς: Στα πεδία των μαχών των Βαλκανικών Πολέμων χάθηκαν 12.000 Ελληνες στρατιώτες, στη Μικρασιατική Εκστρατεία 37.000, στην ιταλογερμανική επίθεση 15.000 και στον Εμφύλιο 70.000, στρατιώτες και αντάρτες, του Εθνικού και του Δημοκρατικού Στρατού. Στον Γράμμο και στο Βίτσι ενταφιάστηκε πολύς πόνος, πολύ μίσος, θρήνος, καημός, αγάπη και ενοχή. Και ο Παντελής Βούλγαρης προσπαθεί να αφαιρέσει στρώματα λήθης, ιστορίες θαμμένες, φράσεις που δεν καταγράφηκαν αλλά αποτέλεσαν υλικό αφηγήσεων, μέσα από την πορεία δύο ανήλικων αδελφών, του Ανέστη και του Βλάση, που στρατολογήθηκαν σε αντίπαλα στρατόπεδα. Συνηθισμένος διχασμός στις οικογένειες της εποχής, που βίωσαν τον Εμφύλιο κομμένες στα δύο. Βίαια, οδυνηρά και ανεξίτηλα.

Η ταινία, σε πρώτη ανάγνωση, διαθέτει όλα τα συστατικά της επιτυχίας: συγκίνηση (ειλικρινή και πηγαία), καλογυρισμένες σκηνές μάχης όπου τα σύνολα «διασπώνται» επιδέξια σε άτομα, η κάμερα (συχνά στο χέρι) παρακολουθεί προσωπικές στιγμές, η ψηφιακή χρήση παραπέμπει σε μεγάλες παραγωγές, τα κινηματογραφημένα τοπία κόβουν την ανάσα, η «ψυχή βαθιά» κάθε φορά που ακούγεται ρυθμικά σαν σύνθημα των ανταρτών θολώνει την εικόνα. Τα δάκρυα ήταν κοινή εμπειρία στους θεατές της πρεμιέρας.

Ο Παντελής Βούλγαρης γνωρίζει πολύ καλά ότι χειρίζεται «άτιμους καιρούς, δύσκολους ανθρώπους». Επικεντρώνει στην ανθρώπινη τραγωδία, στο μετέωρο βήμα της Ιστορίας: «Πώς να κάνουμε πίσω; Σε ποια ζωή να γυρίσουμε ύστερα από όλα αυτά;» αναρωτιούνται οι αντάρτες. «Μας άφησαν μόνους».

Ο σκηνοθέτης κινηματογραφεί με τη συνείδηση, τη σχέση με τα γεγονότα, το συναίσθημα και το βλέμμα του δοκιμασμένου αριστερού. Προσπαθεί να είναι δίκαιος, να σεβαστεί τα όσα άκουσε και διάβασε στο μακρύ διάστημα της προετοιμασίας. Και εδώ, η μάχη είναι άνιση. Οι αιχμές κόβονται, το «κακό» βρίσκεται έξω από εμάς. Φταίνε οι Αμερικανοί που ήρθαν και οι Ρώσοι που δεν ήρθαν. Οι ξένες δυνάμεις έφεραν τις ναπάλμ, την καταστροφή, τον εμφύλιο σπαραγμό. Ο Π. Βούλγαρης αγγίζει τα τραύματα με προσοχή για να μη ματώσουν. Δεν αναψηλαφεί πληγές, τις θεωρεί δεδομένες. Οπου η αμηχανία τον κυκλώνει, καταφεύγει στην ποίηση της εικόνας, σε κινηματογραφικά στερεότυπα. Τα αντίπαλα χέρια που αγγίζουν το ένα το άλλο και το αναπάντητο ερώτημα «άραγε εμείς νικήσαμε», χορογραφεί το βάσανο, το νανουρίζει, αντί να το απογυμνώνει. Αυτό αναζητάμε 60 χρονιά μετά; Μπορεί και ναι.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ-ΤΟ ΒΗΜΑ

Εξήντα χρόνια μετά τη λήξη του ελληνικού εμφυλίου πολέμου ο Παντελής Βούλγαρης θέλησε να τιμήσει την ελληνική Ιστορία με την «Ψυχή βαθιά», μια ταινία που εκτυλίσσεται στα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας το 1949, κοντά στην εκπνοή του πολέμου. Βασικοί ήρωες δύο έφηβοι, αδέλφια, χωριατόπουλα της περιοχής, ο Ανέστης (Χρήστος Καρτέρης) και ο Βλάσης (Γιώργος Αγγέλκος). Πολεμούν σε αντίπαλα στρατόπεδα, αλλά βρίσκουν τρόπους για να μη χάσουν εντελώς την επαφή γιατί δεν έχουν χάσει την αγάπη που νιώθουν ο ένας για τον άλλον. Συνεννοούνται μιμούμενοι φωνές πουλιών τις νύχτες και στην πιο όμορφη σκηνή της ταινίας συναντώνται στο πατρικό τους. Ολα αυτά προμηνύουν κάτι τουλάχιστον ενδιαφέρον, πόσο μάλλον με έναν σκηνοθέτη που έχει αποδείξει ότι χειρίζεται με άνεση τις ανθρώπινες σχέσεις.

Μόνο που η «Ψυχή βαθιά» διαρκεί 2 ώρες και 20΄ και φυσικά δεν μπορεί να γεμίσει μόνον με σφυρίγματα πουλιών, δακρυσμένα μάτια και «άρλεκιν» αγκαλιές. Ο Βούλγαρης, ο οποίος συνεργάστηκε στο σενάριο με τη σύζυγό του Ιωάννα Καρυστιάνη, κινηματογραφεί μπόλικο πόλεμο και ντύνει την ιστορία με δευτερογενή επεισόδια και αρκετούς ρόλους. Οπότε αρχίζουν και τα προβλήματα. Οι σκηνές πολέμου, παρά το «σπιλμπεργκικό» νεύρο τους (χάρη στη θαυμάσια φωτογραφία του νεαρού Σίμου Σαρκετζή), σκοντάφτουν στην επανάληψη και σύντομα εξαντλούνται. Τα δευτερογενή επεισόδια είναι πάνω κάτω προβλέψιμα- όπως εκείνο με τον Θανάση Βέγγο που θέλει να πάρει το παιδί του για να το θάψει. Και οι συμπληρωματικοί βασικοί ήρωες παγιδεύονται σε γραφικότητες: η Βικτώρια Χαραλαμπίδου ως αντάρτισσα Γιαννούλα σού δίνει την εντύπωση ότι δίνει παράσταση σε μιούζικαλ. Ως καπετάν Ντούλας ο Βαγγέλης Μουρίκης υποδύεται τον Βαγγέλη Μουρίκη. Αλλά ο χειρότερος όλων είναι ο αξιωματικός του Εθνικού Στρατού (Γιώργος Συμεωνίδης) που στη μισή ταινία φέρεται ως εθνικόφρον τομάρι και στην άλλη μισή ως καλός Σαμαρείτης. Από τη μια φτύνει στο πρόσωπο τη νεκρή αντάρτισσα, από την άλλη προσφέρει το όπλο του στον καπετάνιο για να αυτοκτονήσει αποφεύγοντας την εκτέλεση. Είπαμε να ισορροπήσουμε την κατάσταση για να τα έχουμε καλά με όλους, αλλά αυτό πια… Το ότι ο πόλεμος είναι κακό πράγμα, όλοι το γνωρίζουμε. Από ΄κεί και πέρα τι γίνεται; Προσπαθείς να εντοπίσεις την άποψη του Βούλγαρη για τον Εμφύλιο. Και εκείνος πεισματικά δεν σου το επιτρέπει. Σε γενικές γραμμές μάλλον φταίνε οι «ξένοι»: από τη μια μεριά οι «κακοί» Ρώσοι που ποτέ δεν ήρθαν επειδή, όπως ακούμε, «το Κρεμλίνο έχει πολλές διαδρομές» , από την άλλη οι «κακοί» Αμερικανοί που ήρθαν για τη «world premiere» των νέων βομβών ναπάλμ. Και οι Ελληνες; Τίποτε; Μάλιστα, στην πιο αστεία σκηνή της ταινίας ένας στρατηγός του Εθνικού Στρατού ρωτάει τον αμερικανό ανώτερό του αν θα ήταν προτιμότερο να αποφευχθεί η ρίψη βομβών! Τι λέγαμε πιο πάνω για τις ισορροπίες; Δεν περίμενα βέβαια από τον Παντελή Βούλγαρη να γίνει ξαφνικά Κεν Λόουτς («Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι»). Δέχομαι ότι ο άνθρωπος δυσκολεύεται να μπήξει το μαχαίρι στο κόκαλο. Πάντοτε προτιμούσε να «χαϊδεύει» τα πράγματα, τώρα θα αλλάξει; Περίμενα όμως αυτή τη φορά να έχει σκάψει λίγο πιο βαθιά στη δική του ψυχή, αφού θέλησε να μιλήσει για αυτό το τραγικό κεφάλαιο της ελληνικής Ιστορίας που άφησε πίσω του 70.000 νεκρούς- όπως διαβάζουμε στην αρχή της ταινίας. Και σε καμία περίπτωση δεν περίμενα να δω μια ταινία όπου ο ελληνικός εμφύλιος πόλεμος θυμίζει επικίνδυνη κατασκήνωση.

Από την ‘Εβδομη Τέχνη

Δείτε επίσης την πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση του regimientocinqo

Πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία, όπως το παρακάτω με τη βιογραφία του Παντελή Βούλγαρη θα βρείτε στο camera stylo on line

 
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ
ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1940. Σπούδασε κινηματογράφο στη σχολή Σταυράκου και ξεκίνησε ως βοηθός σκηνοθέτη. Οι ταινίες του έχουν προβληθεί σε πολλά φεστιβάλ και έχουν αποσπάσει πολλά βραβεία και διακρίσεις. Παράλληλα με τον κινηματογράφο, έχει δουλέψει και στην τηλεόραση, σκηνοθετώντας δύο σήριαλ και πολλά ντοκιμαντέρ, ανάμεσα τους και ένα ντοκιμαντέρ για τον Γιάννη Ρίτσο, για λογαριασμό της Γερμανικής τηλεόρασης WDR. Έχει κάνει πολλές θεατρικές σκηνοθεσίες. Το 1995 τιμήθηκε από το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης με μία αναδρομική παρουσίαση του συνόλου του έργου του.

2009 ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ, ταινία μεγάλου μήκους, 16mm, έγχρωμη, 140’

2009 ΑΚΡΟΠΟΛΗ – ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ, ντοκιμαντέρ, 60’

2004 ΝΥΦΕΣ, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 128’

1998 ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΣ, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 118’

1995 ΑΚΡΟΠΟΛ, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 130’

1991 ΗΣΥΧΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 108’

1988 Η ΦΑΝΕΛΑ ΜΕ ΤΟ ΕΝΝΕΑ, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 117’

1985 ΠΕΤΡΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 135’

1982 Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ, παιδική σειρά για την ελληνική τηλεόραση

1980 ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 125’

1976 HAPPY DAY, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 120’

1973 ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΡΩΤΙΚΟΣ, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 110’
1972 ΠΡΟΞΕΝΙΟ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 110’

ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ «ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ»

 «Το Υγειονομικό του Δημοκρατικού Στρατού», Επαμεινώνδας Σακελλάριου
«Διαθέσαμε τη ζωή μας», Επαμεινώνδας Σακελλάριου
«Ο δρόμος είναι άσωτος», Γιώργος Χουλιάρας
«Ημερολόγιο 1947 -1949», Δημήτρης Βλαντάς
«Οι Άγγλοι Εργατικοί και ο Εμφύλιος Πόλεμος στην Ελλάδα», Θανάσης Σφήκας
«Το Κιβώτιο» Άρη Αλεξάνδρου
«Ο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος», Γιώργος Μαργαρίτης
«Ο Α2», Ρένος Αποστολίδης
«Η Ελλάδα ’36 – ‘49», Χάγκεν Φλάισερ
«Το χρονικό μιας εποποιίας», Βασίλης Αποστολόπουλος
«Αντάρτες στ’ Άγραφα» (1946 – 1950) Τάκης Ψημένος
«Το ημερολόγιο ενός καπαπίτη από τον Εμφύλιο», Μήτσος Καρατζάς
«Αναμνήσεις από το βουνό», Παπά-Καρτέρη
«Η Αγγλο-αμερικάνικη πολιτική και το Ελληνικό Πρόβλημα» (1945 – 1949), Β. Κόντης
«Γ. Σεφέρης», Πολιτικό Ημερολόγιο (1935 – 1940)
«Σαράντα Χρόνια Στρατιώτης», Θρασύβουλος Τσακαλώτος
«Φωτιά και Τσεκούρι», Ευάγγελος Αβέρωφ
«Ο Εμφύλιος Πόλεμος», Γ. Μπλάνας
«Ο αντισυμμοριακός αγών», Δημήτρης Ζαφειρόπουλος
«Ανταρτόπουλο στο ΔΣΕ», Τρ. Γεροζήσης
«Ένας Δάσκαλος Καπετάνιος» Βασίλης Γκανάτσιος – Χείμαρος
«Η Νεκρή Μεραρχία», Κωνσταντίνου Παπακωνσταντίνου
«Μουργκάνα», Κωνσταντίνος Τσαντίνης
«Ο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος» Ντέιβιντ Κλόουζ
«Εμπειρίες Ένοπλων Αγώνων», Αλ. Παπαγεωργίου
«Η επέμβαση των Άγγλων στην Ελλάδα», Heinz Richter
«Η Γυναίκα της Αντίστασης», Τασούλα Βερβενιώτη
«Μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού», Κώστας Γκριτσώνας
«Εκ Βαθέων», Πάνος Δημητρίου
«Το δόγμα Τρούμαν και το Σχέδιο Μαρσάλ», Γιώργος Σταθάκης
«Οι Δράκοι», Σπύρος Λαμπρίδης
«Πτυχές του Εμφυλίου Πολέμου», Κλ. Κουτσούκης – Ι. Σάκας
«Η Τραγική Αναμέτρηση», Αλέξανδρος Ζαούσης
«Το Ημερολόγιο ενός Αντάρτη του ΔΣΕ», Δημήτρης Κατσής
«292 ημέρες μετά το Γράμμο – Βίτσι», Γ. Τρικαλινού
«Από την Κατοχή στον Εμφύλιο», Άγγελος Αγγελόπουλος
«Μελέτες για τον Εμφύλιο Πόλεμο», Lars Baerentzen, Γιάννης Γιατρίδης
«Ο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος – Η Εμπλοκή του ΚΚΕ», Φίλιππος Ηλίου

Advertisements

24/10/2009 - Posted by | -προσφυγιά, -Αντίσταση, -Εικαστικά, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -αντιφασιστικά

99 Σχόλια »

  1. Είναι αλήθεια ότι ο σταλινισμός, ειδικά όταν είναι τόσο όψιμος σαν κι αυτός του ΚΚΕ, καίει τα μυαλά των ανθρώπων.

    Φανταστείτε σχιζοφρένεια αυτό το Κόμμα. Επί 50 χρόνια δόξαζε τις μετασταλινικές σοβιετικές ηγεσίες και κατηγορούσε τους μαοϊκούς για αριστεριστές, έπαιζε ξύλο μαζί τους με τα περιβόητα ΚΝΑΤ… και τώρα φτύνει αυτά που δόξαζε και μας λέει ότι οι μαοϊκοί είχαν το δίκιο. Εμ αυτό το ξέραμε σύντροφοι επαγγελματίες του Περισσού.

    Και γι αυτό εξελιχθήκαμε. 8)

    Διαβάσατε σύντροφοι αριστεροπόντιοι και εσείς καλοί μας φίλοι το άρθρο του τ’ εμέτερον του Μουρατίδη στο τελευταίο φύλλο του «Εύξεινου Πόντου»; Αν όχι διαβάστε το και θα με θυμηθηθείτε σ’ αυτό που υποστηρίζω, ότι «ο σταλινισμός καίει τα μυαλά των ανθρώπων» και ότι «το ΚΚΕ μετατρέπει ακόμα και σοβαρούς ανθρώπους σε παρανοϊκούς βασιλικώτερους του βασιλέως»!

    Ομέρ ο κριτικός

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 24/10/2009

  2. Ερχομαι μόλις τώρα απο την ταινία..

    Ναί, μιλάει με την ψυχή της κοινωνίας και των ανθρώπων, και οχι με την ψυχή του κόμματος ή του κρατους..

    Τίποτα εξωπραγματικό ή υπερβολικό δεν έχει.
    Η σκληρότητα της μάχης πού δείχνει, δεν έχει τίποτε το υπερβολικό..
    Ο πόνος και η αγωνία των δύο αδελφών, ναι ήταν ο πονος και η αγωνία αυτού τού κοσμου πού διχασμένος συγκρούονταν..

    Η μεγαλοψυχία τού καπετάν-Ντούλα απέναντι στους παγωμένους στρατιώτες και η μεγαλοψυχία τού υπολοχαγού Τριαντάφυλλου Ράπτη, απέναντι στον μισοκαμενο απο την Ναπαλμ Ντούλα, ειναι τελείως πραγματικά, διότι τέτοια συνέβησαν.

    Είναι ο ίδιος, ο Τριαντάφυλλος πού έβριζε χυδαία την αντάρτισαα Γιαννούλα..Πού έφτυσε στο πτώμα της…
    Ναί, ειναι μια ιστορία χαρακτήρων πού δεν είναι απολυτα καλοί ή απολυτα κακοί, γιατί έτσι ειναι οι άνθρωποι, όσο κι αν οι μηχανισμοί πού εξουσίαζαν την κάθε μιά πλευρά (κόμμα απο την μιά και κράτος και Αμερικάνοι από την άλλη) θέλουν να μας τα πούν άσπρα-μαύρα.
    Ο μανιχαϊσμός τους, τινάζεται στον αέρα απο τόν πονο της μανας, πού έχει δυό παιδια στα αντίπαλα στρατόπεδα, όπως τινάζεται στον αέρα απο την αγάπη πού είναι τελείως φυσικό να αισθάνεται ο ένας αδελφός γιά τον άλλον.

    Ναί, η ταινία δεν έχει κανένα τρομερό σενάριο, απο εκείνα πού δείχνουν τα παιχνίδια των εξουσιών πού αποφασίζουν ερήμην των ανθρώπων.

    Η ταινία έχει σαν σενάριο, τήν ώρα με την ώρα και μέρα μέ την μέρα αγωνία και τόν πόνο των απλών ανθρώπων..
    Πού βιώνουν τις αποφάσεις των εξουσιών, χωρίς να έχουν κανεναν λογο για την μοίρα τους..

    Ειναι μία ταινία πού επιτελους, δειχνει τον Εμφύλιο σαν Εμφύλιο..

    Σχόλιο από vripol | 24/10/2009

  3. Λοιπον παληκαρια χθες βραδυ ειδα την ταινια με μια λεξη θα ελεγα ΕΖΥΓΙΣΘΕΙ και εβρεθει ελειποβαρυς,περα απο το μελοδραμμα της υποθεσης και τις βιαιες πολεμικες σκηνες που δειχνουν την βαρβαροτητα του αδελφοκτωνου πολεμου . Τον ενεργο ρολο των αμερικανων και του περιβοητου Βαν Φλιτ με της βομβες Ναπαλμ που στην μνημη του εχουν βαλει το ονομα του σ΄ εναν δρομο στην Καστορια. Στην Καστορια που το χθες στοιχειωνει το σημερα με τα μεγαλητερα ποσοστα σ΄ολη την ελλαδα της Ν.Δ και του ΛΑΟΣ .

    Ετσι λοιπον φιλοι μου στα ερωτηματα
    γιατι μειναμε μονοι!
    γιατι οι σοβιετικοι συντροφοι μας αφησαν στο ελεος των Ναπαλμ! στο βιετναμ που και εκει εριχναν τις Ναπαλμ οι Αμερικανοι γιατι εκει κερδισαν !
    γιατι εκλεισε τα συνορα ο συντροφος ΤΙΤΟ ! τελικα
    γιατι χασαμε ενω ειχαμε το ηθικο πλεονεκτημα και ψυχη βαθια σαν των παληκαριων που πολεμουσαν στο Γραμμο και το Βιτσι! πιστευω στα ερωτηματα αυτα η ταινια δεν απανταει

    Και στο συγκλονιστικο τελος της ταινιας η μισοκαρβουνιασμενη απο τις Ναπαλμ ανταρτισα του Δ.Σ που συναντιεται με τον αδελφο του Βλαση στρατιωτη του εθνικου στρατου βαζει το ερωτημα (εμεις κερδισαμε ! )ενω θα επρεπε να βαλει το γιατι χασαμε!

    Πιστευω η απαντηση στο ερωτημα γιατι χασαμε! παει πολυ πιο πισω στην δεκαετια του τριαντα και στις εξελιξεις στην ΕΣΣΔ ,αν προσπαθησουμε να το ερμηνευσουμε στατικα θα χαθουμε σε δαιδαλους ανουσιων ερμηνειων .

    Σχόλιο από kiamul | 25/10/2009

  4. απλα μοιρασανε τον κοσμο ΗΠΑ-ΕΣΣΔ
    και οι ηλιθιοι του ΚΚΕ
    στελνανε τον λαο στην σφαγη

    Σχόλιο από ΗΦΑΙΣΤΙΩΝ | 25/10/2009

  5. …..όταν πρωτομίλησε ο Βούλγαρης για τη ταινία Ψυχή Βαθιά είπε ότι «θα τ΄ακούσω απ΄όλους»…κι αυτό έγινε….Φτάνει μόνο κανείς να διαβάσει την ανάρτηση του «Πόντου» όπου παρατίθονται οι κριτικές για τη ταινία…
    Απ΄όλες φαίνονται (και δε μιλάω για το Δανίκα που είναι ικανός να γράψει διθυραμβική κριτική υπέρ του Ράμπο…) ότι υπάρχουν στη κοινωνία ιδεοληψίες και ανικανότητα να καταλάβουν το βάρος του εμφυλίου…διαφαίνεται επίσης ότι οι γνώσεις είναι λίγες ή μονομερείς…όλοι θα ήθελαν κάτι άλλο για τη ταινία….είναι ενδιαφέρον ότι από τα αριστερά κατηγορείται ότι δεν παρουσιάζει το κυβερνητικό στρατό όπως πρέπει, ενώ από τα δεξιά θεωρεί ότι «ο αμετανόητα αριστερός σκηνοθέτης» καταφεύγει σε σχήματα ώστε «Οι αιχμές κόβονται, το «κακό» βρίσκεται έξω από εμάς. Φταίνε οι Αμερικανοί που ήρθαν και οι Ρώσοι που δεν ήρθαν».
    Άλλη μια φορά ο Π. Βούλγαρης συγκεντρώνει πυρά…
    Ο Βούλγαρης διάβασε…διάβασε πολύ πριν προχωρήσει στη ταινία…κι αυτό φαίνεται από τις λεπτομέρειες που παραθέτει….και κατέληξε ότι μ΄αυτό που έπρεπε να ασχοληθεί ήταν ο αφανισμός μιας ολόκληρης γενιάς από δω κι από κει….
    και αυτό είναι πραγματικότητα!
    και δεν έχει σημασία για το ποιος νίκησε…γιατί στην πραγματικότητα δε νίκησε κανένας…ο λεγόμενος «νικητής», η δεξιά παράταξη συνέχισε να εκτελεί και να εξορίζει τους αντιπάλους ικανούς ανθρώπους που θα μπορούσαν να στελεχώσουν το ελληνικό κράτος να το υπηρετήσουν σε τέτοιο βαθμό ώστε να πάει μπροστά…Στην πραγματικότητα ο νικητής «αυτοπυροβολούνταν» και «αυτοκτονούσε»….νόμιζε ότι νίκησε….κι έδειχνε τη κυριαρχία του επί ποιων επί των αδελφών του….

    Όσο για το ΚΚΕ και το ΛΑΟΣ και τις ομοβροντίες τους….
    Το ΛΑΟΣ δε μπορεί ν΄ακούει οτιδήποτε έχει σχέση με την Αριστερά….χαμηλοτάτου φαιή πολιτική….και δε κάθομαι να αναλύσω την ακροδεξιά λογική τους…αλλά είναι ενδεικτική η αντίδρασή τους….

    Το ΚΚΕ αλοίμονο μία ταινία που στην πραγματικότητα δε το θίγει σε βαθμό που αυτό σηκωνει το ζήτημα…..δείχνει ο σταλινικό του πρόσωπο….Ταινίες καλές είναι μόνο αυτές που υμνούν και αν είναι δυνατόν περιέχουν τη λέξη ΚΚΕ πάνω από 3-5 φορές….Ταινίες καλές είναι αυτές που περιγράφουν την πολιτική του ΚΚΕ και της ΕΣΣΔ, αλλά και του Στάλιν ως απόλυτα ορθή…αν αυτά δε γίνονται τότε πέφτουν άρθρα στο Ριζοσπάστη και ανακοινώσεις επί ανακοινώσεων καθώς και το προσφιλές σχέδιο με χαρακτηρισμούς: «αντιδραστικός» , «αντικομμουνιστής» κλπ….καιείναι λυπηρό πράγματι…..αλλά η ηγεσία του ΚΚΕ έχει από καιρό πάρει τις αποφάσεις της….και δείχνει το πρόσωπό της….από καιρό έχει αφήσει μουστάκι και τώρα το θρέφει με επιμέλεια…που θα πάει θα μοιάσει στο Στάλιν….

    Σχόλιο από αστυάνακτας | 25/10/2009

  6. ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ

    Ποιος νίκησε τελικά;

    «Στα πεδία των μαχών των Βαλκανικών πολέμων χάθηκαν 12.000 έλληνες στρατιώτες, στη Μικρασιάτικη εκστρατεία 37.000, στην Ιταλογερμανική επίθεση 15.000 και στον Εμφύλιο 70.000, στρατιώτες και αντάρτες», σημειώνει ο Παντελής Βούλγαρης για τη νέα του ταινία, «Ψυχή βαθιά».
    Το 1949, στα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας, δύο αδέρφια, ο Ανέστης 17 χρονών και ο Βλάσης 14, βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα. Ο πατέρας τους νεκρός από νάρκη, η μάνα τους σε στρατόπεδο αμάχων. Τσοπανόπουλα που γνωρίζουν καλά τα υψώματα, τα δάση, τα ποτάμια και τα περάσματα, τα δύο παιδιά χρησιμοποιούνται ως οδηγοί, ο Ανέστης από τον ανθυπολοχαγό Τριαντάφυλλο του Εθνικού Στρατού και ο Βλάσης από τον Καπετάν Ντούλα του Δημοκρατικού Στρατού. Μοιραία βρίσκονται με όπλο στο χέρι σε ομάδες που πολεμούν απέναντι και βάλλουν η μία εναντίον της άλλης. Ζουν τη φωτιά του πολέμου, τις μάχες ανταρτών και φαντάρων σώμα με σώμα, τα πρόχειρα νοσοκομεία με σακατεμένους και ετοιμοθάνατους, την παράλογη καθημερινότητα του θανάτου, της βίας, της σύγχυσης, του πάθους, του τρόμου. Χουχλιάζοντας συνθηματικά σαν πουλιά καταφέρνουν να συναντηθούν κρυφά τρεις φορές. Την τελευταία, ενώ οι Αμερικάνικες βόμβες Ναπάλμ καίνε ανθρώπους και δάση, ο μεγάλος προσπαθεί να πάρει τον μικρό αδερφό μαζί του. Ο Βλάσης όμως έχει γίνει πια πολυβολητής, αποκαλείται συναγωνιστής Φλόγας και έχει τιμηθεί με το παράσημο του Γράμμου.

    Ο Παντελής Βούλγαρης σκηνοθετεί μια ιστορία από τον Εμφύλιο. Μιαν τραγική ιστορία από τις τόσες που μάτωσαν τις ψυχές των ανθρώπων εκείνα τα δύσκολα χρόνια. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης προσεγγίζει το θέμα του από τη σκοπιά της εθνικής συμφιλίωσης, και πολύ καλά κάνει. Μόνο που στο ερώτημα «ποιος νίκησε, τελικά;», η απάντησή του παραμένει μετέωρη. Εδώ ενίσταμαι, επειδή σαφώς υπήρξε νικητής και ήταν η παράταξη της δεξιάς. Και η νίκη της δεν ήταν στιγμιαία αλλά διήρκησε και πολλά χρόνια μετά, με τους ηττημένους να πληρώνουν με εκτελέσεις, φυλακές, εξορίες, βασανιστήρια, πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων κλπ. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε και ο Βούλγαρης του «Χάπι Ντέι» και των «Πέτρινων χρόνων», ακόμη περισσότερο.

    Ένα φιλόδοξο εγχείρημα που δεν φτάνει τις προσδοκίες μας. Η ταινία είναι άνιση, έχει μερικές συγκλονιστικές στιγμές αλλά και πολλές που δημιουργούν αμηχανία στο θεατή. Ξεχωρίζουν οι ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών (Γιώργος Αγγέλκας, Χρήστος Καρτέρης), η συγκλονιστική –αν και ολιγόλεπτη- εμφάνιση του Θανάση Βέγγου, η ερμηνεία του Βαγγέλη Μουρίκη και η εξαιρετική μουσική του Γιάννη Αγγελάκα.
    Η ΕΠΟΧΗ 25 Οκτωβρίου 2009
    Από του Στράτου Κερσανίδη

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/10/2009

  7. Υπήρχε και μια εθνικόφρονα ταινία με την ονομασία «Γράμμος-Βίτσι». Τη βρήκα σε μια ανάρτηση στο ακροδεξιό σάιτ των Λαοσικών με την ένδειξη (Tags): «προδότες, συμμοριτοπόλεμος, Β Παγκόσμιος πόλεμος, Βίτσι, Γράμμος, Γερμανοί, Δεξιά, Ε.Α.Μ., ΕΛΑΣ, Ελέμη, Κ.Κ.Ε, ΛΑ.Ο.Σ, Μέλος της ΝΕ.Ο.Σ, αποχώρηση, ελευθερία, εμφύλιος, κομμουνιστοσυμμορίτες»

    Γράφουν λοιπόν:

    «Η ταινία «Γράμμος-Βίτσι» του 1972, σε σκηνοθεσία του Ηλία Μαχαίρα δείχνει τον αριστερό Κάιν μιας οικογένειας εθνικοφρόνων. Κατά τη διάρκεια της υποχώρησης των Γερμανών, ο Χρήστος Ρούσσης, αντάρτης του Ε.Α.Μ, σώζεται από το εκτελεστικό απόσπασμα από τον Σταμάτη, που παριστάνει τον συνεργάτη των Γερμανών για να σώζει πατριώτες. Αυτόν τον άνθρωπο που του έσωσε τη ζωή, ο Χρήστος θα τον κατηγορήσει για προδότη, ενώ δεν θα διστάσει να απειλήσει με το όπλο του και την ίδια τη μάνα του.

    Η ταινία μπορεί να αποκαλείται «Γράμμος-Βίτσι» αλλά δείχνει όλη την Κομμουνιστική επιβολή από την απελευθέρωση μέχρι το 1949, με καλύτερη επική σκηνή, αυτήν της μάχης του Μακρυγιάννη, του Ελληνικού Αλκαθάρ.

    Εντύπωση προκαλεί η σκηνή όπου ο Άρης Βελουχιώτης βγάζει το πιστόλι του και απειλεί «Ας τολμήσει κανείς να μην ανέβει (στο βουνό) και θα μιλήσει αυτό. Όλοι ξέρουν τη γλώσσα του…Θα τους σαρώσουμε όλους, και τους εχθρούς και τους φασίστες». Όμως η καλύτερη σκηνή είναι αυτή του στρατοδικείου, όπου ο Χρήστος ως δικαστής πρέπει να δικάσει τον Μανόλη, τον φίλο της αδερφής του αλλά και τον ίδιο τον αδερφό του. Υπ’ όψιν ότι υπάρχει προαποφασισμένη ετυμηγορία και «οργισμένο» πλήθος που ζητά τον θάνατο των «προδοτών του λαού».

    Ο πρώτος, αρνούμενος να δικαστεί από μια ληστοσυμμορία, αρπάζει το πιστόλι ενός συμμορίτη και σκοτώνει τον Ρώσο κομμουνιστή που συμμετέχει στο στρατοδικείο, για να πέσει μετά από τα κόκκινα πυρά. Ο Γιώργος καλεί τον αδερφό του να μη γίνει Κάιν, πράγμα που δυστυχώς δεν γίνεται, ακόμα και μετά την εμφάνιση της μάνας (Ιβύα Λιβυκού). Στην τελευταία σκηνή θα αμφισβητήσει την ιδεολογία του για να επέμβει ο κλασσικός αριστερός «διανοούμενος» για να του υπενθυμίσει ότι ο πολιτικός αγώνας στέκεται πάνω από την οικογένεια.

    Υπ’ όψιν ότι όταν την άνοιξη το «Γράμμος-Βίτσι» ενώ παιζόταν από τον Δημοτικό Σταθμό Θεσσαλονίκης, διακόπηκε η προβολή του, κατόπιν παρέμβασης του Κ.Κ.Ε….»

    ——————

    Φαντάζομαι ότι εάν το ΚΚΕ έκανε τη δικιά τους ταινία θα ήταν ακριβώς το ίδιο, μόνο που θα ήταν «σοσιαλιστικού ρεαλισμού» και όχι «ακροδεξιού ρεαλισμού» και θα άλλαζε απλώς τα ονόματα.
    Μπορείτε και να τη δείτε την ταινία:

    http://melostisneos.wordpress.com/2009/10/25/%ce%b3%cf%81%ce%ac%ce%bc%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%b2%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b9/

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 26/10/2009

  8. ΗΦΑΙΣΤΙΩΝ
    Δεν ξέρω ποιας ηλικίας είσαι, για να γνωρίσεις μερικά πράγματα, και μετά να κρίνεις με τόσο βαρύς χαρακτηρισμούς. Έχω να σου πω μερικά γεγονότα για να γνωρίσεις ακριβός ποιοι ήταν οι ηλίθιοι και στέλνανε των κόσμο στη σφαγή. Να ξέρεις ότι κανένας δεν είχε καμία όρεξη να αφήσει τοις οικογένειες τους την ζεστασιά του σπιτιού τους το ζεστό ψωμί και φαγητό, και να τρέχει στα βουνά για χάσει την ζωή του και ότι άλλο πολύτιμο είχε για να γράψει ιστορία και να κάνουν κάποιοι το μαρτύριο τους έργο με σκοπό τον πλουτισμό.
    Αυτό το άσχημο παιχνίδι μας το έπαιξαν τα πουσταρέλια των άγγλων με τους γκάνγκστερ αμερικανούς για να μπορέσουν να αφανίσουν από προσώπου γης κάθε κομουνιστή, κάθε αριστερό, ανεξάρτητα αν ήταν απλός άνθρωπος η κάποιος επιφανής διότι αυτοί έβαζαν εμπόδιο στα σχέδια των καπιταλιστών που συνορευότανε και ονειρεύονται να κάνουν σκλάβους τους λαούς.

    1- Άκου τώρα ο πατέρας μου υπηρέτησε την θητεία του ως κληρωτός 1939-1941. επιστρατεύτηκε το 1946 ως έφεδρος και ήθελε 15 ήμερες να απολυθεί από τον αστικό στρατό ήταν 5 Σεπτεμβρίου 1946 όταν το τάγμα που υπηρετούσε και είχε έδρα τον Σβορόνο Πιερίας πήγε για επιχειρήσεις κατά των πρώτων αντάρτικων ομάδων στα πιέρια Όρη. Εκεί για μια ασήμαντη αφορμή κακοποιήθηκε άγρια από τον διοικητή του λόχου του και από δυο ανθυπολοχαγούς. Και αιμοφερτος όπως ήταν τον έδεσαν σε ένα κλαδί την άλλη μέρα να τον στείλουν στην Λάρισα για στρατοδικείο. Το βράδυ τον έλυσε από τα δεσμά ο φίλος του Τ.Δ. από το χωριό Γούλες και μαζί του βγήκαν στο βουνό. Σκοτώθηκε στις 13 Γενάρη 1947 ήταν ο Γρήγορης Στάμος Η μάνα μου ήταν φυλακή με την αδελφή μου μωρό στην αγκαλιά της.

    2- ο Ε.Ν σε κάποιο γάμο χόρευε και πήγε ένας χωροφύλακας και με μια γκλίτσα μπροστά στων κόσμο τον έσπασε τα μούτρα. ο Ε Ν από εκείνη την στιγμή βρέθηκε στο βουνό.

    3- Σ. Ευ. Γύριζε από το μαντρί του πατέρα του, τον έπιασαν τα αποσπάσματα ασφα αλητείας και τον σάπισαν στο ξύλο με τους υποκόπανους των όπλων με την κατηγορία ότι δεν έπρεπε να πάει ψωμί στον τσοπάνο που φυλάτε τα πρόβατα στο μάντι τους με τον σκεπτικό ότι αυτό το ψωμί μπορούσε να είχε πάει στους αντάρτες.

    4- ο Ζ. Ευ κακοποιήθηκε άγρια από την χωροφυλακή και αναγκάστηκε να βγει στο βουνό. ΟΙ Αιανιώτες μαχητές του Δ.Σ.Ε όλοι τους βγήκαν στα βουνά κάτω από καταπίεση ξυλοδαρμό και βία. Δυο τρόποι υπήρχαν , η να καθίσουν στο σπίτι τους και να υποστούν όλους του εξευτελισμούς από τα αποβράσματα συνεργάτες των γερμανών και ιταλών κατακτητών, η να βγουν στα βουνά, όπως και το έκαναν για να γλιτώσουν από την βαρβαρότητα του φασισμού.

    Αγαπητέ ΗΦΑΙΣΤΙΩΝ ξέρεις πόσοι φυλακίστηκαν εξοντωθήκαν χωρείς να έχουν πράξει το παραμικρό αδόκιμα; Πάθανε όλα τα δεινά μόνο και μόνο για τι είχα αριστερή ιδεολογία.

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 27/10/2009

  9. ΣΤΑΜΟΣ ΓΡ. ΧΑΡΙΣΗΣ

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 27/10/2009

  10. ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ;
    ‘’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’

    ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ – 26.10.09

    ****************************

    (Με αφορμή την ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Ψυχή Βαθειά» για τον Εμφύλιο)

    ———————————————————————–

    Η Ελλάδα απελευθερώθηκε τον Οκτώβριο του 1944. Με τις συμφωνίες στον Λίβανο σχηματίσθηκε Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, που λίγο μετά την αποχώρηση των Γερμανών ήρθε στην Αθήνα. Ο λαός μας που ήδη γιόρταζε την νεογέννητη Ελευθερία του, την υποδέχθηκε με ενθουσιασμό, όπως με την ίδια συγκίνηση και χαρά χειροκροτούσε και ζητωκραύγαζε τα πρώτα αγγλικά στρατεύματα, καθώς προχωρούσαν στη λεωφόρο Συγγρού.

    Μια νέα ηλιόλουστη εποχή πιστεύαμε όλοι ότι ξεκινούσε για την πατρίδα μας, που θα την ξαναχτίζαμε όλοι μαζί ενωμένοι. Ώσπου οι Άγγλοι άρχισαν λίγο-λίγο να ροκανίζουνε τις συμφωνίες και να μας οδηγούν στην εμφύλια διαίρεση. Όποιος λέει ότι την αρχή την κάνανε οι Εαμίτες με τα Δεκεμβριανά, γιατί τάχα θέλανε να κατακτήσουν την Αθήνα, είναι είτε άσχετοι με τα γεγονότα είτε φανατικοί προβοκάτορες, διαστρεβλωτές της ιστορίας και όργανα της αγγλικής πολιτικής που από τότε πέταξε το προσωπείο της και έδειξε καθαρά ότι δεν ήθελε μόνο απλά να μας βάλει στη γωνία της εθνικής ζωής αλλά να μας εξοντώσει όλους, άντρες και γυναίκες του ΕΑΜ, μέχρις ενός.

    Πρώτον γιατί έτσι κι αλλοιώς στην Αθήνα και στον Πειραιά κυριαρχούσε το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ. Το μόνο που κατείχαν οι Άγγλοι και η Κυβέρνηση, ήταν το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία».

    Δεύτερον γιατί το ΕΑΜ δεν είχε ούτε πολιτική ούτε σχέδιο ούτε καν πρόθεση για κατάληψη της Εξουσίας.

    Και Τρίτον αν είχε και ήθελε να χτυπήσει τα ανεπαρκή για την περίσταση Αγγλικά στρατεύματα, τότε γιατί δεν επέτρεψε στον τακτικό στρατό του μόνιμου ΕΛΑΣ να μπει στην Αθήνα και να ξεκαθαρίσει την κατάσταση μέσα σε δυο-τρεις μέρες το πολύ, παρά άφησε τον εφεδρικό ΕΛΑΣ της Αθήνας «με τα παιδάκια και τα λιανοντούφεκα», όπως είπε ο Σαράφης, να γίνουν εύκολη λεία με χιλιάδες θύματα μπροστά σ’ ένα σύγχρονο στρατό με αεροπλάνα και τανκς, που εν τούτοις άντεξαν σ’ αυτή την άνιση μάχη επί 33 ολόκληρα μερόνυχτα;

    Όποιος έζησε τα γεγονότα απ’ την αρχή ως το τέλος όπως εγώ, μπορεί να αποδείξει με στοιχεία ατράνταχτα την αλήθεια των όσων λέω. Κι αν ξέφυγα από τον θάνατο, αυτό οφείλεται μόνο στην τύχη. Αλλά αν δεν με θανάτωσαν, μου κάνανε τόσο κακό στο σώμα και στην ψυχή, που είναι σαν να με σκότωσαν. Την ίδια τύχη με μένα είχαν εκατοντάδες χιλιάδες νέοι και νέες στα βουνά, στις συνοικίες, στις φυλακές, στις εξορίες, στα ξερονήσια και στα εκτελεστικά αποσπάσματα.

    Το σχέδιο του Τσώρτσιλ εφαρμόστηκε κατά γράμμα από τον Δεκέμβρη του 1944, όταν διέταξε τους στρατηγούς και τους στρατιώτες της Αυτού Μεγαλειότητος «Φερθείτε σαν να βρίσκεστε σε εχθρική χώρα». Και ποιος ήταν ο εχθρός; Εμείς οι Έλληνες μέλη του ΚΚΕ, του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ, του ΕΛΑΣ είτε απλά συμπαθούντες, που τότε ξεπερνούσαμε τα 2 εκατομμύρια ψυχές και μόλις βγήκαμε από τον σκληρό αγώνα που κάναμε κατά των Γερμανών κατακτητών και των συνεργατών τους.

    Και φτάνω στον Δημοκρατικό Στρατό και τις μάχες στα βουνά με αντίπαλο τον Εθνικό Στρατό. Χωρίς να μπω σε λεπτομέρειες και ιδεολογικοπολιτικές αναλύσεις, θα προσπαθήσω να δω την ψυχολογία του ενός και του άλλου. Από απόψεως ηλικίας στην μεγάλη τους πλειοψηφία ήσαν όλοι έφηβοι-παιδιά. Πάντως το γεγονός είναι ένα: Ότι οι πρώτοι εξαναγκάστηκαν να πάρουν τα βουνά μπροστά στο όργιο των διώξεων (ειδικά στην ύπαιθρο), που είχαν αναλάβει 150 περίπου συμμορίες συνεργατών, ταγματαλητών και ληστών του κοινού ποινικού δικαίου με την άμεση καθοδήγηση των Άγγλων. Μπαίνανε στα χωριά, καίγανε τα σπίτια, σφάζανε τους άντρες, βιάζανε τις γυναίκες κι αυτό καθημερινά από το 1945 ως το 1946, ώσπου όσοι κατόρθωσαν να ξεφύγουν, παίρνανε τα βουνά. Όταν έγιναν πολλοί και οργανώθηκαν, δημιούργησαν τέλος τον Δημοκρατικό Στρατό.

    Τότε οι Εγγλέζοι πάντοτε με μια χούφτα Έλληνες πολιτικούς, άρχισαν να επιστρατεύουν χωρίς να ρωτούν τι πιστεύει ο ένας και τι σκέφτεται ο άλλος. Όμως όταν μπεις σε Λόχους, Τάγματα και Συντάγματα με την κατάλληλη εκπαίδευση μεταβάλλεσαι σε Νούμερο. Και τελικά κάνεις ό,τι σου πουν. Και τους είπαν: Τώρα θα πάτε στα βουνά να σκοτώσετε τα αδέλφια σας. Φυσικά δεν χρησιμοποίησαν ακριβώς τη λέξη «αδέλφια» αλλά άλλες περισσότερο εύηχες και αποτελεσματικές: Προδότες, κατσαπλιάδες, Βούλγαρους, όργανα των ξένων και εχθροί της Πατρίδας. Όσοι ζήσανε στα Τάγματα Μακρονήσου, ξέρουν ακριβώς τις μεθόδους με τις οποίες ένας «Βούλγαρος» μεταβάλλεται σε Έλληνα έτοιμο να κατασπαράξει τους προδότες.

    Τελικά τι ήσαν όλοι αυτοί παρά θύματα; Θύματα του φόβου οι μεν, θύματα της πλύσης εγκεφάλου οι δε. Όμως δεν έπαψαν και οι μεν και οι δε να είναι στο βάθος αθώα παιδιά, Έλληνες αναγκασμένοι να σκοτώνουν Έλληνες. Αδελφός τον Αδελφό!

    Με άλλα λόγια κάτω από την επιφάνεια των ιδεολογικών και των πολιτικών σκοπιμοτήτων υπήρχε η μάζα των αθώων παιδιών, τυλιγμένων στα γρανάζια του χειρότερου πολέμου, του Εμφυλίου, αναγκασμένων να σκοτώσουν για να μην σκοτωθούν, μιας και στην πραγματικότητα δεν είχαν τίποτα να μοιράσουν μεταξύ τους.

    Ούτε ταξικό μίσος ούτε καν μίσος, μιας και οι πιο πολλοί ζούσαν στα ίδια περίπου χωριά, στην ίδια μίζερη ζωή και όλοι κι απ’ τις δυο πλευρές ονειρεύονταν μια καλλίτερη ζωή με ειρήνη, ομόνοια, κοινωνική δικαιοσύνη και προκοπή για τον ίδιο λαό, τον ελληνικό.

    Εμένα, στο Πρώτο Τάγμα Μακρονήσου, ένας θηριώδης στραγγαλιστής μου ξερίζωσε το πόδι, γιατί του είπαν πως είμαι «Βούλγαρος». Με πήγαν στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο κι όταν γύρισα, κυκλοφορούσα με πατερίτσες. Κάποιο απόγευμα καθυστέρησα να γυρίσω στη σκηνή μου όταν σάλπισε το σιωπητήριο και με πιάσανε για να με χτυπήσουν.

    Επί κεφαλής ήταν ο στραγγαλιστής μου, που πρόλαβαν να τον κάνουν «Έλληνα». Μου λέει: «Θα μείνεις κουτσός;» Εγώ φοβήθηκα και με θάρρος του είπα «Φυσικά όχι», μήπως και θυμώσει. Τότε αυτός γυρίζει στους άλλους και τους διατάζει να μας αφήσουν μόνους. Με ρωτά «Θέλεις να σε κεράσω ένα γιαούρτι;» Μπήκαμε στη μεγάλη σκηνή των βασανιστών και καθήσαμε σε μια γωνία. Με κοίταζε καλά-καλά και δεν μιλούσε. Τέλος φτάσανε τα γιαούρτια.

    Πριν προλάβω όμως να φάω μια κουταλιά, τον είδα ξαφνικά να αναστενάζει, να λέει «Δεν μπορώ άλλο» και να κλαίει. Πήγα και τον αγκάλιασα λέγοντάς του «Μην κάνεις έτσι. Κάποτε θα περάσει…».

    Σας διηγήθηκα μια ακραία περίπτωση που την έζησα για να δείξω ότι αυτή η πλύση εγκεφάλου που δεν κατασκευάζει μόνο φανατικούς στρατιώτες αλλά και θηριώδεις βασανιστές, δεν ήταν ικανή να καταστρέψει τον άνθρωπο που έκλεινε ο καθείς μέσα του.

    Γι’ αυτό κι εγώ στα 1962, στο τέλος του «Νεκρού Αδελφού», βγάζω όλους τους σκοτωμένους-ζωντανούς εχθρούς πιασμένους χέρι-χέρι να τραγουδούν «Ενωθείτε βράχια-βράχια, Ενωθείτε χέρια-χέρια», μιας και πιστεύω ακράδαντα ότι οι Έλληνες παραμείναμε στην συντριπτική μας πλειοψηφία ενωμένοι. Πάντοτε. Από τα 1940 έως σήμερα.

    Και όλα τα σύνορα που βάζουν κατά καιρούς ανάμεσά μας είναι φτειαχτά. Είναι πονηρά, δηλητηριώδη και κακόβουλα και εξυπηρετούν ξένους σκοπούς, ξένα συμφέροντα εχθρικά, εναντίον όλων των Ελλήνων, όλου του Λαού και της Πατρίδας.

    ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ = Αθήνα, 25.10.2009

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 27/10/2009

  11. ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΚΟΡΟΝ ΚΑΛΩΣ Η ΚΑΚΩΣ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ

    ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΙ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΕΝ ΩΡΙΜΑΣΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΤΙΣ ΠΡΟΛΑΒΟΥΜΕ

    ΤΟ ΦΙΛΜ ΕΙΝΑΙ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑ ΟΠΟΤΕ ΔΕΝ ΧΩΡΟΥΝ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

    Σχόλιο από DIMITRIS | 27/10/2009

  12. Ποτέ δεν είδα την «καλή» αριστερά να κάνει αυτοκριτική.

    Σχόλιο από melostisneos | 27/10/2009

  13. το «γραμμος -βιτσι» ειναι ρεσιταλ αθλιοτητας
    ασχετως πολιτικης τοποθετησης
    δεν εχω δει πιο κακογυρισμενη ταινια, πιο αθλιο υποκριτικο ταλεντο
    μου ηρθε στο μυαλο βλεποντας την ενα αποσπασμα απο ενα βιβλιο του ραφαηλιδη
    ελεγε ο μεταξας στον υπ πολιισμου του, οταν πρωτοανελαβε την εξουσια πως θελει να αναβαθμισει τον πολιτσμο στην χωρα, να φτιαξει θεατρα με παραστασεις και λοιπα και κατοπιν ρωταει τον υπουργο του πως θα τα κανουμε ολα αυτα;?
    και ο υπουργος του του απαντα
    -μονο αν καταργησουμε τις φυλακες και τις εξοριες
    -γιατι, ρωταει ο μεταξας
    -γιατι ολοι οι περισσοτεροι ταλαντουχοι ανθρωποιπου χρειαζονται για μια τετοια προσπαθεια ειναι ή στην φυλακη ή στην εξορια
    http://ramirez2007saloniki.blogspot.com/2009/10/blog-post_2866.html

    Σχόλιο από samurai | 28/10/2009

  14. Όποιος έχει οξύ αντί αριστερή κοντό οφθαλμήτητα και οχτακόσια χρόνια ζωή να έχει δεν θα δει ποτέ την αριστερή αυτοκριτική. Χρειάζεται ανοιχτό μάτι και αμερόληπτος νους σκέψης. Τότε μονάχα θα δει το μέλλον ζωγραφισμένο μπροστά του, να Λάμπη την ελπίδα του κόσμου

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 28/10/2009

  15. «..απο ενα βιβλιο του ραφαηλιδη». Ναι, αυτού του άθεου Κομμουνιστή. Αριστερή κριτική εγώ δε βλέπω πουθενά.

    Σχόλιο από melostisneos | 28/10/2009

  16. «κάτσε καλάαα» τι περιμένεις από τα κατάλοιπα της χούντας;

    Διάβασε καλά τιψευδώνυμο του εν λόγω: «Μέλος της Νέος», δηλαδη της νεολαίας του ΛΑΟΣ

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 28/10/2009

  17. Ματσουκατες’

    Συμφωνώ και επαυξάνω
    Μας παροτρύνει να διαβάσουμε το βιβλίο του θεοφοβούμενου Ραφαηλίδη – Φαίνεται ο Ραφαηλίδης θα είναι της ίδιας σχολής με των παπά Εφρέμ, και εκείνων των ιερωμένων που εξομολογούσαν τους πολίτικους κρατούμενους στα ξερονήσια και την άλλη μέρα βρίσκονταν στο εκτελεστικό απόσπασμα. Και εγώ τους προτείνω να διαβάσουν τα βιβλία του Καλόπουλου, και να μάθουν το τραγούδι – Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά πεσαν πάνω στην εργατιά . – Τότες θα γίνουν καλή χριστιανοί.

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 28/10/2009

  18. Με τι «αυτοκριτική» θά’ναι ευχαριστημένοι οι δεξιοί δηλαδή? Να βγουν οι αντάρτες και να πούνε κακώς δεν είπαμε σφάξε με αγά’μ ν’αγιάσω? Μιλάμε σοβαρά?
    Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι ο εμφύλιος έγινε από καπρίτσιο ή από εμμονές?
    Άλλο πράγμα αν θα θέλαμε να κερδίσει ο ΔΣΕ ή όχι.Άλλο πράγμα αν η μετεμφυλιακή Ελλάδα εξελίχτηκε ομαλά ή όχι. Αυτά είναι ζητήματα πολιτικής οπτικής. Αλλά αν θέλουμε να κάνουμε μια ταινία που να διηγείται αυτά που έγιναν, ΠΡΕΠΕΙ να διηγηθεί αυτά που έγιναν. Γιατί φτάσαμε στον εμφύλιο..

    Σχόλιο από regimientocinqo | 29/10/2009

  19. ρε παιδια
    στην συγχρονη ελλαδα υπαρχει μια στρατια καλλιτεχνων προερχομενοι απο την αριστερα, οι οποιοι ομως στην σημερινη πραγματικοτητα «τρωνε ψωμι» απο το πασοκ και την δεξια.
    για να φανε ψωμι ομως απο τα αφεντικα τους θα πρεπει να «χαιδεψουν» αυτια
    να παρουσιασουν την περιοδο οπου γινοταν ο εμφυλιος μεσα απο μια ματια ουδετερη και αφηνοντας σαν τελικο μυνημα το τσιτατο του βεγγου στην ταινια «ελληνας να τουφεκαει ελληνα;»
    η δουλεια του ανθρωπου που ασχολειται με το θεαμα ειναι δυσκολη.
    γνωριζω παιδια -σκηνοθετες-αριστερους, οι οποιοι ειναι ετοιμοι να ξεπουλησουν οχι τα ιδανικα τους αλλα ακομα και την ζωη τους την ιδια αν τους προταθει να γυρισουν μια δεξια τυπου ραμπου ταινια(αλλα παραμενουν αριστεροι)
    γιατι σου λεει ο σηκοθετας «εμενα αυτη ειναι η δουλεια μου και ζω απο αυτο»
    ο δε βουλγ πηρε αν δε κανω λαθος λεφτα απο το κεντρο για να γυρισει την ταινια σωστα;
    το τελικο αποτελεσμα ειναι μια ταινια οπου αφηνει ευχαριστημενες καποιεσ βολεμενες κυριες με συθνταξεις δημοσιου κλπ
    τωρα
    ο ριζοσπαστης τι γκρινιαζει; στο σπιτι του κρεμασμενου δε μιλανε για σκοινι
    γιατι αν βγει μια ταινια οπου θα παρουσιαζει τα γεγονοτα ακριβως οπως εγιναν τοτε το κκε θα πρεπει να βγει και να εξηγησει πολλα πραγματα για τις τακτικες που ακολουθηθηκαν την περιοδο εκεινη
    βλεπε αποκυρηξη βελουχιωτη, δικες και εκτελεσεις κομουνιστων απο την κυβερνηση στο βουνο, εγκλεισμος του πετυχημενου ως τοτε διοικητη βαφειαδη κλπ κλπ

    υγ-η ολη κουβεντα για τη ταινια του βουλγαρη με φερνει στο μυαλο την ταινια «ρεμπετικο» του φερρη, οπου αφηνει να φανει στην ταινια οτι οι λουμπεν ρεμπετες ηταν πιο εξυπνοι απο τους ιδεολογους μαρξιστες ανταρτες-κατι που βολερυε την πασοκικκη εξουσια αρχες του 80 που βγηκε η ταινια
    οπως τωρα βολευει την σημερινη εξουσια να κλαιμε με το δραμα δυο μικρων παιδιων που συμετειχαν στον εμφυλιο

    υγ2-ο βουλγαρης μπορει α βγει και να πει «εμενα δε με ενοιαζε η ιστορια αυτη καθ αυτη αλλα το δραμα 2 παιδιων και εκει εστιασα»
    και καλα

    υγ3-η μονη ωραια ταινια για την περιδο εκεινη ειναι «το κοκκινο τρενο» και να σκεφτει κανεις παιζει τον ανταρτη ο δεξιος γαλανος
    αλλα η ταινια τα σπαει-την συνιστω, (υπαρχει στο ιντερνετ στο greek movies

    υγ4-η ταινια γραμμος που την επαιξε το tv 100ειναι οτι πιο αθλιο εχει βγαλει ο ελλ κινηματογραφος και δεν μιλαω για την καταγραφη που δινει στην ιστορια αλλα για ολο το στησιμο
    χουντικη ταινια, με προχειρο στησιμο απο την καμερα μεχρι το μεηκ απ(για το υποκρικτικο ταλεντο των ηθοποιων ουτε λογος )

    Σχόλιο από samurai | 29/10/2009

  20. Σαμουράι γράφεις: «η ολη κουβεντα για τη ταινια του βουλγαρη με φερνει στο μυαλο την ταινια «ρεμπετικο» του φερρη, οπου αφηνει να φανει στην ταινια οτι οι λουμπεν ρεμπετες ηταν πιο εξυπνοι απο τους ιδεολογους μαρξιστες ανταρτες»

    Καλά θέλει και ρώτημα; Εκατό φορές ποιό έξυπνοι και πιο ευαίσθητοι ήταν τότε «οι λουμπεν ρεμπετες». Απλώς οι άλλοι ήταν όλο φρου φρου κι αρώματα κι επίδειξη και γεμάτοι μεγάλες ιδεαλιστικές εικόνες με βάση τις οποιες ήθελαν να κατασκευάσουν την ίδια τη ζωή.

    Ειδικά εκείνη την εποχή ήταν τόση η υπεροχή των «λουμπεν ρεμπετών» ώστε το ΚΚΕ, για να ξεπεράσει την αδυναμία ανταγωνισμού, απαγόρευσε τα ρεμπέτικα ως «αντεπαναστατικά». Σε λίγο το μιμήθηκε κι ο Μεταξάς, αποδεικνύοντας ότι μόνο η εναλλακτική κοινωνική συμπεριφορά είναι επικίνδυνη για την εξουσία και για τους επίδοξους εξουσιαστές.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 29/10/2009

  21. Φίλε μου samurai το «κόκκινο τρένο» είναι εξίσου άστοχη -και ακόμα περισσότερο μυθοπλαστική – από την ταινία του βούλγαρη. Βέβαια όπως ο Βούλγαρης «ανακαλύπτει» στη δική του ταινία «γενικό γραμματέα του ΔΣΕ» έτσι και στο «Τρένο» δεν «θυμάται» κανένας ότι στη «Μεγάλη Βρεττανία» διαμένει ο Παπανδρέου.

    Αλλά το «Κόκκινο τρένο» έχει το επιπλέον πλεονέκτημα που της χαρίζει η συμμετοχή της Τίνας Σπάθη.
    (όχι.δεν κάνω πλάκα).

    Για το σχόλιό σου για το ΚΚΕ, απλά να θυμίσω ότι επανειλημμένα έχει εξηγήσει για εγκληματικά λάθη. Και ο Βελουχιώτης δεν ανήκε με τίποτα στο δικό σου «χώρο».

    Σχόλιο από regimientocinqo | 29/10/2009

  22. Πάντως ο Βελουχιώτης μπήκε στο στόχαστρο των νέων σταλινικών θεωρητικών του ΚΚΕ:

    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1006162

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 29/10/2009

  23. Και στο στόχαστρο των «ιντυμηντιάδων» σημαιοφόρων του ιστορικού αναθεωρητισμού: πότε χαρακτήρισε «αντιλαίκό» το ΚΚΕ ο Βελουχιώτης;

    Σχόλιο από regimientocinqo | 29/10/2009

  24. regimientocinqo τι θες να πεις με το..»Και ο Βελουχιώτης δεν ανήκε με τίποτα στο δικό σου “χώρο”.;

    αν καταλαβα καλα μου απαγορευεις να μιλαω για τον βελουχιωτη επειδη δεν ανηκε στον δικο μου χωρο
    δεκτον
    μονο που ο χωρος στον οποιον ανηκε (ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΗΡΩΙΚΟ ΧΩΡΟ ΕΝΝΟΩ) τον παρεδωσε στεγνα στους φασιστες

    Μαλλον για αυτο δε θελεις να μιλαμε οι εκτος χωρου για τον Βελουχιώτη, προφανως ετοιμαζεται τα ιδια και στο μελλον (οπως το 1998 που παραδιδατε διαδηλωτες στα ΜΑΤ και κατοπιν πανυγηριζατε)

    υγ-αφου ρε φιλε ανηκε στον δικο σου χωρο γιατι τον ειχατε αποκυρηγμενο για δεκαετιες;

    μηπως θες να απαγορεψεις και το επομενο τραγουδακι
    ελεος πια με τα κομουνια
    εμ τα κανανε σκατα στον εμφυλιο εμ ζητανε και τα ρεστα

    υγ2-δυο ικανους καπετανιουςε ειχατε και τον εναν το «παραδωσατε στους φασιστες» και τον αλλον τον βγαλατε τρελο

    Σχόλιο από samurai | 30/10/2009

  25. ματσουκατες

    με την ιδια λογικη τα ρεμπετικα του τοτε ειναι το πανκ και το χιπ χοπ του σημερα

    Σχόλιο από samurai | 30/10/2009

  26. Μπαααα! Αυτά πολύ γρήγορα ενσωματώθηκαν στο σύστημα.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 30/10/2009

  27. φίλε samurai,

    δεν σου απαγορεύω τίποτα. Λέω απλά ότι από πουθενά δεν δικαιώνεται η θέση ότι «το Βελουχιώτη τον αποκήρυξε το ΚΚΕ -άρα είναι πιο κοντά στους αναρχικούς» ή κάτι τέτοιο.

    Τα άλλα αστεία που γράφεις για το ’98 κλπ. είναι ανάξια σχολιασμού – ειδικά μια και χρησιμοποιείς την ταγνατασφαλλίτικη φράση «κομούνια».

    Υ.Γ. Ποιο «πανκ» του σήμερα ρε φίλε?

    Σχόλιο από regimientocinqo | 30/10/2009

  28. regimientocinqo βλέπω με λύπη ότι ο αναρχικός χώρος που αναπτύσσεται πολύ τελευταία, θεωρεί ότι δεν ανήκει στην Αριστερά, ότι αποτελεί τον πραγματικό επαναστατικό πόλο και ότι ο όρος «κομμουνιστής» τείνει να σημαίνει γι αυτούς ο «εξουσιαστής σταλινικός».

    Και μένα με θλίβει αυτή η κατάσταση.

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 30/10/2009

  29. Ρε, ρετζιμιέντε, Προφανώς ο Samurai, λέγοντας «κομούνια» δεν εννοεί γνήσιους κομμουνιστές επαναστάτες, ειδικά αν αυτοί είναι…ελευθεριακοί! Μάλλον θα εννοεί τηλεοπτικούς σταλίνες που αν δούνε όπλο θα τα κάνουν πάνω τους.

    Και Punk υπάρχει σήμερα, μην ακούω βλακείες. Ειδικά ελληνικό: έχεις ακούσει Totalalitar και Punkρεας?

    Σχόλιο από Δημήτρης | 30/10/2009

  30. regimientocinqo
    στο σχολιο που αφησα πιο πανω δεν θυμαμαι να ανεφερα πουθενα οτι ο βελουχιωτης ηταν πιο κοντα στους αναρχικους
    αλλα για να το αναφερεις εσυ μαλλον αντικατοπτριζεις την σκεψη και θεση του κομματος σου για το πρωην μελος σας το οποιο αποκυρηξατε

    για το 98 τωρα
    θεωρειτε αστειο για ενα «εργατικο επαναστατικο κομα» να ξυλοκοπουν και να παραδιδουν στα ματ τα μελη του διαδηλωτες διαφορετικης ιδεολογικης προσσεγγισης
    τοτε τι ειναι σοβαρο φιλε;
    μηπως η πωληση του ριζοσπαστη σε καφετεριες;

    ο ζωνιανιτης εχει απολυτο δικιο
    ετσι ειναι τα πραγματα και αυτη η σταση του αναρχικου χωρου δεν επηλθε με παρθενογεννεση (καποιοι , πολλοι κομουνιστες συμβαλλαν σ αυτο-οχι απαραιτητως με την πολιτικη σταση που τηρησαν απεναντι στον αναρχικο χωρο αλλα με την πολιτικη σταση που τηρησαν και τηρουν συνεχως ως δεκανικια του συστηματος)

    υγ1– regimientocinqo ποιο πανκ;
    αυτη τη στιγμη οι πανκ συναυλιες συγκεντρωνουν περισσοτερο κοσμο απο οσο οι συγκεντρωσεις του ΠΑΜΕ
    τι ηθελα και το πα γαμωτο
    μετα το ροκ και το thrash metal θα αρχισουν να καλουν και πανκ συγκροτηματα τωρα στα φεστιβαλ της κνε μπας και τσιμπησουν καμια εγγραφη
    χαχαχαχα

    Σχόλιο από samurai | 30/10/2009

  31. Ε άμα είναι έτσι εντάξει ρε παιδιά μ’αποστομώσατε.
    Αυτό που λες για το ’98 είναι ψέμμα.
    Όσο δεν είναι ψέμμα η δολοφονική απόπειρα κατά του Κυριακίδη το ΄95.
    όλα τα άλλα μόνο τη γηπεδική σου εμπάθεια αποκαλύπτουν.
    Φωνάζουν πανκ συγκροτήματα στα φεστιβάλ της ΚΝΕ -αλλά ναι, χαχαχαχαχαχαχα είναι πολύ αστείο αυτό πού’γραψες.

    Ζωνιανίτη μου αν αυτοί είναι οι αναρχικοί , ας είναι όσο πιο μακρυά γίνεται απ’την αριστερά.

    Σχόλιο από regimientocinqo | 30/10/2009

  32. regimientocinqo , Απ’ την άλλη όμως και πολύ δυστυχώς, η Αριστερά κάνει ότι μπορεί για να τους επιβεβαιώσει. Εννοώ με την αποκατάσταση του Στάλιν. Έστι όρισε και το όραμά της για το μέλλον. Να ξέρεις ότι αυτό διώχνει πολύ νέο κόσμο. Νομίζω ήταν μεγάλο λάθος. Το ΚΚΕ παγίδευσε τον εαυτό του. Για τον ΣΥΡΙΖΑ, περιμένουμε να δούμε. Πάντως δεν έχει μέχρι τώρα αρθρώσει λόγο που να πείθει ότι μπορεί να αντιμετωπίσει τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα.

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 30/10/2009

  33. Παιδιά θα σας έλεγα να καθίστε καλαααα. Και μην τα βάζετε με τους κομουνιστές και τα κομούνια , δημιουργώντας ένα άχαρο διάλογο σε βάρος τον ανθρώπων που έκανες τον φασισμό να τα κανει πάνω του. Όσο για λάθη και παραλήψεις όλοι οι άνθρωποι κάνουν. Θα σας πω ένα παράδειγμα <>

    Και να μην ξεχνάμε ότι στα χρόνια της εθνικής αντίστασης, και του εμφύλιου πολέμου όσοι ήταν ενταγμένοι στο ΕΑΜ ΕΛΑΣ και μετά στον ΔΣΕ, δεν ήταν όλοι κομουνιστές. Επόμενο ήταν μετά την ήτα τους να υπάρχουν και τα παρατράγουδα, που κατά την άποψη μου δεν θα έπρεπε να υπάρχουν. Η ήτα φέρνει διχόνοια Αυτό να μην μας διαφεύγει. Εγώ θα σας έλεγα να ασχοληθούμε τον καπιταλισμό που θέλει να κανει τους λαούς ομιλούμενα εργαλεία στα συμφέροντα τους. Το έχω πει και παλιότερα. Όσο χτυπάμε κάποιο αριστερό κόμμα, γιατί δεν μας αρέσει, να το ξέρουμε ότι άμεσα κάνουμε ζημιά και στο δικό μας αριστερό κόμμα δίχως να το καταλαβαίνουμε . Το είδαμε στης εθνικές εκλογές. Με της διάφορες εξυπνάδες μας φέραμε τον χουντοφασιστα Καρατζαφέρη τεταρτο κόμμα. Και αν συνεχίσουμε έτσι; Θα δούμε και χειρότερα..

    Ο Ομερ καλα θα κανει να ηρεμήσει λιγάκι. <>

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 30/10/2009

  34. Όσο τα σκυλιά μαλώνουν άλλο τόσο οι λύκοι χαίρονται και βρίσκουν εύκολα τροφή

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 30/10/2009

  35. Όσο για λάθη και παραλήψεις όλοι οι άνθρωποι κάνουν. Θα σας πω ένα παράδειγμα η φύση κάνει ένα σορό λάθη. Άλλον τον πλάθει με πολύ μυαλό, και όλον τον κάνει εντελώς βλάκα. Άλλον τον δίνει τέτοια ομορφιά, και άλλον τον κάνει τόσο άσχημο που δεν βρίσκει δεύτερο να κάνει παρέα. Άλλον τον δίνει υγεία και άλλον από την γεννήσει του τον έχει ανίκανο να φορέσει τα παπούτσια του. Αυτά, και τόσα άλλα είναι τα λάθη την φύσης Εμείς που είμαστε προϊόντα της φύσης για άλλους του θεού, δεν θα κάνουμε τα λάθη μας;

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 30/10/2009

  36. ναι
    να μην μαλωνουμε αλλα δε θα αφησουμε και τον λυκο να φυλαει τα προβατα

    ας μας εξηγησει καποιος πως γινεται ενα κομουνιστικο επαναστατικο εργατικο κομμα να εχει δικες του επιχειρησεις, να κανει δικες του μπιζνες, να τσεπωνει επιχορηγησεις απο ενα καθεστως το οποιο μαχεται και μετα να σταματησουμε την διχονοια

    Σχόλιο από samurai | 30/10/2009

  37. regimientocinqo | για το 98 δεν ειναι ψεμα

    εσυ ψευδεσαι και εκτιθεσαι ανεπανορθωτα μ αυτα που ξεστομιζεις
    ολοι θυμουνται την εφοδο των κνιωτων στο μπλοκ των αναρχικων και τις εικονες οπου κνιτες παρεδιδαν στα ματ διαδηλωτες

    Σχόλιο από samurai | 30/10/2009

  38. «κάτσε καλαα» νομίζω ότι έχεις δίκιο. Δε βλέπω να είναι σε άριστη κατάσταση τα νεύρα του μικρού μας Ομέρ. Και οι εκτιμήσεις του είναι προβληματικές! Τελευταία ταυτίζεται με τον Καναλιώτη, και αυτό γιατί έχει μυθοποιήσει την ΠΠΣΠ. Για όσους δεν ξέρουν, ήταν μια ενδιαφέρουσα φοιτητική μαοϊκή οργάνωση που αυτοδιαλύθηκε το 1982. Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της ήταν ότι είχε τα ωραιότερα αγόρια του φοιτητικού κινήματος -κάτι ανάμεσα σε βελτιωμένους κνίτες και φοιτητές του Μάη του «68. Ενώ αντιθέτως τότε, τα ωραιότερα κορίτσια ήταν στο «Ρήγα Φερραίο».

    Το αστείο είναι ότι όταν διαλυόταν η ΠΠΣΠ, ο Ομέρ μόλις τέλειωνε το δημοτικό.

    Πάντως, «κατσε καλαααα«, να μείνεις ήσυχος. Το αχτίφ στελεχών του κόμματος (Π&Α) θα επιληφθεί του θέματος.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 30/10/2009

  39. ιδου μερικα απο τα ψεμματα που λεω
    χετικα με τις επιθεσεις της κνε οχι μονο σε αναρχικους αλλα γενικοτερα σε αριστερους


    Σχόλιο από samurai | 30/10/2009

  40. Το πρόβλημα είναι ότι στην Ελλάδα η αριστερά είναι σε μεγάλο βαθμό καθεστωτική. ΚΚΕ, Σύριζα, Ανταρσύα, ΜΛ, ΛΜ, κτλ, δεν προσπαθούν να χτίσουν δομές από τα κάτω, παρά κυνηγάνε ψήφους σε κάθε δυνατή ευκαιρία.
    Έτσι ΔΕΝ κάνεις κίνημα με ανατρεπτικές διαθέσεις. Και ο κόσμος αρχίζει να τους παίρνει χαμπάρι.

    Και λογικό είναι ο αναρχικός/αντεξουσιαστικός χώρός να έχει δυναμώσει. Γιατί ένα κομμάτι αυτού του χώρου προσπαθεί να χτίσει οριζόντιες δομές από τα κάτω, χωρίς να εξαργυρώνει κομματικές επιταγές. Αγωνίζεται να χτίσει κάτι χωρίς οφέλη. Μας αρέσει δε μας αρέσει. Και χωρίς να έχει ιδεολογική καθαρότητα. Αν η αριστερά στην Ελλάδα δεν αποκτήσει εξεγερτικά χαρακτηριστικά, αμφισβήτηση του υπάρχον συστήματος και ξεκάθαρη αντιπρόταση, η αναρχία θα της φάει …την πελατεία!

    Το μόνο κακό είναι να μην αρχίσουν από το συγκεκριμένο χώρο να ξεπηδούν κι άλλες ομάδες χαοτικών. Γιατί από γκαζάκια πήγαμε σε εκρηκτικούς μηχανισμούς, από τον Σόντερς πήγαμε σε μια δόκιμη ειδική φρουρό, από «κατά βολάς» πήγαμε στο «κατά ριπάς». Το επόμενο βήμα ποιό θα είναι; Επίθεση κατά μικροαστών στο μετρο;

    Σχόλιο από Δημήτρης | 30/10/2009

  41. Ρε συ σαμουράι πας καλά? Το βιντεάκι που βάζεις τεκμηριώνει τις σαχλαμάρες σου για το ’98?
    Δεν μου λες ρε μάγκα έχεις πάει ποτέ σε δίκη συντρόφων σου? Έχεις δει ποιοι είναι μάρτυρες κατηγορίας? Έχεις ακούσει πώς τους πιάνουν?
    Για τα άλλα που αφελώς ρωτάς , ψάξε στου Καρατζαφέρη, στου Πάγκαλου -εκεί τα ξέρουν καλύτερα να στα πουν, εγώ είμαι «λύκος» εξάλλου.
    Μια και τό’φερε πες μου εσύ ποιός πληρώνει πολυκατοικίες στο κέντρο της Θεσσαλονίκης…

    Υ.Γ. «Πρόβατα»..ωραία τό’πες. Επί σφαγή – και όχι, δεν εννοώ από τους κνίτες «εχθρούς» σου.

    Σχόλιο από regimientocinqo | 30/10/2009

  42. σε δικες συντροφων μου regimientocinqo
    υπαρχει ενα ρητο που λεει
    «κανεις αγωνα; δειξε μου τους φυλακισμενους σου»
    ποτε ειχε το κκε τελευταια φορα φυλακισμενο αγωνιστη;

    υγ-το περιμενα πως μολις σκουρεψουν τα πραματα και πεσουν τα πρωτα στοιχεια για την δραση της κνε οτι θα αριζες να με εξομοιωνεις με καρατζαφερη κλπ
    ειναι γνωστη και γνωριμη η τακτικη του κκε οταν βρισκει τα δυσκολα να θετει τον συομιλητη του στην θεση του φασιστα
    ειλικρινα σπαμε πολυ πλακα με το κομα σου

    υγ2-πριον τον καρατζαφερη αναφορα στις επιχειρησεις του κκε εκαναν πολλοι και διαφορετικοι χωροι
    οργανωσεις ακρας αριστερας
    συνασπισμος
    αναρχικοι
    φοιτητικοι συλλογοι
    εσυ συγκρατησες τον καραταφερη

    υγ3-αφου ανεφερες λοιπον τον καρατζαφερη ας δουμε κια το παρακατω λινκ

    τι αραγε αναγκασε την δεξια τοτε αυριανη να βαλει αυτο το πρωτοσελιδο;
    ή μηπως δε το εβαλε και ειναι προιον φωτομονταζ;

    Σχόλιο από samurai | 30/10/2009

  43. θες να ταυτίζεσαι με την αυριανή? Μαγκιά σου.
    Ένα πράμα σε ρώτησα και κάνεις το σαλτιμπάγκο.
    Ε..ποιοι «γελάτε»? Εσύ και τα μικρά πράσινα ανθρωπάκια?

    Σχόλιο από regimientocinqo | 30/10/2009

  44. η πληρης συγχηση στο μυαλο ενος κκε
    αποφασισε ρε φιλε
    η με τον καρατζφερη θα ειμαι ή με το πασοκ ή με την αυριανη

    Σχόλιο από samurai | 30/10/2009

  45. ακομα περιμενω να μαθω ποτε ειχε για τελευταια φορα το κκε φυλακισμενο αγωνιστη

    Σχόλιο από samurai | 30/10/2009

  46. Να μου επιτρέψει ο φίλος μου Σαμουράι να διαφωνήσω και εγώ ως προς τον τίτλο της Αυριανής, και για το αν είχε το ΚΚΕ φυλακισμένους αγωνιστές τον τελευταίο καιρώ 1- για την αυριανή που γκρέμισε τον Καραμαλισμό; Και επί 6- χρόνια υμνούσε τον Καραμαλισμό με πατριαρχικούς ύμνους; Ε δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαφιεδό φυλλάδα.. –Είναι ένα βιβλίο με τίτλο Ο ΟΥΡΑΝΙΣΜΟΣ. Εκεί είναι γραμμένη η ταυτότητα την εν λόγο εφημερίδας. 2- για το αν το ΚΚΕ είχε τελευταία κάποιον φυλακισμένο. Φίλε Σαμουράι. εγώ θέλω τους αγωνιστές από όλα τα αριστερά κόμματα, να είναι εκτός φυλακής να μπορούν να παλεύουν καθημερινά ενάντια στο δεξιό κατεστημένο , και όχι να βρίσκονται στη φυλακή. Οι αγωνιστές στη φυλακή είναι αδρανείς, και δίνουν τροφή στην άρχουσα τάξη και στα ΜΜΕ της αντίδρασης να πετροβολούν κάθε αριστερή δύναμη, και να κακό χαρακτηρίζονται στην κοινοί γνώμη. Βέβαια έρχονται στιγμές που χωρείς να το θέλουμε μπορεί να βρεθούμε στη φυλακή. Όχι να το επιδιώκουμε. Η φυλακή δεν βοήθα σε τίποτα για τους αγωνιστές ιδεολόγους την ευρύτερης αριστεράς.

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 30/10/2009

  47. ΑΥΡΙΑΝΙΣΜΟΣ

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 30/10/2009

  48. φιλε κατσε καλα
    2 απαντησεις και απο εμενα

    1-περι πρωτοσελιδου αυριανης
    δεν αποδεχομαι ουτε στ ελαχιστο την αυριανη ως εγκυρη εφημερδια κλπ κλπ
    το εν λογο πρωτοσελδιο της

    το δημοσιευσε τις μερες του δεκεμβρη, με την λογικη οτι
    μονο μια συγκυβερνηση νδ-λάος και κκε θα μπορουσε να τερματισει την εξεγερση
    ο κκες φιλος πολυ εξυπνα(και καλα)αντι να κοκινισει απο ντροπη , (μιας και απο την χρυση αυγη εως το Λάοσ και απο την νδ εώς την αυριανη, βλεπανε με καλο ματι την σταση του κκε στις μερες του δεκεμβρη)θεωρησε καλο να θεωρησει εμενα αυριανιστη, επειδη εθεσα το απλο ερωτημα
    πως γινεται ολοι οι καιροσκοποι, οι ακροδεξιοι ακι οι δεξιοι στην χωρα να βλεπουν το κκε και τη σταση του θετικα;

    -κατσε καλα , δεν καταλαβαινω γιατι μου αναφερεις το τι ειναι η αυριανη;
    τα ξερω και ακιρβως επειδη ειναι αυτα που αναφερεις γουσταρε και προτεινε συγκυβερνηση κκε νδ λάος εκεινη την εποχη

    2-εννοειται πως κανεις μας δεν θελει κανεναν ανθρωπο μεσα στην φυλακη-και πολυ περισσοτερο σε αντιθεση με το κκε που αν ερθει στην εξουσια θα επεκτεινει το θεσμο των φυλακων-βλεπε γκουλαγκ κλπ-εμείς προσπαθουμε και για την καταργηση του θεσμου αυτου μεσα απο μια σειρα κοινωνικων διαδικασιων (μην επεκταθουμε τωρα σ αυτο -δεν ειναι του παροντος)

    ΟΜΩΣ
    υπαρχει ενα μεγαλο ομως
    ιστορικα και παντα, οποιο κοινωνικο κομματι διεξηγγαγε εναν αγωνα κοινωνικο, ταξικο κλπ επεφτε πανω του βαρυς ο πελεκυς της καταστολης με αποτελεσμα να βρισκονται μελη του πισω απο τα σιδερα.
    δεν υπηρξε ουτε μια φορα να εχει συμβει το αντιθετο
    αναφερομενος σ αυτο το θεμα ηθελα να δειξω πως το κκε που και καλα το παιζει αγωνιστικο κομμα δεν εχει ουτε εναν φυλακισμενο τα τελευταια 5 χρονια, αποδειξη το ποσο απειλητικο κομμα ειναι για το συστημα
    αντιθετως η μελη της αναρχιας αλλα και της ακρας αριστερας εχουν κάτσει πισω απο τα σιδερα(κρατητηριου ή φυλακης)ουκολιγες φορες απο τη μεταπολιτευση και δωθε

    ΚΑΙ ΤΙ ΘΕΤΑΙ ΤΟ ΕΞΗΣ ΕΡΩΤΗΜΑ
    ΠΟΙΟΣ ΚΑΝΕΙ ΑΓΩΝΑ ;

    Οι μπιζνεσμαν του κκε , που δε δισταζουν ωρες ωρες οι αποψεις τους να τεμνονται με αυτην της χρυσης αυγης και του Λάος;

    Σχόλιο από samurai | 30/10/2009

  49. Εγώ ν’αποφασίσω που είσαι? Εσύ τσιτάρεις από παντού για να «χτυπήσεις» με την ανάπηρη λογική σου το ΚΚΕ.

    Να απαντήσω πότε είχε το ΚΚΕ φυλακισμένο αγωνιστή τα τελευταία 5 χρόνια? Πριν μια βδομάδα δικάστηκαν οι σ. του Συνδικάτου Μετάλλου Πειραιά.

    Γιατί δεν απαντάς σ’αυτό που σε ρώτησα; ΠΗΓΕΣ ΠΟΤΕ ΣΕ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ ΣΟΥ? Είδες ποιοι τους έδωσαν?

    Αλήθεια η κοινωνία -οι εργάτες, όποιοι τέλος πάντων νομίζετε πως τους αφορά η δράση σας κινητοποιείται για κάθε αναρχικό κρατούμενο για ληστείες, μολότωφ ή οτιδήποτε? Πού και για ποιούς κάνεις την επανάστασή σου?

    Και πριν μιλήσεις για μπίζνεσμεν και τέτοια απάντα τα «στέκια» των τριών ορόφων κλπ. σε Εξάρχεια και Θεσσαλονίκη από που πληρώνονται.

    Σχόλιο από regimientocinqo | 30/10/2009

  50. Αναφέρομαι στην αυριανή μια και είδα το δημοσίευμα στο μπλοκ σου. Την δεκαετία 1980-90 επιτίθονταν με το μεγαλύτερο μίσος ενάντια σε όλα τα αριστερά κόμματα και την ηγεσία τους εξυπηρετώντας τα συμφέροντα του ΠΑΣΟΚ. Οι πασοκοι την είχαν σαν ιερό ευαγγέλιο και καθοδηγούνταν από αυτήν και επιτίθονταν με το χειρότερο μίσος κατά των αριστερών. Στο τέλος την επίθεση της αυριανής δεν την γλύτωσαν και πασοκοι. Γύρισε μπούμερανκ.. Δεν ξέρω την ηλικία σου. Πιστεύω να είσαι πολύ ποιο νέος από μένα και ίσως να μην γνωρίζεις για τον ρόλο της αυριανής. Εκεί ήταν το σκεπτικό μου όπου και σου υπέδειξα να διαβάσεις το βιβλίο Αυριανισμός. Και όχι για κανέναν άλλο λόγο.

    Φίλε Σαμουράι οι αγώνες των αριστερών έχουν μεγάλο κόστος αυτό το γνωρίζω από το πετσί μου, και αυτό θέλω να πιστεύω και για πάρα πολλούς από εσάς που παίρνετε μέρος σε αυτό το ιστολογιο Πόντος και Αριστερά ότι είστε σκληροί αγωνιστές και άτρομοι. Μοναχά η αριστερά μπορεί και βγάζει πραγματικούς αγωνιστές. Η φυλακή για μένα δεν με βρίσκει οπαδό της. Τώρα αν μου λάχει τι θα κάνω, θα την επισπευτώ και δεν την φοβούμαι..

    Στα αστικά κέντρα οι διαδηλωτές έρχονται συχνά αντιμέτωποι με τα μέσα καταστολής , και είναι πιθανό κάποιος, κάποιοι, να περάσουν το κατώφλι της φυλακής. Το λέω για άλλη μια φορά ακόμα είμαι και θα είμαι ενάντια σε όποια αντιπαράθεση με ανθρώπους του αριστερού χώρου και αυτό με κανει να λυπούμε πάρα πολύ. Κάποιο αριστερό κόμμα ψηφίζω κι εγώ, αλλά δεν θα με ακούσετε να δυσφημώ κανένα αριστερό κόμμα και όποια αν είναι τα λάθει του. Έχουμε μπροστά μας τον βάρβαρο καπιταλισμό για να παλέψουμε εναντίον του. Και μην το πάρεις προσωπικά το θέμα. Μαζί σου δεν έχω τίποτα. Σέβομαι και αγαπώ όλους τους ανθρώπους αφού αυτοί είναι άνθρωποι καθώς πρέπει. Και αγαπώ όλους τους αριστερούς αγωνιστές που αγωνίζονται για τα συμφέροντα του λαού μας.

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 30/10/2009

  51. Μ Π

    Κάτι για τον μικρό μας Ομερ
    Αν ακόμα ο Ρίγας Φεραίος διατηρεί στους κόλπους του τα ωραία κορίτσια ας περάσει από εκεί, και θέλω να πιστεύω θα του περάσουν όλα.. Και θα γυρίσει ξανά νηφάλιος. και φρεσκαρισμένος με λιγότερες δυνάμεις πιστεύω

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 30/10/2009

  52. «Κάτω τα χέρια απ’ τον Ομέρ.»

    Ε! αφού κανείς άλλος δεν με προστατεύει, ας μιλήσω εγώ για τον εαυτό μου 8)

    Έχω μια ειδική και εξαιρετική πρόταση και για τον regimientocinqo και τον samurai : πηγαινετε στου Καναλιώτη, ανοίξτε την εφημερίδα «Σάλπισμα 17.10.1980 τεύχος 4. Αφιέρωμα στις Καταλήψεις».

    Θα βρείτε ένα χορταστικό αφιέρωμα που θα καλύψει και τους δυό σας: Έχει και για τη στάση της ΚΝΕ στις καταλήψεις τότε και ένα πολύ καλό κείμενο με τίτλο «Νεοαναρχισμός και αυτονομία»

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 30/10/2009

  53. regimientocinqo δεν απαντα για τις επιχειρησεις του κκε με τους ΚΑΚΟΛΗΡΩΜΕΝΟΥΣΑ ΕΡΓΑΤΕΣ παρα μου θετεις ερωτημα στο ερωτημα μου συμψηφιζοντας τα στεκια με τις εταιρεις του κοματος σου
    δεν ανηκω σε ενα αποαυτα τα στεκια αλλα απο οσο μπορω να γνωριζω, οταν συγκεντρωνοντονται σε μια ομαδοποιηση μια εκατονταδα ατομα, εργαζομενοι ολοι και με πιστη σ αυτο που κανουν , τοτε ειναι πολυ ευκολο να νοικιασουν οποιον χωρο εχουν

    τι μου συγκρινεις τωρα; τα στεκια με το σπιτι του λαου και τις κρατικες χορηγιες και επιχορηγησεις ελεος

    επισης εχω παει σε δικες αναρχικων και η λασπη που πας να ριξεις επιστρεφει πανω σου
    αυτο πας να υπονοησεις εχει συμβει ουκ ολιγες φορες στο δικο σου χωρο
    μην αρχισω να μετραω περιπτωσεις και παραδειγματα

    και οσο για τους εργατες μεταλλου, μιλας για δικες και οχι για φυλακισεις-και δεν εχω τιποτα με τα παιδια και μακαρι και να αθωωθουνε-ειμαι ο τελευταιος ανθρωπος στην γη που θα ηθελε να δει εργατη εστω και αντπαλης πολιτικης οαδας ή κομματος να διωκεται ποινικα

    παντως φιλε κκε σου απαντω με επιχειρηματα τοση ωρα και ανταπαντας με λασπη
    δεν εκανες ουτε μια αναφορα στις εταιρειες , παραγμα που υποψιαζομαι σε ποναει αλλα δε μπορεις και να το παραδεχτεις και δημοσια
    κατσε καλα

    αυτοακιρβως λεω και εγω για την αυριανη, για να φτανει μια τετοια φυλλαδα να εξυμνει το κκε κατι δεν αει καλα, οχι με την αυριανη αλλα με το κκε
    η σταση του στα γεγονοτα του δεκεμβρη εχει εξοργισει πολλά μελή του και καποια εξ αυτων απο οσο γνωριζω παρατησανε και το κομμα στρεφοενοι σε πιο ελευθεριακες ιδεες

    κατσε καλα πρεπει καποια στιγμη να ξεκαθαρισουν καποιοι ρολοι μεσα στην αριστερα ομως
    δεν μπορει καποια κομματα να παανε σε δυο βαρκες και να απιτουν απο εμας τους απλους εργατες, ανασφαλιστους ή επισφαλεις να τους θεωρουμε αλανθαστους, πεφωτισμενους και επαναστατες την στιγμη που διατηρουν επιχειρησεις και συνεργαζονται ανοιχτα με την αστυνομια για να μπουζουριαζουν διαδηλωτες

    κατα τα αλλα κατσ εκαλα τα λες καλα , πολυ καλα

    Σχόλιο από samurai | 31/10/2009

  54. Δείτε στο Σάλπισμα τεύχος 4 (17.01.1980)
    Αφιέρωμα στις καταλήψεις ενάντια στον ν. 815

    σελ 14. Η σοσιαλφασιστική επίθεση της «Κ»ΝΕ στο Χημείο

    σελ 33. Νεοαναρχισμός και αυτονομία

    και αυτά γράφτηκαν, μην το ξεχνάμε, το 1980

    http://kanali.wordpress.com/2009/10/31/salpisma_afierwma/

    Σχόλιο από Kanali | 31/10/2009

  55. Πολλά ερωτήματα θέτεις regimientocinqo

    Μπορείς ρε να μου απαντήσεις εσύ από που πληρώνονται τα στέκια αυτά που ανέφερες;

    Αν ξέρεις γράψτα εδώ μέσα. Αν δεν ξέρεις ασχολήσου με κάτι το οποίο γνωρίζεις καλα.

    Δεύτερον. Προχτές στην Ξάνθη δικάστηκαν 5-6 φοιτητές ακροαριστεροί και αναρχικοί, οι οποίοι είχαν μπαζώσει το κτίριο του πρύτανη, μετά από μήνυση του τελευταίου. Μάρτυρας κατηγορίας ήτανε μέλος της ΚΝΕ. Οι σύντροφοί του, είχανε έρθει απ’ολη τη Β. Ελλάδα και την Ξάνθη, συνολικά 200-300 άτομα. Πραγματοποίησαν πορεία στην πόλη και διαμαρτυρία αλληλεγγύης έξω από τα δικαστήρια. Οι φοιτητές αθωώθηκαν.

    Και επειδή βλέπω ότι «γνωρίζεις», πες μου παράδειγμα συγκεκριμένης δίκης εξοκ.αριστερών κι αναρχικών, που είχαν μάρτυρες κατηγορίας συντρόφους τους.

    (κι επειδή είμαι σίγουρος ότι δεν ξέρεις) κάτσε ψάξε να το συζητήσουμε.

    «Εν οίδα ότι ουδέν οίδα!» Σωκράτης;)

    Σχόλιο από Δημήτρης | 31/10/2009

  56. Δημήτρη,
    επειδή δεν «ξέρω» αλλά ξέρω,γιατί ήμουν στο ακροατήριο για τους συλληφθέντες το 2003 και είχες το μάρτυρα το μπάτσο να λέει ήμουνα μέσα στην πορεία δίπλα του και τον είδα να πετάει πέτρες , και τον ρώταγε η δικηγόρος πως ήσουν εκεί αφού οι άλλοι μάρτυρες δεν σε ξέρουν και αυτός απαντούσε φόραγα κουκούλα κλπ. κλπ. (αν θες μπορώ να σου πω κι άλλα…).
    Τι τρελλαίνεστε? ΔΕΝ ξέρετε ποιοι σας καρφώνουν? (αυτό το παραμυθάκι με ην Ξάνθη καινούργιο είναι?)
    Φίλε σαμουράι , χαίρομαι που αν μη τί άλλο δεν θες κόσμο στις φυλακές. Μόνο που επιχειρήματα δεν έχεις, λάσπη ρίχνεις. Να σου απαντήσω και για τις «επιχειρήσεις», την εξής μία την Τυποκεδοτική που βγάζει το Ριζοσπάστη.
    Αλήθεια το ξέρεις ότι οι σ/φοι σου της CNT στην Ισπανία είχαν δεκάδες πιεστήρια,μιλάμε για τη δεκαετία του ΄30, τα οποία ΤΩΡΑ τα παίρνουν πίσω ( βέβαια δεν έχουν λύσει ακριβώς ποιός έχει τη νόμιμη σφραγίδα..)από τη σοσιαλιστική κυβέρνηση και βέβαια τα λειτουργούν επιχειρηματικά -πώς αλλιώς δηλαδή? Καπιταλισμό έχεις..

    Κάτι τελευταίο. Δεν μίλησα γενικά για στέκια. Για συγκεκριμένους μεγάλους χώρους που ούτε κατειλημμένοι είναι, ούτε σε απόμερες γειτονιές με φτηνά νοίκια.

    Και για να εξηγηθώ τέλος, γιατί τράβηξε το πράγμα: δεν με «ενοχλεί» κάποιος ως αναρχικός, ή οτιδήποτε. Βιδώνομαι όταν δίνονται πιστοποιητικά ‘επαναστατικότητας» ή παρουσιάζεται ο οποιοσδήποτε ως τιμητής των πάντων. Και θεωρεί κιόλας ότι είναι υπεράνω κριτικής!

    Σχόλιο από regimientocinqo | 31/10/2009

  57. η κριτικη ειναι δεκτη οπως και η αυτοκριτικη φιλε regimientocinqo
    λοιπον περι cnt
    επειδη αυτη η οργανωση εδρευει στην ισπανια και δ εμπορω να ξερω τον τροπο αποκτησης των πιεστειριων κλπ την δεκαετια του 30 δε μπορω και να απαντησω
    για τα τριοροφα στεκια απαντησα πριν
    αν εεις 100 ατομα εργαζομενους , οι οποιοι ξεπαδαριαζουν τον μισθο τους για την κινηματικη δουλεια νοικιαζεις οτι χωρο θελεις(αυτα τα λεω και γιατι τα εχω δει και γιατι τα εχω κανει και εγω ο ιδιος)
    οι επιχηρησεις του κκε δεν περιοριζονται στην τυποεκδοτικη -για την οποια υπαρχουν πολλες καταγγελειες απο τυπογραφους για επιδοτησεις κρατικες κλπ
    υπαρχει και σχετικο μπλογκ τω τυπογραφων οπου μιλανε με στοιχεια, αν το βρω θα σε στειλω λινκ-δε το αποθηκευσα γιατι δεν ηταν του αμεσου ενδιαφεροντος μου το θεμα (τα τυποεκδοτικα εννοω κλπ)
    μπατσος σε πορεια αναρχικων;
    εγω ξερω πως οι μπατσοι δεν προτιμανε μονο τις πορειες των αναρχικων αλλα και του κκε(η παμε-οικοδομμοι ηταν δεν θυμαμαι)οπου εντοπισατε εναν μπατσο πριν μερικα χρονια σε πορεια σας και τον κανατε μπλε μαρε , σωστα;
    για το 2003 τωρα, ο ογκος του μπλοκ των αναρχικων στη πορεια στην σαλονικη ηταν τεραστιος με αναρχικους απο ολη την ευρωπη, οποτε εχοντας εναν τετοιο ογκο εκ των πραγματων ειναι πολυ δυσκολος να ελεξεις ολο αυτον τον κοσμο(αλλωστε δεν κανουν εξακριβωσεις στοιχειων διαδηλτων οι αναρχικοι πριν την πορεια)
    οποιοσδηποτε πολιτικος χωρος συγκεντρωνε τοσο ογκο διαδηλωτων θα αντιμετωπιζετο ιδιο προβλημα
    στην δικη οπως λες κατεθεσε μπατσος και οχι συντροφος
    (για να μην εξετεσουμε και το ενδεχομενο να ελεγε ψεμματα ο μπατσος πως ηταν εντος της πορειας για να ενισχυσει την βαρυτητα των αιολων ως συνηθως επιχιερηματων του)
    για την ιστορια ολοι οι συλληφθεντες αφεθησαν ελευθεροι
    στο αλλο θεμα τωρα
    (θα μπορουσα να αναφερω και εγω δεκαδες περιπτωσεων κομουνιστικων δικων οπου συντροφοι αλληλοκαρφωνονταν μεταξυ τους στο δικαστηριο οπως η περιπτωση τησ στενης αυτοαμυνας στην σαλονικη την περιοδο του εμφυλιου)
    πιστοποιητικα επαναστατικοτητας μακρια απο εμενα
    ο ορος επαναστατης ειναι πολυ βαρυς για να μπορω να πω για τον ιδιο μου τον εαυτο «ειμαι επαναστατης»
    ποσο μαλλον να μοιραζω πιστοποιητικα
    οσο για διωκομενους αγωνιστες
    απο την αρχη της κουβεντας μας δε πιστευω να πιστεψες πως παρα τις οποιες διαφωνιες με το κκε θα ηθελα να δω στελεχη του ή μελη του εργαζομενους σε δικες, καταδικες η φυλακισεις
    εν αγωνιζομαστε για την απελευθερωση των ζωουλων μας και των κοντινων μας συντροφων αλλά ολης της κοινωνιας, μαζι με την κοινωνια και οχι ερημην της, ως εκ τουτου στηριζουμε ολους τους εργαζομενους,φτωχους και ανεργους μιας και προερχομαστε απο τις ταξεις τους, αποτελουμε την ταξη αυτη και ως εκ τουτου ειναι αυτη η ταξη που αποτελει το προλεταριατο και με την παλια του εκδοχη και με την συγχρονη του και μονο αυτο εει την δυναμη να καταστρεψει τον παλιο κοσμο

    Σχόλιο από samurai | 31/10/2009

  58. και για να μην παρεξηγηθω συμπληρωνω

    και να χτισει ενα νεο κοσμο καλυτερο απο την παπαρια που ζουμε σημερα

    Σχόλιο από samurai | 31/10/2009

  59. regimientocinqo δεν περίμενα να απαντήσεις.
    Αλλά μιας που απάντησες άκου αυτο:

    Σε ρώτησα από που πληρώνονται τα στέκια. Δεν κατονομάζεις χώρους, όχι γιατί δεν τους ξέρεις, αλλά γιατί μέχρι εκεί φτάνει η γνώση σου. Άντε θα στα βγάλω με το τσιγκέλι μιας και εσύ ακολουθείς βρώμικες πρακτικές (λασπολογία χωρίς όρια λέγεται αυτό: αυτό μάλλον το γνωρίζεις). Νοσότρος (Αθήνα), Μικρόπολις (Θεσσαλονίκη). Για το πρώτο έχω το θάρρος να δηλώσω ότι ΔΕΝ ΞΕΡΩ. Τί ποιό τίμιο από αυτό που κάνεις εσύ ρε regimientocinqo?
    Για το Μικρόπολις της Θεσσαλονίκης ξέρω. Είναι πολλά άτομα που νοικιάζουν, αρκετοί από αυτούς έχουν οικονομική δυνατότητα να βάλουν και 100 ευρώ το μήνα. Παρόλα αυτά, το ενοίκιό τους βγαίνει λογικά από καθημερινές εκδηλώσεις, πάρτυ, συναυλίες. Όλα αυτά μαζεύουν κόσμο, άρα $. Άρα πολλές φορές δεν βάζουν ούτε από την τσέπη τους.

    Σε ρώτησα να μου πεις δικαστική περίπτωση συντρόφων – ρουφιάνων. Μου λες για έναν μάρτυρα κατηγορίας κουκουλωμένο μπάτσο – ασφαλίτη. Αυτός δεν ανήκει ούτε στην αριστερά, ούτε στην αναρχία. Και από τότε δεν έχει ξανακουστεί τέτοιο περιστατικό. Κι αυτό γιατί μια-δυό φορές τους καταλάβανε και τους στείλανε νοσοκομείο. Πάμε παρακάτω…

    Σου μίλησα για συγκεκριμένο περιστατικό που έγινε πριν μερικές μέρες στην Ξάνθη. Έχεις κάθε δικαίωμα να λες ότι λέω παραμύθια. Οι περισσότεροι που διαβάζουν αυτά που γράφω έχουν διαφορετική άποψη από τη δική σου. Μόλις μάθω και όνομα θα επανέλθω, γιατί είναι πιο τίμιο να μιλάμε με στοιχεία, παρά με ********. Έτσι regimientocinqo?

    Και θα ήθελα να σε παρακαλέσω όταν αναφέρεσαι σε συγκεκριμένο πολιτικό χώρο ή κόμμα, να μην με βάζεις κι εμένα μέσα [«ΔΕΝ ξέρετε ποιοι σας καρφώνουν?»]. Κι αυτό γιατί όταν γράφω εδώ μέσα δεν γράφω ούτε ως αναρχικός, ούτε ως αριστερός, ούτε ως τίποτα. Γράφω σαν blogger. Εγώ δε σου φόρτωσα ότι είσαι στο ΚΚΕ. Κι αυτό γιατί δεν έκανα αυτό που κάνεις: να λασπολογήσω εις βάρος σου.

    Μην μου απαντήσεις σε παρακαλώ αν είναι να μου γράψεις τα ίδια που έγραψες πριν. Είναι ανούσιο, ίσως να υπάρχουν άνθρωποι εδώ, οι οποίοι να θέλουν να κάνουν έναν εποικοδομητικό διάλογο.

    Θα έπρεπε να βιδώνεσαι με την άγνοιά σου. Με τίποτα άλλο.

    Σχόλιο από Δημήτρης | 31/10/2009

  60. Επιτέλους, συμφωνουμε.
    Να εξηγήσω: το παράδειγμα των δικών του ’03 δεν το ανέφερα για να «αποδείξω» ότι ο χώρος σου είναι χώρος ρουφιάνων κλπ. Δεν το πιστεύω αυτό. Σωστά λες ότι ο τύπος ήταν μπάτσος -όπως και μπάτσοι κάρφωναν ΚΚεδες -όπως επίσης είναι πιθανό κάποιος , είτε κομμουνιστής είτε αναρχικός να γίνει ρουφιάνος κλπ. Γίνονται αυτά.
    Απλά επειδή το θέμα ξεκίνησε με το Βελουχιώτη, κι ακρίβώς επειδή αυτά τα πράγμτα γίνονται και γίνονταν και θα γίνονται εκεί που θέλω τέλος πάντων να καταλήξω είναι ότι το να βγάλεις κάποιον ρουφιάνο θέλει πολύ περίσκεψη. Είτε πρόκειται για αρχηγό αντάρτικου είτε για «μάρτυρα σε δίκη». Και, θέλει παλικαριά να βγεις να πεις ότι «έκανα λάθος’. Όχι ότι τα διορθώνει τα πράματα, οπωδήποτε..
    Το θέμα με την Ισπανία, απλά το ανέφερα – μπορείς να το διασταυρώσεις στο νετ – για να σου δείξω ότι μια μεγάλη οργάνωση , όποιας αναφοράς, δικαιούται να απαιτεί να έχει, και να έχει επίσης, εκδοτική και οικονομική δραστηριότητα. Στην Ισπανία κανείς δεν θεωρεί παράλογο -εκτός από τους νοσταλγούς του Φράνκο ενδεχομένως – να ξαναπάρει την περιουσία της πίσω η CNT.
    (Το βλογ που αναφέρεις είναι ενός συνδικαλιστή της ΠΑΣΚΕ. Και στην Τυποεκδοτική σκάει επανειλημμένα επιθεώρηση εργασίας , ΙΚΑ κλπ. κλπ. )
    Τέλος πάντων. Καλό Σ/Κ

    Σχόλιο από regimientocinqo | 31/10/2009

  61. Δημήτρη,
    απάντησα στο σαμουράι. Μετά είδα το σχολιό σου -μου καταλογίζεις λάσπη ενώ παραδέχεσαι ότι π.χ. για την Ξάνθη δεν έχεις στοιχεία κλπ.
    Δε γουστάρω τζάμπα αντιπαράθεση, ό,τι γράψαμε είναι από πάνω κι ο καθένας βγάζει τα συμπεράσματά του.
    (μα ποια «άγνοια»? )

    Σχόλιο από regimientocinqo | 31/10/2009

  62. Ας το, σε πήρανε χαμπάρι regimientocinqo
    Πάνε να γράψεις στο blog του περιοδικού 4τροχοί καλύτερα, ίσως να ξέρεις περισσότερα γι’αμάξια παρά γι’αριστερά κι αναρχία. Αλήθεια, θέλει ο πατέρας μου να πάρει καινούριο αμάξι. Τι γνώμη έχεις για τα υβριδικά; Μπορεί να δίνεις παραπάνω λεφτά στην αρχή, μετά όμως, τα κερδίζεις σε βενζίνη!

    Σχόλιο από Δημήτρης | 31/10/2009

  63. Πολύ ένταση ρε παιδιά για το τίποτα.

    Δεν κατάλαβα γιατί θα έπρεπε ο οποιοσδήποτε μάγκας με το έτσι θέλω να πηγαίνει και να χτίζει την πόρτα του οποιουδήποτε. Και γιατί στην ψευτοεπανάσταση και στη μαγκιά που οδηγεί σε μια αντιδραστική τρομοκρατία για την τρομοκρατία θα πρέπει όλοι να σωπαίνουν;

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 31/10/2009

  64. Δείτε και μια ηλεκτρονική σελίδα για τα επτασφραγιστα αρχεία του ΚΚΕ

    http://xrisaxatzivasiliou.blogspot.com/2009/10/davinci.html

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 31/10/2009

  65. Δεν μπορεί ο κάθε πρύτανης με το έτσι θέλω να ιδιωτικοποιεί τη λέσχη, ειδικά όταν ο συλ. φοιτητών έχει αντίθετη γνώμη.

    Ο αντιδραστική τρομοκρατία είχε στόχο ΕΛΑΣ, βουλευτές και υπουργούς μέχρι τώρα. Είναι ειλικρινά το τελευταίο που με απασχολεί. Είμαι άνεργος, ζω σε μια χώρα που βασιλεύει η αναξιοκρατία, η μιζέρια, το μέσο…θα παλέψω γι’αυτά.

    Σχόλιο από Δημήτρης | 31/10/2009

  66. Θ απαλέψεις με το μαζικό κίνημα. Η ατομική τρομοκρατία, ακόμα κι αν δεν υποκινείται από μυστικές υπηρεσίες (χου νόους;) δεν μπορεί να συμβάλλει σε καμιά λαϊκή κατάκτηση. Αντίθετα οδηγεί στη φασιστικοποίηση της κοινωνίας και με λαϊκή συναίνεση. Εκτός αν τότε οι μικροαστοί τρομοκράτες εκδικηθούν και αυτή την κοινωνία υιοθετώντας μεθόδους ταλιμπάν. Κάτι που ίσως γίνει αν δούμε κάποιες φράσεις σε παλιότερες προκηρύξεις.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 31/10/2009

  67. Παιδιά ωραία η συζήτηση. Ας είμαστε όμως ηπιότεροι και ας μη δαιμονοποιούμε κανένα. Εμείς κουβεντιάζουμε και ανταλάσσουμε απόψεις. Δεν υπάρχει λόγος να την πέφτουμε στον συνομιλητή.

    Εντάξει «κάτσε καλλλλλά»; 8)

    Ματσουκάτε ευχαριστούμε για την ηλεκτρονική διεύθυνση.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 31/10/2009

  68. Φυσικά και θα παλέψω μαζικά, άλλο αυτό. Δεν πρόκειται όμως να κάνω πλάτες σε μπάτσους και κράτος. Εξάλλου δεν νιώθω τρομοκρατημένος όπως αυτοί. Αυτά είναι προβλήματα που αφορούν τους ίδιους. Παρότι διαφωνώ κάθετα με μη κινηματικές δράσεις, δεν πρόκειται να στηρίξω την πολιτική ηγεσία. Η ίδια δημιούργησε το «δαίμονα», ας φροντίσει τώρα να τον πιάσει.

    Σχόλιο από Δημήτρης | 31/10/2009

  69. Ομερ — μου φαίνεται δεν κάθεσαι καλλλλα, ενθουσιάστηκες με την πρόταση μου να επισκεφτείς τον Ρήγα Φεραίο , και πετάς από την χαρά σου, πονηρούλη. Που είσαι τόσες μέρες ; λουφάζεις και μας άφησες να φάμε τα μουστάκια μας. Έχασες και τα πριόνια, και τα σπαθιά σου, και τα μαχαίρια σου. Ασχολήσου λιγάκι και με την τάξη. Από δω και πέρα θα βάλω το ψευδώνυμο- Μπάμ και Κάτω- αυτό πάει καλύτερα. για πάρα πολλές περιπτώσεις μια και κανένας σας δεν κάθετε καλααα. Λιγο αστείο καλο θα κάνει

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 31/10/2009

  70. Κακοφορμισμένο συνδικαλισμό πουλάς Μητσάκο. Τραγούδα μόνος σου.

    Σχόλιο από regimientocinqo | 31/10/2009

  71. Άσε τα φιλοσοφικά regimientocinqo και κάτσε άκου τι λένε οι άλλοι που ίσως να ξέρουν κάτι παραπάνω, όχι εγώ απαραίτητα. Τις παρεμβάσεις σου τις αντιμετωπίζω, όπως την πιθανή παρέμβαση ενός προπονητή ράγκμπυ σε συνέδριο κβαντικής φυσικής. Αυτά δεν πιάνουν πλέον ούτε στα καφενεία στου Παπάγου.

    Δεν πρέπει να είναι μενίρ η ιδεολογία, αλλά πηλός. Αν έχεις πέτρινη ιδεολογία, τα αυτιά τα χρησιμοποιείς για ν’ακούς Θεοδωράκη, και τα μάτια για να διαβάζεις Ρίτσο. Για τίποτ’άλλο δυστυχώς.

    Σχόλιο από Δημήτρης | 31/10/2009

  72. να από τα βασικά χαρακτηριστικά της ήταν ότι είχε τα ωραιότερα αγόρια του φοιτητικού κινήματος -κάτι ανάμεσα σε βελτιωμένους κνίτες και φοιτητές του Μάη του “68.

    Σιγά..Κοψε κατι

    Σχόλιο από νοσφερατος | 01/11/2009

  73. ta vraiotera koritsia tote ta eixe bebai o rhgas
    all;a ta pio ta eixe nyn kai aei h dap

    Σχόλιο από νοσφερατος | 01/11/2009

  74. νοσφερατο που χαθηκες;

    Σχόλιο από samurai | 01/11/2009

  75. ε να !χαθηκα λόγω …αποσυνδεσης.. αποσυνδεθηκα(και ημουνα μια χαρουλα χωρις Ιντερνετ ..

    Σχόλιο από νοσφερατος | 01/11/2009

  76. Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 14/11/2009

  77. λες να νικήσαμε εμείς;

    ακόμη να το καταλάβουμε ότι χάσαμε.

    η ταινία είναι ωραία. το μόνο ίσως που με χάλασε ήταν ότι το βάρος από το κανονικό ρίχτηκε λίγο παραπάνω στους ξένους. όμως η δεξιά για πολλά χρόνια ήταν σκυλάκι αυτών των δυνάμεων.

    γενικά και ο ελας να κέρδιζε στην χώρα αυτή είχαμε να στηριζόμαστε στους εξωτερικούς παράγοντες (ακόμη και τώρα). και πιάνει ένα θέμα ταμπού. και μόνο ότι ξεκίνησε σειρά συζητήσεων νομίζω ότι ο παντελής βούλγαρης έχει κερδίσει το στοίχημα…
    σε ευχαριστούμε.

    Σχόλιο από cortlinux | 20/11/2009

  78. Καλή η ταινία του Βούλγαρη.
    Όποιος όμως θέλει να δεί πως φτάσαμε εκεί ή έμεινε με την απορία «ποιός κέρδισε» ας δεί και το : «Η ΖΩΗ ΣΤΟΥΣ ΒΡΑΧΟΥΣ»….

    http://kersanidis.wordpress.com/2009/03/08/%CE%B7-%CE%B6%CF%89%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%83-%CE%B2%CF%81%CE%B1%CF%87%CE%BF%CF%85%CF%83/

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 21/11/2009

  79. ΟΔΟΣ – ODOS
    ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ – Weekly newspaper of Kastoria

    «Ψυχή Βαθιά»

    Κύριε Μπαϊρακτάρη,

    Κατ’ αρχήν θέλω να σας ευχαριστήσω για τη φιλοξενία που μου παρέχετε στην τόσο ενδιαφέρουσα εφημερίδα σας. Είναι ίσως ένα κατάλοιπο, ένα ξέσπασμα, μια έκφραση οργής; θυμού; λύπης; Και μια που πέρασε μεν η «ευτυχής» εποχή του μονοδιάστατου τηλεβόα της Ε.Π.Ο.Ν τον οποίο με περισσό φανατισμό (τι κρίμα) αλλά και απέραντη πίστη στο δίκαιο (;) αγώνα μας χειριζόμουνα, τώρα βρίσκω διέξοδο στην εφημερίδα σας η οποία μου παρέχει την δυνατότητα να εκφραστώ ελεύθερα. Σας ευχαριστώ.
    «Ψυχή Βαθιά» λοιπόν και ας έχουν περάσει έκτοτε εξήντα τόσα χρόνια, και ας κουβαλάω από την Γυάρο τη χρόνια αναπνευστική πνευμονοπάθειά μου (ΧΑΠ) παράσημο συνέπειάς, και ας έχει χυθεί τόσο αίμα άδικα, και ας έχει ρεύσει τόση μελανή μελάνη από χρυσούς και χρυσοπληρωμένους αργυρώνητους κονδυλοφόρους που παραχάραξαν την ιστορία, τυμβωρυχώντας ασεβείς και αδιάντροποι, διεκδικώντας και το ιστορικό αλάθητο οι χρυσοκάνθαροι.

    «Ψυχή Βαθιά» λοιπόν. Βέβαια, δεν είδα και δεν μπορώ να κρίνω την κινηματογραφική δημιουργία του αναγνωρισμένου σκηνοθέτη κύριου Π. Βούλγαρη. Πρώτον διότι στερούμαι παντελώς σκηνοθετικών γνώσεων και ταλέντου. Δεύτερον διότι την εποχή εκείνη 1947-1952 στη Γυάρο και 1952-1954 στο Γεντί Κουλέ κλπ. κλπ. δεν είχα (δεν είχαμε εννοώ) ούτε εφημερίδα, ούτε ραδιόφωνο να μάθουμε ή να ακούσουμε τι γίνεται εκεί πάνω. Κάτι μας έλεγαν οι δήμιοί μας για κάποια 6η Ολομέλεια και το ξεπούλημα της Μακεδονίας, αλλά εμείς δεν τους πιστεύαμε γιατί δεν μας ενημέρωναν σχετικά οι ινστρούκτορές μας…
    «Ψυχή Βαθιά». Έτσι συνεχίσαμε τον αγώνα βουτηγμένοι στην ευτυχή μας πλάνη, παραπλανημένοι παραπλανώντας, μέχρι και σήμερα, όσοι βέβαια από μας δεν είχαν τα κότσια να απαλλαγούν από το «ζωτικό τους ψεύδος» (ρήση του κ. Καστοριάδη) στο οποίο εξακολουθούν να είναι εγκλωβισμένοι, ή βολεμένοι ανεπάγγελτοι κομματικοί επαγγελματίες, τουτέστιν προοδευτικοί αλλά μη προοδευμένοι…

    «Ψυχή Βαθιά». Εξοργίστηκα όμως με κάποια πονηρά δημοσιεύματα όπου δολίως και εσκεμμένως κάποιοι κονδυλοφόροι (ανώνυμοι βέβαια) ανακατεύουν Ε.Λ.Α.Σ., με Δ.Σ.Ε., και εγώ ο Γιάννης Εύδος, σύνδεσμος του 28ου Συντάγματος του Ε.Λ.Α.Σ. ξερνάω από αηδία, ελπίζοντας ότι σύντομα θα τους δώσω την απάντηση που τους χρειάζεται.
    Την δημιουργία του σκηνοθέτη κύριου Π. Βούλγαρη «Ψυχή Βαθιά» δεν την είδα, σέβομαι, βέβαια, την προσπάθειά του. Φαντάζομαι όμως ότι θα συμπεριλαμβάνει και εκείνη την τραγική στιγμή (την οποία επίσης δεν είδα) αλλά είδαν και έζησαν οι Καστοριανοί, και χιλιάδες ξεριζωμένοι του διχασμού από τα γύρω χωριά που βρήκαν καταφύγιο στην Καστοριά, όταν ο Δ.Σ.Ε. είχε βάλει στο στόχαστρό του αθώους πολίτες που διασκέδαζαν ανέμελοι στο εξοχικό κέντρο «Έλλη», (στη θέση του σημερινού πνευματικού κέντρου Καστοριάς), και άλλοι οι περισσότεροι που σουλατσάριζαν απέξω στον Αϊ Θανάση και απολάμβαναν το θέαμα, με το σχετικό επαρχιώτικο κουτσομπολιό, όταν…
    Δεν θα χρειαζόταν το ταλέντο του σκηνοθέτη, η σκηνή παραμένει ακόμα ζωντανή στη μνήμη όσων την έζησαν και δεν χρειάζονται κομπάρσοι να την απαθανατίσουν, όπου μέσα στην ευωχία της βραδιάς και υπό τους ήχους ορχήστρας συνωθούνται χορεύοντας ευτυχείς στην πίστα, σκάνε οι οβίδες του Δ.Σ.Ε. από τα κανόνια που είναι στημένα απέναντι στο Μπίκοβικ. Κόσμος με την ψυχή στο στόμα, ανάκατοι, μπάντα, γκαρσόν, τραπέζια, πιάτα, τύμπανα, ποτά χύμα, όλα κουτρουβαλάν στον γκρεμό προς την λίμνη, φρίκη… «Ψυχή Βαθιά».

    Γιάννης Εύδος

    Ο κ. Γ. Εύδος κατάγεται από την Καστοριά, είχε αξιόλογη αντιστασιακή δράση κατά την κατοχή και ήταν σύνδεσμος του 28ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ, με την παράνομη οργάνωση Καστοριάς. Μετά στην ΕΠΟΝ, στρατοδικεία κλπ. Ακολούθησε με συνέπεια τα πολιτικά του πιστεύω μέχρι που εγκαταστάθηκε στην Σοβιετική Ένωση όπου ο ίδιος αφηγείται ότι αναθεώρησε τα πάντα. Επέστρεψε από την Σοβιετική Ένωση το 1965 και έκτοτε ζει στην Θεσσαλονίκη

    Σχόλιο από Maria | 01/12/2009

  80. […] -ΚΚΕ και Λάος χωρίς “Ψυχή Βαθειά” […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010

  81. Περί “κόκκινης” και “μαύρης” βίας στην Κατοχή και τον Εμφύλιο
    Ο καθηγητής κ. Χάγκεν Φλάισερ απαντά στο σχόλιο του καθηγητή κ. Στάθη Ν. Καλύβα (Βήμα, 10/1/2010), το οποίο είχε δημοσιευθεί στο «Βήμα της Κυριακής», στις 20 Δεκεμβρίου 2009 με τίτλο «Ιστορία ως τυμβωρυχία». Ο κ. Καλύβας με το κείμενό του απαντούσε τότε σε παλαιότερη κριτική του κ. Φλάισερ.

    Αν και το άρθρο χαρακτηρίζεται από ένα έντονο προσωπικό ύφος, είναι -κατά τη γνώμη μας- ενδεικτικό του πως η αντικομμουνιστική αναθεώρηση της Ιστορίας έχει φτάσει σε τέτοια επίπεδα όξυνσης και επιθετικότητας ώστε να προκαλεί την αντίδραση ακόμα και πολλών ιστορικών που δεν αυτοπροσδιορίζονται πολιτικά-ιδεολογικά στο χώρο της κομμουνιστικής αριστεράς. Το ΕΑΜ, ο ΔΣΕ, η ΕΣΣΔ, το ντόπιο και διεθνές εργατικό-κομμουνιστικό κίνημα, ο σοσιαλισμός που γνωρίσαμε: όλα βρίσκονται σήμερα στο επίκεντρο της αναθεώρησης της Ιστορίας. Οι φωνές που αντιστέκονται αυξάνονται μέρα με τη μέρα…

    «Εκτός έδρας» καθώς ο Δήμος Καλαβρύτων μου έκανε την τιμή να εντάξει την παρουσίαση των Πολέμων της μνήμης, του τελευταίου βιβλίου μου, στις εκδηλώσεις μνήμης της μεγάλης σφαγής- πληροφορήθηκα για δημοσίευμα του Στάθη Καλύβα με τον κραυγαλέο τίτλο «Η Ιστορία ως τυμβωρυχία»(«Το Βήμα», 20.12.2009). Μολονότι η συγκεκριμένη μομφή έχει αποδοθεί ενίοτε στον Καλύβα- λόγω της ερευνητικής εμμονής του με τις ανθρωποκτονίες («Ι focus on homicides»), τη μελέτη, καταμέτρηση και (ανα)κατανομή των θυμάτων της εμφύλιας βίας κυρίως με παραταξιακά κριτήρια-, δεν περίμενα να έχει περάσει κρίση αυτοκριτικής. Με την ανάγνωση του άρθρου λύθηκε η απορία, τέθηκε όμως άλλο ζήτημα: Πολλοί συνάδελφοι έκριναν ότι ένα τέτοιο λιβελογράφημα δεν αξίζει σχολιασμό, εντούτοις κατέληξα ότι επιβαλλόταν μια τελειωτική απάντηση.

    Για να δικαιολογήσει ο Καλύβας τον μακάβριο τίτλο του, τον συνέδεσε με το ερώτημά μου γιατί «ξέθαψε», μαζί με τον δικηγόρο Π. Μακρή-Στάικο, την ήδη γνωστή κατοχική έκθεση του Βρετανού ταγματάρχη Ουάλας, χωρίς να αναφερθεί καν στις ευθύνες του για το ξέσπασμα του κατοχικού Εμφυλίου. Ασφαλώς γνωρίζει τη μεταφορική έννοια του ρήματος «ξεθάβω». Με την αστεία κατηγορία ότι «αποδοκιμάζω» τη «δημοσίευση ενός ιστορικού τεκμηρίου» , αποκρύπτει ότι, επισημαίνοντας περίεργα λάθη και κενά στο σχολιασμό, έθετα ερωτήματα που έμειναν όμως αναπάντητα. Επιπλέον ο Καλύβας ή/και οι συν αυτώ- όλοι αυτοανακηρυχθέντες θεματοφύλακες της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ έρευνας ΛΟΓΟΚΡΙΝΑΝ την από το 2002 δημοσιευμένη έκθεση: αφαιρώντας λαθραία από τη μετάφραση (τα «άβολα»;) κεφάλαια!

    Στη συζήτηση για τον Εμφύλιο, ο Καλύβας πρωτοεμφανίστηκε το 2000 σε συλλογικό τόμο του Μαρκ Μαζάουερ, ισχυριζόμενος πως μετά την «κατάρρευση της ιδεολογικής ηγεμονίας της Δεξιάς»- την οποία τοποθετεί πρόωρα το 1974- έπαψαν οι αναφορές στην «κόκκινη βία» (που αποτελούσε τον τίτλο του άρθρου του). Μετά τη μεταπολίτευση, πράγματι, τα ψυχροπολεμικά «δεδομένα» της δεκαετίας του ΄40 αναπόφευκτα «αναθεωρήθηκαν» και σταδιακά ανατράπηκαν, καθώς ελευθερώθηκε το σταματημένο εκκρεμές της «πολιτικής ορθότητας». Αυτή η διαδικασία ενοχλούσε τους «νικητές του Εμφυλίου», που αντλούσαν επιχειρήματα από υπερβολές και απλουστεύσεις της (ετερογενούς!) ηττηθείσας παράταξης, δεν βρήκαν όμως συγκροτημένη έκφραση ώσπου εμφανίστηκε το αυτοαποκαλούμενο «νέο κύμα». Αυτό προσέφερε ορισμένες αξιόλογες μελέτες τοπικού κυρίως ενδιαφέροντος, χωρίς το «νέο» να ξεφεύγει κατ΄ ανάγκη από το νεοτερικό «διεπιστημονικό» περιτύλιγμα παλαιάς συνθηματολογίας. Οι άτυποι ηγέτες του, Καλύβας και Ν. Μαραντζίδης, εκδηλώνουν επίμονα τάσεις μονοπώλησης της «(νέας) ιστορικής ορθότητας» και πληθωρική οίηση, που εκφράζονται ήδη στον περίφημο Δεκάλογο της «φρέσκιας ματιάς»(«Τα Νέα», 20.3.2004) με οδηγίες προς ναυτιλλομένους (ερευνητές). Η εμφανής έπαρση θυμίζει τους νεαρούς οικονομολόγους που κόμιζαν και εφάρμοζαν νέες συνταγές στην οικονομία: με τα γνωστά αποτελέσματα…

    Ανάμεσα σε άλλα παράδοξα, ο Καλύβας ψέγει τον γράφοντα και για όσα υποστήριξε ο Ηλίας Νικολακόπουλος («Τα Νέα», 28.11.2009), συγχέοντας τις δύο ανεξάρτητες και τυπωμένες με διαφορετικό χρώμα κριτικές. Επιβεβαιώνεται έτσι η προβληματική τεκμηρίωση βίαια στρογγυλεμένων ισχυρισμών που είχα ήδη επισημάνει στο πρώτο άρθρο του. Απόδειξη και η νέα «ποσοτική προσέγγιση» στην κατοχική βία σε συλλογικό τόμο του 2009: Ο ισχυρισμός του ότι οι σχεδόν 2.000 βίαιοι θάνατοι στη Μεσσηνία οφείλονταν κατά 66,63% στην «κόκκινη βία», και μόνο 33,37% στη «μαύρη βία» (κατακτητών και δωσίλογων), στηρίζεται στις λίστες ανθρωποκτονιών του Κοσμά Αντωνόπουλου. Ο Καλύβας παραδέχεται ότι «δεν είναι δίχως προβλήματα» τα στοιχεία του νομάρχη της ΕΡΕ Αντωνόπουλου, τα οποία όμως παρουσιάζει σαν «μοναδικά» και ελεγμένα! Αγνοεί ότι άλλα μαρτυρολόγια αποδεικνύουν τη μεροληψία του Αντωνόπουλου και των στοιχείων του; Αγνοεί ότι εκείνος είχε «προηγούμενα», ως στέλεχος τοπικής αντι-εαμικής ανταρτικής οργάνωσης που διαλύθηκε από τον ΕΛΑΣ και έπειτα τροφοδότησε τα Τάγματα Ασφαλείας, ενώ ο πατέρας του εκτελέστηκε από το ΕΑΜ; Ετσι, ο γιοςσυγγραφέας-νομάρχης εκδικείται με τη γραφίδα «τον κόκκινο φασισμό», αλλά συχνά και την ιστορική αλήθεια! Κατανοητό, αλλά τότε κρίμα στον κόπο του πολιτικού επιστήμονα Καλύβα να καταρτίζει φανταχτερές γραφικές απεικονίσεις και στατιστικές με σαθρή βάση «δεδομένων».

    Αλλωστε, ακόμη και ο Αντωνόπουλος αποδίδει το 53,7% των «εκτελεσθέντων» της Αργολίδας στους κατακτητές, ενώ ο Καλύβας αντιστρέφει την αναλογία, χρεώνοντας μόνο 45% στη μαύρη βία και «περίπου 55%» στην κόκκινη. Πρόκειται για βαρύνουσα τοποθέτηση, αφού η Αργολίδα είναι ο χώρος που εξετάζει στο «άρθρο-σταθμό» του 2000, όπου γενικεύει επαγωγικά τα εκεί ευρήματά του «πιθανότατα [για] ολόκληρη τη χώρα». Στο άρθρο της 20.12.2009, ο Καλύβας αναφέρει ότι η διεθνής έρευνα δεν αποσκοπεί στην «ανάδειξη πρωταθλητών και μειοδοτών [ εννοεί:“δευτεραγωνιστών” ;] της βίας». Οντως, αλλά δυστυχώς αυτό αναδεικνύει στον δημόσιο διάλογο εντός Ελλάδας- ενώ στο βιβλίο του «Logic of Violence» αυτοαναιρείται: απευθυνόμενος κυρίως σε αναγνώστες εκτός Ελλάδας, αντιπαραθέτει 40.000 θύματα της φασιστικής βίας σε «μόνο» 15.000 θύματα του ΕΑΜ, χωρίς οποιαδήποτε τεκμηρίωση!

    Δεν αφορά λοιπόν εμένα ο αφορισμός του Καλύβα, όταν με εντάσσει στους ιστορικούς «που ρέπουν προς την επιλεκτική χρήση» των πηγών. Αρμοδιότεροι έχουν ήδη κρίνει επ΄ αυτού. Ούτε εξαρτώμαι από κομματικές δεσμεύσεις, ούτε θα εξέδιδα βιβλίο υπό την αιγίδα κομματικού ινστιτούτου, όπως έκανε ο Καλύβας. Αστοχη και η βολή εναντίον μου, για δήθεν «απόλυτη ταύτιση με το ΚΚΕ», ύστερα μάλιστα από τις πρόσφατες επιθέσεις του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου σε δημοσιεύματά μου. Αλλωστε αντιτίθεμαι στο σφράγισμα ( των όποιων ) αρχείων. Ως προς άλλα ιστορικά δεδομένα συμβαίνει να συμφωνώ με το ΚΚΕ: λ.χ. ότι το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ υπήρξε σαφώς η μεγαλύτερη και δυναμικότερη αντιστασιακή οργάνωση- αλλά σε αυτό συμφωνούσε εκ πείραςκαι η Βέρμαχτ!

    Κλείνω παραφράζοντας τον Καλύβα: Είναι θλιβερό ένας επιστήμονας με υποσχόμενο ξεκίνημα να εκτροχιάζεται τόσο άσχημα ήδη στο μέσο της καριέρας του…

    Ο κ. Χάγκεν Φλάισερ είναι καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 18/01/2010

  82. ο βουλγαρης ο συντροφος ειναι ενας αριστερος σκηνοθετης και επρεπε να παρει θεση για τα εγκληματα του τιμημενου κκε διοτι το τιμημενο κκς ανηκει στη μεγαλη αριστερη παραταξη και γιατι τα εγκληματα που εκαναν τα απλα μελη του κκε και του δσε και του ελασ θα μπορουσαμε και εμεις ανετα σημερα να τα κανουμε ,αλλα και σημερα τηρουμενων των αναλογιών το τιμημενο κκε συνεχιζει να εγκληματει κατα του προλεταριατου της εργατιας και του ταξικου και ανταγωνιστικου κινηματος.Για παραδειγμα τη ληξη της απεργιας διαρκειας της ολμε το 88 ,το σταματημα πολλών αλλών απεργιακών αγώνων το σταματημα φοιτητικών καταλήψεων όπως το 88 που σαν εκπροσωπος του κομματος και του συλλογου των φοιτητων προτεινα τη ληξη της κατα΄ληψης και της συνεχισης των μαθηματων εν μεσω καταλλειμενων ολων των σχολών.Τα εγκλήματα βεβαια στον εμφυλιο ήταν τεραστια και ειναι ακομα άγνωστα.Οπως για παραδειγμα η εκτελεση άγνωστο ποσων περιπου 300 κατοικων του καρπενησιου 3 μερες μετα την καταληψη του απο τον καπεταν γιωτη.Την εκτελεση στο μεγαλο πηγαδι άλλων τοσων στη γεφυρα της ταταρνας.Τη μεγαλη πορεια του συντροφου γουσια όπου 1300 ανηλικα παιδακια που ειχε απαγαγει το τιμημενο κκε τα πήγε απο την ευρυτανια στο γραμμο μεσω πεδινων διαδρομών και εξοντόθηκαν τα 1000 απο τα 1300.Σε αυτα θα μπορουσε να ηταν και η μανα μου εαν την εβρισκαν μεσα στο καρπενησι το 49 και στους 300 εκτελεσμενους στα κουμασια του βουτυρω θα ήταν και ο παπους παλιουρασ δημητριοσ αλλα τελικα τον γλ΄ιτωσε ενασ συγχωριανος του.Τα εγκληματα του κκε και του σταλινισμου ειναι τεραστια και αγνωστα.Θα μπορουσε ο συντροφος βουλγαρης να γραψει γιαυτα διοτι εμεις πρεπει καποτε να απολλογηθουμε για την παραταξη μας και να διορθωσουμε τα λαθη.Πχ ο σταλινισμος [και του κκε και του συνασπισμου και αλλων ] ειναι λαθος.Το να φωτιστουνε αυτεσ οι πτυχες καποτε ειναι αναγκαιο.Μια ταινια που τα λεει όπως ητανε τα πραγματα ειναι το αποδραση απο το μπουλκεσ

    Σχόλιο από karampas kostas | 05/02/2010

  83. Που στον διάβολο κοιμόσουν τόσες μέρες, και δεν φάνηκες να μας ανοίξεις τα μάτια μωρέ σύντροφε καπεταν Karampas; Τέτοια φερέφωνα είναι σπάνια. και πάρα πολύ χρήσιμα Πόσο θέλεις να σε αγοράσουμε, για να κάνουμε μαζί επίθεση κατά του τιμημένου κκε, μπας και το εξοντώσουμε; Πάντως μην ανησυχείς όταν πας στον παράδεισο, που δεν το βλέπω, μην ξεχάσεις να κάνεις αίτηση στο άγιο Πέτρο να σου επιτρέψει να στήσεις ένα σύγχρονο στρατοδικείο. Και εσύ παιξτω εισαγγελέας η στρατοδίκης η βασιλικός επίτροπος, ότι σου αρέσει, και άρπαξε από τα μαλλιά το κκε, τον καπεταν γιωτη και όλους τους εγκληματίες του κκε, και χώσε τους στην Μακρόνησο, στη Γιουρα, στον αι Στράτη, στη Λέρο και στα άλλα ξερονήσια , που ξέρεις και σε παρασημοφορήσει ο Ρούζβελτ, ο Τσόρτσιλ, ο βασιλιάς Παύλος ο Παπάγος ο Σοφούλης, και τόσοι αλλοι βρικόλακες του φασισμού, και φονιάδες των αριστερών. Άρε Π. Βούλγαρη τι ανοησία έκανες και δεν ρώτησες τον μαύρο Karampas να σου πει τι ταινία να κάνεις. Γεια σου μεγάλε ήρωα συντροφε Karampas, είμαι μαζί σου –Προχώρα σε θέλει όλη χώρα–

    Σχόλιο από ο συντροφος του Καραμπας | 05/02/2010

  84. Pathfinder clubs My Clubs Login Κατηγορία: Πολιτική – Κράτος – Φορείς

    elas
    ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ ΔΣΕ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ (επισκέπτης)

    Κεντρική
    Μηνύματα
    Φωτογραφίες
    Αρχεία
    Guestbook – Βιβλίο επισκεπτών
    Η αλήθεια για το Μελιγαλά
    Η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου
    Η διαμόρφωση νέων θεσμών λαϊκής εξουσίας στην περίοδο του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ
    ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ – 60 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ
    Κατακτήσεις ΕΑΜ – ΔΣΕ
    Οκτώβρης 1944
    ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ – Το «αλυσόδεμα» της Ελλάδας ο πρώτιστος στόχος – ΠΡΩΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ – Το σχέδιο «Μάνα» – Η συμφωνία Τσόρτσιλ – Χίτλερ
    ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1944 – Το στρατιωτικό ζήτημα και η σημασία του
    ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1944 – Ωμές επεμβάσεις του Σκόμπι
    ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1944 – Η κυβερνητική κρίση
    Δεκεμβριανά 1944 – Η ματωμένη Κυριακή – Αυθεντικές μαρτυρίες
    Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
    Η σύσκεψη με τον Τσόρτσιλ στην Αθήνα
    Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ – Η τελική έκβαση και η συμφωνία ανακωχής – Μια κυνική ομολογία του Τσόρτσιλ
    ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1944 – Καταγραφή και κριτική ορισμένων απόψεων
    Η Συμφωνία της Βάρκιζας – Το «παιχνίδι» ήταν στημένο από την αρχή….
    Μπορούσε ο ΕΛΑΣ να συνεχίσει τον πόλεμο;
    ΜΕΤΑ ΤΗ ΒΑΡΚΙΖΑ – Αποκρούονται οι προσπάθειες διάλυσης του ΕΑΜ
    ΜΕΤΑ ΤΗ ΒΑΡΚΙΖΑ – Τρομοκρατία εξαπολύει η αντίδραση – Στο στόχαστρο οι αγωνιστές της Αντίστασης – Μονόπλευρος εμφύλιος πόλεμος
    Το όργιο της μοναρχοφασιστικής τρομοκρατίας – υπόμνημα του ΔΣΕ προς τον ΟΗΕ – Οι ομολογίες ενός στρατηγού
    Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1946 – 1949
    ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 1946 – Μια ιδιαίτερα διδακτική προϊστορία
    Η στάση του ΕΑΜ και του ΚΚΕ έναντι των εκλογών
    ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 1946 – Στην τελική ευθεία
    Οι εκλογές – παρωδία Το αποτέλεσμα
    Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ – Το ενδεχόμενο της ένοπλης πάλης
    Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ – Μαρτυρίες σε κομματικά Σώματα και ντοκουμέντα
    Η ελληνοαμερικανική συμφωνία υλοποίησης του «Δόγματος Τρούμαν»,της 20ής του Ιούνη 1947
    ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ – Το πλήρες κείμενο της υποτέλειας
    Η ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟΥ – Η αντίδραση του κατεστημένου και των Αμερικανών
    Η Ελλάδα μετά την αμερικανική επέμβαση – Μια έκθεση του ΚΚΕ προς το ΚΚΣΕ – Τα κύρια γεγονότα της περιόδου
    Η Ελλάδα μετά την ελληνοαμερικανική συμφωνία – Ξεπούλημα στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό – Η κατάσταση στο πολεμικό πεδίο
    Η πρώτη ένοπλη απάντηση στην τρομοκρατία – Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΛΙΤΟΧΩΡΟ
    ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ 1946 – `47 – Οι ένοπλες συγκρούσεις μετά το Λιτόχωρο
    Οι απόρρητες οδηγίες του Ν. Ζαχαριάδη και του Γ. Ιωαννίδη προς τον Μ. Βαφειάδη, τον Απρίλη του `47, για το χαρακτήρα και τους στόχους του Δημοκρατικού Στρατού
    ΑΝΟΙΞΗ – ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 1947 – Αποτυχαίνουν οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του στρατού
    ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 1947 – Ολοι στ’ άρματα – Ολα για τη νίκη
    «ΛΙΜΝΕΣ» – Το σχέδιο στρατιωτικής δράσης του ΔΣΕ
    Η δημιουργία της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης – Το Διάγγελμα στον ελληνικό λαό – Η μάχη της Κόνιτσας
    ΑΝΟΙΞΗ 1948 – Ο ΔΣΕ δυναμώνει τη δράση του
    Το πρόβλημα των εφεδρειών του ΔΣΕ – Απόφαση του 2ου Κλιμακίου του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ (7/12/47)
    Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας – Αγώνας για μια δίκαιη υπόθεση – Ιδρυση ΔΣΕ
    Μια νέα (και σοβαρότερη) προσπάθεια για την παραποίηση της Ιστορίας
    Πώς γράφεται η ιστορία της Αντίστασης στα σχολικά βιβλία-Οχι στον αφανισμό της μνήμης μας
    Η δίωξη των αγωνιστών της εθνικής αντίστασης
    Η περίοδος του ΔΣΕ
    Η μεγάλη μάχη στη βόρεια Πίνδο (Ιούνη 1948 – 21 Αυγούστου 1948)
    Παπα-Ανυπόμονος ο αντάρτης με τα ράσα
    Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ – «για τα 60 χρόνια από την αντιφασιστική νίκη των λαών» – 9 Μαΐου 1945
    Links
    Ψηφοφορίες
    Επιστολή του Αρη Βελουχιώτη στον Ριζοσπάστη (9/9/1931).
    ΤΣΕΧΟΣΛΟΒΑΚΙΑ – Η αντεπανάσταση τον Αύγουστο του 1968 και οι υποκινητές της
    ΓΥΝΑΙΚΑ – Τότε και Τώρα
    H Περίοδος του Ενιαίου Συνασπισμού

    Μέλη του club
    Προτείνετε το club σε ένα φίλο
    Αναζήτηση
    Γίνετε μέλος

    Δείτε στο Pathfinder uNews NEO Αντισυνταγματικό και επικίνδυνο το νομοσχέδιο ιθαγένειας του ΠΑΣΟΚ από Nikosgizhs, 11:38 Παρά τον χωρισμό και τις κακίες η Μενεγάκη ανεβάζει θεαματικότητα από Nikosgizhs, 11:37 «Δικαιολογημένα,ίσως, η Ελλάδα τιμωρήθηκε…» από ANOULI, 11:35 Το εργαλείο της Τσικνοπέμπτης από aggelokastro, χτές | 14:51 Γάντια και παπούτσια …για κάθετες επιφάνειες! από ANOULI, χτές | 10:41Το Pathfinder uNews είναι μια νέα υπηρεσία δημοσιογραφίας των πολιτών. Μάθετε περισσότερα »Αναζητήστε προϊόντα στο νέο Pathfinder Shopping

    1.125.000+ προϊόντα!
    Οπως καταγράφεται στο υπόμνημα του ΔΣΕ προς τον ΟΗΕ
    Αναμφισβήτητα, στις συνθήκες που επικρατούσαν μετά τη Βάρκιζα – και μέχρι το 1947, που ο Εμφύλιος γενικεύεται – δεν ήταν δυνατό να καταγραφούν πλήρη στοιχεία για τη μοναρχοφασιστική τρομοκρατία και τον μονόπλευρο, αντιΕΑΜικό – αντικομμουνιστικό εμφύλιο πόλεμο, που διεξήγαγαν η ντόπια αντίδραση και οι Εγγλέζοι. Μια σημαντική πηγή καταγραφής της μοναρχοφασιστικής τρομοκρατίας αποτελεί αναμφίβολα και το υπόμνημα του ΔΣΕ προς την Εξεταστική Επιτροπή του ΟΗΕ, με ημερομηνία 14/3/1947 (Το υπόμνημα έχει εκδοθεί από τις εκδόσεις ΓΛΑΡΟΣ, 1987, με τίτλο «Ετσι άρχισε ο Εμφύλιος»). Το υπόμνημα καταγράφει στοιχεία για την τρομοκρατία σε 16 νομούς της Ελλάδας και για το χρονικό διάστημα από το 1945 (μετά τη Βάρκιζα) έως και τα τέλη 1946. Τα στοιχεία που περιέχει – είναι περισσότερο ενδεικτικά, γιατί σε κείνες τις συνθήκες δε θα μπορούσαν να είναι πλήρη – είναι από κάθε άποψη ανατριχιαστικά και αποκαλυπτικά για το ποιοι οδήγησαν στον εμφύλιο πόλεμο. Ας τα δούμε συγκεκριμένα:

    Περιοχή Αρχηγείου Γράμμου του ΔΣΕ

    Στο υπόμνημα, αναφέρονται περιοχές που σήμερα ανήκουν στους Νομούς Καστοριάς και Φλώρινας και όπου τότε ασκήθηκε η μοναρχοφασιστική τρομοκρατία.

    Στο Νομό Καστοριάς, που τότε είχε 46.000 κατοίκους, το υπόμνημα καταγράφει:

    Δολοφονίες: 43

    Βασανισμοί: 1.275

    Φυλακίσεις: 853

    Εξορίες: 103

    Εκπατρισμοί: 439

    Βιασμοί: 41

    Λεηλασίες: Στην πόλη της Καστοριάς και σε 78 χωριά, τα οποία αναφέρονται ονομαστικά.

    Επίσης, στο νομό, με βάση το υπόμνημα, δρούσαν μοναρχοφασιστικές συμμορίες, που συνολικά αριθμούσαν 536 άτομα. Καταγράφονται ακόμη 20 περιπτώσεις αρχηγών τέτοιων συμμοριών, από τους οποίους 9 ήταν συνεργάτες των κατακτητών στα χρόνια της Κατοχής και 1 ήταν αξιωματικός του ΕΔΕΣ. Οι 15 απ’ αυτούς συνέχισαν να δρουν και μετά την κήρυξη του εμφυλίου πολέμου.

    Για το Νομό Φλώρινας καταγράφονται:

    Δολοφονίες: 22

    Βασανισμοί: Αγνωστος αριθμός (στο υπόμνημα αναφέρονται 20 πολύ χαρακτηριστικές περιπτώσεις).

    Φυλακίσεις: 2.441

    Εξορίες: Περίπου 200

    Εκπατρισμοί: Αγνωστος αριθμός

    Βιασμοί: 19

    Λεηλασίες: Στην πόλη της Φλώρινας και σε 43 χωριά, που αναφέρονται ονομαστικά.

    Επίσης, καταγράφονται συμμορίες από 925 συνολικά άτομα και 14 περιπτώσεις αρχηγών συμμοριών, οι οποίοι ήταν στο σύνολό τους συνεργάτες των κατακτητών στα χρόνια της Κατοχής. Απ’ αυτούς 6 συνέχισαν τη δράση τους και μετά την έναρξη του Εμφυλίου, ενώ 2 ήταν στελέχη ακροδεξιών κομμάτων και ο 1 ήταν ο νομάρχης της Φλώρινας.

    Με τέτοια σημειώματα, τα κρατικά όργανα εφοδίαζαν τους τρομοκράτες μετά τη Συμφωνία της ΒάρκιζαςΠεριοχές Αρχηγείων Βεντζίων Κοζάνης, Βο`ϊου, Βερμίου και Χασίων του ΔΣΕ

    Οι περιοχές που αναγράφονται σ’ αυτό το κεφάλαιο του υπομνήματος βρίσκονται σήμερα στους Νομούς Κοζάνης, Γρεβενών, Ημαθίας και Πέλλης.

    Τα στοιχεία τρομοκρατίας που καταγράφει το υπόμνημα σ’ αυτές τις περιοχές έχουν ως εξής:

    Δολοφονίες: 58

    Βασανισμοί: 2.056

    Φυλακίσεις: 591

    Εξορίες: 124

    Εκπατρισμοί: Αγνωστος αριθμός

    Βιασμοί: 4

    Λεηλασίες: Στις πόλεις Γρεβενά και Νάουσα και σε 139 χωριά, που αναφέρονται ονομαστικά.

    Το υπόμνημα δε δίνει συγκεκριμένα στοιχεία για τις μοναρχοφασιστικές συμμορίες.

    Περιοχές Αρχηγείων Πιερίων Ολύμπου, Νοτίου Ολύμπου, Κισσάβου, Μαυροβουνίου του ΔΣΕ

    Οι περιοχές που καταγράφει το υπόμνημα ανήκουν σήμερα στους Νομούς Λαρίσης και Πιερίας.

    Τα στοιχεία για την τρομοκρατία που καταγράφει το υπόμνημα σ’ αυτές τις περιοχές έχουν ως εξής:

    Δολοφονίες: 355

    Βασανισμοί: 1.941

    Φυλακίσεις: 1.184

    Εξορίες: 441

    Εκπατρισμοί: Αγνωστος αριθμός

    Βιασμοί: 80

    Λεηλασίες: Στις πόλεις Αγιά, Ελασσόνα, Κατερίνη, Λάρισα, Τύρναβο και σε 112 χωριά, που αναφέρονται ονομαστικά.

    Επίσης, το υπόμνημα αναφέρεται σε δράση μοναρχοφασιστικών συμμοριών, με συνολική δύναμη 1.360 ατόμων.

    Περιοχή Αρχηγείου Ιωαννίνων του ΔΣΕ

    Οι περιοχές που καταγράφονται στο υπόμνημα ανήκουν σήμερα στους Νομούς Ιωαννίνων και Θεσπρωτίας.

    Τα στοιχεία για την τρομοκρατία είναι τα εξής:

    Δολοφονίες: 196

    Βασανισμοί: 3.482

    Φυλακίσεις: 4.107

    Εξορίες: 305

    Εκπατρισμοί: Αγνωστος αριθμός

    Βιασμοί: 40

    Λεηλασίες: Στις πόλεις Γιάννενα, Κόνιτσα, Παραμυθιά, Φιλιάτες και σε 146 χωριά, τα οποία αναφέρονται ονομαστικά.

    Στο υπόμνημα δεν αναγράφονται συγκεκριμένα στοιχεία για δράση μοναρχοφασιστικών συμμοριών.

    Περιοχές Αρχηγείων Τζουμέρκων και Κόζιακα

    Οι περιοχές που καταγράφονται στο υπόμνημα ανήκουν σήμερα στους Νομούς Τρικάλων, Καρδίτσας και Αρτας.

    Τα στοιχεία για την τρομοκρατία είναι τα εξής:

    Δολοφονίες: 28

    Βασανισμοί: 657

    Φυλακίσεις: 371

    Εξορίες: 53

    Εκπατρισμοί: 35

    Βιασμοί: 27

    Λεηλασίες: Καταγράφονται επιδρομές σε 61 χωριά, τα οποία αναφέρονται ονομαστικά. Δεν καταγράφονται συγκεκριμένα στοιχεία για μοναρχοφασιστικές συμμορίες.

    Περιοχή Αρχηγείου Ρούμελης του ΔΣΕ

    Οι περιοχές που καταγράφονται στο υπόμνημα ανήκουν σήμερα στους Νομούς Φθιώτιδας, Φωκίδας και Ευβοίας.

    Τα στοιχεία της τρομοκρατίας έχουν ως εξής:

    Δολοφονίες: Περίπου 350

    Βασανισμοί: Περίπου 398

    Φυλακίσεις: Περίπου 850

    Εξορίες: Περίπου 1.200

    Εκπατρισμοί: Δεν καταγράφονται συγκεκριμένα.

    Βιασμοί: Δεν καταγράφονται συγκεκριμένα.

    Λεηλασίες: Στις πόλεις Αμφισσα, Λαμία, Λιβαδειά και σε 45 χωριά, που αναφέρονται ονομαστικά.

    Δεν αναφέρονται συγκεκριμένα στοιχεία για μοναρχοφασιστικές συμμορίες.

    Ο συνολικός απολογισμός

    Τα συνολικά στοιχεία της μοναρχοφασιστικής τρομοκρατίας που αναγράφονται στο υπόμνημα του ΔΣΕ προς την Επιτροπή του ΟΗΕ έχουν ως εξής:

    Μοναρχοφασιστικές συμμορίες

    Περιοχή Αρχηγείου Πηλίου: 4 συμμορίες

    Περιοχή Αρχηγείου Ολύμπου – Κισσάβου: 9 συμμορίες

    Περιοχή Αρχηγείου Χασίων – Κόζιακα: 8 συμμορίες

    Περιοχή Αρχηγείου Αγράφων: 11 συμμορίες

    Τρομοκρατικό όργιο

    – Επιδρομές – λεηλασίες: Σε 16 πόλεις και 624 χωριά

    – Δολοφονίες: 1.059

    – Απόπειρες δολοφονίας: 69

    – Βασανισμοί: 9.809

    – Φυλακίσεις: 10.397

    – Εξορίες: 2.426

    – Εκπατρισμοί: 474

    – Βιασμοί: 211

    Να σημειώσουμε, τέλος, ότι στο υπόμνημα δεν καταγράφεται – ήταν άλλωστε αδύνατο κάτι τέτοιο – το μέγεθος των υλικών καταστροφών.

    Σημείωση: Τα στατιστικά στοιχεία που αναγράφονται εδώ κατά το Αρχηγείο του ΔΣΕ, καθώς και τα συνολικά στατιστικά στοιχεία του υπομνήματος του ΔΣΕ είναι παρμένα από το Βιβλίο «Ετσι άρχισε ο Εμφύλιος», σελ. 385 – 395.

    Ομολογίες των αντιπάλων
    Τον μονόπλευρο εμφύλιο πόλεμο κρατικών και παρακρατικών οργανώσεων, κατά του ΕΑΜικού κινήματος και του ΚΚΕ, αναγκάστηκαν να παραδεχτούν στα γραπτά τους και αδιάλλακτοι αντικομμουνιστές, που θέλησαν να ιστορίσουν την εποχή εκείνη. Οι παραδοχές αυτές έχουν ιδιαίτερη αξία, όχι μόνο γιατί προέρχονται από τον αντίπαλο, αλλά κυρίως γιατί πρόκειται για ομολογίες που δημοσιοποιήθηκαν στη μετεμφυλιακή περίοδο, σε συνθήκες δηλαδή που το αντικομμουνιστικό μένος και ψεύδος κυριαρχούσε. Πρέπει βέβαια να ληφθεί υπόψη, ότι αυτές οι παραδοχές – αν και έχουν τη δική τους ξεχωριστή αξία – δεν περιέχουν ολόκληρη την αλήθεια και – πράγμα φυσικό για τη μετεμφυλιακή περίοδο – προσδίδουν στην αντικομμουνιστική – αντιΕΑΜική τρομοκρατία το χαρακτήρα της εθνικής προσφοράς. Ας παρακολουθήσουμε όμως ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα αυτών των ομολογιών.

    Οι ομολογίες ενός στρατηγού
    Δ. Ζαφειρόπουλος, υποστράτηγος (από το βιβλίο του «Αντισυμμοριακός Αγών 1945 – 1949», Αθήνα 1956, σελ. 153 – 155):

    «Αι κυριώτεροι ένοπλοι ομάδες εθνικοφρόνων οργανώθηκαν:

    α) Εις την Πελοπόννησον

    Εις Λακωνίαν: Μαγγανάς. Εις Καλάμας: Κατσαρέας και μετά τον θάνατόν του Γερακάρης και Καμαρινέας.

    β) Εις την Στερεάν Ελλάδα και Θεσσαλίαν

    Εις την Α. Θεσσαλίαν: Σούρλας. Εις την Δ. Θεσσαλίαν: Καλαμπαλίκης, Βελέντζας, Ταμπούρος, Τσαντούλας. Εις περιοχάς Καλαμπάκας, Τρικάλων, Κόζιακα: Κουκουμτζής, Μαϊμάνης, Μπίζης. Εις περιοχήν Φθιώτιδος: (Λαμία) Βουρλάκης.

    γ) Εις την Ηπειρον

    Εις Λάκα Σούλι: Καλιοδημήτρης. Εις Θεσπρωτίαν: Μπαλούμπας, Κάτσιος, Πανταλέων.

    δ) Εις την Μακεδονίαν: Εις την περιοχήν Δράμας: Αντών Τσαούσης (Φωστηρίδης). Εις την περιοχήν Χρυσουπόλεως – Καβάλλας: Κάπας και Βαγγέλης.

    Αι παρακρατικαί αύται οργανώσεις ήταν πρόσκαιροι στρατιωτικαί μονάδες ασύντακτοι, χωρίς πειθαρχίαν και συνοχήν. Απέφευγον τον αγώνα κατά των συμμοριακών μονάδων (σ.σ. εννοεί τις ένοπλες ομάδες καταδιωκόμενων πρώην ΕΛΑΣιτών και προοδευτικών πολιτών) και κυρίως η δράσις των εστράφη κατά των οπαδών του ΕΑΜ. Ο απολογισμός του έργου των, κατά πλειονότητα, είναι αυθαιρεσίαι εις βάρος της τάξεως και αντιποίησις της εξουσίας των οργάνων της τάξεως.

    Κατά τους συμμορίτας (σ.σ. εννοεί το ΚΚΕ και τον ΔΣΕ) αι ομάδες αυταί μεγάλως συνέβαλον εις την ανάπτυξιν του συμμοριτισμού: «Με τη σαδιστικήν των συμπεριφοράν είναι οι κύριοι στρατολόγοι του σημερινού Δημοκρατικού Στρατού».

    Κατά την έκθεσιν της Κοινοβουλευτικής Αγγλικής Αποστολής Κωξ αι παρακρατικαί αύται οργανώσεις προσεπάθουν να παρεμποδίσουν την εξάπλωσιν του Κομμουνισμού. Εν τούτοις «είναι γεγονός ότι αύται ουδέποτε ήλθον εις μάχην με τους κομμουνιστάς, αλλ’ ασχολούνται με την τρομοκρατίαν των χωρικών και τον εκβιασμόν οιουδήποτε πλουσίου, ο οποίος θα είχε αρκετά να πληρώση».

    Αλλες ομολογίες
    Τα τμήματα της Χωροφυλακής έναντι των μη νόμιμων τούτων ενόπλων οργανώσεων ετήρουν στάσιν ανοχής ή συνεργάζοντο, ως αποδεικνύεται εκ των εκθέσεων:

    α. Του Συν/ρχου Πεζικού Παπαδόπουλου Ν. διά τας παρανόμους ενεργείας του Μαγγανά εις Καλάμας τον Ιανουάριον του 1946: «Πρέπει να αντικατασταθούν αι δυνάμεις της Χωροφυλακής, διότι τα μέλη των εθνικών οργανώσεων προβαίνουν εις εκνόμους ενεργείας ελαφράς μορφής εναντίον ΕΑΜικών, αφ’ ενός διά λόγους αντεκδικήσεως, αφ’ ετέρου λόγω ανεκτικότητας των κατωτέρων οργάνων της Χωροφυλακής και τούτο διότι ταύτα έχουν συνδεθή με μέλη εθνικών οργανώσεων».

    β. Του Αρχηγού Χωροφυλακής Συν/ρχου Μαλιράκη: «Η Χωροφυλακή, ενώ αμείλικτα και ακατάπαυστα εξετέλεσε το καθήκον της εναντίον των εγκληματιών της Αριστεράς, δεν εύρεν ακόμη την ψυχικήν διάθεσιν και δύναμιν να εκτελέση μετά του αυτού σθένους και της αυτής σταθερότητος το καθήκον της εναντίον των εγκληματιών της Δεξιάς».

    γ. Του Στρατηγού Στανώτα: «Δυστυχώς η Πελοπόννησος και δη η Λακωνία, είχε το ατύχημα να διατηρή μίαν σοβαροτάτην τοιαύτην παρακρατικήν οργάνωσιν, η οποία ενώ μέχρι σήμερον ουδέν απολύτως συνεισέφερεν εις τον αγώνα, τουναντίον παρενέβαλε πλείστα όσα εμπόδια και απέβη κυριολεκτικώς μάστιξ της Λακωνίας διά των λεηλασιών, βιαιοπραγιών, του αναίτιου φόνου γερόντων και γυναικών και του εύκολου πλουτισμού των αρχηγών της»».

    Ο Δ. Ζαφειρόπουλος στο ίδιο βιβλίο του, σελ. 84, αναφέρει επίσης για τη στάση της Χωροφυλακής απέναντι στις μοναρχοφασιστικές συμμορίες: «Στάσις έναντι Παρακρατικών οργανώσεων: Τα κατώτερα στελέχη της Χωροφυλακής δεν ετήρησαν την αρμόζουσαν στάσιν έναντι των παρακρατικών τούτων οργανώσεων και διά της ανοχής των συνέτειναν εις την επιδείνωσιν της καταστάσεως και υπήρξαν υπαίτιοι φόνων αθώων πολιτών και ληστειών, διαπραχθησών υπό των παρακρατικών τούτων οργανώσεων».

    «Μάχαιρα εις το κομμουνιστικόν υπογάστριον»
    Γ. Καραγιάννης, αντιστράτηγος (από το βιβλίο του «1940 – 1952. Το δράμα της Ελλάδος», Αθήνα 1964, σελ. 225): «Ετέρα ενέργεια διά την παρεμπόδισιν της κομμουνιστικής προπαρασκευής, ήτο και η ενίσχυσις υπό των μικρών Αξ/κών συγκεκαλυμμένως, των διαφόρων αντικομμουνιστικών ομάδων, ηθικώς διά οπλισμού, πυρομαχικών και ελευθερίας ενεργείας, αίτινες έδρων αποτελεσματικώτερον των στρατιωτικών αποσπασμάτων, ως γνώσται του εδάφους, των τοπικών συνθηκών, των προσώπων και πραγμάτων. Η λύσις αύτη πολλάς παρουσίαζεν αδυναμίας και ιδία την έλλειψιν πειθαρχίας και την εκτροπήν εις τινάς περιπτώσεις εις αντεκδικήσεις, πλην όμως υπήρξεν αύτη μία μάχαιρα εις το κομμουνιστικόν υπογάστριον. Αι αντικομμουνιστικαί αύται ομάδες προσέφεραν μεγάλας εις την πατρίδαν υπηρεσίας και υπήρξαν οι πρόδρομοι των κατά την διάρκειαν του συμμοριτοπολέμου δημιουργηθέντων εθελοντικών Λόχων και Ταγμάτων εξ ενόπλων πολιτών, εξελιχθέντων τελικώς εις Τάγματα Εθνοφυλακής Αμύνης (Τ.Ε.Α) τα οποία τόσον αποτελεσματικά συμβάλωσιν μέχρι σήμερον εις την Εθνικήν Ασφάλειαν».

    Η Εθνοφυλακή στο πλευρό των δοσιλόγων
    Θ. Πετζόπουλος (από το Βιβλίο του «1941 – 1950. Τραγική πορεία», Αθήνα 1953, σελ. 55 όπου διηγείται την είσοδο της 8ης ταξιαρχίας της Εθνοφυλακής – που διοικούσε ο ίδιος – στην Τρίπολη, στις 2/3/1945): «Κατευθύνθην αμέσως εις τας φυλακάς, όπου εκρατούντο τότε εκατό περίπου αξιωματικοί και πλήθος εθνικοφρόνων πολιτών. Ανοιξα άνευ χρονοτριβής τας πύλας και τους απέλυσα. Εις τον Εισαγγελέα Εφετών Ναυπλίου, όστις διεμαρτυρήθη, διότι κατά την γνώμην του έπρεπε η αποφυλάκισις να γίνη μόνον κατόπιν εκδόσεως αποφυλακιστηρίων από τας δικαστικάς αρχάς, απάντησα: «Ολοι οι αποφυλακισθέντες εκρατούντο παρανόμως υπό του ΕΑΜ και ότι κράτος του ΕΑΜ δεν υπήρξεν ποτέ διά να το σεβασθή κανείς». Η ενέργεια αυτή έδωσε θάρρος εις τους δοκιμασμένους κατοίκους της περιοχής και ενεφύσησεν άνεμος αισιοδοξίας εις τους λιπόψυχους».

    Σχόλιο από ο συντροφος του Καραμπας | 05/02/2010

  85. syntrofe και φιλε δικε μου και του τιμημενου κκε,δεν πας να σπασεις καμια απεργια απο αυτες που δεν ελεγχει το κομμα?Ρε συ πες μας εαν το κομμα έχει μετοχες του συντροφου ροκο της σταζι του γιου του υπουργου του παιδιμαζοματος [25.000 παιδακια καταγραφηκαν απο τις χωρες των σοσιαλιστικών γκουλαγκ] για να τις παει το κρατος 5 φορες απανω και να τις αγορασει η κυβερνηση για να οικονομήσει το κομμα του λαου όπως οικονόμησε με το συντροφο Γερμανο.Ρε συ συντροφε,ήταν γλυκά τα εκατομμυρια του αναπτυξιακου νόμου απο την επαρρφατη δεξιά?Ρε σύντροφε ετοιμάσου για νεα συγκυβερνηση με την επαρρατο δεξιά όπως αυτή που καναμε και το 89.Εγώ ξέρεις τι έλεγα τότε?Αφου το κανει το κόμμα και ο καπεταν γιώτης ,δίκιο θα έχουνε.Συγκυβερνηση με τους βασανιστες της μακρονήσου ρε?ντροπή ρε και τσιπα Αντε πήγαινε να σπάσεις καμια απεργια τώρα και να χτυπήσεις τίποτα αριστερους στη ναυπηγοεπισκευαστική ζωνη που μποραζουν προκυρηξεις όπως προπερσυ

    Σχόλιο από karampas kostas | 08/02/2010

  86. Αγαπητέ Κωστα Καραμπα
    Ελεύθερα μπορείς να αναπτύσεις τις συμφωνίες σου, τις διαφωνίες σου ή ότι άλλο με οτιδήποτε γράφεται εδώ μέσα.
    Το συγκεκριμένο ύφος όμως δεν βοηθάει σε μια συζήτηση…

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 08/02/2010

  87. Άρε μπαγάσα ΣΥΝΤΡΟΦΕ, σε θαυμάζω. Απόστρατος χωροφύλακας είσαι; Και της παλιάς σχολής βέβαιος, βέβαιος. Τι να σου κάνω; Δεν φταίω εγώ, που ήρθες αργά για αντι ΚΚΕ προπαγάνδα. Όψιμος, είσαι ρε σύντροφε. Άντε θάρρος χρειάζεται μην το χάνεις εύκολα, από την όποια κόντρα, και ρίχνεις τόση χολή. Ο καπιταλισμός θέλει ψύχραιμους προπαγανδιστές. Καλημέρα και καλή αποκριά. Α’ μην ξεχάσεις τώρα φορούν και μάσκα,. Σου πάει η μάσκα του Γιωργαλά. Νασε πάντα καλα, και μην σε χάσουμε; Ετσι; Πολλά, πολλά συντροφικά φιλάκια

    Σχόλιο από ο συντροφος του Καραμπας | 09/02/2010

  88. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ-ΠΑΜΕ-Συμμετοχή στην απεργία στις 10 Φεβρουαρίου.

    Αγ. Φιλοθέης 5β, 105 56 Aθήνα

    Τηλ. 210 3301842,210 3301847,210 3833786 Fax 210 3802 864

    E-mail : pame@pamehellas.gr http://www.pamehellas.gr

    Αθήνα 28.1.2010

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

    Το ΠΑΜΕ καλεί Συνδικάτα, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα να πάρουν αποφάσεις συμμετοχής στην απεργία στις 10 Φλεβάρη και στις συγκεντρώσεις σ΄ όλη τη χώρα. Στην Αθήνα στο Σύνταγμα στις 10 π.μ.

    Σ΄ αυτή την κατεύθυνση μέχρι στιγμής έχουν πάρει απόφαση:

    Στην Αττική: το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου, η Ομοσπονδία Μηχανικών και Θερμαστών Ελλάδας, το Συνδικάτο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αθήνας, το Συνδικάτο Καθαριστριών Αθήνας, η Πανελλήνια Ένωση Λιθογράφων, το Σωματείο Γυμναστών Αθήνας, ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, το Συνδικάτο Τροφίμων – Ποτών Αθήνας, το Συνδικάτο Επισιτισμού – Τουρισμού, το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας, η Ένωση Λογιστών Αθήνας, το Συνδικάτο Κλωστοϋφαντουργών Αθήνας, το Σωματείο Ιδιωτικών Κλινικών – Εργαστηρίων – Διαγνωστικών Κέντρων Αθήνας, το Σωματείο Ηλεκτρολόγων Αθήνας, το Συνδικάτο Εργαζομένων στο Ξύλο Αθήνας, το Συνδικάτο Εργαζομένων στις Τηλεπικοινωνίες, το Συνδικάτο Εργαζομένων στο Χρηματοπιστωτικό Σύστημα, το Συνδικάτο Μετάλλου Αθήνας, το Συνδικάτο Χαρτεργατών Αθήνας, το Συνδικάτο Εργαζομένων στο Φάρμακο Αθήνας, το Σωματείο Εργαζομένων στην Επιχείρηση ΕΒΓΑ, το Σωματείο Εργαζομένων στην Επιχείρηση ΦΑΓΕ, το Σωματείο Εργαζομένων στην Επιχείρηση TASTY, το Σωματείο Εργαζομένων στην Επιχείρηση Praktiker και το Σωματείο Εργαζομένων στην Επιχείρηση SOFTEX.

    Στη Θεσσαλονίκη: το Σωματείο Ηλεκτροτεχνιτών Ανελκυστήρων Θεσσαλονίκης, η Ένωση Λογιστών Θεσσαλονίκης, το Συνδικάτο Δέρματος – Υποδηματοποιίας Θεσσαλονίκης, η Ένωση Εμποροϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης, το Συνδικάτο Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Θεσσαλονίκης, το Συνδικάτο Εργαζομένων στις Χημικές Βιομηχανίες Κεντρικής Μακεδονίας, το παράρτημα Θεσσαλονίκης του Σωματείου Εργαζομένων στα καταστήματα Carrefur – Dia, ο Σύνδεσμος Γραφικών Τεχνών Κεντρικής Μακεδονίας, το Σωματείο Εργολαβικών Καθαριστριών και Φυλάκων Κεντρικής Μακεδονίας, το Σωματείο Εργατοϋπαλλήλων στις Τηλεπικοινωνίες και Πληροφορική Θεσσαλονίκης, το Σωματείο Δασεργατών Μακεδονίας – Θράκης – Θεσσαλίας, το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης, το Σωματείο Βιομηχανικού Επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας, το Σωματείο Εργαζομένων στην Κλινική «Γαληνός», το Σωματείο Εργαζομένων στους Περιφερειακούς Δήμους Θεσσαλονίκης, η Συντονιστική Επιτροπή Θεσσαλονίκης των Εργαζομένων σε Προγράμματα STAGE.

    Στη Βοιωτία : το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Λειβαδιάς και η ΔΕΥΑ (Δημόσια Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης) Λειβαδιάς.

    Στην Πέλλα: το Συνδικάτο Οικοδόμων Γιαννιτσών.

    Στην Πιερία: το Συνδικάτο Οικοδόμων Κατερίνης.

    Στα Χανιά: το Σύνδεσμος Ιδιωτικών Υπαλλήλων Νομού Χανίων.

    Στη Δράμα: το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Νομού Δράμας.

    Στην Καβάλα: το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Καβάλας.

    Στη Θεσπρωτία: το Συνδικάτο Οικοδόμων Θεσπρωτίας και το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Θεσπρωτίας.

    Στην Ικαρία: το Συνδικάτο Οικοδόμων Ικαρίας, το Συνδικάτο Επισιτισμού – Τουρισμού Ικαρίας και η ΕΛΜΕ Ικαρίας.

    Στην Κέρκυρα: το Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας, το Συνδικάτο Ξενοδοϋπαλλήλων Κέρκυρας και το Σωματείο Ναυτεργατών Κέρκυρας.

    Στη Λευκάδα: το Συνδικάτο Οικοδόμων Λευκάδας.

    Στη Ζάκυνθο: το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ζακύνθου, το Συνδικάτο Οικοδόμων Ζακύνθου, το Κλαδικό Χρηματοπιστωτικό Ζακύνθου, το Κλαδικό Τοπικής Αυτοδιοίκησης Ζακύνθου και το Σωματείο Οδηγών Τουριστικών Λεωφορείων Ζακύνθου.

    Στη Λέσβο: το Συνδικάτο Οικοδόμων Λέσβου και το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Λέσβου.

    Στην Κόρινθο: το Συνδικάτο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Κορινθίας.

    Στη Λακωνία: η ΕΛΜΕ Λακωνίας

    Στη Μεσσηνία: το Συνδικάτο Οικοδόμων Νομού Μεσσηνίας.

    Στη Λάρισα: το Συνδικάτο Οικοδόμων Λάρισας, το Συνδικάτο Οικοδόμων Αμπελώνα, το Συνδικάτο Οικοδόμων Τιρνάβου, το Συνδικάτο Οικοδόμων Φαρσάλων, το Συνδικάτο Κλωστοϋφαντουργών Νομού Λάρισας, το Συνδικάτο Γάλακτος – Ποτών – Τροφίμων Νομού Λάρισας, το Συνδικάτο Επισιτισμού Νομού Λάρισας, ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Νομού Λάρισας, το Σωματείο Carrefur – Dia – Μαρινόπουλος τοπικό παράρτημα Νομού Λάρισας, το Σωματείο Praktiker Hellas τοπικό παράρτημα Νομού Λάρισας, το Σωματείο Φορτοεκφορτωτών Νομού Λάρισας, το Κλαδικό Χρηματοπιστωτικό Λάρισας, το Σωματείο Εργαζομένων στην επιχείρηση Makro – Cash & Carry Λάρισας, το Σωματείο Εργαζομένων στα Πλαστικά και συναφή είδη Λάρισας, το Σωματείο επαγγελματιών οδηγών Νομού Λάρισας, ο Σύλλογος υπαλλήλων Δήμων νομού Λάρισας, το Σωματείο Προσωπικού Ιδιωτικών Κλινικών, Γηροκομείων και Εργαστηρίων Νομού Λάρισας, η Ένωση Λογιστών Νομού Λάρισας, το Σωματείο Εργαζομένων Δημοτικών Επιχειρήσεων Νομού Λάρισας και το Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Λάρισας.

    Στα Τρίκαλα: το Συνδικάτο Οικοδόμων Τρικάλων, το Σωματείο Λογιστών Τρικάλων και το Σωματείο Carrefur – Μαρινόπουλος τοπικό παράρτημα Νομού Τρικάλων

    Στη Μαγνησία: το Συνδικάτο Μετάλλου Μαγνησίας (Μήτσος Παπαρήγας), το Σωματείο Καθαριστριών και Καθαριστών Σχολείων Α΄βάθμιας και Β’βάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Μαγνησίας, το Σωματείο Καθαριστριών και Καθαριστών σε εργολάβους δημοσίων οργανισμών και ιδιωτών νομού Μαγνησίας και το Συνδικάτο Οικοδόμων Σκοπέλου.

    Στην Αχαΐα: το Συνδικάτο Οικοδόμων Αχαΐας.

    Στην Κοζάνη: το Σωματείο Εργατοτεχνιτών και Εργαζομένων στην Ενέργεια Νομού Κοζάνης και το Συνδικάτο Οικοδόμων Νομού Κοζάνης.

    Η Εκτελεστική Γραμματεία

    Για τον σύντροφο μου Καραμπας. ΠΑΜΕ και εμείς στην απεργία; Όχι για να την σπάσουμε, αλλά να την στηρίξουμε.

    Σχόλιο από ο συντροφος του Καραμπας | 09/02/2010

  89. syntrofe μου εισαι καινουριοσ στο κομμα?την απεργια τησ ολμε το 88 60 μερεσ ξερεις ποιος την εσπασε?μήπως η καθηγητρια αλεκα παπαρηγα?Πριν 2 χρονια στη μεγαλη απεργια της δεη και των σκουπιδιαρηδων εκανε το τιμημενο κκε καμια απεργια για να τους στηριξει αφου ηταν και κοινος ο αγωνας με τις παραπανω ομοσπονδιες και σωματεια που αναφερεις?ΟΥΤΕ 10 ΛΕΠΤΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕΟκαταλογος των εγκληματων του τιμημενου κκε εναντια στο εργατιοκο και το ταξικο κινημα ειναι τεραστιος.Εαν σύντροφέ μου δεν εισαι οργανωμενος στο κομμα και ο κατσε καλα και αλλοι συναγωνιστες οπαδοι και ψηφοφοροι του κκε να πατε να οργανωθειτε με συνδρομες κυριακατικα πουληματα ριζοσπαστη και ολο το προγραμμα για να καταλαβετε τη σαπιλα του σταλινισμου και του κκε και του συνασπισμου που ειναι ομοίως σταλινικο και σαπιο μκομμα.Φιλιά

    Σχόλιο από karampas | 09/02/2010

  90. Σύντροφε Καραμπας μην ζεις στο 70 +στο 80, τώρα έχουμε 2010. Μην είσαι αναχρονιστικός. Δεν σου πάει. Εσύ, είσαι μοντέρνος αντισταλινικός. Άστο ήσυχο το καταραμένο ΚΚΕ ; Μην τρως την καρδούλα σου; Δεν σε ακούει κανένας. Όπως φαίνετε σίγουρα είσαι μεγάλος σε ηλικία. Υπάρχουν και αυτά τα ύπουλα εγκεφαλικά. Προσοχή στο Καραμπάς σου. Εγώ ο σύντροφος σου, και ο, δηλαδή θέλω να πω και ο κακός γκρινιάρης ο κάτσε καλααα δεν βάνουμε μυαλό, και τραγουδάμε το τραγούδι—Δεν πάω πουθενά, πουθενά εδώ θα μείνω, — το ΚΚΕ ψηφώ και λόγο σε κανέναν πια δεν δίνω,,— Έλα ηρέμισε τώρα, και κοίτα να αποκρέψεις την Κυριακή το βράδυ, και να βρεις καμιά φωλιά την καθαρά δευτέρα, για να έχεις το δικαίωμα να φας φαγητό. -Παλιό έθιμο της Κοζάνης.– Καλή αποκριά, με συντροφικά φιλιά

    Σχόλιο από ο συντροφος του Καραμπας | 09/02/2010

  91. entajei ρε συντροφε μην παρεξηγεις.Ειτε η μία άποψη είτε η άλλη ,διάλογος γινεται ,καλα να περνατε

    Σχόλιο από karampas | 09/02/2010

  92. filoi και συντροφοι τωρα που ειδα και την ταινία,εχω να πω ότι προκειται για μια αποτυχια του συντροφου Βούλγαρη.Οι ηθοποιοι δεν παιζανε πειστικά.Το καστινγκ ήταν προβληματικό και κυρίως ο ανταρτης του δσε με τα μακρυα άσπρα μαλλιά σαν ροκ σταρ θα ήταν ο πρωτος που ο σύντροφος Γούσιας ο αρχιστρατηγος του δσε και ο βλαντας και τα άλλα καλά παιδια θα γδέρνανε με τα κονσερβοκούτια ,που και αυτα δεν ήταν μύθος αλλα πραγματικότητα.Συνολικά η ταινία ήταν απογοητευτικήΗ καθοδος των 9 πχ ήταν πιο καλή ταινία άσχετα αν έπαιρνε ο μέρος του τιμημένου κκε.Ακόμα και η ταινία του χειροτερου όλων των ελλήμων σκηνοθετών του αγγελόπουλου με το μανο κατρακη ήταν πιο πειστική με ηθοποιους που ανταποκρινονταν με καλύτερο σεναριο

    Σχόλιο από karampas | 13/02/2010

  93. 92.filoi και συντροφοι τωρα που ειδα και την ταινία,εχω να πω ότι προκειται για μια αποτυχια του συντροφου Βούλγαρη.Οι ηθοποιοι δεν παιζανε πειστικά.Το καστινγκ ήταν προβληματικό και κυρίως ο ανταρτης του δσε με τα μακρυα άσπρα μαλλιά σαν ροκ σταρ θα ήταν ο πρωτος που ο σύντροφος Γούσιας ο αρχιστρατηγος του δσε και ο βλαντας και τα άλλα καλά παιδια θα γδέρνανε με τα κονσερβοκούτια ,που και αυτα δεν ήταν μύθος αλλα

    Υποψήφιε βουλευτή των πρασίνων, μια και δεν σου άρεσε η ταινία του Παντελή Βούλγαρη για τα άσπρα μαλλιά του αντάρτη, και σου χάλασε την όρεξη, άκου στην επόμενη ταινία που θα δημιουργήσει, ο Βούλγαρης, θα του πούμε να βάψουν τα μαλλιά τους πράσινα οι ηθοποιοί που παίζουν τον ρόλο ως αντάρτες. Και να σφάξουν τους εχθρούς τους με τα μαρούλια. Κατάλαβες άνθρωπε της προπαγάνδας του 50;; βρε βουλευτή που θα έβγαζαν οι πράσινη, να τρέμει τα κονσερβοκούτια. Άπα πα χέστης, χέστης. Η ελληνική βουλή δεν θέλει χέστες, θέλει κλέφτες, κλέφτες και ψεύτες, ψεύτες. Αν και στο τελευταίο τα πας μια χαρά.

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 14/02/2010

  94. τα κονσερβοκουτια εμφανιστηκαν στην εκκεθαριση των αντιδραστικών ή στην εκκαθαριση των μετοπισθεν με τη διαταγη δηλαδη που εβγαλε ο ιωαννιδης το 44 και εξοντωθηκαν απλοι δεξιοι διαγραφεντες απο το κκε διαφωνησαντα μελη του κκε του ελασ και του εαμ.Εκατονταδες και χιλιαδες ήταν οι νεκροι απο την οπλα αλλα και άλλα κλιμακια του κκε και του ιωαννιδη.Επισης μπορει να ξαναεμφανιστηκαν στις εκτελεσεις δεξιων και αντιφρονουντων που εγιναν στα δεκεμβριανα το 44 και με τους 18000 ομηρους που οι πιο πολλοι πεθαναν και επισης με την πτωση του καρπενησιου το 49.Οσοι θελουν να λενε οτι δεν εγιναν αυτα ,ενταξει μη στεναχωριεστε ρε παιδια,οι πρακτορες τα λενε αυτα ,εκτοσ εαν συνεβησαν.Στο καρπενησι παντως ητανε και η μανα μου παρουσα.Θα μπορουσε βεβαια και η μαμα να ειναι πρακτορας της ιντελιτζενσ σερβισ αλλα ειναι τυχερη όπως της λεω που δεν τη βρηκε ο καπτανγιωτης να την παει στους παραδεισους τησ ρουμανιας όπως 25.000 παιδακια που πεθαινανε απο τυφο και άλλες αρωστιες

    Σχόλιο από karampas kostas | 16/02/2010

  95. Έλα ρα Κωστάκη Καραμπας, τελείωνε σε πήραμε χαμπάρι. Μην μας πρήζεις περισσότερο με της μπούρδες σου. σεβάσου την σαρακοστή. Μπήκαμε σε νηστεία τώρα.

    Σχόλιο από κατσε καλααα | 16/02/2010

  96. Οι εμφύλιοι ήταν πάντα καρκίνος, σαράκι εκ των έσω.
    Αλλά η Ελληνική αλληλοφαγωμάρα λόγω της μουλαροσύνης του λαού μας είναι η μητέρα όλων των εμφυλίων καρκίνων.
    Δεν υπάρχει αντικειμενική γνώμη που να παραδέχεται τα εγκλήματα της κάθε πλευράς, ακόμα και για μια ταινία «συμφιλίωσης» γιατί όλοι έχουν δίκιο και όλοι οι άλλοι έχουν άδικο.

    Οι μεν δογματικοί δεξιοί έκαναν την λέξη «πατριώτης» λάσπη οι δε δογματικοί αριστεροί από τον Ισπανικό Εμφύλιο και μετέπειτα έδειξαν πόσο καλά κουκουλώνουν τα εγκλήματα τους και φτιάχνουν μια ιστορία σκέτο παραμύθι.
    Η ΟΠΛΑ του ΚΚΕ σε στυλ Σταλινικών εκκαθαρίσεων και οι συνοπτικές εκτελέσεις εχθρών και και «φίλων» σε Αθήνα και Πειραιά τα Δεκεμβριανά δεν είχαν στόχο τους Εγγλέζους αλλά τους Έλληνες γείτονες και πρώην συντρόφους.

    Το Σχιστό πριν γίνει σκουπιδότοπος είχε γίνει πρόχειρο νεκροταφείο χιλιάδων αμάχων.
    Γιατί υπήρχαν απορίες και θεατροπαίγνιο για την μετά την Βάρκιζα εκδίκηση και αντίποινα των συγγενών των άμαχων θυμάτων εκείνων των ολιγόλεπτων στρατοδικείων του μίσους του ΚΚΕ;

    Σχόλιο από Δροσερό Αγγούρι | 06/11/2010

  97. Αριστεροί παραχαράκτες της ιστορίας:
    ……….. …………………….. ……………………….. …………..

    _______________________________________________

    Σχόλιο από melostisneos | 20/12/2010

  98. Σημείωση Π&Α για τον παραπάνω : Οι τελείες αποτελούν άλλη μια παραχάραξη της ιστορίας 😉

    Για τους ακροδεξιούληδές μας ας προτείνουμε το:
    Μικρασιατική Καταστροφή: ένα έγκλημα της Δεξιάς

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 20/12/2010

  99. « … Η Βαγγελίτσα Κουσιάντζα, δασκάλα από τον Παλαμά Καρδίτσας, αν και μόλις κατόρθωνε να προχωρεί, έδινε κουράγιο στους συντρόφους της. Πιο πολύ όμως νοιαζόταν για τη συντοπίτισσά της, Βάγια Μπαρμπαράγια, που κρατούσε σφικτά στην αγκαλιά το τρίχρονο αγγελούδι της, τον μικρότερο δόκιμο παρτιζάνο.
    Ο άνδρας της Βάγιας, κυνηγημένος από τις παρακρατικές συμμορίες, πήρε το όπλο και βγήκε στο βουνό. Τότε, η οργή και το εγκληματικό μένος ξέσπασε στη φαμελιά του. Η Βάγια, για ν’ αποφύγει τον δικό της εξευτελισμό και της δεκαοχτάχρονης κόρης της, ακολούθησε τα χνάρια του αγαπημένου της με την ελπίδα ότι θα τον συναντήσει. Έτσι βρέθηκε στα λημέρια του Χάρου. Χαμένη και παραδομένη στην οργή της θύελλας, προσπαθούσε να ζεστάνει με το χνώτο της το αγοράκι που σπαρταρούσε σαν ψάρι στη στεριά. Πού όμως να βρεθεί ζεστό χνώτο σ’ αυτή τη δολοφόνο παγωνιά;
    Ξαφνικά, το άμοιρο αγοράκι, τινάχτηκε απότομα, τέντωσε τα ποδαράκια του και με ορθάνοιχτα μάτια κοίταξε ολόγυρα, σαν να προσπαθούσε κάπου να ακουμπήσει με σιγουριά, αφού τα χέρια της μάνας του ξύλιασαν. Αδύναμο καθώς ήταν να κλάψει, ρωτούσε, με την ψυχούλα του, σε τι έφταιξε, ποιους έβλαψε και οδηγήθηκε στις μαύρες πόρτες του Άδη, που αμαντάλωτες το τραβούσαν στα φοβερά σκοτάδια τους. Σήκωσε ανάλαφρα το χεράκι του, σαν να χαιρετούσε τον άδικο τούτο κόσμο, κι ο Χάρος, που το γυρόφερνε από ώρα φτερουγίζοντας κοντά του, έκλεισε για πάντα τα γλυκά κι αθώα ματάκια του. Μέσα στη μαύρη σκοτεινιά, ακούστηκαν οι σπαραξικάρδιες κραυγές, οι πένθιμοι λυγμοί και το δυνατό κλάμα της πονεμένης μάνας. Πληγωμένη καθώς ήταν η ίδια, ούτε που κατάλαβε τη θανατερή ανεμοζάλη που σαν φθινοπωρινό κιτρινισμένο πλατανόφυλλο άρπαξε το ακριβό της αγγελούδι από την αγκαλιά της. Με καταστροφική μανία, ο φοβερός ανεμοστρόβιλος το σήκωσε ψηλά και το χτύπησε άπονα, μια-δυο φορές στην κακοτράχαλη πλαγιά, κι ύστερα το αγγελούδι χάθηκε στις βαθιές αγραφιώτικες νεροσυρμές.
    Όσο το αντάρτικο καραβάνι πλησίαζε στον αυχένα τόσο η άγρια φουρτούνα ορμούσε ξέφρενα κατεπάνω του. Ο κύκλος της μέρας δεν είχε κλείσει, όμως τα βαριά αδιαπέραστα σκοτεινά σύννεφα σκέπαζαν τις ανθρωποφάγες πλαγιές της Νιάλας. Όσοι αντέχουν, γλιτώνουν απ’ την οργισμένη επέλαση του Χάρου, προχωρούν και δίνουν κουράγιο στους ετοιμοθάνατους …
    Οι βαθμοφόροι του αντάρτικου τμήματος διέτρεχαν τη φάλαγγα και προσπαθούσαν να τη συγκρατήσουν, χωρίς να είναι βέβαιοι ότι η κατεύθυνση που ακολουθούσαν είναι η σωστή. Τα πράγματα χειροτέρεψαν κι όποιος παραπατούσε δεν είχε γλιτωμό, αφού τον ρουφούσαν τα απύθμενα θεοσκότεινα φαράγγια. Κάπως έτσι χάθηκε κι ο πολίτης σύνδεσμος από τα Βραγγιανά. Χωρίς να το καταλάβουν είχαν πατήσει τον αυχένα και πελαγόδερναν, σκοντάφτοντας πάνω στα κουφάρια συντρόφων τους. Πενήντα και πλέον οι πεθαμένοι, κι ανάμεσα τους η Βάγια Μπαρμπαράγια με τη δεκαοχτάχρονη κόρη της. Μάνα και κόρη έμειναν εκεί άταφες, σφιχταγκαλιασμένες, να συντροφεύουν αιώνια το γλυκό τους αγοράκι. Ίσως γιατί η ψυχούλα του τις είχε ανάγκη στ’ άγρια σκοτεινά κι αφιλόξενα εκείνα μέρη.»

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 13/03/2015


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: